Fables
[267]	εὖ ἴσθι ὡς καὶ ἐγὼ	ἄν	σε ἐφοβήθην, εἰ μὴ ὀγκωμένου
[271]	ὀδύρῃ; Τούτῳ τῷ λόγῳ χρήσαιτο	~ἄν	τις πρὸς ἄνδρα ῥᾴθυμον ἐπ'
[262]	ἐκείνου καὶ ~μέχρι νῦν ἔνθα	ἂν	ἀλλήλων οὖρον ἴδωσιν, ἐνταῦθα καὶ
[286]	ματαία, τί ~ταῦτα ἀνατρέφεις ἅπερ,	ἂν	αὐξηθῇ, ἀπὸ σοῦ πρώτης τοῦ
[271]	ἔφασαν· Ὦ ~οὗτος, καὶ τί	ἂν	ἐποίησας, εἰ τοσοῦτον ἐνταῦθα χρόνον
[263]	τοιοῦτος εἶναί τις ὑπολαμβάνεται ὁποίοις	ἂν	ἥδηται τοῖς ~ἑταίροις. ~Ὄνος ἄγριος
[299]	θερμοτέρους τε καὶ καθαρωτέρους, ὡς	ἂν	~θᾶττον οἱ κέραμοι ψύχοιντο. Καὶ
[291]	πρότερόν σε ~πατήσαντα ἔπληξας, οὐκ	ἂν	ὁ δεύτερος ἐπεχείρησε τοῦτο ποιῆσαι.
[290]	~καὶ ἁπλοῦν εἶναι· οὐδὲ γὰρ	ἂν	ταύτην τὴν δίκην ἔτισας. ~Ὁ
[296]	ὅτε δέλτον ~σοι ἔφερον, οὐκ	ἂν	φόνῳ παρεδόθην. ~Οὗτος ὁ μῦθος
[273]	~λιμώττειν ἢ ἐνταῦθα παραγενέσθαι, ὅπου,	ἐὰν	ἀποθάνω, οὐδὲ ταφῆς ~ἀξιωθήσομαι. ~Ὁ
[270]	ὑπέσχετο ~παραδώσειν αὐτῷ τὸν ὄνον,	ἐὰν	αὐτῇ τὸ ἀκίνδυνον ἐπαγγείληται. ~Τοῦ
[260]	~Ὁδοιπόρος πολλὴν ὁδὸν ἀνύων ηὔξατο,	ἐὰν	εὕρῃ τι, τούτου τὸ ἥμισυ
[292]	ἀπαιτηθῇ ταῦτα, οὕτως ἄχθεται ὥσπερ	ἐὰν	οἴκοθεν ~ταῦτα ἐδίδου. ~Παῖς ἀκρίδας
[259]	δὲ εἰς ~πάντας ἀνθρώπους ἐστίν,	~ἐάν	τι ἀκούειν καὶ λέγειν θελῃς.
[283]	συλλαβόντος αὐτόν, ἔφη· Ὦ οὗτος,	ἐὰν	τοιαύτας ~πόλεις κτίζῃς, οὐ πολλοὺς
[275]	καὶ θέλων περισκαίρειν, ~τὴν μὲν	τράπεζαν	ἐς μέσον βαλὼν θλάσεν, ~ἅπαντα
[255]	μέλλοντα ~μαντεύεσθαι, ὃς οὐδὲ τὴν	ἰδίαν	πήρωσιν προεῖδεν, ἵνα φυλάξηται; ~Οὕτω
[298]	~ἐπιπορεύεσθαι, οὐδὲ πρὸς μίαν ἡμέραν	ἄδειαν	δέδωκεν. Ὁ δὲ ~ὑπολαβὼν ἔφη·
[253]	μισήσας ~ὁ θεὸς τὴν τοσαύτην	ἀναίδειαν,	οὐ μόνον ἐκείνην κατέσχεν, ἀλλ'
[253]	τὸν ποταμὸν ἐλθὼν καὶ τὴν	~οἰκείαν	ἀξίνην ἐξεπίτηδες ἀφεὶς εἰς τὸ
[253]	ἐκείνην κατέσχεν, ἀλλ' ~ουδὲ τὴν	οἰκείαν	ἀπέδωκεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι,
[268]	~διὰ τὴν τροφὴν αὐτοῦ καὶ	θεραπείαν,	~αὑτοῦ δὲ τύχην ὄνος κατεμυκτήρει,
[290]	καὶ καρκῖνος. ~Ὄφις καρκίνῳ συνδιῃτᾶτο,	ἑταιρείαν	πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος. Ὁ μὲν
[257]	τῆς ἐξ ~ἐμοῦ εὐεργεσίας ἀπολαύοντες,	ἀχρείαν	με καὶ ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε. ~Οὕτω
[281]	γυπῶν καὶ κοράκων. Χάριν δὲ	μίαν	αἰτῶ σε, ἐξελεῖν τοῦ ~ποδός
[298]	τριάκοντα ἐτῶν ~ἐπιπορεύεσθαι, οὐδὲ πρὸς	μίαν	ἡμέραν ἄδειαν δέδωκεν. Ὁ δὲ
[259]	αἰτίαν τὴν πόλιν ἀφεῖσα τὴν	~ἐρημίαν	οἰκεῖς; Ἡ δὲ ~εἶπεν· Ὅτι
[268]	καὶ ~τὸν κίνδυνον ἀναλογιζομένους τὴν	πενίαν	ἀγαπᾶν. ~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος
[268]	κίνδυνον ἀναλογιζομένους ἀγαπᾶν χρὴ τὴν	~πενίαν,	ἡσυχίας μητέρα. ~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν
[264]	οὐκ ἄνευ κακῶν μεγάλων τὴν	~ἀφθονίαν	ἔχεις. Οὕτως οὐκ ἔστι ζηλωτὰ
[288]	ἀκολουθεῖν ἐκείνῃ. Λαβοῦσα δὲ τὴν	~ἡγεμονίαν	ἑαυτήντε κακῶς ἀπήλλαττε ἀνοίᾳ πορευομένη
[270]	καὶ λέων. ~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ	κοινωνίαν	συνθέμενοι πρὸς ἀλλήλους ἐξῆλθον ἐπὶ
[263]	Τοῦ δὲ ~διερωτῶντος εἰ οὕτως	ἀξίαν	αὐτοῦ τὴν δοκιμασίαν ἐποιήσατο, ~ὑποτυχὼν
[260]	διανενέμημαι. Πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον διὰ	πλεονεξίαν	~καὶ θεοὺς κατασοφιζόμενον ὁ λόγος
[260]	φιλάργυρον καὶ τοὺς θεοὺς διὰ	πλεονεξίαν	~κατασοφιζόμενον. ~Παῖς καὶ Τύχη. ~Ἐγγὺς
[287]	εἶναι καὶ θύσας εὗρεν οὖσαν	ὁμοίαν	τῶν λοιπῶν ~ὀρνίθων. Ὁ δὲ
[284]	αὐταῖς σε κατέσχον καὶ τὴν	~ὁμοίαν	ψῆφον ἐπιτάξαι σοι μέλλω. ~Ὅτι
[287]	ὑπάρχειν ~σφάξας πάραυτα εὗρε ταύτην	ὁμοίαν	~ὥσπερ τὰ λοιπὰ ὑπάρχειν τῶν
[259]	δὲ ἔφη· Ἀλήθεια. καὶ διὰ	ποίαν	αἰτίαν τὴν πόλιν ἀφεῖσα τὴν
[284]	Ἰδὲ γάρ μου καὶ τὴν	χροιὰν	ὡς ὀυχ ὁμοία ἐκείναις. Ὁ
[258]	ὁδεύοντες, ὡς ἦλθον ἐπί τινα	σκοπιάν,	~ἐνθένδε θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα,
[258]	αἰγιαλὸν ὁδεύοντες ἦλθον ἐπί τινα	σκοπιάν.	~Κἀκεῖθεν θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα,
[257]	πλάτανος. ~Ὁδοιπόροι θέρους ὥρᾳ περὶ	μεσημβρίαν	ὑπὸ καύματος τρυχόμενοι, ~ὡς ἐθεάσαντο
[297]	Ὁ δὲ ἐμέμφετο τῷ παιδὶ	~τολμηρίαν.	Τὸ δὲ παιδίον εἶπεν· Ἀλλὰ
[299]	ὦ μῆτερ, ἔχει· εὔχου δ'	αἰθρίαν	~ἡμῖν καὶ ἡλίους γίνεσθαι θερμοτέρους
[299]	πρὸς ταῦτα ἔφη· Σοὶ μὲν	~αἰθρίαν,	τῇ δὲ τῷ κηπωρῷ συνοικούσῃ
[263]	εἰ οὕτως ἀξίαν αὐτοῦ τὴν	δοκιμασίαν	ἐποιήσατο, ~ὑποτυχὼν εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε
[253]	ὠδύρετο. Ἑρμῆς δὲ ~μαθὼν τὴν	αἰτίαν	καὶ οἰκτείρας τὸν ἄνθρωπον, καταδὺς
[253]	ὁ Ἑρμῆς κἀκείνῳ καὶ τὴν	αἰτίαν	μαθὼν τοῦ θρήνου, ~καταβὰς ὁμοίως
[259]	ἔφη· Ἀλήθεια. καὶ διὰ ποίαν	αἰτίαν	τὴν πόλιν ἀφεῖσα τὴν ~ἐρημίαν
[287]	ἀρκέσθητι ἐπὶ τούτῳ, τὴν δὲ	ἀπληστίαν	~φεῦγε, μή πως καὶ ὅ
[287]	παροῦσιν ἀρκείσθω τις καὶ τὴν	~ἀπληστίαν	φευγέτω. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιθα δέ
[274]	ἑαυτὸν ἔφη· Ἄθλιοι ἡμεῖς, οἵ,	κἂν	~αὐτὸ μόνον ὀφθῶμεν, διωκόμεθα, τούτους
[299]	~αἰτοῦσι τὰ τῶν ἄλλων ἐπαγγέλλονται,	{κἂν	οὐδένων εἰσὶν ἐλάττω} ~(Πέρδιξ καὶ
[286]	~Οὕτως ἀτιθάσσευτός ἐστιν ἡ πονηρία,	κἂν	τὰ μάλιστα εὐεργετῆται. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος.
[275]	πάντες πρὸς πάντα ἴσοι πεφύκασι,	κἂν	φθόνῳ ~ἀλαζονεύωνται. ~Ὄνος καὶ κύων
[275]	~θεράποντες ἐν μέσῳ ὡς εἶδον,	ᾖξαν,	~κρανείαις δὲ ἄλλος ἄλλοθεν προσκρούων
[276]	εὕρῃς διαλαμβάνων. Ὁ δὲ ὄνος	ἅπαν	τὸ ~γραμμάτιον διεξελθὼν καὶ μηδὲν
[268]	~τὸν κίνδυνον ἀναλογιζομένους τὴν πενίαν	ἀγαπᾶν.	~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος δέ
[268]	~ἐκείνων φθόνον καὶ κίνδυνον ἀναλογιζομένους	ἀγαπᾶν	χρὴ τὴν ~πενίαν, ἡσυχίας μητέρα.
[252]	τοῦ ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ	εἶπαν	~τὰ ξύλα πρὸς τὴν ῥάμνον·
[252]	πορευθῶ ~ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ	εἶπαν	τὰ ξύλα τῇ συκῇ· Δεῦρο,
[252]	χειροτονῆσαι ἐφ' ἑαυτῶν βασιλέα καὶ	εἶπαν	~τῇ ἐλαίᾳ· Βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν.
[270]	συνθέμενοι πρὸς ἀλλήλους ἐξῆλθον ἐπὶ	~ἄγραν.	Λέοντος δὲ περιτυχόντος αὐτοῖς, ἡ
[298]	ἐτῶν ~ἐπιπορεύεσθαι, οὐδὲ πρὸς μίαν	ἡμέραν	ἄδειαν δέδωκεν. Ὁ δὲ ~ὑπολαβὼν
[299]	συνῆψε ταύτας, τὴν ~μὲν κηπωρῷ,	θἀτέραν	δὲ κεραμεῖ. Ἐλθοῦσα τοίνυν ποτὲ
[265]	ἠλαφρύνθη. Ὁ δὲ ἔμπορος τέχνην	ἑτέραν	νοήσας σπόγγους ~ὠνησάμενος πεφορτώκεν τὸν
[258]	δοκοῦντες φοβεροὶ εἶναι, ὅταν εἰς	~πεῖραν	ἔλθωσιν, οὐδενὸς εὑρίσκονται ἄξιοι. ~(Ὁδοιπόροι
[273]	οἰκέται ~ποθοῦσιν, ὅταν καὶ ἑτέρων	πεῖραν	λάβωσιν. ~Ὄνος καὶ κόραξ καὶ
[273]	ποθοῦσιν, ὅταν ~τῶν δευτέρων λάβωσι	πεῖραν.	~(Ὄνος καὶ κηπουρός. ~Ὄνος κηπουρῷ
[258]	δοκοῦντες φοβεροὶ ~εἶναι, ὅταν εἰς	διάπειραν	~ἔλθωσιν, εὑρίσκονται οὐδενὸς ἄξιοι. ~Ὁδοιπόρος
[269]	ἀποδιώξων αὐτόν. Ὁ δέ, ὡς	μακρὰν	ἐγένετο, ~κατέφαγεν αὐτόν. ~Ὄνος καὶ
[267]	καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος λέοντος	δορὰν	περιῄει ἐκφοβῶν τὰ ἄλογα ζῷα.
[299]	εὔχου δ' ὑετῶν ἡμῖν γενέσθαι	~φοράν,	ὡς τοῖς λαχάνοις ἐξ ἀρδείας
[282]	δόλον οὐ προεμήνυσαν, ~ἐκεῖναι ὑποτυχοῦσαι	ἔφασαν·	Ἀλλ' ἡμῖν γε ἄμεινον δεσπότας
[258]	ἐξενεχθέντα αὐτὰ ἰδόντες φρύγανα ~ὄντα,	ἔφασαν	πρὸς ἀλλήλους· Τὸ μηδὲν ὂν
[271]	βάτραχοι ἀκούσαντες αὐτοῦ τῶν στεναγμῶν	ἔφασαν·	Ὦ ~οὗτος, καὶ τί ἂν
[258]	φρύγανα ὄντα ἰδόντες, πρὸς ἀλλήλους	ἔφασαν	~ὡς ἄρα μάτην ἡμεῖς τὸ
[292]	ἀγρῷ θύοντες αἶγα τοὺς σύνεγγυς	ἐκάλεσαν.	Σὺν αὐτοῖς ~δὲ ἦν καὶ
[269]	τινι ἐπαύλει ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν	ἦσαν.	Λέων δὲ λιμώττων, ὡς ~ἐθεάσατο
[258]	πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ναῦν εἶναι ~μεγάλην	ᾠήθησαν.	Διὸ δὴ προσέμενον, ὡς μελλούσης
[258]	~ἐνθένδε θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα,	ᾠήθησαν	ναῦν ~εἶναι μεγάλην. Διὸ προσέμενον
[289]	πρὸς ἑαυτοὺς μάχην, ἐπ' ἐκείνους	ἐτράπησαν.	~Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν πόλεων
[282]	οὖσαι αὐταῖς τὸν δόλον οὐ	προεμήνυσαν,	~ἐκεῖναι ὑποτυχοῦσαι ἔφασαν· Ἀλλ' ἡμῖν
[287]	χρυσίου εἶναι καὶ θύσας εὗρεν	οὖσαν	ὁμοίαν τῶν λοιπῶν ~ὀρνίθων. Ὁ
[299]	δ' ἐξελθοῦσα καὶ πρὸς τὴν	συνοικοῦσαν	τῷ ~κεραμεῖ ἀφικνεῖται. Τοῖς δ'
[258]	~εἶναι μεγάλην. Διὸ προσέμενον ὡς	μέλλουσαν	προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ ~δὲ ὑπὸ ἀνέμου
[287]	τις εἶχε καλὴν χρυσᾶ ὠὰ	τίκτουσαν·	νομίσας δὲ ἔνδον αὐτῆς ~ὄγκον
[259]	ἐρήμῳ εἷρε γυναῖκα μόνην κατηφῆ	ἑστῶσαν,	καί ~φησιν αὐτῇ· Τίς εἶ;
[298]	τις ἀνιᾶσαί με, καὶ ~αὐθημερὸν	ἐπιφοιτᾶν	εἴωθα. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[298]	~δευτέρου ἠρώτα διὰ πόσου χρόνου	ἐπιφοιτᾶν	ταῖς πόλεσι εἴωθεν. Ὁ ~δὲ
[292]	ὅστις ἑτοίμως τὰ ἀλλότρια ~λαμβάνων,	ὅταν	ἀπαιτηθῇ ταῦτα, οὕτως ἄχθεται ὥσπερ
[258]	ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ ~εἶναι,	ὅταν	εἰς διάπειραν ~ἔλθωσιν, εὑρίσκονται οὐδενὸς
[258]	ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ εἶναι,	ὅταν	εἰς ~πεῖραν ἔλθωσιν, οὐδενὸς εὑρίσκονται
[273]	πρώτους δεσπότας οἱ οἰκέται ~ποθοῦσιν,	ὅταν	καὶ ἑτέρων πεῖραν λάβωσιν. ~Ὄνος
[298]	ἔφη· Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς,	ὅταν	μέλλῃ τις ἀνιᾶσαί με, καὶ
[283]	μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται,	ὅταν	οἱ προεστῶτες ~χαλεπαίνωσιν. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ
[283]	μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται,	ὅταν	οἱ ~προεστῶτες χαλεποὶ ὦσιν. ~Γεωργὸς
[262]	τότε ~αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς κακοπαθείας,	ὅταν	οὐροῦντες ποταμὸν ~ποιήσωσι. Κἀκεῖνοι αὐτὸν
[273]	προτέρους δεσπότας οἱ οἰκέται ποθοῦσιν,	ὅταν	~τῶν δευτέρων λάβωσι πεῖραν. ~(Ὄνος
[262]	συνεχῶς ἀχθοφορεῖν καὶ ταλαιπωρεῖν ~πρέσβεις	ἔπεμψαν	πρὸς τὸν Δία, λύσιν τινὰ
[275]	καὶ περισσὸν οἰμώξας ~σκύμνον θεωρῶν	ἐν	ἁβρότητι πάσῃ, ~φάτνης ὀνείης δεσμὰ
[252]	~ῥαμνος πρὸς τὰ ξύλα· Εἰ	ἐν	ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ με εἰς
[275]	καὶ κύνα ὡραῖον. ~Ὁ μὲν	ἐν	αὐλῇ παρὰ φάτναις δεσμώτης ~ἔτρωγε
[265]	πολλάκις ἐν ᾧ τις εὐτύχησεν,	ἐν	αὐτῷ καὶ πίπτει. ~Ὄνος βαστάζων
[296]	δὲ λαμβάνει ταύτην σὺν χαρμοσύνῃ.	~Ἐν	δευτέρῳ δὲ χρόνῳ ἐσθῆτα κλέπτει,
[252]	τὴν ~πιότητά μου ἣν ἐδόξασεν	ἐν	ἐμοὶ ὁ θεὸς καὶ οἱ
[259]	~Ὁδοιπόρος καὶ Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν τις	ἐν	ἐρήμῳ εἷρε γυναῖκα μόνην κατηφῆ
[260]	Ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ,	ἐν	ᾗ ἀμύγδαλά τε ἦν καὶ
[254]	δηλοῖ ἀπέχεσθαι τῶν φίλων οἵτινες	ἐν	καιρῷ περιστάσεως ~οὐ περιμένουσι βοηθῆσαι
[254]	τοιούτοις μὴ συνοδοιπορεῖν φίλοις οἳ	ἐν	κινδύνοις οὐ ~παραμένουσιν. Ὁ λόγος
[275]	ἐπεμβάς. Ἐσχάτου δὲ κινδύνου ~θεράποντες	ἐν	μέσῳ ὡς εἶδον, ᾖξαν, ~κρανείαις
[295]	τέρψιν τοῦ υἱοῦ παντοῖα ζῷα,	ἐν	οἷς ἦν καὶ ~λέων. Ὁ
[297]	ξηρανθῶσιν. ~Παῖς λουόμενος. ~Παῖς λουόμενος	ἐν	ποταμῷ ἐκινδύνευε πνιγῆναι. Καὶ ἰδών
[300]	αὐτοῦ δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς	ἐν	ταῖς ἐνέδραις τῶν κινδύνων ἐμπεσεῖται.
[300]	φίλων δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς	ἐν	ταῖς ἐνέδραις τῶν κινδύνων ἐμπεσεῖται.
[256]	μὴ μεταλαμβάνοντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδ'	ἐν	~ταῖς συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι φίλοι.
[256]	μὴ μεταλαβόντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδὲ	ἐν	ταῖς ~συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι φίλοι.
[289]	καὶ ἐπὶ τῶν πόλεων οἱ	ἐν	ταῖς τῶν δημαγωγῶν στάσεσιν ~ἑαυτοὺς
[294]	Διόπερ φοβουμένη ~λάρνακα μεγίστην κατασκευάσασα	ἐν	ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε, ~φυλαττομένη μὴ
[272]	ἴσου ἐμπεφορτισμένοι. ~Ὄνος καὶ ἡμίονος	ἐν	ταὐτῷ ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ὁ
[256]	εἰσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς. ~Δύο	ἐν	ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου δὲ πέλεκυν
[276]	κύων συνοδοιποροῦντες. ~Ὄνος καὶ κύων	ἐν	ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Εὑρόντες δὲ ἐπὶ
[271]	τε καὶ ἔστενεν. Οἱ δὲ	~ἐν	τῇ λίμνῃ βάτραχοι ἀκούσαντες αὐτοῦ
[252]	βασιλέα ἐφ' ~ὑμῶν, δεῦτε ὑπόστητε	ἐν	τῇ σκέπῃ μου· καὶ εἰ
[257]	πλάτανον, ὑπὸ ταύτην καταντήσαντες καὶ	ἐν	τῇ σκιᾷ ~κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο. Ἀναβλέψαντες
[255]	~Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ	ἐν	τοῖς ἰδίοις ἄβουλοι καὶ εἰς
[275]	ποικίλως· ~ἐκεῖνος δ' αὐτὸν κατεῖχε	ἐν	τοῖς κόλποις. ~Ὁ δέ γε
[277]	Ὕπαγε, νίκα τὴν κακὴν νίκην	ἐν	~τῷ ἀναθέματι. ~{Ὅτι} τοὺς ἀπολλυμένους
[295]	υἱὸν εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε ~δὲ	ἐν	τῷ οἰκήματι πρὸς τέρψιν τοῦ
[295]	τῇδε τῇ οἰκίᾳ κατεκλείσθην, ὡς	ἐν	~φρουρᾷ· τί σοι ποιήσω; Καὶ
[265]	~διπλοῦν ἦγε βαστάζων. ~Ὅτι πολλάκις	ἐν	ᾧ τις εὐτύχησεν, ἐν αὐτῷ
[269]	~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων.	~Ἔν	τινι ἐπαύλει ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν
[264]	~Ὄνος ἄγριος ὄνον ἥμερον θεασάμενος	ἔν	τινι εὐηλίῳ τόπῳ ~προσελθὼν ἐμακάριζεν
[274]	λύκος. ~Ὄνος ἡλκωμένος τὸν νῶτον	ἔν	τινι λειμῶνι ἐνέμετο. Κόρακος δὲ
[289]	καὶ μύες. ~Ὄφις καὶ γαλῆ	ἔν	τινι οἰκίᾳ ἐμάχοντο. Οἱ δὲ
[270]	μὴ ~δυνάμενον, πρῶτον τὴν ἀλώπεκα	συνέλαβεν,	εἶθ' οὕτως ἐπὶ τὸν ὄνον
[269]	Ὁ δέ, ὡς μακρὰν ἐγένετο,	~κατέφαγεν	αὐτόν. ~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ καὶ
[284]	ἀφεθῆναι· Οὐ γάρ εἰμι γέρανος,	ἔλεγεν,	~ἀλλὰ πελαργός, τὸ εὐσεβέστατον ζῷον
[256]	πρὸς τὸν μὴ εὑρόντα ~συνοδοιπόρον	ἔλεγεν·	Ἀπολώλαμεν. Ὁ δὲ εἶπεν· Ἀλόλωλα
[251]	εἰπούσης ἅπασι τοῖς μυσὶ διεχθραίνειν,	ἔλεγεν	~ἑαυτὴν μὴ μῦν εἶναι, ἀλλὰ
[251]	αὐτὴ μὴ μῦς, ἀλλὰ νυκτερὶς	~ἔλεγεν	εἶναι, καὶ πάλιν ἀπελύθη. Καὶ
[256]	δὲ πέλεκυν εὑρόντος, ὁ ἕτερος	~ἔλεγεν·	Εὑρήκαμεν. Ὁ δὲ ἕτερος παρῄνει
[251]	πᾶσι τοῖς πτηνοῖς πολεμεῖν, αὐτὴ	ἔλεγεν	~οὐκ ὄρνις, ἀλλὰ μῦς εἶναι,
[292]	γαστέρα ἐκ τῶν κρεῶν, ὀδυνώμενον	~ἔλεγεν·	Ὦ μῆτερ, τὰ σπλάγχνα ἐμῶ.
[275]	φίλης Δήμητρος, ἡμέρας δ' ὕλην	~ἦγεν	ἀφ' ὕψους, ἐξ ἀγροῦ δ'
[265]	ἢ ~πρότερον τὸν ὄνον φορτώσας	ἦγεν.	Ὁ δὲ πάλιν ἑκὼν εἰς
[269]	τὴν τοῦ ~ἀλεκτρυόνος φωνὴν φοβεῖσθαι-	ἔφυγεν.	Ὁ δ' ὄνος, νομίσας δι'
[299]	~θεοί. ~Ὁ μῦθος ὅτι οἳ	μηδὲν	ἐκ τῶν ἰδίων ἔχουσι χαρίζεσθαι,
[276]	ἅπαν τὸ ~γραμμάτιον διεξελθὼν καὶ	μηδὲν	εὑρηκὼς ὧν ὁ κύων ἐζήτει,
[258]	~ὄντα, ἔφασαν πρὸς ἀλλήλους· Τὸ	μηδὲν	ὂν ἡμεῖς μάτην ~προσεδεχόμεθα. ~Οὑτω
[258]	~ὡς ἄρα μάτην ἡμεῖς τὸ	μηδὲν	ὂν προσεδεχόμεθα. Ὁ μῦθος δηλοῖ
[295]	καὶ ~οὕτως ἀνῄρηκε τὸν παῖδα,	μηδὲν	τῷ τοῦ πατρὸς ὠφεληθέντα ~σοφίσματι.
[280]	ἤσθιεν ὀξείην χαίτην. ~Τὸν δ'	εἶδεν	ἀλώπηξ, κερτομοῦσα δ' εἰρήκει· ~Πῶς
[255]	ὃς οὐδὲ τὴν ἰδίαν πήρωσιν	προεῖδεν,	ἵνα φυλάξηται; ~Οὕτω καὶ τῶν
[263]	ἐποιήσατο, ~ὑποτυχὼν εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε	οὐδὲν	ἐπιδέομαι πείρας· οἶδα γὰρ ὅτι
[263]	καὶ ἀδηφάγῳ ἔστη. Καὶ ὡς	οὐδὲν	ἐποίει, ~δήσας καὶ ἀπαγαγὼν τῷ
[298]	δὲ καὶ τριάκοντα. Καὶ ὃς	~οὐδὲν	μελλήσας τῇ ὑστεραίᾳ ὄμοσε μὴ
[272]	~διπλασίονος τροφῆς ἠξιωμένη ἡ ἡμίονος	οὐδὲν	περιττότερον ~βαστάζει. Μικρὸν δὲ αὐτῶν
[272]	γόμους ἴσους ὄντας ἠγανάκτει καὶ	ἐσχετλίαζεν,	εἴγε ~διπλασίονος τροφῆς ἠξιωμένη ἡ
[268]	ὁ ὄνος τὸν ~ἵππον μεταβαλλόμενος	ἐταλάνιζεν.	Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐ
[264]	ἔν τινι εὐηλίῳ τόπῳ ~προσελθὼν	ἐμακάριζεν	αὐτὸν ἐπὶ τῇ εὐεξίᾳ τοῦ
[268]	ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος δέ ποτε	ἐμακάριζεν	ἵππον ~διὰ τὴν τροφὴν αὐτοῦ
[268]	~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος ἵππον	ἐμακάριζεν,	ὡς ἀφθόνως τρεφόμενον καὶ ἐπιμελῶς,
[283]	προσῆλθε, καὶ τὸ δέλεαρ ~ἐσθίων	ἔλαθεν	ἐμπεσὼν εἰς τοὺ βρόχους. Τοῦ
[258]	ὁδεύοντες ἦλθον ἐπί τινα σκοπιάν.	~Κἀκεῖθεν	θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ναῦν
[299]	αὔξησις ἡ κατὰ λόγον ~προσγένοιτο.	Ἐκεῖθεν	δ' ἐξελθοῦσα καὶ πρὸς τὴν
[265]	Ὁ δὲ ἔμπορος πάλιν ἑτέρους	ἦλθεν	ἀγοράσων καὶ πλεῖον ἢ ~πρότερον
[269]	κατ' αὐτοῦ, εἴγε ἀλεκτρυόνα ~ἐφοβήθη,	ἐξῆλθεν	ὡς ἀποδιώξων αὐτόν. Ὁ δέ,
[276]	τοῦ ὄνου ταῦτα διεξιόντος, διέκειτο·	~ἔνθεν	δὴ καὶ ἔφησε τῷ ὄνῳ·
[292]	ταῦτα, οὕτως ἄχθεται ὥσπερ ἐὰν	οἴκοθεν	~ταῦτα ἐδίδου. ~Παῖς ἀκρίδας θηρεύων
[275]	εἶδον, ᾖξαν, ~κρανείαις δὲ ἄλλος	ἄλλοθεν	προσκρούων ~ἔθεινον, ὥστε καὐτὸς ὕστατ'
[290]	ἐκεῖνος εἶπεν· Οὕτως ἔδει καὶ	πρόσθεν	εὐθὺν ~καὶ ἁπλοῦν εἶναι· οὐδὲ
[261]	Τύχη ἐβόα· ~Ἀνάστα καὶ ἄπελθε	ἐντεῦθεν,	μή πως κάτωθεν τοῦ φρέατος
[253]	~τοὺς ἑταίρους τὰ συμβάντα αὐτοῖς	διεξελήλυθεν·	ὧν εἱς τις τὰ ἴσα
[298]	πόσου χρόνου ἐπιφοιτᾶν ταῖς πόλεσι	εἴωθεν.	Ὁ ~δὲ ἔφη· Διὰ τεσσαράκοντα
[292]	δὲ τῆς ~εὐωχίας, τὸ παιδίον	ὀγκωθὲν	τὴν γαστέρα ἐκ τῶν κρεῶν,
[267]	~Οὕτως ἔνιοι τῶν ἀπαιδεύτων τοῖς	ἔξωθεν	τύφοις δοκοῦντές τινες ~εἶναι ὑπὸ
[282]	περιστερῶν ~προσέδησεν· εἶτα ἀποστὰς αὐτὸς	πόρρωθεν	ἀπεκαραδόκει τὸ μέλλον. ~Ἀγρίων δὲ
[258]	τινα σκοπιάν. ~Κἀκεῖθεν θεασάμενοι φρύγανα	πόρρωθεν	ἐπιπλέοντα, ναῦν εἶναι ~μεγάλην ᾠήθησαν.
[258]	τινα σκοπιάν, ~ἐνθένδε θεασάμενοι φρύγανα	πόρρωθεν	ἐπιπλέοντα, ᾠήθησαν ναῦν ~εἶναι μεγάλην.
[274]	καὶ ἐσκίρτα. Τοῦ δὲ ὀνηλάτου	πόρρωθεν	ἑστῶτος καὶ γελῶντος, ~λύκος παριὼν
[283]	ἵστη παγίδας. Κορύδαλος δὲ τοῦτον	πόρρωθεν	~ἰδὼν ἐπυνθάνετο τί ποτ' ἐργάζοιτο.
[296]	φόνον, φεῦ τῆς τέχνης. ~Ἀλλ'	ὀπίσωθεν	{αὐτοῦ} ἡ μήτηρ ἱσταμένη ~{καὶ}
[261]	καὶ ἄπελθε ἐντεῦθεν, μή πως	κάτωθεν	τοῦ φρέατος πέσῃς, ~καὶ ἐμὲ
[280]	ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος παλιούρων	ἤσθιεν	ὀξείην χαίτην. ~Τὸν δ' εἶδεν
[279]	ῥοπάλοις ἀνῄρουν ὧν τοὺς πόνους	κατήσθιεν.	~Κόσμος ἐπείσακτος τοῖς χρωμένοις γίνεται
[299]	τῷ κηπωρῷ συνοικούσῃ παμπόλλους ὑετοὺς	δοῖεν	οἱ ~θεοί. ~Ὁ μῦθος ὅτι
[296]	Ἡ δ' ἐλθοῦσα πλησίον ~τούτου,	ἔδακεν	εὐθὺς τὴν ῥίνα ταύτης, ~καὶ
[260]	ὀστᾶ, ταῦτα ἐπί τινος βωμοῦ	ἔθηκεν,	~εἰπών· Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν
[272]	αὐτοῦ τὸ φορτίον τῇ ~ἡμιόνῳ	ἐπέθηκεν.	Ἔτι δὲ αὐτῶν πόρρω προβαινόντων,
[254]	ἡ ἄρκτος πρὸς τὸ οὖς	εἴρηκεν.	Ὁ δὲ ~εἶπε· Τοῦ λοιποῦ
[298]	οὐδὲ πρὸς μίαν ἡμέραν ἄδειαν	δέδωκεν.	Ὁ δὲ ~ὑπολαβὼν ἔφη· Ἀλλ'
[253]	κατέσχεν, ἀλλ' ~ουδὲ τὴν οἰκείαν	ἀπέδωκεν.	Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι, ὅσον
[265]	τέχνην ἑτέραν νοήσας σπόγγους ~ὠνησάμενος	πεφορτώκεν	τὸν ὄνον. Ὁ δὲ ὄνος,
[281]	ἄκροις ὀδοῦσι τὸν σκόλοπα δακὼν	ἐξεῖλεν.	Ὁ δὲ λυθεὶς τοῦ ~πόνου,
[300]	~Πέρδικα δὲ τις κυνηγέτης ἀγρεύσας	~ἔμελλεν	αὐτὸς τοῦ καταθῦσαι ταύτην. ~Ἡ
[299]	μήτηρ πρὸς ταῦτα ἔφη· Σοὶ	μὲν	~αἰθρίαν, τῇ δὲ τῷ κηπωρῷ
[299]	πρὸς ἐκείνην ~ἤκουσεν ὡς· Τὰ	μὲν	ἄλλα καλῶς ἡμῖν, ὦ μῆτερ,
[299]	ἔχοι διηρώτα. Ἡ ~δέ· Τὰ	μὲν	ἄλλα, μῆτερ, ἔφη, καλῶς· εὔχου
[279]	Καὶ ~πνεύσας βιαιότερος ἄνεμος γυμνοῖ	μὲν	αὐτὸν τοῦ προκαλύμματος, ~φανέντα δὲ
[275]	ἔτρεφε καὶ κύνα ὡραῖον. ~Ὁ	μὲν	ἐν αὐλῇ παρὰ φάτναις δεσμώτης
[254]	δὴ ἄρκτος αὐτοῖς ~συναντήσας τὸν	μὲν	ἕνα εἰς φυγὴν ἔτρεψεν· ὃς
[273]	~Ὄνος κηπουρῷ δουλεύων, ἐπειδὴ ὀλίγα	μὲν	ἔσθιε, πολλὰ δὲ ~ἐκακοπάθει, ηὔξατο
[254]	Ἄρκτου δὲ αὐτοῖς ἐπιφανείσης, ὁ	~μὲν	ἕτερος φθάσας ἀνέβη ἐπί τι
[260]	~ἀμυγδάλων, καὶ ταύτην ἀνελόμενος, ἐκείνους	μὲν	ἔφαγε, τὰ δὲ τῶν ~φοινίκων
[273]	~Ὄνος ὑπηρετούμενος κηπωρῷ, ἐπειδὴ ὀλίγα	μὲν	ἤσθιε, πλεῖστα δ' ~ἐμόχθει, ηὔξατο
[299]	μήτηρ, ἀνδράσι συνῆψε ταύτας, τὴν	~μὲν	κηπωρῷ, θἀτέραν δὲ κεραμεῖ. Ἐλθοῦσα
[269]	ὁ ~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε· καὶ ὁ	μὲν	λέων φασὶ γὰρ τοῦτον τὴν
[275]	~Ὁ δέ γε ὄνος τὴν	μὲν	νύκτα ἀλήθων ~πυρὸν φίλης Δήμητρος,
[290]	ἑταιρείαν πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος. Ὁ	μὲν	~οὖν καρκῖνος ἁπλοῦς ὢν τὸν
[275]	οὐρᾷ καὶ θέλων περισκαίρειν, ~τὴν	μὲν	τράπεζαν ἐς μέσον βαλὼν θλάσεν,
[256]	δὲ ἕτερος παρῄνει μὴ λέγειν	Εὑρήκαμεν,	ἀλλ' ~Εὕρηκας. Μετὰ μικρὸν δὲ
[256]	αὐτῷ μὴ λέγειν· Εὕρηκα, ἀλλ'	Εὑρήκαμεν.	~Μετὰ μικρὸν δὲ ἐπέλθοντων αὐτοῖς
[256]	πέλεκυν εὑρόντος, ὁ ἕτερος ~ἔλεγεν·	Εὑρήκαμεν.	Ὁ δὲ ἕτερος παρῄνει μὴ
[256]	πέλεκυν εὗρες, εὕρηκα ἔλεγες, οὐχ	~εὑρήκαμεν.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ
[256]	~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος δὲ ἔφη· Μὴ	ἀπολώλαμεν	εἴπῃς, ἀλλ' ἀπολώλα· ~οὐδὲ γὰρ,
[256]	διωκόμενος ἔλεγε πρὸς τὸν συνοδοιπόρον·	~Ἀπολώλαμεν.	Ἐκεῖνος δὲ ἔφη· Μὴ ἀπολώλαμεν
[256]	δὲ εἶπεν· Ἀλόλωλα λέγε, οὐκ	~ἀπολώλαμεν·	καὶ γὰρ καὶ ὅτε τὸν
[256]	τὸν μὴ εὑρόντα ~συνοδοιπόρον ἔλεγεν·	Ἀπολώλαμεν.	Ὁ δὲ εἶπεν· Ἀλόλωλα λέγε,
[269]	ὄνος, νομίσας δι' αὑτὸν ~πεφευγέναι,	ἐπέδραμεν	εὐθὺς τῷ λέοντι. Ὡς δὲ
[261]	πολλάκις σφαλλόμενοι καὶ πράττοντες κακῶς	~περιπίπτομεν	κινδύνοις καὶ μεμφόμεθα τὴν τύχην.
[274]	ἡμεῖς, οἵ, κἂν ~αὐτὸ μόνον	ὀφθῶμεν,	διωκόμεθα, τούτους δὲ καὶ προσιόντας
[296]	παῖς συχνάκις ἄγει. ~Ὡς γοῦν	ηὔξανεν	ὁ νεανίας ἔτει, ~γηράσας ποτὲ
[271]	μὴ δυνάμενος ὠδύρετό τε καὶ	ἔστενεν.	Οἱ δὲ ~ἐν τῇ λίμνῃ
[271]	~Ὄνος ξύλων γόμον φέρων λίμνην	διέβαινεν·	ὀλισθὼν δέ, ὡς ~κατέπεσεν, ἐξαναστῆναι
[269]	λέοντι. Ὡς δὲ πόρρω τοῦτον	~ἐδίωξεν,	ἔνθα μηκέτι ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος
[263]	αὐτοῦ τὴν δοκιμασίαν ἐποιήσατο, ~ὑποτυχὼν	εἶπεν·	Ἀλλ' ἔγωγε οὐδὲν ἐπιδέομαι πείρας·
[264]	ὀπίσω ἑπόμενον καὶ ῥοπάλῳ παίοντα	εἶπεν·	Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι σε εὐδαιμονίζω·
[291]	Ὁ δὲ Ζεὺς πρὸς αὐτὸν	εἶπεν·	Ἀλλ' εἰ τὸν πρότερόν σε
[297]	παιδὶ ~τολμηρίαν. Τὸ δὲ παιδίον	εἶπεν·	Ἀλλὰ νῦν μοι βοήθησον· ὕστερον
[256]	~συνοδοιπόρον ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν. Ὁ δὲ	εἶπεν·	Ἀλόλωλα λέγε, οὐκ ~ἀπολώλαμεν· καὶ
[293]	~ἁπλοῦν θεασάμενος, τὸ κέντρον ὀξύνας,	εἶπεν·	Ἄπελθε, παῖ, καὶ ~σώζου, μὴ
[252]	Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ' ~ἡμῶν. Καὶ	εἶπεν	αὐτὴ ἡ συκῆ· Ἀφεῖσα τὴν
[252]	ἐλαίᾳ· Βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν. Καὶ	εἶπεν	αὐτοῖς ἡ ἐλαία· Ἀφεῖσα τὴν
[300]	ἐγώ σοι κυνηγήσω. Ὁ δὲ	~εἶπεν·	Δι' αὐτὸ τοῦτο μᾶλλόν σε
[252]	Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν. Καὶ	εἶπεν	ἡ ~ῥαμνος πρὸς τὰ ξύλα·
[266]	τοῦτον ξύλοις ~παίων ὁ δεσπότης	εἶπεν·	Ὄνος εἶ θεὸν φέρων, ἀλλ'
[259]	τὴν ~ἐρημίαν οἰκεῖς; Ἡ δὲ	~εἶπεν·	Ὅτι τοῖς πάλαι καιροῖς παρ'
[290]	ὄφεως μετὰ ~θάνατον ἐκταθέντος, ἐκεῖνος	εἶπεν·	Οὕτως ἔδει καὶ πρόσθεν εὐθὺν
[292]	ἐμῶ. Ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ	εἶπεν·	Οὐχὶ τὰ ~σά, τέκνον, ἃ
[280]	ἔσθιε. Τοῦτον δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ	εἶπεν·	~Πῶς οὕτω τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ
[295]	δήποτε ~πλησίον τοῦ λέοντος στὰς	εἶπεν·	Ὦ κάκιστον θηρίον, διὰ σὲ
[281]	Λύκον δὲ ἰδὼν καὶ φοβηθεὶς	~εἶπεν·	Ὦ λύκε, ἀποθνῄσκω ἐκ πόνου·
[272]	ἐκείνη ἀποβλέψασα εἰς τὸν ὄνον	εἶπεν·	Ὦ οὗτος, ἆρά σοι οὐ
[283]	Τοῦ ~δὲ ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος	εἶπεν·	Ὦ οὗτος, εἰ τοιαύτην ~πόλιν
[287]	~ὄγκον χρυσίου εἶναι καὶ θύσας	εὗρεν	οὖσαν ὁμοίαν τῶν λοιπῶν ~ὀρνίθων.
[288]	~Δράκοντος ἡ οὐρὰ τῇ κεφαλῇ	ἐστασίασεν,	ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι παρὰ ~μέρος καὶ
[275]	μὲν τράπεζαν ἐς μέσον βαλὼν	θλάσεν,	~ἅπαντα δ' εὐθὺς ἠλόησε τά
[252]	Ἀφεῖσα τὴν ~πιότητά μου ἣν	ἐδόξασεν	ἐν ἐμοὶ ὁ θεὸς καὶ
[273]	ἐπικαλουμένου, τὸ ~τελευταῖον ὁ Ζεὺς	παρεσκεύασεν	αὐτὸν βυρσοδέψῃ πραθῆναι. Καὶ ὁ
[253]	καὶ εἰ οὗτός ἐστιν ὃν	ἀπώλεσεν	~ἤρετο. Τοῦ δὲ μὴ τοῦτον
[271]	λίμνην διέβαινεν· ὀλισθὼν δέ, ὡς	~κατέπεσεν,	ἐξαναστῆναι μὴ δυνάμενος ὠδύρετό τε
[282]	λῖνα ἐκ τῶν ἡμέρων περιστερῶν	~προσέδησεν·	εἶτα ἀποστὰς αὐτὸς πόρρωθεν ἀπεκαραδόκει
[285]	ἔχων ὅ τι ~αὐτῷ παραθείη,	ὥρμησεν	ἐπὶ τὸν τιθασσὸν πέρδικα καὶ
[263]	ἰδίους ἐπὶ τῆς φάτνης αὐτὸν	ἔστησεν.	Ὁ δὲ καταλιπὼν τοὺς ~ἄλλους
[295]	~ἐπιγενόμενος αὐτῷ θᾶττον τοῦ βίου	μετέστησεν.	Ὁ δὲ λέων καὶ ~οὕτως
[251]	φύσει γὰρ πάντας πολεμεῖ πτηνούς,	~ἔφησεν	αὑτὴν μὴ ὄρνεον εἶναι, ἀλλὰ
[276]	εὑρηκὼς ὧν ὁ κύων ἐζήτει,	~ἀντέφησεν	αὖθις ὁ κύων· Βάλε κατὰ
[265]	~Ὅτι πολλάκις ἐν ᾧ τις	εὐτύχησεν,	ἐν αὐτῷ καὶ πίπτει. ~Ὄνος
[299]	αὐτοῖς χρησαμένη καὶ πρὸς ἐκείνην	~ἤκουσεν	ὡς· Τὰ μὲν ἄλλα καλῶς
[265]	ἠγόρασε καὶ σφοδρῶς τὸν ~ὄνον	ἐφόρτωσεν.	Ὁ δὲ ὄνος ἄκων ὀλισθήσας
[287]	τις πάνυ καλλίστην εἶχεν, ~ἥτις	ἔτικτεν	ἀεὶ ὠὰ χρυσέα. ~Ὁ δὲ
[295]	~κατεσκεύασε, κἀκεῖσε τὸν υἱὸν εἰσαγαγὼν	ἐφύλαττεν.	Ἐζωγράφησε ~δὲ ἐν τῷ οἰκήματι
[287]	~Ὄρνιθα δέ τις πάνυ καλλίστην	εἶχεν,	~ἥτις ἔτικτεν ἀεὶ ὠὰ χρυσέα.
[253]	τοσαύτην ἀναίδειαν, οὐ μόνον ἐκείνην	κατέσχεν,	ἀλλ' ~ουδὲ τὴν οἰκείαν ἀπέδωκεν.
[254]	τὸν μὲν ἕνα εἰς φυγὴν	ἔτρεψεν·	ὃς καὶ ἀναβὰς ἐπὶ ~δένδρον
[296]	τὴν ῥίνα ταύτης, ~καὶ δακὼν	ἀπέκοψεν	εἰς τέλος, λόγον ~εἰπὼν τοιόνδε
[294]	πόμα ἐπιθείσης, ὁ παῖς ~ἀπροφυλάκτως	παρέκυψεν.	Οὕτω τε συνέβη τῆς λάρνακος
[269]	~ἐθεάσατο τὸν ὄνον, οἷός τε	ἦν	εἰσελθὼν καταθοινήσασθαι. Παρὰ δὲ ~τὸν
[292]	σύνεγγυς ἐκάλεσαν. Σὺν αὐτοῖς ~δὲ	ἦν	καὶ γυνὴ πενιχρά, μεθ' ἧς
[295]	υἱοῦ παντοῖα ζῷα, ἐν οἷς	ἦν	καὶ ~λέων. Ὁ δὲ ταῦτα
[260]	πήρᾳ, ἐν ᾗ ἀμύγδαλά τε	ἦν	καὶ ~φοίνικες, ταῦτα ἀνείλατο οἰόμενος
[273]	ἔφη· Οἴμοι τῷ ~ταλαιπωρῷ, βέλτιον	ἦν	μοι παρὰ τοῖς προτέροις δεσπόταις
[273]	πραττόμενα, ἔφη· Ἀλλ' ἔμοιγε ~αἱρετώτερον	ἦν	παρὰ τοῖς προτέροις δεσπόταις ἀχθοφοροῦντα
[259]	τοῖς πάλαι καιροῖς παρ' ὀλίγοις	ἦν	τὸ ψεῦδος· νῦν δὲ εἰς
[252]	ἐλαία· Ἀφεῖσα τὴν ~πιότητά μου	ἣν	ἐδόξασεν ἐν ἐμοὶ ὁ θεὸς
[281]	τοῖς ἐχθροῖς ὠφελεῖν ~πειρωμένοις δολίως	ἀνταμοιβὴν	κακὴν παρέσχον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ ἄγριαι
[270]	προσαγαγοῦσα τὸν ὄνον εἴς τινα	~πάγην	ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε. Καὶ ὁ λέων
[283]	~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθοθήρας πτηνοῖς	πάγην	ἵστη. Κορύδαλος δὲ αὐτὸν θεασάμενος
[269]	τὰς τῶν ἀλεκτρυόνων φωνάς) εἰς	~φύγην	ἐτράπη. Καὶ ὁ ὄνος ἀναπτερωθεὶς
[254]	~συναντήσας τὸν μὲν ἕνα εἰς	φυγὴν	ἔτρεψεν· ὃς καὶ ἀναβὰς ἐπὶ
[300]	δὲ ἱκέτευε λέγουσα· Ἔασόν ~με	ζῆν	καὶ ἀντ' ἐμοῦ πολλὰς πέρδικας
[300]	ταῦτα οὕτως βοῶσα· ~Ἔασόν με	ζῆν,	κυνηγέτα περδίκων, ~ὅπως σοι κἀγὼ
[267]	ὡς καὶ ἐγὼ ἄν σε	ἐφοβήθην,	εἰ μὴ ὀγκωμένου ἤκουσα. ~Οὕτως
[269]	γονέων, τίνος χάριν εἰς πόλεμον	~ἐξωρμήθην;	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλοὶ
[296]	~σοι ἔφερον, οὐκ ἂν φόνῳ	παρεδόθην.	~Οὗτος ὁ μῦθος λέγει· Δεῖ
[295]	ἐμοῦ πατρὸς τῇδε τῇ οἰκίᾳ	κατεκλείσθην,	ὡς ἐν ~φρουρᾷ· τί σοι
[253]	πέλευκυν. ~Ἀμηχανῶν τοίνυν παρὰ τὴν	ὄχθην	καθίσας ὠδύρετο. Ἑρμῆς δὲ ~μαθὼν
[280]	καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος παλιούρων ἤσθιεν	ὀξείην	χαίτην. ~Τὸν δ' εἶδεν ἀλώπηξ,
[277]	αὐτὸν ἔφη· Ὕπαγε, νίκα τὴν	κακὴν	νίκην ἐν ~τῷ ἀναθέματι. ~{Ὅτι}
[281]	ἐχθροῖς ὠφελεῖν ~πειρωμένοις δολίως ἀνταμοιβὴν	κακὴν	παρέσχον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ ἄγριαι καὶ
[298]	γὰρ παράληκτον ποιεῖς ~τὸν λυπούμενον.	~Παρακαταθήκην	εἰληφὼς καὶ Ὅρκος. ~Παρακαταθήκην τις
[298]	ὑστεραίᾳ ὄμοσε μὴ εἰληφέναι τὴν	~παρακαταθήκην.	Περιπεσὼν δὲ τῷ Ὅρκῳ, καὶ
[298]	λυπούμενον. ~Παρακαταθήκην εἰληφὼς καὶ Ὅρκος.	~Παρακαταθήκην	τις λαβὼν φίλου ἀποστερεῖν διενοεῖτο.
[290]	οὐδὲ γὰρ ἂν ταύτην τὴν	δίκην	ἔτισας. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[277]	ἔφη· Ὕπαγε, νίκα τὴν κακὴν	νίκην	ἐν ~τῷ ἀναθέματι. ~{Ὅτι} τοὺς
[258]	πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ᾠήθησαν ναῦν ~εἶναι	μεγάλην.	Διὸ προσέμενον ὡς μέλλουσαν προσορμίζεσθαι.
[258]	φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ναῦν εἶναι	~μεγάλην	ᾠήθησαν. Διὸ δὴ προσέμενον, ὡς
[287]	~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιν τις εἶχε	καλὴν	χρυσᾶ ὠὰ τίκτουσαν· νομίσας δὲ
[254]	δὲ ἄρκτος ἐλθοῦσα ἐπ τὴν	κεφαλὴν	αὐτοῦ ~ὠσφραίνετο τήν τε ἀναπνοὴν
[288]	ἀπήλλαττε ἀνοίᾳ πορευομένη καὶ τὴν	~κεφαλὴν	κατέξαινε τυφλοῖς καὶ κωφοῖς μέρεσιν
[260]	εὔκαιρος. ~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος	πολλὴν	ἀνύσας ὁδὸν ηὔξατο, εἰ ἄρα
[260]	ἀληθείας. ~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος	πολλὴν	ὁδὸν ἀνύων ηὔξατο, ἐὰν εὕρῃ
[297]	μῦθος δηλοῖ ὅτι μὴ μέμφου,	πλὴν	ἐλέει· καὶ γὰρ παράληκτον ποιεῖς
[275]	~πυρὸν φίλης Δήμητρος, ἡμέρας δ'	ὕλην	~ἦγεν ἀφ' ὕψους, ἐξ ἀγροῦ
[281]	εἶναι μαθὼν πρῶτον, νῦν ἱπποίατρος	ἐγενόμην.	~Ὅτι τινὲς διπλοῖς κινδύνοις περιπεσόντες
[273]	~ἑτέρῳ δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ	Ἑρμῆν	πέμψας ἐκέλευσε κεραμεῖ ~αὐτὸν πολῆσαι.
[275]	~τί γὰρ παρ' οὐρηέσι οὐκ	ἐπολεύμην,	~βαιῷ δ' ὁ μέλεος κυνὶ
[275]	~βαιῷ δ' ὁ μέλεος κυνὶ	παρισούμην;	~Ὅτι οὐ πάντες πρὸς πάντα
[251]	Καὶ οὕτω συνέβη δὶς αὐτὴν	~ἀλλαξαμένην	τὸ ὄνομα σωτηρίας τυχεῖν. ~Ὁ
[299]	ποτὲ πρὸς τὴν τῷ ~κηπωρῷ	γεγαμημένην,	τά τε ἄλλα ὡμίλει, καὶ
[288]	κατέξαινε τυφλοῖς καὶ κωφοῖς μέρεσιν	ἀναγκαζομένην	~παρὰ φύσιν ἕπεσθαι. ~Ὁ λόγος
[299]	δ' αὐτοῖς χρησαμένη καὶ πρὸς	ἐκείνην	~ἤκουσεν ὡς· Τὰ μὲν ἄλλα
[253]	τὴν τοσαύτην ἀναίδειαν, οὐ μόνον	ἐκείνην	κατέσχεν, ἀλλ' ~ουδὲ τὴν οἰκείαν
[253]	ποταμὸν ἐλθὼν καὶ τὴν ~οἰκείαν	ἀξίνην	ἐξεπίτηδες ἀφεὶς εἰς τὸ ῥεῦμα
[253]	τοῦ θρήνου, ~καταβὰς ὁμοίως χρυσῆν	ἀξίνην	ἐξήνεγκε καὶ ἤρετο εἰ ταύτην
[271]	βάτραχοι. ~Ὄνος ξύλων γόμον φέρων	λίμνην	διέβαινεν· ὀλισθὼν δέ, ὡς ~κατέπεσεν,
[259]	τις ἐν ἐρήμῳ εἷρε γυναῖκα	μόνην	κατηφῆ ἑστῶσαν, καί ~φησιν αὐτῇ·
[295]	δακτύλῳ αὐτοῦ ἐμπαρεὶς ~ὄγκωμα καὶ	φλεγμονὴν	μέχρι βουβῶνος εἰργάσατο· πυρετὸς δὲ
[253]	φαμένου, Ἑρμῆς ἀποδεξάμενος αὐτοῦ τὴν	~δικαιοσύνην,	πάντας αὐτῷ ἐδωρήσατο. Ὁ δὲ
[265]	~πεσὼν ἠλαφρύνθη. Ὁ δὲ ἔμπορος	τέχνην	ἑτέραν νοήσας σπόγγους ~ὠνησάμενος πεφορτώκεν
[278]	εὐφθνίᾳ καὶ ζηλώσας ~αὐτῶν τὴν	φωνὴν	ἐπελάθετο καὶ τῆς οἰκείας φωνῆς.
[269]	γὰρ τοῦτον τὴν τοῦ ~ἀλεκτρυόνος	φωνὴν	φοβεῖσθαι- ἔφυγεν. Ὁ δ' ὄνος,
[254]	καὶ τὰς φρένας καὶ τὴν	ἀκοήν.	Ὁ ~δὲ εὐτόνως κατεῖχε τὴν
[254]	Ὁ ~δὲ εὐτόνως κατεῖχε τὴν	ἀναπνοὴν	αὐτοῦ. Ἡ δὲ ἄρκτος ὑπολαβοῦσα
[254]	κεφαλὴν αὐτοῦ ~ὠσφραίνετο τήν τε	ἀναπνοὴν	αὐτοῦ καὶ τὰς φρένας καὶ
[282]	οὐ μεμπτέοι εἰσὶν ὅσοι δι'	ἀγάπην	τῶν οἰκείων ~δεσποτῶν παραπίπτουσι τῆς
[295]	δὲ ταῦτα μᾶλλον ὁρῶν πλείονα	λύπην	εἶχε. Καὶ δήποτε ~πλησίον τοῦ
[253]	μαθὼν τοῦ θρήνου, ~καταβὰς ὁμοίως	χρυσῆν	ἀξίνην ἐξήνεγκε καὶ ἤρετο εἰ
[253]	καθίσας ὠδύρετο. Ἑρμῆς δὲ ~μαθὼν	τὴν	αἰτίαν καὶ οἰκτείρας τὸν ἄνθρωπον,
[253]	οὖν ὁ Ἑρμῆς κἀκείνῳ καὶ	τὴν	αἰτίαν μαθὼν τοῦ θρήνου, ~καταβὰς
[254]	αὐτοῦ καὶ τὰς φρένας καὶ	τὴν	ἀκοήν. Ὁ ~δὲ εὐτόνως κατεῖχε
[270]	ἐκεῖνον φεύγειν μὴ ~δυνάμενον, πρῶτον	τὴν	ἀλώπεκα συνέλαβεν, εἶθ' οὕτως ἐπὶ
[254]	ἀκοήν. Ὁ ~δὲ εὐτόνως κατεῖχε	τὴν	ἀναπνοὴν αὐτοῦ. Ἡ δὲ ἄρκτος
[287]	τοῖς παροῦσιν ἀρκείσθω τις καὶ	τὴν	~ἀπληστίαν φευγέτω. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιθα
[254]	φασὶ γὰρ νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι	τὴν	~ἄρκτον. Ὁ δὲ ἕτερος καταβὰς
[254]	~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος. ~Δύο φίλοι	τὴν	αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον. Ἄρκτου δὲ
[254]	~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος. ~Δύο φίλοι	τὴν	αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον. Καὶ δὴ
[264]	ὅτι οὐκ ἄνευ κακῶν μεγάλων	τὴν	~ἀφθονίαν ἔχεις. Οὕτως οὐκ ἔστι
[292]	τῆς ~εὐωχίας, τὸ παιδίον ὀγκωθὲν	τὴν	γαστέρα ἐκ τῶν κρεῶν, ὀδυνώμενον
[252]	εἶπεν αὐτὴ ἡ συκῆ· Ἀφεῖσα	τὴν	γλυκύτητά μου καὶ τὸ ~γέννημά
[287]	ἔχων τι ἀρκέσθητι ἐπὶ τούτῳ,	τὴν	δὲ ἀπληστίαν ~φεῦγε, μή πως
[253]	ἀπολωλότα φαμένου, Ἑρμῆς ἀποδεξάμενος αὐτοῦ	τὴν	~δικαιοσύνην, πάντας αὐτῷ ἐδωρήσατο. Ὁ
[290]	εἶναι· οὐδὲ γὰρ ἂν ταύτην	τὴν	δίκην ἔτισας. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[263]	~διερωτῶντος εἰ οὕτως ἀξίαν αὐτοῦ	τὴν	δοκιμασίαν ἐποιήσατο, ~ὑποτυχὼν εἶπεν· Ἀλλ'
[272]	ἀρχῆς, ἀλλ' ἀπὸ τοῦ τέλους	τὴν	ἑκάστου ~δοκιμάζειν διάθεσιν. ~(Ὄνος καὶ
[259]	ποίαν αἰτίαν τὴν πόλιν ἀφεῖσα	τὴν	~ἐρημίαν οἰκεῖς; Ἡ δὲ ~εἶπεν·
[260]	ἔθηκεν, ~εἰπών· Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ,	τὴν	εὐχήν· καὶ γὰρ τὰ ἐντὸς
[260]	~βωμοῦ, φήσας· Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ,	τὴν	εὐχήν· τοῦ γὰρ εὑρεθέντος τὰ
[288]	πάντος ἀκολουθεῖν ἐκείνῃ. Λαβοῦσα δὲ	τὴν	~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε κακῶς ἀπήλλαττε ἀνοίᾳ
[255]	τὰ μέλλοντα ~μαντεύεσθαι, ὃς οὐδὲ	τὴν	ἰδίαν πήρωσιν προεῖδεν, ἵνα φυλάξηται;
[277]	ὠθήσας αὐτὸν ἔφη· Ὕπαγε, νίκα	τὴν	κακὴν νίκην ἐν ~τῷ ἀναθέματι.
[254]	Ἡ δὲ ἄρκτος ἐλθοῦσα ἐπ	τὴν	κεφαλὴν αὐτοῦ ~ὠσφραίνετο τήν τε
[288]	κακῶς ἀπήλλαττε ἀνοίᾳ πορευομένη καὶ	τὴν	~κεφαλὴν κατέξαινε τυφλοῖς καὶ κωφοῖς
[299]	δυοῖν μήτηρ, ἀνδράσι συνῆψε ταύτας,	τὴν	~μὲν κηπωρῷ, θἀτέραν δὲ κεραμεῖ.
[275]	κόλποις. ~Ὁ δέ γε ὄνος	τὴν	μὲν νύκτα ἀλήθων ~πυρὸν φίλης
[275]	δὲ οὐρᾷ καὶ θέλων περισκαίρειν,	~τὴν	μὲν τράπεζαν ἐς μέσον βαλὼν
[296]	τέκνον; Ὁ δ' ἔφησε πρὸς	τὴν	μητέρα· ~Ἔγγισον δή μοι καὶ
[253]	παρὰ τὸν ποταμὸν ἐλθὼν καὶ	τὴν	~οἰκείαν ἀξίνην ἐξεπίτηδες ἀφεὶς εἰς
[253]	μόνον ἐκείνην κατέσχεν, ἀλλ' ~ουδὲ	τὴν	οἰκείαν ἀπέδωκεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ
[284]	σὺν αὐταῖς σε κατέσχον καὶ	τὴν	~ὁμοίαν ψῆφον ἐπιτάξαι σοι μέλλω.
[253]	ἀπέβαλε πέλευκυν. ~Ἀμηχανῶν τοίνυν παρὰ	τὴν	ὄχθην καθίσας ὠδύρετο. Ἑρμῆς δὲ
[298]	τῇ ὑστεραίᾳ ὄμοσε μὴ εἰληφέναι	τὴν	~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν δὲ τῷ Ὅρκῳ,
[268]	φθόνον καὶ ~τὸν κίνδυνον ἀναλογιζομένους	τὴν	πενίαν ἀγαπᾶν. ~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων.
[268]	καὶ κίνδυνον ἀναλογιζομένους ἀγαπᾶν χρὴ	τὴν	~πενίαν, ἡσυχίας μητέρα. ~(Ὄνος καὶ
[252]	εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἐλαία· Ἀφεῖσα	τὴν	~πιότητά μου ἣν ἐδόξασεν ἐν
[257]	~κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο. Ἀναβλέψαντες δὲ εἰς	τὴν	πλάτανον ~ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους ὡς
[259]	Ἀλήθεια. καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν	τὴν	πόλιν ἀφεῖσα τὴν ~ἐρημίαν οἰκεῖς;
[289]	δὲ τοὺς μύας, τότε ἀφέντες	~τὴν	πρὸς ἑαυτοὺς μάχην, ἐπ' ἐκείνους
[252]	Καὶ εἶπαν ~τὰ ξύλα πρὸς	τὴν	ῥάμνον· Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν.
[296]	ἐλθοῦσα πλησίον ~τούτου, ἔδακεν εὐθὺς	τὴν	ῥίνα ταύτης, ~καὶ δακὼν ἀπέκοψεν
[299]	Ἐκεῖθεν δ' ἐξελθοῦσα καὶ πρὸς	τὴν	συνοικοῦσαν τῷ ~κεραμεῖ ἀφικνεῖται. Τοῖς
[276]	ὁ ὄνος λαβὼν καὶ ἀναρρήξας	τὴν	~σφραγῖδα καὶ ἀναπτύξας, διεξῄει εἰς
[254]	ἐπ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ~ὠσφραίνετο	τήν	τε ἀναπνοὴν αὐτοῦ καὶ τὰς
[253]	ἐστί φήσαντος, μισήσας ~ὁ θεὸς	τὴν	τοσαύτην ἀναίδειαν, οὐ μόνον ἐκείνην
[269]	μὲν λέων φασὶ γὰρ τοῦτον	τὴν	τοῦ ~ἀλεκτρυόνος φωνὴν φοβεῖσθαι- ἔφυγεν.
[268]	δέ ποτε ἐμακάριζεν ἵππον ~διὰ	τὴν	τροφὴν αὐτοῦ καὶ θεραπείαν, ~αὑτοῦ
[261]	τοῦ φρέατος πέσῃς, ~καὶ ἐμὲ	τὴν	Τύχην καταμέμψωνται πάντες. ~Ὁ μῦθος
[261]	κακῶς ~περιπίπτομεν κινδύνοις καὶ μεμφόμεθα	τὴν	τύχην. ~Ὄνοι πρὸς τὸν Δία.
[299]	κεραμεῖ. Ἐλθοῦσα τοίνυν ποτὲ πρὸς	τὴν	τῷ ~κηπωρῷ γεγαμημένην, τά τε
[279]	λέων εἶναι δοκεῖν. Καὶ μεταθεῖναι	τὴν	φύσιν οὐκ ~ἔχων ἐπὶ τοῦ
[278]	τῇ εὐφθνίᾳ καὶ ζηλώσας ~αὐτῶν	τὴν	φωνὴν ἐπελάθετο καὶ τῆς οἰκείας
[295]	Καὶ εἰπὼν ἐπέβαλε τῷ τοίχῳ	τὴν	χεῖρα ~ἐκτυφλῶσαι τὸν λέοντα. Σκόλοψ
[284]	~εὐνοϊκώτατον. Ἰδὲ γάρ μου καὶ	τὴν	χροιὰν ὡς ὀυχ ὁμοία ἐκείναις.
[264]	ἰδὼν αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα καὶ τὸν	~ὀνηλάτην	ὀπίσω ἑπόμενον καὶ ῥοπάλῳ παίοντα
[258]	πρὸς ἀλλήλους ἔφασαν ~ὡς ἄρα	μάτην	ἡμεῖς τὸ μηδὲν ὂν προσεδεχόμεθα.
[258]	ἀλλήλους· Τὸ μηδὲν ὂν ἡμεῖς	μάτην	~προσεδεχόμεθα. ~Οὑτω καὶ τῶν ἀνθρώπων
[292]	~Ὁ μῦθος οὗτος πρὸς ἄνδρα	χρεωφειλέτην,	ὅστις ἑτοίμως τὰ ἀλλότρια ~λαμβάνων,
[280]	ἀλώπηξ. ~Ὄνος παλιούρων ἤσθιεν ὀξείην	χαίτην.	~Τὸν δ' εἶδεν ἀλώπηξ, κερτομοῦσα
[297]	ἐκινδύνευε πνιγῆναι. Καὶ ἰδών τινα	~παροδίτην	ἐπεφώνει· Βοήθησόν τι. Ὁ δὲ
[267]	ὁ ~μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος	λεοντῆν	καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος λέοντος
[279]	σχήματος ἀνεπλήρου τὸν πόθον, καὶ	λεοντῆν	~περικείμενος, οἷα λέων τοὺς τῶν
[273]	Εἰς χείρονα τοίνυν τῶν προτέρων	δεσπότην	ἐμπεσὼν ~καὶ ὁρῶν τὰ παρ'
[273]	κομίζων. ~Πάλιν οὖν ἀμεῖψαι τὸν	δεσπότην	ἱκέτευε, καὶ βυρσοδέψῃ ~ἀπεμπολεῖται. Εἰς
[275]	σκεύη, ~δειπνοῦντα δ' εὐθὺς ἦλθε	δεσπότην	κύσων ~νώτοις ἐπεμβάς. Ἐσχάτου δὲ
[275]	χαρίεις ὤν, εὐρύθμως παίζων ~τὸν	δεσπότην	περιέσκαιρε ποικίλως· ~ἐκεῖνος δ' αὐτὸν
[294]	κόρακος ἀναιρεθήσεται. Διόπερ φοβουμένη ~λάρνακα	μεγίστην	κατασκευάσασα ἐν ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε,
[287]	χρυσοτόκος. ~Ὄρνιθα δέ τις πάνυ	καλλίστην	εἶχεν, ~ἥτις ἔτικτεν ἀεὶ ὠὰ
[251]	ἀπελύθη. Καὶ οὕτω συνέβη δὶς	αὐτὴν	~ἀλλαξαμένην τὸ ὄνομα σωτηρίας τυχεῖν.
[251]	δὲ λεγούσης ὡς οὐ ~δύναται	αὐτὴν	ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ πάντας πολεμεῖ
[251]	Τῆς δὲ φαμένης μὴ δύνασθαι	~αὐτὴν	ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ πᾶσι τοῖς
[270]	τὸ ἀκίνδυνον ἐπαγγείληται. ~Τοῦ δὲ	αὐτὴν	ἀπολύσειν φήσαντος, προσαγαγοῦσα τὸν ὄνον
[286]	~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν δὲ θεασαμένη	αὐτὴν	ἔφη· Ὦ ματαία, τί ~ταῦτα
[254]	καὶ ἄρκτος. ~Δύο φίλοι τὴν	αὐτὴν	ὁδὸν ἐβάδιζον. Ἄρκτου δὲ αὐτοῖς
[254]	καὶ ἄρκτος. ~Δύο φίλοι τὴν	αὐτὴν	ὁδὸν ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ἄρκτος
[300]	πολλὰς προσάξω. ~Ὁ δὲ πρὸς	αὐτὴν	οὕτως ἀνταπεκρίθη· ~Διὰ γὰρ τοῦτο
[251]	γαλῆς ἐδεῖτο ὅπως ~μὴ θύσῃ	αὐτήν.	Τῆς δὲ εἰπούσης ἅπασι τοῖς
[251]	γὰρ πάντας πολεμεῖ πτηνούς, ~ἔφησεν	αὑτὴν	μὴ ὄρνεον εἶναι, ἀλλὰ μῦν,
[251]	ἅπασι τοῖς μυσὶ διεχθραίνειν, ἔλεγεν	~ἑαυτὴν	μὴ μῦν εἶναι, ἀλλὰ νυκτερίδα,
[283]	ἐκεῖνος εἶπεν· Ὦ οὗτος, εἰ	τοιαύτην	~πόλιν κτίζεις, οὐ πολλοὺς εὑρήσεις
[253]	φήσαντος, μισήσας ~ὁ θεὸς τὴν	τοσαύτην	ἀναίδειαν, οὐ μόνον ἐκείνην κατέσχεν,
[260]	μεστῇ φοινίκων καὶ ~ἀμυγδάλων, καὶ	ταύτην	ἀνελόμενος, ἐκείνους μὲν ἔφαγε, τὰ
[253]	ἀξίνην ἐξήνεγκε καὶ ἤρετο εἰ	ταύτην	~ἀπέβαλε. Τοῦ δὲ σὺν ἡδονῇ·
[267]	δὴ θεασάμενος ἀλώπεκα ἐπειρᾶτο καὶ	ταύτην	δεδίττεσθαι. Ἡ δὲ ~(ἐτύγχανε γὰρ
[300]	ἀγρεύσας ~ἔμελλεν αὐτὸς τοῦ καταθῦσαι	ταύτην.	~Ἡ δὲ ἐθρήνει ταῦτα οὕτως
[257]	τρυχόμενοι, ~ὡς ἐθεάσαντο πλάτανον, ὑπὸ	ταύτην	καταντήσαντες καὶ ἐν τῇ σκιᾷ
[296]	διδασκάλου ~καὶ {τῇ} μητρὶ φέρει	ταύτην	μετ' εὐφροσύνης. ~Ἡ δὲ λαμβάνει
[287]	ἔνδον ὑπάρχειν ~σφάξας πάραυτα εὗρε	ταύτην	ὁμοίαν ~ὥσπερ τὰ λοιπὰ ὑπάρχειν
[296]	μετ' εὐφροσύνης. ~Ἡ δὲ λαμβάνει	ταύτην	σὺν χαρμοσύνῃ. ~Ἐν δευτέρῳ δὲ
[290]	ἁπλοῦν εἶναι· οὐδὲ γὰρ ἂν	ταύτην	τὴν δίκην ἔτισας. ~Ὁ μῦθος
[268]	ποτε ἐμακάριζεν ἵππον ~διὰ τὴν	τροφὴν	αὐτοῦ καὶ θεραπείαν, ~αὑτοῦ δὲ
[289]	τότε ἀφέντες ~τὴν πρὸς ἑαυτοὺς	μάχην,	ἐπ' ἐκείνους ἐτράπησαν. ~Οὕτω καὶ
[260]	~εἰπών· Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν	εὐχήν·	καὶ γὰρ τὰ ἐντὸς ὧν
[260]	φήσας· Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν	εὐχήν·	τοῦ γὰρ εὑρεθέντος τὰ ~ἐκτὸς
[261]	φρέατος πέσῃς, ~καὶ ἐμὲ τὴν	Τύχην	καταμέμψωνται πάντες. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[261]	~περιπίπτομεν κινδύνοις καὶ μεμφόμεθα τὴν	τύχην.	~Ὄνοι πρὸς τὸν Δία. ~Ὄνοι
[268]	αὐτοῦ καὶ θεραπείαν, ~αὑτοῦ δὲ	τύχην	ὄνος κατεμυκτήρει, ~ὡς ἀχθοφόρου καὶ
[256]	μὴ εὑρὼν παρῄνει αὐτῷ μὴ	λέγειν·	Εὕρηκα, ἀλλ' Εὑρήκαμεν. ~Μετὰ μικρὸν
[256]	Ὁ δὲ ἕτερος παρῄνει μὴ	λέγειν	Εὑρήκαμεν, ἀλλ' ~Εὕρηκας. Μετὰ μικρὸν
[259]	ἐστίν, ~ἐάν τι ἀκούειν καὶ	λέγειν	θελῃς. Ὅτι κάκιστος βίος καὶ
[295]	γέρων δειλὸς μονογενῆ ἔχων γενναῖον,	κυνηγεῖν	ἐφιέμενον, ~εἶδε τοῦτον καθ' ὕπνους
[270]	Καὶ ὁ λέων ὁρῶν ἐκεῖνον	φεύγειν	μὴ ~δυνάμενον, πρῶτον τὴν ἀλώπεκα
[295]	ὅτι οὐδεὶς δύναται τὸ μέλλον	ἐκφυγεῖν.	~Παῖς κλέπτης καὶ μήτηρ. ~Παῖς
[272]	ἀπὸ τοῦ τέλους τὴν ἑκάστου	~δοκιμάζειν	διάθεσιν. ~(Ὄνος καὶ κηπουρός. ~Ὄνος
[298]	εἶναι καὶ ἐπὶ τοὺς ἀσεβεῖς	βαδίζειν,	ἐκ ~δευτέρου ἠρώτα διὰ πόσου
[283]	ποιεῖ. Τοῦ δὲ εἰπόντος πόλιν	κτίζειν	καὶ μικρὸν ~ὑποχωρήσαντος, πεισθεὶς τοῖς
[283]	ποτ' ἐργάζοιτο. Τοῦ δὲ πόλιν	κτίζειν	φαμένου, ~εἶτα δὲ πορρωτέρω ἀποχωρήσαντος
[288]	~μέρος καὶ μὴ διὰ πάντος	ἀκολουθεῖν	ἐκείνῃ. Λαβοῦσα δὲ τὴν ~ἡγεμονίαν
[286]	αὐξηθῇ, ἀπὸ σοῦ πρώτης τοῦ	ἀδικεῖν	~ἄρξεται; ~Οὕτως ἀτιθάσσευτός ἐστιν ἡ
[279]	εἶναι. ~Ὄνος ἐπεθύμει λέων εἶναι	δοκεῖν.	Καὶ μεταθεῖναι τὴν φύσιν οὐκ
[281]	Χάριν δὲ μίαν αἰτῶ σε,	ἐξελεῖν	τοῦ ~ποδός μου πρῶτον τὸν
[281]	κινδύνοις περιπεσόντες καὶ τοῖς ἐχθροῖς	ὠφελεῖν	~πειρωμένοις δολίως ἀνταμοιβὴν κακὴν παρέσχον.
[251]	φύσει γὰρ πᾶσι τοῖς πτηνοῖς	πολεμεῖν,	αὐτὴ ἔλεγεν ~οὐκ ὄρνις, ἀλλὰ
[282]	καὶ τοῖς βρόχοις ἐμπλακεισῶν, ~προσδραμὼν	συλλαμβάνειν	αὐτὰς ἐπειρᾶτο. Τῶν δὲ αἰτιωμένων
[273]	μοι παρὰ τοῖς προτέροις δεσπόταις	μένειν·	~οὗτ ς γάρ, ὡς ὁρῶ,
[251]	δεῖ μὴ ἀεὶ τοῖς αὐτοῖς	ἐπιμένειν	λογιζομένους ὅτι ~οἱ τοῖς καιροῖς
[251]	ἡμᾶς μὴ τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ	ἐπιμένειν,	~λογιζομένους ὡς οἱ τοῖς καιροῖς
[255]	τινος ~ὑποστρέψαι παραινοῦντος, τουττο γὰρ	σημαίνειν	τὸν οἰωνόν, ἕτερος ~ὑποτυχὼν εἶπε·
[251]	ἐδεῖτο. Τῆς ~δὲ εἰπούσης ἅπασιν	ἐχθραίνειν	μυσίν, αὐτὴ μὴ μῦς, ἀλλὰ
[251]	δὲ εἰπούσης ἅπασι τοῖς μυσὶ	διεχθραίνειν,	ἔλεγεν ~ἑαυτὴν μὴ μῦν εἶναι,
[266]	δὲ ὄνος τυφωθείς, νομίζων αὐτὸν	προσκυνεῖν	τοὺς ~ἀγροίκους, σκιρτῶν ἤμελλε τὸν
[284]	σοι μέλλω. ~Ὅτι ἐπισφαλὲς τὸ	συγκοινωνεῖν	κακοῖς καὶ ἐπικίνδυνον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ
[258]	οὐκέτι ναῦν, ἀλλὰ πλοῖον ἐδόκουν	βλέπειν.	~Ἐξενεχθέντα δὲ αὐτὰ φρύγανα ὄντα
[298]	Ὅρκος. ~Παρακαταθήκην τις λαβὼν φίλου	ἀποστερεῖν	διενοεῖτο. Καὶ δὴ ~προσκαλουμένου αὐτὸν
[275]	~σαίνων δὲ οὐρᾷ καὶ θέλων	περισκαίρειν,	~τὴν μὲν τράπεζαν ἐς μέσον
[285]	ὁμοφύλους ἐκκαλουμένου καὶ ~παραδιδόντος, αὐτὸς	ἀναιρεῖν	αὐτὸν μέλλει, ἔφη· Ἀλλὰ διὰ
[254]	~εἶπε· Τοῦ λοιποῦ τοιούτοις μὴ	συνοδοιπορεῖν	φίλοις οἳ ἐν κινδύνοις οὐ
[273]	δυσφοροῦντος, ἐπειδὴ καὶ πολλῷ ~πλείονα	ἀχθοφορεῖν	ἠναγκάζετο, καὶ τὸν Δία ἐπικαλουμένου,
[262]	ποτὲ ἀχθόμενοι ἐπὶ τῷ συνεχῶς	ἀχθοφορεῖν	καὶ ταλαιπωρεῖν ~πρέσβεις ἔπεμψαν πρὸς
[287]	Ὁ δὲ ἀθρόον πλοῦτον ἐλπίσας	εὑρεῖν	καὶ τοῦ μικροῦ ~κέρδους ἐστερήθη.
[262]	ἐπὶ τῷ συνεχῶς ἀχθοφορεῖν καὶ	ταλαιπωρεῖν	~πρέσβεις ἔπεμψαν πρὸς τὸν Δία,
[270]	τὸν ὄνον εἴς τινα ~πάγην	ἐμπεσεῖν	παρεσκεύασε. Καὶ ὁ λέων ὁρῶν
[260]	τούτου τὸ ἥμισυ ~τῷ Ἑρμῇ	ἀναθήσειν.	Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ, ἐν ᾗ
[260]	τὸ ἥμισυ ~τούτου τῷ ἑρμῇ	ἀναθήσειν.	Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ μεστῇ φοινίκων
[270]	ἀκίνδυνον ἐπαγγείληται. ~Τοῦ δὲ αὐτὴν	ἀπολύσειν	φήσαντος, προσαγαγοῦσα τὸν ὄνον εἴς
[270]	κίνδυνον, προσελθοῦσα τῷ λέοντι, ὑπέσχετο	~παραδώσειν	αὐτῷ τὸν ὄνον, ἐὰν αὐτῇ
[293]	προσέχειν δεῖ τοὺς δυναμένους πάντας	βλάπτειν.	~Παῖς καὶ κόραξ. ~Μαντευομένης τινὸς
[296]	Δεῖ τοὺς φρονίμους τὰς ῥίζας	ἐκκόπτειν	τῶν ~σφαλμάτων· ἤγουν τὰς ἀρχὰς
[273]	παρὰ τοῖς προτέροις δεσπόταις ἀχθοφοροῦντα	~λιμώττειν	ἢ ἐνταῦθα παραγενέσθαι, ὅπου, ἐὰν
[262]	οὐροῦντες ποταμὸν ~ποιήσωσι. Κἀκεῖνοι αὐτὸν	ἀληθεύειν	ὑπολαβόντες ἀπ' ἐκείνου καὶ ~μέχρι
[285]	τὸν τιθασσὸν πέρδικα καὶ τοῦτον	θύειν	~ἔμελλε. Τοῦ δὲ αἰτιωμένου αὐτὸν
[280]	οὐ δεῖ φλυάρων ἀνδρῶν κατηγορίας	ἀκούειν·	εἰς κίνδυνον γὰρ ~ἄγουσι τὸν
[259]	~πάντας ἀνθρώπους ἐστίν, ~ἐάν τι	ἀκούειν	καὶ λέγειν θελῃς. Ὅτι κάκιστος
[293]	ἀπολέσῃς. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὄτι	προσέχειν	δεῖ τοὺς δυναμένους πάντας βλάπτειν.
[272]	προϊόντων, ὁ ὀνηλάτης ὁρῶν ~ὄνον	ἀντέχειν	μὴ δυνάμενον, ἀφελόμενος αὐτοῦ τὸ
[252]	θεὸς καὶ οἱ ἄνθρωποι, πορευθῶ	~ἄρχειν	τῶν ξύλων; Καὶ εἶπαν τὰ
[252]	μου τὸ ἀγαθόν, πορευθῶ τοῦ	ἄρχειν	τῶν ξύλων; Καὶ εἶπαν ~τὰ
[287]	~Ὁ δὲ νομίσας χρυσὸν ἔνδον	ὑπάρχειν	~σφάξας πάραυτα εὗρε ταύτην ὁμοίαν
[287]	ταύτην ὁμοίαν ~ὥσπερ τὰ λοιπὰ	ὑπάρχειν	τῶν ὀρνίθων. ~Ὁ δὲ τὸν
[251]	αὐτὴν ~ἀλλαξαμένην τὸ ὄνομα σωτηρίας	τυχεῖν.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι δεῖ
[266]	~ἀγροίκους, σκιρτῶν ἤμελλε τὸν θεὸν	ῥίψειν.	Ἀλλὰ τοῦτον ξύλοις ~παίων ὁ
[251]	ἀλλὰ νυκτερὶς ~ἔλεγεν εἶναι, καὶ	πάλιν	ἀπελύθη. Καὶ οὕτω συνέβη δὶς
[251]	μῦν εἶναι, ἀλλὰ νυκτερίδα, καὶ	πάλιν	ἀπελύθη. Οὕτω τε ~συνέβη αὐτῇ
[272]	προβαινόντων, ὁρῶν ἔτι ~μᾶλλον ἀποκάμνοντα,	πάλιν	ἀπὸ τοῦ γόμου μετετίθει, μέχρι
[273]	πέμψας ἐκέλευσε κεραμεῖ ~αὐτὸν πολῆσαι.	Πάλιν	δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος, ἐπειδὴ καὶ
[273]	καὶ ~κελεύσαντος αὐτὸν κεραμεῖ πραθῆναι,	πάλιν	ἐδυσφόρει, πλέον ἢ ~πρότερον ἀχθοφορῶν
[265]	ὄνον φορτώσας ἦγεν. Ὁ δὲ	πάλιν	ἑκὼν εἰς τὸ ῥεῖθρον ~πεσὼν
[265]	περιεπάτει ~ἀκόπως. Ὁ δὲ ἔμπορος	πάλιν	ἑτέρους ἦλθεν ἀγοράσων καὶ πλεῖον
[251]	οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον ~δὲ πεσοῦσα	πάλιν	καὶ συλληφθεῖσα ὑπὸ ἑτέρας γαλῆς
[273]	καὶ τ ὺς κεράμους κομίζων.	~Πάλιν	οὖν ἀμεῖψαι τὸν δεσπότην ἱκέτευε,
[251]	καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον δὲ	πάλιν	~πεσοῦσα καὶ ὑφ' ἑτέρας συλληφθεῖσα
[259]	καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν τὴν	πόλιν	ἀφεῖσα τὴν ~ἐρημίαν οἰκεῖς; Ἡ
[283]	τί ποιεῖ. Τοῦ δὲ εἰπόντος	πόλιν	κτίζειν καὶ μικρὸν ~ὑποχωρήσαντος, πεισθεὶς
[283]	τί ποτ' ἐργάζοιτο. Τοῦ δὲ	πόλιν	κτίζειν φαμένου, ~εἶτα δὲ πορρωτέρω
[283]	εἶπεν· Ὦ οὗτος, εἰ τοιαύτην	~πόλιν	κτίζεις, οὐ πολλοὺς εὑρήσεις τοὺς
[282]	προεμήνυσαν, ~ἐκεῖναι ὑποτυχοῦσαι ἔφασαν· Ἀλλ'	ἡμῖν	γε ἄμεινον δεσπότας ~φυλάττεσθαι ἢ
[299]	ἔφη, καλῶς· εὔχου δ' ὑετῶν	ἡμῖν	γενέσθαι ~φοράν, ὡς τοῖς λαχάνοις
[255]	~ὑποτυχὼν εἶπε· Καὶ πῶς οὗτος	ἡμῖν	δύναται τὰ μέλλοντα ~μαντεύεσθαι, ὃς
[299]	μῆτερ, ἔχει· εὔχου δ' αἰθρίαν	~ἡμῖν	καὶ ἡλίους γίνεσθαι θερμοτέρους τε
[299]	ὡς· Τὰ μὲν ἄλλα καλῶς	ἡμῖν,	ὦ μῆτερ, ἔχει· εὔχου δ'
[287]	τὰ μάλιστα εὐεργετῆται. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος.	~Ὄρνιν	τις εἶχε καλὴν χρυσᾶ ὠὰ
[255]	καὶ κόραξ. ~Πορευομένοις τισὶν ἐπὶ	πρᾶξίν	τινα κόραξ ὑπηντησε τὸν ἕτερον
[299]	θυγατέρες. ~Γυνή τις, θυγατέρων οὖσα	δυοῖν	μήτηρ, ἀνδράσι συνῆψε ταύτας, τὴν
[272]	ὁ ὄνος ὁρῶν τὸν τοὺς	~ἀμφοῖν	γόμους ἴσους ὄντας ἠγανάκτει καὶ
[288]	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ πρὸς	χάριν	ἅπαντα πολιτευόμενοι τοιαῦτα ~πάσχουσι. ~Ὄφις
[281]	~γενέσθαι ἢ γυπῶν καὶ κοράκων.	Χάριν	δὲ μίαν αἰτῶ σε, ἐξελεῖν
[269]	γὰρ μὴ ὢν γονέων, τίνος	χάριν	εἰς πόλεμον ~ἐξωρμήθην; ~Ὁ μῦθος
[251]	βρωθῆναι ἐδεῖτο. Τῆς ~δὲ εἰπούσης	ἅπασιν	ἐχθραίνειν μυσίν, αὐτὴ μὴ μῦς,
[284]	τὸ εὐσεβέστατον ζῷον καὶ τοῖς	πατράσιν	~εὐνοϊκώτατον. Ἰδὲ γάρ μου καὶ
[272]	τοῦ τέλους τὴν ἑκάστου ~δοκιμάζειν	διάθεσιν.	~(Ὄνος καὶ κηπουρός. ~Ὄνος ὑπηρετούμενος
[288]	~κεφαλὴν κατέξαινε τυφλοῖς καὶ κωφοῖς	μέρεσιν	ἀναγκαζομένην ~παρὰ φύσιν ἕπεσθαι. ~Ὁ
[289]	οἱ ἐν ταῖς τῶν δημαγωγῶν	στάσεσιν	~ἑαυτοὺς παρεισβάλλοντες λανθάνουσιν αὐτοὶ ἑκατέρων
[259]	γυναῖκα μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν, καί	~φησιν	αὐτῇ· Τίς εἶ; ~Ἡ δὲ
[299]	τῶν ἄλλων ἐπαγγέλλονται, {κἂν οὐδένων	εἰσὶν	ἐλάττω} ~(Πέρδιξ καὶ ἄνθρωπος. ~Πέρδικά
[255]	τὰς τῶν ~πέλας συμβουλίας ἀδόκιμοί	εἰσιν.	~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς. ~Δύο ἐν
[274]	~προσώπων} καὶ ἐξ ἀπροόπτου δῆλοί	εἰσιν.	~Ὄνος καὶ κύων. ~Ὄνον τις
[282]	καὶ τῶν οἰκετῶν οὐ μεμπτέοι	εἰσὶν	ὅσοι δι' ἀγάπην τῶν οἰκείων
[257]	καὶ τῶν ἀνθρώπων τινὲς ἀτυχεῖς	εἰσιν	ὡς καὶ εὐεργετοῦντες ~τοὺς πέλας
[283]	φιλίας. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθορήρας	ὄρνισιν	ἵστη παγίδας. Κορύδαλος δὲ τοῦτον
[255]	φίλοις. ~Ὁδοιπόροι καὶ κόραξ. ~Πορευομένοις	τισὶν	ἐπὶ πρᾶξίν τινα κόραξ ὑπηντησε
[262]	~πρέσβεις ἔπεμψαν πρὸς τὸν Δία,	λύσιν	τινὰ αἰτούμενοι τῶν πόνων. Ὁ
[251]	Τῆς ~δὲ εἰπούσης ἅπασιν ἐχθραίνειν	μυσίν,	αὐτὴ μὴ μῦς, ἀλλὰ νυκτερὶς
[251]	καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις ~τοὺς κινδύνους	ἐκφεύγουσιν.	~(Νυκτερὶς καὶ γαλαῖ. ~Νυκτερὶς ἐπὶ
[251]	καὶ τοὺς σφοδροὺς ~τῶν κινδύνων	ἐκφεύγουσιν.	~Ξύλα καὶ ἐλαία. ~Ξύλα ποτὲ
[254]	γνησίους τῶν φίλων αἱ ~συμφοραὶ	δοκιμάζουσιν.	~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος. ~Δύο φίλοι
[273]	τοὺς πρώτους δεσπότας οἱ οἰκέται	~ποθοῦσιν,	ὅταν καὶ ἑτέρων πεῖραν λάβωσιν.
[273]	τοὺς προτέρους δεσπότας οἱ οἰκέται	ποθοῦσιν,	ὅταν ~τῶν δευτέρων λάβωσι πεῖραν.
[289]	τῶν δημαγωγῶν στάσεσιν ~ἑαυτοὺς παρεισβάλλοντες	λανθάνουσιν	αὐτοὶ ἑκατέρων ~παρανάλωμα γινόμενοι. ~Ὄφις
[254]	φίλοις οἳ ἐν κινδύνοις οὐ	~παραμένουσιν.	Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τοὺς
[291]	δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς πρώτοις	ἐπιβαίνουσιν	ἀνθιστάμενοι τοῖς ~ἄλλοις φοβεροὶ γίνονται.
[287]	μικροῦ ~κέρδους ἐστερήθη. Ὅτι τοῖς	παροῦσιν	ἀρκείσθω τις καὶ τὴν ~ἀπληστίαν
[262]	ἴδωσιν, ἐνταῦθα καὶ αὐτοὶ ~περιιστάμενοι	οὐροῦσιν.	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τὸ
[288]	καὶ κωφοῖς μέρεσιν ἀναγκαζομένην ~παρὰ	φύσιν	ἕπεσθαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[278]	φωνῆς. ~Οὕτως οἱ τῶν παρὰ	φύσιν	ἐπιθυμοῦντες καὶ ἃ ἔχουσι δυστυχοῦσι.
[279]	εἶναι δοκεῖν. Καὶ μεταθεῖναι τὴν	φύσιν	οὐκ ~ἔχων ἐπὶ τοῦ σχήματος
[283]	ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ ~προεστῶτες χαλεποὶ	ὦσιν.	~Γεωργὸς καὶ πελαργός. ~Ἀρούρῃ παγίδας
[273]	~ποθοῦσιν, ὅταν καὶ ἑτέρων πεῖραν	λάβωσιν.	~Ὄνος καὶ κόραξ καὶ λύκος.
[262]	νῦν ἔνθα ἂν ἀλλήλων οὖρον	ἴδωσιν,	ἐνταῦθα καὶ αὐτοὶ ~περιιστάμενοι οὐροῦσιν.
[258]	φοβεροὶ ~εἶναι, ὅταν εἰς διάπειραν	~ἔλθωσιν,	εὑρίσκονται οὐδενὸς ἄξιοι. ~Ὁδοιπόρος καὶ
[258]	φοβεροὶ εἶναι, ὅταν εἰς ~πεῖραν	ἔλθωσιν,	οὐδενὸς εὑρίσκονται ἄξιοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ
[296]	τῆς ῥίζης κοπείσης οἱ κλάδοι	ξηρανθῶσιν.	~Παῖς λουόμενος. ~Παῖς λουόμενος ἐν
[274]	διωκόμεθα, τούτους δὲ καὶ προσιόντας	~προσγελῶσιν.	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ
[283]	πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ προεστῶτες	~χαλεπαίνωσιν.	~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθοθήρας πτηνοῖς
[255]	~μαντεύεσθαι, ὃς οὐδὲ τὴν ἰδίαν	πήρωσιν	προεῖδεν, ἵνα φυλάξηται; ~Οὕτω καὶ
[257]	~ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους ὡς ἀνωφελές	ἐστιν	ἀνθρώποις τοῦτο ~ἄκαρπον τὸ δένδρον.
[259]	νῦν δὲ εἰς ~πάντας ἀνθρώπους	ἐστίν,	~ἐάν τι ἀκούειν καὶ λέγειν
[262]	ἐπιδεῖξαι βουλόμενος ὅτι τοῦτο ἀδύνατόν	ἐστιν,	ἔφη τότε ~αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς
[298]	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι ἀδιόριστός	ἐστιν	ἡ κατὰ τῶν ἀσεβῶν ἐκ
[286]	τοῦ ἀδικεῖν ~ἄρξεται; ~Οὕτως ἀτιθάσσευτός	ἐστιν	ἡ πονηρία, κἂν τὰ μάλιστα
[253]	ἀνήνεγκε πέλεκυν, καὶ εἰ οὗτός	ἐστιν	ὃν ἀπώλεσεν ~ἤρετο. Τοῦ δὲ
[263]	πείρας· οἶδα γὰρ ὅτι ~τοιοῦτός	ἐστιν	ὁποῖον ἐξ ἁπάντων τὸν συνήθη
[259]	βίος καὶ πονηρὸς τοῖς ~ἀνθρώποις	ἐστίν,	ὅτε τὸ ψεῦδος προκρίνεται τῆς
[295]	~δὲ ἐν τῷ οἰκήματι πρὸς	τέρψιν	τοῦ υἱοῦ παντοῖα ζῷα, ἐν
[258]	ἔφασαν πρὸς ἀλλήλους· Τὸ μηδὲν	ὂν	ἡμεῖς μάτην ~προσεδεχόμεθα. ~Οὑτω καὶ
[258]	ἄρα μάτην ἡμεῖς τὸ μηδὲν	ὂν	προσεδεχόμεθα. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[253]	πέλεκυν, καὶ εἰ οὗτός ἐστιν	ὃν	ἀπώλεσεν ~ἤρετο. Τοῦ δὲ μὴ
[257]	Ἀναβλέψαντες δὲ εἰς τὴν πλάτανον	~ἔλεγον	πρὸς ἀλλήλους ὡς ἀνωφελές ἐστιν
[294]	παιδὸς νηπίου ὄντος, οἱ μάντεις	~προέλεγον	ὅτι ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθήσεται. Διόπερ
[271]	διέτριβες ὅσον ~ἡμεῖς, ὅτε πρὸς	ὀλίγον	πεσὼν οὕτως ὀδύρῃ; Τούτῳ τῷ
[296]	~καὶ δακὼν ἀπέκοψεν εἰς τέλος,	λόγον	~εἰπὼν τοιόνδε ταύτῃ· Εἰ γὰρ
[299]	ἐξ ἀρδείας αὔξησις ἡ κατὰ	λόγον	~προσγένοιτο. Ἐκεῖθεν δ' ἐξελθοῦσα καὶ
[284]	Σὺν αὐταῖς οὖν εἰλήφει καὶ	πελαργόν.	Ὁ ~δὲ θερμῶς ἠντιβόλει τοῦ
[275]	κινδύνου ~θεράποντες ἐν μέσῳ ὡς	εἶδον,	ᾖξαν, ~κρανείαις δὲ ἄλλος ἄλλοθεν
[287]	χρυσᾶ ὠὰ τίκτουσαν· νομίσας δὲ	ἔνδον	αὐτῆς ~ὄγκον χρυσίου εἶναι καὶ
[287]	χρυσέα. ~Ὁ δὲ νομίσας χρυσὸν	ἔνδον	ὑπάρχειν ~σφάξας πάραυτα εὗρε ταύτην
[260]	~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν	ὁδὸν	ἀνύων ηὔξατο, ἐὰν εὕρῃ τι,
[254]	ἄρκτος. ~Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν	ὁδὸν	ἐβάδιζον. Ἄρκτου δὲ αὐτοῖς ἐπιφανείσης,
[254]	ἄρκτος. ~Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν	ὁδὸν	ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ἄρκτος αὐτοῖς
[260]	καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν ἀνύσας	ὁδὸν	ηὔξατο, εἰ ἄρα εὑρήσει τι,
[266]	τοὺς ~ἀγροίκους, σκιρτῶν ἤμελλε τὸν	θεὸν	ῥίψειν. Ἀλλὰ τοῦτον ξύλοις ~παίων
[266]	ὁ δεσπότης εἶπεν· Ὄνος εἶ	θεὸν	φέρων, ἀλλ' οὐ θεοῖς ὑπάρχεις
[273]	αὐτὸν κεραμεῖ πραθῆναι, πάλιν ἐδυσφόρει,	πλέον	ἢ ~πρότερον ἀχθοφορῶν καὶ τόν
[251]	πολεμεῖ πτηνούς, ~ἔφησεν αὑτὴν μὴ	ὄρνεον	εἶναι, ἀλλὰ μῦν, καὶ οὕτως
[258]	ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα μικρὸν	προσεπέλαζον,	~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες πλοῖον εἶναι οὐκέτι
[254]	~Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν ὁδὸν	ἐβάδιζον.	Ἄρκτου δὲ αὐτοῖς ἐπιφανείσης, ὁ
[254]	~Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν ὁδὸν	ἐβάδιζον.	Καὶ δὴ ἄρκτος αὐτοῖς ~συναντήσας
[272]	~Ὄνος καὶ ἡμίονος ἐν ταὐτῷ	ἐβάδιζον.	Καὶ δὴ ὁ ὄνος ὁρῶν
[252]	καὶ τὸ ~γέννημά μου τὸ	ἀγαθόν,	πορευθῶ τοῦ ἄρχειν τῶν ξύλων;
[258]	κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες, ὡς	ἦλθον	ἐπί τινα σκοπιάν, ~ἐνθένδε θεασάμενοι
[258]	~Ὁδοιπόροι κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες	ἦλθον	ἐπί τινα σκοπιάν. ~Κἀκεῖθεν θεασάμενοι
[289]	ἀμφοτέρων, ὡς ἐθεάσαντο αὐτοὺς ~μαχομένους,	ἐξῆλθον	βαδίζοντες. Ἰδόντες δὲ τοὺς μύας,
[270]	ἀλώπηξ κοινωνίαν συνθέμενοι πρὸς ἀλλήλους	ἐξῆλθον	ἐπὶ ~ἄγραν. Λέοντος δὲ περιτυχόντος
[279]	ἐπὶ τοῦ σχήματος ἀνεπλήρου τὸν	πόθον,	καὶ λεοντῆν ~περικείμενος, οἷα λέων
[295]	τις γέρων δειλὸς μονογενῆ ἔχων	γενναῖον,	κυνηγεῖν ἐφιέμενον, ~εἶδε τοῦτον καθ'
[275]	~Ὄνον τις ἔτρεφε καὶ κύνα	ὡραῖον.	~Ὁ μὲν ἐν αὐλῇ παρὰ
[296]	καὶ δὸς ἀσπασμόν, μῆτερ, ~τὸν	τελευταῖον.	Ἡ δ' ἐλθοῦσα πλησίον ~τούτου,
[273]	καὶ τὸν Δία ἐπικαλουμένου, τὸ	~τελευταῖον	ὁ Ζεὺς παρεσκεύασεν αὐτὸν βυρσοδέψῃ
[280]	γλώσσῃ τὸ σκληρὸν καὶ ἀκανθῶδες	προσφάγιον	~ἐσθίεις; ~Ὅτι οὐ δεῖ φλυάρων
[297]	τῷ παιδὶ ~τολμηρίαν. Τὸ δὲ	παιδίον	εἶπεν· Ἀλλὰ νῦν μοι βοήθησον·
[292]	ἀνθιστάμενοι τοῖς ~ἄλλοις φοβεροὶ γίνονται.	~Παιδίον	ἐσθίον σπλάγχνα. ~Βοτῆρες ἐπ' ἀγρῷ
[292]	Προϊούσης δὲ τῆς ~εὐωχίας, τὸ	παιδίον	ὀγκωθὲν τὴν γαστέρα ἐκ τῶν
[253]	ὅτι, ὅσον τοῖς δικαίοις τὸ	~θεῖον	συναίρεται, τοσοῦτον τοῖς ἀδίκοις ἐναντιοῦται.
[253]	ἐκ τρίτου ~καταβὰς ἐκεῖνον τὸν	οἰκεῖον	ἀνήνεγκε. Τοῦ δὲ τοῦτον ἀληθῶς
[253]	~Ξυλευόμενός τις παρὰ ποταμῷ τὸν	οἰκεῖον	ἀπέβαλε πέλευκυν. ~Ἀμηχανῶν τοίνυν παρὰ
[253]	δὲ μηδὲ τοῦτον εἶναι τὸν	οἰκεῖον	εἰπόντος, ἐκ τρίτου ~καταβὰς ἐκεῖνον
[265]	πάλιν ἑτέρους ἦλθεν ἀγοράσων καὶ	πλεῖον	ἢ ~πρότερον τὸν ὄνον φορτώσας
[292]	τοῖς ~ἄλλοις φοβεροὶ γίνονται. ~Παιδίον	ἐσθίον	σπλάγχνα. ~Βοτῆρες ἐπ' ἀγρῷ θύοντες
[290]	τῇ χηλῇ ~λαβόμενος καὶ ὅσον	οἷόν	τε πιέσας, φονεύει. Τοῦ δ'
[258]	~ἐγγυτέρω ἐγένετο, οὐκέτι ναῦν, ἀλλὰ	πλοῖον	ἐδόκουν βλέπειν. ~Ἐξενεχθέντα δὲ αὐτὰ
[258]	φρύγανα μικρὸν προσεπέλαζον, ~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες	πλοῖον	εἶναι οὐκέτι μέγα ὡς τὸ
[263]	οἶδα γὰρ ὅτι ~τοιοῦτός ἐστιν	ὁποῖον	ἐξ ἁπάντων τὸν συνήθη ἐπελέξατο.
[295]	λέοντος στὰς εἶπεν· Ὦ κάκιστον	θηρίον,	διὰ σὲ καὶ τὸν ~ψευδῆ
[260]	καὶ ~φοίνικες, ταῦτα ἀνείλατο οἰόμενος	ἀργύριον	εἶναι. Ἐκτινάξας δέ, ὡς ~εὗρε
[295]	πλείονα λύπην εἶχε. Καὶ δήποτε	~πλησίον	τοῦ λέοντος στὰς εἶπεν· Ὦ
[296]	~τὸν τελευταῖον. Ἡ δ' ἐλθοῦσα	πλησίον	~τούτου, ἔδακεν εὐθὺς τὴν ῥίνα
[276]	Ὁ δὲ ὄνος ἅπαν τὸ	~γραμμάτιον	διεξελθὼν καὶ μηδὲν εὑρηκὼς ὧν
[276]	Εὑρόντες δὲ ἐπὶ γῆς ~ἐσφραγισμένον	γραμμάτιον,	ὁ ὄνος λαβὼν καὶ ἀναρρήξας
[273]	στεναγμῶν ἔφη· Οἴμοι τῷ ~ταλαιπωρῷ,	βέλτιον	ἦν μοι παρὰ τοῖς προτέροις
[272]	μὴ δυνάμενον, ἀφελόμενος αὐτοῦ τὸ	φορτίον	τῇ ~ἡμιόνῳ ἐπέθηκεν. Ἔτι δὲ
[295]	καὶ μετέωρον ~κατεσκεύασε, κἀκεῖσε τὸν	υἱὸν	εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε ~δὲ ἐν
[295]	αὐτόν. ~Παῖς καὶ λέων γεγραμμένος.	~Υἱόν	τις γέρων δειλὸς μονογενῆ ἔχων
[287]	τίκτουσαν· νομίσας δὲ ἔνδον αὐτῆς	~ὄγκον	χρυσίου εἶναι καὶ θύσας εὗρεν
[298]	πορεύοιτο. Τοῦ δὲ ~εἰπόντος αὑτὸν	Ὅρκον	εἶναι καὶ ἐπὶ τοὺς ἀσεβεῖς
[298]	δὴ ~προσκαλουμένου αὐτὸν ἐκείνου ἐπὶ	ὅρκον,	εὐλαβούμενος εἰς ἀγρὸν ~ἐπορεύετο. Γενόμενος
[281]	~Ὄνος πατήσας σκόλοπα χωλὸς εἱστήκει.	Λύκον	δὲ ἰδὼν καὶ φοβηθεὶς ~εἶπεν·
[281]	δὲ λυθεὶς τοῦ ~πόνου, τὸν	λύκον	ἔτι χάσκοντα λακτίσας φεύγει, ῥῖνα
[258]	καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά τινα	αἰγιαλὸν	ὁδεύοντες ἦλθον ἐπί τινα σκοπιάν.
[258]	καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά τινα	αἰγιαλὸν	ὁδεύοντες, ὡς ἦλθον ἐπί τινα
[281]	Ὦ λύκε, ἀποθνῄσκω ἐκ πόνου·	καλὸν	δέ μοί ἐστι σοῦ δεῖπνον
[273]	~πρότερον ἀχθοφορῶν καὶ τόν τε	πηλὸν	καὶ τ ὺς κεράμους κομίζων.
[272]	αὐτῶν πόρρω προβαινόντων, ὁρῶν ἔτι	~μᾶλλον	ἀποκάμνοντα, πάλιν ἀπὸ τοῦ γόμου
[290]	φίλοις σὺν δόλῳ προσιόντες αὐτοὶ	μᾶλλον	~βλάπτονται. ~Ὄφις πατούμενος καὶ Ζεύς.
[300]	οὕτως ἀνταπεκρίθη· ~Διὰ γὰρ τοῦτο	μᾶλλον	ἐγώ σε θύσω, ~ὅτι φίλους
[285]	ἔφη· Ἀλλὰ διὰ τοῦτό σε	~μᾶλλον	θύσω, εἰ μηδὲ τῶν ὁμοφύλων
[295]	καὶ ~λέων. Ὁ δὲ ταῦτα	μᾶλλον	ὁρῶν πλείονα λύπην εἶχε. Καὶ
[300]	δὲ ~εἶπεν· Δι' αὐτὸ τοῦτο	μᾶλλόν	σε θύσω, ὅτι τοὺς συνήθεις
[277]	οὐχ ἵστατο. ~Ὁ δὲ ἔτι	μᾶλλον	ὠθήσας αὐτὸν ἔφη· Ὕπαγε, νίκα
[282]	ἀποστὰς αὐτὸς πόρρωθεν ἀπεκαραδόκει τὸ	μέλλον.	~Ἀγρίων δὲ ταύταις προσελθουσῶν καὶ
[295]	δηλοῖ ὅτι οὐδεὶς δύναται τὸ	μέλλον	ἐκφυγεῖν. ~Παῖς κλέπτης καὶ μήτηρ.
[282]	εἴγε ὁμόφυλοι οὖσαι αὐταῖς τὸν	δόλον	οὐ προεμήνυσαν, ~ἐκεῖναι ὑποτυχοῦσαι ἔφασαν·
[298]	τὰς πύλας, ὡς ἐθεάσατό τινα	χωλὸν	~ἐξιόντα, ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τίς τε
[253]	~διαπράξασθαι ἐβουλεύσατο, καὶ παρὰ τὸν	ποταμὸν	ἐλθὼν καὶ τὴν ~οἰκείαν ἀξίνην
[262]	ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς κακοπαθείας, ὅταν οὐροῦντες	ποταμὸν	~ποιήσωσι. Κἀκεῖνοι αὐτὸν ἀληθεύειν ὑπολαβόντες
[253]	τὸν ἄνθρωπον, καταδὺς εἰς τὸν	~ποταμὸν	χρυσοῦν ἀνήνεγκε πέλεκυν, καὶ εἰ
[296]	κλαίουσα ἐβόα· Τί πέπονθας τοῦτο,	~{ἐμὸν}	ὦ τέκνον; Ὁ δ' ἔφησε
[269]	ὢν γονέων, τίνος χάριν εἰς	πόλεμον	~ἐξωρμήθην; ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[276]	κύων· Βάλε κατὰ γῆς, ὡς	ἀδόκιμον	πάντη, φίλε, ~τυγχάνον. ~Ὄνος καὶ
[271]	~Ὄνος καὶ βάτραχοι. ~Ὄνος ξύλων	γόμον	φέρων λίμνην διέβαινεν· ὀλισθὼν δέ,
[296]	~Ἔγγισον δή μοι καὶ δὸς	ἀσπασμόν,	μῆτερ, ~τὸν τελευταῖον. Ἡ δ'
[271]	χρήσαιτο ~ἄν τις πρὸς ἄνδρα	ῥᾴθυμον	ἐπ' ἐλαχίστοις πόνοις δυσφοροῦντα, ~αὐτὸς
[266]	βαστάζων ἄγαλμα. ~Ὄνῳ τις ἐπιθεὶς	ξόανον	ἦγε· πολλοὶ δὲ προσεκύνουν τῶν
[257]	ἀνεπαύοντο. Ἀναβλέψαντες δὲ εἰς τὴν	πλάτανον	~ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους ὡς ἀνωφελές
[257]	ὑπὸ καύματος τρυχόμενοι, ~ὡς ἐθεάσαντο	πλάτανον,	ὑπὸ ταύτην καταντήσαντες καὶ ἐν
[276]	γῆς, ὡς ἀδόκιμον πάντη, φίλε,	~τυγχάνον.	~Ὄνος καὶ ὀνηλάτης. ~Ὄνος πλατείας
[272]	ὀνηλάτης ὁρῶν ~ὄνον ἀντέχειν μὴ	δυνάμενον,	ἀφελόμενος αὐτοῦ τὸ φορτίον τῇ
[270]	λέων ὁρῶν ἐκεῖνον φεύγειν μὴ	~δυνάμενον,	πρῶτον τὴν ἀλώπεκα συνέλαβεν, εἶθ'
[295]	δειλὸς μονογενῆ ἔχων γενναῖον, κυνηγεῖν	ἐφιέμενον,	~εἶδε τοῦτον καθ' ὕπνους ὑπὸ
[258]	ᾠήθησαν ναῦν ~εἶναι μεγάλην. Διὸ	προσέμενον	ὡς μέλλουσαν προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ ~δὲ
[258]	εἶναι ~μεγάλην ᾠήθησαν. Διὸ δὴ	προσέμενον,	ὡς μελλούσης αὐτῆς ~προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ
[270]	αὐτοῖς, ἡ ἀλώπηξ ὁρῶσα τὸν	~ἐπηρτημένον	κίνδυνον, προσελθοῦσα τῷ λέοντι, ὑπέσχετο
[260]	φιλάργυρον διὰ πλεονεξίαν ~καὶ θεοὺς	κατασοφιζόμενον	ὁ λόγος εὔκαιρος. ~(Ὁδοιπόρος καὶ
[260]	καὶ τοὺς θεοὺς διὰ πλεονεξίαν	~κατασοφιζόμενον.	~Παῖς καὶ Τύχη. ~Ἐγγὺς φρέατος
[290]	Ὁ δὲ οὐδοτιοῦν ἑαυτὸν παρεῖχε	πειθόμενον.	~Ἐπιτηρήσας δ' ὁ καρκῖνος αὐτὸν
[264]	ἀχθοφοροῦντα καὶ τὸν ~ὀνηλάτην ὀπίσω	ἑπόμενον	καὶ ῥοπάλῳ παίοντα εἶπεν· Ἀλλ'
[268]	~Ὄνος ἵππον ἐμακάριζεν, ὡς ἀφθόνως	τρεφόμενον	καὶ ἐπιμελῶς, ~αὐτὸς μηδ' ἀχύρων
[276]	ὡδοιπόρουν. Εὑρόντες δὲ ἐπὶ γῆς	~ἐσφραγισμένον	γραμμάτιον, ὁ ὄνος λαβὼν καὶ
[297]	καὶ γὰρ παράληκτον ποιεῖς ~τὸν	λυπούμενον.	~Παρακαταθήκην εἰληφὼς καὶ Ὅρκος. ~Παρακαταθήκην
[292]	τὴν γαστέρα ἐκ τῶν κρεῶν,	ὀδυνώμενον	~ἔλεγεν· Ὦ μῆτερ, τὰ σπλάγχνα
[262]	λόγος δηλοῖ ὅτι τὸ ἑκάστῳ	πεπρωμένον	ἀθεράπευτόν ἐστι. ~Ὄνον ἀγοράζων. ~Ὄνον
[275]	~κρανείαις δὲ ἄλλος ἄλλοθεν προσκρούων	~ἔθεινον,	ὥστε καὐτὸς ὕστατ' ἐκπνέων ~ἔφη·
[253]	οἰκεῖον εἰπόντος, ἐκ τρίτου ~καταβὰς	ἐκεῖνον	τὸν οἰκεῖον ἀνήνεγκε. Τοῦ δὲ
[270]	παρεσκεύασε. Καὶ ὁ λέων ὁρῶν	ἐκεῖνον	φεύγειν μὴ ~δυνάμενον, πρῶτον τὴν
[282]	ὑποτυχοῦσαι ἔφασαν· Ἀλλ' ἡμῖν γε	ἄμεινον	δεσπότας ~φυλάττεσθαι ἢ τῇ ἡμετέρᾳ
[292]	αὐτοῦ εἶπεν· Οὐχὶ τὰ ~σά,	τέκνον,	ἃ δὲ κατέφαγες. ~Ὁ μῦθος
[296]	Τί πέπονθας τοῦτο, ~{ἐμὸν} ὦ	τέκνον;	Ὁ δ' ἔφησε πρὸς τὴν
[252]	εἶπαν ~τὰ ξύλα πρὸς τὴν	ῥάμνον·	Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν. Καὶ
[252]	μή, ἐξέλθοι πῦρ ἐκ τῆς	~ῥάμνον	καὶ καταφάγοι τὰς κέδρους τοῦ
[277]	~Ὄνος πλατείας ὁδοῦ ἐκτραπεὶς ἐπὶ	κρημνὸν	ἐφέρετο. Τοῦ δὲ ~ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος·
[298]	καὶ ἀπαγόμενος ὑπ' αὐτοῦ ~ἐπὶ	κρημνόν,	ᾐτιᾶτο αὐτὸν ὡς προειπὼν αὐτῷ
[275]	δὲ θυμῷ καὶ περισσὸν οἰμώξας	~σκύμνον	θεωρῶν ἐν ἁβρότητι πάσῃ, ~φάτνης
[263]	τὸ ἑκάστῳ πεπρωμένον ἀθεράπευτόν ἐστι.	~Ὄνον	ἀγοράζων. ~Ὄνον τις ἀγοράσαι μέλλων
[267]	φθεγξαμένου προακηκουῖα) ἔφη πρὸς τὸν	ὄνον·	~Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς καὶ
[272]	ὁδοῦ προϊόντων, ὁ ὀνηλάτης ὁρῶν	~ὄνον	ἀντέχειν μὴ δυνάμενον, ἀφελόμενος αὐτοῦ
[270]	λέοντι, ὑπέσχετο ~παραδώσειν αὐτῷ τὸν	ὄνον,	ἐὰν αὐτῇ τὸ ἀκίνδυνον ἐπαγγείληται.
[272]	~τότε ἐκείνη ἀποβλέψασα εἰς τὸν	ὄνον	εἶπεν· Ὦ οὗτος, ἆρά σοι
[270]	αὐτὴν ἀπολύσειν φήσαντος, προσαγαγοῦσα τὸν	ὄνον	εἴς τινα ~πάγην ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε.
[270]	συνέλαβεν, εἶθ' οὕτως ἐπὶ τὸν	ὄνον	~ἐτράπη. ~Οὕτως οἱ τοῖς κοινωνοῖς
[265]	ἅλας ἠγόρασε καὶ σφοδρῶς τὸν	~ὄνον	ἐφόρτωσεν. Ὁ δὲ ὄνος ἄκων
[265]	~Ὄνος ἅλας βαστάζων. ~Μικρέμπορός τις	ὄνον	ἔχων εὐώνους ἅλας ἠγόρασε καὶ
[264]	καὶ ὄνος ἥμερος. ~Ὄνος ἄγριος	ὄνον	ἥμερον θεασάμενος ἔν τινι εὐηλίῳ
[265]	νοήσας σπόγγους ~ὠνησάμενος πεφορτώκεν τὸν	ὄνον.	Ὁ δὲ ὄνος, ὡς προσῆλθε
[269]	δὲ λιμώττων, ὡς ~ἐθεάσατο τὸν	ὄνον,	οἷός τε ἦν εἰσελθὼν καταθοινήσασθαι.
[279]	αὐτὸν τοῦ προκαλύμματος, ~φανέντα δὲ	ὄνον	ῥοπάλοις ἀνῄρουν ὧν τοὺς πόνους
[263]	πεπρωμένον ἀθεράπευτόν ἐστι. ~Ὄνον ἀγοράζων.	~Ὄνον	τις ἀγοράσαι μέλλων ἐπὶ πείρᾳ
[275]	δῆλοί εἰσιν. ~Ὄνος καὶ κύων.	~Ὄνον	τις ἔτρεφε καὶ κύνα ὡραῖον.
[265]	καὶ πλεῖον ἢ ~πρότερον τὸν	ὄνον	φορτώσας ἦγεν. Ὁ δὲ πάλιν
[268]	ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ' ~ἐκείνων	φθόνον	καὶ κίνδυνον ἀναλογιζομένους ἀγαπᾶν χρὴ
[268]	ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ' ἐκείνων	φθόνον	καὶ ~τὸν κίνδυνον ἀναλογιζομένους τὴν
[253]	θεὸς τὴν τοσαύτην ἀναίδειαν, οὐ	μόνον	ἐκείνην κατέσχεν, ἀλλ' ~ουδὲ τὴν
[274]	Ἄθλιοι ἡμεῖς, οἵ, κἂν ~αὐτὸ	μόνον	ὀφθῶμεν, διωκόμεθα, τούτους δὲ καὶ
[285]	οἱ τοὺς οἰκείους προδιδόντες οὐ	μόνον	ὑπὸ τῶν ~ἀδικουμένων μισοῦνται, ἀλλὰ
[271]	ἂν ἐποίησας, εἰ τοσοῦτον ἐνταῦθα	χρόνον	διέτριβες ὅσον ~ἡμεῖς, ὅτε πρὸς
[296]	ἐπ' αὐτοφώρῳ ~ἄγεται κριθεὶς πρὸς	φόνον,	φεῦ τῆς τέχνης. ~Ἀλλ' ὀπίσωθεν
[281]	καλὸν δέ μοί ἐστι σοῦ	δεῖπνον	~γενέσθαι ἢ γυπῶν καὶ κοράκων.
[268]	τὸν κατ' ~ἐκείνων φθόνον καὶ	κίνδυνον	ἀναλογιζομένους ἀγαπᾶν χρὴ τὴν ~πενίαν,
[268]	κατ' ἐκείνων φθόνον καὶ ~τὸν	κίνδυνον	ἀναλογιζομένους τὴν πενίαν ἀγαπᾶν. ~(Ὄνος
[280]	φλυάρων ἀνδρῶν κατηγορίας ἀκούειν· εἰς	κίνδυνον	γὰρ ~ἄγουσι τὸν ἀκούοντα. ~Ὄνος
[270]	ἡ ἀλώπηξ ὁρῶσα τὸν ~ἐπηρτημένον	κίνδυνον,	προσελθοῦσα τῷ λέοντι, ὑπέσχετο ~παραδώσειν
[270]	τὸν ὄνον, ἐὰν αὐτῇ τὸ	ἀκίνδυνον	ἐπαγγείληται. ~Τοῦ δὲ αὐτὴν ἀπολύσειν
[284]	ἐπισφαλὲς τὸ συγκοινωνεῖν κακοῖς καὶ	ἐπικίνδυνον.	~Ὀρνιθοθήρας καὶ πέρδιξ. ~Ὀρνιθοθήρας, ὀψιαίτερον
[255]	παραινοῦντος, τουττο γὰρ σημαίνειν τὸν	οἰωνόν,	ἕτερος ~ὑποτυχὼν εἶπε· Καὶ πῶς
[276]	~σφραγῖδα καὶ ἀναπτύξας, διεξῄει εἰς	ἐπήκοον	τοῦ κυνός. Περὶ ~βοσκημάτων δὲ
[287]	τῶν λοιπῶν ~ὀρνίθων. Ὁ δὲ	ἀθρόον	πλοῦτον ἐλπίσας εὑρεῖν καὶ τοῦ
[290]	~οὖν καρκῖνος ἁπλοῦς ὢν τὸν	τρόπον,	μεταβαλέσθαι κἀκείνῳ παρῄνει ~τῆς πανουργίας.
[268]	μακαρίζων. ~Ὄνος δέ ποτε ἐμακάριζεν	ἵππον	~διὰ τὴν τροφὴν αὐτοῦ καὶ
[268]	ὅπλοις ἐπέβη ~ὧδε κἀκεῖσε τὸν	ἵππον	ἐγκεντρίζων. ~Ὁ δὲ εἰς μέσον
[268]	ἐλέγχονται. ~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος	ἵππον	ἐμακάριζεν, ὡς ἀφθόνως τρεφόμενον καὶ
[268]	ὁ ὄνος, ~μετεβάλλετο καὶ τὸν	ἵππον	ἠλέει. ~Ὅτι τοὺς πλουσίους καὶ
[268]	ἀναλογιζομένους τὴν πενίαν ἀγαπᾶν. ~(Ὄνος	ἵππον	μακαρίζων. ~Ὄνος δέ ποτε ἐμακάριζεν
[268]	τῆς ἰδίας γλωσσαλγίας ἐλέγχονται. ~(Ὄνος	ἵππον	μακαρίζων. ~Ὄνος ἵππον ἐμακάριζεν, ὡς
[268]	Ταῦτα ἑωρακὼς ὁ ὄνος τὸν	~ἵππον	μεταβαλλόμενος ἐταλάνιζεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ
[268]	ὁ στρατιώτης ἔνοπλος ἀνέβη τὸν	~ἵππον,	πανταχόσε τοῦτον ἐλαύνων, καὶ δὴ
[257]	εὐεργεσίας ἀπολαύοντες, ἀχρείαν με καὶ	ἄκαρπον	ἀποκαλεῖτε. ~Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων
[257]	ὡς ἀνωφελές ἐστιν ἀνθρώποις τοῦτο	~ἄκαρπον	τὸ δένδρον. Ἡ δὲ ὑποτυχοῦσα
[253]	τὴν αἰτίαν καὶ οἰκτείρας τὸν	ἄνθρωπον,	καταδὺς εἰς τὸν ~ποταμὸν χρυσοῦν
[281]	χάσκοντα λακτίσας φεύγει, ῥῖνα καὶ	μέτωπον	~καὶ ὀδόντας συγκλάσας. Ὁ δὲ
[298]	ἐκείνου ἐπὶ ὅρκον, εὐλαβούμενος εἰς	ἀγρὸν	~ἐπορεύετο. Γενόμενος δὲ κατὰ τὰς
[254]	ἔτρεψεν· ὃς καὶ ἀναβὰς ἐπὶ	~δένδρον	ἐκρύβη. Ὁ δὲ ἕτερος τοῦτο
[257]	ἐστιν ἀνθρώποις τοῦτο ~ἄκαρπον τὸ	δένδρον.	Ἡ δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη· Ὦ
[254]	ἕτερος φθάσας ἀνέβη ἐπί τι	δένδρον	καὶ ἐνταῦθα ἐκρύπτετο, ὁ δὲ
[264]	ὄνος ἥμερος. ~Ὄνος ἄγριος ὄνον	ἥμερον	θεασάμενος ἔν τινι εὐηλίῳ τόπῳ
[298]	μέλλῃ τις ἀνιᾶσαί με, καὶ	~αὐθημερὸν	ἐπιφοιτᾶν εἴωθα. ~Ὁ λόγος δηλοῖ
[255]	πρᾶξίν τινα κόραξ ὑπηντησε τὸν	ἕτερον	τῶν ~ὀφθαλμῶν πεπηρωμένος. Ἐπιστραφέντων δὲ
[285]	ἐπικίνδυνον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ πέρδιξ. ~Ὀρνιθοθήρας,	ὀψιαίτερον	αὐτῷ ξένου παραγενομένου, μὴ ἔχων
[273]	πραθῆναι, πάλιν ἐδυσφόρει, πλέον ἢ	~πρότερον	ἀχθοφορῶν καὶ τόν τε πηλὸν
[258]	εἶναι οὐκέτι μέγα ὡς τὸ	~πρότερον.	Ἐγγὺς δὲ παντελῶς ἐξενεχθέντα αὐτὰ
[291]	αὐτὸν εἶπεν· Ἀλλ' εἰ τὸν	πρότερόν	σε ~πατήσαντα ἔπληξας, οὐκ ἂν
[265]	ἦλθεν ἀγοράσων καὶ πλεῖον ἢ	~πρότερον	τὸν ὄνον φορτώσας ἦγεν. Ὁ
[272]	τροφῆς ἠξιωμένη ἡ ἡμίονος οὐδὲν	περιττότερον	~βαστάζει. Μικρὸν δὲ αὐτῶν τῆς
[264]	καὶ τῇ τῆς ~τροφῆς ἀπολαύσει.	Ὕστερον	δὲ ἰδὼν αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα καὶ
[251]	μῦς εἶναι, καὶ οὕτως ἀφείθη.	Ὕστερον	δὲ πάλιν ~πεσοῦσα καὶ ὑφ'
[251]	ἀλλὰ μῦν, καὶ οὕτως ἀφείθη.	Ὕστερον	~δὲ πεσοῦσα πάλιν καὶ συλληφθεῖσα
[297]	εἶπεν· Ἀλλὰ νῦν μοι βοήθησον·	ὕστερον	δὲ ~σωθέντα μέμφου. ~Ὁ μῦθος
[273]	δεσπότου πραττόμενα, ἔφη· Ἀλλ' ἔμοιγε	~αἱρετώτερον	ἦν παρὰ τοῖς προτέροις δεσπόταις
[296]	ἐτύπτησάς με, ὅτε δέλτον ~σοι	ἔφερον,	οὐκ ἂν φόνῳ παρεδόθην. ~Οὗτος
[280]	οὕτω τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ τὸ	σκληρὸν	καὶ ἀκανθῶδες προσφάγιον ~ἐσθίεις; ~Ὅτι
[280]	οὕτως ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ	~σκληρὸν	μαλάσσεις προσφάγημα καὶ τρώγεις; ~Ὁ
[265]	δὲ πάλιν ἑκὼν εἰς τὸ	ῥεῖθρον	~πεσὼν ἠλαφρύνθη. Ὁ δὲ ἔμπορος
[295]	διὰ σὲ καὶ τὸν ~ψευδῆ	ὄνειρον	τοῦ ἐμοῦ πατρὸς τῇδε τῇ
[254]	αὐτοῦ. Ἡ δὲ ἄρκτος ὑπολαβοῦσα	~βεκρὸν	αὐτὸν εἶναι ἀνεχώρησε· φασὶ γὰρ
[254]	πεσὼν κατὰ τοῦ ἐδάφους ~τὸν	νεκρὸν	προσεποιεῖτο. Τῆς δὲ ἄρκτου προσενεγκούσης
[272]	ἡ ἡμίονος οὐδὲν περιττότερον ~βαστάζει.	Μικρὸν	δὲ αὐτῶν τῆς ὁδοῦ προϊόντων,
[256]	λέγειν Εὑρήκαμεν, ἀλλ' ~Εὕρηκας. Μετὰ	μικρὸν	δὲ ἐπελθόντων αὐτοῖς τῶν ἀποβεβληκότων
[256]	λέγειν· Εὕρηκα, ἀλλ' Εὑρήκαμεν. ~Μετὰ	μικρὸν	δὲ ἐπέλθοντων αὐτοῖς τῶν τὸν
[276]	ἔφησε τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι, φιλτατε,	μικρόν,	μή τι καὶ περὶ ~κρεῶν
[258]	ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα	μικρὸν	προσεπέλαζον, ~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες πλοῖον εἶναι
[283]	δὲ εἰπόντος πόλιν κτίζειν καὶ	μικρὸν	~ὑποχωρήσαντος, πεισθεὶς τοῖς λόγοις προσῆλθε,
[268]	κοπιῶντος, ~οὐδὲ ἄχυρον λαμβάνοντος εἰς	κόρον.	~Ὅτε δ' ἐπέστη ὁ καιρὸς
[256]	αὐτὸν διωκόμενος ἔλεγε πρὸς τὸν	συνοδοιπόρον·	~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος δὲ ἔφη· Μὴ
[256]	διωκόμενος πρὸς τὸν μὴ εὑρόντα	~συνοδοιπόρον	ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν. Ὁ δὲ εἶπεν·
[284]	γεωργὸς ἐστήσατο κατὰ τῶν τὸν	σπόρον	~βιβρωσκομένων γεράνων. Σὺν αὐταῖς οὖν
[293]	τοῦ παιδὸς ~ἁπλοῦν θεασάμενος, τὸ	κέντρον	ὀξύνας, εἶπεν· Ἄπελθε, παῖ, καὶ
[260]	πρὸς σὲ διανενέμημαι. Πρὸς ἄνδρα	φιλάργυρον	διὰ πλεονεξίαν ~καὶ θεοὺς κατασοφιζόμενον
[260]	διανενέμημαι. ~Ὁ μῦθος πρὸς ἄνδρα	φιλάργυρον	καὶ τοὺς θεοὺς διὰ πλεονεξίαν
[260]	καὶ γὰρ τὰ ἐντὸς ὧν	εὗρον	καὶ τὰ ~ἐκτὸς πρὸς σὲ
[262]	~μέχρι νῦν ἔνθα ἂν ἀλλήλων	οὖρον	ἴδωσιν, ἐνταῦθα καὶ αὐτοὶ ~περιιστάμενοι
[275]	ὄνος τὴν μὲν νύκτα ἀλήθων	~πυρὸν	φίλης Δήμητρος, ἡμέρας δ' ὕλην
[268]	ἀχθοφόρου καὶ πολλὰ κοπιῶντος, ~οὐδὲ	ἄχυρον	λαμβάνοντος εἰς κόρον. ~Ὅτε δ'
[295]	ὄνειρος ἀληθεύσῃ, οἴκημα κάλλιστον καὶ	μετέωρον	~κατεσκεύασε, κἀκεῖσε τὸν υἱὸν εἰσαγαγὼν
[300]	σφάξαι. Ἡ δὲ ἱκέτευε λέγουσα·	Ἔασόν	~με ζῆν καὶ ἀντ' ἐμοῦ
[300]	δὲ ἐθρήνει ταῦτα οὕτως βοῶσα·	~Ἔασόν	με ζῆν, κυνηγέτα περδίκων, ~ὅπως
[275]	δεσμὰ καὶ καλοὺς ῥήξας ~ἐς	μέσον	αὐλῆς ἦλθ' ἄμετρα λακτίζων· ~σαίνων
[275]	περισκαίρειν, ~τὴν μὲν τράπεζαν ἐς	μέσον	βαλὼν θλάσεν, ~ἅπαντα δ' εὐθὺς
[268]	ἵππον ἐγκεντρίζων. ~Ὁ δὲ εἰς	μέσον	ἐμβὰς τῶν πολεμίων ~ξιφήρης εὐθὺς
[268]	τοῦτον ἐλαύνων, καὶ δὴ καὶ	μέσον	τῶν πολεμίων ~εἰσήλασε, καὶ ὁ
[297]	Καὶ ἰδών τινα ~παροδίτην ἐπεφώνει·	Βοήθησόν	τι. Ὁ δὲ ἐμέμφετο τῷ
[297]	παιδίον εἶπεν· Ἀλλὰ νῦν μοι	βοήθησον·	ὕστερον δὲ ~σωθέντα μέμφου. ~Ὁ
[296]	δ' ἔφησε πρὸς τὴν μητέρα·	~Ἔγγισον	δή μοι καὶ δὸς ἀσπασμόν,
[271]	εἰ τοσοῦτον ἐνταῦθα χρόνον διέτριβες	ὅσον	~ἡμεῖς, ὅτε πρὸς ὀλίγον πεσὼν
[290]	φάρυγγος τῇ χηλῇ ~λαβόμενος καὶ	ὅσον	οἷόν τε πιέσας, φονεύει. Τοῦ
[253]	ἀπέδωκεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι,	ὅσον	τοῖς δικαίοις τὸ ~θεῖον συναίρεται,
[275]	ἀφ' ὕψους, ἐξ ἀγροῦ δ'	ὅσον	χρεία. ~Δηχθεὶς δὲ θυμῷ καὶ
[285]	~αὐτῷ παραθείη, ὥρμησεν ἐπὶ τὸν	τιθασσὸν	πέρδικα καὶ τοῦτον θύειν ~ἔμελλε.
[275]	χρεία. ~Δηχθεὶς δὲ θυμῷ καὶ	περισσὸν	οἰμώξας ~σκύμνον θεωρῶν ἐν ἁβρότητι
[252]	τὰ ξύλα τῇ συκῇ· Δεῦρο,	βασίλευσον	ἐφ' ~ἡμῶν. Καὶ εἶπεν αὐτὴ
[252]	βασιλέα καὶ εἶπαν ~τῇ ἐλαίᾳ·	Βασίλευσον	ἐφ' ἡμῶν. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς
[252]	ξύλα πρὸς τὴν ῥάμνον· Δεῦρο,	βασίλευσον	ἐφ' ἡμῶν. Καὶ εἶπεν ἡ
[287]	ὠὰ χρυσέα. ~Ὁ δὲ νομίσας	χρυσὸν	ἔνδον ὑπάρχειν ~σφάξας πάραυτα εὗρε
[280]	ἀκούειν· εἰς κίνδυνον γὰρ ~ἄγουσι	τὸν	ἀκούοντα. ~Ὄνος πατήσας σκόλοπα καὶ
[253]	~μαθὼν τὴν αἰτίαν καὶ οἰκτείρας	τὸν	ἄνθρωπον, καταδὺς εἰς τὸν ~ποταμὸν
[253]	Τοῦ δὲ τοῦτον ἀληθῶς εἶναι	~τὸν	ἀπολωλότα φαμένου, Ἑρμῆς ἀποδεξάμενος αὐτοῦ
[283]	ἀνδρὸς λόγοις πιστεύσας, προσελθὼν εἰς	τὸν	βρόχον ἑάλω. Τοῦ ~δὲ ὀρνιθοθήρα
[280]	~Ὄνος παλιούρων ἤσθιεν ὀξείην χαίτην.	~Τὸν	δ' εἶδεν ἀλώπηξ, κερτομοῦσα δ'
[273]	κεράμους κομίζων. ~Πάλιν οὖν ἀμεῖψαι	τὸν	δεσπότην ἱκέτευε, καὶ βυρσοδέψῃ ~ἀπεμπολεῖται.
[275]	δὲ χαρίεις ὤν, εὐρύθμως παίζων	~τὸν	δεσπότην περιέσκαιρε ποικίλως· ~ἐκεῖνος δ'
[273]	πολλῷ ~πλείονα ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο, καὶ	τὸν	Δία ἐπικαλουμένου, τὸ ~τελευταῖον ὁ
[262]	καὶ ταλαιπωρεῖν ~πρέσβεις ἔπεμψαν πρὸς	τὸν	Δία, λύσιν τινὰ αἰτούμενοι τῶν
[262]	μεμφόμεθα τὴν τύχην. ~Ὄνοι πρὸς	τὸν	Δία. ~Ὄνοι ποτὲ ἀχθόμενοι ἐπὶ
[282]	~ἡμέρους, εἴγε ὁμόφυλοι οὖσαι αὐταῖς	τὸν	δόλον οὐ προεμήνυσαν, ~ἐκεῖναι ὑποτυχοῦσαι
[270]	περιτυχόντος αὐτοῖς, ἡ ἀλώπηξ ὁρῶσα	τὸν	~ἐπηρτημένον κίνδυνον, προσελθοῦσα τῷ λέοντι,
[255]	ἐπὶ πρᾶξίν τινα κόραξ ὑπηντησε	τὸν	ἕτερον τῶν ~ὀφθαλμῶν πεπηρωμένος. Ἐπιστραφέντων
[266]	προσκυνεῖν τοὺς ~ἀγροίκους, σκιρτῶν ἤμελλε	τὸν	θεὸν ῥίψειν. Ἀλλὰ τοῦτον ξύλοις
[268]	τοῖς ὅπλοις ἐπέβη ~ὧδε κἀκεῖσε	τὸν	ἵππον ἐγκεντρίζων. ~Ὁ δὲ εἰς
[268]	ευθὺς ὁ ὄνος, ~μετεβάλλετο καὶ	τὸν	ἵππον ἠλέει. ~Ὅτι τοὺς πλουσίους
[268]	ἔκειτο. Ταῦτα ἑωρακὼς ὁ ὄνος	τὸν	~ἵππον μεταβαλλόμενος ἐταλάνιζεν. Ὁ μῦθος
[268]	καὶ ὁ στρατιώτης ἔνοπλος ἀνέβη	τὸν	~ἵππον, πανταχόσε τοῦτον ἐλαύνων, καὶ
[268]	ἄρχοντας οὐ δεῖ ζηλοῦν, ἀλλὰ	τὸν	κατ' ~ἐκείνων φθόνον καὶ κίνδυνον
[268]	~ἄρχοντας καὶ πλουσίους ζηλοῦν, ἀλλὰ	τὸν	κατ' ἐκείνων φθόνον καὶ ~τὸν
[268]	τὸν κατ' ἐκείνων φθόνον καὶ	~τὸν	κίνδυνον ἀναλογιζομένους τὴν πενίαν ἀγαπᾶν.
[294]	Οὕτω τε συνέβη τῆς λάρνακος	τὸν	~κόρακα κατὰ τοῦ βρέγματος κατενεχθέντα
[295]	τῷ τοίχῳ τὴν χεῖρα ~ἐκτυφλῶσαι	τὸν	λέοντα. Σκόλοψ δὲ τῷ δακτύλῳ
[281]	Ὁ δὲ λυθεὶς τοῦ ~πόνου,	τὸν	λύκον ἔτι χάσκοντα λακτίσας φεύγει,
[297]	ἐλέει· καὶ γὰρ παράληκτον ποιεῖς	~τὸν	λυπούμενον. ~Παρακαταθήκην εἰληφὼς καὶ Ὅρκος.
[254]	Καὶ δὴ ἄρκτος αὐτοῖς ~συναντήσας	τὸν	μὲν ἕνα εἰς φυγὴν ἔτρεψεν·
[256]	ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος πρὸς	τὸν	μὴ εὑρόντα ~συνοδοιπόρον ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν.
[254]	γίνεσθαι, πεσὼν κατὰ τοῦ ἐδάφους	~τὸν	νεκρὸν προσεποιεῖτο. Τῆς δὲ ἄρκτου
[274]	κόραξ καὶ λύκος. ~Ὄνος ἡλκωμένος	τὸν	νῶτον ἔν τινι λειμῶνι ἐνέμετο.
[253]	εἰπόντος, ἐκ τρίτου ~καταβὰς ἐκεῖνον	τὸν	οἰκεῖον ἀνήνεγκε. Τοῦ δὲ τοῦτον
[253]	Ἑρμῆς. ~Ξυλευόμενός τις παρὰ ποταμῷ	τὸν	οἰκεῖον ἀπέβαλε πέλευκυν. ~Ἀμηχανῶν τοίνυν
[253]	Τοῦ δὲ μηδὲ τοῦτον εἶναι	τὸν	οἰκεῖον εἰπόντος, ἐκ τρίτου ~καταβὰς
[255]	~ὑποστρέψαι παραινοῦντος, τουττο γὰρ σημαίνειν	τὸν	οἰωνόν, ἕτερος ~ὑποτυχὼν εἶπε· Καὶ
[264]	δὲ ἰδὼν αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα καὶ	τὸν	~ὀνηλάτην ὀπίσω ἑπόμενον καὶ ῥοπάλῳ
[267]	αὐτοῦ φθεγξαμένου προακηκουῖα) ἔφη πρὸς	τὸν	ὄνον· ~Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς
[270]	τῷ λέοντι, ὑπέσχετο ~παραδώσειν αὐτῷ	τὸν	ὄνον, ἐὰν αὐτῇ τὸ ἀκίνδυνον
[272]	Καὶ ~τότε ἐκείνη ἀποβλέψασα εἰς	τὸν	ὄνον εἶπεν· Ὦ οὗτος, ἆρά
[270]	δὲ αὐτὴν ἀπολύσειν φήσαντος, προσαγαγοῦσα	τὸν	ὄνον εἴς τινα ~πάγην ἐμπεσεῖν
[270]	ἀλώπεκα συνέλαβεν, εἶθ' οὕτως ἐπὶ	τὸν	ὄνον ~ἐτράπη. ~Οὕτως οἱ τοῖς
[265]	εὐώνους ἅλας ἠγόρασε καὶ σφοδρῶς	τὸν	~ὄνον ἐφόρτωσεν. Ὁ δὲ ὄνος
[265]	ἑτέραν νοήσας σπόγγους ~ὠνησάμενος πεφορτώκεν	τὸν	ὄνον. Ὁ δὲ ὄνος, ὡς
[269]	Λέων δὲ λιμώττων, ὡς ~ἐθεάσατο	τὸν	ὄνον, οἷός τε ἦν εἰσελθὼν
[265]	ἀγοράσων καὶ πλεῖον ἢ ~πρότερον	τὸν	ὄνον φορτώσας ἦγεν. Ὁ δὲ
[295]	δὲ λέων καὶ ~οὕτως ἀνῄρηκε	τὸν	παῖδα, μηδὲν τῷ τοῦ πατρὸς
[256]	ἀλλ' ἀπολώλα· ~οὐδὲ γὰρ, ὅτε	τὸν	πέλεκυν εὗρες, ἐμοὶ αὐτὸν ἀνεκοινώσω.
[256]	~ἀπολώλαμεν· καὶ γὰρ καὶ ὅτε	τὸν	πέλεκυν εὗρες, εὕρηκα ἔλεγες, οὐχ
[256]	δὲ ἐπελθόντων αὐτοῖς τῶν ἀποβεβληκότων	~τὸν	πέλεκυν, ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος
[287]	ὑπάρχειν τῶν ὀρνίθων. ~Ὁ δὲ	τὸν	πλοῦτον εὑρηκέναι νομίσας ~απεστέρηται καὶ
[279]	~ἔχων ἐπὶ τοῦ σχήματος ἀνεπλήρου	τὸν	πόθον, καὶ λεοντῆν ~περικείμενος, οἷα
[253]	ἴσα ~διαπράξασθαι ἐβουλεύσατο, καὶ παρὰ	τὸν	ποταμὸν ἐλθὼν καὶ τὴν ~οἰκείαν
[253]	οἰκτείρας τὸν ἄνθρωπον, καταδὺς εἰς	τὸν	~ποταμὸν χρυσοῦν ἀνήνεγκε πέλεκυν, καὶ
[291]	πρὸς αὐτὸν εἶπεν· Ἀλλ' εἰ	τὸν	πρότερόν σε ~πατήσαντα ἔπληξας, οὐκ
[281]	Ὁ ~δὲ λύκος ἄκροις ὀδοῦσι	τὸν	σκόλοπα δακὼν ἐξεῖλεν. Ὁ δὲ
[281]	ἐξελεῖν τοῦ ~ποδός μου πρῶτον	τὸν	σκόλοπα, ὅπως μὴ μετὰ πόνου
[263]	~τοιοῦτός ἐστιν ὁποῖον ἐξ ἁπάντων	τὸν	συνήθη ἐπελέξατο. Ὁ λόγος ~δηλοῖ
[256]	ἔχων αὐτὸν διωκόμενος ἔλεγε πρὸς	τὸν	συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος δὲ ἔφη·
[273]	πλέον ἢ ~πρότερον ἀχθοφορῶν καὶ	τόν	τε πηλὸν καὶ τ ὺς
[296]	μοι καὶ δὸς ἀσπασμόν, μῆτερ,	~τὸν	τελευταῖον. Ἡ δ' ἐλθοῦσα πλησίον
[285]	τι ~αὐτῷ παραθείη, ὥρμησεν ἐπὶ	τὸν	τιθασσὸν πέρδικα καὶ τοῦτον θύειν
[272]	Καὶ δὴ ὁ ὄνος ὁρῶν	τὸν	τοὺς ~ἀμφοῖν γόμους ἴσους ὄντας
[290]	μὲν ~οὖν καρκῖνος ἁπλοῦς ὢν	τὸν	τρόπον, μεταβαλέσθαι κἀκείνῳ παρῄνει ~τῆς
[295]	κάλλιστον καὶ μετέωρον ~κατεσκεύασε, κἀκεῖσε	τὸν	υἱὸν εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε ~δὲ
[295]	κάκιστον θηρίον, διὰ σὲ καὶ	τὸν	~ψευδῆ ὄνειρον τοῦ ἐμοῦ πατρὸς
[269]	ἦν εἰσελθὼν καταθοινήσασθαι. Παρὰ δὲ	~τὸν	ψόφον τοῦ ἀλεκτρυόνος φθεγξαμένου καταπτήξας
[290]	φονεύει. Τοῦ δ' ὄφεως μετὰ	~θάνατον	ἐκταθέντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Οὕτως ἔδει
[262]	αὐτοῖς ἐπιδεῖξαι βουλόμενος ὅτι τοῦτο	ἀδύνατόν	ἐστιν, ἔφη τότε ~αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι
[284]	γέρανος, ἔλεγεν, ~ἀλλὰ πελαργός, τὸ	εὐσεβέστατον	ζῷον καὶ τοῖς πατράσιν ~εὐνοϊκώτατον.
[284]	εὐσεβέστατον ζῷον καὶ τοῖς πατράσιν	~εὐνοϊκώτατον.	Ἰδὲ γάρ μου καὶ τὴν
[297]	μέμφου, πλὴν ἐλέει· καὶ γὰρ	παράληκτον	ποιεῖς ~τὸν λυπούμενον. ~Παρακαταθήκην εἰληφὼς
[254]	γὰρ νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι τὴν	~ἄρκτον.	Ὁ δὲ ἕτερος καταβὰς ἀπὸ
[296]	κλέπτης καὶ μήτηρ. ~Παῖς φέρει	δέλτον	κλέψας τοῦ διδασκάλου ~καὶ {τῇ}
[296]	~τὸ πρῶτον ἐτύπτησάς με, ὅτε	δέλτον	~σοι ἔφερον, οὐκ ἂν φόνῳ
[275]	παρὰ φάτναις δεσμώτης ~ἔτρωγε κριθάς,	χόρτον,	ὥσπερ εἰώθει· ~κύων δὲ χαρίεις
[295]	τοῦ λέοντος στὰς εἶπεν· Ὦ	κάκιστον	θηρίον, διὰ σὲ καὶ τὸν
[295]	~πως ὁ ὄνειρος ἀληθεύσῃ, οἴκημα	κάλλιστον	καὶ μετέωρον ~κατεσκεύασε, κἀκεῖσε τὸν
[285]	Τοῦ δὲ αἰτιωμένου αὐτὸν ὡς	ἀχάριστον,	εἴγε πολλὰ ~ὠφελούμενος παρ' αὐτοῦ
[299]	τε καὶ καθαρωτέρους, ὡς ἂν	~θᾶττον	οἱ κέραμοι ψύχοιντο. Καὶ ἡ
[295]	εἰργάσατο· πυρετὸς δὲ ~ἐπιγενόμενος αὐτῷ	θᾶττον	τοῦ βίου μετέστησεν. Ὁ δὲ
[262]	ὅταν οὐροῦντες ποταμὸν ~ποιήσωσι. Κἀκεῖνοι	αὐτὸν	ἀληθεύειν ὑπολαβόντες ἀπ' ἐκείνου καὶ
[256]	ὅτε τὸν πέλεκυν εὗρες, ἐμοὶ	αὐτὸν	ἀνεκοινώσω. Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι
[273]	τῷ Διὶ ὅπως τοῦ κηπουροῦ	αὐτὸν	ἀπαλλάξας ~ἑτέρῳ δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ. Ὁ
[263]	~δήσας καὶ ἀπαγαγὼν τῷ δεσπότῃ	αὐτὸν	ἀπέδωκε. Τοῦ δὲ ~διερωτῶντος εἰ
[264]	~τροφῆς ἀπολαύσει. Ὕστερον δὲ ἰδὼν	αὐτὸν	ἀχθοφοροῦντα καὶ τὸν ~ὀνηλάτην ὀπίσω
[273]	τὸ ~τελευταῖον ὁ Ζεὺς παρεσκεύασεν	αὐτὸν	βυρσοδέψῃ πραθῆναι. Καὶ ὁ ~ὄνος
[256]	ἀποβεβληκότων ~τὸν πέλεκυν, ὁ ἔχων	αὐτὸν	διωκόμενος ἔλεγε πρὸς τὸν συνοδοιπόρον·
[256]	τὸν πέλεκυν ~ἀποβεβληκότων, ὁ ἔχων	αὐτὸν	διωκόμενος πρὸς τὸν μὴ εὑρόντα
[254]	Ἡ δὲ ἄρκτος ὑπολαβοῦσα ~βεκρὸν	αὐτὸν	εἶναι ἀνεχώρησε· φασὶ γὰρ νεκροῦ
[291]	~τούτου. Ὁ δὲ Ζεὺς πρὸς	αὐτὸν	εἶπεν· Ἀλλ' εἰ τὸν πρότερόν
[298]	ἀποστερεῖν διενοεῖτο. Καὶ δὴ ~προσκαλουμένου	αὐτὸν	ἐκείνου ἐπὶ ὅρκον, εὐλαβούμενος εἰς
[263]	τις ἀγοράσαι μέλλων ἐπὶ πείρᾳ	αὐτὸν	ἔλαβε· καὶ εἰσαγαγὼν εἰς ~τοὺς
[264]	τινι εὐηλίῳ τόπῳ ~προσελθὼν ἐμακάριζεν	αὐτὸν	ἐπὶ τῇ εὐεξίᾳ τοῦ σώματος
[263]	~τοὺς ἰδίους ἐπὶ τῆς φάτνης	αὐτὸν	ἔστησεν. Ὁ δὲ καταλιπὼν τοὺς
[277]	~Ὁ δὲ ἔτι μᾶλλον ὠθήσας	αὐτὸν	ἔφη· Ὕπαγε, νίκα τὴν κακὴν
[283]	δὲ ὀρνιθοθήρα ~προσδραμόντος καὶ συλλαβόντος	αὐτόν,	ἔφη· Ὦ οὗτος, ἐὰν τοιαύτας
[283]	πτηνοῖς πάγην ἵστη. Κορύδαλος δὲ	αὐτὸν	θεασάμενος ~ἤρετο τί ποιεῖ. Τοῦ
[294]	~λάρνακα μεγίστην κατασκευάσασα ἐν ταύτῃ	αὐτὸν	καθεῖρξε, ~φυλαττομένη μὴ ὑπὸ κόρακος
[275]	δεσπότην περιέσκαιρε ποικίλως· ~ἐκεῖνος δ'	αὐτὸν	κατεῖχε ἐν τοῖς κόλποις. ~Ὁ
[273]	δὲ Διὸς ἐπακούσαντος καὶ ~κελεύσαντος	αὐτὸν	κεραμεῖ πραθῆναι, πάλιν ἐδυσφόρει, πλέον
[285]	ἐκκαλουμένου καὶ ~παραδιδόντος, αὐτὸς ἀναιρεῖν	αὐτὸν	μέλλει, ἔφη· Ἀλλὰ διὰ τοῦτό
[269]	ἀλεκτρυόνα ~ἐφοβήθη, ἐξῆλθεν ὡς ἀποδιώξων	αὐτόν.	Ὁ δέ, ὡς μακρὰν ἐγένετο,
[269]	δέ, ὡς μακρὰν ἐγένετο, ~κατέφαγεν	αὐτόν.	~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ καὶ λέων.
[294]	κατὰ τοῦ βρέγματος κατενεχθέντα ἀποκτεῖναι	αὐτόν.	~Παῖς καὶ λέων γεγραμμένος. ~Υἱόν
[290]	~Ὄφις καρκίνῳ συνδιῃτᾶτο, ἑταιρείαν πρὸς	αὐτὸν	ποιησάμενος. Ὁ μὲν ~οὖν καρκῖνος
[273]	δὲ Ἑρμῆν πέμψας ἐκέλευσε κεραμεῖ	~αὐτὸν	πολῆσαι. Πάλιν δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος,
[266]	Ὁ δὲ ὄνος τυφωθείς, νομίζων	αὐτὸν	προσκυνεῖν τοὺς ~ἀγροίκους, σκιρτῶν ἤμελλε
[279]	~πνεύσας βιαιότερος ἄνεμος γυμνοῖ μὲν	αὐτὸν	τοῦ προκαλύμματος, ~φανέντα δὲ ὄνον
[290]	πειθόμενον. ~Ἐπιτηρήσας δ' ὁ καρκῖνος	αὐτὸν	ὑπνοῦντα καὶ τοῦ φάρυγγος τῇ
[285]	θύειν ~ἔμελλε. Τοῦ δὲ αἰτιωμένου	αὐτὸν	ὡς ἀχάριστον, εἴγε πολλὰ ~ὠφελούμενος
[298]	ὑπ' αὐτοῦ ~ἐπὶ κρημνόν, ᾐτιᾶτο	αὐτὸν	ὡς προειπὼν αὐτῷ διὰ τριάκοντα
[298]	ποῖ πορεύοιτο. Τοῦ δὲ ~εἰπόντος	αὑτὸν	Ὅρκον εἶναι καὶ ἐπὶ τοὺς
[269]	Ὁ δ' ὄνος, νομίσας δι'	αὑτὸν	~πεφευγέναι, ἐπέδραμεν εὐθὺς τῷ λέοντι.
[274]	~λύκος παριὼν ἐθεάσατο καὶ πρὸς	ἑαυτὸν	ἔφη· Ἄθλιοι ἡμεῖς, οἵ, κἂν
[254]	ποιῆσαι μὴ δυνηθείς, ὡς ἔγνω	~ἑαυτὸν	μέλλοντα κυριευθῆναι ὑπὸ τῆς ἄρκτου,
[290]	~τῆς πανουργίας. Ὁ δὲ οὐδοτιοῦν	ἑαυτὸν	παρεῖχε πειθόμενον. ~Ἐπιτηρήσας δ' ὁ
[277]	οὐρᾶς ἐπιλαβομένου ~καὶ ἕλκοντος πρὸς	ἑαυτόν,	τῆς εἰς τὰ πρόσω φορᾶς
[256]	καὶ πέλεκυς. ~Δύο τινὲς κατὰ	ταὐτὸν	ὡδοιπόρουν, καὶ θἀτέρου πέλεκυν εὑρόντος,
[262]	δηλοῖ ὅτι τὸ ἑκάστῳ πεπρωμένον	ἀθεράπευτόν	ἐστι. ~Ὄνον ἀγοράζων. ~Ὄνον τις
[287]	λοιπῶν ~ὀρνίθων. Ὁ δὲ ἀθρόον	πλοῦτον	ἐλπίσας εὑρεῖν καὶ τοῦ μικροῦ
[287]	τῶν ὀρνίθων. ~Ὁ δὲ τὸν	πλοῦτον	εὑρηκέναι νομίσας ~απεστέρηται καὶ τοῦ
[271]	καὶ τί ἂν ἐποίησας, εἰ	τοσοῦτον	ἐνταῦθα χρόνον διέτριβες ὅσον ~ἡμεῖς,
[253]	τοῖς δικαίοις τὸ ~θεῖον συναίρεται,	τοσοῦτον	τοῖς ἀδίκοις ἐναντιοῦται. ~(Ὁδοιπόροι καὶ
[253]	τὸν οἰκεῖον ἀνήνεγκε. Τοῦ δὲ	τοῦτον	ἀληθῶς εἶναι ~τὸν ἀπολωλότα φαμένου,
[280]	ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἀκανθώδεις παλιούρους ἔσθιε.	Τοῦτον	δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ εἶπεν· ~Πῶς
[269]	τῷ λέοντι. Ὡς δὲ πόρρω	τοῦτον	~ἐδίωξεν, ἔνθα μηκέτι ἡ τοῦ
[253]	ἀργυροῦν ~ἀνεκόμισε. Τοῦ δὲ μηδὲ	τοῦτον	εἶναι τὸν οἰκεῖον εἰπόντος, ἐκ
[253]	ἀπώλεσεν ~ἤρετο. Τοῦ δὲ μὴ	τοῦτον	εἶναι φαμένου, αὖθις καταβὰς ἀργυροῦν
[268]	ἔνοπλος ἀνέβη τὸν ~ἵππον, πανταχόσε	τοῦτον	ἐλαύνων, καὶ δὴ καὶ μέσον
[268]	ἐπ' ἐδάφους. ~Ὡς οὖν ἑώρα	τοῦτον	ευθὺς ὁ ὄνος, ~μετεβάλλετο καὶ
[285]	ἐπὶ τὸν τιθασσὸν πέρδικα καὶ	τοῦτον	θύειν ~ἔμελλε. Τοῦ δὲ αἰτιωμένου
[295]	ἔχων γενναῖον, κυνηγεῖν ἐφιέμενον, ~εἶδε	τοῦτον	καθ' ὕπνους ὑπὸ λέοντος ἀναλωθέντα.
[269]	ἐφικνεῖτο φωνή, στραφεὶς ὁ ~λέων	τοῦτον	κατεθοινήσατο. Ὁ δὲ θνῄσκων ἐβόα·
[266]	ἤμελλε τὸν θεὸν ῥίψειν. Ἀλλὰ	τοῦτον	ξύλοις ~παίων ὁ δεσπότης εἶπεν·
[283]	ὄρνισιν ἵστη παγίδας. Κορύδαλος δὲ	τοῦτον	πόρρωθεν ~ἰδὼν ἐπυνθάνετο τί ποτ'
[269]	ὁ μὲν λέων φασὶ γὰρ	τοῦτον	τὴν τοῦ ~ἀλεκτρυόνος φωνὴν φοβεῖσθαι-
[274]	καὶ λύκος. ~Ὄνος ἡλκωμένος τὸν	νῶτον	ἔν τινι λειμῶνι ἐνέμετο. Κόρακος
[296]	Εἰ γὰρ σύ, μῆτερ, ~τὸ	πρῶτον	ἐτύπτησάς με, ὅτε δέλτον ~σοι
[281]	πάσχω, ὅτι ~μάγειρος εἶναι μαθὼν	πρῶτον,	νῦν ἱπποίατρος ἐγενόμην. ~Ὅτι τινὲς
[270]	ὁρῶν ἐκεῖνον φεύγειν μὴ ~δυνάμενον,	πρῶτον	τὴν ἀλώπεκα συνέλαβεν, εἶθ' οὕτως
[281]	σε, ἐξελεῖν τοῦ ~ποδός μου	πρῶτον	τὸν σκόλοπα, ὅπως μὴ μετὰ
[284]	σε κατέσχον καὶ τὴν ~ὁμοίαν	ψῆφον	ἐπιτάξαι σοι μέλλω. ~Ὅτι ἐπισφαλὲς
[269]	εἰσελθὼν καταθοινήσασθαι. Παρὰ δὲ ~τὸν	ψόφον	τοῦ ἀλεκτρυόνος φθεγξαμένου καταπτήξας (φασὶ
[283]	λόγοις πιστεύσας, προσελθὼν εἰς τὸν	βρόχον	ἑάλω. Τοῦ ~δὲ ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος,
[281]	ὠφελεῖν ~πειρωμένοις δολίως ἀνταμοιβὴν κακὴν	παρέσχον.	~Ὀρνιθοθήρας καὶ ἄγριαι καὶ ἥμεραι
[284]	λέγεις. Ἔγωγε σὺν αὐταῖς σε	κατέσχον	καὶ τὴν ~ὁμοίαν ψῆφον ἐπιτάξαι
[284]	ἔλεγεν, ~ἀλλὰ πελαργός, τὸ εὐσεβέστατον	ζῷον	καὶ τοῖς πατράσιν ~εὐνοϊκώτατον. Ἰδὲ
[254]	γὰρ ~νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι τὸ	ζῷον.	Ὑποχωρησάσης δέ, ὁ ἀπὸ τοῦ
[258]	τὰ φρύγανα ~ἐγγυτέρω ἐγένετο, οὐκέτι	ναῦν,	ἀλλὰ πλοῖον ἐδόκουν βλέπειν. ~Ἐξενεχθέντα
[258]	θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ᾠήθησαν	ναῦν	~εἶναι μεγάλην. Διὸ προσέμενον ὡς
[258]	~Κἀκεῖθεν θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα,	ναῦν	εἶναι ~μεγάλην ᾠήθησαν. Διὸ δὴ
[290]	εἶπεν· Οὕτως ἔδει καὶ πρόσθεν	εὐθὺν	~καὶ ἁπλοῦν εἶναι· οὐδὲ γὰρ
[256]	δὲ ἐπέλθοντων αὐτοῖς τῶν τὸν	πέλεκυν	~ἀποβεβληκότων, ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος
[256]	ἀπολώλα· ~οὐδὲ γὰρ, ὅτε τὸν	πέλεκυν	εὗρες, ἐμοὶ αὐτὸν ἀνεκοινώσω. Ὁ
[256]	καὶ γὰρ καὶ ὅτε τὸν	πέλεκυν	εὗρες, εὕρηκα ἔλεγες, οὐχ ~εὑρήκαμεν.
[256]	κατὰ ταὐτὸν ὡδοιπόρουν, καὶ θἀτέρου	πέλεκυν	εὑρόντος, ~ἅτερος ὁ μὴ εὑρὼν
[256]	ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου δὲ	πέλεκυν	εὑρόντος, ὁ ἕτερος ~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν.
[253]	εἰς τὸν ~ποταμὸν χρυσοῦν ἀνήνεγκε	πέλεκυν,	καὶ εἰ οὗτός ἐστιν ὃν
[256]	ἐπελθόντων αὐτοῖς τῶν ἀποβεβληκότων ~τὸν	πέλεκυν,	ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος ἔλεγε
[253]	παρὰ ποταμῷ τὸν οἰκεῖον ἀπέβαλε	πέλευκυν.	~Ἀμηχανῶν τοίνυν παρὰ τὴν ὄχθην
[251]	μυσὶ διεχθραίνειν, ἔλεγεν ~ἑαυτὴν μὴ	μῦν	εἶναι, ἀλλὰ νυκτερίδα, καὶ πάλιν
[251]	αὑτὴν μὴ ὄρνεον εἶναι, ἀλλὰ	μῦν,	καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον ~δὲ
[259]	παρ' ὀλίγοις ἦν τὸ ψεῦδος·	νῦν	δὲ εἰς ~πάντας ἀνθρώπους ἐστίν,
[262]	ὑπολαβόντες ἀπ' ἐκείνου καὶ ~μέχρι	νῦν	ἔνθα ἂν ἀλλήλων οὖρον ἴδωσιν,
[281]	ὅτι ~μάγειρος εἶναι μαθὼν πρῶτον,	νῦν	ἱπποίατρος ἐγενόμην. ~Ὅτι τινὲς διπλοῖς
[297]	Τὸ δὲ παιδίον εἶπεν· Ἀλλὰ	νῦν	μοι βοήθησον· ὕστερον δὲ ~σωθέντα
[254]	εἶπε· Τοῦτο ἔφη· ἀπὸ τοῦ	νῦν	~τοιούτοις μὴ συνόδευε φίλοις. ~Ὁ
[253]	τὸν οἰκεῖον ἀπέβαλε πέλευκυν. ~Ἀμηχανῶν	τοίνυν	παρὰ τὴν ὄχθην καθίσας ὠδύρετο.
[299]	κηπωρῷ, θἀτέραν δὲ κεραμεῖ. Ἐλθοῦσα	τοίνυν	ποτὲ πρὸς τὴν τῷ ~κηπωρῷ
[273]	καὶ βυρσοδέψῃ ~ἀπεμπολεῖται. Εἰς χείρονα	τοίνυν	τῶν προτέρων δεσπότην ἐμπεσὼν ~καὶ
[273]	τ ὺς κεράμους κομίζων. ~Πάλιν	οὖν	ἀμεῖψαι τὸν δεσπότην ἱκέτευε, καὶ
[284]	σπόρον ~βιβρωσκομένων γεράνων. Σὺν αὐταῖς	οὖν	εἰλήφει καὶ πελαργόν. Ὁ ~δὲ
[268]	εὐθὺς ἔκειτο ἐπ' ἐδάφους. ~Ὡς	οὖν	ἑώρα τοῦτον ευθὺς ὁ ὄνος,
[251]	ὄνομα τῆς σωτηρίας περιγενέσθαι. ~Ἀτὰρ	οὖν	καὶ ἡμᾶς δεῖ μὴ ἀεὶ
[272]	τῆς διπλῆς τροφῆς ἀξιωθῆναι; Ἀτὰρ	οὖν	καὶ ἡμᾶς ~προσήκει μὴ ἀπὸ
[290]	πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος. Ὁ μὲν	~οὖν	καρκῖνος ἁπλοῦς ὢν τὸν τρόπον,
[253]	τὸ ῥεῦμα κλαίων ἐκάθητο. ~Ἐπιφανεὶς	οὖν	ὁ Ἑρμῆς κἀκείνῳ καὶ τὴν
[276]	καὶ κριθῆς ~καὶ ἀχύρου. Ἀηδῶς	οὖν	ὁ κύων, τοῦ ὄνου ταῦτα
[296]	ὁ παῖς συχνάκις ἄγει. ~Ὡς	γοῦν	ηὔξανεν ὁ νεανίας ἔτει, ~γηράσας
[296]	τὰς ῥίζας ἐκκόπτειν τῶν ~σφαλμάτων·	ἤγουν	τὰς ἀρχὰς τῶν ἁμαρτημάτων καὶ
[290]	παρῄνει ~τῆς πανουργίας. Ὁ δὲ	οὐδοτιοῦν	ἑαυτὸν παρεῖχε πειθόμενον. ~Ἐπιτηρήσας δ'
[258]	φερόμενα τὰ φρύγανα μικρὸν προσεπέλαζον,	~ἀπεκαραδόκουν	ὑπολαμβάνοντες πλοῖον εἶναι οὐκέτι μέγα
[258]	ἐγένετο, οὐκέτι ναῦν, ἀλλὰ πλοῖον	ἐδόκουν	βλέπειν. ~Ἐξενεχθέντα δὲ αὐτὰ φρύγανα
[268]	πλουσίους καὶ ἄρχοντας οὐ δεῖ	ζηλοῦν,	ἀλλὰ τὸν κατ' ~ἐκείνων φθόνον
[268]	δεῖ τοὺς ~ἄρχοντας καὶ πλουσίους	ζηλοῦν,	ἀλλὰ τὸν κατ' ἐκείνων φθόνον
[290]	ἔδει καὶ πρόσθεν εὐθὺν ~καὶ	ἁπλοῦν	εἶναι· οὐδὲ γὰρ ἂν ταύτην
[293]	Ὁ δὲ τὸ τοῦ παιδὸς	~ἁπλοῦν	θεασάμενος, τὸ κέντρον ὀξύνας, εἶπεν·
[265]	τῶν δὲ σπόγγων διαβραχέντων, βάρος	~διπλοῦν	ἦγε βαστάζων. ~Ὅτι πολλάκις ἐν
[266]	ἐπιθεὶς ξόανον ἦγε· πολλοὶ δὲ	προσεκύνουν	τῶν ~συναντώντων. Ὁ δὲ ὄνος
[279]	προκαλύμματος, ~φανέντα δὲ ὄνον ῥοπάλοις	ἀνῄρουν	ὧν τοὺς πόνους κατήσθιεν. ~Κόσμος
[256]	καὶ πέλεκυς. ~Δύο ἐν ταὐτῷ	ὡδοιπόρουν.	Ἑτέρου δὲ πέλεκυν εὑρόντος, ὁ
[276]	~Ὄνος καὶ κύων ἐν ταὐτῷ	ὡδοιπόρουν.	Εὑρόντες δὲ ἐπὶ γῆς ~ἐσφραγισμένον
[256]	πέλεκυς. ~Δύο τινὲς κατὰ ταὐτὸν	ὡδοιπόρουν,	καὶ θἀτέρου πέλεκυν εὑρόντος, ~ἅτερος
[253]	τοῦτον εἶναι φαμένου, αὖθις καταβὰς	ἀργυροῦν	~ἀνεκόμισε. Τοῦ δὲ μηδὲ τοῦτον
[253]	ἄνθρωπον, καταδὺς εἰς τὸν ~ποταμὸν	χρυσοῦν	ἀνήνεγκε πέλεκυν, καὶ εἰ οὗτός
[284]	τῶν τὸν σπόρον ~βιβρωσκομένων γεράνων.	Σὺν	αὐταῖς οὖν εἰλήφει καὶ πελαργόν.
[284]	Οὐκ οἶδα τί λέγεις. Ἔγωγε	σὺν	αὐταῖς σε κατέσχον καὶ τὴν
[292]	θύοντες αἶγα τοὺς σύνεγγυς ἐκάλεσαν.	Σὺν	αὐτοῖς ~δὲ ἦν καὶ γυνὴ
[290]	δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς φίλοις	σὺν	δόλῳ προσιόντες αὐτοὶ μᾶλλον ~βλάπτονται.
[253]	εἰ ταύτην ~ἀπέβαλε. Τοῦ δὲ	σὺν	ἡδονῇ· Ναὶ ἀληθῶς ἥδ' ἐστί
[268]	καιρὸς τοῦ πολέμου, ~ὁ στρατιώτης	σὺν	τοῖς ὅπλοις ἐπέβη ~ὧδε κἀκεῖσε
[296]	εὐφροσύνης. ~Ἡ δὲ λαμβάνει ταύτην	σὺν	χαρμοσύνῃ. ~Ἐν δευτέρῳ δὲ χρόνῳ
[275]	ὥσπερ εἰώθει· ~κύων δὲ χαρίεις	ὤν,	εὐρύθμως παίζων ~τὸν δεσπότην περιέσκαιρε
[269]	καὶ ~ἀνόητος· πολεμιστῶν γὰρ μὴ	ὢν	γονέων, τίνος χάριν εἰς πόλεμον
[290]	Ὁ μὲν ~οὖν καρκῖνος ἁπλοῦς	ὢν	τὸν τρόπον, μεταβαλέσθαι κἀκείνῳ παρῄνει
[253]	ἑταίρους τὰ συμβάντα αὐτοῖς διεξελήλυθεν·	ὧν	εἱς τις τὰ ἴσα ~διαπράξασθαι
[260]	εὐχήν· καὶ γὰρ τὰ ἐντὸς	ὧν	εὗρον καὶ τὰ ~ἐκτὸς πρὸς
[276]	~γραμμάτιον διεξελθὼν καὶ μηδὲν εὑρηκὼς	ὧν	ὁ κύων ἐζήτει, ~ἀντέφησεν αὖθις
[279]	~φανέντα δὲ ὄνον ῥοπάλοις ἀνῄρουν	ὧν	τοὺς πόνους κατήσθιεν. ~Κόσμος ἐπείσακτος
[276]	γῆς ~ἐσφραγισμένον γραμμάτιον, ὁ ὄνος	λαβὼν	καὶ ἀναρρήξας τὴν ~σφραγῖδα καὶ
[272]	γόμου μετετίθει, μέχρι τὰ ~πάντα	λαβὼν	καὶ ἀφελόμενος ἀπ' αὐτοῦ τῇ
[260]	τὰ ἐνόντα, ταῦτα καταφαγὼν καὶ	λαβὼν	τῶν τε ἀμυγδάλων τὰ ~κελύφη
[298]	εἰληφὼς καὶ Ὅρκος. ~Παρακαταθήκην τις	λαβὼν	φίλου ἀποστερεῖν διενοεῖτο. Καὶ δὴ
[298]	ἡμέραν ἄδειαν δέδωκεν. Ὁ δὲ	~ὑπολαβὼν	ἔφη· Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς,
[298]	ἀδιόριστός ἐστιν ἡ κατὰ τῶν	ἀσεβῶν	ἐκ θεοῦ ~τιμωρία. ~Μήτηρ καὶ
[267]	~Ὄνος ἐνδυσάμενος λέοντος δορὰν περιῄει	ἐκφοβῶν	τὰ ἄλογα ζῷα. ~Καὶ δὴ
[263]	ὡς οὐδὲν ἐποίει, ~δήσας καὶ	ἀπαγαγὼν	τῷ δεσπότῃ αὐτὸν ἀπέδωκε. Τοῦ
[263]	ἐπὶ πείρᾳ αὐτὸν ἔλαβε· καὶ	εἰσαγαγὼν	εἰς ~τοὺς ἰδίους ἐπὶ τῆς
[295]	μετέωρον ~κατεσκεύασε, κἀκεῖσε τὸν υἱὸν	εἰσαγαγὼν	ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε ~δὲ ἐν τῷ
[260]	ὡς ~εὗρε τὰ ἐνόντα, ταῦτα	καταφαγὼν	καὶ λαβὼν τῶν τε ἀμυγδάλων
[265]	~ῥείθρῳ, ἑκὼν κατέπεσε· τῶν δὲ	σπόγγων	διαβραχέντων, βάρος ~διπλοῦν ἦγε βαστάζων.
[278]	~Ὄνος καὶ τέττιγες. ~Ὄνος ἀκούσας	τεττίγων	ᾀδόντων ἥσθη ἐπὶ τῇ εὐφθνίᾳ
[274]	τὸ ἕλκος κρούοντος, ὁ ὄνος	ἀλγῶν	ὠγκᾶτό ~τε καὶ ἐσκίρτα. Τοῦ
[279]	~περικείμενος, οἷα λέων τοὺς τῶν	γεωργῶν	ἐλυμαίνετο πόνους. Καὶ ~πνεύσας βιαιότερος
[289]	πόλεων οἱ ἐν ταῖς τῶν	δημαγωγῶν	στάσεσιν ~ἑαυτοὺς παρεισβάλλοντες λανθάνουσιν αὐτοὶ
[264]	τῆς ~τροφῆς ἀπολαύσει. Ὕστερον δὲ	ἰδὼν	αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα καὶ τὸν ~ὀνηλάτην
[283]	παγίδας. Κορύδαλος δὲ τοῦτον πόρρωθεν	~ἰδὼν	ἐπυνθάνετο τί ποτ' ἐργάζοιτο. Τοῦ
[281]	σκόλοπα χωλὸς εἱστήκει. Λύκον δὲ	ἰδὼν	καὶ φοβηθεὶς ~εἶπεν· Ὦ λύκε,
[273]	βυρσοδέψῃ πραθῆναι. Καὶ ὁ ~ὄνος	ἰδὼν	τὰ ὑπὸ τοῦ δεσπότου πραττόμενα,
[297]	ἐν ποταμῷ ἐκινδύνευε πνιγῆναι. Καὶ	ἰδών	τινα ~παροδίτην ἐπεφώνει· Βοήθησόν τι.
[286]	καὶ μετὰ τὸ ~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε.	Χελιδὼν	δὲ θεασαμένη αὐτὴν ἔφη· Ὦ
[286]	τούτων οἷς προδίδονται. ~Ὄρνις καὶ	χελιδών.	~Ὄρνις ὄφεως ὠὰ εὑροῦσα, ταῦτα
[295]	κατενεχθέντα ἀποκτεῖναι αὐτόν. ~Παῖς καὶ	λέων	γεγραμμένος. ~Υἱόν τις γέρων δειλὸς
[269]	ἐπαύλει ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν ἦσαν.	Λέων	δὲ λιμώττων, ὡς ~ἐθεάσατο τὸν
[279]	νομιζόμενος λέων εἶναι. ~Ὄνος ἐπεθύμει	λέων	εἶναι δοκεῖν. Καὶ μεταθεῖναι τὴν
[279]	ἃ ἔχουσι δυστυχοῦσι. ~Ὄνος νομιζόμενος	λέων	εἶναι. ~Ὄνος ἐπεθύμει λέων εἶναι
[269]	ἀπόλλυνται. ~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ	λέων.	~Ἔν τινι ἐπαύλει ὄνος καὶ
[295]	τοῦ βίου μετέστησεν. Ὁ δὲ	λέων	καὶ ~οὕτως ἀνῄρηκε τὸν παῖδα,
[295]	ζῷα, ἐν οἷς ἦν καὶ	~λέων.	Ὁ δὲ ταῦτα μᾶλλον ὁρῶν
[270]	αὐτόν. ~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ καὶ	λέων.	~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ κοινωνίαν συνθέμενοι
[269]	μητέρα. ~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ	λέων.	~Ὄνῳ ποτὲ ἀλεκτρυὼν συνεβόσκετο. Λέοντος
[270]	~πάγην ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε. Καὶ ὁ	λέων	ὁρῶν ἐκεῖνον φεύγειν μὴ ~δυνάμενον,
[279]	πόθον, καὶ λεοντῆν ~περικείμενος, οἷα	λέων	τοὺς τῶν γεωργῶν ἐλυμαίνετο πόνους.
[269]	ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο φωνή, στραφεὶς ὁ	~λέων	τοῦτον κατεθοινήσατο. Ὁ δὲ θνῄσκων
[269]	~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε· καὶ ὁ μὲν	λέων	φασὶ γὰρ τοῦτον τὴν τοῦ
[289]	ἐτράπησαν. ~Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν	πόλεων	οἱ ἐν ταῖς τῶν δημαγωγῶν
[269]	~ἀνόητος· πολεμιστῶν γὰρ μὴ ὢν	γονέων,	τίνος χάριν εἰς πόλεμον ~ἐξωρμήθην;
[275]	προσκρούων ~ἔθεινον, ὥστε καὐτὸς ὕστατ'	ἐκπνέων	~ἔφη· Οἷα χρή με δυσδαίμονα
[276]	μικρόν, μή τι καὶ περὶ	~κρεῶν	καὶ ὀστέων εὕρῃς διαλαμβάνων. Ὁ
[292]	ὀγκωθὲν τὴν γαστέρα ἐκ τῶν	κρεῶν,	ὀδυνώμενον ~ἔλεγεν· Ὦ μῆτερ, τὰ
[276]	τι καὶ περὶ ~κρεῶν καὶ	ὀστέων	εὕρῃς διαλαμβάνων. Ὁ δὲ ὄνος
[263]	ἑκάστῳ πεπρωμένον ἀθεράπευτόν ἐστι. ~Ὄνον	ἀγοράζων.	~Ὄνον τις ἀγοράσαι μέλλων ἐπὶ
[266]	ἐν αὐτῷ καὶ πίπτει. ~Ὄνος	βαστάζων	ἄγαλμα. ~Ὄνῳ τις ἐπιθεὶς ξόανον
[265]	~ταλαιπωριῶν περιγινόμενα κέρδη. ~Ὄνος ἅλας	βαστάζων.	~Μικρέμπορός τις ὄνον ἔχων εὐώνους
[265]	σπόγγων διαβραχέντων, βάρος ~διπλοῦν ἦγε	βαστάζων.	~Ὅτι πολλάκις ἐν ᾧ τις
[275]	~κύων δὲ χαρίεις ὤν, εὐρύθμως	παίζων	~τὸν δεσπότην περιέσκαιρε ποικίλως· ~ἐκεῖνος
[273]	πηλὸν καὶ τ ὺς κεράμους	κομίζων.	~Πάλιν οὖν ἀμεῖψαι τὸν δεσπότην
[266]	~συναντώντων. Ὁ δὲ ὄνος τυφωθείς,	νομίζων	αὐτὸν προσκυνεῖν τοὺς ~ἀγροίκους, σκιρτῶν
[268]	τὴν πενίαν ἀγαπᾶν. ~(Ὄνος ἵππον	μακαρίζων.	~Ὄνος δέ ποτε ἐμακάριζεν ἵππον
[268]	ἰδίας γλωσσαλγίας ἐλέγχονται. ~(Ὄνος ἵππον	μακαρίζων.	~Ὄνος ἵππον ἐμακάριζεν, ὡς ἀφθόνως
[268]	ἐπέβη ~ὧδε κἀκεῖσε τὸν ἵππον	ἐγκεντρίζων.	~Ὁ δὲ εἰς μέσον ἐμβὰς
[275]	~ἐς μέσον αὐλῆς ἦλθ' ἄμετρα	λακτίζων·	~σαίνων δὲ οὐρᾷ καὶ θέλων
[281]	δίκαια πάσχω, ὅτι ~μάγειρος εἶναι	μαθὼν	πρῶτον, νῦν ἱπποίατρος ἐγενόμην. ~Ὅτι
[253]	ὄχθην καθίσας ὠδύρετο. Ἑρμῆς δὲ	~μαθὼν	τὴν αἰτίαν καὶ οἰκτείρας τὸν
[253]	Ἑρμῆς κἀκείνῳ καὶ τὴν αἰτίαν	μαθὼν	τοῦ θρήνου, ~καταβὰς ὁμοίως χρυσῆν
[275]	γε ὄνος τὴν μὲν νύκτα	ἀλήθων	~πυρὸν φίλης Δήμητρος, ἡμέρας δ'
[287]	εὗρεν οὖσαν ὁμοίαν τῶν λοιπῶν	~ὀρνίθων.	Ὁ δὲ ἀθρόον πλοῦτον ἐλπίσας
[287]	~ὥσπερ τὰ λοιπὰ ὑπάρχειν τῶν	ὀρνίθων.	~Ὁ δὲ τὸν πλοῦτον εὑρηκέναι
[253]	ἐβουλεύσατο, καὶ παρὰ τὸν ποταμὸν	ἐλθὼν	καὶ τὴν ~οἰκείαν ἀξίνην ἐξεπίτηδες
[276]	δὲ ὄνος ἅπαν τὸ ~γραμμάτιον	διεξελθὼν	καὶ μηδὲν εὑρηκὼς ὧν ὁ
[269]	τὸν ὄνον, οἷός τε ἦν	εἰσελθὼν	καταθοινήσασθαι. Παρὰ δὲ ~τὸν ψόφον
[283]	τοῖς ~τοῦ ἀνδρὸς λόγοις πιστεύσας,	προσελθὼν	εἰς τὸν βρόχον ἑάλω. Τοῦ
[264]	θεασάμενος ἔν τινι εὐηλίῳ τόπῳ	~προσελθὼν	ἐμακάριζεν αὐτὸν ἐπὶ τῇ εὐεξίᾳ
[271]	ξύλων γόμον φέρων λίμνην διέβαινεν·	ὀλισθὼν	δέ, ὡς ~κατέπεσεν, ἐξαναστῆναι μὴ
[253]	ἐξεπίτηδες ἀφεὶς εἰς τὸ ῥεῦμα	κλαίων	ἐκάθητο. ~Ἐπιφανεὶς οὖν ὁ Ἑρμῆς
[266]	θεὸν ῥίψειν. Ἀλλὰ τοῦτον ξύλοις	~παίων	ὁ δεσπότης εἶπεν· Ὄνος εἶ
[299]	ὅτι οἳ μηδὲν ἐκ τῶν	ἰδίων	ἔχουσι χαρίζεσθαι, ῥᾳδίως τοῖς ~αἰτοῦσι
[282]	εἰσὶν ὅσοι δι' ἀγάπην τῶν	οἰκείων	~δεσποτῶν παραπίπτουσι τῆς τῶν οἰκείων
[282]	οἰκείων ~δεσποτῶν παραπίπτουσι τῆς τῶν	οἰκείων	συγγενῶν φιλίας. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος.
[283]	λόγοις προσῆλθε, καὶ τὸ δέλεαρ	~ἐσθίων	ἔλαθεν ἐμπεσὼν εἰς τοὺ βρόχους.
[280]	διὰ ~γλώσσης λόγους. ~(Ὄνος παλιούρους	ἐσθίων	καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἀκανθώδεις παλιούρους
[280]	χρωμένοις γίνεται κίνδυνος. ~(Ὄνος παλιούρους	ἐσθίων	καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος παλιούρων ἤσθιεν
[268]	καὶ δὴ καὶ μέσον τῶν	πολεμίων	~εἰσήλασε, καὶ ὁ ἵππος πληγεὶς
[268]	δὲ εἰς μέσον ἐμβὰς τῶν	πολεμίων	~ξιφήρης εὐθὺς ἔκειτο ἐπ' ἐδάφους.
[274]	πόρρωθεν ἑστῶτος καὶ γελῶντος, ~λύκος	παριὼν	ἐθεάσατο καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἔφη·
[282]	αὐτὸς πόρρωθεν ἀπεκαραδόκει τὸ μέλλον.	~Ἀγρίων	δὲ ταύταις προσελθουσῶν καὶ τοῖς
[264]	ζηλωτὰ τὰ μετὰ κινδύνων καὶ	~ταλαιπωριῶν	περιγινόμενα κέρδη. ~Ὄνος ἅλας βαστάζων.
[265]	~ὄνον ἐφόρτωσεν. Ὁ δὲ ὄνος	ἄκων	ὀλισθήσας εἰς ὕδωρ ἔπεσε, καὶ,
[296]	εὐθὺς τὴν ῥίνα ταύτης, ~καὶ	δακὼν	ἀπέκοψεν εἰς τέλος, λόγον ~εἰπὼν
[281]	λύκος ἄκροις ὀδοῦσι τὸν σκόλοπα	δακὼν	ἐξεῖλεν. Ὁ δὲ λυθεὶς τοῦ
[264]	ὁρῶ γὰρ ὅτι οὐκ ἄνευ	κακῶν	μεγάλων τὴν ~ἀφθονίαν ἔχεις. Οὕτως
[296]	τῶν ἁμαρτημάτων καὶ τῶν ἄλλων	~κακῶν,	ὅπως τῆς ῥίζης κοπείσης οἱ
[281]	δεῖπνον ~γενέσθαι ἢ γυπῶν καὶ	κοράκων.	Χάριν δὲ μίαν αἰτῶ σε,
[265]	φορτώσας ἦγεν. Ὁ δὲ πάλιν	ἑκὼν	εἰς τὸ ῥεῖθρον ~πεσὼν ἠλαφρύνθη.
[265]	ὄνος, ὡς προσῆλθε τῷ ~ῥείθρῳ,	ἑκὼν	κατέπεσε· τῶν δὲ σπόγγων διαβραχέντων,
[300]	βοῶσα· ~Ἔασόν με ζῆν, κυνηγέτα	περδίκων,	~ὅπως σοι κἀγὼ πέρδιξ πολλὰς
[260]	ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ μεστῇ	φοινίκων	καὶ ~ἀμυγδάλων, καὶ ταύτην ἀνελόμενος,
[260]	μὲν ἔφαγε, τὰ δὲ τῶν	~φοινίκων	ὀστᾶ καὶ τὰ τῶν ἀμυγδάλων
[260]	ἀμυγδάλων τὰ ~κελύφη καὶ τῶν	φοινίκων	τὰ ὀστᾶ, ταῦτα ἐπί τινος
[269]	~λέων τοῦτον κατεθοινήσατο. Ὁ δὲ	θνῄσκων	ἐβόα· Ἄθλιος ἐγὼ καὶ ~ἀνόητος·
[265]	ὕδωρ ἔπεσε, καὶ, ~λυθέντων τῶν	ἁλῶν,	ἠλαφρύνθη, εὐκόλως δὲ ἠγέρθη καὶ
[275]	~τὴν μὲν τράπεζαν ἐς μέσον	βαλὼν	θλάσεν, ~ἅπαντα δ' εὐθὺς ἠλόησε
[264]	γὰρ ὅτι οὐκ ἄνευ κακῶν	μεγάλων	τὴν ~ἀφθονίαν ἔχεις. Οὕτως οὐκ
[260]	δὲ πήρᾳ μεστῇ φοινίκων καὶ	~ἀμυγδάλων,	καὶ ταύτην ἀνελόμενος, ἐκείνους μὲν
[260]	~φοινίκων ὀστᾶ καὶ τὰ τῶν	ἀμυγδάλων	κελύφη ἐπί τινος ἀνέθηκε ~βωμοῦ,
[260]	καταφαγὼν καὶ λαβὼν τῶν τε	ἀμυγδάλων	τὰ ~κελύφη καὶ τῶν φοινίκων
[275]	λακτίζων· ~σαίνων δὲ οὐρᾷ καὶ	θέλων	περισκαίρειν, ~τὴν μὲν τράπεζαν ἐς
[262]	καὶ ~μέχρι νῦν ἔνθα ἂν	ἀλλήλων	οὖρον ἴδωσιν, ἐνταῦθα καὶ αὐτοὶ
[254]	δηλοῖ ὅτι τοὺς γνησίους τῶν	φίλων	αἱ ~συμφοραὶ δοκιμάζουσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ
[300]	ἐνεδρεῦσαι θέλεις. Ὅτι ὁ κατὰ	φίλων	αὐτοῦ δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς
[300]	ὅτι ὁ κατὰ τῶν ἑαυτοῦ	φίλων	δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν
[254]	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ἀπέχεσθαι τῶν	φίλων	οἵτινες ἐν καιρῷ περιστάσεως ~οὐ
[299]	ῥᾳδίως τοῖς ~αἰτοῦσι τὰ τῶν	ἄλλων	ἐπαγγέλλονται, {κἂν οὐδένων εἰσὶν ἐλάττω}
[296]	ἀρχὰς τῶν ἁμαρτημάτων καὶ τῶν	ἄλλων	~κακῶν, ὅπως τῆς ῥίζης κοπείσης
[263]	~Ὄνον ἀγοράζων. ~Ὄνον τις ἀγοράσαι	μέλλων	ἐπὶ πείρᾳ αὐτὸν ἔλαβε· καὶ
[254]	ἐνταῦθα ἐκρύπτετο, ὁ δὲ ~ἕτερος	μέλλων	περικατάληπτος γίνεσθαι, πεσὼν κατὰ τοῦ
[291]	πατούμενος καὶ Ζεύς. ~Ὄφις ὑπὸ	πολλῶν	πατούμενος ἀνθρώπων τῷ Διὶ ἐνετύγχανε
[271]	συναπολλύντες. ~Ὄνος καὶ βάτραχοι. ~Ὄνος	ξύλων	γόμον φέρων λίμνην διέβαινεν· ὀλισθὼν
[252]	ἀγαθόν, πορευθῶ τοῦ ἄρχειν τῶν	ξύλων;	Καὶ εἶπαν ~τὰ ξύλα πρὸς
[252]	οἱ ἄνθρωποι, πορευθῶ ~ἄρχειν τῶν	ξύλων;	Καὶ εἶπαν τὰ ξύλα τῇ
[285]	~μᾶλλον θύσω, εἰ μηδὲ τῶν	ὁμοφύλων	ἀπέχῃ. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[282]	προσελθουσῶν καὶ τοῖς βρόχοις ἐμπλακεισῶν,	~προσδραμὼν	συλλαμβάνειν αὐτὰς ἐπειρᾶτο. Τῶν δὲ
[271]	λίμνῃ βάτραχοι ἀκούσαντες αὐτοῦ τῶν	στεναγμῶν	ἔφασαν· Ὦ ~οὗτος, καὶ τί
[273]	τὰ παρ' αὐτοῦ πραττόμενα, μετὰ	στεναγμῶν	ἔφη· Οἴμοι τῷ ~ταλαιπωρῷ, βέλτιον
[252]	τῇ συκῇ· Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ'	~ἡμῶν.	Καὶ εἶπεν αὐτὴ ἡ συκῆ·
[252]	εἶπαν ~τῇ ἐλαίᾳ· Βασίλευσον ἐφ'	ἡμῶν.	Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἐλαία·
[252]	τὴν ῥάμνον· Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ'	ἡμῶν.	Καὶ εἶπεν ἡ ~ῥαμνος πρὸς
[255]	κόραξ ὑπηντησε τὸν ἕτερον τῶν	~ὀφθαλμῶν	πεπηρωμένος. Ἐπιστραφέντων δὲ αὐτῶν καί
[252]	χρίετέ με εἰς βασιλέα ἐφ'	~ὑμῶν,	δεῦτε ὑπόστητε ἐν τῇ σκέπῃ
[292]	χρεωφειλέτην, ὅστις ἑτοίμως τὰ ἀλλότρια	~λαμβάνων,	ὅταν ἀπαιτηθῇ ταῦτα, οὕτως ἄχθεται
[276]	περὶ ~κρεῶν καὶ ὀστέων εὕρῃς	διαλαμβάνων.	Ὁ δὲ ὄνος ἅπαν τὸ
[284]	κατὰ τῶν τὸν σπόρον ~βιβρωσκομένων	γεράνων.	Σὺν αὐταῖς οὖν εἰλήφει καὶ
[253]	ποταμῷ τὸν οἰκεῖον ἀπέβαλε πέλευκυν.	~Ἀμηχανῶν	τοίνυν παρὰ τὴν ὄχθην καθίσας
[282]	~δεσποτῶν παραπίπτουσι τῆς τῶν οἰκείων	συγγενῶν	φιλίας. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθορήρας
[299]	τὰ τῶν ἄλλων ἐπαγγέλλονται, {κἂν	οὐδένων	εἰσὶν ἐλάττω} ~(Πέρδιξ καὶ ἄνθρωπος.
[284]	ἐστήσατο κατὰ τῶν τὸν σπόρον	~βιβρωσκομένων	γεράνων. Σὺν αὐταῖς οὖν εἰλήφει
[285]	προδιδόντες οὐ μόνον ὑπὸ τῶν	~ἀδικουμένων	μισοῦνται, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τούτων
[282]	συλλαμβάνειν αὐτὰς ἐπειρᾶτο. Τῶν δὲ	αἰτιωμένων	τὰς ~ἡμέρους, εἴγε ὁμόφυλοι οὖσαι
[275]	μέσον αὐλῆς ἦλθ' ἄμετρα λακτίζων·	~σαίνων	δὲ οὐρᾷ καὶ θέλων περισκαίρειν,
[269]	ἐχθροῖς ἐπιτίθενται, καὶ οὕτως ὑπ'	ἐκείνων	ἀπόλλυνται. ~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ
[268]	δεῖ ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ'	~ἐκείνων	φθόνον καὶ κίνδυνον ἀναλογιζομένους ἀγαπᾶν
[268]	πλουσίους ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ'	ἐκείνων	φθόνον καὶ ~τὸν κίνδυνον ἀναλογιζομένους
[262]	Δία, λύσιν τινὰ αἰτούμενοι τῶν	πόνων.	Ὁ ~δὲ αὐτοῖς ἐπιδεῖξαι βουλόμενος
[269]	τοὺς λέοντας πρὸς τὰς τῶν	ἀλεκτρυόνων	φωνάς) εἰς ~φύγην ἐτράπη. Καὶ
[268]	ἀνέβη τὸν ~ἵππον, πανταχόσε τοῦτον	ἐλαύνων,	καὶ δὴ καὶ μέσον τῶν
[251]	πολλάκις καὶ τοὺς σφοδροὺς ~τῶν	κινδύνων	ἐκφεύγουσιν. ~Ξύλα καὶ ἐλαία. ~Ξύλα
[300]	αὐτὸς ἐν ταῖς ἐνέδραις τῶν	κινδύνων	ἐμπεσεῖται.
[300]	αὐτὸς ἐν ταῖς ἐνέδραις τῶν	κινδύνων	ἐμπεσεῖται. ~(Πέρδιξ καὶ κυνηγέτης. ~Πέρδικα
[264]	οὐκ ἔστι ζηλωτὰ τὰ μετὰ	κινδύνων	καὶ ~ταλαιπωριῶν περιγινόμενα κέρδη. ~Ὄνος
[269]	εἴγε ἀλεκτρυόνα ~ἐφοβήθη, ἐξῆλθεν ὡς	ἀποδιώξων	αὐτόν. Ὁ δέ, ὡς μακρὰν
[260]	ταῦτα ἐπί τινος βωμοῦ ἔθηκεν,	~εἰπών·	Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν·
[295]	~φρουρᾷ· τί σοι ποιήσω; Καὶ	εἰπὼν	ἐπέβαλε τῷ τοίχῳ τὴν χεῖρα
[296]	δακὼν ἀπέκοψεν εἰς τέλος, λόγον	~εἰπὼν	τοιόνδε ταύτῃ· Εἰ γὰρ σύ,
[298]	~ἐπὶ κρημνόν, ᾐτιᾶτο αὐτὸν ὡς	προειπὼν	αὐτῷ διὰ τριάκοντα ἐτῶν ~ἐπιπορεύεσθαι,
[263]	φάτνης αὐτὸν ἔστησεν. Ὁ δὲ	καταλιπὼν	τοὺς ~ἄλλους παρὰ τῷ ἀργοτάτῳ
[287]	θύσας εὗρεν οὖσαν ὁμοίαν τῶν	λοιπῶν	~ὀρνίθων. Ὁ δὲ ἀθρόον πλοῦτον
[281]	ἐστι σοῦ δεῖπνον ~γενέσθαι ἢ	γυπῶν	καὶ κοράκων. Χάριν δὲ μίαν
[258]	μάτην ~προσεδεχόμεθα. ~Οὑτω καὶ τῶν	ἀνθρώπων	ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ
[258]	Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ~τῶν	ἀνθρώπων	ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ
[274]	δηλοῖ ὅτι οἱ κακοῦργοι τῶν	ἀνθρώπων	{καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν ~προσώπων}
[255]	ἵνα φυλάξηται; ~Οὕτω καὶ τῶν	ἀνθρώπων	οἱ ἐν τοῖς ἰδίοις ἄβουλοι
[269]	μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλοὶ τῶν	ἀνθρώπων	ταπεινουμένοις ἐπίτηδες ~τοῖς ἐχθροῖς ἐπιτίθενται,
[257]	ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε. ~Οὕτω καὶ τῶν	ἀνθρώπων	τινὲς ἀτυχεῖς εἰσιν ὡς καὶ
[291]	Ζεύς. ~Ὄφις ὑπὸ πολλῶν πατούμενος	ἀνθρώπων	τῷ Διὶ ἐνετύγχανε περὶ ~τούτου.
[274]	ἀνθρώπων {καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν	~προσώπων}	καὶ ἐξ ἀπροόπτου δῆλοί εἰσιν.
[280]	προσφάγιον ~ἐσθίεις; ~Ὅτι οὐ δεῖ	φλυάρων	ἀνδρῶν κατηγορίας ἀκούειν· εἰς κίνδυνον
[280]	~ἐσθίεις; ~Ὅτι οὐ δεῖ φλυάρων	ἀνδρῶν	κατηγορίας ἀκούειν· εἰς κίνδυνον γὰρ
[295]	καὶ λέων γεγραμμένος. ~Υἱόν τις	γέρων	δειλὸς μονογενῆ ἔχων γενναῖον, κυνηγεῖν
[282]	πετάσας τὰ λῖνα ἐκ τῶν	ἡμέρων	περιστερῶν ~προσέδησεν· εἶτα ἀποστὰς αὐτὸς
[299]	~Μήτηρ καὶ θυγατέρες. ~Γυνή τις,	θυγατέρων	οὖσα δυοῖν μήτηρ, ἀνδράσι συνῆψε
[289]	στάσεσιν ~ἑαυτοὺς παρεισβάλλοντες λανθάνουσιν αὐτοὶ	ἑκατέρων	~παρανάλωμα γινόμενοι. ~Ὄφις καὶ καρκῖνος.
[273]	οἱ οἰκέται ~ποθοῦσιν, ὅταν καὶ	ἑτέρων	πεῖραν λάβωσιν. ~Ὄνος καὶ κόραξ
[273]	~ἀπεμπολεῖται. Εἰς χείρονα τοίνυν τῶν	προτέρων	δεσπότην ἐμπεσὼν ~καὶ ὁρῶν τὰ
[289]	ἐνταῦθα μύες ἀεὶ ~καταναλισκόμενοι ὑπὸ	ἀμφοτέρων,	ὡς ἐθεάσαντο αὐτοὺς ~μαχομένους, ἐξῆλθον
[282]	τὰ λῖνα ἐκ τῶν ἡμέρων	περιστερῶν	~προσέδησεν· εἶτα ἀποστὰς αὐτὸς πόρρωθεν
[273]	οἱ οἰκέται ποθοῦσιν, ὅταν ~τῶν	δευτέρων	λάβωσι πεῖραν. ~(Ὄνος καὶ κηπουρός.
[266]	δεσπότης εἶπεν· Ὄνος εἶ θεὸν	φέρων,	ἀλλ' οὐ θεοῖς ὑπάρχεις ~ὁμότιμος.
[271]	καὶ βάτραχοι. ~Ὄνος ξύλων γόμον	φέρων	λίμνην διέβαινεν· ὀλισθὼν δέ, ὡς
[270]	ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε. Καὶ ὁ λέων	ὁρῶν	ἐκεῖνον φεύγειν μὴ ~δυνάμενον, πρῶτον
[272]	Ἔτι δὲ αὐτῶν πόρρω προβαινόντων,	ὁρῶν	ἔτι ~μᾶλλον ἀποκάμνοντα, πάλιν ἀπὸ
[272]	τῆς ὁδοῦ προϊόντων, ὁ ὀνηλάτης	ὁρῶν	~ὄνον ἀντέχειν μὴ δυνάμενον, ἀφελόμενος
[295]	~λέων. Ὁ δὲ ταῦτα μᾶλλον	ὁρῶν	πλείονα λύπην εἶχε. Καὶ δήποτε
[273]	τῶν προτέρων δεσπότην ἐμπεσὼν ~καὶ	ὁρῶν	τὰ παρ' αὐτοῦ πραττόμενα, μετὰ
[272]	ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ὁ ὄνος	ὁρῶν	τὸν τοὺς ~ἀμφοῖν γόμους ἴσους
[259]	οὐδενὸς ἄξιοι. ~Ὁδοιπόρος καὶ Ἀλήθεια.	~Ὁδοιπορῶν	τις ἐν ἐρήμῳ εἷρε γυναῖκα
[273]	πάλιν ἐδυσφόρει, πλέον ἢ ~πρότερον	ἀχθοφορῶν	καὶ τόν τε πηλὸν καὶ
[256]	πέλεκυν εὑρόντος, ~ἅτερος ὁ μὴ	εὑρὼν	παρῄνει αὐτῷ μὴ λέγειν· Εὕρηκα,
[280]	παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος	παλιούρων	ἤσθιεν ὀξείην χαίτην. ~Τὸν δ'
[268]	τρεφόμενον καὶ ἐπιμελῶς, ~αὐτὸς μηδ'	ἀχύρων	ἅλις ἔχων, καὶ ταῦτα πλεῖστα
[275]	θυμῷ καὶ περισσὸν οἰμώξας ~σκύμνον	θεωρῶν	ἐν ἁβρότητι πάσῃ, ~φάτνης ὀνείης
[268]	ἅλις ἔχων, καὶ ταῦτα πλεῖστα	ταλαιπωρῶν.	Ἐπεὶ ~δὲ καιρὸς ἐπέστη πολέμου,
[265]	δὲ ἔμπορος πάλιν ἑτέρους ἦλθεν	ἀγοράσων	καὶ πλεῖον ἢ ~πρότερον τὸν
[254]	μέλλοντα κυριευθῆναι ὑπὸ τῆς ἄρκτου,	πεσὼν	ἐπὶ τῆς γῆς ~προσεποιεῖτο τεθνάναι.
[265]	πάλιν ἑκὼν εἰς τὸ ῥεῖθρον	~πεσὼν	ἠλαφρύνθη. Ὁ δὲ ἔμπορος τέχνην
[254]	δὲ ~ἕτερος μέλλων περικατάληπτος γίνεσθαι,	πεσὼν	κατὰ τοῦ ἐδάφους ~τὸν νεκρὸν
[271]	ὅσον ~ἡμεῖς, ὅτε πρὸς ὀλίγον	πεσὼν	οὕτως ὀδύρῃ; Τούτῳ τῷ λόγῳ
[298]	ὄμοσε μὴ εἰληφέναι τὴν ~παρακαταθήκην.	Περιπεσὼν	δὲ τῷ Ὅρκῳ, καὶ ἀπαγόμενος
[283]	καὶ τὸ δέλεαρ ~ἐσθίων ἔλαθεν	ἐμπεσὼν	εἰς τοὺ βρόχους. Τοῦ δὲ
[273]	χείρονα τοίνυν τῶν προτέρων δεσπότην	ἐμπεσὼν	~καὶ ὁρῶν τὰ παρ' αὐτοῦ
[282]	ταύταις προσελθουσῶν καὶ τοῖς βρόχοις	ἐμπλακεισῶν,	~προσδραμὼν συλλαμβάνειν αὐτὰς ἐπειρᾶτο. Τῶν
[275]	~δειπνοῦντα δ' εὐθὺς ἦλθε δεσπότην	κύσων	~νώτοις ἐπεμβάς. Ἐσχάτου δὲ κινδύνου
[282]	τὸ μέλλον. ~Ἀγρίων δὲ ταύταις	προσελθουσῶν	καὶ τοῖς βρόχοις ἐμπλακεισῶν, ~προσδραμὼν
[285]	οἰκείους προδιδόντες οὐ μόνον ὑπὸ	τῶν	~ἀδικουμένων μισοῦνται, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ
[269]	~πτύρεσθαι τοὺς λέοντας πρὸς τὰς	τῶν	ἀλεκτρυόνων φωνάς) εἰς ~φύγην ἐτράπη.
[299]	χαρίζεσθαι, ῥᾳδίως τοῖς ~αἰτοῦσι τὰ	τῶν	ἄλλων ἐπαγγέλλονται, {κἂν οὐδένων εἰσὶν
[296]	τὰς ἀρχὰς τῶν ἁμαρτημάτων καὶ	τῶν	ἄλλων ~κακῶν, ὅπως τῆς ῥίζης
[265]	εἰς ὕδωρ ἔπεσε, καὶ, ~λυθέντων	τῶν	ἁλῶν, ἠλαφρύνθη, εὐκόλως δὲ ἠγέρθη
[296]	τῶν ~σφαλμάτων· ἤγουν τὰς ἀρχὰς	τῶν	ἁμαρτημάτων καὶ τῶν ἄλλων ~κακῶν,
[260]	τῶν ~φοινίκων ὀστᾶ καὶ τὰ	τῶν	ἀμυγδάλων κελύφη ἐπί τινος ἀνέθηκε
[258]	ἡμεῖς μάτην ~προσεδεχόμεθα. ~Οὑτω καὶ	τῶν	ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες
[258]	προσεδεχόμεθα. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	~τῶν	ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες
[274]	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ κακοῦργοι	τῶν	ἀνθρώπων {καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν
[255]	προεῖδεν, ἵνα φυλάξηται; ~Οὕτω καὶ	τῶν	ἀνθρώπων οἱ ἐν τοῖς ἰδίοις
[269]	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλοὶ	τῶν	ἀνθρώπων ταπεινουμένοις ἐπίτηδες ~τοῖς ἐχθροῖς
[257]	καὶ ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε. ~Οὕτω καὶ	τῶν	ἀνθρώπων τινὲς ἀτυχεῖς εἰσιν ὡς
[267]	μὴ ὀγκωμένου ἤκουσα. ~Οὕτως ἔνιοι	τῶν	ἀπαιδεύτων τοῖς ἔξωθεν τύφοις δοκοῦντές
[256]	Μετὰ μικρὸν δὲ ἐπελθόντων αὐτοῖς	τῶν	ἀποβεβληκότων ~τὸν πέλεκυν, ὁ ἔχων
[298]	ὅτι ἀδιόριστός ἐστιν ἡ κατὰ	τῶν	ἀσεβῶν ἐκ θεοῦ ~τιμωρία. ~Μήτηρ
[279]	λεοντῆν ~περικείμενος, οἷα λέων τοὺς	τῶν	γεωργῶν ἐλυμαίνετο πόνους. Καὶ ~πνεύσας
[282]	ἐμπλακεισῶν, ~προσδραμὼν συλλαμβάνειν αὐτὰς ἐπειρᾶτο.	Τῶν	δὲ αἰτιωμένων τὰς ~ἡμέρους, εἴγε
[265]	προσῆλθε τῷ ~ῥείθρῳ, ἑκὼν κατέπεσε·	τῶν	δὲ σπόγγων διαβραχέντων, βάρος ~διπλοῦν
[273]	δεσπότας οἱ οἰκέται ποθοῦσιν, ὅταν	~τῶν	δευτέρων λάβωσι πεῖραν. ~(Ὄνος καὶ
[289]	τῶν πόλεων οἱ ἐν ταῖς	τῶν	δημαγωγῶν στάσεσιν ~ἑαυτοὺς παρεισβάλλοντες λανθάνουσιν
[300]	μῦθος δηλοῖ ὅτι ὁ κατὰ	τῶν	ἑαυτοῦ φίλων δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς
[256]	δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ μεταλαμβάνοντες	τῶν	εὐτυχημάτων οὐδ' ἐν ~ταῖς συμφοραῖς
[256]	~δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ μεταλαβόντες	τῶν	εὐτυχημάτων οὐδὲ ἐν ταῖς ~συμφοραῖς
[282]	~Ὀρνιθοθήρας πετάσας τὰ λῖνα ἐκ	τῶν	ἡμέρων περιστερῶν ~προσέδησεν· εἶτα ἀποστὰς
[299]	μῦθος ὅτι οἳ μηδὲν ἐκ	τῶν	ἰδίων ἔχουσι χαρίζεσθαι, ῥᾳδίως τοῖς
[251]	συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις καὶ τοὺς σφοδροὺς	~τῶν	κινδύνων ἐκφεύγουσιν. ~Ξύλα καὶ ἐλαία.
[300]	~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν ταῖς ἐνέδραις	τῶν	κινδύνων ἐμπεσεῖται.
[300]	~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν ταῖς ἐνέδραις	τῶν	κινδύνων ἐμπεσεῖται. ~(Πέρδιξ καὶ κυνηγέτης.
[292]	παιδίον ὀγκωθὲν τὴν γαστέρα ἐκ	τῶν	κρεῶν, ὀδυνώμενον ~ἔλεγεν· Ὦ μῆτερ,
[287]	καὶ θύσας εὗρεν οὖσαν ὁμοίαν	τῶν	λοιπῶν ~ὀρνίθων. Ὁ δὲ ἀθρόον
[252]	καὶ οἱ ἄνθρωποι, πορευθῶ ~ἄρχειν	τῶν	ξύλων; Καὶ εἶπαν τὰ ξύλα
[252]	τὸ ἀγαθόν, πορευθῶ τοῦ ἄρχειν	τῶν	ξύλων; Καὶ εἶπαν ~τὰ ξύλα
[282]	μεμπτέοι εἰσὶν ὅσοι δι' ἀγάπην	τῶν	οἰκείων ~δεσποτῶν παραπίπτουσι τῆς τῶν
[282]	τῶν οἰκείων ~δεσποτῶν παραπίπτουσι τῆς	τῶν	οἰκείων συγγενῶν φιλίας. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ
[282]	ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ χαρίζεσθαι. ~Οὕτω καὶ	τῶν	οἰκετῶν οὐ μεμπτέοι εἰσὶν ὅσοι
[285]	σε ~μᾶλλον θύσω, εἰ μηδὲ	τῶν	ὁμοφύλων ἀπέχῃ. ~Ὁ λόγος δηλοῖ
[287]	ὁμοίαν ~ὥσπερ τὰ λοιπὰ ὑπάρχειν	τῶν	ὀρνίθων. ~Ὁ δὲ τὸν πλοῦτον
[255]	τινα κόραξ ὑπηντησε τὸν ἕτερον	τῶν	~ὀφθαλμῶν πεπηρωμένος. Ἐπιστραφέντων δὲ αὐτῶν
[278]	τῆς οἰκείας φωνῆς. ~Οὕτως οἱ	τῶν	παρὰ φύσιν ἐπιθυμοῦντες καὶ ἃ
[255]	ἰδίοις ἄβουλοι καὶ εἰς τὰς	τῶν	~πέλας συμβουλίας ἀδόκιμοί εἰσιν. ~(Ὁδοιπόροι
[256]	μικρὸν δὲ ἐπέλθοντων αὐτοῖς τῶν	τὸν	πέλεκυν ~ἀποβεβληκότων, ὁ ἔχων αὐτὸν
[268]	ἐλαύνων, καὶ δὴ καὶ μέσον	τῶν	πολεμίων ~εἰσήλασε, καὶ ὁ ἵππος
[268]	~Ὁ δὲ εἰς μέσον ἐμβὰς	τῶν	πολεμίων ~ξιφήρης εὐθὺς ἔκειτο ἐπ'
[289]	ἐκείνους ἐτράπησαν. ~Οὕτω καὶ ἐπὶ	τῶν	πόλεων οἱ ἐν ταῖς τῶν
[262]	τὸν Δία, λύσιν τινὰ αἰτούμενοι	τῶν	πόνων. Ὁ ~δὲ αὐτοῖς ἐπιδεῖξαι
[274]	τῶν ἀνθρώπων {καὶ ἐξ αὐτῶν	τῶν	~προσώπων} καὶ ἐξ ἀπροόπτου δῆλοί
[273]	βυρσοδέψῃ ~ἀπεμπολεῖται. Εἰς χείρονα τοίνυν	τῶν	προτέρων δεσπότην ἐμπεσὼν ~καὶ ὁρῶν
[284]	παγίδας γεωργὸς ἐστήσατο κατὰ τῶν	τὸν	σπόρον ~βιβρωσκομένων γεράνων. Σὺν αὐταῖς
[271]	τῇ λίμνῃ βάτραχοι ἀκούσαντες αὐτοῦ	τῶν	στεναγμῶν ἔφασαν· Ὦ ~οὗτος, καὶ
[266]	ξόανον ἦγε· πολλοὶ δὲ προσεκύνουν	τῶν	~συναντώντων. Ὁ δὲ ὄνος τυφωθείς,
[296]	τοὺς φρονίμους τὰς ῥίζας ἐκκόπτειν	τῶν	~σφαλμάτων· ἤγουν τὰς ἀρχὰς τῶν
[260]	ἐνόντα, ταῦτα καταφαγὼν καὶ λαβὼν	τῶν	τε ἀμυγδάλων τὰ ~κελύφη καὶ
[256]	~Μετὰ μικρὸν δὲ ἐπέλθοντων αὐτοῖς	τῶν	τὸν πέλεκυν ~ἀποβεβληκότων, ὁ ἔχων
[284]	~Ἀρούρῃ παγίδας γεωργὸς ἐστήσατο κατὰ	τῶν	τὸν σπόρον ~βιβρωσκομένων γεράνων. Σὺν
[254]	λόγος δηλοῖ ὅτι τοὺς γνησίους	τῶν	φίλων αἱ ~συμφοραὶ δοκιμάζουσιν. ~(Ὁδοιπόροι
[254]	φίλοις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ἀπέχεσθαι	τῶν	φίλων οἵτινες ἐν καιρῷ περιστάσεως
[260]	ἐκείνους μὲν ἔφαγε, τὰ δὲ	τῶν	~φοινίκων ὀστᾶ καὶ τὰ τῶν
[260]	τε ἀμυγδάλων τὰ ~κελύφη καὶ	τῶν	φοινίκων τὰ ὀστᾶ, ταῦτα ἐπί
[276]	εἰς ἐπήκοον τοῦ κυνός. Περὶ	~βοσκημάτων	δὲ ἐτύγχανε τὰ γράμματα χόρτου
[296]	~σφαλμάτων· ἤγουν τὰς ἀρχὰς τῶν	ἁμαρτημάτων	καὶ τῶν ἄλλων ~κακῶν, ὅπως
[256]	ὅτι οἱ μὴ μεταλαμβάνοντες τῶν	εὐτυχημάτων	οὐδ' ἐν ~ταῖς συμφοραῖς βέβαιοί
[256]	ὅτι οἱ μὴ μεταλαβόντες τῶν	εὐτυχημάτων	οὐδὲ ἐν ταῖς ~συμφοραῖς βέβαιοί
[296]	φρονίμους τὰς ῥίζας ἐκκόπτειν τῶν	~σφαλμάτων·	ἤγουν τὰς ἀρχὰς τῶν ἁμαρτημάτων
[298]	Ὁ ~δὲ ἔφη· Διὰ τεσσαράκοντα	ἐτῶν,	ἐνίοτε δὲ καὶ τριάκοντα. Καὶ
[298]	ὡς προειπὼν αὐτῷ διὰ τριάκοντα	ἐτῶν	~ἐπιπορεύεσθαι, οὐδὲ πρὸς μίαν ἡμέραν
[282]	συγγενείᾳ χαρίζεσθαι. ~Οὕτω καὶ τῶν	οἰκετῶν	οὐ μεμπτέοι εἰσὶν ὅσοι δι'
[299]	μῆτερ, ἔφη, καλῶς· εὔχου δ'	ὑετῶν	ἡμῖν γενέσθαι ~φοράν, ὡς τοῖς
[263]	ὅτι ~τοιοῦτός ἐστιν ὁποῖον ἐξ	ἁπάντων	τὸν συνήθη ἐπελέξατο. Ὁ λόγος
[265]	ὀλισθήσας εἰς ὕδωρ ἔπεσε, καὶ,	~λυθέντων	τῶν ἁλῶν, ἠλαφρύνθη, εὐκόλως δὲ
[255]	τὸν ἕτερον τῶν ~ὀφθαλμῶν πεπηρωμένος.	Ἐπιστραφέντων	δὲ αὐτῶν καί τινος ~ὑποστρέψαι
[265]	ἑκὼν κατέπεσε· τῶν δὲ σπόγγων	διαβραχέντων,	βάρος ~διπλοῦν ἦγε βαστάζων. ~Ὅτι
[278]	καὶ τέττιγες. ~Ὄνος ἀκούσας τεττίγων	ᾀδόντων	ἥσθη ἐπὶ τῇ εὐφθνίᾳ καὶ
[256]	ἀλλ' ~Εὕρηκας. Μετὰ μικρὸν δὲ	ἐπελθόντων	αὐτοῖς τῶν ἀποβεβληκότων ~τὸν πέλεκυν,
[256]	ἀλλ' Εὑρήκαμεν. ~Μετὰ μικρὸν δὲ	ἐπέλθοντων	αὐτοῖς τῶν τὸν πέλεκυν ~ἀποβεβληκότων,
[272]	Μικρὸν δὲ αὐτῶν τῆς ὁδοῦ	προϊόντων,	ὁ ὀνηλάτης ὁρῶν ~ὄνον ἀντέχειν
[272]	ἐπέθηκεν. Ἔτι δὲ αὐτῶν πόρρω	προβαινόντων,	ὁρῶν ἔτι ~μᾶλλον ἀποκάμνοντα, πάλιν
[266]	ἦγε· πολλοὶ δὲ προσεκύνουν τῶν	~συναντώντων.	Ὁ δὲ ὄνος τυφωθείς, νομίζων
[256]	ἐπέλθοντων αὐτοῖς τῶν τὸν πέλεκυν	~ἀποβεβληκότων,	ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος πρὸς
[256]	μικρὸν δὲ ἐπελθόντων αὐτοῖς τῶν	ἀποβεβληκότων	~τὸν πέλεκυν, ὁ ἔχων αὐτὸν
[282]	ὅσοι δι' ἀγάπην τῶν οἰκείων	~δεσποτῶν	παραπίπτουσι τῆς τῶν οἰκείων συγγενῶν
[266]	νομίζων αὐτὸν προσκυνεῖν τοὺς ~ἀγροίκους,	σκιρτῶν	ἤμελλε τὸν θεὸν ῥίψειν. Ἀλλὰ
[269]	ἐβόα· Ἄθλιος ἐγὼ καὶ ~ἀνόητος·	πολεμιστῶν	γὰρ μὴ ὢν γονέων, τίνος
[296]	χρόνῳ ἐσθῆτα κλέπτει, ~καὶ τοῦτο	πράττων	ὁ παῖς συχνάκις ἄγει. ~Ὡς
[269]	καὶ ἀλεκτρυὼν ἦσαν. Λέων δὲ	λιμώττων,	ὡς ~ἐθεάσατο τὸν ὄνον, οἷός
[255]	τῶν ~ὀφθαλμῶν πεπηρωμένος. Ἐπιστραφέντων δὲ	αὐτῶν	καί τινος ~ὑποστρέψαι παραινοῦντος, τουττο
[272]	τῇ ~ἡμιόνῳ ἐπέθηκεν. Ἔτι δὲ	αὐτῶν	πόρρω προβαινόντων, ὁρῶν ἔτι ~μᾶλλον
[278]	ἐπὶ τῇ εὐφθνίᾳ καὶ ζηλώσας	~αὐτῶν	τὴν φωνὴν ἐπελάθετο καὶ τῆς
[272]	οὐδὲν περιττότερον ~βαστάζει. Μικρὸν δὲ	αὐτῶν	τῆς ὁδοῦ προϊόντων, ὁ ὀνηλάτης
[274]	κακοῦργοι τῶν ἀνθρώπων {καὶ ἐξ	αὐτῶν	τῶν ~προσώπων} καὶ ἐξ ἀπροόπτου
[252]	ποτὲ ἐπορεύθη τοῦ χειροτονῆσαι ἐφ'	ἑαυτῶν	βασιλέα καὶ εἶπαν ~τῇ ἐλαίᾳ·
[267]	ὀγκωμένου ἤκουσα. ~Οὕτως ἔνιοι τῶν	ἀπαιδεύτων	τοῖς ἔξωθεν τύφοις δοκοῦντές τινες
[285]	~ἀδικουμένων μισοῦνται, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ	τούτων	οἷς προδίδονται. ~Ὄρνις καὶ χελιδών.
[273]	~(Ὄνος καὶ κηπουρός. ~Ὄνος κηπουρῷ	δουλεύων,	ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἔσθιε, πολλὰ
[293]	θηρεύων καὶ σκορπίος. ~Παῖς τις	θηρεύων	ἀκρίδας περιέτυχε σκορπίῳ. Ὁ δὲ
[293]	οἴκοθεν ~ταῦτα ἐδίδου. ~Παῖς ἀκρίδας	θηρεύων	καὶ σκορπίος. ~Παῖς τις θηρεύων
[293]	παῖ, καὶ ~σώζου, μὴ κἀμὲ	θηρεύων	πάσας ἃς ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Ὁ
[276]	κύων ἐζήτει, ~ἀντέφησεν αὖθις ὁ	κύων·	Βάλε κατὰ γῆς, ὡς ἀδόκιμον
[275]	~ἔτρωγε κριθάς, χόρτον, ὥσπερ εἰώθει·	~κύων	δὲ χαρίεις ὤν, εὐρύθμως παίζων
[276]	καὶ μηδὲν εὑρηκὼς ὧν ὁ	κύων	ἐζήτει, ~ἀντέφησεν αὖθις ὁ κύων·
[276]	καὶ κύων συνοδοιποροῦντες. ~Ὄνος καὶ	κύων	ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Εὑρόντες δὲ
[275]	ἀπροόπτου δῆλοί εἰσιν. ~Ὄνος καὶ	κύων.	~Ὄνον τις ἔτρεφε καὶ κύνα
[276]	κἂν φθόνῳ ~ἀλαζονεύωνται. ~Ὄνος καὶ	κύων	συνοδοιποροῦντες. ~Ὄνος καὶ κύων ἐν
[276]	~καὶ ἀχύρου. Ἀηδῶς οὖν ὁ	κύων,	τοῦ ὄνου ταῦτα διεξιόντος, διέκειτο·
[260]	καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν ὁδὸν	ἀνύων	ηὔξατο, ἐὰν εὕρῃ τι, τούτου
[275]	ᾖξαν, ~κρανείαις δὲ ἄλλος ἄλλοθεν	προσκρούων	~ἔθεινον, ὥστε καὐτὸς ὕστατ' ἐκπνέων
[269]	δ' ἐπελθόντος τῷ ὄνῳ, ὁ	~ἀλεκτρυὼν	ἐφώνησε· καὶ ὁ μὲν λέων
[269]	~Ἔν τινι ἐπαύλει ὄνος καὶ	ἀλεκτρυὼν	ἦσαν. Λέων δὲ λιμώττων, ὡς
[269]	ὑπ' ἐκείνων ἀπόλλυνται. ~(Ὄνος καὶ	ἀλεκτρυὼν	καὶ λέων. ~Ἔν τινι ἐπαύλει
[269]	~πενίαν, ἡσυχίας μητέρα. ~(Ὄνος καὶ	ἀλεκτρυὼν	καὶ λέων. ~Ὄνῳ ποτὲ ἀλεκτρυὼν
[269]	ἀλεκτρυὼν καὶ λέων. ~Ὄνῳ ποτὲ	ἀλεκτρυὼν	συνεβόσκετο. Λέοντος δ' ἐπελθόντος τῷ
[256]	τῶν ἀποβεβληκότων ~τὸν πέλεκυν, ὁ	ἔχων	αὐτὸν διωκόμενος ἔλεγε πρὸς τὸν
[256]	τῶν τὸν πέλεκυν ~ἀποβεβληκότων, ὁ	ἔχων	αὐτὸν διωκόμενος πρὸς τὸν μὴ
[295]	~Υἱόν τις γέρων δειλὸς μονογενῆ	ἔχων	γενναῖον, κυνηγεῖν ἐφιέμενον, ~εἶδε τοῦτον
[279]	Καὶ μεταθεῖναι τὴν φύσιν οὐκ	~ἔχων	ἐπὶ τοῦ σχήματος ἀνεπλήρου τὸν
[265]	ἅλας βαστάζων. ~Μικρέμπορός τις ὄνον	ἔχων	εὐώνους ἅλας ἠγόρασε καὶ σφοδρῶς
[268]	ἐπιμελῶς, ~αὐτὸς μηδ' ἀχύρων ἅλις	ἔχων,	καὶ ταῦτα πλεῖστα ταλαιπωρῶν. Ἐπεὶ
[285]	ὀψιαίτερον αὐτῷ ξένου παραγενομένου, μὴ	ἔχων	ὅ τι ~αὐτῷ παραθείη, ὥρμησεν
[287]	κέρδους. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	ἔχων	τι ἀρκέσθητι ἐπὶ τούτῳ, τὴν
[260]	τὸ ἥμισυ ~τῷ Ἑρμῇ ἀναθήσειν.	Περιτυχὼν	δὲ πήρᾳ, ἐν ᾗ ἀμύγδαλά
[260]	ἥμισυ ~τούτου τῷ ἑρμῇ ἀναθήσειν.	Περιτυχὼν	δὲ πήρᾳ μεστῇ φοινίκων καὶ
[255]	γὰρ σημαίνειν τὸν οἰωνόν, ἕτερος	~ὑποτυχὼν	εἶπε· Καὶ πῶς οὗτος ἡμῖν
[263]	ἀξίαν αὐτοῦ τὴν δοκιμασίαν ἐποιήσατο,	~ὑποτυχὼν	εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε οὐδὲν ἐπιδέομαι