Fables
[269]	Λέοντος δ' ἐπελθόντος τῷ ὄνῳ,	ὁ	~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε· καὶ ὁ μὲν
[254]	ἅπτεσθαι τὸ ζῷον. Ὑποχωρησάσης δέ,	ὁ	ἀπὸ τοῦ δένδρου ~καταβὰς ἐπυνθάνετο
[296]	πέπονθας τοῦτο, ~{ἐμὸν} ὦ τέκνον;	Ὁ	δ' ἔφησε πρὸς τὴν μητέρα·
[269]	τοῦ ~ἀλεκτρυόνος φωνὴν φοβεῖσθαι- ἔφυγεν.	Ὁ	δ' ὄνος, νομίσας δι' αὑτὸν
[287]	οὖσαν ὁμοίαν τῶν λοιπῶν ~ὀρνίθων.	Ὁ	δὲ ἀθρόον πλοῦτον ἐλπίσας εὑρεῖν
[262]	λύσιν τινὰ αἰτούμενοι τῶν πόνων.	Ὁ	~δὲ αὐτοῖς ἐπιδεῖξαι βουλόμενος ὅτι
[275]	αὐτὸν κατεῖχε ἐν τοῖς κόλποις.	~Ὁ	δέ γε ὄνος τὴν μὲν
[254]	ἄρκτος πρὸς τὸ οὖς εἴρηκεν.	Ὁ	δὲ ~εἶπε· Τοῦ λοιποῦ τοιούτοις
[254]	~οὖς αὐτοῦ ἐλάλει ἡ ἄρκτος.	Ὁ	δὲ εἶπε· Τοῦτο ἔφη· ἀπὸ
[256]	μὴ εὑρόντα ~συνοδοιπόρον ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν.	Ὁ	δὲ εἶπεν· Ἀλόλωλα λέγε, οὐκ
[300]	πολλὰς πέρδικας ἐγώ σοι κυνηγήσω.	Ὁ	δὲ ~εἶπεν· Δι' αὐτὸ τοῦτο
[268]	~ὧδε κἀκεῖσε τὸν ἵππον ἐγκεντρίζων.	~Ὁ	δὲ εἰς μέσον ἐμβὰς τῶν
[297]	τινα ~παροδίτην ἐπεφώνει· Βοήθησόν τι.	Ὁ	δὲ ἐμέμφετο τῷ παιδὶ ~τολμηρίαν.
[265]	δὲ ἠγέρθη καὶ περιεπάτει ~ἀκόπως.	Ὁ	δὲ ἔμπορος πάλιν ἑτέρους ἦλθεν
[265]	εἰς τὸ ῥεῖθρον ~πεσὼν ἠλαφρύνθη.	Ὁ	δὲ ἔμπορος τέχνην ἑτέραν νοήσας
[273]	αὐτὸν ἀπαλλάξας ~ἑτέρῳ δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ.	Ὁ	δὲ Ἑρμῆν πέμψας ἐκέλευσε κεραμεῖ
[254]	νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι τὴν ~ἄρκτον.	Ὁ	δὲ ἕτερος καταβὰς ἀπὸ τοῦ
[254]	τι δένδρον καὶ ἐνταῦθα ἐκρύπτετο,	ὁ	δὲ ~ἕτερος μέλλων περικατάληπτος γίνεσθαι,
[256]	εὑρόντος, ὁ ἕτερος ~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν.	Ὁ	δὲ ἕτερος παρῄνει μὴ λέγειν
[254]	καὶ ἀναβὰς ἐπὶ ~δένδρον ἐκρύβη.	Ὁ	δὲ ἕτερος τοῦτο ποιῆσαι μὴ
[277]	φορᾶς ὁ ὄνος οὐχ ἵστατο.	~Ὁ	δὲ ἔτι μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν
[254]	τὰς φρένας καὶ τὴν ἀκοήν.	Ὁ	~δὲ εὐτόνως κατεῖχε τὴν ἀναπνοὴν
[298]	χρόνου ἐπιφοιτᾶν ταῖς πόλεσι εἴωθεν.	Ὁ	~δὲ ἔφη· Διὰ τεσσαράκοντα ἐτῶν,
[284]	χροιὰν ὡς ὀυχ ὁμοία ἐκείναις.	Ὁ	~δὲ ἔφη· Οὐκ οἶδα τί
[291]	τῷ Διὶ ἐνετύγχανε περὶ ~τούτου.	Ὁ	δὲ Ζεὺς πρὸς αὐτὸν εἶπεν·
[284]	αὐταῖς οὖν εἰλήφει καὶ πελαργόν.	Ὁ	~δὲ θερμῶς ἠντιβόλει τοῦ ἀφεθῆναι·
[269]	στραφεὶς ὁ ~λέων τοῦτον κατεθοινήσατο.	Ὁ	δὲ θνῄσκων ἐβόα· Ἄθλιος ἐγὼ
[263]	ἐπὶ τῆς φάτνης αὐτὸν ἔστησεν.	Ὁ	δὲ καταλιπὼν τοὺς ~ἄλλους παρὰ
[295]	αὐτῷ θᾶττον τοῦ βίου μετέστησεν.	Ὁ	δὲ λέων καὶ ~οὕτως ἀνῄρηκε
[281]	ὀδοῦσι τὸν σκόλοπα δακὼν ἐξεῖλεν.	Ὁ	δὲ λυθεὶς τοῦ ~πόνου, τὸν
[281]	ὅπως μὴ μετὰ πόνου θνήξωμαι.	Ὁ	~δὲ λύκος ἄκροις ὀδοῦσι τὸν
[281]	καὶ μέτωπον ~καὶ ὀδόντας συγκλάσας.	Ὁ	δὲ λύκος ἔφη· Οἴμοι, δίκαια
[287]	~ἥτις ἔτικτεν ἀεὶ ὠὰ χρυσέα.	~Ὁ	δὲ νομίσας χρυσὸν ἔνδον ὑπάρχειν
[265]	καὶ σφοδρῶς τὸν ~ὄνον ἐφόρτωσεν.	Ὁ	δὲ ὄνος ἄκων ὀλισθήσας εἰς
[276]	~κρεῶν καὶ ὀστέων εὕρῃς διαλαμβάνων.	Ὁ	δὲ ὄνος ἅπαν τὸ ~γραμμάτιον
[266]	πολλοὶ δὲ προσεκύνουν τῶν ~συναντώντων.	Ὁ	δὲ ὄνος τυφωθείς, νομίζων αὐτὸν
[265]	σπόγγους ~ὠνησάμενος πεφορτώκεν τὸν ὄνον.	Ὁ	δὲ ὄνος, ὡς προσῆλθε τῷ
[290]	μεταβαλέσθαι κἀκείνῳ παρῄνει ~τῆς πανουργίας.	Ὁ	δὲ οὐδοτιοῦν ἑαυτὸν παρεῖχε πειθόμενον.
[265]	~πρότερον τὸν ὄνον φορτώσας ἦγεν.	Ὁ	δὲ πάλιν ἑκὼν εἰς τὸ
[253]	τὴν ~δικαιοσύνην, πάντας αὐτῷ ἐδωρήσατο.	Ὁ	δὲ παραγενόμενος πρὸς ~τοὺς ἑταίρους
[300]	σοι κἀγὼ πέρδιξ πολλὰς προσάξω.	~Ὁ	δὲ πρὸς αὐτὴν οὕτως ἀνταπεκρίθη·
[295]	ἐν οἷς ἦν καὶ ~λέων.	Ὁ	δὲ ταῦτα μᾶλλον ὁρῶν πλείονα
[293]	τις θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε σκορπίῳ.	Ὁ	δὲ τὸ τοῦ παιδὸς ~ἁπλοῦν
[287]	τὰ λοιπὰ ὑπάρχειν τῶν ὀρνίθων.	~Ὁ	δὲ τὸν πλοῦτον εὑρηκέναι νομίσας
[298]	πρὸς μίαν ἡμέραν ἄδειαν δέδωκεν.	Ὁ	δὲ ~ὑπολαβὼν ἔφη· Ἀλλ' εὖ
[269]	~ἐφοβήθη, ἐξῆλθεν ὡς ἀποδιώξων αὐτόν.	Ὁ	δέ, ὡς μακρὰν ἐγένετο, ~κατέφαγεν
[266]	ῥίψειν. Ἀλλὰ τοῦτον ξύλοις ~παίων	ὁ	δεσπότης εἶπεν· Ὄνος εἶ θεὸν
[291]	σε ~πατήσαντα ἔπληξας, οὐκ ἂν	ὁ	δεύτερος ἐπεχείρησε τοῦτο ποιῆσαι. ~Ὁ
[253]	ῥεῦμα κλαίων ἐκάθητο. ~Ἐπιφανεὶς οὖν	ὁ	Ἑρμῆς κἀκείνῳ καὶ τὴν αἰτίαν
[256]	ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου δὲ πέλεκυν εὑρόντος,	ὁ	ἕτερος ~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν. Ὁ δὲ
[256]	αὐτοῖς τῶν ἀποβεβληκότων ~τὸν πέλεκυν,	ὁ	ἔχων αὐτὸν διωκόμενος ἔλεγε πρὸς
[256]	αὐτοῖς τῶν τὸν πέλεκυν ~ἀποβεβληκότων,	ὁ	ἔχων αὐτὸν διωκόμενος πρὸς τὸν
[273]	τὸν Δία ἐπικαλουμένου, τὸ ~τελευταῖον	ὁ	Ζεὺς παρεσκεύασεν αὐτὸν βυρσοδέψῃ πραθῆναι.
[252]	μου ἣν ἐδόξασεν ἐν ἐμοὶ	ὁ	θεὸς καὶ οἱ ἄνθρωποι, πορευθῶ
[253]	ἀληθῶς ἥδ' ἐστί φήσαντος, μισήσας	~ὁ	θεὸς τὴν τοσαύτην ἀναίδειαν, οὐ
[268]	μέσον τῶν πολεμίων ~εἰσήλασε, καὶ	ὁ	ἵππος πληγεὶς ἔκειτο. Ταῦτα ἑωρακὼς
[268]	εἰς κόρον. ~Ὅτε δ' ἐπέστη	ὁ	καιρὸς τοῦ πολέμου, ~ὁ στρατιώτης
[290]	ἑαυτὸν παρεῖχε πειθόμενον. ~Ἐπιτηρήσας δ'	ὁ	καρκῖνος αὐτὸν ὑπνοῦντα καὶ τοῦ
[300]	θέλεις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	ὁ	κατὰ τῶν ἑαυτοῦ φίλων δολίας
[300]	φίλους ~σοι ἐνεδρεῦσαι θέλεις. Ὅτι	ὁ	κατὰ φίλων αὐτοῦ δολίας μηχανὰς
[283]	δὲ πορρωτέρω ἀποχωρήσαντος καὶ κρυβέντος,	ὁ	κορύδαλος τοῖς ~τοῦ ἀνδρὸς λόγοις
[276]	ὁ κύων ἐζήτει, ~ἀντέφησεν αὖθις	ὁ	κύων· Βάλε κατὰ γῆς, ὡς
[276]	διεξελθὼν καὶ μηδὲν εὑρηκὼς ὧν	ὁ	κύων ἐζήτει, ~ἀντέφησεν αὖθις ὁ
[276]	κριθῆς ~καὶ ἀχύρου. Ἀηδῶς οὖν	ὁ	κύων, τοῦ ὄνου ταῦτα διεξιόντος,
[270]	τινα ~πάγην ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε. Καὶ	ὁ	λέων ὁρῶν ἐκεῖνον φεύγειν μὴ
[269]	τοῦ ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο φωνή, στραφεὶς	ὁ	~λέων τοῦτον κατεθοινήσατο. Ὁ δὲ
[298]	με, καὶ ~αὐθημερὸν ἐπιφοιτᾶν εἴωθα.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι ἀδιόριστός ἐστιν
[274]	τούτους δὲ καὶ προσιόντας ~προσγελῶσιν.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ κακοῦργοι
[256]	πέλεκυν εὗρες, ἐμοὶ αὐτὸν ἀνεκοινώσω.	Ὁ	λόγος ~δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ
[288]	μέρεσιν ἀναγκαζομένην ~παρὰ φύσιν ἕπεσθαι.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ πρὸς
[291]	ὁ δεύτερος ἐπεχείρησε τοῦτο ποιῆσαι.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς
[285]	εἰ μηδὲ τῶν ὁμοφύλων ἀπέχῃ.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ τοὺς
[262]	ἐνταῦθα καὶ αὐτοὶ ~περιιστάμενοι οὐροῦσιν.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι τὸ ἑκάστῳ
[263]	ἐξ ἁπάντων τὸν συνήθη ἐπελέξατο.	Ὁ	λόγος ~δηλοῖ ὅτι τοιοῦτος εἶναί
[283]	οὐ πολλοὺς τοὺς ἐνοικοῦντας εὑρήσεις.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα
[273]	ἐὰν ἀποθάνω, οὐδὲ ταφῆς ~ἀξιωθήσομαι.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα
[254]	οἳ ἐν κινδύνοις οὐ ~παραμένουσιν.	Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι τοὺς γνησίους
[260]	διὰ πλεονεξίαν ~καὶ θεοὺς κατασοφιζόμενον	ὁ	λόγος εὔκαιρος. ~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς.
[275]	οὐρηέσι οὐκ ἐπολεύμην, ~βαιῷ δ'	ὁ	μέλεος κυνὶ παρισούμην; ~Ὅτι οὐ
[275]	τις ἔτρεφε καὶ κύνα ὡραῖον.	~Ὁ	μὲν ἐν αὐλῇ παρὰ φάτναις
[254]	ἐβάδιζον. Ἄρκτου δὲ αὐτοῖς ἐπιφανείσης,	ὁ	~μὲν ἕτερος φθάσας ἀνέβη ἐπί
[269]	ὄνῳ, ὁ ~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε· καὶ	ὁ	μὲν λέων φασὶ γὰρ τοῦτον
[290]	συνδιῃτᾶτο, ἑταιρείαν πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος.	Ὁ	μὲν ~οὖν καρκῖνος ἁπλοῦς ὢν
[256]	καὶ θἀτέρου πέλεκυν εὑρόντος, ~ἅτερος	ὁ	μὴ εὑρὼν παρῄνει αὐτῷ μὴ
[254]	νῦν ~τοιούτοις μὴ συνόδευε φίλοις.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ἀπέχεσθαι τῶν φίλων
[293]	θηρεύων πάσας ἃς ἔχεις ἀπολέσῃς.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὄτι προσέχειν δεῖ
[251]	~ἀλλαξαμένην τὸ ὄνομα σωτηρίας τυχεῖν.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι δεῖ καὶ
[287]	καὶ τοῦ μικροῦ τοῦ κέρδους.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι ἔχων τι
[297]	βοήθησον· ὕστερον δὲ ~σωθέντα μέμφου.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι μὴ μέμφου,
[300]	~ὅτι φίλους σοὺς προσενεδρεῦσαι θέλεις.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι ὁ κατὰ
[256]	εὗρες, εὕρηκα ἔλεγες, οὐχ ~εὑρήκαμεν.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ
[290]	ἂν ταύτην τὴν δίκην ἔτισας.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς
[253]	ἀλλ' ~ουδὲ τὴν οἰκείαν ἀπέδωκεν.	Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι, ὅσον τοῖς
[268]	ὄνος τὸν ~ἵππον μεταβαλλόμενος ἐταλάνιζεν.	Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐ δεῖ
[295]	τῷ τοῦ πατρὸς ὠφεληθέντα ~σοφίσματι.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐδεὶς δύναται
[261]	ἐμὲ τὴν Τύχην καταμέμψωνται πάντες.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλάκις σφαλλόμενοι
[269]	τίνος χάριν εἰς πόλεμον ~ἐξωρμήθην;	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλοὶ τῶν
[283]	οὐ πολλοὺς εὑρήσεις τοὺς ἐνοικοῦντας.	Ὁ	μῦθος δηλοῖ ~ὅτι τότε μάλιστα
[273]	καὶ τὸ δέρμα μου κατεργάσεται.	Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι ~τότε μάλιστα
[258]	ἡμεῖς τὸ μηδὲν ὂν προσεδεχόμεθα.	Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι ~τῶν ἀνθρώπων
[266]	τοὺς τυφωμένους ἐπ' ἀλλοτρίαις δόξαις	ὁ	~μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος λεοντῆν
[277]	~{Ὅτι} τοὺς ἀπολλυμένους οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ	ὁ	μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος καὶ τέττιγες.
[296]	οὐκ ἂν φόνῳ παρεδόθην. ~Οὗτος	ὁ	μῦθος λέγει· Δεῖ τοὺς φρονίμους
[299]	παμπόλλους ὑετοὺς δοῖεν οἱ ~θεοί.	~Ὁ	μῦθος ὅτι οἳ μηδὲν ἐκ
[292]	~σά, τέκνον, ἃ δὲ κατέφαγες.	~Ὁ	μῦθος οὗτος πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην,
[260]	καὶ ἐντὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι.	~Ὁ	μῦθος πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον καὶ
[280]	~σκληρὸν μαλάσσεις προσφάγημα καὶ τρώγεις;	~Ὁ	μῦθος πρὸς τοὺς σκληροὺς καὶ
[296]	συχνάκις ἄγει. ~Ὡς γοῦν ηὔξανεν	ὁ	νεανίας ἔτει, ~γηράσας ποτὲ τῷ
[295]	ἀναλωθέντα. Φοβηθεὶς δὲ μή ~πως	ὁ	ὄνειρος ἀληθεύσῃ, οἴκημα κάλλιστον καὶ
[272]	δὲ αὐτῶν τῆς ὁδοῦ προϊόντων,	ὁ	ὀνηλάτης ὁρῶν ~ὄνον ἀντέχειν μὴ
[274]	αὐτῷ καὶ τὸ ἕλκος κρούοντος,	ὁ	ὄνος ἀλγῶν ὠγκᾶτό ~τε καὶ
[269]	φωνάς) εἰς ~φύγην ἐτράπη. Καὶ	ὁ	ὄνος ἀναπτερωθεὶς κατ' αὐτοῦ, εἴγε
[273]	παρεσκεύασεν αὐτὸν βυρσοδέψῃ πραθῆναι. Καὶ	ὁ	~ὄνος ἰδὼν τὰ ὑπὸ τοῦ
[276]	δὲ ἐπὶ γῆς ~ἐσφραγισμένον γραμμάτιον,	ὁ	ὄνος λαβὼν καὶ ἀναρρήξας τὴν
[268]	~Ὡς οὖν ἑώρα τοῦτον ευθὺς	ὁ	ὄνος, ~μετεβάλλετο καὶ τὸν ἵππον
[272]	ἐν ταὐτῷ ἐβάδιζον. Καὶ δὴ	ὁ	ὄνος ὁρῶν τὸν τοὺς ~ἀμφοῖν
[277]	τῆς εἰς τὰ πρόσω φορᾶς	ὁ	ὄνος οὐχ ἵστατο. ~Ὁ δὲ
[268]	ἵππος πληγεὶς ἔκειτο. Ταῦτα ἑωρακὼς	ὁ	ὄνος τὸν ~ἵππον μεταβαλλόμενος ἐταλάνιζεν.
[294]	αὐτῆς καὶ τὸ πόμα ἐπιθείσης,	ὁ	παῖς ~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν. Οὕτω τε
[292]	γυνὴ πενιχρά, μεθ' ἧς καὶ	ὁ	παῖς αὐτῆς. Προϊούσης δὲ τῆς
[296]	ἐσθῆτα κλέπτει, ~καὶ τοῦτο πράττων	ὁ	παῖς συχνάκις ἄγει. ~Ὡς γοῦν
[268]	~δὲ καιρὸς ἐπέστη πολέμου, καὶ	ὁ	στρατιώτης ἔνοπλος ἀνέβη τὸν ~ἵππον,
[268]	ἐπέστη ὁ καιρὸς τοῦ πολέμου,	~ὁ	στρατιώτης σὺν τοῖς ὅπλοις ἐπέβη
[287]	ἀπληστίαν ~φεῦγε, μή πως καὶ	ὅ	ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Οὐρὰ καὶ μέλη
[285]	αὐτῷ ξένου παραγενομένου, μὴ ἔχων	ὅ	τι ~αὐτῷ παραθείη, ὥρμησεν ἐπὶ
[258]	ἐπιπλέοντα, ναῦν εἶναι ~μεγάλην ᾠήθησαν.	Διὸ	δὴ προσέμενον, ὡς μελλούσης αὐτῆς
[258]	ἐπιπλέοντα, ᾠήθησαν ναῦν ~εἶναι μεγάλην.	Διὸ	προσέμενον ὡς μέλλουσαν προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ
[286]	~ταῦτα ἀνατρέφεις ἅπερ, ἂν αὐξηθῇ,	ἀπὸ	σοῦ πρώτης τοῦ ἀδικεῖν ~ἄρξεται;
[272]	οὖν καὶ ἡμᾶς ~προσήκει μὴ	ἀπὸ	τῆς ἀρχῆς, ἀλλ' ἀπὸ τοῦ
[272]	ὁρῶν ἔτι ~μᾶλλον ἀποκάμνοντα, πάλιν	ἀπὸ	τοῦ γόμου μετετίθει, μέχρι τὰ
[254]	~ἄρκτον. Ὁ δὲ ἕτερος καταβὰς	ἀπὸ	τοῦ δένδρου ἐπυνθάνετο τί πρὸς
[254]	τὸ ζῷον. Ὑποχωρησάσης δέ, ὁ	ἀπὸ	τοῦ δένδρου ~καταβὰς ἐπυνθάνετο αὐτοῦ
[254]	Ὁ δὲ εἶπε· Τοῦτο ἔφη·	ἀπὸ	τοῦ νῦν ~τοιούτοις μὴ συνόδευε
[272]	μὴ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς, ἀλλ'	ἀπὸ	τοῦ τέλους τὴν ἑκάστου ~δοκιμάζειν
[289]	δὲ ἐνταῦθα μύες ἀεὶ ~καταναλισκόμενοι	ὑπὸ	ἀμφοτέρων, ὡς ἐθεάσαντο αὐτοὺς ~μαχομένους,
[258]	μελλούσης αὐτῆς ~προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ δὲ	ὑπὸ	ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα ~ἐγγυτέρω
[258]	ὡς μέλλουσαν προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ ~δὲ	ὑπὸ	ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα μικρὸν
[251]	γαλαῖ. ~Νυκτερὶς ἐπὶ γῆς πεσοῦσα	ὑπὸ	γαλῆς συνελήφθη, καὶ μέλλουσα ~ἀναιρεῖσθαι
[251]	~Νυκτερὶς ἐπὶ τῆς γῆς πεσοῦσα	ὑπὸ	γαλῆς συνελήφθη· μέλλουσα δὲ ~ἀναιρεῖσθαι
[251]	~δὲ πεσοῦσα πάλιν καὶ συλληφθεῖσα	ὑπὸ	ἑτέρας γαλῆς ἐδεῖτο ὅπως ~μὴ
[257]	~Ὁδοιπόροι θέρους ὥρᾳ περὶ μεσημβρίαν	ὑπὸ	καύματος τρυχόμενοι, ~ὡς ἐθεάσαντο πλάτανον,
[294]	ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε, ~φυλαττομένη μὴ	ὑπὸ	κόρακος ἀναιρεθῇ. Καὶ διετέλει τεταγμέναις
[294]	ὄντος, οἱ μάντεις ~προέλεγον ὅτι	ὑπὸ	κόρακος ἀναιρεθήσεται. Διόπερ φοβουμένη ~λάρνακα
[295]	ἐφιέμενον, ~εἶδε τοῦτον καθ' ὕπνους	ὑπὸ	λέοντος ἀναλωθέντα. Φοβηθεὶς δὲ μή
[291]	~Ὄφις πατούμενος καὶ Ζεύς. ~Ὄφις	ὑπὸ	πολλῶν πατούμενος ἀνθρώπων τῷ Διὶ
[257]	καύματος τρυχόμενοι, ~ὡς ἐθεάσαντο πλάτανον,	ὑπὸ	ταύτην καταντήσαντες καὶ ἐν τῇ
[254]	ὡς ἔγνω ~ἑαυτὸν μέλλοντα κυριευθῆναι	ὑπὸ	τῆς ἄρκτου, πεσὼν ἐπὶ τῆς
[267]	ἔξωθεν τύφοις δοκοῦντές τινες ~εἶναι	ὑπὸ	τῆς ἰδίας γλωσσαλγίας ἐλέγχονται. ~(Ὄνος
[273]	Καὶ ὁ ~ὄνος ἰδὼν τὰ	ὑπὸ	τοῦ δεσπότου πραττόμενα, ἔφη· Ἀλλ'
[285]	τῶν ~ἀδικουμένων μισοῦνται, ἀλλὰ καὶ	ὑπὸ	τούτων οἷς προδίδονται. ~Ὄρνις καὶ
[285]	τοὺς οἰκείους προδιδόντες οὐ μόνον	ὑπὸ	τῶν ~ἀδικουμένων μισοῦνται, ἀλλὰ καὶ
[252]	εἶπαν τὰ ξύλα τῇ συκῇ·	Δεῦρο,	βασίλευσον ἐφ' ~ἡμῶν. Καὶ εἶπεν
[252]	~τὰ ξύλα πρὸς τὴν ῥάμνον·	Δεῦρο,	βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν. Καὶ εἶπεν
[252]	μου καὶ τὸ ~γέννημά μου	τὸ	ἀγαθόν, πορευθῶ τοῦ ἄρχειν τῶν
[270]	αὐτῷ τὸν ὄνον, ἐὰν αὐτῇ	τὸ	ἀκίνδυνον ἐπαγγείληται. ~Τοῦ δὲ αὐτὴν
[252]	Ἀφεῖσα τὴν γλυκύτητά μου καὶ	τὸ	~γέννημά μου τὸ ἀγαθόν, πορευθῶ
[276]	διαλαμβάνων. Ὁ δὲ ὄνος ἅπαν	τὸ	~γραμμάτιον διεξελθὼν καὶ μηδὲν εὑρηκὼς
[297]	δὲ ἐμέμφετο τῷ παιδὶ ~τολμηρίαν.	Τὸ	δὲ παιδίον εἶπεν· Ἀλλὰ νῦν
[283]	πεισθεὶς τοῖς λόγοις προσῆλθε, καὶ	τὸ	δέλεαρ ~ἐσθίων ἔλαθεν ἐμπεσὼν εἰς
[257]	ἀνωφελές ἐστιν ἀνθρώποις τοῦτο ~ἄκαρπον	τὸ	δένδρον. Ἡ δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη·
[273]	ς γάρ, ὡς ὁρῶ, καὶ	τὸ	δέρμα μου κατεργάσεται. Ὁ μῦθος
[262]	οὐροῦσιν. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι	τὸ	ἑκάστῳ πεπρωμένον ἀθεράπευτόν ἐστι. ~Ὄνον
[274]	Κόρακος δὲ ~ἐπικαθίσαντος αὐτῷ καὶ	τὸ	ἕλκος κρούοντος, ὁ ὄνος ἀλγῶν
[284]	εἰμι γέρανος, ἔλεγεν, ~ἀλλὰ πελαργός,	τὸ	εὐσεβέστατον ζῷον καὶ τοῖς πατράσιν
[254]	φασὶ γὰρ ~νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι	τὸ	ζῷον. Ὑποχωρησάσης δέ, ὁ ἀπὸ
[260]	ηὔξατο, εἰ ἄρα εὑρήσει τι,	τὸ	ἥμισυ ~τούτου τῷ ἑρμῇ ἀναθήσειν.
[260]	ηὔξατο, ἐὰν εὕρῃ τι, τούτου	τὸ	ἥμισυ ~τῷ Ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν
[253]	δηλοῖ ὅτι, ὅσον τοῖς δικαίοις	τὸ	~θεῖον συναίρεται, τοσοῦτον τοῖς ἀδίκοις
[286]	ταῦτα ἐπιμελῶς ἐθέρμαινε καὶ μετὰ	τὸ	~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν δὲ θεασαμένη
[293]	τὸ τοῦ παιδὸς ~ἁπλοῦν θεασάμενος,	τὸ	κέντρον ὀξύνας, εἶπεν· Ἄπελθε, παῖ,
[282]	εἶτα ἀποστὰς αὐτὸς πόρρωθεν ἀπεκαραδόκει	τὸ	μέλλον. ~Ἀγρίων δὲ ταύταις προσελθουσῶν
[295]	μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐδεὶς δύναται	τὸ	μέλλον ἐκφυγεῖν. ~Παῖς κλέπτης καὶ
[258]	φρύγανα ~ὄντα, ἔφασαν πρὸς ἀλλήλους·	Τὸ	μηδὲν ὂν ἡμεῖς μάτην ~προσεδεχόμεθα.
[258]	ἔφασαν ~ὡς ἄρα μάτην ἡμεῖς	τὸ	μηδὲν ὂν προσεδεχόμεθα. Ὁ μῦθος
[251]	οὕτω συνέβη δὶς αὐτὴν ~ἀλλαξαμένην	τὸ	ὄνομα σωτηρίας τυχεῖν. ~Ὁ μῦθος
[251]	τε ~συνέβη αὐτῇ δὶς ἐναλλαξαμένῃ	τὸ	ὄνομα τῆς σωτηρίας περιγενέσθαι. ~Ἀτὰρ
[254]	τοῦ δένδρου ἐπυνθάνετο τί πρὸς	τὸ	~οὖς αὐτοῦ ἐλάλει ἡ ἄρκτος.
[254]	αὐτοῦ τί ἡ ἄρκτος πρὸς	τὸ	οὖς εἴρηκεν. Ὁ δὲ ~εἶπε·
[292]	αὐτῆς. Προϊούσης δὲ τῆς ~εὐωχίας,	τὸ	παιδίον ὀγκωθὲν τὴν γαστέρα ἐκ
[294]	~Καὶ ποτε ἀνοιξάσης αὐτῆς καὶ	τὸ	πόμα ἐπιθείσης, ὁ παῖς ~ἀπροφυλάκτως
[258]	πλοῖον εἶναι οὐκέτι μέγα ὡς	τὸ	~πρότερον. Ἐγγὺς δὲ παντελῶς ἐξενεχθέντα
[296]	ταύτῃ· Εἰ γὰρ σύ, μῆτερ,	~τὸ	πρῶτον ἐτύπτησάς με, ὅτε δέλτον
[265]	Ὁ δὲ πάλιν ἑκὼν εἰς	τὸ	ῥεῖθρον ~πεσὼν ἠλαφρύνθη. Ὁ δὲ
[253]	~οἰκείαν ἀξίνην ἐξεπίτηδες ἀφεὶς εἰς	τὸ	ῥεῦμα κλαίων ἐκάθητο. ~Ἐπιφανεὶς οὖν
[254]	Τῆς δὲ ἄρκτου προσενεγκούσης αὐτῷ	τὸ	~ῥύγχος καὶ περιοσφραινομένης τὰς ἀναπνοὰς
[280]	~Πῶς οὕτω τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ	τὸ	σκληρὸν καὶ ἀκανθῶδες προσφάγιον ~ἐσθίεις;
[284]	ἐπιτάξαι σοι μέλλω. ~Ὅτι ἐπισφαλὲς	τὸ	συγκοινωνεῖν κακοῖς καὶ ἐπικίνδυνον. ~Ὀρνιθοθήρας
[273]	ἠναγκάζετο, καὶ τὸν Δία ἐπικαλουμένου,	τὸ	~τελευταῖον ὁ Ζεὺς παρεσκεύασεν αὐτὸν
[293]	ἀκρίδας περιέτυχε σκορπίῳ. Ὁ δὲ	τὸ	τοῦ παιδὸς ~ἁπλοῦν θεασάμενος, τὸ
[272]	ἀντέχειν μὴ δυνάμενον, ἀφελόμενος αὐτοῦ	τὸ	φορτίον τῇ ~ἡμιόνῳ ἐπέθηκεν. Ἔτι
[259]	πάλαι καιροῖς παρ' ὀλίγοις ἦν	τὸ	ψεῦδος· νῦν δὲ εἰς ~πάντας
[259]	πονηρὸς τοῖς ~ἀνθρώποις ἐστίν, ὅτε	τὸ	ψεῦδος προκρίνεται τῆς ἀληθείας. ~(Ὁδοιπόρος
[298]	ἀπαγόμενος ὑπ' αὐτοῦ ~ἐπὶ κρημνόν,	ᾐτιᾶτο	αὐτὸν ὡς προειπὼν αὐτῷ διὰ
[274]	ἕλκος κρούοντος, ὁ ὄνος ἀλγῶν	ὠγκᾶτό	~τε καὶ ἐσκίρτα. Τοῦ δὲ
[260]	τε ἦν καὶ ~φοίνικες, ταῦτα	ἀνείλατο	οἰόμενος ἀργύριον εἶναι. Ἐκτινάξας δέ,
[261]	Τύχη. ~Ἐγγὺς φρέατος παῖς τις	ἐκοιμᾶτο.	Ἐπιστᾶσα δὲ αὐτῷ ἡ Τύχη
[263]	ὁποῖον ἐξ ἁπάντων τὸν συνήθη	ἐπελέξατο.	Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι τοιοῦτος
[260]	Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν ὁδὸν ἀνύων	ηὔξατο,	ἐὰν εὕρῃ τι, τούτου τὸ
[260]	Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν ἀνύσας ὁδὸν	ηὔξατο,	εἰ ἄρα εὑρήσει τι, τὸ
[273]	μὲν ἔσθιε, πολλὰ δὲ ~ἐκακοπάθει,	ηὔξατο	τῷ Διὶ ὅπως τοῦ κηπουροῦ
[273]	μὲν ἤσθιε, πλεῖστα δ' ~ἐμόχθει,	ηὔξατο	τῷ Διὶ ὥστε τοῦ κηπωροῦ
[267]	ζῷα. ~Καὶ δὴ θεασάμενος ἀλώπεκα	ἐπειρᾶτο	καὶ ταύτην δεδίττεσθαι. Ἡ δὲ
[282]	βρόχοις ἐμπλακεισῶν, ~προσδραμὼν συλλαμβάνειν αὐτὰς	ἐπειρᾶτο.	Τῶν δὲ αἰτιωμένων τὰς ~ἡμέρους,
[295]	~ὄγκωμα καὶ φλεγμονὴν μέχρι βουβῶνος	εἰργάσατο·	πυρετὸς δὲ ~ἐπιγενόμενος αὐτῷ θᾶττον
[274]	ἑστῶτος καὶ γελῶντος, ~λύκος παριὼν	ἐθεάσατο	καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἔφη· Ἄθλιοι
[298]	δὲ κατὰ τὰς πύλας, ὡς	ἐθεάσατό	τινα χωλὸν ~ἐξιόντα, ἐπυνθάνετο αὐτοῦ
[269]	ἦσαν. Λέων δὲ λιμώττων, ὡς	~ἐθεάσατο	τὸν ὄνον, οἷός τε ἦν
[263]	οὕτως ἀξίαν αὐτοῦ τὴν δοκιμασίαν	ἐποιήσατο,	~ὑποτυχὼν εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε οὐδὲν
[269]	φωνή, στραφεὶς ὁ ~λέων τοῦτον	κατεθοινήσατο.	Ὁ δὲ θνῄσκων ἐβόα· Ἄθλιος
[253]	αὐτοῦ τὴν ~δικαιοσύνην, πάντας αὐτῷ	ἐδωρήσατο.	Ὁ δὲ παραγενόμενος πρὸς ~τοὺς
[284]	καὶ πελαργός. ~Ἀρούρῃ παγίδας γεωργὸς	ἐστήσατο	κατὰ τῶν τὸν σπόρον ~βιβρωσκομένων
[253]	εἱς τις τὰ ἴσα ~διαπράξασθαι	ἐβουλεύσατο,	καὶ παρὰ τὸν ποταμὸν ἐλθὼν
[290]	~Ὄφις καὶ καρκῖνος. ~Ὄφις καρκίνῳ	συνδιῃτᾶτο,	ἑταιρείαν πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος. Ὁ
[277]	πρόσω φορᾶς ὁ ὄνος οὐχ	ἵστατο.	~Ὁ δὲ ἔτι μᾶλλον ὠθήσας
[273]	ἐπειδὴ καὶ πολλῷ ~πλείονα ἀχθοφορεῖν	ἠναγκάζετο,	καὶ τὸν Δία ἐπικαλουμένου, τὸ
[278]	καὶ ζηλώσας ~αὐτῶν τὴν φωνὴν	ἐπελάθετο	καὶ τῆς οἰκείας φωνῆς. ~Οὕτως
[269]	καὶ λέων. ~Ὄνῳ ποτὲ ἀλεκτρυὼν	συνεβόσκετο.	Λέοντος δ' ἐπελθόντος τῷ ὄνῳ,
[268]	ἑώρα τοῦτον ευθὺς ὁ ὄνος,	~μετεβάλλετο	καὶ τὸν ἵππον ἠλέει. ~Ὅτι
[274]	τὸν νῶτον ἔν τινι λειμῶνι	ἐνέμετο.	Κόρακος δὲ ~ἐπικαθίσαντος αὐτῷ καὶ
[254]	ὁ ἀπὸ τοῦ δένδρου ~καταβὰς	ἐπυνθάνετο	αὐτοῦ τί ἡ ἄρκτος πρὸς
[298]	ὡς ἐθεάσατό τινα χωλὸν ~ἐξιόντα,	ἐπυνθάνετο	αὐτοῦ τίς τε εἴη καὶ
[283]	Κορύδαλος δὲ τοῦτον πόρρωθεν ~ἰδὼν	ἐπυνθάνετο	τί ποτ' ἐργάζοιτο. Τοῦ δὲ
[254]	ἕτερος καταβὰς ἀπὸ τοῦ δένδρου	ἐπυνθάνετο	τί πρὸς τὸ ~οὖς αὐτοῦ
[269]	αὐτόν. Ὁ δέ, ὡς μακρὰν	ἐγένετο,	~κατέφαγεν αὐτόν. ~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ
[258]	ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα ~ἐγγυτέρω	ἐγένετο,	οὐκέτι ναῦν, ἀλλὰ πλοῖον ἐδόκουν
[279]	οἷα λέων τοὺς τῶν γεωργῶν	ἐλυμαίνετο	πόνους. Καὶ ~πνεύσας βιαιότερος ἄνεμος
[254]	ἐλθοῦσα ἐπ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ	~ὠσφραίνετο	τήν τε ἀναπνοὴν αὐτοῦ καὶ
[277]	πλατείας ὁδοῦ ἐκτραπεὶς ἐπὶ κρημνὸν	ἐφέρετο.	Τοῦ δὲ ~ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος· Ἄθλιε,
[253]	ὁμοίως χρυσῆν ἀξίνην ἐξήνεγκε καὶ	ἤρετο	εἰ ταύτην ~ἀπέβαλε. Τοῦ δὲ
[283]	ἵστη. Κορύδαλος δὲ αὐτὸν θεασάμενος	~ἤρετο	τί ποιεῖ. Τοῦ δὲ εἰπόντος
[253]	εἰ οὗτός ἐστιν ὃν ἀπώλεσεν	~ἤρετο.	Τοῦ δὲ μὴ τοῦτον εἶναι
[253]	τοίνυν παρὰ τὴν ὄχθην καθίσας	ὠδύρετο.	Ἑρμῆς δὲ ~μαθὼν τὴν αἰτίαν
[271]	ὡς ~κατέπεσεν, ἐξαναστῆναι μὴ δυνάμενος	ὠδύρετό	τε καὶ ἔστενεν. Οἱ δὲ
[254]	ἐπί τι δένδρον καὶ ἐνταῦθα	ἐκρύπτετο,	ὁ δὲ ~ἕτερος μέλλων περικατάληπτος
[298]	ἐπὶ ὅρκον, εὐλαβούμενος εἰς ἀγρὸν	~ἐπορεύετο.	Γενόμενος δὲ κατὰ τὰς πύλας,
[297]	ἐπεφώνει· Βοήθησόν τι. Ὁ δὲ	ἐμέμφετο	τῷ παιδὶ ~τολμηρίαν. Τὸ δὲ
[270]	~ἐπηρτημένον κίνδυνον, προσελθοῦσα τῷ λέοντι,	ὑπέσχετο	~παραδώσειν αὐτῷ τὸν ὄνον, ἐὰν
[253]	ἀφεὶς εἰς τὸ ῥεῦμα κλαίων	ἐκάθητο.	~Ἐπιφανεὶς οὖν ὁ Ἑρμῆς κἀκείνῳ
[271]	οὕτως ὀδύρῃ; Τούτῳ τῷ λόγῳ	χρήσαιτο	~ἄν τις πρὸς ἄνδρα ῥᾴθυμον
[251]	καὶ συλληφθεῖσα ὑπὸ ἑτέρας γαλῆς	ἐδεῖτο	ὅπως ~μὴ θύσῃ αὐτήν. Τῆς
[251]	ἑτέρας συλληφθεῖσα γαλῆς μὴ βρωθῆναι	ἐδεῖτο.	Τῆς ~δὲ εἰπούσης ἅπασιν ἐχθραίνειν
[251]	καὶ μέλλουσα ~ἀναιρεῖσθαι περὶ σωτηρίας	ἐδεῖτο.	Τῆς δὲ φαμένης μὴ δύνασθαι
[254]	ἄρκτου, πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς	~προσεποιεῖτο	τεθνάναι. Ἡ δὲ ἄρκτος ἐλθοῦσα
[254]	κατὰ τοῦ ἐδάφους ~τὸν νεκρὸν	προσεποιεῖτο.	Τῆς δὲ ἄρκτου προσενεγκούσης αὐτῷ
[268]	ἐμβὰς τῶν πολεμίων ~ξιφήρης εὐθὺς	ἔκειτο	ἐπ' ἐδάφους. ~Ὡς οὖν ἑώρα
[268]	~εἰσήλασε, καὶ ὁ ἵππος πληγεὶς	ἔκειτο.	Ταῦτα ἑωρακὼς ὁ ὄνος τὸν
[276]	κύων, τοῦ ὄνου ταῦτα διεξιόντος,	διέκειτο·	~ἔνθεν δὴ καὶ ἔφησε τῷ
[269]	ἔνθα μηκέτι ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος	ἐφικνεῖτο	φωνή, στραφεὶς ὁ ~λέων τοῦτον
[298]	~Παρακαταθήκην τις λαβὼν φίλου ἀποστερεῖν	διενοεῖτο.	Καὶ δὴ ~προσκαλουμένου αὐτὸν ἐκείνου
[283]	πόρρωθεν ~ἰδὼν ἐπυνθάνετο τί ποτ'	ἐργάζοιτο.	Τοῦ δὲ πόλιν κτίζειν φαμένου,
[299]	ἀρδείας αὔξησις ἡ κατὰ λόγον	~προσγένοιτο.	Ἐκεῖθεν δ' ἐξελθοῦσα καὶ πρὸς
[298]	τίς τε εἴη καὶ ποῖ	πορεύοιτο.	Τοῦ δὲ ~εἰπόντος αὑτὸν Ὅρκον
[289]	ἀεὶ ~καταναλισκόμενοι ὑπὸ ἀμφοτέρων, ὡς	ἐθεάσαντο	αὐτοὺς ~μαχομένους, ἐξῆλθον βαδίζοντες. Ἰδόντες
[257]	μεσημβρίαν ὑπὸ καύματος τρυχόμενοι, ~ὡς	ἐθεάσαντο	πλάτανον, ὑπὸ ταύτην καταντήσαντες καὶ
[299]	ὡς ἂν ~θᾶττον οἱ κέραμοι	ψύχοιντο.	Καὶ ἡ μήτηρ πρὸς ταῦτα
[257]	καὶ ἐν τῇ σκιᾷ ~κατακλιθέντες	ἀνεπαύοντο.	Ἀναβλέψαντες δὲ εἰς τὴν πλάτανον
[289]	καὶ γαλῆ ἔν τινι οἰκίᾳ	ἐμάχοντο.	Οἱ δὲ ἐνταῦθα μύες ἀεὶ
[255]	αὐτῶν καί τινος ~ὑποστρέψαι παραινοῦντος,	τουττο	γὰρ σημαίνειν τὸν οἰωνόν, ἕτερος
[274]	ἔφη· Ἄθλιοι ἡμεῖς, οἵ, κἂν	~αὐτὸ	μόνον ὀφθῶμεν, διωκόμεθα, τούτους δὲ
[300]	κυνηγήσω. Ὁ δὲ ~εἶπεν· Δι'	αὐτὸ	τοῦτο μᾶλλόν σε θύσω, ὅτι
[262]	~δὲ αὐτοῖς ἐπιδεῖξαι βουλόμενος ὅτι	τοῦτο	ἀδύνατόν ἐστιν, ἔφη τότε ~αὐτοὺς
[257]	ἀλλήλους ὡς ἀνωφελές ἐστιν ἀνθρώποις	τοῦτο	~ἄκαρπον τὸ δένδρον. Ἡ δὲ
[296]	~{καὶ} κλαίουσα ἐβόα· Τί πέπονθας	τοῦτο,	~{ἐμὸν} ὦ τέκνον; Ὁ δ'
[254]	ἡ ἄρκτος. Ὁ δὲ εἶπε·	Τοῦτο	ἔφη· ἀπὸ τοῦ νῦν ~τοιούτοις
[300]	αὐτὴν οὕτως ἀνταπεκρίθη· ~Διὰ γὰρ	τοῦτο	μᾶλλον ἐγώ σε θύσω, ~ὅτι
[300]	Ὁ δὲ ~εἶπεν· Δι' αὐτὸ	τοῦτο	μᾶλλόν σε θύσω, ὅτι τοὺς
[254]	~δένδρον ἐκρύβη. Ὁ δὲ ἕτερος	τοῦτο	ποιῆσαι μὴ δυνηθείς, ὡς ἔγνω
[291]	οὐκ ἂν ὁ δεύτερος ἐπεχείρησε	τοῦτο	ποιῆσαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[296]	δὲ χρόνῳ ἐσθῆτα κλέπτει, ~καὶ	τοῦτο	πράττων ὁ παῖς συχνάκις ἄγει.
[285]	αὐτὸν μέλλει, ἔφη· Ἀλλὰ διὰ	τοῦτό	σε ~μᾶλλον θύσω, εἰ μηδὲ
[256]	ἀδόκιμοί εἰσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς.	~Δύο	ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου δὲ
[256]	εἰσι φίλοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς.	~Δύο	τινὲς κατὰ ταὐτὸν ὡδοιπόρουν, καὶ
[254]	~συμφοραὶ δοκιμάζουσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος.	~Δύο	φίλοι τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον.
[254]	ἀδίκοις ἐναντιοῦται. ~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος.	~Δύο	φίλοι τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/05/2005