HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ÉSOPE, Les Fables, sizième partie (fables 251 à 300)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

η = 94 formes différentes pour 228 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Fables

[281]   μοί ἐστι σοῦ δεῖπνον ~γενέσθαι ἢ γυπῶν καὶ κοράκων. Χάριν δὲ

[273]   τοῖς προτέροις δεσπόταις ἀχθοφοροῦντα ~λιμώττειν ἢ ἐνταῦθα παραγενέσθαι, ὅπου, ἐὰν ἀποθάνω,

[273]   κεραμεῖ πραθῆναι, πάλιν ἐδυσφόρει, πλέον ἢ ~πρότερον ἀχθοφορῶν καὶ τόν τε

[265]   ἑτέρους ἦλθεν ἀγοράσων καὶ πλεῖον ἢ ~πρότερον τὸν ὄνον φορτώσας ἦγεν.

[282]   ἡμῖν γε ἄμεινον δεσπότας ~φυλάττεσθαι ἢ τῇ ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ χαρίζεσθαι. ~Οὕτω

[270]   ~ἄγραν. Λέοντος δὲ περιτυχόντος αὐτοῖς, ἡ ἀλώπηξ ὁρῶσα τὸν ~ἐπηρτημένον κίνδυνον,

[254]   πρὸς τὸ ~οὖς αὐτοῦ ἐλάλει ἡ ἄρκτος. Ὁ δὲ εἶπε· Τοῦτο

[254]   δένδρου ~καταβὰς ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τί ἡ ἄρκτος πρὸς τὸ οὖς εἴρηκεν.

[296]   δὸς ἀσπασμόν, μῆτερ, ~τὸν τελευταῖον. Ἡ δ' ἐλθοῦσα πλησίον ~τούτου, ἔδακεν

[254]   ἐπὶ τῆς γῆς ~προσεποιεῖτο τεθνάναι. Ἡ δὲ ἄρκτος ἐλθοῦσα ἐπ τὴν

[254]   εὐτόνως κατεῖχε τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῦ. Ἡ δὲ ἄρκτος ὑπολαβοῦσα ~βεκρὸν αὐτὸν

[300]   ~ἔμελλεν αὐτὸς τοῦ καταθῦσαι ταύτην. ~Ἡ δὲ ἐθρήνει ταῦτα οὕτως βοῶσα·

[259]   πόλιν ἀφεῖσα τὴν ~ἐρημίαν οἰκεῖς; Ἡ δὲ ~εἶπεν· Ὅτι τοῖς πάλαι

[267]   ἀλώπεκα ἐπειρᾶτο καὶ ταύτην δεδίττεσθαι. Ἡ δὲ ~(ἐτύγχανε γὰρ αὐτοῦ φθεγξαμένου

[259]   καί ~φησιν αὐτῇ· Τίς εἶ; ~Ἡ δὲ ἔφη· Ἀλήθεια. καὶ διὰ

[300]   ~Πέρδικά τις θηρεύσας ἤμελλε σφάξαι. Ἡ δὲ ἱκέτευε λέγουσα· Ἔασόν ~με

[296]   μητρὶ φέρει ταύτην μετ' εὐφροσύνης. ~Ἡ δὲ λαμβάνει ταύτην σὺν χαρμοσύνῃ.

[292]   Ὦ μῆτερ, τὰ σπλάγχνα ἐμῶ. Ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν· Οὐχὶ

[299]   ὡμίλει, καὶ πῶς ἔχοι διηρώτα. Ἡ ~δέ· Τὰ μὲν ἄλλα, μῆτερ,

[257]   ἀνθρώποις τοῦτο ~ἄκαρπον τὸ δένδρον. Ἡ δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη· Ὦ ἀχάριστοι,

[252]   ἐφ' ἡμῶν. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἐλαία· Ἀφεῖσα τὴν ~πιότητά μου

[272]   ἐσχετλίαζεν, εἴγε ~διπλασίονος τροφῆς ἠξιωμένη ἡ ἡμίονος οὐδὲν περιττότερον ~βαστάζει. Μικρὸν

[299]   τοῖς λαχάνοις ἐξ ἀρδείας αὔξησις ἡ κατὰ λόγον ~προσγένοιτο. Ἐκεῖθεν δ'

[298]   λόγος δηλοῖ ὅτι ἀδιόριστός ἐστιν ἡ κατὰ τῶν ἀσεβῶν ἐκ θεοῦ

[296]   τῆς τέχνης. ~Ἀλλ' ὀπίσωθεν {αὐτοῦ} ἡ μήτηρ ἱσταμένη ~{καὶ} κλαίουσα ἐβόα·

[299]   ~θᾶττον οἱ κέραμοι ψύχοιντο. Καὶ ἡ μήτηρ πρὸς ταῦτα ἔφη· Σοὶ

[288]   ~Οὐρὰ καὶ μέλη ὄφεως. ~Δράκοντος ἡ οὐρὰ τῇ κεφαλῇ ἐστασίασεν, ἀξιοῦσα

[286]   ἀδικεῖν ~ἄρξεται; ~Οὕτως ἀτιθάσσευτός ἐστιν ἡ πονηρία, κἂν τὰ μάλιστα εὐεργετῆται.

[252]   βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν. Καὶ εἶπεν ἡ ~ῥαμνος πρὸς τὰ ξύλα· Εἰ

[252]   ἐφ' ~ἡμῶν. Καὶ εἶπεν αὐτὴ ἡ συκῆ· Ἀφεῖσα τὴν γλυκύτητά μου

[269]   πόρρω τοῦτον ~ἐδίωξεν, ἔνθα μηκέτι ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο φωνή, στραφεὶς

[261]   τις ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα δὲ αὐτῷ ἡ Τύχη ἐβόα· ~Ἀνάστα καὶ ἄπελθε

[260]   ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ, ἐν ᾗ ἀμύγδαλά τε ἦν καὶ ~φοίνικες,

[254]   ἐπιφανείσης, ὁ ~μὲν ἕτερος φθάσας ἀνέβη ἐπί τι δένδρον καὶ ἐνταῦθα

[268]   πολέμου, καὶ ὁ στρατιώτης ἔνοπλος ἀνέβη τὸν ~ἵππον, πανταχόσε τοῦτον ἐλαύνων,

[251]   καὶ πάλιν ἀπελύθη. Οὕτω τε ~συνέβη αὐτῇ δὶς ἐναλλαξαμένῃ τὸ ὄνομα

[251]   καὶ πάλιν ἀπελύθη. Καὶ οὕτω συνέβη δὶς αὐτὴν ~ἀλλαξαμένην τὸ ὄνομα

[294]   παῖς ~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν. Οὕτω τε συνέβη τῆς λάρνακος τὸν ~κόρακα κατὰ

[268]   ~ὁ στρατιώτης σὺν τοῖς ὅπλοις ἐπέβη ~ὧδε κἀκεῖσε τὸν ἵππον ἐγκεντρίζων.

[254]   ὃς καὶ ἀναβὰς ἐπὶ ~δένδρον ἐκρύβη. Ὁ δὲ ἕτερος τοῦτο ποιῆσαι

[254]   τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ἄρκτος αὐτοῖς ~συναντήσας τὸν μὲν

[267]   ἐκφοβῶν τὰ ἄλογα ζῷα. ~Καὶ δὴ θεασάμενος ἀλώπεκα ἐπειρᾶτο καὶ ταύτην

[276]   ὄνου ταῦτα διεξιόντος, διέκειτο· ~ἔνθεν δὴ καὶ ἔφησε τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι,

[268]   ~ἵππον, πανταχόσε τοῦτον ἐλαύνων, καὶ δὴ καὶ μέσον τῶν πολεμίων ~εἰσήλασε,

[296]   ἔφησε πρὸς τὴν μητέρα· ~Ἔγγισον δή μοι καὶ δὸς ἀσπασμόν, μῆτερ,

[272]   ἡμίονος ἐν ταὐτῷ ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ὁ ὄνος ὁρῶν τὸν τοὺς

[258]   ναῦν εἶναι ~μεγάλην ᾠήθησαν. Διὸ δὴ προσέμενον, ὡς μελλούσης αὐτῆς ~προσορμίζεσθαι.

[298]   λαβὼν φίλου ἀποστερεῖν διενοεῖτο. Καὶ δὴ ~προσκαλουμένου αὐτὸν ἐκείνου ἐπὶ ὅρκον,

[273]   πολῆσαι. Πάλιν δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος, ἐπειδὴ καὶ πολλῷ ~πλείονα ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο,

[273]   καὶ κηπουρός. ~Ὄνος κηπουρῷ δουλεύων, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἔσθιε, πολλὰ δὲ

[273]   καὶ κηπουρός. ~Ὄνος ὑπηρετούμενος κηπωρῷ, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἤσθιε, πλεῖστα δ'

[264]   μετὰ κινδύνων καὶ ~ταλαιπωριῶν περιγινόμενα κέρδη. ~Ὄνος ἅλας βαστάζων. ~Μικρέμπορός τις

[295]   θηρίον, διὰ σὲ καὶ τὸν ~ψευδῆ ὄνειρον τοῦ ἐμοῦ πατρὸς τῇδε

[294]   καθεῖρξε, ~φυλαττομένη μὴ ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθῇ. Καὶ διετέλει τεταγμέναις ~ὥραις ἀναπεταννῦσα

[269]   ἀναπτερωθεὶς κατ' αὐτοῦ, εἴγε ἀλεκτρυόνα ~ἐφοβήθη, ἐξῆλθεν ὡς ἀποδιώξων αὐτόν. Ὁ

[263]   ἐστιν ὁποῖον ἐξ ἁπάντων τὸν συνήθη ἐπελέξατο. Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι

[286]   τί ~ταῦτα ἀνατρέφεις ἅπερ, ἂν αὐξηθῇ, ἀπὸ σοῦ πρώτης τοῦ ἀδικεῖν

[287]   εὑρεῖν καὶ τοῦ μικροῦ ~κέρδους ἐστερήθη. Ὅτι τοῖς παροῦσιν ἀρκείσθω τις

[292]   ἑτοίμως τὰ ἀλλότρια ~λαμβάνων, ὅταν ἀπαιτηθῇ ταῦτα, οὕτως ἄχθεται ὥσπερ ἐὰν

[251]   ἀλλὰ μῦς εἶναι, καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον δὲ πάλιν ~πεσοῦσα καὶ

[251]   εἶναι, ἀλλὰ μῦν, καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον ~δὲ πεσοῦσα πάλιν καὶ

[300]   ~Ὁ δὲ πρὸς αὐτὴν οὕτως ἀνταπεκρίθη· ~Διὰ γὰρ τοῦτο μᾶλλον ἐγώ

[265]   ἔπεσε, καὶ, ~λυθέντων τῶν ἁλῶν, ἠλαφρύνθη, εὐκόλως δὲ ἠγέρθη καὶ περιεπάτει

[265]   ἑκὼν εἰς τὸ ῥεῖθρον ~πεσὼν ἠλαφρύνθη. Ὁ δὲ ἔμπορος τέχνην ἑτέραν

[265]   τῶν ἁλῶν, ἠλαφρύνθη, εὐκόλως δὲ ἠγέρθη καὶ περιεπάτει ~ἀκόπως. Ὁ δὲ

[278]   τέττιγες. ~Ὄνος ἀκούσας τεττίγων ᾀδόντων ἥσθη ἐπὶ τῇ εὐφθνίᾳ καὶ ζηλώσας

[252]   ~Ξύλα καὶ ἐλαία. ~Ξύλα ποτὲ ἐπορεύθη τοῦ χειροτονῆσαι ἐφ' ἑαυτῶν βασιλέα

[251]   νυκτερὶς ~ἔλεγεν εἶναι, καὶ πάλιν ἀπελύθη. Καὶ οὕτω συνέβη δὶς αὐτὴν

[251]   εἶναι, ἀλλὰ νυκτερίδα, καὶ πάλιν ἀπελύθη. Οὕτω τε ~συνέβη αὐτῇ δὶς

[251]   ἐπὶ γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη, καὶ μέλλουσα ~ἀναιρεῖσθαι περὶ σωτηρίας

[251]   τῆς γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη· μέλλουσα δὲ ~ἀναιρεῖσθαι παρεκάλει περὶ

[298]   ~ἐξιόντα, ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τίς τε εἴη καὶ ποῖ πορεύοιτο. Τοῦ δὲ

[285]   μὴ ἔχων ὅ τι ~αὐτῷ παραθείη, ὥρμησεν ἐπὶ τὸν τιθασσὸν πέρδικα

[252]   ~ἡμῶν. Καὶ εἶπεν αὐτὴ ἡ συκῆ· Ἀφεῖσα τὴν γλυκύτητά μου καὶ

[252]   Καὶ εἶπαν τὰ ξύλα τῇ συκῇ· Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ' ~ἡμῶν. Καὶ

[289]   γαλῆ καὶ μύες. ~Ὄφις καὶ γαλῆ ἔν τινι οἰκίᾳ ἐμάχοντο. Οἱ

[289]   πολιτευόμενοι τοιαῦτα ~πάσχουσι. ~Ὄφις καὶ γαλῆ καὶ μύες. ~Ὄφις καὶ γαλῆ

[280]   ἀλώπηξ εἶπεν· ~Πῶς οὕτω τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ τὸ σκληρὸν καὶ ἀκανθῶδες

[280]   κερτομοῦσα δ' εἰρήκει· ~Πῶς οὕτως ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ ~σκληρὸν μαλάσσεις

[288]   ὄφεως. ~Δράκοντος ἡ οὐρὰ τῇ κεφαλῇ ἐστασίασεν, ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι παρὰ ~μέρος

[288]   ὅ ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Οὐρὰ καὶ μέλη ὄφεως. ~Δράκοντος ἡ οὐρὰ τῇ

[290]   ὑπνοῦντα καὶ τοῦ φάρυγγος τῇ χηλῇ ~λαβόμενος καὶ ὅσον οἷόν τε

[298]   Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς, ὅταν μέλλῃ τις ἀνιᾶσαί με, καὶ ~αὐθημερὸν

[275]   κύνα ὡραῖον. ~Ὁ μὲν ἐν αὐλῇ παρὰ φάτναις δεσμώτης ~ἔτρωγε κριθάς,

[251]   ~Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς δεῖ μὴ ἀεὶ τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένειν λογιζομένους

[272]   Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς ~προσήκει μὴ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς, ἀλλ' ἀπὸ

[256]   συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος δὲ ἔφη· Μὴ ἀπολώλαμεν εἴπῃς, ἀλλ' ἀπολώλα· ~οὐδὲ

[254]   εἶναι ἀνεχώρησε· φασὶ γὰρ νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι τὴν ~ἄρκτον. Ὁ δὲ

[254]   ἀναπνοὰς συνεῖχε· φασὶ γὰρ ~νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι τὸ ζῷον. Ὑποχωρησάσης δέ,

[251]   καὶ ὑφ' ἑτέρας συλληφθεῖσα γαλῆς μὴ βρωθῆναι ἐδεῖτο. Τῆς ~δὲ εἰπούσης

[288]   ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι παρὰ ~μέρος καὶ μὴ διὰ πάντος ἀκολουθεῖν ἐκείνῃ. Λαβοῦσα

[272]   ὁ ὀνηλάτης ὁρῶν ~ὄνον ἀντέχειν μὴ δυνάμενον, ἀφελόμενος αὐτοῦ τὸ φορτίον

[270]   ὁ λέων ὁρῶν ἐκεῖνον φεύγειν μὴ ~δυνάμενον, πρῶτον τὴν ἀλώπεκα συνέλαβεν,

[271]   ὀλισθὼν δέ, ὡς ~κατέπεσεν, ἐξαναστῆναι μὴ δυνάμενος ὠδύρετό τε καὶ ἔστενεν.

[251]   σωτηρίας ἐδεῖτο. Τῆς δὲ φαμένης μὴ δύνασθαι ~αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ

[254]   Ὁ δὲ ἕτερος τοῦτο ποιῆσαι μὴ δυνηθείς, ὡς ἔγνω ~ἑαυτὸν μέλλοντα

[298]   ~οὐδὲν μελλήσας τῇ ὑστεραίᾳ ὄμοσε μὴ εἰληφέναι τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν δὲ

[252]   τῇ σκέπῃ μου· καὶ εἰ μή, ἐξέλθοι πῦρ ἐκ τῆς ~ῥάμνον

[256]   ἔχων αὐτὸν διωκόμενος πρὸς τὸν μὴ εὑρόντα ~συνοδοιπόρον ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν. Ὁ

[256]   θἀτέρου πέλεκυν εὑρόντος, ~ἅτερος ὁ μὴ εὑρὼν παρῄνει αὐτῷ μὴ λέγειν·

[285]   ~Ὀρνιθοθήρας, ὀψιαίτερον αὐτῷ ξένου παραγενομένου, μὴ ἔχων ὅ τι ~αὐτῷ παραθείη,

[251]   ὑπὸ ἑτέρας γαλῆς ἐδεῖτο ὅπως ~μὴ θύσῃ αὐτήν. Τῆς δὲ εἰπούσης

[293]   εἶπεν· Ἄπελθε, παῖ, καὶ ~σώζου, μὴ κἀμὲ θηρεύων πάσας ἃς ἔχεις

[256]   ὁ μὴ εὑρὼν παρῄνει αὐτῷ μὴ λέγειν· Εὕρηκα, ἀλλ' Εὑρήκαμεν. ~Μετὰ

[256]   Εὑρήκαμεν. Ὁ δὲ ἕτερος παρῄνει μὴ λέγειν Εὑρήκαμεν, ἀλλ' ~Εὕρηκας. Μετὰ

[297]   μέμφου. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι μὴ μέμφου, πλὴν ἐλέει· καὶ γὰρ

[281]   μου πρῶτον τὸν σκόλοπα, ὅπως μὴ μετὰ πόνου θνήξωμαι. Ὁ ~δὲ

[256]   Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ μεταλαβόντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδὲ ἐν

[256]   ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ μεταλαμβάνοντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδ' ἐν

[251]   τοῖς μυσὶ διεχθραίνειν, ἔλεγεν ~ἑαυτὴν μὴ μῦν εἶναι, ἀλλὰ νυκτερίδα, καὶ

[251]   εἰπούσης ἅπασιν ἐχθραίνειν μυσίν, αὐτὴ μὴ μῦς, ἀλλὰ νυκτερὶς ~ἔλεγεν εἶναι,

[267]   ἐγὼ ἄν σε ἐφοβήθην, εἰ μὴ ὀγκωμένου ἤκουσα. ~Οὕτως ἔνιοι τῶν

[251]   πάντας πολεμεῖ πτηνούς, ~ἔφησεν αὑτὴν μὴ ὄρνεον εἶναι, ἀλλὰ μῦν, καὶ

[287]   τούτῳ, τὴν δὲ ἀπληστίαν ~φεῦγε, μή πως καὶ ὅ ἔχεις ἀπολέσῃς.

[261]   ἐβόα· ~Ἀνάστα καὶ ἄπελθε ἐντεῦθεν, μή πως κάτωθεν τοῦ φρέατος πέσῃς,

[295]   ὑπὸ λέοντος ἀναλωθέντα. Φοβηθεὶς δὲ μή ~πως ὁ ὄνειρος ἀληθεύσῃ, οἴκημα

[254]   ἔφη· ἀπὸ τοῦ νῦν ~τοιούτοις μὴ συνόδευε φίλοις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ

[254]   δὲ ~εἶπε· Τοῦ λοιποῦ τοιούτοις μὴ συνοδοιπορεῖν φίλοις οἳ ἐν κινδύνοις

[276]   τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι, φιλτατε, μικρόν, μή τι καὶ περὶ ~κρεῶν καὶ

[251]   δηλοῖ ὅτι δεῖ καὶ ἡμᾶς μὴ τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ ἐπιμένειν, ~λογιζομένους

[253]   ὃν ἀπώλεσεν ~ἤρετο. Τοῦ δὲ μὴ τοῦτον εἶναι φαμένου, αὖθις καταβὰς

[294]   ἐν ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε, ~φυλαττομένη μὴ ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθῇ. Καὶ διετέλει

[269]   ἐγὼ καὶ ~ἀνόητος· πολεμιστῶν γὰρ μὴ ὢν γονέων, τίνος χάριν εἰς

[260]   τι, τούτου τὸ ἥμισυ ~τῷ Ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ, ἐν

[260]   τι, τὸ ἥμισυ ~τούτου τῷ ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ μεστῇ

[260]   βωμοῦ ἔθηκεν, ~εἰπών· Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν· καὶ γὰρ τὰ

[260]   ἀνέθηκε ~βωμοῦ, φήσας· Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν· τοῦ γὰρ εὑρεθέντος

[295]   γεγραμμένος. ~Υἱόν τις γέρων δειλὸς μονογενῆ ἔχων γενναῖον, κυνηγεῖν ἐφιέμενον, ~εἶδε

[251]   Οὕτω τε ~συνέβη αὐτῇ δὶς ἐναλλαξαμένῃ τὸ ὄνομα τῆς σωτηρίας περιγενέσθαι.

[286]   τὸ ~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν δὲ θεασαμένη αὐτὴν ἔφη· Ὦ ματαία, τί

[299]   ~κεραμεῖ ἀφικνεῖται. Τοῖς δ' αὐτοῖς χρησαμένη καὶ πρὸς ἐκείνην ~ἤκουσεν ὡς·

[296]   ~Ἀλλ' ὀπίσωθεν {αὐτοῦ} ἡ μήτηρ ἱσταμένη ~{καὶ} κλαίουσα ἐβόα· Τί πέπονθας

[280]   εἰρήκει· ~Πῶς οὕτως ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ ~σκληρὸν μαλάσσεις προσφάγημα καὶ

[294]   κατασκευάσασα ἐν ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε, ~φυλαττομένη μὴ ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθῇ. Καὶ

[288]   ~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε κακῶς ἀπήλλαττε ἀνοίᾳ πορευομένη καὶ τὴν ~κεφαλὴν κατέξαινε τυφλοῖς

[294]   καὶ τὰς ἐπιτηδείους αὐτῷ τροφὰς παρεχομένη. ~Καὶ ποτε ἀνοιξάσης αὐτῆς καὶ

[294]   ὅτι ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθήσεται. Διόπερ φοβουμένη ~λάρνακα μεγίστην κατασκευάσασα ἐν ταύτῃ

[272]   καὶ ἐσχετλίαζεν, εἴγε ~διπλασίονος τροφῆς ἠξιωμένη ἡ ἡμίονος οὐδὲν περιττότερον ~βαστάζει.

[272]   τῇ ἡμιόνῳ ἐπέθηκε. Καὶ ~τότε ἐκείνη ἀποβλέψασα εἰς τὸν ὄνον εἶπεν·

[288]   καὶ μὴ διὰ πάντος ἀκολουθεῖν ἐκείνῃ. Λαβοῦσα δὲ τὴν ~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε

[271]   ἔστενεν. Οἱ δὲ ~ἐν τῇ λίμνῃ βάτραχοι ἀκούσαντες αὐτοῦ τῶν στεναγμῶν

[253]   ταύτην ~ἀπέβαλε. Τοῦ δὲ σὺν ἡδονῇ· Ναὶ ἀληθῶς ἥδ' ἐστί φήσαντος,

[292]   Σὺν αὐτοῖς ~δὲ ἦν καὶ γυνὴ πενιχρά, μεθ' ἧς καὶ ὁ

[299]   θεοῦ ~τιμωρία. ~Μήτηρ καὶ θυγατέρες. ~Γυνή τις, θυγατέρων οὖσα δυοῖν μήτηρ,

[296]   ~Ἡ δὲ λαμβάνει ταύτην σὺν χαρμοσύνῃ. ~Ἐν δευτέρῳ δὲ χρόνῳ ἐσθῆτα

[277]   ἀναθέματι. ~{Ὅτι} τοὺς ἀπολλυμένους οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ ὁ μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος καὶ

[269]   μηκέτι ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο φωνή, στραφεὶς ὁ ~λέων τοῦτον κατεθοινήσατο.

[269]   τῶν ἀλεκτρυόνων φωνάς) εἰς ~φύγην ἐτράπη. Καὶ ὁ ὄνος ἀναπτερωθεὶς κατ'

[270]   εἶθ' οὕτως ἐπὶ τὸν ὄνον ~ἐτράπη. ~Οὕτως οἱ τοῖς κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες

[252]   ~ὑμῶν, δεῦτε ὑπόστητε ἐν τῇ σκέπῃ μου· καὶ εἰ μή, ἐξέλθοι

[271]   ὅτε πρὸς ὀλίγον πεσὼν οὕτως ὀδύρῃ; Τούτῳ τῷ λόγῳ χρήσαιτο ~ἄν

[260]   πολλὴν ὁδὸν ἀνύων ηὔξατο, ἐὰν εὕρῃ τι, τούτου τὸ ἥμισυ ~τῷ

[284]   χαλεποὶ ὦσιν. ~Γεωργὸς καὶ πελαργός. ~Ἀρούρῃ παγίδας γεωργὸς ἐστήσατο κατὰ τῶν

[275]   καὐτὸς ὕστατ' ἐκπνέων ~ἔφη· Οἷα χρή με δυσδαίμονα τλῆναι· ~τί γὰρ

[268]   φθόνον καὶ κίνδυνον ἀναλογιζομένους ἀγαπᾶν χρὴ τὴν ~πενίαν, ἡσυχίας μητέρα. ~(Ὄνος

[275]   οἰμώξας ~σκύμνον θεωρῶν ἐν ἁβρότητι πάσῃ, ~φάτνης ὀνείης δεσμὰ καὶ καλοὺς

[273]   κηπουροῦ αὐτὸν ἀπαλλάξας ~ἑτέρῳ δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ Ἑρμῆν πέμψας ἐκέλευσε

[280]   ~Πῶς οὕτως ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ ~σκληρὸν μαλάσσεις προσφάγημα καὶ τρώγεις;

[280]   εἶπεν· ~Πῶς οὕτω τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ τὸ σκληρὸν καὶ ἀκανθῶδες προσφάγιον

[295]   δὲ μή ~πως ὁ ὄνειρος ἀληθεύσῃ, οἴκημα κάλλιστον καὶ μετέωρον ~κατεσκεύασε,

[251]   ἑτέρας γαλῆς ἐδεῖτο ὅπως ~μὴ θύσῃ αὐτήν. Τῆς δὲ εἰπούσης ἅπασι

[299]   ~αἰθρίαν, τῇ δὲ τῷ κηπωρῷ συνοικούσῃ παμπόλλους ὑετοὺς δοῖεν οἱ ~θεοί.

[280]   ἰδοῦσα ἀλώπηξ εἶπεν· ~Πῶς οὕτω τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ τὸ σκληρὸν καὶ

[299]   ταῦτα ἔφη· Σοὶ μὲν ~αἰθρίαν, τῇ δὲ τῷ κηπωρῷ συνοικούσῃ παμπόλλους

[252]   ἐφ' ἑαυτῶν βασιλέα καὶ εἶπαν ~τῇ ἐλαίᾳ· Βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν. Καὶ

[264]   τόπῳ ~προσελθὼν ἐμακάριζεν αὐτὸν ἐπὶ τῇ εὐεξίᾳ τοῦ σώματος καὶ τῇ

[278]   ἀκούσας τεττίγων ᾀδόντων ἥσθη ἐπὶ τῇ εὐφθνίᾳ καὶ ζηλώσας ~αὐτῶν τὴν

[282]   γε ἄμεινον δεσπότας ~φυλάττεσθαι ἢ τῇ ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ χαρίζεσθαι. ~Οὕτω καὶ

[272]   λαβὼν καὶ ἀφελόμενος ἀπ' αὐτοῦ τῇ ἡμιόνῳ ἐπέθηκε. Καὶ ~τότε ἐκείνη

[272]   δυνάμενον, ἀφελόμενος αὐτοῦ τὸ φορτίον τῇ ~ἡμιόνῳ ἐπέθηκεν. Ἔτι δὲ αὐτῶν

[288]   μέλη ὄφεως. ~Δράκοντος ἡ οὐρὰ τῇ κεφαλῇ ἐστασίασεν, ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι παρὰ

[271]   καὶ ἔστενεν. Οἱ δὲ ~ἐν τῇ λίμνῃ βάτραχοι ἀκούσαντες αὐτοῦ τῶν

[296]   δέλτον κλέψας τοῦ διδασκάλου ~καὶ {τῇ} μητρὶ φέρει ταύτην μετ' εὐφροσύνης.

[295]   ὄνειρον τοῦ ἐμοῦ πατρὸς τῇδε τῇ οἰκίᾳ κατεκλείσθην, ὡς ἐν ~φρουρᾷ·

[252]   ἐφ' ~ὑμῶν, δεῦτε ὑπόστητε ἐν τῇ σκέπῃ μου· καὶ εἰ μή,

[257]   ὑπὸ ταύτην καταντήσαντες καὶ ἐν τῇ σκιᾷ ~κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο. Ἀναβλέψαντες δὲ

[252]   ξύλων; Καὶ εἶπαν τὰ ξύλα τῇ συκῇ· Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ' ~ἡμῶν.

[264]   τῇ εὐεξίᾳ τοῦ σώματος καὶ τῇ τῆς ~τροφῆς ἀπολαύσει. Ὕστερον δὲ

[298]   τριάκοντα. Καὶ ὃς ~οὐδὲν μελλήσας τῇ ὑστεραίᾳ ὄμοσε μὴ εἰληφέναι τὴν

[290]   αὐτὸν ὑπνοῦντα καὶ τοῦ φάρυγγος τῇ χηλῇ ~λαβόμενος καὶ ὅσον οἷόν

[257]   καὶ εὐεργετοῦντες ~τοὺς πέλας ἐπὶ τῇ χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα.

[276]   Βάλε κατὰ γῆς, ὡς ἀδόκιμον πάντη, φίλε, ~τυγχάνον. ~Ὄνος καὶ ὀνηλάτης.

[263]   ἐποίει, ~δήσας καὶ ἀπαγαγὼν τῷ δεσπότῃ αὐτὸν ἀπέδωκε. Τοῦ δὲ ~διερωτῶντος

[273]   τοῦ κηπουροῦ αὐτὸν ἀπαλλάξας ~ἑτέρῳ δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ Ἑρμῆν πέμψας

[273]   τοῦ κηπωροῦ ἀπαλλαγεὶς ἑτέρῳ ~ἀπεμποληθῆναι δεσπότῃ. Τοῦ δὲ Διὸς ἐπακούσαντος καὶ

[263]   παρὰ τῷ ἀργοτάτῳ καὶ ἀδηφάγῳ ἔστη. Καὶ ὡς οὐδὲν ἐποίει, ~δήσας

[260]   ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ μεστῇ φοινίκων καὶ ~ἀμυγδάλων, καὶ ταύτην

[268]   λαμβάνοντος εἰς κόρον. ~Ὅτε δ' ἐπέστη ὁ καιρὸς τοῦ πολέμου, ~ὁ

[268]   πλεῖστα ταλαιπωρῶν. Ἐπεὶ ~δὲ καιρὸς ἐπέστη πολέμου, καὶ ὁ στρατιώτης ἔνοπλος

[283]   καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθοθήρας πτηνοῖς πάγην ἵστη. Κορύδαλος δὲ αὐτὸν θεασάμενος ~ἤρετο

[283]   ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθορήρας ὄρνισιν ἵστη παγίδας. Κορύδαλος δὲ τοῦτον πόρρωθεν

[251]   πάλιν ἀπελύθη. Οὕτω τε ~συνέβη αὐτῇ δὶς ἐναλλαξαμένῃ τὸ ὄνομα τῆς

[251]   γὰρ πᾶσι τοῖς πτηνοῖς πολεμεῖν, αὐτὴ ἔλεγεν ~οὐκ ὄρνις, ἀλλὰ μῦς

[252]   βασίλευσον ἐφ' ~ἡμῶν. Καὶ εἶπεν αὐτὴ ἡ συκῆ· Ἀφεῖσα τὴν γλυκύτητά

[251]   ~δὲ εἰπούσης ἅπασιν ἐχθραίνειν μυσίν, αὐτὴ μὴ μῦς, ἀλλὰ νυκτερὶς ~ἔλεγεν

[259]   μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν, καί ~φησιν αὐτῇ· Τίς εἶ; ~Ἡ δὲ ἔφη·

[270]   ~παραδώσειν αὐτῷ τὸν ὄνον, ἐὰν αὐτῇ τὸ ἀκίνδυνον ἐπαγγείληται. ~Τοῦ δὲ

[294]   φοβουμένη ~λάρνακα μεγίστην κατασκευάσασα ἐν ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε, ~φυλαττομένη μὴ ὑπὸ

[296]   εἰς τέλος, λόγον ~εἰπὼν τοιόνδε ταύτῃ· Εἰ γὰρ σύ, μῆτερ, ~τὸ

[275]   ~ἅπαντα δ' εὐθὺς ἠλόησε τά σκεύη, ~δειπνοῦντα δ' εὐθὺς ἦλθε δεσπότην

[274]   παριὼν ἐθεάσατο καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἔφη· Ἄθλιοι ἡμεῖς, οἵ, κἂν ~αὐτὸ

[259]   αὐτῇ· Τίς εἶ; ~Ἡ δὲ ἔφη· Ἀλήθεια. καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν

[273]   τὰ ὑπὸ τοῦ δεσπότου πραττόμενα, ἔφη· Ἀλλ' ἔμοιγε ~αἱρετώτερον ἦν παρὰ

[298]   ἄδειαν δέδωκεν. Ὁ δὲ ~ὑπολαβὼν ἔφη· Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς, ὅταν

[285]   ~παραδιδόντος, αὐτὸς ἀναιρεῖν αὐτὸν μέλλει, ἔφη· Ἀλλὰ διὰ τοῦτό σε ~μᾶλλον

[254]   ἄρκτος. Ὁ δὲ εἶπε· Τοῦτο ἔφη· ἀπὸ τοῦ νῦν ~τοιούτοις μὴ

[298]   ταῖς πόλεσι εἴωθεν. Ὁ ~δὲ ἔφη· Διὰ τεσσαράκοντα ἐτῶν, ἐνίοτε δὲ

[299]   ~δέ· Τὰ μὲν ἄλλα, μῆτερ, ἔφη, καλῶς· εὔχου δ' ὑετῶν ἡμῖν

[256]   τὸν συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος δὲ ἔφη· Μὴ ἀπολώλαμεν εἴπῃς, ἀλλ' ἀπολώλα·

[275]   ~ἔθεινον, ὥστε καὐτὸς ὕστατ' ἐκπνέων ~ἔφη· Οἷα χρή με δυσδαίμονα τλῆναι·

[281]   ὀδόντας συγκλάσας. Ὁ δὲ λύκος ἔφη· Οἴμοι, δίκαια πάσχω, ὅτι ~μάγειρος

[273]   παρ' αὐτοῦ πραττόμενα, μετὰ στεναγμῶν ἔφη· Οἴμοι τῷ ~ταλαιπωρῷ, βέλτιον ἦν

[284]   ὀυχ ὁμοία ἐκείναις. Ὁ ~δὲ ἔφη· Οὐκ οἶδα τί λέγεις. Ἔγωγε

[267]   ~(ἐτύγχανε γὰρ αὐτοῦ φθεγξαμένου προακηκουῖα) ἔφη πρὸς τὸν ὄνον· ~Ἀλλ' εὖ

[299]   Καὶ ἡ μήτηρ πρὸς ταῦτα ἔφη· Σοὶ μὲν ~αἰθρίαν, τῇ δὲ

[262]   βουλόμενος ὅτι τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν, ἔφη τότε ~αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς κακοπαθείας,

[277]   δὲ ἔτι μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν ἔφη· Ὕπαγε, νίκα τὴν κακὴν νίκην

[257]   τὸ δένδρον. Ἡ δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη· Ὦ ἀχάριστοι, ἔτι τῆς ἐξ

[286]   ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν δὲ θεασαμένη αὐτὴν ἔφη· Ὦ ματαία, τί ~ταῦτα ἀνατρέφεις

[283]   ὀρνιθοθήρα ~προσδραμόντος καὶ συλλαβόντος αὐτόν, ἔφη· Ὦ οὗτος, ἐὰν τοιαύτας ~πόλεις

[259]   ἐν ἐρήμῳ εἷρε γυναῖκα μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν, καί ~φησιν αὐτῇ· Τίς

[260]   ὀστᾶ καὶ τὰ τῶν ἀμυγδάλων κελύφη ἐπί τινος ἀνέθηκε ~βωμοῦ, φήσας·

[260]   λαβὼν τῶν τε ἀμυγδάλων τὰ ~κελύφη καὶ τῶν φοινίκων τὰ ὀστᾶ,

[285]   θύσω, εἰ μηδὲ τῶν ὁμοφύλων ἀπέχῃ. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ

[261]   ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα δὲ αὐτῷ ἡ Τύχη ἐβόα· ~Ἀνάστα καὶ ἄπελθε ἐντεῦθεν,

[261]   διὰ πλεονεξίαν ~κατασοφιζόμενον. ~Παῖς καὶ Τύχη. ~Ἐγγὺς φρέατος παῖς τις ἐκοιμᾶτο.

[273]   ἀμεῖψαι τὸν δεσπότην ἱκέτευε, καὶ βυρσοδέψῃ ~ἀπεμπολεῖται. Εἰς χείρονα τοίνυν τῶν

[273]   ~τελευταῖον ὁ Ζεὺς παρεσκεύασεν αὐτὸν βυρσοδέψῃ πραθῆναι. Καὶ ὁ ~ὄνος ἰδὼν

Fables
[281]	μοί ἐστι σοῦ δεῖπνον ~γενέσθαι	ἢ	γυπῶν καὶ κοράκων. Χάριν δὲ
[273]	τοῖς προτέροις δεσπόταις ἀχθοφοροῦντα ~λιμώττειν	ἢ	ἐνταῦθα παραγενέσθαι, ὅπου, ἐὰν ἀποθάνω,
[273]	κεραμεῖ πραθῆναι, πάλιν ἐδυσφόρει, πλέον	ἢ	~πρότερον ἀχθοφορῶν καὶ τόν τε
[265]	ἑτέρους ἦλθεν ἀγοράσων καὶ πλεῖον	ἢ	~πρότερον τὸν ὄνον φορτώσας ἦγεν.
[282]	ἡμῖν γε ἄμεινον δεσπότας ~φυλάττεσθαι	ἢ	τῇ ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ χαρίζεσθαι. ~Οὕτω
[270]	~ἄγραν. Λέοντος δὲ περιτυχόντος αὐτοῖς,	ἡ	ἀλώπηξ ὁρῶσα τὸν ~ἐπηρτημένον κίνδυνον,
[254]	πρὸς τὸ ~οὖς αὐτοῦ ἐλάλει	ἡ	ἄρκτος. Ὁ δὲ εἶπε· Τοῦτο
[254]	δένδρου ~καταβὰς ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τί	ἡ	ἄρκτος πρὸς τὸ οὖς εἴρηκεν.
[296]	δὸς ἀσπασμόν, μῆτερ, ~τὸν τελευταῖον.	Ἡ	δ' ἐλθοῦσα πλησίον ~τούτου, ἔδακεν
[254]	ἐπὶ τῆς γῆς ~προσεποιεῖτο τεθνάναι.	Ἡ	δὲ ἄρκτος ἐλθοῦσα ἐπ τὴν
[254]	εὐτόνως κατεῖχε τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῦ.	Ἡ	δὲ ἄρκτος ὑπολαβοῦσα ~βεκρὸν αὐτὸν
[300]	~ἔμελλεν αὐτὸς τοῦ καταθῦσαι ταύτην.	~Ἡ	δὲ ἐθρήνει ταῦτα οὕτως βοῶσα·
[259]	πόλιν ἀφεῖσα τὴν ~ἐρημίαν οἰκεῖς;	Ἡ	δὲ ~εἶπεν· Ὅτι τοῖς πάλαι
[267]	ἀλώπεκα ἐπειρᾶτο καὶ ταύτην δεδίττεσθαι.	Ἡ	δὲ ~(ἐτύγχανε γὰρ αὐτοῦ φθεγξαμένου
[259]	καί ~φησιν αὐτῇ· Τίς εἶ;	~Ἡ	δὲ ἔφη· Ἀλήθεια. καὶ διὰ
[300]	~Πέρδικά τις θηρεύσας ἤμελλε σφάξαι.	Ἡ	δὲ ἱκέτευε λέγουσα· Ἔασόν ~με
[296]	μητρὶ φέρει ταύτην μετ' εὐφροσύνης.	~Ἡ	δὲ λαμβάνει ταύτην σὺν χαρμοσύνῃ.
[292]	Ὦ μῆτερ, τὰ σπλάγχνα ἐμῶ.	Ἡ	δὲ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν· Οὐχὶ
[299]	ὡμίλει, καὶ πῶς ἔχοι διηρώτα.	Ἡ	~δέ· Τὰ μὲν ἄλλα, μῆτερ,
[257]	ἀνθρώποις τοῦτο ~ἄκαρπον τὸ δένδρον.	Ἡ	δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη· Ὦ ἀχάριστοι,
[252]	ἐφ' ἡμῶν. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς	ἡ	ἐλαία· Ἀφεῖσα τὴν ~πιότητά μου
[272]	ἐσχετλίαζεν, εἴγε ~διπλασίονος τροφῆς ἠξιωμένη	ἡ	ἡμίονος οὐδὲν περιττότερον ~βαστάζει. Μικρὸν
[299]	τοῖς λαχάνοις ἐξ ἀρδείας αὔξησις	ἡ	κατὰ λόγον ~προσγένοιτο. Ἐκεῖθεν δ'
[298]	λόγος δηλοῖ ὅτι ἀδιόριστός ἐστιν	ἡ	κατὰ τῶν ἀσεβῶν ἐκ θεοῦ
[296]	τῆς τέχνης. ~Ἀλλ' ὀπίσωθεν {αὐτοῦ}	ἡ	μήτηρ ἱσταμένη ~{καὶ} κλαίουσα ἐβόα·
[299]	~θᾶττον οἱ κέραμοι ψύχοιντο. Καὶ	ἡ	μήτηρ πρὸς ταῦτα ἔφη· Σοὶ
[288]	~Οὐρὰ καὶ μέλη ὄφεως. ~Δράκοντος	ἡ	οὐρὰ τῇ κεφαλῇ ἐστασίασεν, ἀξιοῦσα
[286]	ἀδικεῖν ~ἄρξεται; ~Οὕτως ἀτιθάσσευτός ἐστιν	ἡ	πονηρία, κἂν τὰ μάλιστα εὐεργετῆται.
[252]	βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν. Καὶ εἶπεν	ἡ	~ῥαμνος πρὸς τὰ ξύλα· Εἰ
[252]	ἐφ' ~ἡμῶν. Καὶ εἶπεν αὐτὴ	ἡ	συκῆ· Ἀφεῖσα τὴν γλυκύτητά μου
[269]	πόρρω τοῦτον ~ἐδίωξεν, ἔνθα μηκέτι	ἡ	τοῦ ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο φωνή, στραφεὶς
[261]	τις ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα δὲ αὐτῷ	ἡ	Τύχη ἐβόα· ~Ἀνάστα καὶ ἄπελθε
[260]	ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ, ἐν	ᾗ	ἀμύγδαλά τε ἦν καὶ ~φοίνικες,
[254]	ἐπιφανείσης, ὁ ~μὲν ἕτερος φθάσας	ἀνέβη	ἐπί τι δένδρον καὶ ἐνταῦθα
[268]	πολέμου, καὶ ὁ στρατιώτης ἔνοπλος	ἀνέβη	τὸν ~ἵππον, πανταχόσε τοῦτον ἐλαύνων,
[251]	καὶ πάλιν ἀπελύθη. Οὕτω τε	~συνέβη	αὐτῇ δὶς ἐναλλαξαμένῃ τὸ ὄνομα
[251]	καὶ πάλιν ἀπελύθη. Καὶ οὕτω	συνέβη	δὶς αὐτὴν ~ἀλλαξαμένην τὸ ὄνομα
[294]	παῖς ~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν. Οὕτω τε	συνέβη	τῆς λάρνακος τὸν ~κόρακα κατὰ
[268]	~ὁ στρατιώτης σὺν τοῖς ὅπλοις	ἐπέβη	~ὧδε κἀκεῖσε τὸν ἵππον ἐγκεντρίζων.
[254]	ὃς καὶ ἀναβὰς ἐπὶ ~δένδρον	ἐκρύβη.	Ὁ δὲ ἕτερος τοῦτο ποιῆσαι
[254]	τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον. Καὶ	δὴ	ἄρκτος αὐτοῖς ~συναντήσας τὸν μὲν
[267]	ἐκφοβῶν τὰ ἄλογα ζῷα. ~Καὶ	δὴ	θεασάμενος ἀλώπεκα ἐπειρᾶτο καὶ ταύτην
[276]	ὄνου ταῦτα διεξιόντος, διέκειτο· ~ἔνθεν	δὴ	καὶ ἔφησε τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι,
[268]	~ἵππον, πανταχόσε τοῦτον ἐλαύνων, καὶ	δὴ	καὶ μέσον τῶν πολεμίων ~εἰσήλασε,
[296]	ἔφησε πρὸς τὴν μητέρα· ~Ἔγγισον	δή	μοι καὶ δὸς ἀσπασμόν, μῆτερ,
[272]	ἡμίονος ἐν ταὐτῷ ἐβάδιζον. Καὶ	δὴ	ὁ ὄνος ὁρῶν τὸν τοὺς
[258]	ναῦν εἶναι ~μεγάλην ᾠήθησαν. Διὸ	δὴ	προσέμενον, ὡς μελλούσης αὐτῆς ~προσορμίζεσθαι.
[298]	λαβὼν φίλου ἀποστερεῖν διενοεῖτο. Καὶ	δὴ	~προσκαλουμένου αὐτὸν ἐκείνου ἐπὶ ὅρκον,
[273]	πολῆσαι. Πάλιν δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος,	ἐπειδὴ	καὶ πολλῷ ~πλείονα ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο,
[273]	καὶ κηπουρός. ~Ὄνος κηπουρῷ δουλεύων,	ἐπειδὴ	ὀλίγα μὲν ἔσθιε, πολλὰ δὲ
[273]	καὶ κηπουρός. ~Ὄνος ὑπηρετούμενος κηπωρῷ,	ἐπειδὴ	ὀλίγα μὲν ἤσθιε, πλεῖστα δ'
[264]	μετὰ κινδύνων καὶ ~ταλαιπωριῶν περιγινόμενα	κέρδη.	~Ὄνος ἅλας βαστάζων. ~Μικρέμπορός τις
[295]	θηρίον, διὰ σὲ καὶ τὸν	~ψευδῆ	ὄνειρον τοῦ ἐμοῦ πατρὸς τῇδε
[294]	καθεῖρξε, ~φυλαττομένη μὴ ὑπὸ κόρακος	ἀναιρεθῇ.	Καὶ διετέλει τεταγμέναις ~ὥραις ἀναπεταννῦσα
[269]	ἀναπτερωθεὶς κατ' αὐτοῦ, εἴγε ἀλεκτρυόνα	~ἐφοβήθη,	ἐξῆλθεν ὡς ἀποδιώξων αὐτόν. Ὁ
[263]	ἐστιν ὁποῖον ἐξ ἁπάντων τὸν	συνήθη	ἐπελέξατο. Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι
[286]	τί ~ταῦτα ἀνατρέφεις ἅπερ, ἂν	αὐξηθῇ,	ἀπὸ σοῦ πρώτης τοῦ ἀδικεῖν
[287]	εὑρεῖν καὶ τοῦ μικροῦ ~κέρδους	ἐστερήθη.	Ὅτι τοῖς παροῦσιν ἀρκείσθω τις
[292]	ἑτοίμως τὰ ἀλλότρια ~λαμβάνων, ὅταν	ἀπαιτηθῇ	ταῦτα, οὕτως ἄχθεται ὥσπερ ἐὰν
[251]	ἀλλὰ μῦς εἶναι, καὶ οὕτως	ἀφείθη.	Ὕστερον δὲ πάλιν ~πεσοῦσα καὶ
[251]	εἶναι, ἀλλὰ μῦν, καὶ οὕτως	ἀφείθη.	Ὕστερον ~δὲ πεσοῦσα πάλιν καὶ
[300]	~Ὁ δὲ πρὸς αὐτὴν οὕτως	ἀνταπεκρίθη·	~Διὰ γὰρ τοῦτο μᾶλλον ἐγώ
[265]	ἔπεσε, καὶ, ~λυθέντων τῶν ἁλῶν,	ἠλαφρύνθη,	εὐκόλως δὲ ἠγέρθη καὶ περιεπάτει
[265]	ἑκὼν εἰς τὸ ῥεῖθρον ~πεσὼν	ἠλαφρύνθη.	Ὁ δὲ ἔμπορος τέχνην ἑτέραν
[265]	τῶν ἁλῶν, ἠλαφρύνθη, εὐκόλως δὲ	ἠγέρθη	καὶ περιεπάτει ~ἀκόπως. Ὁ δὲ
[278]	τέττιγες. ~Ὄνος ἀκούσας τεττίγων ᾀδόντων	ἥσθη	ἐπὶ τῇ εὐφθνίᾳ καὶ ζηλώσας
[252]	~Ξύλα καὶ ἐλαία. ~Ξύλα ποτὲ	ἐπορεύθη	τοῦ χειροτονῆσαι ἐφ' ἑαυτῶν βασιλέα
[251]	νυκτερὶς ~ἔλεγεν εἶναι, καὶ πάλιν	ἀπελύθη.	Καὶ οὕτω συνέβη δὶς αὐτὴν
[251]	εἶναι, ἀλλὰ νυκτερίδα, καὶ πάλιν	ἀπελύθη.	Οὕτω τε ~συνέβη αὐτῇ δὶς
[251]	ἐπὶ γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς	συνελήφθη,	καὶ μέλλουσα ~ἀναιρεῖσθαι περὶ σωτηρίας
[251]	τῆς γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς	συνελήφθη·	μέλλουσα δὲ ~ἀναιρεῖσθαι παρεκάλει περὶ
[298]	~ἐξιόντα, ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τίς τε	εἴη	καὶ ποῖ πορεύοιτο. Τοῦ δὲ
[285]	μὴ ἔχων ὅ τι ~αὐτῷ	παραθείη,	ὥρμησεν ἐπὶ τὸν τιθασσὸν πέρδικα
[252]	~ἡμῶν. Καὶ εἶπεν αὐτὴ ἡ	συκῆ·	Ἀφεῖσα τὴν γλυκύτητά μου καὶ
[252]	Καὶ εἶπαν τὰ ξύλα τῇ	συκῇ·	Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ' ~ἡμῶν. Καὶ
[289]	γαλῆ καὶ μύες. ~Ὄφις καὶ	γαλῆ	ἔν τινι οἰκίᾳ ἐμάχοντο. Οἱ
[289]	πολιτευόμενοι τοιαῦτα ~πάσχουσι. ~Ὄφις καὶ	γαλῆ	καὶ μύες. ~Ὄφις καὶ γαλῆ
[280]	ἀλώπηξ εἶπεν· ~Πῶς οὕτω τῇ	ἁπαλῇ	γλώσσῃ τὸ σκληρὸν καὶ ἀκανθῶδες
[280]	κερτομοῦσα δ' εἰρήκει· ~Πῶς οὕτως	ἁπαλῇ	καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ ~σκληρὸν μαλάσσεις
[288]	ὄφεως. ~Δράκοντος ἡ οὐρὰ τῇ	κεφαλῇ	ἐστασίασεν, ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι παρὰ ~μέρος
[288]	ὅ ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Οὐρὰ καὶ	μέλη	ὄφεως. ~Δράκοντος ἡ οὐρὰ τῇ
[290]	ὑπνοῦντα καὶ τοῦ φάρυγγος τῇ	χηλῇ	~λαβόμενος καὶ ὅσον οἷόν τε
[298]	Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς, ὅταν	μέλλῃ	τις ἀνιᾶσαί με, καὶ ~αὐθημερὸν
[275]	κύνα ὡραῖον. ~Ὁ μὲν ἐν	αὐλῇ	παρὰ φάτναις δεσμώτης ~ἔτρωγε κριθάς,
[251]	~Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς δεῖ	μὴ	ἀεὶ τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένειν λογιζομένους
[272]	Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς ~προσήκει	μὴ	ἀπὸ τῆς ἀρχῆς, ἀλλ' ἀπὸ
[256]	συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος δὲ ἔφη·	Μὴ	ἀπολώλαμεν εἴπῃς, ἀλλ' ἀπολώλα· ~οὐδὲ
[254]	εἶναι ἀνεχώρησε· φασὶ γὰρ νεκροῦ	μὴ	ἅπτεσθαι τὴν ~ἄρκτον. Ὁ δὲ
[254]	ἀναπνοὰς συνεῖχε· φασὶ γὰρ ~νεκροῦ	μὴ	ἅπτεσθαι τὸ ζῷον. Ὑποχωρησάσης δέ,
[251]	καὶ ὑφ' ἑτέρας συλληφθεῖσα γαλῆς	μὴ	βρωθῆναι ἐδεῖτο. Τῆς ~δὲ εἰπούσης
[288]	ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι παρὰ ~μέρος καὶ	μὴ	διὰ πάντος ἀκολουθεῖν ἐκείνῃ. Λαβοῦσα
[272]	ὁ ὀνηλάτης ὁρῶν ~ὄνον ἀντέχειν	μὴ	δυνάμενον, ἀφελόμενος αὐτοῦ τὸ φορτίον
[270]	ὁ λέων ὁρῶν ἐκεῖνον φεύγειν	μὴ	~δυνάμενον, πρῶτον τὴν ἀλώπεκα συνέλαβεν,
[271]	ὀλισθὼν δέ, ὡς ~κατέπεσεν, ἐξαναστῆναι	μὴ	δυνάμενος ὠδύρετό τε καὶ ἔστενεν.
[251]	σωτηρίας ἐδεῖτο. Τῆς δὲ φαμένης	μὴ	δύνασθαι ~αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ
[254]	Ὁ δὲ ἕτερος τοῦτο ποιῆσαι	μὴ	δυνηθείς, ὡς ἔγνω ~ἑαυτὸν μέλλοντα
[298]	~οὐδὲν μελλήσας τῇ ὑστεραίᾳ ὄμοσε	μὴ	εἰληφέναι τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν δὲ
[252]	τῇ σκέπῃ μου· καὶ εἰ	μή,	ἐξέλθοι πῦρ ἐκ τῆς ~ῥάμνον
[256]	ἔχων αὐτὸν διωκόμενος πρὸς τὸν	μὴ	εὑρόντα ~συνοδοιπόρον ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν. Ὁ
[256]	θἀτέρου πέλεκυν εὑρόντος, ~ἅτερος ὁ	μὴ	εὑρὼν παρῄνει αὐτῷ μὴ λέγειν·
[285]	~Ὀρνιθοθήρας, ὀψιαίτερον αὐτῷ ξένου παραγενομένου,	μὴ	ἔχων ὅ τι ~αὐτῷ παραθείη,
[251]	ὑπὸ ἑτέρας γαλῆς ἐδεῖτο ὅπως	~μὴ	θύσῃ αὐτήν. Τῆς δὲ εἰπούσης
[293]	εἶπεν· Ἄπελθε, παῖ, καὶ ~σώζου,	μὴ	κἀμὲ θηρεύων πάσας ἃς ἔχεις
[256]	ὁ μὴ εὑρὼν παρῄνει αὐτῷ	μὴ	λέγειν· Εὕρηκα, ἀλλ' Εὑρήκαμεν. ~Μετὰ
[256]	Εὑρήκαμεν. Ὁ δὲ ἕτερος παρῄνει	μὴ	λέγειν Εὑρήκαμεν, ἀλλ' ~Εὕρηκας. Μετὰ
[297]	μέμφου. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	μὴ	μέμφου, πλὴν ἐλέει· καὶ γὰρ
[281]	μου πρῶτον τὸν σκόλοπα, ὅπως	μὴ	μετὰ πόνου θνήξωμαι. Ὁ ~δὲ
[256]	Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι οἱ	μὴ	μεταλαβόντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδὲ ἐν
[256]	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ	μὴ	μεταλαμβάνοντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδ' ἐν
[251]	τοῖς μυσὶ διεχθραίνειν, ἔλεγεν ~ἑαυτὴν	μὴ	μῦν εἶναι, ἀλλὰ νυκτερίδα, καὶ
[251]	εἰπούσης ἅπασιν ἐχθραίνειν μυσίν, αὐτὴ	μὴ	μῦς, ἀλλὰ νυκτερὶς ~ἔλεγεν εἶναι,
[267]	ἐγὼ ἄν σε ἐφοβήθην, εἰ	μὴ	ὀγκωμένου ἤκουσα. ~Οὕτως ἔνιοι τῶν
[251]	πάντας πολεμεῖ πτηνούς, ~ἔφησεν αὑτὴν	μὴ	ὄρνεον εἶναι, ἀλλὰ μῦν, καὶ
[287]	τούτῳ, τὴν δὲ ἀπληστίαν ~φεῦγε,	μή	πως καὶ ὅ ἔχεις ἀπολέσῃς.
[261]	ἐβόα· ~Ἀνάστα καὶ ἄπελθε ἐντεῦθεν,	μή	πως κάτωθεν τοῦ φρέατος πέσῃς,
[295]	ὑπὸ λέοντος ἀναλωθέντα. Φοβηθεὶς δὲ	μή	~πως ὁ ὄνειρος ἀληθεύσῃ, οἴκημα
[254]	ἔφη· ἀπὸ τοῦ νῦν ~τοιούτοις	μὴ	συνόδευε φίλοις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[254]	δὲ ~εἶπε· Τοῦ λοιποῦ τοιούτοις	μὴ	συνοδοιπορεῖν φίλοις οἳ ἐν κινδύνοις
[276]	τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι, φιλτατε, μικρόν,	μή	τι καὶ περὶ ~κρεῶν καὶ
[251]	δηλοῖ ὅτι δεῖ καὶ ἡμᾶς	μὴ	τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ ἐπιμένειν, ~λογιζομένους
[253]	ὃν ἀπώλεσεν ~ἤρετο. Τοῦ δὲ	μὴ	τοῦτον εἶναι φαμένου, αὖθις καταβὰς
[294]	ἐν ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε, ~φυλαττομένη	μὴ	ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθῇ. Καὶ διετέλει
[269]	ἐγὼ καὶ ~ἀνόητος· πολεμιστῶν γὰρ	μὴ	ὢν γονέων, τίνος χάριν εἰς
[260]	τι, τούτου τὸ ἥμισυ ~τῷ	Ἑρμῇ	ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ, ἐν
[260]	τι, τὸ ἥμισυ ~τούτου τῷ	ἑρμῇ	ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ μεστῇ
[260]	βωμοῦ ἔθηκεν, ~εἰπών· Ἀπέχεις, ὦ	Ἑρμῆ,	τὴν εὐχήν· καὶ γὰρ τὰ
[260]	ἀνέθηκε ~βωμοῦ, φήσας· Ἀπέχεις, ὦ	Ἑρμῆ,	τὴν εὐχήν· τοῦ γὰρ εὑρεθέντος
[295]	γεγραμμένος. ~Υἱόν τις γέρων δειλὸς	μονογενῆ	ἔχων γενναῖον, κυνηγεῖν ἐφιέμενον, ~εἶδε
[251]	Οὕτω τε ~συνέβη αὐτῇ δὶς	ἐναλλαξαμένῃ	τὸ ὄνομα τῆς σωτηρίας περιγενέσθαι.
[286]	τὸ ~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν δὲ	θεασαμένη	αὐτὴν ἔφη· Ὦ ματαία, τί
[299]	~κεραμεῖ ἀφικνεῖται. Τοῖς δ' αὐτοῖς	χρησαμένη	καὶ πρὸς ἐκείνην ~ἤκουσεν ὡς·
[296]	~Ἀλλ' ὀπίσωθεν {αὐτοῦ} ἡ μήτηρ	ἱσταμένη	~{καὶ} κλαίουσα ἐβόα· Τί πέπονθας
[280]	εἰρήκει· ~Πῶς οὕτως ἁπαλῇ καὶ	ἀνειμένῃ	γλώσσῃ ~σκληρὸν μαλάσσεις προσφάγημα καὶ
[294]	κατασκευάσασα ἐν ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε,	~φυλαττομένη	μὴ ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθῇ. Καὶ
[288]	~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε κακῶς ἀπήλλαττε ἀνοίᾳ	πορευομένη	καὶ τὴν ~κεφαλὴν κατέξαινε τυφλοῖς
[294]	καὶ τὰς ἐπιτηδείους αὐτῷ τροφὰς	παρεχομένη.	~Καὶ ποτε ἀνοιξάσης αὐτῆς καὶ
[294]	ὅτι ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθήσεται. Διόπερ	φοβουμένη	~λάρνακα μεγίστην κατασκευάσασα ἐν ταύτῃ
[272]	καὶ ἐσχετλίαζεν, εἴγε ~διπλασίονος τροφῆς	ἠξιωμένη	ἡ ἡμίονος οὐδὲν περιττότερον ~βαστάζει.
[272]	τῇ ἡμιόνῳ ἐπέθηκε. Καὶ ~τότε	ἐκείνη	ἀποβλέψασα εἰς τὸν ὄνον εἶπεν·
[288]	καὶ μὴ διὰ πάντος ἀκολουθεῖν	ἐκείνῃ.	Λαβοῦσα δὲ τὴν ~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε
[271]	ἔστενεν. Οἱ δὲ ~ἐν τῇ	λίμνῃ	βάτραχοι ἀκούσαντες αὐτοῦ τῶν στεναγμῶν
[253]	ταύτην ~ἀπέβαλε. Τοῦ δὲ σὺν	ἡδονῇ·	Ναὶ ἀληθῶς ἥδ' ἐστί φήσαντος,
[292]	Σὺν αὐτοῖς ~δὲ ἦν καὶ	γυνὴ	πενιχρά, μεθ' ἧς καὶ ὁ
[299]	θεοῦ ~τιμωρία. ~Μήτηρ καὶ θυγατέρες.	~Γυνή	τις, θυγατέρων οὖσα δυοῖν μήτηρ,
[296]	~Ἡ δὲ λαμβάνει ταύτην σὺν	χαρμοσύνῃ.	~Ἐν δευτέρῳ δὲ χρόνῳ ἐσθῆτα
[277]	ἀναθέματι. ~{Ὅτι} τοὺς ἀπολλυμένους οἰκείᾳ	ἀφροσύνῃ	ὁ μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος καὶ
[269]	μηκέτι ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο	φωνή,	στραφεὶς ὁ ~λέων τοῦτον κατεθοινήσατο.
[269]	τῶν ἀλεκτρυόνων φωνάς) εἰς ~φύγην	ἐτράπη.	Καὶ ὁ ὄνος ἀναπτερωθεὶς κατ'
[270]	εἶθ' οὕτως ἐπὶ τὸν ὄνον	~ἐτράπη.	~Οὕτως οἱ τοῖς κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες
[252]	~ὑμῶν, δεῦτε ὑπόστητε ἐν τῇ	σκέπῃ	μου· καὶ εἰ μή, ἐξέλθοι
[271]	ὅτε πρὸς ὀλίγον πεσὼν οὕτως	ὀδύρῃ;	Τούτῳ τῷ λόγῳ χρήσαιτο ~ἄν
[260]	πολλὴν ὁδὸν ἀνύων ηὔξατο, ἐὰν	εὕρῃ	τι, τούτου τὸ ἥμισυ ~τῷ
[284]	χαλεποὶ ὦσιν. ~Γεωργὸς καὶ πελαργός.	~Ἀρούρῃ	παγίδας γεωργὸς ἐστήσατο κατὰ τῶν
[275]	καὐτὸς ὕστατ' ἐκπνέων ~ἔφη· Οἷα	χρή	με δυσδαίμονα τλῆναι· ~τί γὰρ
[268]	φθόνον καὶ κίνδυνον ἀναλογιζομένους ἀγαπᾶν	χρὴ	τὴν ~πενίαν, ἡσυχίας μητέρα. ~(Ὄνος
[275]	οἰμώξας ~σκύμνον θεωρῶν ἐν ἁβρότητι	πάσῃ,	~φάτνης ὀνείης δεσμὰ καὶ καλοὺς
[273]	κηπουροῦ αὐτὸν ἀπαλλάξας ~ἑτέρῳ δεσπότῃ	ἐγχειρίσῃ.	Ὁ δὲ Ἑρμῆν πέμψας ἐκέλευσε
[280]	~Πῶς οὕτως ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ	γλώσσῃ	~σκληρὸν μαλάσσεις προσφάγημα καὶ τρώγεις;
[280]	εἶπεν· ~Πῶς οὕτω τῇ ἁπαλῇ	γλώσσῃ	τὸ σκληρὸν καὶ ἀκανθῶδες προσφάγιον
[295]	δὲ μή ~πως ὁ ὄνειρος	ἀληθεύσῃ,	οἴκημα κάλλιστον καὶ μετέωρον ~κατεσκεύασε,
[251]	ἑτέρας γαλῆς ἐδεῖτο ὅπως ~μὴ	θύσῃ	αὐτήν. Τῆς δὲ εἰπούσης ἅπασι
[299]	~αἰθρίαν, τῇ δὲ τῷ κηπωρῷ	συνοικούσῃ	παμπόλλους ὑετοὺς δοῖεν οἱ ~θεοί.
[280]	ἰδοῦσα ἀλώπηξ εἶπεν· ~Πῶς οὕτω	τῇ	ἁπαλῇ γλώσσῃ τὸ σκληρὸν καὶ
[299]	ταῦτα ἔφη· Σοὶ μὲν ~αἰθρίαν,	τῇ	δὲ τῷ κηπωρῷ συνοικούσῃ παμπόλλους
[252]	ἐφ' ἑαυτῶν βασιλέα καὶ εἶπαν	~τῇ	ἐλαίᾳ· Βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν. Καὶ
[264]	τόπῳ ~προσελθὼν ἐμακάριζεν αὐτὸν ἐπὶ	τῇ	εὐεξίᾳ τοῦ σώματος καὶ τῇ
[278]	ἀκούσας τεττίγων ᾀδόντων ἥσθη ἐπὶ	τῇ	εὐφθνίᾳ καὶ ζηλώσας ~αὐτῶν τὴν
[282]	γε ἄμεινον δεσπότας ~φυλάττεσθαι ἢ	τῇ	ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ χαρίζεσθαι. ~Οὕτω καὶ
[272]	λαβὼν καὶ ἀφελόμενος ἀπ' αὐτοῦ	τῇ	ἡμιόνῳ ἐπέθηκε. Καὶ ~τότε ἐκείνη
[272]	δυνάμενον, ἀφελόμενος αὐτοῦ τὸ φορτίον	τῇ	~ἡμιόνῳ ἐπέθηκεν. Ἔτι δὲ αὐτῶν
[288]	μέλη ὄφεως. ~Δράκοντος ἡ οὐρὰ	τῇ	κεφαλῇ ἐστασίασεν, ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι παρὰ
[271]	καὶ ἔστενεν. Οἱ δὲ ~ἐν	τῇ	λίμνῃ βάτραχοι ἀκούσαντες αὐτοῦ τῶν
[296]	δέλτον κλέψας τοῦ διδασκάλου ~καὶ	{τῇ}	μητρὶ φέρει ταύτην μετ' εὐφροσύνης.
[295]	ὄνειρον τοῦ ἐμοῦ πατρὸς τῇδε	τῇ	οἰκίᾳ κατεκλείσθην, ὡς ἐν ~φρουρᾷ·
[252]	ἐφ' ~ὑμῶν, δεῦτε ὑπόστητε ἐν	τῇ	σκέπῃ μου· καὶ εἰ μή,
[257]	ὑπὸ ταύτην καταντήσαντες καὶ ἐν	τῇ	σκιᾷ ~κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο. Ἀναβλέψαντες δὲ
[252]	ξύλων; Καὶ εἶπαν τὰ ξύλα	τῇ	συκῇ· Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ' ~ἡμῶν.
[264]	τῇ εὐεξίᾳ τοῦ σώματος καὶ	τῇ	τῆς ~τροφῆς ἀπολαύσει. Ὕστερον δὲ
[298]	τριάκοντα. Καὶ ὃς ~οὐδὲν μελλήσας	τῇ	ὑστεραίᾳ ὄμοσε μὴ εἰληφέναι τὴν
[290]	αὐτὸν ὑπνοῦντα καὶ τοῦ φάρυγγος	τῇ	χηλῇ ~λαβόμενος καὶ ὅσον οἷόν
[257]	καὶ εὐεργετοῦντες ~τοὺς πέλας ἐπὶ	τῇ	χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα.
[276]	Βάλε κατὰ γῆς, ὡς ἀδόκιμον	πάντη,	φίλε, ~τυγχάνον. ~Ὄνος καὶ ὀνηλάτης.
[263]	ἐποίει, ~δήσας καὶ ἀπαγαγὼν τῷ	δεσπότῃ	αὐτὸν ἀπέδωκε. Τοῦ δὲ ~διερωτῶντος
[273]	τοῦ κηπουροῦ αὐτὸν ἀπαλλάξας ~ἑτέρῳ	δεσπότῃ	ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ Ἑρμῆν πέμψας
[273]	τοῦ κηπωροῦ ἀπαλλαγεὶς ἑτέρῳ ~ἀπεμποληθῆναι	δεσπότῃ.	Τοῦ δὲ Διὸς ἐπακούσαντος καὶ
[263]	παρὰ τῷ ἀργοτάτῳ καὶ ἀδηφάγῳ	ἔστη.	Καὶ ὡς οὐδὲν ἐποίει, ~δήσας
[260]	ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ	μεστῇ	φοινίκων καὶ ~ἀμυγδάλων, καὶ ταύτην
[268]	λαμβάνοντος εἰς κόρον. ~Ὅτε δ'	ἐπέστη	ὁ καιρὸς τοῦ πολέμου, ~ὁ
[268]	πλεῖστα ταλαιπωρῶν. Ἐπεὶ ~δὲ καιρὸς	ἐπέστη	πολέμου, καὶ ὁ στρατιώτης ἔνοπλος
[283]	καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθοθήρας πτηνοῖς πάγην	ἵστη.	Κορύδαλος δὲ αὐτὸν θεασάμενος ~ἤρετο
[283]	~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθορήρας ὄρνισιν	ἵστη	παγίδας. Κορύδαλος δὲ τοῦτον πόρρωθεν
[251]	πάλιν ἀπελύθη. Οὕτω τε ~συνέβη	αὐτῇ	δὶς ἐναλλαξαμένῃ τὸ ὄνομα τῆς
[251]	γὰρ πᾶσι τοῖς πτηνοῖς πολεμεῖν,	αὐτὴ	ἔλεγεν ~οὐκ ὄρνις, ἀλλὰ μῦς
[252]	βασίλευσον ἐφ' ~ἡμῶν. Καὶ εἶπεν	αὐτὴ	ἡ συκῆ· Ἀφεῖσα τὴν γλυκύτητά
[251]	~δὲ εἰπούσης ἅπασιν ἐχθραίνειν μυσίν,	αὐτὴ	μὴ μῦς, ἀλλὰ νυκτερὶς ~ἔλεγεν
[259]	μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν, καί ~φησιν	αὐτῇ·	Τίς εἶ; ~Ἡ δὲ ἔφη·
[270]	~παραδώσειν αὐτῷ τὸν ὄνον, ἐὰν	αὐτῇ	τὸ ἀκίνδυνον ἐπαγγείληται. ~Τοῦ δὲ
[294]	φοβουμένη ~λάρνακα μεγίστην κατασκευάσασα ἐν	ταύτῃ	αὐτὸν καθεῖρξε, ~φυλαττομένη μὴ ὑπὸ
[296]	εἰς τέλος, λόγον ~εἰπὼν τοιόνδε	ταύτῃ·	Εἰ γὰρ σύ, μῆτερ, ~τὸ
[275]	~ἅπαντα δ' εὐθὺς ἠλόησε τά	σκεύη,	~δειπνοῦντα δ' εὐθὺς ἦλθε δεσπότην
[274]	παριὼν ἐθεάσατο καὶ πρὸς ἑαυτὸν	ἔφη·	Ἄθλιοι ἡμεῖς, οἵ, κἂν ~αὐτὸ
[259]	αὐτῇ· Τίς εἶ; ~Ἡ δὲ	ἔφη·	Ἀλήθεια. καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν
[273]	τὰ ὑπὸ τοῦ δεσπότου πραττόμενα,	ἔφη·	Ἀλλ' ἔμοιγε ~αἱρετώτερον ἦν παρὰ
[298]	ἄδειαν δέδωκεν. Ὁ δὲ ~ὑπολαβὼν	ἔφη·	Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς, ὅταν
[285]	~παραδιδόντος, αὐτὸς ἀναιρεῖν αὐτὸν μέλλει,	ἔφη·	Ἀλλὰ διὰ τοῦτό σε ~μᾶλλον
[254]	ἄρκτος. Ὁ δὲ εἶπε· Τοῦτο	ἔφη·	ἀπὸ τοῦ νῦν ~τοιούτοις μὴ
[298]	ταῖς πόλεσι εἴωθεν. Ὁ ~δὲ	ἔφη·	Διὰ τεσσαράκοντα ἐτῶν, ἐνίοτε δὲ
[299]	~δέ· Τὰ μὲν ἄλλα, μῆτερ,	ἔφη,	καλῶς· εὔχου δ' ὑετῶν ἡμῖν
[256]	τὸν συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος δὲ	ἔφη·	Μὴ ἀπολώλαμεν εἴπῃς, ἀλλ' ἀπολώλα·
[275]	~ἔθεινον, ὥστε καὐτὸς ὕστατ' ἐκπνέων	~ἔφη·	Οἷα χρή με δυσδαίμονα τλῆναι·
[281]	ὀδόντας συγκλάσας. Ὁ δὲ λύκος	ἔφη·	Οἴμοι, δίκαια πάσχω, ὅτι ~μάγειρος
[273]	παρ' αὐτοῦ πραττόμενα, μετὰ στεναγμῶν	ἔφη·	Οἴμοι τῷ ~ταλαιπωρῷ, βέλτιον ἦν
[284]	ὀυχ ὁμοία ἐκείναις. Ὁ ~δὲ	ἔφη·	Οὐκ οἶδα τί λέγεις. Ἔγωγε
[267]	~(ἐτύγχανε γὰρ αὐτοῦ φθεγξαμένου προακηκουῖα)	ἔφη	πρὸς τὸν ὄνον· ~Ἀλλ' εὖ
[299]	Καὶ ἡ μήτηρ πρὸς ταῦτα	ἔφη·	Σοὶ μὲν ~αἰθρίαν, τῇ δὲ
[262]	βουλόμενος ὅτι τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν,	ἔφη	τότε ~αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς κακοπαθείας,
[277]	δὲ ἔτι μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν	ἔφη·	Ὕπαγε, νίκα τὴν κακὴν νίκην
[257]	τὸ δένδρον. Ἡ δὲ ὑποτυχοῦσα	ἔφη·	Ὦ ἀχάριστοι, ἔτι τῆς ἐξ
[286]	ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν δὲ θεασαμένη αὐτὴν	ἔφη·	Ὦ ματαία, τί ~ταῦτα ἀνατρέφεις
[283]	ὀρνιθοθήρα ~προσδραμόντος καὶ συλλαβόντος αὐτόν,	ἔφη·	Ὦ οὗτος, ἐὰν τοιαύτας ~πόλεις
[259]	ἐν ἐρήμῳ εἷρε γυναῖκα μόνην	κατηφῆ	ἑστῶσαν, καί ~φησιν αὐτῇ· Τίς
[260]	ὀστᾶ καὶ τὰ τῶν ἀμυγδάλων	κελύφη	ἐπί τινος ἀνέθηκε ~βωμοῦ, φήσας·
[260]	λαβὼν τῶν τε ἀμυγδάλων τὰ	~κελύφη	καὶ τῶν φοινίκων τὰ ὀστᾶ,
[285]	θύσω, εἰ μηδὲ τῶν ὁμοφύλων	ἀπέχῃ.	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ
[261]	ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα δὲ αὐτῷ ἡ	Τύχη	ἐβόα· ~Ἀνάστα καὶ ἄπελθε ἐντεῦθεν,
[261]	διὰ πλεονεξίαν ~κατασοφιζόμενον. ~Παῖς καὶ	Τύχη.	~Ἐγγὺς φρέατος παῖς τις ἐκοιμᾶτο.
[273]	ἀμεῖψαι τὸν δεσπότην ἱκέτευε, καὶ	βυρσοδέψῃ	~ἀπεμπολεῖται. Εἰς χείρονα τοίνυν τῶν
[273]	~τελευταῖον ὁ Ζεὺς παρεσκεύασεν αὐτὸν	βυρσοδέψῃ	πραθῆναι. Καὶ ὁ ~ὄνος ἰδὼν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 27/05/2005