HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ÉSOPE, Les Fables, sizième partie (fables 251 à 300)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ω = 75 formes différentes pour 147 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Fables

[257]   δένδρον. Ἡ δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη· Ὦ ἀχάριστοι, ἔτι τῆς ἐξ ~ἐμοῦ

[260]   τινος βωμοῦ ἔθηκεν, ~εἰπών· Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν· καὶ γὰρ

[260]   τινος ἀνέθηκε ~βωμοῦ, φήσας· Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν· τοῦ γὰρ

[295]   ~πλησίον τοῦ λέοντος στὰς εἶπεν· Ὦ κάκιστον θηρίον, διὰ σὲ καὶ

[281]   δὲ ἰδὼν καὶ φοβηθεὶς ~εἶπεν· Ὦ λύκε, ἀποθνῄσκω ἐκ πόνου· καλὸν

[286]   Χελιδὼν δὲ θεασαμένη αὐτὴν ἔφη· Ὦ ματαία, τί ~ταῦτα ἀνατρέφεις ἅπερ,

[299]   Τὰ μὲν ἄλλα καλῶς ἡμῖν, ὦ μῆτερ, ἔχει· εὔχου δ' αἰθρίαν

[292]   ἐκ τῶν κρεῶν, ὀδυνώμενον ~ἔλεγεν· Ὦ μῆτερ, τὰ σπλάγχνα ἐμῶ. Ἡ

[272]   ἀποβλέψασα εἰς τὸν ὄνον εἶπεν· Ὦ οὗτος, ἆρά σοι οὐ ~δοκῶ

[283]   ~προσδραμόντος καὶ συλλαβόντος αὐτόν, ἔφη· Ὦ οὗτος, ἐὰν τοιαύτας ~πόλεις κτίζῃς,

[283]   ~δὲ ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Ὦ οὗτος, εἰ τοιαύτην ~πόλιν κτίζεις,

[271]   ἀκούσαντες αὐτοῦ τῶν στεναγμῶν ἔφασαν· Ὦ ~οὗτος, καὶ τί ἂν ἐποίησας,

[296]   ἐβόα· Τί πέπονθας τοῦτο, ~{ἐμὸν} ὦ τέκνον; Ὁ δ' ἔφησε πρὸς

[265]   ἦγε βαστάζων. ~Ὅτι πολλάκις ἐν ᾧ τις εὐτύχησεν, ἐν αὐτῷ καὶ

[300]   ζῆν, κυνηγέτα περδίκων, ~ὅπως σοι κἀγὼ πέρδιξ πολλὰς προσάξω. ~Ὁ δὲ

[263]   ~ἄλλους παρὰ τῷ ἀργοτάτῳ καὶ ἀδηφάγῳ ἔστη. Καὶ ὡς οὐδὲν ἐποίει,

[267]   ~Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς καὶ ἐγὼ ἄν σε ἐφοβήθην, εἰ μὴ

[269]   Ὁ δὲ θνῄσκων ἐβόα· Ἄθλιος ἐγὼ καὶ ~ἀνόητος· πολεμιστῶν γὰρ μὴ

[300]   ἀνταπεκρίθη· ~Διὰ γὰρ τοῦτο μᾶλλον ἐγώ σε θύσω, ~ὅτι φίλους σοὺς

[300]   καὶ ἀντ' ἐμοῦ πολλὰς πέρδικας ἐγώ σοι κυνηγήσω. Ὁ δὲ ~εἶπεν·

[271]   πεσὼν οὕτως ὀδύρῃ; Τούτῳ τῷ λόγῳ χρήσαιτο ~ἄν τις πρὸς ἄνδρα

[296]   ἔτει, ~γηράσας ποτὲ τῷ χρόνῳ μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ' ὀψέ ποτε ληφθεὶς

[264]   εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι σε εὐδαιμονίζω· ὁρῶ γὰρ ὅτι οὐκ ἄνευ

[287]   ~κέρδους ἐστερήθη. Ὅτι τοῖς παροῦσιν ἀρκείσθω τις καὶ τὴν ~ἀπληστίαν φευγέτω.

[252]   ὁ θεὸς καὶ οἱ ἄνθρωποι, πορευθῶ ~ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ εἶπαν

[252]   τὸ ~γέννημά μου τὸ ἀγαθόν, πορευθῶ τοῦ ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ

[275]   γὰρ παρ' οὐρηέσι οὐκ ἐπολεύμην, ~βαιῷ δ' ὁ μέλεος κυνὶ παρισούμην;

[264]   ὄνον ἥμερον θεασάμενος ἔν τινι εὐηλίῳ τόπῳ ~προσελθὼν ἐμακάριζεν αὐτὸν ἐπὶ

[293]   ~Παῖς τις θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε σκορπίῳ. Ὁ δὲ τὸ τοῦ παιδὸς

[272]   Ὦ οὗτος, ἆρά σοι οὐ ~δοκῶ δικαίως τῆς διπλῆς τροφῆς ἀξιωθῆναι;

[298]   τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν δὲ τῷ Ὅρκῳ, καὶ ἀπαγόμενος ὑπ' αὐτοῦ ~ἐπὶ

[281]   καὶ φοβηθεὶς ~εἶπεν· Ὦ λύκε, ἀποθνῄσκω ἐκ πόνου· καλὸν δέ μοί

[283]   πιστεύσας, προσελθὼν εἰς τὸν βρόχον ἑάλω. Τοῦ ~δὲ ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος

[264]   τὸν ~ὀνηλάτην ὀπίσω ἑπόμενον καὶ ῥοπάλῳ παίοντα εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι

[284]   τὴν ~ὁμοίαν ψῆφον ἐπιτάξαι σοι μέλλω. ~Ὅτι ἐπισφαλὲς τὸ συγκοινωνεῖν κακοῖς

[273]   δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος, ἐπειδὴ καὶ πολλῷ ~πλείονα ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο, καὶ τὸν

[290]   ὅτι οἱ τοῖς φίλοις σὺν δόλῳ προσιόντες αὐτοὶ μᾶλλον ~βλάπτονται. ~Ὄφις

[295]   τὸν λέοντα. Σκόλοψ δὲ τῷ δακτύλῳ αὐτοῦ ἐμπαρεὶς ~ὄγκωμα καὶ φλεγμονὴν

[297]   ~Παῖς λουόμενος. ~Παῖς λουόμενος ἐν ποταμῷ ἐκινδύνευε πνιγῆναι. Καὶ ἰδών τινα

[253]   καὶ Ἑρμῆς. ~Ξυλευόμενός τις παρὰ ποταμῷ τὸν οἰκεῖον ἀπέβαλε πέλευκυν. ~Ἀμηχανῶν

[292]   ~ἔλεγεν· Ὦ μῆτερ, τὰ σπλάγχνα ἐμῶ. Ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν·

[259]   καὶ Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν τις ἐν ἐρήμῳ εἷρε γυναῖκα μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν,

[275]   δ' ὅσον χρεία. ~Δηχθεὶς δὲ θυμῷ καὶ περισσὸν οἰμώξας ~σκύμνον θεωρῶν

[273]   ἢ ἐνταῦθα παραγενέσθαι, ὅπου, ἐὰν ἀποθάνω, οὐδὲ ταφῆς ~ἀξιωθήσομαι. ~Ὁ λόγος

[254]   τοῦτο ποιῆσαι μὴ δυνηθείς, ὡς ἔγνω ~ἑαυτὸν μέλλοντα κυριευθῆναι ὑπὸ τῆς

[253]   ἐκάθητο. ~Ἐπιφανεὶς οὖν ὁ Ἑρμῆς κἀκείνῳ καὶ τὴν αἰτίαν μαθὼν τοῦ

[290]   ἁπλοῦς ὢν τὸν τρόπον, μεταβαλέσθαι κἀκείνῳ παρῄνει ~τῆς πανουργίας. Ὁ δὲ

[290]   γινόμενοι. ~Ὄφις καὶ καρκῖνος. ~Ὄφις καρκίνῳ συνδιῃτᾶτο, ἑταιρείαν πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος.

[269]   συνεβόσκετο. Λέοντος δ' ἐπελθόντος τῷ ὄνῳ, ὁ ~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε· καὶ ὁ

[269]   ~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων. ~Ὄνῳ ποτὲ ἀλεκτρυὼν συνεβόσκετο. Λέοντος δ'

[266]   καὶ πίπτει. ~Ὄνος βαστάζων ἄγαλμα. ~Ὄνῳ τις ἐπιθεὶς ξόανον ἦγε· πολλοὶ

[276]   ~ἔνθεν δὴ καὶ ἔφησε τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι, φιλτατε, μικρόν, μή τι

[275]   πρὸς πάντα ἴσοι πεφύκασι, κἂν φθόνῳ ~ἀλαζονεύωνται. ~Ὄνος καὶ κύων συνοδοιποροῦντες.

[272]   καὶ ἀφελόμενος ἀπ' αὐτοῦ τῇ ἡμιόνῳ ἐπέθηκε. Καὶ ~τότε ἐκείνη ἀποβλέψασα

[272]   ἀφελόμενος αὐτοῦ τὸ φορτίον τῇ ~ἡμιόνῳ ἐπέθηκεν. Ἔτι δὲ αὐτῶν πόρρω

[296]   σὺν χαρμοσύνῃ. ~Ἐν δευτέρῳ δὲ χρόνῳ ἐσθῆτα κλέπτει, ~καὶ τοῦτο πράττων

[296]   νεανίας ἔτει, ~γηράσας ποτὲ τῷ χρόνῳ μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ' ὀψέ ποτε

[296]   δέλτον ~σοι ἔφερον, οὐκ ἂν φόνῳ παρεδόθην. ~Οὗτος ὁ μῦθος λέγει·

[300]   ~ὅπως σοι κἀγὼ πέρδιξ πολλὰς προσάξω. ~Ὁ δὲ πρὸς αὐτὴν οὕτως

[264]   ἥμερον θεασάμενος ἔν τινι εὐηλίῳ τόπῳ ~προσελθὼν ἐμακάριζεν αὐτὸν ἐπὶ τῇ

[292]   ~Παιδίον ἐσθίον σπλάγχνα. ~Βοτῆρες ἐπ' ἀγρῷ θύοντες αἶγα τοὺς σύνεγγυς ἐκάλεσαν.

[273]   Διὶ ὥστε τοῦ κηπωροῦ ἀπαλλαγεὶς ἑτέρῳ ~ἀπεμποληθῆναι δεσπότῃ. Τοῦ δὲ Διὸς

[273]   ὅπως τοῦ κηπουροῦ αὐτὸν ἀπαλλάξας ~ἑτέρῳ δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ Ἑρμῆν

[258]   ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα ~ἐγγυτέρω ἐγένετο, οὐκέτι ναῦν, ἀλλὰ πλοῖον

[296]   λαμβάνει ταύτην σὺν χαρμοσύνῃ. ~Ἐν δευτέρῳ δὲ χρόνῳ ἐσθῆτα κλέπτει, ~καὶ

[283]   πόλιν κτίζειν φαμένου, ~εἶτα δὲ πορρωτέρω ἀποχωρήσαντος καὶ κρυβέντος, ὁ κορύδαλος

[265]   δὲ ὄνος, ὡς προσῆλθε τῷ ~ῥείθρῳ, ἑκὼν κατέπεσε· τῶν δὲ σπόγγων

[254]   ἀπέχεσθαι τῶν φίλων οἵτινες ἐν καιρῷ περιστάσεως ~οὐ περιμένουσι βοηθῆσαι τοῖς

[264]   Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι σε εὐδαιμονίζω· ὁρῶ γὰρ ὅτι οὐκ ἄνευ κακῶν

[273]   μένειν· ~οὗτ ς γάρ, ὡς ὁρῶ, καὶ τὸ δέρμα μου κατεργάσεται.

[272]   ~ἡμιόνῳ ἐπέθηκεν. Ἔτι δὲ αὐτῶν πόρρω προβαινόντων, ὁρῶν ἔτι ~μᾶλλον ἀποκάμνοντα,

[269]   εὐθὺς τῷ λέοντι. Ὡς δὲ πόρρω τοῦτον ~ἐδίωξεν, ἔνθα μηκέτι ἡ

[273]   πεῖραν. ~(Ὄνος καὶ κηπουρός. ~Ὄνος κηπουρῷ δουλεύων, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἔσθιε,

[299]   τοίνυν ποτὲ πρὸς τὴν τῷ ~κηπωρῷ γεγαμημένην, τά τε ἄλλα ὡμίλει,

[273]   ~(Ὄνος καὶ κηπουρός. ~Ὄνος ὑπηρετούμενος κηπωρῷ, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἤσθιε, πλεῖστα

[299]   ἀνδράσι συνῆψε ταύτας, τὴν ~μὲν κηπωρῷ, θἀτέραν δὲ κεραμεῖ. Ἐλθοῦσα τοίνυν

[299]   μὲν ~αἰθρίαν, τῇ δὲ τῷ κηπωρῷ συνοικούσῃ παμπόλλους ὑετοὺς δοῖεν οἱ

[273]   μετὰ στεναγμῶν ἔφη· Οἴμοι τῷ ~ταλαιπωρῷ, βέλτιον ἦν μοι παρὰ τοῖς

[296]   ~Ἀλλ' ὀψέ ποτε ληφθεὶς ἐπ' αὐτοφώρῳ ~ἄγεται κριθεὶς πρὸς φόνον, φεῦ

[275]   Ἐσχάτου δὲ κινδύνου ~θεράποντες ἐν μέσῳ ὡς εἶδον, ᾖξαν, ~κρανείαις δὲ

[300]   ἐμοῦ πολλὰς πέρδικας ἐγώ σοι κυνηγήσω. Ὁ δὲ ~εἶπεν· Δι' αὐτὸ

[295]   ὡς ἐν ~φρουρᾷ· τί σοι ποιήσω; Καὶ εἰπὼν ἐπέβαλε τῷ τοίχῳ

[264]   αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα καὶ τὸν ~ὀνηλάτην ὀπίσω ἑπόμενον καὶ ῥοπάλῳ παίοντα εἶπεν·

[277]   πρὸς ἑαυτόν, τῆς εἰς τὰ πρόσω φορᾶς ὁ ὄνος οὐχ ἵστατο.

[285]   Ἀλλὰ διὰ τοῦτό σε ~μᾶλλον θύσω, εἰ μηδὲ τῶν ὁμοφύλων ἀπέχῃ.

[300]   Δι' αὐτὸ τοῦτο μᾶλλόν σε θύσω, ὅτι τοὺς συνήθεις καὶ φίλους

[300]   γὰρ τοῦτο μᾶλλον ἐγώ σε θύσω, ~ὅτι φίλους σοὺς προσενεδρεῦσαι θέλεις.

[256]   τὸν πέλεκυν εὗρες, ἐμοὶ αὐτὸν ἀνεκοινώσω. Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι οἱ

[277]   νίκα τὴν κακὴν νίκην ἐν ~τῷ ἀναθέματι. ~{Ὅτι} τοὺς ἀπολλυμένους οἰκείᾳ

[263]   δὲ καταλιπὼν τοὺς ~ἄλλους παρὰ τῷ ἀργοτάτῳ καὶ ἀδηφάγῳ ἔστη. Καὶ

[295]   ~ἐκτυφλῶσαι τὸν λέοντα. Σκόλοψ δὲ τῷ δακτύλῳ αὐτοῦ ἐμπαρεὶς ~ὄγκωμα καὶ

[263]   οὐδὲν ἐποίει, ~δήσας καὶ ἀπαγαγὼν τῷ δεσπότῃ αὐτὸν ἀπέδωκε. Τοῦ δὲ

[291]   ~Ὄφις ὑπὸ πολλῶν πατούμενος ἀνθρώπων τῷ Διὶ ἐνετύγχανε περὶ ~τούτου. Ὁ

[273]   ἔσθιε, πολλὰ δὲ ~ἐκακοπάθει, ηὔξατο τῷ Διὶ ὅπως τοῦ κηπουροῦ αὐτὸν

[273]   ἤσθιε, πλεῖστα δ' ~ἐμόχθει, ηὔξατο τῷ Διὶ ὥστε τοῦ κηπωροῦ ἀπαλλαγεὶς

[260]   εὕρῃ τι, τούτου τὸ ἥμισυ ~τῷ Ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ,

[260]   εὑρήσει τι, τὸ ἥμισυ ~τούτου τῷ ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ

[299]   ἐξελθοῦσα καὶ πρὸς τὴν συνοικοῦσαν τῷ ~κεραμεῖ ἀφικνεῖται. Τοῖς δ' αὐτοῖς

[299]   Ἐλθοῦσα τοίνυν ποτὲ πρὸς τὴν τῷ ~κηπωρῷ γεγαμημένην, τά τε ἄλλα

[299]   Σοὶ μὲν ~αἰθρίαν, τῇ δὲ τῷ κηπωρῷ συνοικούσῃ παμπόλλους ὑετοὺς δοῖεν

[270]   ὁρῶσα τὸν ~ἐπηρτημένον κίνδυνον, προσελθοῦσα τῷ λέοντι, ὑπέσχετο ~παραδώσειν αὐτῷ τὸν

[269]   δι' αὑτὸν ~πεφευγέναι, ἐπέδραμεν εὐθὺς τῷ λέοντι. Ὡς δὲ πόρρω τοῦτον

[271]   ὀλίγον πεσὼν οὕτως ὀδύρῃ; Τούτῳ τῷ λόγῳ χρήσαιτο ~ἄν τις πρὸς

[295]   εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε ~δὲ ἐν τῷ οἰκήματι πρὸς τέρψιν τοῦ υἱοῦ

[269]   ἀλεκτρυὼν συνεβόσκετο. Λέοντος δ' ἐπελθόντος τῷ ὄνῳ, ὁ ~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε· καὶ

[276]   διέκειτο· ~ἔνθεν δὴ καὶ ἔφησε τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι, φιλτατε, μικρόν, μή

[298]   εἰληφέναι τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν δὲ τῷ Ὅρκῳ, καὶ ἀπαγόμενος ὑπ' αὐτοῦ

[297]   Βοήθησόν τι. Ὁ δὲ ἐμέμφετο τῷ παιδὶ ~τολμηρίαν. Τὸ δὲ παιδίον

[265]   Ὁ δὲ ὄνος, ὡς προσῆλθε τῷ ~ῥείθρῳ, ἑκὼν κατέπεσε· τῶν δὲ

[262]   Δία. ~Ὄνοι ποτὲ ἀχθόμενοι ἐπὶ τῷ συνεχῶς ἀχθοφορεῖν καὶ ταλαιπωρεῖν ~πρέσβεις

[273]   πραττόμενα, μετὰ στεναγμῶν ἔφη· Οἴμοι τῷ ~ταλαιπωρῷ, βέλτιον ἦν μοι παρὰ

[295]   σοι ποιήσω; Καὶ εἰπὼν ἐπέβαλε τῷ τοίχῳ τὴν χεῖρα ~ἐκτυφλῶσαι τὸν

[295]   ~οὕτως ἀνῄρηκε τὸν παῖδα, μηδὲν τῷ τοῦ πατρὸς ὠφεληθέντα ~σοφίσματι. ~Ὁ

[296]   ὁ νεανίας ἔτει, ~γηράσας ποτὲ τῷ χρόνῳ μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ' ὀψέ

[263]   καταλιπὼν τοὺς ~ἄλλους παρὰ τῷ ἀργοτάτῳ καὶ ἀδηφάγῳ ἔστη. Καὶ ὡς

[287]   ἀρκείσθω τις καὶ τὴν ~ἀπληστίαν φευγέτω. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιθα δέ τις

[281]   καὶ κοράκων. Χάριν δὲ μίαν αἰτῶ σε, ἐξελεῖν τοῦ ~ποδός μου

[262]   ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τὸ ἑκάστῳ πεπρωμένον ἀθεράπευτόν ἐστι. ~Ὄνον ἀγοράζων.

[299]   ἄλλων ἐπαγγέλλονται, {κἂν οὐδένων εἰσὶν ἐλάττω} ~(Πέρδιξ καὶ ἄνθρωπος. ~Πέρδικά τις

[298]   κρημνόν, ᾐτιᾶτο αὐτὸν ὡς προειπὼν αὐτῷ διὰ τριάκοντα ἐτῶν ~ἐπιπορεύεσθαι, οὐδὲ

[253]   ἀποδεξάμενος αὐτοῦ τὴν ~δικαιοσύνην, πάντας αὐτῷ ἐδωρήσατο. Ὁ δὲ παραγενόμενος πρὸς

[261]   παῖς τις ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα δὲ αὐτῷ ἡ Τύχη ἐβόα· ~Ἀνάστα καὶ

[295]   βουβῶνος εἰργάσατο· πυρετὸς δὲ ~ἐπιγενόμενος αὐτῷ θᾶττον τοῦ βίου μετέστησεν. Ὁ

[265]   ἐν ᾧ τις εὐτύχησεν, ἐν αὐτῷ καὶ πίπτει. ~Ὄνος βαστάζων ἄγαλμα.

[274]   λειμῶνι ἐνέμετο. Κόρακος δὲ ~ἐπικαθίσαντος αὐτῷ καὶ τὸ ἕλκος κρούοντος, ὁ

[256]   ~ἅτερος ὁ μὴ εὑρὼν παρῄνει αὐτῷ μὴ λέγειν· Εὕρηκα, ἀλλ' Εὑρήκαμεν.

[285]   ~Ὀρνιθοθήρας καὶ πέρδιξ. ~Ὀρνιθοθήρας, ὀψιαίτερον αὐτῷ ξένου παραγενομένου, μὴ ἔχων ὅ

[285]   παραγενομένου, μὴ ἔχων ὅ τι ~αὐτῷ παραθείη, ὥρμησεν ἐπὶ τὸν τιθασσὸν

[254]   προσεποιεῖτο. Τῆς δὲ ἄρκτου προσενεγκούσης αὐτῷ τὸ ~ῥύγχος καὶ περιοσφραινομένης τὰς

[270]   προσελθοῦσα τῷ λέοντι, ὑπέσχετο ~παραδώσειν αὐτῷ τὸν ὄνον, ἐὰν αὐτῇ τὸ

[294]   ~ὥραις ἀναπεταννῦσα καὶ τὰς ἐπιτηδείους αὐτῷ τροφὰς παρεχομένη. ~Καὶ ποτε ἀνοιξάσης

[272]   ἐμπεφορτισμένοι. ~Ὄνος καὶ ἡμίονος ἐν ταὐτῷ ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ὁ ὄνος

[256]   ~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς. ~Δύο ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου δὲ πέλεκυν εὑρόντος,

[276]   συνοδοιποροῦντες. ~Ὄνος καὶ κύων ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Εὑρόντες δὲ ἐπὶ γῆς

[258]   μηδὲν ὂν ἡμεῖς μάτην ~προσεδεχόμεθα. ~Οὑτω καὶ τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ

[289]   ἑαυτοὺς μάχην, ἐπ' ἐκείνους ἐτράπησαν. ~Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν πόλεων οἱ

[255]   ἰδίαν πήρωσιν προεῖδεν, ἵνα φυλάξηται; ~Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ ἐν

[257]   ἀχρείαν με καὶ ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε. ~Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων τινὲς ἀτυχεῖς

[282]   ἢ τῇ ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ χαρίζεσθαι. ~Οὕτω καὶ τῶν οἰκετῶν οὐ μεμπτέοι

[251]   εἶναι, καὶ πάλιν ἀπελύθη. Καὶ οὕτω συνέβη δὶς αὐτὴν ~ἀλλαξαμένην τὸ

[251]   ἀλλὰ νυκτερίδα, καὶ πάλιν ἀπελύθη. Οὕτω τε ~συνέβη αὐτῇ δὶς ἐναλλαξαμένῃ

[294]   ἐπιθείσης, ὁ παῖς ~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν. Οὕτω τε συνέβη τῆς λάρνακος τὸν

[280]   δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ εἶπεν· ~Πῶς οὕτω τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ τὸ σκληρὸν

[287]   ὅτι ἔχων τι ἀρκέσθητι ἐπὶ τούτῳ, τὴν δὲ ἀπληστίαν ~φεῦγε, μή

[271]   πρὸς ὀλίγον πεσὼν οὕτως ὀδύρῃ; Τούτῳ τῷ λόγῳ χρήσαιτο ~ἄν τις

[295]   ποιήσω; Καὶ εἰπὼν ἐπέβαλε τῷ τοίχῳ τὴν χεῖρα ~ἐκτυφλῶσαι τὸν λέοντα.

[281]   δὲ λύκος ἔφη· Οἴμοι, δίκαια πάσχω, ὅτι ~μάγειρος εἶναι μαθὼν πρῶτον,

Fables
[257]	δένδρον. Ἡ δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη·	Ὦ	ἀχάριστοι, ἔτι τῆς ἐξ ~ἐμοῦ
[260]	τινος βωμοῦ ἔθηκεν, ~εἰπών· Ἀπέχεις,	ὦ	Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν· καὶ γὰρ
[260]	τινος ἀνέθηκε ~βωμοῦ, φήσας· Ἀπέχεις,	ὦ	Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν· τοῦ γὰρ
[295]	~πλησίον τοῦ λέοντος στὰς εἶπεν·	Ὦ	κάκιστον θηρίον, διὰ σὲ καὶ
[281]	δὲ ἰδὼν καὶ φοβηθεὶς ~εἶπεν·	Ὦ	λύκε, ἀποθνῄσκω ἐκ πόνου· καλὸν
[286]	Χελιδὼν δὲ θεασαμένη αὐτὴν ἔφη·	Ὦ	ματαία, τί ~ταῦτα ἀνατρέφεις ἅπερ,
[299]	Τὰ μὲν ἄλλα καλῶς ἡμῖν,	ὦ	μῆτερ, ἔχει· εὔχου δ' αἰθρίαν
[292]	ἐκ τῶν κρεῶν, ὀδυνώμενον ~ἔλεγεν·	Ὦ	μῆτερ, τὰ σπλάγχνα ἐμῶ. Ἡ
[272]	ἀποβλέψασα εἰς τὸν ὄνον εἶπεν·	Ὦ	οὗτος, ἆρά σοι οὐ ~δοκῶ
[283]	~προσδραμόντος καὶ συλλαβόντος αὐτόν, ἔφη·	Ὦ	οὗτος, ἐὰν τοιαύτας ~πόλεις κτίζῃς,
[283]	~δὲ ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος εἶπεν·	Ὦ	οὗτος, εἰ τοιαύτην ~πόλιν κτίζεις,
[271]	ἀκούσαντες αὐτοῦ τῶν στεναγμῶν ἔφασαν·	Ὦ	~οὗτος, καὶ τί ἂν ἐποίησας,
[296]	ἐβόα· Τί πέπονθας τοῦτο, ~{ἐμὸν}	ὦ	τέκνον; Ὁ δ' ἔφησε πρὸς
[265]	ἦγε βαστάζων. ~Ὅτι πολλάκις ἐν	ᾧ	τις εὐτύχησεν, ἐν αὐτῷ καὶ
[300]	ζῆν, κυνηγέτα περδίκων, ~ὅπως σοι	κἀγὼ	πέρδιξ πολλὰς προσάξω. ~Ὁ δὲ
[263]	~ἄλλους παρὰ τῷ ἀργοτάτῳ καὶ	ἀδηφάγῳ	ἔστη. Καὶ ὡς οὐδὲν ἐποίει,
[267]	~Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς καὶ	ἐγὼ	ἄν σε ἐφοβήθην, εἰ μὴ
[269]	Ὁ δὲ θνῄσκων ἐβόα· Ἄθλιος	ἐγὼ	καὶ ~ἀνόητος· πολεμιστῶν γὰρ μὴ
[300]	ἀνταπεκρίθη· ~Διὰ γὰρ τοῦτο μᾶλλον	ἐγώ	σε θύσω, ~ὅτι φίλους σοὺς
[300]	καὶ ἀντ' ἐμοῦ πολλὰς πέρδικας	ἐγώ	σοι κυνηγήσω. Ὁ δὲ ~εἶπεν·
[271]	πεσὼν οὕτως ὀδύρῃ; Τούτῳ τῷ	λόγῳ	χρήσαιτο ~ἄν τις πρὸς ἄνδρα
[296]	ἔτει, ~γηράσας ποτὲ τῷ χρόνῳ	μείζω	κλέπτει. ~Ἀλλ' ὀψέ ποτε ληφθεὶς
[264]	εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι σε	εὐδαιμονίζω·	ὁρῶ γὰρ ὅτι οὐκ ἄνευ
[287]	~κέρδους ἐστερήθη. Ὅτι τοῖς παροῦσιν	ἀρκείσθω	τις καὶ τὴν ~ἀπληστίαν φευγέτω.
[252]	ὁ θεὸς καὶ οἱ ἄνθρωποι,	πορευθῶ	~ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ εἶπαν
[252]	τὸ ~γέννημά μου τὸ ἀγαθόν,	πορευθῶ	τοῦ ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ
[275]	γὰρ παρ' οὐρηέσι οὐκ ἐπολεύμην,	~βαιῷ	δ' ὁ μέλεος κυνὶ παρισούμην;
[264]	ὄνον ἥμερον θεασάμενος ἔν τινι	εὐηλίῳ	τόπῳ ~προσελθὼν ἐμακάριζεν αὐτὸν ἐπὶ
[293]	~Παῖς τις θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε	σκορπίῳ.	Ὁ δὲ τὸ τοῦ παιδὸς
[272]	Ὦ οὗτος, ἆρά σοι οὐ	~δοκῶ	δικαίως τῆς διπλῆς τροφῆς ἀξιωθῆναι;
[298]	τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν δὲ τῷ	Ὅρκῳ,	καὶ ἀπαγόμενος ὑπ' αὐτοῦ ~ἐπὶ
[281]	καὶ φοβηθεὶς ~εἶπεν· Ὦ λύκε,	ἀποθνῄσκω	ἐκ πόνου· καλὸν δέ μοί
[283]	πιστεύσας, προσελθὼν εἰς τὸν βρόχον	ἑάλω.	Τοῦ ~δὲ ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος
[264]	τὸν ~ὀνηλάτην ὀπίσω ἑπόμενον καὶ	ῥοπάλῳ	παίοντα εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι
[284]	τὴν ~ὁμοίαν ψῆφον ἐπιτάξαι σοι	μέλλω.	~Ὅτι ἐπισφαλὲς τὸ συγκοινωνεῖν κακοῖς
[273]	δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος, ἐπειδὴ καὶ	πολλῷ	~πλείονα ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο, καὶ τὸν
[290]	ὅτι οἱ τοῖς φίλοις σὺν	δόλῳ	προσιόντες αὐτοὶ μᾶλλον ~βλάπτονται. ~Ὄφις
[295]	τὸν λέοντα. Σκόλοψ δὲ τῷ	δακτύλῳ	αὐτοῦ ἐμπαρεὶς ~ὄγκωμα καὶ φλεγμονὴν
[297]	~Παῖς λουόμενος. ~Παῖς λουόμενος ἐν	ποταμῷ	ἐκινδύνευε πνιγῆναι. Καὶ ἰδών τινα
[253]	καὶ Ἑρμῆς. ~Ξυλευόμενός τις παρὰ	ποταμῷ	τὸν οἰκεῖον ἀπέβαλε πέλευκυν. ~Ἀμηχανῶν
[292]	~ἔλεγεν· Ὦ μῆτερ, τὰ σπλάγχνα	ἐμῶ.	Ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν·
[259]	καὶ Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν τις ἐν	ἐρήμῳ	εἷρε γυναῖκα μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν,
[275]	δ' ὅσον χρεία. ~Δηχθεὶς δὲ	θυμῷ	καὶ περισσὸν οἰμώξας ~σκύμνον θεωρῶν
[273]	ἢ ἐνταῦθα παραγενέσθαι, ὅπου, ἐὰν	ἀποθάνω,	οὐδὲ ταφῆς ~ἀξιωθήσομαι. ~Ὁ λόγος
[254]	τοῦτο ποιῆσαι μὴ δυνηθείς, ὡς	ἔγνω	~ἑαυτὸν μέλλοντα κυριευθῆναι ὑπὸ τῆς
[253]	ἐκάθητο. ~Ἐπιφανεὶς οὖν ὁ Ἑρμῆς	κἀκείνῳ	καὶ τὴν αἰτίαν μαθὼν τοῦ
[290]	ἁπλοῦς ὢν τὸν τρόπον, μεταβαλέσθαι	κἀκείνῳ	παρῄνει ~τῆς πανουργίας. Ὁ δὲ
[290]	γινόμενοι. ~Ὄφις καὶ καρκῖνος. ~Ὄφις	καρκίνῳ	συνδιῃτᾶτο, ἑταιρείαν πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος.
[269]	συνεβόσκετο. Λέοντος δ' ἐπελθόντος τῷ	ὄνῳ,	ὁ ~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε· καὶ ὁ
[269]	~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων.	~Ὄνῳ	ποτὲ ἀλεκτρυὼν συνεβόσκετο. Λέοντος δ'
[266]	καὶ πίπτει. ~Ὄνος βαστάζων ἄγαλμα.	~Ὄνῳ	τις ἐπιθεὶς ξόανον ἦγε· πολλοὶ
[276]	~ἔνθεν δὴ καὶ ἔφησε τῷ	ὄνῳ·	Ὑπόβαθι, φιλτατε, μικρόν, μή τι
[275]	πρὸς πάντα ἴσοι πεφύκασι, κἂν	φθόνῳ	~ἀλαζονεύωνται. ~Ὄνος καὶ κύων συνοδοιποροῦντες.
[272]	καὶ ἀφελόμενος ἀπ' αὐτοῦ τῇ	ἡμιόνῳ	ἐπέθηκε. Καὶ ~τότε ἐκείνη ἀποβλέψασα
[272]	ἀφελόμενος αὐτοῦ τὸ φορτίον τῇ	~ἡμιόνῳ	ἐπέθηκεν. Ἔτι δὲ αὐτῶν πόρρω
[296]	σὺν χαρμοσύνῃ. ~Ἐν δευτέρῳ δὲ	χρόνῳ	ἐσθῆτα κλέπτει, ~καὶ τοῦτο πράττων
[296]	νεανίας ἔτει, ~γηράσας ποτὲ τῷ	χρόνῳ	μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ' ὀψέ ποτε
[296]	δέλτον ~σοι ἔφερον, οὐκ ἂν	φόνῳ	παρεδόθην. ~Οὗτος ὁ μῦθος λέγει·
[300]	~ὅπως σοι κἀγὼ πέρδιξ πολλὰς	προσάξω.	~Ὁ δὲ πρὸς αὐτὴν οὕτως
[264]	ἥμερον θεασάμενος ἔν τινι εὐηλίῳ	τόπῳ	~προσελθὼν ἐμακάριζεν αὐτὸν ἐπὶ τῇ
[292]	~Παιδίον ἐσθίον σπλάγχνα. ~Βοτῆρες ἐπ'	ἀγρῷ	θύοντες αἶγα τοὺς σύνεγγυς ἐκάλεσαν.
[273]	Διὶ ὥστε τοῦ κηπωροῦ ἀπαλλαγεὶς	ἑτέρῳ	~ἀπεμποληθῆναι δεσπότῃ. Τοῦ δὲ Διὸς
[273]	ὅπως τοῦ κηπουροῦ αὐτὸν ἀπαλλάξας	~ἑτέρῳ	δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ Ἑρμῆν
[258]	ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα	~ἐγγυτέρω	ἐγένετο, οὐκέτι ναῦν, ἀλλὰ πλοῖον
[296]	λαμβάνει ταύτην σὺν χαρμοσύνῃ. ~Ἐν	δευτέρῳ	δὲ χρόνῳ ἐσθῆτα κλέπτει, ~καὶ
[283]	πόλιν κτίζειν φαμένου, ~εἶτα δὲ	πορρωτέρω	ἀποχωρήσαντος καὶ κρυβέντος, ὁ κορύδαλος
[265]	δὲ ὄνος, ὡς προσῆλθε τῷ	~ῥείθρῳ,	ἑκὼν κατέπεσε· τῶν δὲ σπόγγων
[254]	ἀπέχεσθαι τῶν φίλων οἵτινες ἐν	καιρῷ	περιστάσεως ~οὐ περιμένουσι βοηθῆσαι τοῖς
[264]	Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι σε εὐδαιμονίζω·	ὁρῶ	γὰρ ὅτι οὐκ ἄνευ κακῶν
[273]	μένειν· ~οὗτ ς γάρ, ὡς	ὁρῶ,	καὶ τὸ δέρμα μου κατεργάσεται.
[272]	~ἡμιόνῳ ἐπέθηκεν. Ἔτι δὲ αὐτῶν	πόρρω	προβαινόντων, ὁρῶν ἔτι ~μᾶλλον ἀποκάμνοντα,
[269]	εὐθὺς τῷ λέοντι. Ὡς δὲ	πόρρω	τοῦτον ~ἐδίωξεν, ἔνθα μηκέτι ἡ
[273]	πεῖραν. ~(Ὄνος καὶ κηπουρός. ~Ὄνος	κηπουρῷ	δουλεύων, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἔσθιε,
[299]	τοίνυν ποτὲ πρὸς τὴν τῷ	~κηπωρῷ	γεγαμημένην, τά τε ἄλλα ὡμίλει,
[273]	~(Ὄνος καὶ κηπουρός. ~Ὄνος ὑπηρετούμενος	κηπωρῷ,	ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἤσθιε, πλεῖστα
[299]	ἀνδράσι συνῆψε ταύτας, τὴν ~μὲν	κηπωρῷ,	θἀτέραν δὲ κεραμεῖ. Ἐλθοῦσα τοίνυν
[299]	μὲν ~αἰθρίαν, τῇ δὲ τῷ	κηπωρῷ	συνοικούσῃ παμπόλλους ὑετοὺς δοῖεν οἱ
[273]	μετὰ στεναγμῶν ἔφη· Οἴμοι τῷ	~ταλαιπωρῷ,	βέλτιον ἦν μοι παρὰ τοῖς
[296]	~Ἀλλ' ὀψέ ποτε ληφθεὶς ἐπ'	αὐτοφώρῳ	~ἄγεται κριθεὶς πρὸς φόνον, φεῦ
[275]	Ἐσχάτου δὲ κινδύνου ~θεράποντες ἐν	μέσῳ	ὡς εἶδον, ᾖξαν, ~κρανείαις δὲ
[300]	ἐμοῦ πολλὰς πέρδικας ἐγώ σοι	κυνηγήσω.	Ὁ δὲ ~εἶπεν· Δι' αὐτὸ
[295]	ὡς ἐν ~φρουρᾷ· τί σοι	ποιήσω;	Καὶ εἰπὼν ἐπέβαλε τῷ τοίχῳ
[264]	αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα καὶ τὸν ~ὀνηλάτην	ὀπίσω	ἑπόμενον καὶ ῥοπάλῳ παίοντα εἶπεν·
[277]	πρὸς ἑαυτόν, τῆς εἰς τὰ	πρόσω	φορᾶς ὁ ὄνος οὐχ ἵστατο.
[285]	Ἀλλὰ διὰ τοῦτό σε ~μᾶλλον	θύσω,	εἰ μηδὲ τῶν ὁμοφύλων ἀπέχῃ.
[300]	Δι' αὐτὸ τοῦτο μᾶλλόν σε	θύσω,	ὅτι τοὺς συνήθεις καὶ φίλους
[300]	γὰρ τοῦτο μᾶλλον ἐγώ σε	θύσω,	~ὅτι φίλους σοὺς προσενεδρεῦσαι θέλεις.
[256]	τὸν πέλεκυν εὗρες, ἐμοὶ αὐτὸν	ἀνεκοινώσω.	Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι οἱ
[277]	νίκα τὴν κακὴν νίκην ἐν	~τῷ	ἀναθέματι. ~{Ὅτι} τοὺς ἀπολλυμένους οἰκείᾳ
[263]	δὲ καταλιπὼν τοὺς ~ἄλλους παρὰ	τῷ	ἀργοτάτῳ καὶ ἀδηφάγῳ ἔστη. Καὶ
[295]	~ἐκτυφλῶσαι τὸν λέοντα. Σκόλοψ δὲ	τῷ	δακτύλῳ αὐτοῦ ἐμπαρεὶς ~ὄγκωμα καὶ
[263]	οὐδὲν ἐποίει, ~δήσας καὶ ἀπαγαγὼν	τῷ	δεσπότῃ αὐτὸν ἀπέδωκε. Τοῦ δὲ
[291]	~Ὄφις ὑπὸ πολλῶν πατούμενος ἀνθρώπων	τῷ	Διὶ ἐνετύγχανε περὶ ~τούτου. Ὁ
[273]	ἔσθιε, πολλὰ δὲ ~ἐκακοπάθει, ηὔξατο	τῷ	Διὶ ὅπως τοῦ κηπουροῦ αὐτὸν
[273]	ἤσθιε, πλεῖστα δ' ~ἐμόχθει, ηὔξατο	τῷ	Διὶ ὥστε τοῦ κηπωροῦ ἀπαλλαγεὶς
[260]	εὕρῃ τι, τούτου τὸ ἥμισυ	~τῷ	Ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ,
[260]	εὑρήσει τι, τὸ ἥμισυ ~τούτου	τῷ	ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ
[299]	ἐξελθοῦσα καὶ πρὸς τὴν συνοικοῦσαν	τῷ	~κεραμεῖ ἀφικνεῖται. Τοῖς δ' αὐτοῖς
[299]	Ἐλθοῦσα τοίνυν ποτὲ πρὸς τὴν	τῷ	~κηπωρῷ γεγαμημένην, τά τε ἄλλα
[299]	Σοὶ μὲν ~αἰθρίαν, τῇ δὲ	τῷ	κηπωρῷ συνοικούσῃ παμπόλλους ὑετοὺς δοῖεν
[270]	ὁρῶσα τὸν ~ἐπηρτημένον κίνδυνον, προσελθοῦσα	τῷ	λέοντι, ὑπέσχετο ~παραδώσειν αὐτῷ τὸν
[269]	δι' αὑτὸν ~πεφευγέναι, ἐπέδραμεν εὐθὺς	τῷ	λέοντι. Ὡς δὲ πόρρω τοῦτον
[271]	ὀλίγον πεσὼν οὕτως ὀδύρῃ; Τούτῳ	τῷ	λόγῳ χρήσαιτο ~ἄν τις πρὸς
[295]	εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε ~δὲ ἐν	τῷ	οἰκήματι πρὸς τέρψιν τοῦ υἱοῦ
[269]	ἀλεκτρυὼν συνεβόσκετο. Λέοντος δ' ἐπελθόντος	τῷ	ὄνῳ, ὁ ~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε· καὶ
[276]	διέκειτο· ~ἔνθεν δὴ καὶ ἔφησε	τῷ	ὄνῳ· Ὑπόβαθι, φιλτατε, μικρόν, μή
[298]	εἰληφέναι τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν δὲ	τῷ	Ὅρκῳ, καὶ ἀπαγόμενος ὑπ' αὐτοῦ
[297]	Βοήθησόν τι. Ὁ δὲ ἐμέμφετο	τῷ	παιδὶ ~τολμηρίαν. Τὸ δὲ παιδίον
[265]	Ὁ δὲ ὄνος, ὡς προσῆλθε	τῷ	~ῥείθρῳ, ἑκὼν κατέπεσε· τῶν δὲ
[262]	Δία. ~Ὄνοι ποτὲ ἀχθόμενοι ἐπὶ	τῷ	συνεχῶς ἀχθοφορεῖν καὶ ταλαιπωρεῖν ~πρέσβεις
[273]	πραττόμενα, μετὰ στεναγμῶν ἔφη· Οἴμοι	τῷ	~ταλαιπωρῷ, βέλτιον ἦν μοι παρὰ
[295]	σοι ποιήσω; Καὶ εἰπὼν ἐπέβαλε	τῷ	τοίχῳ τὴν χεῖρα ~ἐκτυφλῶσαι τὸν
[295]	~οὕτως ἀνῄρηκε τὸν παῖδα, μηδὲν	τῷ	τοῦ πατρὸς ὠφεληθέντα ~σοφίσματι. ~Ὁ
[296]	ὁ νεανίας ἔτει, ~γηράσας ποτὲ	τῷ	χρόνῳ μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ' ὀψέ
[263]	καταλιπὼν τοὺς ~ἄλλους παρὰ τῷ	ἀργοτάτῳ	καὶ ἀδηφάγῳ ἔστη. Καὶ ὡς
[287]	ἀρκείσθω τις καὶ τὴν ~ἀπληστίαν	φευγέτω.	~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιθα δέ τις
[281]	καὶ κοράκων. Χάριν δὲ μίαν	αἰτῶ	σε, ἐξελεῖν τοῦ ~ποδός μου
[262]	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τὸ	ἑκάστῳ	πεπρωμένον ἀθεράπευτόν ἐστι. ~Ὄνον ἀγοράζων.
[299]	ἄλλων ἐπαγγέλλονται, {κἂν οὐδένων εἰσὶν	ἐλάττω}	~(Πέρδιξ καὶ ἄνθρωπος. ~Πέρδικά τις
[298]	κρημνόν, ᾐτιᾶτο αὐτὸν ὡς προειπὼν	αὐτῷ	διὰ τριάκοντα ἐτῶν ~ἐπιπορεύεσθαι, οὐδὲ
[253]	ἀποδεξάμενος αὐτοῦ τὴν ~δικαιοσύνην, πάντας	αὐτῷ	ἐδωρήσατο. Ὁ δὲ παραγενόμενος πρὸς
[261]	παῖς τις ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα δὲ	αὐτῷ	ἡ Τύχη ἐβόα· ~Ἀνάστα καὶ
[295]	βουβῶνος εἰργάσατο· πυρετὸς δὲ ~ἐπιγενόμενος	αὐτῷ	θᾶττον τοῦ βίου μετέστησεν. Ὁ
[265]	ἐν ᾧ τις εὐτύχησεν, ἐν	αὐτῷ	καὶ πίπτει. ~Ὄνος βαστάζων ἄγαλμα.
[274]	λειμῶνι ἐνέμετο. Κόρακος δὲ ~ἐπικαθίσαντος	αὐτῷ	καὶ τὸ ἕλκος κρούοντος, ὁ
[256]	~ἅτερος ὁ μὴ εὑρὼν παρῄνει	αὐτῷ	μὴ λέγειν· Εὕρηκα, ἀλλ' Εὑρήκαμεν.
[285]	~Ὀρνιθοθήρας καὶ πέρδιξ. ~Ὀρνιθοθήρας, ὀψιαίτερον	αὐτῷ	ξένου παραγενομένου, μὴ ἔχων ὅ
[285]	παραγενομένου, μὴ ἔχων ὅ τι	~αὐτῷ	παραθείη, ὥρμησεν ἐπὶ τὸν τιθασσὸν
[254]	προσεποιεῖτο. Τῆς δὲ ἄρκτου προσενεγκούσης	αὐτῷ	τὸ ~ῥύγχος καὶ περιοσφραινομένης τὰς
[270]	προσελθοῦσα τῷ λέοντι, ὑπέσχετο ~παραδώσειν	αὐτῷ	τὸν ὄνον, ἐὰν αὐτῇ τὸ
[294]	~ὥραις ἀναπεταννῦσα καὶ τὰς ἐπιτηδείους	αὐτῷ	τροφὰς παρεχομένη. ~Καὶ ποτε ἀνοιξάσης
[272]	ἐμπεφορτισμένοι. ~Ὄνος καὶ ἡμίονος ἐν	ταὐτῷ	ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ὁ ὄνος
[256]	~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς. ~Δύο ἐν	ταὐτῷ	ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου δὲ πέλεκυν εὑρόντος,
[276]	συνοδοιποροῦντες. ~Ὄνος καὶ κύων ἐν	ταὐτῷ	ὡδοιπόρουν. Εὑρόντες δὲ ἐπὶ γῆς
[258]	μηδὲν ὂν ἡμεῖς μάτην ~προσεδεχόμεθα.	~Οὑτω	καὶ τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ
[289]	ἑαυτοὺς μάχην, ἐπ' ἐκείνους ἐτράπησαν.	~Οὕτω	καὶ ἐπὶ τῶν πόλεων οἱ
[255]	ἰδίαν πήρωσιν προεῖδεν, ἵνα φυλάξηται;	~Οὕτω	καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ ἐν
[257]	ἀχρείαν με καὶ ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε.	~Οὕτω	καὶ τῶν ἀνθρώπων τινὲς ἀτυχεῖς
[282]	ἢ τῇ ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ χαρίζεσθαι.	~Οὕτω	καὶ τῶν οἰκετῶν οὐ μεμπτέοι
[251]	εἶναι, καὶ πάλιν ἀπελύθη. Καὶ	οὕτω	συνέβη δὶς αὐτὴν ~ἀλλαξαμένην τὸ
[251]	ἀλλὰ νυκτερίδα, καὶ πάλιν ἀπελύθη.	Οὕτω	τε ~συνέβη αὐτῇ δὶς ἐναλλαξαμένῃ
[294]	ἐπιθείσης, ὁ παῖς ~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν.	Οὕτω	τε συνέβη τῆς λάρνακος τὸν
[280]	δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ εἶπεν· ~Πῶς	οὕτω	τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ τὸ σκληρὸν
[287]	ὅτι ἔχων τι ἀρκέσθητι ἐπὶ	τούτῳ,	τὴν δὲ ἀπληστίαν ~φεῦγε, μή
[271]	πρὸς ὀλίγον πεσὼν οὕτως ὀδύρῃ;	Τούτῳ	τῷ λόγῳ χρήσαιτο ~ἄν τις
[295]	ποιήσω; Καὶ εἰπὼν ἐπέβαλε τῷ	τοίχῳ	τὴν χεῖρα ~ἐκτυφλῶσαι τὸν λέοντα.
[281]	δὲ λύκος ἔφη· Οἴμοι, δίκαια	πάσχω,	ὅτι ~μάγειρος εἶναι μαθὼν πρῶτον,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 27/05/2005