| Fables |
|---|
| [299] |
ἡμῖν,
ὦ
μῆτερ,
ἔχει·
εὔχου
|
δ' |
αἰθρίαν
~ἡμῖν
καὶ
ἡλίους
γίνεσθαι |
| [299] |
συνοικοῦσαν
τῷ
~κεραμεῖ
ἀφικνεῖται.
Τοῖς
|
δ' |
αὐτοῖς
χρησαμένη
καὶ
πρὸς
ἐκείνην |
| [275] |
~τὸν
δεσπότην
περιέσκαιρε
ποικίλως·
~ἐκεῖνος
|
δ' |
αὐτὸν
κατεῖχε
ἐν
τοῖς
κόλποις. |
| [280] |
παλιούρων
ἤσθιεν
ὀξείην
χαίτην.
~Τὸν
|
δ' |
εἶδεν
ἀλώπηξ,
κερτομοῦσα
δ'
εἰρήκει· |
| [280] |
~Τὸν
δ'
εἶδεν
ἀλώπηξ,
κερτομοῦσα
|
δ' |
εἰρήκει·
~Πῶς
οὕτως
ἁπαλῇ
καὶ |
| [296] |
ἀσπασμόν,
μῆτερ,
~τὸν
τελευταῖον.
Ἡ
|
δ' |
ἐλθοῦσα
πλησίον
~τούτου,
ἔδακεν
εὐθὺς |
| [273] |
ἐπειδὴ
ὀλίγα
μὲν
ἤσθιε,
πλεῖστα
|
δ' |
~ἐμόχθει,
ηὔξατο
τῷ
Διὶ
ὥστε |
| [299] |
ἡ
κατὰ
λόγον
~προσγένοιτο.
Ἐκεῖθεν
|
δ' |
ἐξελθοῦσα
καὶ
πρὸς
τὴν
συνοικοῦσαν |
| [269] |
~Ὄνῳ
ποτὲ
ἀλεκτρυὼν
συνεβόσκετο.
Λέοντος
|
δ' |
ἐπελθόντος
τῷ
ὄνῳ,
ὁ
~ἀλεκτρυὼν |
| [268] |
ἄχυρον
λαμβάνοντος
εἰς
κόρον.
~Ὅτε
|
δ' |
ἐπέστη
ὁ
καιρὸς
τοῦ
πολέμου, |
| [275] |
εὐθὺς
ἠλόησε
τά
σκεύη,
~δειπνοῦντα
|
δ' |
εὐθὺς
ἦλθε
δεσπότην
κύσων
~νώτοις |
| [275] |
ἐς
μέσον
βαλὼν
θλάσεν,
~ἅπαντα
|
δ' |
εὐθὺς
ἠλόησε
τά
σκεύη,
~δειπνοῦντα |
| [296] |
τοῦτο,
~{ἐμὸν}
ὦ
τέκνον;
Ὁ
|
δ' |
ἔφησε
πρὸς
τὴν
μητέρα·
~Ἔγγισον |
| [290] |
οὐδοτιοῦν
ἑαυτὸν
παρεῖχε
πειθόμενον.
~Ἐπιτηρήσας
|
δ' |
ὁ
καρκῖνος
αὐτὸν
ὑπνοῦντα
καὶ |
| [275] |
παρ'
οὐρηέσι
οὐκ
ἐπολεύμην,
~βαιῷ
|
δ' |
ὁ
μέλεος
κυνὶ
παρισούμην;
~Ὅτι |
| [269] |
~ἀλεκτρυόνος
φωνὴν
φοβεῖσθαι-
ἔφυγεν.
Ὁ
|
δ' |
ὄνος,
νομίσας
δι'
αὑτὸν
~πεφευγέναι, |
| [275] |
~ἦγεν
ἀφ'
ὕψους,
ἐξ
ἀγροῦ
|
δ' |
ὅσον
χρεία.
~Δηχθεὶς
δὲ
θυμῷ |
| [290] |
οἷόν
τε
πιέσας,
φονεύει.
Τοῦ
|
δ' |
ὄφεως
μετὰ
~θάνατον
ἐκταθέντος,
ἐκεῖνος |
| [299] |
ἄλλα,
μῆτερ,
ἔφη,
καλῶς·
εὔχου
|
δ' |
ὑετῶν
ἡμῖν
γενέσθαι
~φοράν,
ὡς |
| [275] |
ἀλήθων
~πυρὸν
φίλης
Δήμητρος,
ἡμέρας
|
δ' |
ὕλην
~ἦγεν
ἀφ'
ὕψους,
ἐξ |
| [253] |
δὲ
σὺν
ἡδονῇ·
Ναὶ
ἀληθῶς
|
ἥδ' |
ἐστί
φήσαντος,
μισήσας
~ὁ
θεὸς |
| [268] |
ἀφθόνως
τρεφόμενον
καὶ
ἐπιμελῶς,
~αὐτὸς
|
μηδ' |
ἀχύρων
ἅλις
ἔχων,
καὶ
ταῦτα |
| [256] |
οἱ
μὴ
μεταλαμβάνοντες
τῶν
εὐτυχημάτων
|
οὐδ' |
ἐν
~ταῖς
συμφοραῖς
βέβαιοί
εἰσι |
