| Fables |
|---|
| [272] |
~προσήκει
μὴ
ἀπὸ
τῆς
ἀρχῆς,
|
ἀλλ' |
ἀπὸ
τοῦ
τέλους
τὴν
ἑκάστου |
| [256] |
δὲ
ἔφη·
Μὴ
ἀπολώλαμεν
εἴπῃς,
|
ἀλλ' |
ἀπολώλα·
~οὐδὲ
γὰρ,
ὅτε
τὸν |
| [263] |
τὴν
δοκιμασίαν
ἐποιήσατο,
~ὑποτυχὼν
εἶπεν·
|
Ἀλλ' |
ἔγωγε
οὐδὲν
ἐπιδέομαι
πείρας·
οἶδα |
| [264] |
ἑπόμενον
καὶ
ῥοπάλῳ
παίοντα
εἶπεν·
|
Ἀλλ' |
ἔγωγε
~οὐκέτι
σε
εὐδαιμονίζω·
ὁρῶ |
| [291] |
δὲ
Ζεὺς
πρὸς
αὐτὸν
εἶπεν·
|
Ἀλλ' |
εἰ
τὸν
πρότερόν
σε
~πατήσαντα |
| [273] |
ὑπὸ
τοῦ
δεσπότου
πραττόμενα,
ἔφη·
|
Ἀλλ' |
ἔμοιγε
~αἱρετώτερον
ἦν
παρὰ
τοῖς |
| [267] |
προακηκουῖα)
ἔφη
πρὸς
τὸν
ὄνον·
|
~Ἀλλ' |
εὖ
ἴσθι
ὡς
καὶ
ἐγὼ |
| [298] |
δέδωκεν.
Ὁ
δὲ
~ὑπολαβὼν
ἔφη·
|
Ἀλλ' |
εὖ
ἴσθι
ὡς,
ὅταν
μέλλῃ |
| [256] |
παρῄνει
αὐτῷ
μὴ
λέγειν·
Εὕρηκα,
|
ἀλλ' |
Εὑρήκαμεν.
~Μετὰ
μικρὸν
δὲ
ἐπέλθοντων |
| [256] |
ἕτερος
παρῄνει
μὴ
λέγειν
Εὑρήκαμεν,
|
ἀλλ' |
~Εὕρηκας.
Μετὰ
μικρὸν
δὲ
ἐπελθόντων |
| [282] |
οὐ
προεμήνυσαν,
~ἐκεῖναι
ὑποτυχοῦσαι
ἔφασαν·
|
Ἀλλ' |
ἡμῖν
γε
ἄμεινον
δεσπότας
~φυλάττεσθαι |
| [296] |
πρὸς
φόνον,
φεῦ
τῆς
τέχνης.
|
~Ἀλλ' |
ὀπίσωθεν
{αὐτοῦ}
ἡ
μήτηρ
ἱσταμένη |
| [266] |
εἶπεν·
Ὄνος
εἶ
θεὸν
φέρων,
|
ἀλλ' |
οὐ
θεοῖς
ὑπάρχεις
~ὁμότιμος.
~{Ὅτι} |
| [253] |
ἀναίδειαν,
οὐ
μόνον
ἐκείνην
κατέσχεν,
|
ἀλλ' |
~ουδὲ
τὴν
οἰκείαν
ἀπέδωκεν.
Ὁ |
| [296] |
ποτὲ
τῷ
χρόνῳ
μείζω
κλέπτει.
|
~Ἀλλ' |
ὀψέ
ποτε
ληφθεὶς
ἐπ'
αὐτοφώρῳ |
