HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ÉSOPE, Les Fables, sizième partie (fables 251 à 300)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ε = 104 formes différentes pour 328 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Fables

[263]   ἀγοράσαι μέλλων ἐπὶ πείρᾳ αὐτὸν ἔλαβε· καὶ εἰσαγαγὼν εἰς ~τοὺς ἰδίους

[282]   ~ἐκεῖναι ὑποτυχοῦσαι ἔφασαν· Ἀλλ' ἡμῖν γε ἄμεινον δεσπότας ~φυλάττεσθαι ἢ τῇ

[275]   ἐν τοῖς κόλποις. ~Ὁ δέ γε ὄνος τὴν μὲν νύκτα ἀλήθων

[277]   ἔτι μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν ἔφη· Ὕπαγε, νίκα τὴν κακὴν νίκην ἐν

[260]   καὶ ταύτην ἀνελόμενος, ἐκείνους μὲν ἔφαγε, τὰ δὲ τῶν ~φοινίκων ὀστᾶ

[256]   Ἀπολώλαμεν. Ὁ δὲ εἶπεν· Ἀλόλωλα λέγε, οὐκ ~ἀπολώλαμεν· καὶ γὰρ καὶ

[256]   πέλεκυν, ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος ἔλεγε πρὸς τὸν συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος

[265]   δὲ σπόγγων διαβραχέντων, βάρος ~διπλοῦν ἦγε βαστάζων. ~Ὅτι πολλάκις ἐν ᾧ

[266]   ἄγαλμα. ~Ὄνῳ τις ἐπιθεὶς ξόανον ἦγε· πολλοὶ δὲ προσεκύνουν τῶν ~συναντώντων.

[269]   ὁ ὄνος ἀναπτερωθεὶς κατ' αὐτοῦ, εἴγε ἀλεκτρυόνα ~ἐφοβήθη, ἐξῆλθεν ὡς ἀποδιώξων

[272]   ἴσους ὄντας ἠγανάκτει καὶ ἐσχετλίαζεν, εἴγε ~διπλασίονος τροφῆς ἠξιωμένη ἡ ἡμίονος

[282]   Τῶν δὲ αἰτιωμένων τὰς ~ἡμέρους, εἴγε ὁμόφυλοι οὖσαι αὐταῖς τὸν δόλον

[285]   δὲ αἰτιωμένου αὐτὸν ὡς ἀχάριστον, εἴγε πολλὰ ~ὠφελούμενος παρ' αὐτοῦ τοὺς

[273]   τοῦ δεσπότου πραττόμενα, ἔφη· Ἀλλ' ἔμοιγε ~αἱρετώτερον ἦν παρὰ τοῖς προτέροις

[287]   ἐπὶ τούτῳ, τὴν δὲ ἀπληστίαν ~φεῦγε, μή πως καὶ ὅ ἔχεις

[263]   δοκιμασίαν ἐποιήσατο, ~ὑποτυχὼν εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε οὐδὲν ἐπιδέομαι πείρας· οἶδα γὰρ

[264]   καὶ ῥοπάλῳ παίοντα εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι σε εὐδαιμονίζω· ὁρῶ γὰρ

[284]   ἔφη· Οὐκ οἶδα τί λέγεις. Ἔγωγε σὺν αὐταῖς σε κατέσχον καὶ

[275]   ἐν αὐλῇ παρὰ φάτναις δεσμώτης ~ἔτρωγε κριθάς, χόρτον, ὥσπερ εἰώθει· ~κύων

[287]   ὁμοίαν τῶν λοιπῶν ~ὀρνίθων. Ὁ δὲ ἀθρόον πλοῦτον ἐλπίσας εὑρεῖν καὶ

[285]   καὶ τοῦτον θύειν ~ἔμελλε. Τοῦ δὲ αἰτιωμένου αὐτὸν ὡς ἀχάριστον, εἴγε

[282]   ~προσδραμὼν συλλαμβάνειν αὐτὰς ἐπειρᾶτο. Τῶν δὲ αἰτιωμένων τὰς ~ἡμέρους, εἴγε ὁμόφυλοι

[275]   μέσῳ ὡς εἶδον, ᾖξαν, ~κρανείαις δὲ ἄλλος ἄλλοθεν προσκρούων ~ἔθεινον, ὥστε

[251]   πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη· μέλλουσα δὲ ~ἀναιρεῖσθαι παρεκάλει περὶ τῆς σωτηρίας.

[287]   τι ἀρκέσθητι ἐπὶ τούτῳ, τὴν δὲ ἀπληστίαν ~φεῦγε, μή πως καὶ

[254]   τῆς γῆς ~προσεποιεῖτο τεθνάναι. Ἡ δὲ ἄρκτος ἐλθοῦσα ἐπ τὴν κεφαλὴν

[254]   κατεῖχε τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῦ. Ἡ δὲ ἄρκτος ὑπολαβοῦσα ~βεκρὸν αὐτὸν εἶναι

[254]   ἐδάφους ~τὸν νεκρὸν προσεποιεῖτο. Τῆς δὲ ἄρκτου προσενεγκούσης αὐτῷ τὸ ~ῥύγχος

[258]   ἀλλὰ πλοῖον ἐδόκουν βλέπειν. ~Ἐξενεχθέντα δὲ αὐτὰ φρύγανα ὄντα ἰδόντες, πρὸς

[270]   αὐτῇ τὸ ἀκίνδυνον ἐπαγγείληται. ~Τοῦ δὲ αὐτὴν ἀπολύσειν φήσαντος, προσαγαγοῦσα τὸν

[262]   τινὰ αἰτούμενοι τῶν πόνων. Ὁ ~δὲ αὐτοῖς ἐπιδεῖξαι βουλόμενος ὅτι τοῦτο

[254]   τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον. Ἄρκτου δὲ αὐτοῖς ἐπιφανείσης, ὁ ~μὲν ἕτερος

[283]   ~Ὀρνιθοθήρας πτηνοῖς πάγην ἵστη. Κορύδαλος δὲ αὐτὸν θεασάμενος ~ἤρετο τί ποιεῖ.

[273]   ἐκέλευσε κεραμεῖ ~αὐτὸν πολῆσαι. Πάλιν δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος, ἐπειδὴ καὶ πολλῷ

[261]   φρέατος παῖς τις ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα δὲ αὐτῷ ἡ Τύχη ἐβόα· ~Ἀνάστα

[255]   ἕτερον τῶν ~ὀφθαλμῶν πεπηρωμένος. Ἐπιστραφέντων δὲ αὐτῶν καί τινος ~ὑποστρέψαι παραινοῦντος,

[272]   φορτίον τῇ ~ἡμιόνῳ ἐπέθηκεν. Ἔτι δὲ αὐτῶν πόρρω προβαινόντων, ὁρῶν ἔτι

[272]   ἡμίονος οὐδὲν περιττότερον ~βαστάζει. Μικρὸν δὲ αὐτῶν τῆς ὁδοῦ προϊόντων, ὁ

[275]   κατεῖχε ἐν τοῖς κόλποις. ~Ὁ δέ γε ὄνος τὴν μὲν νύκτα

[263]   τῷ δεσπότῃ αὐτὸν ἀπέδωκε. Τοῦ δὲ ~διερωτῶντος εἰ οὕτως ἀξίαν αὐτοῦ

[273]   ἀπαλλαγεὶς ἑτέρῳ ~ἀπεμποληθῆναι δεσπότῃ. Τοῦ δὲ Διὸς ἐπακούσαντος καὶ ~κελεύσαντος αὐτὸν

[300]   αὐτὸς τοῦ καταθῦσαι ταύτην. ~Ἡ δὲ ἐθρήνει ταῦτα οὕτως βοῶσα· ~Ἔασόν

[254]   πρὸς τὸ οὖς εἴρηκεν. Ὁ δὲ ~εἶπε· Τοῦ λοιποῦ τοιούτοις μὴ

[254]   αὐτοῦ ἐλάλει ἡ ἄρκτος. Ὁ δὲ εἶπε· Τοῦτο ἔφη· ἀπὸ τοῦ

[256]   εὑρόντα ~συνοδοιπόρον ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν. Ὁ δὲ εἶπεν· Ἀλόλωλα λέγε, οὐκ ~ἀπολώλαμεν·

[300]   πέρδικας ἐγώ σοι κυνηγήσω. Ὁ δὲ ~εἶπεν· Δι' αὐτὸ τοῦτο μᾶλλόν

[259]   ἀφεῖσα τὴν ~ἐρημίαν οἰκεῖς; Ἡ δὲ ~εἶπεν· Ὅτι τοῖς πάλαι καιροῖς

[298]   εἴη καὶ ποῖ πορεύοιτο. Τοῦ δὲ ~εἰπόντος αὑτὸν Ὅρκον εἶναι καὶ

[283]   θεασάμενος ~ἤρετο τί ποιεῖ. Τοῦ δὲ εἰπόντος πόλιν κτίζειν καὶ μικρὸν

[251]   ὅπως ~μὴ θύσῃ αὐτήν. Τῆς δὲ εἰπούσης ἅπασι τοῖς μυσὶ διεχθραίνειν,

[251]   γαλῆς μὴ βρωθῆναι ἐδεῖτο. Τῆς ~δὲ εἰπούσης ἅπασιν ἐχθραίνειν μυσίν, αὐτὴ

[268]   κἀκεῖσε τὸν ἵππον ἐγκεντρίζων. ~Ὁ δὲ εἰς μέσον ἐμβὰς τῶν πολεμίων

[259]   ὀλίγοις ἦν τὸ ψεῦδος· νῦν δὲ εἰς ~πάντας ἀνθρώπους ἐστίν, ~ἐάν

[257]   τῇ σκιᾷ ~κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο. Ἀναβλέψαντες δὲ εἰς τὴν πλάτανον ~ἔλεγον πρὸς

[273]   ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἔσθιε, πολλὰ δὲ ~ἐκακοπάθει, ηὔξατο τῷ Διὶ ὅπως

[297]   ~παροδίτην ἐπεφώνει· Βοήθησόν τι. Ὁ δὲ ἐμέμφετο τῷ παιδὶ ~τολμηρίαν. Τὸ

[265]   ἠγέρθη καὶ περιεπάτει ~ἀκόπως. Ὁ δὲ ἔμπορος πάλιν ἑτέρους ἦλθεν ἀγοράσων

[265]   τὸ ῥεῖθρον ~πεσὼν ἠλαφρύνθη. Ὁ δὲ ἔμπορος τέχνην ἑτέραν νοήσας σπόγγους

[271]   ὠδύρετό τε καὶ ἔστενεν. Οἱ δὲ ~ἐν τῇ λίμνῃ βάτραχοι ἀκούσαντες

[295]   τὸν υἱὸν εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε ~δὲ ἐν τῷ οἰκήματι πρὸς τέρψιν

[287]   καλὴν χρυσᾶ ὠὰ τίκτουσαν· νομίσας δὲ ἔνδον αὐτῆς ~ὄγκον χρυσίου εἶναι

[289]   ἔν τινι οἰκίᾳ ἐμάχοντο. Οἱ δὲ ἐνταῦθα μύες ἀεὶ ~καταναλισκόμενοι ὑπὸ

[256]   Εὑρήκαμεν, ἀλλ' ~Εὕρηκας. Μετὰ μικρὸν δὲ ἐπελθόντων αὐτοῖς τῶν ἀποβεβληκότων ~τὸν

[256]   Εὕρηκα, ἀλλ' Εὑρήκαμεν. ~Μετὰ μικρὸν δὲ ἐπέλθοντων αὐτοῖς τῶν τὸν πέλεκυν

[276]   κύων ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Εὑρόντες δὲ ἐπὶ γῆς ~ἐσφραγισμένον γραμμάτιον, ὁ

[295]   φλεγμονὴν μέχρι βουβῶνος εἰργάσατο· πυρετὸς δὲ ~ἐπιγενόμενος αὐτῷ θᾶττον τοῦ βίου

[274]   ἔν τινι λειμῶνι ἐνέμετο. Κόρακος δὲ ~ἐπικαθίσαντος αὐτῷ καὶ τὸ ἕλκος

[273]   ἀπαλλάξας ~ἑτέρῳ δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ Ἑρμῆν πέμψας ἐκέλευσε κεραμεῖ ~αὐτὸν

[254]   μὴ ἅπτεσθαι τὴν ~ἄρκτον. Ὁ δὲ ἕτερος καταβὰς ἀπὸ τοῦ δένδρου

[254]   δένδρον καὶ ἐνταῦθα ἐκρύπτετο, ὁ δὲ ~ἕτερος μέλλων περικατάληπτος γίνεσθαι, πεσὼν

[256]   ὁ ἕτερος ~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν. Ὁ δὲ ἕτερος παρῄνει μὴ λέγειν Εὑρήκαμεν,

[254]   ἀναβὰς ἐπὶ ~δένδρον ἐκρύβη. Ὁ δὲ ἕτερος τοῦτο ποιῆσαι μὴ δυνηθείς,

[277]   ὁ ὄνος οὐχ ἵστατο. ~Ὁ δὲ ἔτι μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν ἔφη·

[267]   ἐπειρᾶτο καὶ ταύτην δεδίττεσθαι. Ἡ δὲ ~(ἐτύγχανε γὰρ αὐτοῦ φθεγξαμένου προακηκουῖα)

[276]   ἐπήκοον τοῦ κυνός. Περὶ ~βοσκημάτων δὲ ἐτύγχανε τὰ γράμματα χόρτου τε,

[254]   φρένας καὶ τὴν ἀκοήν. Ὁ ~δὲ εὐτόνως κατεῖχε τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῦ.

[259]   ~φησιν αὐτῇ· Τίς εἶ; ~Ἡ δὲ ἔφη· Ἀλήθεια. καὶ διὰ ποίαν

[298]   ἐπιφοιτᾶν ταῖς πόλεσι εἴωθεν. Ὁ ~δὲ ἔφη· Διὰ τεσσαράκοντα ἐτῶν, ἐνίοτε

[256]   πρὸς τὸν συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος δὲ ἔφη· Μὴ ἀπολώλαμεν εἴπῃς, ἀλλ'

[284]   ὡς ὀυχ ὁμοία ἐκείναις. Ὁ ~δὲ ἔφη· Οὐκ οἶδα τί λέγεις.

[291]   Διὶ ἐνετύγχανε περὶ ~τούτου. Ὁ δὲ Ζεὺς πρὸς αὐτὸν εἶπεν· Ἀλλ'

[265]   ~λυθέντων τῶν ἁλῶν, ἠλαφρύνθη, εὐκόλως δὲ ἠγέρθη καὶ περιεπάτει ~ἀκόπως. Ὁ

[292]   τοὺς σύνεγγυς ἐκάλεσαν. Σὺν αὐτοῖς ~δὲ ἦν καὶ γυνὴ πενιχρά, μεθ'

[286]   μετὰ τὸ ~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν δὲ θεασαμένη αὐτὴν ἔφη· Ὦ ματαία,

[284]   οὖν εἰλήφει καὶ πελαργόν. Ὁ ~δὲ θερμῶς ἠντιβόλει τοῦ ἀφεθῆναι· Οὐ

[269]   ὁ ~λέων τοῦτον κατεθοινήσατο. Ὁ δὲ θνῄσκων ἐβόα· Ἄθλιος ἐγὼ καὶ

[275]   ἀγροῦ δ' ὅσον χρεία. ~Δηχθεὶς δὲ θυμῷ καὶ περισσὸν οἰμώξας ~σκύμνον

[280]   ~Ὄνος ἀκανθώδεις παλιούρους ἔσθιε. Τοῦτον δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ εἶπεν· ~Πῶς οὕτω

[264]   τῇ τῆς ~τροφῆς ἀπολαύσει. Ὕστερον δὲ ἰδὼν αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα καὶ τὸν

[281]   πατήσας σκόλοπα χωλὸς εἱστήκει. Λύκον δὲ ἰδὼν καὶ φοβηθεὶς ~εἶπεν· Ὦ

[300]   τις θηρεύσας ἤμελλε σφάξαι. Ἡ δὲ ἱκέτευε λέγουσα· Ἔασόν ~με ζῆν

[274]   ~αὐτὸ μόνον ὀφθῶμεν, διωκόμεθα, τούτους δὲ καὶ προσιόντας ~προσγελῶσιν. ~Ὁ λόγος

[298]   ἔφη· Διὰ τεσσαράκοντα ἐτῶν, ἐνίοτε δὲ καὶ τριάκοντα. Καὶ ὃς ~οὐδὲν

[268]   καὶ ταῦτα πλεῖστα ταλαιπωρῶν. Ἐπεὶ ~δὲ καιρὸς ἐπέστη πολέμου, καὶ ὁ

[298]   εὐλαβούμενος εἰς ἀγρὸν ~ἐπορεύετο. Γενόμενος δὲ κατὰ τὰς πύλας, ὡς ἐθεάσατό

[263]   τῆς φάτνης αὐτὸν ἔστησεν. Ὁ δὲ καταλιπὼν τοὺς ~ἄλλους παρὰ τῷ

[292]   Οὐχὶ τὰ ~σά, τέκνον, ἃ δὲ κατέφαγες. ~Ὁ μῦθος οὗτος πρὸς

[299]   ταύτας, τὴν ~μὲν κηπωρῷ, θἀτέραν δὲ κεραμεῖ. Ἐλθοῦσα τοίνυν ποτὲ πρὸς

[275]   δεσπότην κύσων ~νώτοις ἐπεμβάς. Ἐσχάτου δὲ κινδύνου ~θεράποντες ἐν μέσῳ ὡς

[296]   φέρει ταύτην μετ' εὐφροσύνης. ~Ἡ δὲ λαμβάνει ταύτην σὺν χαρμοσύνῃ. ~Ἐν

[251]   παρεκάλει περὶ τῆς σωτηρίας. Τῆς δὲ λεγούσης ὡς οὐ ~δύναται αὐτὴν

[295]   θᾶττον τοῦ βίου μετέστησεν. Ὁ δὲ λέων καὶ ~οὕτως ἀνῄρηκε τὸν

[269]   ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν ἦσαν. Λέων δὲ λιμώττων, ὡς ~ἐθεάσατο τὸν ὄνον,

[281]   τὸν σκόλοπα δακὼν ἐξεῖλεν. Ὁ δὲ λυθεὶς τοῦ ~πόνου, τὸν λύκον

[281]   μὴ μετὰ πόνου θνήξωμαι. Ὁ ~δὲ λύκος ἄκροις ὀδοῦσι τὸν σκόλοπα

[281]   μέτωπον ~καὶ ὀδόντας συγκλάσας. Ὁ δὲ λύκος ἔφη· Οἴμοι, δίκαια πάσχω,

[253]   τὴν ὄχθην καθίσας ὠδύρετο. Ἑρμῆς δὲ ~μαθὼν τὴν αἰτίαν καὶ οἰκτείρας

[295]   ὕπνους ὑπὸ λέοντος ἀναλωθέντα. Φοβηθεὶς δὲ μή ~πως ὁ ὄνειρος ἀληθεύσῃ,

[253]   ἐστιν ὃν ἀπώλεσεν ~ἤρετο. Τοῦ δὲ μὴ τοῦτον εἶναι φαμένου, αὖθις

[253]   αὖθις καταβὰς ἀργυροῦν ~ἀνεκόμισε. Τοῦ δὲ μηδὲ τοῦτον εἶναι τὸν οἰκεῖον

[292]   μῆτερ, τὰ σπλάγχνα ἐμῶ. Ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν· Οὐχὶ τὰ

[281]   ἢ γυπῶν καὶ κοράκων. Χάριν δὲ μίαν αἰτῶ σε, ἐξελεῖν τοῦ

[281]   λύκε, ἀποθνῄσκω ἐκ πόνου· καλὸν δέ μοί ἐστι σοῦ δεῖπνον ~γενέσθαι

[287]   ἔτικτεν ἀεὶ ὠὰ χρυσέα. ~Ὁ δὲ νομίσας χρυσὸν ἔνδον ὑπάρχειν ~σφάξας

[254]   μὴ ἅπτεσθαι τὸ ζῷον. Ὑποχωρησάσης δέ, ὁ ἀπὸ τοῦ δένδρου ~καταβὰς

[277]   ἐκτραπεὶς ἐπὶ κρημνὸν ἐφέρετο. Τοῦ δὲ ~ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος· Ἄθλιε, ποῦ φέρει;

[274]   ὠγκᾶτό ~τε καὶ ἐσκίρτα. Τοῦ δὲ ὀνηλάτου πόρρωθεν ἑστῶτος καὶ γελῶντος,

[279]   μὲν αὐτὸν τοῦ προκαλύμματος, ~φανέντα δὲ ὄνον ῥοπάλοις ἀνῄρουν ὧν τοὺς

[265]   σφοδρῶς τὸν ~ὄνον ἐφόρτωσεν. Ὁ δὲ ὄνος ἄκων ὀλισθήσας εἰς ὕδωρ

[276]   καὶ ὀστέων εὕρῃς διαλαμβάνων. Ὁ δὲ ὄνος ἅπαν τὸ ~γραμμάτιον διεξελθὼν

[266]   δὲ προσεκύνουν τῶν ~συναντώντων. Ὁ δὲ ὄνος τυφωθείς, νομίζων αὐτὸν προσκυνεῖν

[265]   ~ὠνησάμενος πεφορτώκεν τὸν ὄνον. Ὁ δὲ ὄνος, ὡς προσῆλθε τῷ ~ῥείθρῳ,

[283]   εἰς τὸν βρόχον ἑάλω. Τοῦ ~δὲ ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Ὦ

[283]   ἐμπεσὼν εἰς τοὺ βρόχους. Τοῦ δὲ ὀρνιθοθήρα ~προσδραμόντος καὶ συλλαβόντος αὐτόν,

[290]   κἀκείνῳ παρῄνει ~τῆς πανουργίας. Ὁ δὲ οὐδοτιοῦν ἑαυτὸν παρεῖχε πειθόμενον. ~Ἐπιτηρήσας

[275]   αὐλῆς ἦλθ' ἄμετρα λακτίζων· ~σαίνων δὲ οὐρᾷ καὶ θέλων περισκαίρειν, ~τὴν

[297]   ἐμέμφετο τῷ παιδὶ ~τολμηρίαν. Τὸ δὲ παιδίον εἶπεν· Ἀλλὰ νῦν μοι

[265]   τὸν ὄνον φορτώσας ἦγεν. Ὁ δὲ πάλιν ἑκὼν εἰς τὸ ῥεῖθρον

[251]   εἶναι, καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον δὲ πάλιν ~πεσοῦσα καὶ ὑφ' ἑτέρας

[258]   μέγα ὡς τὸ ~πρότερον. Ἐγγὺς δὲ παντελῶς ἐξενεχθέντα αὐτὰ ἰδόντες φρύγανα

[253]   ~δικαιοσύνην, πάντας αὐτῷ ἐδωρήσατο. Ὁ δὲ παραγενόμενος πρὸς ~τοὺς ἑταίρους τὰ

[256]   ~Δύο ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου δὲ πέλεκυν εὑρόντος, ὁ ἕτερος ~ἔλεγεν·

[270]   ἀλλήλους ἐξῆλθον ἐπὶ ~ἄγραν. Λέοντος δὲ περιτυχόντος αὐτοῖς, ἡ ἀλώπηξ ὁρῶσα

[251]   μῦν, καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον ~δὲ πεσοῦσα πάλιν καὶ συλληφθεῖσα ὑπὸ

[260]   ἥμισυ ~τῷ Ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ, ἐν ᾗ ἀμύγδαλά τε

[260]   ~τούτου τῷ ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ μεστῇ φοινίκων καὶ ~ἀμυγδάλων,

[283]   ἐπυνθάνετο τί ποτ' ἐργάζοιτο. Τοῦ δὲ πόλιν κτίζειν φαμένου, ~εἶτα δὲ

[269]   ἐπέδραμεν εὐθὺς τῷ λέοντι. Ὡς δὲ πόρρω τοῦτον ~ἐδίωξεν, ἔνθα μηκέτι

[283]   δὲ πόλιν κτίζειν φαμένου, ~εἶτα δὲ πορρωτέρω ἀποχωρήσαντος καὶ κρυβέντος, ὁ

[268]   ἀγαπᾶν. ~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος δέ ποτε ἐμακάριζεν ἵππον ~διὰ τὴν

[300]   κἀγὼ πέρδιξ πολλὰς προσάξω. ~Ὁ δὲ πρὸς αὐτὴν οὕτως ἀνταπεκρίθη· ~Διὰ

[266]   τις ἐπιθεὶς ξόανον ἦγε· πολλοὶ δὲ προσεκύνουν τῶν ~συναντώντων. Ὁ δὲ

[265]   τῷ ~ῥείθρῳ, ἑκὼν κατέπεσε· τῶν δὲ σπόγγων διαβραχέντων, βάρος ~διπλοῦν ἦγε

[253]   ἤρετο εἰ ταύτην ~ἀπέβαλε. Τοῦ δὲ σὺν ἡδονῇ· Ναὶ ἀληθῶς ἥδ'

[297]   Ἀλλὰ νῦν μοι βοήθησον· ὕστερον δὲ ~σωθέντα μέμφου. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ

[299]   καὶ πῶς ἔχοι διηρώτα. Ἡ ~δέ· Τὰ μὲν ἄλλα, μῆτερ, ἔφη,

[295]   οἷς ἦν καὶ ~λέων. Ὁ δὲ ταῦτα μᾶλλον ὁρῶν πλείονα λύπην

[282]   πόρρωθεν ἀπεκαραδόκει τὸ μέλλον. ~Ἀγρίων δὲ ταύταις προσελθουσῶν καὶ τοῖς βρόχοις

[288]   διὰ πάντος ἀκολουθεῖν ἐκείνῃ. Λαβοῦσα δὲ τὴν ~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε κακῶς ἀπήλλαττε

[292]   καὶ ὁ παῖς αὐτῆς. Προϊούσης δὲ τῆς ~εὐωχίας, τὸ παιδίον ὀγκωθὲν

[300]   ἐμπεσεῖται. ~(Πέρδιξ καὶ κυνηγέτης. ~Πέρδικα δὲ τις κυνηγέτης ἀγρεύσας ~ἔμελλεν αὐτὸς

[287]   ~ἀπληστίαν φευγέτω. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιθα δέ τις πάνυ καλλίστην εἶχεν, ~ἥτις

[293]   θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε σκορπίῳ. Ὁ δὲ τὸ τοῦ παιδὸς ~ἁπλοῦν θεασάμενος,

[287]   λοιπὰ ὑπάρχειν τῶν ὀρνίθων. ~Ὁ δὲ τὸν πλοῦτον εὑρηκέναι νομίσας ~απεστέρηται

[269]   τε ἦν εἰσελθὼν καταθοινήσασθαι. Παρὰ δὲ ~τὸν ψόφον τοῦ ἀλεκτρυόνος φθεγξαμένου

[289]   αὐτοὺς ~μαχομένους, ἐξῆλθον βαδίζοντες. Ἰδόντες δὲ τοὺς μύας, τότε ἀφέντες ~τὴν

[253]   ἐκεῖνον τὸν οἰκεῖον ἀνήνεγκε. Τοῦ δὲ τοῦτον ἀληθῶς εἶναι ~τὸν ἀπολωλότα

[283]   ~Ὀρνιθορήρας ὄρνισιν ἵστη παγίδας. Κορύδαλος δὲ τοῦτον πόρρωθεν ~ἰδὼν ἐπυνθάνετο τί

[268]   τροφὴν αὐτοῦ καὶ θεραπείαν, ~αὑτοῦ δὲ τύχην ὄνος κατεμυκτήρει, ~ὡς ἀχθοφόρου

[295]   χεῖρα ~ἐκτυφλῶσαι τὸν λέοντα. Σκόλοψ δὲ τῷ δακτύλῳ αὐτοῦ ἐμπαρεὶς ~ὄγκωμα

[299]   ἔφη· Σοὶ μὲν ~αἰθρίαν, τῇ δὲ τῷ κηπωρῷ συνοικούσῃ παμπόλλους ὑετοὺς

[298]   μὴ εἰληφέναι τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν δὲ τῷ Ὅρκῳ, καὶ ἀπαγόμενος ὑπ'

[260]   ἀνελόμενος, ἐκείνους μὲν ἔφαγε, τὰ δὲ τῶν ~φοινίκων ὀστᾶ καὶ τὰ

[258]   ὡς μελλούσης αὐτῆς ~προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα

[258]   προσέμενον ὡς μέλλουσαν προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ ~δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα

[298]   μίαν ἡμέραν ἄδειαν δέδωκεν. Ὁ δὲ ~ὑπολαβὼν ἔφη· Ἀλλ' εὖ ἴσθι

[257]   τοῦτο ~ἄκαρπον τὸ δένδρον. Ἡ δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη· Ὦ ἀχάριστοι, ἔτι

[251]   ~ἀναιρεῖσθαι περὶ σωτηρίας ἐδεῖτο. Τῆς δὲ φαμένης μὴ δύνασθαι ~αὐτὴν ἀπολῦσαι,

[275]   κριθάς, χόρτον, ὥσπερ εἰώθει· ~κύων δὲ χαρίεις ὤν, εὐρύθμως παίζων ~τὸν

[296]   ταύτην σὺν χαρμοσύνῃ. ~Ἐν δευτέρῳ δὲ χρόνῳ ἐσθῆτα κλέπτει, ~καὶ τοῦτο

[260]   ἀνείλατο οἰόμενος ἀργύριον εἶναι. Ἐκτινάξας δέ, ὡς ~εὗρε τὰ ἐνόντα, ταῦτα

[271]   γόμον φέρων λίμνην διέβαινεν· ὀλισθὼν δέ, ὡς ~κατέπεσεν, ἐξαναστῆναι μὴ δυνάμενος

[269]   ἐξῆλθεν ὡς ἀποδιώξων αὐτόν. Ὁ δέ, ὡς μακρὰν ἐγένετο, ~κατέφαγεν αὐτόν.

[253]   καταβὰς ἀργυροῦν ~ἀνεκόμισε. Τοῦ δὲ μηδὲ τοῦτον εἶναι τὸν οἰκεῖον εἰπόντος,

[285]   τοῦτό σε ~μᾶλλον θύσω, εἰ μηδὲ τῶν ὁμοφύλων ἀπέχῃ. ~Ὁ λόγος

[295]   ~ψευδῆ ὄνειρον τοῦ ἐμοῦ πατρὸς τῇδε τῇ οἰκίᾳ κατεκλείσθην, ὡς ἐν

[284]   ζῷον καὶ τοῖς πατράσιν ~εὐνοϊκώτατον. Ἰδὲ γάρ μου καὶ τὴν χροιὰν

[295]   μονογενῆ ἔχων γενναῖον, κυνηγεῖν ἐφιέμενον, ~εἶδε τοῦτον καθ' ὕπνους ὑπὸ λέοντος

[258]   ὡς ἦλθον ἐπί τινα σκοπιάν, ~ἐνθένδε θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ᾠήθησαν

[296]   ἀπέκοψεν εἰς τέλος, λόγον ~εἰπὼν τοιόνδε ταύτῃ· Εἰ γὰρ σύ, μῆτερ,

[253]   οὐ μόνον ἐκείνην κατέσχεν, ἀλλ' ~ουδὲ τὴν οἰκείαν ἀπέδωκεν. Ὁ μῦθος

[268]   ~ὡς ἀχθοφόρου καὶ πολλὰ κοπιῶντος, ~οὐδὲ ἄχυρον λαμβάνοντος εἰς κόρον. ~Ὅτε

[290]   πρόσθεν εὐθὺν ~καὶ ἁπλοῦν εἶναι· οὐδὲ γὰρ ἂν ταύτην τὴν δίκην

[256]   Μὴ ἀπολώλαμεν εἴπῃς, ἀλλ' ἀπολώλα· ~οὐδὲ γὰρ, ὅτε τὸν πέλεκυν εὗρες,

[256]   οἱ μὴ μεταλαβόντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδὲ ἐν ταῖς ~συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι

[298]   αὐτῷ διὰ τριάκοντα ἐτῶν ~ἐπιπορεύεσθαι, οὐδὲ πρὸς μίαν ἡμέραν ἄδειαν δέδωκεν.

[273]   ἐνταῦθα παραγενέσθαι, ὅπου, ἐὰν ἀποθάνω, οὐδὲ ταφῆς ~ἀξιωθήσομαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ

[255]   δύναται τὰ μέλλοντα ~μαντεύεσθαι, ὃς οὐδὲ τὴν ἰδίαν πήρωσιν προεῖδεν, ἵνα

[268]   στρατιώτης σὺν τοῖς ὅπλοις ἐπέβη ~ὧδε κἀκεῖσε τὸν ἵππον ἐγκεντρίζων. ~Ὁ

[261]   ἡ Τύχη ἐβόα· ~Ἀνάστα καὶ ἄπελθε ἐντεῦθεν, μή πως κάτωθεν τοῦ

[293]   θεασάμενος, τὸ κέντρον ὀξύνας, εἶπεν· Ἄπελθε, παῖ, καὶ ~σώζου, μὴ κἀμὲ

[275]   τά σκεύη, ~δειπνοῦντα δ' εὐθὺς ἦλθε δεσπότην κύσων ~νώτοις ἐπεμβάς. Ἐσχάτου

[283]   μικρὸν ~ὑποχωρήσαντος, πεισθεὶς τοῖς λόγοις προσῆλθε, καὶ τὸ δέλεαρ ~ἐσθίων ἔλαθεν

[265]   ὄνον. Ὁ δὲ ὄνος, ὡς προσῆλθε τῷ ~ῥείθρῳ, ἑκὼν κατέπεσε· τῶν

[273]   κηπουρῷ δουλεύων, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἔσθιε, πολλὰ δὲ ~ἐκακοπάθει, ηὔξατο τῷ

[280]   καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἀκανθώδεις παλιούρους ἔσθιε. Τοῦτον δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ εἶπεν·

[273]   ὑπηρετούμενος κηπωρῷ, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἤσθιε, πλεῖστα δ' ~ἐμόχθει, ηὔξατο τῷ

[277]   ἐφέρετο. Τοῦ δὲ ~ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος· Ἄθλιε, ποῦ φέρει; καὶ τῆς οὐρᾶς

[253]   καταδὺς εἰς τὸν ~ποταμὸν χρυσοῦν ἀνήνεγκε πέλεκυν, καὶ εἰ οὗτός ἐστιν

[253]   τρίτου ~καταβὰς ἐκεῖνον τὸν οἰκεῖον ἀνήνεγκε. Τοῦ δὲ τοῦτον ἀληθῶς εἶναι

[253]   θρήνου, ~καταβὰς ὁμοίως χρυσῆν ἀξίνην ἐξήνεγκε καὶ ἤρετο εἰ ταύτην ~ἀπέβαλε.

[260]   τῶν ἀμυγδάλων κελύφη ἐπί τινος ἀνέθηκε ~βωμοῦ, φήσας· Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ,

[272]   ἀφελόμενος ἀπ' αὐτοῦ τῇ ἡμιόνῳ ἐπέθηκε. Καὶ ~τότε ἐκείνη ἀποβλέψασα εἰς

[295]   Ὁ δὲ λέων καὶ ~οὕτως ἀνῄρηκε τὸν παῖδα, μηδὲν τῷ τοῦ

[281]   ἰδὼν καὶ φοβηθεὶς ~εἶπεν· Ὦ λύκε, ἀποθνῄσκω ἐκ πόνου· καλὸν δέ

[263]   καὶ ἀπαγαγὼν τῷ δεσπότῃ αὐτὸν ἀπέδωκε. Τοῦ δὲ ~διερωτῶντος εἰ οὕτως

[276]   ἐζήτει, ~ἀντέφησεν αὖθις ὁ κύων· Βάλε κατὰ γῆς, ὡς ἀδόκιμον πάντη,

[253]   τις παρὰ ποταμῷ τὸν οἰκεῖον ἀπέβαλε πέλευκυν. ~Ἀμηχανῶν τοίνυν παρὰ τὴν

[253]   ἐξήνεγκε καὶ ἤρετο εἰ ταύτην ~ἀπέβαλε. Τοῦ δὲ σὺν ἡδονῇ· Ναὶ

[295]   τί σοι ποιήσω; Καὶ εἰπὼν ἐπέβαλε τῷ τοίχῳ τὴν χεῖρα ~ἐκτυφλῶσαι

[276]   κατὰ γῆς, ὡς ἀδόκιμον πάντη, φίλε, ~τυγχάνον. ~Ὄνος καὶ ὀνηλάτης. ~Ὄνος

[285]   τιθασσὸν πέρδικα καὶ τοῦτον θύειν ~ἔμελλε. Τοῦ δὲ αἰτιωμένου αὐτὸν ὡς

[300]   καὶ ἄνθρωπος. ~Πέρδικά τις θηρεύσας ἤμελλε σφάξαι. Ἡ δὲ ἱκέτευε λέγουσα·

[266]   αὐτὸν προσκυνεῖν τοὺς ~ἀγροίκους, σκιρτῶν ἤμελλε τὸν θεὸν ῥίψειν. Ἀλλὰ τοῦτον

[275]   ὕστατ' ἐκπνέων ~ἔφη· Οἷα χρή με δυσδαίμονα τλῆναι· ~τί γὰρ παρ'

[252]   Εἰ ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ με εἰς βασιλέα ἐφ' ~ὑμῶν, δεῦτε

[300]   Ἡ δὲ ἱκέτευε λέγουσα· Ἔασόν ~με ζῆν καὶ ἀντ' ἐμοῦ πολλὰς

[300]   ἐθρήνει ταῦτα οὕτως βοῶσα· ~Ἔασόν με ζῆν, κυνηγέτα περδίκων, ~ὅπως σοι

[257]   ἐξ ~ἐμοῦ εὐεργεσίας ἀπολαύοντες, ἀχρείαν με καὶ ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε. ~Οὕτω καὶ

[298]   ὡς, ὅταν μέλλῃ τις ἀνιᾶσαί με, καὶ ~αὐθημερὸν ἐπιφοιτᾶν εἴωθα. ~Ὁ

[296]   σύ, μῆτερ, ~τὸ πρῶτον ἐτύπτησάς με, ὅτε δέλτον ~σοι ἔφερον, οὐκ

[293]   Ἄπελθε, παῖ, καὶ ~σώζου, μὴ κἀμὲ θηρεύων πάσας ἃς ἔχεις ἀπολέσῃς.

[261]   κάτωθεν τοῦ φρέατος πέσῃς, ~καὶ ἐμὲ τὴν Τύχην καταμέμψωνται πάντες. ~Ὁ

[267]   καὶ ταύτην δεδίττεσθαι. Ἡ δὲ ~(ἐτύγχανε γὰρ αὐτοῦ φθεγξαμένου προακηκουῖα) ἔφη

[276]   τοῦ κυνός. Περὶ ~βοσκημάτων δὲ ἐτύγχανε τὰ γράμματα χόρτου τε, φημί,

[291]   πολλῶν πατούμενος ἀνθρώπων τῷ Διὶ ἐνετύγχανε περὶ ~τούτου. Ὁ δὲ Ζεὺς

[286]   ὄφεως ὠὰ εὑροῦσα, ταῦτα ἐπιμελῶς ἐθέρμαινε καὶ μετὰ τὸ ~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε.

[288]   ἀνοίᾳ πορευομένη καὶ τὴν ~κεφαλὴν κατέξαινε τυφλοῖς καὶ κωφοῖς μέρεσιν ἀναγκαζομένην

[294]   μεγίστην κατασκευάσασα ἐν ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε, ~φυλαττομένη μὴ ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθῇ.

[255]   σημαίνειν τὸν οἰωνόν, ἕτερος ~ὑποτυχὼν εἶπε· Καὶ πῶς οὗτος ἡμῖν δύναται

[254]   τὸ οὖς εἴρηκεν. Ὁ δὲ ~εἶπε· Τοῦ λοιποῦ τοιούτοις μὴ συνοδοιπορεῖν

[254]   ἐλάλει ἡ ἄρκτος. Ὁ δὲ εἶπε· Τοῦτο ἔφη· ἀπὸ τοῦ νῦν

[275]   ὤν, εὐρύθμως παίζων ~τὸν δεσπότην περιέσκαιρε ποικίλως· ~ἐκεῖνος δ' αὐτὸν κατεῖχε

[259]   Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν τις ἐν ἐρήμῳ εἷρε γυναῖκα μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν, καί

[260]   ἀργύριον εἶναι. Ἐκτινάξας δέ, ὡς ~εὗρε τὰ ἐνόντα, ταῦτα καταφαγὼν καὶ

[287]   χρυσὸν ἔνδον ὑπάρχειν ~σφάξας πάραυτα εὗρε ταύτην ὁμοίαν ~ὥσπερ τὰ λοιπὰ

[260]   τὰ ~ἐκτὸς καὶ ἐντὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι. ~Ὁ μῦθος πρὸς ἄνδρα

[260]   εὗρον καὶ τὰ ~ἐκτὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι. Πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον διὰ

[281]   κοράκων. Χάριν δὲ μίαν αἰτῶ σε, ἐξελεῖν τοῦ ~ποδός μου πρῶτον

[264]   παίοντα εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι σε εὐδαιμονίζω· ὁρῶ γὰρ ὅτι οὐκ

[267]   ἴσθι ὡς καὶ ἐγὼ ἄν σε ἐφοβήθην, εἰ μὴ ὀγκωμένου ἤκουσα.

[300]   ~εἶπεν· Δι' αὐτὸ τοῦτο μᾶλλόν σε θύσω, ὅτι τοὺς συνήθεις καὶ

[300]   ~Διὰ γὰρ τοῦτο μᾶλλον ἐγώ σε θύσω, ~ὅτι φίλους σοὺς προσενεδρεῦσαι

[295]   εἶπεν· Ὦ κάκιστον θηρίον, διὰ σὲ καὶ τὸν ~ψευδῆ ὄνειρον τοῦ

[284]   τί λέγεις. Ἔγωγε σὺν αὐταῖς σε κατέσχον καὶ τὴν ~ὁμοίαν ψῆφον

[285]   μέλλει, ἔφη· Ἀλλὰ διὰ τοῦτό σε ~μᾶλλον θύσω, εἰ μηδὲ τῶν

[291]   εἶπεν· Ἀλλ' εἰ τὸν πρότερόν σε ~πατήσαντα ἔπληξας, οὐκ ἂν ὁ

[268]   δὴ καὶ μέσον τῶν πολεμίων ~εἰσήλασε, καὶ ὁ ἵππος πληγεὶς ἔκειτο.

[265]   τις ὄνον ἔχων εὐώνους ἅλας ἠγόρασε καὶ σφοδρῶς τὸν ~ὄνον ἐφόρτωσεν.

[270]   ὄνον εἴς τινα ~πάγην ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε. Καὶ ὁ λέων ὁρῶν ἐκεῖνον

[295]   ἀληθεύσῃ, οἴκημα κάλλιστον καὶ μετέωρον ~κατεσκεύασε, κἀκεῖσε τὸν υἱὸν εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν.

[265]   ὄνος ἄκων ὀλισθήσας εἰς ὕδωρ ἔπεσε, καὶ, ~λυθέντων τῶν ἁλῶν, ἠλαφρύνθη,

[265]   ὡς προσῆλθε τῷ ~ῥείθρῳ, ἑκὼν κατέπεσε· τῶν δὲ σπόγγων διαβραχέντων, βάρος

[269]   ἐπελθόντος τῷ ὄνῳ, ὁ ~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε· καὶ ὁ μὲν λέων φασὶ

[275]   βαλὼν θλάσεν, ~ἅπαντα δ' εὐθὺς ἠλόησε τά σκεύη, ~δειπνοῦντα δ' εὐθὺς

[291]   ἔπληξας, οὐκ ἂν ὁ δεύτερος ἐπεχείρησε τοῦτο ποιῆσαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ

[254]   ἄρκτος ὑπολαβοῦσα ~βεκρὸν αὐτὸν εἶναι ἀνεχώρησε· φασὶ γὰρ νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι

[255]   τισὶν ἐπὶ πρᾶξίν τινα κόραξ ὑπηντησε τὸν ἕτερον τῶν ~ὀφθαλμῶν πεπηρωμένος.

[295]   κἀκεῖσε τὸν υἱὸν εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε ~δὲ ἐν τῷ οἰκήματι πρὸς

[296]   ~{ἐμὸν} ὦ τέκνον; Ὁ δ' ἔφησε πρὸς τὴν μητέρα· ~Ἔγγισον δή

[276]   διεξιόντος, διέκειτο· ~ἔνθεν δὴ καὶ ἔφησε τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι, φιλτατε, μικρόν,

[268]   σὺν τοῖς ὅπλοις ἐπέβη ~ὧδε κἀκεῖσε τὸν ἵππον ἐγκεντρίζων. ~Ὁ δὲ

[295]   οἴκημα κάλλιστον καὶ μετέωρον ~κατεσκεύασε, κἀκεῖσε τὸν υἱὸν εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε

[253]   εἶναι φαμένου, αὖθις καταβὰς ἀργυροῦν ~ἀνεκόμισε. Τοῦ δὲ μηδὲ τοῦτον εἶναι

[298]   ὃς ~οὐδὲν μελλήσας τῇ ὑστεραίᾳ ὄμοσε μὴ εἰληφέναι τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν

[268]   στρατιώτης ἔνοπλος ἀνέβη τὸν ~ἵππον, πανταχόσε τοῦτον ἐλαύνων, καὶ δὴ καὶ

[273]   ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ Ἑρμῆν πέμψας ἐκέλευσε κεραμεῖ ~αὐτὸν πολῆσαι. Πάλιν δὲ

[299]   τὴν τῷ ~κηπωρῷ γεγαμημένην, τά τε ἄλλα ὡμίλει, καὶ πῶς ἔχοι

[260]   ταῦτα καταφαγὼν καὶ λαβὼν τῶν τε ἀμυγδάλων τὰ ~κελύφη καὶ τῶν

[254]   τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ~ὠσφραίνετο τήν τε ἀναπνοὴν αὐτοῦ καὶ τὰς φρένας

[298]   χωλὸν ~ἐξιόντα, ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τίς τε εἴη καὶ ποῖ πορεύοιτο. Τοῦ

[269]   ὡς ~ἐθεάσατο τὸν ὄνον, οἷός τε ἦν εἰσελθὼν καταθοινήσασθαι. Παρὰ δὲ

[260]   δὲ πήρᾳ, ἐν ᾗ ἀμύγδαλά τε ἦν καὶ ~φοίνικες, ταῦτα ἀνείλατο

[274]   κρούοντος, ὁ ὄνος ἀλγῶν ὠγκᾶτό ~τε καὶ ἐσκίρτα. Τοῦ δὲ ὀνηλάτου

[271]   ~κατέπεσεν, ἐξαναστῆναι μὴ δυνάμενος ὠδύρετό τε καὶ ἔστενεν. Οἱ δὲ ~ἐν

[299]   ~ἡμῖν καὶ ἡλίους γίνεσθαι θερμοτέρους τε καὶ καθαρωτέρους, ὡς ἂν ~θᾶττον

[273]   ἢ ~πρότερον ἀχθοφορῶν καὶ τόν τε πηλὸν καὶ τ ὺς κεράμους

[290]   χηλῇ ~λαβόμενος καὶ ὅσον οἷόν τε πιέσας, φονεύει. Τοῦ δ' ὄφεως

[251]   νυκτερίδα, καὶ πάλιν ἀπελύθη. Οὕτω τε ~συνέβη αὐτῇ δὶς ἐναλλαξαμένῃ τὸ

[294]   ὁ παῖς ~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν. Οὕτω τε συνέβη τῆς λάρνακος τὸν ~κόρακα

[276]   δὲ ἐτύγχανε τὰ γράμματα χόρτου τε, φημί, καὶ κριθῆς ~καὶ ἀχύρου.

[276]   καὶ ἔφησε τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι, φιλτατε, μικρόν, μή τι καὶ περὶ

[252]   ξύλα· Εἰ ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ με εἰς βασιλέα ἐφ' ~ὑμῶν,

[252]   εἰς βασιλέα ἐφ' ~ὑμῶν, δεῦτε ὑπόστητε ἐν τῇ σκέπῃ μου· καὶ

[257]   ἀπολαύοντες, ἀχρείαν με καὶ ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε. ~Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων τινὲς

[288]   ἐκείνῃ. Λαβοῦσα δὲ τὴν ~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε κακῶς ἀπήλλαττε ἀνοίᾳ πορευομένη καὶ

[268]   ~οὐδὲ ἄχυρον λαμβάνοντος εἰς κόρον. ~Ὅτε δ' ἐπέστη ὁ καιρὸς τοῦ

[296]   μῆτερ, ~τὸ πρῶτον ἐτύπτησάς με, ὅτε δέλτον ~σοι ἔφερον, οὐκ ἂν

[271]   ἐνταῦθα χρόνον διέτριβες ὅσον ~ἡμεῖς, ὅτε πρὸς ὀλίγον πεσὼν οὕτως ὀδύρῃ;

[259]   καὶ πονηρὸς τοῖς ~ἀνθρώποις ἐστίν, ὅτε τὸ ψεῦδος προκρίνεται τῆς ἀληθείας.

[256]   εἴπῃς, ἀλλ' ἀπολώλα· ~οὐδὲ γὰρ, ὅτε τὸν πέλεκυν εὗρες, ἐμοὶ αὐτὸν

[256]   οὐκ ~ἀπολώλαμεν· καὶ γὰρ καὶ ὅτε τὸν πέλεκυν εὗρες, εὕρηκα ἔλεγες,

[298]   ~δὲ ἔφη· Διὰ τεσσαράκοντα ἐτῶν, ἐνίοτε δὲ καὶ τριάκοντα. Καὶ ὃς

[269]   καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων. ~Ὄνῳ ποτὲ ἀλεκτρυὼν συνεβόσκετο. Λέοντος δ' ἐπελθόντος

[294]   ἐπιτηδείους αὐτῷ τροφὰς παρεχομένη. ~Καὶ ποτε ἀνοιξάσης αὐτῆς καὶ τὸ πόμα

[262]   ~Ὄνοι πρὸς τὸν Δία. ~Ὄνοι ποτὲ ἀχθόμενοι ἐπὶ τῷ συνεχῶς ἀχθοφορεῖν

[268]   ~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος δέ ποτε ἐμακάριζεν ἵππον ~διὰ τὴν τροφὴν

[252]   ἐκφεύγουσιν. ~Ξύλα καὶ ἐλαία. ~Ξύλα ποτὲ ἐπορεύθη τοῦ χειροτονῆσαι ἐφ' ἑαυτῶν

[296]   χρόνῳ μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ' ὀψέ ποτε ληφθεὶς ἐπ' αὐτοφώρῳ ~ἄγεται κριθεὶς

[299]   θἀτέραν δὲ κεραμεῖ. Ἐλθοῦσα τοίνυν ποτὲ πρὸς τὴν τῷ ~κηπωρῷ γεγαμημένην,

[296]   ηὔξανεν ὁ νεανίας ἔτει, ~γηράσας ποτὲ τῷ χρόνῳ μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ'

[295]   ὁρῶν πλείονα λύπην εἶχε. Καὶ δήποτε ~πλησίον τοῦ λέοντος στὰς εἶπεν·

[262]   ὅτι τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν, ἔφη τότε ~αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς κακοπαθείας, ὅταν

[289]   βαδίζοντες. Ἰδόντες δὲ τοὺς μύας, τότε ἀφέντες ~τὴν πρὸς ἑαυτοὺς μάχην,

[272]   αὐτοῦ τῇ ἡμιόνῳ ἐπέθηκε. Καὶ ~τότε ἐκείνη ἀποβλέψασα εἰς τὸν ὄνον

[283]   εὑρήσεις. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται,

[283]   ἐνοικοῦντας. Ὁ μῦθος δηλοῖ ~ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται,

[273]   κατεργάσεται. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ~τότε μάλιστα τοὺς προτέρους δεσπότας οἱ

[273]   ~ἀξιωθήσομαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα τοὺς πρώτους δεσπότας οἱ

[275]   δὲ ἄλλος ἄλλοθεν προσκρούων ~ἔθεινον, ὥστε καὐτὸς ὕστατ' ἐκπνέων ~ἔφη· Οἷα

[273]   δ' ~ἐμόχθει, ηὔξατο τῷ Διὶ ὥστε τοῦ κηπωροῦ ἀπαλλαγεὶς ἑτέρῳ ~ἀπεμποληθῆναι

[288]   δὲ τὴν ~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε κακῶς ἀπήλλαττε ἀνοίᾳ πορευομένη καὶ τὴν ~κεφαλὴν

[252]   με εἰς βασιλέα ἐφ' ~ὑμῶν, δεῦτε ὑπόστητε ἐν τῇ σκέπῃ μου·

[254]   ἀπὸ τοῦ νῦν ~τοιούτοις μὴ συνόδευε φίλοις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ἀπέχεσθαι

[297]   λουόμενος. ~Παῖς λουόμενος ἐν ποταμῷ ἐκινδύνευε πνιγῆναι. Καὶ ἰδών τινα ~παροδίτην

[273]   ~Πάλιν οὖν ἀμεῖψαι τὸν δεσπότην ἱκέτευε, καὶ βυρσοδέψῃ ~ἀπεμπολεῖται. Εἰς χείρονα

[300]   θηρεύσας ἤμελλε σφάξαι. Ἡ δὲ ἱκέτευε λέγουσα· Ἔασόν ~με ζῆν καὶ

[275]   ~Ὄνος καὶ κύων. ~Ὄνον τις ἔτρεφε καὶ κύνα ὡραῖον. ~Ὁ μὲν

[295]   ταῦτα μᾶλλον ὁρῶν πλείονα λύπην εἶχε. Καὶ δήποτε ~πλησίον τοῦ λέοντος

[287]   εὐεργετῆται. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιν τις εἶχε καλὴν χρυσᾶ ὠὰ τίκτουσαν· νομίσας

[254]   ~ῥύγχος καὶ περιοσφραινομένης τὰς ἀναπνοὰς συνεῖχε· φασὶ γὰρ ~νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι

[290]   πανουργίας. Ὁ δὲ οὐδοτιοῦν ἑαυτὸν παρεῖχε πειθόμενον. ~Ἐπιτηρήσας δ' ὁ καρκῖνος

[275]   περιέσκαιρε ποικίλως· ~ἐκεῖνος δ' αὐτὸν κατεῖχε ἐν τοῖς κόλποις. ~Ὁ δέ

[254]   τὴν ἀκοήν. Ὁ ~δὲ εὐτόνως κατεῖχε τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῦ. Ἡ δὲ

[293]   σκορπίος. ~Παῖς τις θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε σκορπίῳ. Ὁ δὲ τὸ τοῦ

[286]   ἐθέρμαινε καὶ μετὰ τὸ ~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν δὲ θεασαμένη αὐτὴν ἔφη·

[299]   θυγατέρων οὖσα δυοῖν μήτηρ, ἀνδράσι συνῆψε ταύτας, τὴν ~μὲν κηπωρῷ, θἀτέραν

[296]   τῷ χρόνῳ μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ' ὀψέ ποτε ληφθεὶς ἐπ' αὐτοφώρῳ ~ἄγεται

Fables
[263]	ἀγοράσαι μέλλων ἐπὶ πείρᾳ αὐτὸν	ἔλαβε·	καὶ εἰσαγαγὼν εἰς ~τοὺς ἰδίους
[282]	~ἐκεῖναι ὑποτυχοῦσαι ἔφασαν· Ἀλλ' ἡμῖν	γε	ἄμεινον δεσπότας ~φυλάττεσθαι ἢ τῇ
[275]	ἐν τοῖς κόλποις. ~Ὁ δέ	γε	ὄνος τὴν μὲν νύκτα ἀλήθων
[277]	ἔτι μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν ἔφη·	Ὕπαγε,	νίκα τὴν κακὴν νίκην ἐν
[260]	καὶ ταύτην ἀνελόμενος, ἐκείνους μὲν	ἔφαγε,	τὰ δὲ τῶν ~φοινίκων ὀστᾶ
[256]	Ἀπολώλαμεν. Ὁ δὲ εἶπεν· Ἀλόλωλα	λέγε,	οὐκ ~ἀπολώλαμεν· καὶ γὰρ καὶ
[256]	πέλεκυν, ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος	ἔλεγε	πρὸς τὸν συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος
[265]	δὲ σπόγγων διαβραχέντων, βάρος ~διπλοῦν	ἦγε	βαστάζων. ~Ὅτι πολλάκις ἐν ᾧ
[266]	ἄγαλμα. ~Ὄνῳ τις ἐπιθεὶς ξόανον	ἦγε·	πολλοὶ δὲ προσεκύνουν τῶν ~συναντώντων.
[269]	ὁ ὄνος ἀναπτερωθεὶς κατ' αὐτοῦ,	εἴγε	ἀλεκτρυόνα ~ἐφοβήθη, ἐξῆλθεν ὡς ἀποδιώξων
[272]	ἴσους ὄντας ἠγανάκτει καὶ ἐσχετλίαζεν,	εἴγε	~διπλασίονος τροφῆς ἠξιωμένη ἡ ἡμίονος
[282]	Τῶν δὲ αἰτιωμένων τὰς ~ἡμέρους,	εἴγε	ὁμόφυλοι οὖσαι αὐταῖς τὸν δόλον
[285]	δὲ αἰτιωμένου αὐτὸν ὡς ἀχάριστον,	εἴγε	πολλὰ ~ὠφελούμενος παρ' αὐτοῦ τοὺς
[273]	τοῦ δεσπότου πραττόμενα, ἔφη· Ἀλλ'	ἔμοιγε	~αἱρετώτερον ἦν παρὰ τοῖς προτέροις
[287]	ἐπὶ τούτῳ, τὴν δὲ ἀπληστίαν	~φεῦγε,	μή πως καὶ ὅ ἔχεις
[263]	δοκιμασίαν ἐποιήσατο, ~ὑποτυχὼν εἶπεν· Ἀλλ'	ἔγωγε	οὐδὲν ἐπιδέομαι πείρας· οἶδα γὰρ
[264]	καὶ ῥοπάλῳ παίοντα εἶπεν· Ἀλλ'	ἔγωγε	~οὐκέτι σε εὐδαιμονίζω· ὁρῶ γὰρ
[284]	ἔφη· Οὐκ οἶδα τί λέγεις.	Ἔγωγε	σὺν αὐταῖς σε κατέσχον καὶ
[275]	ἐν αὐλῇ παρὰ φάτναις δεσμώτης	~ἔτρωγε	κριθάς, χόρτον, ὥσπερ εἰώθει· ~κύων
[287]	ὁμοίαν τῶν λοιπῶν ~ὀρνίθων. Ὁ	δὲ	ἀθρόον πλοῦτον ἐλπίσας εὑρεῖν καὶ
[285]	καὶ τοῦτον θύειν ~ἔμελλε. Τοῦ	δὲ	αἰτιωμένου αὐτὸν ὡς ἀχάριστον, εἴγε
[282]	~προσδραμὼν συλλαμβάνειν αὐτὰς ἐπειρᾶτο. Τῶν	δὲ	αἰτιωμένων τὰς ~ἡμέρους, εἴγε ὁμόφυλοι
[275]	μέσῳ ὡς εἶδον, ᾖξαν, ~κρανείαις	δὲ	ἄλλος ἄλλοθεν προσκρούων ~ἔθεινον, ὥστε
[251]	πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη· μέλλουσα	δὲ	~ἀναιρεῖσθαι παρεκάλει περὶ τῆς σωτηρίας.
[287]	τι ἀρκέσθητι ἐπὶ τούτῳ, τὴν	δὲ	ἀπληστίαν ~φεῦγε, μή πως καὶ
[254]	τῆς γῆς ~προσεποιεῖτο τεθνάναι. Ἡ	δὲ	ἄρκτος ἐλθοῦσα ἐπ τὴν κεφαλὴν
[254]	κατεῖχε τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῦ. Ἡ	δὲ	ἄρκτος ὑπολαβοῦσα ~βεκρὸν αὐτὸν εἶναι
[254]	ἐδάφους ~τὸν νεκρὸν προσεποιεῖτο. Τῆς	δὲ	ἄρκτου προσενεγκούσης αὐτῷ τὸ ~ῥύγχος
[258]	ἀλλὰ πλοῖον ἐδόκουν βλέπειν. ~Ἐξενεχθέντα	δὲ	αὐτὰ φρύγανα ὄντα ἰδόντες, πρὸς
[270]	αὐτῇ τὸ ἀκίνδυνον ἐπαγγείληται. ~Τοῦ	δὲ	αὐτὴν ἀπολύσειν φήσαντος, προσαγαγοῦσα τὸν
[262]	τινὰ αἰτούμενοι τῶν πόνων. Ὁ	~δὲ	αὐτοῖς ἐπιδεῖξαι βουλόμενος ὅτι τοῦτο
[254]	τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον. Ἄρκτου	δὲ	αὐτοῖς ἐπιφανείσης, ὁ ~μὲν ἕτερος
[283]	~Ὀρνιθοθήρας πτηνοῖς πάγην ἵστη. Κορύδαλος	δὲ	αὐτὸν θεασάμενος ~ἤρετο τί ποιεῖ.
[273]	ἐκέλευσε κεραμεῖ ~αὐτὸν πολῆσαι. Πάλιν	δὲ	αὐτοῦ δυσφοροῦντος, ἐπειδὴ καὶ πολλῷ
[261]	φρέατος παῖς τις ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα	δὲ	αὐτῷ ἡ Τύχη ἐβόα· ~Ἀνάστα
[255]	ἕτερον τῶν ~ὀφθαλμῶν πεπηρωμένος. Ἐπιστραφέντων	δὲ	αὐτῶν καί τινος ~ὑποστρέψαι παραινοῦντος,
[272]	φορτίον τῇ ~ἡμιόνῳ ἐπέθηκεν. Ἔτι	δὲ	αὐτῶν πόρρω προβαινόντων, ὁρῶν ἔτι
[272]	ἡμίονος οὐδὲν περιττότερον ~βαστάζει. Μικρὸν	δὲ	αὐτῶν τῆς ὁδοῦ προϊόντων, ὁ
[275]	κατεῖχε ἐν τοῖς κόλποις. ~Ὁ	δέ	γε ὄνος τὴν μὲν νύκτα
[263]	τῷ δεσπότῃ αὐτὸν ἀπέδωκε. Τοῦ	δὲ	~διερωτῶντος εἰ οὕτως ἀξίαν αὐτοῦ
[273]	ἀπαλλαγεὶς ἑτέρῳ ~ἀπεμποληθῆναι δεσπότῃ. Τοῦ	δὲ	Διὸς ἐπακούσαντος καὶ ~κελεύσαντος αὐτὸν
[300]	αὐτὸς τοῦ καταθῦσαι ταύτην. ~Ἡ	δὲ	ἐθρήνει ταῦτα οὕτως βοῶσα· ~Ἔασόν
[254]	πρὸς τὸ οὖς εἴρηκεν. Ὁ	δὲ	~εἶπε· Τοῦ λοιποῦ τοιούτοις μὴ
[254]	αὐτοῦ ἐλάλει ἡ ἄρκτος. Ὁ	δὲ	εἶπε· Τοῦτο ἔφη· ἀπὸ τοῦ
[256]	εὑρόντα ~συνοδοιπόρον ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν. Ὁ	δὲ	εἶπεν· Ἀλόλωλα λέγε, οὐκ ~ἀπολώλαμεν·
[300]	πέρδικας ἐγώ σοι κυνηγήσω. Ὁ	δὲ	~εἶπεν· Δι' αὐτὸ τοῦτο μᾶλλόν
[259]	ἀφεῖσα τὴν ~ἐρημίαν οἰκεῖς; Ἡ	δὲ	~εἶπεν· Ὅτι τοῖς πάλαι καιροῖς
[298]	εἴη καὶ ποῖ πορεύοιτο. Τοῦ	δὲ	~εἰπόντος αὑτὸν Ὅρκον εἶναι καὶ
[283]	θεασάμενος ~ἤρετο τί ποιεῖ. Τοῦ	δὲ	εἰπόντος πόλιν κτίζειν καὶ μικρὸν
[251]	ὅπως ~μὴ θύσῃ αὐτήν. Τῆς	δὲ	εἰπούσης ἅπασι τοῖς μυσὶ διεχθραίνειν,
[251]	γαλῆς μὴ βρωθῆναι ἐδεῖτο. Τῆς	~δὲ	εἰπούσης ἅπασιν ἐχθραίνειν μυσίν, αὐτὴ
[268]	κἀκεῖσε τὸν ἵππον ἐγκεντρίζων. ~Ὁ	δὲ	εἰς μέσον ἐμβὰς τῶν πολεμίων
[259]	ὀλίγοις ἦν τὸ ψεῦδος· νῦν	δὲ	εἰς ~πάντας ἀνθρώπους ἐστίν, ~ἐάν
[257]	τῇ σκιᾷ ~κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο. Ἀναβλέψαντες	δὲ	εἰς τὴν πλάτανον ~ἔλεγον πρὸς
[273]	ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἔσθιε, πολλὰ	δὲ	~ἐκακοπάθει, ηὔξατο τῷ Διὶ ὅπως
[297]	~παροδίτην ἐπεφώνει· Βοήθησόν τι. Ὁ	δὲ	ἐμέμφετο τῷ παιδὶ ~τολμηρίαν. Τὸ
[265]	ἠγέρθη καὶ περιεπάτει ~ἀκόπως. Ὁ	δὲ	ἔμπορος πάλιν ἑτέρους ἦλθεν ἀγοράσων
[265]	τὸ ῥεῖθρον ~πεσὼν ἠλαφρύνθη. Ὁ	δὲ	ἔμπορος τέχνην ἑτέραν νοήσας σπόγγους
[271]	ὠδύρετό τε καὶ ἔστενεν. Οἱ	δὲ	~ἐν τῇ λίμνῃ βάτραχοι ἀκούσαντες
[295]	τὸν υἱὸν εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε	~δὲ	ἐν τῷ οἰκήματι πρὸς τέρψιν
[287]	καλὴν χρυσᾶ ὠὰ τίκτουσαν· νομίσας	δὲ	ἔνδον αὐτῆς ~ὄγκον χρυσίου εἶναι
[289]	ἔν τινι οἰκίᾳ ἐμάχοντο. Οἱ	δὲ	ἐνταῦθα μύες ἀεὶ ~καταναλισκόμενοι ὑπὸ
[256]	Εὑρήκαμεν, ἀλλ' ~Εὕρηκας. Μετὰ μικρὸν	δὲ	ἐπελθόντων αὐτοῖς τῶν ἀποβεβληκότων ~τὸν
[256]	Εὕρηκα, ἀλλ' Εὑρήκαμεν. ~Μετὰ μικρὸν	δὲ	ἐπέλθοντων αὐτοῖς τῶν τὸν πέλεκυν
[276]	κύων ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Εὑρόντες	δὲ	ἐπὶ γῆς ~ἐσφραγισμένον γραμμάτιον, ὁ
[295]	φλεγμονὴν μέχρι βουβῶνος εἰργάσατο· πυρετὸς	δὲ	~ἐπιγενόμενος αὐτῷ θᾶττον τοῦ βίου
[274]	ἔν τινι λειμῶνι ἐνέμετο. Κόρακος	δὲ	~ἐπικαθίσαντος αὐτῷ καὶ τὸ ἕλκος
[273]	ἀπαλλάξας ~ἑτέρῳ δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ. Ὁ	δὲ	Ἑρμῆν πέμψας ἐκέλευσε κεραμεῖ ~αὐτὸν
[254]	μὴ ἅπτεσθαι τὴν ~ἄρκτον. Ὁ	δὲ	ἕτερος καταβὰς ἀπὸ τοῦ δένδρου
[254]	δένδρον καὶ ἐνταῦθα ἐκρύπτετο, ὁ	δὲ	~ἕτερος μέλλων περικατάληπτος γίνεσθαι, πεσὼν
[256]	ὁ ἕτερος ~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν. Ὁ	δὲ	ἕτερος παρῄνει μὴ λέγειν Εὑρήκαμεν,
[254]	ἀναβὰς ἐπὶ ~δένδρον ἐκρύβη. Ὁ	δὲ	ἕτερος τοῦτο ποιῆσαι μὴ δυνηθείς,
[277]	ὁ ὄνος οὐχ ἵστατο. ~Ὁ	δὲ	ἔτι μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν ἔφη·
[267]	ἐπειρᾶτο καὶ ταύτην δεδίττεσθαι. Ἡ	δὲ	~(ἐτύγχανε γὰρ αὐτοῦ φθεγξαμένου προακηκουῖα)
[276]	ἐπήκοον τοῦ κυνός. Περὶ ~βοσκημάτων	δὲ	ἐτύγχανε τὰ γράμματα χόρτου τε,
[254]	φρένας καὶ τὴν ἀκοήν. Ὁ	~δὲ	εὐτόνως κατεῖχε τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῦ.
[259]	~φησιν αὐτῇ· Τίς εἶ; ~Ἡ	δὲ	ἔφη· Ἀλήθεια. καὶ διὰ ποίαν
[298]	ἐπιφοιτᾶν ταῖς πόλεσι εἴωθεν. Ὁ	~δὲ	ἔφη· Διὰ τεσσαράκοντα ἐτῶν, ἐνίοτε
[256]	πρὸς τὸν συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος	δὲ	ἔφη· Μὴ ἀπολώλαμεν εἴπῃς, ἀλλ'
[284]	ὡς ὀυχ ὁμοία ἐκείναις. Ὁ	~δὲ	ἔφη· Οὐκ οἶδα τί λέγεις.
[291]	Διὶ ἐνετύγχανε περὶ ~τούτου. Ὁ	δὲ	Ζεὺς πρὸς αὐτὸν εἶπεν· Ἀλλ'
[265]	~λυθέντων τῶν ἁλῶν, ἠλαφρύνθη, εὐκόλως	δὲ	ἠγέρθη καὶ περιεπάτει ~ἀκόπως. Ὁ
[292]	τοὺς σύνεγγυς ἐκάλεσαν. Σὺν αὐτοῖς	~δὲ	ἦν καὶ γυνὴ πενιχρά, μεθ'
[286]	μετὰ τὸ ~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν	δὲ	θεασαμένη αὐτὴν ἔφη· Ὦ ματαία,
[284]	οὖν εἰλήφει καὶ πελαργόν. Ὁ	~δὲ	θερμῶς ἠντιβόλει τοῦ ἀφεθῆναι· Οὐ
[269]	ὁ ~λέων τοῦτον κατεθοινήσατο. Ὁ	δὲ	θνῄσκων ἐβόα· Ἄθλιος ἐγὼ καὶ
[275]	ἀγροῦ δ' ὅσον χρεία. ~Δηχθεὶς	δὲ	θυμῷ καὶ περισσὸν οἰμώξας ~σκύμνον
[280]	~Ὄνος ἀκανθώδεις παλιούρους ἔσθιε. Τοῦτον	δὲ	ἰδοῦσα ἀλώπηξ εἶπεν· ~Πῶς οὕτω
[264]	τῇ τῆς ~τροφῆς ἀπολαύσει. Ὕστερον	δὲ	ἰδὼν αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα καὶ τὸν
[281]	πατήσας σκόλοπα χωλὸς εἱστήκει. Λύκον	δὲ	ἰδὼν καὶ φοβηθεὶς ~εἶπεν· Ὦ
[300]	τις θηρεύσας ἤμελλε σφάξαι. Ἡ	δὲ	ἱκέτευε λέγουσα· Ἔασόν ~με ζῆν
[274]	~αὐτὸ μόνον ὀφθῶμεν, διωκόμεθα, τούτους	δὲ	καὶ προσιόντας ~προσγελῶσιν. ~Ὁ λόγος
[298]	ἔφη· Διὰ τεσσαράκοντα ἐτῶν, ἐνίοτε	δὲ	καὶ τριάκοντα. Καὶ ὃς ~οὐδὲν
[268]	καὶ ταῦτα πλεῖστα ταλαιπωρῶν. Ἐπεὶ	~δὲ	καιρὸς ἐπέστη πολέμου, καὶ ὁ
[298]	εὐλαβούμενος εἰς ἀγρὸν ~ἐπορεύετο. Γενόμενος	δὲ	κατὰ τὰς πύλας, ὡς ἐθεάσατό
[263]	τῆς φάτνης αὐτὸν ἔστησεν. Ὁ	δὲ	καταλιπὼν τοὺς ~ἄλλους παρὰ τῷ
[292]	Οὐχὶ τὰ ~σά, τέκνον, ἃ	δὲ	κατέφαγες. ~Ὁ μῦθος οὗτος πρὸς
[299]	ταύτας, τὴν ~μὲν κηπωρῷ, θἀτέραν	δὲ	κεραμεῖ. Ἐλθοῦσα τοίνυν ποτὲ πρὸς
[275]	δεσπότην κύσων ~νώτοις ἐπεμβάς. Ἐσχάτου	δὲ	κινδύνου ~θεράποντες ἐν μέσῳ ὡς
[296]	φέρει ταύτην μετ' εὐφροσύνης. ~Ἡ	δὲ	λαμβάνει ταύτην σὺν χαρμοσύνῃ. ~Ἐν
[251]	παρεκάλει περὶ τῆς σωτηρίας. Τῆς	δὲ	λεγούσης ὡς οὐ ~δύναται αὐτὴν
[295]	θᾶττον τοῦ βίου μετέστησεν. Ὁ	δὲ	λέων καὶ ~οὕτως ἀνῄρηκε τὸν
[269]	ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν ἦσαν. Λέων	δὲ	λιμώττων, ὡς ~ἐθεάσατο τὸν ὄνον,
[281]	τὸν σκόλοπα δακὼν ἐξεῖλεν. Ὁ	δὲ	λυθεὶς τοῦ ~πόνου, τὸν λύκον
[281]	μὴ μετὰ πόνου θνήξωμαι. Ὁ	~δὲ	λύκος ἄκροις ὀδοῦσι τὸν σκόλοπα
[281]	μέτωπον ~καὶ ὀδόντας συγκλάσας. Ὁ	δὲ	λύκος ἔφη· Οἴμοι, δίκαια πάσχω,
[253]	τὴν ὄχθην καθίσας ὠδύρετο. Ἑρμῆς	δὲ	~μαθὼν τὴν αἰτίαν καὶ οἰκτείρας
[295]	ὕπνους ὑπὸ λέοντος ἀναλωθέντα. Φοβηθεὶς	δὲ	μή ~πως ὁ ὄνειρος ἀληθεύσῃ,
[253]	ἐστιν ὃν ἀπώλεσεν ~ἤρετο. Τοῦ	δὲ	μὴ τοῦτον εἶναι φαμένου, αὖθις
[253]	αὖθις καταβὰς ἀργυροῦν ~ἀνεκόμισε. Τοῦ	δὲ	μηδὲ τοῦτον εἶναι τὸν οἰκεῖον
[292]	μῆτερ, τὰ σπλάγχνα ἐμῶ. Ἡ	δὲ	μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν· Οὐχὶ τὰ
[281]	ἢ γυπῶν καὶ κοράκων. Χάριν	δὲ	μίαν αἰτῶ σε, ἐξελεῖν τοῦ
[281]	λύκε, ἀποθνῄσκω ἐκ πόνου· καλὸν	δέ	μοί ἐστι σοῦ δεῖπνον ~γενέσθαι
[287]	ἔτικτεν ἀεὶ ὠὰ χρυσέα. ~Ὁ	δὲ	νομίσας χρυσὸν ἔνδον ὑπάρχειν ~σφάξας
[254]	μὴ ἅπτεσθαι τὸ ζῷον. Ὑποχωρησάσης	δέ,	ὁ ἀπὸ τοῦ δένδρου ~καταβὰς
[277]	ἐκτραπεὶς ἐπὶ κρημνὸν ἐφέρετο. Τοῦ	δὲ	~ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος· Ἄθλιε, ποῦ φέρει;
[274]	ὠγκᾶτό ~τε καὶ ἐσκίρτα. Τοῦ	δὲ	ὀνηλάτου πόρρωθεν ἑστῶτος καὶ γελῶντος,
[279]	μὲν αὐτὸν τοῦ προκαλύμματος, ~φανέντα	δὲ	ὄνον ῥοπάλοις ἀνῄρουν ὧν τοὺς
[265]	σφοδρῶς τὸν ~ὄνον ἐφόρτωσεν. Ὁ	δὲ	ὄνος ἄκων ὀλισθήσας εἰς ὕδωρ
[276]	καὶ ὀστέων εὕρῃς διαλαμβάνων. Ὁ	δὲ	ὄνος ἅπαν τὸ ~γραμμάτιον διεξελθὼν
[266]	δὲ προσεκύνουν τῶν ~συναντώντων. Ὁ	δὲ	ὄνος τυφωθείς, νομίζων αὐτὸν προσκυνεῖν
[265]	~ὠνησάμενος πεφορτώκεν τὸν ὄνον. Ὁ	δὲ	ὄνος, ὡς προσῆλθε τῷ ~ῥείθρῳ,
[283]	εἰς τὸν βρόχον ἑάλω. Τοῦ	~δὲ	ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Ὦ
[283]	ἐμπεσὼν εἰς τοὺ βρόχους. Τοῦ	δὲ	ὀρνιθοθήρα ~προσδραμόντος καὶ συλλαβόντος αὐτόν,
[290]	κἀκείνῳ παρῄνει ~τῆς πανουργίας. Ὁ	δὲ	οὐδοτιοῦν ἑαυτὸν παρεῖχε πειθόμενον. ~Ἐπιτηρήσας
[275]	αὐλῆς ἦλθ' ἄμετρα λακτίζων· ~σαίνων	δὲ	οὐρᾷ καὶ θέλων περισκαίρειν, ~τὴν
[297]	ἐμέμφετο τῷ παιδὶ ~τολμηρίαν. Τὸ	δὲ	παιδίον εἶπεν· Ἀλλὰ νῦν μοι
[265]	τὸν ὄνον φορτώσας ἦγεν. Ὁ	δὲ	πάλιν ἑκὼν εἰς τὸ ῥεῖθρον
[251]	εἶναι, καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον	δὲ	πάλιν ~πεσοῦσα καὶ ὑφ' ἑτέρας
[258]	μέγα ὡς τὸ ~πρότερον. Ἐγγὺς	δὲ	παντελῶς ἐξενεχθέντα αὐτὰ ἰδόντες φρύγανα
[253]	~δικαιοσύνην, πάντας αὐτῷ ἐδωρήσατο. Ὁ	δὲ	παραγενόμενος πρὸς ~τοὺς ἑταίρους τὰ
[256]	~Δύο ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου	δὲ	πέλεκυν εὑρόντος, ὁ ἕτερος ~ἔλεγεν·
[270]	ἀλλήλους ἐξῆλθον ἐπὶ ~ἄγραν. Λέοντος	δὲ	περιτυχόντος αὐτοῖς, ἡ ἀλώπηξ ὁρῶσα
[251]	μῦν, καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον	~δὲ	πεσοῦσα πάλιν καὶ συλληφθεῖσα ὑπὸ
[260]	ἥμισυ ~τῷ Ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν	δὲ	πήρᾳ, ἐν ᾗ ἀμύγδαλά τε
[260]	~τούτου τῷ ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν	δὲ	πήρᾳ μεστῇ φοινίκων καὶ ~ἀμυγδάλων,
[283]	ἐπυνθάνετο τί ποτ' ἐργάζοιτο. Τοῦ	δὲ	πόλιν κτίζειν φαμένου, ~εἶτα δὲ
[269]	ἐπέδραμεν εὐθὺς τῷ λέοντι. Ὡς	δὲ	πόρρω τοῦτον ~ἐδίωξεν, ἔνθα μηκέτι
[283]	δὲ πόλιν κτίζειν φαμένου, ~εἶτα	δὲ	πορρωτέρω ἀποχωρήσαντος καὶ κρυβέντος, ὁ
[268]	ἀγαπᾶν. ~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος	δέ	ποτε ἐμακάριζεν ἵππον ~διὰ τὴν
[300]	κἀγὼ πέρδιξ πολλὰς προσάξω. ~Ὁ	δὲ	πρὸς αὐτὴν οὕτως ἀνταπεκρίθη· ~Διὰ
[266]	τις ἐπιθεὶς ξόανον ἦγε· πολλοὶ	δὲ	προσεκύνουν τῶν ~συναντώντων. Ὁ δὲ
[265]	τῷ ~ῥείθρῳ, ἑκὼν κατέπεσε· τῶν	δὲ	σπόγγων διαβραχέντων, βάρος ~διπλοῦν ἦγε
[253]	ἤρετο εἰ ταύτην ~ἀπέβαλε. Τοῦ	δὲ	σὺν ἡδονῇ· Ναὶ ἀληθῶς ἥδ'
[297]	Ἀλλὰ νῦν μοι βοήθησον· ὕστερον	δὲ	~σωθέντα μέμφου. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[299]	καὶ πῶς ἔχοι διηρώτα. Ἡ	~δέ·	Τὰ μὲν ἄλλα, μῆτερ, ἔφη,
[295]	οἷς ἦν καὶ ~λέων. Ὁ	δὲ	ταῦτα μᾶλλον ὁρῶν πλείονα λύπην
[282]	πόρρωθεν ἀπεκαραδόκει τὸ μέλλον. ~Ἀγρίων	δὲ	ταύταις προσελθουσῶν καὶ τοῖς βρόχοις
[288]	διὰ πάντος ἀκολουθεῖν ἐκείνῃ. Λαβοῦσα	δὲ	τὴν ~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε κακῶς ἀπήλλαττε
[292]	καὶ ὁ παῖς αὐτῆς. Προϊούσης	δὲ	τῆς ~εὐωχίας, τὸ παιδίον ὀγκωθὲν
[300]	ἐμπεσεῖται. ~(Πέρδιξ καὶ κυνηγέτης. ~Πέρδικα	δὲ	τις κυνηγέτης ἀγρεύσας ~ἔμελλεν αὐτὸς
[287]	~ἀπληστίαν φευγέτω. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιθα	δέ	τις πάνυ καλλίστην εἶχεν, ~ἥτις
[293]	θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε σκορπίῳ. Ὁ	δὲ	τὸ τοῦ παιδὸς ~ἁπλοῦν θεασάμενος,
[287]	λοιπὰ ὑπάρχειν τῶν ὀρνίθων. ~Ὁ	δὲ	τὸν πλοῦτον εὑρηκέναι νομίσας ~απεστέρηται
[269]	τε ἦν εἰσελθὼν καταθοινήσασθαι. Παρὰ	δὲ	~τὸν ψόφον τοῦ ἀλεκτρυόνος φθεγξαμένου
[289]	αὐτοὺς ~μαχομένους, ἐξῆλθον βαδίζοντες. Ἰδόντες	δὲ	τοὺς μύας, τότε ἀφέντες ~τὴν
[253]	ἐκεῖνον τὸν οἰκεῖον ἀνήνεγκε. Τοῦ	δὲ	τοῦτον ἀληθῶς εἶναι ~τὸν ἀπολωλότα
[283]	~Ὀρνιθορήρας ὄρνισιν ἵστη παγίδας. Κορύδαλος	δὲ	τοῦτον πόρρωθεν ~ἰδὼν ἐπυνθάνετο τί
[268]	τροφὴν αὐτοῦ καὶ θεραπείαν, ~αὑτοῦ	δὲ	τύχην ὄνος κατεμυκτήρει, ~ὡς ἀχθοφόρου
[295]	χεῖρα ~ἐκτυφλῶσαι τὸν λέοντα. Σκόλοψ	δὲ	τῷ δακτύλῳ αὐτοῦ ἐμπαρεὶς ~ὄγκωμα
[299]	ἔφη· Σοὶ μὲν ~αἰθρίαν, τῇ	δὲ	τῷ κηπωρῷ συνοικούσῃ παμπόλλους ὑετοὺς
[298]	μὴ εἰληφέναι τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν	δὲ	τῷ Ὅρκῳ, καὶ ἀπαγόμενος ὑπ'
[260]	ἀνελόμενος, ἐκείνους μὲν ἔφαγε, τὰ	δὲ	τῶν ~φοινίκων ὀστᾶ καὶ τὰ
[258]	ὡς μελλούσης αὐτῆς ~προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ	δὲ	ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα
[258]	προσέμενον ὡς μέλλουσαν προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ	~δὲ	ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα
[298]	μίαν ἡμέραν ἄδειαν δέδωκεν. Ὁ	δὲ	~ὑπολαβὼν ἔφη· Ἀλλ' εὖ ἴσθι
[257]	τοῦτο ~ἄκαρπον τὸ δένδρον. Ἡ	δὲ	ὑποτυχοῦσα ἔφη· Ὦ ἀχάριστοι, ἔτι
[251]	~ἀναιρεῖσθαι περὶ σωτηρίας ἐδεῖτο. Τῆς	δὲ	φαμένης μὴ δύνασθαι ~αὐτὴν ἀπολῦσαι,
[275]	κριθάς, χόρτον, ὥσπερ εἰώθει· ~κύων	δὲ	χαρίεις ὤν, εὐρύθμως παίζων ~τὸν
[296]	ταύτην σὺν χαρμοσύνῃ. ~Ἐν δευτέρῳ	δὲ	χρόνῳ ἐσθῆτα κλέπτει, ~καὶ τοῦτο
[260]	ἀνείλατο οἰόμενος ἀργύριον εἶναι. Ἐκτινάξας	δέ,	ὡς ~εὗρε τὰ ἐνόντα, ταῦτα
[271]	γόμον φέρων λίμνην διέβαινεν· ὀλισθὼν	δέ,	ὡς ~κατέπεσεν, ἐξαναστῆναι μὴ δυνάμενος
[269]	ἐξῆλθεν ὡς ἀποδιώξων αὐτόν. Ὁ	δέ,	ὡς μακρὰν ἐγένετο, ~κατέφαγεν αὐτόν.
[253]	καταβὰς ἀργυροῦν ~ἀνεκόμισε. Τοῦ δὲ	μηδὲ	τοῦτον εἶναι τὸν οἰκεῖον εἰπόντος,
[285]	τοῦτό σε ~μᾶλλον θύσω, εἰ	μηδὲ	τῶν ὁμοφύλων ἀπέχῃ. ~Ὁ λόγος
[295]	~ψευδῆ ὄνειρον τοῦ ἐμοῦ πατρὸς	τῇδε	τῇ οἰκίᾳ κατεκλείσθην, ὡς ἐν
[284]	ζῷον καὶ τοῖς πατράσιν ~εὐνοϊκώτατον.	Ἰδὲ	γάρ μου καὶ τὴν χροιὰν
[295]	μονογενῆ ἔχων γενναῖον, κυνηγεῖν ἐφιέμενον,	~εἶδε	τοῦτον καθ' ὕπνους ὑπὸ λέοντος
[258]	ὡς ἦλθον ἐπί τινα σκοπιάν,	~ἐνθένδε	θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ᾠήθησαν
[296]	ἀπέκοψεν εἰς τέλος, λόγον ~εἰπὼν	τοιόνδε	ταύτῃ· Εἰ γὰρ σύ, μῆτερ,
[253]	οὐ μόνον ἐκείνην κατέσχεν, ἀλλ'	~ουδὲ	τὴν οἰκείαν ἀπέδωκεν. Ὁ μῦθος
[268]	~ὡς ἀχθοφόρου καὶ πολλὰ κοπιῶντος,	~οὐδὲ	ἄχυρον λαμβάνοντος εἰς κόρον. ~Ὅτε
[290]	πρόσθεν εὐθὺν ~καὶ ἁπλοῦν εἶναι·	οὐδὲ	γὰρ ἂν ταύτην τὴν δίκην
[256]	Μὴ ἀπολώλαμεν εἴπῃς, ἀλλ' ἀπολώλα·	~οὐδὲ	γὰρ, ὅτε τὸν πέλεκυν εὗρες,
[256]	οἱ μὴ μεταλαβόντες τῶν εὐτυχημάτων	οὐδὲ	ἐν ταῖς ~συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι
[298]	αὐτῷ διὰ τριάκοντα ἐτῶν ~ἐπιπορεύεσθαι,	οὐδὲ	πρὸς μίαν ἡμέραν ἄδειαν δέδωκεν.
[273]	ἐνταῦθα παραγενέσθαι, ὅπου, ἐὰν ἀποθάνω,	οὐδὲ	ταφῆς ~ἀξιωθήσομαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ
[255]	δύναται τὰ μέλλοντα ~μαντεύεσθαι, ὃς	οὐδὲ	τὴν ἰδίαν πήρωσιν προεῖδεν, ἵνα
[268]	στρατιώτης σὺν τοῖς ὅπλοις ἐπέβη	~ὧδε	κἀκεῖσε τὸν ἵππον ἐγκεντρίζων. ~Ὁ
[261]	ἡ Τύχη ἐβόα· ~Ἀνάστα καὶ	ἄπελθε	ἐντεῦθεν, μή πως κάτωθεν τοῦ
[293]	θεασάμενος, τὸ κέντρον ὀξύνας, εἶπεν·	Ἄπελθε,	παῖ, καὶ ~σώζου, μὴ κἀμὲ
[275]	τά σκεύη, ~δειπνοῦντα δ' εὐθὺς	ἦλθε	δεσπότην κύσων ~νώτοις ἐπεμβάς. Ἐσχάτου
[283]	μικρὸν ~ὑποχωρήσαντος, πεισθεὶς τοῖς λόγοις	προσῆλθε,	καὶ τὸ δέλεαρ ~ἐσθίων ἔλαθεν
[265]	ὄνον. Ὁ δὲ ὄνος, ὡς	προσῆλθε	τῷ ~ῥείθρῳ, ἑκὼν κατέπεσε· τῶν
[273]	κηπουρῷ δουλεύων, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν	ἔσθιε,	πολλὰ δὲ ~ἐκακοπάθει, ηὔξατο τῷ
[280]	καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἀκανθώδεις παλιούρους	ἔσθιε.	Τοῦτον δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ εἶπεν·
[273]	ὑπηρετούμενος κηπωρῷ, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν	ἤσθιε,	πλεῖστα δ' ~ἐμόχθει, ηὔξατο τῷ
[277]	ἐφέρετο. Τοῦ δὲ ~ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος·	Ἄθλιε,	ποῦ φέρει; καὶ τῆς οὐρᾶς
[253]	καταδὺς εἰς τὸν ~ποταμὸν χρυσοῦν	ἀνήνεγκε	πέλεκυν, καὶ εἰ οὗτός ἐστιν
[253]	τρίτου ~καταβὰς ἐκεῖνον τὸν οἰκεῖον	ἀνήνεγκε.	Τοῦ δὲ τοῦτον ἀληθῶς εἶναι
[253]	θρήνου, ~καταβὰς ὁμοίως χρυσῆν ἀξίνην	ἐξήνεγκε	καὶ ἤρετο εἰ ταύτην ~ἀπέβαλε.
[260]	τῶν ἀμυγδάλων κελύφη ἐπί τινος	ἀνέθηκε	~βωμοῦ, φήσας· Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ,
[272]	ἀφελόμενος ἀπ' αὐτοῦ τῇ ἡμιόνῳ	ἐπέθηκε.	Καὶ ~τότε ἐκείνη ἀποβλέψασα εἰς
[295]	Ὁ δὲ λέων καὶ ~οὕτως	ἀνῄρηκε	τὸν παῖδα, μηδὲν τῷ τοῦ
[281]	ἰδὼν καὶ φοβηθεὶς ~εἶπεν· Ὦ	λύκε,	ἀποθνῄσκω ἐκ πόνου· καλὸν δέ
[263]	καὶ ἀπαγαγὼν τῷ δεσπότῃ αὐτὸν	ἀπέδωκε.	Τοῦ δὲ ~διερωτῶντος εἰ οὕτως
[276]	ἐζήτει, ~ἀντέφησεν αὖθις ὁ κύων·	Βάλε	κατὰ γῆς, ὡς ἀδόκιμον πάντη,
[253]	τις παρὰ ποταμῷ τὸν οἰκεῖον	ἀπέβαλε	πέλευκυν. ~Ἀμηχανῶν τοίνυν παρὰ τὴν
[253]	ἐξήνεγκε καὶ ἤρετο εἰ ταύτην	~ἀπέβαλε.	Τοῦ δὲ σὺν ἡδονῇ· Ναὶ
[295]	τί σοι ποιήσω; Καὶ εἰπὼν	ἐπέβαλε	τῷ τοίχῳ τὴν χεῖρα ~ἐκτυφλῶσαι
[276]	κατὰ γῆς, ὡς ἀδόκιμον πάντη,	φίλε,	~τυγχάνον. ~Ὄνος καὶ ὀνηλάτης. ~Ὄνος
[285]	τιθασσὸν πέρδικα καὶ τοῦτον θύειν	~ἔμελλε.	Τοῦ δὲ αἰτιωμένου αὐτὸν ὡς
[300]	καὶ ἄνθρωπος. ~Πέρδικά τις θηρεύσας	ἤμελλε	σφάξαι. Ἡ δὲ ἱκέτευε λέγουσα·
[266]	αὐτὸν προσκυνεῖν τοὺς ~ἀγροίκους, σκιρτῶν	ἤμελλε	τὸν θεὸν ῥίψειν. Ἀλλὰ τοῦτον
[275]	ὕστατ' ἐκπνέων ~ἔφη· Οἷα χρή	με	δυσδαίμονα τλῆναι· ~τί γὰρ παρ'
[252]	Εἰ ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ	με	εἰς βασιλέα ἐφ' ~ὑμῶν, δεῦτε
[300]	Ἡ δὲ ἱκέτευε λέγουσα· Ἔασόν	~με	ζῆν καὶ ἀντ' ἐμοῦ πολλὰς
[300]	ἐθρήνει ταῦτα οὕτως βοῶσα· ~Ἔασόν	με	ζῆν, κυνηγέτα περδίκων, ~ὅπως σοι
[257]	ἐξ ~ἐμοῦ εὐεργεσίας ἀπολαύοντες, ἀχρείαν	με	καὶ ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε. ~Οὕτω καὶ
[298]	ὡς, ὅταν μέλλῃ τις ἀνιᾶσαί	με,	καὶ ~αὐθημερὸν ἐπιφοιτᾶν εἴωθα. ~Ὁ
[296]	σύ, μῆτερ, ~τὸ πρῶτον ἐτύπτησάς	με,	ὅτε δέλτον ~σοι ἔφερον, οὐκ
[293]	Ἄπελθε, παῖ, καὶ ~σώζου, μὴ	κἀμὲ	θηρεύων πάσας ἃς ἔχεις ἀπολέσῃς.
[261]	κάτωθεν τοῦ φρέατος πέσῃς, ~καὶ	ἐμὲ	τὴν Τύχην καταμέμψωνται πάντες. ~Ὁ
[267]	καὶ ταύτην δεδίττεσθαι. Ἡ δὲ	~(ἐτύγχανε	γὰρ αὐτοῦ φθεγξαμένου προακηκουῖα) ἔφη
[276]	τοῦ κυνός. Περὶ ~βοσκημάτων δὲ	ἐτύγχανε	τὰ γράμματα χόρτου τε, φημί,
[291]	πολλῶν πατούμενος ἀνθρώπων τῷ Διὶ	ἐνετύγχανε	περὶ ~τούτου. Ὁ δὲ Ζεὺς
[286]	ὄφεως ὠὰ εὑροῦσα, ταῦτα ἐπιμελῶς	ἐθέρμαινε	καὶ μετὰ τὸ ~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε.
[288]	ἀνοίᾳ πορευομένη καὶ τὴν ~κεφαλὴν	κατέξαινε	τυφλοῖς καὶ κωφοῖς μέρεσιν ἀναγκαζομένην
[294]	μεγίστην κατασκευάσασα ἐν ταύτῃ αὐτὸν	καθεῖρξε,	~φυλαττομένη μὴ ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθῇ.
[255]	σημαίνειν τὸν οἰωνόν, ἕτερος ~ὑποτυχὼν	εἶπε·	Καὶ πῶς οὗτος ἡμῖν δύναται
[254]	τὸ οὖς εἴρηκεν. Ὁ δὲ	~εἶπε·	Τοῦ λοιποῦ τοιούτοις μὴ συνοδοιπορεῖν
[254]	ἐλάλει ἡ ἄρκτος. Ὁ δὲ	εἶπε·	Τοῦτο ἔφη· ἀπὸ τοῦ νῦν
[275]	ὤν, εὐρύθμως παίζων ~τὸν δεσπότην	περιέσκαιρε	ποικίλως· ~ἐκεῖνος δ' αὐτὸν κατεῖχε
[259]	Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν τις ἐν ἐρήμῳ	εἷρε	γυναῖκα μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν, καί
[260]	ἀργύριον εἶναι. Ἐκτινάξας δέ, ὡς	~εὗρε	τὰ ἐνόντα, ταῦτα καταφαγὼν καὶ
[287]	χρυσὸν ἔνδον ὑπάρχειν ~σφάξας πάραυτα	εὗρε	ταύτην ὁμοίαν ~ὥσπερ τὰ λοιπὰ
[260]	τὰ ~ἐκτὸς καὶ ἐντὸς πρὸς	σὲ	διανενέμημαι. ~Ὁ μῦθος πρὸς ἄνδρα
[260]	εὗρον καὶ τὰ ~ἐκτὸς πρὸς	σὲ	διανενέμημαι. Πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον διὰ
[281]	κοράκων. Χάριν δὲ μίαν αἰτῶ	σε,	ἐξελεῖν τοῦ ~ποδός μου πρῶτον
[264]	παίοντα εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι	σε	εὐδαιμονίζω· ὁρῶ γὰρ ὅτι οὐκ
[267]	ἴσθι ὡς καὶ ἐγὼ ἄν	σε	ἐφοβήθην, εἰ μὴ ὀγκωμένου ἤκουσα.
[300]	~εἶπεν· Δι' αὐτὸ τοῦτο μᾶλλόν	σε	θύσω, ὅτι τοὺς συνήθεις καὶ
[300]	~Διὰ γὰρ τοῦτο μᾶλλον ἐγώ	σε	θύσω, ~ὅτι φίλους σοὺς προσενεδρεῦσαι
[295]	εἶπεν· Ὦ κάκιστον θηρίον, διὰ	σὲ	καὶ τὸν ~ψευδῆ ὄνειρον τοῦ
[284]	τί λέγεις. Ἔγωγε σὺν αὐταῖς	σε	κατέσχον καὶ τὴν ~ὁμοίαν ψῆφον
[285]	μέλλει, ἔφη· Ἀλλὰ διὰ τοῦτό	σε	~μᾶλλον θύσω, εἰ μηδὲ τῶν
[291]	εἶπεν· Ἀλλ' εἰ τὸν πρότερόν	σε	~πατήσαντα ἔπληξας, οὐκ ἂν ὁ
[268]	δὴ καὶ μέσον τῶν πολεμίων	~εἰσήλασε,	καὶ ὁ ἵππος πληγεὶς ἔκειτο.
[265]	τις ὄνον ἔχων εὐώνους ἅλας	ἠγόρασε	καὶ σφοδρῶς τὸν ~ὄνον ἐφόρτωσεν.
[270]	ὄνον εἴς τινα ~πάγην ἐμπεσεῖν	παρεσκεύασε.	Καὶ ὁ λέων ὁρῶν ἐκεῖνον
[295]	ἀληθεύσῃ, οἴκημα κάλλιστον καὶ μετέωρον	~κατεσκεύασε,	κἀκεῖσε τὸν υἱὸν εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν.
[265]	ὄνος ἄκων ὀλισθήσας εἰς ὕδωρ	ἔπεσε,	καὶ, ~λυθέντων τῶν ἁλῶν, ἠλαφρύνθη,
[265]	ὡς προσῆλθε τῷ ~ῥείθρῳ, ἑκὼν	κατέπεσε·	τῶν δὲ σπόγγων διαβραχέντων, βάρος
[269]	ἐπελθόντος τῷ ὄνῳ, ὁ ~ἀλεκτρυὼν	ἐφώνησε·	καὶ ὁ μὲν λέων φασὶ
[275]	βαλὼν θλάσεν, ~ἅπαντα δ' εὐθὺς	ἠλόησε	τά σκεύη, ~δειπνοῦντα δ' εὐθὺς
[291]	ἔπληξας, οὐκ ἂν ὁ δεύτερος	ἐπεχείρησε	τοῦτο ποιῆσαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ
[254]	ἄρκτος ὑπολαβοῦσα ~βεκρὸν αὐτὸν εἶναι	ἀνεχώρησε·	φασὶ γὰρ νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι
[255]	τισὶν ἐπὶ πρᾶξίν τινα κόραξ	ὑπηντησε	τὸν ἕτερον τῶν ~ὀφθαλμῶν πεπηρωμένος.
[295]	κἀκεῖσε τὸν υἱὸν εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν.	Ἐζωγράφησε	~δὲ ἐν τῷ οἰκήματι πρὸς
[296]	~{ἐμὸν} ὦ τέκνον; Ὁ δ'	ἔφησε	πρὸς τὴν μητέρα· ~Ἔγγισον δή
[276]	διεξιόντος, διέκειτο· ~ἔνθεν δὴ καὶ	ἔφησε	τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι, φιλτατε, μικρόν,
[268]	σὺν τοῖς ὅπλοις ἐπέβη ~ὧδε	κἀκεῖσε	τὸν ἵππον ἐγκεντρίζων. ~Ὁ δὲ
[295]	οἴκημα κάλλιστον καὶ μετέωρον ~κατεσκεύασε,	κἀκεῖσε	τὸν υἱὸν εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε
[253]	εἶναι φαμένου, αὖθις καταβὰς ἀργυροῦν	~ἀνεκόμισε.	Τοῦ δὲ μηδὲ τοῦτον εἶναι
[298]	ὃς ~οὐδὲν μελλήσας τῇ ὑστεραίᾳ	ὄμοσε	μὴ εἰληφέναι τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν
[268]	στρατιώτης ἔνοπλος ἀνέβη τὸν ~ἵππον,	πανταχόσε	τοῦτον ἐλαύνων, καὶ δὴ καὶ
[273]	ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ Ἑρμῆν πέμψας	ἐκέλευσε	κεραμεῖ ~αὐτὸν πολῆσαι. Πάλιν δὲ
[299]	τὴν τῷ ~κηπωρῷ γεγαμημένην, τά	τε	ἄλλα ὡμίλει, καὶ πῶς ἔχοι
[260]	ταῦτα καταφαγὼν καὶ λαβὼν τῶν	τε	ἀμυγδάλων τὰ ~κελύφη καὶ τῶν
[254]	τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ~ὠσφραίνετο τήν	τε	ἀναπνοὴν αὐτοῦ καὶ τὰς φρένας
[298]	χωλὸν ~ἐξιόντα, ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τίς	τε	εἴη καὶ ποῖ πορεύοιτο. Τοῦ
[269]	ὡς ~ἐθεάσατο τὸν ὄνον, οἷός	τε	ἦν εἰσελθὼν καταθοινήσασθαι. Παρὰ δὲ
[260]	δὲ πήρᾳ, ἐν ᾗ ἀμύγδαλά	τε	ἦν καὶ ~φοίνικες, ταῦτα ἀνείλατο
[274]	κρούοντος, ὁ ὄνος ἀλγῶν ὠγκᾶτό	~τε	καὶ ἐσκίρτα. Τοῦ δὲ ὀνηλάτου
[271]	~κατέπεσεν, ἐξαναστῆναι μὴ δυνάμενος ὠδύρετό	τε	καὶ ἔστενεν. Οἱ δὲ ~ἐν
[299]	~ἡμῖν καὶ ἡλίους γίνεσθαι θερμοτέρους	τε	καὶ καθαρωτέρους, ὡς ἂν ~θᾶττον
[273]	ἢ ~πρότερον ἀχθοφορῶν καὶ τόν	τε	πηλὸν καὶ τ ὺς κεράμους
[290]	χηλῇ ~λαβόμενος καὶ ὅσον οἷόν	τε	πιέσας, φονεύει. Τοῦ δ' ὄφεως
[251]	νυκτερίδα, καὶ πάλιν ἀπελύθη. Οὕτω	τε	~συνέβη αὐτῇ δὶς ἐναλλαξαμένῃ τὸ
[294]	ὁ παῖς ~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν. Οὕτω	τε	συνέβη τῆς λάρνακος τὸν ~κόρακα
[276]	δὲ ἐτύγχανε τὰ γράμματα χόρτου	τε,	φημί, καὶ κριθῆς ~καὶ ἀχύρου.
[276]	καὶ ἔφησε τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι,	φιλτατε,	μικρόν, μή τι καὶ περὶ
[252]	ξύλα· Εἰ ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς	χρίετέ	με εἰς βασιλέα ἐφ' ~ὑμῶν,
[252]	εἰς βασιλέα ἐφ' ~ὑμῶν, δεῦτε	ὑπόστητε	ἐν τῇ σκέπῃ μου· καὶ
[257]	ἀπολαύοντες, ἀχρείαν με καὶ ἄκαρπον	ἀποκαλεῖτε.	~Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων τινὲς
[288]	ἐκείνῃ. Λαβοῦσα δὲ τὴν ~ἡγεμονίαν	ἑαυτήντε	κακῶς ἀπήλλαττε ἀνοίᾳ πορευομένη καὶ
[268]	~οὐδὲ ἄχυρον λαμβάνοντος εἰς κόρον.	~Ὅτε	δ' ἐπέστη ὁ καιρὸς τοῦ
[296]	μῆτερ, ~τὸ πρῶτον ἐτύπτησάς με,	ὅτε	δέλτον ~σοι ἔφερον, οὐκ ἂν
[271]	ἐνταῦθα χρόνον διέτριβες ὅσον ~ἡμεῖς,	ὅτε	πρὸς ὀλίγον πεσὼν οὕτως ὀδύρῃ;
[259]	καὶ πονηρὸς τοῖς ~ἀνθρώποις ἐστίν,	ὅτε	τὸ ψεῦδος προκρίνεται τῆς ἀληθείας.
[256]	εἴπῃς, ἀλλ' ἀπολώλα· ~οὐδὲ γὰρ,	ὅτε	τὸν πέλεκυν εὗρες, ἐμοὶ αὐτὸν
[256]	οὐκ ~ἀπολώλαμεν· καὶ γὰρ καὶ	ὅτε	τὸν πέλεκυν εὗρες, εὕρηκα ἔλεγες,
[298]	~δὲ ἔφη· Διὰ τεσσαράκοντα ἐτῶν,	ἐνίοτε	δὲ καὶ τριάκοντα. Καὶ ὃς
[269]	καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων. ~Ὄνῳ	ποτὲ	ἀλεκτρυὼν συνεβόσκετο. Λέοντος δ' ἐπελθόντος
[294]	ἐπιτηδείους αὐτῷ τροφὰς παρεχομένη. ~Καὶ	ποτε	ἀνοιξάσης αὐτῆς καὶ τὸ πόμα
[262]	~Ὄνοι πρὸς τὸν Δία. ~Ὄνοι	ποτὲ	ἀχθόμενοι ἐπὶ τῷ συνεχῶς ἀχθοφορεῖν
[268]	~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος δέ	ποτε	ἐμακάριζεν ἵππον ~διὰ τὴν τροφὴν
[252]	ἐκφεύγουσιν. ~Ξύλα καὶ ἐλαία. ~Ξύλα	ποτὲ	ἐπορεύθη τοῦ χειροτονῆσαι ἐφ' ἑαυτῶν
[296]	χρόνῳ μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ' ὀψέ	ποτε	ληφθεὶς ἐπ' αὐτοφώρῳ ~ἄγεται κριθεὶς
[299]	θἀτέραν δὲ κεραμεῖ. Ἐλθοῦσα τοίνυν	ποτὲ	πρὸς τὴν τῷ ~κηπωρῷ γεγαμημένην,
[296]	ηὔξανεν ὁ νεανίας ἔτει, ~γηράσας	ποτὲ	τῷ χρόνῳ μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ'
[295]	ὁρῶν πλείονα λύπην εἶχε. Καὶ	δήποτε	~πλησίον τοῦ λέοντος στὰς εἶπεν·
[262]	ὅτι τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν, ἔφη	τότε	~αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς κακοπαθείας, ὅταν
[289]	βαδίζοντες. Ἰδόντες δὲ τοὺς μύας,	τότε	ἀφέντες ~τὴν πρὸς ἑαυτοὺς μάχην,
[272]	αὐτοῦ τῇ ἡμιόνῳ ἐπέθηκε. Καὶ	~τότε	ἐκείνη ἀποβλέψασα εἰς τὸν ὄνον
[283]	εὑρήσεις. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι	τότε	μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται,
[283]	ἐνοικοῦντας. Ὁ μῦθος δηλοῖ ~ὅτι	τότε	μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται,
[273]	κατεργάσεται. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	~τότε	μάλιστα τοὺς προτέρους δεσπότας οἱ
[273]	~ἀξιωθήσομαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι	τότε	μάλιστα τοὺς πρώτους δεσπότας οἱ
[275]	δὲ ἄλλος ἄλλοθεν προσκρούων ~ἔθεινον,	ὥστε	καὐτὸς ὕστατ' ἐκπνέων ~ἔφη· Οἷα
[273]	δ' ~ἐμόχθει, ηὔξατο τῷ Διὶ	ὥστε	τοῦ κηπωροῦ ἀπαλλαγεὶς ἑτέρῳ ~ἀπεμποληθῆναι
[288]	δὲ τὴν ~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε κακῶς	ἀπήλλαττε	ἀνοίᾳ πορευομένη καὶ τὴν ~κεφαλὴν
[252]	με εἰς βασιλέα ἐφ' ~ὑμῶν,	δεῦτε	ὑπόστητε ἐν τῇ σκέπῃ μου·
[254]	ἀπὸ τοῦ νῦν ~τοιούτοις μὴ	συνόδευε	φίλοις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ἀπέχεσθαι
[297]	λουόμενος. ~Παῖς λουόμενος ἐν ποταμῷ	ἐκινδύνευε	πνιγῆναι. Καὶ ἰδών τινα ~παροδίτην
[273]	~Πάλιν οὖν ἀμεῖψαι τὸν δεσπότην	ἱκέτευε,	καὶ βυρσοδέψῃ ~ἀπεμπολεῖται. Εἰς χείρονα
[300]	θηρεύσας ἤμελλε σφάξαι. Ἡ δὲ	ἱκέτευε	λέγουσα· Ἔασόν ~με ζῆν καὶ
[275]	~Ὄνος καὶ κύων. ~Ὄνον τις	ἔτρεφε	καὶ κύνα ὡραῖον. ~Ὁ μὲν
[295]	ταῦτα μᾶλλον ὁρῶν πλείονα λύπην	εἶχε.	Καὶ δήποτε ~πλησίον τοῦ λέοντος
[287]	εὐεργετῆται. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιν τις	εἶχε	καλὴν χρυσᾶ ὠὰ τίκτουσαν· νομίσας
[254]	~ῥύγχος καὶ περιοσφραινομένης τὰς ἀναπνοὰς	συνεῖχε·	φασὶ γὰρ ~νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι
[290]	πανουργίας. Ὁ δὲ οὐδοτιοῦν ἑαυτὸν	παρεῖχε	πειθόμενον. ~Ἐπιτηρήσας δ' ὁ καρκῖνος
[275]	περιέσκαιρε ποικίλως· ~ἐκεῖνος δ' αὐτὸν	κατεῖχε	ἐν τοῖς κόλποις. ~Ὁ δέ
[254]	τὴν ἀκοήν. Ὁ ~δὲ εὐτόνως	κατεῖχε	τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῦ. Ἡ δὲ
[293]	σκορπίος. ~Παῖς τις θηρεύων ἀκρίδας	περιέτυχε	σκορπίῳ. Ὁ δὲ τὸ τοῦ
[286]	ἐθέρμαινε καὶ μετὰ τὸ ~θερμᾶναι	ἐξεκόλαψε.	Χελιδὼν δὲ θεασαμένη αὐτὴν ἔφη·
[299]	θυγατέρων οὖσα δυοῖν μήτηρ, ἀνδράσι	συνῆψε	ταύτας, τὴν ~μὲν κηπωρῷ, θἀτέραν
[296]	τῷ χρόνῳ μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ'	ὀψέ	ποτε ληφθεὶς ἐπ' αὐτοφώρῳ ~ἄγεται

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 27/05/2005