Fables
[254]	ὅτι τοὺς γνησίους τῶν φίλων	αἱ	~συμφοραὶ δοκιμάζουσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος.
[251]	ἐδεῖτο. Τῆς δὲ φαμένης μὴ	δύνασθαι	~αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ πᾶσι
[253]	ὧν εἱς τις τὰ ἴσα	~διαπράξασθαι	ἐβουλεύσατο, καὶ παρὰ τὸν ποταμὸν
[269]	ὄνον, οἷός τε ἦν εἰσελθὼν	καταθοινήσασθαι.	Παρὰ δὲ ~τὸν ψόφον τοῦ
[258]	δὴ προσέμενον, ὡς μελλούσης αὐτῆς	~προσορμίζεσθαι.	Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα
[258]	μεγάλην. Διὸ προσέμενον ὡς μέλλουσαν	προσορμίζεσθαι.	Ἐπεὶ ~δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα
[282]	~φυλάττεσθαι ἢ τῇ ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ	χαρίζεσθαι.	~Οὕτω καὶ τῶν οἰκετῶν οὐ
[299]	μηδὲν ἐκ τῶν ἰδίων ἔχουσι	χαρίζεσθαι,	ῥᾳδίως τοῖς ~αἰτοῦσι τὰ τῶν
[290]	καρκῖνος ἁπλοῦς ὢν τὸν τρόπον,	μεταβαλέσθαι	κἀκείνῳ παρῄνει ~τῆς πανουργίας. Ὁ
[281]	δέ μοί ἐστι σοῦ δεῖπνον	~γενέσθαι	ἢ γυπῶν καὶ κοράκων. Χάριν
[299]	καλῶς· εὔχου δ' ὑετῶν ἡμῖν	γενέσθαι	~φοράν, ὡς τοῖς λαχάνοις ἐξ
[273]	δεσπόταις ἀχθοφοροῦντα ~λιμώττειν ἢ ἐνταῦθα	παραγενέσθαι,	ὅπου, ἐὰν ἀποθάνω, οὐδὲ ταφῆς
[251]	ἐναλλαξαμένῃ τὸ ὄνομα τῆς σωτηρίας	περιγενέσθαι.	~Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς δεῖ
[299]	δ' αἰθρίαν ~ἡμῖν καὶ ἡλίους	γίνεσθαι	θερμοτέρους τε καὶ καθαρωτέρους, ὡς
[254]	ὁ δὲ ~ἕτερος μέλλων περικατάληπτος	γίνεσθαι,	πεσὼν κατὰ τοῦ ἐδάφους ~τὸν
[288]	κωφοῖς μέρεσιν ἀναγκαζομένην ~παρὰ φύσιν	ἕπεσθαι.	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ
[269]	ἀλεκτρυόνος φθεγξαμένου καταπτήξας (φασὶ γὰρ	~πτύρεσθαι	τοὺς λέοντας πρὸς τὰς τῶν
[262]	ἀδύνατόν ἐστιν, ἔφη τότε ~αὐτοὺς	ἀπαλλαγήσεσθαι	τῆς κακοπαθείας, ὅταν οὐροῦντες ποταμὸν
[254]	ἀνεχώρησε· φασὶ γὰρ νεκροῦ μὴ	ἅπτεσθαι	τὴν ~ἄρκτον. Ὁ δὲ ἕτερος
[254]	συνεῖχε· φασὶ γὰρ ~νεκροῦ μὴ	ἅπτεσθαι	τὸ ζῷον. Ὑποχωρησάσης δέ, ὁ
[282]	Ἀλλ' ἡμῖν γε ἄμεινον δεσπότας	~φυλάττεσθαι	ἢ τῇ ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ χαρίζεσθαι.
[267]	θεασάμενος ἀλώπεκα ἐπειρᾶτο καὶ ταύτην	δεδίττεσθαι.	Ἡ δὲ ~(ἐτύγχανε γὰρ αὐτοῦ
[298]	προειπὼν αὐτῷ διὰ τριάκοντα ἐτῶν	~ἐπιπορεύεσθαι,	οὐδὲ πρὸς μίαν ἡμέραν ἄδειαν
[255]	οὗτος ἡμῖν δύναται τὰ μέλλοντα	~μαντεύεσθαι,	ὃς οὐδὲ τὴν ἰδίαν πήρωσιν
[254]	συνόδευε φίλοις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ἀπέχεσθαι	τῶν φίλων οἵτινες ἐν καιρῷ
[269]	τοῦτον τὴν τοῦ ~ἀλεκτρυόνος φωνὴν	φοβεῖσθαι-	ἔφυγεν. Ὁ δ' ὄνος, νομίσας
[288]	οὐρὰ τῇ κεφαλῇ ἐστασίασεν, ἀξιοῦσα	ἡγεῖσθαι	παρὰ ~μέρος καὶ μὴ διὰ
[251]	ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη· μέλλουσα δὲ	~ἀναιρεῖσθαι	παρεκάλει περὶ τῆς σωτηρίας. Τῆς
[251]	ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη, καὶ μέλλουσα	~ἀναιρεῖσθαι	περὶ σωτηρίας ἐδεῖτο. Τῆς δὲ
[257]	~τοὺς πέλας ἐπὶ τῇ χρηστότητι	ἀπιστεῖσθαι.	~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά
[282]	ἀνταμοιβὴν κακὴν παρέσχον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ	ἄγριαι	καὶ ἥμεραι περιστεραί. ~Ὀρνιθοθήρας πετάσας
[278]	οἱ τῶν παρὰ φύσιν ἐπιθυμοῦντες	καὶ	ἃ ἔχουσι δυστυχοῦσι. ~Ὄνος νομιζόμενος
[282]	δολίως ἀνταμοιβὴν κακὴν παρέσχον. ~Ὀρνιθοθήρας	καὶ	ἄγριαι καὶ ἥμεραι περιστεραί. ~Ὀρνιθοθήρας
[263]	τοὺς ~ἄλλους παρὰ τῷ ἀργοτάτῳ	καὶ	ἀδηφάγῳ ἔστη. Καὶ ὡς οὐδὲν
[280]	τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ τὸ σκληρὸν	καὶ	ἀκανθῶδες προσφάγιον ~ἐσθίεις; ~Ὅτι οὐ
[257]	~ἐμοῦ εὐεργεσίας ἀπολαύοντες, ἀχρείαν με	καὶ	ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε. ~Οὕτω καὶ τῶν
[269]	λέων. ~Ἔν τινι ἐπαύλει ὄνος	καὶ	ἀλεκτρυὼν ἦσαν. Λέων δὲ λιμώττων,
[269]	οὕτως ὑπ' ἐκείνων ἀπόλλυνται. ~(Ὄνος	καὶ	ἀλεκτρυὼν καὶ λέων. ~Ἔν τινι
[269]	τὴν ~πενίαν, ἡσυχίας μητέρα. ~(Ὄνος	καὶ	ἀλεκτρυὼν καὶ λέων. ~Ὄνῳ ποτὲ
[259]	~ἔλθωσιν, εὑρίσκονται οὐδενὸς ἄξιοι. ~Ὁδοιπόρος	καὶ	Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν τις ἐν ἐρήμῳ
[270]	μακρὰν ἐγένετο, ~κατέφαγεν αὐτόν. ~Ὄνος	καὶ	ἀλώπηξ καὶ λέων. ~Ὄνος καὶ
[270]	καὶ ἀλώπηξ καὶ λέων. ~Ὄνος	καὶ	ἀλώπηξ κοινωνίαν συνθέμενοι πρὸς ἀλλήλους
[280]	~γλώσσης λόγους. ~(Ὄνος παλιούρους ἐσθίων	καὶ	ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἀκανθώδεις παλιούρους ἔσθιε.
[267]	~μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος λεοντῆν	καὶ	ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος λέοντος δορὰν
[280]	γίνεται κίνδυνος. ~(Ὄνος παλιούρους ἐσθίων	καὶ	ἀλώπηξ. ~Ὄνος παλιούρων ἤσθιεν ὀξείην
[260]	Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ μεστῇ φοινίκων	καὶ	~ἀμυγδάλων, καὶ ταύτην ἀνελόμενος, ἐκείνους
[254]	ἕνα εἰς φυγὴν ἔτρεψεν· ὃς	καὶ	ἀναβὰς ἐπὶ ~δένδρον ἐκρύβη. Ὁ
[276]	λαβὼν καὶ ἀναρρήξας τὴν ~σφραγῖδα	καὶ	ἀναπτύξας, διεξῄει εἰς ἐπήκοον τοῦ
[276]	~ἐσφραγισμένον γραμμάτιον, ὁ ὄνος λαβὼν	καὶ	ἀναρρήξας τὴν ~σφραγῖδα καὶ ἀναπτύξας,
[280]	δ' εἰρήκει· ~Πῶς οὕτως ἁπαλῇ	καὶ	ἀνειμένῃ γλώσσῃ ~σκληρὸν μαλάσσεις προσφάγημα
[300]	{κἂν οὐδένων εἰσὶν ἐλάττω} ~(Πέρδιξ	καὶ	ἄνθρωπος. ~Πέρδικά τις θηρεύσας ἤμελλε
[269]	δὲ θνῄσκων ἐβόα· Ἄθλιος ἐγὼ	καὶ	~ἀνόητος· πολεμιστῶν γὰρ μὴ ὢν
[300]	ἱκέτευε λέγουσα· Ἔασόν ~με ζῆν	καὶ	ἀντ' ἐμοῦ πολλὰς πέρδικας ἐγώ
[263]	Καὶ ὡς οὐδὲν ἐποίει, ~δήσας	καὶ	ἀπαγαγὼν τῷ δεσπότῃ αὐτὸν ἀπέδωκε.
[298]	~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν δὲ τῷ Ὅρκῳ,	καὶ	ἀπαγόμενος ὑπ' αὐτοῦ ~ἐπὶ κρημνόν,
[261]	αὐτῷ ἡ Τύχη ἐβόα· ~Ἀνάστα	καὶ	ἄπελθε ἐντεῦθεν, μή πως κάτωθεν
[290]	Οὕτως ἔδει καὶ πρόσθεν εὐθὺν	~καὶ	ἁπλοῦν εἶναι· οὐδὲ γὰρ ἂν
[254]	φίλων αἱ ~συμφοραὶ δοκιμάζουσιν. ~(Ὁδοιπόροι	καὶ	ἄρκτος. ~Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν
[254]	τοσοῦτον τοῖς ἀδίκοις ἐναντιοῦται. ~(Ὁδοιπόροι	καὶ	ἄρκτος. ~Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν
[268]	ἵππον ἠλέει. ~Ὅτι τοὺς πλουσίους	καὶ	ἄρχοντας οὐ δεῖ ζηλοῦν, ἀλλὰ
[298]	ὅταν μέλλῃ τις ἀνιᾶσαί με,	καὶ	~αὐθημερὸν ἐπιφοιτᾶν εἴωθα. ~Ὁ λόγος
[262]	ἂν ἀλλήλων οὖρον ἴδωσιν, ἐνταῦθα	καὶ	αὐτοὶ ~περιιστάμενοι οὐροῦσιν. ~Ὁ λόγος
[272]	μετετίθει, μέχρι τὰ ~πάντα λαβὼν	καὶ	ἀφελόμενος ἀπ' αὐτοῦ τῇ ἡμιόνῳ
[276]	χόρτου τε, φημί, καὶ κριθῆς	~καὶ	ἀχύρου. Ἀηδῶς οὖν ὁ κύων,
[271]	πολλάκις καὶ ~ἑαυτοὺς συναπολλύντες. ~Ὄνος	καὶ	βάτραχοι. ~Ὄνος ξύλων γόμον φέρων
[273]	οὖν ἀμεῖψαι τὸν δεσπότην ἱκέτευε,	καὶ	βυρσοδέψῃ ~ἀπεμπολεῖται. Εἰς χείρονα τοίνυν
[251]	~(Νυκτερὶς	καὶ	γαλαῖ. ~Νυκτερὶς ἐπὶ γῆς πεσοῦσα
[251]	πολλάκις ~τοὺς κινδύνους ἐκφεύγουσιν. ~(Νυκτερὶς	καὶ	γαλαῖ. ~Νυκτερὶς ἐπὶ τῆς γῆς
[289]	καὶ γαλῆ καὶ μύες. ~Ὄφις	καὶ	γαλῆ ἔν τινι οἰκίᾳ ἐμάχοντο.
[289]	ἅπαντα πολιτευόμενοι τοιαῦτα ~πάσχουσι. ~Ὄφις	καὶ	γαλῆ καὶ μύες. ~Ὄφις καὶ
[256]	εἶπεν· Ἀλόλωλα λέγε, οὐκ ~ἀπολώλαμεν·	καὶ	γὰρ καὶ ὅτε τὸν πέλεκυν
[297]	ὅτι μὴ μέμφου, πλὴν ἐλέει·	καὶ	γὰρ παράληκτον ποιεῖς ~τὸν λυπούμενον.
[260]	Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν·	καὶ	γὰρ τὰ ἐντὸς ὧν εὗρον
[274]	Τοῦ δὲ ὀνηλάτου πόρρωθεν ἑστῶτος	καὶ	γελῶντος, ~λύκος παριὼν ἐθεάσατο καὶ
[292]	ἐκάλεσαν. Σὺν αὐτοῖς ~δὲ ἦν	καὶ	γυνὴ πενιχρά, μεθ' ἧς καὶ
[296]	ἔδακεν εὐθὺς τὴν ῥίνα ταύτης,	~καὶ	δακὼν ἀπέκοψεν εἰς τέλος, λόγον
[254]	φίλοι τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον.	Καὶ	δὴ ἄρκτος αὐτοῖς ~συναντήσας τὸν
[267]	περιῄει ἐκφοβῶν τὰ ἄλογα ζῷα.	~Καὶ	δὴ θεασάμενος ἀλώπεκα ἐπειρᾶτο καὶ
[268]	τὸν ~ἵππον, πανταχόσε τοῦτον ἐλαύνων,	καὶ	δὴ καὶ μέσον τῶν πολεμίων
[272]	καὶ ἡμίονος ἐν ταὐτῷ ἐβάδιζον.	Καὶ	δὴ ὁ ὄνος ὁρῶν τὸν
[298]	τις λαβὼν φίλου ἀποστερεῖν διενοεῖτο.	Καὶ	δὴ ~προσκαλουμένου αὐτὸν ἐκείνου ἐπὶ
[295]	μᾶλλον ὁρῶν πλείονα λύπην εἶχε.	Καὶ	δήποτε ~πλησίον τοῦ λέοντος στὰς
[259]	εἶ; ~Ἡ δὲ ἔφη· Ἀλήθεια.	καὶ	διὰ ποίαν αἰτίαν τὴν πόλιν
[294]	~φυλαττομένη μὴ ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθῇ.	Καὶ	διετέλει τεταγμέναις ~ὥραις ἀναπεταννῦσα καὶ
[296]	τὴν μητέρα· ~Ἔγγισον δή μοι	καὶ	δὸς ἀσπασμόν, μῆτερ, ~τὸν τελευταῖον.
[270]	τοῖς κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι πολλάκις	καὶ	~ἑαυτοὺς συναπολλύντες. ~Ὄνος καὶ βάτραχοι.
[267]	ὄνον· ~Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς	καὶ	ἐγὼ ἄν σε ἐφοβήθην, εἰ
[252]	ὑπόστητε ἐν τῇ σκέπῃ μου·	καὶ	εἰ μή, ἐξέλθοι πῦρ ἐκ
[253]	τὸν ~ποταμὸν χρυσοῦν ἀνήνεγκε πέλεκυν,	καὶ	εἰ οὗτός ἐστιν ὃν ἀπώλεσεν
[252]	πορευθῶ τοῦ ἄρχειν τῶν ξύλων;	Καὶ	εἶπαν ~τὰ ξύλα πρὸς τὴν
[252]	ἄνθρωποι, πορευθῶ ~ἄρχειν τῶν ξύλων;	Καὶ	εἶπαν τὰ ξύλα τῇ συκῇ·
[252]	τοῦ χειροτονῆσαι ἐφ' ἑαυτῶν βασιλέα	καὶ	εἶπαν ~τῇ ἐλαίᾳ· Βασίλευσον ἐφ'
[252]	συκῇ· Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ' ~ἡμῶν.	Καὶ	εἶπεν αὐτὴ ἡ συκῆ· Ἀφεῖσα
[252]	~τῇ ἐλαίᾳ· Βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν.	Καὶ	εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἐλαία· Ἀφεῖσα
[252]	ῥάμνον· Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν.	Καὶ	εἶπεν ἡ ~ῥαμνος πρὸς τὰ
[295]	ἐν ~φρουρᾷ· τί σοι ποιήσω;	Καὶ	εἰπὼν ἐπέβαλε τῷ τοίχῳ τὴν
[255]	οἱ ἐν τοῖς ἰδίοις ἄβουλοι	καὶ	εἰς τὰς τῶν ~πέλας συμβουλίας
[263]	μέλλων ἐπὶ πείρᾳ αὐτὸν ἔλαβε·	καὶ	εἰσαγαγὼν εἰς ~τοὺς ἰδίους ἐπὶ
[252]	σφοδροὺς ~τῶν κινδύνων ἐκφεύγουσιν. ~Ξύλα	καὶ	ἐλαία. ~Ξύλα ποτὲ ἐπορεύθη τοῦ
[277]	φέρει; καὶ τῆς οὐρᾶς ἐπιλαβομένου	~καὶ	ἕλκοντος πρὸς ἑαυτόν, τῆς εἰς
[261]	πως κάτωθεν τοῦ φρέατος πέσῃς,	~καὶ	ἐμὲ τὴν Τύχην καταμέμψωνται πάντες.
[257]	ἐθεάσαντο πλάτανον, ὑπὸ ταύτην καταντήσαντες	καὶ	ἐν τῇ σκιᾷ ~κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο.
[254]	φθάσας ἀνέβη ἐπί τι δένδρον	καὶ	ἐνταῦθα ἐκρύπτετο, ὁ δὲ ~ἕτερος
[260]	τοῦ γὰρ εὑρεθέντος τὰ ~ἐκτὸς	καὶ	ἐντὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι. ~Ὁ
[274]	{καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν ~προσώπων}	καὶ	ἐξ ἀπροόπτου δῆλοί εἰσιν. ~Ὄνος
[274]	ὅτι οἱ κακοῦργοι τῶν ἀνθρώπων	{καὶ	ἐξ αὐτῶν τῶν ~προσώπων} καὶ
[298]	δὲ ~εἰπόντος αὑτὸν Ὅρκον εἶναι	καὶ	ἐπὶ τοὺς ἀσεβεῖς βαδίζειν, ἐκ
[289]	μάχην, ἐπ' ἐκείνους ἐτράπησαν. ~Οὕτω	καὶ	ἐπὶ τῶν πόλεων οἱ ἐν
[284]	~Ὅτι ἐπισφαλὲς τὸ συγκοινωνεῖν κακοῖς	καὶ	ἐπικίνδυνον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ πέρδιξ. ~Ὀρνιθοθήρας,
[280]	~Ὁ μῦθος πρὸς τοὺς σκληροὺς	καὶ	ἐπικινδύνους προφέροντας διὰ ~γλώσσης λόγους.
[268]	ἵππον ἐμακάριζεν, ὡς ἀφθόνως τρεφόμενον	καὶ	ἐπιμελῶς, ~αὐτὸς μηδ' ἀχύρων ἅλις
[253]	τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου. ~Ξυλευόμενος	καὶ	Ἑρμῆς. ~Ξυλευόμενός τις παρὰ ποταμῷ
[260]	κατασοφιζόμενον ὁ λόγος εὔκαιρος. ~(Ὁδοιπόρος	καὶ	Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν ἀνύσας ὁδὸν
[260]	ψεῦδος προκρίνεται τῆς ἀληθείας. ~(Ὁδοιπόρος	καὶ	Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν ὁδὸν ἀνύων
[274]	ὁ ὄνος ἀλγῶν ὠγκᾶτό ~τε	καὶ	ἐσκίρτα. Τοῦ δὲ ὀνηλάτου πόρρωθεν
[271]	ἐξαναστῆναι μὴ δυνάμενος ὠδύρετό τε	καὶ	ἔστενεν. Οἱ δὲ ~ἐν τῇ
[272]	~ἀμφοῖν γόμους ἴσους ὄντας ἠγανάκτει	καὶ	ἐσχετλίαζεν, εἴγε ~διπλασίονος τροφῆς ἠξιωμένη
[273]	δεσπότας οἱ οἰκέται ~ποθοῦσιν, ὅταν	καὶ	ἑτέρων πεῖραν λάβωσιν. ~Ὄνος καὶ
[257]	ἀνθρώπων τινὲς ἀτυχεῖς εἰσιν ὡς	καὶ	εὐεργετοῦντες ~τοὺς πέλας ἐπὶ τῇ
[276]	ταῦτα διεξιόντος, διέκειτο· ~ἔνθεν δὴ	καὶ	ἔφησε τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι, φιλτατε,
[291]	αὐτοὶ μᾶλλον ~βλάπτονται. ~Ὄφις πατούμενος	καὶ	Ζεύς. ~Ὄφις ὑπὸ πολλῶν πατούμενος
[278]	ᾀδόντων ἥσθη ἐπὶ τῇ εὐφθνίᾳ	καὶ	ζηλώσας ~αὐτῶν τὴν φωνὴν ἐπελάθετο
[299]	ἂν ~θᾶττον οἱ κέραμοι ψύχοιντο.	Καὶ	ἡ μήτηρ πρὸς ταῦτα ἔφη·
[299]	ἔχει· εὔχου δ' αἰθρίαν ~ἡμῖν	καὶ	ἡλίους γίνεσθαι θερμοτέρους τε καὶ
[251]	τῆς σωτηρίας περιγενέσθαι. ~Ἀτὰρ οὖν	καὶ	ἡμᾶς δεῖ μὴ ἀεὶ τοῖς
[251]	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι δεῖ	καὶ	ἡμᾶς μὴ τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ
[272]	διπλῆς τροφῆς ἀξιωθῆναι; Ἀτὰρ οὖν	καὶ	ἡμᾶς ~προσήκει μὴ ἀπὸ τῆς
[282]	κακὴν παρέσχον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ ἄγριαι	καὶ	ἥμεραι περιστεραί. ~Ὀρνιθοθήρας πετάσας τὰ
[272]	ἡμίονος ἐξ ἴσου ἐμπεφορτισμένοι. ~Ὄνος	καὶ	ἡμίονος ἐν ταὐτῷ ἐβάδιζον. Καὶ
[272]	τοὺς πλείονας ῥᾳδίως ὑφιστάμενος. ~Ὄνος	καὶ	ἡμίονος ἐξ ἴσου ἐμπεφορτισμένοι. ~Ὄνος
[253]	~καταβὰς ὁμοίως χρυσῆν ἀξίνην ἐξήνεγκε	καὶ	ἤρετο εἰ ταύτην ~ἀπέβαλε. Τοῦ
[256]	~Δύο τινὲς κατὰ ταὐτὸν ὡδοιπόρουν,	καὶ	θἀτέρου πέλεκυν εὑρόντος, ~ἅτερος ὁ
[275]	ἄμετρα λακτίζων· ~σαίνων δὲ οὐρᾷ	καὶ	θέλων περισκαίρειν, ~τὴν μὲν τράπεζαν
[260]	Πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον διὰ πλεονεξίαν	~καὶ	θεοὺς κατασοφιζόμενον ὁ λόγος εὔκαιρος.
[268]	ἵππον ~διὰ τὴν τροφὴν αὐτοῦ	καὶ	θεραπείαν, ~αὑτοῦ δὲ τύχην ὄνος
[299]	ἀσεβῶν ἐκ θεοῦ ~τιμωρία. ~Μήτηρ	καὶ	θυγατέρες. ~Γυνή τις, θυγατέρων οὖσα
[287]	ἔνδον αὐτῆς ~ὄγκον χρυσίου εἶναι	καὶ	θύσας εὗρεν οὖσαν ὁμοίαν τῶν
[297]	λουόμενος ἐν ποταμῷ ἐκινδύνευε πνιγῆναι.	Καὶ	ἰδών τινα ~παροδίτην ἐπεφώνει· Βοήθησόν
[299]	καὶ ἡλίους γίνεσθαι θερμοτέρους τε	καὶ	καθαρωτέρους, ὡς ἂν ~θᾶττον οἱ
[275]	ἁβρότητι πάσῃ, ~φάτνης ὀνείης δεσμὰ	καὶ	καλοὺς ῥήξας ~ἐς μέσον αὐλῆς
[290]	αὐτοὶ ἑκατέρων ~παρανάλωμα γινόμενοι. ~Ὄφις	καὶ	καρκῖνος. ~Ὄφις καρκίνῳ συνδιῃτᾶτο, ἑταιρείαν
[252]	ἐξέλθοι πῦρ ἐκ τῆς ~ῥάμνον	καὶ	καταφάγοι τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου.
[273]	δεσπότῃ. Τοῦ δὲ Διὸς ἐπακούσαντος	καὶ	~κελεύσαντος αὐτὸν κεραμεῖ πραθῆναι, πάλιν
[273]	~τῶν δευτέρων λάβωσι πεῖραν. ~(Ὄνος	καὶ	κηπουρός. ~Ὄνος κηπουρῷ δουλεύων, ἐπειδὴ
[273]	τὴν ἑκάστου ~δοκιμάζειν διάθεσιν. ~(Ὄνος	καὶ	κηπουρός. ~Ὄνος ὑπηρετούμενος κηπωρῷ, ἐπειδὴ
[268]	ἀλλὰ τὸν κατ' ~ἐκείνων φθόνον	καὶ	κίνδυνον ἀναλογιζομένους ἀγαπᾶν χρὴ τὴν
[296]	ὀπίσωθεν {αὐτοῦ} ἡ μήτηρ ἱσταμένη	~{καὶ}	κλαίουσα ἐβόα· Τί πέπονθας τοῦτο,
[281]	σοῦ δεῖπνον ~γενέσθαι ἢ γυπῶν	καὶ	κοράκων. Χάριν δὲ μίαν αἰτῶ
[274]	καὶ ἑτέρων πεῖραν λάβωσιν. ~Ὄνος	καὶ	κόραξ καὶ λύκος. ~Ὄνος ἡλκωμένος
[294]	τοὺς δυναμένους πάντας βλάπτειν. ~Παῖς	καὶ	κόραξ. ~Μαντευομένης τινὸς περὶ τοῦ
[255]	περιμένουσι βοηθῆσαι τοῖς φίλοις. ~Ὁδοιπόροι	καὶ	κόραξ. ~Πορευομένοις τισὶν ἐπὶ πρᾶξίν
[283]	ὅταν οἱ προεστῶτες ~χαλεπαίνωσιν. ~(Ὀρνιθοθήρας	καὶ	κορύδαλος. ~Ὀρνιθοθήρας πτηνοῖς πάγην ἵστη.
[283]	τῶν οἰκείων συγγενῶν φιλίας. ~(Ὀρνιθοθήρας	καὶ	κορύδαλος. ~Ὀρνιθορήρας ὄρνισιν ἵστη παγίδας.
[276]	τὰ γράμματα χόρτου τε, φημί,	καὶ	κριθῆς ~καὶ ἀχύρου. Ἀηδῶς οὖν
[283]	φαμένου, ~εἶτα δὲ πορρωτέρω ἀποχωρήσαντος	καὶ	κρυβέντος, ὁ κορύδαλος τοῖς ~τοῦ
[275]	καὶ κύων. ~Ὄνον τις ἔτρεφε	καὶ	κύνα ὡραῖον. ~Ὁ μὲν ἐν
[300]	ἐνέδραις τῶν κινδύνων ἐμπεσεῖται. ~(Πέρδιξ	καὶ	κυνηγέτης. ~Πέρδικα δὲ τις κυνηγέτης
[276]	~Ὄνος καὶ κύων συνοδοιποροῦντες. ~Ὄνος	καὶ	κύων ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Εὑρόντες
[275]	ἐξ ἀπροόπτου δῆλοί εἰσιν. ~Ὄνος	καὶ	κύων. ~Ὄνον τις ἔτρεφε καὶ
[276]	πεφύκασι, κἂν φθόνῳ ~ἀλαζονεύωνται. ~Ὄνος	καὶ	κύων συνοδοιποροῦντες. ~Ὄνος καὶ κύων
[288]	καὶ τὴν ~κεφαλὴν κατέξαινε τυφλοῖς	καὶ	κωφοῖς μέρεσιν ἀναγκαζομένην ~παρὰ φύσιν
[260]	~εὗρε τὰ ἐνόντα, ταῦτα καταφαγὼν	καὶ	λαβὼν τῶν τε ἀμυγδάλων τὰ
[259]	ἀνθρώπους ἐστίν, ~ἐάν τι ἀκούειν	καὶ	λέγειν θελῃς. Ὅτι κάκιστος βίος
[279]	τοῦ σχήματος ἀνεπλήρου τὸν πόθον,	καὶ	λεοντῆν ~περικείμενος, οἷα λέων τοὺς
[295]	βρέγματος κατενεχθέντα ἀποκτεῖναι αὐτόν. ~Παῖς	καὶ	λέων γεγραμμένος. ~Υἱόν τις γέρων
[269]	ἐκείνων ἀπόλλυνται. ~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν	καὶ	λέων. ~Ἔν τινι ἐπαύλει ὄνος
[295]	παντοῖα ζῷα, ἐν οἷς ἦν	καὶ	~λέων. Ὁ δὲ ταῦτα μᾶλλον
[270]	~κατέφαγεν αὐτόν. ~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ	καὶ	λέων. ~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ κοινωνίαν
[269]	ἡσυχίας μητέρα. ~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν	καὶ	λέων. ~Ὄνῳ ποτὲ ἀλεκτρυὼν συνεβόσκετο.
[265]	ἄκων ὀλισθήσας εἰς ὕδωρ ἔπεσε,	καὶ,	~λυθέντων τῶν ἁλῶν, ἠλαφρύνθη, εὐκόλως
[274]	πεῖραν λάβωσιν. ~Ὄνος καὶ κόραξ	καὶ	λύκος. ~Ὄνος ἡλκωμένος τὸν νῶτον
[281]	τὸν ἀκούοντα. ~Ὄνος πατήσας σκόλοπα	καὶ	λύκος. ~Ὄνος πατήσας σκόλοπα χωλὸς
[288]	καὶ ὅ ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Οὐρὰ	καὶ	μέλη ὄφεως. ~Δράκοντος ἡ οὐρὰ
[251]	γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη,	καὶ	μέλλουσα ~ἀναιρεῖσθαι περὶ σωτηρίας ἐδεῖτο.
[261]	καὶ πράττοντες κακῶς ~περιπίπτομεν κινδύνοις	καὶ	μεμφόμεθα τὴν τύχην. ~Ὄνοι πρὸς
[268]	πανταχόσε τοῦτον ἐλαύνων, καὶ δὴ	καὶ	μέσον τῶν πολεμίων ~εἰσήλασε, καὶ
[286]	ὠὰ εὑροῦσα, ταῦτα ἐπιμελῶς ἐθέρμαινε	καὶ	μετὰ τὸ ~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν
[279]	~Ὄνος ἐπεθύμει λέων εἶναι δοκεῖν.	Καὶ	μεταθεῖναι τὴν φύσιν οὐκ ~ἔχων
[295]	ὁ ὄνειρος ἀληθεύσῃ, οἴκημα κάλλιστον	καὶ	μετέωρον ~κατεσκεύασε, κἀκεῖσε τὸν υἱὸν
[281]	ἔτι χάσκοντα λακτίσας φεύγει, ῥῖνα	καὶ	μέτωπον ~καὶ ὀδόντας συγκλάσας. Ὁ
[262]	αὐτὸν ἀληθεύειν ὑπολαβόντες ἀπ' ἐκείνου	καὶ	~μέχρι νῦν ἔνθα ἂν ἀλλήλων
[288]	ἐστασίασεν, ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι παρὰ ~μέρος	καὶ	μὴ διὰ πάντος ἀκολουθεῖν ἐκείνῃ.
[276]	ὄνος ἅπαν τὸ ~γραμμάτιον διεξελθὼν	καὶ	μηδὲν εὑρηκὼς ὧν ὁ κύων
[296]	τὸ μέλλον ἐκφυγεῖν. ~Παῖς κλέπτης	καὶ	μήτηρ. ~Παῖς φέρει δέλτον κλέψας
[283]	Τοῦ δὲ εἰπόντος πόλιν κτίζειν	καὶ	μικρὸν ~ὑποχωρήσαντος, πεισθεὶς τοῖς λόγοις
[289]	τοιαῦτα ~πάσχουσι. ~Ὄφις καὶ γαλῆ	καὶ	μύες. ~Ὄφις καὶ γαλῆ ἔν
[268]	καὶ μέσον τῶν πολεμίων ~εἰσήλασε,	καὶ	ὁ ἵππος πληγεὶς ἔκειτο. Ταῦτα
[270]	εἴς τινα ~πάγην ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε.	Καὶ	ὁ λέων ὁρῶν ἐκεῖνον φεύγειν
[269]	τῷ ὄνῳ, ὁ ~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε·	καὶ	ὁ μὲν λέων φασὶ γὰρ
[269]	ἀλεκτρυόνων φωνάς) εἰς ~φύγην ἐτράπη.	Καὶ	ὁ ὄνος ἀναπτερωθεὶς κατ' αὐτοῦ,
[273]	Ζεὺς παρεσκεύασεν αὐτὸν βυρσοδέψῃ πραθῆναι.	Καὶ	ὁ ~ὄνος ἰδὼν τὰ ὑπὸ
[292]	καὶ γυνὴ πενιχρά, μεθ' ἧς	καὶ	ὁ παῖς αὐτῆς. Προϊούσης δὲ
[268]	Ἐπεὶ ~δὲ καιρὸς ἐπέστη πολέμου,	καὶ	ὁ στρατιώτης ἔνοπλος ἀνέβη τὸν
[287]	δὲ ἀπληστίαν ~φεῦγε, μή πως	καὶ	ὅ ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Οὐρὰ καὶ
[281]	λακτίσας φεύγει, ῥῖνα καὶ μέτωπον	~καὶ	ὀδόντας συγκλάσας. Ὁ δὲ λύκος
[252]	ἐδόξασεν ἐν ἐμοὶ ὁ θεὸς	καὶ	οἱ ἄνθρωποι, πορευθῶ ~ἄρχειν τῶν
[253]	Ἑρμῆς δὲ ~μαθὼν τὴν αἰτίαν	καὶ	οἰκτείρας τὸν ἄνθρωπον, καταδὺς εἰς
[277]	ἀδόκιμον πάντη, φίλε, ~τυγχάνον. ~Ὄνος	καὶ	ὀνηλάτης. ~Ὄνος πλατείας ὁδοῦ ἐκτραπεὶς
[264]	ἥδηται τοῖς ~ἑταίροις. ~Ὄνος ἄγριος	καὶ	ὄνος ἥμερος. ~Ὄνος ἄγριος ὄνον
[298]	ποιεῖς ~τὸν λυπούμενον. ~Παρακαταθήκην εἰληφὼς	καὶ	Ὅρκος. ~Παρακαταθήκην τις λαβὼν φίλου
[273]	τοίνυν τῶν προτέρων δεσπότην ἐμπεσὼν	~καὶ	ὁρῶν τὰ παρ' αὐτοῦ πραττόμενα,
[298]	ἐτῶν, ἐνίοτε δὲ καὶ τριάκοντα.	Καὶ	ὃς ~οὐδὲν μελλήσας τῇ ὑστεραίᾳ
[290]	τοῦ φάρυγγος τῇ χηλῇ ~λαβόμενος	καὶ	ὅσον οἷόν τε πιέσας, φονεύει.
[276]	μή τι καὶ περὶ ~κρεῶν	καὶ	ὀστέων εὕρῃς διαλαμβάνων. Ὁ δὲ
[256]	λέγε, οὐκ ~ἀπολώλαμεν· καὶ γὰρ	καὶ	ὅτε τὸν πέλεκυν εὗρες, εὕρηκα
[251]	~ἔλεγεν εἶναι, καὶ πάλιν ἀπελύθη.	Καὶ	οὕτω συνέβη δὶς αὐτὴν ~ἀλλαξαμένην
[295]	βίου μετέστησεν. Ὁ δὲ λέων	καὶ	~οὕτως ἀνῄρηκε τὸν παῖδα, μηδὲν
[251]	~οὐκ ὄρνις, ἀλλὰ μῦς εἶναι,	καὶ	οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον δὲ πάλιν
[251]	μὴ ὄρνεον εἶναι, ἀλλὰ μῦν,	καὶ	οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον ~δὲ πεσοῦσα
[269]	ταπεινουμένοις ἐπίτηδες ~τοῖς ἐχθροῖς ἐπιτίθενται,	καὶ	οὕτως ὑπ' ἐκείνων ἀπόλλυνται. ~(Ὄνος
[251]	μῦς, ἀλλὰ νυκτερὶς ~ἔλεγεν εἶναι,	καὶ	πάλιν ἀπελύθη. Καὶ οὕτω συνέβη
[251]	μὴ μῦν εἶναι, ἀλλὰ νυκτερίδα,	καὶ	πάλιν ἀπελύθη. Οὕτω τε ~συνέβη
[253]	τις τὰ ἴσα ~διαπράξασθαι ἐβουλεύσατο,	καὶ	παρὰ τὸν ποταμὸν ἐλθὼν καὶ
[285]	παρ' αὐτοῦ τοὺς ὁμοφύλους ἐκκαλουμένου	καὶ	~παραδιδόντος, αὐτὸς ἀναιρεῖν αὐτὸν μέλλει,
[284]	γεράνων. Σὺν αὐταῖς οὖν εἰλήφει	καὶ	πελαργόν. Ὁ ~δὲ θερμῶς ἠντιβόλει
[284]	οἱ ~προεστῶτες χαλεποὶ ὦσιν. ~Γεωργὸς	καὶ	πελαργός. ~Ἀρούρῃ παγίδας γεωργὸς ἐστήσατο
[256]	~πέλας συμβουλίας ἀδόκιμοί εἰσιν. ~(Ὁδοιπόροι	καὶ	πέλεκυς. ~Δύο ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν.
[256]	~συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι φίλοι. ~(Ὁδοιπόροι	καὶ	πέλεκυς. ~Δύο τινὲς κατὰ ταὐτὸν
[285]	συγκοινωνεῖν κακοῖς καὶ ἐπικίνδυνον. ~Ὀρνιθοθήρας	καὶ	πέρδιξ. ~Ὀρνιθοθήρας, ὀψιαίτερον αὐτῷ ξένου
[276]	Ὑπόβαθι, φιλτατε, μικρόν, μή τι	καὶ	περὶ ~κρεῶν καὶ ὀστέων εὕρῃς
[265]	ἁλῶν, ἠλαφρύνθη, εὐκόλως δὲ ἠγέρθη	καὶ	περιεπάτει ~ἀκόπως. Ὁ δὲ ἔμπορος
[254]	ἄρκτου προσενεγκούσης αὐτῷ τὸ ~ῥύγχος	καὶ	περιοσφραινομένης τὰς ἀναπνοὰς συνεῖχε· φασὶ
[275]	ὅσον χρεία. ~Δηχθεὶς δὲ θυμῷ	καὶ	περισσὸν οἰμώξας ~σκύμνον θεωρῶν ἐν
[265]	ᾧ τις εὐτύχησεν, ἐν αὐτῷ	καὶ	πίπτει. ~Ὄνος βαστάζων ἄγαλμα. ~Ὄνῳ
[257]	συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι φίλοι. ~Ὁδοιπόροι	καὶ	πλάτανος. ~Ὁδοιπόροι θέρους ὥρᾳ περὶ
[265]	ἔμπορος πάλιν ἑτέρους ἦλθεν ἀγοράσων	καὶ	πλεῖον ἢ ~πρότερον τὸν ὄνον
[268]	ὅτι οὐ δεῖ τοὺς ~ἄρχοντας	καὶ	πλουσίους ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ'
[279]	τοὺς τῶν γεωργῶν ἐλυμαίνετο πόνους.	Καὶ	~πνεύσας βιαιότερος ἄνεμος γυμνοῖ μὲν
[298]	ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τίς τε εἴη	καὶ	ποῖ πορεύοιτο. Τοῦ δὲ ~εἰπόντος
[283]	δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι	καὶ	πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ ~προεστῶτες
[283]	δηλοῖ ~ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι	καὶ	πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ προεστῶτες
[268]	τύχην ὄνος κατεμυκτήρει, ~ὡς ἀχθοφόρου	καὶ	πολλὰ κοπιῶντος, ~οὐδὲ ἄχυρον λαμβάνοντος
[273]	Πάλιν δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος, ἐπειδὴ	καὶ	πολλῷ ~πλείονα ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο, καὶ
[259]	λέγειν θελῃς. Ὅτι κάκιστος βίος	καὶ	πονηρὸς τοῖς ~ἀνθρώποις ἐστίν, ὅτε
[294]	τὰς ἐπιτηδείους αὐτῷ τροφὰς παρεχομένη.	~Καὶ	ποτε ἀνοιξάσης αὐτῆς καὶ τὸ
[261]	μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλάκις σφαλλόμενοι	καὶ	πράττοντες κακῶς ~περιπίπτομεν κινδύνοις καὶ
[274]	καὶ γελῶντος, ~λύκος παριὼν ἐθεάσατο	καὶ	πρὸς ἑαυτὸν ἔφη· Ἄθλιοι ἡμεῖς,
[299]	ἀφικνεῖται. Τοῖς δ' αὐτοῖς χρησαμένη	καὶ	πρὸς ἐκείνην ~ἤκουσεν ὡς· Τὰ
[299]	λόγον ~προσγένοιτο. Ἐκεῖθεν δ' ἐξελθοῦσα	καὶ	πρὸς τὴν συνοικοῦσαν τῷ ~κεραμεῖ
[290]	ἐκταθέντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Οὕτως ἔδει	καὶ	πρόσθεν εὐθὺν ~καὶ ἁπλοῦν εἶναι·
[274]	μόνον ὀφθῶμεν, διωκόμεθα, τούτους δὲ	καὶ	προσιόντας ~προσγελῶσιν. ~Ὁ λόγος δηλοῖ
[299]	γεγαμημένην, τά τε ἄλλα ὡμίλει,	καὶ	πῶς ἔχοι διηρώτα. Ἡ ~δέ·
[255]	τὸν οἰωνόν, ἕτερος ~ὑποτυχὼν εἶπε·	Καὶ	πῶς οὗτος ἡμῖν δύναται τὰ
[264]	καὶ τὸν ~ὀνηλάτην ὀπίσω ἑπόμενον	καὶ	ῥοπάλῳ παίοντα εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε
[293]	~ταῦτα ἐδίδου. ~Παῖς ἀκρίδας θηρεύων	καὶ	σκορπίος. ~Παῖς τις θηρεύων ἀκρίδας
[283]	βρόχους. Τοῦ δὲ ὀρνιθοθήρα ~προσδραμόντος	καὶ	συλλαβόντος αὐτόν, ἔφη· Ὦ οὗτος,
[251]	ἀφείθη. Ὕστερον ~δὲ πεσοῦσα πάλιν	καὶ	συλληφθεῖσα ὑπὸ ἑτέρας γαλῆς ἐδεῖτο
[265]	ὄνον ἔχων εὐώνους ἅλας ἠγόρασε	καὶ	σφοδρῶς τὸν ~ὄνον ἐφόρτωσεν. Ὁ
[293]	κέντρον ὀξύνας, εἶπεν· Ἄπελθε, παῖ,	καὶ	~σώζου, μὴ κἀμὲ θηρεύων πάσας
[273]	ἀχθοφορῶν καὶ τόν τε πηλὸν	καὶ	τ ὺς κεράμους κομίζων. ~Πάλιν
[260]	γὰρ τὰ ἐντὸς ὧν εὗρον	καὶ	τὰ ~ἐκτὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι.
[260]	τὰ δὲ τῶν ~φοινίκων ὀστᾶ	καὶ	τὰ τῶν ἀμυγδάλων κελύφη ἐπί
[262]	ἀχθόμενοι ἐπὶ τῷ συνεχῶς ἀχθοφορεῖν	καὶ	ταλαιπωρεῖν ~πρέσβεις ἔπεμψαν πρὸς τὸν
[264]	ἔστι ζηλωτὰ τὰ μετὰ κινδύνων	καὶ	~ταλαιπωριῶν περιγινόμενα κέρδη. ~Ὄνος ἅλας
[294]	Καὶ διετέλει τεταγμέναις ~ὥραις ἀναπεταννῦσα	καὶ	τὰς ἐπιτηδείους αὐτῷ τροφὰς παρεχομένη.
[254]	~ὠσφραίνετο τήν τε ἀναπνοὴν αὐτοῦ	καὶ	τὰς φρένας καὶ τὴν ἀκοήν.
[268]	~αὐτὸς μηδ' ἀχύρων ἅλις ἔχων,	καὶ	ταῦτα πλεῖστα ταλαιπωρῶν. Ἐπεὶ ~δὲ
[260]	πήρᾳ μεστῇ φοινίκων καὶ ~ἀμυγδάλων,	καὶ	ταύτην ἀνελόμενος, ἐκείνους μὲν ἔφαγε,
[267]	~Καὶ δὴ θεασάμενος ἀλώπεκα ἐπειρᾶτο	καὶ	ταύτην δεδίττεσθαι. Ἡ δὲ ~(ἐτύγχανε
[278]	ἀφροσύνῃ ὁ μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος	καὶ	τέττιγες. ~Ὄνος ἀκούσας τεττίγων ᾀδόντων
[296]	φέρει δέλτον κλέψας τοῦ διδασκάλου	~καὶ	{τῇ} μητρὶ φέρει ταύτην μετ'
[264]	ἐπὶ τῇ εὐεξίᾳ τοῦ σώματος	καὶ	τῇ τῆς ~τροφῆς ἀπολαύσει. Ὕστερον
[253]	~Ἐπιφανεὶς οὖν ὁ Ἑρμῆς κἀκείνῳ	καὶ	τὴν αἰτίαν μαθὼν τοῦ θρήνου,
[254]	ἀναπνοὴν αὐτοῦ καὶ τὰς φρένας	καὶ	τὴν ἀκοήν. Ὁ ~δὲ εὐτόνως
[287]	Ὅτι τοῖς παροῦσιν ἀρκείσθω τις	καὶ	τὴν ~ἀπληστίαν φευγέτω. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος.
[288]	ἑαυτήντε κακῶς ἀπήλλαττε ἀνοίᾳ πορευομένη	καὶ	τὴν ~κεφαλὴν κατέξαινε τυφλοῖς καὶ
[253]	καὶ παρὰ τὸν ποταμὸν ἐλθὼν	καὶ	τὴν ~οἰκείαν ἀξίνην ἐξεπίτηδες ἀφεὶς
[284]	Ἔγωγε σὺν αὐταῖς σε κατέσχον	καὶ	τὴν ~ὁμοίαν ψῆφον ἐπιτάξαι σοι
[284]	πατράσιν ~εὐνοϊκώτατον. Ἰδὲ γάρ μου	καὶ	τὴν χροιὰν ὡς ὀυχ ὁμοία
[278]	ζηλώσας ~αὐτῶν τὴν φωνὴν ἐπελάθετο	καὶ	τῆς οἰκείας φωνῆς. ~Οὕτως οἱ
[277]	~ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος· Ἄθλιε, ποῦ φέρει;	καὶ	τῆς οὐρᾶς ἐπιλαβομένου ~καὶ ἕλκοντος
[271]	τῶν στεναγμῶν ἔφασαν· Ὦ ~οὗτος,	καὶ	τί ἂν ἐποίησας, εἰ τοσοῦτον
[255]	~ὀφθαλμῶν πεπηρωμένος. Ἐπιστραφέντων δὲ αὐτῶν	καί	τινος ~ὑποστρέψαι παραινοῦντος, τουττο γὰρ
[252]	συκῆ· Ἀφεῖσα τὴν γλυκύτητά μου	καὶ	τὸ ~γέννημά μου τὸ ἀγαθόν,
[283]	~ὑποχωρήσαντος, πεισθεὶς τοῖς λόγοις προσῆλθε,	καὶ	τὸ δέλεαρ ~ἐσθίων ἔλαθεν ἐμπεσὼν
[273]	~οὗτ ς γάρ, ὡς ὁρῶ,	καὶ	τὸ δέρμα μου κατεργάσεται. Ὁ
[274]	ἐνέμετο. Κόρακος δὲ ~ἐπικαθίσαντος αὐτῷ	καὶ	τὸ ἕλκος κρούοντος, ὁ ὄνος
[294]	παρεχομένη. ~Καὶ ποτε ἀνοιξάσης αὐτῆς	καὶ	τὸ πόμα ἐπιθείσης, ὁ παῖς
[282]	μέλλον. ~Ἀγρίων δὲ ταύταις προσελθουσῶν	καὶ	τοῖς βρόχοις ἐμπλακεισῶν, ~προσδραμὼν συλλαμβάνειν
[281]	~Ὅτι τινὲς διπλοῖς κινδύνοις περιπεσόντες	καὶ	τοῖς ἐχθροῖς ὠφελεῖν ~πειρωμένοις δολίως
[284]	~ἀλλὰ πελαργός, τὸ εὐσεβέστατον ζῷον	καὶ	τοῖς πατράσιν ~εὐνοϊκώτατον. Ἰδὲ γάρ
[273]	καὶ πολλῷ ~πλείονα ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο,	καὶ	τὸν Δία ἐπικαλουμένου, τὸ ~τελευταῖον
[268]	τοῦτον ευθὺς ὁ ὄνος, ~μετεβάλλετο	καὶ	τὸν ἵππον ἠλέει. ~Ὅτι τοὺς
[268]	ἀλλὰ τὸν κατ' ἐκείνων φθόνον	καὶ	~τὸν κίνδυνον ἀναλογιζομένους τὴν πενίαν
[264]	Ὕστερον δὲ ἰδὼν αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα	καὶ	τὸν ~ὀνηλάτην ὀπίσω ἑπόμενον καὶ
[273]	ἐδυσφόρει, πλέον ἢ ~πρότερον ἀχθοφορῶν	καὶ	τόν τε πηλὸν καὶ τ
[295]	Ὦ κάκιστον θηρίον, διὰ σὲ	καὶ	τὸν ~ψευδῆ ὄνειρον τοῦ ἐμοῦ
[272]	ἀπ' αὐτοῦ τῇ ἡμιόνῳ ἐπέθηκε.	Καὶ	~τότε ἐκείνη ἀποβλέψασα εἰς τὸν
[287]	δὲ ἀθρόον πλοῦτον ἐλπίσας εὑρεῖν	καὶ	τοῦ μικροῦ ~κέρδους ἐστερήθη. Ὅτι
[287]	τὸν πλοῦτον εὑρηκέναι νομίσας ~απεστέρηται	καὶ	τοῦ μικροῦ τοῦ κέρδους. ~Ὁ
[290]	δ' ὁ καρκῖνος αὐτὸν ὑπνοῦντα	καὶ	τοῦ φάρυγγος τῇ χηλῇ ~λαβόμενος
[260]	~Ὁ μῦθος πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον	καὶ	τοὺς θεοὺς διὰ πλεονεξίαν ~κατασοφιζόμενον.
[251]	~οἱ τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις	καὶ	τοὺς σφοδροὺς ~τῶν κινδύνων ἐκφεύγουσιν.
[296]	δευτέρῳ δὲ χρόνῳ ἐσθῆτα κλέπτει,	~καὶ	τοῦτο πράττων ὁ παῖς συχνάκις
[285]	ὥρμησεν ἐπὶ τὸν τιθασσὸν πέρδικα	καὶ	τοῦτον θύειν ~ἔμελλε. Τοῦ δὲ
[298]	Διὰ τεσσαράκοντα ἐτῶν, ἐνίοτε δὲ	καὶ	τριάκοντα. Καὶ ὃς ~οὐδὲν μελλήσας
[280]	ἀνειμένῃ γλώσσῃ ~σκληρὸν μαλάσσεις προσφάγημα	καὶ	τρώγεις; ~Ὁ μῦθος πρὸς τοὺς
[261]	θεοὺς διὰ πλεονεξίαν ~κατασοφιζόμενον. ~Παῖς	καὶ	Τύχη. ~Ἐγγὺς φρέατος παῖς τις
[296]	ἤγουν τὰς ἀρχὰς τῶν ἁμαρτημάτων	καὶ	τῶν ἄλλων ~κακῶν, ὅπως τῆς
[258]	ὂν ἡμεῖς μάτην ~προσεδεχόμεθα. ~Οὑτω	καὶ	τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου
[255]	πήρωσιν προεῖδεν, ἵνα φυλάξηται; ~Οὕτω	καὶ	τῶν ἀνθρώπων οἱ ἐν τοῖς
[257]	με καὶ ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε. ~Οὕτω	καὶ	τῶν ἀνθρώπων τινὲς ἀτυχεῖς εἰσιν
[282]	τῇ ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ χαρίζεσθαι. ~Οὕτω	καὶ	τῶν οἰκετῶν οὐ μεμπτέοι εἰσὶν
[260]	τῶν τε ἀμυγδάλων τὰ ~κελύφη	καὶ	τῶν φοινίκων τὰ ὀστᾶ, ταῦτα
[285]	ὑπὸ τῶν ~ἀδικουμένων μισοῦνται, ἀλλὰ	καὶ	ὑπὸ τούτων οἷς προδίδονται. ~Ὄρνις
[251]	ἀφείθη. Ὕστερον δὲ πάλιν ~πεσοῦσα	καὶ	ὑφ' ἑτέρας συλληφθεῖσα γαλῆς μὴ
[259]	εἷρε γυναῖκα μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν,	καί	~φησιν αὐτῇ· Τίς εἶ; ~Ἡ
[300]	σε θύσω, ὅτι τοὺς συνήθεις	καὶ	φίλους ~σοι ἐνεδρεῦσαι θέλεις. Ὅτι
[295]	τῷ δακτύλῳ αὐτοῦ ἐμπαρεὶς ~ὄγκωμα	καὶ	φλεγμονὴν μέχρι βουβῶνος εἰργάσατο· πυρετὸς
[281]	χωλὸς εἱστήκει. Λύκον δὲ ἰδὼν	καὶ	φοβηθεὶς ~εἶπεν· Ὦ λύκε, ἀποθνῄσκω
[260]	ἐν ᾗ ἀμύγδαλά τε ἦν	καὶ	~φοίνικες, ταῦτα ἀνείλατο οἰόμενος ἀργύριον
[258]	ἔλθωσιν, οὐδενὸς εὑρίσκονται ἄξιοι. ~(Ὁδοιπόροι	καὶ	φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά τινα αἰγιαλὸν
[258]	ἐπὶ τῇ χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι. ~(Ὁδοιπόροι	καὶ	φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά τινα αἰγιαλὸν
[286]	ὑπὸ τούτων οἷς προδίδονται. ~Ὄρνις	καὶ	χελιδών. ~Ὄρνις ὄφεως ὠὰ εὑροῦσα,
[263]	τῷ ἀργοτάτῳ καὶ ἀδηφάγῳ ἔστη.	Καὶ	ὡς οὐδὲν ἐποίει, ~δήσας καὶ
[251]	~(Νυκτερὶς καὶ	γαλαῖ.	~Νυκτερὶς ἐπὶ γῆς πεσοῦσα ὑπὸ
[251]	~τοὺς κινδύνους ἐκφεύγουσιν. ~(Νυκτερὶς καὶ	γαλαῖ.	~Νυκτερὶς ἐπὶ τῆς γῆς πεσοῦσα
[259]	Ἡ δὲ ~εἶπεν· Ὅτι τοῖς	πάλαι	καιροῖς παρ' ὀλίγοις ἦν τὸ
[260]	~ἐκτὸς καὶ ἐντὸς πρὸς σὲ	διανενέμημαι.	~Ὁ μῦθος πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον
[260]	καὶ τὰ ~ἐκτὸς πρὸς σὲ	διανενέμημαι.	Πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον διὰ πλεονεξίαν
[263]	~ὑποτυχὼν εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε οὐδὲν	ἐπιδέομαι	πείρας· οἶδα γὰρ ὅτι ~τοιοῦτός
[273]	ὅπου, ἐὰν ἀποθάνω, οὐδὲ ταφῆς	~ἀξιωθήσομαι.	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τότε
[281]	σκόλοπα, ὅπως μὴ μετὰ πόνου	θνήξωμαι.	Ὁ ~δὲ λύκος ἄκροις ὀδοῦσι
[253]	~ἀπέβαλε. Τοῦ δὲ σὺν ἡδονῇ·	Ναὶ	ἀληθῶς ἥδ' ἐστί φήσαντος, μισήσας
[286]	ἐπιμελῶς ἐθέρμαινε καὶ μετὰ τὸ	~θερμᾶναι	ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν δὲ θεασαμένη αὐτὴν
[254]	πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς ~προσεποιεῖτο	τεθνάναι.	Ἡ δὲ ἄρκτος ἐλθοῦσα ἐπ
[269]	δ' ὄνος, νομίσας δι' αὑτὸν	~πεφευγέναι,	ἐπέδραμεν εὐθὺς τῷ λέοντι. Ὡς
[287]	ὀρνίθων. ~Ὁ δὲ τὸν πλοῦτον	εὑρηκέναι	νομίσας ~απεστέρηται καὶ τοῦ μικροῦ
[298]	μελλήσας τῇ ὑστεραίᾳ ὄμοσε μὴ	εἰληφέναι	τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν δὲ τῷ
[297]	~Παῖς λουόμενος ἐν ποταμῷ ἐκινδύνευε	πνιγῆναι.	Καὶ ἰδών τινα ~παροδίτην ἐπεφώνει·
[273]	ὁ Ζεὺς παρεσκεύασεν αὐτὸν βυρσοδέψῃ	πραθῆναι.	Καὶ ὁ ~ὄνος ἰδὼν τὰ
[273]	ἐπακούσαντος καὶ ~κελεύσαντος αὐτὸν κεραμεῖ	πραθῆναι,	πάλιν ἐδυσφόρει, πλέον ἢ ~πρότερον
[284]	Ὁ ~δὲ θερμῶς ἠντιβόλει τοῦ	ἀφεθῆναι·	Οὐ γάρ εἰμι γέρανος, ἔλεγεν,
[273]	ὥστε τοῦ κηπωροῦ ἀπαλλαγεὶς ἑτέρῳ	~ἀπεμποληθῆναι	δεσπότῃ. Τοῦ δὲ Διὸς ἐπακούσαντος
[254]	δυνηθείς, ὡς ἔγνω ~ἑαυτὸν μέλλοντα	κυριευθῆναι	ὑπὸ τῆς ἄρκτου, πεσὼν ἐπὶ
[272]	~δοκῶ δικαίως τῆς διπλῆς τροφῆς	ἀξιωθῆναι;	Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς ~προσήκει
[251]	ὑφ' ἑτέρας συλληφθεῖσα γαλῆς μὴ	βρωθῆναι	ἐδεῖτο. Τῆς ~δὲ εἰπούσης ἅπασιν
[275]	~ἔφη· Οἷα χρή με δυσδαίμονα	τλῆναι·	~τί γὰρ παρ' οὐρηέσι οὐκ
[271]	διέβαινεν· ὀλισθὼν δέ, ὡς ~κατέπεσεν,	ἐξαναστῆναι	μὴ δυνάμενος ὠδύρετό τε καὶ
[251]	πτηνούς, ~ἔφησεν αὑτὴν μὴ ὄρνεον	εἶναι,	ἀλλὰ μῦν, καὶ οὕτως ἀφείθη.
[251]	διεχθραίνειν, ἔλεγεν ~ἑαυτὴν μὴ μῦν	εἶναι,	ἀλλὰ νυκτερίδα, καὶ πάλιν ἀπελύθη.
[254]	δὲ ἄρκτος ὑπολαβοῦσα ~βεκρὸν αὐτὸν	εἶναι	ἀνεχώρησε· φασὶ γὰρ νεκροῦ μὴ
[279]	λέων εἶναι. ~Ὄνος ἐπεθύμει λέων	εἶναι	δοκεῖν. Καὶ μεταθεῖναι τὴν φύσιν
[260]	~φοίνικες, ταῦτα ἀνείλατο οἰόμενος ἀργύριον	εἶναι.	Ἐκτινάξας δέ, ὡς ~εὗρε τὰ
[298]	Τοῦ δὲ ~εἰπόντος αὑτὸν Ὅρκον	εἶναι	καὶ ἐπὶ τοὺς ἀσεβεῖς βαδίζειν,
[287]	δὲ ἔνδον αὐτῆς ~ὄγκον χρυσίου	εἶναι	καὶ θύσας εὗρεν οὖσαν ὁμοίαν
[251]	ἔλεγεν ~οὐκ ὄρνις, ἀλλὰ μῦς	εἶναι,	καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον δὲ
[251]	μὴ μῦς, ἀλλὰ νυκτερὶς ~ἔλεγεν	εἶναι,	καὶ πάλιν ἀπελύθη. Καὶ οὕτω
[281]	Οἴμοι, δίκαια πάσχω, ὅτι ~μάγειρος	εἶναι	μαθὼν πρῶτον, νῦν ἱπποίατρος ἐγενόμην.
[258]	φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ᾠήθησαν ναῦν	~εἶναι	μεγάλην. Διὸ προσέμενον ὡς μέλλουσαν
[258]	θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ναῦν	εἶναι	~μεγάλην ᾠήθησαν. Διὸ δὴ προσέμενον,
[279]	ἔχουσι δυστυχοῦσι. ~Ὄνος νομιζόμενος λέων	εἶναι.	~Ὄνος ἐπεθύμει λέων εἶναι δοκεῖν.
[258]	ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ	~εἶναι,	ὅταν εἰς διάπειραν ~ἔλθωσιν, εὑρίσκονται
[258]	ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ	εἶναι,	ὅταν εἰς ~πεῖραν ἔλθωσιν, οὐδενὸς
[290]	καὶ πρόσθεν εὐθὺν ~καὶ ἁπλοῦν	εἶναι·	οὐδὲ γὰρ ἂν ταύτην τὴν
[258]	μικρὸν προσεπέλαζον, ~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες πλοῖον	εἶναι	οὐκέτι μέγα ὡς τὸ ~πρότερον.
[263]	Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι τοιοῦτος	εἶναί	τις ὑπολαμβάνεται ὁποίοις ἂν ἥδηται
[253]	ἀνήνεγκε. Τοῦ δὲ τοῦτον ἀληθῶς	εἶναι	~τὸν ἀπολωλότα φαμένου, Ἑρμῆς ἀποδεξάμενος
[253]	~ἀνεκόμισε. Τοῦ δὲ μηδὲ τοῦτον	εἶναι	τὸν οἰκεῖον εἰπόντος, ἐκ τρίτου
[267]	τοῖς ἔξωθεν τύφοις δοκοῦντές τινες	~εἶναι	ὑπὸ τῆς ἰδίας γλωσσαλγίας ἐλέγχονται.
[253]	~ἤρετο. Τοῦ δὲ μὴ τοῦτον	εἶναι	φαμένου, αὖθις καταβὰς ἀργυροῦν ~ἀνεκόμισε.
[279]	ἐπεθύμει λέων εἶναι δοκεῖν. Καὶ	μεταθεῖναι	τὴν φύσιν οὐκ ~ἔχων ἐπὶ
[282]	αὐταῖς τὸν δόλον οὐ προεμήνυσαν,	~ἐκεῖναι	ὑποτυχοῦσαι ἔφασαν· Ἀλλ' ἡμῖν γε
[294]	~κόρακα κατὰ τοῦ βρέγματος κατενεχθέντα	ἀποκτεῖναι	αὐτόν. ~Παῖς καὶ λέων γεγραμμένος.
[284]	κατέσχον καὶ τὴν ~ὁμοίαν ψῆφον	ἐπιτάξαι	σοι μέλλω. ~Ὅτι ἐπισφαλὲς τὸ
[300]	ἄνθρωπος. ~Πέρδικά τις θηρεύσας ἤμελλε	σφάξαι.	Ἡ δὲ ἱκέτευε λέγουσα· Ἔασόν
[262]	τῶν πόνων. Ὁ ~δὲ αὐτοῖς	ἐπιδεῖξαι	βουλόμενος ὅτι τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν,
[293]	τὸ κέντρον ὀξύνας, εἶπεν· Ἄπελθε,	παῖ,	καὶ ~σώζου, μὴ κἀμὲ θηρεύων
[282]	παρέσχον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ ἄγριαι καὶ	ἥμεραι	περιστεραί. ~Ὀρνιθοθήρας πετάσας τὰ λῖνα
[282]	~Ὀρνιθοθήρας καὶ ἄγριαι καὶ ἥμεραι	περιστεραί.	~Ὀρνιθοθήρας πετάσας τὰ λῖνα ἐκ
[254]	τοὺς γνησίους τῶν φίλων αἱ	~συμφοραὶ	δοκιμάζουσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος. ~Δύο
[298]	ἴσθι ὡς, ὅταν μέλλῃ τις	ἀνιᾶσαί	με, καὶ ~αὐθημερὸν ἐπιφοιτᾶν εἴωθα.
[263]	ἐστι. ~Ὄνον ἀγοράζων. ~Ὄνον τις	ἀγοράσαι	μέλλων ἐπὶ πείρᾳ αὐτὸν ἔλαβε·
[254]	ἐν καιρῷ περιστάσεως ~οὐ περιμένουσι	βοηθῆσαι	τοῖς φίλοις. ~Ὁδοιπόροι καὶ κόραξ.
[254]	ἐκρύβη. Ὁ δὲ ἕτερος τοῦτο	ποιῆσαι	μὴ δυνηθείς, ὡς ἔγνω ~ἑαυτὸν
[291]	ἂν ὁ δεύτερος ἐπεχείρησε τοῦτο	ποιῆσαι.	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ
[273]	Ἑρμῆν πέμψας ἐκέλευσε κεραμεῖ ~αὐτὸν	πολῆσαι.	Πάλιν δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος, ἐπειδὴ
[252]	ἐλαία. ~Ξύλα ποτὲ ἐπορεύθη τοῦ	χειροτονῆσαι	ἐφ' ἑαυτῶν βασιλέα καὶ εἶπαν
[300]	τοὺς συνήθεις καὶ φίλους ~σοι	ἐνεδρεῦσαι	θέλεις. Ὅτι ὁ κατὰ φίλων
[300]	σε θύσω, ~ὅτι φίλους σοὺς	προσενεδρεῦσαι	θέλεις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[300]	κυνηγέτης ἀγρεύσας ~ἔμελλεν αὐτὸς τοῦ	καταθῦσαι	ταύτην. ~Ἡ δὲ ἐθρήνει ταῦτα
[251]	λεγούσης ὡς οὐ ~δύναται αὐτὴν	ἀπολῦσαι,	φύσει γὰρ πάντας πολεμεῖ πτηνούς,
[251]	δὲ φαμένης μὴ δύνασθαι ~αὐτὴν	ἀπολῦσαι,	φύσει γὰρ πᾶσι τοῖς πτηνοῖς
[282]	αἰτιωμένων τὰς ~ἡμέρους, εἴγε ὁμόφυλοι	οὖσαι	αὐταῖς τὸν δόλον οὐ προεμήνυσαν,
[282]	τὸν δόλον οὐ προεμήνυσαν, ~ἐκεῖναι	ὑποτυχοῦσαι	ἔφασαν· Ἀλλ' ἡμῖν γε ἄμεινον
[295]	ἐπέβαλε τῷ τοίχῳ τὴν χεῖρα	~ἐκτυφλῶσαι	τὸν λέοντα. Σκόλοψ δὲ τῷ
[251]	Τῆς δὲ λεγούσης ὡς οὐ	~δύναται	αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ πάντας
[255]	εἶπε· Καὶ πῶς οὗτος ἡμῖν	δύναται	τὰ μέλλοντα ~μαντεύεσθαι, ὃς οὐδὲ
[295]	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐδεὶς	δύναται	τὸ μέλλον ἐκφυγεῖν. ~Παῖς κλέπτης
[296]	ὀψέ ποτε ληφθεὶς ἐπ' αὐτοφώρῳ	~ἄγεται	κριθεὶς πρὸς φόνον, φεῦ τῆς
[292]	~λαμβάνων, ὅταν ἀπαιτηθῇ ταῦτα, οὕτως	ἄχθεται	ὥσπερ ἐὰν οἴκοθεν ~ταῦτα ἐδίδου.
[273]	μάλιστα τοὺς πρώτους δεσπότας οἱ	οἰκέται	~ποθοῦσιν, ὅταν καὶ ἑτέρων πεῖραν
[273]	μάλιστα τοὺς προτέρους δεσπότας οἱ	οἰκέται	ποθοῦσιν, ὅταν ~τῶν δευτέρων λάβωσι
[263]	~δηλοῖ ὅτι τοιοῦτος εἶναί τις	ὑπολαμβάνεται	ὁποίοις ἂν ἥδηται τοῖς ~ἑταίροις.
[279]	κατήσθιεν. ~Κόσμος ἐπείσακτος τοῖς χρωμένοις	γίνεται	κίνδυνος. ~(Ὄνος παλιούρους ἐσθίων καὶ
[259]	~ἀνθρώποις ἐστίν, ὅτε τὸ ψεῦδος	προκρίνεται	τῆς ἀληθείας. ~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς.
[286]	ἀπὸ σοῦ πρώτης τοῦ ἀδικεῖν	~ἄρξεται;	~Οὕτως ἀτιθάσσευτός ἐστιν ἡ πονηρία,
[253]	ὅσον τοῖς δικαίοις τὸ ~θεῖον	συναίρεται,	τοσοῦτον τοῖς ἀδίκοις ἐναντιοῦται. ~(Ὁδοιπόροι
[273]	ὁρῶ, καὶ τὸ δέρμα μου	κατεργάσεται.	Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ~τότε
[294]	μάντεις ~προέλεγον ὅτι ὑπὸ κόρακος	ἀναιρεθήσεται.	Διόπερ φοβουμένη ~λάρνακα μεγίστην κατασκευάσασα
[263]	εἶναί τις ὑπολαμβάνεται ὁποίοις ἂν	ἥδηται	τοῖς ~ἑταίροις. ~Ὄνος ἄγριος καὶ
[270]	ὄνον, ἐὰν αὐτῇ τὸ ἀκίνδυνον	ἐπαγγείληται.	~Τοῦ δὲ αὐτὴν ἀπολύσειν φήσαντος,
[255]	τὴν ἰδίαν πήρωσιν προεῖδεν, ἵνα	φυλάξηται;	~Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ
[287]	δὲ τὸν πλοῦτον εὑρηκέναι νομίσας	~απεστέρηται	καὶ τοῦ μικροῦ τοῦ κέρδους.
[286]	ἡ πονηρία, κἂν τὰ μάλιστα	εὐεργετῆται.	~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιν τις εἶχε
[273]	τὸν δεσπότην ἱκέτευε, καὶ βυρσοδέψῃ	~ἀπεμπολεῖται.	Εἰς χείρονα τοίνυν τῶν προτέρων
[299]	πρὸς τὴν συνοικοῦσαν τῷ ~κεραμεῖ	ἀφικνεῖται.	Τοῖς δ' αὐτοῖς χρησαμένη καὶ
[300]	ἐν ταῖς ἐνέδραις τῶν κινδύνων	ἐμπεσεῖται.
[300]	ἐν ταῖς ἐνέδραις τῶν κινδύνων	ἐμπεσεῖται.	~(Πέρδιξ καὶ κυνηγέτης. ~Πέρδικα δὲ
[269]	ἀνθρώπων ταπεινουμένοις ἐπίτηδες ~τοῖς ἐχθροῖς	ἐπιτίθενται,	καὶ οὕτως ὑπ' ἐκείνων ἀπόλλυνται.
[285]	ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τούτων οἷς	προδίδονται.	~Ὄρνις καὶ χελιδών. ~Ὄρνις ὄφεως
[258]	ὅταν εἰς ~πεῖραν ἔλθωσιν, οὐδενὸς	εὑρίσκονται	ἄξιοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι
[258]	~εἶναι, ὅταν εἰς διάπειραν ~ἔλθωσιν,	εὑρίσκονται	οὐδενὸς ἄξιοι. ~Ὁδοιπόρος καὶ Ἀλήθεια.
[299]	τοῖς ~αἰτοῦσι τὰ τῶν ἄλλων	ἐπαγγέλλονται,	{κἂν οὐδένων εἰσὶν ἐλάττω} ~(Πέρδιξ
[291]	ἐπιβαίνουσιν ἀνθιστάμενοι τοῖς ~ἄλλοις φοβεροὶ	γίνονται.	~Παιδίον ἐσθίον σπλάγχνα. ~Βοτῆρες ἐπ'
[290]	σὺν δόλῳ προσιόντες αὐτοὶ μᾶλλον	~βλάπτονται.	~Ὄφις πατούμενος καὶ Ζεύς. ~Ὄφις
[267]	~εἶναι ὑπὸ τῆς ἰδίας γλωσσαλγίας	ἐλέγχονται.	~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος ἵππον
[269]	ἐπιτίθενται, καὶ οὕτως ὑπ' ἐκείνων	ἀπόλλυνται.	~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων.
[283]	τότε μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις	ἐρημοῦνται,	ὅταν οἱ προεστῶτες ~χαλεπαίνωσιν. ~(Ὀρνιθοθήρας
[283]	τότε μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις	ἐρημοῦνται,	ὅταν οἱ ~προεστῶτες χαλεποὶ ὦσιν.
[285]	οὐ μόνον ὑπὸ τῶν ~ἀδικουμένων	μισοῦνται,	ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τούτων οἷς
[275]	πάντα ἴσοι πεφύκασι, κἂν φθόνῳ	~ἀλαζονεύωνται.	~Ὄνος καὶ κύων συνοδοιποροῦντες. ~Ὄνος
[261]	πέσῃς, ~καὶ ἐμὲ τὴν Τύχην	καταμέμψωνται	πάντες. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[253]	~θεῖον συναίρεται, τοσοῦτον τοῖς ἀδίκοις	ἐναντιοῦται.	~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος. ~Δύο φίλοι
[255]	Ἐπιστραφέντων δὲ αὐτῶν καί τινος	~ὑποστρέψαι	παραινοῦντος, τουττο γὰρ σημαίνειν τὸν
[273]	ὺς κεράμους κομίζων. ~Πάλιν οὖν	ἀμεῖψαι	τὸν δεσπότην ἱκέτευε, καὶ βυρσοδέψῃ
[282]	οἰκετῶν οὐ μεμπτέοι εἰσὶν ὅσοι	δι'	ἀγάπην τῶν οἰκείων ~δεσποτῶν παραπίπτουσι
[300]	σοι κυνηγήσω. Ὁ δὲ ~εἶπεν·	Δι'	αὐτὸ τοῦτο μᾶλλόν σε θύσω,
[269]	ἔφυγεν. Ὁ δ' ὄνος, νομίσας	δι'	αὑτὸν ~πεφευγέναι, ἐπέδραμεν εὐθὺς τῷ
[297]	τι. Ὁ δὲ ἐμέμφετο τῷ	παιδὶ	~τολμηρίαν. Τὸ δὲ παιδίον εἶπεν·
[260]	~Ὁδοιπόρος πολλὴν ἀνύσας ὁδὸν ηὔξατο,	εἰ	ἄρα εὑρήσει τι, τὸ ἥμισυ
[296]	τέλος, λόγον ~εἰπὼν τοιόνδε ταύτῃ·	Εἰ	γὰρ σύ, μῆτερ, ~τὸ πρῶτον
[252]	ἡ ~ῥαμνος πρὸς τὰ ξύλα·	Εἰ	ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ με
[252]	ἐν τῇ σκέπῃ μου· καὶ	εἰ	μή, ἐξέλθοι πῦρ ἐκ τῆς
[267]	καὶ ἐγὼ ἄν σε ἐφοβήθην,	εἰ	μὴ ὀγκωμένου ἤκουσα. ~Οὕτως ἔνιοι
[285]	διὰ τοῦτό σε ~μᾶλλον θύσω,	εἰ	μηδὲ τῶν ὁμοφύλων ἀπέχῃ. ~Ὁ
[253]	~ποταμὸν χρυσοῦν ἀνήνεγκε πέλεκυν, καὶ	εἰ	οὗτός ἐστιν ὃν ἀπώλεσεν ~ἤρετο.
[263]	αὐτὸν ἀπέδωκε. Τοῦ δὲ ~διερωτῶντος	εἰ	οὕτως ἀξίαν αὐτοῦ τὴν δοκιμασίαν
[253]	χρυσῆν ἀξίνην ἐξήνεγκε καὶ ἤρετο	εἰ	ταύτην ~ἀπέβαλε. Τοῦ δὲ σὺν
[283]	ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Ὦ οὗτος,	εἰ	τοιαύτην ~πόλιν κτίζεις, οὐ πολλοὺς
[291]	Ζεὺς πρὸς αὐτὸν εἶπεν· Ἀλλ'	εἰ	τὸν πρότερόν σε ~πατήσαντα ἔπληξας,
[271]	~οὗτος, καὶ τί ἂν ἐποίησας,	εἰ	τοσοῦτον ἐνταῦθα χρόνον διέτριβες ὅσον
[259]	ἑστῶσαν, καί ~φησιν αὐτῇ· Τίς	εἶ;	~Ἡ δὲ ἔφη· Ἀλήθεια. καὶ
[266]	~παίων ὁ δεσπότης εἶπεν· Ὄνος	εἶ	θεὸν φέρων, ἀλλ' οὐ θεοῖς
[251]	καὶ ἡμᾶς μὴ τοῖς αὐτοῖς	ἀεὶ	ἐπιμένειν, ~λογιζομένους ὡς οἱ τοῖς
[289]	ἐμάχοντο. Οἱ δὲ ἐνταῦθα μύες	ἀεὶ	~καταναλισκόμενοι ὑπὸ ἀμφοτέρων, ὡς ἐθεάσαντο
[251]	οὖν καὶ ἡμᾶς δεῖ μὴ	ἀεὶ	τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένειν λογιζομένους ὅτι
[287]	πάνυ καλλίστην εἶχεν, ~ἥτις ἔτικτεν	ἀεὶ	ὠὰ χρυσέα. ~Ὁ δὲ νομίσας
[296]	τοῦτο πράττων ὁ παῖς συχνάκις	ἄγει.	~Ὡς γοῦν ηὔξανεν ὁ νεανίας
[296]	φόνῳ παρεδόθην. ~Οὗτος ὁ μῦθος	λέγει·	Δεῖ τοὺς φρονίμους τὰς ῥίζας
[281]	τὸν λύκον ἔτι χάσκοντα λακτίσας	φεύγει,	ῥῖνα καὶ μέτωπον ~καὶ ὀδόντας
[268]	τοὺς πλουσίους καὶ ἄρχοντας οὐ	δεῖ	ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ' ~ἐκείνων
[251]	τυχεῖν. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	δεῖ	καὶ ἡμᾶς μὴ τοῖς αὐτοῖς
[251]	περιγενέσθαι. ~Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς	δεῖ	μὴ ἀεὶ τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένειν
[268]	Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐ	δεῖ	τοὺς ~ἄρχοντας καὶ πλουσίους ζηλοῦν,
[293]	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὄτι προσέχειν	δεῖ	τοὺς δυναμένους πάντας βλάπτειν. ~Παῖς
[296]	παρεδόθην. ~Οὗτος ὁ μῦθος λέγει·	Δεῖ	τοὺς φρονίμους τὰς ῥίζας ἐκκόπτειν
[280]	ἀκανθῶδες προσφάγιον ~ἐσθίεις; ~Ὅτι οὐ	δεῖ	φλυάρων ἀνδρῶν κατηγορίας ἀκούειν· εἰς
[290]	~θάνατον ἐκταθέντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Οὕτως	ἔδει	καὶ πρόσθεν εὐθὺν ~καὶ ἁπλοῦν
[297]	δηλοῖ ὅτι μὴ μέμφου, πλὴν	ἐλέει·	καὶ γὰρ παράληκτον ποιεῖς ~τὸν
[268]	ὄνος, ~μετεβάλλετο καὶ τὸν ἵππον	ἠλέει.	~Ὅτι τοὺς πλουσίους καὶ ἄρχοντας
[272]	ἠξιωμένη ἡ ἡμίονος οὐδὲν περιττότερον	~βαστάζει.	Μικρὸν δὲ αὐτῶν τῆς ὁδοῦ
[267]	ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος λέοντος δορὰν	περιῄει	ἐκφοβῶν τὰ ἄλογα ζῷα. ~Καὶ
[276]	ἀναρρήξας τὴν ~σφραγῖδα καὶ ἀναπτύξας,	διεξῄει	εἰς ἐπήκοον τοῦ κυνός. Περὶ
[273]	ὀλίγα μὲν ἔσθιε, πολλὰ δὲ	~ἐκακοπάθει,	ηὔξατο τῷ Διὶ ὅπως τοῦ
[272]	ἀποκάμνοντα, πάλιν ἀπὸ τοῦ γόμου	μετετίθει,	μέχρι τὰ ~πάντα λαβὼν καὶ
[273]	ὀλίγα μὲν ἤσθιε, πλεῖστα δ'	~ἐμόχθει,	ηὔξατο τῷ Διὶ ὥστε τοῦ
[275]	δεσμώτης ~ἔτρωγε κριθάς, χόρτον, ὥσπερ	εἰώθει·	~κύων δὲ χαρίεις ὤν, εὐρύθμως
[283]	δὲ αὐτὸν θεασάμενος ~ἤρετο τί	ποιεῖ.	Τοῦ δὲ εἰπόντος πόλιν κτίζειν
[263]	ἀδηφάγῳ ἔστη. Καὶ ὡς οὐδὲν	ἐποίει,	~δήσας καὶ ἀπαγαγὼν τῷ δεσπότῃ
[280]	δ' εἶδεν ἀλώπηξ, κερτομοῦσα δ'	εἰρήκει·	~Πῶς οὕτως ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ
[272]	ἀξιωθῆναι; Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς	~προσήκει	μὴ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς, ἀλλ'
[281]	λύκος. ~Ὄνος πατήσας σκόλοπα χωλὸς	εἱστήκει.	Λύκον δὲ ἰδὼν καὶ φοβηθεὶς
[282]	~προσέδησεν· εἶτα ἀποστὰς αὐτὸς πόρρωθεν	ἀπεκαραδόκει	τὸ μέλλον. ~Ἀγρίων δὲ ταύταις
[251]	γαλῆς συνελήφθη· μέλλουσα δὲ ~ἀναιρεῖσθαι	παρεκάλει	περὶ τῆς σωτηρίας. Τῆς δὲ
[254]	τί πρὸς τὸ ~οὖς αὐτοῦ	ἐλάλει	ἡ ἄρκτος. Ὁ δὲ εἶπε·
[294]	μὴ ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθῇ. Καὶ	διετέλει	τεταγμέναις ~ὥραις ἀναπεταννῦσα καὶ τὰς
[299]	~κηπωρῷ γεγαμημένην, τά τε ἄλλα	ὡμίλει,	καὶ πῶς ἔχοι διηρώτα. Ἡ
[285]	καὶ ~παραδιδόντος, αὐτὸς ἀναιρεῖν αὐτὸν	μέλλει,	ἔφη· Ἀλλὰ διὰ τοῦτό σε
[284]	καὶ πελαργόν. Ὁ ~δὲ θερμῶς	ἠντιβόλει	τοῦ ἀφεθῆναι· Οὐ γάρ εἰμι
[269]	ἀλεκτρυὼν καὶ λέων. ~Ἔν τινι	ἐπαύλει	ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν ἦσαν. Λέων
[273]	Ὁ δὲ Ἑρμῆν πέμψας ἐκέλευσε	κεραμεῖ	~αὐτὸν πολῆσαι. Πάλιν δὲ αὐτοῦ
[299]	καὶ πρὸς τὴν συνοικοῦσαν τῷ	~κεραμεῖ	ἀφικνεῖται. Τοῖς δ' αὐτοῖς χρησαμένη
[299]	τὴν ~μὲν κηπωρῷ, θἀτέραν δὲ	κεραμεῖ.	Ἐλθοῦσα τοίνυν ποτὲ πρὸς τὴν
[273]	Διὸς ἐπακούσαντος καὶ ~κελεύσαντος αὐτὸν	κεραμεῖ	πραθῆναι, πάλιν ἐδυσφόρει, πλέον ἢ
[251]	αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ πάντας	πολεμεῖ	πτηνούς, ~ἔφησεν αὑτὴν μὴ ὄρνεον
[279]	~Ὄνος νομιζόμενος λέων εἶναι. ~Ὄνος	ἐπεθύμει	λέων εἶναι δοκεῖν. Καὶ μεταθεῖναι
[296]	ταύτην μετ' εὐφροσύνης. ~Ἡ δὲ	λαμβάνει	ταύτην σὺν χαρμοσύνῃ. ~Ἐν δευτέρῳ
[256]	εὑρόντος, ~ἅτερος ὁ μὴ εὑρὼν	παρῄνει	αὐτῷ μὴ λέγειν· Εὕρηκα, ἀλλ'
[256]	~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν. Ὁ δὲ ἕτερος	παρῄνει	μὴ λέγειν Εὑρήκαμεν, ἀλλ' ~Εὕρηκας.
[290]	ὢν τὸν τρόπον, μεταβαλέσθαι κἀκείνῳ	παρῄνει	~τῆς πανουργίας. Ὁ δὲ οὐδοτιοῦν
[300]	τοῦ καταθῦσαι ταύτην. ~Ἡ δὲ	ἐθρήνει	ταῦτα οὕτως βοῶσα· ~Ἔασόν με
[297]	πνιγῆναι. Καὶ ἰδών τινα ~παροδίτην	ἐπεφώνει·	Βοήθησόν τι. Ὁ δὲ ἐμέμφετο
[268]	ἔχων, καὶ ταῦτα πλεῖστα ταλαιπωρῶν.	Ἐπεὶ	~δὲ καιρὸς ἐπέστη πολέμου, καὶ
[258]	προσέμενον, ὡς μελλούσης αὐτῆς ~προσορμίζεσθαι.	Ἐπεὶ	δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ
[258]	Διὸ προσέμενον ὡς μέλλουσαν προσορμίζεσθαι.	Ἐπεὶ	~δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ
[296]	~Παῖς κλέπτης καὶ μήτηρ. ~Παῖς	φέρει	δέλτον κλέψας τοῦ διδασκάλου ~καὶ
[277]	δὲ ~ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος· Ἄθλιε, ποῦ	φέρει;	καὶ τῆς οὐρᾶς ἐπιλαβομένου ~καὶ
[296]	τοῦ διδασκάλου ~καὶ {τῇ} μητρὶ	φέρει	ταύτην μετ' εὐφροσύνης. ~Ἡ δὲ
[268]	θεραπείαν, ~αὑτοῦ δὲ τύχην ὄνος	κατεμυκτήρει,	~ὡς ἀχθοφόρου καὶ πολλὰ κοπιῶντος,
[273]	~κελεύσαντος αὐτὸν κεραμεῖ πραθῆναι, πάλιν	ἐδυσφόρει,	πλέον ἢ ~πρότερον ἀχθοφορῶν καὶ
[260]	ἀνύσας ὁδὸν ηὔξατο, εἰ ἄρα	εὑρήσει	τι, τὸ ἥμισυ ~τούτου τῷ
[264]	σώματος καὶ τῇ τῆς ~τροφῆς	ἀπολαύσει.	Ὕστερον δὲ ἰδὼν αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα
[251]	ὡς οὐ ~δύναται αὐτὴν ἀπολῦσαι,	φύσει	γὰρ πάντας πολεμεῖ πτηνούς, ~ἔφησεν
[251]	φαμένης μὴ δύνασθαι ~αὐτὴν ἀπολῦσαι,	φύσει	γὰρ πᾶσι τοῖς πτηνοῖς πολεμεῖν,
[265]	ἠλαφρύνθη, εὐκόλως δὲ ἠγέρθη καὶ	περιεπάτει	~ἀκόπως. Ὁ δὲ ἔμπορος πάλιν
[296]	~Ὡς γοῦν ηὔξανεν ὁ νεανίας	ἔτει,	~γηράσας ποτὲ τῷ χρόνῳ μείζω
[276]	μηδὲν εὑρηκὼς ὧν ὁ κύων	ἐζήτει,	~ἀντέφησεν αὖθις ὁ κύων· Βάλε
[272]	τοὺς ~ἀμφοῖν γόμους ἴσους ὄντας	ἠγανάκτει	καὶ ἐσχετλίαζεν, εἴγε ~διπλασίονος τροφῆς
[296]	~γηράσας ποτὲ τῷ χρόνῳ μείζω	κλέπτει.	~Ἀλλ' ὀψέ ποτε ληφθεὶς ἐπ'
[296]	~Ἐν δευτέρῳ δὲ χρόνῳ ἐσθῆτα	κλέπτει,	~καὶ τοῦτο πράττων ὁ παῖς
[265]	τις εὐτύχησεν, ἐν αὐτῷ καὶ	πίπτει.	~Ὄνος βαστάζων ἄγαλμα. ~Ὄνῳ τις
[290]	καὶ ὅσον οἷόν τε πιέσας,	φονεύει.	Τοῦ δ' ὄφεως μετὰ ~θάνατον
[284]	~βιβρωσκομένων γεράνων. Σὺν αὐταῖς οὖν	εἰλήφει	καὶ πελαργόν. Ὁ ~δὲ θερμῶς
[266]	ἐπ' ἀλλοτρίαις δόξαις ὁ ~μῦθος	ἐλέγχει.	~Ὄνος ἐνδυσάμενος λεοντῆν καὶ ἀλώπηξ.
[277]	ἀπολλυμένους οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ ὁ μῦθος	ἐλέγχει.	~Ὄνος καὶ τέττιγες. ~Ὄνος ἀκούσας
[299]	ἄλλα καλῶς ἡμῖν, ὦ μῆτερ,	ἔχει·	εὔχου δ' αἰθρίαν ~ἡμῖν καὶ
[276]	δὴ καὶ ἔφησε τῷ ὄνῳ·	Ὑπόβαθι,	φιλτατε, μικρόν, μή τι καὶ
[267]	πρὸς τὸν ὄνον· ~Ἀλλ' εὖ	ἴσθι	ὡς καὶ ἐγὼ ἄν σε
[298]	δὲ ~ὑπολαβὼν ἔφη· Ἀλλ' εὖ	ἴσθι	ὡς, ὅταν μέλλῃ τις ἀνιᾶσαί
[291]	ὑπὸ πολλῶν πατούμενος ἀνθρώπων τῷ	Διὶ	ἐνετύγχανε περὶ ~τούτου. Ὁ δὲ
[273]	πολλὰ δὲ ~ἐκακοπάθει, ηὔξατο τῷ	Διὶ	ὅπως τοῦ κηπουροῦ αὐτὸν ἀπαλλάξας
[273]	πλεῖστα δ' ~ἐμόχθει, ηὔξατο τῷ	Διὶ	ὥστε τοῦ κηπωροῦ ἀπαλλαγεὶς ἑτέρῳ
[276]	ἐτύγχανε τὰ γράμματα χόρτου τε,	φημί,	καὶ κριθῆς ~καὶ ἀχύρου. Ἀηδῶς
[284]	ἠντιβόλει τοῦ ἀφεθῆναι· Οὐ γάρ	εἰμι	γέρανος, ἔλεγεν, ~ἀλλὰ πελαργός, τὸ
[269]	καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων. ~Ἔν	τινι	ἐπαύλει ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν ἦσαν.
[264]	ἄγριος ὄνον ἥμερον θεασάμενος ἔν	τινι	εὐηλίῳ τόπῳ ~προσελθὼν ἐμακάριζεν αὐτὸν
[274]	~Ὄνος ἡλκωμένος τὸν νῶτον ἔν	τινι	λειμῶνι ἐνέμετο. Κόρακος δὲ ~ἐπικαθίσαντος
[289]	μύες. ~Ὄφις καὶ γαλῆ ἔν	τινι	οἰκίᾳ ἐμάχοντο. Οἱ δὲ ἐνταῦθα
[275]	ἐπολεύμην, ~βαιῷ δ' ὁ μέλεος	κυνὶ	παρισούμην; ~Ὅτι οὐ πάντες πρὸς
[274]	ἡλκωμένος τὸν νῶτον ἔν τινι	λειμῶνι	ἐνέμετο. Κόρακος δὲ ~ἐπικαθίσαντος αὐτῷ
[252]	ἐν ἐμοὶ ὁ θεὸς καὶ	οἱ	ἄνθρωποι, πορευθῶ ~ἄρχειν τῶν ξύλων;
[271]	δυνάμενος ὠδύρετό τε καὶ ἔστενεν.	Οἱ	δὲ ~ἐν τῇ λίμνῃ βάτραχοι
[289]	γαλῆ ἔν τινι οἰκίᾳ ἐμάχοντο.	Οἱ	δὲ ἐνταῦθα μύες ἀεὶ ~καταναλισκόμενοι
[289]	~Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν πόλεων	οἱ	ἐν ταῖς τῶν δημαγωγῶν στάσεσιν
[255]	φυλάξηται; ~Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων	οἱ	ἐν τοῖς ἰδίοις ἄβουλοι καὶ
[299]	κηπωρῷ συνοικούσῃ παμπόλλους ὑετοὺς δοῖεν	οἱ	~θεοί. ~Ὁ μῦθος ὅτι οἳ
[274]	~προσγελῶσιν. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι	οἱ	κακοῦργοι τῶν ἀνθρώπων {καὶ ἐξ
[299]	καὶ καθαρωτέρους, ὡς ἂν ~θᾶττον	οἱ	κέραμοι ψύχοιντο. Καὶ ἡ μήτηρ
[296]	~κακῶν, ὅπως τῆς ῥίζης κοπείσης	οἱ	κλάδοι ξηρανθῶσιν. ~Παῖς λουόμενος. ~Παῖς
[294]	τοῦ ἑαυτῆς παιδὸς νηπίου ὄντος,	οἱ	μάντεις ~προέλεγον ὅτι ὑπὸ κόρακος
[256]	ἀνεκοινώσω. Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι	οἱ	μὴ μεταλαβόντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδὲ
[256]	~εὑρήκαμεν. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	οἱ	μὴ μεταλαμβάνοντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδ'
[273]	τότε μάλιστα τοὺς πρώτους δεσπότας	οἱ	οἰκέται ~ποθοῦσιν, ὅταν καὶ ἑτέρων
[273]	~τότε μάλιστα τοὺς προτέρους δεσπότας	οἱ	οἰκέται ποθοῦσιν, ὅταν ~τῶν δευτέρων
[283]	οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν	οἱ	προεστῶτες ~χαλεπαίνωσιν. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος.
[283]	οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν	οἱ	~προεστῶτες χαλεποὶ ὦσιν. ~Γεωργὸς καὶ
[288]	ἕπεσθαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι	οἱ	πρὸς χάριν ἅπαντα πολιτευόμενοι τοιαῦτα
[251]	τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένειν λογιζομένους ὅτι	~οἱ	τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις καὶ
[251]	αὐτοῖς ἀεὶ ἐπιμένειν, ~λογιζομένους ὡς	οἱ	τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις ~τοὺς
[270]	ἐπὶ τὸν ὄνον ~ἐτράπη. ~Οὕτως	οἱ	τοῖς κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι πολλάκις
[291]	ποιῆσαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι	οἱ	τοῖς πρώτοις ἐπιβαίνουσιν ἀνθιστάμενοι τοῖς
[290]	ἔτισας. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	οἱ	τοῖς φίλοις σὺν δόλῳ προσιόντες
[285]	ἀπέχῃ. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι	οἱ	τοὺς οἰκείους προδιδόντες οὐ μόνον
[278]	καὶ τῆς οἰκείας φωνῆς. ~Οὕτως	οἱ	τῶν παρὰ φύσιν ἐπιθυμοῦντες καὶ
[274]	πρὸς ἑαυτὸν ἔφη· Ἄθλιοι ἡμεῖς,	οἵ,	κἂν ~αὐτὸ μόνον ὀφθῶμεν, διωκόμεθα,
[254]	λοιποῦ τοιούτοις μὴ συνοδοιπορεῖν φίλοις	οἳ	ἐν κινδύνοις οὐ ~παραμένουσιν. Ὁ
[299]	οἱ ~θεοί. ~Ὁ μῦθος ὅτι	οἳ	μηδὲν ἐκ τῶν ἰδίων ἔχουσι
[252]	πῦρ ἐκ τῆς ~ῥάμνον καὶ	καταφάγοι	τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου. ~Ξυλευόμενος
[274]	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ	κακοῦργοι	τῶν ἀνθρώπων {καὶ ἐξ αὐτῶν
[296]	ὅπως τῆς ῥίζης κοπείσης οἱ	κλάδοι	ξηρανθῶσιν. ~Παῖς λουόμενος. ~Παῖς λουόμενος
[299]	συνοικούσῃ παμπόλλους ὑετοὺς δοῖεν οἱ	~θεοί.	~Ὁ μῦθος ὅτι οἳ μηδὲν
[282]	~Οὕτω καὶ τῶν οἰκετῶν οὐ	μεμπτέοι	εἰσὶν ὅσοι δι' ἀγάπην τῶν
[252]	σκέπῃ μου· καὶ εἰ μή,	ἐξέλθοι	πῦρ ἐκ τῆς ~ῥάμνον καὶ
[256]	εὐτυχημάτων οὐδὲ ἐν ταῖς ~συμφοραῖς	βέβαιοί	εἰσι φίλοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς.
[256]	εὐτυχημάτων οὐδ' ἐν ~ταῖς συμφοραῖς	βέβαιοί	εἰσι φίλοι. ~Ὁδοιπόροι καὶ πλάτανος.
[274]	ἐθεάσατο καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἔφη·	Ἄθλιοι	ἡμεῖς, οἵ, κἂν ~αὐτὸ μόνον
[258]	~προσεδεχόμεθα. ~Οὑτω καὶ τῶν ἀνθρώπων	ἔνιοι	ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ ~εἶναι,
[258]	μῦθος δηλοῖ ὅτι ~τῶν ἀνθρώπων	ἔνιοι	ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ εἶναι,
[267]	εἰ μὴ ὀγκωμένου ἤκουσα. ~Οὕτως	ἔνιοι	τῶν ἀπαιδεύτων τοῖς ἔξωθεν τύφοις
[258]	εἰς ~πεῖραν ἔλθωσιν, οὐδενὸς εὑρίσκονται	ἄξιοι.	~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά
[258]	εἰς διάπειραν ~ἔλθωσιν, εὑρίσκονται οὐδενὸς	ἄξιοι.	~Ὁδοιπόρος καὶ Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν τις
[283]	μῦθος δηλοῖ ~ὅτι τότε μάλιστα	οἶκοι	καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ
[283]	λόγος δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα	οἶκοι	καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ
[254]	μὴ συνόδευε φίλοις. ~Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ἀπέχεσθαι τῶν φίλων οἵτινες ἐν
[274]	τῶν ~προσώπων} καὶ ἐξ ἀπροόπτου	δῆλοί	εἰσιν. ~Ὄνος καὶ κύων. ~Ὄνον
[293]	ἃς ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ὄτι προσέχειν δεῖ τοὺς δυναμένους
[298]	~αὐθημερὸν ἐπιφοιτᾶν εἴωθα. ~Ὁ λόγος	δηλοῖ	ὅτι ἀδιόριστός ἐστιν ἡ κατὰ
[251]	ὄνομα σωτηρίας τυχεῖν. ~Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ὅτι δεῖ καὶ ἡμᾶς μὴ
[287]	μικροῦ τοῦ κέρδους. ~Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ὅτι ἔχων τι ἀρκέσθητι ἐπὶ
[297]	δὲ ~σωθέντα μέμφου. ~Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ὅτι μὴ μέμφου, πλὴν ἐλέει·
[300]	σοὺς προσενεδρεῦσαι θέλεις. ~Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ὅτι ὁ κατὰ τῶν ἑαυτοῦ
[274]	καὶ προσιόντας ~προσγελῶσιν. ~Ὁ λόγος	δηλοῖ	ὅτι οἱ κακοῦργοι τῶν ἀνθρώπων
[256]	ἐμοὶ αὐτὸν ἀνεκοινώσω. Ὁ λόγος	~δηλοῖ	ὅτι οἱ μὴ μεταλαβόντες τῶν
[256]	ἔλεγες, οὐχ ~εὑρήκαμεν. ~Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ὅτι οἱ μὴ μεταλαμβάνοντες τῶν
[288]	~παρὰ φύσιν ἕπεσθαι. ~Ὁ λόγος	δηλοῖ	ὅτι οἱ πρὸς χάριν ἅπαντα
[291]	ἐπεχείρησε τοῦτο ποιῆσαι. ~Ὁ λόγος	δηλοῖ	ὅτι οἱ τοῖς πρώτοις ἐπιβαίνουσιν
[290]	τὴν δίκην ἔτισας. ~Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ὅτι οἱ τοῖς φίλοις σὺν
[285]	τῶν ὁμοφύλων ἀπέχῃ. ~Ὁ λόγος	δηλοῖ	ὅτι οἱ τοὺς οἰκείους προδιδόντες
[253]	τὴν οἰκείαν ἀπέδωκεν. Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ὅτι, ὅσον τοῖς δικαίοις τὸ
[268]	~ἵππον μεταβαλλόμενος ἐταλάνιζεν. Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ὅτι οὐ δεῖ τοὺς ~ἄρχοντας
[295]	πατρὸς ὠφεληθέντα ~σοφίσματι. ~Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ὅτι οὐδεὶς δύναται τὸ μέλλον
[261]	Τύχην καταμέμψωνται πάντες. ~Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ὅτι πολλάκις σφαλλόμενοι καὶ πράττοντες
[269]	εἰς πόλεμον ~ἐξωρμήθην; ~Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ὅτι πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ταπεινουμένοις
[262]	αὐτοὶ ~περιιστάμενοι οὐροῦσιν. ~Ὁ λόγος	δηλοῖ	ὅτι τὸ ἑκάστῳ πεπρωμένον ἀθεράπευτόν
[263]	τὸν συνήθη ἐπελέξατο. Ὁ λόγος	~δηλοῖ	ὅτι τοιοῦτος εἶναί τις ὑπολαμβάνεται
[283]	εὑρήσεις τοὺς ἐνοικοῦντας. Ὁ μῦθος	δηλοῖ	~ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι καὶ
[283]	τοὺς ἐνοικοῦντας εὑρήσεις. ~Ὁ λόγος	δηλοῖ	ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι καὶ
[273]	δέρμα μου κατεργάσεται. Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ὅτι ~τότε μάλιστα τοὺς προτέρους
[273]	οὐδὲ ταφῆς ~ἀξιωθήσομαι. ~Ὁ λόγος	δηλοῖ	ὅτι τότε μάλιστα τοὺς πρώτους
[254]	κινδύνοις οὐ ~παραμένουσιν. Ὁ λόγος	δηλοῖ	ὅτι τοὺς γνησίους τῶν φίλων
[258]	μηδὲν ὂν προσεδεχόμεθα. Ὁ μῦθος	δηλοῖ	ὅτι ~τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ
[256]	ἐν ταῖς ~συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι	φίλοι.	~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς. ~Δύο τινὲς
[256]	ἐν ~ταῖς συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι	φίλοι.	~Ὁδοιπόροι καὶ πλάτανος. ~Ὁδοιπόροι θέρους
[254]	ἐναντιοῦται. ~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος. ~Δύο	φίλοι	τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον. Ἄρκτου
[254]	δοκιμάζουσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος. ~Δύο	φίλοι	τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον. Καὶ
[266]	~Ὄνῳ τις ἐπιθεὶς ξόανον ἦγε·	πολλοὶ	δὲ προσεκύνουν τῶν ~συναντώντων. Ὁ
[269]	~ἐξωρμήθην; ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	πολλοὶ	τῶν ἀνθρώπων ταπεινουμένοις ἐπίτηδες ~τοῖς
[255]	ἀνθρώπων οἱ ἐν τοῖς ἰδίοις	ἄβουλοι	καὶ εἰς τὰς τῶν ~πέλας
[282]	δὲ αἰτιωμένων τὰς ~ἡμέρους, εἴγε	ὁμόφυλοι	οὖσαι αὐταῖς τὸν δόλον οὐ
[297]	δὲ παιδίον εἶπεν· Ἀλλὰ νῦν	μοι	βοήθησον· ὕστερον δὲ ~σωθέντα μέμφου.
[281]	ἀποθνῄσκω ἐκ πόνου· καλὸν δέ	μοί	ἐστι σοῦ δεῖπνον ~γενέσθαι ἢ
[296]	πρὸς τὴν μητέρα· ~Ἔγγισον δή	μοι	καὶ δὸς ἀσπασμόν, μῆτερ, ~τὸν
[273]	Οἴμοι τῷ ~ταλαιπωρῷ, βέλτιον ἦν	μοι	παρὰ τοῖς προτέροις δεσπόταις μένειν·
[299]	καθαρωτέρους, ὡς ἂν ~θᾶττον οἱ	κέραμοι	ψύχοιντο. Καὶ ἡ μήτηρ πρὸς
[256]	γὰρ, ὅτε τὸν πέλεκυν εὗρες,	ἐμοὶ	αὐτὸν ἀνεκοινώσω. Ὁ λόγος ~δηλοῖ
[252]	~πιότητά μου ἣν ἐδόξασεν ἐν	ἐμοὶ	ὁ θεὸς καὶ οἱ ἄνθρωποι,
[255]	εἰς τὰς τῶν ~πέλας συμβουλίας	ἀδόκιμοί	εἰσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς. ~Δύο
[281]	συγκλάσας. Ὁ δὲ λύκος ἔφη·	Οἴμοι,	δίκαια πάσχω, ὅτι ~μάγειρος εἶναι
[273]	αὐτοῦ πραττόμενα, μετὰ στεναγμῶν ἔφη·	Οἴμοι	τῷ ~ταλαιπωρῷ, βέλτιον ἦν μοι
[258]	ἦλθον ἐπί τινα σκοπιάν. ~Κἀκεῖθεν	θεασάμενοι	φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ναῦν εἶναι
[258]	ἦλθον ἐπί τινα σκοπιάν, ~ἐνθένδε	θεασάμενοι	φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ᾠήθησαν ναῦν
[291]	ὅτι οἱ τοῖς πρώτοις ἐπιβαίνουσιν	ἀνθιστάμενοι	τοῖς ~ἄλλοις φοβεροὶ γίνονται. ~Παιδίον
[262]	οὖρον ἴδωσιν, ἐνταῦθα καὶ αὐτοὶ	~περιιστάμενοι	οὐροῦσιν. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[270]	λέων. ~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ κοινωνίαν	συνθέμενοι	πρὸς ἀλλήλους ἐξῆλθον ἐπὶ ~ἄγραν.
[251]	λογιζομένους ὅτι ~οἱ τοῖς καιροῖς	συμμετασχηματιζόμενοι	πολλάκις καὶ τοὺς σφοδροὺς ~τῶν
[251]	~λογιζομένους ὡς οἱ τοῖς καιροῖς	συμμετασχηματιζόμενοι	πολλάκις ~τοὺς κινδύνους ἐκφεύγουσιν. ~(Νυκτερὶς
[262]	πρὸς τὸν Δία. ~Ὄνοι ποτὲ	ἀχθόμενοι	ἐπὶ τῷ συνεχῶς ἀχθοφορεῖν καὶ
[289]	Οἱ δὲ ἐνταῦθα μύες ἀεὶ	~καταναλισκόμενοι	ὑπὸ ἀμφοτέρων, ὡς ἐθεάσαντο αὐτοὺς
[261]	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλάκις	σφαλλόμενοι	καὶ πράττοντες κακῶς ~περιπίπτομεν κινδύνοις
[289]	παρεισβάλλοντες λανθάνουσιν αὐτοὶ ἑκατέρων ~παρανάλωμα	γινόμενοι.	~Ὄφις καὶ καρκῖνος. ~Ὄφις καρκίνῳ
[288]	ὅτι οἱ πρὸς χάριν ἅπαντα	πολιτευόμενοι	τοιαῦτα ~πάσχουσι. ~Ὄφις καὶ γαλῆ
[257]	ὥρᾳ περὶ μεσημβρίαν ὑπὸ καύματος	τρυχόμενοι,	~ὡς ἐθεάσαντο πλάτανον, ὑπὸ ταύτην
[272]	~Ὄνος καὶ ἡμίονος ἐξ ἴσου	ἐμπεφορτισμένοι.	~Ὄνος καὶ ἡμίονος ἐν ταὐτῷ
[262]	πρὸς τὸν Δία, λύσιν τινὰ	αἰτούμενοι	τῶν πόνων. Ὁ ~δὲ αὐτοῖς
[262]	κακοπαθείας, ὅταν οὐροῦντες ποταμὸν ~ποιήσωσι.	Κἀκεῖνοι	αὐτὸν ἀληθεύειν ὑπολαβόντες ἀπ' ἐκείνου
[279]	πόνους. Καὶ ~πνεύσας βιαιότερος ἄνεμος	γυμνοῖ	μὲν αὐτὸν τοῦ προκαλύμματος, ~φανέντα
[262]	τύχην. ~Ὄνοι πρὸς τὸν Δία.	~Ὄνοι	ποτὲ ἀχθόμενοι ἐπὶ τῷ συνεχῶς
[262]	κινδύνοις καὶ μεμφόμεθα τὴν τύχην.	~Ὄνοι	πρὸς τὸν Δία. ~Ὄνοι ποτὲ
[298]	αὐτοῦ τίς τε εἴη καὶ	ποῖ	πορεύοιτο. Τοῦ δὲ ~εἰπόντος αὑτὸν
[283]	πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ ~προεστῶτες	χαλεποὶ	ὦσιν. ~Γεωργὸς καὶ πελαργός. ~Ἀρούρῃ
[252]	ἐμοὶ ὁ θεὸς καὶ οἱ	ἄνθρωποι,	πορευθῶ ~ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ
[291]	πρώτοις ἐπιβαίνουσιν ἀνθιστάμενοι τοῖς ~ἄλλοις	φοβεροὶ	γίνονται. ~Παιδίον ἐσθίον σπλάγχνα. ~Βοτῆρες
[258]	ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες	φοβεροὶ	~εἶναι, ὅταν εἰς διάπειραν ~ἔλθωσιν,
[258]	ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες	φοβεροὶ	εἶναι, ὅταν εἰς ~πεῖραν ἔλθωσιν,
[257]	εἰσι φίλοι. ~Ὁδοιπόροι καὶ πλάτανος.	~Ὁδοιπόροι	θέρους ὥρᾳ περὶ μεσημβρίαν ὑπὸ
[254]	τῶν φίλων αἱ ~συμφοραὶ δοκιμάζουσιν.	~(Ὁδοιπόροι	καὶ ἄρκτος. ~Δύο φίλοι τὴν
[254]	συναίρεται, τοσοῦτον τοῖς ἀδίκοις ἐναντιοῦται.	~(Ὁδοιπόροι	καὶ ἄρκτος. ~Δύο φίλοι τὴν
[255]	~οὐ περιμένουσι βοηθῆσαι τοῖς φίλοις.	~Ὁδοιπόροι	καὶ κόραξ. ~Πορευομένοις τισὶν ἐπὶ
[256]	τῶν ~πέλας συμβουλίας ἀδόκιμοί εἰσιν.	~(Ὁδοιπόροι	καὶ πέλεκυς. ~Δύο ἐν ταὐτῷ
[256]	ταῖς ~συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι φίλοι.	~(Ὁδοιπόροι	καὶ πέλεκυς. ~Δύο τινὲς κατὰ
[257]	~ταῖς συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι φίλοι.	~Ὁδοιπόροι	καὶ πλάτανος. ~Ὁδοιπόροι θέρους ὥρᾳ
[258]	πέλας ἐπὶ τῇ χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι.	~(Ὁδοιπόροι	καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά τινα
[258]	~πεῖραν ἔλθωσιν, οὐδενὸς εὑρίσκονται ἄξιοι.	~(Ὁδοιπόροι	καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά τινα
[258]	χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα.	~Ὁδοιπόροι	κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες ἦλθον
[258]	εὑρίσκονται ἄξιοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα.	~Ὁδοιπόροι	κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες, ὡς
[300]	ὅτι τοὺς συνήθεις καὶ φίλους	~σοι	ἐνεδρεῦσαι θέλεις. Ὅτι ὁ κατὰ
[296]	πρῶτον ἐτύπτησάς με, ὅτε δέλτον	~σοι	ἔφερον, οὐκ ἂν φόνῳ παρεδόθην.
[300]	με ζῆν, κυνηγέτα περδίκων, ~ὅπως	σοι	κἀγὼ πέρδιξ πολλὰς προσάξω. ~Ὁ
[300]	ἀντ' ἐμοῦ πολλὰς πέρδικας ἐγώ	σοι	κυνηγήσω. Ὁ δὲ ~εἶπεν· Δι'
[284]	καὶ τὴν ~ὁμοίαν ψῆφον ἐπιτάξαι	σοι	μέλλω. ~Ὅτι ἐπισφαλὲς τὸ συγκοινωνεῖν
[299]	ἡ μήτηρ πρὸς ταῦτα ἔφη·	Σοὶ	μὲν ~αἰθρίαν, τῇ δὲ τῷ
[272]	ὄνον εἶπεν· Ὦ οὗτος, ἆρά	σοι	οὐ ~δοκῶ δικαίως τῆς διπλῆς
[295]	κατεκλείσθην, ὡς ἐν ~φρουρᾷ· τί	σοι	ποιήσω; Καὶ εἰπὼν ἐπέβαλε τῷ
[275]	~Ὅτι οὐ πάντες πρὸς πάντα	ἴσοι	πεφύκασι, κἂν φθόνῳ ~ἀλαζονεύωνται. ~Ὄνος
[282]	τῶν οἰκετῶν οὐ μεμπτέοι εἰσὶν	ὅσοι	δι' ἀγάπην τῶν οἰκείων ~δεσποτῶν
[257]	Ἡ δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη· Ὦ	ἀχάριστοι,	ἔτι τῆς ἐξ ~ἐμοῦ εὐεργεσίας
[289]	δημαγωγῶν στάσεσιν ~ἑαυτοὺς παρεισβάλλοντες λανθάνουσιν	αὐτοὶ	ἑκατέρων ~παρανάλωμα γινόμενοι. ~Ὄφις καὶ
[290]	τοῖς φίλοις σὺν δόλῳ προσιόντες	αὐτοὶ	μᾶλλον ~βλάπτονται. ~Ὄφις πατούμενος καὶ
[262]	ἀλλήλων οὖρον ἴδωσιν, ἐνταῦθα καὶ	αὐτοὶ	~περιιστάμενοι οὐροῦσιν. ~Ὁ λόγος δηλοῖ
[271]	Οἱ δὲ ~ἐν τῇ λίμνῃ	βάτραχοι	ἀκούσαντες αὐτοῦ τῶν στεναγμῶν ἔφασαν·
[271]	καὶ ~ἑαυτοὺς συναπολλύντες. ~Ὄνος καὶ	βάτραχοι.	~Ὄνος ξύλων γόμον φέρων λίμνην
[299]	τε ἄλλα ὡμίλει, καὶ πῶς	ἔχοι	διηρώτα. Ἡ ~δέ· Τὰ μὲν
[270]	κοινωνίαν συνθέμενοι πρὸς ἀλλήλους ἐξῆλθον	ἐπὶ	~ἄγραν. Λέοντος δὲ περιτυχόντος αὐτοῖς,
[276]	ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Εὑρόντες δὲ	ἐπὶ	γῆς ~ἐσφραγισμένον γραμμάτιον, ὁ ὄνος
[251]	~(Νυκτερὶς καὶ γαλαῖ. ~Νυκτερὶς	ἐπὶ	γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη,
[254]	φυγὴν ἔτρεψεν· ὃς καὶ ἀναβὰς	ἐπὶ	~δένδρον ἐκρύβη. Ὁ δὲ ἕτερος
[277]	ὀνηλάτης. ~Ὄνος πλατείας ὁδοῦ ἐκτραπεὶς	ἐπὶ	κρημνὸν ἐφέρετο. Τοῦ δὲ ~ὀνηλάτου
[298]	Ὅρκῳ, καὶ ἀπαγόμενος ὑπ' αὐτοῦ	~ἐπὶ	κρημνόν, ᾐτιᾶτο αὐτὸν ὡς προειπὼν
[298]	Καὶ δὴ ~προσκαλουμένου αὐτὸν ἐκείνου	ἐπὶ	ὅρκον, εὐλαβούμενος εἰς ἀγρὸν ~ἐπορεύετο.
[263]	ἀγοράζων. ~Ὄνον τις ἀγοράσαι μέλλων	ἐπὶ	πείρᾳ αὐτὸν ἔλαβε· καὶ εἰσαγαγὼν
[255]	~Ὁδοιπόροι καὶ κόραξ. ~Πορευομένοις τισὶν	ἐπὶ	πρᾶξίν τινα κόραξ ὑπηντησε τὸν
[264]	εὐηλίῳ τόπῳ ~προσελθὼν ἐμακάριζεν αὐτὸν	ἐπὶ	τῇ εὐεξίᾳ τοῦ σώματος καὶ
[278]	~Ὄνος ἀκούσας τεττίγων ᾀδόντων ἥσθη	ἐπὶ	τῇ εὐφθνίᾳ καὶ ζηλώσας ~αὐτῶν
[257]	ὡς καὶ εὐεργετοῦντες ~τοὺς πέλας	ἐπὶ	τῇ χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ
[251]	ἐκφεύγουσιν. ~(Νυκτερὶς καὶ γαλαῖ. ~Νυκτερὶς	ἐπὶ	τῆς γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς
[254]	κυριευθῆναι ὑπὸ τῆς ἄρκτου, πεσὼν	ἐπὶ	τῆς γῆς ~προσεποιεῖτο τεθνάναι. Ἡ
[263]	καὶ εἰσαγαγὼν εἰς ~τοὺς ἰδίους	ἐπὶ	τῆς φάτνης αὐτὸν ἔστησεν. Ὁ
[254]	ὁ ~μὲν ἕτερος φθάσας ἀνέβη	ἐπί	τι δένδρον καὶ ἐνταῦθα ἐκρύπτετο,
[258]	τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες, ὡς ἦλθον	ἐπί	τινα σκοπιάν, ~ἐνθένδε θεασάμενοι φρύγανα
[258]	κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες ἦλθον	ἐπί	τινα σκοπιάν. ~Κἀκεῖθεν θεασάμενοι φρύγανα
[260]	καὶ τὰ τῶν ἀμυγδάλων κελύφη	ἐπί	τινος ἀνέθηκε ~βωμοῦ, φήσας· Ἀπέχεις,
[260]	τῶν φοινίκων τὰ ὀστᾶ, ταῦτα	ἐπί	τινος βωμοῦ ἔθηκεν, ~εἰπών· Ἀπέχεις,
[270]	τὴν ἀλώπεκα συνέλαβεν, εἶθ' οὕτως	ἐπὶ	τὸν ὄνον ~ἐτράπη. ~Οὕτως οἱ
[285]	ὅ τι ~αὐτῷ παραθείη, ὥρμησεν	ἐπὶ	τὸν τιθασσὸν πέρδικα καὶ τοῦτον
[279]	μεταθεῖναι τὴν φύσιν οὐκ ~ἔχων	ἐπὶ	τοῦ σχήματος ἀνεπλήρου τὸν πόθον,
[298]	~εἰπόντος αὑτὸν Ὅρκον εἶναι καὶ	ἐπὶ	τοὺς ἀσεβεῖς βαδίζειν, ἐκ ~δευτέρου
[287]	δηλοῖ ὅτι ἔχων τι ἀρκέσθητι	ἐπὶ	τούτῳ, τὴν δὲ ἀπληστίαν ~φεῦγε,
[262]	τὸν Δία. ~Ὄνοι ποτὲ ἀχθόμενοι	ἐπὶ	τῷ συνεχῶς ἀχθοφορεῖν καὶ ταλαιπωρεῖν
[289]	ἐπ' ἐκείνους ἐτράπησαν. ~Οὕτω καὶ	ἐπὶ	τῶν πόλεων οἱ ἐν ταῖς
[276]	διεξῄει εἰς ἐπήκοον τοῦ κυνός.	Περὶ	~βοσκημάτων δὲ ἐτύγχανε τὰ γράμματα
[276]	φιλτατε, μικρόν, μή τι καὶ	περὶ	~κρεῶν καὶ ὀστέων εὕρῃς διαλαμβάνων.
[257]	καὶ πλάτανος. ~Ὁδοιπόροι θέρους ὥρᾳ	περὶ	μεσημβρίαν ὑπὸ καύματος τρυχόμενοι, ~ὡς
[251]	γαλῆς συνελήφθη, καὶ μέλλουσα ~ἀναιρεῖσθαι	περὶ	σωτηρίας ἐδεῖτο. Τῆς δὲ φαμένης
[251]	συνελήφθη· μέλλουσα δὲ ~ἀναιρεῖσθαι παρεκάλει	περὶ	τῆς σωτηρίας. Τῆς δὲ λεγούσης
[294]	~Παῖς καὶ κόραξ. ~Μαντευομένης τινὸς	περὶ	τοῦ ἑαυτῆς παιδὸς νηπίου ὄντος,
[291]	πατούμενος ἀνθρώπων τῷ Διὶ ἐνετύγχανε	περὶ	~τούτου. Ὁ δὲ Ζεὺς πρὸς
[296]	κλέψας τοῦ διδασκάλου ~καὶ {τῇ}	μητρὶ	φέρει ταύτην μετ' εὐφροσύνης. ~Ἡ
[295]	αὐτοῦ ἐμπαρεὶς ~ὄγκωμα καὶ φλεγμονὴν	μέχρι	βουβῶνος εἰργάσατο· πυρετὸς δὲ ~ἐπιγενόμενος
[262]	ἀληθεύειν ὑπολαβόντες ἀπ' ἐκείνου καὶ	~μέχρι	νῦν ἔνθα ἂν ἀλλήλων οὖρον
[272]	πάλιν ἀπὸ τοῦ γόμου μετετίθει,	μέχρι	τὰ ~πάντα λαβὼν καὶ ἀφελόμενος
[275]	οὐ πάντες πρὸς πάντα ἴσοι	πεφύκασι,	κἂν φθόνῳ ~ἀλαζονεύωνται. ~Ὄνος καὶ
[251]	δύνασθαι ~αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ	πᾶσι	τοῖς πτηνοῖς πολεμεῖν, αὐτὴ ἔλεγεν
[251]	θύσῃ αὐτήν. Τῆς δὲ εἰπούσης	ἅπασι	τοῖς μυσὶ διεχθραίνειν, ἔλεγεν ~ἑαυτὴν
[299]	τις, θυγατέρων οὖσα δυοῖν μήτηρ,	ἀνδράσι	συνῆψε ταύτας, τὴν ~μὲν κηπωρῷ,
[254]	ὑπολαβοῦσα ~βεκρὸν αὐτὸν εἶναι ἀνεχώρησε·	φασὶ	γὰρ νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι τὴν
[254]	καὶ περιοσφραινομένης τὰς ἀναπνοὰς συνεῖχε·	φασὶ	γὰρ ~νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι τὸ
[269]	ψόφον τοῦ ἀλεκτρυόνος φθεγξαμένου καταπτήξας	(φασὶ	γὰρ ~πτύρεσθαι τοὺς λέοντας πρὸς
[269]	ἐφώνησε· καὶ ὁ μὲν λέων	φασὶ	γὰρ τοῦτον τὴν τοῦ ~ἀλεκτρυόνος
[275]	δυσδαίμονα τλῆναι· ~τί γὰρ παρ'	οὐρηέσι	οὐκ ἐπολεύμην, ~βαιῷ δ' ὁ
[298]	διὰ πόσου χρόνου ἐπιφοιτᾶν ταῖς	πόλεσι	εἴωθεν. Ὁ ~δὲ ἔφη· Διὰ
[256]	οὐδὲ ἐν ταῖς ~συμφοραῖς βέβαιοί	εἰσι	φίλοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς. ~Δύο
[256]	οὐδ' ἐν ~ταῖς συμφοραῖς βέβαιοί	εἰσι	φίλοι. ~Ὁδοιπόροι καὶ πλάτανος. ~Ὁδοιπόροι
[251]	Τῆς δὲ εἰπούσης ἅπασι τοῖς	μυσὶ	διεχθραίνειν, ἔλεγεν ~ἑαυτὴν μὴ μῦν
[280]	κατηγορίας ἀκούειν· εἰς κίνδυνον γὰρ	~ἄγουσι	τὸν ἀκούοντα. ~Ὄνος πατήσας σκόλοπα
[281]	θνήξωμαι. Ὁ ~δὲ λύκος ἄκροις	ὀδοῦσι	τὸν σκόλοπα δακὼν ἐξεῖλεν. Ὁ
[270]	~Οὕτως οἱ τοῖς κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες	λανθάνουσι	πολλάκις καὶ ~ἑαυτοὺς συναπολλύντες. ~Ὄνος
[254]	οἵτινες ἐν καιρῷ περιστάσεως ~οὐ	περιμένουσι	βοηθῆσαι τοῖς φίλοις. ~Ὁδοιπόροι καὶ
[299]	ἰδίων ἔχουσι χαρίζεσθαι, ῥᾳδίως τοῖς	~αἰτοῦσι	τὰ τῶν ἄλλων ἐπαγγέλλονται, {κἂν
[282]	δι' ἀγάπην τῶν οἰκείων ~δεσποτῶν	παραπίπτουσι	τῆς τῶν οἰκείων συγγενῶν φιλίας.
[278]	παρὰ φύσιν ἐπιθυμοῦντες καὶ ἃ	ἔχουσι	δυστυχοῦσι. ~Ὄνος νομιζόμενος λέων εἶναι.
[299]	οἳ μηδὲν ἐκ τῶν ἰδίων	ἔχουσι	χαρίζεσθαι, ῥᾳδίως τοῖς ~αἰτοῦσι τὰ
[288]	πρὸς χάριν ἅπαντα πολιτευόμενοι τοιαῦτα	~πάσχουσι.	~Ὄφις καὶ γαλῆ καὶ μύες.
[278]	φύσιν ἐπιθυμοῦντες καὶ ἃ ἔχουσι	δυστυχοῦσι.	~Ὄνος νομιζόμενος λέων εἶναι. ~Ὄνος
[273]	οἰκέται ποθοῦσιν, ὅταν ~τῶν δευτέρων	λάβωσι	πεῖραν. ~(Ὄνος καὶ κηπουρός. ~Ὄνος
[262]	τῆς κακοπαθείας, ὅταν οὐροῦντες ποταμὸν	~ποιήσωσι.	Κἀκεῖνοι αὐτὸν ἀληθεύειν ὑπολαβόντες ἀπ'
[259]	εἰς ~πάντας ἀνθρώπους ἐστίν, ~ἐάν	τι	ἀκούειν καὶ λέγειν θελῃς. Ὅτι
[271]	στεναγμῶν ἔφασαν· Ὦ ~οὗτος, καὶ	τί	ἂν ἐποίησας, εἰ τοσοῦτον ἐνταῦθα
[287]	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ἔχων	τι	ἀρκέσθητι ἐπὶ τούτῳ, τὴν δὲ
[285]	ξένου παραγενομένου, μὴ ἔχων ὅ	τι	~αὐτῷ παραθείη, ὥρμησεν ἐπὶ τὸν
[275]	Οἷα χρή με δυσδαίμονα τλῆναι·	~τί	γὰρ παρ' οὐρηέσι οὐκ ἐπολεύμην,
[254]	~μὲν ἕτερος φθάσας ἀνέβη ἐπί	τι	δένδρον καὶ ἐνταῦθα ἐκρύπτετο, ὁ
[254]	τοῦ δένδρου ~καταβὰς ἐπυνθάνετο αὐτοῦ	τί	ἡ ἄρκτος πρὸς τὸ οὖς
[276]	ὄνῳ· Ὑπόβαθι, φιλτατε, μικρόν, μή	τι	καὶ περὶ ~κρεῶν καὶ ὀστέων
[284]	Ὁ ~δὲ ἔφη· Οὐκ οἶδα	τί	λέγεις. Ἔγωγε σὺν αὐταῖς σε
[297]	ἰδών τινα ~παροδίτην ἐπεφώνει· Βοήθησόν	τι.	Ὁ δὲ ἐμέμφετο τῷ παιδὶ
[296]	μήτηρ ἱσταμένη ~{καὶ} κλαίουσα ἐβόα·	Τί	πέπονθας τοῦτο, ~{ἐμὸν} ὦ τέκνον;
[283]	Κορύδαλος δὲ αὐτὸν θεασάμενος ~ἤρετο	τί	ποιεῖ. Τοῦ δὲ εἰπόντος πόλιν
[283]	δὲ τοῦτον πόρρωθεν ~ἰδὼν ἐπυνθάνετο	τί	ποτ' ἐργάζοιτο. Τοῦ δὲ πόλιν
[254]	καταβὰς ἀπὸ τοῦ δένδρου ἐπυνθάνετο	τί	πρὸς τὸ ~οὖς αὐτοῦ ἐλάλει
[295]	οἰκίᾳ κατεκλείσθην, ὡς ἐν ~φρουρᾷ·	τί	σοι ποιήσω; Καὶ εἰπὼν ἐπέβαλε
[286]	θεασαμένη αὐτὴν ἔφη· Ὦ ματαία,	τί	~ταῦτα ἀνατρέφεις ἅπερ, ἂν αὐξηθῇ,
[260]	ὁδὸν ηὔξατο, εἰ ἄρα εὑρήσει	τι,	τὸ ἥμισυ ~τούτου τῷ ἑρμῇ
[260]	ὁδὸν ἀνύων ηὔξατο, ἐὰν εὕρῃ	τι,	τούτου τὸ ἥμισυ ~τῷ Ἑρμῇ
[277]	τὴν κακὴν νίκην ἐν ~τῷ	ἀναθέματι.	~{Ὅτι} τοὺς ἀπολλυμένους οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ
[295]	ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε ~δὲ ἐν τῷ	οἰκήματι	πρὸς τέρψιν τοῦ υἱοῦ παντοῖα
[295]	μηδὲν τῷ τοῦ πατρὸς ὠφεληθέντα	~σοφίσματι.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐδεὶς
[272]	τὸ φορτίον τῇ ~ἡμιόνῳ ἐπέθηκεν.	Ἔτι	δὲ αὐτῶν πόρρω προβαινόντων, ὁρῶν
[272]	δὲ αὐτῶν πόρρω προβαινόντων, ὁρῶν	ἔτι	~μᾶλλον ἀποκάμνοντα, πάλιν ἀπὸ τοῦ
[277]	ὄνος οὐχ ἵστατο. ~Ὁ δὲ	ἔτι	μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν ἔφη· Ὕπαγε,
[257]	δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη· Ὦ ἀχάριστοι,	ἔτι	τῆς ἐξ ~ἐμοῦ εὐεργεσίας ἀπολαύοντες,
[281]	λυθεὶς τοῦ ~πόνου, τὸν λύκον	ἔτι	χάσκοντα λακτίσας φεύγει, ῥῖνα καὶ
[269]	δὲ πόρρω τοῦτον ~ἐδίωξεν, ἔνθα	μηκέτι	ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο φωνή,
[258]	προσεπέλαζον, ~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες πλοῖον εἶναι	οὐκέτι	μέγα ὡς τὸ ~πρότερον. Ἐγγὺς
[258]	φερόμενα τὰ φρύγανα ~ἐγγυτέρω ἐγένετο,	οὐκέτι	ναῦν, ἀλλὰ πλοῖον ἐδόκουν βλέπειν.
[264]	ῥοπάλῳ παίοντα εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε	~οὐκέτι	σε εὐδαιμονίζω· ὁρῶ γὰρ ὅτι
[287]	μῦθος δηλοῖ ὅτι ἔχων τι	ἀρκέσθητι	ἐπὶ τούτῳ, τὴν δὲ ἀπληστίαν
[275]	περισσὸν οἰμώξας ~σκύμνον θεωρῶν ἐν	ἁβρότητι	πάσῃ, ~φάτνης ὀνείης δεσμὰ καὶ
[257]	εὐεργετοῦντες ~τοὺς πέλας ἐπὶ τῇ	χρηστότητι	ἀπιστεῖσθαι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι
[270]	τὸν ~ἐπηρτημένον κίνδυνον, προσελθοῦσα τῷ	λέοντι,	ὑπέσχετο ~παραδώσειν αὐτῷ τὸν ὄνον,
[269]	αὑτὸν ~πεφευγέναι, ἐπέδραμεν εὐθὺς τῷ	λέοντι.	Ὡς δὲ πόρρω τοῦτον ~ἐδίωξεν,
[293]	ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὄτι	προσέχειν δεῖ τοὺς δυναμένους πάντας
[298]	ἐπιφοιτᾶν εἴωθα. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	ἀδιόριστός ἐστιν ἡ κατὰ τῶν
[251]	σωτηρίας τυχεῖν. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	δεῖ καὶ ἡμᾶς μὴ τοῖς
[284]	~ὁμοίαν ψῆφον ἐπιτάξαι σοι μέλλω.	~Ὅτι	ἐπισφαλὲς τὸ συγκοινωνεῖν κακοῖς καὶ
[287]	τοῦ κέρδους. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	ἔχων τι ἀρκέσθητι ἐπὶ τούτῳ,
[259]	τι ἀκούειν καὶ λέγειν θελῃς.	Ὅτι	κάκιστος βίος καὶ πονηρὸς τοῖς
[266]	ἀλλ' οὐ θεοῖς ὑπάρχεις ~ὁμότιμος.	~{Ὅτι}	κτηνώδεις ἄνδρας, τοὺς τυφωμένους ἐπ'
[281]	λύκος ἔφη· Οἴμοι, δίκαια πάσχω,	ὅτι	~μάγειρος εἶναι μαθὼν πρῶτον, νῦν
[297]	~σωθέντα μέμφου. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	μὴ μέμφου, πλὴν ἐλέει· καὶ
[300]	προσενεδρεῦσαι θέλεις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	ὁ κατὰ τῶν ἑαυτοῦ φίλων
[300]	καὶ φίλους ~σοι ἐνεδρεῦσαι θέλεις.	Ὅτι	ὁ κατὰ φίλων αὐτοῦ δολίας
[274]	προσιόντας ~προσγελῶσιν. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	οἱ κακοῦργοι τῶν ἀνθρώπων {καὶ
[256]	αὐτὸν ἀνεκοινώσω. Ὁ λόγος ~δηλοῖ	ὅτι	οἱ μὴ μεταλαβόντες τῶν εὐτυχημάτων
[256]	οὐχ ~εὑρήκαμεν. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	οἱ μὴ μεταλαμβάνοντες τῶν εὐτυχημάτων
[288]	φύσιν ἕπεσθαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	οἱ πρὸς χάριν ἅπαντα πολιτευόμενοι
[251]	ἀεὶ τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένειν λογιζομένους	ὅτι	~οἱ τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις
[291]	τοῦτο ποιῆσαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	οἱ τοῖς πρώτοις ἐπιβαίνουσιν ἀνθιστάμενοι
[290]	δίκην ἔτισας. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	οἱ τοῖς φίλοις σὺν δόλῳ
[285]	ὁμοφύλων ἀπέχῃ. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	οἱ τοὺς οἰκείους προδιδόντες οὐ
[299]	δοῖεν οἱ ~θεοί. ~Ὁ μῦθος	ὅτι	οἳ μηδὲν ἐκ τῶν ἰδίων
[253]	οἰκείαν ἀπέδωκεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι,	ὅσον τοῖς δικαίοις τὸ ~θεῖον
[268]	μεταβαλλόμενος ἐταλάνιζεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	οὐ δεῖ τοὺς ~ἄρχοντας καὶ
[280]	σκληρὸν καὶ ἀκανθῶδες προσφάγιον ~ἐσθίεις;	~Ὅτι	οὐ δεῖ φλυάρων ἀνδρῶν κατηγορίας
[275]	δ' ὁ μέλεος κυνὶ παρισούμην;	~Ὅτι	οὐ πάντες πρὸς πάντα ἴσοι
[295]	ὠφεληθέντα ~σοφίσματι. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	οὐδεὶς δύναται τὸ μέλλον ἐκφυγεῖν.
[264]	~οὐκέτι σε εὐδαιμονίζω· ὁρῶ γὰρ	ὅτι	οὐκ ἄνευ κακῶν μεγάλων τὴν
[265]	διαβραχέντων, βάρος ~διπλοῦν ἦγε βαστάζων.	~Ὅτι	πολλάκις ἐν ᾧ τις εὐτύχησεν,
[261]	καταμέμψωνται πάντες. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	πολλάκις σφαλλόμενοι καὶ πράττοντες κακῶς
[269]	πόλεμον ~ἐξωρμήθην; ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ταπεινουμένοις ἐπίτηδες
[281]	μαθὼν πρῶτον, νῦν ἱπποίατρος ἐγενόμην.	~Ὅτι	τινὲς διπλοῖς κινδύνοις περιπεσόντες καὶ
[262]	~περιιστάμενοι οὐροῦσιν. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	τὸ ἑκάστῳ πεπρωμένον ἀθεράπευτόν ἐστι.
[263]	συνήθη ἐπελέξατο. Ὁ λόγος ~δηλοῖ	ὅτι	τοιοῦτος εἶναί τις ὑπολαμβάνεται ὁποίοις
[263]	οὐδὲν ἐπιδέομαι πείρας· οἶδα γὰρ	ὅτι	~τοιοῦτός ἐστιν ὁποῖον ἐξ ἁπάντων
[259]	~ἐρημίαν οἰκεῖς; Ἡ δὲ ~εἶπεν·	Ὅτι	τοῖς πάλαι καιροῖς παρ' ὀλίγοις
[287]	καὶ τοῦ μικροῦ ~κέρδους ἐστερήθη.	Ὅτι	τοῖς παροῦσιν ἀρκείσθω τις καὶ
[283]	ἐνοικοῦντας εὑρήσεις. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	τότε μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις
[283]	τοὺς ἐνοικοῦντας. Ὁ μῦθος δηλοῖ	~ὅτι	τότε μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις
[273]	μου κατεργάσεται. Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	~τότε μάλιστα τοὺς προτέρους δεσπότας
[273]	ταφῆς ~ἀξιωθήσομαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	τότε μάλιστα τοὺς πρώτους δεσπότας
[277]	κακὴν νίκην ἐν ~τῷ ἀναθέματι.	~{Ὅτι}	τοὺς ἀπολλυμένους οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ ὁ
[254]	οὐ ~παραμένουσιν. Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	τοὺς γνησίους τῶν φίλων αἱ
[268]	~μετεβάλλετο καὶ τὸν ἵππον ἠλέει.	~Ὅτι	τοὺς πλουσίους καὶ ἄρχοντας οὐ
[300]	αὐτὸ τοῦτο μᾶλλόν σε θύσω,	ὅτι	τοὺς συνήθεις καὶ φίλους ~σοι
[262]	Ὁ ~δὲ αὐτοῖς ἐπιδεῖξαι βουλόμενος	ὅτι	τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν, ἔφη τότε
[258]	ὂν προσεδεχόμεθα. Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	~τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου
[294]	νηπίου ὄντος, οἱ μάντεις ~προέλεγον	ὅτι	ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθήσεται. Διόπερ φοβουμένη
[300]	τοῦτο μᾶλλον ἐγώ σε θύσω,	~ὅτι	φίλους σοὺς προσενεδρεῦσαι θέλεις. ~Ὁ
[262]	ὅτι τὸ ἑκάστῳ πεπρωμένον ἀθεράπευτόν	ἐστι.	~Ὄνον ἀγοράζων. ~Ὄνον τις ἀγοράσαι
[281]	ἐκ πόνου· καλὸν δέ μοί	ἐστι	σοῦ δεῖπνον ~γενέσθαι ἢ γυπῶν
[253]	σὺν ἡδονῇ· Ναὶ ἀληθῶς ἥδ'	ἐστί	φήσαντος, μισήσας ~ὁ θεὸς τὴν
[264]	τὴν ~ἀφθονίαν ἔχεις. Οὕτως οὐκ	ἔστι	ζηλωτὰ τὰ μετὰ κινδύνων καὶ
[292]	Ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν·	Οὐχὶ	τὰ ~σά, τέκνον, ἃ δὲ