Fables
[273]	τοῖς προτέροις δεσπόταις μένειν· ~οὗτ	ς	γάρ, ὡς ὁρῶ, καὶ τὸ
[293]	~σώζου, μὴ κἀμὲ θηρεύων πάσας	ἃς	ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[254]	εἰς φυγὴν ἔτρεψεν· ὃς καὶ	ἀναβὰς	ἐπὶ ~δένδρον ἐκρύβη. Ὁ δὲ
[254]	τὴν ~ἄρκτον. Ὁ δὲ ἕτερος	καταβὰς	ἀπὸ τοῦ δένδρου ἐπυνθάνετο τί
[253]	μὴ τοῦτον εἶναι φαμένου, αὖθις	καταβὰς	ἀργυροῦν ~ἀνεκόμισε. Τοῦ δὲ μηδὲ
[253]	τὸν οἰκεῖον εἰπόντος, ἐκ τρίτου	~καταβὰς	ἐκεῖνον τὸν οἰκεῖον ἀνήνεγκε. Τοῦ
[254]	δέ, ὁ ἀπὸ τοῦ δένδρου	~καταβὰς	ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τί ἡ ἄρκτος
[253]	τὴν αἰτίαν μαθὼν τοῦ θρήνου,	~καταβὰς	ὁμοίως χρυσῆν ἀξίνην ἐξήνεγκε καὶ
[268]	ἐγκεντρίζων. ~Ὁ δὲ εἰς μέσον	ἐμβὰς	τῶν πολεμίων ~ξιφήρης εὐθὺς ἔκειτο
[275]	εὐθὺς ἦλθε δεσπότην κύσων ~νώτοις	ἐπεμβάς.	Ἐσχάτου δὲ κινδύνου ~θεράποντες ἐν
[284]	ὦσιν. ~Γεωργὸς καὶ πελαργός. ~Ἀρούρῃ	παγίδας	γεωργὸς ἐστήσατο κατὰ τῶν τὸν
[283]	καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθορήρας ὄρνισιν ἵστη	παγίδας.	Κορύδαλος δὲ τοῦτον πόρρωθεν ~ἰδὼν
[293]	ἐὰν οἴκοθεν ~ταῦτα ἐδίδου. ~Παῖς	ἀκρίδας	θηρεύων καὶ σκορπίος. ~Παῖς τις
[293]	καὶ σκορπίος. ~Παῖς τις θηρεύων	ἀκρίδας	περιέτυχε σκορπίῳ. Ὁ δὲ τὸ
[296]	λέγει· Δεῖ τοὺς φρονίμους τὰς	ῥίζας	ἐκκόπτειν τῶν ~σφαλμάτων· ἤγουν τὰς
[275]	αὐλῇ παρὰ φάτναις δεσμώτης ~ἔτρωγε	κριθάς,	χόρτον, ὥσπερ εἰώθει· ~κύων δὲ
[296]	ἱσταμένη ~{καὶ} κλαίουσα ἐβόα· Τί	πέπονθας	τοῦτο, ~{ἐμὸν} ὦ τέκνον; Ὁ
[267]	τινες ~εἶναι ὑπὸ τῆς ἰδίας	γλωσσαλγίας	ἐλέγχονται. ~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος
[290]	τρόπον, μεταβαλέσθαι κἀκείνῳ παρῄνει ~τῆς	πανουργίας.	Ὁ δὲ οὐδοτιοῦν ἑαυτὸν παρεῖχε
[267]	δοκοῦντές τινες ~εἶναι ὑπὸ τῆς	ἰδίας	γλωσσαλγίας ἐλέγχονται. ~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων.
[299]	~φοράν, ὡς τοῖς λαχάνοις ἐξ	ἀρδείας	αὔξησις ἡ κατὰ λόγον ~προσγένοιτο.
[262]	ἔφη τότε ~αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς	κακοπαθείας,	ὅταν οὐροῦντες ποταμὸν ~ποιήσωσι. Κἀκεῖνοι
[259]	ὅτε τὸ ψεῦδος προκρίνεται τῆς	ἀληθείας.	~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν
[278]	τὴν φωνὴν ἐπελάθετο καὶ τῆς	οἰκείας	φωνῆς. ~Οὕτως οἱ τῶν παρὰ
[277]	~τυγχάνον. ~Ὄνος καὶ ὀνηλάτης. ~Ὄνος	πλατείας	ὁδοῦ ἐκτραπεὶς ἐπὶ κρημνὸν ἐφέρετο.
[282]	παραπίπτουσι τῆς τῶν οἰκείων συγγενῶν	φιλίας.	~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθορήρας ὄρνισιν
[300]	Ὅτι ὁ κατὰ φίλων αὐτοῦ	δολίας	μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν ταῖς
[300]	ὁ κατὰ τῶν ἑαυτοῦ φίλων	δολίας	μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν ταῖς
[255]	καὶ εἰς τὰς τῶν ~πέλας	συμβουλίας	ἀδόκιμοί εἰσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς.
[296]	ἄγει. ~Ὡς γοῦν ηὔξανεν ὁ	νεανίας	ἔτει, ~γηράσας ποτὲ τῷ χρόνῳ
[251]	συνελήφθη, καὶ μέλλουσα ~ἀναιρεῖσθαι περὶ	σωτηρίας	ἐδεῖτο. Τῆς δὲ φαμένης μὴ
[251]	δὶς ἐναλλαξαμένῃ τὸ ὄνομα τῆς	σωτηρίας	περιγενέσθαι. ~Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς
[251]	δὲ ~ἀναιρεῖσθαι παρεκάλει περὶ τῆς	σωτηρίας.	Τῆς δὲ λεγούσης ὡς οὐ
[251]	δὶς αὐτὴν ~ἀλλαξαμένην τὸ ὄνομα	σωτηρίας	τυχεῖν. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[280]	~Ὅτι οὐ δεῖ φλυάρων ἀνδρῶν	κατηγορίας	ἀκούειν· εἰς κίνδυνον γὰρ ~ἄγουσι
[257]	ἀχάριστοι, ἔτι τῆς ἐξ ~ἐμοῦ	εὐεργεσίας	ἀπολαύοντες, ἀχρείαν με καὶ ἄκαρπον
[268]	ἀναλογιζομένους ἀγαπᾶν χρὴ τὴν ~πενίαν,	ἡσυχίας	μητέρα. ~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ
[292]	παῖς αὐτῆς. Προϊούσης δὲ τῆς	~εὐωχίας,	τὸ παιδίον ὀγκωθὲν τὴν γαστέρα
[256]	παρῄνει μὴ λέγειν Εὑρήκαμεν, ἀλλ'	~Εὕρηκας.	Μετὰ μικρὸν δὲ ἐπελθόντων αὐτοῖς
[300]	ζῆν καὶ ἀντ' ἐμοῦ πολλὰς	πέρδικας	ἐγώ σοι κυνηγήσω. Ὁ δὲ
[265]	καὶ ~ταλαιπωριῶν περιγινόμενα κέρδη. ~Ὄνος	ἅλας	βαστάζων. ~Μικρέμπορός τις ὄνον ἔχων
[265]	~Μικρέμπορός τις ὄνον ἔχων εὐώνους	ἅλας	ἠγόρασε καὶ σφοδρῶς τὸν ~ὄνον
[257]	εἰσιν ὡς καὶ εὐεργετοῦντες ~τοὺς	πέλας	ἐπὶ τῇ χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι. ~(Ὁδοιπόροι
[255]	ἄβουλοι καὶ εἰς τὰς τῶν	~πέλας	συμβουλίας ἀδόκιμοί εἰσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ
[300]	~με ζῆν καὶ ἀντ' ἐμοῦ	πολλὰς	πέρδικας ἐγώ σοι κυνηγήσω. Ὁ
[300]	περδίκων, ~ὅπως σοι κἀγὼ πέρδιξ	πολλὰς	προσάξω. ~Ὁ δὲ πρὸς αὐτὴν
[298]	~ἐπορεύετο. Γενόμενος δὲ κατὰ τὰς	πύλας,	ὡς ἐθεάσατό τινα χωλὸν ~ἐξιόντα,
[251]	σωτηρίας περιγενέσθαι. ~Ἀτὰρ οὖν καὶ	ἡμᾶς	δεῖ μὴ ἀεὶ τοῖς αὐτοῖς
[251]	μῦθος δηλοῖ ὅτι δεῖ καὶ	ἡμᾶς	μὴ τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ ἐπιμένειν,
[272]	τροφῆς ἀξιωθῆναι; Ἀτὰρ οὖν καὶ	ἡμᾶς	~προσήκει μὴ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς,
[300]	κατὰ τῶν ἑαυτοῦ φίλων δολίας	μηχανὰς	~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν ταῖς ἐνέδραις
[300]	ὁ κατὰ φίλων αὐτοῦ δολίας	μηχανὰς	~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν ταῖς ἐνέδραις
[254]	τε ἀναπνοὴν αὐτοῦ καὶ τὰς	φρένας	καὶ τὴν ἀκοήν. Ὁ ~δὲ
[271]	ἐλαχίστοις πόνοις δυσφοροῦντα, ~αὐτὸς τοὺς	πλείονας	ῥᾳδίως ὑφιστάμενος. ~Ὄνος καὶ ἡμίονος
[293]	παιδὸς ~ἁπλοῦν θεασάμενος, τὸ κέντρον	ὀξύνας,	εἶπεν· Ἄπελθε, παῖ, καὶ ~σώζου,
[269]	λέοντας πρὸς τὰς τῶν ἀλεκτρυόνων	φωνάς)	εἰς ~φύγην ἐτράπη. Καὶ ὁ
[273]	Διὶ ὅπως τοῦ κηπουροῦ αὐτὸν	ἀπαλλάξας	~ἑτέρῳ δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ
[260]	ταῦτα ἀνείλατο οἰόμενος ἀργύριον εἶναι.	Ἐκτινάξας	δέ, ὡς ~εὗρε τὰ ἐνόντα,
[287]	δὲ νομίσας χρυσὸν ἔνδον ὑπάρχειν	~σφάξας	πάραυτα εὗρε ταύτην ὁμοίαν ~ὥσπερ
[291]	εἰ τὸν πρότερόν σε ~πατήσαντα	ἔπληξας,	οὐκ ἂν ὁ δεύτερος ἐπεχείρησε
[275]	~φάτνης ὀνείης δεσμὰ καὶ καλοὺς	ῥήξας	~ἐς μέσον αὐλῆς ἦλθ' ἄμετρα
[276]	γραμμάτιον, ὁ ὄνος λαβὼν καὶ	ἀναρρήξας	τὴν ~σφραγῖδα καὶ ἀναπτύξας, διεξῄει
[269]	~τὸν ψόφον τοῦ ἀλεκτρυόνος φθεγξαμένου	καταπτήξας	(φασὶ γὰρ ~πτύρεσθαι τοὺς λέοντας
[276]	καὶ ἀναρρήξας τὴν ~σφραγῖδα καὶ	ἀναπτύξας,	διεξῄει εἰς ἐπήκοον τοῦ κυνός.
[275]	~Δηχθεὶς δὲ θυμῷ καὶ περισσὸν	οἰμώξας	~σκύμνον θεωρῶν ἐν ἁβρότητι πάσῃ,
[254]	τὸ ~ῥύγχος καὶ περιοσφραινομένης τὰς	ἀναπνοὰς	συνεῖχε· φασὶ γὰρ ~νεκροῦ μὴ
[266]	θεοῖς ὑπάρχεις ~ὁμότιμος. ~{Ὅτι} κτηνώδεις	ἄνδρας,	τοὺς τυφωμένους ἐπ' ἀλλοτρίαις δόξαις
[275]	νύκτα ἀλήθων ~πυρὸν φίλης Δήμητρος,	ἡμέρας	δ' ὕλην ~ἦγεν ἀφ' ὕψους,
[251]	πεσοῦσα πάλιν καὶ συλληφθεῖσα ὑπὸ	ἑτέρας	γαλῆς ἐδεῖτο ὅπως ~μὴ θύσῃ
[251]	δὲ πάλιν ~πεσοῦσα καὶ ὑφ'	ἑτέρας	συλληφθεῖσα γαλῆς μὴ βρωθῆναι ἐδεῖτο.
[282]	~πειρωμένοις δολίως ἀνταμοιβὴν κακὴν παρέσχον.	~Ὀρνιθοθήρας	καὶ ἄγριαι καὶ ἥμεραι περιστεραί.
[283]	ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ προεστῶτες ~χαλεπαίνωσιν.	~(Ὀρνιθοθήρας	καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθοθήρας πτηνοῖς πάγην
[283]	τῆς τῶν οἰκείων συγγενῶν φιλίας.	~(Ὀρνιθοθήρας	καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθορήρας ὄρνισιν ἵστη
[285]	τὸ συγκοινωνεῖν κακοῖς καὶ ἐπικίνδυνον.	~Ὀρνιθοθήρας	καὶ πέρδιξ. ~Ὀρνιθοθήρας, ὀψιαίτερον αὐτῷ
[285]	καὶ ἐπικίνδυνον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ πέρδιξ.	~Ὀρνιθοθήρας,	ὀψιαίτερον αὐτῷ ξένου παραγενομένου, μὴ
[282]	καὶ ἄγριαι καὶ ἥμεραι περιστεραί.	~Ὀρνιθοθήρας	πετάσας τὰ λῖνα ἐκ τῶν
[283]	προεστῶτες ~χαλεπαίνωσιν. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος.	~Ὀρνιθοθήρας	πτηνοῖς πάγην ἵστη. Κορύδαλος δὲ
[283]	συγγενῶν φιλίας. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος.	~Ὀρνιθορήρας	ὄρνισιν ἵστη παγίδας. Κορύδαλος δὲ
[263]	εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε οὐδὲν ἐπιδέομαι	πείρας·	οἶδα γὰρ ὅτι ~τοιοῦτός ἐστιν
[253]	δὲ ~μαθὼν τὴν αἰτίαν καὶ	οἰκτείρας	τὸν ἄνθρωπον, καταδὺς εἰς τὸν
[277]	ἑαυτόν, τῆς εἰς τὰ πρόσω	φορᾶς	ὁ ὄνος οὐχ ἵστατο. ~Ὁ
[277]	Ἄθλιε, ποῦ φέρει; καὶ τῆς	οὐρᾶς	ἐπιλαβομένου ~καὶ ἕλκοντος πρὸς ἑαυτόν,
[254]	αὐτοῖς ἐπιφανείσης, ὁ ~μὲν ἕτερος	φθάσας	ἀνέβη ἐπί τι δένδρον καὶ
[281]	ῥῖνα καὶ μέτωπον ~καὶ ὀδόντας	συγκλάσας.	Ὁ δὲ λύκος ἔφη· Οἴμοι,
[293]	καὶ ~σώζου, μὴ κἀμὲ θηρεύων	πάσας	ἃς ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Ὁ μῦθος
[296]	γοῦν ηὔξανεν ὁ νεανίας ἔτει,	~γηράσας	ποτὲ τῷ χρόνῳ μείζω κλέπτει.
[282]	ἄγριαι καὶ ἥμεραι περιστεραί. ~Ὀρνιθοθήρας	πετάσας	τὰ λῖνα ἐκ τῶν ἡμέρων
[290]	~λαβόμενος καὶ ὅσον οἷόν τε	πιέσας,	φονεύει. Τοῦ δ' ὄφεως μετὰ
[263]	ἔστη. Καὶ ὡς οὐδὲν ἐποίει,	~δήσας	καὶ ἀπαγαγὼν τῷ δεσπότῃ αὐτὸν
[265]	ἐφόρτωσεν. Ὁ δὲ ὄνος ἄκων	ὀλισθήσας	εἰς ὕδωρ ἔπεσε, καὶ, ~λυθέντων
[277]	ἵστατο. ~Ὁ δὲ ἔτι μᾶλλον	ὠθήσας	αὐτὸν ἔφη· Ὕπαγε, νίκα τὴν
[271]	Ὦ ~οὗτος, καὶ τί ἂν	ἐποίησας,	εἰ τοσοῦτον ἐνταῦθα χρόνον διέτριβες
[298]	καὶ τριάκοντα. Καὶ ὃς ~οὐδὲν	μελλήσας	τῇ ὑστεραίᾳ ὄμοσε μὴ εἰληφέναι
[265]	Ὁ δὲ ἔμπορος τέχνην ἑτέραν	νοήσας	σπόγγους ~ὠνησάμενος πεφορτώκεν τὸν ὄνον.
[290]	δὲ οὐδοτιοῦν ἑαυτὸν παρεῖχε πειθόμενον.	~Ἐπιτηρήσας	δ' ὁ καρκῖνος αὐτὸν ὑπνοῦντα
[253]	Ναὶ ἀληθῶς ἥδ' ἐστί φήσαντος,	μισήσας	~ὁ θεὸς τὴν τοσαύτην ἀναίδειαν,
[281]	γὰρ ~ἄγουσι τὸν ἀκούοντα. ~Ὄνος	πατήσας	σκόλοπα καὶ λύκος. ~Ὄνος πατήσας
[281]	πατήσας σκόλοπα καὶ λύκος. ~Ὄνος	πατήσας	σκόλοπα χωλὸς εἱστήκει. Λύκον δὲ
[254]	ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ἄρκτος αὐτοῖς	~συναντήσας	τὸν μὲν ἕνα εἰς φυγὴν
[296]	γὰρ σύ, μῆτερ, ~τὸ πρῶτον	ἐτύπτησάς	με, ὅτε δέλτον ~σοι ἔφερον,
[260]	κελύφη ἐπί τινος ἀνέθηκε ~βωμοῦ,	φήσας·	Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν·
[253]	~Ἀμηχανῶν τοίνυν παρὰ τὴν ὄχθην	καθίσας	ὠδύρετο. Ἑρμῆς δὲ ~μαθὼν τὴν
[287]	~Ὁ δὲ τὸν πλοῦτον εὑρηκέναι	νομίσας	~απεστέρηται καὶ τοῦ μικροῦ τοῦ
[287]	εἶχε καλὴν χρυσᾶ ὠὰ τίκτουσαν·	νομίσας	δὲ ἔνδον αὐτῆς ~ὄγκον χρυσίου
[269]	φοβεῖσθαι- ἔφυγεν. Ὁ δ' ὄνος,	νομίσας	δι' αὑτὸν ~πεφευγέναι, ἐπέδραμεν εὐθὺς
[287]	ἀεὶ ὠὰ χρυσέα. ~Ὁ δὲ	νομίσας	χρυσὸν ἔνδον ὑπάρχειν ~σφάξας πάραυτα
[287]	~ὀρνίθων. Ὁ δὲ ἀθρόον πλοῦτον	ἐλπίσας	εὑρεῖν καὶ τοῦ μικροῦ ~κέρδους
[290]	γὰρ ἂν ταύτην τὴν δίκην	ἔτισας.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ
[281]	~πόνου, τὸν λύκον ἔτι χάσκοντα	λακτίσας	φεύγει, ῥῖνα καὶ μέτωπον ~καὶ
[279]	τῶν γεωργῶν ἐλυμαίνετο πόνους. Καὶ	~πνεύσας	βιαιότερος ἄνεμος γυμνοῖ μὲν αὐτὸν
[300]	κυνηγέτης. ~Πέρδικα δὲ τις κυνηγέτης	ἀγρεύσας	~ἔμελλεν αὐτὸς τοῦ καταθῦσαι ταύτην.
[300]	~(Πέρδιξ καὶ ἄνθρωπος. ~Πέρδικά τις	θηρεύσας	ἤμελλε σφάξαι. Ἡ δὲ ἱκέτευε
[283]	κορύδαλος τοῖς ~τοῦ ἀνδρὸς λόγοις	πιστεύσας,	προσελθὼν εἰς τὸν βρόχον ἑάλω.
[287]	αὐτῆς ~ὄγκον χρυσίου εἶναι καὶ	θύσας	εὗρεν οὖσαν ὁμοίαν τῶν λοιπῶν
[260]	~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν	ἀνύσας	ὁδὸν ηὔξατο, εἰ ἄρα εὑρήσει
[278]	ἐλέγχει. ~Ὄνος καὶ τέττιγες. ~Ὄνος	ἀκούσας	τεττίγων ᾀδόντων ἥσθη ἐπὶ τῇ
[278]	ἥσθη ἐπὶ τῇ εὐφθνίᾳ καὶ	ζηλώσας	~αὐτῶν τὴν φωνὴν ἐπελάθετο καὶ
[265]	πλεῖον ἢ ~πρότερον τὸν ὄνον	φορτώσας	ἦγεν. Ὁ δὲ πάλιν ἑκὼν
[254]	αὐτῷ τὸ ~ῥύγχος καὶ περιοσφραινομένης	τὰς	ἀναπνοὰς συνεῖχε· φασὶ γὰρ ~νεκροῦ
[296]	ῥίζας ἐκκόπτειν τῶν ~σφαλμάτων· ἤγουν	τὰς	ἀρχὰς τῶν ἁμαρτημάτων καὶ τῶν
[294]	διετέλει τεταγμέναις ~ὥραις ἀναπεταννῦσα καὶ	τὰς	ἐπιτηδείους αὐτῷ τροφὰς παρεχομένη. ~Καὶ
[282]	αὐτὰς ἐπειρᾶτο. Τῶν δὲ αἰτιωμένων	τὰς	~ἡμέρους, εἴγε ὁμόφυλοι οὖσαι αὐταῖς
[252]	ἐκ τῆς ~ῥάμνον καὶ καταφάγοι	τὰς	κέδρους τοῦ Λιβάνου. ~Ξυλευόμενος καὶ
[298]	ἀγρὸν ~ἐπορεύετο. Γενόμενος δὲ κατὰ	τὰς	πύλας, ὡς ἐθεάσατό τινα χωλὸν
[296]	μῦθος λέγει· Δεῖ τοὺς φρονίμους	τὰς	ῥίζας ἐκκόπτειν τῶν ~σφαλμάτων· ἤγουν
[269]	γὰρ ~πτύρεσθαι τοὺς λέοντας πρὸς	τὰς	τῶν ἀλεκτρυόνων φωνάς) εἰς ~φύγην
[255]	τοῖς ἰδίοις ἄβουλοι καὶ εἰς	τὰς	τῶν ~πέλας συμβουλίας ἀδόκιμοί εἰσιν.
[254]	τήν τε ἀναπνοὴν αὐτοῦ καὶ	τὰς	φρένας καὶ τὴν ἀκοήν. Ὁ
[259]	τὸ ψεῦδος· νῦν δὲ εἰς	~πάντας	ἀνθρώπους ἐστίν, ~ἐάν τι ἀκούειν
[253]	Ἑρμῆς ἀποδεξάμενος αὐτοῦ τὴν ~δικαιοσύνην,	πάντας	αὐτῷ ἐδωρήσατο. Ὁ δὲ παραγενόμενος
[293]	ὄτι προσέχειν δεῖ τοὺς δυναμένους	πάντας	βλάπτειν. ~Παῖς καὶ κόραξ. ~Μαντευομένης
[251]	~δύναται αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ	πάντας	πολεμεῖ πτηνούς, ~ἔφησεν αὑτὴν μὴ
[272]	τὸν τοὺς ~ἀμφοῖν γόμους ἴσους	ὄντας	ἠγανάκτει καὶ ἐσχετλίαζεν, εἴγε ~διπλασίονος
[281]	φεύγει, ῥῖνα καὶ μέτωπον ~καὶ	ὀδόντας	συγκλάσας. Ὁ δὲ λύκος ἔφη·
[269]	καταπτήξας (φασὶ γὰρ ~πτύρεσθαι τοὺς	λέοντας	πρὸς τὰς τῶν ἀλεκτρυόνων φωνάς)
[274]	ὀφθῶμεν, διωκόμεθα, τούτους δὲ καὶ	προσιόντας	~προσγελῶσιν. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[280]	πρὸς τοὺς σκληροὺς καὶ ἐπικινδύνους	προφέροντας	διὰ ~γλώσσης λόγους. ~(Ὄνος παλιούρους
[268]	δηλοῖ ὅτι οὐ δεῖ τοὺς	~ἄρχοντας	καὶ πλουσίους ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν
[268]	ἠλέει. ~Ὅτι τοὺς πλουσίους καὶ	ἄρχοντας	οὐ δεῖ ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν
[283]	~πόλεις κτίζῃς, οὐ πολλοὺς τοὺς	ἐνοικοῦντας	εὑρήσεις. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[283]	κτίζεις, οὐ πολλοὺς εὑρήσεις τοὺς	ἐνοικοῦντας.	Ὁ μῦθος δηλοῖ ~ὅτι τότε
[273]	ὅτι τότε μάλιστα τοὺς πρώτους	δεσπότας	οἱ οἰκέται ~ποθοῦσιν, ὅταν καὶ
[273]	ὅτι ~τότε μάλιστα τοὺς προτέρους	δεσπότας	οἱ οἰκέται ποθοῦσιν, ὅταν ~τῶν
[282]	ἔφασαν· Ἀλλ' ἡμῖν γε ἄμεινον	δεσπότας	~φυλάττεσθαι ἢ τῇ ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ
[295]	Καὶ δήποτε ~πλησίον τοῦ λέοντος	στὰς	εἶπεν· Ὦ κάκιστον θηρίον, διὰ
[282]	τῶν ἡμέρων περιστερῶν ~προσέδησεν· εἶτα	ἀποστὰς	αὐτὸς πόρρωθεν ἀπεκαραδόκει τὸ μέλλον.
[282]	τοῖς βρόχοις ἐμπλακεισῶν, ~προσδραμὼν συλλαμβάνειν	αὐτὰς	ἐπειρᾶτο. Τῶν δὲ αἰτιωμένων τὰς
[283]	αὐτόν, ἔφη· Ὦ οὗτος, ἐὰν	τοιαύτας	~πόλεις κτίζῃς, οὐ πολλοὺς τοὺς
[299]	οὖσα δυοῖν μήτηρ, ἀνδράσι συνῆψε	ταύτας,	τὴν ~μὲν κηπωρῷ, θἀτέραν δὲ
[289]	ἐξῆλθον βαδίζοντες. Ἰδόντες δὲ τοὺς	μύας,	τότε ἀφέντες ~τὴν πρὸς ἑαυτοὺς
[294]	ἀναπεταννῦσα καὶ τὰς ἐπιτηδείους αὐτῷ	τροφὰς	παρεχομένη. ~Καὶ ποτε ἀνοιξάσης αὐτῆς
[296]	ἐκκόπτειν τῶν ~σφαλμάτων· ἤγουν τὰς	ἀρχὰς	τῶν ἁμαρτημάτων καὶ τῶν ἄλλων
[296]	καὶ μήτηρ. ~Παῖς φέρει δέλτον	κλέψας	τοῦ διδασκάλου ~καὶ {τῇ} μητρὶ
[273]	δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ Ἑρμῆν	πέμψας	ἐκέλευσε κεραμεῖ ~αὐτὸν πολῆσαι. Πάλιν
[275]	ὀνείης δεσμὰ καὶ καλοὺς ῥήξας	~ἐς	μέσον αὐλῆς ἦλθ' ἄμετρα λακτίζων·
[275]	θέλων περισκαίρειν, ~τὴν μὲν τράπεζαν	ἐς	μέσον βαλὼν θλάσεν, ~ἅπαντα δ'
[271]	ἐποίησας, εἰ τοσοῦτον ἐνταῦθα χρόνον	διέτριβες	ὅσον ~ἡμεῖς, ὅτε πρὸς ὀλίγον
[292]	τὰ ~σά, τέκνον, ἃ δὲ	κατέφαγες.	~Ὁ μῦθος οὗτος πρὸς ἄνδρα
[256]	ὅτε τὸν πέλεκυν εὗρες, εὕρηκα	ἔλεγες,	οὐχ ~εὑρήκαμεν. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[278]	ὁ μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος καὶ	τέττιγες.	~Ὄνος ἀκούσας τεττίγων ᾀδόντων ἥσθη
[269]	ὅτι πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ταπεινουμένοις	ἐπίτηδες	~τοῖς ἐχθροῖς ἐπιτίθενται, καὶ οὕτως
[253]	ἐλθὼν καὶ τὴν ~οἰκείαν ἀξίνην	ἐξεπίτηδες	ἀφεὶς εἰς τὸ ῥεῦμα κλαίων
[280]	ἁπαλῇ γλώσσῃ τὸ σκληρὸν καὶ	ἀκανθῶδες	προσφάγιον ~ἐσθίεις; ~Ὅτι οὐ δεῖ
[260]	ᾗ ἀμύγδαλά τε ἦν καὶ	~φοίνικες,	ταῦτα ἀνείλατο οἰόμενος ἀργύριον εἶναι.
[284]	ψῆφον ἐπιτάξαι σοι μέλλω. ~Ὅτι	ἐπισφαλὲς	τὸ συγκοινωνεῖν κακοῖς καὶ ἐπικίνδυνον.
[257]	πλάτανον ~ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους ὡς	ἀνωφελές	ἐστιν ἀνθρώποις τοῦτο ~ἄκαρπον τὸ
[257]	ἀποκαλεῖτε. ~Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων	τινὲς	ἀτυχεῖς εἰσιν ὡς καὶ εὐεργετοῦντες
[281]	πρῶτον, νῦν ἱπποίατρος ἐγενόμην. ~Ὅτι	τινὲς	διπλοῖς κινδύνοις περιπεσόντες καὶ τοῖς
[267]	ἀπαιδεύτων τοῖς ἔξωθεν τύφοις δοκοῦντές	τινες	~εἶναι ὑπὸ τῆς ἰδίας γλωσσαλγίας
[256]	φίλοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς. ~Δύο	τινὲς	κατὰ ταὐτὸν ὡδοιπόρουν, καὶ θἀτέρου
[254]	μῦθος δηλοῖ ἀπέχεσθαι τῶν φίλων	οἵτινες	ἐν καιρῷ περιστάσεως ~οὐ περιμένουσι
[299]	ἐκ θεοῦ ~τιμωρία. ~Μήτηρ καὶ	θυγατέρες.	~Γυνή τις, θυγατέρων οὖσα δυοῖν
[292]	φοβεροὶ γίνονται. ~Παιδίον ἐσθίον σπλάγχνα.	~Βοτῆρες	ἐπ' ἀγρῷ θύοντες αἶγα τοὺς
[256]	~οὐδὲ γὰρ, ὅτε τὸν πέλεκυν	εὗρες,	ἐμοὶ αὐτὸν ἀνεκοινώσω. Ὁ λόγος
[256]	γὰρ καὶ ὅτε τὸν πέλεκυν	εὗρες,	εὕρηκα ἔλεγες, οὐχ ~εὑρήκαμεν. ~Ὁ
[261]	~καὶ ἐμὲ τὴν Τύχην καταμέμψωνται	πάντες.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλάκις
[275]	μέλεος κυνὶ παρισούμην; ~Ὅτι οὐ	πάντες	πρὸς πάντα ἴσοι πεφύκασι, κἂν
[257]	~ὡς ἐθεάσαντο πλάτανον, ὑπὸ ταύτην	καταντήσαντες	καὶ ἐν τῇ σκιᾷ ~κατακλιθέντες
[271]	δὲ ~ἐν τῇ λίμνῃ βάτραχοι	ἀκούσαντες	αὐτοῦ τῶν στεναγμῶν ἔφασαν· Ὦ
[257]	ἐν τῇ σκιᾷ ~κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο.	Ἀναβλέψαντες	δὲ εἰς τὴν πλάτανον ~ἔλεγον
[257]	καταντήσαντες καὶ ἐν τῇ σκιᾷ	~κατακλιθέντες	ἀνεπαύοντο. Ἀναβλέψαντες δὲ εἰς τὴν
[289]	Ἰδόντες δὲ τοὺς μύας, τότε	ἀφέντες	~τὴν πρὸς ἑαυτοὺς μάχην, ἐπ'
[256]	λόγος ~δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ	μεταλαβόντες	τῶν εὐτυχημάτων οὐδὲ ἐν ταῖς
[262]	ποταμὸν ~ποιήσωσι. Κἀκεῖνοι αὐτὸν ἀληθεύειν	ὑπολαβόντες	ἀπ' ἐκείνου καὶ ~μέχρι νῦν
[289]	ἐθεάσαντο αὐτοὺς ~μαχομένους, ἐξῆλθον βαδίζοντες.	Ἰδόντες	δὲ τοὺς μύας, τότε ἀφέντες
[258]	~Ἐξενεχθέντα δὲ αὐτὰ φρύγανα ὄντα	ἰδόντες,	πρὸς ἀλλήλους ἔφασαν ~ὡς ἄρα
[258]	Ἐγγὺς δὲ παντελῶς ἐξενεχθέντα αὐτὰ	ἰδόντες	φρύγανα ~ὄντα, ἔφασαν πρὸς ἀλλήλους·
[285]	δηλοῖ ὅτι οἱ τοὺς οἰκείους	προδιδόντες	οὐ μόνον ὑπὸ τῶν ~ἀδικουμένων
[289]	ὡς ἐθεάσαντο αὐτοὺς ~μαχομένους, ἐξῆλθον	βαδίζοντες.	Ἰδόντες δὲ τοὺς μύας, τότε
[290]	οἱ τοῖς φίλοις σὺν δόλῳ	προσιόντες	αὐτοὶ μᾶλλον ~βλάπτονται. ~Ὄφις πατούμενος
[289]	ταῖς τῶν δημαγωγῶν στάσεσιν ~ἑαυτοὺς	παρεισβάλλοντες	λανθάνουσιν αὐτοὶ ἑκατέρων ~παρανάλωμα γινόμενοι.
[256]	μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ	μεταλαμβάνοντες	τῶν εὐτυχημάτων οὐδ' ἐν ~ταῖς
[258]	τὰ φρύγανα μικρὸν προσεπέλαζον, ~ἀπεκαραδόκουν	ὑπολαμβάνοντες	πλοῖον εἶναι οὐκέτι μέγα ὡς
[275]	~νώτοις ἐπεμβάς. Ἐσχάτου δὲ κινδύνου	~θεράποντες	ἐν μέσῳ ὡς εἶδον, ᾖξαν,
[276]	καὶ κύων ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν.	Εὑρόντες	δὲ ἐπὶ γῆς ~ἐσφραγισμένον γραμμάτιον,
[281]	ἐγενόμην. ~Ὅτι τινὲς διπλοῖς κινδύνοις	περιπεσόντες	καὶ τοῖς ἐχθροῖς ὠφελεῖν ~πειρωμένοις
[261]	δηλοῖ ὅτι πολλάκις σφαλλόμενοι καὶ	πράττοντες	κακῶς ~περιπίπτομεν κινδύνοις καὶ μεμφόμεθα
[257]	ἔτι τῆς ἐξ ~ἐμοῦ εὐεργεσίας	ἀπολαύοντες,	ἀχρείαν με καὶ ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε.
[258]	φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά τινα αἰγιαλὸν	ὁδεύοντες	ἦλθον ἐπί τινα σκοπιάν. ~Κἀκεῖθεν
[258]	φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά τινα αἰγιαλὸν	ὁδεύοντες,	ὡς ἦλθον ἐπί τινα σκοπιάν,
[270]	~ἐτράπη. ~Οὕτως οἱ τοῖς κοινωνοῖς	ἐπιβουλεύοντες	λανθάνουσι πολλάκις καὶ ~ἑαυτοὺς συναπολλύντες.
[292]	ἐσθίον σπλάγχνα. ~Βοτῆρες ἐπ' ἀγρῷ	θύοντες	αἶγα τοὺς σύνεγγυς ἐκάλεσαν. Σὺν
[270]	ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι πολλάκις καὶ ~ἑαυτοὺς	συναπολλύντες.	~Ὄνος καὶ βάτραχοι. ~Ὄνος ξύλων
[267]	τῶν ἀπαιδεύτων τοῖς ἔξωθεν τύφοις	δοκοῦντές	τινες ~εἶναι ὑπὸ τῆς ἰδίας
[258]	τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου	δοκοῦντες	φοβεροὶ ~εἶναι, ὅταν εἰς διάπειραν
[258]	~τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου	δοκοῦντες	φοβεροὶ εἶναι, ὅταν εἰς ~πεῖραν
[278]	~Οὕτως οἱ τῶν παρὰ φύσιν	ἐπιθυμοῦντες	καὶ ἃ ἔχουσι δυστυχοῦσι. ~Ὄνος
[276]	φθόνῳ ~ἀλαζονεύωνται. ~Ὄνος καὶ κύων	συνοδοιποροῦντες.	~Ὄνος καὶ κύων ἐν ταὐτῷ
[262]	~αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς κακοπαθείας, ὅταν	οὐροῦντες	ποταμὸν ~ποιήσωσι. Κἀκεῖνοι αὐτὸν ἀληθεύειν
[257]	τινὲς ἀτυχεῖς εἰσιν ὡς καὶ	εὐεργετοῦντες	~τοὺς πέλας ἐπὶ τῇ χρηστότητι
[283]	καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ	προεστῶτες	~χαλεπαίνωσιν. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθοθήρας
[283]	καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ	~προεστῶτες	χαλεποὶ ὦσιν. ~Γεωργὸς καὶ πελαργός.
[289]	οἰκίᾳ ἐμάχοντο. Οἱ δὲ ἐνταῦθα	μύες	ἀεὶ ~καταναλισκόμενοι ὑπὸ ἀμφοτέρων, ὡς
[289]	~πάσχουσι. ~Ὄφις καὶ γαλῆ καὶ	μύες.	~Ὄφις καὶ γαλῆ ἔν τινι
[292]	ἦν καὶ γυνὴ πενιχρά, μεθ'	ἧς	καὶ ὁ παῖς αὐτῆς. Προϊούσης
[276]	ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Εὑρόντες δὲ ἐπὶ	γῆς	~ἐσφραγισμένον γραμμάτιον, ὁ ὄνος λαβὼν
[251]	~(Νυκτερὶς καὶ γαλαῖ. ~Νυκτερὶς ἐπὶ	γῆς	πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη, καὶ
[251]	καὶ γαλαῖ. ~Νυκτερὶς ἐπὶ τῆς	γῆς	πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη· μέλλουσα
[254]	τῆς ἄρκτου, πεσὼν ἐπὶ τῆς	γῆς	~προσεποιεῖτο τεθνάναι. Ἡ δὲ ἄρκτος
[276]	αὖθις ὁ κύων· Βάλε κατὰ	γῆς,	ὡς ἀδόκιμον πάντη, φίλε, ~τυγχάνον.
[296]	τῶν ἄλλων ~κακῶν, ὅπως τῆς	ῥίζης	κοπείσης οἱ κλάδοι ξηρανθῶσιν. ~Παῖς
[283]	Ὦ οὗτος, ἐὰν τοιαύτας ~πόλεις	κτίζῃς,	οὐ πολλοὺς τοὺς ἐνοικοῦντας εὑρήσεις.
[276]	γράμματα χόρτου τε, φημί, καὶ	κριθῆς	~καὶ ἀχύρου. Ἀηδῶς οὖν ὁ
[275]	θεωρῶν ἐν ἁβρότητι πάσῃ, ~φάτνης	ὀνείης	δεσμὰ καὶ καλοὺς ῥήξας ~ἐς
[251]	πάλιν καὶ συλληφθεῖσα ὑπὸ ἑτέρας	γαλῆς	ἐδεῖτο ὅπως ~μὴ θύσῃ αὐτήν.
[251]	~πεσοῦσα καὶ ὑφ' ἑτέρας συλληφθεῖσα	γαλῆς	μὴ βρωθῆναι ἐδεῖτο. Τῆς ~δὲ
[251]	~Νυκτερὶς ἐπὶ γῆς πεσοῦσα ὑπὸ	γαλῆς	συνελήφθη, καὶ μέλλουσα ~ἀναιρεῖσθαι περὶ
[251]	ἐπὶ τῆς γῆς πεσοῦσα ὑπὸ	γαλῆς	συνελήφθη· μέλλουσα δὲ ~ἀναιρεῖσθαι παρεκάλει
[259]	~ἐάν τι ἀκούειν καὶ λέγειν	θελῃς.	Ὅτι κάκιστος βίος καὶ πονηρὸς
[275]	τὴν μὲν νύκτα ἀλήθων ~πυρὸν	φίλης	Δήμητρος, ἡμέρας δ' ὕλην ~ἦγεν
[272]	σοι οὐ ~δοκῶ δικαίως τῆς	διπλῆς	τροφῆς ἀξιωθῆναι; Ἀτὰρ οὖν καὶ
[275]	καὶ καλοὺς ῥήξας ~ἐς μέσον	αὐλῆς	ἦλθ' ἄμετρα λακτίζων· ~σαίνων δὲ
[253]	ἀληθῶς εἶναι ~τὸν ἀπολωλότα φαμένου,	Ἑρμῆς	ἀποδεξάμενος αὐτοῦ τὴν ~δικαιοσύνην, πάντας
[253]	παρὰ τὴν ὄχθην καθίσας ὠδύρετο.	Ἑρμῆς	δὲ ~μαθὼν τὴν αἰτίαν καὶ
[253]	κλαίων ἐκάθητο. ~Ἐπιφανεὶς οὖν ὁ	Ἑρμῆς	κἀκείνῳ καὶ τὴν αἰτίαν μαθὼν
[253]	κέδρους τοῦ Λιβάνου. ~Ξυλευόμενος καὶ	Ἑρμῆς.	~Ξυλευόμενός τις παρὰ ποταμῷ τὸν
[260]	ὁ λόγος εὔκαιρος. ~(Ὁδοιπόρος καὶ	Ἑρμῆς.	~Ὁδοιπόρος πολλὴν ἀνύσας ὁδὸν ηὔξατο,
[260]	προκρίνεται τῆς ἀληθείας. ~(Ὁδοιπόρος καὶ	Ἑρμῆς.	~Ὁδοιπόρος πολλὴν ὁδὸν ἀνύων ηὔξατο,
[251]	περὶ σωτηρίας ἐδεῖτο. Τῆς δὲ	φαμένης	μὴ δύνασθαι ~αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει
[254]	προσενεγκούσης αὐτῷ τὸ ~ῥύγχος καὶ	περιοσφραινομένης	τὰς ἀναπνοὰς συνεῖχε· φασὶ γὰρ
[294]	πάντας βλάπτειν. ~Παῖς καὶ κόραξ.	~Μαντευομένης	τινὸς περὶ τοῦ ἑαυτῆς παιδὸς
[263]	εἰς ~τοὺς ἰδίους ἐπὶ τῆς	φάτνης	αὐτὸν ἔστησεν. Ὁ δὲ καταλιπὼν
[275]	~σκύμνον θεωρῶν ἐν ἁβρότητι πάσῃ,	~φάτνης	ὀνείης δεσμὰ καὶ καλοὺς ῥήξας
[296]	{τῇ} μητρὶ φέρει ταύτην μετ'	εὐφροσύνης.	~Ἡ δὲ λαμβάνει ταύτην σὺν
[296]	κριθεὶς πρὸς φόνον, φεῦ τῆς	τέχνης.	~Ἀλλ' ὀπίσωθεν {αὐτοῦ} ἡ μήτηρ
[278]	φωνὴν ἐπελάθετο καὶ τῆς οἰκείας	φωνῆς.	~Οὕτως οἱ τῶν παρὰ φύσιν
[256]	Ἐκεῖνος δὲ ἔφη· Μὴ ἀπολώλαμεν	εἴπῃς,	ἀλλ' ἀπολώλα· ~οὐδὲ γὰρ, ὅτε
[268]	εἰς μέσον ἐμβὰς τῶν πολεμίων	~ξιφήρης	εὐθὺς ἔκειτο ἐπ' ἐδάφους. ~Ὡς
[276]	καὶ περὶ ~κρεῶν καὶ ὀστέων	εὕρῃς	διαλαμβάνων. Ὁ δὲ ὄνος ἅπαν
[294]	αὐτῷ τροφὰς παρεχομένη. ~Καὶ ποτε	ἀνοιξάσης	αὐτῆς καὶ τὸ πόμα ἐπιθείσης,
[254]	~νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι τὸ ζῷον.	Ὑποχωρησάσης	δέ, ὁ ἀπὸ τοῦ δένδρου
[293]	κἀμὲ θηρεύων πάσας ἃς ἔχεις	ἀπολέσῃς.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὄτι προσέχειν
[287]	μή πως καὶ ὅ ἔχεις	ἀπολέσῃς.	~Οὐρὰ καὶ μέλη ὄφεως. ~Δράκοντος
[261]	μή πως κάτωθεν τοῦ φρέατος	πέσῃς,	~καὶ ἐμὲ τὴν Τύχην καταμέμψωνται
[294]	ἀνοιξάσης αὐτῆς καὶ τὸ πόμα	ἐπιθείσης,	ὁ παῖς ~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν. Οὕτω
[254]	ὁδὸν ἐβάδιζον. Ἄρκτου δὲ αὐτοῖς	ἐπιφανείσης,	ὁ ~μὲν ἕτερος φθάσας ἀνέβη
[296]	ἄλλων ~κακῶν, ὅπως τῆς ῥίζης	κοπείσης	οἱ κλάδοι ξηρανθῶσιν. ~Παῖς λουόμενος.
[280]	σκληροὺς καὶ ἐπικινδύνους προφέροντας διὰ	~γλώσσης	λόγους. ~(Ὄνος παλιούρους ἐσθίων καὶ
[251]	περὶ τῆς σωτηρίας. Τῆς δὲ	λεγούσης	ὡς οὐ ~δύναται αὐτὴν ἀπολῦσαι,
[292]	ἧς καὶ ὁ παῖς αὐτῆς.	Προϊούσης	δὲ τῆς ~εὐωχίας, τὸ παιδίον
[254]	νεκρὸν προσεποιεῖτο. Τῆς δὲ ἄρκτου	προσενεγκούσης	αὐτῷ τὸ ~ῥύγχος καὶ περιοσφραινομένης
[258]	ᾠήθησαν. Διὸ δὴ προσέμενον, ὡς	μελλούσης	αὐτῆς ~προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ
[251]	~μὴ θύσῃ αὐτήν. Τῆς δὲ	εἰπούσης	ἅπασι τοῖς μυσὶ διεχθραίνειν, ἔλεγεν
[251]	μὴ βρωθῆναι ἐδεῖτο. Τῆς ~δὲ	εἰπούσης	ἅπασιν ἐχθραίνειν μυσίν, αὐτὴ μὴ
[259]	ἐστίν, ὅτε τὸ ψεῦδος προκρίνεται	τῆς	ἀληθείας. ~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος
[254]	ἔγνω ~ἑαυτὸν μέλλοντα κυριευθῆναι ὑπὸ	τῆς	ἄρκτου, πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς
[272]	καὶ ἡμᾶς ~προσήκει μὴ ἀπὸ	τῆς	ἀρχῆς, ἀλλ' ἀπὸ τοῦ τέλους
[251]	~(Νυκτερὶς καὶ γαλαῖ. ~Νυκτερὶς ἐπὶ	τῆς	γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη·
[254]	ὑπὸ τῆς ἄρκτου, πεσὼν ἐπὶ	τῆς	γῆς ~προσεποιεῖτο τεθνάναι. Ἡ δὲ
[254]	τοῦ ἐδάφους ~τὸν νεκρὸν προσεποιεῖτο.	Τῆς	δὲ ἄρκτου προσενεγκούσης αὐτῷ τὸ
[251]	ἐδεῖτο ὅπως ~μὴ θύσῃ αὐτήν.	Τῆς	δὲ εἰπούσης ἅπασι τοῖς μυσὶ
[251]	συλληφθεῖσα γαλῆς μὴ βρωθῆναι ἐδεῖτο.	Τῆς	~δὲ εἰπούσης ἅπασιν ἐχθραίνειν μυσίν,
[251]	~ἀναιρεῖσθαι παρεκάλει περὶ τῆς σωτηρίας.	Τῆς	δὲ λεγούσης ὡς οὐ ~δύναται
[251]	μέλλουσα ~ἀναιρεῖσθαι περὶ σωτηρίας ἐδεῖτο.	Τῆς	δὲ φαμένης μὴ δύνασθαι ~αὐτὴν
[272]	ἆρά σοι οὐ ~δοκῶ δικαίως	τῆς	διπλῆς τροφῆς ἀξιωθῆναι; Ἀτὰρ οὖν
[277]	ἐπιλαβομένου ~καὶ ἕλκοντος πρὸς ἑαυτόν,	τῆς	εἰς τὰ πρόσω φορᾶς ὁ
[257]	ὑποτυχοῦσα ἔφη· Ὦ ἀχάριστοι, ἔτι	τῆς	ἐξ ~ἐμοῦ εὐεργεσίας ἀπολαύοντες, ἀχρείαν
[292]	ὁ παῖς αὐτῆς. Προϊούσης δὲ	τῆς	~εὐωχίας, τὸ παιδίον ὀγκωθὲν τὴν
[267]	τύφοις δοκοῦντές τινες ~εἶναι ὑπὸ	τῆς	ἰδίας γλωσσαλγίας ἐλέγχονται. ~(Ὄνος ἵππον
[262]	ἐστιν, ἔφη τότε ~αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι	τῆς	κακοπαθείας, ὅταν οὐροῦντες ποταμὸν ~ποιήσωσι.
[294]	~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν. Οὕτω τε συνέβη	τῆς	λάρνακος τὸν ~κόρακα κατὰ τοῦ
[272]	περιττότερον ~βαστάζει. Μικρὸν δὲ αὐτῶν	τῆς	ὁδοῦ προϊόντων, ὁ ὀνηλάτης ὁρῶν
[278]	~αὐτῶν τὴν φωνὴν ἐπελάθετο καὶ	τῆς	οἰκείας φωνῆς. ~Οὕτως οἱ τῶν
[277]	ἐπιβοῶντος· Ἄθλιε, ποῦ φέρει; καὶ	τῆς	οὐρᾶς ἐπιλαβομένου ~καὶ ἕλκοντος πρὸς
[290]	τὸν τρόπον, μεταβαλέσθαι κἀκείνῳ παρῄνει	~τῆς	πανουργίας. Ὁ δὲ οὐδοτιοῦν ἑαυτὸν
[252]	εἰ μή, ἐξέλθοι πῦρ ἐκ	τῆς	~ῥάμνον καὶ καταφάγοι τὰς κέδρους
[296]	καὶ τῶν ἄλλων ~κακῶν, ὅπως	τῆς	ῥίζης κοπείσης οἱ κλάδοι ξηρανθῶσιν.
[251]	αὐτῇ δὶς ἐναλλαξαμένῃ τὸ ὄνομα	τῆς	σωτηρίας περιγενέσθαι. ~Ἀτὰρ οὖν καὶ
[251]	μέλλουσα δὲ ~ἀναιρεῖσθαι παρεκάλει περὶ	τῆς	σωτηρίας. Τῆς δὲ λεγούσης ὡς
[296]	~ἄγεται κριθεὶς πρὸς φόνον, φεῦ	τῆς	τέχνης. ~Ἀλλ' ὀπίσωθεν {αὐτοῦ} ἡ
[264]	εὐεξίᾳ τοῦ σώματος καὶ τῇ	τῆς	~τροφῆς ἀπολαύσει. Ὕστερον δὲ ἰδὼν
[282]	ἀγάπην τῶν οἰκείων ~δεσποτῶν παραπίπτουσι	τῆς	τῶν οἰκείων συγγενῶν φιλίας. ~(Ὀρνιθοθήρας
[263]	εἰσαγαγὼν εἰς ~τοὺς ἰδίους ἐπὶ	τῆς	φάτνης αὐτὸν ἔστησεν. Ὁ δὲ
[277]	πάντη, φίλε, ~τυγχάνον. ~Ὄνος καὶ	ὀνηλάτης.	~Ὄνος πλατείας ὁδοῦ ἐκτραπεὶς ἐπὶ
[272]	αὐτῶν τῆς ὁδοῦ προϊόντων, ὁ	ὀνηλάτης	ὁρῶν ~ὄνον ἀντέχειν μὴ δυνάμενον,
[300]	καὶ κυνηγέτης. ~Πέρδικα δὲ τις	κυνηγέτης	ἀγρεύσας ~ἔμελλεν αὐτὸς τοῦ καταθῦσαι
[300]	τῶν κινδύνων ἐμπεσεῖται. ~(Πέρδιξ καὶ	κυνηγέτης.	~Πέρδικα δὲ τις κυνηγέτης ἀγρεύσας
[266]	Ἀλλὰ τοῦτον ξύλοις ~παίων ὁ	δεσπότης	εἶπεν· Ὄνος εἶ θεὸν φέρων,
[296]	δύναται τὸ μέλλον ἐκφυγεῖν. ~Παῖς	κλέπτης	καὶ μήτηρ. ~Παῖς φέρει δέλτον
[294]	τροφὰς παρεχομένη. ~Καὶ ποτε ἀνοιξάσης	αὐτῆς	καὶ τὸ πόμα ἐπιθείσης, ὁ
[287]	ὠὰ τίκτουσαν· νομίσας δὲ ἔνδον	αὐτῆς	~ὄγκον χρυσίου εἶναι καὶ θύσας
[292]	μεθ' ἧς καὶ ὁ παῖς	αὐτῆς.	Προϊούσης δὲ τῆς ~εὐωχίας, τὸ
[258]	Διὸ δὴ προσέμενον, ὡς μελλούσης	αὐτῆς	~προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ ἀνέμου
[294]	κόραξ. ~Μαντευομένης τινὸς περὶ τοῦ	ἑαυτῆς	παιδὸς νηπίου ὄντος, οἱ μάντεις
[296]	~τούτου, ἔδακεν εὐθὺς τὴν ῥίνα	ταύτης,	~καὶ δακὼν ἀπέκοψεν εἰς τέλος,
[268]	καιρὸς ἐπέστη πολέμου, καὶ ὁ	στρατιώτης	ἔνοπλος ἀνέβη τὸν ~ἵππον, πανταχόσε
[268]	ὁ καιρὸς τοῦ πολέμου, ~ὁ	στρατιώτης	σὺν τοῖς ὅπλοις ἐπέβη ~ὧδε
[275]	μὲν ἐν αὐλῇ παρὰ φάτναις	δεσμώτης	~ἔτρωγε κριθάς, χόρτον, ὥσπερ εἰώθει·
[286]	ἅπερ, ἂν αὐξηθῇ, ἀπὸ σοῦ	πρώτης	τοῦ ἀδικεῖν ~ἄρξεται; ~Οὕτως ἀτιθάσσευτός
[273]	παραγενέσθαι, ὅπου, ἐὰν ἀποθάνω, οὐδὲ	ταφῆς	~ἀξιωθήσομαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[272]	οὐ ~δοκῶ δικαίως τῆς διπλῆς	τροφῆς	ἀξιωθῆναι; Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς
[264]	τοῦ σώματος καὶ τῇ τῆς	~τροφῆς	ἀπολαύσει. Ὕστερον δὲ ἰδὼν αὐτὸν
[272]	ἠγανάκτει καὶ ἐσχετλίαζεν, εἴγε ~διπλασίονος	τροφῆς	ἠξιωμένη ἡ ἡμίονος οὐδὲν περιττότερον
[272]	ἡμᾶς ~προσήκει μὴ ἀπὸ τῆς	ἀρχῆς,	ἀλλ' ἀπὸ τοῦ τέλους τὴν
[275]	ἐν μέσῳ ὡς εἶδον, ᾖξαν,	~κρανείαις	δὲ ἄλλος ἄλλοθεν προσκρούων ~ἔθεινον,
[266]	κτηνώδεις ἄνδρας, τοὺς τυφωμένους ἐπ'	ἀλλοτρίαις	δόξαις ὁ ~μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος
[294]	ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθῇ. Καὶ διετέλει	τεταγμέναις	~ὥραις ἀναπεταννῦσα καὶ τὰς ἐπιτηδείους
[284]	τὴν χροιὰν ὡς ὀυχ ὁμοία	ἐκείναις.	Ὁ ~δὲ ἔφη· Οὐκ οἶδα
[275]	~Ὁ μὲν ἐν αὐλῇ παρὰ	φάτναις	δεσμώτης ~ἔτρωγε κριθάς, χόρτον, ὥσπερ
[266]	ἄνδρας, τοὺς τυφωμένους ἐπ' ἀλλοτρίαις	δόξαις	ὁ ~μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος
[293]	ὥσπερ ἐὰν οἴκοθεν ~ταῦτα ἐδίδου.	~Παῖς	ἀκρίδας θηρεύων καὶ σκορπίος. ~Παῖς
[294]	καὶ τὸ πόμα ἐπιθείσης, ὁ	παῖς	~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν. Οὕτω τε συνέβη
[292]	πενιχρά, μεθ' ἧς καὶ ὁ	παῖς	αὐτῆς. Προϊούσης δὲ τῆς ~εὐωχίας,
[294]	δεῖ τοὺς δυναμένους πάντας βλάπτειν.	~Παῖς	καὶ κόραξ. ~Μαντευομένης τινὸς περὶ
[295]	τοῦ βρέγματος κατενεχθέντα ἀποκτεῖναι αὐτόν.	~Παῖς	καὶ λέων γεγραμμένος. ~Υἱόν τις
[261]	τοὺς θεοὺς διὰ πλεονεξίαν ~κατασοφιζόμενον.	~Παῖς	καὶ Τύχη. ~Ἐγγὺς φρέατος παῖς
[296]	οὐδεὶς δύναται τὸ μέλλον ἐκφυγεῖν.	~Παῖς	κλέπτης καὶ μήτηρ. ~Παῖς φέρει
[297]	οἱ κλάδοι ξηρανθῶσιν. ~Παῖς λουόμενος.	~Παῖς	λουόμενος ἐν ποταμῷ ἐκινδύνευε πνιγῆναι.
[297]	ῥίζης κοπείσης οἱ κλάδοι ξηρανθῶσιν.	~Παῖς	λουόμενος. ~Παῖς λουόμενος ἐν ποταμῷ
[296]	κλέπτει, ~καὶ τοῦτο πράττων ὁ	παῖς	συχνάκις ἄγει. ~Ὡς γοῦν ηὔξανεν
[261]	~Παῖς καὶ Τύχη. ~Ἐγγὺς φρέατος	παῖς	τις ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα δὲ αὐτῷ
[293]	~Παῖς ἀκρίδας θηρεύων καὶ σκορπίος.	~Παῖς	τις θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε σκορπίῳ.
[296]	ἐκφυγεῖν. ~Παῖς κλέπτης καὶ μήτηρ.	~Παῖς	φέρει δέλτον κλέψας τοῦ διδασκάλου
[300]	μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν ταῖς	ἐνέδραις	τῶν κινδύνων ἐμπεσεῖται.
[300]	μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν ταῖς	ἐνέδραις	τῶν κινδύνων ἐμπεσεῖται. ~(Πέρδιξ καὶ
[256]	τῶν εὐτυχημάτων οὐδ' ἐν ~ταῖς	συμφοραῖς	βέβαιοί εἰσι φίλοι. ~Ὁδοιπόροι καὶ
[256]	τῶν εὐτυχημάτων οὐδὲ ἐν ταῖς	~συμφοραῖς	βέβαιοί εἰσι φίλοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ
[294]	κόρακος ἀναιρεθῇ. Καὶ διετέλει τεταγμέναις	~ὥραις	ἀναπεταννῦσα καὶ τὰς ἐπιτηδείους αὐτῷ
[300]	δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν	ταῖς	ἐνέδραις τῶν κινδύνων ἐμπεσεῖται.
[300]	δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν	ταῖς	ἐνέδραις τῶν κινδύνων ἐμπεσεῖται. ~(Πέρδιξ
[298]	ἠρώτα διὰ πόσου χρόνου ἐπιφοιτᾶν	ταῖς	πόλεσι εἴωθεν. Ὁ ~δὲ ἔφη·
[256]	μεταλαβόντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδὲ ἐν	ταῖς	~συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι φίλοι. ~(Ὁδοιπόροι
[256]	μεταλαμβάνοντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδ' ἐν	~ταῖς	συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι φίλοι. ~Ὁδοιπόροι
[289]	ἐπὶ τῶν πόλεων οἱ ἐν	ταῖς	τῶν δημαγωγῶν στάσεσιν ~ἑαυτοὺς παρεισβάλλοντες
[273]	~αἱρετώτερον ἦν παρὰ τοῖς προτέροις	δεσπόταις	ἀχθοφοροῦντα ~λιμώττειν ἢ ἐνταῦθα παραγενέσθαι,
[273]	ἦν μοι παρὰ τοῖς προτέροις	δεσπόταις	μένειν· ~οὗτ ς γάρ, ὡς
[284]	τὸν σπόρον ~βιβρωσκομένων γεράνων. Σὺν	αὐταῖς	οὖν εἰλήφει καὶ πελαργόν. Ὁ
[284]	οἶδα τί λέγεις. Ἔγωγε σὺν	αὐταῖς	σε κατέσχον καὶ τὴν ~ὁμοίαν
[282]	τὰς ~ἡμέρους, εἴγε ὁμόφυλοι οὖσαι	αὐταῖς	τὸν δόλον οὐ προεμήνυσαν, ~ἐκεῖναι
[282]	ἀπεκαραδόκει τὸ μέλλον. ~Ἀγρίων δὲ	ταύταις	προσελθουσῶν καὶ τοῖς βρόχοις ἐμπλακεισῶν,
[251]	πάλιν ἀπελύθη. Καὶ οὕτω συνέβη	δὶς	αὐτὴν ~ἀλλαξαμένην τὸ ὄνομα σωτηρίας
[251]	ἀπελύθη. Οὕτω τε ~συνέβη αὐτῇ	δὶς	ἐναλλαξαμένῃ τὸ ὄνομα τῆς σωτηρίας
[298]	αὐτὸν ἐκείνου ἐπὶ ὅρκον, εὐλαβούμενος	εἰς	ἀγρὸν ~ἐπορεύετο. Γενόμενος δὲ κατὰ
[252]	ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ με	εἰς	βασιλέα ἐφ' ~ὑμῶν, δεῦτε ὑπόστητε
[258]	ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ ~εἶναι, ὅταν	εἰς	διάπειραν ~ἔλθωσιν, εὑρίσκονται οὐδενὸς ἄξιοι.
[276]	τὴν ~σφραγῖδα καὶ ἀναπτύξας, διεξῄει	εἰς	ἐπήκοον τοῦ κυνός. Περὶ ~βοσκημάτων
[280]	δεῖ φλυάρων ἀνδρῶν κατηγορίας ἀκούειν·	εἰς	κίνδυνον γὰρ ~ἄγουσι τὸν ἀκούοντα.
[268]	πολλὰ κοπιῶντος, ~οὐδὲ ἄχυρον λαμβάνοντος	εἰς	κόρον. ~Ὅτε δ' ἐπέστη ὁ
[268]	τὸν ἵππον ἐγκεντρίζων. ~Ὁ δὲ	εἰς	μέσον ἐμβὰς τῶν πολεμίων ~ξιφήρης
[259]	ἦν τὸ ψεῦδος· νῦν δὲ	εἰς	~πάντας ἀνθρώπους ἐστίν, ~ἐάν τι
[258]	ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ εἶναι, ὅταν	εἰς	~πεῖραν ἔλθωσιν, οὐδενὸς εὑρίσκονται ἄξιοι.
[269]	μὴ ὢν γονέων, τίνος χάριν	εἰς	πόλεμον ~ἐξωρμήθην; ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[277]	~καὶ ἕλκοντος πρὸς ἑαυτόν, τῆς	εἰς	τὰ πρόσω φορᾶς ὁ ὄνος
[255]	ἐν τοῖς ἰδίοις ἄβουλοι καὶ	εἰς	τὰς τῶν ~πέλας συμβουλίας ἀδόκιμοί
[296]	ῥίνα ταύτης, ~καὶ δακὼν ἀπέκοψεν	εἰς	τέλος, λόγον ~εἰπὼν τοιόνδε ταύτῃ·
[257]	σκιᾷ ~κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο. Ἀναβλέψαντες δὲ	εἰς	τὴν πλάτανον ~ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους
[265]	ἦγεν. Ὁ δὲ πάλιν ἑκὼν	εἰς	τὸ ῥεῖθρον ~πεσὼν ἠλαφρύνθη. Ὁ
[253]	τὴν ~οἰκείαν ἀξίνην ἐξεπίτηδες ἀφεὶς	εἰς	τὸ ῥεῦμα κλαίων ἐκάθητο. ~Ἐπιφανεὶς
[283]	~τοῦ ἀνδρὸς λόγοις πιστεύσας, προσελθὼν	εἰς	τὸν βρόχον ἑάλω. Τοῦ ~δὲ
[272]	ἐπέθηκε. Καὶ ~τότε ἐκείνη ἀποβλέψασα	εἰς	τὸν ὄνον εἶπεν· Ὦ οὗτος,
[253]	καὶ οἰκτείρας τὸν ἄνθρωπον, καταδὺς	εἰς	τὸν ~ποταμὸν χρυσοῦν ἀνήνεγκε πέλεκυν,
[283]	τὸ δέλεαρ ~ἐσθίων ἔλαθεν ἐμπεσὼν	εἰς	τοὺ βρόχους. Τοῦ δὲ ὀρνιθοθήρα
[263]	πείρᾳ αὐτὸν ἔλαβε· καὶ εἰσαγαγὼν	εἰς	~τοὺς ἰδίους ἐπὶ τῆς φάτνης
[265]	Ὁ δὲ ὄνος ἄκων ὀλισθήσας	εἰς	ὕδωρ ἔπεσε, καὶ, ~λυθέντων τῶν
[269]	πρὸς τὰς τῶν ἀλεκτρυόνων φωνάς)	εἰς	~φύγην ἐτράπη. Καὶ ὁ ὄνος
[254]	αὐτοῖς ~συναντήσας τὸν μὲν ἕνα	εἰς	φυγὴν ἔτρεψεν· ὃς καὶ ἀναβὰς
[273]	δεσπότην ἱκέτευε, καὶ βυρσοδέψῃ ~ἀπεμπολεῖται.	Εἰς	χείρονα τοίνυν τῶν προτέρων δεσπότην
[270]	ἀπολύσειν φήσαντος, προσαγαγοῦσα τὸν ὄνον	εἴς	τινα ~πάγην ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε. Καὶ
[253]	τὰ συμβάντα αὐτοῖς διεξελήλυθεν· ὧν	εἱς	τις τὰ ἴσα ~διαπράξασθαι ἐβουλεύσατο,
[298]	Ὅρκον εἶναι καὶ ἐπὶ τοὺς	ἀσεβεῖς	βαδίζειν, ἐκ ~δευτέρου ἠρώτα διὰ
[262]	τῷ συνεχῶς ἀχθοφορεῖν καὶ ταλαιπωρεῖν	~πρέσβεις	ἔπεμψαν πρὸς τὸν Δία, λύσιν
[273]	τῷ Διὶ ὥστε τοῦ κηπωροῦ	ἀπαλλαγεὶς	ἑτέρῳ ~ἀπεμποληθῆναι δεσπότῃ. Τοῦ δὲ
[284]	~δὲ ἔφη· Οὐκ οἶδα τί	λέγεις.	Ἔγωγε σὺν αὐταῖς σε κατέσχον
[268]	πολεμίων ~εἰσήλασε, καὶ ὁ ἵππος	πληγεὶς	ἔκειτο. Ταῦτα ἑωρακὼς ὁ ὄνος
[280]	γλώσσῃ ~σκληρὸν μαλάσσεις προσφάγημα καὶ	τρώγεις;	~Ὁ μῦθος πρὸς τοὺς σκληροὺς
[295]	~σοφίσματι. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	οὐδεὶς	δύναται τὸ μέλλον ἐκφυγεῖν. ~Παῖς
[280]	παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος	ἀκανθώδεις	παλιούρους ἔσθιε. Τοῦτον δὲ ἰδοῦσα
[266]	οὐ θεοῖς ὑπάρχεις ~ὁμότιμος. ~{Ὅτι}	κτηνώδεις	ἄνδρας, τοὺς τυφωμένους ἐπ' ἀλλοτρίαις
[283]	Ὦ οὗτος, εἰ τοιαύτην ~πόλιν	κτίζεις,	οὐ πολλοὺς εὑρήσεις τοὺς ἐνοικοῦντας.
[295]	καθ' ὕπνους ὑπὸ λέοντος ἀναλωθέντα.	Φοβηθεὶς	δὲ μή ~πως ὁ ὄνειρος
[281]	εἱστήκει. Λύκον δὲ ἰδὼν καὶ	φοβηθεὶς	~εἶπεν· Ὦ λύκε, ἀποθνῄσκω ἐκ
[254]	δὲ ἕτερος τοῦτο ποιῆσαι μὴ	δυνηθείς,	ὡς ἔγνω ~ἑαυτὸν μέλλοντα κυριευθῆναι
[300]	μᾶλλόν σε θύσω, ὅτι τοὺς	συνήθεις	καὶ φίλους ~σοι ἐνεδρεῦσαι θέλεις.
[266]	~Ὄνος βαστάζων ἄγαλμα. ~Ὄνῳ τις	ἐπιθεὶς	ξόανον ἦγε· πολλοὶ δὲ προσεκύνουν
[296]	ποτε ληφθεὶς ἐπ' αὐτοφώρῳ ~ἄγεται	κριθεὶς	πρὸς φόνον, φεῦ τῆς τέχνης.
[300]	κατὰ φίλων αὐτοῦ δολίας μηχανὰς	~συντιθεὶς	αὐτὸς ἐν ταῖς ἐνέδραις τῶν
[300]	τῶν ἑαυτοῦ φίλων δολίας μηχανὰς	~συντιθεὶς	αὐτὸς ἐν ταῖς ἐνέδραις τῶν
[283]	πόλιν κτίζειν καὶ μικρὸν ~ὑποχωρήσαντος,	πεισθεὶς	τοῖς λόγοις προσῆλθε, καὶ τὸ
[281]	σκόλοπα δακὼν ἐξεῖλεν. Ὁ δὲ	λυθεὶς	τοῦ ~πόνου, τὸν λύκον ἔτι
[296]	μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ' ὀψέ ποτε	ληφθεὶς	ἐπ' αὐτοφώρῳ ~ἄγεται κριθεὶς πρὸς
[275]	ἐξ ἀγροῦ δ' ὅσον χρεία.	~Δηχθεὶς	δὲ θυμῷ καὶ περισσὸν οἰμώξας
[269]	~φύγην ἐτράπη. Καὶ ὁ ὄνος	ἀναπτερωθεὶς	κατ' αὐτοῦ, εἴγε ἀλεκτρυόνα ~ἐφοβήθη,
[266]	τῶν ~συναντώντων. Ὁ δὲ ὄνος	τυφωθείς,	νομίζων αὐτὸν προσκυνεῖν τοὺς ~ἀγροίκους,
[280]	τὸ σκληρὸν καὶ ἀκανθῶδες προσφάγιον	~ἐσθίεις;	~Ὅτι οὐ δεῖ φλυάρων ἀνδρῶν
[297]	πλὴν ἐλέει· καὶ γὰρ παράληκτον	ποιεῖς	~τὸν λυπούμενον. ~Παρακαταθήκην εἰληφὼς καὶ
[275]	χόρτον, ὥσπερ εἰώθει· ~κύων δὲ	χαρίεις	ὤν, εὐρύθμως παίζων ~τὸν δεσπότην
[259]	τὴν πόλιν ἀφεῖσα τὴν ~ἐρημίαν	οἰκεῖς;	Ἡ δὲ ~εἶπεν· Ὅτι τοῖς
[300]	θύσω, ~ὅτι φίλους σοὺς προσενεδρεῦσαι	θέλεις.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ὁ
[300]	συνήθεις καὶ φίλους ~σοι ἐνεδρεῦσαι	θέλεις.	Ὅτι ὁ κατὰ φίλων αὐτοῦ
[283]	~ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι καὶ	πόλεις	ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ προεστῶτες ~χαλεπαίνωσιν.
[283]	ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι καὶ	πόλεις	ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ ~προεστῶτες χαλεποὶ
[283]	ἔφη· Ὦ οὗτος, ἐὰν τοιαύτας	~πόλεις	κτίζῃς, οὐ πολλοὺς τοὺς ἐνοικοῦντας
[258]	πρὸς ἀλλήλους· Τὸ μηδὲν ὂν	ἡμεῖς	μάτην ~προσεδεχόμεθα. ~Οὑτω καὶ τῶν
[274]	καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἔφη· Ἄθλιοι	ἡμεῖς,	οἵ, κἂν ~αὐτὸ μόνον ὀφθῶμεν,
[271]	τοσοῦτον ἐνταῦθα χρόνον διέτριβες ὅσον	~ἡμεῖς,	ὅτε πρὸς ὀλίγον πεσὼν οὕτως
[258]	ἀλλήλους ἔφασαν ~ὡς ἄρα μάτην	ἡμεῖς	τὸ μηδὲν ὂν προσεδεχόμεθα. Ὁ
[252]	τὰ ξύλα· Εἰ ἐν ἀληθείᾳ	ὑμεῖς	χρίετέ με εἰς βασιλέα ἐφ'
[253]	εἰς τὸ ῥεῦμα κλαίων ἐκάθητο.	~Ἐπιφανεὶς	οὖν ὁ Ἑρμῆς κἀκείνῳ καὶ
[277]	καὶ ὀνηλάτης. ~Ὄνος πλατείας ὁδοῦ	ἐκτραπεὶς	ἐπὶ κρημνὸν ἐφέρετο. Τοῦ δὲ
[295]	Σκόλοψ δὲ τῷ δακτύλῳ αὐτοῦ	ἐμπαρεὶς	~ὄγκωμα καὶ φλεγμονὴν μέχρι βουβῶνος
[283]	κτίζῃς, οὐ πολλοὺς τοὺς ἐνοικοῦντας	εὑρήσεις.	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τότε
[283]	τοιαύτην ~πόλιν κτίζεις, οὐ πολλοὺς	εὑρήσεις	τοὺς ἐνοικοῦντας. Ὁ μῦθος δηλοῖ
[280]	ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ ~σκληρὸν	μαλάσσεις	προσφάγημα καὶ τρώγεις; ~Ὁ μῦθος
[294]	ἑαυτῆς παιδὸς νηπίου ὄντος, οἱ	μάντεις	~προέλεγον ὅτι ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθήσεται.
[253]	καὶ τὴν ~οἰκείαν ἀξίνην ἐξεπίτηδες	ἀφεὶς	εἰς τὸ ῥεῦμα κλαίων ἐκάθητο.
[269]	ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο φωνή,	στραφεὶς	ὁ ~λέων τοῦτον κατεθοινήσατο. Ὁ
[286]	ἔφη· Ὦ ματαία, τί ~ταῦτα	ἀνατρέφεις	ἅπερ, ἂν αὐξηθῇ, ἀπὸ σοῦ
[293]	μὴ κἀμὲ θηρεύων πάσας ἃς	ἔχεις	ἀπολέσῃς. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὄτι
[287]	~φεῦγε, μή πως καὶ ὅ	ἔχεις	ἀπολέσῃς. ~Οὐρὰ καὶ μέλη ὄφεως.
[264]	ἄνευ κακῶν μεγάλων τὴν ~ἀφθονίαν	ἔχεις.	Οὕτως οὐκ ἔστι ζηλωτὰ τὰ
[260]	ἐπί τινος βωμοῦ ἔθηκεν, ~εἰπών·	Ἀπέχεις,	ὦ Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν· καὶ
[260]	ἐπί τινος ἀνέθηκε ~βωμοῦ, φήσας·	Ἀπέχεις,	ὦ Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν· τοῦ
[266]	θεὸν φέρων, ἀλλ' οὐ θεοῖς	ὑπάρχεις	~ὁμότιμος. ~{Ὅτι} κτηνώδεις ἄνδρας, τοὺς
[257]	~Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων τινὲς	ἀτυχεῖς	εἰσιν ὡς καὶ εὐεργετοῦντες ~τοὺς
[253]	δὲ μὴ τοῦτον εἶναι φαμένου,	αὖθις	καταβὰς ἀργυροῦν ~ἀνεκόμισε. Τοῦ δὲ
[276]	ὧν ὁ κύων ἐζήτει, ~ἀντέφησεν	αὖθις	ὁ κύων· Βάλε κατὰ γῆς,
[265]	βάρος ~διπλοῦν ἦγε βαστάζων. ~Ὅτι	πολλάκις	ἐν ᾧ τις εὐτύχησεν, ἐν
[270]	οἱ τοῖς κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι	πολλάκις	καὶ ~ἑαυτοὺς συναπολλύντες. ~Ὄνος καὶ
[251]	ὅτι ~οἱ τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι	πολλάκις	καὶ τοὺς σφοδροὺς ~τῶν κινδύνων
[261]	πάντες. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	πολλάκις	σφαλλόμενοι καὶ πράττοντες κακῶς ~περιπίπτομεν
[251]	ὡς οἱ τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι	πολλάκις	~τοὺς κινδύνους ἐκφεύγουσιν. ~(Νυκτερὶς καὶ
[296]	~καὶ τοῦτο πράττων ὁ παῖς	συχνάκις	ἄγει. ~Ὡς γοῦν ηὔξανεν ὁ
[268]	καὶ ἐπιμελῶς, ~αὐτὸς μηδ' ἀχύρων	ἅλις	ἔχων, καὶ ταῦτα πλεῖστα ταλαιπωρῶν.
[251]	πτηνοῖς πολεμεῖν, αὐτὴ ἔλεγεν ~οὐκ	ὄρνις,	ἀλλὰ μῦς εἶναι, καὶ οὕτως
[286]	καὶ ὑπὸ τούτων οἷς προδίδονται.	~Ὄρνις	καὶ χελιδών. ~Ὄρνις ὄφεως ὠὰ
[286]	οἷς προδίδονται. ~Ὄρνις καὶ χελιδών.	~Ὄρνις	ὄφεως ὠὰ εὑροῦσα, ταῦτα ἐπιμελῶς
[287]	τις καὶ τὴν ~ἀπληστίαν φευγέτω.	~(Ὄρνις	χρυσοτόκος. ~Ὄρνιθα δέ τις πάνυ
[287]	πονηρία, κἂν τὰ μάλιστα εὐεργετῆται.	~(Ὄρνις	χρυσοτόκος. ~Ὄρνιν τις εἶχε καλὴν
[295]	τοῦ υἱοῦ παντοῖα ζῷα, ἐν	οἷς	ἦν καὶ ~λέων. Ὁ δὲ
[285]	μισοῦνται, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τούτων	οἷς	προδίδονται. ~Ὄρνις καὶ χελιδών. ~Ὄρνις
[259]	Ὅτι τοῖς πάλαι καιροῖς παρ'	ὀλίγοις	ἦν τὸ ψεῦδος· νῦν δὲ
[283]	ὁ κορύδαλος τοῖς ~τοῦ ἀνδρὸς	λόγοις	πιστεύσας, προσελθὼν εἰς τὸν βρόχον
[283]	καὶ μικρὸν ~ὑποχωρήσαντος, πεισθεὶς τοῖς	λόγοις	προσῆλθε, καὶ τὸ δέλεαρ ~ἐσθίων
[266]	εἶ θεὸν φέρων, ἀλλ' οὐ	θεοῖς	ὑπάρχεις ~ὁμότιμος. ~{Ὅτι} κτηνώδεις ἄνδρας,
[253]	μῦθος δηλοῖ ὅτι, ὅσον τοῖς	δικαίοις	τὸ ~θεῖον συναίρεται, τοσοῦτον τοῖς
[255]	τῶν ἀνθρώπων οἱ ἐν τοῖς	ἰδίοις	ἄβουλοι καὶ εἰς τὰς τῶν
[263]	ὅτι τοιοῦτος εἶναί τις ὑπολαμβάνεται	ὁποίοις	ἂν ἥδηται τοῖς ~ἑταίροις. ~Ὄνος
[284]	μέλλω. ~Ὅτι ἐπισφαλὲς τὸ συγκοινωνεῖν	κακοῖς	καὶ ἐπικίνδυνον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ πέρδιξ.
[253]	τὸ ~θεῖον συναίρεται, τοσοῦτον τοῖς	ἀδίκοις	ἐναντιοῦται. ~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος. ~Δύο
[279]	τοῦ προκαλύμματος, ~φανέντα δὲ ὄνον	ῥοπάλοις	ἀνῄρουν ὧν τοὺς πόνους κατήσθιεν.
[254]	τοῦ νῦν ~τοιούτοις μὴ συνόδευε	φίλοις.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ἀπέχεσθαι τῶν
[254]	περιστάσεως ~οὐ περιμένουσι βοηθῆσαι τοῖς	φίλοις.	~Ὁδοιπόροι καὶ κόραξ. ~Πορευομένοις τισὶν
[254]	Τοῦ λοιποῦ τοιούτοις μὴ συνοδοιπορεῖν	φίλοις	οἳ ἐν κινδύνοις οὐ ~παραμένουσιν.
[290]	μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς	φίλοις	σὺν δόλῳ προσιόντες αὐτοὶ μᾶλλον
[291]	τοῖς πρώτοις ἐπιβαίνουσιν ἀνθιστάμενοι τοῖς	~ἄλλοις	φοβεροὶ γίνονται. ~Παιδίον ἐσθίον σπλάγχνα.
[281]	νῦν ἱπποίατρος ἐγενόμην. ~Ὅτι τινὲς	διπλοῖς	κινδύνοις περιπεσόντες καὶ τοῖς ἐχθροῖς
[268]	πολέμου, ~ὁ στρατιώτης σὺν τοῖς	ὅπλοις	ἐπέβη ~ὧδε κἀκεῖσε τὸν ἵππον
[266]	τὸν θεὸν ῥίψειν. Ἀλλὰ τοῦτον	ξύλοις	~παίων ὁ δεσπότης εἶπεν· Ὄνος
[288]	πορευομένη καὶ τὴν ~κεφαλὴν κατέξαινε	τυφλοῖς	καὶ κωφοῖς μέρεσιν ἀναγκαζομένην ~παρὰ
[299]	ἡμῖν γενέσθαι ~φοράν, ὡς τοῖς	λαχάνοις	ἐξ ἀρδείας αὔξησις ἡ κατὰ
[255]	τοῖς φίλοις. ~Ὁδοιπόροι καὶ κόραξ.	~Πορευομένοις	τισὶν ἐπὶ πρᾶξίν τινα κόραξ
[269]	δηλοῖ ὅτι πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων	ταπεινουμένοις	ἐπίτηδες ~τοῖς ἐχθροῖς ἐπιτίθενται, καὶ
[281]	περιπεσόντες καὶ τοῖς ἐχθροῖς ὠφελεῖν	~πειρωμένοις	δολίως ἀνταμοιβὴν κακὴν παρέσχον. ~Ὀρνιθοθήρας
[279]	πόνους κατήσθιεν. ~Κόσμος ἐπείσακτος τοῖς	χρωμένοις	γίνεται κίνδυνος. ~(Ὄνος παλιούρους ἐσθίων
[283]	~χαλεπαίνωσιν. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθοθήρας	πτηνοῖς	πάγην ἵστη. Κορύδαλος δὲ αὐτὸν
[251]	ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ πᾶσι τοῖς	πτηνοῖς	πολεμεῖν, αὐτὴ ἔλεγεν ~οὐκ ὄρνις,
[271]	πρὸς ἄνδρα ῥᾴθυμον ἐπ' ἐλαχίστοις	πόνοις	δυσφοροῦντα, ~αὐτὸς τοὺς πλείονας ῥᾳδίως
[261]	σφαλλόμενοι καὶ πράττοντες κακῶς ~περιπίπτομεν	κινδύνοις	καὶ μεμφόμεθα τὴν τύχην. ~Ὄνοι
[254]	μὴ συνοδοιπορεῖν φίλοις οἳ ἐν	κινδύνοις	οὐ ~παραμένουσιν. Ὁ λόγος δηλοῖ
[281]	ἱπποίατρος ἐγενόμην. ~Ὅτι τινὲς διπλοῖς	κινδύνοις	περιπεσόντες καὶ τοῖς ἐχθροῖς ὠφελεῖν
[270]	ὄνον ~ἐτράπη. ~Οὕτως οἱ τοῖς	κοινωνοῖς	ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι πολλάκις καὶ ~ἑαυτοὺς
[275]	δ' αὐτὸν κατεῖχε ἐν τοῖς	κόλποις.	~Ὁ δέ γε ὄνος τὴν
[259]	κάκιστος βίος καὶ πονηρὸς τοῖς	~ἀνθρώποις	ἐστίν, ὅτε τὸ ψεῦδος προκρίνεται
[257]	πρὸς ἀλλήλους ὡς ἀνωφελές ἐστιν	ἀνθρώποις	τοῦτο ~ἄκαρπον τὸ δένδρον. Ἡ
[273]	ἔμοιγε ~αἱρετώτερον ἦν παρὰ τοῖς	προτέροις	δεσπόταις ἀχθοφοροῦντα ~λιμώττειν ἢ ἐνταῦθα
[273]	βέλτιον ἦν μοι παρὰ τοῖς	προτέροις	δεσπόταις μένειν· ~οὗτ ς γάρ,
[269]	τῶν ἀνθρώπων ταπεινουμένοις ἐπίτηδες ~τοῖς	ἐχθροῖς	ἐπιτίθενται, καὶ οὕτως ὑπ' ἐκείνων
[281]	διπλοῖς κινδύνοις περιπεσόντες καὶ τοῖς	ἐχθροῖς	ὠφελεῖν ~πειρωμένοις δολίως ἀνταμοιβὴν κακὴν
[259]	δὲ ~εἶπεν· Ὅτι τοῖς πάλαι	καιροῖς	παρ' ὀλίγοις ἦν τὸ ψεῦδος·
[251]	ἐπιμένειν λογιζομένους ὅτι ~οἱ τοῖς	καιροῖς	συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις καὶ τοὺς σφοδροὺς
[251]	ἐπιμένειν, ~λογιζομένους ὡς οἱ τοῖς	καιροῖς	συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις ~τοὺς κινδύνους ἐκφεύγουσιν.
[263]	ὑπολαμβάνεται ὁποίοις ἂν ἥδηται τοῖς	~ἑταίροις.	~Ὄνος ἄγριος καὶ ὄνος ἥμερος.
[281]	πόνου θνήξωμαι. Ὁ ~δὲ λύκος	ἄκροις	ὀδοῦσι τὸν σκόλοπα δακὼν ἐξεῖλεν.
[253]	δικαίοις τὸ ~θεῖον συναίρεται, τοσοῦτον	τοῖς	ἀδίκοις ἐναντιοῦται. ~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος.
[299]	τῶν ἰδίων ἔχουσι χαρίζεσθαι, ῥᾳδίως	τοῖς	~αἰτοῦσι τὰ τῶν ἄλλων ἐπαγγέλλονται,
[291]	οἱ τοῖς πρώτοις ἐπιβαίνουσιν ἀνθιστάμενοι	τοῖς	~ἄλλοις φοβεροὶ γίνονται. ~Παιδίον ἐσθίον
[259]	Ὅτι κάκιστος βίος καὶ πονηρὸς	τοῖς	~ἀνθρώποις ἐστίν, ὅτε τὸ ψεῦδος
[251]	ὅτι δεῖ καὶ ἡμᾶς μὴ	τοῖς	αὐτοῖς ἀεὶ ἐπιμένειν, ~λογιζομένους ὡς
[251]	καὶ ἡμᾶς δεῖ μὴ ἀεὶ	τοῖς	αὐτοῖς ἐπιμένειν λογιζομένους ὅτι ~οἱ
[282]	~Ἀγρίων δὲ ταύταις προσελθουσῶν καὶ	τοῖς	βρόχοις ἐμπλακεισῶν, ~προσδραμὼν συλλαμβάνειν αὐτὰς
[299]	τὴν συνοικοῦσαν τῷ ~κεραμεῖ ἀφικνεῖται.	Τοῖς	δ' αὐτοῖς χρησαμένη καὶ πρὸς
[253]	Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι, ὅσον	τοῖς	δικαίοις τὸ ~θεῖον συναίρεται, τοσοῦτον
[267]	ἤκουσα. ~Οὕτως ἔνιοι τῶν ἀπαιδεύτων	τοῖς	ἔξωθεν τύφοις δοκοῦντές τινες ~εἶναι
[263]	τις ὑπολαμβάνεται ὁποίοις ἂν ἥδηται	τοῖς	~ἑταίροις. ~Ὄνος ἄγριος καὶ ὄνος
[269]	πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ταπεινουμένοις ἐπίτηδες	~τοῖς	ἐχθροῖς ἐπιτίθενται, καὶ οὕτως ὑπ'
[281]	τινὲς διπλοῖς κινδύνοις περιπεσόντες καὶ	τοῖς	ἐχθροῖς ὠφελεῖν ~πειρωμένοις δολίως ἀνταμοιβὴν
[255]	καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ ἐν	τοῖς	ἰδίοις ἄβουλοι καὶ εἰς τὰς
[251]	αὐτοῖς ἐπιμένειν λογιζομένους ὅτι ~οἱ	τοῖς	καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις καὶ τοὺς
[251]	ἀεὶ ἐπιμένειν, ~λογιζομένους ὡς οἱ	τοῖς	καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις ~τοὺς κινδύνους
[270]	τὸν ὄνον ~ἐτράπη. ~Οὕτως οἱ	τοῖς	κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι πολλάκις καὶ
[275]	~ἐκεῖνος δ' αὐτὸν κατεῖχε ἐν	τοῖς	κόλποις. ~Ὁ δέ γε ὄνος
[299]	ὑετῶν ἡμῖν γενέσθαι ~φοράν, ὡς	τοῖς	λαχάνοις ἐξ ἀρδείας αὔξησις ἡ
[283]	κτίζειν καὶ μικρὸν ~ὑποχωρήσαντος, πεισθεὶς	τοῖς	λόγοις προσῆλθε, καὶ τὸ δέλεαρ
[251]	αὐτήν. Τῆς δὲ εἰπούσης ἅπασι	τοῖς	μυσὶ διεχθραίνειν, ἔλεγεν ~ἑαυτὴν μὴ
[268]	τοῦ πολέμου, ~ὁ στρατιώτης σὺν	τοῖς	ὅπλοις ἐπέβη ~ὧδε κἀκεῖσε τὸν
[259]	οἰκεῖς; Ἡ δὲ ~εἶπεν· Ὅτι	τοῖς	πάλαι καιροῖς παρ' ὀλίγοις ἦν
[287]	τοῦ μικροῦ ~κέρδους ἐστερήθη. Ὅτι	τοῖς	παροῦσιν ἀρκείσθω τις καὶ τὴν
[284]	πελαργός, τὸ εὐσεβέστατον ζῷον καὶ	τοῖς	πατράσιν ~εὐνοϊκώτατον. Ἰδὲ γάρ μου
[273]	Ἀλλ' ἔμοιγε ~αἱρετώτερον ἦν παρὰ	τοῖς	προτέροις δεσπόταις ἀχθοφοροῦντα ~λιμώττειν ἢ
[273]	~ταλαιπωρῷ, βέλτιον ἦν μοι παρὰ	τοῖς	προτέροις δεσπόταις μένειν· ~οὗτ ς
[291]	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ	τοῖς	πρώτοις ἐπιβαίνουσιν ἀνθιστάμενοι τοῖς ~ἄλλοις
[251]	~αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ πᾶσι	τοῖς	πτηνοῖς πολεμεῖν, αὐτὴ ἔλεγεν ~οὐκ
[283]	ἀποχωρήσαντος καὶ κρυβέντος, ὁ κορύδαλος	τοῖς	~τοῦ ἀνδρὸς λόγοις πιστεύσας, προσελθὼν
[254]	καιρῷ περιστάσεως ~οὐ περιμένουσι βοηθῆσαι	τοῖς	φίλοις. ~Ὁδοιπόροι καὶ κόραξ. ~Πορευομένοις
[290]	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ	τοῖς	φίλοις σὺν δόλῳ προσιόντες αὐτοὶ
[279]	τοὺς πόνους κατήσθιεν. ~Κόσμος ἐπείσακτος	τοῖς	χρωμένοις γίνεται κίνδυνος. ~(Ὄνος παλιούρους
[271]	τις πρὸς ἄνδρα ῥᾴθυμον ἐπ'	ἐλαχίστοις	πόνοις δυσφοροῦντα, ~αὐτὸς τοὺς πλείονας
[251]	δεῖ καὶ ἡμᾶς μὴ τοῖς	αὐτοῖς	ἀεὶ ἐπιμένειν, ~λογιζομένους ὡς οἱ
[292]	αἶγα τοὺς σύνεγγυς ἐκάλεσαν. Σὺν	αὐτοῖς	~δὲ ἦν καὶ γυνὴ πενιχρά,
[253]	πρὸς ~τοὺς ἑταίρους τὰ συμβάντα	αὐτοῖς	διεξελήλυθεν· ὧν εἱς τις τὰ
[262]	αἰτούμενοι τῶν πόνων. Ὁ ~δὲ	αὐτοῖς	ἐπιδεῖξαι βουλόμενος ὅτι τοῦτο ἀδύνατόν
[251]	ἡμᾶς δεῖ μὴ ἀεὶ τοῖς	αὐτοῖς	ἐπιμένειν λογιζομένους ὅτι ~οἱ τοῖς
[254]	αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον. Ἄρκτου δὲ	αὐτοῖς	ἐπιφανείσης, ὁ ~μὲν ἕτερος φθάσας
[270]	ἐπὶ ~ἄγραν. Λέοντος δὲ περιτυχόντος	αὐτοῖς,	ἡ ἀλώπηξ ὁρῶσα τὸν ~ἐπηρτημένον
[252]	Βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν. Καὶ εἶπεν	αὐτοῖς	ἡ ἐλαία· Ἀφεῖσα τὴν ~πιότητά
[254]	ὁδὸν ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ἄρκτος	αὐτοῖς	~συναντήσας τὸν μὲν ἕνα εἰς
[256]	~Εὕρηκας. Μετὰ μικρὸν δὲ ἐπελθόντων	αὐτοῖς	τῶν ἀποβεβληκότων ~τὸν πέλεκυν, ὁ
[256]	Εὑρήκαμεν. ~Μετὰ μικρὸν δὲ ἐπέλθοντων	αὐτοῖς	τῶν τὸν πέλεκυν ~ἀποβεβληκότων, ὁ
[299]	τῷ ~κεραμεῖ ἀφικνεῖται. Τοῖς δ'	αὐτοῖς	χρησαμένη καὶ πρὸς ἐκείνην ~ἤκουσεν
[254]	Τοῦτο ἔφη· ἀπὸ τοῦ νῦν	~τοιούτοις	μὴ συνόδευε φίλοις. ~Ὁ μῦθος
[254]	Ὁ δὲ ~εἶπε· Τοῦ λοιποῦ	τοιούτοις	μὴ συνοδοιπορεῖν φίλοις οἳ ἐν
[275]	δ' εὐθὺς ἦλθε δεσπότην κύσων	~νώτοις	ἐπεμβάς. Ἐσχάτου δὲ κινδύνου ~θεράποντες
[291]	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς	πρώτοις	ἐπιβαίνουσιν ἀνθιστάμενοι τοῖς ~ἄλλοις φοβεροὶ
[267]	ἔνιοι τῶν ἀπαιδεύτων τοῖς ἔξωθεν	τύφοις	δοκοῦντές τινες ~εἶναι ὑπὸ τῆς
[288]	τὴν ~κεφαλὴν κατέξαινε τυφλοῖς καὶ	κωφοῖς	μέρεσιν ἀναγκαζομένην ~παρὰ φύσιν ἕπεσθαι.
[282]	δὲ ταύταις προσελθουσῶν καὶ τοῖς	βρόχοις	ἐμπλακεισῶν, ~προσδραμὼν συλλαμβάνειν αὐτὰς ἐπειρᾶτο.
[251]	μυσίν, αὐτὴ μὴ μῦς, ἀλλὰ	νυκτερὶς	~ἔλεγεν εἶναι, καὶ πάλιν ἀπελύθη.
[251]	~(Νυκτερὶς καὶ γαλαῖ.	~Νυκτερὶς	ἐπὶ γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς
[251]	κινδύνους ἐκφεύγουσιν. ~(Νυκτερὶς καὶ γαλαῖ.	~Νυκτερὶς	ἐπὶ τῆς γῆς πεσοῦσα ὑπὸ
[251]		~(Νυκτερὶς	καὶ γαλαῖ. ~Νυκτερὶς ἐπὶ γῆς
[251]	συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις ~τοὺς κινδύνους ἐκφεύγουσιν.	~(Νυκτερὶς	καὶ γαλαῖ. ~Νυκτερὶς ἐπὶ τῆς
[299]	ὡς τοῖς λαχάνοις ἐξ ἀρδείας	αὔξησις	ἡ κατὰ λόγον ~προσγένοιτο. Ἐκεῖθεν
[263]	ἀθεράπευτόν ἐστι. ~Ὄνον ἀγοράζων. ~Ὄνον	τις	ἀγοράσαι μέλλων ἐπὶ πείρᾳ αὐτὸν
[298]	εὖ ἴσθι ὡς, ὅταν μέλλῃ	τις	ἀνιᾶσαί με, καὶ ~αὐθημερὸν ἐπιφοιτᾶν
[295]	~Παῖς καὶ λέων γεγραμμένος. ~Υἱόν	τις	γέρων δειλὸς μονογενῆ ἔχων γενναῖον,
[259]	κατηφῆ ἑστῶσαν, καί ~φησιν αὐτῇ·	Τίς	εἶ; ~Ἡ δὲ ἔφη· Ἀλήθεια.
[287]	μάλιστα εὐεργετῆται. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιν	τις	εἶχε καλὴν χρυσᾶ ὠὰ τίκτουσαν·
[261]	καὶ Τύχη. ~Ἐγγὺς φρέατος παῖς	τις	ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα δὲ αὐτῷ ἡ
[259]	ἄξιοι. ~Ὁδοιπόρος καὶ Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν	τις	ἐν ἐρήμῳ εἷρε γυναῖκα μόνην
[266]	πίπτει. ~Ὄνος βαστάζων ἄγαλμα. ~Ὄνῳ	τις	ἐπιθεὶς ξόανον ἦγε· πολλοὶ δὲ
[275]	εἰσιν. ~Ὄνος καὶ κύων. ~Ὄνον	τις	ἔτρεφε καὶ κύνα ὡραῖον. ~Ὁ
[265]	βαστάζων. ~Ὅτι πολλάκις ἐν ᾧ	τις	εὐτύχησεν, ἐν αὐτῷ καὶ πίπτει.
[300]	ἐλάττω} ~(Πέρδιξ καὶ ἄνθρωπος. ~Πέρδικά	τις	θηρεύσας ἤμελλε σφάξαι. Ἡ δὲ
[293]	ἀκρίδας θηρεύων καὶ σκορπίος. ~Παῖς	τις	θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε σκορπίῳ. Ὁ
[299]	~τιμωρία. ~Μήτηρ καὶ θυγατέρες. ~Γυνή	τις,	θυγατέρων οὖσα δυοῖν μήτηρ, ἀνδράσι
[287]	ἐστερήθη. Ὅτι τοῖς παροῦσιν ἀρκείσθω	τις	καὶ τὴν ~ἀπληστίαν φευγέτω. ~(Ὄρνις
[300]	~(Πέρδιξ καὶ κυνηγέτης. ~Πέρδικα δὲ	τις	κυνηγέτης ἀγρεύσας ~ἔμελλεν αὐτὸς τοῦ
[298]	~Παρακαταθήκην εἰληφὼς καὶ Ὅρκος. ~Παρακαταθήκην	τις	λαβὼν φίλου ἀποστερεῖν διενοεῖτο. Καὶ
[265]	κέρδη. ~Ὄνος ἅλας βαστάζων. ~Μικρέμπορός	τις	ὄνον ἔχων εὐώνους ἅλας ἠγόρασε
[287]	φευγέτω. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιθα δέ	τις	πάνυ καλλίστην εἶχεν, ~ἥτις ἔτικτεν
[253]	Λιβάνου. ~Ξυλευόμενος καὶ Ἑρμῆς. ~Ξυλευόμενός	τις	παρὰ ποταμῷ τὸν οἰκεῖον ἀπέβαλε
[271]	Τούτῳ τῷ λόγῳ χρήσαιτο ~ἄν	τις	πρὸς ἄνδρα ῥᾴθυμον ἐπ' ἐλαχίστοις
[253]	συμβάντα αὐτοῖς διεξελήλυθεν· ὧν εἱς	τις	τὰ ἴσα ~διαπράξασθαι ἐβουλεύσατο, καὶ
[298]	τινα χωλὸν ~ἐξιόντα, ἐπυνθάνετο αὐτοῦ	τίς	τε εἴη καὶ ποῖ πορεύοιτο.
[263]	λόγος ~δηλοῖ ὅτι τοιοῦτος εἶναί	τις	ὑπολαμβάνεται ὁποίοις ἂν ἥδηται τοῖς
[287]	δέ τις πάνυ καλλίστην εἶχεν,	~ἥτις	ἔτικτεν ἀεὶ ὠὰ χρυσέα. ~Ὁ
[292]	μῦθος οὗτος πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην,	ὅστις	ἑτοίμως τὰ ἀλλότρια ~λαμβάνων, ὅταν
[289]	~Ὄφις καὶ γαλῆ καὶ μύες.	~Ὄφις	καὶ γαλῆ ἔν τινι οἰκίᾳ
[289]	χάριν ἅπαντα πολιτευόμενοι τοιαῦτα ~πάσχουσι.	~Ὄφις	καὶ γαλῆ καὶ μύες. ~Ὄφις
[290]	λανθάνουσιν αὐτοὶ ἑκατέρων ~παρανάλωμα γινόμενοι.	~Ὄφις	καὶ καρκῖνος. ~Ὄφις καρκίνῳ συνδιῃτᾶτο,
[290]	~παρανάλωμα γινόμενοι. ~Ὄφις καὶ καρκῖνος.	~Ὄφις	καρκίνῳ συνδιῃτᾶτο, ἑταιρείαν πρὸς αὐτὸν
[291]	δόλῳ προσιόντες αὐτοὶ μᾶλλον ~βλάπτονται.	~Ὄφις	πατούμενος καὶ Ζεύς. ~Ὄφις ὑπὸ
[291]	~βλάπτονται. ~Ὄφις πατούμενος καὶ Ζεύς.	~Ὄφις	ὑπὸ πολλῶν πατούμενος ἀνθρώπων τῷ
[254]	μὲν ἕνα εἰς φυγὴν ἔτρεψεν·	ὃς	καὶ ἀναβὰς ἐπὶ ~δένδρον ἐκρύβη.
[255]	ἡμῖν δύναται τὰ μέλλοντα ~μαντεύεσθαι,	ὃς	οὐδὲ τὴν ἰδίαν πήρωσιν προεῖδεν,
[298]	ἐνίοτε δὲ καὶ τριάκοντα. Καὶ	ὃς	~οὐδὲν μελλήσας τῇ ὑστεραίᾳ ὄμοσε
[290]	καρκῖνος αὐτὸν ὑπνοῦντα καὶ τοῦ	φάρυγγος	τῇ χηλῇ ~λαβόμενος καὶ ὅσον
[298]	καὶ ~αὐθημερὸν ἐπιφοιτᾶν εἴωθα. ~Ὁ	λόγος	δηλοῖ ὅτι ἀδιόριστός ἐστιν ἡ
[274]	δὲ καὶ προσιόντας ~προσγελῶσιν. ~Ὁ	λόγος	δηλοῖ ὅτι οἱ κακοῦργοι τῶν
[256]	εὗρες, ἐμοὶ αὐτὸν ἀνεκοινώσω. Ὁ	λόγος	~δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ μεταλαβόντες
[288]	ἀναγκαζομένην ~παρὰ φύσιν ἕπεσθαι. ~Ὁ	λόγος	δηλοῖ ὅτι οἱ πρὸς χάριν
[291]	δεύτερος ἐπεχείρησε τοῦτο ποιῆσαι. ~Ὁ	λόγος	δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς πρώτοις
[285]	μηδὲ τῶν ὁμοφύλων ἀπέχῃ. ~Ὁ	λόγος	δηλοῖ ὅτι οἱ τοὺς οἰκείους
[262]	καὶ αὐτοὶ ~περιιστάμενοι οὐροῦσιν. ~Ὁ	λόγος	δηλοῖ ὅτι τὸ ἑκάστῳ πεπρωμένον
[263]	ἁπάντων τὸν συνήθη ἐπελέξατο. Ὁ	λόγος	~δηλοῖ ὅτι τοιοῦτος εἶναί τις
[283]	πολλοὺς τοὺς ἐνοικοῦντας εὑρήσεις. ~Ὁ	λόγος	δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι
[273]	ἀποθάνω, οὐδὲ ταφῆς ~ἀξιωθήσομαι. ~Ὁ	λόγος	δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα τοὺς
[254]	ἐν κινδύνοις οὐ ~παραμένουσιν. Ὁ	λόγος	δηλοῖ ὅτι τοὺς γνησίους τῶν
[260]	πλεονεξίαν ~καὶ θεοὺς κατασοφιζόμενον ὁ	λόγος	εὔκαιρος. ~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος
[284]	~προεστῶτες χαλεποὶ ὦσιν. ~Γεωργὸς καὶ	πελαργός.	~Ἀρούρῃ παγίδας γεωργὸς ἐστήσατο κατὰ
[284]	γάρ εἰμι γέρανος, ἔλεγεν, ~ἀλλὰ	πελαργός,	τὸ εὐσεβέστατον ζῷον καὶ τοῖς
[284]	~Γεωργὸς καὶ πελαργός. ~Ἀρούρῃ παγίδας	γεωργὸς	ἐστήσατο κατὰ τῶν τὸν σπόρον
[284]	ὅταν οἱ ~προεστῶτες χαλεποὶ ὦσιν.	~Γεωργὸς	καὶ πελαργός. ~Ἀρούρῃ παγίδας γεωργὸς
[296]	μητέρα· ~Ἔγγισον δή μοι καὶ	δὸς	ἀσπασμόν, μῆτερ, ~τὸν τελευταῖον. Ἡ
[293]	σκορπίῳ. Ὁ δὲ τὸ τοῦ	παιδὸς	~ἁπλοῦν θεασάμενος, τὸ κέντρον ὀξύνας,
[294]	~Μαντευομένης τινὸς περὶ τοῦ ἑαυτῆς	παιδὸς	νηπίου ὄντος, οἱ μάντεις ~προέλεγον
[281]	μίαν αἰτῶ σε, ἐξελεῖν τοῦ	~ποδός	μου πρῶτον τὸν σκόλοπα, ὅπως
[259]	καιροῖς παρ' ὀλίγοις ἦν τὸ	ψεῦδος·	νῦν δὲ εἰς ~πάντας ἀνθρώπους
[259]	τοῖς ~ἀνθρώποις ἐστίν, ὅτε τὸ	ψεῦδος	προκρίνεται τῆς ἀληθείας. ~(Ὁδοιπόρος καὶ
[252]	ἣν ἐδόξασεν ἐν ἐμοὶ ὁ	θεὸς	καὶ οἱ ἄνθρωποι, πορευθῶ ~ἄρχειν
[253]	ἥδ' ἐστί φήσαντος, μισήσας ~ὁ	θεὸς	τὴν τοσαύτην ἀναίδειαν, οὐ μόνον
[275]	οὐκ ἐπολεύμην, ~βαιῷ δ' ὁ	μέλεος	κυνὶ παρισούμην; ~Ὅτι οὐ πάντες
[254]	~τοιούτοις μὴ συνόδευε φίλοις. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ἀπέχεσθαι τῶν φίλων οἵτινες
[293]	πάσας ἃς ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὄτι προσέχειν δεῖ τοὺς
[251]	τὸ ὄνομα σωτηρίας τυχεῖν. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι δεῖ καὶ ἡμᾶς
[287]	τοῦ μικροῦ τοῦ κέρδους. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι ἔχων τι ἀρκέσθητι
[297]	ὕστερον δὲ ~σωθέντα μέμφου. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι μὴ μέμφου, πλὴν
[300]	φίλους σοὺς προσενεδρεῦσαι θέλεις. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι ὁ κατὰ τῶν
[256]	εὕρηκα ἔλεγες, οὐχ ~εὑρήκαμεν. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ μεταλαμβάνοντες
[290]	ταύτην τὴν δίκην ἔτισας. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς φίλοις
[253]	~ουδὲ τὴν οἰκείαν ἀπέδωκεν. Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι, ὅσον τοῖς δικαίοις
[268]	τὸν ~ἵππον μεταβαλλόμενος ἐταλάνιζεν. Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι οὐ δεῖ τοὺς
[295]	τοῦ πατρὸς ὠφεληθέντα ~σοφίσματι. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι οὐδεὶς δύναται τὸ
[261]	τὴν Τύχην καταμέμψωνται πάντες. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι πολλάκις σφαλλόμενοι καὶ
[269]	χάριν εἰς πόλεμον ~ἐξωρμήθην; ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων
[283]	πολλοὺς εὑρήσεις τοὺς ἐνοικοῦντας. Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ~ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι
[273]	τὸ δέρμα μου κατεργάσεται. Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι ~τότε μάλιστα τοὺς
[258]	τὸ μηδὲν ὂν προσεδεχόμεθα. Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι ~τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι
[266]	τυφωμένους ἐπ' ἀλλοτρίαις δόξαις ὁ	~μῦθος	ἐλέγχει. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος λεοντῆν καὶ
[277]	τοὺς ἀπολλυμένους οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ ὁ	μῦθος	ἐλέγχει. ~Ὄνος καὶ τέττιγες. ~Ὄνος
[296]	ἂν φόνῳ παρεδόθην. ~Οὗτος ὁ	μῦθος	λέγει· Δεῖ τοὺς φρονίμους τὰς
[299]	ὑετοὺς δοῖεν οἱ ~θεοί. ~Ὁ	μῦθος	ὅτι οἳ μηδὲν ἐκ τῶν
[292]	τέκνον, ἃ δὲ κατέφαγες. ~Ὁ	μῦθος	οὗτος πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις
[260]	ἐντὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι. ~Ὁ	μῦθος	πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον καὶ τοὺς
[280]	μαλάσσεις προσφάγημα καὶ τρώγεις; ~Ὁ	μῦθος	πρὸς τοὺς σκληροὺς καὶ ἐπικινδύνους
[259]	καὶ λέγειν θελῃς. Ὅτι κάκιστος	βίος	καὶ πονηρὸς τοῖς ~ἀνθρώποις ἐστίν,
[273]	ἑτέρῳ ~ἀπεμποληθῆναι δεσπότῃ. Τοῦ δὲ	Διὸς	ἐπακούσαντος καὶ ~κελεύσαντος αὐτὸν κεραμεῖ
[269]	κατεθοινήσατο. Ὁ δὲ θνῄσκων ἐβόα·	Ἄθλιος	ἐγὼ καὶ ~ἀνόητος· πολεμιστῶν γὰρ
[269]	λιμώττων, ὡς ~ἐθεάσατο τὸν ὄνον,	οἷός	τε ἦν εἰσελθὼν καταθοινήσασθαι. Παρὰ
[293]	ἐδίδου. ~Παῖς ἀκρίδας θηρεύων καὶ	σκορπίος.	~Παῖς τις θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε
[264]	ἂν ἥδηται τοῖς ~ἑταίροις. ~Ὄνος	ἄγριος	καὶ ὄνος ἥμερος. ~Ὄνος ἄγριος
[264]	ἄγριος καὶ ὄνος ἥμερος. ~Ὄνος	ἄγριος	ὄνον ἥμερον θεασάμενος ἔν τινι
[294]	παρέκυψεν. Οὕτω τε συνέβη τῆς	λάρνακος	τὸν ~κόρακα κατὰ τοῦ βρέγματος
[294]	αὐτὸν καθεῖρξε, ~φυλαττομένη μὴ ὑπὸ	κόρακος	ἀναιρεθῇ. Καὶ διετέλει τεταγμέναις ~ὥραις
[294]	οἱ μάντεις ~προέλεγον ὅτι ὑπὸ	κόρακος	ἀναιρεθήσεται. Διόπερ φοβουμένη ~λάρνακα μεγίστην
[274]	νῶτον ἔν τινι λειμῶνι ἐνέμετο.	Κόρακος	δὲ ~ἐπικαθίσαντος αὐτῷ καὶ τὸ
[274]	δὲ ~ἐπικαθίσαντος αὐτῷ καὶ τὸ	ἕλκος	κρούοντος, ὁ ὄνος ἀλγῶν ὠγκᾶτό
[287]	καὶ τὴν ~ἀπληστίαν φευγέτω. ~(Ὄρνις	χρυσοτόκος.	~Ὄρνιθα δέ τις πάνυ καλλίστην
[287]	κἂν τὰ μάλιστα εὐεργετῆται. ~(Ὄρνις	χρυσοτόκος.	~Ὄρνιν τις εἶχε καλὴν χρυσᾶ
[298]	~τὸν λυπούμενον. ~Παρακαταθήκην εἰληφὼς καὶ	Ὅρκος.	~Παρακαταθήκην τις λαβὼν φίλου ἀποστερεῖν
[281]	μετὰ πόνου θνήξωμαι. Ὁ ~δὲ	λύκος	ἄκροις ὀδοῦσι τὸν σκόλοπα δακὼν
[281]	~καὶ ὀδόντας συγκλάσας. Ὁ δὲ	λύκος	ἔφη· Οἴμοι, δίκαια πάσχω, ὅτι
[274]	λάβωσιν. ~Ὄνος καὶ κόραξ καὶ	λύκος.	~Ὄνος ἡλκωμένος τὸν νῶτον ἔν
[281]	ἀκούοντα. ~Ὄνος πατήσας σκόλοπα καὶ	λύκος.	~Ὄνος πατήσας σκόλοπα χωλὸς εἱστήκει.
[274]	ὀνηλάτου πόρρωθεν ἑστῶτος καὶ γελῶντος,	~λύκος	παριὼν ἐθεάσατο καὶ πρὸς ἑαυτὸν
[283]	κορύδαλος. ~Ὀρνιθοθήρας πτηνοῖς πάγην ἵστη.	Κορύδαλος	δὲ αὐτὸν θεασάμενος ~ἤρετο τί
[283]	κορύδαλος. ~Ὀρνιθορήρας ὄρνισιν ἵστη παγίδας.	Κορύδαλος	δὲ τοῦτον πόρρωθεν ~ἰδὼν ἐπυνθάνετο
[283]	οἱ προεστῶτες ~χαλεπαίνωσιν. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ	κορύδαλος.	~Ὀρνιθοθήρας πτηνοῖς πάγην ἵστη. Κορύδαλος
[283]	οἰκείων συγγενῶν φιλίας. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ	κορύδαλος.	~Ὀρνιθορήρας ὄρνισιν ἵστη παγίδας. Κορύδαλος
[283]	πορρωτέρω ἀποχωρήσαντος καὶ κρυβέντος, ὁ	κορύδαλος	τοῖς ~τοῦ ἀνδρὸς λόγοις πιστεύσας,
[296]	ταύτης, ~καὶ δακὼν ἀπέκοψεν εἰς	τέλος,	λόγον ~εἰπὼν τοιόνδε ταύτῃ· Εἰ
[295]	λέων γεγραμμένος. ~Υἱόν τις γέρων	δειλὸς	μονογενῆ ἔχων γενναῖον, κυνηγεῖν ἐφιέμενον,
[275]	ὡς εἶδον, ᾖξαν, ~κρανείαις δὲ	ἄλλος	ἄλλοθεν προσκρούων ~ἔθεινον, ὥστε καὐτὸς
[268]	ἐπέστη πολέμου, καὶ ὁ στρατιώτης	ἔνοπλος	ἀνέβη τὸν ~ἵππον, πανταχόσε τοῦτον
[281]	καὶ λύκος. ~Ὄνος πατήσας σκόλοπα	χωλὸς	εἱστήκει. Λύκον δὲ ἰδὼν καὶ
[279]	ἐλυμαίνετο πόνους. Καὶ ~πνεύσας βιαιότερος	ἄνεμος	γυμνοῖ μὲν αὐτὸν τοῦ προκαλύμματος,
[266]	φέρων, ἀλλ' οὐ θεοῖς ὑπάρχεις	~ὁμότιμος.	~{Ὅτι} κτηνώδεις ἄνδρας, τοὺς τυφωμένους
[279]	ἀνῄρουν ὧν τοὺς πόνους κατήσθιεν.	~Κόσμος	ἐπείσακτος τοῖς χρωμένοις γίνεται κίνδυνος.
[284]	τοῦ ἀφεθῆναι· Οὐ γάρ εἰμι	γέρανος,	ἔλεγεν, ~ἀλλὰ πελαργός, τὸ εὐσεβέστατον
[257]	βέβαιοί εἰσι φίλοι. ~Ὁδοιπόροι καὶ	πλάτανος.	~Ὁδοιπόροι θέρους ὥρᾳ περὶ μεσημβρίαν
[258]	ὅταν εἰς διάπειραν ~ἔλθωσιν, εὑρίσκονται	οὐδενὸς	ἄξιοι. ~Ὁδοιπόρος καὶ Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν
[258]	εἶναι, ὅταν εἰς ~πεῖραν ἔλθωσιν,	οὐδενὸς	εὑρίσκονται ἄξιοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα.
[271]	δέ, ὡς ~κατέπεσεν, ἐξαναστῆναι μὴ	δυνάμενος	ὠδύρετό τε καὶ ἔστενεν. Οἱ
[253]	εἶναι ~τὸν ἀπολωλότα φαμένου, Ἑρμῆς	ἀποδεξάμενος	αὐτοῦ τὴν ~δικαιοσύνην, πάντας αὐτῷ
[267]	τὰ ἄλογα ζῷα. ~Καὶ δὴ	θεασάμενος	ἀλώπεκα ἐπειρᾶτο καὶ ταύτην δεδίττεσθαι.
[264]	ἥμερος. ~Ὄνος ἄγριος ὄνον ἥμερον	θεασάμενος	ἔν τινι εὐηλίῳ τόπῳ ~προσελθὼν
[283]	πάγην ἵστη. Κορύδαλος δὲ αὐτὸν	θεασάμενος	~ἤρετο τί ποιεῖ. Τοῦ δὲ
[293]	δὲ τὸ τοῦ παιδὸς ~ἁπλοῦν	θεασάμενος,	τὸ κέντρον ὀξύνας, εἶπεν· Ἄπελθε,
[290]	καρκίνῳ συνδιῃτᾶτο, ἑταιρείαν πρὸς αὐτὸν	ποιησάμενος.	Ὁ μὲν ~οὖν καρκῖνος ἁπλοῦς
[265]	ἔμπορος τέχνην ἑτέραν νοήσας σπόγγους	~ὠνησάμενος	πεφορτώκεν τὸν ὄνον. Ὁ δὲ
[267]	δόξαις ὁ ~μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος	ἐνδυσάμενος	λεοντῆν καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος
[267]	ἐνδυσάμενος λεοντῆν καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος	ἐνδυσάμενος	λέοντος δορὰν περιῄει ἐκφοβῶν τὰ
[271]	δυσφοροῦντα, ~αὐτὸς τοὺς πλείονας ῥᾳδίως	ὑφιστάμενος.	~Ὄνος καὶ ἡμίονος ἐξ ἴσου
[279]	ἀνεπλήρου τὸν πόθον, καὶ λεοντῆν	~περικείμενος,	οἷα λέων τοὺς τῶν γεωργῶν
[295]	ἀποκτεῖναι αὐτόν. ~Παῖς καὶ λέων	γεγραμμένος.	~Υἱόν τις γέρων δειλὸς μονογενῆ
[290]	καὶ τοῦ φάρυγγος τῇ χηλῇ	~λαβόμενος	καὶ ὅσον οἷόν τε πιέσας,
[298]	Περιπεσὼν δὲ τῷ Ὅρκῳ, καὶ	ἀπαγόμενος	ὑπ' αὐτοῦ ~ἐπὶ κρημνόν, ᾐτιᾶτο
[279]	καὶ ἃ ἔχουσι δυστυχοῦσι. ~Ὄνος	νομιζόμενος	λέων εἶναι. ~Ὄνος ἐπεθύμει λέων
[260]	ἦν καὶ ~φοίνικες, ταῦτα ἀνείλατο	οἰόμενος	ἀργύριον εἶναι. Ἐκτινάξας δέ, ὡς
[256]	~τὸν πέλεκυν, ὁ ἔχων αὐτὸν	διωκόμενος	ἔλεγε πρὸς τὸν συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν.
[256]	πέλεκυν ~ἀποβεβληκότων, ὁ ἔχων αὐτὸν	διωκόμενος	πρὸς τὸν μὴ εὑρόντα ~συνοδοιπόρον
[260]	φοινίκων καὶ ~ἀμυγδάλων, καὶ ταύτην	ἀνελόμενος,	ἐκείνους μὲν ἔφαγε, τὰ δὲ
[272]	μέχρι τὰ ~πάντα λαβὼν καὶ	ἀφελόμενος	ἀπ' αὐτοῦ τῇ ἡμιόνῳ ἐπέθηκε.
[272]	ὁρῶν ~ὄνον ἀντέχειν μὴ δυνάμενον,	ἀφελόμενος	αὐτοῦ τὸ φορτίον τῇ ~ἡμιόνῳ
[268]	ἑωρακὼς ὁ ὄνος τὸν ~ἵππον	μεταβαλλόμενος	ἐταλάνιζεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[262]	πόνων. Ὁ ~δὲ αὐτοῖς ἐπιδεῖξαι	βουλόμενος	ὅτι τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν, ἔφη
[298]	ὅρκον, εὐλαβούμενος εἰς ἀγρὸν ~ἐπορεύετο.	Γενόμενος	δὲ κατὰ τὰς πύλας, ὡς
[253]	πάντας αὐτῷ ἐδωρήσατο. Ὁ δὲ	παραγενόμενος	πρὸς ~τοὺς ἑταίρους τὰ συμβάντα
[295]	μέχρι βουβῶνος εἰργάσατο· πυρετὸς δὲ	~ἐπιγενόμενος	αὐτῷ θᾶττον τοῦ βίου μετέστησεν.
[253]	καταφάγοι τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου.	~Ξυλευόμενος	καὶ Ἑρμῆς. ~Ξυλευόμενός τις παρὰ
[253]	τοῦ Λιβάνου. ~Ξυλευόμενος καὶ Ἑρμῆς.	~Ξυλευόμενός	τις παρὰ ποταμῷ τὸν οἰκεῖον
[297]	κλάδοι ξηρανθῶσιν. ~Παῖς λουόμενος. ~Παῖς	λουόμενος	ἐν ποταμῷ ἐκινδύνευε πνιγῆναι. Καὶ
[297]	κοπείσης οἱ κλάδοι ξηρανθῶσιν. ~Παῖς	λουόμενος.	~Παῖς λουόμενος ἐν ποταμῷ ἐκινδύνευε
[298]	~προσκαλουμένου αὐτὸν ἐκείνου ἐπὶ ὅρκον,	εὐλαβούμενος	εἰς ἀγρὸν ~ἐπορεύετο. Γενόμενος δὲ
[285]	αὐτὸν ὡς ἀχάριστον, εἴγε πολλὰ	~ὠφελούμενος	παρ' αὐτοῦ τοὺς ὁμοφύλους ἐκκαλουμένου
[291]	καὶ Ζεύς. ~Ὄφις ὑπὸ πολλῶν	πατούμενος	ἀνθρώπων τῷ Διὶ ἐνετύγχανε περὶ
[291]	προσιόντες αὐτοὶ μᾶλλον ~βλάπτονται. ~Ὄφις	πατούμενος	καὶ Ζεύς. ~Ὄφις ὑπὸ πολλῶν
[273]	διάθεσιν. ~(Ὄνος καὶ κηπουρός. ~Ὄνος	ὑπηρετούμενος	κηπωρῷ, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἤσθιε,
[274]	καὶ κόραξ καὶ λύκος. ~Ὄνος	ἡλκωμένος	τὸν νῶτον ἔν τινι λειμῶνι
[255]	ὑπηντησε τὸν ἕτερον τῶν ~ὀφθαλμῶν	πεπηρωμένος.	Ἐπιστραφέντων δὲ αὐτῶν καί τινος
[275]	παίζων ~τὸν δεσπότην περιέσκαιρε ποικίλως·	~ἐκεῖνος	δ' αὐτὸν κατεῖχε ἐν τοῖς
[256]	ἔλεγε πρὸς τὸν συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν.	Ἐκεῖνος	δὲ ἔφη· Μὴ ἀπολώλαμεν εἴπῃς,
[290]	δ' ὄφεως μετὰ ~θάνατον ἐκταθέντος,	ἐκεῖνος	εἶπεν· Οὕτως ἔδει καὶ πρόσθεν
[283]	ἑάλω. Τοῦ ~δὲ ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος,	ἐκεῖνος	εἶπεν· Ὦ οὗτος, εἰ τοιαύτην
[290]	αὐτὸν ποιησάμενος. Ὁ μὲν ~οὖν	καρκῖνος	ἁπλοῦς ὢν τὸν τρόπον, μεταβαλέσθαι
[290]	παρεῖχε πειθόμενον. ~Ἐπιτηρήσας δ' ὁ	καρκῖνος	αὐτὸν ὑπνοῦντα καὶ τοῦ φάρυγγος
[290]	ἑκατέρων ~παρανάλωμα γινόμενοι. ~Ὄφις καὶ	καρκῖνος.	~Ὄφις καρκίνῳ συνδιῃτᾶτο, ἑταιρείαν πρὸς
[260]	τὰ τῶν ἀμυγδάλων κελύφη ἐπί	τινος	ἀνέθηκε ~βωμοῦ, φήσας· Ἀπέχεις, ὦ
[260]	φοινίκων τὰ ὀστᾶ, ταῦτα ἐπί	τινος	βωμοῦ ἔθηκεν, ~εἰπών· Ἀπέχεις, ὦ
[294]	βλάπτειν. ~Παῖς καὶ κόραξ. ~Μαντευομένης	τινὸς	περὶ τοῦ ἑαυτῆς παιδὸς νηπίου
[255]	πεπηρωμένος. Ἐπιστραφέντων δὲ αὐτῶν καί	τινος	~ὑποστρέψαι παραινοῦντος, τουττο γὰρ σημαίνειν
[269]	πολεμιστῶν γὰρ μὴ ὢν γονέων,	τίνος	χάριν εἰς πόλεμον ~ἐξωρμήθην; ~Ὁ
[252]	ἐφ' ἡμῶν. Καὶ εἶπεν ἡ	~ῥαμνος	πρὸς τὰ ξύλα· Εἰ ἐν
[264]	ὁποίοις ἂν ἥδηται τοῖς ~ἑταίροις.	~Ὄνος	ἄγριος καὶ ὄνος ἥμερος. ~Ὄνος
[264]	~Ὄνος ἄγριος καὶ ὄνος ἥμερος.	~Ὄνος	ἄγριος ὄνον ἥμερον θεασάμενος ἔν
[280]	~(Ὄνος παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ.	~Ὄνος	ἀκανθώδεις παλιούρους ἔσθιε. Τοῦτον δὲ
[278]	μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος καὶ τέττιγες.	~Ὄνος	ἀκούσας τεττίγων ᾀδόντων ἥσθη ἐπὶ
[265]	τὸν ~ὄνον ἐφόρτωσεν. Ὁ δὲ	ὄνος	ἄκων ὀλισθήσας εἰς ὕδωρ ἔπεσε,
[265]	κινδύνων καὶ ~ταλαιπωριῶν περιγινόμενα κέρδη.	~Ὄνος	ἅλας βαστάζων. ~Μικρέμπορός τις ὄνον
[274]	καὶ τὸ ἕλκος κρούοντος, ὁ	ὄνος	ἀλγῶν ὠγκᾶτό ~τε καὶ ἐσκίρτα.
[269]	εἰς ~φύγην ἐτράπη. Καὶ ὁ	ὄνος	ἀναπτερωθεὶς κατ' αὐτοῦ, εἴγε ἀλεκτρυόνα
[276]	ὀστέων εὕρῃς διαλαμβάνων. Ὁ δὲ	ὄνος	ἅπαν τὸ ~γραμμάτιον διεξελθὼν καὶ
[266]	εὐτύχησεν, ἐν αὐτῷ καὶ πίπτει.	~Ὄνος	βαστάζων ἄγαλμα. ~Ὄνῳ τις ἐπιθεὶς
[268]	πενίαν ἀγαπᾶν. ~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων.	~Ὄνος	δέ ποτε ἐμακάριζεν ἵππον ~διὰ
[266]	ξύλοις ~παίων ὁ δεσπότης εἶπεν·	Ὄνος	εἶ θεὸν φέρων, ἀλλ' οὐ
[267]	ἀλλοτρίαις δόξαις ὁ ~μῦθος ἐλέγχει.	~Ὄνος	ἐνδυσάμενος λεοντῆν καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος
[267]	~Ὄνος ἐνδυσάμενος λεοντῆν καὶ ἀλώπηξ.	~Ὄνος	ἐνδυσάμενος λέοντος δορὰν περιῄει ἐκφοβῶν
[279]	δυστυχοῦσι. ~Ὄνος νομιζόμενος λέων εἶναι.	~Ὄνος	ἐπεθύμει λέων εἶναι δοκεῖν. Καὶ
[274]	~Ὄνος καὶ κόραξ καὶ λύκος.	~Ὄνος	ἡλκωμένος τὸν νῶτον ἔν τινι
[264]	τοῖς ~ἑταίροις. ~Ὄνος ἄγριος καὶ	ὄνος	ἥμερος. ~Ὄνος ἄγριος ὄνον ἥμερον
[273]	αὐτὸν βυρσοδέψῃ πραθῆναι. Καὶ ὁ	~ὄνος	ἰδὼν τὰ ὑπὸ τοῦ δεσπότου
[268]	γλωσσαλγίας ἐλέγχονται. ~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων.	~Ὄνος	ἵππον ἐμακάριζεν, ὡς ἀφθόνως τρεφόμενον
[268]	κίνδυνον ἀναλογιζομένους τὴν πενίαν ἀγαπᾶν.	~(Ὄνος	ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος δέ ποτε
[268]	ὑπὸ τῆς ἰδίας γλωσσαλγίας ἐλέγχονται.	~(Ὄνος	ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος ἵππον ἐμακάριζεν,
[269]	καὶ λέων. ~Ἔν τινι ἐπαύλει	ὄνος	καὶ ἀλεκτρυὼν ἦσαν. Λέων δὲ
[269]	καὶ οὕτως ὑπ' ἐκείνων ἀπόλλυνται.	~(Ὄνος	καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων. ~Ἔν
[269]	χρὴ τὴν ~πενίαν, ἡσυχίας μητέρα.	~(Ὄνος	καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων. ~Ὄνῳ
[270]	ὡς μακρὰν ἐγένετο, ~κατέφαγεν αὐτόν.	~Ὄνος	καὶ ἀλώπηξ καὶ λέων. ~Ὄνος
[270]	~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ καὶ λέων.	~Ὄνος	καὶ ἀλώπηξ κοινωνίαν συνθέμενοι πρὸς
[271]	λανθάνουσι πολλάκις καὶ ~ἑαυτοὺς συναπολλύντες.	~Ὄνος	καὶ βάτραχοι. ~Ὄνος ξύλων γόμον
[272]	καὶ ἡμίονος ἐξ ἴσου ἐμπεφορτισμένοι.	~Ὄνος	καὶ ἡμίονος ἐν ταὐτῷ ἐβάδιζον.
[272]	~αὐτὸς τοὺς πλείονας ῥᾳδίως ὑφιστάμενος.	~Ὄνος	καὶ ἡμίονος ἐξ ἴσου ἐμπεφορτισμένοι.
[273]	ὅταν ~τῶν δευτέρων λάβωσι πεῖραν.	~(Ὄνος	καὶ κηπουρός. ~Ὄνος κηπουρῷ δουλεύων,
[273]	τέλους τὴν ἑκάστου ~δοκιμάζειν διάθεσιν.	~(Ὄνος	καὶ κηπουρός. ~Ὄνος ὑπηρετούμενος κηπωρῷ,
[274]	ὅταν καὶ ἑτέρων πεῖραν λάβωσιν.	~Ὄνος	καὶ κόραξ καὶ λύκος. ~Ὄνος
[276]	~ἀλαζονεύωνται. ~Ὄνος καὶ κύων συνοδοιποροῦντες.	~Ὄνος	καὶ κύων ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν.
[275]	καὶ ἐξ ἀπροόπτου δῆλοί εἰσιν.	~Ὄνος	καὶ κύων. ~Ὄνον τις ἔτρεφε
[276]	ἴσοι πεφύκασι, κἂν φθόνῳ ~ἀλαζονεύωνται.	~Ὄνος	καὶ κύων συνοδοιποροῦντες. ~Ὄνος καὶ
[277]	ὡς ἀδόκιμον πάντη, φίλε, ~τυγχάνον.	~Ὄνος	καὶ ὀνηλάτης. ~Ὄνος πλατείας ὁδοῦ
[278]	οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ ὁ μῦθος ἐλέγχει.	~Ὄνος	καὶ τέττιγες. ~Ὄνος ἀκούσας τεττίγων
[268]	καὶ θεραπείαν, ~αὑτοῦ δὲ τύχην	ὄνος	κατεμυκτήρει, ~ὡς ἀχθοφόρου καὶ πολλὰ
[273]	λάβωσι πεῖραν. ~(Ὄνος καὶ κηπουρός.	~Ὄνος	κηπουρῷ δουλεύων, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν
[276]	ἐπὶ γῆς ~ἐσφραγισμένον γραμμάτιον, ὁ	ὄνος	λαβὼν καὶ ἀναρρήξας τὴν ~σφραγῖδα
[268]	οὖν ἑώρα τοῦτον ευθὺς ὁ	ὄνος,	~μετεβάλλετο καὶ τὸν ἵππον ἠλέει.
[279]	ἐπιθυμοῦντες καὶ ἃ ἔχουσι δυστυχοῦσι.	~Ὄνος	νομιζόμενος λέων εἶναι. ~Ὄνος ἐπεθύμει
[269]	φωνὴν φοβεῖσθαι- ἔφυγεν. Ὁ δ'	ὄνος,	νομίσας δι' αὑτὸν ~πεφευγέναι, ἐπέδραμεν
[271]	~ἑαυτοὺς συναπολλύντες. ~Ὄνος καὶ βάτραχοι.	~Ὄνος	ξύλων γόμον φέρων λίμνην διέβαινεν·
[272]	ταὐτῷ ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ὁ	ὄνος	ὁρῶν τὸν τοὺς ~ἀμφοῖν γόμους
[277]	εἰς τὰ πρόσω φορᾶς ὁ	ὄνος	οὐχ ἵστατο. ~Ὁ δὲ ἔτι
[280]	ἐπείσακτος τοῖς χρωμένοις γίνεται κίνδυνος.	~(Ὄνος	παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος
[280]	ἐπικινδύνους προφέροντας διὰ ~γλώσσης λόγους.	~(Ὄνος	παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος
[280]	~(Ὄνος παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ.	~Ὄνος	παλιούρων ἤσθιεν ὀξείην χαίτην. ~Τὸν
[281]	κίνδυνον γὰρ ~ἄγουσι τὸν ἀκούοντα.	~Ὄνος	πατήσας σκόλοπα καὶ λύκος. ~Ὄνος
[281]	~Ὄνος πατήσας σκόλοπα καὶ λύκος.	~Ὄνος	πατήσας σκόλοπα χωλὸς εἱστήκει. Λύκον
[277]	φίλε, ~τυγχάνον. ~Ὄνος καὶ ὀνηλάτης.	~Ὄνος	πλατείας ὁδοῦ ἐκτραπεὶς ἐπὶ κρημνὸν
[275]	τοῖς κόλποις. ~Ὁ δέ γε	ὄνος	τὴν μὲν νύκτα ἀλήθων ~πυρὸν
[268]	πληγεὶς ἔκειτο. Ταῦτα ἑωρακὼς ὁ	ὄνος	τὸν ~ἵππον μεταβαλλόμενος ἐταλάνιζεν. Ὁ
[266]	προσεκύνουν τῶν ~συναντώντων. Ὁ δὲ	ὄνος	τυφωθείς, νομίζων αὐτὸν προσκυνεῖν τοὺς
[273]	~δοκιμάζειν διάθεσιν. ~(Ὄνος καὶ κηπουρός.	~Ὄνος	ὑπηρετούμενος κηπωρῷ, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν
[265]	πεφορτώκεν τὸν ὄνον. Ὁ δὲ	ὄνος,	ὡς προσῆλθε τῷ ~ῥείθρῳ, ἑκὼν
[272]	ἐξ ἴσου ἐμπεφορτισμένοι. ~Ὄνος καὶ	ἡμίονος	ἐν ταὐτῷ ἐβάδιζον. Καὶ δὴ
[272]	πλείονας ῥᾳδίως ὑφιστάμενος. ~Ὄνος καὶ	ἡμίονος	ἐξ ἴσου ἐμπεφορτισμένοι. ~Ὄνος καὶ
[272]	εἴγε ~διπλασίονος τροφῆς ἠξιωμένη ἡ	ἡμίονος	οὐδὲν περιττότερον ~βαστάζει. Μικρὸν δὲ
[272]	ὄντας ἠγανάκτει καὶ ἐσχετλίαζεν, εἴγε	~διπλασίονος	τροφῆς ἠξιωμένη ἡ ἡμίονος οὐδὲν
[269]	~ἐδίωξεν, ἔνθα μηκέτι ἡ τοῦ	ἀλεκτρυόνος	ἐφικνεῖτο φωνή, στραφεὶς ὁ ~λέων
[269]	Παρὰ δὲ ~τὸν ψόφον τοῦ	ἀλεκτρυόνος	φθεγξαμένου καταπτήξας (φασὶ γὰρ ~πτύρεσθαι
[269]	φασὶ γὰρ τοῦτον τὴν τοῦ	~ἀλεκτρυόνος	φωνὴν φοβεῖσθαι- ἔφυγεν. Ὁ δ'
[279]	~Κόσμος ἐπείσακτος τοῖς χρωμένοις γίνεται	κίνδυνος.	~(Ὄνος παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ.
[276]	ἀναπτύξας, διεξῄει εἰς ἐπήκοον τοῦ	κυνός.	Περὶ ~βοσκημάτων δὲ ἐτύγχανε τὰ
[295]	ἐμπαρεὶς ~ὄγκωμα καὶ φλεγμονὴν μέχρι	βουβῶνος	εἰργάσατο· πυρετὸς δὲ ~ἐπιγενόμενος αὐτῷ
[268]	τῶν πολεμίων ~εἰσήλασε, καὶ ὁ	ἵππος	πληγεὶς ἔκειτο. Ταῦτα ἑωρακὼς ὁ
[300]	οὐδένων εἰσὶν ἐλάττω} ~(Πέρδιξ καὶ	ἄνθρωπος.	~Πέρδικά τις θηρεύσας ἤμελλε σφάξαι.
[265]	κατέπεσε· τῶν δὲ σπόγγων διαβραχέντων,	βάρος	~διπλοῦν ἦγε βαστάζων. ~Ὅτι πολλάκις
[283]	κρυβέντος, ὁ κορύδαλος τοῖς ~τοῦ	ἀνδρὸς	λόγοις πιστεύσας, προσελθὼν εἰς τὸν
[288]	κεφαλῇ ἐστασίασεν, ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι παρὰ	~μέρος	καὶ μὴ διὰ πάντος ἀκολουθεῖν
[264]	~ἑταίροις. ~Ὄνος ἄγριος καὶ ὄνος	ἥμερος.	~Ὄνος ἄγριος ὄνον ἥμερον θεασάμενος
[256]	ὡδοιπόρουν, καὶ θἀτέρου πέλεκυν εὑρόντος,	~ἅτερος	ὁ μὴ εὑρὼν παρῄνει αὐτῷ
[256]	Ἑτέρου δὲ πέλεκυν εὑρόντος, ὁ	ἕτερος	~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν. Ὁ δὲ ἕτερος
[254]	ἅπτεσθαι τὴν ~ἄρκτον. Ὁ δὲ	ἕτερος	καταβὰς ἀπὸ τοῦ δένδρου ἐπυνθάνετο
[254]	καὶ ἐνταῦθα ἐκρύπτετο, ὁ δὲ	~ἕτερος	μέλλων περικατάληπτος γίνεσθαι, πεσὼν κατὰ
[256]	ἕτερος ~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν. Ὁ δὲ	ἕτερος	παρῄνει μὴ λέγειν Εὑρήκαμεν, ἀλλ'
[254]	ἐπὶ ~δένδρον ἐκρύβη. Ὁ δὲ	ἕτερος	τοῦτο ποιῆσαι μὴ δυνηθείς, ὡς
[255]	τουττο γὰρ σημαίνειν τὸν οἰωνόν,	ἕτερος	~ὑποτυχὼν εἶπε· Καὶ πῶς οὗτος
[254]	δὲ αὐτοῖς ἐπιφανείσης, ὁ ~μὲν	ἕτερος	φθάσας ἀνέβη ἐπί τι δένδρον
[279]	γεωργῶν ἐλυμαίνετο πόνους. Καὶ ~πνεύσας	βιαιότερος	ἄνεμος γυμνοῖ μὲν αὐτὸν τοῦ
[291]	~πατήσαντα ἔπληξας, οὐκ ἂν ὁ	δεύτερος	ἐπεχείρησε τοῦτο ποιῆσαι. ~Ὁ λόγος
[259]	θελῃς. Ὅτι κάκιστος βίος καὶ	πονηρὸς	τοῖς ~ἀνθρώποις ἐστίν, ὅτε τὸ
[268]	ταῦτα πλεῖστα ταλαιπωρῶν. Ἐπεὶ ~δὲ	καιρὸς	ἐπέστη πολέμου, καὶ ὁ στρατιώτης
[268]	κόρον. ~Ὅτε δ' ἐπέστη ὁ	καιρὸς	τοῦ πολέμου, ~ὁ στρατιώτης σὺν
[260]	~καὶ θεοὺς κατασοφιζόμενον ὁ λόγος	εὔκαιρος.	~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν
[281]	ἔφη· Οἴμοι, δίκαια πάσχω, ὅτι	~μάγειρος	εἶναι μαθὼν πρῶτον, νῦν ἱπποίατρος
[295]	Φοβηθεὶς δὲ μή ~πως ὁ	ὄνειρος	ἀληθεύσῃ, οἴκημα κάλλιστον καὶ μετέωρον
[259]	διάπειραν ~ἔλθωσιν, εὑρίσκονται οὐδενὸς ἄξιοι.	~Ὁδοιπόρος	καὶ Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν τις ἐν
[260]	θεοὺς κατασοφιζόμενον ὁ λόγος εὔκαιρος.	~(Ὁδοιπόρος	καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν ἀνύσας
[260]	τὸ ψεῦδος προκρίνεται τῆς ἀληθείας.	~(Ὁδοιπόρος	καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν ὁδὸν
[260]	λόγος εὔκαιρος. ~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς.	~Ὁδοιπόρος	πολλὴν ἀνύσας ὁδὸν ηὔξατο, εἰ
[260]	τῆς ἀληθείας. ~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς.	~Ὁδοιπόρος	πολλὴν ὁδὸν ἀνύων ηὔξατο, ἐὰν
[265]	καὶ περιεπάτει ~ἀκόπως. Ὁ δὲ	ἔμπορος	πάλιν ἑτέρους ἦλθεν ἀγοράσων καὶ
[265]	ῥεῖθρον ~πεσὼν ἠλαφρύνθη. Ὁ δὲ	ἔμπορος	τέχνην ἑτέραν νοήσας σπόγγους ~ὠνησάμενος
[265]	περιγινόμενα κέρδη. ~Ὄνος ἅλας βαστάζων.	~Μικρέμπορός	τις ὄνον ἔχων εὐώνους ἅλας
[270]	~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ κοινωνίαν συνθέμενοι	πρὸς	ἀλλήλους ἐξῆλθον ἐπὶ ~ἄγραν. Λέοντος
[258]	δὲ αὐτὰ φρύγανα ὄντα ἰδόντες,	πρὸς	ἀλλήλους ἔφασαν ~ὡς ἄρα μάτην
[258]	αὐτὰ ἰδόντες φρύγανα ~ὄντα, ἔφασαν	πρὸς	ἀλλήλους· Τὸ μηδὲν ὂν ἡμεῖς
[257]	δὲ εἰς τὴν πλάτανον ~ἔλεγον	πρὸς	ἀλλήλους ὡς ἀνωφελές ἐστιν ἀνθρώποις
[271]	τῷ λόγῳ χρήσαιτο ~ἄν τις	πρὸς	ἄνδρα ῥᾴθυμον ἐπ' ἐλαχίστοις πόνοις
[260]	τὰ ~ἐκτὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι.	Πρὸς	ἄνδρα φιλάργυρον διὰ πλεονεξίαν ~καὶ
[260]	πρὸς σὲ διανενέμημαι. ~Ὁ μῦθος	πρὸς	ἄνδρα φιλάργυρον καὶ τοὺς θεοὺς
[292]	δὲ κατέφαγες. ~Ὁ μῦθος οὗτος	πρὸς	ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις ἑτοίμως τὰ
[300]	πέρδιξ πολλὰς προσάξω. ~Ὁ δὲ	πρὸς	αὐτὴν οὕτως ἀνταπεκρίθη· ~Διὰ γὰρ
[291]	περὶ ~τούτου. Ὁ δὲ Ζεὺς	πρὸς	αὐτὸν εἶπεν· Ἀλλ' εἰ τὸν
[290]	καρκῖνος. ~Ὄφις καρκίνῳ συνδιῃτᾶτο, ἑταιρείαν	πρὸς	αὐτὸν ποιησάμενος. Ὁ μὲν ~οὖν
[274]	γελῶντος, ~λύκος παριὼν ἐθεάσατο καὶ	πρὸς	ἑαυτὸν ἔφη· Ἄθλιοι ἡμεῖς, οἵ,
[277]	τῆς οὐρᾶς ἐπιλαβομένου ~καὶ ἕλκοντος	πρὸς	ἑαυτόν, τῆς εἰς τὰ πρόσω
[289]	τοὺς μύας, τότε ἀφέντες ~τὴν	πρὸς	ἑαυτοὺς μάχην, ἐπ' ἐκείνους ἐτράπησαν.
[299]	Τοῖς δ' αὐτοῖς χρησαμένη καὶ	πρὸς	ἐκείνην ~ἤκουσεν ὡς· Τὰ μὲν
[298]	διὰ τριάκοντα ἐτῶν ~ἐπιπορεύεσθαι, οὐδὲ	πρὸς	μίαν ἡμέραν ἄδειαν δέδωκεν. Ὁ
[271]	χρόνον διέτριβες ὅσον ~ἡμεῖς, ὅτε	πρὸς	ὀλίγον πεσὼν οὕτως ὀδύρῃ; Τούτῳ
[275]	κυνὶ παρισούμην; ~Ὅτι οὐ πάντες	πρὸς	πάντα ἴσοι πεφύκασι, κἂν φθόνῳ
[260]	εὑρεθέντος τὰ ~ἐκτὸς καὶ ἐντὸς	πρὸς	σὲ διανενέμημαι. ~Ὁ μῦθος πρὸς
[260]	ὧν εὗρον καὶ τὰ ~ἐκτὸς	πρὸς	σὲ διανενέμημαι. Πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον
[252]	ἡμῶν. Καὶ εἶπεν ἡ ~ῥαμνος	πρὸς	τὰ ξύλα· Εἰ ἐν ἀληθείᾳ
[269]	(φασὶ γὰρ ~πτύρεσθαι τοὺς λέοντας	πρὸς	τὰς τῶν ἀλεκτρυόνων φωνάς) εἰς
[299]	κέραμοι ψύχοιντο. Καὶ ἡ μήτηρ	πρὸς	ταῦτα ἔφη· Σοὶ μὲν ~αἰθρίαν,
[295]	Ἐζωγράφησε ~δὲ ἐν τῷ οἰκήματι	πρὸς	τέρψιν τοῦ υἱοῦ παντοῖα ζῷα,
[296]	ὦ τέκνον; Ὁ δ' ἔφησε	πρὸς	τὴν μητέρα· ~Ἔγγισον δή μοι
[252]	ξύλων; Καὶ εἶπαν ~τὰ ξύλα	πρὸς	τὴν ῥάμνον· Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ'
[299]	~προσγένοιτο. Ἐκεῖθεν δ' ἐξελθοῦσα καὶ	πρὸς	τὴν συνοικοῦσαν τῷ ~κεραμεῖ ἀφικνεῖται.
[299]	δὲ κεραμεῖ. Ἐλθοῦσα τοίνυν ποτὲ	πρὸς	τὴν τῷ ~κηπωρῷ γεγαμημένην, τά
[254]	ἀπὸ τοῦ δένδρου ἐπυνθάνετο τί	πρὸς	τὸ ~οὖς αὐτοῦ ἐλάλει ἡ
[254]	ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τί ἡ ἄρκτος	πρὸς	τὸ οὖς εἴρηκεν. Ὁ δὲ
[262]	ἀχθοφορεῖν καὶ ταλαιπωρεῖν ~πρέσβεις ἔπεμψαν	πρὸς	τὸν Δία, λύσιν τινὰ αἰτούμενοι
[262]	καὶ μεμφόμεθα τὴν τύχην. ~Ὄνοι	πρὸς	τὸν Δία. ~Ὄνοι ποτὲ ἀχθόμενοι
[256]	~ἀποβεβληκότων, ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος	πρὸς	τὸν μὴ εὑρόντα ~συνοδοιπόρον ἔλεγεν·
[267]	γὰρ αὐτοῦ φθεγξαμένου προακηκουῖα) ἔφη	πρὸς	τὸν ὄνον· ~Ἀλλ' εὖ ἴσθι
[256]	ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος ἔλεγε	πρὸς	τὸν συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος δὲ
[253]	αὐτῷ ἐδωρήσατο. Ὁ δὲ παραγενόμενος	πρὸς	~τοὺς ἑταίρους τὰ συμβάντα αὐτοῖς
[280]	προσφάγημα καὶ τρώγεις; ~Ὁ μῦθος	πρὸς	τοὺς σκληροὺς καὶ ἐπικινδύνους προφέροντας
[296]	ληφθεὶς ἐπ' αὐτοφώρῳ ~ἄγεται κριθεὶς	πρὸς	φόνον, φεῦ τῆς τέχνης. ~Ἀλλ'
[288]	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ	πρὸς	χάριν ἅπαντα πολιτευόμενοι τοιαῦτα ~πάσχουσι.
[281]	~μάγειρος εἶναι μαθὼν πρῶτον, νῦν	ἱπποίατρος	ἐγενόμην. ~Ὅτι τινὲς διπλοῖς κινδύνοις
[295]	τὸν ~ψευδῆ ὄνειρον τοῦ ἐμοῦ	πατρὸς	τῇδε τῇ οἰκίᾳ κατεκλείσθην, ὡς
[295]	τὸν παῖδα, μηδὲν τῷ τοῦ	πατρὸς	ὠφεληθέντα ~σοφίσματι. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[275]	μὲν νύκτα ἀλήθων ~πυρὸν φίλης	Δήμητρος,	ἡμέρας δ' ὕλην ~ἦγεν ἀφ'
[273]	δευτέρων λάβωσι πεῖραν. ~(Ὄνος καὶ	κηπουρός.	~Ὄνος κηπουρῷ δουλεύων, ἐπειδὴ ὀλίγα
[273]	ἑκάστου ~δοκιμάζειν διάθεσιν. ~(Ὄνος καὶ	κηπουρός.	~Ὄνος ὑπηρετούμενος κηπωρῷ, ἐπειδὴ ὀλίγα
[261]	~κατασοφιζόμενον. ~Παῖς καὶ Τύχη. ~Ἐγγὺς	φρέατος	παῖς τις ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα δὲ
[261]	ἐντεῦθεν, μή πως κάτωθεν τοῦ	φρέατος	πέσῃς, ~καὶ ἐμὲ τὴν Τύχην
[294]	λάρνακος τὸν ~κόρακα κατὰ τοῦ	βρέγματος	κατενεχθέντα ἀποκτεῖναι αὐτόν. ~Παῖς καὶ
[279]	φύσιν οὐκ ~ἔχων ἐπὶ τοῦ	σχήματος	ἀνεπλήρου τὸν πόθον, καὶ λεοντῆν
[279]	ἄνεμος γυμνοῖ μὲν αὐτὸν τοῦ	προκαλύμματος,	~φανέντα δὲ ὄνον ῥοπάλοις ἀνῄρουν
[257]	θέρους ὥρᾳ περὶ μεσημβρίαν ὑπὸ	καύματος	τρυχόμενοι, ~ὡς ἐθεάσαντο πλάτανον, ὑπὸ
[264]	αὐτὸν ἐπὶ τῇ εὐεξίᾳ τοῦ	σώματος	καὶ τῇ τῆς ~τροφῆς ἀπολαύσει.
[295]	καὶ φλεγμονὴν μέχρι βουβῶνος εἰργάσατο·	πυρετὸς	δὲ ~ἐπιγενόμενος αὐτῷ θᾶττον τοῦ
[269]	θνῄσκων ἐβόα· Ἄθλιος ἐγὼ καὶ	~ἀνόητος·	πολεμιστῶν γὰρ μὴ ὢν γονέων,
[279]	ὧν τοὺς πόνους κατήσθιεν. ~Κόσμος	ἐπείσακτος	τοῖς χρωμένοις γίνεται κίνδυνος. ~(Ὄνος
[260]	εὐχήν· τοῦ γὰρ εὑρεθέντος τὰ	~ἐκτὸς	καὶ ἐντὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι.
[260]	ἐντὸς ὧν εὗρον καὶ τὰ	~ἐκτὸς	πρὸς σὲ διανενέμημαι. Πρὸς ἄνδρα
[254]	αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον. Καὶ δὴ	ἄρκτος	αὐτοῖς ~συναντήσας τὸν μὲν ἕνα
[254]	αἱ ~συμφοραὶ δοκιμάζουσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ	ἄρκτος.	~Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν ὁδὸν
[254]	τοῖς ἀδίκοις ἐναντιοῦται. ~(Ὁδοιπόροι καὶ	ἄρκτος.	~Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν ὁδὸν
[254]	γῆς ~προσεποιεῖτο τεθνάναι. Ἡ δὲ	ἄρκτος	ἐλθοῦσα ἐπ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ
[254]	τὸ ~οὖς αὐτοῦ ἐλάλει ἡ	ἄρκτος.	Ὁ δὲ εἶπε· Τοῦτο ἔφη·
[254]	~καταβὰς ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τί ἡ	ἄρκτος	πρὸς τὸ οὖς εἴρηκεν. Ὁ
[254]	τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῦ. Ἡ δὲ	ἄρκτος	ὑπολαβοῦσα ~βεκρὸν αὐτὸν εἶναι ἀνεχώρησε·
[288]	παρὰ ~μέρος καὶ μὴ διὰ	πάντος	ἀκολουθεῖν ἐκείνῃ. Λαβοῦσα δὲ τὴν
[283]	κτίζειν φαμένου, ~εἶτα δὲ πορρωτέρω	ἀποχωρήσαντος	καὶ κρυβέντος, ὁ κορύδαλος τοῖς
[283]	εἰπόντος πόλιν κτίζειν καὶ μικρὸν	~ὑποχωρήσαντος,	πεισθεὶς τοῖς λόγοις προσῆλθε, καὶ
[253]	ἡδονῇ· Ναὶ ἀληθῶς ἥδ' ἐστί	φήσαντος,	μισήσας ~ὁ θεὸς τὴν τοσαύτην
[270]	ἐπαγγείληται. ~Τοῦ δὲ αὐτὴν ἀπολύσειν	φήσαντος,	προσαγαγοῦσα τὸν ὄνον εἴς τινα
[274]	τινι λειμῶνι ἐνέμετο. Κόρακος δὲ	~ἐπικαθίσαντος	αὐτῷ καὶ τὸ ἕλκος κρούοντος,
[273]	Τοῦ δὲ Διὸς ἐπακούσαντος καὶ	~κελεύσαντος	αὐτὸν κεραμεῖ πραθῆναι, πάλιν ἐδυσφόρει,
[273]	~ἀπεμποληθῆναι δεσπότῃ. Τοῦ δὲ Διὸς	ἐπακούσαντος	καὶ ~κελεύσαντος αὐτὸν κεραμεῖ πραθῆναι,
[260]	γὰρ εὑρεθέντος τὰ ~ἐκτὸς καὶ	ἐντὸς	πρὸς σὲ διανενέμημαι. ~Ὁ μῦθος
[260]	τὴν εὐχήν· καὶ γὰρ τὰ	ἐντὸς	ὧν εὗρον καὶ τὰ ~ἐκτὸς
[283]	~εἶτα δὲ πορρωτέρω ἀποχωρήσαντος καὶ	κρυβέντος,	ὁ κορύδαλος τοῖς ~τοῦ ἀνδρὸς
[290]	Τοῦ δ' ὄφεως μετὰ ~θάνατον	ἐκταθέντος,	ἐκεῖνος εἶπεν· Οὕτως ἔδει καὶ
[260]	Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν· τοῦ γὰρ	εὑρεθέντος	τὰ ~ἐκτὸς καὶ ἐντὸς πρὸς
[294]	περὶ τοῦ ἑαυτῆς παιδὸς νηπίου	ὄντος,	οἱ μάντεις ~προέλεγον ὅτι ὑπὸ
[283]	Τοῦ δὲ ὀρνιθοθήρα ~προσδραμόντος καὶ	συλλαβόντος	αὐτόν, ἔφη· Ὦ οὗτος, ἐὰν
[285]	αὐτοῦ τοὺς ὁμοφύλους ἐκκαλουμένου καὶ	~παραδιδόντος,	αὐτὸς ἀναιρεῖν αὐτὸν μέλλει, ἔφη·
[295]	~εἶδε τοῦτον καθ' ὕπνους ὑπὸ	λέοντος	ἀναλωθέντα. Φοβηθεὶς δὲ μή ~πως
[269]	λέων. ~Ὄνῳ ποτὲ ἀλεκτρυὼν συνεβόσκετο.	Λέοντος	δ' ἐπελθόντος τῷ ὄνῳ, ὁ
[270]	πρὸς ἀλλήλους ἐξῆλθον ἐπὶ ~ἄγραν.	Λέοντος	δὲ περιτυχόντος αὐτοῖς, ἡ ἀλώπηξ
[267]	λεοντῆν καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος	λέοντος	δορὰν περιῄει ἐκφοβῶν τὰ ἄλογα
[295]	εἶχε. Καὶ δήποτε ~πλησίον τοῦ	λέοντος	στὰς εἶπεν· Ὦ κάκιστον θηρίον,
[269]	ποτὲ ἀλεκτρυὼν συνεβόσκετο. Λέοντος δ'	ἐπελθόντος	τῷ ὄνῳ, ὁ ~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε·
[276]	ὁ κύων, τοῦ ὄνου ταῦτα	διεξιόντος,	διέκειτο· ~ἔνθεν δὴ καὶ ἔφησε
[288]	ἀπολέσῃς. ~Οὐρὰ καὶ μέλη ὄφεως.	~Δράκοντος	ἡ οὐρὰ τῇ κεφαλῇ ἐστασίασεν,
[277]	καὶ τῆς οὐρᾶς ἐπιλαβομένου ~καὶ	ἕλκοντος	πρὸς ἑαυτόν, τῆς εἰς τὰ
[283]	βρόχον ἑάλω. Τοῦ ~δὲ ὀρνιθοθήρα	ἐπιδραμόντος,	ἐκεῖνος εἶπεν· Ὦ οὗτος, εἰ
[283]	τοὺ βρόχους. Τοῦ δὲ ὀρνιθοθήρα	~προσδραμόντος	καὶ συλλαβόντος αὐτόν, ἔφη· Ὦ
[268]	καὶ πολλὰ κοπιῶντος, ~οὐδὲ ἄχυρον	λαμβάνοντος	εἰς κόρον. ~Ὅτε δ' ἐπέστη
[298]	καὶ ποῖ πορεύοιτο. Τοῦ δὲ	~εἰπόντος	αὑτὸν Ὅρκον εἶναι καὶ ἐπὶ
[253]	μηδὲ τοῦτον εἶναι τὸν οἰκεῖον	εἰπόντος,	ἐκ τρίτου ~καταβὰς ἐκεῖνον τὸν
[283]	~ἤρετο τί ποιεῖ. Τοῦ δὲ	εἰπόντος	πόλιν κτίζειν καὶ μικρὸν ~ὑποχωρήσαντος,
[256]	ταὐτὸν ὡδοιπόρουν, καὶ θἀτέρου πέλεκυν	εὑρόντος,	~ἅτερος ὁ μὴ εὑρὼν παρῄνει
[256]	ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου δὲ πέλεκυν	εὑρόντος,	ὁ ἕτερος ~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν. Ὁ
[274]	~ἐπικαθίσαντος αὐτῷ καὶ τὸ ἕλκος	κρούοντος,	ὁ ὄνος ἀλγῶν ὠγκᾶτό ~τε
[270]	ἐξῆλθον ἐπὶ ~ἄγραν. Λέοντος δὲ	περιτυχόντος	αὐτοῖς, ἡ ἀλώπηξ ὁρῶσα τὸν
[255]	δὲ αὐτῶν καί τινος ~ὑποστρέψαι	παραινοῦντος,	τουττο γὰρ σημαίνειν τὸν οἰωνόν,
[273]	~αὐτὸν πολῆσαι. Πάλιν δὲ αὐτοῦ	δυσφοροῦντος,	ἐπειδὴ καὶ πολλῷ ~πλείονα ἀχθοφορεῖν
[268]	κατεμυκτήρει, ~ὡς ἀχθοφόρου καὶ πολλὰ	κοπιῶντος,	~οὐδὲ ἄχυρον λαμβάνοντος εἰς κόρον.
[274]	δὲ ὀνηλάτου πόρρωθεν ἑστῶτος καὶ	γελῶντος,	~λύκος παριὼν ἐθεάσατο καὶ πρὸς
[277]	κρημνὸν ἐφέρετο. Τοῦ δὲ ~ὀνηλάτου	ἐπιβοῶντος·	Ἄθλιε, ποῦ φέρει; καὶ τῆς
[263]	δεσπότῃ αὐτὸν ἀπέδωκε. Τοῦ δὲ	~διερωτῶντος	εἰ οὕτως ἀξίαν αὐτοῦ τὴν
[254]	ἐκρύπτετο, ὁ δὲ ~ἕτερος μέλλων	περικατάληπτος	γίνεσθαι, πεσὼν κατὰ τοῦ ἐδάφους
[259]	ἀκούειν καὶ λέγειν θελῃς. Ὅτι	κάκιστος	βίος καὶ πονηρὸς τοῖς ~ἀνθρώποις
[298]	εἴωθα. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι	ἀδιόριστός	ἐστιν ἡ κατὰ τῶν ἀσεβῶν
[285]	τοὺς ὁμοφύλους ἐκκαλουμένου καὶ ~παραδιδόντος,	αὐτὸς	ἀναιρεῖν αὐτὸν μέλλει, ἔφη· Ἀλλὰ
[300]	φίλων αὐτοῦ δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς	αὐτὸς	ἐν ταῖς ἐνέδραις τῶν κινδύνων
[300]	ἑαυτοῦ φίλων δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς	αὐτὸς	ἐν ταῖς ἐνέδραις τῶν κινδύνων
[268]	ὡς ἀφθόνως τρεφόμενον καὶ ἐπιμελῶς,	~αὐτὸς	μηδ' ἀχύρων ἅλις ἔχων, καὶ
[282]	ἡμέρων περιστερῶν ~προσέδησεν· εἶτα ἀποστὰς	αὐτὸς	πόρρωθεν ἀπεκαραδόκει τὸ μέλλον. ~Ἀγρίων
[300]	δὲ τις κυνηγέτης ἀγρεύσας ~ἔμελλεν	αὐτὸς	τοῦ καταθῦσαι ταύτην. ~Ἡ δὲ
[271]	ῥᾴθυμον ἐπ' ἐλαχίστοις πόνοις δυσφοροῦντα,	~αὐτὸς	τοὺς πλείονας ῥᾳδίως ὑφιστάμενος. ~Ὄνος
[275]	ἄλλος ἄλλοθεν προσκρούων ~ἔθεινον, ὥστε	καὐτὸς	ὕστατ' ἐκπνέων ~ἔφη· Οἷα χρή
[286]	πρώτης τοῦ ἀδικεῖν ~ἄρξεται; ~Οὕτως	ἀτιθάσσευτός	ἐστιν ἡ πονηρία, κἂν τὰ
[272]	εἰς τὸν ὄνον εἶπεν· Ὦ	οὗτος,	ἆρά σοι οὐ ~δοκῶ δικαίως
[283]	καὶ συλλαβόντος αὐτόν, ἔφη· Ὦ	οὗτος,	ἐὰν τοιαύτας ~πόλεις κτίζῃς, οὐ
[283]	ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Ὦ	οὗτος,	εἰ τοιαύτην ~πόλιν κτίζεις, οὐ
[253]	χρυσοῦν ἀνήνεγκε πέλεκυν, καὶ εἰ	οὗτός	ἐστιν ὃν ἀπώλεσεν ~ἤρετο. Τοῦ
[255]	ἕτερος ~ὑποτυχὼν εἶπε· Καὶ πῶς	οὗτος	ἡμῖν δύναται τὰ μέλλοντα ~μαντεύεσθαι,
[271]	αὐτοῦ τῶν στεναγμῶν ἔφασαν· Ὦ	~οὗτος,	καὶ τί ἂν ἐποίησας, εἰ
[296]	ἔφερον, οὐκ ἂν φόνῳ παρεδόθην.	~Οὗτος	ὁ μῦθος λέγει· Δεῖ τοὺς
[292]	ἃ δὲ κατέφαγες. ~Ὁ μῦθος	οὗτος	πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις ἑτοίμως
[263]	ἐπελέξατο. Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι	τοιοῦτος	εἶναί τις ὑπολαμβάνεται ὁποίοις ἂν
[263]	ἐπιδέομαι πείρας· οἶδα γὰρ ὅτι	~τοιοῦτός	ἐστιν ὁποῖον ἐξ ἁπάντων τὸν
[274]	ἐσκίρτα. Τοῦ δὲ ὀνηλάτου πόρρωθεν	ἑστῶτος	καὶ γελῶντος, ~λύκος παριὼν ἐθεάσατο
[254]	δὲ ἄρκτου προσενεγκούσης αὐτῷ τὸ	~ῥύγχος	καὶ περιοσφραινομένης τὰς ἀναπνοὰς συνεῖχε·
[273]	τόν τε πηλὸν καὶ τ	ὺς	κεράμους κομίζων. ~Πάλιν οὖν ἀμεῖψαι
[258]	οὐκέτι μέγα ὡς τὸ ~πρότερον.	Ἐγγὺς	δὲ παντελῶς ἐξενεχθέντα αὐτὰ ἰδόντες
[261]	πλεονεξίαν ~κατασοφιζόμενον. ~Παῖς καὶ Τύχη.	~Ἐγγὺς	φρέατος παῖς τις ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα
[292]	ἐπ' ἀγρῷ θύοντες αἶγα τοὺς	σύνεγγυς	ἐκάλεσαν. Σὺν αὐτοῖς ~δὲ ἦν
[253]	αἰτίαν καὶ οἰκτείρας τὸν ἄνθρωπον,	καταδὺς	εἰς τὸν ~ποταμὸν χρυσοῦν ἀνήνεγκε
[291]	μᾶλλον ~βλάπτονται. ~Ὄφις πατούμενος καὶ	Ζεύς.	~Ὄφις ὑπὸ πολλῶν πατούμενος ἀνθρώπων
[273]	Δία ἐπικαλουμένου, τὸ ~τελευταῖον ὁ	Ζεὺς	παρεσκεύασεν αὐτὸν βυρσοδέψῃ πραθῆναι. Καὶ
[291]	ἐνετύγχανε περὶ ~τούτου. Ὁ δὲ	Ζεὺς	πρὸς αὐτὸν εἶπεν· Ἀλλ' εἰ
[268]	ἐδάφους. ~Ὡς οὖν ἑώρα τοῦτον	ευθὺς	ὁ ὄνος, ~μετεβάλλετο καὶ τὸν
[268]	μέσον ἐμβὰς τῶν πολεμίων ~ξιφήρης	εὐθὺς	ἔκειτο ἐπ' ἐδάφους. ~Ὡς οὖν
[275]	ἠλόησε τά σκεύη, ~δειπνοῦντα δ'	εὐθὺς	ἦλθε δεσπότην κύσων ~νώτοις ἐπεμβάς.
[275]	μέσον βαλὼν θλάσεν, ~ἅπαντα δ'	εὐθὺς	ἠλόησε τά σκεύη, ~δειπνοῦντα δ'
[296]	δ' ἐλθοῦσα πλησίον ~τούτου, ἔδακεν	εὐθὺς	τὴν ῥίνα ταύτης, ~καὶ δακὼν
[269]	νομίσας δι' αὑτὸν ~πεφευγέναι, ἐπέδραμεν	εὐθὺς	τῷ λέοντι. Ὡς δὲ πόρρω
[256]	συμβουλίας ἀδόκιμοί εἰσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ	πέλεκυς.	~Δύο ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου
[256]	βέβαιοί εἰσι φίλοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ	πέλεκυς.	~Δύο τινὲς κατὰ ταὐτὸν ὡδοιπόρουν,
[251]	ἅπασιν ἐχθραίνειν μυσίν, αὐτὴ μὴ	μῦς,	ἀλλὰ νυκτερὶς ~ἔλεγεν εἶναι, καὶ
[251]	αὐτὴ ἔλεγεν ~οὐκ ὄρνις, ἀλλὰ	μῦς	εἶναι, καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον
[254]	δένδρου ἐπυνθάνετο τί πρὸς τὸ	~οὖς	αὐτοῦ ἐλάλει ἡ ἄρκτος. Ὁ
[254]	τί ἡ ἄρκτος πρὸς τὸ	οὖς	εἴρηκεν. Ὁ δὲ ~εἶπε· Τοῦ
[265]	δὲ ἔμπορος τέχνην ἑτέραν νοήσας	σπόγγους	~ὠνησάμενος πεφορτώκεν τὸν ὄνον. Ὁ
[280]	καὶ ἐπικινδύνους προφέροντας διὰ ~γλώσσης	λόγους.	~(Ὄνος παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ.
[287]	ἐλπίσας εὑρεῖν καὶ τοῦ μικροῦ	~κέρδους	ἐστερήθη. Ὅτι τοῖς παροῦσιν ἀρκείσθω
[287]	~απεστέρηται καὶ τοῦ μικροῦ τοῦ	κέρδους.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ἔχων
[260]	πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον καὶ τοὺς	θεοὺς	διὰ πλεονεξίαν ~κατασοφιζόμενον. ~Παῖς καὶ
[260]	ἄνδρα φιλάργυρον διὰ πλεονεξίαν ~καὶ	θεοὺς	κατασοφιζόμενον ὁ λόγος εὔκαιρος. ~(Ὁδοιπόρος
[263]	ἔλαβε· καὶ εἰσαγαγὼν εἰς ~τοὺς	ἰδίους	ἐπὶ τῆς φάτνης αὐτὸν ἔστησεν.
[294]	τεταγμέναις ~ὥραις ἀναπεταννῦσα καὶ τὰς	ἐπιτηδείους	αὐτῷ τροφὰς παρεχομένη. ~Καὶ ποτε
[285]	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ τοὺς	οἰκείους	προδιδόντες οὐ μόνον ὑπὸ τῶν
[299]	εὔχου δ' αἰθρίαν ~ἡμῖν καὶ	ἡλίους	γίνεσθαι θερμοτέρους τε καὶ καθαρωτέρους,
[254]	Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τοὺς	γνησίους	τῶν φίλων αἱ ~συμφοραὶ δοκιμάζουσιν.
[268]	οὐ δεῖ τοὺς ~ἄρχοντας καὶ	πλουσίους	ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ' ἐκείνων
[268]	τὸν ἵππον ἠλέει. ~Ὅτι τοὺς	πλουσίους	καὶ ἄρχοντας οὐ δεῖ ζηλοῦν,
[266]	τυφωθείς, νομίζων αὐτὸν προσκυνεῖν τοὺς	~ἀγροίκους,	σκιρτῶν ἤμελλε τὸν θεὸν ῥίψειν.
[275]	πάσῃ, ~φάτνης ὀνείης δεσμὰ καὶ	καλοὺς	ῥήξας ~ἐς μέσον αὐλῆς ἦλθ'
[272]	τῆς ἀρχῆς, ἀλλ' ἀπὸ τοῦ	τέλους	τὴν ἑκάστου ~δοκιμάζειν διάθεσιν. ~(Ὄνος
[270]	καὶ ἀλώπηξ κοινωνίαν συνθέμενοι πρὸς	ἀλλήλους	ἐξῆλθον ἐπὶ ~ἄγραν. Λέοντος δὲ
[258]	αὐτὰ φρύγανα ὄντα ἰδόντες, πρὸς	ἀλλήλους	ἔφασαν ~ὡς ἄρα μάτην ἡμεῖς
[258]	ἰδόντες φρύγανα ~ὄντα, ἔφασαν πρὸς	ἀλλήλους·	Τὸ μηδὲν ὂν ἡμεῖς μάτην
[257]	εἰς τὴν πλάτανον ~ἔλεγον πρὸς	ἀλλήλους	ὡς ἀνωφελές ἐστιν ἀνθρώποις τοῦτο
[300]	θύσω, ὅτι τοὺς συνήθεις καὶ	φίλους	~σοι ἐνεδρεῦσαι θέλεις. Ὅτι ὁ
[300]	μᾶλλον ἐγώ σε θύσω, ~ὅτι	φίλους	σοὺς προσενεδρεῦσαι θέλεις. ~Ὁ μῦθος
[263]	ἔστησεν. Ὁ δὲ καταλιπὼν τοὺς	~ἄλλους	παρὰ τῷ ἀργοτάτῳ καὶ ἀδηφάγῳ
[283]	εἰ τοιαύτην ~πόλιν κτίζεις, οὐ	πολλοὺς	εὑρήσεις τοὺς ἐνοικοῦντας. Ὁ μῦθος
[283]	ἐὰν τοιαύτας ~πόλεις κτίζῃς, οὐ	πολλοὺς	τοὺς ἐνοικοῦντας εὑρήσεις. ~Ὁ λόγος
[299]	τῇ δὲ τῷ κηπωρῷ συνοικούσῃ	παμπόλλους	ὑετοὺς δοῖεν οἱ ~θεοί. ~Ὁ
[290]	ποιησάμενος. Ὁ μὲν ~οὖν καρκῖνος	ἁπλοῦς	ὢν τὸν τρόπον, μεταβαλέσθαι κἀκείνῳ
[285]	πολλὰ ~ὠφελούμενος παρ' αὐτοῦ τοὺς	ὁμοφύλους	ἐκκαλουμένου καὶ ~παραδιδόντος, αὐτὸς ἀναιρεῖν
[273]	τε πηλὸν καὶ τ ὺς	κεράμους	κομίζων. ~Πάλιν οὖν ἀμεῖψαι τὸν
[296]	ὁ μῦθος λέγει· Δεῖ τοὺς	φρονίμους	τὰς ῥίζας ἐκκόπτειν τῶν ~σφαλμάτων·
[272]	ὄνος ὁρῶν τὸν τοὺς ~ἀμφοῖν	γόμους	ἴσους ὄντας ἠγανάκτει καὶ ἐσχετλίαζεν,
[293]	δηλοῖ ὄτι προσέχειν δεῖ τοὺς	δυναμένους	πάντας βλάπτειν. ~Παῖς καὶ κόραξ.
[251]	μὴ ἀεὶ τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένειν	λογιζομένους	ὅτι ~οἱ τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι
[251]	μὴ τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ ἐπιμένειν,	~λογιζομένους	ὡς οἱ τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι
[268]	κατ' ~ἐκείνων φθόνον καὶ κίνδυνον	ἀναλογιζομένους	ἀγαπᾶν χρὴ τὴν ~πενίαν, ἡσυχίας
[268]	ἐκείνων φθόνον καὶ ~τὸν κίνδυνον	ἀναλογιζομένους	τὴν πενίαν ἀγαπᾶν. ~(Ὄνος ἵππον
[289]	ὑπὸ ἀμφοτέρων, ὡς ἐθεάσαντο αὐτοὺς	~μαχομένους,	ἐξῆλθον βαδίζοντες. Ἰδόντες δὲ τοὺς
[277]	ἐν ~τῷ ἀναθέματι. ~{Ὅτι} τοὺς	ἀπολλυμένους	οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ ὁ μῦθος ἐλέγχει.
[266]	~ὁμότιμος. ~{Ὅτι} κτηνώδεις ἄνδρας, τοὺς	τυφωμένους	ἐπ' ἀλλοτρίαις δόξαις ὁ ~μῦθος
[251]	ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ πάντας πολεμεῖ	πτηνούς,	~ἔφησεν αὑτὴν μὴ ὄρνεον εἶναι,
[289]	~τὴν πρὸς ἑαυτοὺς μάχην, ἐπ'	ἐκείνους	ἐτράπησαν. ~Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν
[260]	καὶ ~ἀμυγδάλων, καὶ ταύτην ἀνελόμενος,	ἐκείνους	μὲν ἔφαγε, τὰ δὲ τῶν
[279]	λέων τοὺς τῶν γεωργῶν ἐλυμαίνετο	πόνους.	Καὶ ~πνεύσας βιαιότερος ἄνεμος γυμνοῖ
[279]	ὄνον ῥοπάλοις ἀνῄρουν ὧν τοὺς	πόνους	κατήσθιεν. ~Κόσμος ἐπείσακτος τοῖς χρωμένοις
[295]	κυνηγεῖν ἐφιέμενον, ~εἶδε τοῦτον καθ'	ὕπνους	ὑπὸ λέοντος ἀναλωθέντα. Φοβηθεὶς δὲ
[251]	τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις ~τοὺς	κινδύνους	ἐκφεύγουσιν. ~(Νυκτερὶς καὶ γαλαῖ. ~Νυκτερὶς
[280]	μῦθος πρὸς τοὺς σκληροὺς καὶ	ἐπικινδύνους	προφέροντας διὰ ~γλώσσης λόγους. ~(Ὄνος
[265]	βαστάζων. ~Μικρέμπορός τις ὄνον ἔχων	εὐώνους	ἅλας ἠγόρασε καὶ σφοδρῶς τὸν
[259]	ψεῦδος· νῦν δὲ εἰς ~πάντας	ἀνθρώπους	ἐστίν, ~ἐάν τι ἀκούειν καὶ
[252]	τῆς ~ῥάμνον καὶ καταφάγοι τὰς	κέδρους	τοῦ Λιβάνου. ~Ξυλευόμενος καὶ Ἑρμῆς.
[251]	καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις καὶ τοὺς	σφοδροὺς	~τῶν κινδύνων ἐκφεύγουσιν. ~Ξύλα καὶ
[257]	φίλοι. ~Ὁδοιπόροι καὶ πλάτανος. ~Ὁδοιπόροι	θέρους	ὥρᾳ περὶ μεσημβρίαν ὑπὸ καύματος
[282]	ἐπειρᾶτο. Τῶν δὲ αἰτιωμένων τὰς	~ἡμέρους,	εἴγε ὁμόφυλοι οὖσαι αὐταῖς τὸν
[265]	~ἀκόπως. Ὁ δὲ ἔμπορος πάλιν	ἑτέρους	ἦλθεν ἀγοράσων καὶ πλεῖον ἢ
[299]	αἰθρίαν ~ἡμῖν καὶ ἡλίους γίνεσθαι	θερμοτέρους	τε καὶ καθαρωτέρους, ὡς ἂν
[273]	δηλοῖ ὅτι ~τότε μάλιστα τοὺς	προτέρους	δεσπότας οἱ οἰκέται ποθοῦσιν, ὅταν
[299]	ἡλίους γίνεσθαι θερμοτέρους τε καὶ	καθαρωτέρους,	ὡς ἂν ~θᾶττον οἱ κέραμοι
[280]	τρώγεις; ~Ὁ μῦθος πρὸς τοὺς	σκληροὺς	καὶ ἐπικινδύνους προφέροντας διὰ ~γλώσσης
[253]	Ὁ δὲ παραγενόμενος πρὸς ~τοὺς	ἑταίρους	τὰ συμβάντα αὐτοῖς διεξελήλυθεν· ὧν
[280]	ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἀκανθώδεις	παλιούρους	ἔσθιε. Τοῦτον δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ
[280]	προφέροντας διὰ ~γλώσσης λόγους. ~(Ὄνος	παλιούρους	ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἀκανθώδεις
[280]	τοῖς χρωμένοις γίνεται κίνδυνος. ~(Ὄνος	παλιούρους	ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος παλιούρων
[300]	ἐγώ σε θύσω, ~ὅτι φίλους	σοὺς	προσενεδρεῦσαι θέλεις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[272]	ὁρῶν τὸν τοὺς ~ἀμφοῖν γόμους	ἴσους	ὄντας ἠγανάκτει καὶ ἐσχετλίαζεν, εἴγε
[266]	ὄνος τυφωθείς, νομίζων αὐτὸν προσκυνεῖν	τοὺς	~ἀγροίκους, σκιρτῶν ἤμελλε τὸν θεὸν
[263]	αὐτὸν ἔστησεν. Ὁ δὲ καταλιπὼν	τοὺς	~ἄλλους παρὰ τῷ ἀργοτάτῳ καὶ
[272]	δὴ ὁ ὄνος ὁρῶν τὸν	τοὺς	~ἀμφοῖν γόμους ἴσους ὄντας ἠγανάκτει
[277]	νίκην ἐν ~τῷ ἀναθέματι. ~{Ὅτι}	τοὺς	ἀπολλυμένους οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ ὁ μῦθος
[268]	μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐ δεῖ	τοὺς	~ἄρχοντας καὶ πλουσίους ζηλοῦν, ἀλλὰ
[298]	αὑτὸν Ὅρκον εἶναι καὶ ἐπὶ	τοὺς	ἀσεβεῖς βαδίζειν, ἐκ ~δευτέρου ἠρώτα
[254]	~παραμένουσιν. Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι	τοὺς	γνησίους τῶν φίλων αἱ ~συμφοραὶ
[293]	μῦθος δηλοῖ ὄτι προσέχειν δεῖ	τοὺς	δυναμένους πάντας βλάπτειν. ~Παῖς καὶ
[283]	τοιαύτας ~πόλεις κτίζῃς, οὐ πολλοὺς	τοὺς	ἐνοικοῦντας εὑρήσεις. ~Ὁ λόγος δηλοῖ
[283]	~πόλιν κτίζεις, οὐ πολλοὺς εὑρήσεις	τοὺς	ἐνοικοῦντας. Ὁ μῦθος δηλοῖ ~ὅτι
[253]	ἐδωρήσατο. Ὁ δὲ παραγενόμενος πρὸς	~τοὺς	ἑταίρους τὰ συμβάντα αὐτοῖς διεξελήλυθεν·
[260]	μῦθος πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον καὶ	τοὺς	θεοὺς διὰ πλεονεξίαν ~κατασοφιζόμενον. ~Παῖς
[263]	αὐτὸν ἔλαβε· καὶ εἰσαγαγὼν εἰς	~τοὺς	ἰδίους ἐπὶ τῆς φάτνης αὐτὸν
[251]	οἱ τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις	~τοὺς	κινδύνους ἐκφεύγουσιν. ~(Νυκτερὶς καὶ γαλαῖ.
[269]	φθεγξαμένου καταπτήξας (φασὶ γὰρ ~πτύρεσθαι	τοὺς	λέοντας πρὸς τὰς τῶν ἀλεκτρυόνων
[289]	~μαχομένους, ἐξῆλθον βαδίζοντες. Ἰδόντες δὲ	τοὺς	μύας, τότε ἀφέντες ~τὴν πρὸς
[285]	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ	τοὺς	οἰκείους προδιδόντες οὐ μόνον ὑπὸ
[285]	εἴγε πολλὰ ~ὠφελούμενος παρ' αὐτοῦ	τοὺς	ὁμοφύλους ἐκκαλουμένου καὶ ~παραδιδόντος, αὐτὸς
[257]	ἀτυχεῖς εἰσιν ὡς καὶ εὐεργετοῦντες	~τοὺς	πέλας ἐπὶ τῇ χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι.
[271]	ἐπ' ἐλαχίστοις πόνοις δυσφοροῦντα, ~αὐτὸς	τοὺς	πλείονας ῥᾳδίως ὑφιστάμενος. ~Ὄνος καὶ
[268]	καὶ τὸν ἵππον ἠλέει. ~Ὅτι	τοὺς	πλουσίους καὶ ἄρχοντας οὐ δεῖ
[279]	δὲ ὄνον ῥοπάλοις ἀνῄρουν ὧν	τοὺς	πόνους κατήσθιεν. ~Κόσμος ἐπείσακτος τοῖς
[273]	μῦθος δηλοῖ ὅτι ~τότε μάλιστα	τοὺς	προτέρους δεσπότας οἱ οἰκέται ποθοῦσιν,
[273]	λόγος δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα	τοὺς	πρώτους δεσπότας οἱ οἰκέται ~ποθοῦσιν,
[280]	καὶ τρώγεις; ~Ὁ μῦθος πρὸς	τοὺς	σκληροὺς καὶ ἐπικινδύνους προφέροντας διὰ
[292]	~Βοτῆρες ἐπ' ἀγρῷ θύοντες αἶγα	τοὺς	σύνεγγυς ἐκάλεσαν. Σὺν αὐτοῖς ~δὲ
[300]	τοῦτο μᾶλλόν σε θύσω, ὅτι	τοὺς	συνήθεις καὶ φίλους ~σοι ἐνεδρεῦσαι
[251]	τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις καὶ	τοὺς	σφοδροὺς ~τῶν κινδύνων ἐκφεύγουσιν. ~Ξύλα
[266]	ὑπάρχεις ~ὁμότιμος. ~{Ὅτι} κτηνώδεις ἄνδρας,	τοὺς	τυφωμένους ἐπ' ἀλλοτρίαις δόξαις ὁ
[279]	καὶ λεοντῆν ~περικείμενος, οἷα λέων	τοὺς	τῶν γεωργῶν ἐλυμαίνετο πόνους. Καὶ
[296]	~Οὗτος ὁ μῦθος λέγει· Δεῖ	τοὺς	φρονίμους τὰς ῥίζας ἐκκόπτειν τῶν
[299]	δὲ τῷ κηπωρῷ συνοικούσῃ παμπόλλους	ὑετοὺς	δοῖεν οἱ ~θεοί. ~Ὁ μῦθος
[262]	τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν, ἔφη τότε	~αὐτοὺς	ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς κακοπαθείας, ὅταν οὐροῦντες
[289]	~καταναλισκόμενοι ὑπὸ ἀμφοτέρων, ὡς ἐθεάσαντο	αὐτοὺς	~μαχομένους, ἐξῆλθον βαδίζοντες. Ἰδόντες δὲ
[289]	μύας, τότε ἀφέντες ~τὴν πρὸς	ἑαυτοὺς	μάχην, ἐπ' ἐκείνους ἐτράπησαν. ~Οὕτω
[289]	ἐν ταῖς τῶν δημαγωγῶν στάσεσιν	~ἑαυτοὺς	παρεισβάλλοντες λανθάνουσιν αὐτοὶ ἑκατέρων ~παρανάλωμα
[270]	κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι πολλάκις καὶ	~ἑαυτοὺς	συναπολλύντες. ~Ὄνος καὶ βάτραχοι. ~Ὄνος
[274]	κἂν ~αὐτὸ μόνον ὀφθῶμεν, διωκόμεθα,	τούτους	δὲ καὶ προσιόντας ~προσγελῶσιν. ~Ὁ
[273]	δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα τοὺς	πρώτους	δεσπότας οἱ οἰκέται ~ποθοῦσιν, ὅταν
[254]	περικατάληπτος γίνεσθαι, πεσὼν κατὰ τοῦ	ἐδάφους	~τὸν νεκρὸν προσεποιεῖτο. Τῆς δὲ
[268]	πολεμίων ~ξιφήρης εὐθὺς ἔκειτο ἐπ'	ἐδάφους.	~Ὡς οὖν ἑώρα τοῦτον ευθὺς
[283]	~ἐσθίων ἔλαθεν ἐμπεσὼν εἰς τοὺ	βρόχους.	Τοῦ δὲ ὀρνιθοθήρα ~προσδραμόντος καὶ
[275]	ἡμέρας δ' ὕλην ~ἦγεν ἀφ'	ὕψους,	ἐξ ἀγροῦ δ' ὅσον χρεία.
[276]	ὁ κύων· Βάλε κατὰ γῆς,	ὡς	ἀδόκιμον πάντη, φίλε, ~τυγχάνον. ~Ὄνος
[299]	γίνεσθαι θερμοτέρους τε καὶ καθαρωτέρους,	ὡς	ἂν ~θᾶττον οἱ κέραμοι ψύχοιντο.
[257]	τὴν πλάτανον ~ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους	ὡς	ἀνωφελές ἐστιν ἀνθρώποις τοῦτο ~ἄκαρπον
[269]	αὐτοῦ, εἴγε ἀλεκτρυόνα ~ἐφοβήθη, ἐξῆλθεν	ὡς	ἀποδιώξων αὐτόν. Ὁ δέ, ὡς
[258]	ὄντα ἰδόντες, πρὸς ἀλλήλους ἔφασαν	~ὡς	ἄρα μάτην ἡμεῖς τὸ μηδὲν
[268]	ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος ἵππον ἐμακάριζεν,	ὡς	ἀφθόνως τρεφόμενον καὶ ἐπιμελῶς, ~αὐτὸς
[285]	~ἔμελλε. Τοῦ δὲ αἰτιωμένου αὐτὸν	ὡς	ἀχάριστον, εἴγε πολλὰ ~ὠφελούμενος παρ'
[268]	~αὑτοῦ δὲ τύχην ὄνος κατεμυκτήρει,	~ὡς	ἀχθοφόρου καὶ πολλὰ κοπιῶντος, ~οὐδὲ
[296]	πράττων ὁ παῖς συχνάκις ἄγει.	~Ὡς	γοῦν ηὔξανεν ὁ νεανίας ἔτει,
[269]	~πεφευγέναι, ἐπέδραμεν εὐθὺς τῷ λέοντι.	Ὡς	δὲ πόρρω τοῦτον ~ἐδίωξεν, ἔνθα
[254]	ἕτερος τοῦτο ποιῆσαι μὴ δυνηθείς,	ὡς	ἔγνω ~ἑαυτὸν μέλλοντα κυριευθῆναι ὑπὸ
[289]	μύες ἀεὶ ~καταναλισκόμενοι ὑπὸ ἀμφοτέρων,	ὡς	ἐθεάσαντο αὐτοὺς ~μαχομένους, ἐξῆλθον βαδίζοντες.
[257]	περὶ μεσημβρίαν ὑπὸ καύματος τρυχόμενοι,	~ὡς	ἐθεάσαντο πλάτανον, ὑπὸ ταύτην καταντήσαντες
[298]	Γενόμενος δὲ κατὰ τὰς πύλας,	ὡς	ἐθεάσατό τινα χωλὸν ~ἐξιόντα, ἐπυνθάνετο
[269]	ἀλεκτρυὼν ἦσαν. Λέων δὲ λιμώττων,	ὡς	~ἐθεάσατο τὸν ὄνον, οἷός τε
[275]	δὲ κινδύνου ~θεράποντες ἐν μέσῳ	ὡς	εἶδον, ᾖξαν, ~κρανείαις δὲ ἄλλος
[295]	πατρὸς τῇδε τῇ οἰκίᾳ κατεκλείσθην,	ὡς	ἐν ~φρουρᾷ· τί σοι ποιήσω;
[260]	οἰόμενος ἀργύριον εἶναι. Ἐκτινάξας δέ,	ὡς	~εὗρε τὰ ἐνόντα, ταῦτα καταφαγὼν
[258]	~Ὁδοιπόροι κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες,	ὡς	ἦλθον ἐπί τινα σκοπιάν, ~ἐνθένδε
[267]	τὸν ὄνον· ~Ἀλλ' εὖ ἴσθι	ὡς	καὶ ἐγὼ ἄν σε ἐφοβήθην,
[257]	τῶν ἀνθρώπων τινὲς ἀτυχεῖς εἰσιν	ὡς	καὶ εὐεργετοῦντες ~τοὺς πέλας ἐπὶ
[271]	φέρων λίμνην διέβαινεν· ὀλισθὼν δέ,	ὡς	~κατέπεσεν, ἐξαναστῆναι μὴ δυνάμενος ὠδύρετό
[269]	ὡς ἀποδιώξων αὐτόν. Ὁ δέ,	ὡς	μακρὰν ἐγένετο, ~κατέφαγεν αὐτόν. ~Ὄνος
[258]	ναῦν ~εἶναι μεγάλην. Διὸ προσέμενον	ὡς	μέλλουσαν προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ ~δὲ ὑπὸ
[258]	~μεγάλην ᾠήθησαν. Διὸ δὴ προσέμενον,	ὡς	μελλούσης αὐτῆς ~προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ δὲ
[251]	τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ ἐπιμένειν, ~λογιζομένους	ὡς	οἱ τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις
[273]	δεσπόταις μένειν· ~οὗτ ς γάρ,	ὡς	ὁρῶ, καὶ τὸ δέρμα μου
[298]	~ὑπολαβὼν ἔφη· Ἀλλ' εὖ ἴσθι	ὡς,	ὅταν μέλλῃ τις ἀνιᾶσαί με,
[251]	τῆς σωτηρίας. Τῆς δὲ λεγούσης	ὡς	οὐ ~δύναται αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει
[263]	ἀργοτάτῳ καὶ ἀδηφάγῳ ἔστη. Καὶ	ὡς	οὐδὲν ἐποίει, ~δήσας καὶ ἀπαγαγὼν
[268]	~ξιφήρης εὐθὺς ἔκειτο ἐπ' ἐδάφους.	~Ὡς	οὖν ἑώρα τοῦτον ευθὺς ὁ
[284]	γάρ μου καὶ τὴν χροιὰν	ὡς	ὀυχ ὁμοία ἐκείναις. Ὁ ~δὲ
[298]	αὐτοῦ ~ἐπὶ κρημνόν, ᾐτιᾶτο αὐτὸν	ὡς	προειπὼν αὐτῷ διὰ τριάκοντα ἐτῶν
[265]	τὸν ὄνον. Ὁ δὲ ὄνος,	ὡς	προσῆλθε τῷ ~ῥείθρῳ, ἑκὼν κατέπεσε·
[299]	χρησαμένη καὶ πρὸς ἐκείνην ~ἤκουσεν	ὡς·	Τὰ μὲν ἄλλα καλῶς ἡμῖν,
[258]	ὑπολαμβάνοντες πλοῖον εἶναι οὐκέτι μέγα	ὡς	τὸ ~πρότερον. Ἐγγὺς δὲ παντελῶς
[299]	δ' ὑετῶν ἡμῖν γενέσθαι ~φοράν,	ὡς	τοῖς λαχάνοις ἐξ ἀρδείας αὔξησις
[276]	φημί, καὶ κριθῆς ~καὶ ἀχύρου.	Ἀηδῶς	οὖν ὁ κύων, τοῦ ὄνου
[254]	τῶν φίλων οἵτινες ἐν καιρῷ	περιστάσεως	~οὐ περιμένουσι βοηθῆσαι τοῖς φίλοις.
[288]	ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Οὐρὰ καὶ μέλη	ὄφεως.	~Δράκοντος ἡ οὐρὰ τῇ κεφαλῇ
[290]	τε πιέσας, φονεύει. Τοῦ δ'	ὄφεως	μετὰ ~θάνατον ἐκταθέντος, ἐκεῖνος εἶπεν·
[286]	προδίδονται. ~Ὄρνις καὶ χελιδών. ~Ὄρνις	ὄφεως	ὠὰ εὑροῦσα, ταῦτα ἐπιμελῶς ἐθέρμαινε
[253]	οἰκεῖον ἀνήνεγκε. Τοῦ δὲ τοῦτον	ἀληθῶς	εἶναι ~τὸν ἀπολωλότα φαμένου, Ἑρμῆς
[253]	Τοῦ δὲ σὺν ἡδονῇ· Ναὶ	ἀληθῶς	ἥδ' ἐστί φήσαντος, μισήσας ~ὁ
[272]	οὗτος, ἆρά σοι οὐ ~δοκῶ	δικαίως	τῆς διπλῆς τροφῆς ἀξιωθῆναι; Ἀτὰρ
[299]	ἐκ τῶν ἰδίων ἔχουσι χαρίζεσθαι,	ῥᾳδίως	τοῖς ~αἰτοῦσι τὰ τῶν ἄλλων
[271]	πόνοις δυσφοροῦντα, ~αὐτὸς τοὺς πλείονας	ῥᾳδίως	ὑφιστάμενος. ~Ὄνος καὶ ἡμίονος ἐξ
[281]	καὶ τοῖς ἐχθροῖς ὠφελεῖν ~πειρωμένοις	δολίως	ἀνταμοιβὴν κακὴν παρέσχον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ
[253]	αἰτίαν μαθὼν τοῦ θρήνου, ~καταβὰς	ὁμοίως	χρυσῆν ἀξίνην ἐξήνεγκε καὶ ἤρετο
[288]	Λαβοῦσα δὲ τὴν ~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε	κακῶς	ἀπήλλαττε ἀνοίᾳ πορευομένη καὶ τὴν
[261]	ὅτι πολλάκις σφαλλόμενοι καὶ πράττοντες	κακῶς	~περιπίπτομεν κινδύνοις καὶ μεμφόμεθα τὴν
[268]	ὁ ἵππος πληγεὶς ἔκειτο. Ταῦτα	ἑωρακὼς	ὁ ὄνος τὸν ~ἵππον μεταβαλλόμενος
[276]	τὸ ~γραμμάτιον διεξελθὼν καὶ μηδὲν	εὑρηκὼς	ὧν ὁ κύων ἐζήτει, ~ἀντέφησεν
[299]	Τὰ μὲν ἄλλα, μῆτερ, ἔφη,	καλῶς·	εὔχου δ' ὑετῶν ἡμῖν γενέσθαι
[299]	~ἤκουσεν ὡς· Τὰ μὲν ἄλλα	καλῶς	ἡμῖν, ὦ μῆτερ, ἔχει· εὔχου
[268]	ἐμακάριζεν, ὡς ἀφθόνως τρεφόμενον καὶ	ἐπιμελῶς,	~αὐτὸς μηδ' ἀχύρων ἅλις ἔχων,
[286]	~Ὄρνις ὄφεως ὠὰ εὑροῦσα, ταῦτα	ἐπιμελῶς	ἐθέρμαινε καὶ μετὰ τὸ ~θερμᾶναι
[258]	ὡς τὸ ~πρότερον. Ἐγγὺς δὲ	παντελῶς	ἐξενεχθέντα αὐτὰ ἰδόντες φρύγανα ~ὄντα,
[275]	εὐρύθμως παίζων ~τὸν δεσπότην περιέσκαιρε	ποικίλως·	~ἐκεῖνος δ' αὐτὸν κατεῖχε ἐν
[265]	καὶ, ~λυθέντων τῶν ἁλῶν, ἠλαφρύνθη,	εὐκόλως	δὲ ἠγέρθη καὶ περιεπάτει ~ἀκόπως.
[275]	εἰώθει· ~κύων δὲ χαρίεις ὤν,	εὐρύθμως	παίζων ~τὸν δεσπότην περιέσκαιρε ποικίλως·
[292]	οὗτος πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις	ἑτοίμως	τὰ ἀλλότρια ~λαμβάνων, ὅταν ἀπαιτηθῇ
[284]	εἰλήφει καὶ πελαργόν. Ὁ ~δὲ	θερμῶς	ἠντιβόλει τοῦ ἀφεθῆναι· Οὐ γάρ
[268]	μακαρίζων. ~Ὄνος ἵππον ἐμακάριζεν, ὡς	ἀφθόνως	τρεφόμενον καὶ ἐπιμελῶς, ~αὐτὸς μηδ'
[254]	καὶ τὴν ἀκοήν. Ὁ ~δὲ	εὐτόνως	κατεῖχε τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῦ. Ἡ
[299]	τά τε ἄλλα ὡμίλει, καὶ	πῶς	ἔχοι διηρώτα. Ἡ ~δέ· Τὰ
[287]	τὴν δὲ ἀπληστίαν ~φεῦγε, μή	πως	καὶ ὅ ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Οὐρὰ
[261]	~Ἀνάστα καὶ ἄπελθε ἐντεῦθεν, μή	πως	κάτωθεν τοῦ φρέατος πέσῃς, ~καὶ
[295]	λέοντος ἀναλωθέντα. Φοβηθεὶς δὲ μή	~πως	ὁ ὄνειρος ἀληθεύσῃ, οἴκημα κάλλιστον
[255]	οἰωνόν, ἕτερος ~ὑποτυχὼν εἶπε· Καὶ	πῶς	οὗτος ἡμῖν δύναται τὰ μέλλοντα
[280]	Τοῦτον δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ εἶπεν·	~Πῶς	οὕτω τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ τὸ
[280]	εἶδεν ἀλώπηξ, κερτομοῦσα δ' εἰρήκει·	~Πῶς	οὕτως ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ
[251]	συλληφθεῖσα ὑπὸ ἑτέρας γαλῆς ἐδεῖτο	ὅπως	~μὴ θύσῃ αὐτήν. Τῆς δὲ
[281]	~ποδός μου πρῶτον τὸν σκόλοπα,	ὅπως	μὴ μετὰ πόνου θνήξωμαι. Ὁ
[300]	~Ἔασόν με ζῆν, κυνηγέτα περδίκων,	~ὅπως	σοι κἀγὼ πέρδιξ πολλὰς προσάξω.
[296]	ἁμαρτημάτων καὶ τῶν ἄλλων ~κακῶν,	ὅπως	τῆς ῥίζης κοπείσης οἱ κλάδοι
[273]	δὲ ~ἐκακοπάθει, ηὔξατο τῷ Διὶ	ὅπως	τοῦ κηπουροῦ αὐτὸν ἀπαλλάξας ~ἑτέρῳ
[265]	εὐκόλως δὲ ἠγέρθη καὶ περιεπάτει	~ἀκόπως.	Ὁ δὲ ἔμπορος πάλιν ἑτέρους
[265]	ἔχων εὐώνους ἅλας ἠγόρασε καὶ	σφοδρῶς	τὸν ~ὄνον ἐφόρτωσεν. Ὁ δὲ
[294]	τὸ πόμα ἐπιθείσης, ὁ παῖς	~ἀπροφυλάκτως	παρέκυψεν. Οὕτω τε συνέβη τῆς
[295]	μετέστησεν. Ὁ δὲ λέων καὶ	~οὕτως	ἀνῄρηκε τὸν παῖδα, μηδὲν τῷ
[300]	προσάξω. ~Ὁ δὲ πρὸς αὐτὴν	οὕτως	ἀνταπεκρίθη· ~Διὰ γὰρ τοῦτο μᾶλλον
[263]	ἀπέδωκε. Τοῦ δὲ ~διερωτῶντος εἰ	οὕτως	ἀξίαν αὐτοῦ τὴν δοκιμασίαν ἐποιήσατο,
[280]	ἀλώπηξ, κερτομοῦσα δ' εἰρήκει· ~Πῶς	οὕτως	ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ ~σκληρὸν
[286]	σοῦ πρώτης τοῦ ἀδικεῖν ~ἄρξεται;	~Οὕτως	ἀτιθάσσευτός ἐστιν ἡ πονηρία, κἂν
[251]	ὄρνις, ἀλλὰ μῦς εἶναι, καὶ	οὕτως	ἀφείθη. Ὕστερον δὲ πάλιν ~πεσοῦσα
[251]	ὄρνεον εἶναι, ἀλλὰ μῦν, καὶ	οὕτως	ἀφείθη. Ὕστερον ~δὲ πεσοῦσα πάλιν
[292]	ἀλλότρια ~λαμβάνων, ὅταν ἀπαιτηθῇ ταῦτα,	οὕτως	ἄχθεται ὥσπερ ἐὰν οἴκοθεν ~ταῦτα
[300]	ταύτην. ~Ἡ δὲ ἐθρήνει ταῦτα	οὕτως	βοῶσα· ~Ἔασόν με ζῆν, κυνηγέτα
[290]	μετὰ ~θάνατον ἐκταθέντος, ἐκεῖνος εἶπεν·	Οὕτως	ἔδει καὶ πρόσθεν εὐθὺν ~καὶ
[267]	ἐφοβήθην, εἰ μὴ ὀγκωμένου ἤκουσα.	~Οὕτως	ἔνιοι τῶν ἀπαιδεύτων τοῖς ἔξωθεν
[270]	πρῶτον τὴν ἀλώπεκα συνέλαβεν, εἶθ'	οὕτως	ἐπὶ τὸν ὄνον ~ἐτράπη. ~Οὕτως
[271]	~ἡμεῖς, ὅτε πρὸς ὀλίγον πεσὼν	οὕτως	ὀδύρῃ; Τούτῳ τῷ λόγῳ χρήσαιτο
[270]	οὕτως ἐπὶ τὸν ὄνον ~ἐτράπη.	~Οὕτως	οἱ τοῖς κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι
[278]	ἐπελάθετο καὶ τῆς οἰκείας φωνῆς.	~Οὕτως	οἱ τῶν παρὰ φύσιν ἐπιθυμοῦντες
[264]	κακῶν μεγάλων τὴν ~ἀφθονίαν ἔχεις.	Οὕτως	οὐκ ἔστι ζηλωτὰ τὰ μετὰ
[269]	ἐπίτηδες ~τοῖς ἐχθροῖς ἐπιτίθενται, καὶ	οὕτως	ὑπ' ἐκείνων ἀπόλλυνται. ~(Ὄνος καὶ
[298]	παράληκτον ποιεῖς ~τὸν λυπούμενον. ~Παρακαταθήκην	εἰληφὼς	καὶ Ὅρκος. ~Παρακαταθήκην τις λαβὼν
[262]	~Ὄνοι ποτὲ ἀχθόμενοι ἐπὶ τῷ	συνεχῶς	ἀχθοφορεῖν καὶ ταλαιπωρεῖν ~πρέσβεις ἔπεμψαν