Fables
[292]	εἶπεν· Οὐχὶ τὰ ~σά, τέκνον,	ἃ	δὲ κατέφαγες. ~Ὁ μῦθος οὗτος
[278]	τῶν παρὰ φύσιν ἐπιθυμοῦντες καὶ	ἃ	ἔχουσι δυστυχοῦσι. ~Ὄνος νομιζόμενος λέων
[258]	~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες πλοῖον εἶναι οὐκέτι	μέγα	ὡς τὸ ~πρότερον. Ἐγγὺς δὲ
[292]	σπλάγχνα. ~Βοτῆρες ἐπ' ἀγρῷ θύοντες	αἶγα	τοὺς σύνεγγυς ἐκάλεσαν. Σὺν αὐτοῖς
[273]	κηπουρός. ~Ὄνος κηπουρῷ δουλεύων, ἐπειδὴ	ὀλίγα	μὲν ἔσθιε, πολλὰ δὲ ~ἐκακοπάθει,
[273]	κηπουρός. ~Ὄνος ὑπηρετούμενος κηπωρῷ, ἐπειδὴ	ὀλίγα	μὲν ἤσθιε, πλεῖστα δ' ~ἐμόχθει,
[267]	λέοντος δορὰν περιῄει ἐκφοβῶν τὰ	ἄλογα	ζῷα. ~Καὶ δὴ θεασάμενος ἀλώπεκα
[295]	λέων καὶ ~οὕτως ἀνῄρηκε τὸν	παῖδα,	μηδὲν τῷ τοῦ πατρὸς ὠφεληθέντα
[276]	ὄνος λαβὼν καὶ ἀναρρήξας τὴν	~σφραγῖδα	καὶ ἀναπτύξας, διεξῄει εἰς ἐπήκοον
[263]	Ἀλλ' ἔγωγε οὐδὲν ἐπιδέομαι πείρας·	οἶδα	γὰρ ὅτι ~τοιοῦτός ἐστιν ὁποῖον
[284]	ἐκείναις. Ὁ ~δὲ ἔφη· Οὐκ	οἶδα	τί λέγεις. Ἔγωγε σὺν αὐταῖς
[251]	~ἑαυτὴν μὴ μῦν εἶναι, ἀλλὰ	νυκτερίδα,	καὶ πάλιν ἀπελύθη. Οὕτω τε
[252]	ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ με εἰς	βασιλέα	ἐφ' ~ὑμῶν, δεῦτε ὑπόστητε ἐν
[252]	ἐπορεύθη τοῦ χειροτονῆσαι ἐφ' ἑαυτῶν	βασιλέα	καὶ εἶπαν ~τῇ ἐλαίᾳ· Βασίλευσον
[287]	εἶχεν, ~ἥτις ἔτικτεν ἀεὶ ὠὰ	χρυσέα.	~Ὁ δὲ νομίσας χρυσὸν ἔνδον
[274]	οἵ, κἂν ~αὐτὸ μόνον ὀφθῶμεν,	διωκόμεθα,	τούτους δὲ καὶ προσιόντας ~προσγελῶσιν.
[261]	πράττοντες κακῶς ~περιπίπτομεν κινδύνοις καὶ	μεμφόμεθα	τὴν τύχην. ~Ὄνοι πρὸς τὸν
[258]	μάτην ἡμεῖς τὸ μηδὲν ὂν	προσεδεχόμεθα.	Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ~τῶν
[258]	Τὸ μηδὲν ὂν ἡμεῖς μάτην	~προσεδεχόμεθα.	~Οὑτω καὶ τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι
[287]	τὴν ~ἀπληστίαν φευγέτω. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος.	~Ὄρνιθα	δέ τις πάνυ καλλίστην εἶχεν,
[262]	ἀπ' ἐκείνου καὶ ~μέχρι νῦν	ἔνθα	ἂν ἀλλήλων οὖρον ἴδωσιν, ἐνταῦθα
[269]	Ὡς δὲ πόρρω τοῦτον ~ἐδίωξεν,	ἔνθα	μηκέτι ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο
[254]	ἀνέβη ἐπί τι δένδρον καὶ	ἐνταῦθα	ἐκρύπτετο, ὁ δὲ ~ἕτερος μέλλων
[262]	ἔνθα ἂν ἀλλήλων οὖρον ἴδωσιν,	ἐνταῦθα	καὶ αὐτοὶ ~περιιστάμενοι οὐροῦσιν. ~Ὁ
[289]	τινι οἰκίᾳ ἐμάχοντο. Οἱ δὲ	ἐνταῦθα	μύες ἀεὶ ~καταναλισκόμενοι ὑπὸ ἀμφοτέρων,
[273]	προτέροις δεσπόταις ἀχθοφοροῦντα ~λιμώττειν ἢ	ἐνταῦθα	παραγενέσθαι, ὅπου, ἐὰν ἀποθάνω, οὐδὲ
[271]	τί ἂν ἐποίησας, εἰ τοσοῦτον	ἐνταῦθα	χρόνον διέτριβες ὅσον ~ἡμεῖς, ὅτε
[298]	ἀνιᾶσαί με, καὶ ~αὐθημερὸν ἐπιφοιτᾶν	εἴωθα.	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι ἀδιόριστός
[281]	Ὁ δὲ λύκος ἔφη· Οἴμοι,	δίκαια	πάσχω, ὅτι ~μάγειρος εἶναι μαθὼν
[252]	ἡμῶν. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ	ἐλαία·	Ἀφεῖσα τὴν ~πιότητά μου ἣν
[252]	ἑαυτῶν βασιλέα καὶ εἶπαν ~τῇ	ἐλαίᾳ·	Βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν. Καὶ εἶπεν
[252]	~τῶν κινδύνων ἐκφεύγουσιν. ~Ξύλα καὶ	ἐλαία.	~Ξύλα ποτὲ ἐπορεύθη τοῦ χειροτονῆσαι
[298]	Καὶ ὃς ~οὐδὲν μελλήσας τῇ	ὑστεραίᾳ	ὄμοσε μὴ εἰληφέναι τὴν ~παρακαταθήκην.
[286]	δὲ θεασαμένη αὐτὴν ἔφη· Ὦ	ματαία,	τί ~ταῦτα ἀνατρέφεις ἅπερ, ἂν
[300]	δὲ πρὸς αὐτὴν οὕτως ἀνταπεκρίθη·	~Διὰ	γὰρ τοῦτο μᾶλλον ἐγώ σε
[280]	τοὺς σκληροὺς καὶ ἐπικινδύνους προφέροντας	διὰ	~γλώσσης λόγους. ~(Ὄνος παλιούρους ἐσθίων
[273]	~πλείονα ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο, καὶ τὸν	Δία	ἐπικαλουμένου, τὸ ~τελευταῖον ὁ Ζεὺς
[262]	ταλαιπωρεῖν ~πρέσβεις ἔπεμψαν πρὸς τὸν	Δία,	λύσιν τινὰ αἰτούμενοι τῶν πόνων.
[262]	τὴν τύχην. ~Ὄνοι πρὸς τὸν	Δία.	~Ὄνοι ποτὲ ἀχθόμενοι ἐπὶ τῷ
[288]	ἡγεῖσθαι παρὰ ~μέρος καὶ μὴ	διὰ	πάντος ἀκολουθεῖν ἐκείνῃ. Λαβοῦσα δὲ
[260]	σὲ διανενέμημαι. Πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον	διὰ	πλεονεξίαν ~καὶ θεοὺς κατασοφιζόμενον ὁ
[260]	ἄνδρα φιλάργυρον καὶ τοὺς θεοὺς	διὰ	πλεονεξίαν ~κατασοφιζόμενον. ~Παῖς καὶ Τύχη.
[259]	~Ἡ δὲ ἔφη· Ἀλήθεια. καὶ	διὰ	ποίαν αἰτίαν τὴν πόλιν ἀφεῖσα
[298]	ἀσεβεῖς βαδίζειν, ἐκ ~δευτέρου ἠρώτα	διὰ	πόσου χρόνου ἐπιφοιτᾶν ταῖς πόλεσι
[295]	στὰς εἶπεν· Ὦ κάκιστον θηρίον,	διὰ	σὲ καὶ τὸν ~ψευδῆ ὄνειρον
[298]	πόλεσι εἴωθεν. Ὁ ~δὲ ἔφη·	Διὰ	τεσσαράκοντα ἐτῶν, ἐνίοτε δὲ καὶ
[268]	~Ὄνος δέ ποτε ἐμακάριζεν ἵππον	~διὰ	τὴν τροφὴν αὐτοῦ καὶ θεραπείαν,
[285]	ἀναιρεῖν αὐτὸν μέλλει, ἔφη· Ἀλλὰ	διὰ	τοῦτό σε ~μᾶλλον θύσω, εἰ
[298]	ᾐτιᾶτο αὐτὸν ὡς προειπὼν αὐτῷ	διὰ	τριάκοντα ἐτῶν ~ἐπιπορεύεσθαι, οὐδὲ πρὸς
[259]	Τίς εἶ; ~Ἡ δὲ ἔφη·	Ἀλήθεια.	καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν τὴν
[259]	εὑρίσκονται οὐδενὸς ἄξιοι. ~Ὁδοιπόρος καὶ	Ἀλήθεια.	~Ὁδοιπορῶν τις ἐν ἐρήμῳ εἷρε
[252]	πρὸς τὰ ξύλα· Εἰ ἐν	ἀληθείᾳ	ὑμεῖς χρίετέ με εἰς βασιλέα
[277]	~τῷ ἀναθέματι. ~{Ὅτι} τοὺς ἀπολλυμένους	οἰκείᾳ	ἀφροσύνῃ ὁ μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος
[282]	δεσπότας ~φυλάττεσθαι ἢ τῇ ἡμετέρᾳ	συγγενείᾳ	χαρίζεσθαι. ~Οὕτω καὶ τῶν οἰκετῶν
[275]	ὕψους, ἐξ ἀγροῦ δ' ὅσον	χρεία.	~Δηχθεὶς δὲ θυμῷ καὶ περισσὸν
[289]	~Ὄφις καὶ γαλῆ ἔν τινι	οἰκίᾳ	ἐμάχοντο. Οἱ δὲ ἐνταῦθα μύες
[295]	τοῦ ἐμοῦ πατρὸς τῇδε τῇ	οἰκίᾳ	κατεκλείσθην, ὡς ἐν ~φρουρᾷ· τί
[257]	ταύτην καταντήσαντες καὶ ἐν τῇ	σκιᾷ	~κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο. Ἀναβλέψαντες δὲ εἰς
[278]	τεττίγων ᾀδόντων ἥσθη ἐπὶ τῇ	εὐφθνίᾳ	καὶ ζηλώσας ~αὐτῶν τὴν φωνὴν
[264]	~προσελθὼν ἐμακάριζεν αὐτὸν ἐπὶ τῇ	εὐεξίᾳ	τοῦ σώματος καὶ τῇ τῆς
[279]	τὸν πόθον, καὶ λεοντῆν ~περικείμενος,	οἷα	λέων τοὺς τῶν γεωργῶν ἐλυμαίνετο
[275]	ὥστε καὐτὸς ὕστατ' ἐκπνέων ~ἔφη·	Οἷα	χρή με δυσδαίμονα τλῆναι· ~τί
[284]	καὶ τὴν χροιὰν ὡς ὀυχ	ὁμοία	ἐκείναις. Ὁ ~δὲ ἔφη· Οὐκ
[288]	τὴν ~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε κακῶς ἀπήλλαττε	ἀνοίᾳ	πορευομένη καὶ τὴν ~κεφαλὴν κατέξαινε
[295]	οἰκήματι πρὸς τέρψιν τοῦ υἱοῦ	παντοῖα	ζῷα, ἐν οἷς ἦν καὶ
[286]	~ἄρξεται; ~Οὕτως ἀτιθάσσευτός ἐστιν ἡ	πονηρία,	κἂν τὰ μάλιστα εὐεργετῆται. ~(Ὄρνις
[292]	ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις ἑτοίμως τὰ	ἀλλότρια	~λαμβάνων, ὅταν ἀπαιτηθῇ ταῦτα, οὕτως
[298]	κατὰ τῶν ἀσεβῶν ἐκ θεοῦ	~τιμωρία.	~Μήτηρ καὶ θυγατέρες. ~Γυνή τις,
[267]	δὲ ~(ἐτύγχανε γὰρ αὐτοῦ φθεγξαμένου	προακηκουῖα)	ἔφη πρὸς τὸν ὄνον· ~Ἀλλ'
[294]	ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθήσεται. Διόπερ φοβουμένη	~λάρνακα	μεγίστην κατασκευάσασα ἐν ταύτῃ αὐτὸν
[294]	τε συνέβη τῆς λάρνακος τὸν	~κόρακα	κατὰ τοῦ βρέγματος κατενεχθέντα ἀποκτεῖναι
[267]	ἄλογα ζῷα. ~Καὶ δὴ θεασάμενος	ἀλώπεκα	ἐπειρᾶτο καὶ ταύτην δεδίττεσθαι. Ἡ
[270]	φεύγειν μὴ ~δυνάμενον, πρῶτον τὴν	ἀλώπεκα	συνέλαβεν, εἶθ' οὕτως ἐπὶ τὸν
[256]	εὑρὼν παρῄνει αὐτῷ μὴ λέγειν·	Εὕρηκα,	ἀλλ' Εὑρήκαμεν. ~Μετὰ μικρὸν δὲ
[256]	καὶ ὅτε τὸν πέλεκυν εὗρες,	εὕρηκα	ἔλεγες, οὐχ ~εὑρήκαμεν. ~Ὁ μῦθος
[259]	~Ὁδοιπορῶν τις ἐν ἐρήμῳ εἷρε	γυναῖκα	μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν, καί ~φησιν
[300]	κινδύνων ἐμπεσεῖται. ~(Πέρδιξ καὶ κυνηγέτης.	~Πέρδικα	δὲ τις κυνηγέτης ἀγρεύσας ~ἔμελλεν
[285]	παραθείη, ὥρμησεν ἐπὶ τὸν τιθασσὸν	πέρδικα	καὶ τοῦτον θύειν ~ἔμελλε. Τοῦ
[300]	εἰσὶν ἐλάττω} ~(Πέρδιξ καὶ ἄνθρωπος.	~Πέρδικά	τις θηρεύσας ἤμελλε σφάξαι. Ἡ
[277]	μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν ἔφη· Ὕπαγε,	νίκα	τὴν κακὴν νίκην ἐν ~τῷ
[260]	Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ, ἐν ᾗ	ἀμύγδαλά	τε ἦν καὶ ~φοίνικες, ταῦτα
[285]	αὐτὸς ἀναιρεῖν αὐτὸν μέλλει, ἔφη·	Ἀλλὰ	διὰ τοῦτό σε ~μᾶλλον θύσω,
[285]	μόνον ὑπὸ τῶν ~ἀδικουμένων μισοῦνται,	ἀλλὰ	καὶ ὑπὸ τούτων οἷς προδίδονται.
[251]	~ἔφησεν αὑτὴν μὴ ὄρνεον εἶναι,	ἀλλὰ	μῦν, καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον
[251]	πολεμεῖν, αὐτὴ ἔλεγεν ~οὐκ ὄρνις,	ἀλλὰ	μῦς εἶναι, καὶ οὕτως ἀφείθη.
[251]	ἔλεγεν ~ἑαυτὴν μὴ μῦν εἶναι,	ἀλλὰ	νυκτερίδα, καὶ πάλιν ἀπελύθη. Οὕτω
[251]	ἐχθραίνειν μυσίν, αὐτὴ μὴ μῦς,	ἀλλὰ	νυκτερὶς ~ἔλεγεν εἶναι, καὶ πάλιν
[297]	~τολμηρίαν. Τὸ δὲ παιδίον εἶπεν·	Ἀλλὰ	νῦν μοι βοήθησον· ὕστερον δὲ
[284]	Οὐ γάρ εἰμι γέρανος, ἔλεγεν,	~ἀλλὰ	πελαργός, τὸ εὐσεβέστατον ζῷον καὶ
[258]	φρύγανα ~ἐγγυτέρω ἐγένετο, οὐκέτι ναῦν,	ἀλλὰ	πλοῖον ἐδόκουν βλέπειν. ~Ἐξενεχθέντα δὲ
[268]	τοὺς ~ἄρχοντας καὶ πλουσίους ζηλοῦν,	ἀλλὰ	τὸν κατ' ἐκείνων φθόνον καὶ
[268]	καὶ ἄρχοντας οὐ δεῖ ζηλοῦν,	ἀλλὰ	τὸν κατ' ~ἐκείνων φθόνον καὶ
[266]	σκιρτῶν ἤμελλε τὸν θεὸν ῥίψειν.	Ἀλλὰ	τοῦτον ξύλοις ~παίων ὁ δεσπότης
[299]	ἐκείνην ~ἤκουσεν ὡς· Τὰ μὲν	ἄλλα	καλῶς ἡμῖν, ὦ μῆτερ, ἔχει·
[299]	διηρώτα. Ἡ ~δέ· Τὰ μὲν	ἄλλα,	μῆτερ, ἔφη, καλῶς· εὔχου δ'
[299]	τῷ ~κηπωρῷ γεγαμημένην, τά τε	ἄλλα	ὡμίλει, καὶ πῶς ἔχοι διηρώτα.
[273]	δουλεύων, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἔσθιε,	πολλὰ	δὲ ~ἐκακοπάθει, ηὔξατο τῷ Διὶ
[268]	ὄνος κατεμυκτήρει, ~ὡς ἀχθοφόρου καὶ	πολλὰ	κοπιῶντος, ~οὐδὲ ἄχυρον λαμβάνοντος εἰς
[285]	αἰτιωμένου αὐτὸν ὡς ἀχάριστον, εἴγε	πολλὰ	~ὠφελούμενος παρ' αὐτοῦ τοὺς ὁμοφύλους
[252]	εἶπεν ἡ ~ῥαμνος πρὸς τὰ	ξύλα·	Εἰ ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ
[252]	τοὺς σφοδροὺς ~τῶν κινδύνων ἐκφεύγουσιν.	~Ξύλα	καὶ ἐλαία. ~Ξύλα ποτὲ ἐπορεύθη
[252]	κινδύνων ἐκφεύγουσιν. ~Ξύλα καὶ ἐλαία.	~Ξύλα	ποτὲ ἐπορεύθη τοῦ χειροτονῆσαι ἐφ'
[252]	τῶν ξύλων; Καὶ εἶπαν ~τὰ	ξύλα	πρὸς τὴν ῥάμνον· Δεῦρο, βασίλευσον
[252]	τῶν ξύλων; Καὶ εἶπαν τὰ	ξύλα	τῇ συκῇ· Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ'
[256]	ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν. Ὁ δὲ εἶπεν·	Ἀλόλωλα	λέγε, οὐκ ~ἀπολώλαμεν· καὶ γὰρ
[256]	ἔφη· Μὴ ἀπολώλαμεν εἴπῃς, ἀλλ'	ἀπολώλα·	~οὐδὲ γὰρ, ὅτε τὸν πέλεκυν
[280]	καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ ~σκληρὸν μαλάσσεις	προσφάγημα	καὶ τρώγεις; ~Ὁ μῦθος πρὸς
[295]	μή ~πως ὁ ὄνειρος ἀληθεύσῃ,	οἴκημα	κάλλιστον καὶ μετέωρον ~κατεσκεύασε, κἀκεῖσε
[252]	τὴν γλυκύτητά μου καὶ τὸ	~γέννημά	μου τὸ ἀγαθόν, πορευθῶ τοῦ
[266]	αὐτῷ καὶ πίπτει. ~Ὄνος βαστάζων	ἄγαλμα.	~Ὄνῳ τις ἐπιθεὶς ξόανον ἦγε·
[251]	συνέβη δὶς αὐτὴν ~ἀλλαξαμένην τὸ	ὄνομα	σωτηρίας τυχεῖν. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[251]	~συνέβη αὐτῇ δὶς ἐναλλαξαμένῃ τὸ	ὄνομα	τῆς σωτηρίας περιγενέσθαι. ~Ἀτὰρ οὖν
[294]	ποτε ἀνοιξάσης αὐτῆς καὶ τὸ	πόμα	ἐπιθείσης, ὁ παῖς ~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν.
[273]	γάρ, ὡς ὁρῶ, καὶ τὸ	δέρμα	μου κατεργάσεται. Ὁ μῦθος δηλοῖ
[275]	ἐν ἁβρότητι πάσῃ, ~φάτνης ὀνείης	δεσμὰ	καὶ καλοὺς ῥήξας ~ἐς μέσον
[253]	ἀξίνην ἐξεπίτηδες ἀφεὶς εἰς τὸ	ῥεῦμα	κλαίων ἐκάθητο. ~Ἐπιφανεὶς οὖν ὁ
[295]	δὲ τῷ δακτύλῳ αὐτοῦ ἐμπαρεὶς	~ὄγκωμα	καὶ φλεγμονὴν μέχρι βουβῶνος εἰργάσατο·
[289]	~ἑαυτοὺς παρεισβάλλοντες λανθάνουσιν αὐτοὶ ἑκατέρων	~παρανάλωμα	γινόμενοι. ~Ὄφις καὶ καρκῖνος. ~Ὄφις
[258]	δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ	φρύγανα	~ἐγγυτέρω ἐγένετο, οὐκέτι ναῦν, ἀλλὰ
[258]	~δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ	φρύγανα	μικρὸν προσεπέλαζον, ~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες πλοῖον
[258]	οὐδενὸς εὑρίσκονται ἄξιοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ	φρύγανα.	~Ὁδοιπόροι κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες,
[258]	τῇ χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ	φρύγανα.	~Ὁδοιπόροι κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες
[258]	δὲ παντελῶς ἐξενεχθέντα αὐτὰ ἰδόντες	φρύγανα	~ὄντα, ἔφασαν πρὸς ἀλλήλους· Τὸ
[258]	ἐδόκουν βλέπειν. ~Ἐξενεχθέντα δὲ αὐτὰ	φρύγανα	ὄντα ἰδόντες, πρὸς ἀλλήλους ἔφασαν
[258]	ἐπί τινα σκοπιάν. ~Κἀκεῖθεν θεασάμενοι	φρύγανα	πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ναῦν εἶναι ~μεγάλην
[258]	ἐπί τινα σκοπιάν, ~ἐνθένδε θεασάμενοι	φρύγανα	πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ᾠήθησαν ναῦν ~εἶναι
[254]	ἄρκτος αὐτοῖς ~συναντήσας τὸν μὲν	ἕνα	εἰς φυγὴν ἔτρεψεν· ὃς καὶ
[264]	τὰ μετὰ κινδύνων καὶ ~ταλαιπωριῶν	περιγινόμενα	κέρδη. ~Ὄνος ἅλας βαστάζων. ~Μικρέμπορός
[258]	~προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ ἀνέμου	φερόμενα	τὰ φρύγανα ~ἐγγυτέρω ἐγένετο, οὐκέτι
[258]	προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ ~δὲ ὑπὸ ἀνέμου	φερόμενα	τὰ φρύγανα μικρὸν προσεπέλαζον, ~ἀπεκαραδόκουν
[273]	ἰδὼν τὰ ὑπὸ τοῦ δεσπότου	πραττόμενα,	ἔφη· Ἀλλ' ἔμοιγε ~αἱρετώτερον ἦν
[273]	~καὶ ὁρῶν τὰ παρ' αὐτοῦ	πραττόμενα,	μετὰ στεναγμῶν ἔφη· Οἴμοι τῷ
[255]	οὐδὲ τὴν ἰδίαν πήρωσιν προεῖδεν,	ἵνα	φυλάξηται; ~Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων
[282]	ἥμεραι περιστεραί. ~Ὀρνιθοθήρας πετάσας τὰ	λῖνα	ἐκ τῶν ἡμέρων περιστερῶν ~προσέδησεν·
[281]	λύκον ἔτι χάσκοντα λακτίσας φεύγει,	ῥῖνα	καὶ μέτωπον ~καὶ ὀδόντας συγκλάσας.
[296]	πλησίον ~τούτου, ἔδακεν εὐθὺς τὴν	ῥίνα	ταύτης, ~καὶ δακὼν ἀπέκοψεν εἰς
[258]	~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά	τινα	αἰγιαλὸν ὁδεύοντες ἦλθον ἐπί τινα
[258]	~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά	τινα	αἰγιαλὸν ὁδεύοντες, ὡς ἦλθον ἐπί
[262]	ἔπεμψαν πρὸς τὸν Δία, λύσιν	τινὰ	αἰτούμενοι τῶν πόνων. Ὁ ~δὲ
[255]	κόραξ. ~Πορευομένοις τισὶν ἐπὶ πρᾶξίν	τινα	κόραξ ὑπηντησε τὸν ἕτερον τῶν
[270]	φήσαντος, προσαγαγοῦσα τὸν ὄνον εἴς	τινα	~πάγην ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε. Καὶ ὁ
[297]	ποταμῷ ἐκινδύνευε πνιγῆναι. Καὶ ἰδών	τινα	~παροδίτην ἐπεφώνει· Βοήθησόν τι. Ὁ
[258]	αἰγιαλὸν ὁδεύοντες, ὡς ἦλθον ἐπί	τινα	σκοπιάν, ~ἐνθένδε θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν
[258]	τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες ἦλθον ἐπί	τινα	σκοπιάν. ~Κἀκεῖθεν θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν
[298]	κατὰ τὰς πύλας, ὡς ἐθεάσατό	τινα	χωλὸν ~ἐξιόντα, ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τίς
[273]	αὐτοῦ δυσφοροῦντος, ἐπειδὴ καὶ πολλῷ	~πλείονα	ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο, καὶ τὸν Δία
[295]	Ὁ δὲ ταῦτα μᾶλλον ὁρῶν	πλείονα	λύπην εἶχε. Καὶ δήποτε ~πλησίον
[275]	ἐκπνέων ~ἔφη· Οἷα χρή με	δυσδαίμονα	τλῆναι· ~τί γὰρ παρ' οὐρηέσι
[273]	ἱκέτευε, καὶ βυρσοδέψῃ ~ἀπεμπολεῖται. Εἰς	χείρονα	τοίνυν τῶν προτέρων δεσπότην ἐμπεσὼν
[269]	ὄνος ἀναπτερωθεὶς κατ' αὐτοῦ, εἴγε	ἀλεκτρυόνα	~ἐφοβήθη, ἐξῆλθεν ὡς ἀποδιώξων αὐτόν.
[275]	κύων. ~Ὄνον τις ἔτρεφε καὶ	κύνα	ὡραῖον. ~Ὁ μὲν ἐν αὐλῇ
[292]	~ἄλλοις φοβεροὶ γίνονται. ~Παιδίον ἐσθίον	σπλάγχνα.	~Βοτῆρες ἐπ' ἀγρῷ θύοντες αἶγα
[292]	ὀδυνώμενον ~ἔλεγεν· Ὦ μῆτερ, τὰ	σπλάγχνα	ἐμῶ. Ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ
[269]	τοῦτον κατεθοινήσατο. Ὁ δὲ θνῄσκων	ἐβόα·	Ἄθλιος ἐγὼ καὶ ~ἀνόητος· πολεμιστῶν
[261]	Ἐπιστᾶσα δὲ αὐτῷ ἡ Τύχη	ἐβόα·	~Ἀνάστα καὶ ἄπελθε ἐντεῦθεν, μή
[296]	ἡ μήτηρ ἱσταμένη ~{καὶ} κλαίουσα	ἐβόα·	Τί πέπονθας τοῦτο, ~{ἐμὸν} ὦ
[287]	εὗρε ταύτην ὁμοίαν ~ὥσπερ τὰ	λοιπὰ	ὑπάρχειν τῶν ὀρνίθων. ~Ὁ δὲ
[281]	~δὲ λύκος ἄκροις ὀδοῦσι τὸν	σκόλοπα	δακὼν ἐξεῖλεν. Ὁ δὲ λυθεὶς
[281]	~ἄγουσι τὸν ἀκούοντα. ~Ὄνος πατήσας	σκόλοπα	καὶ λύκος. ~Ὄνος πατήσας σκόλοπα
[281]	τοῦ ~ποδός μου πρῶτον τὸν	σκόλοπα,	ὅπως μὴ μετὰ πόνου θνήξωμαι.
[281]	σκόλοπα καὶ λύκος. ~Ὄνος πατήσας	σκόλοπα	χωλὸς εἱστήκει. Λύκον δὲ ἰδὼν
[260]	πολλὴν ἀνύσας ὁδὸν ηὔξατο, εἰ	ἄρα	εὑρήσει τι, τὸ ἥμισυ ~τούτου
[258]	ἰδόντες, πρὸς ἀλλήλους ἔφασαν ~ὡς	ἄρα	μάτην ἡμεῖς τὸ μηδὲν ὂν
[272]	τὸν ὄνον εἶπεν· Ὦ οὗτος,	ἆρά	σοι οὐ ~δοκῶ δικαίως τῆς
[269]	οἷός τε ἦν εἰσελθὼν καταθοινήσασθαι.	Παρὰ	δὲ ~τὸν ψόφον τοῦ ἀλεκτρυόνος
[288]	τῇ κεφαλῇ ἐστασίασεν, ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι	παρὰ	~μέρος καὶ μὴ διὰ πάντος
[253]	~Ξυλευόμενος καὶ Ἑρμῆς. ~Ξυλευόμενός τις	παρὰ	ποταμῷ τὸν οἰκεῖον ἀπέβαλε πέλευκυν.
[253]	οἰκεῖον ἀπέβαλε πέλευκυν. ~Ἀμηχανῶν τοίνυν	παρὰ	τὴν ὄχθην καθίσας ὠδύρετο. Ἑρμῆς
[273]	ἔφη· Ἀλλ' ἔμοιγε ~αἱρετώτερον ἦν	παρὰ	τοῖς προτέροις δεσπόταις ἀχθοφοροῦντα ~λιμώττειν
[273]	τῷ ~ταλαιπωρῷ, βέλτιον ἦν μοι	παρὰ	τοῖς προτέροις δεσπόταις μένειν· ~οὗτ
[253]	τὰ ἴσα ~διαπράξασθαι ἐβουλεύσατο, καὶ	παρὰ	τὸν ποταμὸν ἐλθὼν καὶ τὴν
[263]	Ὁ δὲ καταλιπὼν τοὺς ~ἄλλους	παρὰ	τῷ ἀργοτάτῳ καὶ ἀδηφάγῳ ἔστη.
[275]	ὡραῖον. ~Ὁ μὲν ἐν αὐλῇ	παρὰ	φάτναις δεσμώτης ~ἔτρωγε κριθάς, χόρτον,
[288]	τυφλοῖς καὶ κωφοῖς μέρεσιν ἀναγκαζομένην	~παρὰ	φύσιν ἕπεσθαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ
[278]	οἰκείας φωνῆς. ~Οὕτως οἱ τῶν	παρὰ	φύσιν ἐπιθυμοῦντες καὶ ἃ ἔχουσι
[271]	λόγῳ χρήσαιτο ~ἄν τις πρὸς	ἄνδρα	ῥᾴθυμον ἐπ' ἐλαχίστοις πόνοις δυσφοροῦντα,
[260]	~ἐκτὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι. Πρὸς	ἄνδρα	φιλάργυρον διὰ πλεονεξίαν ~καὶ θεοὺς
[260]	σὲ διανενέμημαι. ~Ὁ μῦθος πρὸς	ἄνδρα	φιλάργυρον καὶ τοὺς θεοὺς διὰ
[292]	κατέφαγες. ~Ὁ μῦθος οὗτος πρὸς	ἄνδρα	χρεωφειλέτην, ὅστις ἑτοίμως τὰ ἀλλότρια
[282]	ἄμεινον δεσπότας ~φυλάττεσθαι ἢ τῇ	ἡμετέρᾳ	συγγενείᾳ χαρίζεσθαι. ~Οὕτω καὶ τῶν
[296]	Ὁ δ' ἔφησε πρὸς τὴν	μητέρα·	~Ἔγγισον δή μοι καὶ δὸς
[268]	ἀγαπᾶν χρὴ τὴν ~πενίαν, ἡσυχίας	μητέρα.	~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων.
[292]	~εὐωχίας, τὸ παιδίον ὀγκωθὲν τὴν	γαστέρα	ἐκ τῶν κρεῶν, ὀδυνώμενον ~ἔλεγεν·
[283]	τὸν βρόχον ἑάλω. Τοῦ ~δὲ	ὀρνιθοθήρα	ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Ὦ οὗτος,
[283]	εἰς τοὺ βρόχους. Τοῦ δὲ	ὀρνιθοθήρα	~προσδραμόντος καὶ συλλαβόντος αὐτόν, ἔφη·
[260]	~τῷ Ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ	πήρᾳ,	ἐν ᾗ ἀμύγδαλά τε ἦν
[260]	τῷ ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ	πήρᾳ	μεστῇ φοινίκων καὶ ~ἀμυγδάλων, καὶ
[263]	~Ὄνον τις ἀγοράσαι μέλλων ἐπὶ	πείρᾳ	αὐτὸν ἔλαβε· καὶ εἰσαγαγὼν εἰς
[295]	εἰπὼν ἐπέβαλε τῷ τοίχῳ τὴν	χεῖρα	~ἐκτυφλῶσαι τὸν λέοντα. Σκόλοψ δὲ
[275]	ῥήξας ~ἐς μέσον αὐλῆς ἦλθ'	ἄμετρα	λακτίζων· ~σαίνων δὲ οὐρᾷ καὶ
[275]	ἦλθ' ἄμετρα λακτίζων· ~σαίνων δὲ	οὐρᾷ	καὶ θέλων περισκαίρειν, ~τὴν μὲν
[288]	πως καὶ ὅ ἔχεις ἀπολέσῃς.	~Οὐρὰ	καὶ μέλη ὄφεως. ~Δράκοντος ἡ
[288]	καὶ μέλη ὄφεως. ~Δράκοντος ἡ	οὐρὰ	τῇ κεφαλῇ ἐστασίασεν, ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι
[295]	τῇ οἰκίᾳ κατεκλείσθην, ὡς ἐν	~φρουρᾷ·	τί σοι ποιήσω; Καὶ εἰπὼν
[292]	αὐτοῖς ~δὲ ἦν καὶ γυνὴ	πενιχρά,	μεθ' ἧς καὶ ὁ παῖς
[257]	~Ὁδοιπόροι καὶ πλάτανος. ~Ὁδοιπόροι θέρους	ὥρᾳ	περὶ μεσημβρίαν ὑπὸ καύματος τρυχόμενοι,
[268]	ἔκειτο ἐπ' ἐδάφους. ~Ὡς οὖν	ἑώρα	τοῦτον ευθὺς ὁ ὄνος, ~μετεβάλλετο
[292]	μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν· Οὐχὶ τὰ	~σά,	τέκνον, ἃ δὲ κατέφαγες. ~Ὁ
[294]	ἀναιρεθήσεται. Διόπερ φοβουμένη ~λάρνακα μεγίστην	κατασκευάσασα	ἐν ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε, ~φυλαττομένη
[261]	~Ἐγγὺς φρέατος παῖς τις ἐκοιμᾶτο.	Ἐπιστᾶσα	δὲ αὐτῷ ἡ Τύχη ἐβόα·
[272]	ἡμιόνῳ ἐπέθηκε. Καὶ ~τότε ἐκείνη	ἀποβλέψασα	εἰς τὸν ὄνον εἶπεν· Ὦ
[253]	διεξελήλυθεν· ὧν εἱς τις τὰ	ἴσα	~διαπράξασθαι ἐβουλεύσατο, καὶ παρὰ τὸν
[251]	πάλιν ~πεσοῦσα καὶ ὑφ' ἑτέρας	συλληφθεῖσα	γαλῆς μὴ βρωθῆναι ἐδεῖτο. Τῆς
[251]	Ὕστερον ~δὲ πεσοῦσα πάλιν καὶ	συλληφθεῖσα	ὑπὸ ἑτέρας γαλῆς ἐδεῖτο ὅπως
[252]	Καὶ εἶπεν αὐτὴ ἡ συκῆ·	Ἀφεῖσα	τὴν γλυκύτητά μου καὶ τὸ
[259]	διὰ ποίαν αἰτίαν τὴν πόλιν	ἀφεῖσα	τὴν ~ἐρημίαν οἰκεῖς; Ἡ δὲ
[252]	Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἐλαία·	Ἀφεῖσα	τὴν ~πιότητά μου ἣν ἐδόξασεν
[294]	ἀναιρεθῇ. Καὶ διετέλει τεταγμέναις ~ὥραις	ἀναπεταννῦσα	καὶ τὰς ἐπιτηδείους αὐτῷ τροφὰς
[299]	καὶ θυγατέρες. ~Γυνή τις, θυγατέρων	οὖσα	δυοῖν μήτηρ, ἀνδράσι συνῆψε ταύτας,
[288]	μὴ διὰ πάντος ἀκολουθεῖν ἐκείνῃ.	Λαβοῦσα	δὲ τὴν ~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε κακῶς
[254]	ἀναπνοὴν αὐτοῦ. Ἡ δὲ ἄρκτος	ὑπολαβοῦσα	~βεκρὸν αὐτὸν εἶναι ἀνεχώρησε· φασὶ
[270]	~Τοῦ δὲ αὐτὴν ἀπολύσειν φήσαντος,	προσαγαγοῦσα	τὸν ὄνον εἴς τινα ~πάγην
[300]	ἤμελλε σφάξαι. Ἡ δὲ ἱκέτευε	λέγουσα·	Ἔασόν ~με ζῆν καὶ ἀντ'
[280]	ἀκανθώδεις παλιούρους ἔσθιε. Τοῦτον δὲ	ἰδοῦσα	ἀλώπηξ εἶπεν· ~Πῶς οὕτω τῇ
[254]	~προσεποιεῖτο τεθνάναι. Ἡ δὲ ἄρκτος	ἐλθοῦσα	ἐπ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ~ὠσφραίνετο
[296]	μῆτερ, ~τὸν τελευταῖον. Ἡ δ'	ἐλθοῦσα	πλησίον ~τούτου, ἔδακεν εὐθὺς τὴν
[299]	~μὲν κηπωρῷ, θἀτέραν δὲ κεραμεῖ.	Ἐλθοῦσα	τοίνυν ποτὲ πρὸς τὴν τῷ
[299]	κατὰ λόγον ~προσγένοιτο. Ἐκεῖθεν δ'	ἐξελθοῦσα	καὶ πρὸς τὴν συνοικοῦσαν τῷ
[270]	ἀλώπηξ ὁρῶσα τὸν ~ἐπηρτημένον κίνδυνον,	προσελθοῦσα	τῷ λέοντι, ὑπέσχετο ~παραδώσειν αὐτῷ
[296]	{αὐτοῦ} ἡ μήτηρ ἱσταμένη ~{καὶ}	κλαίουσα	ἐβόα· Τί πέπονθας τοῦτο, ~{ἐμὸν}
[288]	ἡ οὐρὰ τῇ κεφαλῇ ἐστασίασεν,	ἀξιοῦσα	ἡγεῖσθαι παρὰ ~μέρος καὶ μὴ
[267]	σε ἐφοβήθην, εἰ μὴ ὀγκωμένου	ἤκουσα.	~Οὕτως ἔνιοι τῶν ἀπαιδεύτων τοῖς
[251]	πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη, καὶ	μέλλουσα	~ἀναιρεῖσθαι περὶ σωτηρίας ἐδεῖτο. Τῆς
[251]	γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη·	μέλλουσα	δὲ ~ἀναιρεῖσθαι παρεκάλει περὶ τῆς
[280]	χαίτην. ~Τὸν δ' εἶδεν ἀλώπηξ,	κερτομοῦσα	δ' εἰρήκει· ~Πῶς οὕτως ἁπαλῇ
[286]	καὶ χελιδών. ~Ὄρνις ὄφεως ὠὰ	εὑροῦσα,	ταῦτα ἐπιμελῶς ἐθέρμαινε καὶ μετὰ
[251]	οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον δὲ πάλιν	~πεσοῦσα	καὶ ὑφ' ἑτέρας συλληφθεῖσα γαλῆς
[251]	καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον ~δὲ	πεσοῦσα	πάλιν καὶ συλληφθεῖσα ὑπὸ ἑτέρας
[251]	καὶ γαλαῖ. ~Νυκτερὶς ἐπὶ γῆς	πεσοῦσα	ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη, καὶ μέλλουσα
[251]	γαλαῖ. ~Νυκτερὶς ἐπὶ τῆς γῆς	πεσοῦσα	ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη· μέλλουσα δὲ
[257]	~ἄκαρπον τὸ δένδρον. Ἡ δὲ	ὑποτυχοῦσα	ἔφη· Ὦ ἀχάριστοι, ἔτι τῆς
[287]	χρυσοτόκος. ~Ὄρνιν τις εἶχε καλὴν	χρυσᾶ	ὠὰ τίκτουσαν· νομίσας δὲ ἔνδον
[300]	~Ἡ δὲ ἐθρήνει ταῦτα οὕτως	βοῶσα·	~Ἔασόν με ζῆν, κυνηγέτα περδίκων,
[270]	δὲ περιτυχόντος αὐτοῖς, ἡ ἀλώπηξ	ὁρῶσα	τὸν ~ἐπηρτημένον κίνδυνον, προσελθοῦσα τῷ
[292]	πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις ἑτοίμως	τὰ	ἀλλότρια ~λαμβάνων, ὅταν ἀπαιτηθῇ ταῦτα,
[267]	ἐνδυσάμενος λέοντος δορὰν περιῄει ἐκφοβῶν	τὰ	ἄλογα ζῷα. ~Καὶ δὴ θεασάμενος
[276]	κυνός. Περὶ ~βοσκημάτων δὲ ἐτύγχανε	τὰ	γράμματα χόρτου τε, φημί, καὶ
[260]	ταύτην ἀνελόμενος, ἐκείνους μὲν ἔφαγε,	τὰ	δὲ τῶν ~φοινίκων ὀστᾶ καὶ
[260]	τὴν εὐχήν· τοῦ γὰρ εὑρεθέντος	τὰ	~ἐκτὸς καὶ ἐντὸς πρὸς σὲ
[260]	τὰ ἐντὸς ὧν εὗρον καὶ	τὰ	~ἐκτὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι. Πρὸς
[260]	εἶναι. Ἐκτινάξας δέ, ὡς ~εὗρε	τὰ	ἐνόντα, ταῦτα καταφαγὼν καὶ λαβὼν
[260]	Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν· καὶ γὰρ	τὰ	ἐντὸς ὧν εὗρον καὶ τὰ
[253]	αὐτοῖς διεξελήλυθεν· ὧν εἱς τις	τὰ	ἴσα ~διαπράξασθαι ἐβουλεύσατο, καὶ παρὰ
[260]	καὶ λαβὼν τῶν τε ἀμυγδάλων	τὰ	~κελύφη καὶ τῶν φοινίκων τὰ
[282]	καὶ ἥμεραι περιστεραί. ~Ὀρνιθοθήρας πετάσας	τὰ	λῖνα ἐκ τῶν ἡμέρων περιστερῶν
[287]	πάραυτα εὗρε ταύτην ὁμοίαν ~ὥσπερ	τὰ	λοιπὰ ὑπάρχειν τῶν ὀρνίθων. ~Ὁ
[286]	ἀτιθάσσευτός ἐστιν ἡ πονηρία, κἂν	τὰ	μάλιστα εὐεργετῆται. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιν
[255]	Καὶ πῶς οὗτος ἡμῖν δύναται	τὰ	μέλλοντα ~μαντεύεσθαι, ὃς οὐδὲ τὴν
[299]	καὶ πρὸς ἐκείνην ~ἤκουσεν ὡς·	Τὰ	μὲν ἄλλα καλῶς ἡμῖν, ὦ
[299]	πῶς ἔχοι διηρώτα. Ἡ ~δέ·	Τὰ	μὲν ἄλλα, μῆτερ, ἔφη, καλῶς·
[264]	ἔχεις. Οὕτως οὐκ ἔστι ζηλωτὰ	τὰ	μετὰ κινδύνων καὶ ~ταλαιπωριῶν περιγινόμενα
[252]	Καὶ εἶπεν ἡ ~ῥαμνος πρὸς	τὰ	ξύλα· Εἰ ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς
[252]	ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ εἶπαν	~τὰ	ξύλα πρὸς τὴν ῥάμνον· Δεῦρο,
[252]	~ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ εἶπαν	τὰ	ξύλα τῇ συκῇ· Δεῦρο, βασίλευσον
[260]	τὰ ~κελύφη καὶ τῶν φοινίκων	τὰ	ὀστᾶ, ταῦτα ἐπί τινος βωμοῦ
[272]	ἀπὸ τοῦ γόμου μετετίθει, μέχρι	τὰ	~πάντα λαβὼν καὶ ἀφελόμενος ἀπ'
[273]	προτέρων δεσπότην ἐμπεσὼν ~καὶ ὁρῶν	τὰ	παρ' αὐτοῦ πραττόμενα, μετὰ στεναγμῶν
[277]	ἕλκοντος πρὸς ἑαυτόν, τῆς εἰς	τὰ	πρόσω φορᾶς ὁ ὄνος οὐχ
[292]	δὲ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν· Οὐχὶ	τὰ	~σά, τέκνον, ἃ δὲ κατέφαγες.
[275]	θλάσεν, ~ἅπαντα δ' εὐθὺς ἠλόησε	τά	σκεύη, ~δειπνοῦντα δ' εὐθὺς ἦλθε
[292]	κρεῶν, ὀδυνώμενον ~ἔλεγεν· Ὦ μῆτερ,	τὰ	σπλάγχνα ἐμῶ. Ἡ δὲ μήτηρ
[253]	δὲ παραγενόμενος πρὸς ~τοὺς ἑταίρους	τὰ	συμβάντα αὐτοῖς διεξελήλυθεν· ὧν εἱς
[299]	πρὸς τὴν τῷ ~κηπωρῷ γεγαμημένην,	τά	τε ἄλλα ὡμίλει, καὶ πῶς
[299]	ἔχουσι χαρίζεσθαι, ῥᾳδίως τοῖς ~αἰτοῦσι	τὰ	τῶν ἄλλων ἐπαγγέλλονται, {κἂν οὐδένων
[260]	δὲ τῶν ~φοινίκων ὀστᾶ καὶ	τὰ	τῶν ἀμυγδάλων κελύφη ἐπί τινος
[273]	πραθῆναι. Καὶ ὁ ~ὄνος ἰδὼν	τὰ	ὑπὸ τοῦ δεσπότου πραττόμενα, ἔφη·
[258]	Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα	τὰ	φρύγανα ~ἐγγυτέρω ἐγένετο, οὐκέτι ναῦν,
[258]	Ἐπεὶ ~δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα	τὰ	φρύγανα μικρὸν προσεπέλαζον, ~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες
[276]	~ἀντέφησεν αὖθις ὁ κύων· Βάλε	κατὰ	γῆς, ὡς ἀδόκιμον πάντη, φίλε,
[299]	λαχάνοις ἐξ ἀρδείας αὔξησις ἡ	κατὰ	λόγον ~προσγένοιτο. Ἐκεῖθεν δ' ἐξελθοῦσα
[298]	εἰς ἀγρὸν ~ἐπορεύετο. Γενόμενος δὲ	κατὰ	τὰς πύλας, ὡς ἐθεάσατό τινα
[256]	~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς. ~Δύο τινὲς	κατὰ	ταὐτὸν ὡδοιπόρουν, καὶ θἀτέρου πέλεκυν
[258]	ἀπιστεῖσθαι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι	κατά	τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες ἦλθον ἐπί
[258]	ἄξιοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι	κατά	τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες, ὡς ἦλθον
[294]	συνέβη τῆς λάρνακος τὸν ~κόρακα	κατὰ	τοῦ βρέγματος κατενεχθέντα ἀποκτεῖναι αὐτόν.
[254]	~ἕτερος μέλλων περικατάληπτος γίνεσθαι, πεσὼν	κατὰ	τοῦ ἐδάφους ~τὸν νεκρὸν προσεποιεῖτο.
[298]	δηλοῖ ὅτι ἀδιόριστός ἐστιν ἡ	κατὰ	τῶν ἀσεβῶν ἐκ θεοῦ ~τιμωρία.
[300]	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ὁ	κατὰ	τῶν ἑαυτοῦ φίλων δολίας μηχανὰς
[284]	πελαργός. ~Ἀρούρῃ παγίδας γεωργὸς ἐστήσατο	κατὰ	τῶν τὸν σπόρον ~βιβρωσκομένων γεράνων.
[300]	~σοι ἐνεδρεῦσαι θέλεις. Ὅτι ὁ	κατὰ	φίλων αὐτοῦ δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς
[276]	Περὶ ~βοσκημάτων δὲ ἐτύγχανε τὰ	γράμματα	χόρτου τε, φημί, καὶ κριθῆς
[300]	οὕτως βοῶσα· ~Ἔασόν με ζῆν,	κυνηγέτα	περδίκων, ~ὅπως σοι κἀγὼ πέρδιξ
[290]	πιέσας, φονεύει. Τοῦ δ' ὄφεως	μετὰ	~θάνατον ἐκταθέντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Οὕτως
[264]	Οὕτως οὐκ ἔστι ζηλωτὰ τὰ	μετὰ	κινδύνων καὶ ~ταλαιπωριῶν περιγινόμενα κέρδη.
[256]	μὴ λέγειν Εὑρήκαμεν, ἀλλ' ~Εὕρηκας.	Μετὰ	μικρὸν δὲ ἐπελθόντων αὐτοῖς τῶν
[256]	μὴ λέγειν· Εὕρηκα, ἀλλ' Εὑρήκαμεν.	~Μετὰ	μικρὸν δὲ ἐπέλθοντων αὐτοῖς τῶν
[281]	πρῶτον τὸν σκόλοπα, ὅπως μὴ	μετὰ	πόνου θνήξωμαι. Ὁ ~δὲ λύκος
[273]	ὁρῶν τὰ παρ' αὐτοῦ πραττόμενα,	μετὰ	στεναγμῶν ἔφη· Οἴμοι τῷ ~ταλαιπωρῷ,
[286]	εὑροῦσα, ταῦτα ἐπιμελῶς ἐθέρμαινε καὶ	μετὰ	τὸ ~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν δὲ
[296]	χαρμοσύνῃ. ~Ἐν δευτέρῳ δὲ χρόνῳ	ἐσθῆτα	κλέπτει, ~καὶ τοῦτο πράττων ὁ
[252]	αὐτοῖς ἡ ἐλαία· Ἀφεῖσα τὴν	~πιότητά	μου ἣν ἐδόξασεν ἐν ἐμοὶ
[252]	αὐτὴ ἡ συκῆ· Ἀφεῖσα τὴν	γλυκύτητά	μου καὶ τὸ ~γέννημά μου
[282]	ἐκ τῶν ἡμέρων περιστερῶν ~προσέδησεν·	εἶτα	ἀποστὰς αὐτὸς πόρρωθεν ἀπεκαραδόκει τὸ
[283]	Τοῦ δὲ πόλιν κτίζειν φαμένου,	~εἶτα	δὲ πορρωτέρω ἀποχωρήσαντος καὶ κρυβέντος,
[275]	δέ γε ὄνος τὴν μὲν	νύκτα	ἀλήθων ~πυρὸν φίλης Δήμητρος, ἡμέρας
[253]	παραγενόμενος πρὸς ~τοὺς ἑταίρους τὰ	συμβάντα	αὐτοῖς διεξελήλυθεν· ὧν εἱς τις
[275]	παρισούμην; ~Ὅτι οὐ πάντες πρὸς	πάντα	ἴσοι πεφύκασι, κἂν φθόνῳ ~ἀλαζονεύωνται.
[272]	τοῦ γόμου μετετίθει, μέχρι τὰ	~πάντα	λαβὼν καὶ ἀφελόμενος ἀπ' αὐτοῦ
[275]	τράπεζαν ἐς μέσον βαλὼν θλάσεν,	~ἅπαντα	δ' εὐθὺς ἠλόησε τά σκεύη,
[288]	δηλοῖ ὅτι οἱ πρὸς χάριν	ἅπαντα	πολιτευόμενοι τοιαῦτα ~πάσχουσι. ~Ὄφις καὶ
[291]	Ἀλλ' εἰ τὸν πρότερόν σε	~πατήσαντα	ἔπληξας, οὐκ ἂν ὁ δεύτερος
[295]	παῖδα, μηδὲν τῷ τοῦ πατρὸς	ὠφεληθέντα	~σοφίσματι. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[258]	τὸ ~πρότερον. Ἐγγὺς δὲ παντελῶς	ἐξενεχθέντα	αὐτὰ ἰδόντες φρύγανα ~ὄντα, ἔφασαν
[258]	ναῦν, ἀλλὰ πλοῖον ἐδόκουν βλέπειν.	~Ἐξενεχθέντα	δὲ αὐτὰ φρύγανα ὄντα ἰδόντες,
[294]	τὸν ~κόρακα κατὰ τοῦ βρέγματος	κατενεχθέντα	ἀποκτεῖναι αὐτόν. ~Παῖς καὶ λέων
[295]	τοῦτον καθ' ὕπνους ὑπὸ λέοντος	ἀναλωθέντα.	Φοβηθεὶς δὲ μή ~πως ὁ
[297]	νῦν μοι βοήθησον· ὕστερον δὲ	~σωθέντα	μέμφου. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[279]	γυμνοῖ μὲν αὐτὸν τοῦ προκαλύμματος,	~φανέντα	δὲ ὄνον ῥοπάλοις ἀνῄρουν ὧν
[258]	παντελῶς ἐξενεχθέντα αὐτὰ ἰδόντες φρύγανα	~ὄντα,	ἔφασαν πρὸς ἀλλήλους· Τὸ μηδὲν
[258]	βλέπειν. ~Ἐξενεχθέντα δὲ αὐτὰ φρύγανα	ὄντα	ἰδόντες, πρὸς ἀλλήλους ἔφασαν ~ὡς
[295]	τοίχῳ τὴν χεῖρα ~ἐκτυφλῶσαι τὸν	λέοντα.	Σκόλοψ δὲ τῷ δακτύλῳ αὐτοῦ
[258]	σκοπιάν. ~Κἀκεῖθεν θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν	ἐπιπλέοντα,	ναῦν εἶναι ~μεγάλην ᾠήθησαν. Διὸ
[258]	σκοπιάν, ~ἐνθένδε θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν	ἐπιπλέοντα,	ᾠήθησαν ναῦν ~εἶναι μεγάλην. Διὸ
[264]	~ὀνηλάτην ὀπίσω ἑπόμενον καὶ ῥοπάλῳ	παίοντα	εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι σε
[298]	πύλας, ὡς ἐθεάσατό τινα χωλὸν	~ἐξιόντα,	ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τίς τε εἴη
[298]	αὐτὸν ὡς προειπὼν αὐτῷ διὰ	τριάκοντα	ἐτῶν ~ἐπιπορεύεσθαι, οὐδὲ πρὸς μίαν
[298]	τεσσαράκοντα ἐτῶν, ἐνίοτε δὲ καὶ	τριάκοντα.	Καὶ ὃς ~οὐδὲν μελλήσας τῇ
[298]	εἴωθεν. Ὁ ~δὲ ἔφη· Διὰ	τεσσαράκοντα	ἐτῶν, ἐνίοτε δὲ καὶ τριάκοντα.
[281]	τοῦ ~πόνου, τὸν λύκον ἔτι	χάσκοντα	λακτίσας φεύγει, ῥῖνα καὶ μέτωπον
[254]	μὴ δυνηθείς, ὡς ἔγνω ~ἑαυτὸν	μέλλοντα	κυριευθῆναι ὑπὸ τῆς ἄρκτου, πεσὼν
[255]	πῶς οὗτος ἡμῖν δύναται τὰ	μέλλοντα	~μαντεύεσθαι, ὃς οὐδὲ τὴν ἰδίαν
[260]	Ἐκτινάξας δέ, ὡς ~εὗρε τὰ	ἐνόντα,	ταῦτα καταφαγὼν καὶ λαβὼν τῶν
[272]	πόρρω προβαινόντων, ὁρῶν ἔτι ~μᾶλλον	ἀποκάμνοντα,	πάλιν ἀπὸ τοῦ γόμου μετετίθει,
[256]	αὐτὸν διωκόμενος πρὸς τὸν μὴ	εὑρόντα	~συνοδοιπόρον ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν. Ὁ δὲ
[280]	εἰς κίνδυνον γὰρ ~ἄγουσι τὸν	ἀκούοντα.	~Ὄνος πατήσας σκόλοπα καὶ λύκος.
[275]	δ' εὐθὺς ἠλόησε τά σκεύη,	~δειπνοῦντα	δ' εὐθὺς ἦλθε δεσπότην κύσων
[290]	~Ἐπιτηρήσας δ' ὁ καρκῖνος αὐτὸν	ὑπνοῦντα	καὶ τοῦ φάρυγγος τῇ χηλῇ
[264]	ἀπολαύσει. Ὕστερον δὲ ἰδὼν αὐτὸν	ἀχθοφοροῦντα	καὶ τὸν ~ὀνηλάτην ὀπίσω ἑπόμενον
[273]	ἦν παρὰ τοῖς προτέροις δεσπόταις	ἀχθοφοροῦντα	~λιμώττειν ἢ ἐνταῦθα παραγενέσθαι, ὅπου,
[271]	ἄνδρα ῥᾴθυμον ἐπ' ἐλαχίστοις πόνοις	δυσφοροῦντα,	~αὐτὸς τοὺς πλείονας ῥᾳδίως ὑφιστάμενος.
[253]	δὲ τοῦτον ἀληθῶς εἶναι ~τὸν	ἀπολωλότα	φαμένου, Ἑρμῆς ἀποδεξάμενος αὐτοῦ τὴν
[274]	ὄνος ἀλγῶν ὠγκᾶτό ~τε καὶ	ἐσκίρτα.	Τοῦ δὲ ὀνηλάτου πόρρωθεν ἑστῶτος
[261]	δὲ αὐτῷ ἡ Τύχη ἐβόα·	~Ἀνάστα	καὶ ἄπελθε ἐντεῦθεν, μή πως
[273]	κηπωρῷ, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἤσθιε,	πλεῖστα	δ' ~ἐμόχθει, ηὔξατο τῷ Διὶ
[268]	ἀχύρων ἅλις ἔχων, καὶ ταῦτα	πλεῖστα	ταλαιπωρῶν. Ἐπεὶ ~δὲ καιρὸς ἐπέστη
[286]	ἐστιν ἡ πονηρία, κἂν τὰ	μάλιστα	εὐεργετῆται. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιν τις
[283]	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τότε	μάλιστα	οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν
[283]	Ὁ μῦθος δηλοῖ ~ὅτι τότε	μάλιστα	οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν
[273]	Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ~τότε	μάλιστα	τοὺς προτέρους δεσπότας οἱ οἰκέται
[273]	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τότε	μάλιστα	τοὺς πρώτους δεσπότας οἱ οἰκέται
[260]	ἔφαγε, τὰ δὲ τῶν ~φοινίκων	ὀστᾶ	καὶ τὰ τῶν ἀμυγδάλων κελύφη
[260]	~κελύφη καὶ τῶν φοινίκων τὰ	ὀστᾶ,	ταῦτα ἐπί τινος βωμοῦ ἔθηκεν,
[258]	~πρότερον. Ἐγγὺς δὲ παντελῶς ἐξενεχθέντα	αὐτὰ	ἰδόντες φρύγανα ~ὄντα, ἔφασαν πρὸς
[258]	πλοῖον ἐδόκουν βλέπειν. ~Ἐξενεχθέντα δὲ	αὐτὰ	φρύγανα ὄντα ἰδόντες, πρὸς ἀλλήλους
[288]	οἱ πρὸς χάριν ἅπαντα πολιτευόμενοι	τοιαῦτα	~πάσχουσι. ~Ὄφις καὶ γαλῆ καὶ
[287]	νομίσας χρυσὸν ἔνδον ὑπάρχειν ~σφάξας	πάραυτα	εὗρε ταύτην ὁμοίαν ~ὥσπερ τὰ
[286]	αὐτὴν ἔφη· Ὦ ματαία, τί	~ταῦτα	ἀνατρέφεις ἅπερ, ἂν αὐξηθῇ, ἀπὸ
[260]	ἀμύγδαλά τε ἦν καὶ ~φοίνικες,	ταῦτα	ἀνείλατο οἰόμενος ἀργύριον εἶναι. Ἐκτινάξας
[276]	οὖν ὁ κύων, τοῦ ὄνου	ταῦτα	διεξιόντος, διέκειτο· ~ἔνθεν δὴ καὶ
[292]	οὕτως ἄχθεται ὥσπερ ἐὰν οἴκοθεν	~ταῦτα	ἐδίδου. ~Παῖς ἀκρίδας θηρεύων καὶ
[260]	καὶ τῶν φοινίκων τὰ ὀστᾶ,	ταῦτα	ἐπί τινος βωμοῦ ἔθηκεν, ~εἰπών·
[286]	χελιδών. ~Ὄρνις ὄφεως ὠὰ εὑροῦσα,	ταῦτα	ἐπιμελῶς ἐθέρμαινε καὶ μετὰ τὸ
[299]	ψύχοιντο. Καὶ ἡ μήτηρ πρὸς	ταῦτα	ἔφη· Σοὶ μὲν ~αἰθρίαν, τῇ
[268]	καὶ ὁ ἵππος πληγεὶς ἔκειτο.	Ταῦτα	ἑωρακὼς ὁ ὄνος τὸν ~ἵππον
[260]	δέ, ὡς ~εὗρε τὰ ἐνόντα,	ταῦτα	καταφαγὼν καὶ λαβὼν τῶν τε
[295]	ἦν καὶ ~λέων. Ὁ δὲ	ταῦτα	μᾶλλον ὁρῶν πλείονα λύπην εἶχε.
[292]	τὰ ἀλλότρια ~λαμβάνων, ὅταν ἀπαιτηθῇ	ταῦτα,	οὕτως ἄχθεται ὥσπερ ἐὰν οἴκοθεν
[300]	καταθῦσαι ταύτην. ~Ἡ δὲ ἐθρήνει	ταῦτα	οὕτως βοῶσα· ~Ἔασόν με ζῆν,
[268]	μηδ' ἀχύρων ἅλις ἔχων, καὶ	ταῦτα	πλεῖστα ταλαιπωρῶν. Ἐπεὶ ~δὲ καιρὸς
[264]	~ἀφθονίαν ἔχεις. Οὕτως οὐκ ἔστι	ζηλωτὰ	τὰ μετὰ κινδύνων καὶ ~ταλαιπωριῶν
[298]	τοὺς ἀσεβεῖς βαδίζειν, ἐκ ~δευτέρου	ἠρώτα	διὰ πόσου χρόνου ἐπιφοιτᾶν ταῖς
[299]	ἄλλα ὡμίλει, καὶ πῶς ἔχοι	διηρώτα.	Ἡ ~δέ· Τὰ μὲν ἄλλα,
[286]	~Ὄρνις καὶ χελιδών. ~Ὄρνις ὄφεως	ὠὰ	εὑροῦσα, ταῦτα ἐπιμελῶς ἐθέρμαινε καὶ
[287]	~Ὄρνιν τις εἶχε καλὴν χρυσᾶ	ὠὰ	τίκτουσαν· νομίσας δὲ ἔνδον αὐτῆς
[287]	καλλίστην εἶχεν, ~ἥτις ἔτικτεν ἀεὶ	ὠὰ	χρυσέα. ~Ὁ δὲ νομίσας χρυσὸν
[295]	πρὸς τέρψιν τοῦ υἱοῦ παντοῖα	ζῷα,	ἐν οἷς ἦν καὶ ~λέων.
[267]	δορὰν περιῄει ἐκφοβῶν τὰ ἄλογα	ζῷα.	~Καὶ δὴ θεασάμενος ἀλώπεκα ἐπειρᾶτο

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/05/2005