| Paragraphes |
|---|
| [5] |
ὑμῖν
εἴπω,
δύο·
ἓν
μέν,
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
δι'
εὐτυχίαν,
ἣν |
| [5] |
ὑπ'
ἐμοῦ·
τὸ
τρίτον
δ'
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
καὶ
μόνον
ἓν |
| [5] |
βέλτιστ'
εἰρηκότ'
ἐμέ.
(Πάλιν
τοίνυν,
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
κατιδὼν
Νεοπτόλεμον
τὸν |
| [5] |
πολλῷ
χαλεπώτερον
ὑμεῖς
αὐτὸ
πεποιήκατ'
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι·
οἱ
μὲν
γὰρ |
| [5] |
ἄλλων
προορῶν,
οὐδ'
εἰς
μίαν,
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
οὔτε
δεινότητ'
οὔτ' |
| [5] |
ὑπ'
ἐμοῦ
μνημονεύσαντες.
(Ἐγὼ
γάρ,
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
πρῶτον
μέν,
ἡνίκ' |
| [5] |
~Περὶ
τῆς
Εἰρήνης.
(Ὁρῶ
μέν,
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τὰ
παρόντα
πράγματα |
| [5] |
προειμένα
σωθήσεται.
(Ἀκριβῶς
δ'
εἰδώς,
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τὸ
λέγειν
περὶ |
| [5] |
δ'
ὁρᾶν
ὅπως
μὴ
προαξόμεθ'
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τοὺς
συνεληλυθότας
τούτους |
| [5] |
πάντας
ἡγεῖσθαι,
ἀλλὰ
τοῖς
μὲν
|
ὡδί, |
τοῖς
δ'
ἑτέρως
δοκεῖν.
(Δυσκόλου |
| [5] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τὸ
λέγειν
περὶ
|
ὧν |
αὐτὸς
εἶπέ
τις
καὶ
περὶ |
| [5] |
τὰ
δὲ
πράγματα
καὶ
περὶ
|
ὧν |
βουλεύεσθ'
ἐκφεύγειν
ὑμᾶς.
(Οὐ
μὴν |
| [5] |
καὶ
λέγειν
καὶ
συμβουλεύειν
δι'
|
ὧν |
καὶ
τὰ
παρόντ'
ἔσται
βελτίω |
| [5] |
συμμαχίαι
τοῦτον
ἔχουσι
τὸν
τρόπον,
|
ὧν |
καὶ
φροντίσειεν
ἄν
τις,
καὶ |
| [5] |
δι'
αὑτοῦ,
καὶ
ταῦτ'
ἦν
|
ὧν |
μάλιστ'
ἐγλίχετο.
(Θετταλοὶ
δέ
γ' |
| [5] |
δ'
ἄμεινον
ἂν
ὑμᾶς
περὶ
|
ὧν |
νῦν
ἐρῶ
κρῖναι,
μικρὰ
τῶν |
| [5] |
ἕνεχ'
εὑρήσεθ'
ἕκαστον
πολλὰ
προηγμένον
|
ὧν |
οὐδὲν
ἐβούλετο
πρᾶξαι.
Τοῦτο
μέντοι, |
| [5] |
εἰπὼν
ἔτι
καὶ
δὴ
περὶ
|
ὧν |
παρελήλυθ'
ἐρῶ,
ἡνίκα
τοὺς
ὅρκους |
| [5] |
οἴχεται.
(Δύο
μὲν
δὴ
ταῦθ'
|
ὧν |
προεῖπον
ἐγὼ
μαρτυρεῖ
τοῖς
γεγενημένοις |
| [5] |
ἡμᾶς
λυθῆναι·
πολλὰ
γὰρ
προείμεθα,
|
ὧν |
ὑπαρχόντων
τότ'
ἂν
ἢ
νῦν |
| [5] |
πρὸς
τοὺς
Θηβαίους
πολεμήσαιμεν
δι'
|
Ὠρωπὸν |
ἤ
τι
τῶν
ἰδίων,
οὐδὲν |
| [5] |
λογίσασθαι.
Ἡμεῖς
Θηβαίους
ἐῶμεν
ἔχειν
|
Ὠρωπόν· |
καὶ
εἴ
τις
ἔροιθ'
ἡμᾶς, |
| [5] |
Θηβαίων
πόλιν
διοικιεῖν,
καὶ
τὸν
|
Ὠρωπὸν |
ὑμῖν
ὑπάρξειν,
καὶ
τὴν
Εὔβοιαν |
| [5] |
ποιήσει,
οὐχ
ὡς
θαυμαστὴν
οὐδ'
|
ὡς |
ἀξίαν
οὖσαν
ὑμῶν·
ἀλλ'
ὁποία |
| [5] |
τούτῳ
τῷ
λόγῳ
πλείστῳ
χρησάμενος,
|
ὡς |
δεινὸν
εἴ
τις
ἐγκαλεῖ
τοῖς |
| [5] |
οὔτ'
ἔχθρας
οὔτε
συκοφαντίας
ἕνεκα,
|
ὡς |
ἐκ
τῶν
μετὰ
ταῦτ'
ἔργων |
| [5] |
ὑπὲρ
τοῦ
τἀκεῖ
χρήματ'
ὀφειλόμεν'
|
ὡς |
ἔφη,
κομίσας
δεῦρο
λῃτουργεῖν,
καὶ |
| [5] |
μηδεὶς
πρὶν
ἀκοῦσαι)
Θηβαίους,
οὐχ
|
ὡς |
ἡδέως
ἔχουσιν
ἡμῖν,
οὐδ'
ὡς |
| [5] |
μὴ
λύων
τοῦτο
ποιήσει,
οὐχ
|
ὡς |
θαυμαστὴν
οὐδ'
ὡς
ἀξίαν
οὖσαν |
| [5] |
πεπραγμένων,
Θηβαῖοι
δ'
ἔχουσι
μέν,
|
ὡς |
λέγουσινν,
ἀπεχθῶς,
ἔτι
δ'
ἐχθροτέρως |
| [5] |
ἐγὼ
φανήσομαι,
ἀλλὰ
προειπὼν
ὑμῖν,
|
ὡς |
οἶδ'
ὅτι
μνημονεύετε,
ὅτι
ταῦτ' |
| [5] |
τινὲς
μὲν
δήπου
τολμῶσι
λέγειν
|
ὡς |
οὐδ'
ἐβούλετο
Θηβαίοις
Ὀρχομενὸν
καὶ |
| [5] |
ὡς
ἡδέως
ἔχουσιν
ἡμῖν,
οὐδ'
|
ὡς |
οὐκ
ἂν
χαρίζοιντο
Φιλίππῳ,
ἀλλ' |
| [5] |
Πολλοῦ
γε
καὶ
δέω.
Ἀλλ'
|
ὡς |
οὔτε
πράξομεν
οὐδὲν
ἀνάξιον
ἡμῶν |
| [5] |
θορυβεῖν
καὶ
φιλονικεῖν
ἀποστάντες
ἀκούειν,
|
ὡς |
ὑπὲρ
πόλεως
βουλευομένοις
καὶ
τηλικούτων |
| [5] |
μοι.
Ὅταν
δ'
ἐπὶ
θάτερ'
|
ὥσπερ |
εἰς
τρυτάνην
ἀργύριον
προσενέγκῃς,
οἴχεται |
| [5] |
τοῦ
συμφέροντος
ἑαυτοῖς
ἡμῖν
πολεμῆσαι,
|
ὥσπερ |
καὶ
περὶ
Φωκέας.
~Ἴστε
γὰρ |
| [5] |
οὕτως
ἡγοῦμαι
φορτικὸν
καὶ
ἐπαχθὲς
|
ὥστε |
ἀνάγκην
οὖσαν
ὁρῶν
ὅμως
ἀποκνῶ. |
