| Paragraphes |
| [5] |
αὑτοῦ,
καὶ
ταῦτ'
ἦν
ὧν
|
μάλιστ' |
ἐγλίχετο.
(Θετταλοὶ
δέ
γ'
οὐδέτερ' |
| [5] |
καὶ
Θετταλοί,
οὐχὶ
ταὔθ'
ἕκαστοι
|
μάλιστ' |
ἐσπουδακότες,
ταὐτὰ
πάντες
ἔπραξαν·
οἷον |
| [5] |
ἐκεῖνο
δ'
οἶδ'
ὅτι
οὐ
|
μᾶλλόν |
γε
ταῦτ'
ἔμελ'
αὐτῷ
ἢ |
| [5] |
ποτ'
ἐστὶν
αὕτη,
μὴ
γενέσθαι
|
μᾶλλον |
εἶχε
τοῖς
πράγμασι
καιρὸν
ἢ |
| [5] |
δὴ
ταῦθ'
ὧν
προεῖπον
ἐγὼ
|
μαρτυρεῖ |
τοῖς
γεγενημένοις
λόγοις
ὀρθῶς
καὶ |
| [5] |
ἐπὶ
μικροῖς
λήμμασιν
πολλὰ
καὶ
|
μεγάλ' |
ὑμᾶς
ἁμαρτάνεινν
πεισάντων·
καὶ
χρόνου |
| [5] |
Ἀργεῖοι
μὲν
καὶ
Μεσσήνιοι
καὶ
|
Μεγαλοπολῖται |
καί
τινες
τῶν
λοιπῶν
Πελοποννησίων, |
| [5] |
οὔτε
Θηβαίους
οὔτε
τὸν
Φίλιππον
|
μέγαν |
γίγνεσθαι
ιταῦτα
γὰρ
πάντ'
ἐφ' |
| [5] |
ἀδείας,
κακὰ
δ'
ἐργαζόμενον
τὰ
|
μέγιστα |
τὴν
πόλιν
καὶ
τὰ
παρ' |
| [5] |
πρόφασιν
καὶ
κοινὸν
ἔγκλημ'
ὁ
|
μέλλων |
πόλεμος
πρὸς
ἅπαντας
λάβῃ.
(Εἰ |
| [5] |
πεποιήκατ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι·
οἱ
|
μὲν |
γὰρ
ἄλλοι
πάντες
ἄνθρωποι
πρὸ |
| [5] |
πρὸς
ἐκεῖνον
ἀπάγων
οἴχεται.
(Δύο
|
μὲν |
δὴ
ταῦθ'
ὧν
προεῖπον
ἐγὼ |
| [5] |
ταῦθ'
ὑπέμειναν.
(Φίλιππον
τοίνυν
τινὲς
|
μὲν |
δήπου
τολμῶσι
λέγειν
ὡς
οὐδ' |
| [5] |
κρατεῖν
τῶν
ἄλλων,
ἀλλὰ
σῶς
|
μὲν |
εἶναι
πάντες
ἂν
βούλοινθ'
ἕνεχ' |
| [5] |
ἀλλ'
ἠναγκάσθη·
ἐγὼ
δὲ
τούτοις
|
μὲν |
ἐρρῶσθαι
λέγω,
ἐκεῖνο
δ'
οἶδ' |
| [5] |
γάρ,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
πρῶτον
|
μέν, |
ἡνίκ'
ἔπειθόν
τινες
ὑμᾶς,
τῶν |
| [5] |
ἅπαντας
λάβῃ.
(Εἰ
γὰρ
Ἀργεῖοι
|
μὲν |
καὶ
Μεσσήνιοι
καὶ
Μεγαλοπολῖται
καί |
| [5] |
πόλεμος
πρὸς
ὑμᾶς
αὐτοῖς,
τὰ
|
μὲν |
κακὰ
πάνθ'
ἕξουσιν
αὐτοί,
τοῖς |
| [5] |
χρόνον
ὃν
οἶδ'
ἐγώ,
τὸν
|
μὲν |
οἷς
ἂν
ἁμάρτητ'
ἐπιτιμῶντα
εὐδοκιμεῖν |
| [5] |
ποιήσας
περὶ
οὐδενὸς
λογίσαιτο.
(Ἓν
|
μὲν |
οὖν
ἔγωγε
πρῶτον
ὑπάρχειν
φημὶ |
| [5] |
κατιδὼν
Νεοπτόλεμον
τὸν
ὑποκριτὴν
τῷ
|
μὲν |
τῆς
τέχνης
προσχήματι
τυγχάνοντ'
ἀδείας, |
| [5] |
ἔχειν·
(νυνὶ
γὰρ
Θηβαίοις
πρὸς
|
μὲν |
τὸ
τὴν
χώραν
κεκομίσθαι
πέπρακταί |
| [5] |
πάντες
ἔπραξαν·
οἷον
Θηβαῖοι
τὸν
|
μὲν |
Φίλιππον
παρελθεῖν
καὶ
λαβεῖν
τὰς |
| [5] |
Πλαταιὰς
ὑπισχνουμένων
οἰκισθήσεσθαι,
καὶ
τοὺς
|
μὲν |
Φωκέασσ
τὸν
Φίλιππον,
ἂν
γένηται |
| [5] |
ἃν
ὑμῖν
εἴπω,
δύο·
ἓν
|
μέν, |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
δι'
εὐτυχίαν, |
| [5] |
~Περὶ
τῆς
Εἰρήνης.
(Ὁρῶ
|
μέν, |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τὰ
παρόντα |
| [5] |
συμφέρον
πάντας
ἡγεῖσθαι,
ἀλλὰ
τοῖς
|
μὲν |
ὡδί,
τοῖς
δ'
ἑτέρως
δοκεῖν. |
| [5] |
ἐκείνοις
πεπραγμένων,
Θηβαῖοι
δ'
ἔχουσι
|
μέν, |
ὡς
λέγουσινν,
ἀπεχθῶς,
ἔτι
δ' |
| [5] |
ὧν
οὐδὲν
ἐβούλετο
πρᾶξαι.
Τοῦτο
|
μέντοι, |
τοῦτ'
ἔστιν
φυλακτέον
ἡμῖν.
(Τὰ |
| [5] |
(Εἰ
γὰρ
Ἀργεῖοι
μὲν
καὶ
|
Μεσσήνιοι |
καὶ
Μεγαλοπολῖται
καί
τινες
τῶν |
| [5] |
χρῆσθαι
τῷ
βουλεύεσθαι,
ὑμεῖς
δὲ
|
μετὰ |
τὰ
πράγματα.
Ἐκ
δὲ
τούτου |
| [5] |
συκοφαντίας
ἕνεκα,
ὡς
ἐκ
τῶν
|
μετὰ |
ταῦτ'
ἔργων
γέγονεν
δῆλον.
(Καὶ |
| [5] |
πεισάντων·
καὶ
χρόνου
βραχέος
διελθόντος,
|
μετὰ |
τοῦ
προσοφλεῖν
αἰσχύνην
καὶ
παθεῖν |
| [5] |
τοιοῦτον
ἔγκλημ'
ἴδιον,
οὗ
μὴ
|
μετέχουσι |
Θετταλοὶ
μηδ'
Ἀργεῖοι
μηδὲ
Θηβαῖοι, |
| [5] |
ὁποία
τίς
ποτ'
ἐστὶν
αὕτη,
|
μὴ |
γενέσθαι
μᾶλλον
εἶχε
τοῖς
πράγμασι |
| [5] |
καὶ
τὴν
Κορώνειαν
λαβεῖν
ἐπιθυμεῖν,
|
μὴ |
δύνασθαι
δέ,
πάντα
ταῦθ'
ὑπέμειναν. |
| [5] |
(καὶ
πάντων
ἥκιστα
(καί
μοι
|
μὴ |
θορυβήσῃ
μηδεὶς
πρὶν
ἀκοῦσαι)
Θηβαίους, |
| [5] |
καὶ
τί
φυλάξασθαι
δεῖν
ἡμᾶς;
|
Μὴ |
κοινὴν
πρόφασιν
καὶ
κοινὸν
ἔγκλημ' |
| [5] |
προοῖντ'
ἂν
αὑτοὺς
εἰς
τοῦτο,
|
μὴ |
κοινῆς
τῆς
ἀρχῆς
καὶ
τῆς |
| [5] |
τῇ
πόλει,
τὴν
ὑπάρχουσαν
εἰρήνην
|
μὴ |
λύων
τοῦτο
ποιήσει,
οὐχ
ὡς |
| [5] |
τι
τοιοῦτον
ἔγκλημ'
ἴδιον,
οὗ
|
μὴ |
μετέχουσι
Θετταλοὶ
μηδ'
Ἀργεῖοι
μηδὲ |
| [5] |
αὐτὸν
κοινωνεῖν
τῆς
ἀμφικτυονίας,
φοβοῦμαι
|
μὴ |
πάντες
περὶ
τῶν
ἰδίων
ἕκαστος |
| [5] |
καὶ
δόξαν
αἴσχιστα·
εἰ
γὰρ
|
μὴ |
παρῆλθε
Φίλιππος,
οὐδὲν
ἂν
αὐτοῖς |
| [5] |
ἐν
Διονύσου
τραγῳδοὺς
ἐθεᾶσθε,
ἀλλὰ
|
μὴ |
περὶ
σωτηρίας
καὶ
κοινῶν
πραγμάτων |
| [5] |
εἰπεῖν
τἀληθῆ,
διὰ
τί;
Ἵνα
|
μὴ |
πολεμῶμεν,
φαῖμεν
ἄν.
(Καὶ
Φιλίππῳ |
| [5] |
πόλεμος.
(Δεύτερον
δ'
ὁρᾶν
ὅπως
|
μὴ |
προαξόμεθ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τοὺς |
| [5] |
ὁτιοῦν
οἰομένους
ὑπομεῖναι
δεῖν
καὶ
|
μὴ |
προορωμένους
τὸν
πόλεμον,
ἐκεῖνα
βούλομαι |
| [5] |
ἴδιον,
οὗ
μὴ
μετέχουσι
Θετταλοὶ
|
μηδ' |
Ἀργεῖοι
μηδὲ
Θηβαῖοι,
οὐκ
ἂν |
| [5] |
μὴ
μετέχουσι
Θετταλοὶ
μηδ'
Ἀργεῖοι
|
μηδὲ |
Θηβαῖοι,
οὐκ
ἂν
ἡμῖν
οἴομαι |
| [5] |
περὶ
τῶν
ὑπολοίπων
κατὰ
ταὐτὰ
|
μηδὲ |
καθ'
ἓν
τὸ
συμφέρον
πάντας |
| [5] |
ἥκιστα
(καί
μοι
μὴ
θορυβήσῃ
|
μηδεὶς |
πρὶν
ἀκοῦσαι)
Θηβαίους,
οὐχ
ὡς |
| [5] |
μόνον
τῷ
πολλὰ
προεῖσθαι
καὶ
|
μηδὲν |
εἶναι
προὔργου
περὶ
αὐτῶν
εὖ |
| [5] |
ὧν
βουλεύεσθ'
ἐκφεύγειν
ὑμᾶς.
(Οὐ
|
μὴν |
ἀλλὰ
καίπερ
τούτων
οὕτως
ἐχόντων |
| [5] |
τῶν
ἄλλων
προορῶν,
οὐδ'
εἰς
|
μίαν, |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
οὔτε
δεινότητ' |
| [5] |
περὶ
ὧν
νῦν
ἐρῶ
κρῖναι,
|
μικρὰ |
τῶν
πρότερόν
ποτε
ῥηθέντων
ὑπ' |
| [5] |
οὐ
διεσπάσθην
ὑπὸ
τῶν
ἐπὶ
|
μικροῖς |
λήμμασιν
πολλὰ
καὶ
μεγάλ'
ὑμᾶς |
| [5] |
προειπὼν
ὑμῖν,
ὡς
οἶδ'
ὅτι
|
μνημονεύετε, |
ὅτι
ταῦτ'
οὔτ'
οἶδα
οὔτε |
| [5] |
πρότερόν
ποτε
ῥηθέντων
ὑπ'
ἐμοῦ
|
μνημονεύσαντες. |
(Ἐγὼ
γάρ,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [5] |
πολεμῆσαι,
(καὶ
πάντων
ἥκιστα
(καί
|
μοι |
μὴ
θορυβήσῃ
μηδεὶς
πρὶν
ἀκοῦσαι) |
| [5] |
τῶν
πραγμάτων,
τὸ
συμφέρον
φαίνεταί
|
μοι. |
Ὅταν
δ'
ἐπὶ
θάτερ'
ὥσπερ |
| [5] |
δ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
καὶ
|
μόνον |
ἓν
τοῦτ'
εἰπὼν
ἔτι
καὶ |
| [5] |
καὶ
μόνος
παρελθὼν
ἀντεῖπον,
καὶ
|
μόνον |
οὐ
διεσπάσθην
ὑπὸ
τῶν
ἐπὶ |
| [5] |
δυσκολίαν
ἔχοντα
καὶ
ταραχὴν
οὐ
|
μόνον |
τῷ
πολλὰ
προεῖσθαι
καὶ
μηδὲν |
| [5] |
καὶ
δαπανηρὸν
ἄρασθαι,
πρῶτος
καὶ
|
μόνος |
παρελθὼν
ἀντεῖπον,
καὶ
μόνον
οὐ |