| Paragraphes |
|---|
| [5] |
ἔμελ'
αὐτῷ
ἢ
τὰς
παρόδους
|
λαβεῖν |
ἐβούλετο
καὶ
τὴν
δόξαν
τοῦ |
| [5] |
τὸν
Ὀρχομενὸν
καὶ
τὴν
Κορώνειαν
|
λαβεῖν |
ἐπιθυμεῖν,
μὴ
δύνασθαι
δέ,
πάντα |
| [5] |
τὸν
μὲν
Φίλιππον
παρελθεῖν
καὶ
|
λαβεῖν |
τὰς
παρόδους
οὐκ
ἐδύναντο
κωλῦσαι, |
| [5] |
ὁ
μέλλων
πόλεμος
πρὸς
ἅπαντας
|
λάβῃ. |
(Εἰ
γὰρ
Ἀργεῖοι
μὲν
καὶ |
| [5] |
τούτοις
φρονοῦσι,
διὰ
τὴν
πρὸς
|
Λακεδαιμονίους |
ἡμῖν
ἐπικηρυκείαν
ἐχθρῶς
σχήσουσι
καὶ |
| [5] |
εἶναι
προὔργου
περὶ
αὐτῶν
εὖ
|
λέγειν, |
ἀλλὰ
καὶ
περὶ
τῶν
ὑπολοίπων |
| [5] |
τηλικούτων
πραγμάτων
προσήκει,
ἕξειν
καὶ
|
λέγειν |
καὶ
συμβουλεύειν
δι'
ὧν
καὶ |
| [5] |
εἰδώς,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τὸ
|
λέγειν |
περὶ
ὧν
αὐτὸς
εἶπέ
τις |
| [5] |
ἐπιτιμῶντα
εὐδοκιμεῖν
καὶ
δοκεῖν
εὖ
|
λέγειν, |
τὰ
δὲ
πράγματα
καὶ
περὶ |
| [5] |
πᾶσιν
ἔχειν
καὶ
τὰ
δίκαια
|
λέγειν, |
τοῦτ'
οἶμαι
δεῖν
ποιεῖν.
Πρὸς |
| [5] |
τοίνυν
τινὲς
μὲν
δήπου
τολμῶσι
|
λέγειν |
ὡς
οὐδ'
ἐβούλετο
Θηβαίοις
Ὀρχομενὸν |
| [5] |
οὔτε
προσδοκῶ,
νομίζω
δὲ
τὸν
|
λέγοντα |
ληρεῖν.
(Ταῦτα
τοίνυν
ἅπανθ'
ὅσα |
| [5] |
τούτοις
αἰτιάσομαι
τοὺς
ὑπὲρ
Νεοπτολέμου
|
λέγοντας |
(οὐδὲ
εἷς
γὰρ
ἦν)
ἀλλ' |
| [5] |
Θηβαῖοι
δ'
ἔχουσι
μέν,
ὡς
|
λέγουσινν, |
ἀπεχθῶς,
ἔτι
δ'
ἐχθροτέρως
σχήσουσιν, |
| [5] |
πρὸς
οἷς
ἐγὼ
πεπολίτευμαι
καὶ
|
λέγω |
δεῖξαι
προσηρτημένον.
Ὀρθὸν
οὖν,
ὅ |
| [5] |
ἐγὼ
δὲ
τούτοις
μὲν
ἐρρῶσθαι
|
λέγω, |
ἐκεῖνο
δ'
οἶδ'
ὅτι
οὐ |
| [5] |
κρίνω
καὶ
λογίζομαι,
καὶ
οὐδὲν
|
λῆμμ' |
ἂν
οὐδεὶς
ἔχοι
πρὸς
οἷς |
| [5] |
διεσπάσθην
ὑπὸ
τῶν
ἐπὶ
μικροῖς
|
λήμμασιν |
πολλὰ
καὶ
μεγάλ'
ὑμᾶς
ἁμαρτάνεινν |
| [5] |
προσδοκῶ,
νομίζω
δὲ
τὸν
λέγοντα
|
ληρεῖν. |
(Ταῦτα
τοίνυν
ἅπανθ'
ὅσα
φαίνομαι |
| [5] |
ὀφειλόμεν'
ὡς
ἔφη,
κομίσας
δεῦρο
|
λῃτουργεῖν, |
καὶ
τούτῳ
τῷ
λόγῳ
πλείστῳ |
| [5] |
προῖκα
τὰ
πράγματα
κρίνω
καὶ
|
λογίζομαι, |
καὶ
οὐδὲν
λῆμμ'
ἂν
οὐδεὶς |
| [5] |
ὁ
τοῦτο
ποιήσας
περὶ
οὐδενὸς
|
λογίσαιτο. |
(Ἓν
μὲν
οὖν
ἔγωγε
πρῶτον |
| [5] |
προορωμένους
τὸν
πόλεμον,
ἐκεῖνα
βούλομαι
|
λογίσασθαι. |
Ἡμεῖς
Θηβαίους
ἐῶμεν
ἔχειν
Ὠρωπόν· |
| [5] |
οἴχεται
φέρον
καὶ
καθείλκυκε
τὸν
|
λογισμὸν |
ἐφ'
αὑτό,
καὶ
οὐκ
ἂν |
| [5] |
προεῖπον
ἐγὼ
μαρτυρεῖ
τοῖς
γεγενημένοις
|
λόγοις |
ὀρθῶς
καὶ
δικαίως,
οἷά
περ |
| [5] |
καὶ
κοινῶν
πραγμάτων
ἦν
ὁ
|
λόγος, |
οὐκ
ἂν
οὕτως
οὔτ'
ἐκείνου |
| [5] |
δεῦρο
λῃτουργεῖν,
καὶ
τούτῳ
τῷ
|
λόγῳ |
πλείστῳ
χρησάμενος,
ὡς
δεινὸν
εἴ |
| [5] |
καὶ
Μεγαλοπολῖται
καί
τινες
τῶν
|
λοιπῶν |
Πελοποννησίων,
ὅσοι
ταὐτὰ
τούτοις
φρονοῦσι, |
| [5] |
ἢ
γεγενημένη
νῦν
δι'
ἡμᾶς
|
λυθῆναι· |
πολλὰ
γὰρ
προείμεθα,
ὧν
ὑπαρχόντων |
| [5] |
παρ'
ὑμῖν
ἀεὶ
τῶν
πάνυ
|
λυσιτελούντων |
τοῖς
τολμῶσιν
ὄν,
οὕτως
ἡγοῦμαι |
| [5] |
πόλει,
τὴν
ὑπάρχουσαν
εἰρήνην
μὴ
|
λύων |
τοῦτο
ποιήσει,
οὐχ
ὡς
θαυμαστὴν |
