Paragraphes
[5]	οὐκ ἂν ἔτ' ὀρθῶς οὐδ'	ὑγιῶς	ὁ τοῦτο ποιήσας περὶ οὐδενὸς
[5]	μικροῖς λήμμασιν πολλὰ καὶ μεγάλ'	ὑμᾶς	ἁμαρτάνεινν πεισάντων· καὶ χρόνου βραχέος
[5]	ὅτι, εἰ γενήσεται πόλεμος πρὸς	ὑμᾶς	αὐτοῖς, τὰ μὲν κακὰ πάνθ'
[5]	εἷς γὰρ ἦν) ἀλλ' αὐτοὺς	ὑμᾶς·	εἰ γὰρ ἐν Διονύσου τραγῳδοὺς
[5]	ἀπέχθειαν ἠκούσατε. (Καίτοι τοῦτό γ'	ὑμᾶς	οἶμαι νῦν ἅπαντας ᾐσθῆσθαι, ὅτι
[5]	καὶ περὶ ὧν βουλεύεσθ' ἐκφεύγειν	ὑμᾶς.	(Οὐ μὴν ἀλλὰ καίπερ τούτων
[5]	καὶ πρυτανεύοντα, παρελθὼν εἶπον εἰς	ὑμᾶς,	οὐδεμιᾶς ἰδίας οὔτ' ἔχθρας οὔτε
[5]	ἀποκνῶ. Νομίζω δ' ἄμεινον ἂν	ὑμᾶς	περὶ ὧν νῦν ἐρῶ κρῖναι,
[5]	πρῶτον μέν, ἡνίκ' ἔπειθόν τινες	ὑμᾶς,	τῶν ἐν Εὐβοίᾳ πραγμάτων ταραττομένων,
[5]	τοῦ βουλεύεσθαι, ἔτι πολλῷ χαλεπώτερον	ὑμεῖς	αὐτὸ πεποιήκατ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι·
[5]	πραγμάτων εἰώθασι χρῆσθαι τῷ βουλεύεσθαι,	ὑμεῖς	δὲ μετὰ τὰ πράγματα. Ἐκ
[5]	ὑπὸ τούτων οἷς ἐβοήθησαν, πάντες	ὑμεῖς	ἔγνωτε τήν τε τῶν τότε
[5]	ἐλπίδας καὶ φενακισμούς, οἷσσ ὑπαχθέντες	ὑμεῖς	οὔτε συμφόρως οὔτ' ἴσως καλῶς
[5]	τις καὶ περὶ αὑτοῦ παρ'	ὑμῖν	ἀεὶ τῶν πάνυ λυσιτελούντων τοῖς
[5]	καὶ προαισθάνεσθαι πλὴν δι' ἃν	ὑμῖν	εἴπω, δύο· ἓν μέν, ὦ
[5]	πόλιν διοικιεῖν, καὶ τὸν Ὠρωπὸν	ὑμῖν	ὑπάρξειν, καὶ τὴν Εὔβοιαν ἀντ'
[5]	σιγήσας ἐγὼ φανήσομαι, ἀλλὰ προειπὼν	ὑμῖν,	ὡς οἶδ' ὅτι μνημονεύετε, ὅτι
[5]	θαυμαστὴν οὐδ' ὡς ἀξίαν οὖσαν	ὑμῶν·	ἀλλ' ὁποία τίς ποτ' ἐστὶν
[5]	τὴν πόλιν καὶ τὰ παρ'	ὑμῶν	διοικοῦντα Φιλίππῳ καὶ πρυτανεύοντα, παρελθὼν
[5]	μικρὰ τῶν πρότερόν ποτε ῥηθέντων	ὑπ'	ἐμοῦ μνημονεύσαντες. (Ἐγὼ γάρ, ὦ
[5]	δικαίως, οἷά περ ἦν, ἀποφανθένθ'	ὑπ'	ἐμοῦ· τὸ τρίτον δ' ὦ
[5]	διοικιεῖν, καὶ τὸν Ὠρωπὸν ὑμῖν	ὑπάρξειν,	καὶ τὴν Εὔβοιαν ἀντ' Ἀμφιπόλεως
[5]	κρατήσαντας δὲ τοὺς ἑτέρους δεσπότας	ὑπάρχειν	αὑτῶν οὐδὲ εἷς. Τί οὖν
[5]	(Ἓν μὲν οὖν ἔγωγε πρῶτον	ὑπάρχειν	φημὶ δεῖν, ὅπως, εἴτε συμμάχους
[5]	τι ἄν ποτ' ἀπ' αὐτῶν	ὑπάρχῃ	τῶν πραγμάτων, τὸ συμφέρον φαίνεταί
[5]	λυθῆναι· πολλὰ γὰρ προείμεθα, ὧν	ὑπαρχόντων	τότ' ἂν ἢ νῦν ἀσφαλέστερος
[5]	τις κατασκευάζειν τῇ πόλει, τὴν	ὑπάρχουσαν	εἰρήνην μὴ λύων τοῦτο ποιήσει,
[5]	τοιαύτας ἐλπίδας καὶ φενακισμούς, οἷσσ	ὑπαχθέντες	ὑμεῖς οὔτε συμφόρως οὔτ' ἴσως
[5]	μὴ δύνασθαι δέ, πάντα ταῦθ'	ὑπέμειναν.	(Φίλιππον τοίνυν τινὲς μὲν δήπου
[5]	οὐκέτ' ἐν τούτοις αἰτιάσομαι τοὺς	ὑπὲρ	Νεοπτολέμου λέγοντας (οὐδὲ εἷς γὰρ
[5]	καὶ φιλονικεῖν ἀποστάντες ἀκούειν, ὡς	ὑπὲρ	πόλεως βουλευομένοις καὶ τηλικούτων πραγμάτων
[5]	ἄφιξιν εἰς τοὺς πολεμίους ποιησάμενος	ὑπὲρ	τοῦ τἀκεῖ χρήματ' ὀφειλόμεν' ὡς
[5]	~τότε Θεσπιάς τινων καὶ Πλαταιὰς	ὑπισχνουμένων	οἰκισθήσεσθαι, καὶ τοὺς μὲν Φωκέασσ
[5]	ὄντων ἀνθρώπων οὐδένες πώποτε πεπόνθασ'	ὑπὸ	τούτων οἷς ἐβοήθησαν, πάντες ὑμεῖς
[5]	ἀντεῖπον, καὶ μόνον οὐ διεσπάσθην	ὑπὸ	τῶν ἐπὶ μικροῖς λήμμασιν πολλὰ
[5]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατιδὼν Νεοπτόλεμον τὸν	ὑποκριτὴν	τῷ μὲν τῆς τέχνης προσχήματι
[5]	λέγειν, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν	ὑπολοίπων	κατὰ ταὐτὰ μηδὲ καθ' ἓν
[5]	δὲ τοὺς θρασέως ὁτιοῦν οἰομένους	ὑπομεῖναι	δεῖν καὶ μὴ προορωμένους τὸν
[5]	οὐδέ γε τῶν αὑτοῖς πεπονημένων	ὕστατον	ἐλθόντα τὴν δόξαν ἔχειν· (νυνὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 4/09/2008