| Paragraphes |
| [5] |
ἕκαστος
ὀργιζόμενος
κοινὸν
ἐφ'
ἡμᾶς
|
ἀγάγωσι |
τὸν
πόλεμον,
τὰ
τῶν
Ἀμφικτυόνων |
| [5] |
πάνθ'
ἕξουσιν
αὐτοί,
τοῖς
δ'
|
ἀγαθοῖς |
ἐφεδρεύων
ἕτερος
καθεδεῖται.
Οὔκουν
προοῖντ' |
| [5] |
ἀπὸ
τῆς
εἰρήνης
ἡσυχίαν
πλειόνων
|
ἀγαθῶν |
αἰτίαν
εἶναι
νομίζοντες
ἢ
τὸ |
| [5] |
τοῖς
ἐκεῖθεν
ἐνθάδε
τὰς
εὐπορίας
|
ἄγουσιν, |
ἐπειδὴ
διὰ
τὴν
εἰρήνην
ἀδείας |
| [5] |
ἄγουσιν,
ἐπειδὴ
διὰ
τὴν
εἰρήνην
|
ἀδείας |
ἔτυχεν,
ἣν
ἐνθάδ'
ἐκέκτητ'
οὐσίαν |
| [5] |
μὲν
τῆς
τέχνης
προσχήματι
τυγχάνοντ'
|
ἀδείας, |
κακὰ
δ'
ἐργαζόμενον
τὰ
μέγιστα |
| [5] |
ταραττομένων,
βοηθεῖν
Πλουτάρχῳ
καὶ
πόλεμον
|
ἄδοξον |
καὶ
δαπανηρὸν
ἄρασθαι,
πρῶτος
καὶ |
| [5] |
καὶ
περὶ
αὑτοῦ
παρ'
ὑμῖν
|
ἀεὶ |
τῶν
πάνυ
λυσιτελούντων
τοῖς
τολμῶσιν |
| [5] |
δύο·
ἓν
μέν,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
δι'
εὐτυχίαν,
ἣν
συμπάσης
ἐγὼ |
| [5] |
τὸ
τρίτον
δ'
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
καὶ
μόνον
ἓν
τοῦτ'
εἰπὼν |
| [5] |
ἐμέ.
(Πάλιν
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
κατιδὼν
Νεοπτόλεμον
τὸν
ὑποκριτὴν
τῷ |
| [5] |
ὑμεῖς
αὐτὸ
πεποιήκατ'
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι· |
οἱ
μὲν
γὰρ
ἄλλοι
πάντες |
| [5] |
οὐδ'
εἰς
μίαν,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
οὔτε
δεινότητ'
οὔτ'
ἀλαζονείαν
ἐπανοίσω, |
| [5] |
μνημονεύσαντες.
(Ἐγὼ
γάρ,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
πρῶτον
μέν,
ἡνίκ'
ἔπειθόν
τινες |
| [5] |
Εἰρήνης.
(Ὁρῶ
μέν,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
τὰ
παρόντα
πράγματα
πολλὴν
δυσκολίαν |
| [5] |
(Ἀκριβῶς
δ'
εἰδώς,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
τὸ
λέγειν
περὶ
ὧν
αὐτὸς |
| [5] |
ὅπως
μὴ
προαξόμεθ'
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
τοὺς
συνεληλυθότας
τούτους
καὶ
φάσκοντας |
| [5] |
οὐ
συνεπιστρατεύσειν
οὐδετέροις.
Καὶ
γὰρ
|
αἱ |
συμμαχίαι
τοῦτον
ἔχουσι
τὸν
τρόπον, |
| [5] |
πρὸς
δὲ
τιμὴν
καὶ
δόξαν
|
αἴσχιστα· |
εἰ
γὰρ
μὴ
παρῆλθε
Φίλιππος, |
| [5] |
βραχέος
διελθόντος,
μετὰ
τοῦ
προσοφλεῖν
|
αἰσχύνην |
καὶ
παθεῖν
οἷα
τῶν
ὄντων |
| [5] |
τῆς
εἰρήνης
ἡσυχίαν
πλειόνων
ἀγαθῶν
|
αἰτίαν |
εἶναι
νομίζοντες
ἢ
τὸ
προσκρούειν |
| [5] |
κοινῆς
τῆς
ἀρχῆς
καὶ
τῆς
|
αἰτίας |
οὔσης
τοῦ
πολέμου.
(Οὐδέ
γ' |
| [5] |
δῆλον.
(Καὶ
οὐκέτ'
ἐν
τούτοις
|
αἰτιάσομαι |
τοὺς
ὑπὲρ
Νεοπτολέμου
λέγοντας
(οὐδὲ |
| [5] |
τοῦ
θορυβεῖν
καὶ
φιλονικεῖν
ἀποστάντες
|
ἀκούειν, |
ὡς
ὑπὲρ
πόλεως
βουλευομένοις
καὶ |
| [5] |
μοι
μὴ
θορυβήσῃ
μηδεὶς
πρὶν
|
ἀκοῦσαι) |
Θηβαίους,
οὐχ
ὡς
ἡδέως
ἔχουσιν |
| [5] |
βελτίω
καὶ
τὰ
προειμένα
σωθήσεται.
|
(Ἀκριβῶς |
δ'
εἰδώς,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [5] |
ἂν
χαρίζοιντο
Φιλίππῳ,
ἀλλ'
ἴσασιν
|
ἀκριβῶς, |
εἰ
καὶ
πάνυ
φησί
τις |
| [5] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
οὔτε
δεινότητ'
οὔτ'
|
ἀλαζονείαν |
ἐπανοίσω,
οὐδὲ
προσποιήσομαι
δι'
οὐδὲν |
| [5] |
λέγοντας
(οὐδὲ
εἷς
γὰρ
ἦν)
|
ἀλλ' |
αὐτοὺς
ὑμᾶς·
εἰ
γὰρ
ἐν |
| [5] |
Θηβαίοις
Ὀρχομενὸν
καὶ
Κορώνειαν
παραδοῦναι,
|
ἀλλ' |
ἠναγκάσθη·
ἐγὼ
δὲ
τούτοις
μὲν |
| [5] |
ὡς
οὐκ
ἂν
χαρίζοιντο
Φιλίππῳ,
|
ἀλλ' |
ἴσασιν
ἀκριβῶς,
εἰ
καὶ
πάνυ |
| [5] |
οὐδ'
ὡς
ἀξίαν
οὖσαν
ὑμῶν·
|
ἀλλ' |
ὁποία
τίς
ποτ'
ἐστὶν
αὕτη, |
| [5] |
κελεύεις;
Πολλοῦ
γε
καὶ
δέω.
|
Ἀλλ' |
ὡς
οὔτε
πράξομεν
οὐδὲν
ἀνάξιον |
| [5] |
προὔργου
περὶ
αὐτῶν
εὖ
λέγειν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
περὶ
τῶν
ὑπολοίπων
κατὰ |
| [5] |
βουλεύεσθ'
ἐκφεύγειν
ὑμᾶς.
(Οὐ
μὴν
|
ἀλλὰ |
καίπερ
τούτων
οὕτως
ἐχόντων
οἴομαι |
| [5] |
γὰρ
ἐν
Διονύσου
τραγῳδοὺς
ἐθεᾶσθε,
|
ἀλλὰ |
μὴ
περὶ
σωτηρίας
καὶ
κοινῶν |
| [5] |
ἐξαπατήσας
οὔτε
σιγήσας
ἐγὼ
φανήσομαι,
|
ἀλλὰ |
προειπὼν
ὑμῖν,
ὡς
οἶδ'
ὅτι |
| [5] |
εἶναι
καὶ
κρατεῖν
τῶν
ἄλλων,
|
ἀλλὰ |
σῶς
μὲν
εἶναι
πάντες
ἂν |
| [5] |
ἓν
τὸ
συμφέρον
πάντας
ἡγεῖσθαι,
|
ἀλλὰ |
τοῖς
μὲν
ὡδί,
τοῖς
δ' |
| [5] |
εἶναι.
Ταῦτα
δ'
οὐκ
ἐβούλοντο,
|
ἀλλὰ |
τῷ
τὸν
Ὀρχομενὸν
καὶ
τὴν |
| [5] |
ἐπανοίσω,
οὐδὲ
προσποιήσομαι
δι'
οὐδὲν
|
ἄλλο |
γιγνώσκειν
καὶ
προαισθάνεσθαι
πλὴν
δι' |
| [5] |
εἴτε
συμμάχους
εἴτε
σύνταξιν
εἴτ'
|
ἄλλο |
τι
βούλεταί
τις
κατασκευάζειν
τῇ |
| [5] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι·
οἱ
μὲν
γὰρ
|
ἄλλοι |
πάντες
ἄνθρωποι
πρὸ
τῶν
πραγμάτων |
| [5] |
τ'
εἶναι
καὶ
κρατεῖν
τῶν
|
ἄλλων, |
ἀλλὰ
σῶς
μὲν
εἶναι
πάντες |
| [5] |
ἅπανθ'
ὅσα
φαίνομαι
βέλτιον
τῶν
|
ἄλλων |
προορῶν,
οὐδ'
εἰς
μίαν,
ὦ |
| [5] |
Καρδιανοὺς
ἐῶμεν
ἔξω
Χερρονησιτῶν
τῶν
|
ἄλλων |
τετάχθαι,
καὶ
τὸν
Κᾶρα
τὰς |
| [5] |
λήμμασιν
πολλὰ
καὶ
μεγάλ'
ὑμᾶς
|
ἁμαρτάνεινν |
πεισάντων·
καὶ
χρόνου
βραχέος
διελθόντος, |
| [5] |
ἐγώ,
τὸν
μὲν
οἷς
ἂν
|
ἁμάρτητ' |
ἐπιτιμῶντα
εὐδοκιμεῖν
καὶ
δοκεῖν
εὖ |
| [5] |
ὁρῶν
ὅμως
ἀποκνῶ.
Νομίζω
δ'
|
ἄμεινον |
ἂν
ὑμᾶς
περὶ
ὧν
νῦν |
| [5] |
τοὺς
συνεληλυθότας
τούτους
καὶ
φάσκοντας
|
Ἀμφικτύονας |
νῦν
εἶναι
εἰς
ἀνάγκην
καὶ |
| [5] |
ὅτι
κωλύομεν
αὐτὸν
κοινωνεῖν
τῆς
|
ἀμφικτυονίας, |
φοβοῦμαι
μὴ
πάντες
περὶ
τῶν |
| [5] |
ἀγάγωσι
τὸν
πόλεμον,
τὰ
τῶν
|
Ἀμφικτυόνων |
δόγματα
προστησάμενοι,
εἶτ'
ἐπισπασθῶσιν
ἕκαστοι |
| [5] |
ὑπάρξειν,
καὶ
τὴν
Εὔβοιαν
ἀντ'
|
Ἀμφιπόλεως |
ἀποδοθήσεσθαι,
καὶ
τοιαύτας
ἐλπίδας
καὶ |
| [5] |
Φιλίππῳ
νυνὶ
κατὰ
τὰς
συνθήκας
|
Ἀμφιπόλεως |
παρακεχωρήκαμεν,
καὶ
Καρδιανοὺς
ἐῶμεν
ἔξω |
| [5] |
πρὸς
Φίλιππον
πάλιν
πόλεμος
δι'
|
Ἀμφίπολιν |
ἤ
τι
τοιοῦτον
ἔγκλημ'
ἴδιον, |
| [5] |
τί;
Ἵνα
μὴ
πολεμῶμεν,
φαῖμεν
|
ἄν. |
(Καὶ
Φιλίππῳ
νυνὶ
κατὰ
τὰς |
| [5] |
προσηρτημένον.
Ὀρθὸν
οὖν,
ὅ
τι
|
ἄν |
ποτ'
ἀπ'
αὐτῶν
ὑπάρχῃ
τῶν |
| [5] |
τὸν
τρόπον,
ὧν
καὶ
φροντίσειεν
|
ἄν |
τις,
καὶ
τὸ
πρᾶγμα
φύσει |
| [5] |
οἶδ'
ἐγώ,
τὸν
μὲν
οἷς
|
ἂν |
ἁμάρτητ'
ἐπιτιμῶντα
εὐδοκιμεῖν
καὶ
δοκεῖν |
| [5] |
γὰρ
μὴ
παρῆλθε
Φίλιππος,
οὐδὲν
|
ἂν |
αὐτοῖς
κέρδος
εἶναι.
Ταῦτα
δ' |
| [5] |
ἐφεδρεύων
ἕτερος
καθεδεῖται.
Οὔκουν
προοῖντ'
|
ἂν |
αὑτοὺς
εἰς
τοῦτο,
μὴ
κοινῆς |
| [5] |
ἀλλὰ
σῶς
μὲν
εἶναι
πάντες
|
ἂν |
βούλοινθ'
ἕνεχ'
αὑτῶν,
κρατήσαντας
δὲ |
| [5] |
τοὺς
μὲν
Φωκέασσ
τὸν
Φίλιππον,
|
ἂν |
γένηται
κύριος,
σώσειν,
τὴν
δὲ |
| [5] |
οἴομαι
καὶ
πεπεικὼς
ἐμαυτὸν
ἀνέστηκα,
|
ἂν |
ἐθελήσητε
τοῦ
θορυβεῖν
καὶ
φιλονικεῖν |
| [5] |
λογισμὸν
ἐφ'
αὑτό,
καὶ
οὐκ
|
ἂν |
ἔτ'
ὀρθῶς
οὐδ'
ὑγιῶς
ὁ |
| [5] |
γὰρ
προείμεθα,
ὧν
ὑπαρχόντων
τότ'
|
ἂν |
ἢ
νῦν
ἀσφαλέστερος
καὶ
ῥᾴων |
| [5] |
ἤ
τι
τῶν
ἰδίων,
οὐδὲν
|
ἂν |
ἡμᾶς
παθεῖν
ἡγοῦμαι·
καὶ
γὰρ |
| [5] |
μηδ'
Ἀργεῖοι
μηδὲ
Θηβαῖοι,
οὐκ
|
ἂν |
ἡμῖν
οἴομαι
τούτων
οὐδένας
πολεμῆσαι, |
| [5] |
γὰρ
ἡμῖν
κἀκείνοις
τοὺς
βοηθοῦντας
|
ἂν |
οἶμαι,
εἰς
τὴν
οἰκείαν
εἴ |
| [5] |
καὶ
λογίζομαι,
καὶ
οὐδὲν
λῆμμ'
|
ἂν |
οὐδεὶς
ἔχοι
πρὸς
οἷς
ἐγὼ |
| [5] |
πραγμάτων
ἦν
ὁ
λόγος,
οὐκ
|
ἂν |
οὕτως
οὔτ'
ἐκείνου
πρὸς
χάριν |
| [5] |
ὅμως
ἀποκνῶ.
Νομίζω
δ'
ἄμεινον
|
ἂν |
ὑμᾶς
περὶ
ὧν
νῦν
ἐρῶ |
| [5] |
ἔχουσιν
ἡμῖν,
οὐδ'
ὡς
οὐκ
|
ἂν |
χαρίζοιντο
Φιλίππῳ,
ἀλλ'
ἴσασιν
ἀκριβῶς, |
| [5] |
γιγνώσκειν
καὶ
προαισθάνεσθαι
πλὴν
δι'
|
ἃν |
ὑμῖν
εἴπω,
δύο·
ἓν
μέν, |
| [5] |
προσενηνεγμένους
περὶ
τῶν
οἰκείων
καὶ
|
ἀναγκαιοτάτων, |
πρὸς
πάντας
περὶ
τῆς
ἐν |
| [5] |
φάσκοντας
Ἀμφικτύονας
νῦν
εἶναι
εἰς
|
ἀνάγκην |
καὶ
πρόφασιν
κοινοῦ
πολέμου
πρὸς |
| [5] |
ἡγοῦμαι
φορτικὸν
καὶ
ἐπαχθὲς
ὥστε
|
ἀνάγκην |
οὖσαν
ὁρῶν
ὅμως
ἀποκνῶ.
Νομίζω |
| [5] |
καὶ
πάνυ
φησί
τις
αὐτοὺς
|
ἀναισθήτους |
εἶναι,
ὅτι,
εἰ
γενήσεται
πόλεμος |
| [5] |
Ἀλλ'
ὡς
οὔτε
πράξομεν
οὐδὲν
|
ἀνάξιον |
ἡμῶν
αὐτῶν
οὔτ'
ἔσται
πόλεμος, |
| [5] |
εἴπω,
δύο·
ἓν
μέν,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
δι'
εὐτυχίαν,
ἣν
συμπάσης |
| [5] |
ἐμοῦ·
τὸ
τρίτον
δ'
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
καὶ
μόνον
ἓν
τοῦτ' |
| [5] |
εἰρηκότ'
ἐμέ.
(Πάλιν
τοίνυν,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
κατιδὼν
Νεοπτόλεμον
τὸν
ὑποκριτὴν |
| [5] |
χαλεπώτερον
ὑμεῖς
αὐτὸ
πεποιήκατ'
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι·
οἱ
μὲν
γὰρ
ἄλλοι |
| [5] |
προορῶν,
οὐδ'
εἰς
μίαν,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
οὔτε
δεινότητ'
οὔτ'
ἀλαζονείαν |
| [5] |
ἐμοῦ
μνημονεύσαντες.
(Ἐγὼ
γάρ,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
πρῶτον
μέν,
ἡνίκ'
ἔπειθόν |
| [5] |
τῆς
Εἰρήνης.
(Ὁρῶ
μέν,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
τὰ
παρόντα
πράγματα
πολλὴν |
| [5] |
σωθήσεται.
(Ἀκριβῶς
δ'
εἰδώς,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
τὸ
λέγειν
περὶ
ὧν |
| [5] |
ὁρᾶν
ὅπως
μὴ
προαξόμεθ'
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
τοὺς
συνεληλυθότας
τούτους
καὶ |
| [5] |
ἐχόντων
οἴομαι
καὶ
πεπεικὼς
ἐμαυτὸν
|
ἀνέστηκα, |
ἂν
ἐθελήσητε
τοῦ
θορυβεῖν
καὶ |
| [5] |
οἱ
μὲν
γὰρ
ἄλλοι
πάντες
|
ἄνθρωποι |
πρὸ
τῶν
πραγμάτων
εἰώθασι
χρῆσθαι |
| [5] |
ἣν
συμπάσης
ἐγὼ
τῆς
ἐν
|
ἀνθρώποις |
οὔσης
δεινότητος
καὶ
σοφίας
ὁρῶ |
| [5] |
καὶ
παθεῖν
οἷα
τῶν
ὄντων
|
ἀνθρώπων |
οὐδένες
πώποτε
πεπόνθασ'
ὑπὸ
τούτων |
| [5] |
ὑμῖν
ὑπάρξειν,
καὶ
τὴν
Εὔβοιαν
|
ἀντ' |
Ἀμφιπόλεως
ἀποδοθήσεσθαι,
καὶ
τοιαύτας
ἐλπίδας |
| [5] |
ἄρασθαι,
πρῶτος
καὶ
μόνος
παρελθὼν
|
ἀντεῖπον, |
καὶ
μόνον
οὐ
διεσπάσθην
ὑπὸ |
| [5] |
οὐχ
ὡς
θαυμαστὴν
οὐδ'
ὡς
|
ἀξίαν |
οὖσαν
ὑμῶν·
ἀλλ'
ὁποία
τίς |
| [5] |
οὖν,
ὅ
τι
ἄν
ποτ'
|
ἀπ' |
αὐτῶν
ὑπάρχῃ
τῶν
πραγμάτων,
τὸ |
| [5] |
φανεράν,
ταύτην
ἐξαργυρίσας
πρὸς
ἐκεῖνον
|
ἀπάγων |
οἴχεται.
(Δύο
μὲν
δὴ
ταῦθ' |
| [5] |
τὸν
λέγοντα
ληρεῖν.
(Ταῦτα
τοίνυν
|
ἅπανθ' |
ὅσα
φαίνομαι
βέλτιον
τῶν
ἄλλων |
| [5] |
τοῦτό
γ'
ὑμᾶς
οἶμαι
νῦν
|
ἅπαντας |
ᾐσθῆσθαι,
ὅτι
τὴν
τότ'
ἄφιξιν |
| [5] |
ἔγκλημ'
ὁ
μέλλων
πόλεμος
πρὸς
|
ἅπαντας |
λάβῃ.
(Εἰ
γὰρ
Ἀργεῖοι
μὲν |
| [5] |
ὅρκους
τοὺς
περὶ
τῆς
εἰρήνης
|
ἀπειληφότες |
ἥκομεν
οἱ
πρέσβεις,
~τότε
Θεσπιάς |
| [5] |
πρὸς
χάριν
οὔτ'
ἐμοῦ
πρὸς
|
ἀπέχθειαν |
ἠκούσατε.
(Καίτοι
τοῦτό
γ'
ὑμᾶς |
| [5] |
δ'
ἔχουσι
μέν,
ὡς
λέγουσινν,
|
ἀπεχθῶς, |
ἔτι
δ'
ἐχθροτέρως
σχήσουσιν,
ὅτι |
| [5] |
τὰ
πλοῖα,
δῆλον
ὅτι
τὴν
|
ἀπὸ |
τῆς
εἰρήνης
ἡσυχίαν
πλειόνων
ἀγαθῶν |
| [5] |
καὶ
τὴν
Εὔβοιαν
ἀντ'
Ἀμφιπόλεως
|
ἀποδοθήσεσθαι, |
καὶ
τοιαύτας
ἐλπίδας
καὶ
φενακισμούς, |
| [5] |
ὥστε
ἀνάγκην
οὖσαν
ὁρῶν
ὅμως
|
ἀποκνῶ. |
Νομίζω
δ'
ἄμεινον
ἂν
ὑμᾶς |
| [5] |
ἐθελήσητε
τοῦ
θορυβεῖν
καὶ
φιλονικεῖν
|
ἀποστάντες |
ἀκούειν,
ὡς
ὑπὲρ
πόλεως
βουλευομένοις |
| [5] |
καὶ
δικαίως,
οἷά
περ
ἦν,
|
ἀποφανθένθ' |
ὑπ'
ἐμοῦ·
τὸ
τρίτον
δ' |
| [5] |
φυλακτέον
ἡμῖν.
(Τὰ
κελευόμεν'
ἡμᾶς
|
ἄρα |
δεῖ
ποιεῖν
ταῦτα
φοβουμένους;
Καὶ |
| [5] |
καὶ
πόλεμον
ἄδοξον
καὶ
δαπανηρὸν
|
ἄρασθαι, |
πρῶτος
καὶ
μόνος
παρελθὼν
ἀντεῖπον, |
| [5] |
πρὸς
ἅπαντας
λάβῃ.
(Εἰ
γὰρ
|
Ἀργεῖοι |
μὲν
καὶ
Μεσσήνιοι
καὶ
Μεγαλοπολῖται |
| [5] |
οὗ
μὴ
μετέχουσι
Θετταλοὶ
μηδ'
|
Ἀργεῖοι |
μηδὲ
Θηβαῖοι,
οὐκ
ἂν
ἡμῖν |
| [5] |
ἐπὶ
θάτερ'
ὥσπερ
εἰς
τρυτάνην
|
ἀργύριον |
προσενέγκῃς,
οἴχεται
φέρον
καὶ
καθείλκυκε |
| [5] |
εἰς
τοῦτο,
μὴ
κοινῆς
τῆς
|
ἀρχῆς |
καὶ
τῆς
αἰτίας
οὔσης
τοῦ |
| [5] |
ὑπαρχόντων
τότ'
ἂν
ἢ
νῦν
|
ἀσφαλέστερος |
καὶ
ῥᾴων
ἦν
ἡμῖν
ὁ |
| [5] |
ἀλλ'
ὁποία
τίς
ποτ'
ἐστὶν
|
αὕτη, |
μὴ
γενέσθαι
μᾶλλον
εἶχε
τοῖς |
| [5] |
βουλεύεσθαι,
ἔτι
πολλῷ
χαλεπώτερον
ὑμεῖς
|
αὐτὸ |
πεποιήκατ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι·
οἱ |
| [5] |
καὶ
καθείλκυκε
τὸν
λογισμὸν
ἐφ'
|
αὑτό, |
καὶ
οὐκ
ἂν
ἔτ'
ὀρθῶς |
| [5] |
τὰ
μὲν
κακὰ
πάνθ'
ἕξουσιν
|
αὐτοί, |
τοῖς
δ'
ἀγαθοῖς
ἐφεδρεύων
ἕτερος |
| [5] |
πάντα
τρόπον
τὴν
δυσμένειαν
ἐνδεικνύμεθ'
|
αὐτοῖς, |
(Θετταλοὶ
δ'
ὅτι
τοὺς
Φωκέων |
| [5] |
μὴ
παρῆλθε
Φίλιππος,
οὐδὲν
ἂν
|
αὐτοῖς |
κέρδος
εἶναι.
Ταῦτα
δ'
οὐκ |
| [5] |
εἰ
γενήσεται
πόλεμος
πρὸς
ὑμᾶς
|
αὐτοῖς, |
τὰ
μὲν
κακὰ
πάνθ'
ἕξουσιν |
| [5] |
ἐδύναντο
κωλῦσαι,
οὐδέ
γε
τῶν
|
αὑτοῖς |
πεπονημένων
ὕστατον
ἐλθόντα
τὴν
δόξαν |
| [5] |
σῴζομεν,
Φίλιππος
δ'
ὅτι
κωλύομεν
|
αὐτὸν |
κοινωνεῖν
τῆς
ἀμφικτυονίας,
φοβοῦμαι
μὴ |
| [5] |
τοῦ
πολέμουυ
τοῦ
δοκεῖν
δι'
|
αὑτὸν |
κρίσιν
εἰληφέναι,
καὶ
τὰ
Πύθια |
| [5] |
Ἀθηναῖοι,
τὸ
λέγειν
περὶ
ὧν
|
αὐτὸς |
εἶπέ
τις
καὶ
περὶ
αὑτοῦ |
| [5] |
καὶ
τὰ
Πύθια
θεῖναι
δι'
|
αὑτοῦ, |
καὶ
ταῦτ'
ἦν
ὧν
μάλιστ' |
| [5] |
αὐτὸς
εἶπέ
τις
καὶ
περὶ
|
αὑτοῦ |
παρ'
ὑμῖν
ἀεὶ
τῶν
πάνυ |
| [5] |
εἰ
καὶ
πάνυ
φησί
τις
|
αὐτοὺς |
ἀναισθήτους
εἶναι,
ὅτι,
εἰ
γενήσεται |
| [5] |
(οὐδὲ
εἷς
γὰρ
ἦν)
ἀλλ'
|
αὐτοὺς |
ὑμᾶς·
εἰ
γὰρ
ἐν
Διονύσου |
| [5] |
ἕτερος
καθεδεῖται.
Οὔκουν
προοῖντ'
ἂν
|
αὑτοὺς |
εἰς
τοῦτο,
μὴ
κοινῆς
τῆς |
| [5] |
οὐ
μᾶλλόν
γε
ταῦτ'
ἔμελ'
|
αὐτῷ |
ἢ
τὰς
παρόδους
λαβεῖν
ἐβούλετο |
| [5] |
καὶ
μηδὲν
εἶναι
προὔργου
περὶ
|
αὐτῶν |
εὖ
λέγειν,
ἀλλὰ
καὶ
περὶ |
| [5] |
οὔτε
πράξομεν
οὐδὲν
ἀνάξιον
ἡμῶν
|
αὐτῶν |
οὔτ'
ἔσται
πόλεμος,
νοῦν
δὲ |
| [5] |
ὅ
τι
ἄν
ποτ'
ἀπ'
|
αὐτῶν |
ὑπάρχῃ
τῶν
πραγμάτων,
τὸ
συμφέρον |
| [5] |
εἶναι
πάντες
ἂν
βούλοινθ'
ἕνεχ'
|
αὑτῶν, |
κρατήσαντας
δὲ
τοὺς
ἑτέρους
δεσπότας |
| [5] |
δὲ
τοὺς
ἑτέρους
δεσπότας
ὑπάρχειν
|
αὑτῶν |
οὐδὲ
εἷς.
Τί
οὖν
ἡγοῦμαι |
| [5] |
ἅπαντας
ᾐσθῆσθαι,
ὅτι
τὴν
τότ'
|
ἄφιξιν |
εἰς
τοὺς
πολεμίους
ποιησάμενος
ὑπὲρ |
| [5] |
πρᾶγμα
φύσει
τοιοῦτόν
ἐστιν·
(οὐκ
|
ἄχρι |
τῆς
ἴσης
ἕκαστός
ἐστιν
εὔνους |