| Paragraphes |
| [5] |
οὐδὲν
τούτων
οὔτ'
ἐξαπατήσας
οὔτε
|
σιγήσας |
ἐγὼ
φανήσομαι,
ἀλλὰ
προειπὼν
ὑμῖν, |
| [5] |
πάντας
περὶ
τῆς
ἐν
Δελφοῖς
|
σκιᾶς |
νυνὶ
πολεμῆσαι.
|
| [5] |
ἐν
ἀνθρώποις
οὔσης
δεινότητος
καὶ
|
σοφίας |
ὁρῶ
κρατοῦσαν·
(ἕτερον
δέ,
προῖκα |
| [5] |
δεῖ
ποιεῖν
ταῦτα
φοβουμένους;
Καὶ
|
σὺ |
ταῦτα
κελεύεις;
Πολλοῦ
γε
καὶ |
| [5] |
τῷ
δὲ
τούτων
γλίχεσθαι
τάδε
|
συγκατέπραξαν. |
Τῶν
τοίνυν
ἰδίων
ἕνεχ'
εὑρήσεθ' |
| [5] |
οὐδεμιᾶς
ἰδίας
οὔτ'
ἔχθρας
οὔτε
|
συκοφαντίας |
ἕνεκα,
ὡς
ἐκ
τῶν
μετὰ |
| [5] |
τὰ
πράγματα.
Ἐκ
δὲ
τούτου
|
συμβαίνει |
παρὰ
πάντα
τὸν
χρόνον
ὃν |
| [5] |
προσήκει,
ἕξειν
καὶ
λέγειν
καὶ
|
συμβουλεύειν |
δι'
ὧν
καὶ
τὰ
παρόντ' |
| [5] |
συνεπιστρατεύσειν
οὐδετέροις.
Καὶ
γὰρ
αἱ
|
συμμαχίαι |
τοῦτον
ἔχουσι
τὸν
τρόπον,
ὧν |
| [5] |
ὑπάρχειν
φημὶ
δεῖν,
ὅπως,
εἴτε
|
συμμάχους |
εἴτε
σύνταξιν
εἴτ'
ἄλλο
τι |
| [5] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
δι'
εὐτυχίαν,
ἣν
|
συμπάσης |
ἐγὼ
τῆς
ἐν
ἀνθρώποις
οὔσης |
| [5] |
ταὐτὰ
μηδὲ
καθ'
ἓν
τὸ
|
συμφέρον |
πάντας
ἡγεῖσθαι,
ἀλλὰ
τοῖς
μὲν |
| [5] |
αὐτῶν
ὑπάρχῃ
τῶν
πραγμάτων,
τὸ
|
συμφέρον |
φαίνεταί
μοι.
Ὅταν
δ'
ἐπὶ |
| [5] |
εἶτ'
ἐπισπασθῶσιν
ἕκαστοι
πέρα
τοῦ
|
συμφέροντος |
ἑαυτοῖς
ἡμῖν
πολεμῆσαι,
ὥσπερ
καὶ |
| [5] |
φενακισμούς,
οἷσσ
ὑπαχθέντες
ὑμεῖς
οὔτε
|
συμφόρως |
οὔτ'
ἴσως
καλῶς
προεῖσθε
Φωκέας, |
| [5] |
προαξόμεθ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τοὺς
|
συνεληλυθότας |
τούτους
καὶ
φάσκοντας
Ἀμφικτύονας
νῦν |
| [5] |
εἴ
τις
ἐμβάλοι,
βοηθεῖν,
οὐ
|
συνεπιστρατεύσειν |
οὐδετέροις.
Καὶ
γὰρ
αἱ
συμμαχίαι |
| [5] |
(Καὶ
Φιλίππῳ
νυνὶ
κατὰ
τὰς
|
συνθήκας |
Ἀμφιπόλεως
παρακεχωρήκαμεν,
καὶ
Καρδιανοὺς
ἐῶμεν |
| [5] |
δεῖν,
ὅπως,
εἴτε
συμμάχους
εἴτε
|
σύνταξιν |
εἴτ'
ἄλλο
τι
βούλεταί
τις |
| [5] |
τούτων.
Οὐκοῦν
εὔηθες
καὶ
κομιδῇ
|
σχέτλιον, |
πρὸς
ἑκάστους
καθ'
ἕν'
οὕτω |
| [5] |
πρὸς
Λακεδαιμονίους
ἡμῖν
ἐπικηρυκείαν
ἐχθρῶς
|
σχήσουσι |
καὶ
τὸ
δοκεῖν
ἐκδέχεσθαί
τι |
| [5] |
λέγουσινν,
ἀπεχθῶς,
ἔτι
δ'
ἐχθροτέρως
|
σχήσουσιν, |
ὅτι
τοὺς
παρ'
ἐκείνων
φεύγοντας |
| [5] |
ὅτι
τοὺς
παρ'
ἐκείνων
φεύγοντας
|
σῴζομεν |
καὶ
πάντα
τρόπον
τὴν
δυσμένειαν |
| [5] |
δ'
ὅτι
τοὺς
Φωκέων
φυγάδας
|
σῴζομεν, |
Φίλιππος
δ'
ὅτι
κωλύομεν
αὐτὸν |
| [5] |
ἔσται
βελτίω
καὶ
τὰ
προειμένα
|
σωθήσεται. |
(Ἀκριβῶς
δ'
εἰδώς,
ὦ
ἄνδρες |
| [5] |
καὶ
κρατεῖν
τῶν
ἄλλων,
ἀλλὰ
|
σῶς |
μὲν
εἶναι
πάντες
ἂν
βούλοινθ' |
| [5] |
εὔνους
οὔθ'
ἡμῖν
οὔτε
Θηβαίοις,
|
σῶς |
τ'
εἶναι
καὶ
κρατεῖν
τῶν |
| [5] |
τὸν
Φίλιππον,
ἂν
γένηται
κύριος,
|
σώσειν, |
τὴν
δὲ
Θηβαίων
πόλιν
διοικιεῖν, |
| [5] |
τραγῳδοὺς
ἐθεᾶσθε,
ἀλλὰ
μὴ
περὶ
|
σωτηρίας |
καὶ
κοινῶν
πραγμάτων
ἦν
ὁ |