| Paragraphes |
|---|
| [5] |
αἰτίας
οὔσης
τοῦ
πολέμου.
(Οὐδέ
|
γ' |
εἰ
πάλιν
πρὸς
τοὺς
Θηβαίους |
| [5] |
ὧν
μάλιστ'
ἐγλίχετο.
(Θετταλοὶ
δέ
|
γ' |
οὐδέτερ'
ἐβούλοντο
τούτων,
οὔτε
Θηβαίους |
| [5] |
πρὸς
ἀπέχθειαν
ἠκούσατε.
(Καίτοι
τοῦτό
|
γ' |
ὑμᾶς
οἶμαι
νῦν
ἅπαντας
ᾐσθῆσθαι, |
| [5] |
βοηθεῖν,
οὐ
συνεπιστρατεύσειν
οὐδετέροις.
Καὶ
|
γὰρ |
αἱ
συμμαχίαι
τοῦτον
ἔχουσι
τὸν |
| [5] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι·
οἱ
μὲν
|
γὰρ |
ἄλλοι
πάντες
ἄνθρωποι
πρὸ
τῶν |
| [5] |
πόλεμος
πρὸς
ἅπαντας
λάβῃ.
(Εἰ
|
γὰρ |
Ἀργεῖοι
μὲν
καὶ
Μεσσήνιοι
καὶ |
| [5] |
ὥσπερ
καὶ
περὶ
Φωκέας.
~Ἴστε
|
γὰρ |
δήπου
τοῦθ'
ὅτι
νῦν
Θηβαῖοι |
| [5] |
κοινοῦ
πολέμου
πρὸς
ἡμᾶς.
Ἐγὼ
|
γάρ, |
εἰ
γένοιθ'
ἡμῖν
πρὸς
Φίλιππον |
| [5] |
ἦν)
ἀλλ'
αὐτοὺς
ὑμᾶς·
εἰ
|
γὰρ |
ἐν
Διονύσου
τραγῳδοὺς
ἐθεᾶσθε,
ἀλλὰ |
| [5] |
ἂν
ἡμᾶς
παθεῖν
ἡγοῦμαι·
καὶ
|
γὰρ |
ἡμῖν
κἀκείνοις
τοὺς
βοηθοῦντας
ἂν |
| [5] |
ὑπὲρ
Νεοπτολέμου
λέγοντας
(οὐδὲ
εἷς
|
γὰρ |
ἦν)
ἀλλ'
αὐτοὺς
ὑμᾶς·
εἰ |
| [5] |
ἐλθόντα
τὴν
δόξαν
ἔχειν·
(νυνὶ
|
γὰρ |
Θηβαίοις
πρὸς
μὲν
τὸ
τὴν |
| [5] |
τιμὴν
καὶ
δόξαν
αἴσχιστα·
εἰ
|
γὰρ |
μὴ
παρῆλθε
Φίλιππος,
οὐδὲν
ἂν |
| [5] |
τὸν
Φίλιππον
μέγαν
γίγνεσθαι
ιταῦτα
|
γὰρ |
πάντ'
ἐφ'
ἑαυτοὺς
ἡγοῦντὀ,
τῆς |
| [5] |
νῦν
δι'
ἡμᾶς
λυθῆναι·
πολλὰ
|
γὰρ |
προείμεθα,
ὧν
ὑπαρχόντων
τότ'
ἂν |
| [5] |
ῥηθέντων
ὑπ'
ἐμοῦ
μνημονεύσαντες.
(Ἐγὼ
|
γάρ, |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
πρῶτον
μέν, |
| [5] |
Καὶ
σὺ
ταῦτα
κελεύεις;
Πολλοῦ
|
γε |
καὶ
δέω.
Ἀλλ'
ὡς
οὔτε |
| [5] |
δ'
οἶδ'
ὅτι
οὐ
μᾶλλόν
|
γε |
ταῦτ'
ἔμελ'
αὐτῷ
ἢ
τὰς |
| [5] |
παρόδους
οὐκ
ἐδύναντο
κωλῦσαι,
οὐδέ
|
γε |
τῶν
αὑτοῖς
πεπονημένων
ὕστατον
ἐλθόντα |
| [5] |
εἶχε
τοῖς
πράγμασι
καιρὸν
ἢ
|
γεγενημένη |
νῦν
δι'
ἡμᾶς
λυθῆναι·
πολλὰ |
| [5] |
ὧν
προεῖπον
ἐγὼ
μαρτυρεῖ
τοῖς
|
γεγενημένοις |
λόγοις
ὀρθῶς
καὶ
δικαίως,
οἷά |
| [5] |
ἐκ
τῶν
μετὰ
ταῦτ'
ἔργων
|
γέγονεν |
δῆλον.
(Καὶ
οὐκέτ'
ἐν
τούτοις |
| [5] |
τίς
ποτ'
ἐστὶν
αὕτη,
μὴ
|
γενέσθαι |
μᾶλλον
εἶχε
τοῖς
πράγμασι
καιρὸν |
| [5] |
ἐν
Δελφοῖς,
πλεονεκτημάτων
δυοῖν,
κύριοι
|
γενέσθαι· |
τῷ
δὲ
τούτων
γλίχεσθαι
τάδε |
| [5] |
αὐτοὺς
ἀναισθήτους
εἶναι,
ὅτι,
εἰ
|
γενήσεται |
πόλεμος
πρὸς
ὑμᾶς
αὐτοῖς,
τὰ |
| [5] |
μὲν
Φωκέασσ
τὸν
Φίλιππον,
ἂν
|
γένηται |
κύριος,
σώσειν,
τὴν
δὲ
Θηβαίων |
| [5] |
πρὸς
ἡμᾶς.
Ἐγὼ
γάρ,
εἰ
|
γένοιθ' |
ἡμῖν
πρὸς
Φίλιππον
πάλιν
πόλεμος |
| [5] |
Θηβαίους
οὔτε
τὸν
Φίλιππον
μέγαν
|
γίγνεσθαι |
ιταῦτα
γὰρ
πάντ'
ἐφ'
ἑαυτοὺς |
| [5] |
οὐδὲ
προσποιήσομαι
δι'
οὐδὲν
ἄλλο
|
γιγνώσκειν |
καὶ
προαισθάνεσθαι
πλὴν
δι'
ἃν |
| [5] |
κύριοι
γενέσθαι·
τῷ
δὲ
τούτων
|
γλίχεσθαι |
τάδε
συγκατέπραξαν.
Τῶν
τοίνυν
ἰδίων |
