| Paragraphes |
| [5] |
καὶ
κομιδῇ
σχέτλιον,
πρὸς
ἑκάστους
|
καθ' |
ἕν'
οὕτω
προσενηνεγμένους
περὶ
τῶν |
| [5] |
τῶν
ὑπολοίπων
κατὰ
ταὐτὰ
μηδὲ
|
καθ' |
ἓν
τὸ
συμφέρον
πάντας
ἡγεῖσθαι, |
| [5] |
τοῖς
δ'
ἀγαθοῖς
ἐφεδρεύων
ἕτερος
|
καθεδεῖται. |
Οὔκουν
προοῖντ'
ἂν
αὑτοὺς
εἰς |
| [5] |
ἀργύριον
προσενέγκῃς,
οἴχεται
φέρον
καὶ
|
καθείλκυκε |
τὸν
λογισμὸν
ἐφ'
αὑτό,
καὶ |
| [5] |
οὕτω
προσενηνεγμένους
περὶ
τῶν
οἰκείων
|
καὶ |
ἀναγκαιοτάτων,
πρὸς
πάντας
περὶ
τῆς |
| [5] |
Χίον
καὶ
Κῶν
καὶ
Ῥόδον,
|
καὶ |
Βυζαντίους
κατάγειν
τὰ
πλοῖα,
δῆλον |
| [5] |
ἐμβάλοι,
βοηθεῖν,
οὐ
συνεπιστρατεύσειν
οὐδετέροις.
|
Καὶ |
γὰρ
αἱ
συμμαχίαι
τοῦτον
ἔχουσι |
| [5] |
οὐδὲν
ἂν
ἡμᾶς
παθεῖν
ἡγοῦμαι·
|
καὶ |
γὰρ
ἡμῖν
κἀκείνοις
τοὺς
βοηθοῦντας |
| [5] |
βοηθεῖν
Πλουτάρχῳ
καὶ
πόλεμον
ἄδοξον
|
καὶ |
δαπανηρὸν
ἄρασθαι,
πρῶτος
καὶ
μόνος |
| [5] |
σὺ
ταῦτα
κελεύεις;
Πολλοῦ
γε
|
καὶ |
δέω.
Ἀλλ'
ὡς
οὔτε
πράξομεν |
| [5] |
μόνον
ἓν
τοῦτ'
εἰπὼν
ἔτι
|
καὶ |
δὴ
περὶ
ὧν
παρελήλυθ'
ἐρῶ, |
| [5] |
μαρτυρεῖ
τοῖς
γεγενημένοις
λόγοις
ὀρθῶς
|
καὶ |
δικαίως,
οἷά
περ
ἦν,
ἀποφανθένθ' |
| [5] |
οἷς
ἂν
ἁμάρτητ'
ἐπιτιμῶντα
εὐδοκιμεῖν
|
καὶ |
δοκεῖν
εὖ
λέγειν,
τὰ
δὲ |
| [5] |
πέπρακταί
τι,
πρὸς
δὲ
τιμὴν
|
καὶ |
δόξαν
αἴσχιστα·
εἰ
γὰρ
μὴ |
| [5] |
Ἡμεῖς
Θηβαίους
ἐῶμεν
ἔχειν
Ὠρωπόν·
|
καὶ |
εἴ
τις
ἔροιθ'
ἡμᾶς,
κελεύσας |
| [5] |
τολμῶσιν
ὄν,
οὕτως
ἡγοῦμαι
φορτικὸν
|
καὶ |
ἐπαχθὲς
ὥστε
ἀνάγκην
οὖσαν
ὁρῶν |
| [5] |
ὅτι
νῦν
Θηβαῖοι
καὶ
Φίλιππος
|
καὶ |
Θετταλοί,
οὐχὶ
ταὔθ'
ἕκαστοι
μάλιστ' |
| [5] |
τρυτάνην
ἀργύριον
προσενέγκῃς,
οἴχεται
φέρον
|
καὶ |
καθείλκυκε
τὸν
λογισμὸν
ἐφ'
αὑτό, |
| [5] |
κατὰ
τὰς
συνθήκας
Ἀμφιπόλεως
παρακεχωρήκαμεν,
|
καὶ |
Καρδιανοὺς
ἐῶμεν
ἔξω
Χερρονησιτῶν
τῶν |
| [5] |
δεῖν
ἡμᾶς;
Μὴ
κοινὴν
πρόφασιν
|
καὶ |
κοινὸν
ἔγκλημ'
ὁ
μέλλων
πόλεμος |
| [5] |
ἐθεᾶσθε,
ἀλλὰ
μὴ
περὶ
σωτηρίας
|
καὶ |
κοινῶν
πραγμάτων
ἦν
ὁ
λόγος, |
| [5] |
φιλονικεῖν
περὶ
τούτων.
Οὐκοῦν
εὔηθες
|
καὶ |
κομιδῇ
σχέτλιον,
πρὸς
ἑκάστους
καθ' |
| [5] |
ὡς
οὐδ'
ἐβούλετο
Θηβαίοις
Ὀρχομενὸν
|
καὶ |
Κορώνειαν
παραδοῦναι,
ἀλλ'
ἠναγκάσθη·
ἐγὼ |
| [5] |
οὔτε
Θηβαίοις,
σῶς
τ'
εἶναι
|
καὶ |
κρατεῖν
τῶν
ἄλλων,
ἀλλὰ
σῶς |
| [5] |
Κᾶρα
τὰς
νήσους
καταλαμβάνειν,
Χίον
|
καὶ |
Κῶν
καὶ
Ῥόδον,
καὶ
Βυζαντίους |
| [5] |
Θηβαῖοι
τὸν
μὲν
Φίλιππον
παρελθεῖν
|
καὶ |
λαβεῖν
τὰς
παρόδους
οὐκ
ἐδύναντο |
| [5] |
καὶ
τηλικούτων
πραγμάτων
προσήκει,
ἕξειν
|
καὶ |
λέγειν
καὶ
συμβουλεύειν
δι'
ὧν |
| [5] |
ἔχοι
πρὸς
οἷς
ἐγὼ
πεπολίτευμαι
|
καὶ |
λέγω
δεῖξαι
προσηρτημένον.
Ὀρθὸν
οὖν, |
| [5] |
δέ,
προῖκα
τὰ
πράγματα
κρίνω
|
καὶ |
λογίζομαι,
καὶ
οὐδὲν
λῆμμ'
ἂν |
| [5] |
τῶν
ἐπὶ
μικροῖς
λήμμασιν
πολλὰ
|
καὶ |
μεγάλ'
ὑμᾶς
ἁμαρτάνεινν
πεισάντων·
καὶ |
| [5] |
γὰρ
Ἀργεῖοι
μὲν
καὶ
Μεσσήνιοι
|
καὶ |
Μεγαλοπολῖται
καί
τινες
τῶν
λοιπῶν |
| [5] |
λάβῃ.
(Εἰ
γὰρ
Ἀργεῖοι
μὲν
|
καὶ |
Μεσσήνιοι
καὶ
Μεγαλοπολῖται
καί
τινες |
| [5] |
θρασέως
ὁτιοῦν
οἰομένους
ὑπομεῖναι
δεῖν
|
καὶ |
μὴ
προορωμένους
τὸν
πόλεμον,
ἐκεῖνα |
| [5] |
οὐ
μόνον
τῷ
πολλὰ
προεῖσθαι
|
καὶ |
μηδὲν
εἶναι
προὔργου
περὶ
αὐτῶν |
| [5] |
οὐδένας
πολεμῆσαι,
(καὶ
πάντων
ἥκιστα
|
(καί |
μοι
μὴ
θορυβήσῃ
μηδεὶς
πρὶν |
| [5] |
τρίτον
δ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
|
καὶ |
μόνον
ἓν
τοῦτ'
εἰπὼν
ἔτι |
| [5] |
πρῶτος
καὶ
μόνος
παρελθὼν
ἀντεῖπον,
|
καὶ |
μόνον
οὐ
διεσπάσθην
ὑπὸ
τῶν |
| [5] |
ἄδοξον
καὶ
δαπανηρὸν
ἄρασθαι,
πρῶτος
|
καὶ |
μόνος
παρελθὼν
ἀντεῖπον,
καὶ
μόνον |
| [5] |
τὰ
πράγματα
κρίνω
καὶ
λογίζομαι,
|
καὶ |
οὐδὲν
λῆμμ'
ἂν
οὐδεὶς
ἔχοι |
| [5] |
καθείλκυκε
τὸν
λογισμὸν
ἐφ'
αὑτό,
|
καὶ |
οὐκ
ἂν
ἔτ'
ὀρθῶς
οὐδ' |
| [5] |
μετὰ
ταῦτ'
ἔργων
γέγονεν
δῆλον.
|
(Καὶ |
οὐκέτ'
ἐν
τούτοις
αἰτιάσομαι
τοὺς |
| [5] |
διελθόντος,
μετὰ
τοῦ
προσοφλεῖν
αἰσχύνην
|
καὶ |
παθεῖν
οἷα
τῶν
ὄντων
ἀνθρώπων |
| [5] |
τοὺς
παρ'
ἐκείνων
φεύγοντας
σῴζομεν
|
καὶ |
πάντα
τρόπον
τὴν
δυσμένειαν
ἐνδεικνύμεθ' |
| [5] |
ἡμῖν
οἴομαι
τούτων
οὐδένας
πολεμῆσαι,
|
(καὶ |
πάντων
ἥκιστα
(καί
μοι
μὴ |
| [5] |
Φιλίππῳ,
ἀλλ'
ἴσασιν
ἀκριβῶς,
εἰ
|
καὶ |
πάνυ
φησί
τις
αὐτοὺς
ἀναισθήτους |
| [5] |
καίπερ
τούτων
οὕτως
ἐχόντων
οἴομαι
|
καὶ |
πεπεικὼς
ἐμαυτὸν
ἀνέστηκα,
ἂν
ἐθελήσητε |
| [5] |
περὶ
ὧν
αὐτὸς
εἶπέ
τις
|
καὶ |
περὶ
αὑτοῦ
παρ'
ὑμῖν
ἀεὶ |
| [5] |
περὶ
αὐτῶν
εὖ
λέγειν,
ἀλλὰ
|
καὶ |
περὶ
τῶν
ὑπολοίπων
κατὰ
ταὐτὰ |
| [5] |
συμφέροντος
ἑαυτοῖς
ἡμῖν
πολεμῆσαι,
ὥσπερ
|
καὶ |
περὶ
Φωκέας.
~Ἴστε
γὰρ
δήπου |
| [5] |
εὖ
λέγειν,
τὰ
δὲ
πράγματα
|
καὶ |
περὶ
ὧν
βουλεύεσθ'
ἐκφεύγειν
ὑμᾶς. |
| [5] |
οἱ
πρέσβεις,
~τότε
Θεσπιάς
τινων
|
καὶ |
Πλαταιὰς
ὑπισχνουμένων
οἰκισθήσεσθαι,
καὶ
τοὺς |
| [5] |
Εὐβοίᾳ
πραγμάτων
ταραττομένων,
βοηθεῖν
Πλουτάρχῳ
|
καὶ |
πόλεμον
ἄδοξον
καὶ
δαπανηρὸν
ἄρασθαι, |
| [5] |
προσποιήσομαι
δι'
οὐδὲν
ἄλλο
γιγνώσκειν
|
καὶ |
προαισθάνεσθαι
πλὴν
δι'
ἃν
ὑμῖν |
| [5] |
Ἀμφικτύονας
νῦν
εἶναι
εἰς
ἀνάγκην
|
καὶ |
πρόφασιν
κοινοῦ
πολέμου
πρὸς
ἡμᾶς. |
| [5] |
τὰ
παρ'
ὑμῶν
διοικοῦντα
Φιλίππῳ
|
καὶ |
πρυτανεύοντα,
παρελθὼν
εἶπον
εἰς
ὑμᾶς, |
| [5] |
τότ'
ἂν
ἢ
νῦν
ἀσφαλέστερος
|
καὶ |
ῥᾴων
ἦν
ἡμῖν
ὁ
πόλεμος. |
| [5] |
νήσους
καταλαμβάνειν,
Χίον
καὶ
Κῶν
|
καὶ |
Ῥόδον,
καὶ
Βυζαντίους
κατάγειν
τὰ |
| [5] |
τῆς
ἐν
ἀνθρώποις
οὔσης
δεινότητος
|
καὶ |
σοφίας
ὁρῶ
κρατοῦσαν·
(ἕτερον
δέ, |
| [5] |
ἄρα
δεῖ
ποιεῖν
ταῦτα
φοβουμένους;
|
Καὶ |
σὺ
ταῦτα
κελεύεις;
Πολλοῦ
γε |
| [5] |
πραγμάτων
προσήκει,
ἕξειν
καὶ
λέγειν
|
καὶ |
συμβουλεύειν
δι'
ὧν
καὶ
τὰ |
| [5] |
τῶν
τότε
ταῦτα
πεισάντων
κακίαν
|
καὶ |
τὰ
βέλτιστ'
εἰρηκότ'
ἐμέ.
(Πάλιν |
| [5] |
νοῦν
δὲ
δόξομεν
πᾶσιν
ἔχειν
|
καὶ |
τὰ
δίκαια
λέγειν,
τοῦτ'
οἶμαι |
| [5] |
ἐργαζόμενον
τὰ
μέγιστα
τὴν
πόλιν
|
καὶ |
τὰ
παρ'
ὑμῶν
διοικοῦντα
Φιλίππῳ |
| [5] |
λέγειν
καὶ
συμβουλεύειν
δι'
ὧν
|
καὶ |
τὰ
παρόντ'
ἔσται
βελτίω
καὶ |
| [5] |
καὶ
τὰ
παρόντ'
ἔσται
βελτίω
|
καὶ |
τὰ
προειμένα
σωθήσεται.
(Ἀκριβῶς
δ' |
| [5] |
δοκεῖν
δι'
αὑτὸν
κρίσιν
εἰληφέναι,
|
καὶ |
τὰ
Πύθια
θεῖναι
δι'
αὑτοῦ, |
| [5] |
παρόντα
πράγματα
πολλὴν
δυσκολίαν
ἔχοντα
|
καὶ |
ταραχὴν
οὐ
μόνον
τῷ
πολλὰ |
| [5] |
τὰ
Πύθια
θεῖναι
δι'
αὑτοῦ,
|
καὶ |
ταῦτ'
ἦν
ὧν
μάλιστ'
ἐγλίχετο. |
| [5] |
ἀκούειν,
ὡς
ὑπὲρ
πόλεως
βουλευομένοις
|
καὶ |
τηλικούτων
πραγμάτων
προσήκει,
ἕξειν
καὶ |
| [5] |
ἢ
τὰς
παρόδους
λαβεῖν
ἐβούλετο
|
καὶ |
τὴν
δόξαν
τοῦ
πολέμουυ
τοῦ |
| [5] |
καὶ
τὸν
Ὠρωπὸν
ὑμῖν
ὑπάρξειν,
|
καὶ |
τὴν
Εὔβοιαν
ἀντ'
Ἀμφιπόλεως
ἀποδοθήσεσθαι, |
| [5] |
ἐβούλοντο,
ἀλλὰ
τῷ
τὸν
Ὀρχομενὸν
|
καὶ |
τὴν
Κορώνειαν
λαβεῖν
ἐπιθυμεῖν,
μὴ |
| [5] |
τοῦτο,
μὴ
κοινῆς
τῆς
ἀρχῆς
|
καὶ |
τῆς
αἰτίας
οὔσης
τοῦ
πολέμου. |
| [5] |
εἷς.
Τί
οὖν
ἡγοῦμαι
φοβερὸν
|
καὶ |
τί
φυλάξασθαι
δεῖν
ἡμᾶς;
Μὴ |
| [5] |
μὲν
καὶ
Μεσσήνιοι
καὶ
Μεγαλοπολῖται
|
καί |
τινες
τῶν
λοιπῶν
Πελοποννησίων,
ὅσοι |
| [5] |
Λακεδαιμονίους
ἡμῖν
ἐπικηρυκείαν
ἐχθρῶς
σχήσουσι
|
καὶ |
τὸ
δοκεῖν
ἐκδέχεσθαί
τι
τῶν |
| [5] |
ὧν
καὶ
φροντίσειεν
ἄν
τις,
|
καὶ |
τὸ
πρᾶγμα
φύσει
τοιοῦτόν
ἐστιν· |
| [5] |
τὴν
Εὔβοιαν
ἀντ'
Ἀμφιπόλεως
ἀποδοθήσεσθαι,
|
καὶ |
τοιαύτας
ἐλπίδας
καὶ
φενακισμούς,
οἷσσ |
| [5] |
ἔξω
Χερρονησιτῶν
τῶν
ἄλλων
τετάχθαι,
|
καὶ |
τὸν
Κᾶρα
τὰς
νήσους
καταλαμβάνειν, |
| [5] |
τὴν
δὲ
Θηβαίων
πόλιν
διοικιεῖν,
|
καὶ |
τὸν
Ὠρωπὸν
ὑμῖν
ὑπάρξειν,
καὶ |
| [5] |
τινων
καὶ
Πλαταιὰς
ὑπισχνουμένων
οἰκισθήσεσθαι,
|
καὶ |
τοὺς
μὲν
Φωκέασσ
τὸν
Φίλιππον, |
| [5] |
ὡς
ἔφη,
κομίσας
δεῦρο
λῃτουργεῖν,
|
καὶ |
τούτῳ
τῷ
λόγῳ
πλείστῳ
χρησάμενος, |
| [5] |
ἡγοῦντὀ,
τῆς
πυλαίας
δ'
ἐπεθύμουν
|
καὶ |
τῶν
ἐν
Δελφοῖς,
πλεονεκτημάτων
δυοῖν, |
| [5] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τοὺς
συνεληλυθότας
τούτους
|
καὶ |
φάσκοντας
Ἀμφικτύονας
νῦν
εἶναι
εἰς |
| [5] |
Ἀμφιπόλεως
ἀποδοθήσεσθαι,
καὶ
τοιαύτας
ἐλπίδας
|
καὶ |
φενακισμούς,
οἷσσ
ὑπαχθέντες
ὑμεῖς
οὔτε |
| [5] |
δήπου
τοῦθ'
ὅτι
νῦν
Θηβαῖοι
|
καὶ |
Φίλιππος
καὶ
Θετταλοί,
οὐχὶ
ταὔθ' |
| [5] |
Ἵνα
μὴ
πολεμῶμεν,
φαῖμεν
ἄν.
|
(Καὶ |
Φιλίππῳ
νυνὶ
κατὰ
τὰς
συνθήκας |
| [5] |
ἀνέστηκα,
ἂν
ἐθελήσητε
τοῦ
θορυβεῖν
|
καὶ |
φιλονικεῖν
ἀποστάντες
ἀκούειν,
ὡς
ὑπὲρ |
| [5] |
εἶναι
νομίζοντες
ἢ
τὸ
προσκρούειν
|
καὶ |
φιλονικεῖν
περὶ
τούτων.
Οὐκοῦν
εὔηθες |
| [5] |
τοῦτον
ἔχουσι
τὸν
τρόπον,
ὧν
|
καὶ |
φροντίσειεν
ἄν
τις,
καὶ
τὸ |
| [5] |
δοκεῖν.
(Δυσκόλου
δ'
ὄντος
φύσει
|
καὶ |
χαλεποῦ
τοῦ
βουλεύεσθαι,
ἔτι
πολλῷ |
| [5] |
καὶ
μεγάλ'
ὑμᾶς
ἁμαρτάνεινν
πεισάντων·
|
καὶ |
χρόνου
βραχέος
διελθόντος,
μετὰ
τοῦ |
| [5] |
ἐκφεύγειν
ὑμᾶς.
(Οὐ
μὴν
ἀλλὰ
|
καίπερ |
τούτων
οὕτως
ἐχόντων
οἴομαι
καὶ |
| [5] |
γενέσθαι
μᾶλλον
εἶχε
τοῖς
πράγμασι
|
καιρὸν |
ἢ
γεγενημένη
νῦν
δι'
ἡμᾶς |
| [5] |
οὔτ'
ἐμοῦ
πρὸς
ἀπέχθειαν
ἠκούσατε.
|
(Καίτοι |
τοῦτό
γ'
ὑμᾶς
οἶμαι
νῦν |
| [5] |
τῆς
τέχνης
προσχήματι
τυγχάνοντ'
ἀδείας,
|
κακὰ |
δ'
ἐργαζόμενον
τὰ
μέγιστα
τὴν |
| [5] |
πρὸς
ὑμᾶς
αὐτοῖς,
τὰ
μὲν
|
κακὰ |
πάνθ'
ἕξουσιν
αὐτοί,
τοῖς
δ' |
| [5] |
παθεῖν
ἡγοῦμαι·
καὶ
γὰρ
ἡμῖν
|
κἀκείνοις |
τοὺς
βοηθοῦντας
ἂν
οἶμαι,
εἰς |
| [5] |
τε
τῶν
τότε
ταῦτα
πεισάντων
|
κακίαν |
καὶ
τὰ
βέλτιστ'
εἰρηκότ'
ἐμέ. |
| [5] |
ὑμεῖς
οὔτε
συμφόρως
οὔτ'
ἴσως
|
καλῶς |
προεῖσθε
Φωκέας,
οὐδὲν
τούτων
οὔτ' |
| [5] |
τῶν
ἄλλων
τετάχθαι,
καὶ
τὸν
|
Κᾶρα |
τὰς
νήσους
καταλαμβάνειν,
Χίον
καὶ |
| [5] |
τὰς
συνθήκας
Ἀμφιπόλεως
παρακεχωρήκαμεν,
καὶ
|
Καρδιανοὺς |
ἐῶμεν
ἔξω
Χερρονησιτῶν
τῶν
ἄλλων |
| [5] |
φαῖμεν
ἄν.
(Καὶ
Φιλίππῳ
νυνὶ
|
κατὰ |
τὰς
συνθήκας
Ἀμφιπόλεως
παρακεχωρήκαμεν,
καὶ |
| [5] |
ἀλλὰ
καὶ
περὶ
τῶν
ὑπολοίπων
|
κατὰ |
ταὐτὰ
μηδὲ
καθ'
ἓν
τὸ |
| [5] |
Κῶν
καὶ
Ῥόδον,
καὶ
Βυζαντίους
|
κατάγειν |
τὰ
πλοῖα,
δῆλον
ὅτι
τὴν |
| [5] |
καὶ
τὸν
Κᾶρα
τὰς
νήσους
|
καταλαμβάνειν, |
Χίον
καὶ
Κῶν
καὶ
Ῥόδον, |
| [5] |
εἴτ'
ἄλλο
τι
βούλεταί
τις
|
κατασκευάζειν |
τῇ
πόλει,
τὴν
ὑπάρχουσαν
εἰρήνην |
| [5] |
(Πάλιν
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
|
κατιδὼν |
Νεοπτόλεμον
τὸν
ὑποκριτὴν
τῷ
μὲν |
| [5] |
πρὸς
μὲν
τὸ
τὴν
χώραν
|
κεκομίσθαι |
πέπρακταί
τι,
πρὸς
δὲ
τιμὴν |
| [5] |
ταῦτα
φοβουμένους;
Καὶ
σὺ
ταῦτα
|
κελεύεις; |
Πολλοῦ
γε
καὶ
δέω.
Ἀλλ' |
| [5] |
τοῦτ'
ἔστιν
φυλακτέον
ἡμῖν.
(Τὰ
|
κελευόμεν' |
ἡμᾶς
ἄρα
δεῖ
ποιεῖν
ταῦτα |
| [5] |
καὶ
εἴ
τις
ἔροιθ'
ἡμᾶς,
|
κελεύσας |
εἰπεῖν
τἀληθῆ,
διὰ
τί;
Ἵνα |
| [5] |
παρῆλθε
Φίλιππος,
οὐδὲν
ἂν
αὐτοῖς
|
κέρδος |
εἶναι.
Ταῦτα
δ'
οὐκ
ἐβούλοντο, |
| [5] |
τί
φυλάξασθαι
δεῖν
ἡμᾶς;
Μὴ
|
κοινὴν |
πρόφασιν
καὶ
κοινὸν
ἔγκλημ'
ὁ |
| [5] |
ἂν
αὑτοὺς
εἰς
τοῦτο,
μὴ
|
κοινῆς |
τῆς
ἀρχῆς
καὶ
τῆς
αἰτίας |
| [5] |
ἡμᾶς;
Μὴ
κοινὴν
πρόφασιν
καὶ
|
κοινὸν |
ἔγκλημ'
ὁ
μέλλων
πόλεμος
πρὸς |
| [5] |
περὶ
τῶν
ἰδίων
ἕκαστος
ὀργιζόμενος
|
κοινὸν |
ἐφ'
ἡμᾶς
ἀγάγωσι
τὸν
πόλεμον, |
| [5] |
εἶναι
εἰς
ἀνάγκην
καὶ
πρόφασιν
|
κοινοῦ |
πολέμου
πρὸς
ἡμᾶς.
Ἐγὼ
γάρ, |
| [5] |
ἀλλὰ
μὴ
περὶ
σωτηρίας
καὶ
|
κοινῶν |
πραγμάτων
ἦν
ὁ
λόγος,
οὐκ |
| [5] |
Φίλιππος
δ'
ὅτι
κωλύομεν
αὐτὸν
|
κοινωνεῖν |
τῆς
ἀμφικτυονίας,
φοβοῦμαι
μὴ
πάντες |
| [5] |
περὶ
τούτων.
Οὐκοῦν
εὔηθες
καὶ
|
κομιδῇ |
σχέτλιον,
πρὸς
ἑκάστους
καθ'
ἕν' |
| [5] |
τἀκεῖ
χρήματ'
ὀφειλόμεν'
ὡς
ἔφη,
|
κομίσας |
δεῦρο
λῃτουργεῖν,
καὶ
τούτῳ
τῷ |
| [5] |
τῷ
τὸν
Ὀρχομενὸν
καὶ
τὴν
|
Κορώνειαν |
λαβεῖν
ἐπιθυμεῖν,
μὴ
δύνασθαι
δέ, |
| [5] |
οὐδ'
ἐβούλετο
Θηβαίοις
Ὀρχομενὸν
καὶ
|
Κορώνειαν |
παραδοῦναι,
ἀλλ'
ἠναγκάσθη·
ἐγὼ
δὲ |
| [5] |
Θηβαίοις,
σῶς
τ'
εἶναι
καὶ
|
κρατεῖν |
τῶν
ἄλλων,
ἀλλὰ
σῶς
μὲν |
| [5] |
πάντες
ἂν
βούλοινθ'
ἕνεχ'
αὑτῶν,
|
κρατήσαντας |
δὲ
τοὺς
ἑτέρους
δεσπότας
ὑπάρχειν |
| [5] |
οὔσης
δεινότητος
καὶ
σοφίας
ὁρῶ
|
κρατοῦσαν· |
(ἕτερον
δέ,
προῖκα
τὰ
πράγματα |
| [5] |
ὑμᾶς
περὶ
ὧν
νῦν
ἐρῶ
|
κρῖναι, |
μικρὰ
τῶν
πρότερόν
ποτε
ῥηθέντων |
| [5] |
(ἕτερον
δέ,
προῖκα
τὰ
πράγματα
|
κρίνω |
καὶ
λογίζομαι,
καὶ
οὐδὲν
λῆμμ' |
| [5] |
πολέμουυ
τοῦ
δοκεῖν
δι'
αὑτὸν
|
κρίσιν |
εἰληφέναι,
καὶ
τὰ
Πύθια
θεῖναι |
| [5] |
τῶν
ἐν
Δελφοῖς,
πλεονεκτημάτων
δυοῖν,
|
κύριοι |
γενέσθαι·
τῷ
δὲ
τούτων
γλίχεσθαι |
| [5] |
Φωκέασσ
τὸν
Φίλιππον,
ἂν
γένηται
|
κύριος, |
σώσειν,
τὴν
δὲ
Θηβαίων
πόλιν |
| [5] |
φυγάδας
σῴζομεν,
Φίλιππος
δ'
ὅτι
|
κωλύομεν |
αὐτὸν
κοινωνεῖν
τῆς
ἀμφικτυονίας,
φοβοῦμαι |
| [5] |
λαβεῖν
τὰς
παρόδους
οὐκ
ἐδύναντο
|
κωλῦσαι, |
οὐδέ
γε
τῶν
αὑτοῖς
πεπονημένων |
| [5] |
τὰς
νήσους
καταλαμβάνειν,
Χίον
καὶ
|
Κῶν |
καὶ
Ῥόδον,
καὶ
Βυζαντίους
κατάγειν |