Paragraphes
[5]	τῶν ἰδίων, οὐδὲν ἂν ἡμᾶς	παθεῖν	ἡγοῦμαι· καὶ γὰρ ἡμῖν κἀκείνοις
[5]	μετὰ τοῦ προσοφλεῖν αἰσχύνην καὶ	παθεῖν	οἷα τῶν ὄντων ἀνθρώπων οὐδένες
[5]	εἰ γένοιθ' ἡμῖν πρὸς Φίλιππον	πάλιν	πόλεμος δι' Ἀμφίπολιν ἤ τι
[5]	τοῦ πολέμου. (Οὐδέ γ' εἰ	πάλιν	πρὸς τοὺς Θηβαίους πολεμήσαιμεν δι'
[5]	καὶ τὰ βέλτιστ' εἰρηκότ' ἐμέ.	(Πάλιν	τοίνυν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατιδὼν
[5]	ὑμᾶς αὐτοῖς, τὰ μὲν κακὰ	πάνθ'	ἕξουσιν αὐτοί, τοῖς δ' ἀγαθοῖς
[5]	Φίλιππον μέγαν γίγνεσθαι ιταῦτα γὰρ	πάντ'	ἐφ' ἑαυτοὺς ἡγοῦντὀ, τῆς πυλαίας
[5]	λαβεῖν ἐπιθυμεῖν, μὴ δύνασθαι δέ,	πάντα	ταῦθ' ὑπέμειναν. (Φίλιππον τοίνυν τινὲς
[5]	Ἐκ δὲ τούτου συμβαίνει παρὰ	πάντα	τὸν χρόνον ὃν οἶδ' ἐγώ,
[5]	παρ' ἐκείνων φεύγοντας σῴζομεν καὶ	πάντα	τρόπον τὴν δυσμένειαν ἐνδεικνύμεθ' αὐτοῖς,
[5]	μηδὲ καθ' ἓν τὸ συμφέρον	πάντας	ἡγεῖσθαι, ἀλλὰ τοῖς μὲν ὡδί,
[5]	τῶν οἰκείων καὶ ἀναγκαιοτάτων, πρὸς	πάντας	περὶ τῆς ἐν Δελφοῖς σκιᾶς
[5]	ἄλλων, ἀλλὰ σῶς μὲν εἶναι	πάντες	ἂν βούλοινθ' ἕνεχ' αὑτῶν, κρατήσαντας
[5]	Ἀθηναῖοι· οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι	πάντες	ἄνθρωποι πρὸ τῶν πραγμάτων εἰώθασι
[5]	ταὔθ' ἕκαστοι μάλιστ' ἐσπουδακότες, ταὐτὰ	πάντες	ἔπραξαν· οἷον Θηβαῖοι τὸν μὲν
[5]	κοινωνεῖν τῆς ἀμφικτυονίας, φοβοῦμαι μὴ	πάντες	περὶ τῶν ἰδίων ἕκαστος ὀργιζόμενος
[5]	πεπόνθασ' ὑπὸ τούτων οἷς ἐβοήθησαν,	πάντες	ὑμεῖς ἔγνωτε τήν τε τῶν
[5]	οἴομαι τούτων οὐδένας πολεμῆσαι, (καὶ	πάντων	ἥκιστα (καί μοι μὴ θορυβήσῃ
[5]	αὑτοῦ παρ' ὑμῖν ἀεὶ τῶν	πάνυ	λυσιτελούντων τοῖς τολμῶσιν ὄν, οὕτως
[5]	ἀλλ' ἴσασιν ἀκριβῶς, εἰ καὶ	πάνυ	φησί τις αὐτοὺς ἀναισθήτους εἶναι,
[5]	δ' ἐχθροτέρως σχήσουσιν, ὅτι τοὺς	παρ'	ἐκείνων φεύγοντας σῴζομεν καὶ πάντα
[5]	εἶπέ τις καὶ περὶ αὑτοῦ	παρ'	ὑμῖν ἀεὶ τῶν πάνυ λυσιτελούντων
[5]	μέγιστα τὴν πόλιν καὶ τὰ	παρ'	ὑμῶν διοικοῦντα Φιλίππῳ καὶ πρυτανεύοντα,
[5]	πράγματα. Ἐκ δὲ τούτου συμβαίνει	παρὰ	πάντα τὸν χρόνον ὃν οἶδ'
[5]	ἐβούλετο Θηβαίοις Ὀρχομενὸν καὶ Κορώνειαν	παραδοῦναι,	ἀλλ' ἠναγκάσθη· ἐγὼ δὲ τούτοις
[5]	νυνὶ κατὰ τὰς συνθήκας Ἀμφιπόλεως	παρακεχωρήκαμεν,	καὶ Καρδιανοὺς ἐῶμεν ἔξω Χερρονησιτῶν
[5]	ἔτι καὶ δὴ περὶ ὧν	παρελήλυθ'	ἐρῶ, ἡνίκα τοὺς ὅρκους τοὺς
[5]	οἷον Θηβαῖοι τὸν μὲν Φίλιππον	παρελθεῖν	καὶ λαβεῖν τὰς παρόδους οὐκ
[5]	δαπανηρὸν ἄρασθαι, πρῶτος καὶ μόνος	παρελθὼν	ἀντεῖπον, καὶ μόνον οὐ διεσπάσθην
[5]	ὑμῶν διοικοῦντα Φιλίππῳ καὶ πρυτανεύοντα,	παρελθὼν	εἶπον εἰς ὑμᾶς, οὐδεμιᾶς ἰδίας
[5]	δόξαν αἴσχιστα· εἰ γὰρ μὴ	παρῆλθε	Φίλιππος, οὐδὲν ἂν αὐτοῖς κέρδος
[5]	ταῦτ' ἔμελ' αὐτῷ ἢ τὰς	παρόδους	λαβεῖν ἐβούλετο καὶ τὴν δόξαν
[5]	Φίλιππον παρελθεῖν καὶ λαβεῖν τὰς	παρόδους	οὐκ ἐδύναντο κωλῦσαι, οὐδέ γε
[5]	συμβουλεύειν δι' ὧν καὶ τὰ	παρόντ'	ἔσται βελτίω καὶ τὰ προειμένα
[5]	μέν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὰ	παρόντα	πράγματα πολλὴν δυσκολίαν ἔχοντα καὶ
[5]	ἔσται πόλεμος, νοῦν δὲ δόξομεν	πᾶσιν	ἔχειν καὶ τὰ δίκαια λέγειν,
[5]	πολλὰ καὶ μεγάλ' ὑμᾶς ἁμαρτάνεινν	πεισάντων·	καὶ χρόνου βραχέος διελθόντος, μετὰ
[5]	τήν τε τῶν τότε ταῦτα	πεισάντων	κακίαν καὶ τὰ βέλτιστ' εἰρηκότ'
[5]	Μεγαλοπολῖται καί τινες τῶν λοιπῶν	Πελοποννησίων,	ὅσοι ταὐτὰ τούτοις φρονοῦσι, διὰ
[5]	τούτων οὕτως ἐχόντων οἴομαι καὶ	πεπεικὼς	ἐμαυτὸν ἀνέστηκα, ἂν ἐθελήσητε τοῦ
[5]	ἔτι πολλῷ χαλεπώτερον ὑμεῖς αὐτὸ	πεποιήκατ'	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι· οἱ μὲν
[5]	οὐδεὶς ἔχοι πρὸς οἷς ἐγὼ	πεπολίτευμαι	καὶ λέγω δεῖξαι προσηρτημένον. Ὀρθὸν
[5]	κωλῦσαι, οὐδέ γε τῶν αὑτοῖς	πεπονημένων	ὕστατον ἐλθόντα τὴν δόξαν ἔχειν·
[5]	τῶν ὄντων ἀνθρώπων οὐδένες πώποτε	πεπόνθασ'	ὑπὸ τούτων οἷς ἐβοήθησαν, πάντες
[5]	δοκεῖν ἐκδέχεσθαί τι τῶν ἐκείνοις	πεπραγμένων,	Θηβαῖοι δ' ἔχουσι μέν, ὡς
[5]	μὲν τὸ τὴν χώραν κεκομίσθαι	πέπρακταί	τι, πρὸς δὲ τιμὴν καὶ
[5]	λόγοις ὀρθῶς καὶ δικαίως, οἷά	περ	ἦν, ἀποφανθένθ' ὑπ' ἐμοῦ· τὸ
[5]	δόγματα προστησάμενοι, εἶτ' ἐπισπασθῶσιν ἕκαστοι	πέρα	τοῦ συμφέροντος ἑαυτοῖς ἡμῖν πολεμῆσαι,
[5]	ὧν αὐτὸς εἶπέ τις καὶ	περὶ	αὑτοῦ παρ' ὑμῖν ἀεὶ τῶν
[5]	προεῖσθαι καὶ μηδὲν εἶναι προὔργου	περὶ	αὐτῶν εὖ λέγειν, ἀλλὰ καὶ
[5]	οὐδ' ὑγιῶς ὁ τοῦτο ποιήσας	περὶ	οὐδενὸς λογίσαιτο. (Ἓν μὲν οὖν
[5]	Διονύσου τραγῳδοὺς ἐθεᾶσθε, ἀλλὰ μὴ	περὶ	σωτηρίας καὶ κοινῶν πραγμάτων ἦν
[5]	ἐρῶ, ἡνίκα τοὺς ὅρκους τοὺς	περὶ	τῆς εἰρήνης ἀπειληφότες ἥκομεν οἱ
[5]		~Περὶ	τῆς Εἰρήνης. (Ὁρῶ μέν, ὦ
[5]	οἰκείων καὶ ἀναγκαιοτάτων, πρὸς πάντας	περὶ	τῆς ἐν Δελφοῖς σκιᾶς νυνὶ
[5]	ἢ τὸ προσκρούειν καὶ φιλονικεῖν	περὶ	τούτων. Οὐκοῦν εὔηθες καὶ κομιδῇ
[5]	τῆς ἀμφικτυονίας, φοβοῦμαι μὴ πάντες	περὶ	τῶν ἰδίων ἕκαστος ὀργιζόμενος κοινὸν
[5]	ἑκάστους καθ' ἕν' οὕτω προσενηνεγμένους	περὶ	τῶν οἰκείων καὶ ἀναγκαιοτάτων, πρὸς
[5]	αὐτῶν εὖ λέγειν, ἀλλὰ καὶ	περὶ	τῶν ὑπολοίπων κατὰ ταὐτὰ μηδὲ
[5]	ἑαυτοῖς ἡμῖν πολεμῆσαι, ὥσπερ καὶ	περὶ	Φωκέας. ~Ἴστε γὰρ δήπου τοῦθ'
[5]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὸ λέγειν	περὶ	ὧν αὐτὸς εἶπέ τις καὶ
[5]	λέγειν, τὰ δὲ πράγματα καὶ	περὶ	ὧν βουλεύεσθ' ἐκφεύγειν ὑμᾶς. (Οὐ
[5]	Νομίζω δ' ἄμεινον ἂν ὑμᾶς	περὶ	ὧν νῦν ἐρῶ κρῖναι, μικρὰ
[5]	τοῦτ' εἰπὼν ἔτι καὶ δὴ	περὶ	ὧν παρελήλυθ' ἐρῶ, ἡνίκα τοὺς
[5]	πρέσβεις, ~τότε Θεσπιάς τινων καὶ	Πλαταιὰς	ὑπισχνουμένων οἰκισθήσεσθαι, καὶ τοὺς μὲν
[5]	τὴν ἀπὸ τῆς εἰρήνης ἡσυχίαν	πλειόνων	ἀγαθῶν αἰτίαν εἶναι νομίζοντες ἢ
[5]	λῃτουργεῖν, καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ	πλείστῳ	χρησάμενος, ὡς δεινὸν εἴ τις
[5]	ἐπεθύμουν καὶ τῶν ἐν Δελφοῖς,	πλεονεκτημάτων	δυοῖν, κύριοι γενέσθαι· τῷ δὲ
[5]	οὐδὲν ἄλλο γιγνώσκειν καὶ προαισθάνεσθαι	πλὴν	δι' ἃν ὑμῖν εἴπω, δύο·
[5]	Ῥόδον, καὶ Βυζαντίους κατάγειν τὰ	πλοῖα,	δῆλον ὅτι τὴν ἀπὸ τῆς
[5]	ἐν Εὐβοίᾳ πραγμάτων ταραττομένων, βοηθεῖν	Πλουτάρχῳ	καὶ πόλεμον ἄδοξον καὶ δαπανηρὸν
[5]	δίκαια λέγειν, τοῦτ' οἶμαι δεῖν	ποιεῖν.	Πρὸς δὲ τοὺς θρασέως ὁτιοῦν
[5]	(Τὰ κελευόμεν' ἡμᾶς ἄρα δεῖ	ποιεῖν	ταῦτα φοβουμένους; Καὶ σὺ ταῦτα
[5]	τότ' ἄφιξιν εἰς τοὺς πολεμίους	ποιησάμενος	ὑπὲρ τοῦ τἀκεῖ χρήματ' ὀφειλόμεν'
[5]	ὀρθῶς οὐδ' ὑγιῶς ὁ τοῦτο	ποιήσας	περὶ οὐδενὸς λογίσαιτο. (Ἓν μὲν
[5]	ὑπάρχουσαν εἰρήνην μὴ λύων τοῦτο	ποιήσει,	οὐχ ὡς θαυμαστὴν οὐδ' ὡς
[5]	τι βούλεταί τις κατασκευάζειν τῇ	πόλει,	τὴν ὑπάρχουσαν εἰρήνην μὴ λύων
[5]	τῆς ἐν Δελφοῖς σκιᾶς νυνὶ	πολεμῆσαι.
[5]	ἂν ἡμῖν οἴομαι τούτων οὐδένας	πολεμῆσαι,	(καὶ πάντων ἥκιστα (καί μοι
[5]	πέρα τοῦ συμφέροντος ἑαυτοῖς ἡμῖν	πολεμῆσαι,	ὥσπερ καὶ περὶ Φωκέας. ~Ἴστε
[5]	εἰ πάλιν πρὸς τοὺς Θηβαίους	πολεμήσαιμεν	δι' Ὠρωπὸν ἤ τι τῶν
[5]	τὴν τότ' ἄφιξιν εἰς τοὺς	πολεμίους	ποιησάμενος ὑπὲρ τοῦ τἀκεῖ χρήματ'
[5]	πραγμάτων ταραττομένων, βοηθεῖν Πλουτάρχῳ καὶ	πόλεμον	ἄδοξον καὶ δαπανηρὸν ἄρασθαι, πρῶτος
[5]	δεῖν καὶ μὴ προορωμένους τὸν	πόλεμον,	ἐκεῖνα βούλομαι λογίσασθαι. Ἡμεῖς Θηβαίους
[5]	κοινὸν ἐφ' ἡμᾶς ἀγάγωσι τὸν	πόλεμον,	τὰ τῶν Ἀμφικτυόνων δόγματα προστησάμενοι,
[5]	καὶ ῥᾴων ἦν ἡμῖν ὁ	πόλεμος.	(Δεύτερον δ' ὁρᾶν ὅπως μὴ
[5]	γένοιθ' ἡμῖν πρὸς Φίλιππον πάλιν	πόλεμος	δι' Ἀμφίπολιν ἤ τι τοιοῦτον
[5]	ἀνάξιον ἡμῶν αὐτῶν οὔτ' ἔσται	πόλεμος,	νοῦν δὲ δόξομεν πᾶσιν ἔχειν
[5]	καὶ κοινὸν ἔγκλημ' ὁ μέλλων	πόλεμος	πρὸς ἅπαντας λάβῃ. (Εἰ γὰρ
[5]	ἀναισθήτους εἶναι, ὅτι, εἰ γενήσεται	πόλεμος	πρὸς ὑμᾶς αὐτοῖς, τὰ μὲν
[5]	καὶ τῆς αἰτίας οὔσης τοῦ	πολέμου.	(Οὐδέ γ' εἰ πάλιν πρὸς
[5]	εἰς ἀνάγκην καὶ πρόφασιν κοινοῦ	πολέμου	πρὸς ἡμᾶς. Ἐγὼ γάρ, εἰ
[5]	ἐβούλετο καὶ τὴν δόξαν τοῦ	πολέμουυ	τοῦ δοκεῖν δι' αὑτὸν κρίσιν
[5]	τἀληθῆ, διὰ τί; Ἵνα μὴ	πολεμῶμεν,	φαῖμεν ἄν. (Καὶ Φιλίππῳ νυνὶ
[5]	φιλονικεῖν ἀποστάντες ἀκούειν, ὡς ὑπὲρ	πόλεως	βουλευομένοις καὶ τηλικούτων πραγμάτων προσήκει,
[5]	κύριος, σώσειν, τὴν δὲ Θηβαίων	πόλιν	διοικιεῖν, καὶ τὸν Ὠρωπὸν ὑμῖν
[5]	δ' ἐργαζόμενον τὰ μέγιστα τὴν	πόλιν	καὶ τὰ παρ' ὑμῶν διοικοῦντα
[5]	γεγενημένη νῦν δι' ἡμᾶς λυθῆναι·	πολλὰ	γὰρ προείμεθα, ὧν ὑπαρχόντων τότ'
[5]	ὑπὸ τῶν ἐπὶ μικροῖς λήμμασιν	πολλὰ	καὶ μεγάλ' ὑμᾶς ἁμαρτάνεινν πεισάντων·
[5]	καὶ ταραχὴν οὐ μόνον τῷ	πολλὰ	προεῖσθαι καὶ μηδὲν εἶναι προὔργου
[5]	τοίνυν ἰδίων ἕνεχ' εὑρήσεθ' ἕκαστον	πολλὰ	προηγμένον ὧν οὐδὲν ἐβούλετο πρᾶξαι.
[5]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὰ παρόντα πράγματα	πολλὴν	δυσκολίαν ἔχοντα καὶ ταραχὴν οὐ
[5]	φοβουμένους; Καὶ σὺ ταῦτα κελεύεις;	Πολλοῦ	γε καὶ δέω. Ἀλλ' ὡς
[5]	καὶ χαλεποῦ τοῦ βουλεύεσθαι, ἔτι	πολλῷ	χαλεπώτερον ὑμεῖς αὐτὸ πεποιήκατ' ὦ
[5]	Ὀρθὸν οὖν, ὅ τι ἄν	ποτ'	ἀπ' αὐτῶν ὑπάρχῃ τῶν πραγμάτων,
[5]	οὖσαν ὑμῶν· ἀλλ' ὁποία τίς	ποτ'	ἐστὶν αὕτη, μὴ γενέσθαι μᾶλλον
[5]	ἐρῶ κρῖναι, μικρὰ τῶν πρότερόν	ποτε	ῥηθέντων ὑπ' ἐμοῦ μνημονεύσαντες. (Ἐγὼ
[5]	φροντίσειεν ἄν τις, καὶ τὸ	πρᾶγμα	φύσει τοιοῦτόν ἐστιν· (οὐκ ἄχρι
[5]	μὴ γενέσθαι μᾶλλον εἶχε τοῖς	πράγμασι	καιρὸν ἢ γεγενημένη νῦν δι'
[5]	βουλεύεσθαι, ὑμεῖς δὲ μετὰ τὰ	πράγματα.	Ἐκ δὲ τούτου συμβαίνει παρὰ
[5]	δοκεῖν εὖ λέγειν, τὰ δὲ	πράγματα	καὶ περὶ ὧν βουλεύεσθ' ἐκφεύγειν
[5]	κρατοῦσαν· (ἕτερον δέ, προῖκα τὰ	πράγματα	κρίνω καὶ λογίζομαι, καὶ οὐδὲν
[5]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὰ παρόντα	πράγματα	πολλὴν δυσκολίαν ἔχοντα καὶ ταραχὴν
[5]	ἄλλοι πάντες ἄνθρωποι πρὸ τῶν	πραγμάτων	εἰώθασι χρῆσθαι τῷ βουλεύεσθαι, ὑμεῖς
[5]	μὴ περὶ σωτηρίας καὶ κοινῶν	πραγμάτων	ἦν ὁ λόγος, οὐκ ἂν
[5]	ὑπὲρ πόλεως βουλευομένοις καὶ τηλικούτων	πραγμάτων	προσήκει, ἕξειν καὶ λέγειν καὶ
[5]	τινες ὑμᾶς, τῶν ἐν Εὐβοίᾳ	πραγμάτων	ταραττομένων, βοηθεῖν Πλουτάρχῳ καὶ πόλεμον
[5]	ποτ' ἀπ' αὐτῶν ὑπάρχῃ τῶν	πραγμάτων,	τὸ συμφέρον φαίνεταί μοι. Ὅταν
[5]	πολλὰ προηγμένον ὧν οὐδὲν ἐβούλετο	πρᾶξαι.	Τοῦτο μέντοι, τοῦτ' ἔστιν φυλακτέον
[5]	καὶ δέω. Ἀλλ' ὡς οὔτε	πράξομεν	οὐδὲν ἀνάξιον ἡμῶν αὐτῶν οὔτ'
[5]	τῆς εἰρήνης ἀπειληφότες ἥκομεν οἱ	πρέσβεις,	~τότε Θεσπιάς τινων καὶ Πλαταιὰς
[5]	(καί μοι μὴ θορυβήσῃ μηδεὶς	πρὶν	ἀκοῦσαι) Θηβαίους, οὐχ ὡς ἡδέως
[5]	μὲν γὰρ ἄλλοι πάντες ἄνθρωποι	πρὸ	τῶν πραγμάτων εἰώθασι χρῆσθαι τῷ
[5]	δι' οὐδὲν ἄλλο γιγνώσκειν καὶ	προαισθάνεσθαι	πλὴν δι' ἃν ὑμῖν εἴπω,
[5]	(Δεύτερον δ' ὁρᾶν ὅπως μὴ	προαξόμεθ'	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοὺς συνεληλυθότας
[5]	δι' ἡμᾶς λυθῆναι· πολλὰ γὰρ	προείμεθα,	ὧν ὑπαρχόντων τότ' ἂν ἢ
[5]	παρόντ' ἔσται βελτίω καὶ τὰ	προειμένα	σωθήσεται. (Ἀκριβῶς δ' εἰδώς, ὦ
[5]	(Δύο μὲν δὴ ταῦθ' ὧν	προεῖπον	ἐγὼ μαρτυρεῖ τοῖς γεγενημένοις λόγοις
[5]	οὔτε σιγήσας ἐγὼ φανήσομαι, ἀλλὰ	προειπὼν	ὑμῖν, ὡς οἶδ' ὅτι μνημονεύετε,
[5]	ταραχὴν οὐ μόνον τῷ πολλὰ	προεῖσθαι	καὶ μηδὲν εἶναι προὔργου περὶ
[5]	οὔτε συμφόρως οὔτ' ἴσως καλῶς	προεῖσθε	Φωκέας, οὐδὲν τούτων οὔτ' ἐξαπατήσας
[5]	ἰδίων ἕνεχ' εὑρήσεθ' ἕκαστον πολλὰ	προηγμένον	ὧν οὐδὲν ἐβούλετο πρᾶξαι. Τοῦτο
[5]	σοφίας ὁρῶ κρατοῦσαν· (ἕτερον δέ,	προῖκα	τὰ πράγματα κρίνω καὶ λογίζομαι,
[5]	ἀγαθοῖς ἐφεδρεύων ἕτερος καθεδεῖται. Οὔκουν	προοῖντ'	ἂν αὑτοὺς εἰς τοῦτο, μὴ
[5]	οἰομένους ὑπομεῖναι δεῖν καὶ μὴ	προορωμένους	τὸν πόλεμον, ἐκεῖνα βούλομαι λογίσασθαι.
[5]	ὅσα φαίνομαι βέλτιον τῶν ἄλλων	προορῶν,	οὐδ' εἰς μίαν, ὦ ἄνδρες
[5]	κοινὸν ἔγκλημ' ὁ μέλλων πόλεμος	πρὸς	ἅπαντας λάβῃ. (Εἰ γὰρ Ἀργεῖοι
[5]	ἐκείνου πρὸς χάριν οὔτ' ἐμοῦ	πρὸς	ἀπέχθειαν ἠκούσατε. (Καίτοι τοῦτό γ'
[5]	τὴν χώραν κεκομίσθαι πέπρακταί τι,	πρὸς	δὲ τιμὴν καὶ δόξαν αἴσχιστα·
[5]	λέγειν, τοῦτ' οἶμαι δεῖν ποιεῖν.	Πρὸς	δὲ τοὺς θρασέως ὁτιοῦν οἰομένους
[5]	Οὐκοῦν εὔηθες καὶ κομιδῇ σχέτλιον,	πρὸς	ἑκάστους καθ' ἕν' οὕτω προσενηνεγμένους
[5]	ἐκέκτητ' οὐσίαν φανεράν, ταύτην ἐξαργυρίσας	πρὸς	ἐκεῖνον ἀπάγων οἴχεται. (Δύο μὲν
[5]	ἀνάγκην καὶ πρόφασιν κοινοῦ πολέμου	πρὸς	ἡμᾶς. Ἐγὼ γάρ, εἰ γένοιθ'
[5]	ταὐτὰ τούτοις φρονοῦσι, διὰ τὴν	πρὸς	Λακεδαιμονίους ἡμῖν ἐπικηρυκείαν ἐχθρῶς σχήσουσι
[5]	δόξαν ἔχειν· (νυνὶ γὰρ Θηβαίοις	πρὸς	μὲν τὸ τὴν χώραν κεκομίσθαι
[5]	οὐδὲν λῆμμ' ἂν οὐδεὶς ἔχοι	πρὸς	οἷς ἐγὼ πεπολίτευμαι καὶ λέγω
[5]	περὶ τῶν οἰκείων καὶ ἀναγκαιοτάτων,	πρὸς	πάντας περὶ τῆς ἐν Δελφοῖς
[5]	πολέμου. (Οὐδέ γ' εἰ πάλιν	πρὸς	τοὺς Θηβαίους πολεμήσαιμεν δι' Ὠρωπὸν
[5]	εἶναι, ὅτι, εἰ γενήσεται πόλεμος	πρὸς	ὑμᾶς αὐτοῖς, τὰ μὲν κακὰ
[5]	Ἐγὼ γάρ, εἰ γένοιθ' ἡμῖν	πρὸς	Φίλιππον πάλιν πόλεμος δι' Ἀμφίπολιν
[5]	οὐκ ἂν οὕτως οὔτ' ἐκείνου	πρὸς	χάριν οὔτ' ἐμοῦ πρὸς ἀπέχθειαν
[5]	ὅτι ταῦτ' οὔτ' οἶδα οὔτε	προσδοκῶ,	νομίζω δὲ τὸν λέγοντα ληρεῖν.
[5]	θάτερ' ὥσπερ εἰς τρυτάνην ἀργύριον	προσενέγκῃς,	οἴχεται φέρον καὶ καθείλκυκε τὸν
[5]	πρὸς ἑκάστους καθ' ἕν' οὕτω	προσενηνεγμένους	περὶ τῶν οἰκείων καὶ ἀναγκαιοτάτων,
[5]	πόλεως βουλευομένοις καὶ τηλικούτων πραγμάτων	προσήκει,	ἕξειν καὶ λέγειν καὶ συμβουλεύειν
[5]	ἐγὼ πεπολίτευμαι καὶ λέγω δεῖξαι	προσηρτημένον.	Ὀρθὸν οὖν, ὅ τι ἄν
[5]	αἰτίαν εἶναι νομίζοντες ἢ τὸ	προσκρούειν	καὶ φιλονικεῖν περὶ τούτων. Οὐκοῦν
[5]	χρόνου βραχέος διελθόντος, μετὰ τοῦ	προσοφλεῖν	αἰσχύνην καὶ παθεῖν οἷα τῶν
[5]	δεινότητ' οὔτ' ἀλαζονείαν ἐπανοίσω, οὐδὲ	προσποιήσομαι	δι' οὐδὲν ἄλλο γιγνώσκειν καὶ
[5]	πόλεμον, τὰ τῶν Ἀμφικτυόνων δόγματα	προστησάμενοι,	εἶτ' ἐπισπασθῶσιν ἕκαστοι πέρα τοῦ
[5]	ὑποκριτὴν τῷ μὲν τῆς τέχνης	προσχήματι	τυγχάνοντ' ἀδείας, κακὰ δ' ἐργαζόμενον
[5]	νῦν ἐρῶ κρῖναι, μικρὰ τῶν	πρότερόν	ποτε ῥηθέντων ὑπ' ἐμοῦ μνημονεύσαντες.
[5]	πολλὰ προεῖσθαι καὶ μηδὲν εἶναι	προὔργου	περὶ αὐτῶν εὖ λέγειν, ἀλλὰ
[5]	φυλάξασθαι δεῖν ἡμᾶς; Μὴ κοινὴν	πρόφασιν	καὶ κοινὸν ἔγκλημ' ὁ μέλλων
[5]	νῦν εἶναι εἰς ἀνάγκην καὶ	πρόφασιν	κοινοῦ πολέμου πρὸς ἡμᾶς. Ἐγὼ
[5]	παρ' ὑμῶν διοικοῦντα Φιλίππῳ καὶ	πρυτανεύοντα,	παρελθὼν εἶπον εἰς ὑμᾶς, οὐδεμιᾶς
[5]	(Ἐγὼ γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	πρῶτον	μέν, ἡνίκ' ἔπειθόν τινες ὑμᾶς,
[5]	λογίσαιτο. (Ἓν μὲν οὖν ἔγωγε	πρῶτον	ὑπάρχειν φημὶ δεῖν, ὅπως, εἴτε
[5]	πόλεμον ἄδοξον καὶ δαπανηρὸν ἄρασθαι,	πρῶτος	καὶ μόνος παρελθὼν ἀντεῖπον, καὶ
[5]	αὑτὸν κρίσιν εἰληφέναι, καὶ τὰ	Πύθια	θεῖναι δι' αὑτοῦ, καὶ ταῦτ'
[5]	πάντ' ἐφ' ἑαυτοὺς ἡγοῦντὀ, τῆς	πυλαίας	δ' ἐπεθύμουν καὶ τῶν ἐν
[5]	οἷα τῶν ὄντων ἀνθρώπων οὐδένες	πώποτε	πεπόνθασ' ὑπὸ τούτων οἷς ἐβοήθησαν,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 4/09/2008