| Paragraphes |
| [5] |
διὰ
τί;
Ἵνα
μὴ
πολεμῶμεν,
|
φαῖμεν |
ἄν.
(Καὶ
Φιλίππῳ
νυνὶ
κατὰ |
| [5] |
ὑπάρχῃ
τῶν
πραγμάτων,
τὸ
συμφέρον
|
φαίνεταί |
μοι.
Ὅταν
δ'
ἐπὶ
θάτερ' |
| [5] |
ληρεῖν.
(Ταῦτα
τοίνυν
ἅπανθ'
ὅσα
|
φαίνομαι |
βέλτιον
τῶν
ἄλλων
προορῶν,
οὐδ' |
| [5] |
ἔτυχεν,
ἣν
ἐνθάδ'
ἐκέκτητ'
οὐσίαν
|
φανεράν, |
ταύτην
ἐξαργυρίσας
πρὸς
ἐκεῖνον
ἀπάγων |
| [5] |
οὔτ'
ἐξαπατήσας
οὔτε
σιγήσας
ἐγὼ
|
φανήσομαι, |
ἀλλὰ
προειπὼν
ὑμῖν,
ὡς
οἶδ' |
| [5] |
Ἀθηναῖοι,
τοὺς
συνεληλυθότας
τούτους
καὶ
|
φάσκοντας |
Ἀμφικτύονας
νῦν
εἶναι
εἰς
ἀνάγκην |
| [5] |
ἀποδοθήσεσθαι,
καὶ
τοιαύτας
ἐλπίδας
καὶ
|
φενακισμούς, |
οἷσσ
ὑπαχθέντες
ὑμεῖς
οὔτε
συμφόρως |
| [5] |
εἰς
τρυτάνην
ἀργύριον
προσενέγκῃς,
οἴχεται
|
φέρον |
καὶ
καθείλκυκε
τὸν
λογισμὸν
ἐφ' |
| [5] |
σχήσουσιν,
ὅτι
τοὺς
παρ'
ἐκείνων
|
φεύγοντας |
σῴζομεν
καὶ
πάντα
τρόπον
τὴν |
| [5] |
μὲν
οὖν
ἔγωγε
πρῶτον
ὑπάρχειν
|
φημὶ |
δεῖν,
ὅπως,
εἴτε
συμμάχους
εἴτε |
| [5] |
ἴσασιν
ἀκριβῶς,
εἰ
καὶ
πάνυ
|
φησί |
τις
αὐτοὺς
ἀναισθήτους
εἶναι,
ὅτι, |
| [5] |
καὶ
τοὺς
μὲν
Φωκέασσ
τὸν
|
Φίλιππον, |
ἂν
γένηται
κύριος,
σώσειν,
τὴν |
| [5] |
τούτων,
οὔτε
Θηβαίους
οὔτε
τὸν
|
Φίλιππον |
μέγαν
γίγνεσθαι
ιταῦτα
γὰρ
πάντ' |
| [5] |
γάρ,
εἰ
γένοιθ'
ἡμῖν
πρὸς
|
Φίλιππον |
πάλιν
πόλεμος
δι'
Ἀμφίπολιν
ἤ |
| [5] |
ἔπραξαν·
οἷον
Θηβαῖοι
τὸν
μὲν
|
Φίλιππον |
παρελθεῖν
καὶ
λαβεῖν
τὰς
παρόδους |
| [5] |
δύνασθαι
δέ,
πάντα
ταῦθ'
ὑπέμειναν.
|
(Φίλιππον |
τοίνυν
τινὲς
μὲν
δήπου
τολμῶσι |
| [5] |
ὅτι
τοὺς
Φωκέων
φυγάδας
σῴζομεν,
|
Φίλιππος |
δ'
ὅτι
κωλύομεν
αὐτὸν
κοινωνεῖν |
| [5] |
τοῦθ'
ὅτι
νῦν
Θηβαῖοι
καὶ
|
Φίλιππος |
καὶ
Θετταλοί,
οὐχὶ
ταὔθ'
ἕκαστοι |
| [5] |
αἴσχιστα·
εἰ
γὰρ
μὴ
παρῆλθε
|
Φίλιππος, |
οὐδὲν
ἂν
αὐτοῖς
κέρδος
εἶναι. |
| [5] |
οὐδ'
ὡς
οὐκ
ἂν
χαρίζοιντο
|
Φιλίππῳ, |
ἀλλ'
ἴσασιν
ἀκριβῶς,
εἰ
καὶ |
| [5] |
καὶ
τὰ
παρ'
ὑμῶν
διοικοῦντα
|
Φιλίππῳ |
καὶ
πρυτανεύοντα,
παρελθὼν
εἶπον
εἰς |
| [5] |
μὴ
πολεμῶμεν,
φαῖμεν
ἄν.
(Καὶ
|
Φιλίππῳ |
νυνὶ
κατὰ
τὰς
συνθήκας
Ἀμφιπόλεως |
| [5] |
ἂν
ἐθελήσητε
τοῦ
θορυβεῖν
καὶ
|
φιλονικεῖν |
ἀποστάντες
ἀκούειν,
ὡς
ὑπὲρ
πόλεως |
| [5] |
νομίζοντες
ἢ
τὸ
προσκρούειν
καὶ
|
φιλονικεῖν |
περὶ
τούτων.
Οὐκοῦν
εὔηθες
καὶ |
| [5] |
οὐδὲ
εἷς.
Τί
οὖν
ἡγοῦμαι
|
φοβερὸν |
καὶ
τί
φυλάξασθαι
δεῖν
ἡμᾶς; |
| [5] |
κωλύομεν
αὐτὸν
κοινωνεῖν
τῆς
ἀμφικτυονίας,
|
φοβοῦμαι |
μὴ
πάντες
περὶ
τῶν
ἰδίων |
| [5] |
ἡμᾶς
ἄρα
δεῖ
ποιεῖν
ταῦτα
|
φοβουμένους; |
Καὶ
σὺ
ταῦτα
κελεύεις;
Πολλοῦ |
| [5] |
τοῖς
τολμῶσιν
ὄν,
οὕτως
ἡγοῦμαι
|
φορτικὸν |
καὶ
ἐπαχθὲς
ὥστε
ἀνάγκην
οὖσαν |
| [5] |
λοιπῶν
Πελοποννησίων,
ὅσοι
ταὐτὰ
τούτοις
|
φρονοῦσι, |
διὰ
τὴν
πρὸς
Λακεδαιμονίους
ἡμῖν |
| [5] |
ἔχουσι
τὸν
τρόπον,
ὧν
καὶ
|
φροντίσειεν |
ἄν
τις,
καὶ
τὸ
πρᾶγμα |
| [5] |
(Θετταλοὶ
δ'
ὅτι
τοὺς
Φωκέων
|
φυγάδας |
σῴζομεν,
Φίλιππος
δ'
ὅτι
κωλύομεν |
| [5] |
πρᾶξαι.
Τοῦτο
μέντοι,
τοῦτ'
ἔστιν
|
φυλακτέον |
ἡμῖν.
(Τὰ
κελευόμεν'
ἡμᾶς
ἄρα |
| [5] |
οὖν
ἡγοῦμαι
φοβερὸν
καὶ
τί
|
φυλάξασθαι |
δεῖν
ἡμᾶς;
Μὴ
κοινὴν
πρόφασιν |
| [5] |
ἑτέρως
δοκεῖν.
(Δυσκόλου
δ'
ὄντος
|
φύσει |
καὶ
χαλεποῦ
τοῦ
βουλεύεσθαι,
ἔτι |
| [5] |
ἄν
τις,
καὶ
τὸ
πρᾶγμα
|
φύσει |
τοιοῦτόν
ἐστιν·
(οὐκ
ἄχρι
τῆς |
| [5] |
ἡμῖν
πολεμῆσαι,
ὥσπερ
καὶ
περὶ
|
Φωκέας. |
~Ἴστε
γὰρ
δήπου
τοῦθ'
ὅτι |
| [5] |
συμφόρως
οὔτ'
ἴσως
καλῶς
προεῖσθε
|
Φωκέας, |
οὐδὲν
τούτων
οὔτ'
ἐξαπατήσας
οὔτε |
| [5] |
ὑπισχνουμένων
οἰκισθήσεσθαι,
καὶ
τοὺς
μὲν
|
Φωκέασσ |
τὸν
Φίλιππον,
ἂν
γένηται
κύριος, |
| [5] |
αὐτοῖς,
(Θετταλοὶ
δ'
ὅτι
τοὺς
|
Φωκέων |
φυγάδας
σῴζομεν,
Φίλιππος
δ'
ὅτι |