| Paragraphes |
| [5] |
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
κατιδὼν
|
Νεοπτόλεμον |
τὸν
ὑποκριτὴν
τῷ
μὲν
τῆς |
| [5] |
ἐν
τούτοις
αἰτιάσομαι
τοὺς
ὑπὲρ
|
Νεοπτολέμου |
λέγοντας
(οὐδὲ
εἷς
γὰρ
ἦν) |
| [5] |
τετάχθαι,
καὶ
τὸν
Κᾶρα
τὰς
|
νήσους |
καταλαμβάνειν,
Χίον
καὶ
Κῶν
καὶ |
| [5] |
ἡσυχίαν
πλειόνων
ἀγαθῶν
αἰτίαν
εἶναι
|
νομίζοντες |
ἢ
τὸ
προσκρούειν
καὶ
φιλονικεῖν |
| [5] |
ἀνάγκην
οὖσαν
ὁρῶν
ὅμως
ἀποκνῶ.
|
Νομίζω |
δ'
ἄμεινον
ἂν
ὑμᾶς
περὶ |
| [5] |
ταῦτ'
οὔτ'
οἶδα
οὔτε
προσδοκῶ,
|
νομίζω |
δὲ
τὸν
λέγοντα
ληρεῖν.
(Ταῦτα |
| [5] |
ἡμῶν
αὐτῶν
οὔτ'
ἔσται
πόλεμος,
|
νοῦν |
δὲ
δόξομεν
πᾶσιν
ἔχειν
καὶ |
| [5] |
(Καίτοι
τοῦτό
γ'
ὑμᾶς
οἶμαι
|
νῦν |
ἅπαντας
ᾐσθῆσθαι,
ὅτι
τὴν
τότ' |
| [5] |
ὧν
ὑπαρχόντων
τότ'
ἂν
ἢ
|
νῦν |
ἀσφαλέστερος
καὶ
ῥᾴων
ἦν
ἡμῖν |
| [5] |
τοῖς
πράγμασι
καιρὸν
ἢ
γεγενημένη
|
νῦν |
δι'
ἡμᾶς
λυθῆναι·
πολλὰ
γὰρ |
| [5] |
συνεληλυθότας
τούτους
καὶ
φάσκοντας
Ἀμφικτύονας
|
νῦν |
εἶναι
εἰς
ἀνάγκην
καὶ
πρόφασιν |
| [5] |
ἄμεινον
ἂν
ὑμᾶς
περὶ
ὧν
|
νῦν |
ἐρῶ
κρῖναι,
μικρὰ
τῶν
πρότερόν |
| [5] |
~Ἴστε
γὰρ
δήπου
τοῦθ'
ὅτι
|
νῦν |
Θηβαῖοι
καὶ
Φίλιππος
καὶ
Θετταλοί, |
| [5] |
ὕστατον
ἐλθόντα
τὴν
δόξαν
ἔχειν·
|
(νυνὶ |
γὰρ
Θηβαίοις
πρὸς
μὲν
τὸ |
| [5] |
πολεμῶμεν,
φαῖμεν
ἄν.
(Καὶ
Φιλίππῳ
|
νυνὶ |
κατὰ
τὰς
συνθήκας
Ἀμφιπόλεως
παρακεχωρήκαμεν, |
| [5] |
περὶ
τῆς
ἐν
Δελφοῖς
σκιᾶς
|
νυνὶ |
πολεμῆσαι.
|