Paragraphes
[5]	σωτηρίας καὶ κοινῶν πραγμάτων ἦν	ὁ	λόγος, οὐκ ἂν οὕτως οὔτ'
[5]	κοινὴν πρόφασιν καὶ κοινὸν ἔγκλημ'	ὁ	μέλλων πόλεμος πρὸς ἅπαντας λάβῃ.
[5]	ἀσφαλέστερος καὶ ῥᾴων ἦν ἡμῖν	ὁ	πόλεμος. (Δεύτερον δ' ὁρᾶν ὅπως
[5]	ἂν ἔτ' ὀρθῶς οὐδ' ὑγιῶς	ὁ	τοῦτο ποιήσας περὶ οὐδενὸς λογίσαιτο.
[5]	λέγω δεῖξαι προσηρτημένον. Ὀρθὸν οὖν,	ὅ	τι ἄν ποτ' ἀπ' αὐτῶν
[5]	αὐτὸ πεποιήκατ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι·	οἱ	μὲν γὰρ ἄλλοι πάντες ἄνθρωποι
[5]	περὶ τῆς εἰρήνης ἀπειληφότες ἥκομεν	οἱ	πρέσβεις, ~τότε Θεσπιάς τινων καὶ
[5]	γεγενημένοις λόγοις ὀρθῶς καὶ δικαίως,	οἷά	περ ἦν, ἀποφανθένθ' ὑπ' ἐμοῦ·
[5]	τοῦ προσοφλεῖν αἰσχύνην καὶ παθεῖν	οἷα	τῶν ὄντων ἀνθρώπων οὐδένες πώποτε
[5]	παρὰ πάντα τὸν χρόνον ὃν	οἶδ'	ἐγώ, τὸν μὲν οἷς ἂν
[5]	φανήσομαι, ἀλλὰ προειπὼν ὑμῖν, ὡς	οἶδ'	ὅτι μνημονεύετε, ὅτι ταῦτ' οὔτ'
[5]	μὲν ἐρρῶσθαι λέγω, ἐκεῖνο δ'	οἶδ'	ὅτι οὐ μᾶλλόν γε ταῦτ'
[5]	ὅτι μνημονεύετε, ὅτι ταῦτ' οὔτ'	οἶδα	οὔτε προσδοκῶ, νομίζω δὲ τὸν
[5]	βοηθοῦντας ἂν οἶμαι, εἰς τὴν	οἰκείαν	εἴ τις ἐμβάλοι, βοηθεῖν, οὐ
[5]	ἕν' οὕτω προσενηνεγμένους περὶ τῶν	οἰκείων	καὶ ἀναγκαιοτάτων, πρὸς πάντας περὶ
[5]	Θεσπιάς τινων καὶ Πλαταιὰς ὑπισχνουμένων	οἰκισθήσεσθαι,	καὶ τοὺς μὲν Φωκέασσ τὸν
[5]	καὶ τὰ δίκαια λέγειν, τοῦτ'	οἶμαι	δεῖν ποιεῖν. Πρὸς δὲ τοὺς
[5]	ἡμῖν κἀκείνοις τοὺς βοηθοῦντας ἂν	οἶμαι,	εἰς τὴν οἰκείαν εἴ τις
[5]	ἠκούσατε. (Καίτοι τοῦτό γ' ὑμᾶς	οἶμαι	νῦν ἅπαντας ᾐσθῆσθαι, ὅτι τὴν
[5]	ἀλλὰ καίπερ τούτων οὕτως ἐχόντων	οἴομαι	καὶ πεπεικὼς ἐμαυτὸν ἀνέστηκα, ἂν
[5]	μηδὲ Θηβαῖοι, οὐκ ἂν ἡμῖν	οἴομαι	τούτων οὐδένας πολεμῆσαι, (καὶ πάντων
[5]	Πρὸς δὲ τοὺς θρασέως ὁτιοῦν	οἰομένους	ὑπομεῖναι δεῖν καὶ μὴ προορωμένους
[5]	μάλιστ' ἐσπουδακότες, ταὐτὰ πάντες ἔπραξαν·	οἷον	Θηβαῖοι τὸν μὲν Φίλιππον παρελθεῖν
[5]	ὃν οἶδ' ἐγώ, τὸν μὲν	οἷς	ἂν ἁμάρτητ' ἐπιτιμῶντα εὐδοκιμεῖν καὶ
[5]	οὐδένες πώποτε πεπόνθασ' ὑπὸ τούτων	οἷς	ἐβοήθησαν, πάντες ὑμεῖς ἔγνωτε τήν
[5]	λῆμμ' ἂν οὐδεὶς ἔχοι πρὸς	οἷς	ἐγὼ πεπολίτευμαι καὶ λέγω δεῖξαι
[5]	καὶ τοιαύτας ἐλπίδας καὶ φενακισμούς,	οἷσσ	ὑπαχθέντες ὑμεῖς οὔτε συμφόρως οὔτ'
[5]	ταύτην ἐξαργυρίσας πρὸς ἐκεῖνον ἀπάγων	οἴχεται.	(Δύο μὲν δὴ ταῦθ' ὧν
[5]	ὥσπερ εἰς τρυτάνην ἀργύριον προσενέγκῃς,	οἴχεται	φέρον καὶ καθείλκυκε τὸν λογισμὸν
[5]	ἐπαχθὲς ὥστε ἀνάγκην οὖσαν ὁρῶν	ὅμως	ἀποκνῶ. Νομίζω δ' ἄμεινον ἂν
[5]	τῶν πάνυ λυσιτελούντων τοῖς τολμῶσιν	ὄν,	οὕτως ἡγοῦμαι φορτικὸν καὶ ἐπαχθὲς
[5]	συμβαίνει παρὰ πάντα τὸν χρόνον	ὃν	οἶδ' ἐγώ, τὸν μὲν οἷς
[5]	δ' ἑτέρως δοκεῖν. (Δυσκόλου δ'	ὄντος	φύσει καὶ χαλεποῦ τοῦ βουλεύεσθαι,
[5]	αἰσχύνην καὶ παθεῖν οἷα τῶν	ὄντων	ἀνθρώπων οὐδένες πώποτε πεπόνθασ' ὑπὸ
[5]	ὡς ἀξίαν οὖσαν ὑμῶν· ἀλλ'	ὁποία	τίς ποτ' ἐστὶν αὕτη, μὴ
[5]	ἔγωγε πρῶτον ὑπάρχειν φημὶ δεῖν,	ὅπως,	εἴτε συμμάχους εἴτε σύνταξιν εἴτ'
[5]	ὁ πόλεμος. (Δεύτερον δ' ὁρᾶν	ὅπως	μὴ προαξόμεθ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[5]	ἡμῖν ὁ πόλεμος. (Δεύτερον δ'	ὁρᾶν	ὅπως μὴ προαξόμεθ' ὦ ἄνδρες
[5]	πάντες περὶ τῶν ἰδίων ἕκαστος	ὀργιζόμενος	κοινὸν ἐφ' ἡμᾶς ἀγάγωσι τὸν
[5]	πεπολίτευμαι καὶ λέγω δεῖξαι προσηρτημένον.	Ὀρθὸν	οὖν, ὅ τι ἄν ποτ'
[5]	ἐγὼ μαρτυρεῖ τοῖς γεγενημένοις λόγοις	ὀρθῶς	καὶ δικαίως, οἷά περ ἦν,
[5]	αὑτό, καὶ οὐκ ἂν ἔτ'	ὀρθῶς	οὐδ' ὑγιῶς ὁ τοῦτο ποιήσας
[5]	ὧν παρελήλυθ' ἐρῶ, ἡνίκα τοὺς	ὅρκους	τοὺς περὶ τῆς εἰρήνης ἀπειληφότες
[5]	λέγειν ὡς οὐδ' ἐβούλετο Θηβαίοις	Ὀρχομενὸν	καὶ Κορώνειαν παραδοῦναι, ἀλλ' ἠναγκάσθη·
[5]	οὐκ ἐβούλοντο, ἀλλὰ τῷ τὸν	Ὀρχομενὸν	καὶ τὴν Κορώνειαν λαβεῖν ἐπιθυμεῖν,
[5]	ἀνθρώποις οὔσης δεινότητος καὶ σοφίας	ὁρῶ	κρατοῦσαν· (ἕτερον δέ, προῖκα τὰ
[5]	~Περὶ τῆς Εἰρήνης.	(Ὁρῶ	μέν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὰ
[5]	καὶ ἐπαχθὲς ὥστε ἀνάγκην οὖσαν	ὁρῶν	ὅμως ἀποκνῶ. Νομίζω δ' ἄμεινον
[5]	λέγοντα ληρεῖν. (Ταῦτα τοίνυν ἅπανθ'	ὅσα	φαίνομαι βέλτιον τῶν ἄλλων προορῶν,
[5]	καί τινες τῶν λοιπῶν Πελοποννησίων,	ὅσοι	ταὐτὰ τούτοις φρονοῦσι, διὰ τὴν
[5]	πραγμάτων, τὸ συμφέρον φαίνεταί μοι.	Ὅταν	δ' ἐπὶ θάτερ' ὥσπερ εἰς
[5]	φησί τις αὐτοὺς ἀναισθήτους εἶναι,	ὅτι,	εἰ γενήσεται πόλεμος πρὸς ὑμᾶς
[5]	Φωκέων φυγάδας σῴζομεν, Φίλιππος δ'	ὅτι	κωλύομεν αὐτὸν κοινωνεῖν τῆς ἀμφικτυονίας,
[5]	ἀλλὰ προειπὼν ὑμῖν, ὡς οἶδ'	ὅτι	μνημονεύετε, ὅτι ταῦτ' οὔτ' οἶδα
[5]	Φωκέας. ~Ἴστε γὰρ δήπου τοῦθ'	ὅτι	νῦν Θηβαῖοι καὶ Φίλιππος καὶ
[5]	ἐρρῶσθαι λέγω, ἐκεῖνο δ' οἶδ'	ὅτι	οὐ μᾶλλόν γε ταῦτ' ἔμελ'
[5]	ὑμῖν, ὡς οἶδ' ὅτι μνημονεύετε,	ὅτι	ταῦτ' οὔτ' οἶδα οὔτε προσδοκῶ,
[5]	Βυζαντίους κατάγειν τὰ πλοῖα, δῆλον	ὅτι	τὴν ἀπὸ τῆς εἰρήνης ἡσυχίαν
[5]	ὑμᾶς οἶμαι νῦν ἅπαντας ᾐσθῆσθαι,	ὅτι	τὴν τότ' ἄφιξιν εἰς τοὺς
[5]	ἀπεχθῶς, ἔτι δ' ἐχθροτέρως σχήσουσιν,	ὅτι	τοὺς παρ' ἐκείνων φεύγοντας σῴζομεν
[5]	δυσμένειαν ἐνδεικνύμεθ' αὐτοῖς, (Θετταλοὶ δ'	ὅτι	τοὺς Φωκέων φυγάδας σῴζομεν, Φίλιππος
[5]	ποιεῖν. Πρὸς δὲ τοὺς θρασέως	ὁτιοῦν	οἰομένους ὑπομεῖναι δεῖν καὶ μὴ
[5]	μόνος παρελθὼν ἀντεῖπον, καὶ μόνον	οὐ	διεσπάσθην ὑπὸ τῶν ἐπὶ μικροῖς
[5]	λέγω, ἐκεῖνο δ' οἶδ' ὅτι	οὐ	μᾶλλόν γε ταῦτ' ἔμελ' αὐτῷ
[5]	περὶ ὧν βουλεύεσθ' ἐκφεύγειν ὑμᾶς.	(Οὐ	μὴν ἀλλὰ καίπερ τούτων οὕτως
[5]	πολλὴν δυσκολίαν ἔχοντα καὶ ταραχὴν	οὐ	μόνον τῷ πολλὰ προεῖσθαι καὶ
[5]	οἰκείαν εἴ τις ἐμβάλοι, βοηθεῖν,	οὐ	συνεπιστρατεύσειν οὐδετέροις. Καὶ γὰρ αἱ
[5]	ἤ τι τοιοῦτον ἔγκλημ' ἴδιον,	οὗ	μὴ μετέχουσι Θετταλοὶ μηδ' Ἀργεῖοι
[5]	μὲν δήπου τολμῶσι λέγειν ὡς	οὐδ'	ἐβούλετο Θηβαίοις Ὀρχομενὸν καὶ Κορώνειαν
[5]	φαίνομαι βέλτιον τῶν ἄλλων προορῶν,	οὐδ'	εἰς μίαν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[5]	καὶ οὐκ ἂν ἔτ' ὀρθῶς	οὐδ'	ὑγιῶς ὁ τοῦτο ποιήσας περὶ
[5]	τοῦτο ποιήσει, οὐχ ὡς θαυμαστὴν	οὐδ'	ὡς ἀξίαν οὖσαν ὑμῶν· ἀλλ'
[5]	οὐχ ὡς ἡδέως ἔχουσιν ἡμῖν,	οὐδ'	ὡς οὐκ ἂν χαρίζοιντο Φιλίππῳ,
[5]	τῆς αἰτίας οὔσης τοῦ πολέμου.	(Οὐδέ	γ' εἰ πάλιν πρὸς τοὺς
[5]	τὰς παρόδους οὐκ ἐδύναντο κωλῦσαι,	οὐδέ	γε τῶν αὑτοῖς πεπονημένων ὕστατον
[5]	αἰτιάσομαι τοὺς ὑπὲρ Νεοπτολέμου λέγοντας	(οὐδὲ	εἷς γὰρ ἦν) ἀλλ' αὐτοὺς
[5]	τοὺς ἑτέρους δεσπότας ὑπάρχειν αὑτῶν	οὐδὲ	εἷς. Τί οὖν ἡγοῦμαι φοβερὸν
[5]	οὔτε δεινότητ' οὔτ' ἀλαζονείαν ἐπανοίσω,	οὐδὲ	προσποιήσομαι δι' οὐδὲν ἄλλο γιγνώσκειν
[5]	λογίζομαι, καὶ οὐδὲν λῆμμ' ἂν	οὐδεὶς	ἔχοι πρὸς οἷς ἐγὼ πεπολίτευμαι
[5]	πρυτανεύοντα, παρελθὼν εἶπον εἰς ὑμᾶς,	οὐδεμιᾶς	ἰδίας οὔτ' ἔχθρας οὔτε συκοφαντίας
[5]	ἀλαζονείαν ἐπανοίσω, οὐδὲ προσποιήσομαι δι'	οὐδὲν	ἄλλο γιγνώσκειν καὶ προαισθάνεσθαι πλὴν
[5]	εἰ γὰρ μὴ παρῆλθε Φίλιππος,	οὐδὲν	ἂν αὐτοῖς κέρδος εἶναι. Ταῦτα
[5]	Ὠρωπὸν ἤ τι τῶν ἰδίων,	οὐδὲν	ἂν ἡμᾶς παθεῖν ἡγοῦμαι· καὶ
[5]	δέω. Ἀλλ' ὡς οὔτε πράξομεν	οὐδὲν	ἀνάξιον ἡμῶν αὐτῶν οὔτ' ἔσται
[5]	εὑρήσεθ' ἕκαστον πολλὰ προηγμένον ὧν	οὐδὲν	ἐβούλετο πρᾶξαι. Τοῦτο μέντοι, τοῦτ'
[5]	πράγματα κρίνω καὶ λογίζομαι, καὶ	οὐδὲν	λῆμμ' ἂν οὐδεὶς ἔχοι πρὸς
[5]	οὔτ' ἴσως καλῶς προεῖσθε Φωκέας,	οὐδὲν	τούτων οὔτ' ἐξαπατήσας οὔτε σιγήσας
[5]	οὐκ ἂν ἡμῖν οἴομαι τούτων	οὐδένας	πολεμῆσαι, (καὶ πάντων ἥκιστα (καί
[5]	παθεῖν οἷα τῶν ὄντων ἀνθρώπων	οὐδένες	πώποτε πεπόνθασ' ὑπὸ τούτων οἷς
[5]	ὑγιῶς ὁ τοῦτο ποιήσας περὶ	οὐδενὸς	λογίσαιτο. (Ἓν μὲν οὖν ἔγωγε
[5]	μάλιστ' ἐγλίχετο. (Θετταλοὶ δέ γ'	οὐδέτερ'	ἐβούλοντο τούτων, οὔτε Θηβαίους οὔτε
[5]	τις ἐμβάλοι, βοηθεῖν, οὐ συνεπιστρατεύσειν	οὐδετέροις.	Καὶ γὰρ αἱ συμμαχίαι τοῦτον
[5]	τῆς ἴσης ἕκαστός ἐστιν εὔνους	οὔθ'	ἡμῖν οὔτε Θηβαίοις, σῶς τ'
[5]	τὸν λογισμὸν ἐφ' αὑτό, καὶ	οὐκ	ἂν ἔτ' ὀρθῶς οὐδ' ὑγιῶς
[5]	Θετταλοὶ μηδ' Ἀργεῖοι μηδὲ Θηβαῖοι,	οὐκ	ἂν ἡμῖν οἴομαι τούτων οὐδένας
[5]	κοινῶν πραγμάτων ἦν ὁ λόγος,	οὐκ	ἂν οὕτως οὔτ' ἐκείνου πρὸς
[5]	ἡδέως ἔχουσιν ἡμῖν, οὐδ' ὡς	οὐκ	ἂν χαρίζοιντο Φιλίππῳ, ἀλλ' ἴσασιν
[5]	τὸ πρᾶγμα φύσει τοιοῦτόν ἐστιν·	(οὐκ	ἄχρι τῆς ἴσης ἕκαστός ἐστιν
[5]	αὐτοῖς κέρδος εἶναι. Ταῦτα δ'	οὐκ	ἐβούλοντο, ἀλλὰ τῷ τὸν Ὀρχομενὸν
[5]	παρελθεῖν καὶ λαβεῖν τὰς παρόδους	οὐκ	ἐδύναντο κωλῦσαι, οὐδέ γε τῶν
[5]	ταῦτ' ἔργων γέγονεν δῆλον. (Καὶ	οὐκέτ'	ἐν τούτοις αἰτιάσομαι τοὺς ὑπὲρ
[5]	προσκρούειν καὶ φιλονικεῖν περὶ τούτων.	Οὐκοῦν	εὔηθες καὶ κομιδῇ σχέτλιον, πρὸς
[5]	δ' ἀγαθοῖς ἐφεδρεύων ἕτερος καθεδεῖται.	Οὔκουν	προοῖντ' ἂν αὑτοὺς εἰς τοῦτο,
[5]	περὶ οὐδενὸς λογίσαιτο. (Ἓν μὲν	οὖν	ἔγωγε πρῶτον ὑπάρχειν φημὶ δεῖν,
[5]	ὑπάρχειν αὑτῶν οὐδὲ εἷς. Τί	οὖν	ἡγοῦμαι φοβερὸν καὶ τί φυλάξασθαι
[5]	καὶ λέγω δεῖξαι προσηρτημένον. Ὀρθὸν	οὖν,	ὅ τι ἄν ποτ' ἀπ'
[5]	φορτικὸν καὶ ἐπαχθὲς ὥστε ἀνάγκην	οὖσαν	ὁρῶν ὅμως ἀποκνῶ. Νομίζω δ'
[5]	ὡς θαυμαστὴν οὐδ' ὡς ἀξίαν	οὖσαν	ὑμῶν· ἀλλ' ὁποία τίς ποτ'
[5]	συμπάσης ἐγὼ τῆς ἐν ἀνθρώποις	οὔσης	δεινότητος καὶ σοφίας ὁρῶ κρατοῦσαν·
[5]	τῆς ἀρχῆς καὶ τῆς αἰτίας	οὔσης	τοῦ πολέμου. (Οὐδέ γ' εἰ
[5]	ἀδείας ἔτυχεν, ἣν ἐνθάδ' ἐκέκτητ'	οὐσίαν	φανεράν, ταύτην ἐξαργυρίσας πρὸς ἐκεῖνον
[5]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, οὔτε δεινότητ'	οὔτ'	ἀλαζονείαν ἐπανοίσω, οὐδὲ προσποιήσομαι δι'
[5]	ὁ λόγος, οὐκ ἂν οὕτως	οὔτ'	ἐκείνου πρὸς χάριν οὔτ' ἐμοῦ
[5]	οὕτως οὔτ' ἐκείνου πρὸς χάριν	οὔτ'	ἐμοῦ πρὸς ἀπέχθειαν ἠκούσατε. (Καίτοι
[5]	καλῶς προεῖσθε Φωκέας, οὐδὲν τούτων	οὔτ'	ἐξαπατήσας οὔτε σιγήσας ἐγὼ φανήσομαι,
[5]	πράξομεν οὐδὲν ἀνάξιον ἡμῶν αὐτῶν	οὔτ'	ἔσται πόλεμος, νοῦν δὲ δόξομεν
[5]	εἶπον εἰς ὑμᾶς, οὐδεμιᾶς ἰδίας	οὔτ'	ἔχθρας οὔτε συκοφαντίας ἕνεκα, ὡς
[5]	οἷσσ ὑπαχθέντες ὑμεῖς οὔτε συμφόρως	οὔτ'	ἴσως καλῶς προεῖσθε Φωκέας, οὐδὲν
[5]	οἶδ' ὅτι μνημονεύετε, ὅτι ταῦτ'	οὔτ'	οἶδα οὔτε προσδοκῶ, νομίζω δὲ
[5]	εἰς μίαν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	οὔτε	δεινότητ' οὔτ' ἀλαζονείαν ἐπανοίσω, οὐδὲ
[5]	ἕκαστός ἐστιν εὔνους οὔθ' ἡμῖν	οὔτε	Θηβαίοις, σῶς τ' εἶναι καὶ
[5]	δέ γ' οὐδέτερ' ἐβούλοντο τούτων,	οὔτε	Θηβαίους οὔτε τὸν Φίλιππον μέγαν
[5]	γε καὶ δέω. Ἀλλ' ὡς	οὔτε	πράξομεν οὐδὲν ἀνάξιον ἡμῶν αὐτῶν
[5]	μνημονεύετε, ὅτι ταῦτ' οὔτ' οἶδα	οὔτε	προσδοκῶ, νομίζω δὲ τὸν λέγοντα
[5]	Φωκέας, οὐδὲν τούτων οὔτ' ἐξαπατήσας	οὔτε	σιγήσας ἐγὼ φανήσομαι, ἀλλὰ προειπὼν
[5]	ὑμᾶς, οὐδεμιᾶς ἰδίας οὔτ' ἔχθρας	οὔτε	συκοφαντίας ἕνεκα, ὡς ἐκ τῶν
[5]	καὶ φενακισμούς, οἷσσ ὑπαχθέντες ὑμεῖς	οὔτε	συμφόρως οὔτ' ἴσως καλῶς προεῖσθε
[5]	οὐδέτερ' ἐβούλοντο τούτων, οὔτε Θηβαίους	οὔτε	τὸν Φίλιππον μέγαν γίγνεσθαι ιταῦτα
[5]	σχέτλιον, πρὸς ἑκάστους καθ' ἕν'	οὕτω	προσενηνεγμένους περὶ τῶν οἰκείων καὶ
[5]	(Οὐ μὴν ἀλλὰ καίπερ τούτων	οὕτως	ἐχόντων οἴομαι καὶ πεπεικὼς ἐμαυτὸν
[5]	πάνυ λυσιτελούντων τοῖς τολμῶσιν ὄν,	οὕτως	ἡγοῦμαι φορτικὸν καὶ ἐπαχθὲς ὥστε
[5]	ἦν ὁ λόγος, οὐκ ἂν	οὕτως	οὔτ' ἐκείνου πρὸς χάριν οὔτ'
[5]	θορυβήσῃ μηδεὶς πρὶν ἀκοῦσαι) Θηβαίους,	οὐχ	ὡς ἡδέως ἔχουσιν ἡμῖν, οὐδ'
[5]	εἰρήνην μὴ λύων τοῦτο ποιήσει,	οὐχ	ὡς θαυμαστὴν οὐδ' ὡς ἀξίαν
[5]	Θηβαῖοι καὶ Φίλιππος καὶ Θετταλοί,	οὐχὶ	ταὔθ' ἕκαστοι μάλιστ' ἐσπουδακότες, ταὐτὰ
[5]	ποιησάμενος ὑπὲρ τοῦ τἀκεῖ χρήματ'	ὀφειλόμεν'	ὡς ἔφη, κομίσας δεῦρο λῃτουργεῖν,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 4/09/2008