Paragraphes
[5]	κακὰ πάνθ' ἕξουσιν αὐτοί, τοῖς	δ'	ἀγαθοῖς ἐφεδρεύων ἕτερος καθεδεῖται. Οὔκουν
[5]	οὖσαν ὁρῶν ὅμως ἀποκνῶ. Νομίζω	δ'	ἄμεινον ἂν ὑμᾶς περὶ ὧν
[5]	καὶ τὰ προειμένα σωθήσεται. (Ἀκριβῶς	δ'	εἰδώς, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὸ
[5]	ἐφ' ἑαυτοὺς ἡγοῦντὀ, τῆς πυλαίας	δ'	ἐπεθύμουν καὶ τῶν ἐν Δελφοῖς,
[5]	τὸ συμφέρον φαίνεταί μοι. Ὅταν	δ'	ἐπὶ θάτερ' ὥσπερ εἰς τρυτάνην
[5]	τέχνης προσχήματι τυγχάνοντ' ἀδείας, κακὰ	δ'	ἐργαζόμενον τὰ μέγιστα τὴν πόλιν
[5]	ἀλλὰ τοῖς μὲν ὡδί, τοῖς	δ'	ἑτέρως δοκεῖν. (Δυσκόλου δ' ὄντος
[5]	μέν, ὡς λέγουσινν, ἀπεχθῶς, ἔτι	δ'	ἐχθροτέρως σχήσουσιν, ὅτι τοὺς παρ'
[5]	τι τῶν ἐκείνοις πεπραγμένων, Θηβαῖοι	δ'	ἔχουσι μέν, ὡς λέγουσινν, ἀπεχθῶς,
[5]	τούτοις μὲν ἐρρῶσθαι λέγω, ἐκεῖνο	δ'	οἶδ' ὅτι οὐ μᾶλλόν γε
[5]	τοῖς δ' ἑτέρως δοκεῖν. (Δυσκόλου	δ'	ὄντος φύσει καὶ χαλεποῦ τοῦ
[5]	ἦν ἡμῖν ὁ πόλεμος. (Δεύτερον	δ'	ὁρᾶν ὅπως μὴ προαξόμεθ' ὦ
[5]	τοὺς Φωκέων φυγάδας σῴζομεν, Φίλιππος	δ'	ὅτι κωλύομεν αὐτὸν κοινωνεῖν τῆς
[5]	τὴν δυσμένειαν ἐνδεικνύμεθ' αὐτοῖς, (Θετταλοὶ	δ'	ὅτι τοὺς Φωκέων φυγάδας σῴζομεν,
[5]	ἂν αὐτοῖς κέρδος εἶναι. Ταῦτα	δ'	οὐκ ἐβούλοντο, ἀλλὰ τῷ τὸν
[5]	ἀποφανθένθ' ὑπ' ἐμοῦ· τὸ τρίτον	δ'	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ μόνον
[5]	Πλουτάρχῳ καὶ πόλεμον ἄδοξον καὶ	δαπανηρὸν	ἄρασθαι, πρῶτος καὶ μόνος παρελθὼν
[5]	ἦν ὧν μάλιστ' ἐγλίχετο. (Θετταλοὶ	δέ	γ' οὐδέτερ' ἐβούλοντο τούτων, οὔτε
[5]	αὐτῶν οὔτ' ἔσται πόλεμος, νοῦν	δὲ	δόξομεν πᾶσιν ἔχειν καὶ τὰ
[5]	ἂν γένηται κύριος, σώσειν, τὴν	δὲ	Θηβαίων πόλιν διοικιεῖν, καὶ τὸν
[5]	εἰώθασι χρῆσθαι τῷ βουλεύεσθαι, ὑμεῖς	δὲ	μετὰ τὰ πράγματα. Ἐκ δὲ
[5]	Κορώνειαν λαβεῖν ἐπιθυμεῖν, μὴ δύνασθαι	δέ,	πάντα ταῦθ' ὑπέμειναν. (Φίλιππον τοίνυν
[5]	καὶ δοκεῖν εὖ λέγειν, τὰ	δὲ	πράγματα καὶ περὶ ὧν βουλεύεσθ'
[5]	καὶ σοφίας ὁρῶ κρατοῦσαν· (ἕτερον	δέ,	προῖκα τὰ πράγματα κρίνω καὶ
[5]	χώραν κεκομίσθαι πέπρακταί τι, πρὸς	δὲ	τιμὴν καὶ δόξαν αἴσχιστα· εἰ
[5]	οὔτ' οἶδα οὔτε προσδοκῶ, νομίζω	δὲ	τὸν λέγοντα ληρεῖν. (Ταῦτα τοίνυν
[5]	ἂν βούλοινθ' ἕνεχ' αὑτῶν, κρατήσαντας	δὲ	τοὺς ἑτέρους δεσπότας ὑπάρχειν αὑτῶν
[5]	τοῦτ' οἶμαι δεῖν ποιεῖν. Πρὸς	δὲ	τοὺς θρασέως ὁτιοῦν οἰομένους ὑπομεῖναι
[5]	Κορώνειαν παραδοῦναι, ἀλλ' ἠναγκάσθη· ἐγὼ	δὲ	τούτοις μὲν ἐρρῶσθαι λέγω, ἐκεῖνο
[5]	δὲ μετὰ τὰ πράγματα. Ἐκ	δὲ	τούτου συμβαίνει παρὰ πάντα τὸν
[5]	πλεονεκτημάτων δυοῖν, κύριοι γενέσθαι· τῷ	δὲ	τούτων γλίχεσθαι τάδε συγκατέπραξαν. Τῶν
[5]	ἡμῖν. (Τὰ κελευόμεν' ἡμᾶς ἄρα	δεῖ	ποιεῖν ταῦτα φοβουμένους; Καὶ σὺ
[5]	ἡγοῦμαι φοβερὸν καὶ τί φυλάξασθαι	δεῖν	ἡμᾶς; Μὴ κοινὴν πρόφασιν καὶ
[5]	τοὺς θρασέως ὁτιοῦν οἰομένους ὑπομεῖναι	δεῖν	καὶ μὴ προορωμένους τὸν πόλεμον,
[5]	οὖν ἔγωγε πρῶτον ὑπάρχειν φημὶ	δεῖν,	ὅπως, εἴτε συμμάχους εἴτε σύνταξιν
[5]	τὰ δίκαια λέγειν, τοῦτ' οἶμαι	δεῖν	ποιεῖν. Πρὸς δὲ τοὺς θρασέως
[5]	τῷ λόγῳ πλείστῳ χρησάμενος, ὡς	δεινὸν	εἴ τις ἐγκαλεῖ τοῖς ἐκεῖθεν
[5]	μίαν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, οὔτε	δεινότητ'	οὔτ' ἀλαζονείαν ἐπανοίσω, οὐδὲ προσποιήσομαι
[5]	ἐγὼ τῆς ἐν ἀνθρώποις οὔσης	δεινότητος	καὶ σοφίας ὁρῶ κρατοῦσαν· (ἕτερον
[5]	οἷς ἐγὼ πεπολίτευμαι καὶ λέγω	δεῖξαι	προσηρτημένον. Ὀρθὸν οὖν, ὅ τι
[5]	δ' ἐπεθύμουν καὶ τῶν ἐν	Δελφοῖς,	πλεονεκτημάτων δυοῖν, κύριοι γενέσθαι· τῷ
[5]	πρὸς πάντας περὶ τῆς ἐν	Δελφοῖς	σκιᾶς νυνὶ πολεμῆσαι.
[5]	αὑτῶν, κρατήσαντας δὲ τοὺς ἑτέρους	δεσπότας	ὑπάρχειν αὑτῶν οὐδὲ εἷς. Τί
[5]	χρήματ' ὀφειλόμεν' ὡς ἔφη, κομίσας	δεῦρο	λῃτουργεῖν, καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ
[5]	ῥᾴων ἦν ἡμῖν ὁ πόλεμος.	(Δεύτερον	δ' ὁρᾶν ὅπως μὴ προαξόμεθ'
[5]	ταῦτα κελεύεις; Πολλοῦ γε καὶ	δέω.	Ἀλλ' ὡς οὔτε πράξομεν οὐδὲν
[5]	ἓν τοῦτ' εἰπὼν ἔτι καὶ	δὴ	περὶ ὧν παρελήλυθ' ἐρῶ, ἡνίκα
[5]	ἐκεῖνον ἀπάγων οἴχεται. (Δύο μὲν	δὴ	ταῦθ' ὧν προεῖπον ἐγὼ μαρτυρεῖ
[5]	τῶν μετὰ ταῦτ' ἔργων γέγονεν	δῆλον.	(Καὶ οὐκέτ' ἐν τούτοις αἰτιάσομαι
[5]	καὶ Βυζαντίους κατάγειν τὰ πλοῖα,	δῆλον	ὅτι τὴν ἀπὸ τῆς εἰρήνης
[5]	ὑπέμειναν. (Φίλιππον τοίνυν τινὲς μὲν	δήπου	τολμῶσι λέγειν ὡς οὐδ' ἐβούλετο
[5]	καὶ περὶ Φωκέας. ~Ἴστε γὰρ	δήπου	τοῦθ' ὅτι νῦν Θηβαῖοι καὶ
[5]	ἡμῖν πρὸς Φίλιππον πάλιν πόλεμος	δι'	Ἀμφίπολιν ἤ τι τοιοῦτον ἔγκλημ'
[5]	ἄλλο γιγνώσκειν καὶ προαισθάνεσθαι πλὴν	δι'	ἃν ὑμῖν εἴπω, δύο· ἓν
[5]	δόξαν τοῦ πολέμουυ τοῦ δοκεῖν	δι'	αὑτὸν κρίσιν εἰληφέναι, καὶ τὰ
[5]	εἰληφέναι, καὶ τὰ Πύθια θεῖναι	δι'	αὑτοῦ, καὶ ταῦτ' ἦν ὧν
[5]	ἓν μέν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	δι'	εὐτυχίαν, ἣν συμπάσης ἐγὼ τῆς
[5]	πράγμασι καιρὸν ἢ γεγενημένη νῦν	δι'	ἡμᾶς λυθῆναι· πολλὰ γὰρ προείμεθα,
[5]	οὔτ' ἀλαζονείαν ἐπανοίσω, οὐδὲ προσποιήσομαι	δι'	οὐδὲν ἄλλο γιγνώσκειν καὶ προαισθάνεσθαι
[5]	ἕξειν καὶ λέγειν καὶ συμβουλεύειν	δι'	ὧν καὶ τὰ παρόντ' ἔσται
[5]	πάλιν πρὸς τοὺς Θηβαίους πολεμήσαιμεν	δι'	Ὠρωπὸν ἤ τι τῶν ἰδίων,
[5]	ἐνθάδε τὰς εὐπορίας ἄγουσιν, ἐπειδὴ	διὰ	τὴν εἰρήνην ἀδείας ἔτυχεν, ἣν
[5]	Πελοποννησίων, ὅσοι ταὐτὰ τούτοις φρονοῦσι,	διὰ	τὴν πρὸς Λακεδαιμονίους ἡμῖν ἐπικηρυκείαν
[5]	ἔροιθ' ἡμᾶς, κελεύσας εἰπεῖν τἀληθῆ,	διὰ	τί; Ἵνα μὴ πολεμῶμεν, φαῖμεν
[5]	ἁμαρτάνεινν πεισάντων· καὶ χρόνου βραχέος	διελθόντος,	μετὰ τοῦ προσοφλεῖν αἰσχύνην καὶ
[5]	παρελθὼν ἀντεῖπον, καὶ μόνον οὐ	διεσπάσθην	ὑπὸ τῶν ἐπὶ μικροῖς λήμμασιν
[5]	δόξομεν πᾶσιν ἔχειν καὶ τὰ	δίκαια	λέγειν, τοῦτ' οἶμαι δεῖν ποιεῖν.
[5]	τοῖς γεγενημένοις λόγοις ὀρθῶς καὶ	δικαίως,	οἷά περ ἦν, ἀποφανθένθ' ὑπ'
[5]	σώσειν, τὴν δὲ Θηβαίων πόλιν	διοικιεῖν,	καὶ τὸν Ὠρωπὸν ὑμῖν ὑπάρξειν,
[5]	πόλιν καὶ τὰ παρ' ὑμῶν	διοικοῦντα	Φιλίππῳ καὶ πρυτανεύοντα, παρελθὼν εἶπον
[5]	αὐτοὺς ὑμᾶς· εἰ γὰρ ἐν	Διονύσου	τραγῳδοὺς ἐθεᾶσθε, ἀλλὰ μὴ περὶ
[5]	τὸν πόλεμον, τὰ τῶν Ἀμφικτυόνων	δόγματα	προστησάμενοι, εἶτ' ἐπισπασθῶσιν ἕκαστοι πέρα
[5]	τὴν δόξαν τοῦ πολέμουυ τοῦ	δοκεῖν	δι' αὑτὸν κρίσιν εἰληφέναι, καὶ
[5]	μὲν ὡδί, τοῖς δ' ἑτέρως	δοκεῖν.	(Δυσκόλου δ' ὄντος φύσει καὶ
[5]	ἐπικηρυκείαν ἐχθρῶς σχήσουσι καὶ τὸ	δοκεῖν	ἐκδέχεσθαί τι τῶν ἐκείνοις πεπραγμένων,
[5]	ἂν ἁμάρτητ' ἐπιτιμῶντα εὐδοκιμεῖν καὶ	δοκεῖν	εὖ λέγειν, τὰ δὲ πράγματα
[5]	τι, πρὸς δὲ τιμὴν καὶ	δόξαν	αἴσχιστα· εἰ γὰρ μὴ παρῆλθε
[5]	αὑτοῖς πεπονημένων ὕστατον ἐλθόντα τὴν	δόξαν	ἔχειν· (νυνὶ γὰρ Θηβαίοις πρὸς
[5]	παρόδους λαβεῖν ἐβούλετο καὶ τὴν	δόξαν	τοῦ πολέμουυ τοῦ δοκεῖν δι'
[5]	οὔτ' ἔσται πόλεμος, νοῦν δὲ	δόξομεν	πᾶσιν ἔχειν καὶ τὰ δίκαια
[5]	τὴν Κορώνειαν λαβεῖν ἐπιθυμεῖν, μὴ	δύνασθαι	δέ, πάντα ταῦθ' ὑπέμειναν. (Φίλιππον
[5]	πλὴν δι' ἃν ὑμῖν εἴπω,	δύο·	ἓν μέν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[5]	ἐξαργυρίσας πρὸς ἐκεῖνον ἀπάγων οἴχεται.	(Δύο	μὲν δὴ ταῦθ' ὧν προεῖπον
[5]	καὶ τῶν ἐν Δελφοῖς, πλεονεκτημάτων	δυοῖν,	κύριοι γενέσθαι· τῷ δὲ τούτων
[5]	Ἀθηναῖοι, τὰ παρόντα πράγματα πολλὴν	δυσκολίαν	ἔχοντα καὶ ταραχὴν οὐ μόνον
[5]	ὡδί, τοῖς δ' ἑτέρως δοκεῖν.	(Δυσκόλου	δ' ὄντος φύσει καὶ χαλεποῦ
[5]	σῴζομεν καὶ πάντα τρόπον τὴν	δυσμένειαν	ἐνδεικνύμεθ' αὐτοῖς, (Θετταλοὶ δ' ὅτι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 4/09/2008