| Paragraphes |
| [5] |
ἐπισπασθῶσιν
ἕκαστοι
πέρα
τοῦ
συμφέροντος
|
ἑαυτοῖς |
ἡμῖν
πολεμῆσαι,
ὥσπερ
καὶ
περὶ |
| [5] |
γίγνεσθαι
ιταῦτα
γὰρ
πάντ'
ἐφ'
|
ἑαυτοὺς |
ἡγοῦντὀ,
τῆς
πυλαίας
δ'
ἐπεθύμουν |
| [5] |
πώποτε
πεπόνθασ'
ὑπὸ
τούτων
οἷς
|
ἐβοήθησαν, |
πάντες
ὑμεῖς
ἔγνωτε
τήν
τε |
| [5] |
δήπου
τολμῶσι
λέγειν
ὡς
οὐδ'
|
ἐβούλετο |
Θηβαίοις
Ὀρχομενὸν
καὶ
Κορώνειαν
παραδοῦναι, |
| [5] |
αὐτῷ
ἢ
τὰς
παρόδους
λαβεῖν
|
ἐβούλετο |
καὶ
τὴν
δόξαν
τοῦ
πολέμουυ |
| [5] |
ἕκαστον
πολλὰ
προηγμένον
ὧν
οὐδὲν
|
ἐβούλετο |
πρᾶξαι.
Τοῦτο
μέντοι,
τοῦτ'
ἔστιν |
| [5] |
κέρδος
εἶναι.
Ταῦτα
δ'
οὐκ
|
ἐβούλοντο, |
ἀλλὰ
τῷ
τὸν
Ὀρχομενὸν
καὶ |
| [5] |
ἐγλίχετο.
(Θετταλοὶ
δέ
γ'
οὐδέτερ'
|
ἐβούλοντο |
τούτων,
οὔτε
Θηβαίους
οὔτε
τὸν |
| [5] |
χρησάμενος,
ὡς
δεινὸν
εἴ
τις
|
ἐγκαλεῖ |
τοῖς
ἐκεῖθεν
ἐνθάδε
τὰς
εὐπορίας |
| [5] |
δι'
Ἀμφίπολιν
ἤ
τι
τοιοῦτον
|
ἔγκλημ' |
ἴδιον,
οὗ
μὴ
μετέχουσι
Θετταλοὶ |
| [5] |
Μὴ
κοινὴν
πρόφασιν
καὶ
κοινὸν
|
ἔγκλημ' |
ὁ
μέλλων
πόλεμος
πρὸς
ἅπαντας |
| [5] |
καὶ
ταῦτ'
ἦν
ὧν
μάλιστ'
|
ἐγλίχετο. |
(Θετταλοὶ
δέ
γ'
οὐδέτερ'
ἐβούλοντο |
| [5] |
τούτων
οἷς
ἐβοήθησαν,
πάντες
ὑμεῖς
|
ἔγνωτε |
τήν
τε
τῶν
τότε
ταῦτα |
| [5] |
πρόφασιν
κοινοῦ
πολέμου
πρὸς
ἡμᾶς.
|
Ἐγὼ |
γάρ,
εἰ
γένοιθ'
ἡμῖν
πρὸς |
| [5] |
ποτε
ῥηθέντων
ὑπ'
ἐμοῦ
μνημονεύσαντες.
|
(Ἐγὼ |
γάρ,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
πρῶτον |
| [5] |
καὶ
Κορώνειαν
παραδοῦναι,
ἀλλ'
ἠναγκάσθη·
|
ἐγὼ |
δὲ
τούτοις
μὲν
ἐρρῶσθαι
λέγω, |
| [5] |
μὲν
δὴ
ταῦθ'
ὧν
προεῖπον
|
ἐγὼ |
μαρτυρεῖ
τοῖς
γεγενημένοις
λόγοις
ὀρθῶς |
| [5] |
ἂν
οὐδεὶς
ἔχοι
πρὸς
οἷς
|
ἐγὼ |
πεπολίτευμαι
καὶ
λέγω
δεῖξαι
προσηρτημένον. |
| [5] |
Ἀθηναῖοι,
δι'
εὐτυχίαν,
ἣν
συμπάσης
|
ἐγὼ |
τῆς
ἐν
ἀνθρώποις
οὔσης
δεινότητος |
| [5] |
πάντα
τὸν
χρόνον
ὃν
οἶδ'
|
ἐγώ, |
τὸν
μὲν
οἷς
ἂν
ἁμάρτητ' |
| [5] |
τούτων
οὔτ'
ἐξαπατήσας
οὔτε
σιγήσας
|
ἐγὼ |
φανήσομαι,
ἀλλὰ
προειπὼν
ὑμῖν,
ὡς |
| [5] |
οὐδενὸς
λογίσαιτο.
(Ἓν
μὲν
οὖν
|
ἔγωγε |
πρῶτον
ὑπάρχειν
φημὶ
δεῖν,
ὅπως, |
| [5] |
καὶ
λαβεῖν
τὰς
παρόδους
οὐκ
|
ἐδύναντο |
κωλῦσαι,
οὐδέ
γε
τῶν
αὑτοῖς |
| [5] |
εἰ
γὰρ
ἐν
Διονύσου
τραγῳδοὺς
|
ἐθεᾶσθε, |
ἀλλὰ
μὴ
περὶ
σωτηρίας
καὶ |
| [5] |
καὶ
πεπεικὼς
ἐμαυτὸν
ἀνέστηκα,
ἂν
|
ἐθελήσητε |
τοῦ
θορυβεῖν
καὶ
φιλονικεῖν
ἀποστάντες |
| [5] |
μέλλων
πόλεμος
πρὸς
ἅπαντας
λάβῃ.
|
(Εἰ |
γὰρ
Ἀργεῖοι
μὲν
καὶ
Μεσσήνιοι |
| [5] |
γὰρ
ἦν)
ἀλλ'
αὐτοὺς
ὑμᾶς·
|
εἰ |
γὰρ
ἐν
Διονύσου
τραγῳδοὺς
ἐθεᾶσθε, |
| [5] |
δὲ
τιμὴν
καὶ
δόξαν
αἴσχιστα·
|
εἰ |
γὰρ
μὴ
παρῆλθε
Φίλιππος,
οὐδὲν |
| [5] |
τις
αὐτοὺς
ἀναισθήτους
εἶναι,
ὅτι,
|
εἰ |
γενήσεται
πόλεμος
πρὸς
ὑμᾶς
αὐτοῖς, |
| [5] |
πολέμου
πρὸς
ἡμᾶς.
Ἐγὼ
γάρ,
|
εἰ |
γένοιθ'
ἡμῖν
πρὸς
Φίλιππον
πάλιν |
| [5] |
χαρίζοιντο
Φιλίππῳ,
ἀλλ'
ἴσασιν
ἀκριβῶς,
|
εἰ |
καὶ
πάνυ
φησί
τις
αὐτοὺς |
| [5] |
οὔσης
τοῦ
πολέμου.
(Οὐδέ
γ'
|
εἰ |
πάλιν
πρὸς
τοὺς
Θηβαίους
πολεμήσαιμεν |
| [5] |
λόγῳ
πλείστῳ
χρησάμενος,
ὡς
δεινὸν
|
εἴ |
τις
ἐγκαλεῖ
τοῖς
ἐκεῖθεν
ἐνθάδε |
| [5] |
ἂν
οἶμαι,
εἰς
τὴν
οἰκείαν
|
εἴ |
τις
ἐμβάλοι,
βοηθεῖν,
οὐ
συνεπιστρατεύσειν |
| [5] |
Θηβαίους
ἐῶμεν
ἔχειν
Ὠρωπόν·
καὶ
|
εἴ |
τις
ἔροιθ'
ἡμᾶς,
κελεύσας
εἰπεῖν |
| [5] |
τὰ
προειμένα
σωθήσεται.
(Ἀκριβῶς
δ'
|
εἰδώς, |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τὸ
λέγειν |
| [5] |
τοῦ
δοκεῖν
δι'
αὑτὸν
κρίσιν
|
εἰληφέναι, |
καὶ
τὰ
Πύθια
θεῖναι
δι' |
| [5] |
τούτους
καὶ
φάσκοντας
Ἀμφικτύονας
νῦν
|
εἶναι |
εἰς
ἀνάγκην
καὶ
πρόφασιν
κοινοῦ |
| [5] |
ἡμῖν
οὔτε
Θηβαίοις,
σῶς
τ'
|
εἶναι |
καὶ
κρατεῖν
τῶν
ἄλλων,
ἀλλὰ |
| [5] |
εἰρήνης
ἡσυχίαν
πλειόνων
ἀγαθῶν
αἰτίαν
|
εἶναι |
νομίζοντες
ἢ
τὸ
προσκρούειν
καὶ |
| [5] |
πάνυ
φησί
τις
αὐτοὺς
ἀναισθήτους
|
εἶναι, |
ὅτι,
εἰ
γενήσεται
πόλεμος
πρὸς |
| [5] |
τῶν
ἄλλων,
ἀλλὰ
σῶς
μὲν
|
εἶναι |
πάντες
ἂν
βούλοινθ'
ἕνεχ'
αὑτῶν, |
| [5] |
τῷ
πολλὰ
προεῖσθαι
καὶ
μηδὲν
|
εἶναι |
προὔργου
περὶ
αὐτῶν
εὖ
λέγειν, |
| [5] |
Φίλιππος,
οὐδὲν
ἂν
αὐτοῖς
κέρδος
|
εἶναι. |
Ταῦτα
δ'
οὐκ
ἐβούλοντο,
ἀλλὰ |
| [5] |
τὸ
λέγειν
περὶ
ὧν
αὐτὸς
|
εἶπέ |
τις
καὶ
περὶ
αὑτοῦ
παρ' |
| [5] |
εἴ
τις
ἔροιθ'
ἡμᾶς,
κελεύσας
|
εἰπεῖν |
τἀληθῆ,
διὰ
τί;
Ἵνα
μὴ |
| [5] |
διοικοῦντα
Φιλίππῳ
καὶ
πρυτανεύοντα,
παρελθὼν
|
εἶπον |
εἰς
ὑμᾶς,
οὐδεμιᾶς
ἰδίας
οὔτ' |
| [5] |
προαισθάνεσθαι
πλὴν
δι'
ἃν
ὑμῖν
|
εἴπω, |
δύο·
ἓν
μέν,
ὦ
ἄνδρες |
| [5] |
Ἀθηναῖοι,
καὶ
μόνον
ἓν
τοῦτ'
|
εἰπὼν |
ἔτι
καὶ
δὴ
περὶ
ὧν |
| [5] |
πεισάντων
κακίαν
καὶ
τὰ
βέλτιστ'
|
εἰρηκότ' |
ἐμέ.
(Πάλιν
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες |
| [5] |
εὐπορίας
ἄγουσιν,
ἐπειδὴ
διὰ
τὴν
|
εἰρήνην |
ἀδείας
ἔτυχεν,
ἣν
ἐνθάδ'
ἐκέκτητ' |
| [5] |
κατασκευάζειν
τῇ
πόλει,
τὴν
ὑπάρχουσαν
|
εἰρήνην |
μὴ
λύων
τοῦτο
ποιήσει,
οὐχ |
| [5] |
τοὺς
ὅρκους
τοὺς
περὶ
τῆς
|
εἰρήνης |
ἀπειληφότες
ἥκομεν
οἱ
πρέσβεις,
~τότε |
| [5] |
δῆλον
ὅτι
τὴν
ἀπὸ
τῆς
|
εἰρήνης |
ἡσυχίαν
πλειόνων
ἀγαθῶν
αἰτίαν
εἶναι |
| [5] |
~Περὶ
τῆς
|
Εἰρήνης. |
(Ὁρῶ
μέν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [5] |
καὶ
φάσκοντας
Ἀμφικτύονας
νῦν
εἶναι
|
εἰς |
ἀνάγκην
καὶ
πρόφασιν
κοινοῦ
πολέμου |
| [5] |
βέλτιον
τῶν
ἄλλων
προορῶν,
οὐδ'
|
εἰς |
μίαν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
οὔτε |
| [5] |
κἀκείνοις
τοὺς
βοηθοῦντας
ἂν
οἶμαι,
|
εἰς |
τὴν
οἰκείαν
εἴ
τις
ἐμβάλοι, |
| [5] |
ᾐσθῆσθαι,
ὅτι
τὴν
τότ'
ἄφιξιν
|
εἰς |
τοὺς
πολεμίους
ποιησάμενος
ὑπὲρ
τοῦ |
| [5] |
καθεδεῖται.
Οὔκουν
προοῖντ'
ἂν
αὑτοὺς
|
εἰς |
τοῦτο,
μὴ
κοινῆς
τῆς
ἀρχῆς |
| [5] |
Ὅταν
δ'
ἐπὶ
θάτερ'
ὥσπερ
|
εἰς |
τρυτάνην
ἀργύριον
προσενέγκῃς,
οἴχεται
φέρον |
| [5] |
Φιλίππῳ
καὶ
πρυτανεύοντα,
παρελθὼν
εἶπον
|
εἰς |
ὑμᾶς,
οὐδεμιᾶς
ἰδίας
οὔτ'
ἔχθρας |
| [5] |
τοὺς
ὑπὲρ
Νεοπτολέμου
λέγοντας
(οὐδὲ
|
εἷς |
γὰρ
ἦν)
ἀλλ'
αὐτοὺς
ὑμᾶς· |
| [5] |
ἑτέρους
δεσπότας
ὑπάρχειν
αὑτῶν
οὐδὲ
|
εἷς. |
Τί
οὖν
ἡγοῦμαι
φοβερὸν
καὶ |
| [5] |
ὅπως,
εἴτε
συμμάχους
εἴτε
σύνταξιν
|
εἴτ' |
ἄλλο
τι
βούλεταί
τις
κατασκευάζειν |
| [5] |
τὰ
τῶν
Ἀμφικτυόνων
δόγματα
προστησάμενοι,
|
εἶτ' |
ἐπισπασθῶσιν
ἕκαστοι
πέρα
τοῦ
συμφέροντος |
| [5] |
πρῶτον
ὑπάρχειν
φημὶ
δεῖν,
ὅπως,
|
εἴτε |
συμμάχους
εἴτε
σύνταξιν
εἴτ'
ἄλλο |
| [5] |
φημὶ
δεῖν,
ὅπως,
εἴτε
συμμάχους
|
εἴτε |
σύνταξιν
εἴτ'
ἄλλο
τι
βούλεταί |
| [5] |
ἐστὶν
αὕτη,
μὴ
γενέσθαι
μᾶλλον
|
εἶχε |
τοῖς
πράγμασι
καιρὸν
ἢ
γεγενημένη |
| [5] |
πάντες
ἄνθρωποι
πρὸ
τῶν
πραγμάτων
|
εἰώθασι |
χρῆσθαι
τῷ
βουλεύεσθαι,
ὑμεῖς
δὲ |
| [5] |
ὑμεῖς
δὲ
μετὰ
τὰ
πράγματα.
|
Ἐκ |
δὲ
τούτου
συμβαίνει
παρὰ
πάντα |
| [5] |
ἔχθρας
οὔτε
συκοφαντίας
ἕνεκα,
ὡς
|
ἐκ |
τῶν
μετὰ
ταῦτ'
ἔργων
γέγονεν |
| [5] |
Φίλιππος
καὶ
Θετταλοί,
οὐχὶ
ταὔθ'
|
ἕκαστοι |
μάλιστ'
ἐσπουδακότες,
ταὐτὰ
πάντες
ἔπραξαν· |
| [5] |
Ἀμφικτυόνων
δόγματα
προστησάμενοι,
εἶτ'
ἐπισπασθῶσιν
|
ἕκαστοι |
πέρα
τοῦ
συμφέροντος
ἑαυτοῖς
ἡμῖν |
| [5] |
Τῶν
τοίνυν
ἰδίων
ἕνεχ'
εὑρήσεθ'
|
ἕκαστον |
πολλὰ
προηγμένον
ὧν
οὐδὲν
ἐβούλετο |
| [5] |
ἐστιν·
(οὐκ
ἄχρι
τῆς
ἴσης
|
ἕκαστός |
ἐστιν
εὔνους
οὔθ'
ἡμῖν
οὔτε |
| [5] |
μὴ
πάντες
περὶ
τῶν
ἰδίων
|
ἕκαστος |
ὀργιζόμενος
κοινὸν
ἐφ'
ἡμᾶς
ἀγάγωσι |
| [5] |
εὔηθες
καὶ
κομιδῇ
σχέτλιον,
πρὸς
|
ἑκάστους |
καθ'
ἕν'
οὕτω
προσενηνεγμένους
περὶ |
| [5] |
ἐχθρῶς
σχήσουσι
καὶ
τὸ
δοκεῖν
|
ἐκδέχεσθαί |
τι
τῶν
ἐκείνοις
πεπραγμένων,
Θηβαῖοι |
| [5] |
δεινὸν
εἴ
τις
ἐγκαλεῖ
τοῖς
|
ἐκεῖθεν |
ἐνθάδε
τὰς
εὐπορίας
ἄγουσιν,
ἐπειδὴ |
| [5] |
καὶ
μὴ
προορωμένους
τὸν
πόλεμον,
|
ἐκεῖνα |
βούλομαι
λογίσασθαι.
Ἡμεῖς
Θηβαίους
ἐῶμεν |
| [5] |
δὲ
τούτοις
μὲν
ἐρρῶσθαι
λέγω,
|
ἐκεῖνο |
δ'
οἶδ'
ὅτι
οὐ
μᾶλλόν |
| [5] |
τὸ
δοκεῖν
ἐκδέχεσθαί
τι
τῶν
|
ἐκείνοις |
πεπραγμένων,
Θηβαῖοι
δ'
ἔχουσι
μέν, |
| [5] |
οὐσίαν
φανεράν,
ταύτην
ἐξαργυρίσας
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
ἀπάγων
οἴχεται.
(Δύο
μὲν
δὴ |
| [5] |
λόγος,
οὐκ
ἂν
οὕτως
οὔτ'
|
ἐκείνου |
πρὸς
χάριν
οὔτ'
ἐμοῦ
πρὸς |
| [5] |
ἐχθροτέρως
σχήσουσιν,
ὅτι
τοὺς
παρ'
|
ἐκείνων |
φεύγοντας
σῴζομεν
καὶ
πάντα
τρόπον |
| [5] |
εἰρήνην
ἀδείας
ἔτυχεν,
ἣν
ἐνθάδ'
|
ἐκέκτητ' |
οὐσίαν
φανεράν,
ταύτην
ἐξαργυρίσας
πρὸς |
| [5] |
πράγματα
καὶ
περὶ
ὧν
βουλεύεσθ'
|
ἐκφεύγειν |
ὑμᾶς.
(Οὐ
μὴν
ἀλλὰ
καίπερ |
| [5] |
γε
τῶν
αὑτοῖς
πεπονημένων
ὕστατον
|
ἐλθόντα |
τὴν
δόξαν
ἔχειν·
(νυνὶ
γὰρ |
| [5] |
ἀντ'
Ἀμφιπόλεως
ἀποδοθήσεσθαι,
καὶ
τοιαύτας
|
ἐλπίδας |
καὶ
φενακισμούς,
οἷσσ
ὑπαχθέντες
ὑμεῖς |
| [5] |
οὕτως
ἐχόντων
οἴομαι
καὶ
πεπεικὼς
|
ἐμαυτὸν |
ἀνέστηκα,
ἂν
ἐθελήσητε
τοῦ
θορυβεῖν |
| [5] |
εἰς
τὴν
οἰκείαν
εἴ
τις
|
ἐμβάλοι, |
βοηθεῖν,
οὐ
συνεπιστρατεύσειν
οὐδετέροις.
Καὶ |
| [5] |
κακίαν
καὶ
τὰ
βέλτιστ'
εἰρηκότ'
|
ἐμέ. |
(Πάλιν
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [5] |
ὅτι
οὐ
μᾶλλόν
γε
ταῦτ'
|
ἔμελ' |
αὐτῷ
ἢ
τὰς
παρόδους
λαβεῖν |
| [5] |
τῶν
πρότερόν
ποτε
ῥηθέντων
ὑπ'
|
ἐμοῦ |
μνημονεύσαντες.
(Ἐγὼ
γάρ,
ὦ
ἄνδρες |
| [5] |
οὔτ'
ἐκείνου
πρὸς
χάριν
οὔτ'
|
ἐμοῦ |
πρὸς
ἀπέχθειαν
ἠκούσατε.
(Καίτοι
τοῦτό |
| [5] |
οἷά
περ
ἦν,
ἀποφανθένθ'
ὑπ'
|
ἐμοῦ· |
τὸ
τρίτον
δ'
ὦ
ἄνδρες |
| [5] |
εὐτυχίαν,
ἣν
συμπάσης
ἐγὼ
τῆς
|
ἐν |
ἀνθρώποις
οὔσης
δεινότητος
καὶ
σοφίας |
| [5] |
πυλαίας
δ'
ἐπεθύμουν
καὶ
τῶν
|
ἐν |
Δελφοῖς,
πλεονεκτημάτων
δυοῖν,
κύριοι
γενέσθαι· |
| [5] |
ἀναγκαιοτάτων,
πρὸς
πάντας
περὶ
τῆς
|
ἐν |
Δελφοῖς
σκιᾶς
νυνὶ
πολεμῆσαι.
|
| [5] |
ἀλλ'
αὐτοὺς
ὑμᾶς·
εἰ
γὰρ
|
ἐν |
Διονύσου
τραγῳδοὺς
ἐθεᾶσθε,
ἀλλὰ
μὴ |
| [5] |
ἡνίκ'
ἔπειθόν
τινες
ὑμᾶς,
τῶν
|
ἐν |
Εὐβοίᾳ
πραγμάτων
ταραττομένων,
βοηθεῖν
Πλουτάρχῳ |
| [5] |
ἔργων
γέγονεν
δῆλον.
(Καὶ
οὐκέτ'
|
ἐν |
τούτοις
αἰτιάσομαι
τοὺς
ὑπὲρ
Νεοπτολέμου |
| [5] |
κομιδῇ
σχέτλιον,
πρὸς
ἑκάστους
καθ'
|
ἕν' |
οὕτω
προσενηνεγμένους
περὶ
τῶν
οἰκείων |
| [5] |
τοῦτο
ποιήσας
περὶ
οὐδενὸς
λογίσαιτο.
|
(Ἓν |
μὲν
οὖν
ἔγωγε
πρῶτον
ὑπάρχειν |
| [5] |
δι'
ἃν
ὑμῖν
εἴπω,
δύο·
|
ἓν |
μέν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
δι' |
| [5] |
ὑπολοίπων
κατὰ
ταὐτὰ
μηδὲ
καθ'
|
ἓν |
τὸ
συμφέρον
πάντας
ἡγεῖσθαι,
ἀλλὰ |
| [5] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
καὶ
μόνον
|
ἓν |
τοῦτ'
εἰπὼν
ἔτι
καὶ
δὴ |
| [5] |
καὶ
πάντα
τρόπον
τὴν
δυσμένειαν
|
ἐνδεικνύμεθ' |
αὐτοῖς,
(Θετταλοὶ
δ'
ὅτι
τοὺς |
| [5] |
ἰδίας
οὔτ'
ἔχθρας
οὔτε
συκοφαντίας
|
ἕνεκα, |
ὡς
ἐκ
τῶν
μετὰ
ταῦτ' |
| [5] |
μὲν
εἶναι
πάντες
ἂν
βούλοινθ'
|
ἕνεχ' |
αὑτῶν,
κρατήσαντας
δὲ
τοὺς
ἑτέρους |
| [5] |
τάδε
συγκατέπραξαν.
Τῶν
τοίνυν
ἰδίων
|
ἕνεχ' |
εὑρήσεθ'
ἕκαστον
πολλὰ
προηγμένον
ὧν |
| [5] |
τὴν
εἰρήνην
ἀδείας
ἔτυχεν,
ἣν
|
ἐνθάδ' |
ἐκέκτητ'
οὐσίαν
φανεράν,
ταύτην
ἐξαργυρίσας |
| [5] |
εἴ
τις
ἐγκαλεῖ
τοῖς
ἐκεῖθεν
|
ἐνθάδε |
τὰς
εὐπορίας
ἄγουσιν,
ἐπειδὴ
διὰ |
| [5] |
προεῖσθε
Φωκέας,
οὐδὲν
τούτων
οὔτ'
|
ἐξαπατήσας |
οὔτε
σιγήσας
ἐγὼ
φανήσομαι,
ἀλλὰ |
| [5] |
ἐνθάδ'
ἐκέκτητ'
οὐσίαν
φανεράν,
ταύτην
|
ἐξαργυρίσας |
πρὸς
ἐκεῖνον
ἀπάγων
οἴχεται.
(Δύο |
| [5] |
βουλευομένοις
καὶ
τηλικούτων
πραγμάτων
προσήκει,
|
ἕξειν |
καὶ
λέγειν
καὶ
συμβουλεύειν
δι' |
| [5] |
αὐτοῖς,
τὰ
μὲν
κακὰ
πάνθ'
|
ἕξουσιν |
αὐτοί,
τοῖς
δ'
ἀγαθοῖς
ἐφεδρεύων |
| [5] |
Ἀμφιπόλεως
παρακεχωρήκαμεν,
καὶ
Καρδιανοὺς
ἐῶμεν
|
ἔξω |
Χερρονησιτῶν
τῶν
ἄλλων
τετάχθαι,
καὶ |
| [5] |
Ἀθηναῖοι,
οὔτε
δεινότητ'
οὔτ'
ἀλαζονείαν
|
ἐπανοίσω, |
οὐδὲ
προσποιήσομαι
δι'
οὐδὲν
ἄλλο |
| [5] |
ὄν,
οὕτως
ἡγοῦμαι
φορτικὸν
καὶ
|
ἐπαχθὲς |
ὥστε
ἀνάγκην
οὖσαν
ὁρῶν
ὅμως |
| [5] |
ἑαυτοὺς
ἡγοῦντὀ,
τῆς
πυλαίας
δ'
|
ἐπεθύμουν |
καὶ
τῶν
ἐν
Δελφοῖς,
πλεονεκτημάτων |
| [5] |
ἐκεῖθεν
ἐνθάδε
τὰς
εὐπορίας
ἄγουσιν,
|
ἐπειδὴ |
διὰ
τὴν
εἰρήνην
ἀδείας
ἔτυχεν, |
| [5] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
πρῶτον
μέν,
ἡνίκ'
|
ἔπειθόν |
τινες
ὑμᾶς,
τῶν
ἐν
Εὐβοίᾳ |
| [5] |
συμφέρον
φαίνεταί
μοι.
Ὅταν
δ'
|
ἐπὶ |
θάτερ'
ὥσπερ
εἰς
τρυτάνην
ἀργύριον |
| [5] |
μόνον
οὐ
διεσπάσθην
ὑπὸ
τῶν
|
ἐπὶ |
μικροῖς
λήμμασιν
πολλὰ
καὶ
μεγάλ' |
| [5] |
Ὀρχομενὸν
καὶ
τὴν
Κορώνειαν
λαβεῖν
|
ἐπιθυμεῖν, |
μὴ
δύνασθαι
δέ,
πάντα
ταῦθ' |
| [5] |
διὰ
τὴν
πρὸς
Λακεδαιμονίους
ἡμῖν
|
ἐπικηρυκείαν |
ἐχθρῶς
σχήσουσι
καὶ
τὸ
δοκεῖν |
| [5] |
τῶν
Ἀμφικτυόνων
δόγματα
προστησάμενοι,
εἶτ'
|
ἐπισπασθῶσιν |
ἕκαστοι
πέρα
τοῦ
συμφέροντος
ἑαυτοῖς |
| [5] |
τὸν
μὲν
οἷς
ἂν
ἁμάρτητ'
|
ἐπιτιμῶντα |
εὐδοκιμεῖν
καὶ
δοκεῖν
εὖ
λέγειν, |
| [5] |
ἕκαστοι
μάλιστ'
ἐσπουδακότες,
ταὐτὰ
πάντες
|
ἔπραξαν· |
οἷον
Θηβαῖοι
τὸν
μὲν
Φίλιππον |
| [5] |
προσχήματι
τυγχάνοντ'
ἀδείας,
κακὰ
δ'
|
ἐργαζόμενον |
τὰ
μέγιστα
τὴν
πόλιν
καὶ |
| [5] |
ὡς
ἐκ
τῶν
μετὰ
ταῦτ'
|
ἔργων |
γέγονεν
δῆλον.
(Καὶ
οὐκέτ'
ἐν |
| [5] |
ἔχειν
Ὠρωπόν·
καὶ
εἴ
τις
|
ἔροιθ' |
ἡμᾶς,
κελεύσας
εἰπεῖν
τἀληθῆ,
διὰ |
| [5] |
ἠναγκάσθη·
ἐγὼ
δὲ
τούτοις
μὲν
|
ἐρρῶσθαι |
λέγω,
ἐκεῖνο
δ'
οἶδ'
ὅτι |
| [5] |
καὶ
δὴ
περὶ
ὧν
παρελήλυθ'
|
ἐρῶ, |
ἡνίκα
τοὺς
ὅρκους
τοὺς
περὶ |
| [5] |
ἂν
ὑμᾶς
περὶ
ὧν
νῦν
|
ἐρῶ |
κρῖναι,
μικρὰ
τῶν
πρότερόν
ποτε |
| [5] |
Θετταλοί,
οὐχὶ
ταὔθ'
ἕκαστοι
μάλιστ'
|
ἐσπουδακότες, |
ταὐτὰ
πάντες
ἔπραξαν·
οἷον
Θηβαῖοι |
| [5] |
δι'
ὧν
καὶ
τὰ
παρόντ'
|
ἔσται |
βελτίω
καὶ
τὰ
προειμένα
σωθήσεται. |
| [5] |
οὐδὲν
ἀνάξιον
ἡμῶν
αὐτῶν
οὔτ'
|
ἔσται |
πόλεμος,
νοῦν
δὲ
δόξομεν
πᾶσιν |
| [5] |
ὑμῶν·
ἀλλ'
ὁποία
τίς
ποτ'
|
ἐστὶν |
αὕτη,
μὴ
γενέσθαι
μᾶλλον
εἶχε |
| [5] |
(οὐκ
ἄχρι
τῆς
ἴσης
ἕκαστός
|
ἐστιν |
εὔνους
οὔθ'
ἡμῖν
οὔτε
Θηβαίοις, |
| [5] |
καὶ
τὸ
πρᾶγμα
φύσει
τοιοῦτόν
|
ἐστιν· |
(οὐκ
ἄχρι
τῆς
ἴσης
ἕκαστός |
| [5] |
ἐβούλετο
πρᾶξαι.
Τοῦτο
μέντοι,
τοῦτ'
|
ἔστιν |
φυλακτέον
ἡμῖν.
(Τὰ
κελευόμεν'
ἡμᾶς |
| [5] |
ἐφ'
αὑτό,
καὶ
οὐκ
ἂν
|
ἔτ' |
ὀρθῶς
οὐδ'
ὑγιῶς
ὁ
τοῦτο |
| [5] |
δεινότητος
καὶ
σοφίας
ὁρῶ
κρατοῦσαν·
|
(ἕτερον |
δέ,
προῖκα
τὰ
πράγματα
κρίνω |
| [5] |
αὐτοί,
τοῖς
δ'
ἀγαθοῖς
ἐφεδρεύων
|
ἕτερος |
καθεδεῖται.
Οὔκουν
προοῖντ'
ἂν
αὑτοὺς |
| [5] |
ἕνεχ'
αὑτῶν,
κρατήσαντας
δὲ
τοὺς
|
ἑτέρους |
δεσπότας
ὑπάρχειν
αὑτῶν
οὐδὲ
εἷς. |
| [5] |
τοῖς
μὲν
ὡδί,
τοῖς
δ'
|
ἑτέρως |
δοκεῖν.
(Δυσκόλου
δ'
ὄντος
φύσει |
| [5] |
ἔχουσι
μέν,
ὡς
λέγουσινν,
ἀπεχθῶς,
|
ἔτι |
δ'
ἐχθροτέρως
σχήσουσιν,
ὅτι
τοὺς |
| [5] |
καὶ
μόνον
ἓν
τοῦτ'
εἰπὼν
|
ἔτι |
καὶ
δὴ
περὶ
ὧν
παρελήλυθ' |
| [5] |
φύσει
καὶ
χαλεποῦ
τοῦ
βουλεύεσθαι,
|
ἔτι |
πολλῷ
χαλεπώτερον
ὑμεῖς
αὐτὸ
πεποιήκατ' |
| [5] |
ἐπειδὴ
διὰ
τὴν
εἰρήνην
ἀδείας
|
ἔτυχεν, |
ἣν
ἐνθάδ'
ἐκέκτητ'
οὐσίαν
φανεράν, |
| [5] |
μηδὲν
εἶναι
προὔργου
περὶ
αὐτῶν
|
εὖ |
λέγειν,
ἀλλὰ
καὶ
περὶ
τῶν |
| [5] |
ἁμάρτητ'
ἐπιτιμῶντα
εὐδοκιμεῖν
καὶ
δοκεῖν
|
εὖ |
λέγειν,
τὰ
δὲ
πράγματα
καὶ |
| [5] |
ἔπειθόν
τινες
ὑμᾶς,
τῶν
ἐν
|
Εὐβοίᾳ |
πραγμάτων
ταραττομένων,
βοηθεῖν
Πλουτάρχῳ
καὶ |
| [5] |
Ὠρωπὸν
ὑμῖν
ὑπάρξειν,
καὶ
τὴν
|
Εὔβοιαν |
ἀντ'
Ἀμφιπόλεως
ἀποδοθήσεσθαι,
καὶ
τοιαύτας |
| [5] |
μὲν
οἷς
ἂν
ἁμάρτητ'
ἐπιτιμῶντα
|
εὐδοκιμεῖν |
καὶ
δοκεῖν
εὖ
λέγειν,
τὰ |
| [5] |
καὶ
φιλονικεῖν
περὶ
τούτων.
Οὐκοῦν
|
εὔηθες |
καὶ
κομιδῇ
σχέτλιον,
πρὸς
ἑκάστους |
| [5] |
ἄχρι
τῆς
ἴσης
ἕκαστός
ἐστιν
|
εὔνους |
οὔθ'
ἡμῖν
οὔτε
Θηβαίοις,
σῶς |
| [5] |
ἐγκαλεῖ
τοῖς
ἐκεῖθεν
ἐνθάδε
τὰς
|
εὐπορίας |
ἄγουσιν,
ἐπειδὴ
διὰ
τὴν
εἰρήνην |
| [5] |
συγκατέπραξαν.
Τῶν
τοίνυν
ἰδίων
ἕνεχ'
|
εὑρήσεθ' |
ἕκαστον
πολλὰ
προηγμένον
ὧν
οὐδὲν |
| [5] |
μέν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
δι'
|
εὐτυχίαν, |
ἣν
συμπάσης
ἐγὼ
τῆς
ἐν |
| [5] |
φέρον
καὶ
καθείλκυκε
τὸν
λογισμὸν
|
ἐφ' |
αὑτό,
καὶ
οὐκ
ἂν
ἔτ' |
| [5] |
μέγαν
γίγνεσθαι
ιταῦτα
γὰρ
πάντ'
|
ἐφ' |
ἑαυτοὺς
ἡγοῦντὀ,
τῆς
πυλαίας
δ' |
| [5] |
τῶν
ἰδίων
ἕκαστος
ὀργιζόμενος
κοινὸν
|
ἐφ' |
ἡμᾶς
ἀγάγωσι
τὸν
πόλεμον,
τὰ |
| [5] |
ἕξουσιν
αὐτοί,
τοῖς
δ'
ἀγαθοῖς
|
ἐφεδρεύων |
ἕτερος
καθεδεῖται.
Οὔκουν
προοῖντ'
ἂν |
| [5] |
τοῦ
τἀκεῖ
χρήματ'
ὀφειλόμεν'
ὡς
|
ἔφη, |
κομίσας
δεῦρο
λῃτουργεῖν,
καὶ
τούτῳ |
| [5] |
πόλεμος,
νοῦν
δὲ
δόξομεν
πᾶσιν
|
ἔχειν |
καὶ
τὰ
δίκαια
λέγειν,
τοῦτ' |
| [5] |
πεπονημένων
ὕστατον
ἐλθόντα
τὴν
δόξαν
|
ἔχειν· |
(νυνὶ
γὰρ
Θηβαίοις
πρὸς
μὲν |
| [5] |
βούλομαι
λογίσασθαι.
Ἡμεῖς
Θηβαίους
ἐῶμεν
|
ἔχειν |
Ὠρωπόν·
καὶ
εἴ
τις
ἔροιθ' |
| [5] |
εἰς
ὑμᾶς,
οὐδεμιᾶς
ἰδίας
οὔτ'
|
ἔχθρας |
οὔτε
συκοφαντίας
ἕνεκα,
ὡς
ἐκ |
| [5] |
ὡς
λέγουσινν,
ἀπεχθῶς,
ἔτι
δ'
|
ἐχθροτέρως |
σχήσουσιν,
ὅτι
τοὺς
παρ'
ἐκείνων |
| [5] |
τὴν
πρὸς
Λακεδαιμονίους
ἡμῖν
ἐπικηρυκείαν
|
ἐχθρῶς |
σχήσουσι
καὶ
τὸ
δοκεῖν
ἐκδέχεσθαί |
| [5] |
καὶ
οὐδὲν
λῆμμ'
ἂν
οὐδεὶς
|
ἔχοι |
πρὸς
οἷς
ἐγὼ
πεπολίτευμαι
καὶ |
| [5] |
τὰ
παρόντα
πράγματα
πολλὴν
δυσκολίαν
|
ἔχοντα |
καὶ
ταραχὴν
οὐ
μόνον
τῷ |
| [5] |
μὴν
ἀλλὰ
καίπερ
τούτων
οὕτως
|
ἐχόντων |
οἴομαι
καὶ
πεπεικὼς
ἐμαυτὸν
ἀνέστηκα, |
| [5] |
τῶν
ἐκείνοις
πεπραγμένων,
Θηβαῖοι
δ'
|
ἔχουσι |
μέν,
ὡς
λέγουσινν,
ἀπεχθῶς,
ἔτι |
| [5] |
Καὶ
γὰρ
αἱ
συμμαχίαι
τοῦτον
|
ἔχουσι |
τὸν
τρόπον,
ὧν
καὶ
φροντίσειεν |
| [5] |
ἀκοῦσαι)
Θηβαίους,
οὐχ
ὡς
ἡδέως
|
ἔχουσιν |
ἡμῖν,
οὐδ'
ὡς
οὐκ
ἂν |
| [5] |
συνθήκας
Ἀμφιπόλεως
παρακεχωρήκαμεν,
καὶ
Καρδιανοὺς
|
ἐῶμεν |
ἔξω
Χερρονησιτῶν
τῶν
ἄλλων
τετάχθαι, |
| [5] |
ἐκεῖνα
βούλομαι
λογίσασθαι.
Ἡμεῖς
Θηβαίους
|
ἐῶμεν |
ἔχειν
Ὠρωπόν·
καὶ
εἴ
τις |