HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Démosthène, Les Philippiques, Discours V

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ε  =  126 formes différentes pour 182 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[5]   ἐπισπασθῶσιν ἕκαστοι πέρα τοῦ συμφέροντος  ἑαυτοῖς   ἡμῖν πολεμῆσαι, ὥσπερ καὶ περὶ
[5]   γίγνεσθαι ιταῦτα γὰρ πάντ' ἐφ'  ἑαυτοὺς   ἡγοῦντὀ, τῆς πυλαίας δ' ἐπεθύμουν
[5]   πώποτε πεπόνθασ' ὑπὸ τούτων οἷς  ἐβοήθησαν,   πάντες ὑμεῖς ἔγνωτε τήν τε
[5]   δήπου τολμῶσι λέγειν ὡς οὐδ'  ἐβούλετο   Θηβαίοις Ὀρχομενὸν καὶ Κορώνειαν παραδοῦναι,
[5]   αὐτῷ τὰς παρόδους λαβεῖν  ἐβούλετο   καὶ τὴν δόξαν τοῦ πολέμουυ
[5]   ἕκαστον πολλὰ προηγμένον ὧν οὐδὲν  ἐβούλετο   πρᾶξαι. Τοῦτο μέντοι, τοῦτ' ἔστιν
[5]   κέρδος εἶναι. Ταῦτα δ' οὐκ  ἐβούλοντο,   ἀλλὰ τῷ τὸν Ὀρχομενὸν καὶ
[5]   ἐγλίχετο. (Θετταλοὶ δέ γ' οὐδέτερ'  ἐβούλοντο   τούτων, οὔτε Θηβαίους οὔτε τὸν
[5]   χρησάμενος, ὡς δεινὸν εἴ τις  ἐγκαλεῖ   τοῖς ἐκεῖθεν ἐνθάδε τὰς εὐπορίας
[5]   δι' Ἀμφίπολιν τι τοιοῦτον  ἔγκλημ'   ἴδιον, οὗ μὴ μετέχουσι Θετταλοὶ
[5]   Μὴ κοινὴν πρόφασιν καὶ κοινὸν  ἔγκλημ'   μέλλων πόλεμος πρὸς ἅπαντας
[5]   καὶ ταῦτ' ἦν ὧν μάλιστ'  ἐγλίχετο.   (Θετταλοὶ δέ γ' οὐδέτερ' ἐβούλοντο
[5]   τούτων οἷς ἐβοήθησαν, πάντες ὑμεῖς  ἔγνωτε   τήν τε τῶν τότε ταῦτα
[5]   πρόφασιν κοινοῦ πολέμου πρὸς ἡμᾶς.  Ἐγὼ   γάρ, εἰ γένοιθ' ἡμῖν πρὸς
[5]   ποτε ῥηθέντων ὑπ' ἐμοῦ μνημονεύσαντες.  (Ἐγὼ   γάρ, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πρῶτον
[5]   καὶ Κορώνειαν παραδοῦναι, ἀλλ' ἠναγκάσθη·  ἐγὼ   δὲ τούτοις μὲν ἐρρῶσθαι λέγω,
[5]   μὲν δὴ ταῦθ' ὧν προεῖπον  ἐγὼ   μαρτυρεῖ τοῖς γεγενημένοις λόγοις ὀρθῶς
[5]   ἂν οὐδεὶς ἔχοι πρὸς οἷς  ἐγὼ   πεπολίτευμαι καὶ λέγω δεῖξαι προσηρτημένον.
[5]   Ἀθηναῖοι, δι' εὐτυχίαν, ἣν συμπάσης  ἐγὼ   τῆς ἐν ἀνθρώποις οὔσης δεινότητος
[5]   πάντα τὸν χρόνον ὃν οἶδ'  ἐγώ,   τὸν μὲν οἷς ἂν ἁμάρτητ'
[5]   τούτων οὔτ' ἐξαπατήσας οὔτε σιγήσας  ἐγὼ   φανήσομαι, ἀλλὰ προειπὼν ὑμῖν, ὡς
[5]   οὐδενὸς λογίσαιτο. (Ἓν μὲν οὖν  ἔγωγε   πρῶτον ὑπάρχειν φημὶ δεῖν, ὅπως,
[5]   καὶ λαβεῖν τὰς παρόδους οὐκ  ἐδύναντο   κωλῦσαι, οὐδέ γε τῶν αὑτοῖς
[5]   εἰ γὰρ ἐν Διονύσου τραγῳδοὺς  ἐθεᾶσθε,   ἀλλὰ μὴ περὶ σωτηρίας καὶ
[5]   καὶ πεπεικὼς ἐμαυτὸν ἀνέστηκα, ἂν  ἐθελήσητε   τοῦ θορυβεῖν καὶ φιλονικεῖν ἀποστάντες
[5]   μέλλων πόλεμος πρὸς ἅπαντας λάβῃ.  (Εἰ   γὰρ Ἀργεῖοι μὲν καὶ Μεσσήνιοι
[5]   γὰρ ἦν) ἀλλ' αὐτοὺς ὑμᾶς·  εἰ   γὰρ ἐν Διονύσου τραγῳδοὺς ἐθεᾶσθε,
[5]   δὲ τιμὴν καὶ δόξαν αἴσχιστα·  εἰ   γὰρ μὴ παρῆλθε Φίλιππος, οὐδὲν
[5]   τις αὐτοὺς ἀναισθήτους εἶναι, ὅτι,  εἰ   γενήσεται πόλεμος πρὸς ὑμᾶς αὐτοῖς,
[5]   πολέμου πρὸς ἡμᾶς. Ἐγὼ γάρ,  εἰ   γένοιθ' ἡμῖν πρὸς Φίλιππον πάλιν
[5]   χαρίζοιντο Φιλίππῳ, ἀλλ' ἴσασιν ἀκριβῶς,  εἰ   καὶ πάνυ φησί τις αὐτοὺς
[5]   οὔσης τοῦ πολέμου. (Οὐδέ γ'  εἰ   πάλιν πρὸς τοὺς Θηβαίους πολεμήσαιμεν
[5]   λόγῳ πλείστῳ χρησάμενος, ὡς δεινὸν  εἴ   τις ἐγκαλεῖ τοῖς ἐκεῖθεν ἐνθάδε
[5]   ἂν οἶμαι, εἰς τὴν οἰκείαν  εἴ   τις ἐμβάλοι, βοηθεῖν, οὐ συνεπιστρατεύσειν
[5]   Θηβαίους ἐῶμεν ἔχειν Ὠρωπόν· καὶ  εἴ   τις ἔροιθ' ἡμᾶς, κελεύσας εἰπεῖν
[5]   τὰ προειμένα σωθήσεται. (Ἀκριβῶς δ'  εἰδώς,   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὸ λέγειν
[5]   τοῦ δοκεῖν δι' αὑτὸν κρίσιν  εἰληφέναι,   καὶ τὰ Πύθια θεῖναι δι'
[5]   τούτους καὶ φάσκοντας Ἀμφικτύονας νῦν  εἶναι   εἰς ἀνάγκην καὶ πρόφασιν κοινοῦ
[5]   ἡμῖν οὔτε Θηβαίοις, σῶς τ'  εἶναι   καὶ κρατεῖν τῶν ἄλλων, ἀλλὰ
[5]   εἰρήνης ἡσυχίαν πλειόνων ἀγαθῶν αἰτίαν  εἶναι   νομίζοντες τὸ προσκρούειν καὶ
[5]   πάνυ φησί τις αὐτοὺς ἀναισθήτους  εἶναι,   ὅτι, εἰ γενήσεται πόλεμος πρὸς
[5]   τῶν ἄλλων, ἀλλὰ σῶς μὲν  εἶναι   πάντες ἂν βούλοινθ' ἕνεχ' αὑτῶν,
[5]   τῷ πολλὰ προεῖσθαι καὶ μηδὲν  εἶναι   προὔργου περὶ αὐτῶν εὖ λέγειν,
[5]   Φίλιππος, οὐδὲν ἂν αὐτοῖς κέρδος  εἶναι.   Ταῦτα δ' οὐκ ἐβούλοντο, ἀλλὰ
[5]   τὸ λέγειν περὶ ὧν αὐτὸς  εἶπέ   τις καὶ περὶ αὑτοῦ παρ'
[5]   εἴ τις ἔροιθ' ἡμᾶς, κελεύσας  εἰπεῖν   τἀληθῆ, διὰ τί; Ἵνα μὴ
[5]   διοικοῦντα Φιλίππῳ καὶ πρυτανεύοντα, παρελθὼν  εἶπον   εἰς ὑμᾶς, οὐδεμιᾶς ἰδίας οὔτ'
[5]   προαισθάνεσθαι πλὴν δι' ἃν ὑμῖν  εἴπω,   δύο· ἓν μέν, ἄνδρες
[5]   Ἀθηναῖοι, καὶ μόνον ἓν τοῦτ'  εἰπὼν   ἔτι καὶ δὴ περὶ ὧν
[5]   πεισάντων κακίαν καὶ τὰ βέλτιστ'  εἰρηκότ'   ἐμέ. (Πάλιν τοίνυν, ἄνδρες
[5]   εὐπορίας ἄγουσιν, ἐπειδὴ διὰ τὴν  εἰρήνην   ἀδείας ἔτυχεν, ἣν ἐνθάδ' ἐκέκτητ'
[5]   κατασκευάζειν τῇ πόλει, τὴν ὑπάρχουσαν  εἰρήνην   μὴ λύων τοῦτο ποιήσει, οὐχ
[5]   τοὺς ὅρκους τοὺς περὶ τῆς  εἰρήνης   ἀπειληφότες ἥκομεν οἱ πρέσβεις, ~τότε
[5]   δῆλον ὅτι τὴν ἀπὸ τῆς  εἰρήνης   ἡσυχίαν πλειόνων ἀγαθῶν αἰτίαν εἶναι
[5]   ~Περὶ τῆς  Εἰρήνης.   (Ὁρῶ μέν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[5]   καὶ φάσκοντας Ἀμφικτύονας νῦν εἶναι  εἰς   ἀνάγκην καὶ πρόφασιν κοινοῦ πολέμου
[5]   βέλτιον τῶν ἄλλων προορῶν, οὐδ'  εἰς   μίαν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, οὔτε
[5]   κἀκείνοις τοὺς βοηθοῦντας ἂν οἶμαι,  εἰς   τὴν οἰκείαν εἴ τις ἐμβάλοι,
[5]   ᾐσθῆσθαι, ὅτι τὴν τότ' ἄφιξιν  εἰς   τοὺς πολεμίους ποιησάμενος ὑπὲρ τοῦ
[5]   καθεδεῖται. Οὔκουν προοῖντ' ἂν αὑτοὺς  εἰς   τοῦτο, μὴ κοινῆς τῆς ἀρχῆς
[5]   Ὅταν δ' ἐπὶ θάτερ' ὥσπερ  εἰς   τρυτάνην ἀργύριον προσενέγκῃς, οἴχεται φέρον
[5]   Φιλίππῳ καὶ πρυτανεύοντα, παρελθὼν εἶπον  εἰς   ὑμᾶς, οὐδεμιᾶς ἰδίας οὔτ' ἔχθρας
[5]   τοὺς ὑπὲρ Νεοπτολέμου λέγοντας (οὐδὲ  εἷς   γὰρ ἦν) ἀλλ' αὐτοὺς ὑμᾶς·
[5]   ἑτέρους δεσπότας ὑπάρχειν αὑτῶν οὐδὲ  εἷς.   Τί οὖν ἡγοῦμαι φοβερὸν καὶ
[5]   ὅπως, εἴτε συμμάχους εἴτε σύνταξιν  εἴτ'   ἄλλο τι βούλεταί τις κατασκευάζειν
[5]   τὰ τῶν Ἀμφικτυόνων δόγματα προστησάμενοι,  εἶτ'   ἐπισπασθῶσιν ἕκαστοι πέρα τοῦ συμφέροντος
[5]   πρῶτον ὑπάρχειν φημὶ δεῖν, ὅπως,  εἴτε   συμμάχους εἴτε σύνταξιν εἴτ' ἄλλο
[5]   φημὶ δεῖν, ὅπως, εἴτε συμμάχους  εἴτε   σύνταξιν εἴτ' ἄλλο τι βούλεταί
[5]   ἐστὶν αὕτη, μὴ γενέσθαι μᾶλλον  εἶχε   τοῖς πράγμασι καιρὸν γεγενημένη
[5]   πάντες ἄνθρωποι πρὸ τῶν πραγμάτων  εἰώθασι   χρῆσθαι τῷ βουλεύεσθαι, ὑμεῖς δὲ
[5]   ὑμεῖς δὲ μετὰ τὰ πράγματα.  Ἐκ   δὲ τούτου συμβαίνει παρὰ πάντα
[5]   ἔχθρας οὔτε συκοφαντίας ἕνεκα, ὡς  ἐκ   τῶν μετὰ ταῦτ' ἔργων γέγονεν
[5]   Φίλιππος καὶ Θετταλοί, οὐχὶ ταὔθ'  ἕκαστοι   μάλιστ' ἐσπουδακότες, ταὐτὰ πάντες ἔπραξαν·
[5]   Ἀμφικτυόνων δόγματα προστησάμενοι, εἶτ' ἐπισπασθῶσιν  ἕκαστοι   πέρα τοῦ συμφέροντος ἑαυτοῖς ἡμῖν
[5]   Τῶν τοίνυν ἰδίων ἕνεχ' εὑρήσεθ'  ἕκαστον   πολλὰ προηγμένον ὧν οὐδὲν ἐβούλετο
[5]   ἐστιν· (οὐκ ἄχρι τῆς ἴσης  ἕκαστός   ἐστιν εὔνους οὔθ' ἡμῖν οὔτε
[5]   μὴ πάντες περὶ τῶν ἰδίων  ἕκαστος   ὀργιζόμενος κοινὸν ἐφ' ἡμᾶς ἀγάγωσι
[5]   εὔηθες καὶ κομιδῇ σχέτλιον, πρὸς  ἑκάστους   καθ' ἕν' οὕτω προσενηνεγμένους περὶ
[5]   ἐχθρῶς σχήσουσι καὶ τὸ δοκεῖν  ἐκδέχεσθαί   τι τῶν ἐκείνοις πεπραγμένων, Θηβαῖοι
[5]   δεινὸν εἴ τις ἐγκαλεῖ τοῖς  ἐκεῖθεν   ἐνθάδε τὰς εὐπορίας ἄγουσιν, ἐπειδὴ
[5]   καὶ μὴ προορωμένους τὸν πόλεμον,  ἐκεῖνα   βούλομαι λογίσασθαι. Ἡμεῖς Θηβαίους ἐῶμεν
[5]   δὲ τούτοις μὲν ἐρρῶσθαι λέγω,  ἐκεῖνο   δ' οἶδ' ὅτι οὐ μᾶλλόν
[5]   τὸ δοκεῖν ἐκδέχεσθαί τι τῶν  ἐκείνοις   πεπραγμένων, Θηβαῖοι δ' ἔχουσι μέν,
[5]   οὐσίαν φανεράν, ταύτην ἐξαργυρίσας πρὸς  ἐκεῖνον   ἀπάγων οἴχεται. (Δύο μὲν δὴ
[5]   λόγος, οὐκ ἂν οὕτως οὔτ'  ἐκείνου   πρὸς χάριν οὔτ' ἐμοῦ πρὸς
[5]   ἐχθροτέρως σχήσουσιν, ὅτι τοὺς παρ'  ἐκείνων   φεύγοντας σῴζομεν καὶ πάντα τρόπον
[5]   εἰρήνην ἀδείας ἔτυχεν, ἣν ἐνθάδ'  ἐκέκτητ'   οὐσίαν φανεράν, ταύτην ἐξαργυρίσας πρὸς
[5]   πράγματα καὶ περὶ ὧν βουλεύεσθ'  ἐκφεύγειν   ὑμᾶς. (Οὐ μὴν ἀλλὰ καίπερ
[5]   γε τῶν αὑτοῖς πεπονημένων ὕστατον  ἐλθόντα   τὴν δόξαν ἔχειν· (νυνὶ γὰρ
[5]   ἀντ' Ἀμφιπόλεως ἀποδοθήσεσθαι, καὶ τοιαύτας  ἐλπίδας   καὶ φενακισμούς, οἷσσ ὑπαχθέντες ὑμεῖς
[5]   οὕτως ἐχόντων οἴομαι καὶ πεπεικὼς  ἐμαυτὸν   ἀνέστηκα, ἂν ἐθελήσητε τοῦ θορυβεῖν
[5]   εἰς τὴν οἰκείαν εἴ τις  ἐμβάλοι,   βοηθεῖν, οὐ συνεπιστρατεύσειν οὐδετέροις. Καὶ
[5]   κακίαν καὶ τὰ βέλτιστ' εἰρηκότ'  ἐμέ.   (Πάλιν τοίνυν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[5]   ὅτι οὐ μᾶλλόν γε ταῦτ'  ἔμελ'   αὐτῷ τὰς παρόδους λαβεῖν
[5]   τῶν πρότερόν ποτε ῥηθέντων ὑπ'  ἐμοῦ   μνημονεύσαντες. (Ἐγὼ γάρ, ἄνδρες
[5]   οὔτ' ἐκείνου πρὸς χάριν οὔτ'  ἐμοῦ   πρὸς ἀπέχθειαν ἠκούσατε. (Καίτοι τοῦτό
[5]   οἷά περ ἦν, ἀποφανθένθ' ὑπ'  ἐμοῦ·   τὸ τρίτον δ' ἄνδρες
[5]   εὐτυχίαν, ἣν συμπάσης ἐγὼ τῆς  ἐν   ἀνθρώποις οὔσης δεινότητος καὶ σοφίας
[5]   πυλαίας δ' ἐπεθύμουν καὶ τῶν  ἐν   Δελφοῖς, πλεονεκτημάτων δυοῖν, κύριοι γενέσθαι·
[5]   ἀναγκαιοτάτων, πρὸς πάντας περὶ τῆς  ἐν   Δελφοῖς σκιᾶς νυνὶ πολεμῆσαι.
[5]   ἀλλ' αὐτοὺς ὑμᾶς· εἰ γὰρ  ἐν   Διονύσου τραγῳδοὺς ἐθεᾶσθε, ἀλλὰ μὴ
[5]   ἡνίκ' ἔπειθόν τινες ὑμᾶς, τῶν  ἐν   Εὐβοίᾳ πραγμάτων ταραττομένων, βοηθεῖν Πλουτάρχῳ
[5]   ἔργων γέγονεν δῆλον. (Καὶ οὐκέτ'  ἐν   τούτοις αἰτιάσομαι τοὺς ὑπὲρ Νεοπτολέμου
[5]   κομιδῇ σχέτλιον, πρὸς ἑκάστους καθ'  ἕν'   οὕτω προσενηνεγμένους περὶ τῶν οἰκείων
[5]   τοῦτο ποιήσας περὶ οὐδενὸς λογίσαιτο.  (Ἓν   μὲν οὖν ἔγωγε πρῶτον ὑπάρχειν
[5]   δι' ἃν ὑμῖν εἴπω, δύο·  ἓν   μέν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δι'
[5]   ὑπολοίπων κατὰ ταὐτὰ μηδὲ καθ'  ἓν   τὸ συμφέρον πάντας ἡγεῖσθαι, ἀλλὰ
[5]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ μόνον  ἓν   τοῦτ' εἰπὼν ἔτι καὶ δὴ
[5]   καὶ πάντα τρόπον τὴν δυσμένειαν  ἐνδεικνύμεθ'   αὐτοῖς, (Θετταλοὶ δ' ὅτι τοὺς
[5]   ἰδίας οὔτ' ἔχθρας οὔτε συκοφαντίας  ἕνεκα,   ὡς ἐκ τῶν μετὰ ταῦτ'
[5]   μὲν εἶναι πάντες ἂν βούλοινθ'  ἕνεχ'   αὑτῶν, κρατήσαντας δὲ τοὺς ἑτέρους
[5]   τάδε συγκατέπραξαν. Τῶν τοίνυν ἰδίων  ἕνεχ'   εὑρήσεθ' ἕκαστον πολλὰ προηγμένον ὧν
[5]   τὴν εἰρήνην ἀδείας ἔτυχεν, ἣν  ἐνθάδ'   ἐκέκτητ' οὐσίαν φανεράν, ταύτην ἐξαργυρίσας
[5]   εἴ τις ἐγκαλεῖ τοῖς ἐκεῖθεν  ἐνθάδε   τὰς εὐπορίας ἄγουσιν, ἐπειδὴ διὰ
[5]   προεῖσθε Φωκέας, οὐδὲν τούτων οὔτ'  ἐξαπατήσας   οὔτε σιγήσας ἐγὼ φανήσομαι, ἀλλὰ
[5]   ἐνθάδ' ἐκέκτητ' οὐσίαν φανεράν, ταύτην  ἐξαργυρίσας   πρὸς ἐκεῖνον ἀπάγων οἴχεται. (Δύο
[5]   βουλευομένοις καὶ τηλικούτων πραγμάτων προσήκει,  ἕξειν   καὶ λέγειν καὶ συμβουλεύειν δι'
[5]   αὐτοῖς, τὰ μὲν κακὰ πάνθ'  ἕξουσιν   αὐτοί, τοῖς δ' ἀγαθοῖς ἐφεδρεύων
[5]   Ἀμφιπόλεως παρακεχωρήκαμεν, καὶ Καρδιανοὺς ἐῶμεν  ἔξω   Χερρονησιτῶν τῶν ἄλλων τετάχθαι, καὶ
[5]   Ἀθηναῖοι, οὔτε δεινότητ' οὔτ' ἀλαζονείαν  ἐπανοίσω,   οὐδὲ προσποιήσομαι δι' οὐδὲν ἄλλο
[5]   ὄν, οὕτως ἡγοῦμαι φορτικὸν καὶ  ἐπαχθὲς   ὥστε ἀνάγκην οὖσαν ὁρῶν ὅμως
[5]   ἑαυτοὺς ἡγοῦντὀ, τῆς πυλαίας δ'  ἐπεθύμουν   καὶ τῶν ἐν Δελφοῖς, πλεονεκτημάτων
[5]   ἐκεῖθεν ἐνθάδε τὰς εὐπορίας ἄγουσιν,  ἐπειδὴ   διὰ τὴν εἰρήνην ἀδείας ἔτυχεν,
[5]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πρῶτον μέν, ἡνίκ'  ἔπειθόν   τινες ὑμᾶς, τῶν ἐν Εὐβοίᾳ
[5]   συμφέρον φαίνεταί μοι. Ὅταν δ'  ἐπὶ   θάτερ' ὥσπερ εἰς τρυτάνην ἀργύριον
[5]   μόνον οὐ διεσπάσθην ὑπὸ τῶν  ἐπὶ   μικροῖς λήμμασιν πολλὰ καὶ μεγάλ'
[5]   Ὀρχομενὸν καὶ τὴν Κορώνειαν λαβεῖν  ἐπιθυμεῖν,   μὴ δύνασθαι δέ, πάντα ταῦθ'
[5]   διὰ τὴν πρὸς Λακεδαιμονίους ἡμῖν  ἐπικηρυκείαν   ἐχθρῶς σχήσουσι καὶ τὸ δοκεῖν
[5]   τῶν Ἀμφικτυόνων δόγματα προστησάμενοι, εἶτ'  ἐπισπασθῶσιν   ἕκαστοι πέρα τοῦ συμφέροντος ἑαυτοῖς
[5]   τὸν μὲν οἷς ἂν ἁμάρτητ'  ἐπιτιμῶντα   εὐδοκιμεῖν καὶ δοκεῖν εὖ λέγειν,
[5]   ἕκαστοι μάλιστ' ἐσπουδακότες, ταὐτὰ πάντες  ἔπραξαν·   οἷον Θηβαῖοι τὸν μὲν Φίλιππον
[5]   προσχήματι τυγχάνοντ' ἀδείας, κακὰ δ'  ἐργαζόμενον   τὰ μέγιστα τὴν πόλιν καὶ
[5]   ὡς ἐκ τῶν μετὰ ταῦτ'  ἔργων   γέγονεν δῆλον. (Καὶ οὐκέτ' ἐν
[5]   ἔχειν Ὠρωπόν· καὶ εἴ τις  ἔροιθ'   ἡμᾶς, κελεύσας εἰπεῖν τἀληθῆ, διὰ
[5]   ἠναγκάσθη· ἐγὼ δὲ τούτοις μὲν  ἐρρῶσθαι   λέγω, ἐκεῖνο δ' οἶδ' ὅτι
[5]   καὶ δὴ περὶ ὧν παρελήλυθ'  ἐρῶ,   ἡνίκα τοὺς ὅρκους τοὺς περὶ
[5]   ἂν ὑμᾶς περὶ ὧν νῦν  ἐρῶ   κρῖναι, μικρὰ τῶν πρότερόν ποτε
[5]   Θετταλοί, οὐχὶ ταὔθ' ἕκαστοι μάλιστ'  ἐσπουδακότες,   ταὐτὰ πάντες ἔπραξαν· οἷον Θηβαῖοι
[5]   δι' ὧν καὶ τὰ παρόντ'  ἔσται   βελτίω καὶ τὰ προειμένα σωθήσεται.
[5]   οὐδὲν ἀνάξιον ἡμῶν αὐτῶν οὔτ'  ἔσται   πόλεμος, νοῦν δὲ δόξομεν πᾶσιν
[5]   ὑμῶν· ἀλλ' ὁποία τίς ποτ'  ἐστὶν   αὕτη, μὴ γενέσθαι μᾶλλον εἶχε
[5]   (οὐκ ἄχρι τῆς ἴσης ἕκαστός  ἐστιν   εὔνους οὔθ' ἡμῖν οὔτε Θηβαίοις,
[5]   καὶ τὸ πρᾶγμα φύσει τοιοῦτόν  ἐστιν·   (οὐκ ἄχρι τῆς ἴσης ἕκαστός
[5]   ἐβούλετο πρᾶξαι. Τοῦτο μέντοι, τοῦτ'  ἔστιν   φυλακτέον ἡμῖν. (Τὰ κελευόμεν' ἡμᾶς
[5]   ἐφ' αὑτό, καὶ οὐκ ἂν  ἔτ'   ὀρθῶς οὐδ' ὑγιῶς τοῦτο
[5]   δεινότητος καὶ σοφίας ὁρῶ κρατοῦσαν·  (ἕτερον   δέ, προῖκα τὰ πράγματα κρίνω
[5]   αὐτοί, τοῖς δ' ἀγαθοῖς ἐφεδρεύων  ἕτερος   καθεδεῖται. Οὔκουν προοῖντ' ἂν αὑτοὺς
[5]   ἕνεχ' αὑτῶν, κρατήσαντας δὲ τοὺς  ἑτέρους   δεσπότας ὑπάρχειν αὑτῶν οὐδὲ εἷς.
[5]   τοῖς μὲν ὡδί, τοῖς δ'  ἑτέρως   δοκεῖν. (Δυσκόλου δ' ὄντος φύσει
[5]   ἔχουσι μέν, ὡς λέγουσινν, ἀπεχθῶς,  ἔτι   δ' ἐχθροτέρως σχήσουσιν, ὅτι τοὺς
[5]   καὶ μόνον ἓν τοῦτ' εἰπὼν  ἔτι   καὶ δὴ περὶ ὧν παρελήλυθ'
[5]   φύσει καὶ χαλεποῦ τοῦ βουλεύεσθαι,  ἔτι   πολλῷ χαλεπώτερον ὑμεῖς αὐτὸ πεποιήκατ'
[5]   ἐπειδὴ διὰ τὴν εἰρήνην ἀδείας  ἔτυχεν,   ἣν ἐνθάδ' ἐκέκτητ' οὐσίαν φανεράν,
[5]   μηδὲν εἶναι προὔργου περὶ αὐτῶν  εὖ   λέγειν, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν
[5]   ἁμάρτητ' ἐπιτιμῶντα εὐδοκιμεῖν καὶ δοκεῖν  εὖ   λέγειν, τὰ δὲ πράγματα καὶ
[5]   ἔπειθόν τινες ὑμᾶς, τῶν ἐν  Εὐβοίᾳ   πραγμάτων ταραττομένων, βοηθεῖν Πλουτάρχῳ καὶ
[5]   Ὠρωπὸν ὑμῖν ὑπάρξειν, καὶ τὴν  Εὔβοιαν   ἀντ' Ἀμφιπόλεως ἀποδοθήσεσθαι, καὶ τοιαύτας
[5]   μὲν οἷς ἂν ἁμάρτητ' ἐπιτιμῶντα  εὐδοκιμεῖν   καὶ δοκεῖν εὖ λέγειν, τὰ
[5]   καὶ φιλονικεῖν περὶ τούτων. Οὐκοῦν  εὔηθες   καὶ κομιδῇ σχέτλιον, πρὸς ἑκάστους
[5]   ἄχρι τῆς ἴσης ἕκαστός ἐστιν  εὔνους   οὔθ' ἡμῖν οὔτε Θηβαίοις, σῶς
[5]   ἐγκαλεῖ τοῖς ἐκεῖθεν ἐνθάδε τὰς  εὐπορίας   ἄγουσιν, ἐπειδὴ διὰ τὴν εἰρήνην
[5]   συγκατέπραξαν. Τῶν τοίνυν ἰδίων ἕνεχ'  εὑρήσεθ'   ἕκαστον πολλὰ προηγμένον ὧν οὐδὲν
[5]   μέν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δι'  εὐτυχίαν,   ἣν συμπάσης ἐγὼ τῆς ἐν
[5]   φέρον καὶ καθείλκυκε τὸν λογισμὸν  ἐφ'   αὑτό, καὶ οὐκ ἂν ἔτ'
[5]   μέγαν γίγνεσθαι ιταῦτα γὰρ πάντ'  ἐφ'   ἑαυτοὺς ἡγοῦντὀ, τῆς πυλαίας δ'
[5]   τῶν ἰδίων ἕκαστος ὀργιζόμενος κοινὸν  ἐφ'   ἡμᾶς ἀγάγωσι τὸν πόλεμον, τὰ
[5]   ἕξουσιν αὐτοί, τοῖς δ' ἀγαθοῖς  ἐφεδρεύων   ἕτερος καθεδεῖται. Οὔκουν προοῖντ' ἂν
[5]   τοῦ τἀκεῖ χρήματ' ὀφειλόμεν' ὡς  ἔφη,   κομίσας δεῦρο λῃτουργεῖν, καὶ τούτῳ
[5]   πόλεμος, νοῦν δὲ δόξομεν πᾶσιν  ἔχειν   καὶ τὰ δίκαια λέγειν, τοῦτ'
[5]   πεπονημένων ὕστατον ἐλθόντα τὴν δόξαν  ἔχειν·   (νυνὶ γὰρ Θηβαίοις πρὸς μὲν
[5]   βούλομαι λογίσασθαι. Ἡμεῖς Θηβαίους ἐῶμεν  ἔχειν   Ὠρωπόν· καὶ εἴ τις ἔροιθ'
[5]   εἰς ὑμᾶς, οὐδεμιᾶς ἰδίας οὔτ'  ἔχθρας   οὔτε συκοφαντίας ἕνεκα, ὡς ἐκ
[5]   ὡς λέγουσινν, ἀπεχθῶς, ἔτι δ'  ἐχθροτέρως   σχήσουσιν, ὅτι τοὺς παρ' ἐκείνων
[5]   τὴν πρὸς Λακεδαιμονίους ἡμῖν ἐπικηρυκείαν  ἐχθρῶς   σχήσουσι καὶ τὸ δοκεῖν ἐκδέχεσθαί
[5]   καὶ οὐδὲν λῆμμ' ἂν οὐδεὶς  ἔχοι   πρὸς οἷς ἐγὼ πεπολίτευμαι καὶ
[5]   τὰ παρόντα πράγματα πολλὴν δυσκολίαν  ἔχοντα   καὶ ταραχὴν οὐ μόνον τῷ
[5]   μὴν ἀλλὰ καίπερ τούτων οὕτως  ἐχόντων   οἴομαι καὶ πεπεικὼς ἐμαυτὸν ἀνέστηκα,
[5]   τῶν ἐκείνοις πεπραγμένων, Θηβαῖοι δ'  ἔχουσι   μέν, ὡς λέγουσινν, ἀπεχθῶς, ἔτι
[5]   Καὶ γὰρ αἱ συμμαχίαι τοῦτον  ἔχουσι   τὸν τρόπον, ὧν καὶ φροντίσειεν
[5]   ἀκοῦσαι) Θηβαίους, οὐχ ὡς ἡδέως  ἔχουσιν   ἡμῖν, οὐδ' ὡς οὐκ ἂν
[5]   συνθήκας Ἀμφιπόλεως παρακεχωρήκαμεν, καὶ Καρδιανοὺς  ἐῶμεν   ἔξω Χερρονησιτῶν τῶν ἄλλων τετάχθαι,
[5]   ἐκεῖνα βούλομαι λογίσασθαι. Ἡμεῖς Θηβαίους  ἐῶμεν   ἔχειν Ὠρωπόν· καὶ εἴ τις




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 4/09/2008