| Paragraphes |
| [5] |
φαίνεταί
μοι.
Ὅταν
δ'
ἐπὶ
|
θάτερ' |
ὥσπερ
εἰς
τρυτάνην
ἀργύριον
προσενέγκῃς, |
| [5] |
λύων
τοῦτο
ποιήσει,
οὐχ
ὡς
|
θαυμαστὴν |
οὐδ'
ὡς
ἀξίαν
οὖσαν
ὑμῶν· |
| [5] |
κρίσιν
εἰληφέναι,
καὶ
τὰ
Πύθια
|
θεῖναι |
δι'
αὑτοῦ,
καὶ
ταῦτ'
ἦν |
| [5] |
ἀπειληφότες
ἥκομεν
οἱ
πρέσβεις,
~τότε
|
Θεσπιάς |
τινων
καὶ
Πλαταιὰς
ὑπισχνουμένων
οἰκισθήσεσθαι, |
| [5] |
τρόπον
τὴν
δυσμένειαν
ἐνδεικνύμεθ'
αὐτοῖς,
|
(Θετταλοὶ |
δ'
ὅτι
τοὺς
Φωκέων
φυγάδας |
| [5] |
ταῦτ'
ἦν
ὧν
μάλιστ'
ἐγλίχετο.
|
(Θετταλοὶ |
δέ
γ'
οὐδέτερ'
ἐβούλοντο
τούτων, |
| [5] |
ἔγκλημ'
ἴδιον,
οὗ
μὴ
μετέχουσι
|
Θετταλοὶ |
μηδ'
Ἀργεῖοι
μηδὲ
Θηβαῖοι,
οὐκ |
| [5] |
νῦν
Θηβαῖοι
καὶ
Φίλιππος
καὶ
|
Θετταλοί, |
οὐχὶ
ταὔθ'
ἕκαστοι
μάλιστ'
ἐσπουδακότες, |
| [5] |
ἐκδέχεσθαί
τι
τῶν
ἐκείνοις
πεπραγμένων,
|
Θηβαῖοι |
δ'
ἔχουσι
μέν,
ὡς
λέγουσινν, |
| [5] |
γὰρ
δήπου
τοῦθ'
ὅτι
νῦν
|
Θηβαῖοι |
καὶ
Φίλιππος
καὶ
Θετταλοί,
οὐχὶ |
| [5] |
μετέχουσι
Θετταλοὶ
μηδ'
Ἀργεῖοι
μηδὲ
|
Θηβαῖοι, |
οὐκ
ἂν
ἡμῖν
οἴομαι
τούτων |
| [5] |
ἐσπουδακότες,
ταὐτὰ
πάντες
ἔπραξαν·
οἷον
|
Θηβαῖοι |
τὸν
μὲν
Φίλιππον
παρελθεῖν
καὶ |
| [5] |
τολμῶσι
λέγειν
ὡς
οὐδ'
ἐβούλετο
|
Θηβαίοις |
Ὀρχομενὸν
καὶ
Κορώνειαν
παραδοῦναι,
ἀλλ' |
| [5] |
τὴν
δόξαν
ἔχειν·
(νυνὶ
γὰρ
|
Θηβαίοις |
πρὸς
μὲν
τὸ
τὴν
χώραν |
| [5] |
ἐστιν
εὔνους
οὔθ'
ἡμῖν
οὔτε
|
Θηβαίοις, |
σῶς
τ'
εἶναι
καὶ
κρατεῖν |
| [5] |
πόλεμον,
ἐκεῖνα
βούλομαι
λογίσασθαι.
Ἡμεῖς
|
Θηβαίους |
ἐῶμεν
ἔχειν
Ὠρωπόν·
καὶ
εἴ |
| [5] |
γ'
οὐδέτερ'
ἐβούλοντο
τούτων,
οὔτε
|
Θηβαίους |
οὔτε
τὸν
Φίλιππον
μέγαν
γίγνεσθαι |
| [5] |
μὴ
θορυβήσῃ
μηδεὶς
πρὶν
ἀκοῦσαι)
|
Θηβαίους, |
οὐχ
ὡς
ἡδέως
ἔχουσιν
ἡμῖν, |
| [5] |
γ'
εἰ
πάλιν
πρὸς
τοὺς
|
Θηβαίους |
πολεμήσαιμεν
δι'
Ὠρωπὸν
ἤ
τι |
| [5] |
γένηται
κύριος,
σώσειν,
τὴν
δὲ
|
Θηβαίων |
πόλιν
διοικιεῖν,
καὶ
τὸν
Ὠρωπὸν |
| [5] |
ἐμαυτὸν
ἀνέστηκα,
ἂν
ἐθελήσητε
τοῦ
|
θορυβεῖν |
καὶ
φιλονικεῖν
ἀποστάντες
ἀκούειν,
ὡς |
| [5] |
πάντων
ἥκιστα
(καί
μοι
μὴ
|
θορυβήσῃ |
μηδεὶς
πρὶν
ἀκοῦσαι)
Θηβαίους,
οὐχ |
| [5] |
δεῖν
ποιεῖν.
Πρὸς
δὲ
τοὺς
|
θρασέως |
ὁτιοῦν
οἰομένους
ὑπομεῖναι
δεῖν
καὶ |