| Livre, Chap. |
| [9, 6] |
οὐ
μανθάνει
καὶ
μεμάθηκεν
(οὐδ'
|
ὑγιάζεται |
καὶ
ὑγίασται·
εὖ
ζῇ
καὶ |
| [9, 7] |
ἐκτός,
ἐκεῖ
δ'
ἐν
τῷ
|
ὑγιαζομένῳ, |
ὅταν
μηθὲν
κωλύῃ
τῶν
ἐν |
| [9, 9] |
ἡ
αὐτὴ
γὰρ
δύναμις
τοῦ
|
ὑγιαίνειν |
καὶ
κάμνειν,
καὶ
ἠρεμεῖν
καὶ |
| [9, 9] |
δὲ
ἅμα
ἀδύνατον
ὑπάρχειν
(οἷον
|
ὑγιαίνειν |
καὶ
κάμνειν)
ὥστ'
ἀνάγκη
τούτων |
| [9, 9] |
τἀναντία,
οἷον
τὸ
δύνασθαι
λεγόμενον
|
ὑγιαίνειν |
ταὐτόν
ἐστι
καὶ
τὸ
νοσεῖν, |
| [9, 7] |
δυνατόν
ἐστι,
καὶ
τοῦτ'
ἔστιν
|
(ὑγιαῖνον |
δυνάμει.
Ὅρος
δὲ
τοῦ
μὲν |
| [9, 7] |
οὐδ'
ὑπὸ
ἰατρικῆς
ἅπαν
ἂν
|
ὑγιασθείη |
οὐδ'
ἀπὸ
τύχης,
ἀλλ'
ἔστι |
| [9, 6] |
καὶ
μεμάθηκεν
(οὐδ'
ὑγιάζεται
καὶ
|
ὑγίασται· |
εὖ
ζῇ
καὶ
εὖ
ἔζηκεν |
| [9, 2] |
ἔχει
ἀρχήν,
τὸ
μὲν
ὑγιεινὸν
|
ὑγίειαν |
μόνον
ποιεῖ
καὶ
τὸ
θερμαντικὸν |
| [9, 2] |
ἡ
δὲ
ἰατρικὴ
νόσου
καὶ
|
ὑγιείας. |
Αἴτιον
δὲ
ὅτι
λόγος
ἐστὶν |
| [9, 2] |
κινήσεως
ἔχει
ἀρχήν,
τὸ
μὲν
|
ὑγιεινὸν |
ὑγίειαν
μόνον
ποιεῖ
καὶ
τὸ |
| [9, 8] |
οὐδὲν
δέονται
θεωρεῖν.
Ἔτι
ἡ
|
ὕλη |
ἔστι
δυνάμει
ὅτι
ἔλθοι
ἂν |
| [9, 8] |
τῆς
κινήσεως·
ἡ
γὰρ
οὐσία
|
ὕλη |
καὶ
δύναμις
οὖσα,
οὐκ
ἐνέργεια, |
| [9, 7] |
τι
τὸ
κατηγορούμενον,
τὸ
ἔσχατον
|
ὕλη |
καὶ
οὐσία
ὑλική.
Καὶ
ὀρθῶς |
| [9, 8] |
ὁρῶντος
πρότερον
τῷ
χρόνῳ
ἡ
|
ὕλη |
καὶ
τὸ
σπέρμα
καὶ
τὸ |
| [9, 7] |
τοῦτο
γὰρ
δυνάμει
κιβώτιον
καὶ
|
ὕλη |
κιβωτίου
αὕτη,
ἁπλῶς
μὲν
τοῦ |
| [9, 7] |
ἄλλο
λέγεται
ἐκείνινον,
τοῦτο
πρώτη
|
ὕλη· |
οἷον
εἰ
ἡ
γῆ
ἀερίνη, |
| [9, 7] |
πῦρ
ἀλλὰ
πύρινος,
τὸ
πῦρ
|
ὕλη |
πρώτη
οὐ
τόδε
τι
οὖσα. |
| [9, 7] |
τῶν
ἐν
τούτῳ
καὶ
τῇ
|
(ὕλῃ |
τοῦ
γίγνεσθαι
οἰκίαν,
οὐδ'
ἔστιν |
| [9, 6] |
δ'
ὡς
οὐσία
πρός
τινα
|
ὕλην. |
Ἄλλως
δὲ
καὶ
τὸ
ἄπειρον |
| [9, 1] |
ἀρχήν,
καὶ
εἶναι
καὶ
τὴν
|
ὕλην |
ἀρχήν
τινα,
πάσχει
τὸ
πάσχον, |
| [9, 7] |
τὸ
ἐκείνινον
λέγεσθαι
κατὰ
τὴν
|
ὕλην |
καὶ
τὰ
πάθη·
(ἄμφω
γὰρ |
| [9, 6] |
ἐκ
τῆς
ὕλης
πρὸς
τὴν
|
ὕλην, |
καὶ
τὸ
ἀπειργασμένον
πρὸς
τὸ |
| [9, 8] |
ἢ
ποθὲν
ποί
(τούτου
δ'
|
ὕλην |
οὐδὲν
κωλύει
ὑπάρχειν)
διὸ
ἀεὶ |
| [9, 6] |
καὶ
τὸ
ἀποκεκριμένον
ἐκ
τῆς
|
ὕλης |
πρὸς
τὴν
ὕλην,
καὶ
τὸ |
| [9, 7] |
τὸ
ἔσχατον
ὕλη
καὶ
οὐσία
|
ὑλική. |
Καὶ
ὀρθῶς
δὴ
συμβαίνει
τὸ |
| [9, 6] |
πέφυκε
κινεῖν
ἄλλο
ἢ
κινεῖσθαι
|
ὑπ' |
ἄλλου
ἢ
ἁπλῶς
ἢ
τρόπον |
| [9, 1] |
τῷ
πάσχοντι
ἀρχὴ
μεταβολῆς
παθητικῆς
|
ὑπ' |
ἄλλου
ἢ
ᾗ
ἄλλο·
ἡ |
| [9, 1] |
τὸ
χεῖρον
καὶ
φθορᾶς
τῆς
|
ὑπ' |
ἄλλου
ἢ
ᾗ
ἄλλο
ὑπ' |
| [9, 1] |
πάσχει
τὸ
πάσχον,
καὶ
ἄλλο
|
ὑπ' |
ἄλλου·
τὸ
λιπαρὸν
μὲν
(γὰρ |
| [9, 1] |
ὑπ'
ἄλλου
ἢ
ᾗ
ἄλλο
|
ὑπ' |
ἀρχῆς
(μεταβλητικῆς.
Ἐν
γὰρ
τούτοις |
| [9, 1] |
τοῦ
παθεῖν
καὶ
τῷ
ἄλλο
|
ὑπ' |
αὐτοῦ)
ἔστι
δὲ
ὡς
ἄλλη. |
| [9, 10] |
καὶ
τὸ
ψεῦδος
ὁμοίως
ἔτι
|
ὑπάρξει |
καὶ
ἐπ'
ἐκείνων.
Ἢ
ὥσπερ |
| [9, 8] |
μὴ
δυνατὸν
ὑπάρχειν
οὐκ
(ἂν
|
ὑπάρξειεν |
οὐθενί,
τὸ
δυνατὸν
δὲ
πᾶν |
| [9, 3] |
δὲ
δυνατὸν
τοῦτο
ᾧ
ἐὰν
|
ὑπάρξῃ |
(ἡ
ἐνέργεια
οὗ
λέγεται
ἔχειν |
| [9, 3] |
καὶ
ἐνδέχεται
καθῆσθαι,
τούτῳ
ἐὰν
|
ὑπάρξῃ |
τὸ
καθῆσθαι,
οὐδὲν
ἔσται
ἀδύνατον· |
| [9, 8] |
(παρὰ
τὴν
ἐνέργειαν,
ἐν
αὐτοῖς
|
ὑπάρχει |
ἡ
ἐνέργεια
(οἷον
ἡ
ὅρασις |
| [9, 9] |
μὲν
οὖν
δύνασθαι
τἀναντία
ἅμα
|
ὑπάρχει· |
τὰ
δ'
ἐναντία
ἅμα
ἀδύνατον, |
| [9, 8] |
(τούτου
δ'
ὕλην
οὐδὲν
κωλύει
|
ὑπάρχειν) |
διὸ
ἀεὶ
ἐνεργεῖ
ἥλιος
καὶ |
| [9, 9] |
τὰς
ἐνεργείας
δὲ
ἅμα
ἀδύνατον
|
ὑπάρχειν |
(οἷον
ὑγιαίνειν
καὶ
κάμνειν)
ὥστ' |
| [9, 8] |
τὸ
μὲν
γὰρ
μὴ
δυνατὸν
|
ὑπάρχειν |
οὐκ
(ἂν
ὑπάρξειεν
οὐθενί,
τὸ |
| [9, 6] |
διήλθομεν.
Ἔστι
δὴ
ἐνέργεια
τὸ
|
ὑπάρχειν |
τὸ
πρᾶγμα
μὴ
οὕτως
ὥσπερ |
| [9, 5] |
τοῦτο
ποιήσει
ὅταν
ὡς
δύναται
|
ὑπάρχῃ |
καὶ
πλησιάζῃ
τῷ
παθητικῷ·
ὥστε |
| [9, 6] |
οὕτως
ἐστὶν
ἐν
κινήσει,
μὴ
|
ὑπάρχοντα |
ὧν
ἕνεκα
ἡ
κίνησις,
οὐκ |
| [9, 2] |
ἀμφοῖν
ἔστι
δ'
ὡς
(τοῦ
|
ὑπάρχοντος |
μᾶλλον,
ὥστ'
ἀνάγκη
καὶ
τὰς |
| [9, 1] |
μὲν
(γὰρ
καυστὸν
τὸ
δ'
|
ὑπεῖκον |
ὡδὶ
θλαστόν,
ὁμοίως
δὲ
καὶ |
| [9, 8] |
ὄντος
(γίγνεται
τὸ
ἐνεργείᾳ
ὂν
|
ὑπὸ |
ἐνεργείᾳ
ὄντος,
οἷον
ἄνθρωπος
ἐξ |
| [9, 7] |
τότε
ἴσως;
Ὥσπερ
οὖν
οὐδ'
|
ὑπὸ |
ἰατρικῆς
ἅπαν
ἂν
ὑγιασθείη
οὐδ' |
| [9, 8] |
οἷον
ἄνθρωπος
ἐξ
ἀνθρώπου,
μουσικὸς
|
ὑπὸ |
μουσικοῦ,
ἀεὶ
κινοῦντός
τινος
πρώτου· |
| [9, 8] |
γίγνεται
ἔκ
τινος
τι
καὶ
|
ὑπό |
τινος,
καὶ
τοῦτο
τῷ
εἴδει |
| [9, 4] |
ἐκ
(τῶν
κειμένων,
εἰ
καὶ
|
ὑποθοίμεθα |
εἶναι
ἢ
γεγονέναι
ὃ
οὐκ |
| [9, 7] |
εἶναι·
οἷον
τοῖς
πάθεσι
τὸ
|
ὑποκείμενον |
ἄνθρωπος
καὶ
(σῶμα
καὶ
ψυχή, |
| [9, 7] |
τὸ
καθ'
οὗ
καὶ
τὸ
|
ὑποκείμενον, |
τῷ
εἶναι
τόδε
τι
ἢ |
| [9, 10] |
κατὰ
τὸ
ποτέ,
εἴ
τις
|
ὑπολαμβάνει |
ἀκίνητα.
Οἷον
τὸ
τρίγωνον
εἰ |
| [9, 6] |
ἀλλὰ
γνώσει.
Τὸ
γὰρ
μὴ
|
ὑπολείπειν |
τὴν
διαίρεσιν
ἀποδίδωσι
τὸ
εἶναι |
| [9, 8] |
μὲν
ὅτι
τὰ
τῇ
γενέσει
|
(ὕστερα |
τῷ
εἴδει
καὶ
τῇ
οὐσίᾳ |
| [9, 9] |
καὶ
διὰ
τοῦτο
ποιοῦντες
γιγνώσκουσιν
|
(ὕστερον |
γὰρ
γενέσει
ἡ
ἐνέργεια
ἡ |
| [9, 9] |
τὸ
κακὸν
παρὰ
τὰ
πράγματα·
|
ὕστερον |
γὰρ
τῇ
φύσει
τὸ
κακὸν |
| [9, 7] |
ἀεὶ
ἐκεῖνο
δυνάμει
ἁπλῶς
τὸ
|
ὕστερόν |
ἐστιν.
Οἷον
τὸ
κιβώτιον
οὐ |
| [9, 1] |
ᾗ
συμπέφυκεν,
οὐθὲν
πάσχει
αὐτὸ
|
ὑφ' |
ἑαυτοῦ·
ἓν
γὰρ
καὶ
οὐκ |
| [9, 8] |
καὶ
ἡ
ὕφανσις
ἐν
τῷ
|
ὑφαινομένῳ, |
ὁμοίως
δὲ
καὶ
ἐπὶ
τῶν |
| [9, 8] |
ἐν
τῷ
οἰκοδομουμένῳ
καὶ
ἡ
|
ὕφανσις |
ἐν
τῷ
ὑφαινομένῳ,
ὁμοίως
δὲ |