Livre, Chap.
[9, 4]	ἐστι τὸ εἰρημένον τὸ δυνατὸν	ἢ	ἀκολουθεῖ, φανερὸν ὅτι οὐκ ἐνδέχεται
[9, 8]	δὲ ἐνδεχόμενον μὴ εἶναι φθαρτόν,	ἢ	ἁπλῶς ἢ τοῦτο αὐτὸ ὃ
[9, 6]	ἄλλο ἢ κινεῖσθαι ὑπ' ἄλλου	ἢ	ἁπλῶς ἢ τρόπον τινά, ἀλλὰ
[9, 7]	οὐδ' ἔστιν ὃ δεῖ προσγενέσθαι	ἢ	ἀπογενέσθαι ἢ μεταβαλεῖν, τοῦτο δυνάμει
[9, 8]	μᾶλλον ἐπιστῆμον ἄν τι εἴη	ἢ	αὐτὸ ἐπιστήμη καὶ κινούμενον ἢ
[9, 3]	μὴ ἔχειν μὴ ἀποβαλόντα ποτέ	(ἢ	γὰρ λήθῃ ἢ πάθει τινὶ
[9, 4]	κειμένων, εἰ καὶ ὑποθοίμεθα εἶναι	ἢ	γεγονέναι ὃ οὐκ ἔστι μὲν
[9, 4]	κωλύει δυνατόν τι ὂν εἶναι	ἢ	γενέσθαι μὴ εἶναι μηδ' ἔσεσθαι.
[9, 3]	στῆναι ἢ στῆσαι ἢ εἶναι	ἢ	γίγνεσθαι ἢ μὴ εἶναι ἢ
[9, 10]	τῶν πραγμάτων ἐστὶ τῷ συγκεῖσθαι	ἢ	διῃρῆσθαι, ὥστε ἀληθεύει μὲν ὁ
[9, 3]	κινῆσαι ἢ στῆναι ἢ στῆσαι	ἢ	εἶναι ἢ γίγνεσθαι ἢ μὴ
[9, 3]	δ' ἀδύνατον γενέσθαι ὁ λέγων	ἢ	εἶναι ἢ ἔσεσθαι ψεύσεται (τὸ
[9, 10]	κατηγοριῶν, τὸ δὲ κατὰ δύναμιν	ἢ	ἐνέργειαν τούτων ἢ τἀναντία, (τὸ
[9, 8]	καὶ ἡ ἐπιστήμη εἰ ἔσω	ἢ	ἔξω, ὥσπερ κἀκεῖνος. Τὸ γὰρ
[9, 5]	διὸ οὐδ' ἐὰν ἅμα βούληται	ἢ	ἐπιθυμῇ ποιεῖν δύο ἢ τὰ
[9, 3]	γενέσθαι ὁ λέγων ἢ εἶναι	ἢ	ἔσεσθαι ψεύσεται (τὸ γὰρ ἀδύνατον
[9, 8]	λέγεται ἀρχὴ μεταβλητικὴ ἐν ἄλλῳ	ἢ	ᾗ ἄλλο, ἀλλ' ὅλως πάσης
[9, 1]	ἀρχὴ μεταβολῆς παθητικῆς ὑπ' ἄλλου	ἢ	ᾗ ἄλλο· ἡ δ' ἕξις
[9, 1]	ἐστιν ἀρχὴ μεταβολῆς ἐν ἄλλῳ	ἢ	ᾗ ἄλλο. Ἡ μὲν γὰρ
[9, 2]	γὰρ μεταβλητικαί εἰσιν ἐν ἄλλῳ	ἢ	ᾗ ἄλλο. Καὶ αἱ μὲν
[9, 1]	καὶ φθορᾶς τῆς ὑπ' ἄλλου	ἢ	ᾗ ἄλλο ὑπ' ἀρχῆς (μεταβλητικῆς.
[9, 6]	τὸ τέλος, οἷον τὸ ἰσχναίνειν	ἢ	ἰσχνασία (αὐτό, αὐτὰ δὲ ὅταν
[9, 1]	καὶ ἢ ὡδί, οἷον παντελῶς,	ἢ	κἂν ὁπωσοῦν. Ἐπ' ἐνίων δέ,
[9, 10]	τί ἐστιν οὐκ ἔστιν ἀλλ'	ἢ	κατὰ συμβεβηκός· ὁμοίως δὲ καὶ
[9, 8]	μὴ εἶναι, ἢ κατὰ τόπον	ἢ	κατὰ τὸ ποσὸν ἢ ποιόν·
[9, 8]	ὃ λέγεται (ἐνδέχεσθαι μὴ εἶναι,	ἢ	κατὰ τόπον ἢ κατὰ τὸ
[9, 8]	οἰκοδόμον εἶναι μὴ οἰκοδομήσαντα μηθὲν	ἢ	κιθαριστὴν μηθὲν κιθαρίσαντα· ὁ γὰρ
[9, 6]	δυνατὸν ὃ πέφυκε κινεῖν ἄλλο	ἢ	κινεῖσθαι ὑπ' ἄλλου ἢ ἁπλῶς
[9, 6]	ᾠκοδόμηκεν, οὐδὲ γίγνεται καὶ γέγονεν	ἢ	κινεῖται καὶ κεκίνηται, ἀλλ' ἕτερον,
[9, 3]	ἔσται ἀδύνατον· καὶ εἰ κινηθῆναι	ἢ	κινῆσαι ἢ στῆναι ἢ στῆσαι
[9, 7]	ἄνθρωπος ἀλλὰ λευκόν, οὐδὲ βάδισις	ἢ	κίνησις ἀλλὰ βαδίζον ἢ κινούμενον,
[9, 8]	ἢ αὐτὸ ἐπιστήμη καὶ κινούμενον	ἢ	κίνησις· (ταῦτα γὰρ ἐνέργειαι μᾶλλον,
[9, 7]	βάδισις ἢ κίνησις ἀλλὰ βαδίζον	ἢ	κινούμενον, ὡς τὸ ἐκείνινον) ὅσα
[9, 7]	ὃ δεῖ προσγενέσθαι ἢ ἀπογενέσθαι	ἢ	μεταβαλεῖν, τοῦτο δυνάμει οἰκία· καὶ
[9, 10]	ἔστιν ἀπατηθῆναι ἀλλ' ἢ νοεῖν	ἢ	μή· ἀλλὰ τὸ τί ἐστι
[9, 3]	ἢ γίγνεσθαι ἢ μὴ εἶναι	ἢ	μὴ γίγνεσθαι, ὁμοίως. (Ἐλήλυθε δ'
[9, 3]	στῆσαι ἢ εἶναι ἢ γίγνεσθαι	ἢ	μὴ εἶναι ἢ μὴ γίγνεσθαι,
[9, 10]	τὰ ἀσύνθετα τί τὸ εἶναι	ἢ	μὴ εἶναι καὶ τὸ ἀληθὲς
[9, 7]	ὑποκείμενον, τῷ εἶναι τόδε τι	ἢ	μὴ εἶναι· οἷον τοῖς πάθεσι
[9, 1]	ἀδύνατα λέγομεν τῷ εἶναι) πως	ἢ	μὴ εἶναἰ, ὅσαι δὲ πρὸς
[9, 10]	περὶ αὐτῶν, εἰ τοιαῦτά ἐστιν	ἢ	μή) τὸ δὲ εἶναι ὡς
[9, 10]	ταῦτα οὐκ ἔστιν ἀπατηθῆναι ἀλλ'	ἢ	νοεῖν ἢ μή· ἀλλὰ τὸ
[9, 1]	τὸ πεφυκὸς ἂν μὴ ἔχῃ,	ἢ	ὅλως ἢ ὅτε πέφυκεν, καὶ
[9, 1]	ἂν μὴ ἔχῃ, ἢ ὅλως	ἢ	ὅτε πέφυκεν, καὶ ἢ ὡδί,
[9, 8]	οὐχὶ θεωροῦσιν ἀλλ' ἢ ὡδί,	ἢ	ὅτι οὐδὲν δέονται θεωρεῖν. Ἔτι
[9, 6]	κίνησις, οὐκ ἔστι ταῦτα πρᾶξις	ἢ	οὐ τελεία γε (οὐ γὰρ
[9, 7]	γῆ ἆρ' ἐστὶ δυνάμει ἄνθρωπος;	Ἢ	οὔ, ἀλλὰ μᾶλλον ὅταν ἤδη
[9, 9]	τὸ δὲ δύνασθαι ὁμοίως ἀμφότερον	ἢ	οὐδέτερον· (ἡ ἄρα ἐνέργεια βελτίων.
[9, 10]	ἢ τὰ πράγματα, πότ' ἔστιν	ἢ	οὐκ ἔστι τὸ ἀληθὲς λεγόμενον
[9, 8]	ἄρα τινὲς εἰσὶ φύσεις (τοιαῦται	ἢ	οὐσίαι οἵας λέγουσιν οἱ ἐν
[9, 3]	ἀποβαλόντα ποτέ (ἢ γὰρ λήθῃ	ἢ	πάθει τινὶ ἢ χρόνῳ· οὐ
[9, 2]	ἀκολουθεῖ ἡ τοῦ μόνον ποιῆσαι	ἢ	παθεῖν δύναμις, ταύτῃ δ' ἐκείνη
[9, 8]	ἔστι κατὰ δύναμιν κινούμενον ἀλλ'	ἢ	ποθὲν ποί (τούτου δ' ὕλην
[9, 8]	τόπον ἢ κατὰ τὸ ποσὸν	ἢ	ποιόν· ἁπλῶς δὲ τὸ κατ'
[9, 1]	ὂν τὸ μὲν τὸ τὶ	ἢ	ποιὸν ἢ ποσόν, τὸ δὲ
[9, 1]	μὲν τὸ τὶ ἢ ποιὸν	ἢ	ποσόν, τὸ δὲ κατὰ δύναμιν
[9, 8]	δὲ οὐδὲν κωλύει, οἷον ποιὸν	ἢ	πού) ἐνεργείᾳ ἄρα πάντα· οὐδὲ
[9, 5]	κύριον· λέγω δὲ τοῦτο ὄρεξιν	ἢ	προαίρεσιν. Ὁποτέρου γὰρ ἂν ὀρέγηται
[9, 6]	πρὸς τοῦτο, τόδ' ἐν τῷδε	ἢ	πρὸς τόδε· τὰ μὲν γὰρ
[9, 6]	ἀνάλογον, ὡς τοῦτο ἐν τούτῳ	ἢ	πρὸς τοῦτο, τόδ' ἐν τῷδε
[9, 8]	ἀλλ' ὅλως πάσης ἀρχῆς κινητικῆς	ἢ	στατικῆς. Καὶ γὰρ ἡ φύσις
[9, 3]	καὶ εἰ κινηθῆναι ἢ κινῆσαι	ἢ	στῆναι ἢ στῆσαι ἢ εἶναι
[9, 3]	κινηθῆναι ἢ κινῆσαι ἢ στῆναι	ἢ	στῆσαι ἢ εἶναι ἢ γίγνεσθαι
[9, 5]	βούληται ἢ ἐπιθυμῇ ποιεῖν δύο	ἢ	τὰ ἐναντία, οὐ ποιήσει· οὐ
[9, 10]	ἔψευσται δὲ ὁ ἐναντίως (ἔχων	ἢ	τὰ πράγματα, πότ' ἔστιν ἢ
[9, 10]	κατὰ δύναμιν ἢ ἐνέργειαν τούτων	ἢ	τἀναντία, (τὸ δὲ κυριώτατα ὂν
[9, 10]	ἄρτιον ἀριθμὸν πρῶτον εἶναι μηθένα,	ἢ	τινὰς μὲν τινὰς δ' οὔ·
[9, 10]	ὥσπερ τὸ λευκὸν τὸ ξύλον	ἢ	τὸ ἀσύμμετρον τὴν διάμετρον· οὐδὲ
[9, 1]	μόνον ποιῆσαι ἢ τοῦ παθεῖν	ἢ	τοῦ καλῶς, ὥστε καὶ ἐν
[9, 1]	Πάλιν δ' αὗται δυνάμεις λέγονται	ἢ	τοῦ μόνον ποιῆσαι ἢ τοῦ
[9, 1]	λέγονται ἢ τοῦ μόνον ποιῆσαι	ἢ	τοῦ παθεῖν ἢ τοῦ καλῶς,
[9, 8]	μὴ εἶναι φθαρτόν, ἢ ἁπλῶς	ἢ	τοῦτο αὐτὸ ὃ λέγεται (ἐνδέχεσθαι
[9, 6]	κινεῖσθαι ὑπ' ἄλλου ἢ ἁπλῶς	ἢ	τρόπον τινά, ἀλλὰ (καὶ ἑτέρως,
[9, 6]	ἐνεργείᾳ οὐ πάντα ὁμοίως ἀλλ'	ἢ	τῷ ἀνάλογον, ὡς τοῦτο ἐν
[9, 3]	γὰρ λήθῃ ἢ πάθει τινὶ	ἢ	χρόνῳ· οὐ γὰρ δὴ τοῦ
[9, 10]	ἀλλ' ἔστι τὸ μὲν ἀληθὲς	ἢ	ψεῦδος, τὸ μὲν θιγεῖν καὶ
[9, 10]	οὐκ ἔστι τὸ ἀληθὲς λεγόμενον	ἢ	ψεῦδος; Τοῦτο γὰρ σκεπτέον τί
[9, 10]	(τὸ δὲ κυριώτατα ὂν ἀληθὲς	ἢ	ψεῦδος, τοῦτο δ' ἐπὶ τῶν
[9, 10]	δὲ οὒ οἰήσεται, ἀλλ' ἀληθεύσει	ἢ	ψεύσεται ὡς ἀεὶ οὕτως ἔχοντος.
[9, 8]	οὗτοι δὲ οὐχὶ θεωροῦσιν ἀλλ'	ἢ	ὡδί, ἢ ὅτι οὐδὲν δέονται
[9, 1]	ὅλως ἢ ὅτε πέφυκεν, καὶ	ἢ	ὡδί, οἷον παντελῶς, ἢ κἂν
[9, 10]	ἔτι ὑπάρξει καὶ ἐπ' ἐκείνων.	Ἢ	ὥσπερ οὐδὲ τὸ ἀληθὲς ἐπὶ
[9, 4]	ἐχόντων (τῶν Α Β μὴ	ᾖ	δυνατὸν τὸ Β οὕτως, οὐδὲ
[9, 6]	τὸν μὴ θεωροῦντα, ἂν δυνατὸς	ᾖ	θεωρῆσαι· (τὸ δὲ ἐνεργείᾳ. Δῆλον
[9, 4]	τὸ δεύτερον ἄρα. Ἂν ἄρα	ᾖ	τὸ Α δυνατόν, καὶ τὸ
[9, 4]	Α δυνατόν, τοῦτο σημαίνει, ἐὰν	ᾖ	τὸ Α καὶ ὅτε καὶ
[9, 7]	ἤδη διὰ τῆς αὑτοῦ ἀρχῆς	ᾖ	τοιοῦτον, ἤδη τοῦτο δυνάμει· ἐκεῖνο
[9, 8]	εἶδος· ὅταν δέ γε ἐνεργείᾳ	ᾖ,	τότε ἐν τῷ εἴδει ἐστίν.
[9, 10]	μὴ εἶναι δὲ (ἐὰν διῃρημένον	ᾖ,	ὥσπερ τὸ λευκὸν τὸ ξύλον
[9, 1]	γὰρ καὶ οὐκ ἄλλο. Καὶ	ἡ	ἀδυναμία καὶ τὸ ἀδύνατον (ἡ
[9, 9]	δύνασθαι ὁμοίως ἀμφότερον ἢ οὐδέτερον·	(ἡ	ἄρα ἐνέργεια βελτίων. Ἀνάγκη δὲ
[9, 7]	τῶν ἄλλων ὡσαύτως ὅσων ἔξωθεν	ἡ	ἀρχὴ τῆς γενέσεως. Καὶ ὅσων
[9, 9]	καὶ τὸ νοσεῖν, καὶ ἅμα·	ἡ	αὐτὴ γὰρ δύναμις τοῦ ὑγιαίνειν
[9, 10]	περὶ μὲν οὖν τὰ ἐνδεχόμενα	ἡ	αὐτὴ γίγνεται ψευδὴς καὶ ἀληθὴς
[9, 8]	μᾶλλον τέλος τῆς δυνάμεώς ἐστιν·	ἡ	γὰρ οἰκοδόμησις ἐν τῷ οἰκοδομουμένῳ,
[9, 8]	εἶναι τὴν συνέχειαν τῆς κινήσεως·	ἡ	γὰρ οὐσία ὕλη καὶ δύναμις
[9, 2]	καὶ ἀποφορᾷ δηλοῖ τὸ ἐναντίον·	ἡ	γὰρ στέρησις (ἡ πρώτη τὸ
[9, 8]	ἕνεκα, τοῦ τέλους δὲ ἕνεκα	ἡ	γένεσις) τέλος δ' ἡ ἐνέργεια,
[9, 7]	τοῦτο πρώτη ὕλη· οἷον εἰ	ἡ	γῆ ἀερίνη, ὁ δ' ἀὴρ
[9, 7]	διοριστέον· οὐ γὰρ ὁποτεοῦν. (Οἷον	ἡ	γῆ ἆρ' ἐστὶ δυνάμει ἄνθρωπος;
[9, 7]	ξύλον γῆ ἀλλὰ γήϊνον, πάλιν	ἡ	γῆ εἰ οὕτως μὴ ἄλλο
[9, 7]	δὲ ἑτέρας ἀρχῆς δεῖται, ὥσπερ	ἡ	γῆ οὔπω ἀνδριὰς δυνάμει (μεταβαλοῦσα
[9, 1]	ἡ μὲν ἐν τῷ θερμαντικῷ	ἡ	δ' ἐν τῷ οἰκοδομικῷ· διὸ
[9, 1]	δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων)	ἡ	δ' ἐν τῷ ποιοῦντι, οἷον
[9, 1]	ὑπ' ἄλλου ἢ ᾗ ἄλλο·	ἡ	δ' ἕξις ἀπαθείας τῆς ἐπὶ
[9, 2]	οὐκ ἐγγίγνεται ἐν τῷ αὐτῷ,	ἡ	δ' ἐπιστήμη δύναμις τῷ λόγον
[9, 8]	κἀκεῖνος. Τὸ γὰρ ἔργον τέλος,	ἡ	δὲ ἐνέργεια τὸ ἔργον, διὸ
[9, 2]	τὸ θερμὸν τοῦ θερμαίνειν μόνον	ἡ	δὲ ἰατρικὴ νόσου καὶ ὑγιείας.
[9, 1]	τὸ αὐτὸ πᾶσα δύναμις ἀδυναμίᾳ.	Ἡ	δὲ στέρησις λέγεται πολλαχῶς· καὶ
[9, 9]	ἁμάρτημα οὔτε διεφθαρμένον (καὶ γὰρ	ἡ	διαφθορὰ τῶν κακῶν ἐστίν) Εὑρίσκεται
[9, 5]	οὐδ' ἔστι τοῦ ἅμα ποιεῖν	ἡ	δύναμις, ἐπεὶ ὧν ἐστὶν οὕτως
[9, 9]	νόησις ἐνέργεια· ὥστ' ἐξ ἐνεργείας	ἡ	δύναμις, καὶ διὰ τοῦτο ποιοῦντες
[9, 1]	νῦν· (ἐπὶ πλέον γάρ ἐστιν	ἡ	δύναμις καὶ ἡ ἐνέργεια τῶν
[9, 1]	Ὅτι μὲν οὖν λέγεται (πολλαχῶς	ἡ	δύναμις καὶ τὸ δύνασθαι, διώρισται
[9, 8]	ἡ ἐνέργεια, καὶ τούτου χάριν	ἡ	δύναμις (λαμβάνεται. Οὐ γὰρ ἵνα
[9, 9]	ἥ τε βάσις δύο καὶ	ἡ	ἐκ μέσου ἐπισταθεῖσα ὀρθή, ἰδόντι
[9, 1]	γὰρ τοῦ παθεῖν ἐστὶ δύναμις,	ἡ	ἐν αὐτῷ τῷ πάσχοντι ἀρχὴ
[9, 6]	τῆς διαφορᾶς (θατέρῳ μορίῳ ἔστω	ἡ	ἐνέργεια ἀφωρισμένη θατέρῳ δὲ τὸ
[9, 9]	καὶ τιμιωτέρα τῆς σπουδαίας (δυνάμεως	ἡ	ἐνέργεια, ἐκ τῶνδε δῆλον. Ὅσα
[9, 8]	χρῆσιν τὸ γιγνόμενον, τούτων μὲν	ἡ	ἐνέργεια ἐν τῷ ποιουμένῳ ἐστίν
[9, 9]	ποιοῦντες γιγνώσκουσιν (ὕστερον γὰρ γενέσει	ἡ	ἐνέργεια ἡ κατ' ἀριθμόν) ~Ἐπεὶ
[9, 8]	τούτων. Ὅτι μὲν οὖν πρότερον	ἡ	ἐνέργεια καὶ δυνάμεως καὶ πάσης
[9, 8]	δὴ τῆς τοιαύτης προτέρα ἐστὶν	ἡ	ἐνέργεια καὶ λόγῳ καὶ τῇ
[9, 8]	καὶ ταύτῃ γε δῆλον ὅτι	ἡ	ἐνέργεια καὶ οὕτω προτέρα τῆς
[9, 6]	ἐνεργείας διορίσωμεν τί τέ ἐστιν	ἡ	ἐνέργεια καὶ ποῖόν τι. Καὶ
[9, 8]	ἕνεκα ἡ γένεσις) τέλος δ'	ἡ	ἐνέργεια, καὶ τούτου χάριν ἡ
[9, 3]	τῶν κινήσεων μάλιστα· δοκεῖ γὰρ	ἡ	ἐνέργεια μάλιστα ἡ κίνησις εἶναι,
[9, 8]	τὴν ἐνέργειαν, ἐν αὐτοῖς ὑπάρχει	ἡ	ἐνέργεια (οἷον ἡ ὅρασις ἐν
[9, 3]	δυνατὸν τοῦτο ᾧ ἐὰν ὑπάρξῃ	(ἡ	ἐνέργεια οὗ λέγεται ἔχειν τὴν
[9, 3]	μὴ γίγνεσθαι, ὁμοίως. (Ἐλήλυθε δ'	ἡ	ἐνέργεια τοὔνομα, ἡ πρὸς τὴν
[9, 1]	γάρ ἐστιν ἡ δύναμις καὶ	ἡ	ἐνέργεια τῶν μόνον λεγομένων κατὰ
[9, 8]	ἔσται Ἑρμῆς· ἄδηλος γὰρ καὶ	ἡ	ἐπιστήμη εἰ ἔσω ἢ ἔξω,
[9, 8]	τις τὴν ἐπιστήμην ποιήσει οὗ	ἡ	ἐπιστήμη· ὁ γὰρ μανθάνων οὐκ
[9, 2]	Αἴτιον δὲ ὅτι λόγος ἐστὶν	ἡ	ἐπιστήμη, ὁ δὲ λόγος ὁ
[9, 8]	ἐν τῇ ψυχῇ, διὸ καὶ	ἡ	εὐδαιμονία· (ζωὴ γὰρ ποιά τίς
[9, 8]	θεωρία ἐν τῷ θεωροῦντι καὶ	ἡ	ζωὴ ἐν τῇ ψυχῇ, διὸ
[9, 8]	ὅρασις ἐν τῷ ὁρῶντι καὶ	ἡ	θεωρία ἐν τῷ θεωροῦντι καὶ
[9, 9]	(ὕστερον γὰρ γενέσει ἡ ἐνέργεια	ἡ	κατ' ἀριθμόν) ~Ἐπεὶ δὲ τὸ
[9, 3]	δοκεῖ γὰρ ἡ ἐνέργεια μάλιστα	ἡ	κίνησις εἶναι, διὸ καὶ τοῖς
[9, 8]	ἐπὶ τῶν ἄλλων, καὶ ὅλως	ἡ	κίνησις ἐν τῷ κινουμένῳ) ὅσων
[9, 6]	κινήσει, μὴ ὑπάρχοντα ὧν ἕνεκα	ἡ	κίνησις, οὐκ ἔστι ταῦτα πρᾶξις
[9, 8]	ἀντιφάσεως αὐτοῖς, οἷον τοῖς φθαρτοῖς,	ἡ	κίνησις, ὥστε ἐπίπονον εἶναι τὴν
[9, 1]	αὐτοῦ) ἔστι δὲ ὡς ἄλλη.	Ἡ	μὲν γὰρ ἐν τῷ πάσχοντι
[9, 1]	ἐν ἄλλῳ ἢ ᾗ ἄλλο.	Ἡ	μὲν γὰρ τοῦ παθεῖν ἐστὶ
[9, 10]	ἄγνοια, οὐχ οἵα ἡ τυφλότης·	ἡ	μὲν γὰρ τυφλότης ἐστὶν ὡς
[9, 1]	τὸ θερμὸν καὶ ἡ οἰκοδομική,	ἡ	μὲν ἐν τῷ θερμαντικῷ ἡ
[9, 9]	ἀγόμενα εὑρίσκεται· αἴτιον δὲ ὅτι	ἡ	νόησις ἐνέργεια· ὥστ' ἐξ ἐνεργείας
[9, 1]	ποιοῦντι, οἷον τὸ θερμὸν καὶ	ἡ	οἰκοδομική, ἡ μὲν ἐν τῷ
[9, 8]	αὐτοῖς ὑπάρχει ἡ ἐνέργεια (οἷον	ἡ	ὅρασις ἐν τῷ ὁρῶντι καὶ
[9, 8]	ἔσχατον ἡ χρῆσις (οἷον ὄψεως	ἡ	ὅρασις, καὶ οὐθὲν γίγνεται (παρὰ
[9, 8]	τίς ἐστιν) Ὥστε φανερὸν ὅτι	ἡ	οὐσία καὶ τὸ εἶδος ἐνέργειά
[9, 9]	δύο ὀρθαῖς. Εἰ οὖν ἀνῆκτο	ἡ	παρὰ τὴν πλευράν, ἰδόντι ἂν
[9, 6]	ἐκείνη ἐνυπάρχει τὸ τέλος καὶ	ἡ	πρᾶξις. Οἷον ὁρᾷ ἅμα καὶ
[9, 3]	(Ἐλήλυθε δ' ἡ ἐνέργεια τοὔνομα,	ἡ	πρὸς τὴν ἐντελέχειαν συντιθεμένη, καὶ
[9, 2]	τὸ ἐναντίον· ἡ γὰρ στέρησις	(ἡ	πρώτη τὸ ἐναντίον, αὕτη δὲ
[9, 1]	ἡ ἀδυναμία καὶ τὸ ἀδύνατον	(ἡ	τῇ τοιαύτῃ δυνάμει ἐναντία στέρησίς
[9, 2]	μὲν τοῦ εὖ δυνάμει ἀκολουθεῖ	ἡ	τοῦ μόνον ποιῆσαι ἢ παθεῖν
[9, 10]	ἀπάτη, ἀλλὰ ἄγνοια, οὐχ οἵα	ἡ	τυφλότης· ἡ μὲν γὰρ τυφλότης
[9, 8]	ὅτι οὐδὲν δέονται θεωρεῖν. Ἔτι	ἡ	ὕλη ἔστι δυνάμει ὅτι ἔλθοι
[9, 8]	τοῦ ὁρῶντος πρότερον τῷ χρόνῳ	ἡ	ὕλη καὶ τὸ σπέρμα καὶ
[9, 8]	οἰκοδόμησις ἐν τῷ οἰκοδομουμένῳ καὶ	ἡ	ὕφανσις ἐν τῷ ὑφαινομένῳ, ὁμοίως
[9, 8]	κινητικῆς ἢ στατικῆς. Καὶ γὰρ	ἡ	φύσις ἐν ταὐτῷ γίγνεται· ἐν
[9, 8]	οἴονται τὸ τέλος ἀποδεδωκέναι, καὶ	ἡ	φύσις ὁμοίως. Εἰ γὰρ μὴ
[9, 8]	δ' ἐστὶ τῶν μὲν ἔσχατον	ἡ	χρῆσις (οἷον ὄψεως ἡ ὅρασις,
[9, 2]	δύναμις τῷ λόγον ἔχειν, καὶ	ἡ	ψυχὴ κινήσεως ἔχει ἀρχήν, τὸ
[9, 1]	καὶ πρὸς πρώτην μίαν λέγονται,	ἥ	ἐστιν ἀρχὴ μεταβολῆς ἐν ἄλλῳ
[9, 9]	διὰ τί; Ἐὰν ἴσαι τρεῖς,	ἥ	τε βάσις δύο καὶ ἡ
[9, 8]	ἐν τῷ ποιουμένῳ ἐστίν (οἷον	ἥ	τε οἰκοδόμησις ἐν τῷ οἰκοδομουμένῳ
[9, 2]	ὁμοίως δέ, καὶ ἐν ψυχῇ	ἣ	ἔχει κινήσεως ἀρχήν· ὥστε ἄμφω
[9, 8]	δυνάμεως οὐ μόνον τῆς ὡρισμένης	ἣ	λέγεται ἀρχὴ μεταβλητικὴ ἐν ἄλλῳ
[9, 1]	ἐντελεχείας, καὶ πρῶτον περὶ δυνάμεως	ἣ	λέγεται μὲν μάλιστα κυρίως, οὐ
[9, 8]	ἀρχὴ μεταβλητικὴ ἐν ἄλλῳ ἢ	ᾗ	ἄλλο, ἀλλ' ὅλως πάσης ἀρχῆς
[9, 1]	μεταβολῆς παθητικῆς ὑπ' ἄλλου ἢ	ᾗ	ἄλλο· ἡ δ' ἕξις ἀπαθείας
[9, 1]	ἀρχὴ μεταβολῆς ἐν ἄλλῳ ἢ	ᾗ	ἄλλο. Ἡ μὲν γὰρ τοῦ
[9, 2]	μεταβλητικαί εἰσιν ἐν ἄλλῳ ἢ	ᾗ	ἄλλο. Καὶ αἱ μὲν (μετὰ
[9, 1]	φθορᾶς τῆς ὑπ' ἄλλου ἢ	ᾗ	ἄλλο ὑπ' ἀρχῆς (μεταβλητικῆς. Ἐν
[9, 8]	ἐν ἄλλῳ ἀλλ' ἐν αὐτῷ	ᾗ	αὐτό. Πάσης δὴ τῆς τοιαύτης
[9, 1]	δ' ἐν τῷ οἰκοδομικῷ· διὸ	ᾗ	συμπέφυκεν, οὐθὲν πάσχει αὐτὸ ὑφ'
[9, 7]	Ἢ οὔ, ἀλλὰ μᾶλλον ὅταν	ἤδη	γένηται σπέρμα, καὶ οὐδὲ τότε
[9, 7]	ἄλλῳ καὶ μεταβάλλειν) ὅταν δ'	ἤδη	διὰ τῆς αὑτοῦ ἀρχῆς ᾖ
[9, 8]	πρώτου· τὸ δὲ κινοῦν ἐνεργείᾳ	ἤδη	ἔστιν. Εἴρηται δὲ ἐν τοῖς
[9, 8]	ἄνθρωπος σπέρματος· τὸ μὲν γὰρ	ἤδη	ἔχει τὸ εἶδος τὸ δ'
[9, 8]	τοῦδε μὲν τοῦ ἀνθρώπου τοῦ	(ἤδη	ὄντος κατ' ἐνέργειαν καὶ τοῦ
[9, 7]	τῆς αὑτοῦ ἀρχῆς ᾖ τοιοῦτον,	ἤδη	τοῦτο δυνάμει· ἐκεῖνο δὲ ἑτέρας
[9, 8]	κωλύει ὑπάρχειν) διὸ ἀεὶ ἐνεργεῖ	ἥλιος	καὶ ἄστρα καὶ ὅλος ὁ
[9, 10]	λέγομεν. Οὐ γὰρ διὰ τὸ	ἡμᾶς	οἴεσθαι ἀληθῶς σε λευκὸν εἶναι
[9, 10]	διὰ τὸ σὲ εἶναι λευκὸν	ἡμεῖς	οἱ φάντες τοῦτο ἀληθεύομεν. Εἰ
[9, 3]	αὐτοὶ (τυφλοὶ ἔσονται πολλάκις τῆς	ἡμέρας,	καὶ κωφοί. Ἔτι εἰ ἀδύνατον
[9, 9]	εὐθὺς δῆλον διὰ τί. Ἐν	ἡμικυκλίῳ	ὀρθὴ καθόλου διὰ τί; Ἐὰν
[9, 1]	δύναμις καὶ τὸ δύνασθαι, διώρισται	ἡμῖν	ἐν ἄλλοις· τούτων δ' ὅσαι
[9, 6]	τούτων καὶ τῶν τοιούτων δῆλον	ἡμῖν	ἔστω. ~Πότε δὲ δυνάμει ἔστιν
[9, 6]	καὶ ἐν τῇ ὅλῃ τὴν	ἡμίσειαν,	ὅτι ἀφαιρεθείη ἄν, καὶ ἐπιστήμονα
[9, 4]	γε Β (ἀνάγκη εἶναι. Ἀλλ'	ἦν	ἀδύνατον. Ἔστω δὴ ἀδύνατον. Εἰ
[9, 4]	καὶ τὸ Α εἶναι. Ἀλλ'	ἦν	ἄρα τὸ πρῶτον ἀδύνατον· καὶ
[9, 9]	διαιροῦντες γὰρ εὑρίσκουσιν. Εἰ δ'	ἦν	διῃρημένα, φανερὰ ἂν ἦν· νῦν
[9, 4]	Α καὶ ὅτε καὶ ὡς	ἦν	δυνατὸν (εἶναι, κἀκεῖνο τότε καὶ
[9, 9]	παρὰ τὴν πλευράν, ἰδόντι ἂν	ἦν	εὐθὺς δῆλον διὰ τί. Ἐν
[9, 9]	δ' ἦν διῃρημένα, φανερὰ ἂν	ἦν·	νῦν δ' ἐνυπάρχει δυνάμει. Διὰ
[9, 8]	ταῦτα μὴ ἦν, οὐθὲν ἂν	ἦν)	(οὐδὲ δὴ κίνησις, εἴ τίς
[9, 8]	πρῶτα· εἰ γὰρ ταῦτα μὴ	ἦν,	οὐθὲν ἂν ἦν) (οὐδὲ δὴ
[9, 9]	τοῦ ὑγιαίνειν καὶ κάμνειν, καὶ	ἠρεμεῖν	καὶ κινεῖσθαι, καὶ οἰκοδομεῖν καὶ
[9, 8]	παρὰ τὴν οἰκοδόμησιν) ὅμως οὐθὲν	ἧττον	ἔνθα μὲν τέλος, ἔνθα δὲ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/12/2009