Livre, Chap.
[9, 5]	τῆς τοῦ αὐλεῖν, τῶν δὲ	μαθήσει	οἷον τῆς τῶν τεχνῶν, τὰς
[9, 6]	Πᾶσα γὰρ κίνησις ἀτελής, ἰσχνασία	μάθησις	βάδισις οἰκοδόμησις· (αὗται δὴ κινήσεις,
[9, 3]	τὰς τοιαύτας ἔχειν τέχνας μὴ	μαθόντα	ποτὲ καὶ λαβόντα, (καὶ μὴ
[9, 3]	τὰ ἄλλα ἐκ τῶν κινήσεων	μάλιστα·	δοκεῖ γὰρ ἡ ἐνέργεια μάλιστα
[9, 3]	μάλιστα· δοκεῖ γὰρ ἡ ἐνέργεια	μάλιστα	ἡ κίνησις εἶναι, διὸ καὶ
[9, 1]	περὶ δυνάμεως ἣ λέγεται μὲν	μάλιστα	κυρίως, οὐ μὴν χρησιμωτάτη γέ
[9, 8]	ἢ κίνησις· (ταῦτα γὰρ ἐνέργειαι	μᾶλλον,	ἐκεῖναι δὲ δυνάμεις τούτων. Ὅτι
[9, 8]	τοῖς λόγοις τὰς ἰδέας, πολὺ	μᾶλλον	ἐπιστῆμον ἄν τι εἴη ἢ
[9, 7]	δυνάμει ἄνθρωπος; Ἢ οὔ, ἀλλὰ	μᾶλλον	ὅταν ἤδη γένηται σπέρμα, καὶ
[9, 8]	ἔνθα μὲν τέλος, ἔνθα δὲ	μᾶλλον	τέλος τῆς δυνάμεώς ἐστιν· ἡ
[9, 2]	ἔστι δ' ὡς (τοῦ ὑπάρχοντος	μᾶλλον,	ὥστ' ἀνάγκη καὶ τὰς τοιαύτας
[9, 6]	νοεῖ καὶ νενόηκεν, ἀλλ' οὐ	μανθάνει	καὶ μεμάθηκεν (οὐδ' ὑγιάζεται καὶ
[9, 8]	ὁ γὰρ μανθάνων κιθαρίζειν κιθαρίζων	μανθάνει	κιθαρίζειν, ὁμοίως δὲ καὶ οἱ
[9, 8]	περὶ κινήσεως τοῦτο) (καὶ τὸν	μανθάνοντα	ἀνάγκη ἔχειν τι τῆς ἐπιστήμης
[9, 8]	κιθαριστὴν μηθὲν κιθαρίσαντα· ὁ γὰρ	μανθάνων	κιθαρίζειν κιθαρίζων μανθάνει κιθαρίζειν, ὁμοίως
[9, 8]	οὗ ἡ ἐπιστήμη· ὁ γὰρ	μανθάνων	οὐκ ἔχει. (Ἀλλὰ διὰ τὸ
[9, 3]	τινες οἵ φασιν, οἷον οἱ	Μεγαρικοί,	ὅταν ἐνεργῇ (μόνον δύνασθαι, ὅταν
[9, 8]	θεωρητικὴν ἔχωσιν, εἰ μὴ οἱ	μελετῶντες·	οὗτοι δὲ οὐχὶ θεωροῦσιν ἀλλ'
[9, 6]	νενόηκεν, ἀλλ' οὐ μανθάνει καὶ	μεμάθηκεν	(οὐδ' ὑγιάζεται καὶ ὑγίασται· εὖ
[9, 10]	τοῦτο ἀληθεύομεν. Εἰ δὴ τὰ	μὲν	ἀεὶ σύγκειται καὶ ἀδύνατα διαιρεθῆναι,
[9, 10]	τὸ εἶναι, ἀλλ' ἔστι τὸ	μὲν	ἀληθὲς ἢ ψεῦδος, τὸ μὲν
[9, 10]	ἄλλως ἔχειν οὐ γίγνεται ὁτὲ	(μὲν	ἀληθὲς ὁτὲ δὲ ψεῦδος, ἀλλ'
[9, 10]	ὁ αὐτός, καὶ ἐνδέχεται ὁτὲ	μὲν	ἀληθεύειν ὁτὲ δὲ ψεύδεσθαι· περὶ
[9, 5]	καὶ αἱ δυνάμεις ἄλογοι, κἀκείνας	μὲν	ἀνάγκη ἐν ἐμψύχῳ (εἶναι ταύτας
[9, 5]	οἷον τῆς τῶν τεχνῶν, τὰς	μὲν	ἀνάγκη προενεργήσαντας ἔχειν, ὅσαι ἔθει
[9, 7]	(ὑγιαῖνον δυνάμει. Ὅρος δὲ τοῦ	μὲν	ἀπὸ διανοίας ἐντελεχείᾳ γιγνομένου ἐκ
[9, 8]	Ἀλλὰ μὴν καὶ κυριωτέρως· τὰ	μὲν	γὰρ ἀΐδια πρότερα τῇ οὐσίᾳ
[9, 1]	ἔστι δὲ ὡς ἄλλη. Ἡ	μὲν	γὰρ ἐν τῷ πάσχοντι (διὰ
[9, 6]	καὶ βαδίζοντι καὶ ὁρωμένῳ. Ταῦτα	μὲν	γὰρ ἐνδέχεται καὶ ἁπλῶς ἀληθεύεσθαί
[9, 8]	παιδὸς καὶ ἄνθρωπος σπέρματος· τὸ	μὲν	γὰρ ἤδη ἔχει τὸ εἶδος
[9, 1]	ἄλλο ὑπ' ἄλλου· τὸ λιπαρὸν	μὲν	(γὰρ καυστὸν τὸ δ' ὑπεῖκον
[9, 8]	ἅμα τῆς ἀντιφάσεώς ἐστιν· τὸ	μὲν	γὰρ μὴ δυνατὸν ὑπάρχειν οὐκ
[9, 6]	καὶ ἁπλῶς ἀληθεύεσθαί ποτε (τὸ	μὲν	γὰρ ὁρώμενον ὅτι ὁρᾶται, τὸ
[9, 5]	ἐκείνας δ' οὐκ ἀνάγκη· αὗται	μὲν	γὰρ πᾶσαι μία ἑνὸς ποιητική,
[9, 1]	ἄλλῳ ἢ ᾗ ἄλλο. Ἡ	μὲν	γὰρ τοῦ παθεῖν ἐστὶ δύναμις,
[9, 10]	οὐχ οἵα ἡ τυφλότης· ἡ	μὲν	γὰρ τυφλότης ἐστὶν ὡς ἂν
[9, 6]	τῷδε ἢ πρὸς τόδε· τὰ	μὲν	γὰρ ὡς κίνησις πρὸς δύναμιν
[9, 4]	ἢ γεγονέναι ὃ οὐκ ἔστι	μὲν	δυνατὸν δέ, ὅτι οὐθὲν ἔσται
[9, 10]	μεταβάλλειν οἴεται, οὐκ οἰήσεται ποτὲ	μὲν	δύο ὀρθὰς ἔχειν ποτὲ δὲ
[9, 10]	τὰ δ' ἐνδέχεται τἀναντία, τὸ	μὲν	εἶναί ἐστι τὸ συγκεῖσθαι καὶ
[9, 2]	ταῦτα λέγομεν. ~Ἐπεὶ δ' αἱ	μὲν	ἐν τοῖς ἀψύχοις ἐνυπάρχουσιν ἀρχαὶ
[9, 1]	θερμὸν καὶ ἡ οἰκοδομική, ἡ	μὲν	ἐν τῷ θερμαντικῷ ἡ δ'
[9, 2]	ὅτι καὶ τῶν δυνάμεων αἱ	μὲν	ἔσονται ἄλογοι αἱ δὲ μετὰ
[9, 8]	καὶ τὸ ὁρατικόν, ἃ δυνάμει	μέν	ἐστιν ἄνθρωπος καὶ σῖτος καὶ
[9, 10]	τὸ ὡς τὸ ψεῦδος, ἓν	μέν	ἐστιν, εἰ σύγκειται, ἀληθές, τὸ
[9, 8]	ἐντελέχειαν. Ἐπεὶ δ' ἐστὶ τῶν	μὲν	ἔσχατον ἡ χρῆσις (οἷον ὄψεως
[9, 8]	τὴν χρῆσιν τὸ γιγνόμενον, τούτων	μὲν	ἡ ἐνέργεια ἐν τῷ ποιουμένῳ
[9, 10]	μὲν ἀληθὲς ἢ ψεῦδος, τὸ	μὲν	θιγεῖν καὶ φάναι ἀληθές (οὐ
[9, 2]	τῶν ἐναντίων, εἶναι δὲ τοῦ	μὲν	καθ' αὑτὰς τοῦ δὲ μὴ
[9, 2]	καὶ γὰρ ὁ λόγος τοῦ	μὲν	καθ' αὑτὸ τοῦ δὲ τρόπον
[9, 5]	ἐν τῷ διορισμῷ, καὶ τὰ	μὲν	κατὰ λόγον δύναται κινεῖν καὶ
[9, 10]	καὶ τὸ μὴ ὂν τὸ	μὲν	κατὰ (τὰ σχήματα τῶν κατηγοριῶν,
[9, 6]	καὶ ἔζηκεν. Τούτων δὴ τὰς	μὲν	κινήσεις λέγειν, τὰς δ' ἐνεργείας.
[9, 1]	πρῶτον περὶ δυνάμεως ἣ λέγεται	μὲν	μάλιστα κυρίως, οὐ μὴν χρησιμωτάτη
[9, 2]	ἢ ᾗ ἄλλο. Καὶ αἱ	μὲν	(μετὰ λόγου πᾶσαι τῶν ἐναντίων
[9, 10]	συγκεῖσθαι ἢ διῃρῆσθαι, ὥστε ἀληθεύει	μὲν	ὁ τὸ διῃρημένον οἰόμενος διῃρῆσθαι
[9, 1]	ἐν ἄλλοις· τούτων δ' ὅσαι	μὲν	ὁμωνύμως λέγονται δυνάμεις ἀφείσθωσαν (ἔνιαι
[9, 10]	γάρ ἐστι σύνθετον, ὥστε εἶναι	μὲν	ὅταν συγκέηται, μὴ εἶναι δὲ
[9, 8]	μὴν καὶ οὐσίᾳ γε, πρῶτον	μὲν	ὅτι τὰ τῇ γενέσει (ὕστερα
[9, 4]	γάρ σε ἑστάναι νῦν ψεῦδος	μέν,	οὐκ ἀδύνατον δέ. Ἅμα δὲ
[9, 9]	(καὶ οἰκοδομεῖσθαι καὶ καταπίπτειν. Τὸ	μὲν	οὖν δύνασθαι τἀναντία ἅμα ὑπάρχει·
[9, 6]	(λέγω, ἐκείνην δὲ κίνησιν. Τὸ	μὲν	οὖν ἐνεργείᾳ τί τέ ἐστι
[9, 8]	καὶ ἔστι τῇ οἰκίᾳ. (Ὅσων	μὲν	οὖν ἕτερόν τί ἐστι παρὰ
[9, 1]	καὶ περὶ τῶν ἄλλων. Ὅτι	μὲν	οὖν λέγεται (πολλαχῶς ἡ δύναμις
[9, 7]	πάθη· (ἄμφω γὰρ ἀόριστα. Πότε	μὲν	οὖν λεκτέον δυνάμει καὶ πότε
[9, 8]	δὲ ὡς οὔ. Τῷ λόγῳ	μὲν	οὖν ὅτι προτέρα, δῆλον (τῷ
[9, 7]	κινούμενον, ὡς τὸ ἐκείνινον) ὅσα	μὲν	οὖν οὕτω, τὸ ἔσχατον οὐσία·
[9, 8]	ἐκεῖναι δὲ δυνάμεις τούτων. Ὅτι	μὲν	οὖν πρότερον ἡ ἐνέργεια καὶ
[9, 10]	συγκεῖσθαι ἀλλὰ πλείω εἶναι· περὶ	μὲν	οὖν τὰ ἐνδεχόμενα ἡ αὐτὴ
[9, 6]	καὶ νοεῖ καὶ νενόηκεν. Τὴν	μὲν	οὖν τοιαύτην ἐνέργειαν (λέγω, ἐκείνην
[9, 1]	~(Περὶ	μὲν	οὖν τοῦ πρώτως ὄντος καὶ
[9, 2]	(ἄμφω. Λόγος γάρ ἐστιν ἀμφοῖν	μέν,	οὐχ ὁμοίως δέ, καὶ ἐν
[9, 6]	τὸ ὁρῶν πρὸς τὸ μῦον	μὲν	ὄψιν δὲ ἔχον, καὶ τὸ
[9, 5]	καὶ τὸ παθητικὸν πλησιάζωσι, τὸ	μὲν	ποιεῖν τὸ δὲ πάσχειν, ἐκείνας
[9, 5]	δὲ τῶν δυνάμεων οὐσῶν τῶν	μὲν	συγγενῶν οἷον τῶν αἰσθήσεων, τῶν
[9, 8]	οἰκοδόμησιν) ὅμως οὐθὲν ἧττον ἔνθα	μὲν	τέλος, ἔνθα δὲ μᾶλλον τέλος
[9, 10]	(μεταβάλλοι γὰρ ἄν) ἀλλὰ τὶ	μὲν	τὶ δ' οὔ, οἷον ἄρτιον
[9, 3]	ζητοῦσιν ἀναιρεῖν) ὥστε ἐνδέχεται δυνατὸν	μέν	τι εἶναι μὴ εἶναι δέ,
[9, 10]	(τοῦτο· οὐ γὰρ ἔτι τινὰ	μὲν	τινὰ δὲ οὒ οἰήσεται, ἀλλ'
[9, 10]	πρῶτον εἶναι μηθένα, ἢ τινὰς	μὲν	τινὰς δ' οὔ· ἀριθμῷ δὲ
[9, 1]	δὲ λέγεται τὸ ὂν τὸ	μὲν	τὸ τὶ ἢ ποιὸν ἢ
[9, 4]	εἶναι τὸ εἰπεῖν ὅτι δυνατὸν	μὲν	(τοδί, οὐκ ἔσται δέ, ὥστε
[9, 5]	ταύτας δὲ ἐν ἀμφοῖν, τὰς	μὲν	τοιαύτας δυνάμεις ἀνάγκη, ὅταν ὡς
[9, 8]	Λέγω δὲ τοῦτο ὅτι τοῦδε	μὲν	τοῦ ἀνθρώπου τοῦ (ἤδη ὄντος
[9, 7]	καὶ ὕλη κιβωτίου αὕτη, ἁπλῶς	μὲν	τοῦ ἁπλῶς τουδὶ δὲ τοδὶ
[9, 2]	Φανερὸν δὲ καὶ ὅτι (τῇ	μὲν	τοῦ εὖ δυνάμει ἀκολουθεῖ ἡ
[9, 2]	καὶ τὰς τοιαύτας ἐπιστήμας εἶναι	μὲν	τῶν ἐναντίων, εἶναι δὲ τοῦ
[9, 2]	ψυχὴ κινήσεως ἔχει ἀρχήν, τὸ	μὲν	ὑγιεινὸν ὑγίειαν μόνον ποιεῖ καὶ
[9, 1]	λόγοι. Φανερὸν οὖν ὅτι ἔστι	μὲν	ὡς μία δύναμις (τοῦ ποιεῖν
[9, 8]	τῇ οὐσίᾳ· χρόνῳ δ' ἔστι	μὲν	ὥς, ἔστι δὲ ὡς οὔ.
[9, 4]	δυνατὸν τὴν διάμετρον μετρηθῆναι οὐ	μέντοι	μετρηθήσεσθαι ὁ μὴ λογιζόμενος τὸ
[9, 9]	βάσις δύο καὶ ἡ ἐκ	μέσου	ἐπισταθεῖσα ὀρθή, ἰδόντι δῆλον τῷ
[9, 2]	μὲν ἔσονται ἄλογοι αἱ δὲ	μετὰ	λόγου· διὸ πᾶσαι αἱ τέχναι
[9, 2]	ᾗ ἄλλο. Καὶ αἱ μὲν	(μετὰ	λόγου πᾶσαι τῶν ἐναντίων αἱ
[9, 5]	κινεῖν καὶ αἱ δυνάμεις αὐτῶν	μετὰ	λόγου, τὰ δὲ ἄλογα καὶ
[9, 7]	δεῖ προσγενέσθαι ἢ ἀπογενέσθαι ἢ	μεταβαλεῖν,	τοῦτο δυνάμει οἰκία· καὶ ἐπὶ
[9, 10]	Οἷον τὸ τρίγωνον εἰ μὴ	μεταβάλλειν	οἴεται, οὐκ οἰήσεται ποτὲ μὲν
[9, 7]	(δεῖ γὰρ (ἐν ἄλλῳ καὶ	μεταβάλλειν)	ὅταν δ' ἤδη διὰ τῆς
[9, 10]	ὀρθὰς ἔχειν ποτὲ δὲ οὔ	(μεταβάλλοι	γὰρ ἄν) ἀλλὰ τὶ μὲν
[9, 7]	ἡ γῆ οὔπω ἀνδριὰς δυνάμει	(μεταβαλοῦσα	γὰρ ἔσται χαλκός) Ἔοικε δὲ
[9, 2]	ἐπιστῆμαι δυνάμεις εἰσίν· ἀρχαὶ γὰρ	μεταβλητικαί	εἰσιν ἐν ἄλλῳ ἢ ᾗ
[9, 8]	τῆς ὡρισμένης ἣ λέγεται ἀρχὴ	μεταβλητικὴ	ἐν ἄλλῳ ἢ ᾗ ἄλλο,
[9, 1]	ἢ ᾗ ἄλλο ὑπ' ἀρχῆς	(μεταβλητικῆς.	Ἐν γὰρ τούτοις ἔνεστι πᾶσι
[9, 8]	καὶ δυνάμεως καὶ πάσης ἀρχῆς	μεταβλητικῆς,	φανερόν. ~Ὅτι δὲ καὶ βελτίων
[9, 8]	τὰ ἄφθαρτα καὶ τὰ ἐν	μεταβολῇ	ὄντα, οἷον γῆ καὶ πῦρ.
[9, 1]	μίαν λέγονται, ἥ ἐστιν ἀρχὴ	μεταβολῆς	ἐν ἄλλῳ ἢ ᾗ ἄλλο.
[9, 1]	ἐν αὐτῷ τῷ πάσχοντι ἀρχὴ	μεταβολῆς	παθητικῆς ὑπ' ἄλλου ἢ ᾗ
[9, 4]	συμβήσεται δέ γε, τὸ γὰρ	μετρεῖσθαι	ἀδύνατον. Οὐ γὰρ δή ἐστι
[9, 4]	τις φαίη δυνατὸν τὴν διάμετρον	μετρηθῆναι	οὐ μέντοι μετρηθήσεσθαι ὁ μὴ
[9, 4]	τὴν διάμετρον μετρηθῆναι οὐ μέντοι	μετρηθήσεσθαι	ὁ μὴ λογιζόμενος τὸ ἀδύνατον
[9, 3]	οὐδ' αἴσθησιν ἕξει οὐδὲν ἂν	μὴ	αἰσθάνηται μηδ' ἐνεργῇ. Εἰ οὖν
[9, 3]	οὔτε ὅλως αἰσθητὸν οὐθὲν ἔσται	μὴ	αἰσθανομένων· ὥστε τὸν Πρωταγόρου λόγον
[9, 10]	ἀπατηθῆναι ἀλλ' ἢ νοεῖν ἢ	μή·	ἀλλὰ τὸ τί ἐστι ζητεῖται
[9, 7]	πάλιν ἡ γῆ εἰ οὕτως	μὴ	ἄλλο ἀλλὰ ἐκείνινον ἀεὶ ἐκεῖνο
[9, 4]	ἀνάγκη εἶναι δυνατόν· εἰ γὰρ	μὴ	ἀνάγκη δυνατὸν εἶναι, οὐθὲν κωλύει
[9, 3]	καὶ λαβόντα, (καὶ μὴ ἔχειν	μὴ	ἀποβαλόντα ποτέ (ἢ γὰρ λήθῃ
[9, 3]	βαδίζειν ὂν μὴ βαδίζειν, καὶ	μὴ	βαδίζειν δυνατὸν ὂν βαδίζειν. Ἔστι
[9, 3]	ἄλλων κατηγοριῶν δυνατὸν βαδίζειν ὂν	μὴ	βαδίζειν, καὶ μὴ βαδίζειν δυνατὸν
[9, 3]	γίγνεσθαι ἢ μὴ εἶναι ἢ	μὴ	γίγνεσθαι, ὁμοίως. (Ἐλήλυθε δ' ἡ
[9, 3]	ἀδύνατον τὸ ἐστερημένον δυνάμεως, τὸ	μὴ	γιγνόμενον ἀδύνατον ἔσται γενέσθαι· τὸ
[9, 3]	γὰρ ἔσται ἀναστῆναι ὅ γε	μὴ	δύναται ἀναστῆναι. Εἰ οὖν μὴ
[9, 8]	ἀντιφάσεώς ἐστιν· τὸ μὲν γὰρ	μὴ	δυνατὸν ὑπάρχειν οὐκ (ἂν ὑπάρξειεν
[9, 6]	εὐδαιμονεῖ καὶ εὐδαιμόνηκεν. Εἰ δὲ	μή,	ἔδει ἄν ποτε παύεσθαι ὥσπερ
[9, 10]	ὥστε εἶναι μὲν ὅταν συγκέηται,	μὴ	εἶναι δὲ (ἐὰν διῃρημένον ᾖ,
[9, 3]	ἐνδέχεται δυνατὸν μέν τι εἶναι	μὴ	εἶναι δέ, καὶ δυνατὸν μὴ
[9, 4]	ἀνάγκη δυνατὸν εἶναι, οὐθὲν κωλύει	μὴ	εἶναι δυνατὸν εἶναι. Ἔστω δὴ
[9, 3]	μὴ εἶναι δέ, καὶ δυνατὸν	μὴ	εἶναι εἶναι δέ, ὁμοίως δὲ
[9, 8]	μὴ εἶναι. Τὸ δὲ δυνατὸν	μὴ	εἶναι ἐνδέχεται μὴ εἶναι· τὸ
[9, 8]	τοῦτο αὐτὸ ὃ λέγεται (ἐνδέχεσθαι	μὴ	εἶναι, ἢ κατὰ τόπον ἢ
[9, 3]	ἢ εἶναι ἢ γίγνεσθαι ἢ	μὴ	εἶναι ἢ μὴ γίγνεσθαι, ὁμοίως.
[9, 10]	ἀσύνθετα τί τὸ εἶναι ἢ	μὴ	εἶναι καὶ τὸ ἀληθὲς καὶ
[9, 4]	τι ὂν εἶναι ἢ γενέσθαι	μὴ	εἶναι μηδ' ἔσεσθαι. Ἀλλ' ἐκεῖνο
[9, 7]	τῷ εἶναι τόδε τι ἢ	μὴ	εἶναι· οἷον τοῖς πάθεσι τὸ
[9, 8]	εἶναι ἐνδέχεται καὶ εἶναι καὶ	μὴ	εἶναι· τὸ αὐτὸ ἄρα δυνατὸν
[9, 8]	ἄρα δυνατὸν καὶ εἶναι καὶ	μὴ	εἶναι. Τὸ δὲ δυνατὸν μὴ
[9, 8]	δὲ δυνατὸν μὴ εἶναι ἐνδέχεται	μὴ	εἶναι· τὸ δὲ ἐνδεχόμενον μὴ
[9, 10]	καὶ ἓν εἶναι, τὸ δὲ	μὴ	εἶναι τὸ μὴ συγκεῖσθαι ἀλλὰ
[9, 10]	ὡς τὸ ἀληθές, καὶ τὸ	μὴ	εἶναι τὸ ὡς τὸ ψεῦδος,
[9, 8]	μὴ εἶναι· τὸ δὲ ἐνδεχόμενον	μὴ	εἶναι φθαρτόν, ἢ ἁπλῶς ἢ
[9, 1]	λέγομεν τῷ εἶναι) πως ἢ	μὴ	εἶναἰ, ὅσαι δὲ πρὸς τὸ
[9, 3]	μὴ δύναται ἀναστῆναι. Εἰ οὖν	μὴ	ἐνδέχεται ταῦτα λέγειν, φανερὸν ὅτι
[9, 8]	τὸ δυνατὸν δὲ πᾶν ἐνδέχεται	μὴ	ἐνεργεῖν. Τὸ ἄρα δυνατὸν εἶναι
[9, 3]	ἐνεργῇ (μόνον δύνασθαι, ὅταν δὲ	μὴ	ἐνεργῇ οὐ δύνασθαι, οἷον τὸν
[9, 8]	ἐν τῷ κινουμένῳ) ὅσων δὲ	μὴ	ἔστιν ἄλλο τι ἔργον (παρὰ
[9, 3]	μαθόντα ποτὲ καὶ λαβόντα, (καὶ	μὴ	ἔχειν μὴ ἀποβαλόντα ποτέ (ἢ
[9, 1]	ἐνίων δέ, ἂν πεφυκότα (ἔχειν	μὴ	ἔχῃ βίᾳ, ἐστερῆσθαι ταῦτα λέγομεν.
[9, 1]	ἔχον καὶ τὸ πεφυκὸς ἂν	μὴ	ἔχῃ, ἢ ὅλως ἢ ὅτε
[9, 10]	ἂν εἰ τὸ νοητικὸν ὅλως	μὴ	ἔχοι τις. Φανερὸν δὲ καὶ
[9, 1]	λέγεται πολλαχῶς· καὶ γὰρ τὸ	μὴ	ἔχον καὶ τὸ πεφυκὸς ἂν
[9, 3]	ἐνεργῇ. Εἰ οὖν τυφλὸν τὸ	μὴ	ἔχον ὄψιν, πεφυκὸς δὲ καὶ
[9, 4]	οὕτως ἐχόντων (τῶν Α Β	μὴ	ᾖ δυνατὸν τὸ Β οὕτως,
[9, 8]	ταῦτα πρῶτα· εἰ γὰρ ταῦτα	μὴ	ἦν, οὐθὲν ἂν ἦν) (οὐδὲ
[9, 6]	ἄν, καὶ ἐπιστήμονα καὶ τὸν	μὴ	θεωροῦντα, ἂν δυνατὸς ᾖ θεωρῆσαι·
[9, 10]	(καὶ φάσις) τὸ δ' ἀγνοεῖν	μὴ	θιγγάνειν (ἀπατηθῆναι γὰρ περὶ τὸ
[9, 2]	μὲν καθ' αὑτὰς τοῦ δὲ	μὴ	καθ' αὑτάς· καὶ γὰρ ὁ
[9, 4]	μετρηθῆναι οὐ μέντοι μετρηθήσεσθαι ὁ	μὴ	λογιζόμενος τὸ ἀδύνατον εἶναι ὅτι
[9, 3]	ἀδύνατον τὰς τοιαύτας ἔχειν τέχνας	μὴ	μαθόντα ποτὲ καὶ λαβόντα, (καὶ
[9, 10]	ἀκίνητα. Οἷον τὸ τρίγωνον εἰ	μὴ	μεταβάλλειν οἴεται, οὐκ οἰήσεται ποτὲ
[9, 8]	θεωροῦσιν ἵνα θεωρητικὴν ἔχωσιν, εἰ	μὴ	οἱ μελετῶντες· οὗτοι δὲ οὐχὶ
[9, 3]	ὅτι οὔτ' οἰκοδόμος ἔσται ἐὰν	μὴ	οἰκοδομῇ (τὸ γὰρ οἰκοδόμῳ (εἶναι
[9, 8]	δοκεῖ (ἀδύνατον εἶναι οἰκοδόμον εἶναι	μὴ	οἰκοδομήσαντα μηθὲν ἢ κιθαριστὴν μηθὲν
[9, 3]	ἐνεργῇ οὐ δύνασθαι, οἷον τὸν	μὴ	οἰκοδομοῦντα οὐ δύνασθαι οἰκοδομεῖν, ἀλλὰ
[9, 10]	τὸ ὂν λέγεται καὶ τὸ	μὴ	ὂν τὸ μὲν κατὰ (τὰ
[9, 3]	διανοητὰ καὶ ἐπιθυμητὰ εἶναι τὰ	μὴ	ὄντα, (κινούμενα δὲ οὔ, τοῦτο
[9, 3]	ἐνεργείᾳ ἔσονται ἐνεργείᾳ. (Τῶν γὰρ	μὴ	ὄντων ἔνια δυνάμει ἐστίν· οὐκ
[9, 3]	κίνησις εἶναι, διὸ καὶ τοῖς	μὴ	οὖσιν οὐκ ἀποδιδόασι τὸ κινεῖσθαι,
[9, 8]	ἡ φύσις ὁμοίως. Εἰ γὰρ	μὴ	οὕτω γίγνεται, ὁ (Παύσωνος ἔσται
[9, 7]	τὸ ἔσχατον οὐσία· ὅσα δὲ	μὴ	(οὕτως ἀλλ' εἶδός τι καὶ
[9, 10]	ὄν, οὕτως ἐστίν, εἰ δὲ	μὴ	οὕτως, οὐκ ἔστιν· (τὸ δὲ
[9, 6]	ἐνέργεια τὸ ὑπάρχειν τὸ πρᾶγμα	μὴ	οὕτως ὥσπερ λέγομεν δυνάμει· λέγομεν
[9, 5]	ὡδὶ ἔχοντος ποιεῖν· εἰ δὲ	μή,	ποιεῖν οὐ δυνήσεται (τὸ γὰρ
[9, 8]	ὁ οὐρανός, καὶ οὐ φοβερὸν	μή	ποτε στῇ, ὃ φοβοῦνται οἱ
[9, 7]	γῆ ἀερίνη, ὁ δ' ἀὴρ	μὴ	πῦρ ἀλλὰ πύρινος, τὸ πῦρ
[9, 10]	τὸ δὲ μὴ εἶναι τὸ	μὴ	συγκεῖσθαι ἀλλὰ πλείω εἶναι· περὶ
[9, 10]	σύγκειται, ἀληθές, τὸ (δ' εἰ	μὴ	σύγκειται, ψεῦδος· τὸ δὲ ἕν,
[9, 10]	ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τὰς	μὴ	συνθετὰς οὐσίας, οὐ γὰρ ἔστιν
[9, 8]	δ' ἄλογοι τῷ παρεῖναι καὶ	μὴ	τῆς ἀντιφάσεως ἔσονται αἱ αὐταί.
[9, 10]	αὐτῶν, εἰ τοιαῦτά ἐστιν ἢ	μή)	τὸ δὲ εἶναι ὡς τὸ
[9, 5]	ἔθει καὶ λόγῳ, τὰς δὲ	μὴ	τοιαύτας καὶ τὰς ἐπὶ τοῦ
[9, 6]	ἰσχναίνῃ οὕτως ἐστὶν ἐν κινήσει,	μὴ	ὑπάρχοντα ὧν ἕνεκα ἡ κίνησις,
[9, 6]	χωριστόν, ἀλλὰ γνώσει. Τὸ γὰρ	μὴ	ὑπολείπειν τὴν διαίρεσιν ἀποδίδωσι τὸ
[9, 8]	δυνάμενον ὡδὶ κινεῖν δύναται καὶ	μὴ	ὡδί, ὅσα γε κατὰ λόγον·
[9, 3]	ἕξει οὐδὲν ἂν μὴ αἰσθάνηται	μηδ'	ἐνεργῇ. Εἰ οὖν τυφλὸν τὸ
[9, 4]	εἶναι ἢ γενέσθαι μὴ εἶναι	μηδ'	ἔσεσθαι. Ἀλλ' ἐκεῖνο ἀνάγκη ἐκ
[9, 8]	εἶναι οἰκοδόμον εἶναι μὴ οἰκοδομήσαντα	μηθὲν	ἢ κιθαριστὴν μηθὲν κιθαρίσαντα· ὁ
[9, 8]	μὴ οἰκοδομήσαντα μηθὲν ἢ κιθαριστὴν	μηθὲν	κιθαρίσαντα· ὁ γὰρ μανθάνων κιθαρίζειν
[9, 7]	δὲ δυνάμει καὶ οἰκία· εἰ	μηθὲν	κωλύει τῶν ἐν τούτῳ καὶ
[9, 7]	δ' ἐν τῷ ὑγιαζομένῳ, ὅταν	μηθὲν	κωλύῃ τῶν ἐν αὐτῷ· ὁμοίως
[9, 10]	οἷον ἄρτιον ἀριθμὸν πρῶτον εἶναι	μηθένα,	ἢ τινὰς μὲν τινὰς δ'
[9, 7]	δυνάμει ὄντος, ὅταν βουληθέντος γίγνηται	μηθενὸς	κωλύοντος τῶν ἐκτός, ἐκεῖ δ'
[9, 5]	ποιεῖν οὐ δυνήσεται (τὸ γὰρ	μηθενὸς	τῶν ἔξω κωλύοντος προσδιορίζεσθαι οὐθὲν
[9, 7]	ἐν αὐτῷ τῷ ἔχοντι, ὅσα	μηθενὸς	τῶν ἔξωθεν ἐμποδίζοντος ἔσται δι'
[9, 7]	δέ τί ἐστι πρῶτον (ὃ	μηκέτι	κατ' ἄλλο λέγεται ἐκείνινον, τοῦτο
[9, 8]	τοῦ ἀεὶ κινοῦντος πρώτως. Ἀλλὰ	μὴν	καὶ κυριωτέρως· τὰ μὲν γὰρ
[9, 8]	κατὰ γένεσιν καὶ χρόνον. Ἀλλὰ	μὴν	καὶ οὐσίᾳ γε, πρῶτον μὲν
[9, 3]	λόγον συμβήσεται λέγειν αὐτοῖς. Ἀλλὰ	μὴν	οὐδ' αἴσθησιν ἕξει οὐδὲν ἂν
[9, 1]	λέγεται μὲν μάλιστα κυρίως, οὐ	μὴν	χρησιμωτάτη γέ ἐστι πρὸς ὃ
[9, 2]	ἄνευ λόγου δυνατοῖς ποιεῖ τἀναντία·	μιᾷ	γὰρ ἀρχῇ περιέχεται, τῷ λόγῳ.
[9, 1]	οὖν ὅτι ἔστι μὲν ὡς	μία	δύναμις (τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν
[9, 2]	αἱ αὐταί, αἱ δὲ ἄλογοι	μία	ἑνός, οἷον τὸ θερμὸν τοῦ
[9, 5]	ἀνάγκη· αὗται μὲν γὰρ πᾶσαι	μία	ἑνὸς ποιητική, ἐκεῖναι δὲ τῶν
[9, 1]	(τινές εἰσι, καὶ πρὸς πρώτην	μίαν	λέγονται, ἥ ἐστιν ἀρχὴ μεταβολῆς
[9, 9]	τὸ τρίγωνον; Ὅτι αἱ (περὶ	μίαν	στιγμὴν γωνίαι ἴσαι δύο ὀρθαῖς.
[9, 3]	ταὐτὸ (ποιοῦσιν, διὸ καὶ οὐ	μικρόν	τι ζητοῦσιν ἀναιρεῖν) ὥστε ἐνδέχεται
[9, 8]	οὖσα, οὐκ ἐνέργεια, αἰτία τούτου.	Μιμεῖται	δὲ τὰ ἄφθαρτα καὶ τὰ
[9, 3]	οἷον οἱ Μεγαρικοί, ὅταν ἐνεργῇ	(μόνον	δύνασθαι, ὅταν δὲ μὴ ἐνεργῇ
[9, 2]	οἷον τὸ θερμὸν τοῦ θερμαίνειν	μόνον	ἡ δὲ ἰατρικὴ νόσου καὶ
[9, 1]	δύναμις καὶ ἡ ἐνέργεια τῶν	μόνον	λεγομένων κατὰ κίνησιν. Ἀλλ' εἰπόντες
[9, 2]	ἀρχήν, τὸ μὲν ὑγιεινὸν ὑγίειαν	μόνον	ποιεῖ καὶ τὸ θερμαντικὸν θερμότητα
[9, 2]	εὖ δυνάμει ἀκολουθεῖ ἡ τοῦ	μόνον	ποιῆσαι ἢ παθεῖν δύναμις, ταύτῃ
[9, 1]	αὗται δυνάμεις λέγονται ἢ τοῦ	μόνον	ποιῆσαι ἢ τοῦ παθεῖν ἢ
[9, 2]	ποιοῦντα καὶ ποιεῖν, τὸν δὲ	μόνον	ποιοῦντα οὐκ ἀνάγκη καὶ εὖ
[9, 8]	ἐστιν. Λέγω δὲ δυνάμεως οὐ	μόνον	τῆς ὡρισμένης ἣ λέγεται ἀρχὴ
[9, 6]	δῆλον ἔσται διαιροῦσιν, ὅτι οὐ	μόνον	τοῦτο λέγομεν δυνατὸν ὃ πέφυκε
[9, 6]	Ταύτης δὲ τῆς διαφορᾶς (θατέρῳ	μορίῳ	ἔστω ἡ ἐνέργεια ἀφωρισμένη θατέρῳ
[9, 7]	τῆς μουσικῆς ἐγγενομένης ἐκεῖνο οὐ	μουσικὴ	ἀλλὰ μουσικόν, καὶ οὐ λευκότης
[9, 7]	καὶ λευκόν (λέγεται δὲ τῆς	μουσικῆς	ἐγγενομένης ἐκεῖνο οὐ μουσικὴ ἀλλὰ
[9, 7]	καὶ ψυχή, πάθος δὲ τὸ	μουσικὸν	καὶ λευκόν (λέγεται δὲ τῆς
[9, 7]	ἐγγενομένης ἐκεῖνο οὐ μουσικὴ ἀλλὰ	μουσικόν,	καὶ οὐ λευκότης ὁ ἄνθρωπος
[9, 8]	ὄντος, οἷον ἄνθρωπος ἐξ ἀνθρώπου,	μουσικὸς	ὑπὸ μουσικοῦ, ἀεὶ κινοῦντός τινος
[9, 8]	ἄνθρωπος ἐξ ἀνθρώπου, μουσικὸς ὑπὸ	μουσικοῦ,	ἀεὶ κινοῦντός τινος πρώτου· τὸ
[9, 6]	καὶ τὸ ὁρῶν πρὸς τὸ	μῦον	μὲν ὄψιν δὲ ἔχον, καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/12/2009