Livre, Chap.
[9, 3]	τέχνας μὴ μαθόντα ποτὲ καὶ	λαβόντα,	(καὶ μὴ ἔχειν μὴ ἀποβαλόντα
[9, 3]	πάλιν δ' εὐθὺς οἰκοδομήσει πῶς	λαβών;	Καὶ τὰ ἄψυχα δὴ ὁμοίως·
[9, 8]	καὶ τούτου χάριν ἡ δύναμις	(λαμβάνεται.	Οὐ γὰρ ἵνα ὄψιν ἔχωσιν
[9, 3]	ὥστε τὸν Πρωταγόρου λόγον συμβήσεται	λέγειν	αὐτοῖς. Ἀλλὰ μὴν οὐδ' αἴσθησιν
[9, 6]	ἕκαστα τῇ ἐπαγωγῇ ὃ βουλόμεθα	λέγειν,	καὶ οὐ δεῖ παντὸς ὅρον
[9, 6]	Τούτων δὴ τὰς μὲν κινήσεις	λέγειν,	τὰς δ' ἐνεργείας. Πᾶσα γὰρ
[9, 3]	Εἰ οὖν μὴ ἐνδέχεται ταῦτα	λέγειν,	φανερὸν ὅτι δύναμις καὶ ἐνέργεια
[9, 7]	ὀρθῶς δὴ συμβαίνει τὸ ἐκείνινον	λέγεσθαι	κατὰ τὴν ὕλην καὶ τὰ
[9, 8]	οὐ μόνον τῆς ὡρισμένης ἣ	λέγεται	ἀρχὴ μεταβλητικὴ ἐν ἄλλῳ ἢ
[9, 6]	ἀφωρισμένη θατέρῳ δὲ τὸ δυνατόν.	Λέγεται	δὲ ἐνεργείᾳ οὐ πάντα ὁμοίως
[9, 7]	δὲ τὸ μουσικὸν καὶ λευκόν	(λέγεται	δὲ τῆς μουσικῆς ἐγγενομένης ἐκεῖνο
[9, 6]	τὸ κενόν, καὶ ὅσα τοιαῦτα,	λέγεται	δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ πολλοῖς τῶν
[9, 7]	πρῶτον (ὃ μηκέτι κατ' ἄλλο	λέγεται	ἐκείνινον, τοῦτο πρώτη ὕλη· οἷον
[9, 8]	ἁπλῶς ἢ τοῦτο αὐτὸ ὃ	λέγεται	(ἐνδέχεσθαι μὴ εἶναι, ἢ κατὰ
[9, 3]	ἐὰν ὑπάρξῃ (ἡ ἐνέργεια οὗ	λέγεται	ἔχειν τὴν δύναμιν, οὐθὲν ἔσται
[9, 10]	ἀριθμόν) ~Ἐπεὶ δὲ τὸ ὂν	λέγεται	καὶ τὸ μὴ ὂν τὸ
[9, 8]	ἔργον, διὸ καὶ τοὔνομα ἐνέργεια	λέγεται	κατὰ τὸ ἔργον καὶ συντείνει
[9, 1]	καὶ πρῶτον περὶ δυνάμεως ἣ	λέγεται	μὲν μάλιστα κυρίως, οὐ μὴν
[9, 1]	τῶν ἄλλων. Ὅτι μὲν οὖν	λέγεται	(πολλαχῶς ἡ δύναμις καὶ τὸ
[9, 1]	δύναμις ἀδυναμίᾳ. Ἡ δὲ στέρησις	λέγεται	πολλαχῶς· καὶ γὰρ τὸ μὴ
[9, 1]	γὰρ τὸν τῆς οὐσίας λόγον	λέγεται	τἆλλα (ὄντα, τό τε ποσὸν
[9, 9]	Ὅσα γὰρ κατὰ τὸ δύνασθαι	λέγεται,	ταὐτόν ἐστι δυνατὸν τἀναντία, οἷον
[9, 1]	τοῖς πρώτοις λόγοις) ἐπεὶ δὲ	λέγεται	τὸ ὂν τὸ μὲν τὸ
[9, 8]	δὲ τὸ πρότερον διώρισται ποσαχῶς	λέγεται,	(φανερὸν ὅτι πρότερον ἐνέργεια δυνάμεώς
[9, 6]	μὴ οὕτως ὥσπερ λέγομεν δυνάμει·	λέγομεν	δὲ δυνάμει οἷον ἐν τῷ
[9, 6]	τὸ πρᾶγμα μὴ οὕτως ὥσπερ	λέγομεν	δυνάμει· λέγομεν δὲ δυνάμει οἷον
[9, 6]	διαιροῦσιν, ὅτι οὐ μόνον τοῦτο	λέγομεν	δυνατὸν ὃ πέφυκε κινεῖν ἄλλο
[9, 7]	ἔσται χαλκός) Ἔοικε δὲ ὃ	λέγομεν	εἶναι οὐ τόδε ἀλλ' ἐκείνινον
[9, 1]	μὴ ἔχῃ βίᾳ, ἐστερῆσθαι ταῦτα	λέγομεν.	~Ἐπεὶ δ' αἱ μὲν ἐν
[9, 10]	ψεῦδος; Τοῦτο γὰρ σκεπτέον τί	λέγομεν.	Οὐ γὰρ διὰ τὸ ἡμᾶς
[9, 1]	γεωμετρίᾳ καὶ δυνατὰ καὶ ἀδύνατα	λέγομεν	τῷ εἶναι) πως ἢ μὴ
[9, 1]	ποιὸν καὶ τἆλλα τὰ οὕτω	λεγόμενα·	πάντα γὰρ ἕξει τὸν τῆς
[9, 6]	δὲ περὶ τῆς κατὰ κίνησιν	λεγομένης	δυνάμεως εἴρηται, περὶ ἐνεργείας διορίσωμεν
[9, 10]	ἢ οὐκ ἔστι τὸ ἀληθὲς	λεγόμενον	ἢ ψεῦδος; Τοῦτο γὰρ σκεπτέον
[9, 9]	δυνατὸν τἀναντία, οἷον τὸ δύνασθαι	λεγόμενον	ὑγιαίνειν ταὐτόν ἐστι καὶ τὸ
[9, 1]	καὶ ἡ ἐνέργεια τῶν μόνον	λεγομένων	κατὰ κίνησιν. Ἀλλ' εἰπόντες περὶ
[9, 1]	τούτων δ' ὅσαι μὲν ὁμωνύμως	λέγονται	δυνάμεις ἀφείσθωσαν (ἔνιαι γὰρ ὁμοιότητί
[9, 1]	λόγος. Πάλιν δ' αὗται δυνάμεις	λέγονται	ἢ τοῦ μόνον ποιῆσαι ἢ
[9, 1]	εἰσι, καὶ πρὸς πρώτην μίαν	λέγονται,	ἥ ἐστιν ἀρχὴ μεταβολῆς ἐν
[9, 1]	ἀφείσθωσαν (ἔνιαι γὰρ ὁμοιότητί τινι	λέγονται,	καθάπερ ἐν γεωμετρίᾳ καὶ δυνατὰ
[9, 8]	φύσεις (τοιαῦται ἢ οὐσίαι οἵας	λέγουσιν	οἱ ἐν τοῖς λόγοις τὰς
[9, 8]	ὅτι πρότερον ἐνέργεια δυνάμεώς ἐστιν.	Λέγω	δὲ δυνάμεως οὐ μόνον τῆς
[9, 3]	τὴν δύναμιν, οὐθὲν ἔσται ἀδύνατον.	Λέγω	δὲ οἷον, εἰ δυνατὸν καθῆσθαι
[9, 4]	τὰ ἀδύνατα εἶναι ταύτῃ διαφεύγειν·	λέγω	δὲ οἷον εἴ τις φαίη
[9, 5]	ἕτερόν τι εἶναι τὸ κύριον·	λέγω	δὲ τοῦτο ὄρεξιν ἢ προαίρεσιν.
[9, 8]	ἐνεργοῦν πρότερον, ἀριθμῷ δ' οὔ.	Λέγω	δὲ τοῦτο ὅτι τοῦδε μὲν
[9, 6]	Τὴν μὲν οὖν τοιαύτην ἐνέργειαν	(λέγω,	ἐκείνην δὲ κίνησιν. Τὸ μὲν
[9, 8]	ἐστι τὸ πρώτως δυνατόν, οἷον	λέγω	οἰκοδομικὸν τὸ δυνάμενον οἰκοδομεῖν, (καὶ
[9, 3]	τὸ δ' ἀδύνατον γενέσθαι ὁ	λέγων	ἢ εἶναι ἢ ἔσεσθαι ψεύσεται
[9, 7]	γὰρ ἀόριστα. Πότε μὲν οὖν	λεκτέον	δυνάμει καὶ πότε οὔ, εἴρηται.
[9, 10]	τὸ ἡμᾶς οἴεσθαι ἀληθῶς σε	λευκὸν	εἶναι εἶ σὺ λευκός, ἀλλὰ
[9, 10]	ἀλλὰ διὰ τὸ σὲ εἶναι	λευκὸν	ἡμεῖς οἱ φάντες τοῦτο ἀληθεύομεν.
[9, 7]	πάθος δὲ τὸ μουσικὸν καὶ	λευκόν	(λέγεται δὲ τῆς μουσικῆς ἐγγενομένης
[9, 7]	οὐ λευκότης ὁ ἄνθρωπος ἀλλὰ	λευκόν,	οὐδὲ βάδισις ἢ κίνησις ἀλλὰ
[9, 10]	(ἐὰν διῃρημένον ᾖ, ὥσπερ τὸ	λευκὸν	τὸ ξύλον ἢ τὸ ἀσύμμετρον
[9, 10]	σε λευκὸν εἶναι εἶ σὺ	λευκός,	ἀλλὰ διὰ τὸ σὲ εἶναι
[9, 7]	μουσικὴ ἀλλὰ μουσικόν, καὶ οὐ	λευκότης	ὁ ἄνθρωπος ἀλλὰ λευκόν, οὐδὲ
[9, 3]	μὴ ἀποβαλόντα ποτέ (ἢ γὰρ	λήθῃ	ἢ πάθει τινὶ ἢ χρόνῳ·
[9, 1]	καὶ ἄλλο ὑπ' ἄλλου· τὸ	λιπαρὸν	μὲν (γὰρ καυστὸν τὸ δ'
[9, 4]	οὐ μέντοι μετρηθήσεσθαι ὁ μὴ	λογιζόμενος	τὸ ἀδύνατον εἶναι ὅτι οὐθὲν
[9, 3]	ἕτερόν ἐστιν (ἐκεῖνοι δ' οἱ	λόγοι	δύναμιν καὶ ἐνέργειαν ταὐτὸ (ποιοῦσιν,
[9, 3]	τοῦτο ἐσήμαινεν) ὥστε οὗτοι οἱ	λόγοι	ἐξαιροῦσι καὶ κίνησιν καὶ γένεσιν.
[9, 1]	πως οἱ τῶν προτέρων δυνάμεων	λόγοι.	Φανερὸν οὖν ὅτι ἔστι μὲν
[9, 1]	ὥστε καὶ ἐν τοῖς τούτων	λόγοις	ἐνυπάρχουσί πως οἱ τῶν προτέρων
[9, 1]	ὥσπερ εἴπομεν ἐν τοῖς πρώτοις	λόγοις)	ἐπεὶ δὲ λέγεται τὸ ὂν
[9, 8]	ἐν τοῖς περὶ τῆς οὐσίας	λόγοις	ὅτι πᾶν τὸ γιγνόμενον γίγνεται
[9, 8]	οἵας λέγουσιν οἱ ἐν τοῖς	λόγοις	τὰς ἰδέας, πολὺ μᾶλλον ἐπιστῆμον
[9, 8]	μὴ ὡδί, ὅσα γε κατὰ	λόγον·	αἱ δ' ἄλογοι τῷ παρεῖναι
[9, 5]	παθητικῷ· ὥστε τὸ δυνατὸν κατὰ	λόγον	ἅπαν ἀνάγκη, ὅταν ὀρέγηται οὗ
[9, 2]	ταὐτὸ συνάψασα· διὸ τὰ κατὰ	λόγον	δυνατὰ τοῖς ἄνευ λόγου δυνατοῖς
[9, 5]	διορισμῷ, καὶ τὰ μὲν κατὰ	λόγον	δύναται κινεῖν καὶ αἱ δυνάμεις
[9, 2]	ἡ δ' ἐπιστήμη δύναμις τῷ	λόγον	ἔχειν, καὶ ἡ ψυχὴ κινήσεως
[9, 2]	καὶ τῆς ψυχῆς ἐν τῷ	λόγον	ἔχοντι, (δῆλον ὅτι καὶ τῶν
[9, 1]	(κατὰ γὰρ τὸν τῆς οὐσίας	λόγον	λέγεται τἆλλα (ὄντα, τό τε
[9, 8]	τῶν ἄλλων, ὥστ' ἀνάγκη τὸν	λόγον	προυπάρχειν καὶ τὴν γνῶσιν τῆς
[9, 3]	μὴ αἰσθανομένων· ὥστε τὸν Πρωταγόρου	λόγον	συμβήσεται λέγειν αὐτοῖς. Ἀλλὰ μὴν
[9, 8]	Κατά τε δὴ τοῦτον τὸν	λόγον	φανερὸν ὅτι πρότερον τῇ οὐσίᾳ
[9, 1]	γὰρ ἕξει τὸν τῆς οὐσίας	λόγον,	ὥσπερ εἴπομεν ἐν τοῖς πρώτοις
[9, 2]	ψυχρότητα, ὁ δ' ἐπιστήμων (ἄμφω.	Λόγος	γάρ ἐστιν ἀμφοῖν μέν, οὐχ
[9, 8]	ἔστι δ' οὐθὲν δυνάμει ἀΐδιον.	Λόγος	δὲ ὅδε· πᾶσα δύναμις ἅμα
[9, 2]	καὶ ὑγιείας. Αἴτιον δὲ ὅτι	λόγος	ἐστὶν ἡ ἐπιστήμη, ὁ δὲ
[9, 8]	δυνατὸν ὁρᾶσθαι· ὁ δ' αὐτὸς	λόγος	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων, ὥστ'
[9, 2]	ἐστὶν ἡ ἐπιστήμη, ὁ δὲ	λόγος	ὁ αὐτὸς δηλοῖ τὸ πρᾶγμα
[9, 10]	καὶ ἀληθὴς δόξα καὶ ὁ	λόγος	ὁ αὐτός, καὶ ἐνδέχεται ὁτὲ
[9, 1]	ὅροις ὁ τῆς πρώτης δυνάμεως	λόγος.	Πάλιν δ' αὗται δυνάμεις λέγονται
[9, 2]	καθ' αὑτάς· καὶ γὰρ ὁ	λόγος	τοῦ μὲν καθ' αὑτὸ τοῦ
[9, 2]	ἔσονται ἄλογοι αἱ δὲ μετὰ	λόγου·	διὸ πᾶσαι αἱ τέχναι καὶ
[9, 2]	κατὰ λόγον δυνατὰ τοῖς ἄνευ	λόγου	δυνατοῖς ποιεῖ τἀναντία· μιᾷ γὰρ
[9, 2]	ἄλλο. Καὶ αἱ μὲν (μετὰ	λόγου	πᾶσαι τῶν ἐναντίων αἱ αὐταί,
[9, 5]	καὶ αἱ δυνάμεις αὐτῶν μετὰ	λόγου,	τὰ δὲ ἄλογα καὶ αἱ
[9, 8]	προτέρα ἐστὶν ἡ ἐνέργεια καὶ	λόγῳ	καὶ τῇ οὐσίᾳ· χρόνῳ δ'
[9, 8]	ἔστι δὲ ὡς οὔ. Τῷ	λόγῳ	μὲν οὖν ὅτι προτέρα, δῆλον
[9, 5]	προενεργήσαντας ἔχειν, ὅσαι ἔθει καὶ	λόγῳ,	τὰς δὲ μὴ τοιαύτας καὶ
[9, 2]	μιᾷ γὰρ ἀρχῇ περιέχεται, τῷ	λόγῳ.	Φανερὸν δὲ καὶ ὅτι (τῇ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/12/2009