Livre, Chap.
[9, 8]	Καὶ γὰρ ταῦτα ἀεὶ ἐνεργεῖ·	(καθ'	αὑτὰ γὰρ καὶ ἐν αὑτοῖς
[9, 2]	καθ' αὑτὰς τοῦ δὲ μὴ	καθ'	αὑτάς· καὶ γὰρ ὁ λόγος
[9, 2]	ἐναντίων, εἶναι δὲ τοῦ μὲν	καθ'	αὑτὰς τοῦ δὲ μὴ καθ'
[9, 2]	γὰρ ὁ λόγος τοῦ μὲν	καθ'	αὑτὸ τοῦ δὲ τρόπον τινὰ
[9, 6]	ἐνεργείᾳ. Δῆλον δ' ἐπὶ τῶν	καθ'	ἕκαστα τῇ ἐπαγωγῇ ὃ βουλόμεθα
[9, 7]	οὖσα. Τούτῳ γὰρ διαφέρει τὸ	καθ'	οὗ καὶ τὸ ὑποκείμενον, τῷ
[9, 1]	(ἔνιαι γὰρ ὁμοιότητί τινι λέγονται,	καθάπερ	ἐν γεωμετρίᾳ καὶ δυνατὰ καὶ
[9, 3]	ἑστηκὸς ἑστήξεται καὶ τὸ καθήμενον	καθεδεῖται·	οὐ γὰρ ἀναστήσεται ἂν καθέζηται·
[9, 3]	καθεδεῖται· οὐ γὰρ ἀναστήσεται ἂν	καθέζηται·	ἀδύνατον γὰρ ἔσται ἀναστῆναι ὅ
[9, 6]	(καὶ τὸ ἐγρηγορὸς πρὸς τὸ	καθεῦδον,	καὶ τὸ ὁρῶν πρὸς τὸ
[9, 3]	τε ἑστηκὸς ἑστήξεται καὶ τὸ	καθήμενον	καθεδεῖται· οὐ γὰρ ἀναστήσεται ἂν
[9, 3]	Λέγω δὲ οἷον, εἰ δυνατὸν	καθῆσθαι	καὶ ἐνδέχεται καθῆσθαι, τούτῳ ἐὰν
[9, 3]	καθῆσθαι, τούτῳ ἐὰν ὑπάρξῃ τὸ	καθῆσθαι,	οὐδὲν ἔσται ἀδύνατον· καὶ εἰ
[9, 3]	εἰ δυνατὸν καθῆσθαι καὶ ἐνδέχεται	καθῆσθαι,	τούτῳ ἐὰν ὑπάρξῃ τὸ καθῆσθαι,
[9, 9]	διὰ τί. Ἐν ἡμικυκλίῳ ὀρθὴ	καθόλου	διὰ τί; Ἐὰν ἴσαι τρεῖς,
[9, 10]	δὴ τὰ μὲν ἀεὶ σύγκειται	καὶ	ἀδύνατα διαιρεθῆναι, (τὰ δ' ἀεὶ
[9, 1]	καθάπερ ἐν γεωμετρίᾳ καὶ δυνατὰ	καὶ	ἀδύνατα λέγομεν τῷ εἶναι) πως
[9, 10]	διαιρεθῆναι, (τὰ δ' ἀεὶ διῄρηται	καὶ	ἀδύνατα συντεθῆναι, τὰ δ' ἐνδέχεται
[9, 5]	μετὰ λόγου, τὰ δὲ ἄλογα	καὶ	αἱ δυνάμεις ἄλογοι, κἀκείνας μὲν
[9, 5]	μὲν κατὰ λόγον δύναται κινεῖν	καὶ	αἱ δυνάμεις αὐτῶν μετὰ λόγου,
[9, 2]	ἐν ἄλλῳ ἢ ᾗ ἄλλο.	Καὶ	αἱ μὲν (μετὰ λόγου πᾶσαι
[9, 2]	λόγου· διὸ πᾶσαι αἱ τέχναι	καὶ	αἱ ποιητικαὶ ἐπιστῆμαι δυνάμεις εἰσίν·
[9, 10]	ἐνδεχόμενα ἡ αὐτὴ γίγνεται ψευδὴς	καὶ	ἀληθὴς δόξα καὶ ὁ λόγος
[9, 1]	ἀρχήν τινα, πάσχει τὸ πάσχον,	καὶ	ἄλλο ὑπ' ἄλλου· τὸ λιπαρὸν
[9, 8]	γὰρ οἰκοδόμησις ἐν τῷ οἰκοδομουμένῳ,	καὶ	ἅμα γίγνεται καὶ ἔστι τῇ
[9, 9]	ταὐτόν ἐστι καὶ τὸ νοσεῖν,	καὶ	ἅμα· ἡ αὐτὴ γὰρ δύναμις
[9, 8]	οὐσίᾳ πρότερα (οἷον ἀνὴρ παιδὸς	καὶ	ἄνθρωπος σπέρματος· τὸ μὲν γὰρ
[9, 6]	ὁρωμένῳ. Ταῦτα μὲν γὰρ ἐνδέχεται	καὶ	ἁπλῶς ἀληθεύεσθαί ποτε (τὸ μὲν
[9, 2]	τινὰ κατὰ συμβεβηκός· ἀποφάσει γὰρ	καὶ	ἀποφορᾷ δηλοῖ τὸ ἐναντίον· ἡ
[9, 8]	ὑπάρχειν) διὸ ἀεὶ ἐνεργεῖ ἥλιος	καὶ	ἄστρα καὶ ὅλος ὁ οὐρανός,
[9, 6]	βάδισις οἰκοδόμησις· (αὗται δὴ κινήσεις,	καὶ	ἀτελεῖς γε. Οὐ γὰρ ἅμα
[9, 6]	τῶν ὄντων, οἷον τῷ ὁρῶντι	καὶ	βαδίζοντι καὶ ὁρωμένῳ. Ταῦτα μὲν
[9, 6]	γε. Οὐ γὰρ ἅμα βαδίζει	καὶ	βεβάδικεν, οὐδ' οἰκοδομεῖ καὶ ᾠκοδόμηκεν,
[9, 9]	ἀρχῆς μεταβλητικῆς, φανερόν. ~Ὅτι δὲ	καὶ	βελτίων καὶ τιμιωτέρα τῆς σπουδαίας
[9, 9]	κακὸν οὔτε ἁμάρτημα οὔτε διεφθαρμένον	(καὶ	γὰρ ἡ διαφθορὰ τῶν κακῶν
[9, 8]	πάσης ἀρχῆς κινητικῆς ἢ στατικῆς.	Καὶ	γὰρ ἡ φύσις ἐν ταὐτῷ
[9, 2]	τοῦ δὲ μὴ καθ' αὑτάς·	καὶ	γὰρ ὁ λόγος τοῦ μὲν
[9, 8]	ὄντα, οἷον γῆ καὶ πῦρ.	Καὶ	γὰρ ταῦτα ἀεὶ ἐνεργεῖ· (καθ'
[9, 6]	ἡ ἐνέργεια καὶ ποῖόν τι.	Καὶ	γὰρ τὸ δυνατὸν ἅμα δῆλον
[9, 1]	Ἡ δὲ στέρησις λέγεται πολλαχῶς·	καὶ	γὰρ τὸ μὴ ἔχον καὶ
[9, 6]	οἰκοδομεῖ καὶ ᾠκοδόμηκεν, οὐδὲ γίγνεται	καὶ	γέγονεν ἢ κινεῖται καὶ κεκίνηται,
[9, 3]	οἱ λόγοι ἐξαιροῦσι καὶ κίνησιν	καὶ	γένεσιν. (Ἀεὶ γὰρ τό τε
[9, 9]	ὥστ' ἐξ ἐνεργείας ἡ δύναμις,	καὶ	διὰ τοῦτο ποιοῦντες γιγνώσκουσιν (ὕστερον
[9, 8]	τῷ εἴδει τὸ αὐτό. Διὸ	καὶ	δοκεῖ (ἀδύνατον εἶναι οἰκοδόμον εἶναι
[9, 8]	μὲν οὖν πρότερον ἡ ἐνέργεια	καὶ	δυνάμεως καὶ πάσης ἀρχῆς μεταβλητικῆς,
[9, 8]	κινήσεως· ἡ γὰρ οὐσία ὕλη	καὶ	δύναμις οὖσα, οὐκ ἐνέργεια, αἰτία
[9, 1]	τινι λέγονται, καθάπερ ἐν γεωμετρίᾳ	καὶ	δυνατὰ καὶ ἀδύνατα λέγομεν τῷ
[9, 3]	τι εἶναι μὴ εἶναι δέ,	καὶ	δυνατὸν μὴ εἶναι εἶναι δέ,
[9, 4]	ὄντος ἀνάγκη τὸ Β εἶναι,	καὶ	δυνατοῦ ὄντος εἶναι τοῦ Α
[9, 6]	νῦν δ' οὔ, ἀλλὰ ζῇ	καὶ	ἔζηκεν. Τούτων δὴ τὰς μὲν
[9, 3]	τὸ καθῆσθαι, οὐδὲν ἔσται ἀδύνατον·	καὶ	εἰ κινηθῆναι ἢ κινῆσαι ἢ
[9, 4]	Α Β ἕξει ὡς ἐτέθη·	καὶ	εἰ τοῦ Α δυνατοῦ ὄντος
[9, 8]	Τὸ ἄρα δυνατὸν εἶναι ἐνδέχεται	καὶ	εἶναι καὶ μὴ εἶναι· τὸ
[9, 8]	εἶναι· τὸ αὐτὸ ἄρα δυνατὸν	καὶ	εἶναι καὶ μὴ εἶναι. Τὸ
[9, 1]	γὰρ τὸ ἔχειν τινὰ ἀρχήν,	καὶ	εἶναι καὶ τὴν ὕλην ἀρχήν
[9, 8]	ἀεὶ ἐνεργεῖ· (καθ' αὑτὰ γὰρ	καὶ	ἐν αὑτοῖς ἔχει τὴν κίνησιν.
[9, 6]	οἷον ἐν τῷ ξύλῳ Ἑρμῆν	καὶ	ἐν τῇ ὅλῃ τὴν ἡμίσειαν,
[9, 1]	παθεῖν ἢ τοῦ καλῶς, ὥστε	καὶ	ἐν τοῖς τούτων λόγοις ἐνυπάρχουσί
[9, 2]	ἀμφοῖν μέν, οὐχ ὁμοίως δέ,	καὶ	ἐν ψυχῇ ἣ ἔχει κινήσεως
[9, 2]	αἱ δ' ἐν τοῖς ἐμψύχοις	καὶ	ἐν ψυχῇ καὶ τῆς ψυχῆς
[9, 10]	μὲν εἶναί ἐστι τὸ συγκεῖσθαι	καὶ	ἓν εἶναι, τὸ δὲ μὴ
[9, 3]	δὲ οἷον, εἰ δυνατὸν καθῆσθαι	καὶ	ἐνδέχεται καθῆσθαι, τούτῳ ἐὰν ὑπάρξῃ
[9, 10]	καὶ ὁ λόγος ὁ αὐτός,	καὶ	ἐνδέχεται ὁτὲ μὲν ἀληθεύειν ὁτὲ
[9, 3]	ταῦτα λέγειν, φανερὸν ὅτι δύναμις	καὶ	ἐνέργεια ἕτερόν ἐστιν (ἐκεῖνοι δ'
[9, 6]	καὶ ὅσα τοιαῦτα, λέγεται δυνάμει	καὶ	ἐνεργείᾳ πολλοῖς τῶν ὄντων, οἷον
[9, 10]	δή ἐστιν ὅπερ εἶναί τι	καὶ	ἐνέργειαι, περὶ ταῦτα οὐκ ἔστιν
[9, 3]	(ἐκεῖνοι δ' οἱ λόγοι δύναμιν	καὶ	ἐνέργειαν ταὐτὸ (ποιοῦσιν, διὸ καὶ
[9, 1]	ποσόν, τὸ δὲ κατὰ δύναμιν	καὶ	ἐντελέχειαν καὶ κατὰ τὸ ἔργον,
[9, 1]	ἔργον, διορίσωμεν καὶ περὶ δυνάμεως	(καὶ	ἐντελεχείας, καὶ πρῶτον περὶ δυνάμεως
[9, 10]	τὸ ψεῦδος ὁμοίως ἔτι ὑπάρξει	καὶ	ἐπ' ἐκείνων. Ἢ ὥσπερ οὐδὲ
[9, 3]	ἡ πρὸς τὴν ἐντελέχειαν συντιθεμένη,	καὶ	ἐπὶ τὰ ἄλλα ἐκ τῶν
[9, 1]	ὑπεῖκον ὡδὶ θλαστόν, ὁμοίως δὲ	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων) ἡ δ'
[9, 8]	ἐν τῷ ὑφαινομένῳ, ὁμοίως δὲ	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων, καὶ ὅλως
[9, 8]	τῷ εἴδει ἐστίν. Ὁμοίως δὲ	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων, καὶ ὧν
[9, 3]	εἶναι εἶναι δέ, ὁμοίως δὲ	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν δυνατὸν
[9, 3]	οἰκοδομοῦντα ὅταν οἰκοδομῇ· ὁμοίως δὲ	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων. Οἷς τὰ
[9, 3]	εἶναί ἐστιν οἰκοδομεῖν) ὁμοίως δὲ	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν. Εἰ
[9, 7]	ἢ μεταβαλεῖν, τοῦτο δυνάμει οἰκία·	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως ὅσων
[9, 8]	ὁρᾶσθαι· ὁ δ' αὐτὸς λόγος	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων, ὥστ' ἀνάγκη
[9, 9]	ἄρα ἐνέργεια βελτίων. Ἀνάγκη δὲ	καὶ	ἐπὶ τῶν κακῶν τὸ τέλος
[9, 3]	δέ τινας κατηγορίας, οἷον διανοητὰ	καὶ	ἐπιθυμητὰ εἶναι τὰ μὴ ὄντα,
[9, 6]	τὴν ἡμίσειαν, ὅτι ἀφαιρεθείη ἄν,	καὶ	ἐπιστήμονα καὶ τὸν μὴ θεωροῦντα,
[9, 8]	τῷ οἰκοδομουμένῳ, καὶ ἅμα γίγνεται	καὶ	ἔστι τῇ οἰκίᾳ. (Ὅσων μὲν
[9, 2]	τὴν στέρησιν, πλὴν οὐχ ὡσαύτως,	καὶ	ἔστιν ὡς ἀμφοῖν ἔστι δ'
[9, 6]	ἁπλῶς ἢ τρόπον τινά, ἀλλὰ	(καὶ	ἑτέρως, διὸ ζητοῦντες καὶ περὶ
[9, 3]	πεφυκὸς δὲ καὶ ὅτε πέφυκε	καὶ	ἔτι ὄν, οἱ αὐτοὶ (τυφλοὶ
[9, 6]	ὑγιάζεται καὶ ὑγίασται· εὖ ζῇ	καὶ	εὖ ἔζηκεν ἅμα, καὶ εὐδαιμονεῖ
[9, 2]	δὲ μόνον ποιοῦντα οὐκ ἀνάγκη	καὶ	εὖ ποιεῖν. ~Εἰσὶ δέ τινες
[9, 6]	ζῇ καὶ εὖ ἔζηκεν ἅμα,	καὶ	εὐδαιμονεῖ καὶ εὐδαιμόνηκεν. Εἰ δὲ
[9, 6]	εὖ ἔζηκεν ἅμα, καὶ εὐδαιμονεῖ	καὶ	εὐδαιμόνηκεν. Εἰ δὲ μή, ἔδει
[9, 10]	οὐ δυνάμει, ἐγίγνοντο γὰρ ἂν	καὶ	ἐφθείροντο, νῦν δὲ τὸ ὂν
[9, 1]	ἢ ὅλως ἢ ὅτε πέφυκεν,	καὶ	ἢ ὡδί, οἷον παντελῶς, ἢ
[9, 1]	ἓν γὰρ καὶ οὐκ ἄλλο.	Καὶ	ἡ ἀδυναμία καὶ τὸ ἀδύνατον
[9, 9]	τρεῖς, ἥ τε βάσις δύο	καὶ	ἡ ἐκ μέσου ἐπισταθεῖσα ὀρθή,
[9, 1]	πλέον γάρ ἐστιν ἡ δύναμις	καὶ	ἡ ἐνέργεια τῶν μόνον λεγομένων
[9, 8]	(Παύσωνος ἔσται Ἑρμῆς· ἄδηλος γὰρ	καὶ	ἡ ἐπιστήμη εἰ ἔσω ἢ
[9, 8]	ζωὴ ἐν τῇ ψυχῇ, διὸ	καὶ	ἡ εὐδαιμονία· (ζωὴ γὰρ ποιά
[9, 8]	ἡ θεωρία ἐν τῷ θεωροῦντι	καὶ	ἡ ζωὴ ἐν τῇ ψυχῇ,
[9, 8]	ἡ ὅρασις ἐν τῷ ὁρῶντι	καὶ	ἡ θεωρία ἐν τῷ θεωροῦντι
[9, 1]	τῷ ποιοῦντι, οἷον τὸ θερμὸν	καὶ	ἡ οἰκοδομική, ἡ μὲν ἐν
[9, 6]	ἀλλ' ἐκείνη ἐνυπάρχει τὸ τέλος	καὶ	ἡ πρᾶξις. Οἷον ὁρᾷ ἅμα
[9, 8]	τε οἰκοδόμησις ἐν τῷ οἰκοδομουμένῳ	καὶ	ἡ ὕφανσις ἐν τῷ ὑφαινομένῳ,
[9, 8]	ἐπιδείξαντες οἴονται τὸ τέλος ἀποδεδωκέναι,	καὶ	ἡ φύσις ὁμοίως. Εἰ γὰρ
[9, 2]	ἐπιστήμη δύναμις τῷ λόγον ἔχειν,	καὶ	ἡ ψυχὴ κινήσεως ἔχει ἀρχήν,
[9, 9]	δύναμις τοῦ ὑγιαίνειν καὶ κάμνειν,	καὶ	ἠρεμεῖν καὶ κινεῖσθαι, καὶ οἰκοδομεῖν
[9, 9]	αὐτὴ γὰρ δύναμις τοῦ ὑγιαίνειν	καὶ	κάμνειν, καὶ ἠρεμεῖν καὶ κινεῖσθαι,
[9, 9]	ἅμα ἀδύνατον ὑπάρχειν (οἷον ὑγιαίνειν	καὶ	κάμνειν) ὥστ' ἀνάγκη τούτων θάτερον
[9, 1]	στέρησίς ἐστιν, ὥστε τοῦ αὐτοῦ	καὶ	κατὰ τὸ αὐτὸ πᾶσα δύναμις
[9, 1]	δὲ κατὰ δύναμιν καὶ ἐντελέχειαν	καὶ	κατὰ τὸ ἔργον, διορίσωμεν καὶ
[9, 9]	ἠρεμεῖν καὶ κινεῖσθαι, καὶ οἰκοδομεῖν	καὶ	καταβάλλειν, (καὶ οἰκοδομεῖσθαι καὶ καταπίπτειν.
[9, 9]	οἰκοδομεῖν καὶ καταβάλλειν, (καὶ οἰκοδομεῖσθαι	καὶ	καταπίπτειν. Τὸ μὲν οὖν δύνασθαι
[9, 6]	κεκίνηται, ἀλλ' ἕτερον, καὶ κινεῖ	καὶ	κεκίνηκεν· ἑώρακε δὲ καὶ ὁρᾷ
[9, 6]	γίγνεται καὶ γέγονεν ἢ κινεῖται	καὶ	κεκίνηται, ἀλλ' ἕτερον, καὶ κινεῖ
[9, 6]	κινεῖται καὶ κεκίνηται, ἀλλ' ἕτερον,	καὶ	κινεῖ καὶ κεκίνηκεν· ἑώρακε δὲ
[9, 9]	ὑγιαίνειν καὶ κάμνειν, καὶ ἠρεμεῖν	καὶ	κινεῖσθαι, καὶ οἰκοδομεῖν καὶ καταβάλλειν,
[9, 3]	ὥστε οὗτοι οἱ λόγοι ἐξαιροῦσι	καὶ	κίνησιν καὶ γένεσιν. (Ἀεὶ γὰρ
[9, 8]	τι εἴη ἢ αὐτὸ ἐπιστήμη	καὶ	κινούμενον ἢ κίνησις· (ταῦτα γὰρ
[9, 8]	ἀεὶ κινοῦντος πρώτως. Ἀλλὰ μὴν	καὶ	κυριωτέρως· τὰ μὲν γὰρ ἀΐδια
[9, 3]	(τυφλοὶ ἔσονται πολλάκις τῆς ἡμέρας,	καὶ	κωφοί. Ἔτι εἰ ἀδύνατον τὸ
[9, 3]	ἔχειν τέχνας μὴ μαθόντα ποτὲ	καὶ	λαβόντα, (καὶ μὴ ἔχειν μὴ
[9, 7]	ψυχή, πάθος δὲ τὸ μουσικὸν	καὶ	λευκόν (λέγεται δὲ τῆς μουσικῆς
[9, 8]	τοιαύτης προτέρα ἐστὶν ἡ ἐνέργεια	καὶ	λόγῳ καὶ τῇ οὐσίᾳ· χρόνῳ
[9, 5]	ἀνάγκη προενεργήσαντας ἔχειν, ὅσαι ἔθει	καὶ	λόγῳ, τὰς δὲ μὴ τοιαύτας
[9, 6]	καὶ νενόηκεν, ἀλλ' οὐ μανθάνει	καὶ	μεμάθηκεν (οὐδ' ὑγιάζεται καὶ ὑγίασται·
[9, 7]	οὔπω (δεῖ γὰρ (ἐν ἄλλῳ	καὶ	μεταβάλλειν) ὅταν δ' ἤδη διὰ
[9, 3]	δυνατὸν βαδίζειν ὂν μὴ βαδίζειν,	καὶ	μὴ βαδίζειν δυνατὸν ὂν βαδίζειν.
[9, 8]	δυνατὸν εἶναι ἐνδέχεται καὶ εἶναι	καὶ	μὴ εἶναι· τὸ αὐτὸ ἄρα
[9, 8]	αὐτὸ ἄρα δυνατὸν καὶ εἶναι	καὶ	μὴ εἶναι. Τὸ δὲ δυνατὸν
[9, 3]	μὴ μαθόντα ποτὲ καὶ λαβόντα,	(καὶ	μὴ ἔχειν μὴ ἀποβαλόντα ποτέ
[9, 8]	αἱ δ' ἄλογοι τῷ παρεῖναι	καὶ	μὴ τῆς ἀντιφάσεως ἔσονται αἱ
[9, 8]	γὰρ δυνάμενον ὡδὶ κινεῖν δύναται	καὶ	μὴ ὡδί, ὅσα γε κατὰ
[9, 6]	ἅμα καὶ φρονεῖ καὶ νοεῖ	καὶ	νενόηκεν, ἀλλ' οὐ μανθάνει καὶ
[9, 6]	ἅμα τὸ αὐτό, καὶ νοεῖ	καὶ	νενόηκεν. Τὴν μὲν οὖν τοιαύτην
[9, 6]	Οἷον ὁρᾷ ἅμα καὶ φρονεῖ	καὶ	νοεῖ καὶ νενόηκεν, ἀλλ' οὐ
[9, 6]	καὶ ὁρᾷ ἅμα τὸ αὐτό,	καὶ	νοεῖ καὶ νενόηκεν. Τὴν μὲν
[9, 10]	γίγνεται ψευδὴς καὶ ἀληθὴς δόξα	καὶ	ὁ λόγος ὁ αὐτός, καὶ
[9, 8]	κιθαρίζων μανθάνει κιθαρίζειν, ὁμοίως δὲ	καὶ	οἱ ἄλλοι. Ὅθεν ὁ σοφιστικὸς
[9, 7]	ἐν αὐτῷ· ὁμοίως δὲ δυνάμει	καὶ	οἰκία· εἰ μηθὲν κωλύει τῶν
[9, 9]	κάμνειν, καὶ ἠρεμεῖν καὶ κινεῖσθαι,	καὶ	οἰκοδομεῖν καὶ καταβάλλειν, (καὶ οἰκοδομεῖσθαι
[9, 9]	κινεῖσθαι, καὶ οἰκοδομεῖν καὶ καταβάλλειν,	(καὶ	οἰκοδομεῖσθαι καὶ καταπίπτειν. Τὸ μὲν
[9, 8]	ὁρῶσιν ὄψιν ἔχουσιν, ὁμοίως δὲ	καὶ	οἰκοδομικὴν ἵνα οἰκοδομῶσι καὶ τὴν
[9, 8]	ἀεὶ ἐνεργεῖ ἥλιος καὶ ἄστρα	καὶ	ὅλος ὁ οὐρανός, καὶ οὐ
[9, 8]	δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων,	καὶ	ὅλως ἡ κίνησις ἐν τῷ
[9, 6]	κινεῖ καὶ κεκίνηκεν· ἑώρακε δὲ	καὶ	ὁρᾷ ἅμα τὸ αὐτό, καὶ
[9, 8]	λέγω οἰκοδομικὸν τὸ δυνάμενον οἰκοδομεῖν,	(καὶ	ὁρατικὸν τὸ ὁρᾶν, καὶ ὁρατὸν
[9, 8]	οἰκοδομεῖν, (καὶ ὁρατικὸν τὸ ὁρᾶν,	καὶ	ὁρατὸν τὸ δυνατὸν ὁρᾶσθαι· ὁ
[9, 7]	ἔσχατον ὕλη καὶ οὐσία ὑλική.	Καὶ	ὀρθῶς δὴ συμβαίνει τὸ ἐκείνινον
[9, 6]	οἷον τῷ ὁρῶντι καὶ βαδίζοντι	καὶ	ὁρωμένῳ. Ταῦτα μὲν γὰρ ἐνδέχεται
[9, 8]	μέν ἐστιν ἄνθρωπος καὶ σῖτος	καὶ	ὁρῶν, ἐνεργείᾳ δ' οὔπω· ἀλλὰ
[9, 5]	δυνατὸν καὶ ποτὲ καὶ πὼς	καὶ	ὅσα ἄλλα ἀνάγκη προσεῖναι ἐν
[9, 6]	τὸ ἄπειρον (καὶ τὸ κενόν,	καὶ	ὅσα τοιαῦτα, λέγεται δυνάμει καὶ
[9, 7]	ἔξωθεν ἡ ἀρχὴ τῆς γενέσεως.	Καὶ	ὅσων δὴ ἐν αὐτῷ τῷ
[9, 4]	σημαίνει, ἐὰν ᾖ τὸ Α	καὶ	ὅτε καὶ ὡς ἦν δυνατὸν
[9, 3]	μὴ ἔχον ὄψιν, πεφυκὸς δὲ	καὶ	ὅτε πέφυκε καὶ ἔτι ὄν,
[9, 8]	τὸ εἶδος τὸ δ' οὔ)	καὶ	ὅτι ἅπαν ἐπ' ἀρχὴν βαδίζει
[9, 4]	ἀδύνατον δέ. Ἅμα δὲ δῆλον	καὶ	ὅτι, εἰ (τοῦ Α ὄντος
[9, 10]	μὴ ἔχοι τις. Φανερὸν δὲ	καὶ	ὅτι περὶ τῶν ἀκινήτων (οὐκ
[9, 2]	περιέχεται, τῷ λόγῳ. Φανερὸν δὲ	καὶ	ὅτι (τῇ μὲν τοῦ εὖ
[9, 6]	τῇ ἐπαγωγῇ ὃ βουλόμεθα λέγειν,	καὶ	οὐ δεῖ παντὸς ὅρον ζητεῖν
[9, 7]	ἐκεῖνο οὐ μουσικὴ ἀλλὰ μουσικόν,	καὶ	οὐ λευκότης ὁ ἄνθρωπος ἀλλὰ
[9, 3]	καὶ ἐνέργειαν ταὐτὸ (ποιοῦσιν, διὸ	καὶ	οὐ μικρόν τι ζητοῦσιν ἀναιρεῖν)
[9, 8]	ἄστρα καὶ ὅλος ὁ οὐρανός,	καὶ	οὐ φοβερὸν μή ποτε στῇ,
[9, 7]	μᾶλλον ὅταν ἤδη γένηται σπέρμα,	καὶ	οὐδὲ τότε ἴσως; Ὥσπερ οὖν
[9, 8]	χρῆσις (οἷον ὄψεως ἡ ὅρασις,	καὶ	οὐθὲν γίγνεται (παρὰ ταύτην ἕτερον
[9, 1]	αὐτὸ ὑφ' ἑαυτοῦ· ἓν γὰρ	καὶ	οὐκ ἄλλο. Καὶ ἡ ἀδυναμία
[9, 8]	γένεσιν καὶ χρόνον. Ἀλλὰ μὴν	καὶ	οὐσίᾳ γε, πρῶτον μὲν ὅτι
[9, 7]	τὸ κατηγορούμενον, τὸ ἔσχατον ὕλη	καὶ	οὐσία ὑλική. Καὶ ὀρθῶς δὴ
[9, 8]	γε δῆλον ὅτι ἡ ἐνέργεια	καὶ	οὕτω προτέρα τῆς δυνάμεως κατὰ
[9, 4]	ἦν δυνατὸν (εἶναι, κἀκεῖνο τότε	καὶ	οὕτως εἶναι ἀναγκαῖον. ~Ἀπασῶν δὲ
[9, 10]	οὐσίας, οὐ γὰρ ἔστιν ἀπατηθῆναι·	καὶ	πᾶσαι εἰσὶν ἐνεργείᾳ, οὐ δυνάμει,
[9, 8]	πρότερον ἡ ἐνέργεια καὶ δυνάμεως	καὶ	πάσης ἀρχῆς μεταβλητικῆς, φανερόν. ~Ὅτι
[9, 1]	ὡς μία δύναμις (τοῦ ποιεῖν	καὶ	πάσχειν (δυνατὸν γάρ ἐστι καὶ
[9, 1]	καὶ κατὰ τὸ ἔργον, διορίσωμεν	καὶ	περὶ δυνάμεως (καὶ ἐντελεχείας, καὶ
[9, 10]	ἢ κατὰ συμβεβηκός· ὁμοίως δὲ	καὶ	περὶ τὰς μὴ συνθετὰς οὐσίας,
[9, 6]	ἀλλὰ (καὶ ἑτέρως, διὸ ζητοῦντες	καὶ	περὶ τούτων διήλθομεν. Ἔστι δὴ
[9, 1]	περὶ τῆς ἐνεργείας διορισμοῖς δηλώσομεν	καὶ	περὶ τῶν ἄλλων. Ὅτι μὲν
[9, 5]	ποιήσει ὅταν ὡς δύναται ὑπάρχῃ	καὶ	πλησιάζῃ τῷ παθητικῷ· ὥστε τὸ
[9, 2]	ἀνάγκη γὰρ τὸν εὖ ποιοῦντα	καὶ	ποιεῖν, τὸν δὲ μόνον ποιοῦντα
[9, 6]	οὖν ἐνεργείᾳ τί τέ ἐστι	καὶ	ποῖον, ἐκ τούτων καὶ τῶν
[9, 6]	τί τέ ἐστιν ἡ ἐνέργεια	καὶ	ποῖόν τι. Καὶ γὰρ τὸ
[9, 5]	δὲ τὸ δυνατὸν τὶ δυνατὸν	καὶ	ποτὲ καὶ πὼς καὶ ὅσα
[9, 7]	~Πότε δὲ δυνάμει ἔστιν ἕκαστον	καὶ	πότε οὔ, διοριστέον· οὐ γὰρ
[9, 7]	Πότε μὲν οὖν λεκτέον δυνάμει	καὶ	πότε οὔ, εἴρηται. ~Ἐπεὶ δὲ
[9, 1]	μὲν οὖν τοῦ πρώτως ὄντος	καὶ	πρὸς ὃ πᾶσαι αἱ ἄλλαι
[9, 1]	εἶδος, πᾶσαι ἀρχαί (τινές εἰσι,	καὶ	πρὸς πρώτην μίαν λέγονται, ἥ
[9, 1]	καὶ περὶ δυνάμεως (καὶ ἐντελεχείας,	καὶ	πρῶτον περὶ δυνάμεως ἣ λέγεται
[9, 8]	ἐν μεταβολῇ ὄντα, οἷον γῆ	καὶ	πῦρ. Καὶ γὰρ ταῦτα ἀεὶ
[9, 5]	δυνατὸν τὶ δυνατὸν καὶ ποτὲ	καὶ	πὼς καὶ ὅσα ἄλλα ἀνάγκη
[9, 8]	ἃ δυνάμει μέν ἐστιν ἄνθρωπος	καὶ	σῖτος καὶ ὁρῶν, ἐνεργείᾳ δ'
[9, 8]	ἐνέργεια λέγεται κατὰ τὸ ἔργον	καὶ	συντείνει πρὸς τὴν ἐντελέχειαν. Ἐπεὶ
[9, 7]	τοῖς πάθεσι τὸ ὑποκείμενον ἄνθρωπος	καὶ	(σῶμα καὶ ψυχή, πάθος δὲ
[9, 3]	δ' εὐθὺς οἰκοδομήσει πῶς λαβών;	Καὶ	τὰ ἄψυχα δὴ ὁμοίως· οὔτε
[9, 9]	τῶν κακῶν ἐστίν) Εὑρίσκεται δὲ	καὶ	τὰ διαγράμματα ἐνεργείᾳ· διαιροῦντες γὰρ
[9, 8]	τούτου. Μιμεῖται δὲ τὰ ἄφθαρτα	καὶ	τὰ ἐν μεταβολῇ ὄντα, οἷον
[9, 5]	ἐχόντων πῶς, ἐν οἷς ἀφορισθήσεται	καὶ	τὰ ἔξω κωλύοντα· (ἀφαιρεῖται γὰρ
[9, 5]	ἀνάγκη προσεῖναι ἐν τῷ διορισμῷ,	καὶ	τὰ μὲν κατὰ λόγον δύναται
[9, 7]	ἐκείνινον λέγεσθαι κατὰ τὴν ὕλην	καὶ	τὰ πάθη· (ἄμφω γὰρ ἀόριστα.
[9, 1]	τε ποσὸν καὶ τὸ ποιὸν	καὶ	τἆλλα τὰ οὕτω λεγόμενα· πάντα
[9, 9]	τὰ δ' ἐναντία ἅμα ἀδύνατον,	καὶ	τὰς ἐνεργείας δὲ ἅμα ἀδύνατον
[9, 5]	λόγῳ, τὰς δὲ μὴ τοιαύτας	καὶ	τὰς ἐπὶ τοῦ πάσχειν οὐκ
[9, 2]	(τοῦ ὑπάρχοντος μᾶλλον, ὥστ' ἀνάγκη	καὶ	τὰς τοιαύτας ἐπιστήμας εἶναι μὲν
[9, 8]	τῆς ἐπιστήμης ἴσως. Ἀλλ' οὖν	καὶ	ταύτῃ γε δῆλον ὅτι ἡ
[9, 8]	ἐπ' ἀρχὴν βαδίζει τὸ γιγνόμενον	καὶ	τέλος (ἀρχὴ γὰρ τὸ οὗ
[9, 8]	τῇ γενέσει (ὕστερα τῷ εἴδει	καὶ	τῇ οὐσίᾳ πρότερα (οἷον ἀνὴρ
[9, 8]	ἐστὶν ἡ ἐνέργεια καὶ λόγῳ	καὶ	τῇ οὐσίᾳ· χρόνῳ δ' ἔστι
[9, 7]	μηθὲν κωλύει τῶν ἐν τούτῳ	καὶ	τῇ (ὕλῃ τοῦ γίγνεσθαι οἰκίαν,
[9, 8]	ὥστ' ἀνάγκη τὸν λόγον προυπάρχειν	καὶ	τὴν γνῶσιν τῆς γνώσεως) τῷ
[9, 9]	ἐπὶ τῶν κακῶν τὸ τέλος	καὶ	τὴν ἐνέργειαν εἶναι χεῖρον τῆς
[9, 8]	δὲ καὶ οἰκοδομικὴν ἵνα οἰκοδομῶσι	καὶ	τὴν θεωρητικὴν ἵνα θεωρῶσιν· ἀλλ'
[9, 2]	ὁ αὐτὸς δηλοῖ τὸ πρᾶγμα	καὶ	τὴν στέρησιν, πλὴν οὐχ ὡσαύτως,
[9, 1]	ἔχειν τινὰ ἀρχήν, καὶ εἶναι	καὶ	τὴν ὕλην ἀρχήν τινα, πάσχει
[9, 2]	τοῖς ἐμψύχοις καὶ ἐν ψυχῇ	καὶ	τῆς ψυχῆς ἐν τῷ λόγον
[9, 9]	φανερόν. ~Ὅτι δὲ καὶ βελτίων	καὶ	τιμιωτέρα τῆς σπουδαίας (δυνάμεως ἡ
[9, 4]	ἀνάγκη εἶναι τὸ Β, ἀνάγκη	καὶ	τὸ Α εἶναι. Ἀλλ' ἦν
[9, 1]	οὐκ ἄλλο. Καὶ ἡ ἀδυναμία	καὶ	τὸ ἀδύνατον (ἡ τῇ τοιαύτῃ
[9, 4]	δή ἐστι ταὐτὸ τὸ ψεῦδος	καὶ	τὸ ἀδύνατον· τὸ γάρ σε
[9, 10]	τὸ εἶναι ἢ μὴ εἶναι	καὶ	τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος;
[9, 6]	δεῖ παντὸς ὅρον ζητεῖν ἀλλὰ	καὶ	τὸ ἀνάλογον συνορᾶν, ὅτι ὡς
[9, 6]	τῆς ὕλης πρὸς τὴν ὕλην,	καὶ	τὸ ἀπειργασμένον πρὸς τὸ ἀνέργαστον.
[9, 6]	πρός τινα ὕλην. Ἄλλως δὲ	καὶ	τὸ ἄπειρον (καὶ τὸ κενόν,
[9, 6]	μῦον μὲν ὄψιν δὲ ἔχον,	καὶ	τὸ ἀποκεκριμένον ἐκ τῆς ὕλης
[9, 4]	δυνατοῦ ὄντος εἶναι τοῦ Α	καὶ	τὸ Β ἀνάγκη εἶναι δυνατόν·
[9, 4]	ἄρα ᾖ τὸ Α δυνατόν,	καὶ	τὸ Β ἔσται δυνατόν, εἴπερ
[9, 4]	ἔστι τὸ Α ἀνάγκη εἶναι	καὶ	τὸ Β. Τὸ γὰρ δυνατὸν
[9, 4]	ἦν ἄρα τὸ πρῶτον ἀδύνατον·	καὶ	τὸ δεύτερον ἄρα. Ἂν ἄρα
[9, 1]	οὖν λέγεται (πολλαχῶς ἡ δύναμις	καὶ	τὸ δύνασθαι, διώρισται ἡμῖν ἐν
[9, 6]	τὸ οἰκοδομοῦν πρὸς τὸ οἰκοδομικόν,	(καὶ	τὸ ἐγρηγορὸς πρὸς τὸ καθεῦδον,
[9, 8]	Ὥστε φανερὸν ὅτι ἡ οὐσία	καὶ	τὸ εἶδος ἐνέργειά ἐστιν. Κατά
[9, 2]	μὲν ὑγιεινὸν ὑγίειαν μόνον ποιεῖ	καὶ	τὸ θερμαντικὸν θερμότητα καὶ τὸ
[9, 3]	γὰρ τό τε ἑστηκὸς ἑστήξεται	καὶ	τὸ καθήμενον καθεδεῖται· οὐ γὰρ
[9, 6]	Ἄλλως δὲ καὶ τὸ ἄπειρον	(καὶ	τὸ κενόν, καὶ ὅσα τοιαῦτα,
[9, 10]	δὲ εἶναι ὡς τὸ ἀληθές,	καὶ	τὸ μὴ εἶναι τὸ ὡς
[9, 10]	~Ἐπεὶ δὲ τὸ ὂν λέγεται	καὶ	τὸ μὴ ὂν τὸ μὲν
[9, 9]	δύνασθαι λεγόμενον ὑγιαίνειν ταὐτόν ἐστι	καὶ	τὸ νοσεῖν, καὶ ἅμα· ἡ
[9, 8]	ἡ ὕλη καὶ τὸ σπέρμα	καὶ	τὸ ὁρατικόν, ἃ δυνάμει μέν
[9, 6]	τὸ ἐγρηγορὸς πρὸς τὸ καθεῦδον,	καὶ	τὸ ὁρῶν πρὸς τὸ μῦον
[9, 5]	ὅταν ὡς δύνανται τὸ ποιητικὸν	καὶ	τὸ παθητικὸν πλησιάζωσι, τὸ μὲν
[9, 1]	καὶ γὰρ τὸ μὴ ἔχον	καὶ	τὸ πεφυκὸς ἂν μὴ ἔχῃ,
[9, 1]	τἆλλα (ὄντα, τό τε ποσὸν	καὶ	τὸ ποιὸν καὶ τἆλλα τὰ
[9, 8]	πρότερον τῷ χρόνῳ ἡ ὕλη	καὶ	τὸ σπέρμα καὶ τὸ ὁρατικόν,
[9, 10]	ὁ τὸ διῃρημένον οἰόμενος διῃρῆσθαι	καὶ	τὸ συγκείμενον συγκεῖσθαι, ἔψευσται δὲ
[9, 7]	γὰρ διαφέρει τὸ καθ' οὗ	καὶ	τὸ ὑποκείμενον, τῷ εἶναι τόδε
[9, 10]	τὴν διάμετρον· οὐδὲ τὸ ἀληθὲς	καὶ	τὸ ψεῦδος ὁμοίως ἔτι ὑπάρξει
[9, 10]	μὴ εἶναι καὶ τὸ ἀληθὲς	καὶ	τὸ ψεῦδος; Οὐ γάρ ἐστι
[9, 2]	ποιεῖ καὶ τὸ θερμαντικὸν θερμότητα	καὶ	τὸ ψυκτικὸν ψυχρότητα, ὁ δ'
[9, 7]	μὴ (οὕτως ἀλλ' εἶδός τι	καὶ	τόδε τι τὸ κατηγορούμενον, τὸ
[9, 9]	οὐδ' ἐν τοῖς ἐξ ἀρχῆς	(καὶ	τοῖς ἀϊδίοις οὐθὲν ἔστιν οὔτε
[9, 3]	μάλιστα ἡ κίνησις εἶναι, διὸ	καὶ	τοῖς μὴ οὖσιν οὐκ ἀποδιδόασι
[9, 8]	ἐν τοῖς περὶ κινήσεως τοῦτο)	(καὶ	τὸν μανθάνοντα ἀνάγκη ἔχειν τι
[9, 6]	ὅτι ἀφαιρεθείη ἄν, καὶ ἐπιστήμονα	καὶ	τὸν μὴ θεωροῦντα, ἂν δυνατὸς
[9, 8]	τὸ τοῦ γιγνομένου γεγενῆσθαί τι	καὶ	τοῦ ὅλως κινουμένου κεκινῆσθαί τι
[9, 8]	κατ' ἐνέργειαν καὶ τοῦ σίτου	καὶ	τοῦ ὁρῶντος πρότερον τῷ χρόνῳ
[9, 8]	τοῦ (ἤδη ὄντος κατ' ἐνέργειαν	καὶ	τοῦ σίτου καὶ τοῦ ὁρῶντος
[9, 8]	δὲ ἐνέργεια τὸ ἔργον, διὸ	καὶ	τοὔνομα ἐνέργεια λέγεται κατὰ τὸ
[9, 7]	ἔστι τι ὃ δυνατόν ἐστι,	καὶ	τοῦτ' ἔστιν (ὑγιαῖνον δυνάμει. Ὅρος
[9, 8]	τινος τι καὶ ὑπό τινος,	καὶ	τοῦτο τῷ εἴδει τὸ αὐτό.
[9, 8]	γένεσις) τέλος δ' ἡ ἐνέργεια,	καὶ	τούτου χάριν ἡ δύναμις (λαμβάνεται.
[9, 1]	ἔχειν αὐτὸ δύναμιν τοῦ παθεῖν	καὶ	τῷ ἄλλο ὑπ' αὐτοῦ) ἔστι
[9, 1]	καὶ πάσχειν (δυνατὸν γάρ ἐστι	καὶ	τῷ ἔχειν αὐτὸ δύναμιν τοῦ
[9, 2]	τῷ λόγον ἔχοντι, (δῆλον ὅτι	καὶ	τῶν δυνάμεων αἱ μὲν ἔσονται
[9, 6]	ἐστι καὶ ποῖον, ἐκ τούτων	καὶ	τῶν τοιούτων δῆλον ἡμῖν ἔστω.
[9, 6]	μανθάνει καὶ μεμάθηκεν (οὐδ' ὑγιάζεται	καὶ	ὑγίασται· εὖ ζῇ καὶ εὖ
[9, 2]	μόνον ἡ δὲ ἰατρικὴ νόσου	καὶ	ὑγιείας. Αἴτιον δὲ ὅτι λόγος
[9, 7]	ξύλινον· τοῦτο γὰρ δυνάμει κιβώτιον	καὶ	ὕλη κιβωτίου αὕτη, ἁπλῶς μὲν
[9, 8]	γιγνόμενον γίγνεται ἔκ τινος τι	καὶ	ὑπό τινος, καὶ τοῦτο τῷ
[9, 4]	ἀνάγκη ἐκ (τῶν κειμένων, εἰ	καὶ	ὑποθοίμεθα εἶναι ἢ γεγονέναι ὃ
[9, 10]	ἢ ψεῦδος, τὸ μὲν θιγεῖν	καὶ	φάναι ἀληθές (οὐ γὰρ ταὐτὸ
[9, 10]	ἀληθές (οὐ γὰρ ταὐτὸ κατάφασις	(καὶ	φάσις) τὸ δ' ἀγνοεῖν μὴ
[9, 1]	ἀπαθείας τῆς ἐπὶ τὸ χεῖρον	καὶ	φθορᾶς τῆς ὑπ' ἄλλου ἢ
[9, 6]	ἡ πρᾶξις. Οἷον ὁρᾷ ἅμα	καὶ	φρονεῖ καὶ νοεῖ καὶ νενόηκεν,
[9, 8]	προτέρα τῆς δυνάμεως κατὰ γένεσιν	καὶ	χρόνον. Ἀλλὰ μὴν καὶ οὐσίᾳ
[9, 10]	ψεῦδος, ἀλλ' ἀεὶ ταὐτὰ ἀληθῆ	καὶ	ψευδῆ. Περὶ δὲ δὴ τὰ
[9, 7]	τὸ ὑποκείμενον ἄνθρωπος καὶ (σῶμα	καὶ	ψυχή, πάθος δὲ τὸ μουσικὸν
[9, 5]	ἔχει δὲ παρόντος τοῦ παθητικοῦ	καὶ	ὡδὶ ἔχοντος ποιεῖν· εἰ δὲ
[9, 6]	βαδίζει καὶ βεβάδικεν, οὐδ' οἰκοδομεῖ	καὶ	ᾠκοδόμηκεν, οὐδὲ γίγνεται καὶ γέγονεν
[9, 8]	δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων,	καὶ	ὧν κίνησις τὸ τέλος, διὸ
[9, 5]	ὀρέγηται οὗ ἔχει τὴν δύναμιν	καὶ	ὡς ἔχει, (τοῦτο ποιεῖν· ἔχει
[9, 4]	ᾖ τὸ Α καὶ ὅτε	καὶ	ὡς ἦν δυνατὸν (εἶναι, κἀκεῖνο
[9, 8]	πρότερον τῇ οὐσίᾳ ἐνέργεια δυνάμεως,	καὶ	ὥσπερ εἴπομεν, τοῦ χρόνου (ἀεὶ
[9, 8]	οὐδὲ τῶν ἐξ ἀνάγκης ὄντων	(καίτοι	ταῦτα πρῶτα· εἰ γὰρ ταῦτα
[9, 5]	ἄλογα καὶ αἱ δυνάμεις ἄλογοι,	κἀκείνας	μὲν ἀνάγκη ἐν ἐμψύχῳ (εἶναι
[9, 4]	καὶ ὡς ἦν δυνατὸν (εἶναι,	κἀκεῖνο	τότε καὶ οὕτως εἶναι ἀναγκαῖον.
[9, 8]	εἰ ἔσω ἢ ἔξω, ὥσπερ	κἀκεῖνος.	Τὸ γὰρ ἔργον τέλος, ἡ
[9, 9]	τοῖς ἀϊδίοις οὐθὲν ἔστιν οὔτε	κακὸν	οὔτε ἁμάρτημα οὔτε διεφθαρμένον (καὶ
[9, 9]	ἄρα ὅτι οὐκ ἔστι τὸ	κακὸν	παρὰ τὰ πράγματα· ὕστερον γὰρ
[9, 9]	ὕστερον γὰρ τῇ φύσει τὸ	κακὸν	τῆς δυνάμεως. Οὐκ ἄρα οὐδ'
[9, 9]	(καὶ γὰρ ἡ διαφθορὰ τῶν	κακῶν	ἐστίν) Εὑρίσκεται δὲ καὶ τὰ
[9, 9]	Ἀνάγκη δὲ καὶ ἐπὶ τῶν	κακῶν	τὸ τέλος καὶ τὴν ἐνέργειαν
[9, 1]	ἢ τοῦ παθεῖν ἢ τοῦ	καλῶς,	ὥστε καὶ ἐν τοῖς τούτων
[9, 8]	φοβοῦνται οἱ περὶ φύσεως. Οὐδὲ	κάμνει	τοῦτο δρῶντα· οὐ (γὰρ περὶ
[9, 9]	γὰρ δύναμις τοῦ ὑγιαίνειν καὶ	κάμνειν,	καὶ ἠρεμεῖν καὶ κινεῖσθαι, καὶ
[9, 9]	ἀδύνατον ὑπάρχειν (οἷον ὑγιαίνειν καὶ	κάμνειν)	ὥστ' ἀνάγκη τούτων θάτερον εἶναι
[9, 1]	ἢ ὡδί, οἷον παντελῶς, ἢ	κἂν	ὁπωσοῦν. Ἐπ' ἐνίων δέ, ἂν
[9, 7]	τί ἐστι πρῶτον (ὃ μηκέτι	κατ'	ἄλλο λέγεται ἐκείνινον, τοῦτο πρώτη
[9, 9]	γὰρ γενέσει ἡ ἐνέργεια ἡ	κατ'	ἀριθμόν) ~Ἐπεὶ δὲ τὸ ὂν
[9, 8]	τοῦ ἀνθρώπου τοῦ (ἤδη ὄντος	κατ'	ἐνέργειαν καὶ τοῦ σίτου καὶ
[9, 8]	ἢ ποιόν· ἁπλῶς δὲ τὸ	κατ'	οὐσίαν. Οὐθὲν ἄρα τῶν ἀφθάρτων
[9, 1]	ἀναφέρονται εἴρηται, περὶ τῆς οὐσίας	(κατὰ	γὰρ τὸν τῆς οὐσίας λόγον
[9, 8]	καὶ οὕτω προτέρα τῆς δυνάμεως	κατὰ	γένεσιν καὶ χρόνον. Ἀλλὰ μὴν
[9, 10]	σχήματα τῶν κατηγοριῶν, τὸ δὲ	κατὰ	δύναμιν ἢ ἐνέργειαν τούτων ἢ
[9, 1]	ποιὸν ἢ ποσόν, τὸ δὲ	κατὰ	δύναμιν καὶ ἐντελέχειαν καὶ κατὰ
[9, 8]	τι κινούμενον ἀΐδιον, οὐκ ἔστι	κατὰ	δύναμιν κινούμενον ἀλλ' ἢ ποθὲν
[9, 1]	ἡ ἐνέργεια τῶν μόνον λεγομένων	κατὰ	κίνησιν. Ἀλλ' εἰπόντες περὶ ταύτης,
[9, 6]	ποιήσει. ~(Ἐπεὶ δὲ περὶ τῆς	κατὰ	κίνησιν λεγομένης δυνάμεως εἴρηται, περὶ
[9, 8]	καὶ μὴ ὡδί, ὅσα γε	κατὰ	λόγον· αἱ δ' ἄλογοι τῷ
[9, 5]	τῷ παθητικῷ· ὥστε τὸ δυνατὸν	κατὰ	λόγον ἅπαν ἀνάγκη, ὅταν ὀρέγηται
[9, 2]	πρὸς ταὐτὸ συνάψασα· διὸ τὰ	κατὰ	λόγον δυνατὰ τοῖς ἄνευ λόγου
[9, 5]	τῷ διορισμῷ, καὶ τὰ μὲν	κατὰ	λόγον δύναται κινεῖν καὶ αἱ
[9, 2]	αὑτὸ τοῦ δὲ τρόπον τινὰ	κατὰ	συμβεβηκός· ἀποφάσει γὰρ καὶ ἀποφορᾷ
[9, 10]	ἐστιν οὐκ ἔστιν ἀλλ' ἢ	κατὰ	συμβεβηκός· ὁμοίως δὲ καὶ περὶ
[9, 10]	τὸ μὴ ὂν τὸ μὲν	κατὰ	(τὰ σχήματα τῶν κατηγοριῶν, τὸ
[9, 8]	καὶ τὸ εἶδος ἐνέργειά ἐστιν.	Κατά	τε δὴ τοῦτον τὸν λόγον
[9, 7]	δὴ συμβαίνει τὸ ἐκείνινον λέγεσθαι	κατὰ	τὴν ὕλην καὶ τὰ πάθη·
[9, 8]	ἀφθάρτων ἁπλῶς δυνάμει ἔστιν ἁπλῶς	(κατά	τι δὲ οὐδὲν κωλύει, οἷον
[9, 1]	ἐστιν, ὥστε τοῦ αὐτοῦ καὶ	κατὰ	τὸ αὐτὸ πᾶσα δύναμις ἀδυναμίᾳ.
[9, 9]	ἐκ τῶνδε δῆλον. Ὅσα γὰρ	κατὰ	τὸ δύνασθαι λέγεται, ταὐτόν ἐστι
[9, 1]	κατὰ δύναμιν καὶ ἐντελέχειαν καὶ	κατὰ	τὸ ἔργον, διορίσωμεν καὶ περὶ
[9, 8]	διὸ καὶ τοὔνομα ἐνέργεια λέγεται	κατὰ	τὸ ἔργον καὶ συντείνει πρὸς
[9, 8]	εἶναι, ἢ κατὰ τόπον ἢ	κατὰ	τὸ ποσὸν ἢ ποιόν· ἁπλῶς
[9, 10]	τῶν ἀκινήτων (οὐκ ἔστιν ἀπάτη	κατὰ	τὸ ποτέ, εἴ τις ὑπολαμβάνει
[9, 8]	λέγεται (ἐνδέχεσθαι μὴ εἶναι, ἢ	κατὰ	τόπον ἢ κατὰ τὸ ποσὸν
[9, 9]	καὶ κινεῖσθαι, καὶ οἰκοδομεῖν καὶ	καταβάλλειν,	(καὶ οἰκοδομεῖσθαι καὶ καταπίπτειν. Τὸ
[9, 9]	καὶ καταβάλλειν, (καὶ οἰκοδομεῖσθαι καὶ	καταπίπτειν.	Τὸ μὲν οὖν δύνασθαι τἀναντία
[9, 10]	φάναι ἀληθές (οὐ γὰρ ταὐτὸ	κατάφασις	(καὶ φάσις) τὸ δ' ἀγνοεῖν
[9, 1]	πρὸς ὃ πᾶσαι αἱ ἄλλαι	κατηγορίαι	τοῦ ὄντος ἀναφέρονται εἴρηται, περὶ
[9, 3]	τὸ κινεῖσθαι, ἄλλας δέ τινας	κατηγορίας,	οἷον διανοητὰ καὶ ἐπιθυμητὰ εἶναι
[9, 3]	δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων	κατηγοριῶν	δυνατὸν βαδίζειν ὂν μὴ βαδίζειν,
[9, 10]	μὲν κατὰ (τὰ σχήματα τῶν	κατηγοριῶν,	τὸ δὲ κατὰ δύναμιν ἢ
[9, 7]	τι καὶ τόδε τι τὸ	κατηγορούμενον,	τὸ ἔσχατον ὕλη καὶ οὐσία
[9, 1]	ἄλλου· τὸ λιπαρὸν μὲν (γὰρ	καυστὸν	τὸ δ' ὑπεῖκον ὡδὶ θλαστόν,
[9, 4]	Ἀλλ' ἐκεῖνο ἀνάγκη ἐκ (τῶν	κειμένων,	εἰ καὶ ὑποθοίμεθα εἶναι ἢ
[9, 6]	ἀλλ' ἕτερον, καὶ κινεῖ καὶ	κεκίνηκεν·	ἑώρακε δὲ καὶ ὁρᾷ ἅμα
[9, 8]	τι καὶ τοῦ ὅλως κινουμένου	κεκινῆσθαί	τι (δῆλον δ' ἐν τοῖς
[9, 6]	καὶ γέγονεν ἢ κινεῖται καὶ	κεκίνηται,	ἀλλ' ἕτερον, καὶ κινεῖ καὶ
[9, 6]	καὶ τὸ ἄπειρον (καὶ τὸ	κενόν,	καὶ ὅσα τοιαῦτα, λέγεται δυνάμει
[9, 7]	ἀλλὰ ξύλινον· τοῦτο γὰρ δυνάμει	κιβώτιον	καὶ ὕλη κιβωτίου αὕτη, ἁπλῶς
[9, 7]	τὸ ὕστερόν ἐστιν. Οἷον τὸ	κιβώτιον	οὐ γήϊνον οὐδὲ γῆ ἀλλὰ
[9, 7]	τόδε ἀλλ' ἐκείνινον οἷον τὸ	κιβώτιον	οὐ ξύλον ἀλλὰ ξύλινον, (οὐδὲ
[9, 7]	γὰρ δυνάμει κιβώτιον καὶ ὕλη	κιβωτίου	αὕτη, ἁπλῶς μὲν τοῦ ἁπλῶς
[9, 8]	μηθὲν κιθαρίσαντα· ὁ γὰρ μανθάνων	κιθαρίζειν	κιθαρίζων μανθάνει κιθαρίζειν, ὁμοίως δὲ
[9, 8]	γὰρ μανθάνων κιθαρίζειν κιθαρίζων μανθάνει	κιθαρίζειν,	ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄλλοι.
[9, 8]	κιθαρίσαντα· ὁ γὰρ μανθάνων κιθαρίζειν	κιθαρίζων	μανθάνει κιθαρίζειν, ὁμοίως δὲ καὶ
[9, 8]	οἰκοδομήσαντα μηθὲν ἢ κιθαριστὴν μηθὲν	κιθαρίσαντα·	ὁ γὰρ μανθάνων κιθαρίζειν κιθαρίζων
[9, 8]	εἶναι μὴ οἰκοδομήσαντα μηθὲν ἢ	κιθαριστὴν	μηθὲν κιθαρίσαντα· ὁ γὰρ μανθάνων
[9, 6]	καὶ κεκίνηται, ἀλλ' ἕτερον, καὶ	κινεῖ	καὶ κεκίνηκεν· ἑώρακε δὲ καὶ
[9, 6]	τοῦτο λέγομεν δυνατὸν ὃ πέφυκε	κινεῖν	ἄλλο ἢ κινεῖσθαι ὑπ' ἄλλου
[9, 8]	εἰσιν· τὸ γὰρ δυνάμενον ὡδὶ	κινεῖν	δύναται καὶ μὴ ὡδί, ὅσα
[9, 5]	τὰ μὲν κατὰ λόγον δύναται	κινεῖν	καὶ αἱ δυνάμεις αὐτῶν μετὰ
[9, 3]	μὴ οὖσιν οὐκ ἀποδιδόασι τὸ	κινεῖσθαι,	ἄλλας δέ τινας κατηγορίας, οἷον
[9, 9]	καὶ κάμνειν, καὶ ἠρεμεῖν καὶ	κινεῖσθαι,	καὶ οἰκοδομεῖν καὶ καταβάλλειν, (καὶ
[9, 6]	ὃ πέφυκε κινεῖν ἄλλο ἢ	κινεῖσθαι	ὑπ' ἄλλου ἢ ἁπλῶς ἢ
[9, 6]	οὐδὲ γίγνεται καὶ γέγονεν ἢ	κινεῖται	καὶ κεκίνηται, ἀλλ' ἕτερον, καὶ
[9, 3]	οὐδὲν ἔσται ἀδύνατον· καὶ εἰ	κινηθῆναι	ἢ κινῆσαι ἢ στῆναι ἢ
[9, 3]	ἀδύνατον· καὶ εἰ κινηθῆναι ἢ	κινῆσαι	ἢ στῆναι ἢ στῆσαι ἢ
[9, 6]	ὅταν ἰσχναίνῃ οὕτως ἐστὶν ἐν	κινήσει,	μὴ ὑπάρχοντα ὧν ἕνεκα ἡ
[9, 2]	ἄμφω ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἀρχῆς	κινήσει	πρὸς ταὐτὸ συνάψασα· διὸ τὰ
[9, 6]	μάθησις βάδισις οἰκοδόμησις· (αὗται δὴ	κινήσεις,	καὶ ἀτελεῖς γε. Οὐ γὰρ
[9, 6]	ἔζηκεν. Τούτων δὴ τὰς μὲν	κινήσεις	λέγειν, τὰς δ' ἐνεργείας. Πᾶσα
[9, 3]	ἐπὶ τὰ ἄλλα ἐκ τῶν	κινήσεων	μάλιστα· δοκεῖ γὰρ ἡ ἐνέργεια
[9, 2]	καὶ ἐν ψυχῇ ἣ ἔχει	κινήσεως	ἀρχήν· ὥστε ἄμφω ἀπὸ τῆς
[9, 2]	λόγον ἔχειν, καὶ ἡ ψυχὴ	κινήσεως	ἔχει ἀρχήν, τὸ μὲν ὑγιεινὸν
[9, 8]	ἐπίπονον εἶναι τὴν συνέχειαν τῆς	κινήσεως·	ἡ γὰρ οὐσία ὕλη καὶ
[9, 8]	(δῆλον δ' ἐν τοῖς περὶ	κινήσεως	τοῦτο) (καὶ τὸν μανθάνοντα ἀνάγκη
[9, 8]	καὶ ἐν αὑτοῖς ἔχει τὴν	κίνησιν.	Αἱ δὲ ἄλλαι δυνάμεις, ἐξ
[9, 1]	ἐνέργεια τῶν μόνον λεγομένων κατὰ	κίνησιν.	Ἀλλ' εἰπόντες περὶ ταύτης, ἐν
[9, 3]	οὗτοι οἱ λόγοι ἐξαιροῦσι καὶ	κίνησιν	καὶ γένεσιν. (Ἀεὶ γὰρ τό
[9, 6]	~(Ἐπεὶ δὲ περὶ τῆς κατὰ	κίνησιν	λεγομένης δυνάμεως εἴρηται, περὶ ἐνεργείας
[9, 6]	τοιαύτην ἐνέργειαν (λέγω, ἐκείνην δὲ	κίνησιν.	Τὸ μὲν οὖν ἐνεργείᾳ τί
[9, 7]	ἀλλὰ λευκόν, οὐδὲ βάδισις ἢ	κίνησις	ἀλλὰ βαδίζον ἢ κινούμενον, ὡς
[9, 6]	τὰς δ' ἐνεργείας. Πᾶσα γὰρ	κίνησις	ἀτελής, ἰσχνασία μάθησις βάδισις οἰκοδόμησις·
[9, 8]	οὐθὲν ἂν ἦν) (οὐδὲ δὴ	κίνησις,	εἴ τίς ἐστιν ἀΐδιος· οὐδ'
[9, 3]	γὰρ ἡ ἐνέργεια μάλιστα ἡ	κίνησις	εἶναι, διὸ καὶ τοῖς μὴ
[9, 8]	τῶν ἄλλων, καὶ ὅλως ἡ	κίνησις	ἐν τῷ κινουμένῳ) ὅσων δὲ
[9, 6]	μὴ ὑπάρχοντα ὧν ἕνεκα ἡ	κίνησις,	οὐκ ἔστι ταῦτα πρᾶξις ἢ
[9, 6]	τόδε· τὰ μὲν γὰρ ὡς	κίνησις	πρὸς δύναμιν τὰ δ' ὡς
[9, 8]	αὐτὸ ἐπιστήμη καὶ κινούμενον ἢ	κίνησις·	(ταῦτα γὰρ ἐνέργειαι μᾶλλον, ἐκεῖναι
[9, 8]	ἐπὶ τῶν ἄλλων, καὶ ὧν	κίνησις	τὸ τέλος, διὸ ὥσπερ οἱ
[9, 8]	αὐτοῖς, οἷον τοῖς φθαρτοῖς, ἡ	κίνησις,	ὥστε ἐπίπονον εἶναι τὴν συνέχειαν
[9, 8]	γένει τῇ δυνάμει· ἀρχὴ γὰρ	κινητική,	ἀλλ' (οὐκ ἐν ἄλλῳ ἀλλ'
[9, 8]	ἄλλο, ἀλλ' ὅλως πάσης ἀρχῆς	κινητικῆς	ἢ στατικῆς. Καὶ γὰρ ἡ
[9, 3]	ἐπιθυμητὰ εἶναι τὰ μὴ ὄντα,	(κινούμενα	δὲ οὔ, τοῦτο δὲ ὅτι
[9, 8]	ἐστιν ἀΐδιος· οὐδ' εἴ τι	κινούμενον	ἀΐδιον, οὐκ ἔστι κατὰ δύναμιν
[9, 8]	ἀΐδιον, οὐκ ἔστι κατὰ δύναμιν	κινούμενον	ἀλλ' ἢ ποθὲν ποί (τούτου
[9, 8]	εἴη ἢ αὐτὸ ἐπιστήμη καὶ	κινούμενον	ἢ κίνησις· (ταῦτα γὰρ ἐνέργειαι
[9, 7]	ἢ κίνησις ἀλλὰ βαδίζον ἢ	κινούμενον,	ὡς τὸ ἐκείνινον) ὅσα μὲν
[9, 8]	γεγενῆσθαί τι καὶ τοῦ ὅλως	κινουμένου	κεκινῆσθαί τι (δῆλον δ' ἐν
[9, 8]	ὅλως ἡ κίνησις ἐν τῷ	κινουμένῳ)	ὅσων δὲ μὴ ἔστιν ἄλλο
[9, 8]	κινοῦντός τινος πρώτου· τὸ δὲ	κινοῦν	ἐνεργείᾳ ἤδη ἔστιν. Εἴρηται δὲ
[9, 8]	ἑτέρας ἕως τῆς τοῦ ἀεὶ	κινοῦντος	πρώτως. Ἀλλὰ μὴν καὶ κυριωτέρως·
[9, 8]	ἀνθρώπου, μουσικὸς ὑπὸ μουσικοῦ, ἀεὶ	κινοῦντός	τινος πρώτου· τὸ δὲ κινοῦν
[9, 5]	ἄρα ἕτερόν τι εἶναι τὸ	κύριον·	λέγω δὲ τοῦτο ὄρεξιν ἢ
[9, 1]	δυνάμεως ἣ λέγεται μὲν μάλιστα	κυρίως,	οὐ μὴν χρησιμωτάτη γέ ἐστι
[9, 5]	προαίρεσιν. Ὁποτέρου γὰρ ἂν ὀρέγηται	κυρίως,	τοῦτο ποιήσει ὅταν ὡς δύναται
[9, 10]	τούτων ἢ τἀναντία, (τὸ δὲ	κυριώτατα	ὂν ἀληθὲς ἢ ψεῦδος, τοῦτο
[9, 8]	κινοῦντος πρώτως. Ἀλλὰ μὴν καὶ	κυριωτέρως·	τὰ μὲν γὰρ ἀΐδια πρότερα
[9, 4]	τὸ ἀδύνατον εἶναι ὅτι οὐθὲν	κωλύει	δυνατόν τι ὂν εἶναι ἢ
[9, 4]	μὴ ἀνάγκη δυνατὸν εἶναι, οὐθὲν	κωλύει	μὴ εἶναι δυνατὸν εἶναι. Ἔστω
[9, 8]	ἁπλῶς (κατά τι δὲ οὐδὲν	κωλύει,	οἷον ποιὸν ἢ πού) ἐνεργείᾳ
[9, 7]	δυνάμει καὶ οἰκία· εἰ μηθὲν	κωλύει	τῶν ἐν τούτῳ καὶ τῇ
[9, 8]	ποί (τούτου δ' ὕλην οὐδὲν	κωλύει	ὑπάρχειν) διὸ ἀεὶ ἐνεργεῖ ἥλιος
[9, 7]	ἐν τῷ ὑγιαζομένῳ, ὅταν μηθὲν	κωλύῃ	τῶν ἐν αὐτῷ· ὁμοίως δὲ
[9, 5]	οἷς ἀφορισθήσεται καὶ τὰ ἔξω	κωλύοντα·	(ἀφαιρεῖται γὰρ ταῦτα τῶν ἐν
[9, 5]	(τὸ γὰρ μηθενὸς τῶν ἔξω	κωλύοντος	προσδιορίζεσθαι οὐθὲν ἔτι δεῖ· τὴν
[9, 7]	ὄντος, ὅταν βουληθέντος γίγνηται μηθενὸς	κωλύοντος	τῶν ἐκτός, ἐκεῖ δ' ἐν
[9, 3]	ἔσονται πολλάκις τῆς ἡμέρας, καὶ	κωφοί.	Ἔτι εἰ ἀδύνατον τὸ ἐστερημένον

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/12/2009