| Livre, Chap. |
| [9, 4] |
εἶναι
συνέβαινεν·
τὸ
δέ
γε
|
Β |
(ἀνάγκη
εἶναι.
Ἀλλ'
ἦν
ἀδύνατον. |
| [9, 4] |
εἶναι
τοῦ
Α
καὶ
τὸ
|
Β |
ἀνάγκη
εἶναι
δυνατόν·
εἰ
γὰρ |
| [9, 4] |
δὴ
ἀδύνατον
ἀνάγκη
εἶναι
τὸ
|
Β, |
ἀνάγκη
καὶ
τὸ
Α
εἶναι. |
| [9, 4] |
Α
δυνατοῦ
ὄντος
ἀνάγκη
τὸ
|
Β |
δυνατὸν
εἶναι,
εἰ
ἔστι
τὸ |
| [9, 4] |
Α
ὄντος
ἀνάγκη
εἶναι
τὸ
|
Β. |
Ἐὰν
δὴ
οὕτως
ἐχόντων
(τῶν |
| [9, 4] |
δυνατὸν
εἶναι
ἐξ
ἀνάγκης
τὸ
|
Β |
εἶναι,
εἰ
τὸ
Α
δυνατόν, |
| [9, 4] |
(τοῦ
Α
ὄντος
ἀνάγκη
τὸ
|
Β |
εἶναι,
καὶ
δυνατοῦ
ὄντος
εἶναι |
| [9, 4] |
Β
οὕτως,
οὐδὲ
τὰ
Α
|
Β |
ἕξει
ὡς
ἐτέθη·
καὶ
εἰ |
| [9, 4] |
τὸ
Α
δυνατόν,
καὶ
τὸ
|
Β |
ἔσται
δυνατόν,
εἴπερ
οὕτως
εἶχον |
| [9, 4] |
δὴ
οὕτως
ἐχόντων
(τῶν
Α
|
Β |
μὴ
ᾖ
δυνατὸν
τὸ
Β |
| [9, 4] |
Β
μὴ
ᾖ
δυνατὸν
τὸ
|
Β |
οὕτως,
οὐδὲ
τὰ
Α
Β |
| [9, 4] |
Α
ἀνάγκη
εἶναι
καὶ
τὸ
|
Β. |
Τὸ
γὰρ
δυνατὸν
εἶναι
ἐξ |
| [9, 6] |
ἀτελεῖς
γε.
Οὐ
γὰρ
ἅμα
|
βαδίζει |
καὶ
βεβάδικεν,
οὐδ'
οἰκοδομεῖ
καὶ |
| [9, 8] |
καὶ
ὅτι
ἅπαν
ἐπ'
ἀρχὴν
|
βαδίζει |
τὸ
γιγνόμενον
καὶ
τέλος
(ἀρχὴ |
| [9, 3] |
ὂν
μὴ
βαδίζειν,
καὶ
μὴ
|
βαδίζειν |
δυνατὸν
ὂν
βαδίζειν.
Ἔστι
δὲ |
| [9, 3] |
καὶ
μὴ
βαδίζειν
δυνατὸν
ὂν
|
βαδίζειν. |
Ἔστι
δὲ
δυνατὸν
τοῦτο
ᾧ |
| [9, 3] |
κατηγοριῶν
δυνατὸν
βαδίζειν
ὂν
μὴ
|
βαδίζειν, |
καὶ
μὴ
βαδίζειν
δυνατὸν
ὂν |
| [9, 3] |
ἐπὶ
τῶν
ἄλλων
κατηγοριῶν
δυνατὸν
|
βαδίζειν |
ὂν
μὴ
βαδίζειν,
καὶ
μὴ |
| [9, 7] |
οὐδὲ
βάδισις
ἢ
κίνησις
ἀλλὰ
|
βαδίζον |
ἢ
κινούμενον,
ὡς
τὸ
ἐκείνινον) |
| [9, 6] |
ὄντων,
οἷον
τῷ
ὁρῶντι
καὶ
|
βαδίζοντι |
καὶ
ὁρωμένῳ.
Ταῦτα
μὲν
γὰρ |
| [9, 7] |
ὁ
ἄνθρωπος
ἀλλὰ
λευκόν,
οὐδὲ
|
βάδισις |
ἢ
κίνησις
ἀλλὰ
βαδίζον
ἢ |
| [9, 6] |
γὰρ
κίνησις
ἀτελής,
ἰσχνασία
μάθησις
|
βάδισις |
οἰκοδόμησις·
(αὗται
δὴ
κινήσεις,
καὶ |
| [9, 9] |
Ἐὰν
ἴσαι
τρεῖς,
ἥ
τε
|
βάσις |
δύο
καὶ
ἡ
ἐκ
μέσου |
| [9, 6] |
Οὐ
γὰρ
ἅμα
βαδίζει
καὶ
|
βεβάδικεν, |
οὐδ'
οἰκοδομεῖ
καὶ
ᾠκοδόμηκεν,
οὐδὲ |
| [9, 9] |
ἢ
οὐδέτερον·
(ἡ
ἄρα
ἐνέργεια
|
βελτίων. |
Ἀνάγκη
δὲ
καὶ
ἐπὶ
τῶν |
| [9, 9] |
μεταβλητικῆς,
φανερόν.
~Ὅτι
δὲ
καὶ
|
βελτίων |
καὶ
τιμιωτέρα
τῆς
σπουδαίας
(δυνάμεως |
| [9, 1] |
ἂν
πεφυκότα
(ἔχειν
μὴ
ἔχῃ
|
βίᾳ, |
ἐστερῆσθαι
ταῦτα
λέγομεν.
~Ἐπεὶ
δ' |
| [9, 7] |
ἐκ
τοῦ
δυνάμει
ὄντος,
ὅταν
|
βουληθέντος |
γίγνηται
μηθενὸς
κωλύοντος
τῶν
ἐκτός, |
| [9, 5] |
ἔνια)
διὸ
οὐδ'
ἐὰν
ἅμα
|
βούληται |
ἢ
ἐπιθυμῇ
ποιεῖν
δύο
ἢ |
| [9, 6] |
καθ'
ἕκαστα
τῇ
ἐπαγωγῇ
ὃ
|
βουλόμεθα |
λέγειν,
καὶ
οὐ
δεῖ
παντὸς |
| [9, 1] |
χρησιμωτάτη
γέ
ἐστι
πρὸς
ὃ
|
βουλόμεθα |
νῦν·
(ἐπὶ
πλέον
γάρ
ἐστιν |