HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Métaphysique, livre IX

Liste des contextes (ordre alphabétique)

π = 115 formes différentes pour 231 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[9, 3]   ποτέ (ἢ γὰρ λήθῃ ἢ πάθει τινὶ ἢ χρόνῳ· οὐ γὰρ

[9, 2]   ἡ τοῦ μόνον ποιῆσαι ἢ παθεῖν δύναμις, ταύτῃ δ' ἐκείνη οὐκ

[9, 1]   ἄλλο. Ἡ μὲν γὰρ τοῦ παθεῖν ἐστὶ δύναμις, ἡ ἐν αὐτῷ

[9, 1]   τοῦ μόνον ποιῆσαι ἢ τοῦ παθεῖν ἢ τοῦ καλῶς, ὥστε καὶ

[9, 1]   τῷ ἔχειν αὐτὸ δύναμιν τοῦ παθεῖν καὶ τῷ ἄλλο ὑπ' αὐτοῦ)

[9, 7]   ἢ μὴ εἶναι· οἷον τοῖς πάθεσι τὸ ὑποκείμενον ἄνθρωπος καὶ (σῶμα

[9, 7]   κατὰ τὴν ὕλην καὶ τὰ πάθη· (ἄμφω γὰρ ἀόριστα. Πότε μὲν

[9, 1]   αὐτῷ τῷ πάσχοντι ἀρχὴ μεταβολῆς παθητικῆς ὑπ' ἄλλου ἢ ᾗ ἄλλο·

[9, 5]   δύνανται τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικὸν πλησιάζωσι, τὸ μὲν ποιεῖν τὸ

[9, 5]   ποιεῖν· ἔχει δὲ παρόντος τοῦ παθητικοῦ καὶ ὡδὶ ἔχοντος ποιεῖν· εἰ

[9, 5]   δύναται ὑπάρχῃ καὶ πλησιάζῃ τῷ παθητικῷ· ὥστε τὸ δυνατὸν κατὰ λόγον

[9, 7]   ἄνθρωπος καὶ (σῶμα καὶ ψυχή, πάθος δὲ τὸ μουσικὸν καὶ λευκόν

[9, 8]   τῇ οὐσίᾳ πρότερα (οἷον ἀνὴρ παιδὸς καὶ ἄνθρωπος σπέρματος· τὸ μὲν

[9, 1]   ὁ τῆς πρώτης δυνάμεως λόγος. Πάλιν δ' αὗται δυνάμεις λέγονται ἢ

[9, 3]   παύσηται, οὐχ ἕξει τὴν τέχνην, πάλιν δ' εὐθὺς οἰκοδομήσει πῶς λαβών;

[9, 7]   τὸ ξύλον γῆ ἀλλὰ γήϊνον, πάλιν ἡ γῆ εἰ οὕτως μὴ

[9, 8]   ὑπάρξειεν οὐθενί, τὸ δυνατὸν δὲ πᾶν ἐνδέχεται μὴ ἐνεργεῖν. Τὸ ἄρα

[9, 8]   περὶ τῆς οὐσίας λόγοις ὅτι πᾶν τὸ γιγνόμενον γίγνεται ἔκ τινος

[9, 1]   καὶ τἆλλα τὰ οὕτω λεγόμενα· πάντα γὰρ ἕξει τὸν τῆς οὐσίας

[9, 6]   δυνατόν. Λέγεται δὲ ἐνεργείᾳ οὐ πάντα ὁμοίως ἀλλ' ἢ τῷ ἀνάλογον,

[9, 8]   ποιὸν ἢ πού) ἐνεργείᾳ ἄρα πάντα· οὐδὲ τῶν ἐξ ἀνάγκης ὄντων

[9, 1]   πέφυκεν, καὶ ἢ ὡδί, οἷον παντελῶς, ἢ κἂν ὁπωσοῦν. Ἐπ' ἐνίων

[9, 6]   βουλόμεθα λέγειν, καὶ οὐ δεῖ παντὸς ὅρον ζητεῖν ἀλλὰ καὶ τὸ

[9, 5]   τοῦ ποιεῖν, ἔστι δ' οὐ πάντως ἀλλ' ἐχόντων πῶς, ἐν οἷς

[9, 9]   ὅτι οὐκ ἔστι τὸ κακὸν παρὰ τὰ πράγματα· ὕστερον γὰρ τῇ

[9, 8]   ἡ ὅρασις, καὶ οὐθὲν γίγνεται (παρὰ ταύτην ἕτερον ἀπὸ τῆς ὄψεως)

[9, 8]   μὴ ἔστιν ἄλλο τι ἔργον (παρὰ τὴν ἐνέργειαν, ἐν αὐτοῖς ὑπάρχει

[9, 8]   (οἷον ἀπὸ τῆς οἰκοδομικῆς οἰκία παρὰ τὴν οἰκοδόμησιν) ὅμως οὐθὲν ἧττον

[9, 9]   ὀρθαῖς. Εἰ οὖν ἀνῆκτο ἡ παρὰ τὴν πλευράν, ἰδόντι ἂν ἦν

[9, 8]   μὲν οὖν ἕτερόν τί ἐστι παρὰ τὴν χρῆσιν τὸ γιγνόμενον, τούτων

[9, 8]   λόγον· αἱ δ' ἄλογοι τῷ παρεῖναι καὶ μὴ τῆς ἀντιφάσεως ἔσονται

[9, 5]   ἔχει, (τοῦτο ποιεῖν· ἔχει δὲ παρόντος τοῦ παθητικοῦ καὶ ὡδὶ ἔχοντος

[9, 6]   κινήσεις λέγειν, τὰς δ' ἐνεργείας. Πᾶσα γὰρ κίνησις ἀτελής, ἰσχνασία μάθησις

[9, 1]   αὐτοῦ καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ πᾶσα δύναμις ἀδυναμίᾳ. Ἡ δὲ στέρησις

[9, 8]   δυνάμει ἀΐδιον. Λόγος δὲ ὅδε· πᾶσα δύναμις ἅμα τῆς ἀντιφάσεώς ἐστιν·

[9, 1]   πρώτως ὄντος καὶ πρὸς ὃ πᾶσαι αἱ ἄλλαι κατηγορίαι τοῦ ὄντος

[9, 2]   αἱ δὲ μετὰ λόγου· διὸ πᾶσαι αἱ τέχναι καὶ αἱ ποιητικαὶ

[9, 1]   δὲ πρὸς τὸ αὐτὸ εἶδος, πᾶσαι ἀρχαί (τινές εἰσι, καὶ πρὸς

[9, 10]   οὐ γὰρ ἔστιν ἀπατηθῆναι· καὶ πᾶσαι εἰσὶν ἐνεργείᾳ, οὐ δυνάμει, ἐγίγνοντο

[9, 5]   οὐκ ἀνάγκη· αὗται μὲν γὰρ πᾶσαι μία ἑνὸς ποιητική, ἐκεῖναι δὲ

[9, 8]   ἄλλαι δυνάμεις, ἐξ ὧν διώρισται, πᾶσαι τῆς ἀντιφάσεώς εἰσιν· τὸ γὰρ

[9, 2]   Καὶ αἱ μὲν (μετὰ λόγου πᾶσαι τῶν ἐναντίων αἱ αὐταί, αἱ

[9, 8]   ἢ ᾗ ἄλλο, ἀλλ' ὅλως πάσης ἀρχῆς κινητικῆς ἢ στατικῆς. Καὶ

[9, 8]   ἡ ἐνέργεια καὶ δυνάμεως καὶ πάσης ἀρχῆς μεταβλητικῆς, φανερόν. ~Ὅτι δὲ

[9, 8]   ἀλλ' ἐν αὐτῷ ᾗ αὐτό. Πάσης δὴ τῆς τοιαύτης προτέρα ἐστὶν

[9, 1]   (μεταβλητικῆς. Ἐν γὰρ τούτοις ἔνεστι πᾶσι τοῖς ὅροις ὁ τῆς πρώτης

[9, 1]   οἰκοδομικῷ· διὸ ᾗ συμπέφυκεν, οὐθὲν πάσχει αὐτὸ ὑφ' ἑαυτοῦ· ἓν γὰρ

[9, 1]   καὶ τὴν ὕλην ἀρχήν τινα, πάσχει τὸ πάσχον, καὶ ἄλλο ὑπ'

[9, 1]   μία δύναμις (τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν (δυνατὸν γάρ ἐστι καὶ τῷ

[9, 5]   τὸ μὲν ποιεῖν τὸ δὲ πάσχειν, ἐκείνας δ' οὐκ ἀνάγκη· αὗται

[9, 5]   τοιαύτας καὶ τὰς ἐπὶ τοῦ πάσχειν οὐκ ἀνάγκη. (Ἐπεὶ δὲ τὸ

[9, 1]   ὕλην ἀρχήν τινα, πάσχει τὸ πάσχον, καὶ ἄλλο ὑπ' ἄλλου· τὸ

[9, 1]   δύναμις, ἡ ἐν αὐτῷ τῷ πάσχοντι ἀρχὴ μεταβολῆς παθητικῆς ὑπ' ἄλλου

[9, 1]   Ἡ μὲν γὰρ ἐν τῷ πάσχοντι (διὰ γὰρ τὸ ἔχειν τινὰ

[9, 6]   δὲ μή, ἔδει ἄν ποτε παύεσθαι ὥσπερ ὅταν ἰσχναίνῃ, νῦν δ'

[9, 3]   φθαρέντος, ἀεὶ γὰρ ἔστιν) ὅταν παύσηται, οὐχ ἕξει τὴν τέχνην, πάλιν

[9, 8]   γὰρ μὴ οὕτω γίγνεται, ὁ (Παύσωνος ἔσται Ἑρμῆς· ἄδηλος γὰρ καὶ

[9, 6]   δὲ τῶν πράξεων ὧν ἔστι πέρας οὐδεμία τέλος ἀλλὰ τῶν περὶ

[9, 10]   ἀλλὰ τὸ τί ἐστι ζητεῖται περὶ αὐτῶν, εἰ τοιαῦτά ἐστιν ἢ

[9, 10]   ἀεὶ ταὐτὰ ἀληθῆ καὶ ψευδῆ. Περὶ δὲ δὴ τὰ ἀσύνθετα τί

[9, 10]   μὲν ἀληθεύειν ὁτὲ δὲ ψεύδεσθαι· περὶ δὲ τὰ ἀδύνατα ἄλλως ἔχειν

[9, 1]   δυνάμεως (καὶ ἐντελεχείας, καὶ πρῶτον περὶ δυνάμεως ἣ λέγεται μὲν μάλιστα

[9, 1]   κατὰ τὸ ἔργον, διορίσωμεν καὶ περὶ δυνάμεως (καὶ ἐντελεχείας, καὶ πρῶτον

[9, 10]   τινὰς δ' οὔ· ἀριθμῷ δὲ περὶ ἕνα οὐδὲ (τοῦτο· οὐ γὰρ

[9, 6]   κατὰ κίνησιν λεγομένης δυνάμεως εἴρηται, περὶ ἐνεργείας διορίσωμεν τί τέ ἐστιν

[9, 8]   τι (δῆλον δ' ἐν τοῖς περὶ κινήσεως τοῦτο) (καὶ τὸν μανθάνοντα

[9, 10]   μὴ συγκεῖσθαι ἀλλὰ πλείω εἶναι· περὶ μὲν οὖν τὰ ἐνδεχόμενα ἡ

[9, 1]   ~(Περὶ μὲν οὖν τοῦ πρώτως ὄντος

[9, 9]   ὀρθαὶ τὸ τρίγωνον; Ὅτι αἱ (περὶ μίαν στιγμὴν γωνίαι ἴσαι δύο

[9, 10]   κατὰ συμβεβηκός· ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τὰς μὴ συνθετὰς οὐσίας, οὐ

[9, 10]   ὅπερ εἶναί τι καὶ ἐνέργειαι, περὶ ταῦτα οὐκ ἔστιν ἀπατηθῆναι ἀλλ'

[9, 1]   λεγομένων κατὰ κίνησιν. Ἀλλ' εἰπόντες περὶ ταύτης, ἐν τοῖς περὶ τῆς

[9, 8]   κάμνει τοῦτο δρῶντα· οὐ (γὰρ περὶ τὴν δύναμιν τῆς ἀντιφάσεως αὐτοῖς,

[9, 1]   εἰπόντες περὶ ταύτης, ἐν τοῖς περὶ τῆς ἐνεργείας διορισμοῖς δηλώσομεν καὶ

[9, 6]   ἐστὶν οὕτως ποιήσει. ~(Ἐπεὶ δὲ περὶ τῆς κατὰ κίνησιν λεγομένης δυνάμεως

[9, 1]   κατηγορίαι τοῦ ὄντος ἀναφέρονται εἴρηται, περὶ τῆς οὐσίας (κατὰ γὰρ τὸν

[9, 8]   ἔστιν. Εἴρηται δὲ ἐν τοῖς περὶ τῆς οὐσίας λόγοις ὅτι πᾶν

[9, 6]   πέρας οὐδεμία τέλος ἀλλὰ τῶν περὶ τὸ τέλος, οἷον τὸ ἰσχναίνειν

[9, 10]   ἀγνοεῖν μὴ θιγγάνειν (ἀπατηθῆναι γὰρ περὶ τὸ τί ἐστιν οὐκ ἔστιν

[9, 6]   (καὶ ἑτέρως, διὸ ζητοῦντες καὶ περὶ τούτων διήλθομεν. Ἔστι δὴ ἐνέργεια

[9, 10]   τις. Φανερὸν δὲ καὶ ὅτι περὶ τῶν ἀκινήτων (οὐκ ἔστιν ἀπάτη

[9, 1]   τῆς ἐνεργείας διορισμοῖς δηλώσομεν καὶ περὶ τῶν ἄλλων. Ὅτι μὲν οὖν

[9, 8]   ποτε στῇ, ὃ φοβοῦνται οἱ περὶ φύσεως. Οὐδὲ κάμνει τοῦτο δρῶντα·

[9, 2]   ποιεῖ τἀναντία· μιᾷ γὰρ ἀρχῇ περιέχεται, τῷ λόγῳ. Φανερὸν δὲ καὶ

[9, 3]   ὄψιν, πεφυκὸς δὲ καὶ ὅτε πέφυκε καὶ ἔτι ὄν, οἱ αὐτοὶ

[9, 6]   μόνον τοῦτο λέγομεν δυνατὸν ὃ πέφυκε κινεῖν ἄλλο ἢ κινεῖσθαι ὑπ'

[9, 1]   ἔχῃ, ἢ ὅλως ἢ ὅτε πέφυκεν, καὶ ἢ ὡδί, οἷον παντελῶς,

[9, 1]   τὸ μὴ ἔχον καὶ τὸ πεφυκὸς ἂν μὴ ἔχῃ, ἢ ὅλως

[9, 3]   τυφλὸν τὸ μὴ ἔχον ὄψιν, πεφυκὸς δὲ καὶ ὅτε πέφυκε καὶ

[9, 1]   ὁπωσοῦν. Ἐπ' ἐνίων δέ, ἂν πεφυκότα (ἔχειν μὴ ἔχῃ βίᾳ, ἐστερῆσθαι

[9, 10]   εἶναι τὸ μὴ συγκεῖσθαι ἀλλὰ πλείω εἶναι· περὶ μὲν οὖν τὰ

[9, 1]   πρὸς ὃ βουλόμεθα νῦν· (ἐπὶ πλέον γάρ ἐστιν ἡ δύναμις καὶ

[9, 9]   οὖν ἀνῆκτο ἡ παρὰ τὴν πλευράν, ἰδόντι ἂν ἦν εὐθὺς δῆλον

[9, 2]   τὸ πρᾶγμα καὶ τὴν στέρησιν, πλὴν οὐχ ὡσαύτως, καὶ ἔστιν ὡς

[9, 5]   ὅταν ὡς δύναται ὑπάρχῃ καὶ πλησιάζῃ τῷ παθητικῷ· ὥστε τὸ δυνατὸν

[9, 5]   τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικὸν πλησιάζωσι, τὸ μὲν ποιεῖν τὸ δὲ

[9, 8]   κατὰ δύναμιν κινούμενον ἀλλ' ἢ ποθὲν ποί (τούτου δ' ὕλην οὐδὲν

[9, 8]   δύναμιν κινούμενον ἀλλ' ἢ ποθὲν ποί (τούτου δ' ὕλην οὐδὲν κωλύει

[9, 8]   καὶ ἡ εὐδαιμονία· (ζωὴ γὰρ ποιά τίς ἐστιν) Ὥστε φανερὸν ὅτι

[9, 2]   τὸ μὲν ὑγιεινὸν ὑγίειαν μόνον ποιεῖ καὶ τὸ θερμαντικὸν θερμότητα καὶ

[9, 2]   δυνατὰ τοῖς ἄνευ λόγου δυνατοῖς ποιεῖ τἀναντία· μιᾷ γὰρ ἀρχῇ περιέχεται,

[9, 5]   ἐὰν ἅμα βούληται ἢ ἐπιθυμῇ ποιεῖν δύο ἢ τὰ ἐναντία, οὐ

[9, 5]   τοῦ παθητικοῦ καὶ ὡδὶ ἔχοντος ποιεῖν· εἰ δὲ μή, ποιεῖν οὐ

[9, 2]   ποιοῦντα οὐκ ἀνάγκη καὶ εὖ ποιεῖν. ~Εἰσὶ δέ τινες οἵ φασιν,

[9, 5]   ἔχει ὡς ἔστι δύναμις τοῦ ποιεῖν, ἔστι δ' οὐ πάντως ἀλλ'

[9, 5]   δύναμιν καὶ ὡς ἔχει, (τοῦτο ποιεῖν· ἔχει δὲ παρόντος τοῦ παθητικοῦ

[9, 5]   δύναμιν οὐδ' ἔστι τοῦ ἅμα ποιεῖν ἡ δύναμις, ἐπεὶ ὧν ἐστὶν

[9, 1]   μὲν ὡς μία δύναμις (τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν (δυνατὸν γάρ ἐστι

[9, 5]   ἔχοντος ποιεῖν· εἰ δὲ μή, ποιεῖν οὐ δυνήσεται (τὸ γὰρ μηθενὸς

[9, 5]   τὸ παθητικὸν πλησιάζωσι, τὸ μὲν ποιεῖν τὸ δὲ πάσχειν, ἐκείνας δ'

[9, 2]   γὰρ τὸν εὖ ποιοῦντα καὶ ποιεῖν, τὸν δὲ μόνον ποιοῦντα οὐκ

[9, 2]   δυνάμει ἀκολουθεῖ ἡ τοῦ μόνον ποιῆσαι ἢ παθεῖν δύναμις, ταύτῃ δ'

[9, 1]   δυνάμεις λέγονται ἢ τοῦ μόνον ποιῆσαι ἢ τοῦ παθεῖν ἢ τοῦ

[9, 5]   δύναμις, ἐπεὶ ὧν ἐστὶν οὕτως ποιήσει. ~(Ἐπεὶ δὲ περὶ τῆς κατὰ

[9, 5]   γὰρ ἂν ὀρέγηται κυρίως, τοῦτο ποιήσει ὅταν ὡς δύναται ὑπάρχῃ καὶ

[9, 5]   δύο ἢ τὰ ἐναντία, οὐ ποιήσει· οὐ γὰρ οὕτως ἔχει αὐτῶν

[9, 8]   οὐκ ἔχων τις τὴν ἐπιστήμην ποιήσει οὗ ἡ ἐπιστήμη· ὁ γὰρ

[9, 5]   δὲ τῶν ἐναντίων, ὥστε ἅμα ποιήσει τὰ ἐναντία· τοῦτο δὲ (ἀδύνατον.

[9, 2]   πᾶσαι αἱ τέχναι καὶ αἱ ποιητικαὶ ἐπιστῆμαι δυνάμεις εἰσίν· ἀρχαὶ γὰρ

[9, 5]   μὲν γὰρ πᾶσαι μία ἑνὸς ποιητική, ἐκεῖναι δὲ τῶν ἐναντίων, ὥστε

[9, 5]   ἀνάγκη, ὅταν ὡς δύνανται τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικὸν πλησιάζωσι, τὸ

[9, 8]   ἢ κατὰ τὸ ποσὸν ἢ ποιόν· ἁπλῶς δὲ τὸ κατ' οὐσίαν.

[9, 6]   ἐνεργείᾳ τί τέ ἐστι καὶ ποῖον, ἐκ τούτων καὶ τῶν τοιούτων

[9, 1]   τὸ μὲν τὸ τὶ ἢ ποιὸν ἢ ποσόν, τὸ δὲ κατὰ

[9, 8]   τι δὲ οὐδὲν κωλύει, οἷον ποιὸν ἢ πού) ἐνεργείᾳ ἄρα πάντα·

[9, 1]   τό τε ποσὸν καὶ τὸ ποιὸν καὶ τἆλλα τὰ οὕτω λεγόμενα·

[9, 6]   τέ ἐστιν ἡ ἐνέργεια καὶ ποῖόν τι. Καὶ γὰρ τὸ δυνατὸν

[9, 8]   μὲν ἡ ἐνέργεια ἐν τῷ ποιουμένῳ ἐστίν (οἷον ἥ τε οἰκοδόμησις

[9, 2]   ἀεί· ἀνάγκη γὰρ τὸν εὖ ποιοῦντα καὶ ποιεῖν, τὸν δὲ μόνον

[9, 2]   καὶ ποιεῖν, τὸν δὲ μόνον ποιοῦντα οὐκ ἀνάγκη καὶ εὖ ποιεῖν.

[9, 9]   ἡ δύναμις, καὶ διὰ τοῦτο ποιοῦντες γιγνώσκουσιν (ὕστερον γὰρ γενέσει ἡ

[9, 1]   ἄλλων) ἡ δ' ἐν τῷ ποιοῦντι, οἷον τὸ θερμὸν καὶ ἡ

[9, 3]   λόγοι δύναμιν καὶ ἐνέργειαν ταὐτὸ (ποιοῦσιν, διὸ καὶ οὐ μικρόν τι

[9, 3]   ὄν, οἱ αὐτοὶ (τυφλοὶ ἔσονται πολλάκις τῆς ἡμέρας, καὶ κωφοί. Ἔτι

[9, 1]   ἄλλων. Ὅτι μὲν οὖν λέγεται (πολλαχῶς ἡ δύναμις καὶ τὸ δύνασθαι,

[9, 1]   ἀδυναμίᾳ. Ἡ δὲ στέρησις λέγεται πολλαχῶς· καὶ γὰρ τὸ μὴ ἔχον

[9, 6]   τοιαῦτα, λέγεται δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ πολλοῖς τῶν ὄντων, οἷον τῷ ὁρῶντι

[9, 8]   ἐν τοῖς λόγοις τὰς ἰδέας, πολὺ μᾶλλον ἐπιστῆμον ἄν τι εἴη

[9, 8]   ~Ἐπεὶ δὲ τὸ πρότερον διώρισται ποσαχῶς λέγεται, (φανερὸν ὅτι πρότερον ἐνέργεια

[9, 8]   κατὰ τόπον ἢ κατὰ τὸ ποσὸν ἢ ποιόν· ἁπλῶς δὲ τὸ

[9, 1]   λέγεται τἆλλα (ὄντα, τό τε ποσὸν καὶ τὸ ποιὸν καὶ τἆλλα

[9, 1]   τὸ τὶ ἢ ποιὸν ἢ ποσόν, τὸ δὲ κατὰ δύναμιν καὶ

[9, 10]   ἐναντίως (ἔχων ἢ τὰ πράγματα, πότ' ἔστιν ἢ οὐκ ἔστι τὸ

[9, 7]   τῶν τοιούτων δῆλον ἡμῖν ἔστω. ~Πότε δὲ δυνάμει ἔστιν ἕκαστον καὶ

[9, 10]   ποτὲ μὲν δύο ὀρθὰς ἔχειν ποτὲ δὲ οὔ (μεταβάλλοι γὰρ ἄν)

[9, 10]   (οὐκ ἔστιν ἀπάτη κατὰ τὸ ποτέ, εἴ τις ὑπολαμβάνει ἀκίνητα. Οἷον

[9, 3]   (καὶ μὴ ἔχειν μὴ ἀποβαλόντα ποτέ (ἢ γὰρ λήθῃ ἢ πάθει

[9, 3]   τοιαύτας ἔχειν τέχνας μὴ μαθόντα ποτὲ καὶ λαβόντα, (καὶ μὴ ἔχειν

[9, 5]   τὸ δυνατὸν τὶ δυνατὸν καὶ ποτὲ καὶ πὼς καὶ ὅσα ἄλλα

[9, 10]   μὴ μεταβάλλειν οἴεται, οὐκ οἰήσεται ποτὲ μὲν δύο ὀρθὰς ἔχειν ποτὲ

[9, 7]   τὰ πάθη· (ἄμφω γὰρ ἀόριστα. Πότε μὲν οὖν λεκτέον δυνάμει καὶ

[9, 7]   δὲ δυνάμει ἔστιν ἕκαστον καὶ πότε οὔ, διοριστέον· οὐ γὰρ ὁποτεοῦν.

[9, 7]   μὲν οὖν λεκτέον δυνάμει καὶ πότε οὔ, εἴρηται. ~Ἐπεὶ δὲ τὸ

[9, 6]   Εἰ δὲ μή, ἔδει ἄν ποτε παύεσθαι ὥσπερ ὅταν ἰσχναίνῃ, νῦν

[9, 8]   οὐρανός, καὶ οὐ φοβερὸν μή ποτε στῇ, ὃ φοβοῦνται οἱ περὶ

[9, 6]   γὰρ ἐνδέχεται καὶ ἁπλῶς ἀληθεύεσθαί ποτε (τὸ μὲν γὰρ ὁρώμενον ὅτι

[9, 8]   οὐδὲν κωλύει, οἷον ποιὸν ἢ πού) ἐνεργείᾳ ἄρα πάντα· οὐδὲ τῶν

[9, 2]   λόγος ὁ αὐτὸς δηλοῖ τὸ πρᾶγμα καὶ τὴν στέρησιν, πλὴν οὐχ

[9, 6]   δὴ ἐνέργεια τὸ ὑπάρχειν τὸ πρᾶγμα μὴ οὕτως ὥσπερ λέγομεν δυνάμει·

[9, 10]   ὁ ἐναντίως (ἔχων ἢ τὰ πράγματα, πότ' ἔστιν ἢ οὐκ ἔστι

[9, 9]   ἔστι τὸ κακὸν παρὰ τὰ πράγματα· ὕστερον γὰρ τῇ φύσει τὸ

[9, 3]   οὐ γὰρ δὴ τοῦ γε πράγματος φθαρέντος, ἀεὶ γὰρ ἔστιν) ὅταν

[9, 10]   ψεῦδος, τοῦτο δ' ἐπὶ τῶν πραγμάτων ἐστὶ τῷ συγκεῖσθαι ἢ διῃρῆσθαι,

[9, 6]   χωρίζεσθαι οὔ. Ἐπεὶ δὲ τῶν πράξεων ὧν ἔστι πέρας οὐδεμία τέλος

[9, 6]   ἡ κίνησις, οὐκ ἔστι ταῦτα πρᾶξις ἢ οὐ τελεία γε (οὐ

[9, 6]   ἐνυπάρχει τὸ τέλος καὶ ἡ πρᾶξις. Οἷον ὁρᾷ ἅμα καὶ φρονεῖ

[9, 8]   χρόνου (ἀεὶ προλαμβάνει ἐνέργεια ἑτέρα πρὸ ἑτέρας ἕως τῆς τοῦ ἀεὶ

[9, 5]   λέγω δὲ τοῦτο ὄρεξιν ἢ προαίρεσιν. Ὁποτέρου γὰρ ἂν ὀρέγηται κυρίως,

[9, 5]   τῶν τεχνῶν, τὰς μὲν ἀνάγκη προενεργήσαντας ἔχειν, ὅσαι ἔθει καὶ λόγῳ,

[9, 8]   ὥσπερ εἴπομεν, τοῦ χρόνου (ἀεὶ προλαμβάνει ἐνέργεια ἑτέρα πρὸ ἑτέρας ἕως

[9, 6]   τὰ μὲν γὰρ ὡς κίνησις πρὸς δύναμιν τὰ δ' ὡς οὐσία

[9, 1]   οὐ μὴν χρησιμωτάτη γέ ἐστι πρὸς ὃ βουλόμεθα νῦν· (ἐπὶ πλέον

[9, 1]   οὖν τοῦ πρώτως ὄντος καὶ πρὸς ὃ πᾶσαι αἱ ἄλλαι κατηγορίαι

[9, 1]   πᾶσαι ἀρχαί (τινές εἰσι, καὶ πρὸς πρώτην μίαν λέγονται, ἥ ἐστιν

[9, 2]   ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἀρχῆς κινήσει πρὸς ταὐτὸ συνάψασα· διὸ τὰ κατὰ

[9, 8]   κατὰ τὸ ἔργον καὶ συντείνει πρὸς τὴν ἐντελέχειαν. Ἐπεὶ δ' ἐστὶ

[9, 3]   δ' ἡ ἐνέργεια τοὔνομα, ἡ πρὸς τὴν ἐντελέχειαν συντιθεμένη, καὶ ἐπὶ

[9, 6]   τὸ ἀποκεκριμένον ἐκ τῆς ὕλης πρὸς τὴν ὕλην, καὶ τὸ ἀπειργασμένον

[9, 6]   δύναμιν τὰ δ' ὡς οὐσία πρός τινα ὕλην. Ἄλλως δὲ καὶ

[9, 6]   τὴν ὕλην, καὶ τὸ ἀπειργασμένον πρὸς τὸ ἀνέργαστον. Ταύτης δὲ τῆς

[9, 1]   ἢ μὴ εἶναἰ, ὅσαι δὲ πρὸς τὸ αὐτὸ εἶδος, πᾶσαι ἀρχαί

[9, 6]   τὸ οἰκοδομικόν, (καὶ τὸ ἐγρηγορὸς πρὸς τὸ καθεῦδον, καὶ τὸ ὁρῶν

[9, 6]   τὸ καθεῦδον, καὶ τὸ ὁρῶν πρὸς τὸ μῦον μὲν ὄψιν δὲ

[9, 6]   συνορᾶν, ὅτι ὡς τὸ οἰκοδομοῦν πρὸς τὸ οἰκοδομικόν, (καὶ τὸ ἐγρηγορὸς

[9, 6]   τοῦτο, τόδ' ἐν τῷδε ἢ πρὸς τόδε· τὰ μὲν γὰρ ὡς

[9, 6]   ὡς τοῦτο ἐν τούτῳ ἢ πρὸς τοῦτο, τόδ' ἐν τῷδε ἢ

[9, 7]   οἰκίαν, οὐδ' ἔστιν ὃ δεῖ προσγενέσθαι ἢ ἀπογενέσθαι ἢ μεταβαλεῖν, τοῦτο

[9, 5]   γὰρ μηθενὸς τῶν ἔξω κωλύοντος προσδιορίζεσθαι οὐθὲν ἔτι δεῖ· τὴν γὰρ

[9, 5]   πὼς καὶ ὅσα ἄλλα ἀνάγκη προσεῖναι ἐν τῷ διορισμῷ, καὶ τὰ

[9, 5]   ταῦτα τῶν ἐν τῷ διορισμῷ προσόντων ἔνια) διὸ οὐδ' ἐὰν ἅμα

[9, 8]   Τῷ λόγῳ μὲν οὖν ὅτι προτέρα, δῆλον (τῷ γὰρ ἐνδέχεσθαι ἐνεργῆσαι

[9, 8]   αὐτό. Πάσης δὴ τῆς τοιαύτης προτέρα ἐστὶν ἡ ἐνέργεια καὶ λόγῳ

[9, 8]   τῷ εἴδει καὶ τῇ οὐσίᾳ πρότερα (οἷον ἀνὴρ παιδὸς καὶ ἄνθρωπος

[9, 8]   κυριωτέρως· τὰ μὲν γὰρ ἀΐδια πρότερα τῇ οὐσίᾳ τῶν φθαρτῶν, ἔστι

[9, 8]   ὅτι ἡ ἐνέργεια καὶ οὕτω προτέρα τῆς δυνάμεως κατὰ γένεσιν καὶ

[9, 8]   ἐνεργείᾳ δ' οὔπω· ἀλλὰ τούτων πρότερα τῷ χρόνῳ ἕτερα ὄντα ἐνεργείᾳ

[9, 8]   τῷ εἴδει τὸ αὐτὸ ἐνεργοῦν πρότερον, ἀριθμῷ δ' οὔ. Λέγω δὲ

[9, 8]   οὔ, εἴρηται. ~Ἐπεὶ δὲ τὸ πρότερον διώρισται ποσαχῶς λέγεται, (φανερὸν ὅτι

[9, 8]   διώρισται ποσαχῶς λέγεται, (φανερὸν ὅτι πρότερον ἐνέργεια δυνάμεώς ἐστιν. Λέγω δὲ

[9, 8]   δυνάμεις τούτων. Ὅτι μὲν οὖν πρότερον ἡ ἐνέργεια καὶ δυνάμεως καὶ

[9, 8]   τοῦτον τὸν λόγον φανερὸν ὅτι πρότερον τῇ οὐσίᾳ ἐνέργεια δυνάμεως, καὶ

[9, 8]   τοῦ σίτου καὶ τοῦ ὁρῶντος πρότερον τῷ χρόνῳ ἡ ὕλη καὶ

[9, 8]   τῆς γνώσεως) τῷ δὲ χρόνῳ πρότερον ὧδε· τὸ τῷ εἴδει τὸ

[9, 1]   λόγοις ἐνυπάρχουσί πως οἱ τῶν προτέρων δυνάμεων λόγοι. Φανερὸν οὖν ὅτι

[9, 8]   ἄλλων, ὥστ' ἀνάγκη τὸν λόγον προυπάρχειν καὶ τὴν γνῶσιν τῆς γνώσεως)

[9, 8]   ἐξ ἀνάγκης ὄντων (καίτοι ταῦτα πρῶτα· εἰ γὰρ ταῦτα μὴ ἦν,

[9, 3]   ἔσται μὴ αἰσθανομένων· ὥστε τὸν Πρωταγόρου λόγον συμβήσεται λέγειν αὐτοῖς. Ἀλλὰ

[9, 7]   ἀλλὰ πύρινος, τὸ πῦρ ὕλη πρώτη οὐ τόδε τι οὖσα. Τούτῳ

[9, 2]   ἐναντίον· ἡ γὰρ στέρησις (ἡ πρώτη τὸ ἐναντίον, αὕτη δὲ ἀποφορὰ

[9, 7]   κατ' ἄλλο λέγεται ἐκείνινον, τοῦτο πρώτη ὕλη· οἷον εἰ ἡ γῆ

[9, 1]   ἀρχαί (τινές εἰσι, καὶ πρὸς πρώτην μίαν λέγονται, ἥ ἐστιν ἀρχὴ

[9, 1]   πᾶσι τοῖς ὅροις ὁ τῆς πρώτης δυνάμεως λόγος. Πάλιν δ' αὗται

[9, 1]   λόγον, ὥσπερ εἴπομεν ἐν τοῖς πρώτοις λόγοις) ἐπεὶ δὲ λέγεται τὸ

[9, 4]   εἶναι. Ἀλλ' ἦν ἄρα τὸ πρῶτον ἀδύνατον· καὶ τὸ δεύτερον ἄρα.

[9, 10]   δ' οὔ, οἷον ἄρτιον ἀριθμὸν πρῶτον εἶναι μηθένα, ἢ τινὰς μὲν

[9, 8]   Ἀλλὰ μὴν καὶ οὐσίᾳ γε, πρῶτον μὲν ὅτι τὰ τῇ γενέσει

[9, 7]   ξύλον. Εἰ δέ τί ἐστι πρῶτον (ὃ μηκέτι κατ' ἄλλο λέγεται

[9, 1]   περὶ δυνάμεως (καὶ ἐντελεχείας, καὶ πρῶτον περὶ δυνάμεως ἣ λέγεται μὲν

[9, 8]   ὑπὸ μουσικοῦ, ἀεὶ κινοῦντός τινος πρώτου· τὸ δὲ κινοῦν ἐνεργείᾳ ἤδη

[9, 8]   ἕως τῆς τοῦ ἀεὶ κινοῦντος πρώτως. Ἀλλὰ μὴν καὶ κυριωτέρως· τὰ

[9, 8]   ἐνδέχεσθαι ἐνεργῆσαι δυνατόν ἐστι τὸ πρώτως δυνατόν, οἷον λέγω οἰκοδομικὸν τὸ

[9, 1]   ~(Περὶ μὲν οὖν τοῦ πρώτως ὄντος καὶ πρὸς ὃ πᾶσαι

[9, 7]   ἀερίνη, ὁ δ' ἀὴρ μὴ πῦρ ἀλλὰ πύρινος, τὸ πῦρ ὕλη

[9, 8]   μεταβολῇ ὄντα, οἷον γῆ καὶ πῦρ. Καὶ γὰρ ταῦτα ἀεὶ ἐνεργεῖ·

[9, 7]   μὴ πῦρ ἀλλὰ πύρινος, τὸ πῦρ ὕλη πρώτη οὐ τόδε τι

[9, 7]   δ' ἀὴρ μὴ πῦρ ἀλλὰ πύρινος, τὸ πῦρ ὕλη πρώτη οὐ

[9, 5]   δ' οὐ πάντως ἀλλ' ἐχόντων πῶς, ἐν οἷς ἀφορισθήσεται καὶ τὰ

[9, 1]   καὶ ἀδύνατα λέγομεν τῷ εἶναι) πως ἢ μὴ εἶναἰ, ὅσαι δὲ

[9, 5]   τὶ δυνατὸν καὶ ποτὲ καὶ πὼς καὶ ὅσα ἄλλα ἀνάγκη προσεῖναι

[9, 3]   τέχνην, πάλιν δ' εὐθὺς οἰκοδομήσει πῶς λαβών; Καὶ τὰ ἄψυχα δὴ

[9, 1]   ἐν τοῖς τούτων λόγοις ἐνυπάρχουσί πως οἱ τῶν προτέρων δυνάμεων λόγοι.

Livre, Chap.
[9, 3]	ποτέ (ἢ γὰρ λήθῃ ἢ	πάθει	τινὶ ἢ χρόνῳ· οὐ γὰρ
[9, 2]	ἡ τοῦ μόνον ποιῆσαι ἢ	παθεῖν	δύναμις, ταύτῃ δ' ἐκείνη οὐκ
[9, 1]	ἄλλο. Ἡ μὲν γὰρ τοῦ	παθεῖν	ἐστὶ δύναμις, ἡ ἐν αὐτῷ
[9, 1]	τοῦ μόνον ποιῆσαι ἢ τοῦ	παθεῖν	ἢ τοῦ καλῶς, ὥστε καὶ
[9, 1]	τῷ ἔχειν αὐτὸ δύναμιν τοῦ	παθεῖν	καὶ τῷ ἄλλο ὑπ' αὐτοῦ)
[9, 7]	ἢ μὴ εἶναι· οἷον τοῖς	πάθεσι	τὸ ὑποκείμενον ἄνθρωπος καὶ (σῶμα
[9, 7]	κατὰ τὴν ὕλην καὶ τὰ	πάθη·	(ἄμφω γὰρ ἀόριστα. Πότε μὲν
[9, 1]	αὐτῷ τῷ πάσχοντι ἀρχὴ μεταβολῆς	παθητικῆς	ὑπ' ἄλλου ἢ ᾗ ἄλλο·
[9, 5]	δύνανται τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ	παθητικὸν	πλησιάζωσι, τὸ μὲν ποιεῖν τὸ
[9, 5]	ποιεῖν· ἔχει δὲ παρόντος τοῦ	παθητικοῦ	καὶ ὡδὶ ἔχοντος ποιεῖν· εἰ
[9, 5]	δύναται ὑπάρχῃ καὶ πλησιάζῃ τῷ	παθητικῷ·	ὥστε τὸ δυνατὸν κατὰ λόγον
[9, 7]	ἄνθρωπος καὶ (σῶμα καὶ ψυχή,	πάθος	δὲ τὸ μουσικὸν καὶ λευκόν
[9, 8]	τῇ οὐσίᾳ πρότερα (οἷον ἀνὴρ	παιδὸς	καὶ ἄνθρωπος σπέρματος· τὸ μὲν
[9, 1]	ὁ τῆς πρώτης δυνάμεως λόγος.	Πάλιν	δ' αὗται δυνάμεις λέγονται ἢ
[9, 3]	παύσηται, οὐχ ἕξει τὴν τέχνην,	πάλιν	δ' εὐθὺς οἰκοδομήσει πῶς λαβών;
[9, 7]	τὸ ξύλον γῆ ἀλλὰ γήϊνον,	πάλιν	ἡ γῆ εἰ οὕτως μὴ
[9, 8]	ὑπάρξειεν οὐθενί, τὸ δυνατὸν δὲ	πᾶν	ἐνδέχεται μὴ ἐνεργεῖν. Τὸ ἄρα
[9, 8]	περὶ τῆς οὐσίας λόγοις ὅτι	πᾶν	τὸ γιγνόμενον γίγνεται ἔκ τινος
[9, 1]	καὶ τἆλλα τὰ οὕτω λεγόμενα·	πάντα	γὰρ ἕξει τὸν τῆς οὐσίας
[9, 6]	δυνατόν. Λέγεται δὲ ἐνεργείᾳ οὐ	πάντα	ὁμοίως ἀλλ' ἢ τῷ ἀνάλογον,
[9, 8]	ποιὸν ἢ πού) ἐνεργείᾳ ἄρα	πάντα·	οὐδὲ τῶν ἐξ ἀνάγκης ὄντων
[9, 1]	πέφυκεν, καὶ ἢ ὡδί, οἷον	παντελῶς,	ἢ κἂν ὁπωσοῦν. Ἐπ' ἐνίων
[9, 6]	βουλόμεθα λέγειν, καὶ οὐ δεῖ	παντὸς	ὅρον ζητεῖν ἀλλὰ καὶ τὸ
[9, 5]	τοῦ ποιεῖν, ἔστι δ' οὐ	πάντως	ἀλλ' ἐχόντων πῶς, ἐν οἷς
[9, 9]	ὅτι οὐκ ἔστι τὸ κακὸν	παρὰ	τὰ πράγματα· ὕστερον γὰρ τῇ
[9, 8]	ἡ ὅρασις, καὶ οὐθὲν γίγνεται	(παρὰ	ταύτην ἕτερον ἀπὸ τῆς ὄψεως)
[9, 8]	μὴ ἔστιν ἄλλο τι ἔργον	(παρὰ	τὴν ἐνέργειαν, ἐν αὐτοῖς ὑπάρχει
[9, 8]	(οἷον ἀπὸ τῆς οἰκοδομικῆς οἰκία	παρὰ	τὴν οἰκοδόμησιν) ὅμως οὐθὲν ἧττον
[9, 9]	ὀρθαῖς. Εἰ οὖν ἀνῆκτο ἡ	παρὰ	τὴν πλευράν, ἰδόντι ἂν ἦν
[9, 8]	μὲν οὖν ἕτερόν τί ἐστι	παρὰ	τὴν χρῆσιν τὸ γιγνόμενον, τούτων
[9, 8]	λόγον· αἱ δ' ἄλογοι τῷ	παρεῖναι	καὶ μὴ τῆς ἀντιφάσεως ἔσονται
[9, 5]	ἔχει, (τοῦτο ποιεῖν· ἔχει δὲ	παρόντος	τοῦ παθητικοῦ καὶ ὡδὶ ἔχοντος
[9, 6]	κινήσεις λέγειν, τὰς δ' ἐνεργείας.	Πᾶσα	γὰρ κίνησις ἀτελής, ἰσχνασία μάθησις
[9, 1]	αὐτοῦ καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ	πᾶσα	δύναμις ἀδυναμίᾳ. Ἡ δὲ στέρησις
[9, 8]	δυνάμει ἀΐδιον. Λόγος δὲ ὅδε·	πᾶσα	δύναμις ἅμα τῆς ἀντιφάσεώς ἐστιν·
[9, 1]	πρώτως ὄντος καὶ πρὸς ὃ	πᾶσαι	αἱ ἄλλαι κατηγορίαι τοῦ ὄντος
[9, 2]	αἱ δὲ μετὰ λόγου· διὸ	πᾶσαι	αἱ τέχναι καὶ αἱ ποιητικαὶ
[9, 1]	δὲ πρὸς τὸ αὐτὸ εἶδος,	πᾶσαι	ἀρχαί (τινές εἰσι, καὶ πρὸς
[9, 10]	οὐ γὰρ ἔστιν ἀπατηθῆναι· καὶ	πᾶσαι	εἰσὶν ἐνεργείᾳ, οὐ δυνάμει, ἐγίγνοντο
[9, 5]	οὐκ ἀνάγκη· αὗται μὲν γὰρ	πᾶσαι	μία ἑνὸς ποιητική, ἐκεῖναι δὲ
[9, 8]	ἄλλαι δυνάμεις, ἐξ ὧν διώρισται,	πᾶσαι	τῆς ἀντιφάσεώς εἰσιν· τὸ γὰρ
[9, 2]	Καὶ αἱ μὲν (μετὰ λόγου	πᾶσαι	τῶν ἐναντίων αἱ αὐταί, αἱ
[9, 8]	ἢ ᾗ ἄλλο, ἀλλ' ὅλως	πάσης	ἀρχῆς κινητικῆς ἢ στατικῆς. Καὶ
[9, 8]	ἡ ἐνέργεια καὶ δυνάμεως καὶ	πάσης	ἀρχῆς μεταβλητικῆς, φανερόν. ~Ὅτι δὲ
[9, 8]	ἀλλ' ἐν αὐτῷ ᾗ αὐτό.	Πάσης	δὴ τῆς τοιαύτης προτέρα ἐστὶν
[9, 1]	(μεταβλητικῆς. Ἐν γὰρ τούτοις ἔνεστι	πᾶσι	τοῖς ὅροις ὁ τῆς πρώτης
[9, 1]	οἰκοδομικῷ· διὸ ᾗ συμπέφυκεν, οὐθὲν	πάσχει	αὐτὸ ὑφ' ἑαυτοῦ· ἓν γὰρ
[9, 1]	καὶ τὴν ὕλην ἀρχήν τινα,	πάσχει	τὸ πάσχον, καὶ ἄλλο ὑπ'
[9, 1]	μία δύναμις (τοῦ ποιεῖν καὶ	πάσχειν	(δυνατὸν γάρ ἐστι καὶ τῷ
[9, 5]	τὸ μὲν ποιεῖν τὸ δὲ	πάσχειν,	ἐκείνας δ' οὐκ ἀνάγκη· αὗται
[9, 5]	τοιαύτας καὶ τὰς ἐπὶ τοῦ	πάσχειν	οὐκ ἀνάγκη. (Ἐπεὶ δὲ τὸ
[9, 1]	ὕλην ἀρχήν τινα, πάσχει τὸ	πάσχον,	καὶ ἄλλο ὑπ' ἄλλου· τὸ
[9, 1]	δύναμις, ἡ ἐν αὐτῷ τῷ	πάσχοντι	ἀρχὴ μεταβολῆς παθητικῆς ὑπ' ἄλλου
[9, 1]	Ἡ μὲν γὰρ ἐν τῷ	πάσχοντι	(διὰ γὰρ τὸ ἔχειν τινὰ
[9, 6]	δὲ μή, ἔδει ἄν ποτε	παύεσθαι	ὥσπερ ὅταν ἰσχναίνῃ, νῦν δ'
[9, 3]	φθαρέντος, ἀεὶ γὰρ ἔστιν) ὅταν	παύσηται,	οὐχ ἕξει τὴν τέχνην, πάλιν
[9, 8]	γὰρ μὴ οὕτω γίγνεται, ὁ	(Παύσωνος	ἔσται Ἑρμῆς· ἄδηλος γὰρ καὶ
[9, 6]	δὲ τῶν πράξεων ὧν ἔστι	πέρας	οὐδεμία τέλος ἀλλὰ τῶν περὶ
[9, 10]	ἀλλὰ τὸ τί ἐστι ζητεῖται	περὶ	αὐτῶν, εἰ τοιαῦτά ἐστιν ἢ
[9, 10]	ἀεὶ ταὐτὰ ἀληθῆ καὶ ψευδῆ.	Περὶ	δὲ δὴ τὰ ἀσύνθετα τί
[9, 10]	μὲν ἀληθεύειν ὁτὲ δὲ ψεύδεσθαι·	περὶ	δὲ τὰ ἀδύνατα ἄλλως ἔχειν
[9, 1]	δυνάμεως (καὶ ἐντελεχείας, καὶ πρῶτον	περὶ	δυνάμεως ἣ λέγεται μὲν μάλιστα
[9, 1]	κατὰ τὸ ἔργον, διορίσωμεν καὶ	περὶ	δυνάμεως (καὶ ἐντελεχείας, καὶ πρῶτον
[9, 10]	τινὰς δ' οὔ· ἀριθμῷ δὲ	περὶ	ἕνα οὐδὲ (τοῦτο· οὐ γὰρ
[9, 6]	κατὰ κίνησιν λεγομένης δυνάμεως εἴρηται,	περὶ	ἐνεργείας διορίσωμεν τί τέ ἐστιν
[9, 8]	τι (δῆλον δ' ἐν τοῖς	περὶ	κινήσεως τοῦτο) (καὶ τὸν μανθάνοντα
[9, 10]	μὴ συγκεῖσθαι ἀλλὰ πλείω εἶναι·	περὶ	μὲν οὖν τὰ ἐνδεχόμενα ἡ
[9, 1]		~(Περὶ	μὲν οὖν τοῦ πρώτως ὄντος
[9, 9]	ὀρθαὶ τὸ τρίγωνον; Ὅτι αἱ	(περὶ	μίαν στιγμὴν γωνίαι ἴσαι δύο
[9, 10]	κατὰ συμβεβηκός· ὁμοίως δὲ καὶ	περὶ	τὰς μὴ συνθετὰς οὐσίας, οὐ
[9, 10]	ὅπερ εἶναί τι καὶ ἐνέργειαι,	περὶ	ταῦτα οὐκ ἔστιν ἀπατηθῆναι ἀλλ'
[9, 1]	λεγομένων κατὰ κίνησιν. Ἀλλ' εἰπόντες	περὶ	ταύτης, ἐν τοῖς περὶ τῆς
[9, 8]	κάμνει τοῦτο δρῶντα· οὐ (γὰρ	περὶ	τὴν δύναμιν τῆς ἀντιφάσεως αὐτοῖς,
[9, 1]	εἰπόντες περὶ ταύτης, ἐν τοῖς	περὶ	τῆς ἐνεργείας διορισμοῖς δηλώσομεν καὶ
[9, 6]	ἐστὶν οὕτως ποιήσει. ~(Ἐπεὶ δὲ	περὶ	τῆς κατὰ κίνησιν λεγομένης δυνάμεως
[9, 1]	κατηγορίαι τοῦ ὄντος ἀναφέρονται εἴρηται,	περὶ	τῆς οὐσίας (κατὰ γὰρ τὸν
[9, 8]	ἔστιν. Εἴρηται δὲ ἐν τοῖς	περὶ	τῆς οὐσίας λόγοις ὅτι πᾶν
[9, 6]	πέρας οὐδεμία τέλος ἀλλὰ τῶν	περὶ	τὸ τέλος, οἷον τὸ ἰσχναίνειν
[9, 10]	ἀγνοεῖν μὴ θιγγάνειν (ἀπατηθῆναι γὰρ	περὶ	τὸ τί ἐστιν οὐκ ἔστιν
[9, 6]	(καὶ ἑτέρως, διὸ ζητοῦντες καὶ	περὶ	τούτων διήλθομεν. Ἔστι δὴ ἐνέργεια
[9, 10]	τις. Φανερὸν δὲ καὶ ὅτι	περὶ	τῶν ἀκινήτων (οὐκ ἔστιν ἀπάτη
[9, 1]	τῆς ἐνεργείας διορισμοῖς δηλώσομεν καὶ	περὶ	τῶν ἄλλων. Ὅτι μὲν οὖν
[9, 8]	ποτε στῇ, ὃ φοβοῦνται οἱ	περὶ	φύσεως. Οὐδὲ κάμνει τοῦτο δρῶντα·
[9, 2]	ποιεῖ τἀναντία· μιᾷ γὰρ ἀρχῇ	περιέχεται,	τῷ λόγῳ. Φανερὸν δὲ καὶ
[9, 3]	ὄψιν, πεφυκὸς δὲ καὶ ὅτε	πέφυκε	καὶ ἔτι ὄν, οἱ αὐτοὶ
[9, 6]	μόνον τοῦτο λέγομεν δυνατὸν ὃ	πέφυκε	κινεῖν ἄλλο ἢ κινεῖσθαι ὑπ'
[9, 1]	ἔχῃ, ἢ ὅλως ἢ ὅτε	πέφυκεν,	καὶ ἢ ὡδί, οἷον παντελῶς,
[9, 1]	τὸ μὴ ἔχον καὶ τὸ	πεφυκὸς	ἂν μὴ ἔχῃ, ἢ ὅλως
[9, 3]	τυφλὸν τὸ μὴ ἔχον ὄψιν,	πεφυκὸς	δὲ καὶ ὅτε πέφυκε καὶ
[9, 1]	ὁπωσοῦν. Ἐπ' ἐνίων δέ, ἂν	πεφυκότα	(ἔχειν μὴ ἔχῃ βίᾳ, ἐστερῆσθαι
[9, 10]	εἶναι τὸ μὴ συγκεῖσθαι ἀλλὰ	πλείω	εἶναι· περὶ μὲν οὖν τὰ
[9, 1]	πρὸς ὃ βουλόμεθα νῦν· (ἐπὶ	πλέον	γάρ ἐστιν ἡ δύναμις καὶ
[9, 9]	οὖν ἀνῆκτο ἡ παρὰ τὴν	πλευράν,	ἰδόντι ἂν ἦν εὐθὺς δῆλον
[9, 2]	τὸ πρᾶγμα καὶ τὴν στέρησιν,	πλὴν	οὐχ ὡσαύτως, καὶ ἔστιν ὡς
[9, 5]	ὅταν ὡς δύναται ὑπάρχῃ καὶ	πλησιάζῃ	τῷ παθητικῷ· ὥστε τὸ δυνατὸν
[9, 5]	τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικὸν	πλησιάζωσι,	τὸ μὲν ποιεῖν τὸ δὲ
[9, 8]	κατὰ δύναμιν κινούμενον ἀλλ' ἢ	ποθὲν	ποί (τούτου δ' ὕλην οὐδὲν
[9, 8]	δύναμιν κινούμενον ἀλλ' ἢ ποθὲν	ποί	(τούτου δ' ὕλην οὐδὲν κωλύει
[9, 8]	καὶ ἡ εὐδαιμονία· (ζωὴ γὰρ	ποιά	τίς ἐστιν) Ὥστε φανερὸν ὅτι
[9, 2]	τὸ μὲν ὑγιεινὸν ὑγίειαν μόνον	ποιεῖ	καὶ τὸ θερμαντικὸν θερμότητα καὶ
[9, 2]	δυνατὰ τοῖς ἄνευ λόγου δυνατοῖς	ποιεῖ	τἀναντία· μιᾷ γὰρ ἀρχῇ περιέχεται,
[9, 5]	ἐὰν ἅμα βούληται ἢ ἐπιθυμῇ	ποιεῖν	δύο ἢ τὰ ἐναντία, οὐ
[9, 5]	τοῦ παθητικοῦ καὶ ὡδὶ ἔχοντος	ποιεῖν·	εἰ δὲ μή, ποιεῖν οὐ
[9, 2]	ποιοῦντα οὐκ ἀνάγκη καὶ εὖ	ποιεῖν.	~Εἰσὶ δέ τινες οἵ φασιν,
[9, 5]	ἔχει ὡς ἔστι δύναμις τοῦ	ποιεῖν,	ἔστι δ' οὐ πάντως ἀλλ'
[9, 5]	δύναμιν καὶ ὡς ἔχει, (τοῦτο	ποιεῖν·	ἔχει δὲ παρόντος τοῦ παθητικοῦ
[9, 5]	δύναμιν οὐδ' ἔστι τοῦ ἅμα	ποιεῖν	ἡ δύναμις, ἐπεὶ ὧν ἐστὶν
[9, 1]	μὲν ὡς μία δύναμις (τοῦ	ποιεῖν	καὶ πάσχειν (δυνατὸν γάρ ἐστι
[9, 5]	ἔχοντος ποιεῖν· εἰ δὲ μή,	ποιεῖν	οὐ δυνήσεται (τὸ γὰρ μηθενὸς
[9, 5]	τὸ παθητικὸν πλησιάζωσι, τὸ μὲν	ποιεῖν	τὸ δὲ πάσχειν, ἐκείνας δ'
[9, 2]	γὰρ τὸν εὖ ποιοῦντα καὶ	ποιεῖν,	τὸν δὲ μόνον ποιοῦντα οὐκ
[9, 2]	δυνάμει ἀκολουθεῖ ἡ τοῦ μόνον	ποιῆσαι	ἢ παθεῖν δύναμις, ταύτῃ δ'
[9, 1]	δυνάμεις λέγονται ἢ τοῦ μόνον	ποιῆσαι	ἢ τοῦ παθεῖν ἢ τοῦ
[9, 5]	δύναμις, ἐπεὶ ὧν ἐστὶν οὕτως	ποιήσει.	~(Ἐπεὶ δὲ περὶ τῆς κατὰ
[9, 5]	γὰρ ἂν ὀρέγηται κυρίως, τοῦτο	ποιήσει	ὅταν ὡς δύναται ὑπάρχῃ καὶ
[9, 5]	δύο ἢ τὰ ἐναντία, οὐ	ποιήσει·	οὐ γὰρ οὕτως ἔχει αὐτῶν
[9, 8]	οὐκ ἔχων τις τὴν ἐπιστήμην	ποιήσει	οὗ ἡ ἐπιστήμη· ὁ γὰρ
[9, 5]	δὲ τῶν ἐναντίων, ὥστε ἅμα	ποιήσει	τὰ ἐναντία· τοῦτο δὲ (ἀδύνατον.
[9, 2]	πᾶσαι αἱ τέχναι καὶ αἱ	ποιητικαὶ	ἐπιστῆμαι δυνάμεις εἰσίν· ἀρχαὶ γὰρ
[9, 5]	μὲν γὰρ πᾶσαι μία ἑνὸς	ποιητική,	ἐκεῖναι δὲ τῶν ἐναντίων, ὥστε
[9, 5]	ἀνάγκη, ὅταν ὡς δύνανται τὸ	ποιητικὸν	καὶ τὸ παθητικὸν πλησιάζωσι, τὸ
[9, 8]	ἢ κατὰ τὸ ποσὸν ἢ	ποιόν·	ἁπλῶς δὲ τὸ κατ' οὐσίαν.
[9, 6]	ἐνεργείᾳ τί τέ ἐστι καὶ	ποῖον,	ἐκ τούτων καὶ τῶν τοιούτων
[9, 1]	τὸ μὲν τὸ τὶ ἢ	ποιὸν	ἢ ποσόν, τὸ δὲ κατὰ
[9, 8]	τι δὲ οὐδὲν κωλύει, οἷον	ποιὸν	ἢ πού) ἐνεργείᾳ ἄρα πάντα·
[9, 1]	τό τε ποσὸν καὶ τὸ	ποιὸν	καὶ τἆλλα τὰ οὕτω λεγόμενα·
[9, 6]	τέ ἐστιν ἡ ἐνέργεια καὶ	ποῖόν	τι. Καὶ γὰρ τὸ δυνατὸν
[9, 8]	μὲν ἡ ἐνέργεια ἐν τῷ	ποιουμένῳ	ἐστίν (οἷον ἥ τε οἰκοδόμησις
[9, 2]	ἀεί· ἀνάγκη γὰρ τὸν εὖ	ποιοῦντα	καὶ ποιεῖν, τὸν δὲ μόνον
[9, 2]	καὶ ποιεῖν, τὸν δὲ μόνον	ποιοῦντα	οὐκ ἀνάγκη καὶ εὖ ποιεῖν.
[9, 9]	ἡ δύναμις, καὶ διὰ τοῦτο	ποιοῦντες	γιγνώσκουσιν (ὕστερον γὰρ γενέσει ἡ
[9, 1]	ἄλλων) ἡ δ' ἐν τῷ	ποιοῦντι,	οἷον τὸ θερμὸν καὶ ἡ
[9, 3]	λόγοι δύναμιν καὶ ἐνέργειαν ταὐτὸ	(ποιοῦσιν,	διὸ καὶ οὐ μικρόν τι
[9, 3]	ὄν, οἱ αὐτοὶ (τυφλοὶ ἔσονται	πολλάκις	τῆς ἡμέρας, καὶ κωφοί. Ἔτι
[9, 1]	ἄλλων. Ὅτι μὲν οὖν λέγεται	(πολλαχῶς	ἡ δύναμις καὶ τὸ δύνασθαι,
[9, 1]	ἀδυναμίᾳ. Ἡ δὲ στέρησις λέγεται	πολλαχῶς·	καὶ γὰρ τὸ μὴ ἔχον
[9, 6]	τοιαῦτα, λέγεται δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ	πολλοῖς	τῶν ὄντων, οἷον τῷ ὁρῶντι
[9, 8]	ἐν τοῖς λόγοις τὰς ἰδέας,	πολὺ	μᾶλλον ἐπιστῆμον ἄν τι εἴη
[9, 8]	~Ἐπεὶ δὲ τὸ πρότερον διώρισται	ποσαχῶς	λέγεται, (φανερὸν ὅτι πρότερον ἐνέργεια
[9, 8]	κατὰ τόπον ἢ κατὰ τὸ	ποσὸν	ἢ ποιόν· ἁπλῶς δὲ τὸ
[9, 1]	λέγεται τἆλλα (ὄντα, τό τε	ποσὸν	καὶ τὸ ποιὸν καὶ τἆλλα
[9, 1]	τὸ τὶ ἢ ποιὸν ἢ	ποσόν,	τὸ δὲ κατὰ δύναμιν καὶ
[9, 10]	ἐναντίως (ἔχων ἢ τὰ πράγματα,	πότ'	ἔστιν ἢ οὐκ ἔστι τὸ
[9, 7]	τῶν τοιούτων δῆλον ἡμῖν ἔστω.	~Πότε	δὲ δυνάμει ἔστιν ἕκαστον καὶ
[9, 10]	ποτὲ μὲν δύο ὀρθὰς ἔχειν	ποτὲ	δὲ οὔ (μεταβάλλοι γὰρ ἄν)
[9, 10]	(οὐκ ἔστιν ἀπάτη κατὰ τὸ	ποτέ,	εἴ τις ὑπολαμβάνει ἀκίνητα. Οἷον
[9, 3]	(καὶ μὴ ἔχειν μὴ ἀποβαλόντα	ποτέ	(ἢ γὰρ λήθῃ ἢ πάθει
[9, 3]	τοιαύτας ἔχειν τέχνας μὴ μαθόντα	ποτὲ	καὶ λαβόντα, (καὶ μὴ ἔχειν
[9, 5]	τὸ δυνατὸν τὶ δυνατὸν καὶ	ποτὲ	καὶ πὼς καὶ ὅσα ἄλλα
[9, 10]	μὴ μεταβάλλειν οἴεται, οὐκ οἰήσεται	ποτὲ	μὲν δύο ὀρθὰς ἔχειν ποτὲ
[9, 7]	τὰ πάθη· (ἄμφω γὰρ ἀόριστα.	Πότε	μὲν οὖν λεκτέον δυνάμει καὶ
[9, 7]	δὲ δυνάμει ἔστιν ἕκαστον καὶ	πότε	οὔ, διοριστέον· οὐ γὰρ ὁποτεοῦν.
[9, 7]	μὲν οὖν λεκτέον δυνάμει καὶ	πότε	οὔ, εἴρηται. ~Ἐπεὶ δὲ τὸ
[9, 6]	Εἰ δὲ μή, ἔδει ἄν	ποτε	παύεσθαι ὥσπερ ὅταν ἰσχναίνῃ, νῦν
[9, 8]	οὐρανός, καὶ οὐ φοβερὸν μή	ποτε	στῇ, ὃ φοβοῦνται οἱ περὶ
[9, 6]	γὰρ ἐνδέχεται καὶ ἁπλῶς ἀληθεύεσθαί	ποτε	(τὸ μὲν γὰρ ὁρώμενον ὅτι
[9, 8]	οὐδὲν κωλύει, οἷον ποιὸν ἢ	πού)	ἐνεργείᾳ ἄρα πάντα· οὐδὲ τῶν
[9, 2]	λόγος ὁ αὐτὸς δηλοῖ τὸ	πρᾶγμα	καὶ τὴν στέρησιν, πλὴν οὐχ
[9, 6]	δὴ ἐνέργεια τὸ ὑπάρχειν τὸ	πρᾶγμα	μὴ οὕτως ὥσπερ λέγομεν δυνάμει·
[9, 10]	ὁ ἐναντίως (ἔχων ἢ τὰ	πράγματα,	πότ' ἔστιν ἢ οὐκ ἔστι
[9, 9]	ἔστι τὸ κακὸν παρὰ τὰ	πράγματα·	ὕστερον γὰρ τῇ φύσει τὸ
[9, 3]	οὐ γὰρ δὴ τοῦ γε	πράγματος	φθαρέντος, ἀεὶ γὰρ ἔστιν) ὅταν
[9, 10]	ψεῦδος, τοῦτο δ' ἐπὶ τῶν	πραγμάτων	ἐστὶ τῷ συγκεῖσθαι ἢ διῃρῆσθαι,
[9, 6]	χωρίζεσθαι οὔ. Ἐπεὶ δὲ τῶν	πράξεων	ὧν ἔστι πέρας οὐδεμία τέλος
[9, 6]	ἡ κίνησις, οὐκ ἔστι ταῦτα	πρᾶξις	ἢ οὐ τελεία γε (οὐ
[9, 6]	ἐνυπάρχει τὸ τέλος καὶ ἡ	πρᾶξις.	Οἷον ὁρᾷ ἅμα καὶ φρονεῖ
[9, 8]	χρόνου (ἀεὶ προλαμβάνει ἐνέργεια ἑτέρα	πρὸ	ἑτέρας ἕως τῆς τοῦ ἀεὶ
[9, 5]	λέγω δὲ τοῦτο ὄρεξιν ἢ	προαίρεσιν.	Ὁποτέρου γὰρ ἂν ὀρέγηται κυρίως,
[9, 5]	τῶν τεχνῶν, τὰς μὲν ἀνάγκη	προενεργήσαντας	ἔχειν, ὅσαι ἔθει καὶ λόγῳ,
[9, 8]	ὥσπερ εἴπομεν, τοῦ χρόνου (ἀεὶ	προλαμβάνει	ἐνέργεια ἑτέρα πρὸ ἑτέρας ἕως
[9, 6]	τὰ μὲν γὰρ ὡς κίνησις	πρὸς	δύναμιν τὰ δ' ὡς οὐσία
[9, 1]	οὐ μὴν χρησιμωτάτη γέ ἐστι	πρὸς	ὃ βουλόμεθα νῦν· (ἐπὶ πλέον
[9, 1]	οὖν τοῦ πρώτως ὄντος καὶ	πρὸς	ὃ πᾶσαι αἱ ἄλλαι κατηγορίαι
[9, 1]	πᾶσαι ἀρχαί (τινές εἰσι, καὶ	πρὸς	πρώτην μίαν λέγονται, ἥ ἐστιν
[9, 2]	ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἀρχῆς κινήσει	πρὸς	ταὐτὸ συνάψασα· διὸ τὰ κατὰ
[9, 8]	κατὰ τὸ ἔργον καὶ συντείνει	πρὸς	τὴν ἐντελέχειαν. Ἐπεὶ δ' ἐστὶ
[9, 3]	δ' ἡ ἐνέργεια τοὔνομα, ἡ	πρὸς	τὴν ἐντελέχειαν συντιθεμένη, καὶ ἐπὶ
[9, 6]	τὸ ἀποκεκριμένον ἐκ τῆς ὕλης	πρὸς	τὴν ὕλην, καὶ τὸ ἀπειργασμένον
[9, 6]	δύναμιν τὰ δ' ὡς οὐσία	πρός	τινα ὕλην. Ἄλλως δὲ καὶ
[9, 6]	τὴν ὕλην, καὶ τὸ ἀπειργασμένον	πρὸς	τὸ ἀνέργαστον. Ταύτης δὲ τῆς
[9, 1]	ἢ μὴ εἶναἰ, ὅσαι δὲ	πρὸς	τὸ αὐτὸ εἶδος, πᾶσαι ἀρχαί
[9, 6]	τὸ οἰκοδομικόν, (καὶ τὸ ἐγρηγορὸς	πρὸς	τὸ καθεῦδον, καὶ τὸ ὁρῶν
[9, 6]	τὸ καθεῦδον, καὶ τὸ ὁρῶν	πρὸς	τὸ μῦον μὲν ὄψιν δὲ
[9, 6]	συνορᾶν, ὅτι ὡς τὸ οἰκοδομοῦν	πρὸς	τὸ οἰκοδομικόν, (καὶ τὸ ἐγρηγορὸς
[9, 6]	τοῦτο, τόδ' ἐν τῷδε ἢ	πρὸς	τόδε· τὰ μὲν γὰρ ὡς
[9, 6]	ὡς τοῦτο ἐν τούτῳ ἢ	πρὸς	τοῦτο, τόδ' ἐν τῷδε ἢ
[9, 7]	οἰκίαν, οὐδ' ἔστιν ὃ δεῖ	προσγενέσθαι	ἢ ἀπογενέσθαι ἢ μεταβαλεῖν, τοῦτο
[9, 5]	γὰρ μηθενὸς τῶν ἔξω κωλύοντος	προσδιορίζεσθαι	οὐθὲν ἔτι δεῖ· τὴν γὰρ
[9, 5]	πὼς καὶ ὅσα ἄλλα ἀνάγκη	προσεῖναι	ἐν τῷ διορισμῷ, καὶ τὰ
[9, 5]	ταῦτα τῶν ἐν τῷ διορισμῷ	προσόντων	ἔνια) διὸ οὐδ' ἐὰν ἅμα
[9, 8]	Τῷ λόγῳ μὲν οὖν ὅτι	προτέρα,	δῆλον (τῷ γὰρ ἐνδέχεσθαι ἐνεργῆσαι
[9, 8]	αὐτό. Πάσης δὴ τῆς τοιαύτης	προτέρα	ἐστὶν ἡ ἐνέργεια καὶ λόγῳ
[9, 8]	τῷ εἴδει καὶ τῇ οὐσίᾳ	πρότερα	(οἷον ἀνὴρ παιδὸς καὶ ἄνθρωπος
[9, 8]	κυριωτέρως· τὰ μὲν γὰρ ἀΐδια	πρότερα	τῇ οὐσίᾳ τῶν φθαρτῶν, ἔστι
[9, 8]	ὅτι ἡ ἐνέργεια καὶ οὕτω	προτέρα	τῆς δυνάμεως κατὰ γένεσιν καὶ
[9, 8]	ἐνεργείᾳ δ' οὔπω· ἀλλὰ τούτων	πρότερα	τῷ χρόνῳ ἕτερα ὄντα ἐνεργείᾳ
[9, 8]	τῷ εἴδει τὸ αὐτὸ ἐνεργοῦν	πρότερον,	ἀριθμῷ δ' οὔ. Λέγω δὲ
[9, 8]	οὔ, εἴρηται. ~Ἐπεὶ δὲ τὸ	πρότερον	διώρισται ποσαχῶς λέγεται, (φανερὸν ὅτι
[9, 8]	διώρισται ποσαχῶς λέγεται, (φανερὸν ὅτι	πρότερον	ἐνέργεια δυνάμεώς ἐστιν. Λέγω δὲ
[9, 8]	δυνάμεις τούτων. Ὅτι μὲν οὖν	πρότερον	ἡ ἐνέργεια καὶ δυνάμεως καὶ
[9, 8]	τοῦτον τὸν λόγον φανερὸν ὅτι	πρότερον	τῇ οὐσίᾳ ἐνέργεια δυνάμεως, καὶ
[9, 8]	τοῦ σίτου καὶ τοῦ ὁρῶντος	πρότερον	τῷ χρόνῳ ἡ ὕλη καὶ
[9, 8]	τῆς γνώσεως) τῷ δὲ χρόνῳ	πρότερον	ὧδε· τὸ τῷ εἴδει τὸ
[9, 1]	λόγοις ἐνυπάρχουσί πως οἱ τῶν	προτέρων	δυνάμεων λόγοι. Φανερὸν οὖν ὅτι
[9, 8]	ἄλλων, ὥστ' ἀνάγκη τὸν λόγον	προυπάρχειν	καὶ τὴν γνῶσιν τῆς γνώσεως)
[9, 8]	ἐξ ἀνάγκης ὄντων (καίτοι ταῦτα	πρῶτα·	εἰ γὰρ ταῦτα μὴ ἦν,
[9, 3]	ἔσται μὴ αἰσθανομένων· ὥστε τὸν	Πρωταγόρου	λόγον συμβήσεται λέγειν αὐτοῖς. Ἀλλὰ
[9, 7]	ἀλλὰ πύρινος, τὸ πῦρ ὕλη	πρώτη	οὐ τόδε τι οὖσα. Τούτῳ
[9, 2]	ἐναντίον· ἡ γὰρ στέρησις (ἡ	πρώτη	τὸ ἐναντίον, αὕτη δὲ ἀποφορὰ
[9, 7]	κατ' ἄλλο λέγεται ἐκείνινον, τοῦτο	πρώτη	ὕλη· οἷον εἰ ἡ γῆ
[9, 1]	ἀρχαί (τινές εἰσι, καὶ πρὸς	πρώτην	μίαν λέγονται, ἥ ἐστιν ἀρχὴ
[9, 1]	πᾶσι τοῖς ὅροις ὁ τῆς	πρώτης	δυνάμεως λόγος. Πάλιν δ' αὗται
[9, 1]	λόγον, ὥσπερ εἴπομεν ἐν τοῖς	πρώτοις	λόγοις) ἐπεὶ δὲ λέγεται τὸ
[9, 4]	εἶναι. Ἀλλ' ἦν ἄρα τὸ	πρῶτον	ἀδύνατον· καὶ τὸ δεύτερον ἄρα.
[9, 10]	δ' οὔ, οἷον ἄρτιον ἀριθμὸν	πρῶτον	εἶναι μηθένα, ἢ τινὰς μὲν
[9, 8]	Ἀλλὰ μὴν καὶ οὐσίᾳ γε,	πρῶτον	μὲν ὅτι τὰ τῇ γενέσει
[9, 7]	ξύλον. Εἰ δέ τί ἐστι	πρῶτον	(ὃ μηκέτι κατ' ἄλλο λέγεται
[9, 1]	περὶ δυνάμεως (καὶ ἐντελεχείας, καὶ	πρῶτον	περὶ δυνάμεως ἣ λέγεται μὲν
[9, 8]	ὑπὸ μουσικοῦ, ἀεὶ κινοῦντός τινος	πρώτου·	τὸ δὲ κινοῦν ἐνεργείᾳ ἤδη
[9, 8]	ἕως τῆς τοῦ ἀεὶ κινοῦντος	πρώτως.	Ἀλλὰ μὴν καὶ κυριωτέρως· τὰ
[9, 8]	ἐνδέχεσθαι ἐνεργῆσαι δυνατόν ἐστι τὸ	πρώτως	δυνατόν, οἷον λέγω οἰκοδομικὸν τὸ
[9, 1]	~(Περὶ μὲν οὖν τοῦ	πρώτως	ὄντος καὶ πρὸς ὃ πᾶσαι
[9, 7]	ἀερίνη, ὁ δ' ἀὴρ μὴ	πῦρ	ἀλλὰ πύρινος, τὸ πῦρ ὕλη
[9, 8]	μεταβολῇ ὄντα, οἷον γῆ καὶ	πῦρ.	Καὶ γὰρ ταῦτα ἀεὶ ἐνεργεῖ·
[9, 7]	μὴ πῦρ ἀλλὰ πύρινος, τὸ	πῦρ	ὕλη πρώτη οὐ τόδε τι
[9, 7]	δ' ἀὴρ μὴ πῦρ ἀλλὰ	πύρινος,	τὸ πῦρ ὕλη πρώτη οὐ
[9, 5]	δ' οὐ πάντως ἀλλ' ἐχόντων	πῶς,	ἐν οἷς ἀφορισθήσεται καὶ τὰ
[9, 1]	καὶ ἀδύνατα λέγομεν τῷ εἶναι)	πως	ἢ μὴ εἶναἰ, ὅσαι δὲ
[9, 5]	τὶ δυνατὸν καὶ ποτὲ καὶ	πὼς	καὶ ὅσα ἄλλα ἀνάγκη προσεῖναι
[9, 3]	τέχνην, πάλιν δ' εὐθὺς οἰκοδομήσει	πῶς	λαβών; Καὶ τὰ ἄψυχα δὴ
[9, 1]	ἐν τοῖς τούτων λόγοις ἐνυπάρχουσί	πως	οἱ τῶν προτέρων δυνάμεων λόγοι.

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 3/12/2009