Livre, Chap.
[9, 10]	σὺ λευκός, ἀλλὰ διὰ τὸ	σὲ	εἶναι λευκὸν ἡμεῖς οἱ φάντες
[9, 4]	καὶ τὸ ἀδύνατον· τὸ γάρ	σε	ἑστάναι νῦν ψεῦδος μέν, οὐκ
[9, 10]	διὰ τὸ ἡμᾶς οἴεσθαι ἀληθῶς	σε	λευκὸν εἶναι εἶ σὺ λευκός,
[9, 4]	εἰ τὸ Α δυνατόν, τοῦτο	σημαίνει,	ἐὰν ᾖ τὸ Α καὶ
[9, 8]	δυνάμει μέν ἐστιν ἄνθρωπος καὶ	σῖτος	καὶ ὁρῶν, ἐνεργείᾳ δ' οὔπω·
[9, 8]	ὄντος κατ' ἐνέργειαν καὶ τοῦ	σίτου	καὶ τοῦ ὁρῶντος πρότερον τῷ
[9, 10]	λεγόμενον ἢ ψεῦδος; Τοῦτο γὰρ	σκεπτέον	τί λέγομεν. Οὐ γὰρ διὰ
[9, 8]	καὶ οἱ ἄλλοι. Ὅθεν ὁ	σοφιστικὸς	ἔλεγχος ἐγίγνετο ὅτι οὐκ ἔχων
[9, 7]	ἀλλὰ μᾶλλον ὅταν ἤδη γένηται	σπέρμα,	καὶ οὐδὲ τότε ἴσως; Ὥσπερ
[9, 8]	χρόνῳ ἡ ὕλη καὶ τὸ	σπέρμα	καὶ τὸ ὁρατικόν, ἃ δυνάμει
[9, 7]	ἔσται δι' αὐτοῦ· οἷον τὸ	σπέρμα	οὔπω (δεῖ γὰρ (ἐν ἄλλῳ
[9, 8]	(οἷον ἀνὴρ παιδὸς καὶ ἄνθρωπος	σπέρματος·	τὸ μὲν γὰρ ἤδη ἔχει
[9, 9]	καὶ βελτίων καὶ τιμιωτέρα τῆς	σπουδαίας	(δυνάμεως ἡ ἐνέργεια, ἐκ τῶνδε
[9, 8]	ὅλως πάσης ἀρχῆς κινητικῆς ἢ	στατικῆς.	Καὶ γὰρ ἡ φύσις ἐν
[9, 2]	δηλοῖ τὸ πρᾶγμα καὶ τὴν	στέρησιν,	πλὴν οὐχ ὡσαύτως, καὶ ἔστιν
[9, 1]	(ἡ τῇ τοιαύτῃ δυνάμει ἐναντία	στέρησίς	ἐστιν, ὥστε τοῦ αὐτοῦ καὶ
[9, 2]	δηλοῖ τὸ ἐναντίον· ἡ γὰρ	στέρησις	(ἡ πρώτη τὸ ἐναντίον, αὕτη
[9, 1]	πᾶσα δύναμις ἀδυναμίᾳ. Ἡ δὲ	στέρησις	λέγεται πολλαχῶς· καὶ γὰρ τὸ
[9, 8]	καὶ οὐ φοβερὸν μή ποτε	στῇ,	ὃ φοβοῦνται οἱ περὶ φύσεως.
[9, 3]	εἰ κινηθῆναι ἢ κινῆσαι ἢ	στῆναι	ἢ στῆσαι ἢ εἶναι ἢ
[9, 3]	ἢ κινῆσαι ἢ στῆναι ἢ	στῆσαι	ἢ εἶναι ἢ γίγνεσθαι ἢ
[9, 9]	τρίγωνον; Ὅτι αἱ (περὶ μίαν	στιγμὴν	γωνίαι ἴσαι δύο ὀρθαῖς. Εἰ
[9, 10]	ἀληθῶς σε λευκὸν εἶναι εἶ	σὺ	λευκός, ἀλλὰ διὰ τὸ σὲ
[9, 5]	τῶν δυνάμεων οὐσῶν τῶν μὲν	συγγενῶν	οἷον τῶν αἰσθήσεων, τῶν δὲ
[9, 10]	σύνθετον, ὥστε εἶναι μὲν ὅταν	συγκέηται,	μὴ εἶναι δὲ (ἐὰν διῃρημένον
[9, 10]	διῃρημένον οἰόμενος διῃρῆσθαι καὶ τὸ	συγκείμενον	συγκεῖσθαι, ἔψευσται δὲ ὁ ἐναντίως
[9, 10]	δὲ μὴ εἶναι τὸ μὴ	συγκεῖσθαι	ἀλλὰ πλείω εἶναι· περὶ μὲν
[9, 10]	οἰόμενος διῃρῆσθαι καὶ τὸ συγκείμενον	συγκεῖσθαι,	ἔψευσται δὲ ὁ ἐναντίως (ἔχων
[9, 10]	ἐπὶ τῶν πραγμάτων ἐστὶ τῷ	συγκεῖσθαι	ἢ διῃρῆσθαι, ὥστε ἀληθεύει μὲν
[9, 10]	τὸ μὲν εἶναί ἐστι τὸ	συγκεῖσθαι	καὶ ἓν εἶναι, τὸ δὲ
[9, 10]	ψεῦδος, ἓν μέν ἐστιν, εἰ	σύγκειται,	ἀληθές, τὸ (δ' εἰ μὴ
[9, 10]	Εἰ δὴ τὰ μὲν ἀεὶ	σύγκειται	καὶ ἀδύνατα διαιρεθῆναι, (τὰ δ'
[9, 10]	ἀληθές, τὸ (δ' εἰ μὴ	σύγκειται,	ψεῦδος· τὸ δὲ ἕν, εἴπερ
[9, 7]	οὐσία ὑλική. Καὶ ὀρθῶς δὴ	συμβαίνει	τὸ ἐκείνινον λέγεσθαι κατὰ τὴν
[9, 3]	ἐπὶ τῶν ἄλλων. Οἷς τὰ	συμβαίνοντα	ἄτοπα οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν. Δῆλον
[9, 2]	τοῦ δὲ τρόπον τινὰ κατὰ	συμβεβηκός·	ἀποφάσει γὰρ καὶ ἀποφορᾷ δηλοῖ
[9, 10]	οὐκ ἔστιν ἀλλ' ἢ κατὰ	συμβεβηκός·	ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τὰς
[9, 4]	δέ, ὅτι οὐθὲν ἔσται ἀδύνατον·	συμβήσεται	δέ γε, τὸ γὰρ μετρεῖσθαι
[9, 3]	αἰσθανομένων· ὥστε τὸν Πρωταγόρου λόγον	συμβήσεται	λέγειν αὐτοῖς. Ἀλλὰ μὴν οὐδ'
[9, 1]	ἐν τῷ οἰκοδομικῷ· διὸ ᾗ	συμπέφυκεν,	οὐθὲν πάσχει αὐτὸ ὑφ' ἑαυτοῦ·
[9, 2]	αὐτῆς ἀρχῆς κινήσει πρὸς ταὐτὸ	συνάψασα·	διὸ τὰ κατὰ λόγον δυνατὰ
[9, 4]	τὸ Α, οὐθὲν ἀδύνατον εἶναι	συνέβαινεν·	τὸ δέ γε Β (ἀνάγκη
[9, 8]	κίνησις, ὥστε ἐπίπονον εἶναι τὴν	συνέχειαν	τῆς κινήσεως· ἡ γὰρ οὐσία
[9, 10]	δὲ καὶ περὶ τὰς μὴ	συνθετὰς	οὐσίας, οὐ γὰρ ἔστιν ἀπατηθῆναι·
[9, 10]	τὸ ψεῦδος; Οὐ γάρ ἐστι	σύνθετον,	ὥστε εἶναι μὲν ὅταν συγκέηται,
[9, 6]	ζητεῖν ἀλλὰ καὶ τὸ ἀνάλογον	συνορᾶν,	ὅτι ὡς τὸ οἰκοδομοῦν πρὸς
[9, 10]	δ' ἀεὶ διῄρηται καὶ ἀδύνατα	συντεθῆναι,	τὰ δ' ἐνδέχεται τἀναντία, τὸ
[9, 8]	λέγεται κατὰ τὸ ἔργον καὶ	συντείνει	πρὸς τὴν ἐντελέχειαν. Ἐπεὶ δ'
[9, 3]	τοὔνομα, ἡ πρὸς τὴν ἐντελέχειαν	συντιθεμένη,	καὶ ἐπὶ τὰ ἄλλα ἐκ
[9, 10]	ὂν τὸ μὲν κατὰ (τὰ	σχήματα	τῶν κατηγοριῶν, τὸ δὲ κατὰ
[9, 7]	πάθεσι τὸ ὑποκείμενον ἄνθρωπος καὶ	(σῶμα	καὶ ψυχή, πάθος δὲ τὸ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/12/2009