Livre, Chap.
[9, 3]	εἶναι ἢ ἔσεσθαι ψεύσεται (τὸ	γὰρ	ἀδύνατον τοῦτο ἐσήμαινεν) ὥστε οὗτοι
[9, 8]	μὴν καὶ κυριωτέρως· τὰ μὲν	γὰρ	ἀΐδια πρότερα τῇ οὐσίᾳ τῶν
[9, 6]	κινήσεις, καὶ ἀτελεῖς γε. Οὐ	γὰρ	ἅμα βαδίζει καὶ βεβάδικεν, οὐδ'
[9, 10]	ἔχειν ποτὲ δὲ οὔ (μεταβάλλοι	γὰρ	ἄν) ἀλλὰ τὶ μὲν τὶ
[9, 10]	γίγνεται οὐδὲ φθείρεται, (ἔκ τινος	γὰρ	ἂν ἐγίγνετο· Ὅσα δή ἐστιν
[9, 10]	εἰσὶν ἐνεργείᾳ, οὐ δυνάμει, ἐγίγνοντο	γὰρ	ἂν καὶ ἐφθείροντο, νῦν δὲ
[9, 5]	τοῦτο ὄρεξιν ἢ προαίρεσιν. Ὁποτέρου	γὰρ	ἂν ὀρέγηται κυρίως, τοῦτο ποιήσει
[9, 3]	καὶ τὸ καθήμενον καθεδεῖται· οὐ	γὰρ	ἀναστήσεται ἂν καθέζηται· ἀδύνατον γὰρ
[9, 7]	ὕλην καὶ τὰ πάθη· (ἄμφω	γὰρ	ἀόριστα. Πότε μὲν οὖν λεκτέον
[9, 2]	λόγου δυνατοῖς ποιεῖ τἀναντία· μιᾷ	γὰρ	ἀρχῇ περιέχεται, τῷ λόγῳ. Φανερὸν
[9, 8]	ἐν ταὐτῷ γίγνεται· ἐν ταὐτῷ	γὰρ	γένει τῇ δυνάμει· ἀρχὴ γὰρ
[9, 9]	διὰ τοῦτο ποιοῦντες γιγνώσκουσιν (ὕστερον	γὰρ	γενέσει ἡ ἐνέργεια ἡ κατ'
[9, 4]	τὸ γὰρ μετρεῖσθαι ἀδύνατον. Οὐ	γὰρ	δή ἐστι ταὐτὸ τὸ ψεῦδος
[9, 3]	πάθει τινὶ ἢ χρόνῳ· οὐ	γὰρ	δὴ τοῦ γε πράγματος φθαρέντος,
[9, 10]	γὰρ σκεπτέον τί λέγομεν. Οὐ	γὰρ	διὰ τὸ ἡμᾶς οἴεσθαι ἀληθῶς
[9, 7]	οὐ τόδε τι οὖσα. Τούτῳ	γὰρ	διαφέρει τὸ καθ' οὗ καὶ
[9, 7]	οὐδὲ γῆ ἀλλὰ ξύλινον· τοῦτο	γὰρ	δυνάμει κιβώτιον καὶ ὕλη κιβωτίου
[9, 9]	εἶναι χεῖρον τῆς δυνάμεως· τὸ	γὰρ	δυνάμενον ταὐτὸ ἄμφω τἀναντία. Δῆλον
[9, 8]	πᾶσαι τῆς ἀντιφάσεώς εἰσιν· τὸ	γὰρ	δυνάμενον ὡδὶ κινεῖν δύναται καὶ
[9, 5]	προσδιορίζεσθαι οὐθὲν ἔτι δεῖ· τὴν	γὰρ	δύναμιν ἔχει ὡς ἔστι δύναμις
[9, 9]	νοσεῖν, καὶ ἅμα· ἡ αὐτὴ	γὰρ	δύναμις τοῦ ὑγιαίνειν καὶ κάμνειν,
[9, 4]	εἶναι καὶ τὸ Β. Τὸ	γὰρ	δυνατὸν εἶναι ἐξ ἀνάγκης τὸ
[9, 8]	ἐξ ὧν ταῦτα ἐγένετο· ἀεὶ	γὰρ	ἐκ τοῦ δυνάμει ὄντος (γίγνεται
[9, 7]	οἷον τὸ σπέρμα οὔπω (δεῖ	γὰρ	(ἐν ἄλλῳ καὶ μεταβάλλειν) ὅταν
[9, 1]	δὲ ὡς ἄλλη. Ἡ μὲν	γὰρ	ἐν τῷ πάσχοντι (διὰ γὰρ
[9, 8]	οὖν ὅτι προτέρα, δῆλον (τῷ	γὰρ	ἐνδέχεσθαι ἐνεργῆσαι δυνατόν ἐστι τὸ
[9, 6]	βαδίζοντι καὶ ὁρωμένῳ. Ταῦτα μὲν	γὰρ	ἐνδέχεται καὶ ἁπλῶς ἀληθεύεσθαί ποτε
[9, 8]	καὶ κινούμενον ἢ κίνησις· (ταῦτα	γὰρ	ἐνέργειαι μᾶλλον, ἐκεῖναι δὲ δυνάμεις
[9, 1]	τἆλλα τὰ οὕτω λεγόμενα· πάντα	γὰρ	ἕξει τὸν τῆς οὐσίας λόγον,
[9, 8]	ἢ ἔξω, ὥσπερ κἀκεῖνος. Τὸ	γὰρ	ἔργον τέλος, ἡ δὲ ἐνέργεια
[9, 3]	γὰρ ἀναστήσεται ἂν καθέζηται· ἀδύνατον	γὰρ	ἔσται ἀναστῆναι ὅ γε μὴ
[9, 7]	γῆ οὔπω ἀνδριὰς δυνάμει (μεταβαλοῦσα	γὰρ	ἔσται χαλκός) Ἔοικε δὲ ὃ
[9, 1]	(τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν (δυνατὸν	γάρ	ἐστι καὶ τῷ ἔχειν αὐτὸ
[9, 10]	ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος; Οὐ	γάρ	ἐστι σύνθετον, ὥστε εἶναι μὲν
[9, 2]	ὁ δ' ἐπιστήμων (ἄμφω. Λόγος	γάρ	ἐστιν ἀμφοῖν μέν, οὐχ ὁμοίως
[9, 1]	ὃ βουλόμεθα νῦν· (ἐπὶ πλέον	γάρ	ἐστιν ἡ δύναμις καὶ ἡ
[9, 10]	τὰς μὴ συνθετὰς οὐσίας, οὐ	γὰρ	ἔστιν ἀπατηθῆναι· καὶ πᾶσαι εἰσὶν
[9, 3]	τοῦ γε πράγματος φθαρέντος, ἀεὶ	γὰρ	ἔστιν) ὅταν παύσηται, οὐχ ἕξει
[9, 10]	περὶ ἕνα οὐδὲ (τοῦτο· οὐ	γὰρ	ἔτι τινὰ μὲν τινὰ δὲ
[9, 9]	καὶ τὰ διαγράμματα ἐνεργείᾳ· διαιροῦντες	γὰρ	εὑρίσκουσιν. Εἰ δ' ἦν διῃρημένα,
[9, 9]	οὔτε ἁμάρτημα οὔτε διεφθαρμένον (καὶ	γὰρ	ἡ διαφθορὰ τῶν κακῶν ἐστίν)
[9, 3]	ἐκ τῶν κινήσεων μάλιστα· δοκεῖ	γὰρ	ἡ ἐνέργεια μάλιστα ἡ κίνησις
[9, 8]	ἀρχῆς κινητικῆς ἢ στατικῆς. Καὶ	γὰρ	ἡ φύσις ἐν ταὐτῷ γίγνεται·
[9, 8]	καὶ ἄνθρωπος σπέρματος· τὸ μὲν	γὰρ	ἤδη ἔχει τὸ εἶδος τὸ
[9, 8]	χάριν ἡ δύναμις (λαμβάνεται. Οὐ	γὰρ	ἵνα ὄψιν ἔχωσιν ὁρῶσι τὰ
[9, 2]	τρόπον τινὰ κατὰ συμβεβηκός· ἀποφάσει	γὰρ	καὶ ἀποφορᾷ δηλοῖ τὸ ἐναντίον·
[9, 8]	ταῦτα ἀεὶ ἐνεργεῖ· (καθ' αὑτὰ	γὰρ	καὶ ἐν αὑτοῖς ἔχει τὴν
[9, 8]	ὁ (Παύσωνος ἔσται Ἑρμῆς· ἄδηλος	γὰρ	καὶ ἡ ἐπιστήμη εἰ ἔσω
[9, 1]	πάσχει αὐτὸ ὑφ' ἑαυτοῦ· ἓν	γὰρ	καὶ οὐκ ἄλλο. Καὶ ἡ
[9, 9]	ἐνέργεια, ἐκ τῶνδε δῆλον. Ὅσα	γὰρ	κατὰ τὸ δύνασθαι λέγεται, ταὐτόν
[9, 1]	ὑπ' ἄλλου· τὸ λιπαρὸν μὲν	(γὰρ	καυστὸν τὸ δ' ὑπεῖκον ὡδὶ
[9, 6]	λέγειν, τὰς δ' ἐνεργείας. Πᾶσα	γὰρ	κίνησις ἀτελής, ἰσχνασία μάθησις βάδισις
[9, 8]	γὰρ γένει τῇ δυνάμει· ἀρχὴ	γὰρ	κινητική, ἀλλ' (οὐκ ἐν ἄλλῳ
[9, 3]	ἔχειν μὴ ἀποβαλόντα ποτέ (ἢ	γὰρ	λήθῃ ἢ πάθει τινὶ ἢ
[9, 8]	ἢ κιθαριστὴν μηθὲν κιθαρίσαντα· ὁ	γὰρ	μανθάνων κιθαρίζειν κιθαρίζων μανθάνει κιθαρίζειν,
[9, 8]	ποιήσει οὗ ἡ ἐπιστήμη· ὁ	γὰρ	μανθάνων οὐκ ἔχει. (Ἀλλὰ διὰ
[9, 2]	ποιητικαὶ ἐπιστῆμαι δυνάμεις εἰσίν· ἀρχαὶ	γὰρ	μεταβλητικαί εἰσιν ἐν ἄλλῳ ἢ
[9, 4]	ἀδύνατον· συμβήσεται δέ γε, τὸ	γὰρ	μετρεῖσθαι ἀδύνατον. Οὐ γὰρ δή
[9, 4]	Β ἀνάγκη εἶναι δυνατόν· εἰ	γὰρ	μὴ ἀνάγκη δυνατὸν εἶναι, οὐθὲν
[9, 8]	τῆς ἀντιφάσεώς ἐστιν· τὸ μὲν	γὰρ	μὴ δυνατὸν ὑπάρχειν οὐκ (ἂν
[9, 3]	ὄντα ἐνεργείᾳ ἔσονται ἐνεργείᾳ. (Τῶν	γὰρ	μὴ ὄντων ἔνια δυνάμει ἐστίν·
[9, 8]	καὶ ἡ φύσις ὁμοίως. Εἰ	γὰρ	μὴ οὕτω γίγνεται, ὁ (Παύσωνος
[9, 6]	ἐσόμενον χωριστόν, ἀλλὰ γνώσει. Τὸ	γὰρ	μὴ ὑπολείπειν τὴν διαίρεσιν ἀποδίδωσι
[9, 5]	μή, ποιεῖν οὐ δυνήσεται (τὸ	γὰρ	μηθενὸς τῶν ἔξω κωλύοντος προσδιορίζεσθαι
[9, 2]	δὲ μὴ καθ' αὑτάς· καὶ	γὰρ	ὁ λόγος τοῦ μὲν καθ'
[9, 8]	τέλος τῆς δυνάμεώς ἐστιν· ἡ	γὰρ	οἰκοδόμησις ἐν τῷ οἰκοδομουμένῳ, καὶ
[9, 3]	ἔσται ἐὰν μὴ οἰκοδομῇ (τὸ	γὰρ	οἰκοδόμῳ (εἶναι τὸ δυνατῷ εἶναί
[9, 1]	ὁμωνύμως λέγονται δυνάμεις ἀφείσθωσαν (ἔνιαι	γὰρ	ὁμοιότητί τινι λέγονται, καθάπερ ἐν
[9, 7]	καὶ πότε οὔ, διοριστέον· οὐ	γὰρ	ὁποτεοῦν. (Οἷον ἡ γῆ ἆρ'
[9, 6]	ἁπλῶς ἀληθεύεσθαί ποτε (τὸ μὲν	γὰρ	ὁρώμενον ὅτι ὁρᾶται, τὸ δὲ
[9, 3]	ἄτοπα οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν. Δῆλον	γὰρ	ὅτι οὔτ' οἰκοδόμος ἔσται ἐὰν
[9, 8]	τὴν συνέχειαν τῆς κινήσεως· ἡ	γὰρ	οὐσία ὕλη καὶ δύναμις οὖσα,
[9, 5]	τὰ ἐναντία, οὐ ποιήσει· οὐ	γὰρ	οὕτως ἔχει αὐτῶν τὴν δύναμιν
[9, 5]	δ' οὐκ ἀνάγκη· αὗται μὲν	γὰρ	πᾶσαι μία ἑνὸς ποιητική, ἐκεῖναι
[9, 8]	Οὐδὲ κάμνει τοῦτο δρῶντα· οὐ	(γὰρ	περὶ τὴν δύναμιν τῆς ἀντιφάσεως
[9, 10]	δ' ἀγνοεῖν μὴ θιγγάνειν (ἀπατηθῆναι	γὰρ	περὶ τὸ τί ἐστιν οὐκ
[9, 8]	διὸ καὶ ἡ εὐδαιμονία· (ζωὴ	γὰρ	ποιά τίς ἐστιν) Ὥστε φανερὸν
[9, 4]	ψεῦδος καὶ τὸ ἀδύνατον· τὸ	γάρ	σε ἑστάναι νῦν ψεῦδος μέν,
[9, 10]	ἀληθὲς λεγόμενον ἢ ψεῦδος; Τοῦτο	γὰρ	σκεπτέον τί λέγομεν. Οὐ γὰρ
[9, 2]	ἀποφορᾷ δηλοῖ τὸ ἐναντίον· ἡ	γὰρ	στέρησις (ἡ πρώτη τὸ ἐναντίον,
[9, 8]	οἷον γῆ καὶ πῦρ. Καὶ	γὰρ	ταῦτα ἀεὶ ἐνεργεῖ· (καθ' αὑτὰ
[9, 8]	ὄντων (καίτοι ταῦτα πρῶτα· εἰ	γὰρ	ταῦτα μὴ ἦν, οὐθὲν ἂν
[9, 5]	καὶ τὰ ἔξω κωλύοντα· (ἀφαιρεῖται	γὰρ	ταῦτα τῶν ἐν τῷ διορισμῷ
[9, 10]	θιγεῖν καὶ φάναι ἀληθές (οὐ	γὰρ	ταὐτὸ κατάφασις (καὶ φάσις) τὸ
[9, 6]	ἢ οὐ τελεία γε (οὐ	γὰρ	τέλος) ἀλλ' ἐκείνη ἐνυπάρχει τὸ
[9, 9]	κακὸν παρὰ τὰ πράγματα· ὕστερον	γὰρ	τῇ φύσει τὸ κακὸν τῆς
[9, 6]	ἐνέργεια καὶ ποῖόν τι. Καὶ	γὰρ	τὸ δυνατὸν ἅμα δῆλον ἔσται
[9, 1]	γὰρ ἐν τῷ πάσχοντι (διὰ	γὰρ	τὸ ἔχειν τινὰ ἀρχήν, καὶ
[9, 1]	δὲ στέρησις λέγεται πολλαχῶς· καὶ	γὰρ	τὸ μὴ ἔχον καὶ τὸ
[9, 8]	τὸ γιγνόμενον καὶ τέλος (ἀρχὴ	γὰρ	τὸ οὗ ἕνεκα, τοῦ τέλους
[9, 3]	καὶ κίνησιν καὶ γένεσιν. (Ἀεὶ	γὰρ	τό τε ἑστηκὸς ἑστήξεται καὶ
[9, 2]	δ' ἐκείνη οὐκ ἀεί· ἀνάγκη	γὰρ	τὸν εὖ ποιοῦντα καὶ ποιεῖν,
[9, 1]	εἴρηται, περὶ τῆς οὐσίας (κατὰ	γὰρ	τὸν τῆς οὐσίας λόγον λέγεται
[9, 1]	ἢ ᾗ ἄλλο. Ἡ μὲν	γὰρ	τοῦ παθεῖν ἐστὶ δύναμις, ἡ
[9, 1]	ἄλλο ὑπ' ἀρχῆς (μεταβλητικῆς. Ἐν	γὰρ	τούτοις ἔνεστι πᾶσι τοῖς ὅροις
[9, 10]	οἵα ἡ τυφλότης· ἡ μὲν	γὰρ	τυφλότης ἐστὶν ὡς ἂν εἰ
[9, 3]	τὰ ἄψυχα δὴ ὁμοίως· οὔτε	γὰρ	(ψυχρὸν οὔτε θερμὸν οὔτε γλυκὺ
[9, 6]	ἢ πρὸς τόδε· τὰ μὲν	γὰρ	ὡς κίνησις πρὸς δύναμιν τὰ
[9, 4]	ἀδύνατον εἶναι συνέβαινεν· τὸ δέ	γε	Β (ἀνάγκη εἶναι. Ἀλλ' ἦν
[9, 8]	ἴσως. Ἀλλ' οὖν καὶ ταύτῃ	γε	δῆλον ὅτι ἡ ἐνέργεια καὶ
[9, 8]	εἰς τὸ εἶδος· ὅταν δέ	γε	ἐνεργείᾳ ᾖ, τότε ἐν τῷ
[9, 1]	μάλιστα κυρίως, οὐ μὴν χρησιμωτάτη	γέ	ἐστι πρὸς ὃ βουλόμεθα νῦν·
[9, 8]	δύναται καὶ μὴ ὡδί, ὅσα	γε	κατὰ λόγον· αἱ δ' ἄλογοι
[9, 3]	ἀδύνατον γὰρ ἔσται ἀναστῆναι ὅ	γε	μὴ δύναται ἀναστῆναι. Εἰ οὖν
[9, 6]	(αὗται δὴ κινήσεις, καὶ ἀτελεῖς	γε.	Οὐ γὰρ ἅμα βαδίζει καὶ
[9, 6]	ταῦτα πρᾶξις ἢ οὐ τελεία	γε	(οὐ γὰρ τέλος) ἀλλ' ἐκείνη
[9, 3]	χρόνῳ· οὐ γὰρ δὴ τοῦ	γε	πράγματος φθαρέντος, ἀεὶ γὰρ ἔστιν)
[9, 8]	χρόνον. Ἀλλὰ μὴν καὶ οὐσίᾳ	γε,	πρῶτον μὲν ὅτι τὰ τῇ
[9, 4]	οὐθὲν ἔσται ἀδύνατον· συμβήσεται δέ	γε,	τὸ γὰρ μετρεῖσθαι ἀδύνατον. Οὐ
[9, 8]	(Ἀλλὰ διὰ τὸ τοῦ γιγνομένου	γεγενῆσθαί	τι καὶ τοῦ ὅλως κινουμένου
[9, 6]	καὶ ᾠκοδόμηκεν, οὐδὲ γίγνεται καὶ	γέγονεν	ἢ κινεῖται καὶ κεκίνηται, ἀλλ'
[9, 4]	εἰ καὶ ὑποθοίμεθα εἶναι ἢ	γεγονέναι	ὃ οὐκ ἔστι μὲν δυνατὸν
[9, 8]	ταὐτῷ γίγνεται· ἐν ταὐτῷ γὰρ	γένει	τῇ δυνάμει· ἀρχὴ γὰρ κινητική,
[9, 9]	τοῦτο ποιοῦντες γιγνώσκουσιν (ὕστερον γὰρ	γενέσει	ἡ ἐνέργεια ἡ κατ' ἀριθμόν)
[9, 8]	πρῶτον μὲν ὅτι τὰ τῇ	γενέσει	(ὕστερα τῷ εἴδει καὶ τῇ
[9, 7]	ὅσων ἔξωθεν ἡ ἀρχὴ τῆς	γενέσεως.	Καὶ ὅσων δὴ ἐν αὐτῷ
[9, 4]	δυνατόν τι ὂν εἶναι ἢ	γενέσθαι	μὴ εἶναι μηδ' ἔσεσθαι. Ἀλλ'
[9, 3]	ἔσται γενέσθαι· τὸ δ' ἀδύνατον	γενέσθαι	ὁ λέγων ἢ εἶναι ἢ
[9, 3]	τὸ μὴ γιγνόμενον ἀδύνατον ἔσται	γενέσθαι·	τὸ δ' ἀδύνατον γενέσθαι ὁ
[9, 3]	λόγοι ἐξαιροῦσι καὶ κίνησιν καὶ	γένεσιν.	(Ἀεὶ γὰρ τό τε ἑστηκὸς
[9, 8]	οὕτω προτέρα τῆς δυνάμεως κατὰ	γένεσιν	καὶ χρόνον. Ἀλλὰ μὴν καὶ
[9, 8]	τοῦ τέλους δὲ ἕνεκα ἡ	γένεσις)	τέλος δ' ἡ ἐνέργεια, καὶ
[9, 7]	οὔ, ἀλλὰ μᾶλλον ὅταν ἤδη	γένηται	σπέρμα, καὶ οὐδὲ τότε ἴσως;
[9, 1]	ὁμοιότητί τινι λέγονται, καθάπερ ἐν	γεωμετρίᾳ	καὶ δυνατὰ καὶ ἀδύνατα λέγομεν
[9, 7]	πρώτη ὕλη· οἷον εἰ ἡ	γῆ	ἀερίνη, ὁ δ' ἀὴρ μὴ
[9, 7]	ἀλλὰ ξύλινον, (οὐδὲ τὸ ξύλον	γῆ	ἀλλὰ γήϊνον, πάλιν ἡ γῆ
[9, 7]	τὸ κιβώτιον οὐ γήϊνον οὐδὲ	γῆ	ἀλλὰ ξύλινον· τοῦτο γὰρ δυνάμει
[9, 7]	οὐ γὰρ ὁποτεοῦν. (Οἷον ἡ	γῆ	ἆρ' ἐστὶ δυνάμει ἄνθρωπος; Ἢ
[9, 7]	γῆ ἀλλὰ γήϊνον, πάλιν ἡ	γῆ	εἰ οὕτως μὴ ἄλλο ἀλλὰ
[9, 8]	τὰ ἐν μεταβολῇ ὄντα, οἷον	γῆ	καὶ πῦρ. Καὶ γὰρ ταῦτα
[9, 7]	ἑτέρας ἀρχῆς δεῖται, ὥσπερ ἡ	γῆ	οὔπω ἀνδριὰς δυνάμει (μεταβαλοῦσα γὰρ
[9, 7]	ἐστιν. Οἷον τὸ κιβώτιον οὐ	γήϊνον	οὐδὲ γῆ ἀλλὰ ξύλινον· τοῦτο
[9, 7]	(οὐδὲ τὸ ξύλον γῆ ἀλλὰ	γήϊνον,	πάλιν ἡ γῆ εἰ οὕτως
[9, 3]	ἢ στῆσαι ἢ εἶναι ἢ	γίγνεσθαι	ἢ μὴ εἶναι ἢ μὴ
[9, 7]	τούτῳ καὶ τῇ (ὕλῃ τοῦ	γίγνεσθαι	οἰκίαν, οὐδ' ἔστιν ὃ δεῖ
[9, 3]	ἢ μὴ εἶναι ἢ μὴ	γίγνεσθαι,	ὁμοίως. (Ἐλήλυθε δ' ἡ ἐνέργεια
[9, 8]	λόγοις ὅτι πᾶν τὸ γιγνόμενον	γίγνεται	ἔκ τινος τι καὶ ὑπό
[9, 8]	γὰρ ἡ φύσις ἐν ταὐτῷ	γίγνεται·	ἐν ταὐτῷ γὰρ γένει τῇ
[9, 6]	οὐδ' οἰκοδομεῖ καὶ ᾠκοδόμηκεν, οὐδὲ	γίγνεται	καὶ γέγονεν ἢ κινεῖται καὶ
[9, 8]	ἐν τῷ οἰκοδομουμένῳ, καὶ ἅμα	γίγνεται	καὶ ἔστι τῇ οἰκίᾳ. (Ὅσων
[9, 8]	ὁμοίως. Εἰ γὰρ μὴ οὕτω	γίγνεται,	ὁ (Παύσωνος ἔσται Ἑρμῆς· ἄδηλος
[9, 10]	τὰ ἀδύνατα ἄλλως ἔχειν οὐ	γίγνεται	ὁτὲ (μὲν ἀληθὲς ὁτὲ δὲ
[9, 10]	δὲ τὸ ὂν αὐτὸ οὐ	γίγνεται	οὐδὲ φθείρεται, (ἔκ τινος γὰρ
[9, 8]	ὄψεως ἡ ὅρασις, καὶ οὐθὲν	γίγνεται	(παρὰ ταύτην ἕτερον ἀπὸ τῆς
[9, 8]	τῆς ὄψεως) ἀπ' ἐνίων δὲ	γίγνεταί	τι (οἷον ἀπὸ τῆς οἰκοδομικῆς
[9, 8]	γὰρ ἐκ τοῦ δυνάμει ὄντος	(γίγνεται	τὸ ἐνεργείᾳ ὂν ὑπὸ ἐνεργείᾳ
[9, 10]	οὖν τὰ ἐνδεχόμενα ἡ αὐτὴ	γίγνεται	ψευδὴς καὶ ἀληθὴς δόξα καὶ
[9, 7]	τοῦ δυνάμει ὄντος, ὅταν βουληθέντος	γίγνηται	μηθενὸς κωλύοντος τῶν ἐκτός, ἐκεῖ
[9, 3]	τὸ ἐστερημένον δυνάμεως, τὸ μὴ	γιγνόμενον	ἀδύνατον ἔσται γενέσθαι· τὸ δ'
[9, 8]	οὐσίας λόγοις ὅτι πᾶν τὸ	γιγνόμενον	γίγνεται ἔκ τινος τι καὶ
[9, 8]	ἅπαν ἐπ' ἀρχὴν βαδίζει τὸ	γιγνόμενον	καὶ τέλος (ἀρχὴ γὰρ τὸ
[9, 8]	ἐστι παρὰ τὴν χρῆσιν τὸ	γιγνόμενον,	τούτων μὲν ἡ ἐνέργεια ἐν
[9, 8]	ἔχει. (Ἀλλὰ διὰ τὸ τοῦ	γιγνομένου	γεγενῆσθαί τι καὶ τοῦ ὅλως
[9, 7]	τοῦ μὲν ἀπὸ διανοίας ἐντελεχείᾳ	γιγνομένου	ἐκ τοῦ δυνάμει ὄντος, ὅταν
[9, 9]	δύναμις, καὶ διὰ τοῦτο ποιοῦντες	γιγνώσκουσιν	(ὕστερον γὰρ γενέσει ἡ ἐνέργεια
[9, 3]	γὰρ (ψυχρὸν οὔτε θερμὸν οὔτε	γλυκὺ	οὔτε ὅλως αἰσθητὸν οὐθὲν ἔσται
[9, 6]	ὡς (ἐνεργείᾳ ἐσόμενον χωριστόν, ἀλλὰ	γνώσει.	Τὸ γὰρ μὴ ὑπολείπειν τὴν
[9, 8]	προυπάρχειν καὶ τὴν γνῶσιν τῆς	γνώσεως)	τῷ δὲ χρόνῳ πρότερον ὧδε·
[9, 8]	τὸν λόγον προυπάρχειν καὶ τὴν	γνῶσιν	τῆς γνώσεως) τῷ δὲ χρόνῳ
[9, 9]	Ὅτι αἱ (περὶ μίαν στιγμὴν	γωνίαι	ἴσαι δύο ὀρθαῖς. Εἰ οὖν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/12/2009