HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, De l'âme, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ω = 41 formes différentes pour 130 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Pages

[1, 406]   καὶ ταῦτα, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός· ᾧ γὰρ ὑπάρχουσιν, ἐκεῖνο κινεῖται, τὸ

[1, 408]   ἑαυτήν, οἷον κινεῖσθαι μὲν ἐν ᾧ ἐστι, τοῦτο δὲ κινεῖσθαι ὑπὸ

[1, 406]   τὴν ψυχὴν τὸ σῶμα ἐν ᾧ ἐστιν, ὡς αὐτὴ κινεῖται, οἷον

[1, 408]   ψυχήν τι πεπονθέναι, ἀλλ' ἐν ᾧ, καθάπερ ἐν μέθαις καὶ νόσοις.

[1, 406]   τὸ ζῷον. Οὐ δεῖ δὲ ᾧ τὸ ὑφ' ἑαυτοῦ κινεῖσθαι ἐν

[1, 402]   τῶν γενῶν καὶ τί ἐστι, λέγω δὲ πότερον τόδε τι καὶ

[1, 402]   τοῦ ζητήματος καὶ πολλοῖς ἑτέροις, λέγω δὲ τοῦ περὶ τὴν οὐσίαν

[1, 407]   ἄτοπον συμβαίνει καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ καὶ τοῖς πλείστοις τῶν περὶ

[1, 409]   συμβαίνειν πολλὰ καὶ ἀδύνατα τῷ λόγῳ. Τίθενται γὰρ γνωρίζειν τῷ ὁμοίῳ

[1, 410]   τὰ στοιχεῖα τούτων ἕκαστον, ἀλλὰ λόγῳ τινὶ καὶ συνθέσει, καθάπερ φησὶ

[1, 408]   παρ' Ἐμπεδοκλέους· ἕκαστον γὰρ αὐτῶν λόγῳ τινί φησιν εἶναι· πότερον οὖν

[1, 404]   τρόπον καὶ Πλάτων ἐν τῷ Τιμαίῳ τὴν ψυχὴν ἐκ τῶν στοιχείων

[1, 403]   ὅλως αἰσθάνεσθαι, μάλιστα δ' ἔοικεν ἰδίῳ τὸ νοεῖν· εἰ δ' ἐστὶ

[1, 405]   τὰς ἀρχὰς καὶ τὴν ψυχὴν πλείω ποιοῦσιν. Ἀναξαγόρας δὲ μόνος ἀπαθῆ

[1, 406]   οὐ γὰρ ὁμοίως κινοῦνται τῷ πλοίῳ· τὸ μὲν γὰρ καθ' αὑτὸ

[1, 405]   γὰρ γινώσκεσθαι τὸ ὅμοιον τῷ ὁμοίῳ· ἐπειδὴ γὰρ ἡ ψυχὴ πάντα

[1, 410]   ἕκαστα γνωρίζεται, καί, πρός, τῷ ὁμοίῳ, μαρτυρεῖ τὸ νῦν λεχθέν· ὅσα

[1, 404]   στοιχείων ποιεῖ· γινώσκεσθαι γὰρ τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον, τὰ δὲ πράγματα

[1, 410]   τοῦ ὁμοίου καὶ γινώσκειν τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον· τὸ δ' αἰσθάνεσθαι

[1, 409]   λόγῳ. Τίθενται γὰρ γνωρίζειν τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον, ὥσπερ ἂν εἰ

[1, 411]   ἢ μὴ ἐνυπάρχειν ἐν ὁτῳοῦν μορίῳ τοῦ παντός. Φανερὸν οὖν ἐκ

[1, 406]   τὸ κινεῖσθαι ὑπάρξει, ὥσπερ τῷ λευκῷ ἢ τῷ τριπήχει· κινεῖται γὰρ

[1, 406]   Δημόκριτος, παραπλησίως λέγων Φιλίππῳ τῷ κωμῳδοδιδασκάλῳ· φησὶ γὰρ τὸν Δαίδαλον κινουμένην

[1, 407]   δ' ἀναγκαῖον νοῆσαι τῷ ὅλῳ κύκλῳ θιγόντα, τίς ἐστιν ἡ τοῖς

[1, 407]   ὁτῳοῦν τῶν μορίων, τί δεῖ κύκλῳ κινεῖσθαι, ἢ καὶ ὅλως μέγεθος

[1, 408]   τ' εἶναι τὴν ψυχὴν οὔτε κύκλῳ περιφέρεσθαι, δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων.

[1, 407]   ἐχρῆν διὰ τοῦτο τὸν θεὸν κύκλῳ ποιεῖν φέρεσθαι τὴν ψυχήν, ὅτι

[1, 407]   ψυχῆς ἡ οὐσία αἰτία τοῦ κύκλῳ φέρεσθαι, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς οὕτω

[1, 407]   συνδοκεῖ. Ἄδηλος δὲ καὶ τοῦ κύκλῳ φέρεσθαι τὸν οὐρανὸν ἡ αἰτία·

[1, 411]   αὐτήν, καὶ ἄλλῳ μὲν νοεῖν ἄλλῳ δὲ ἐπιθυμεῖν. Τί οὖν δή

[1, 411]   δή τινες μεριστὴν αὐτήν, καὶ ἄλλῳ μὲν νοεῖν ἄλλῳ δὲ ἐπιθυμεῖν.

[1, 411]   τοῦ εὐθέος. Καὶ ἐν τῷ ὅλῳ δή τινες αὐτὴν μεμῖχθαί φασιν,

[1, 407]   Εἰ δ' ἀναγκαῖον νοῆσαι τῷ ὅλῳ κύκλῳ θιγόντα, τίς ἐστιν ἡ

[1, 411]   τῷ εἴδει, εἰ καὶ μὴ ἀριθμῷ· ἑκάτερον γὰρ τῶν μορίων αἴσθησιν

[1, 409]   ἡ ψυχή, καὶ ἐν τῷ ἀριθμῷ, ὥστε οὐ τὸ κινοῦν καὶ

[1, 407]   προσέτι φευκτόν, εἴπερ βέλτιον τῷ νῷ μὴ μετὰ σώματος εἶναι, καθάπερ

[1, 404]   δὲ τὰ πράγματα τὰ μὲν νῷ, τὰ δ' ἐπιστήμῃ, τὰ δὲ

[1, 404]   ἀλλοφρονέων" οὐ δὴ χρῆται τῷ νῷ ὡς δυνάμει τινὶ περὶ τὴν

[1, 406]   ἀποδοῦναι. Ἔτι δ' εἰ μὲν ἄνω κινήσεται, πῦρ ἔσται, εἰ δὲ

[1, 409]   ἡ ψυχὴ ἐν παντὶ τῷ αἰσθανομένῳ σώματι, ἀναγκαῖον ἐν τῷ αὐτῷ

[1, 405]   ῥέον ἀεί· τὸ δὲ κινούμενον κινουμένῳ γινώσκεσθαι· ἐν κινήσει δ' εἶναι

[1, 406]   κινεῖται, οἱ δὲ τῷ ἐν κινουμένῳ εἶναι (δῆλον δ' ἐπὶ τῶν

[1, 406]   λέγομεν ὅσα κινεῖται τῷ ἐν κινουμένῳ εἶναι, οἷον πλωτῆρες· οὐ γὰρ

[1, 407]   αἴτιον, ἀλλ' ἡ ψυχὴ μᾶλλον ἐκείνῳ. Ἀλλὰ μὴν οὐδ' ὅτι βέλτιον

[1, 407]   εὐθύνοις δεδωκυῖα κἀν τοῖς ἐν κοινῷ γεγενημένοις λόγοις. Ἁρμονίαν γάρ τινα

[1, 406]   γὰρ αἱ λεχθεῖσαι κινήσεις ἐν τόπῳ. Εἰ δ' ἐστὶν ἡ οὐσία

[1, 406]   κινεῖται, οἷον Δημόκριτος, παραπλησίως λέγων Φιλίππῳ τῷ κωμῳδοδιδασκάλῳ· φησὶ γὰρ τὸν

[1, 411]   Εἰ δ' ὁ μὲν ἀὴρ διασπώ- μενος ὁμοειδής, ἡ δὲ ψυχὴ

[1, 404]   στοργήν, νεῖκος δέ τε νείκεϊ λυγρῷ· Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ

[1, 411]   φύσιν. Ἀλλ' οὐδὲν ἧττον ἐν ἑκατέρῳ τῶν μορίων ἅπαντ' ἐνυπάρχει τὰ

[1, 408]   τὸ θεωρεῖν μαραίνεται ἄλλου τινὸς ἔσω φθειρομένου, αὐτὸ δὲ ἀπαθές ἐστιν.

[1, 411]   τίνα γὰρ αἰτίαν ἐν μὲν τῷ ἀέρι ἢ τῷ πυρὶ οὖσα

[1, 404]   αὐτῶν ψυχὴν εἶναι τὰ ἐν τῷ ἀέρι ξύσματα, οἱ δὲ τὸ

[1, 404]   καὶ ψυχὴν λέγει (οἷον ἐν τῷ ἀέρι τὰ καλούμενα ξύσματα, ἃ

[1, 411]   διὰ τίν' αἰτίαν ἡ ἐν τῷ ἀέρι ψυχὴ τῆς ἐν τοῖς

[1, 403]   διαφέρειν δοκεῖ, κινήσει τε καὶ τῷ αἰσθάνεσθαι. Παρειλήφαμεν δὲ καὶ παρὰ

[1, 409]   ἐστιν ἡ ψυχὴ ἐν παντὶ τῷ αἰσθανομένῳ σώματι, ἀναγκαῖον ἐν τῷ

[1, 404]   θύραθεν ἐπεισιόντων ἄλλων τοιούτων ἐν τῷ ἀναπνεῖν· κωλύειν γὰρ αὐτὰ καὶ

[1, 411]   ὁμοειδῆ τοῖς μορίοις εἶναι, εἰ τῷ ἀπολαμβάνεσθαί τι τοῦ περιέχοντος ἐν

[1, 409]   κινοῦν ἡ ψυχή, καὶ ἐν τῷ ἀριθμῷ, ὥστε οὐ τὸ κινοῦν

[1, 405]   τρισὶν ὡς εἰπεῖν, κινήσει, αἰσθήσει, τῷ ἀσωμάτῳ· τούτων δ' ἕκαστον ἀνάγεται

[1, 409]   τῷ αἰσθανομένῳ σώματι, ἀναγκαῖον ἐν τῷ αὐτῷ δύο εἶναι σώματα, εἰ

[1, 409]   στιγμῆς. Καίτοι τί κωλύει ἐν τῷ αὐτῷ εἶναι, εἰ δύο, καὶ

[1, 409]   μονάδες καὶ αἱ στιγμαί, ἐν τῷ αὐτῷ ἔσονται αἱ μονάδες· καθέξει

[1, 402]   ἑτέρας ἢ κατ' ἀκρίβειαν ἢ τῷ βελτιόνων τε καὶ θαυμασιωτέρων εἶναι,

[1, 406]   τὴν ψυχὴν κινεῖν τὸ σῶμα· τῷ γὰρ κινεῖσθαι αὐτὴν καὶ τὸ

[1, 408]   ἐφθείρετ' ἂν ὑπὸ τῆς ἐν τῷ γήρᾳ ἀμαυρώσεως, νῦν δ' ὥσπερ

[1, 405]   τὰς ἀρχάς. Διὸ καὶ οἱ τῷ γινώσκειν ὁριζόμενοι αὐτὴν ἢ στοιχεῖον

[1, 402]   τὸ τί ἐστι, τάχ' ἄν τῳ δόξειε μία τις εἶναι μέθοδος

[1, 410]   χθὼν ἐπίηρος ἐν εὐστέρνοις χοάνοισιν τὼ δύο τῶν ὀκτὼ μερέων λάχε

[1, 409]   δοκεῖ τὴν αὐτὴν ψυχὴν ἔχειν τῷ εἴδει. Δόξειε δ' ἂν οὐθὲν

[1, 411]   ὡς τὴν αὐτὴν ἔχοντα ψυχὴν τῷ εἴδει, εἰ καὶ μὴ ἀριθμῷ·

[1, 406]   καθ' αὑτὸ κινεῖται, οἱ δὲ τῷ ἐν κινουμένῳ εἶναι (δῆλον δ'

[1, 406]   ἕτερον δὲ λέγομεν ὅσα κινεῖται τῷ ἐν κινουμένῳ εἶναι, οἷον πλωτῆρες·

[1, 403]   ἂν εἴη χωριστή, ἀλλὰ καθάπερ τῷ εὐθεῖ, ᾗ εὐθύ, πολλὰ συμβαίνει,

[1, 411]   καὶ τὸ ἀντικείμενον. Καὶ γὰρ τῷ εὐθεῖ καὶ αὐτὸ καὶ τὸ

[1, 407]   νόησις τὰ νοήματα· ταῦτα δὲ τῷ ἐφεξῆς ἕν, ὡς ὁ ἀριθμός,

[1, 409]   τὰς μονάδας. Εἰ δ' ἐν τῷ ζῴῳ τὸ κινοῦν ἡ ψυχή,

[1, 409]   οἱ μὲν τὸ κινητικώτατον ἀπεφήναντο τῷ κινεῖν ἑαυτό, οἱ δὲ σῶμα

[1, 409]   γὰρ ἀναγκαῖον κινεῖν τὸ ζῷον τῷ κινεῖσθαι ταύτας. Τοῖς δὴ συμπλέξασιν

[1, 406]   οἷον Δημόκριτος, παραπλησίως λέγων Φιλίππῳ τῷ κωμῳδοδιδασκάλῳ· φησὶ γὰρ τὸν Δαίδαλον

[1, 406]   αὐτῇ τὸ κινεῖσθαι ὑπάρξει, ὥσπερ τῷ λευκῷ ἢ τῷ τριπήχει· κινεῖται

[1, 407]   δὲ ἄτοπον συμβαίνει καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ καὶ τοῖς πλείστοις τῶν

[1, 409]   δὲ συμβαίνειν πολλὰ καὶ ἀδύνατα τῷ λόγῳ. Τίθενται γὰρ γνωρίζειν τῷ

[1, 407]   καὶ προσέτι φευκτόν, εἴπερ βέλτιον τῷ νῷ μὴ μετὰ σώματος εἶναι,

[1, 404]   κεῖτ' ἀλλοφρονέων" οὐ δὴ χρῆται τῷ νῷ ὡς δυνάμει τινὶ περὶ

[1, 411]   οὔτε τοῦ εὐθέος. Καὶ ἐν τῷ ὅλῳ δή τινες αὐτὴν μεμῖχθαί

[1, 407]   ἔχειν; Εἰ δ' ἀναγκαῖον νοῆσαι τῷ ὅλῳ κύκλῳ θιγόντα, τίς ἐστιν

[1, 405]   φασὶ γὰρ γινώσκεσθαι τὸ ὅμοιον τῷ ὁμοίῳ· ἐπειδὴ γὰρ ἡ ψυχὴ

[1, 410]   στοιχείοις ἕκαστα γνωρίζεται, καί, πρός, τῷ ὁμοίῳ, μαρτυρεῖ τὸ νῦν λεχθέν·

[1, 404]   τῶν στοιχείων ποιεῖ· γινώσκεσθαι γὰρ τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον, τὰ δὲ

[1, 410]   ὅμοιον τοῦ ὁμοίου καὶ γινώσκειν τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον· τὸ δ'

[1, 409]   τῷ λόγῳ. Τίθενται γὰρ γνωρίζειν τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον, ὥσπερ ἂν

[1, 406]   πλωτῆρες· οὐ γὰρ ὁμοίως κινοῦνται τῷ πλοίῳ· τὸ μὲν γὰρ καθ'

[1, 411]   ἐν μὲν τῷ ἀέρι ἢ τῷ πυρὶ οὖσα ἡ ψυχὴ οὐ

[1, 408]   μίξεως, τί δή ποτε ἅμα τῷ σαρκὶ εἶναι ἀναιρεῖται καὶ τὸ

[1, 409]   τὸ δὲ κινούμενον, ὥσπερ ἐν τῷ συνεχεῖ· οὐ γὰρ διὰ τὸ

[1, 411]   τίν' ἔχει δύναμιν ἕκαστον ἐν τῷ σώματι. Εἰ γὰρ ἡ ὅλη

[1, 407]   τοῖς ὀργάνοις, τὴν δὲ ψυχὴν τῷ σώματι. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' Καὶ ἄλλη

[1, 407]   Ἐπίπονον δὲ καὶ τὸ μεμῖχθαι τῷ σώματι μὴ δυνάμενον ἀπολυθῆναι, καὶ

[1, 409]   οὖν εἰσὶν ἕτεραι αἱ ἐν τῷ σώματι μονάδες καὶ αἱ στιγμαί,

[1, 409]   αὐτά. Εἰ δ' αἱ ἐν τῷ σώματι στιγμαὶ ὁ ἀριθμὸς ὁ

[1, 409]   ἢ εἰ ὁ τῶν ἐν τῷ σώματι στιγμῶν ἀριθμὸς ἡ ψυχή,

[1, 409]   ἄλλος τις τῶν ὑπαρχουσῶν ἐν τῷ σώματι στιγμῶν· Συμβαίνει τε κινεῖσθαι

[1, 408]   νέος. Ὥστε τὸ γῆρας οὐ τῷ τὴν ψυχήν τι πεπονθέναι, ἀλλ'

[1, 404]   δὲ τρόπον καὶ Πλάτων ἐν τῷ Τιμαίῳ τὴν ψυχὴν ἐκ τῶν

[1, 406]   ὑπάρξει, ὥσπερ τῷ λευκῷ ἢ τῷ τριπήχει· κινεῖται γὰρ καὶ ταῦτα,

[1, 406]   κινήσεται, πῦρ ἔσται, εἰ δὲ κάτω, γῆ· τούτων γὰρ τῶν σωμάτων

[1, 405]   ὡς εἰπεῖν, κινήσει, αἰσθήσει, τῷ ἀσωμάτῳ· τούτων δ' ἕκαστον ἀνάγεται πρὸς

[1, 411]   τοῦ σώματος. Τοῦτο δ' ἔοικεν ἀδυνάτῳ· ποῖον γὰρ μόριον ἢ πῶς

[1, 410]   εὐστέρνοις χοάνοισιν τὼ δύο τῶν ὀκτὼ μερέων λάχε νήστιδος αἴγλης, τέσσαρα

[1, 409]   μὲν οὖν ἐστιν ἕκαστον τούτων, ἔστω γινώσκειν τὴν ψυχὴν καὶ αἰσθάνεσθαι·

[1, 407]   μεριστὸν ἀμερεῖ ἢ τὸ ἀμερὲς μεριστῷ; Ἀναγκαῖον δὲ τὸν νοῦν εἶναι

[1, 409]   αἰσθανομένῳ σώματι, ἀναγκαῖον ἐν τῷ αὐτῷ δύο εἶναι σώματα, εἰ σῶμά

[1, 409]   Καίτοι τί κωλύει ἐν τῷ αὐτῷ εἶναι, εἰ δύο, καὶ ἄπειρα;

[1, 409]   καὶ αἱ στιγμαί, ἐν τῷ αὐτῷ ἔσονται αἱ μονάδες· καθέξει γὰρ

[1, 409]   τὸ ποσόν, ἔσται {τι} ἐν αὐτῷ τὸ μὲν κινοῦν τὸ δὲ

[1, 411]   τί τὸ συνέχον ἐκεῖνο, καὶ οὕτω δὴ πρόεισιν ἐπὶ τὸ ἄπειρον.

[1, 407]   κύκλῳ φέρεσθαι, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς οὕτω κινεῖται, οὔτε τὸ σῶμα αἴτιον,

[1, 410]   καὶ τὸ αἰσθητικόν, οὐδ' ἂν οὕτω λέγοιεν καθόλου περὶ πάσης ψυχῆς

[1, 408]   θέσιν, τὴν σύνθεσιν αὐτῶν, ἐπειδὰν οὕτω συναρμόζωσιν ὥστε μηδὲν συγγενὲς παραδέχεσθαι,

[1, 407]   μέγεθος· διόπερ οὐδ' ὁ νοῦς οὕτω συνεχής, ἀλλ' ἤτοι ἀμερὴς ἢ

[1, 405]   καὶ δι' ἃς αἰτίας λέγουσιν οὕτω, ταῦτ' ἐστίν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' Ἐπισκεπτέον

[1, 406]   ἀδύνατον εἰπεῖν. Ὅλως δ' οὐχ οὕτω φαίνεται κινεῖν ἡ ψυχὴ τὸ

[1, 406]   κινεῖται βίᾳ, καὶ ἠρεμεῖ ἐν τούτῳ βίᾳ. Ποῖαι δὲ βίαιοι τῆς

[1, 406]   ἐξελθοῦσαν εἰσιέναι πάλιν ἐνδέχοιτ' ἄν· τούτῳ δ' ἕποιτ' ἂν τὸ ἀνίστασθαι

[1, 407]   Ἐκεῖνο δὲ ἄτοπον συμβαίνει καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ καὶ τοῖς πλείστοις

[1, 406]   κινεῖται φύσει, καὶ ἠρεμεῖ ἐν τούτῳ φύσει· ὁμοίως δὲ καὶ εἰς

[1, 405]   τε καὶ καθαρόν. Ἀποδίδωσι δ' ἄμφω τῇ αὐτῇ ἀρχῇ, τό τε

[1, 409]   μονάδας. Εἰ δ' ἐν τῷ ζῴῳ τὸ κινοῦν ἡ ψυχή, καὶ

Livre, Pages
[1, 406]	καὶ ταῦτα, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός·	ᾧ	γὰρ ὑπάρχουσιν, ἐκεῖνο κινεῖται, τὸ
[1, 408]	ἑαυτήν, οἷον κινεῖσθαι μὲν ἐν	ᾧ	ἐστι, τοῦτο δὲ κινεῖσθαι ὑπὸ
[1, 406]	τὴν ψυχὴν τὸ σῶμα ἐν	ᾧ	ἐστιν, ὡς αὐτὴ κινεῖται, οἷον
[1, 408]	ψυχήν τι πεπονθέναι, ἀλλ' ἐν	ᾧ,	καθάπερ ἐν μέθαις καὶ νόσοις.
[1, 406]	τὸ ζῷον. Οὐ δεῖ δὲ	ᾧ	τὸ ὑφ' ἑαυτοῦ κινεῖσθαι ἐν
[1, 402]	τῶν γενῶν καὶ τί ἐστι,	λέγω	δὲ πότερον τόδε τι καὶ
[1, 402]	τοῦ ζητήματος καὶ πολλοῖς ἑτέροις,	λέγω	δὲ τοῦ περὶ τὴν οὐσίαν
[1, 407]	ἄτοπον συμβαίνει καὶ τούτῳ τῷ	λόγῳ	καὶ τοῖς πλείστοις τῶν περὶ
[1, 409]	συμβαίνειν πολλὰ καὶ ἀδύνατα τῷ	λόγῳ.	Τίθενται γὰρ γνωρίζειν τῷ ὁμοίῳ
[1, 410]	τὰ στοιχεῖα τούτων ἕκαστον, ἀλλὰ	λόγῳ	τινὶ καὶ συνθέσει, καθάπερ φησὶ
[1, 408]	παρ' Ἐμπεδοκλέους· ἕκαστον γὰρ αὐτῶν	λόγῳ	τινί φησιν εἶναι· πότερον οὖν
[1, 404]	τρόπον καὶ Πλάτων ἐν τῷ	Τιμαίῳ	τὴν ψυχὴν ἐκ τῶν στοιχείων
[1, 403]	ὅλως αἰσθάνεσθαι, μάλιστα δ' ἔοικεν	ἰδίῳ	τὸ νοεῖν· εἰ δ' ἐστὶ
[1, 405]	τὰς ἀρχὰς καὶ τὴν ψυχὴν	πλείω	ποιοῦσιν. Ἀναξαγόρας δὲ μόνος ἀπαθῆ
[1, 406]	οὐ γὰρ ὁμοίως κινοῦνται τῷ	πλοίῳ·	τὸ μὲν γὰρ καθ' αὑτὸ
[1, 405]	γὰρ γινώσκεσθαι τὸ ὅμοιον τῷ	ὁμοίῳ·	ἐπειδὴ γὰρ ἡ ψυχὴ πάντα
[1, 410]	ἕκαστα γνωρίζεται, καί, πρός, τῷ	ὁμοίῳ,	μαρτυρεῖ τὸ νῦν λεχθέν· ὅσα
[1, 404]	στοιχείων ποιεῖ· γινώσκεσθαι γὰρ τῷ	ὁμοίῳ	τὸ ὅμοιον, τὰ δὲ πράγματα
[1, 410]	τοῦ ὁμοίου καὶ γινώσκειν τῷ	ὁμοίῳ	τὸ ὅμοιον· τὸ δ' αἰσθάνεσθαι
[1, 409]	λόγῳ. Τίθενται γὰρ γνωρίζειν τῷ	ὁμοίῳ	τὸ ὅμοιον, ὥσπερ ἂν εἰ
[1, 411]	ἢ μὴ ἐνυπάρχειν ἐν ὁτῳοῦν	μορίῳ	τοῦ παντός. Φανερὸν οὖν ἐκ
[1, 406]	τὸ κινεῖσθαι ὑπάρξει, ὥσπερ τῷ	λευκῷ	ἢ τῷ τριπήχει· κινεῖται γὰρ
[1, 406]	Δημόκριτος, παραπλησίως λέγων Φιλίππῳ τῷ	κωμῳδοδιδασκάλῳ·	φησὶ γὰρ τὸν Δαίδαλον κινουμένην
[1, 407]	δ' ἀναγκαῖον νοῆσαι τῷ ὅλῳ	κύκλῳ	θιγόντα, τίς ἐστιν ἡ τοῖς
[1, 407]	ὁτῳοῦν τῶν μορίων, τί δεῖ	κύκλῳ	κινεῖσθαι, ἢ καὶ ὅλως μέγεθος
[1, 408]	τ' εἶναι τὴν ψυχὴν οὔτε	κύκλῳ	περιφέρεσθαι, δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων.
[1, 407]	ἐχρῆν διὰ τοῦτο τὸν θεὸν	κύκλῳ	ποιεῖν φέρεσθαι τὴν ψυχήν, ὅτι
[1, 407]	ψυχῆς ἡ οὐσία αἰτία τοῦ	κύκλῳ	φέρεσθαι, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς οὕτω
[1, 407]	συνδοκεῖ. Ἄδηλος δὲ καὶ τοῦ	κύκλῳ	φέρεσθαι τὸν οὐρανὸν ἡ αἰτία·
[1, 411]	αὐτήν, καὶ ἄλλῳ μὲν νοεῖν	ἄλλῳ	δὲ ἐπιθυμεῖν. Τί οὖν δή
[1, 411]	δή τινες μεριστὴν αὐτήν, καὶ	ἄλλῳ	μὲν νοεῖν ἄλλῳ δὲ ἐπιθυμεῖν.
[1, 411]	τοῦ εὐθέος. Καὶ ἐν τῷ	ὅλῳ	δή τινες αὐτὴν μεμῖχθαί φασιν,
[1, 407]	Εἰ δ' ἀναγκαῖον νοῆσαι τῷ	ὅλῳ	κύκλῳ θιγόντα, τίς ἐστιν ἡ
[1, 411]	τῷ εἴδει, εἰ καὶ μὴ	ἀριθμῷ·	ἑκάτερον γὰρ τῶν μορίων αἴσθησιν
[1, 409]	ἡ ψυχή, καὶ ἐν τῷ	ἀριθμῷ,	ὥστε οὐ τὸ κινοῦν καὶ
[1, 407]	προσέτι φευκτόν, εἴπερ βέλτιον τῷ	νῷ	μὴ μετὰ σώματος εἶναι, καθάπερ
[1, 404]	δὲ τὰ πράγματα τὰ μὲν	νῷ,	τὰ δ' ἐπιστήμῃ, τὰ δὲ
[1, 404]	ἀλλοφρονέων" οὐ δὴ χρῆται τῷ	νῷ	ὡς δυνάμει τινὶ περὶ τὴν
[1, 406]	ἀποδοῦναι. Ἔτι δ' εἰ μὲν	ἄνω	κινήσεται, πῦρ ἔσται, εἰ δὲ
[1, 409]	ἡ ψυχὴ ἐν παντὶ τῷ	αἰσθανομένῳ	σώματι, ἀναγκαῖον ἐν τῷ αὐτῷ
[1, 405]	ῥέον ἀεί· τὸ δὲ κινούμενον	κινουμένῳ	γινώσκεσθαι· ἐν κινήσει δ' εἶναι
[1, 406]	κινεῖται, οἱ δὲ τῷ ἐν	κινουμένῳ	εἶναι (δῆλον δ' ἐπὶ τῶν
[1, 406]	λέγομεν ὅσα κινεῖται τῷ ἐν	κινουμένῳ	εἶναι, οἷον πλωτῆρες· οὐ γὰρ
[1, 407]	αἴτιον, ἀλλ' ἡ ψυχὴ μᾶλλον	ἐκείνῳ.	Ἀλλὰ μὴν οὐδ' ὅτι βέλτιον
[1, 407]	εὐθύνοις δεδωκυῖα κἀν τοῖς ἐν	κοινῷ	γεγενημένοις λόγοις. Ἁρμονίαν γάρ τινα
[1, 406]	γὰρ αἱ λεχθεῖσαι κινήσεις ἐν	τόπῳ.	Εἰ δ' ἐστὶν ἡ οὐσία
[1, 406]	κινεῖται, οἷον Δημόκριτος, παραπλησίως λέγων	Φιλίππῳ	τῷ κωμῳδοδιδασκάλῳ· φησὶ γὰρ τὸν
[1, 411]	Εἰ δ' ὁ μὲν ἀὴρ	διασπώ-	μενος ὁμοειδής, ἡ δὲ ψυχὴ
[1, 404]	στοργήν, νεῖκος δέ τε νείκεϊ	λυγρῷ·	Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ
[1, 411]	φύσιν. Ἀλλ' οὐδὲν ἧττον ἐν	ἑκατέρῳ	τῶν μορίων ἅπαντ' ἐνυπάρχει τὰ
[1, 408]	τὸ θεωρεῖν μαραίνεται ἄλλου τινὸς	ἔσω	φθειρομένου, αὐτὸ δὲ ἀπαθές ἐστιν.
[1, 411]	τίνα γὰρ αἰτίαν ἐν μὲν	τῷ	ἀέρι ἢ τῷ πυρὶ οὖσα
[1, 404]	αὐτῶν ψυχὴν εἶναι τὰ ἐν	τῷ	ἀέρι ξύσματα, οἱ δὲ τὸ
[1, 404]	καὶ ψυχὴν λέγει (οἷον ἐν	τῷ	ἀέρι τὰ καλούμενα ξύσματα, ἃ
[1, 411]	διὰ τίν' αἰτίαν ἡ ἐν	τῷ	ἀέρι ψυχὴ τῆς ἐν τοῖς
[1, 403]	διαφέρειν δοκεῖ, κινήσει τε καὶ	τῷ	αἰσθάνεσθαι. Παρειλήφαμεν δὲ καὶ παρὰ
[1, 409]	ἐστιν ἡ ψυχὴ ἐν παντὶ	τῷ	αἰσθανομένῳ σώματι, ἀναγκαῖον ἐν τῷ
[1, 404]	θύραθεν ἐπεισιόντων ἄλλων τοιούτων ἐν	τῷ	ἀναπνεῖν· κωλύειν γὰρ αὐτὰ καὶ
[1, 411]	ὁμοειδῆ τοῖς μορίοις εἶναι, εἰ	τῷ	ἀπολαμβάνεσθαί τι τοῦ περιέχοντος ἐν
[1, 409]	κινοῦν ἡ ψυχή, καὶ ἐν	τῷ	ἀριθμῷ, ὥστε οὐ τὸ κινοῦν
[1, 405]	τρισὶν ὡς εἰπεῖν, κινήσει, αἰσθήσει,	τῷ	ἀσωμάτῳ· τούτων δ' ἕκαστον ἀνάγεται
[1, 409]	τῷ αἰσθανομένῳ σώματι, ἀναγκαῖον ἐν	τῷ	αὐτῷ δύο εἶναι σώματα, εἰ
[1, 409]	στιγμῆς. Καίτοι τί κωλύει ἐν	τῷ	αὐτῷ εἶναι, εἰ δύο, καὶ
[1, 409]	μονάδες καὶ αἱ στιγμαί, ἐν	τῷ	αὐτῷ ἔσονται αἱ μονάδες· καθέξει
[1, 402]	ἑτέρας ἢ κατ' ἀκρίβειαν ἢ	τῷ	βελτιόνων τε καὶ θαυμασιωτέρων εἶναι,
[1, 406]	τὴν ψυχὴν κινεῖν τὸ σῶμα·	τῷ	γὰρ κινεῖσθαι αὐτὴν καὶ τὸ
[1, 408]	ἐφθείρετ' ἂν ὑπὸ τῆς ἐν	τῷ	γήρᾳ ἀμαυρώσεως, νῦν δ' ὥσπερ
[1, 405]	τὰς ἀρχάς. Διὸ καὶ οἱ	τῷ	γινώσκειν ὁριζόμενοι αὐτὴν ἢ στοιχεῖον
[1, 402]	τὸ τί ἐστι, τάχ' ἄν	τῳ	δόξειε μία τις εἶναι μέθοδος
[1, 410]	χθὼν ἐπίηρος ἐν εὐστέρνοις χοάνοισιν	τὼ	δύο τῶν ὀκτὼ μερέων λάχε
[1, 409]	δοκεῖ τὴν αὐτὴν ψυχὴν ἔχειν	τῷ	εἴδει. Δόξειε δ' ἂν οὐθὲν
[1, 411]	ὡς τὴν αὐτὴν ἔχοντα ψυχὴν	τῷ	εἴδει, εἰ καὶ μὴ ἀριθμῷ·
[1, 406]	καθ' αὑτὸ κινεῖται, οἱ δὲ	τῷ	ἐν κινουμένῳ εἶναι (δῆλον δ'
[1, 406]	ἕτερον δὲ λέγομεν ὅσα κινεῖται	τῷ	ἐν κινουμένῳ εἶναι, οἷον πλωτῆρες·
[1, 403]	ἂν εἴη χωριστή, ἀλλὰ καθάπερ	τῷ	εὐθεῖ, ᾗ εὐθύ, πολλὰ συμβαίνει,
[1, 411]	καὶ τὸ ἀντικείμενον. Καὶ γὰρ	τῷ	εὐθεῖ καὶ αὐτὸ καὶ τὸ
[1, 407]	νόησις τὰ νοήματα· ταῦτα δὲ	τῷ	ἐφεξῆς ἕν, ὡς ὁ ἀριθμός,
[1, 409]	τὰς μονάδας. Εἰ δ' ἐν	τῷ	ζῴῳ τὸ κινοῦν ἡ ψυχή,
[1, 409]	οἱ μὲν τὸ κινητικώτατον ἀπεφήναντο	τῷ	κινεῖν ἑαυτό, οἱ δὲ σῶμα
[1, 409]	γὰρ ἀναγκαῖον κινεῖν τὸ ζῷον	τῷ	κινεῖσθαι ταύτας. Τοῖς δὴ συμπλέξασιν
[1, 406]	οἷον Δημόκριτος, παραπλησίως λέγων Φιλίππῳ	τῷ	κωμῳδοδιδασκάλῳ· φησὶ γὰρ τὸν Δαίδαλον
[1, 406]	αὐτῇ τὸ κινεῖσθαι ὑπάρξει, ὥσπερ	τῷ	λευκῷ ἢ τῷ τριπήχει· κινεῖται
[1, 407]	δὲ ἄτοπον συμβαίνει καὶ τούτῳ	τῷ	λόγῳ καὶ τοῖς πλείστοις τῶν
[1, 409]	δὲ συμβαίνειν πολλὰ καὶ ἀδύνατα	τῷ	λόγῳ. Τίθενται γὰρ γνωρίζειν τῷ
[1, 407]	καὶ προσέτι φευκτόν, εἴπερ βέλτιον	τῷ	νῷ μὴ μετὰ σώματος εἶναι,
[1, 404]	κεῖτ' ἀλλοφρονέων" οὐ δὴ χρῆται	τῷ	νῷ ὡς δυνάμει τινὶ περὶ
[1, 411]	οὔτε τοῦ εὐθέος. Καὶ ἐν	τῷ	ὅλῳ δή τινες αὐτὴν μεμῖχθαί
[1, 407]	ἔχειν; Εἰ δ' ἀναγκαῖον νοῆσαι	τῷ	ὅλῳ κύκλῳ θιγόντα, τίς ἐστιν
[1, 405]	φασὶ γὰρ γινώσκεσθαι τὸ ὅμοιον	τῷ	ὁμοίῳ· ἐπειδὴ γὰρ ἡ ψυχὴ
[1, 410]	στοιχείοις ἕκαστα γνωρίζεται, καί, πρός,	τῷ	ὁμοίῳ, μαρτυρεῖ τὸ νῦν λεχθέν·
[1, 404]	τῶν στοιχείων ποιεῖ· γινώσκεσθαι γὰρ	τῷ	ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον, τὰ δὲ
[1, 410]	ὅμοιον τοῦ ὁμοίου καὶ γινώσκειν	τῷ	ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον· τὸ δ'
[1, 409]	τῷ λόγῳ. Τίθενται γὰρ γνωρίζειν	τῷ	ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον, ὥσπερ ἂν
[1, 406]	πλωτῆρες· οὐ γὰρ ὁμοίως κινοῦνται	τῷ	πλοίῳ· τὸ μὲν γὰρ καθ'
[1, 411]	ἐν μὲν τῷ ἀέρι ἢ	τῷ	πυρὶ οὖσα ἡ ψυχὴ οὐ
[1, 408]	μίξεως, τί δή ποτε ἅμα	τῷ	σαρκὶ εἶναι ἀναιρεῖται καὶ τὸ
[1, 409]	τὸ δὲ κινούμενον, ὥσπερ ἐν	τῷ	συνεχεῖ· οὐ γὰρ διὰ τὸ
[1, 411]	τίν' ἔχει δύναμιν ἕκαστον ἐν	τῷ	σώματι. Εἰ γὰρ ἡ ὅλη
[1, 407]	τοῖς ὀργάνοις, τὴν δὲ ψυχὴν	τῷ	σώματι. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' Καὶ ἄλλη
[1, 407]	Ἐπίπονον δὲ καὶ τὸ μεμῖχθαι	τῷ	σώματι μὴ δυνάμενον ἀπολυθῆναι, καὶ
[1, 409]	οὖν εἰσὶν ἕτεραι αἱ ἐν	τῷ	σώματι μονάδες καὶ αἱ στιγμαί,
[1, 409]	αὐτά. Εἰ δ' αἱ ἐν	τῷ	σώματι στιγμαὶ ὁ ἀριθμὸς ὁ
[1, 409]	ἢ εἰ ὁ τῶν ἐν	τῷ	σώματι στιγμῶν ἀριθμὸς ἡ ψυχή,
[1, 409]	ἄλλος τις τῶν ὑπαρχουσῶν ἐν	τῷ	σώματι στιγμῶν· Συμβαίνει τε κινεῖσθαι
[1, 408]	νέος. Ὥστε τὸ γῆρας οὐ	τῷ	τὴν ψυχήν τι πεπονθέναι, ἀλλ'
[1, 404]	δὲ τρόπον καὶ Πλάτων ἐν	τῷ	Τιμαίῳ τὴν ψυχὴν ἐκ τῶν
[1, 406]	ὑπάρξει, ὥσπερ τῷ λευκῷ ἢ	τῷ	τριπήχει· κινεῖται γὰρ καὶ ταῦτα,
[1, 406]	κινήσεται, πῦρ ἔσται, εἰ δὲ	κάτω,	γῆ· τούτων γὰρ τῶν σωμάτων
[1, 405]	ὡς εἰπεῖν, κινήσει, αἰσθήσει, τῷ	ἀσωμάτῳ·	τούτων δ' ἕκαστον ἀνάγεται πρὸς
[1, 411]	τοῦ σώματος. Τοῦτο δ' ἔοικεν	ἀδυνάτῳ·	ποῖον γὰρ μόριον ἢ πῶς
[1, 410]	εὐστέρνοις χοάνοισιν τὼ δύο τῶν	ὀκτὼ	μερέων λάχε νήστιδος αἴγλης, τέσσαρα
[1, 409]	μὲν οὖν ἐστιν ἕκαστον τούτων,	ἔστω	γινώσκειν τὴν ψυχὴν καὶ αἰσθάνεσθαι·
[1, 407]	μεριστὸν ἀμερεῖ ἢ τὸ ἀμερὲς	μεριστῷ;	Ἀναγκαῖον δὲ τὸν νοῦν εἶναι
[1, 409]	αἰσθανομένῳ σώματι, ἀναγκαῖον ἐν τῷ	αὐτῷ	δύο εἶναι σώματα, εἰ σῶμά
[1, 409]	Καίτοι τί κωλύει ἐν τῷ	αὐτῷ	εἶναι, εἰ δύο, καὶ ἄπειρα;
[1, 409]	καὶ αἱ στιγμαί, ἐν τῷ	αὐτῷ	ἔσονται αἱ μονάδες· καθέξει γὰρ
[1, 409]	τὸ ποσόν, ἔσται {τι} ἐν	αὐτῷ	τὸ μὲν κινοῦν τὸ δὲ
[1, 411]	τί τὸ συνέχον ἐκεῖνο, καὶ	οὕτω	δὴ πρόεισιν ἐπὶ τὸ ἄπειρον.
[1, 407]	κύκλῳ φέρεσθαι, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς	οὕτω	κινεῖται, οὔτε τὸ σῶμα αἴτιον,
[1, 410]	καὶ τὸ αἰσθητικόν, οὐδ' ἂν	οὕτω	λέγοιεν καθόλου περὶ πάσης ψυχῆς
[1, 408]	θέσιν, τὴν σύνθεσιν αὐτῶν, ἐπειδὰν	οὕτω	συναρμόζωσιν ὥστε μηδὲν συγγενὲς παραδέχεσθαι,
[1, 407]	μέγεθος· διόπερ οὐδ' ὁ νοῦς	οὕτω	συνεχής, ἀλλ' ἤτοι ἀμερὴς ἢ
[1, 405]	καὶ δι' ἃς αἰτίας λέγουσιν	οὕτω,	ταῦτ' ἐστίν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' Ἐπισκεπτέον
[1, 406]	ἀδύνατον εἰπεῖν. Ὅλως δ' οὐχ	οὕτω	φαίνεται κινεῖν ἡ ψυχὴ τὸ
[1, 406]	κινεῖται βίᾳ, καὶ ἠρεμεῖ ἐν	τούτῳ	βίᾳ. Ποῖαι δὲ βίαιοι τῆς
[1, 406]	ἐξελθοῦσαν εἰσιέναι πάλιν ἐνδέχοιτ' ἄν·	τούτῳ	δ' ἕποιτ' ἂν τὸ ἀνίστασθαι
[1, 407]	Ἐκεῖνο δὲ ἄτοπον συμβαίνει καὶ	τούτῳ	τῷ λόγῳ καὶ τοῖς πλείστοις
[1, 406]	κινεῖται φύσει, καὶ ἠρεμεῖ ἐν	τούτῳ	φύσει· ὁμοίως δὲ καὶ εἰς
[1, 405]	τε καὶ καθαρόν. Ἀποδίδωσι δ'	ἄμφω	τῇ αὐτῇ ἀρχῇ, τό τε
[1, 409]	μονάδας. Εἰ δ' ἐν τῷ	ζῴῳ	τὸ κινοῦν ἡ ψυχή, καὶ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 12/10/2006