Vers
[700]	γένῃ ~μηδ᾽ ἀτενὴς ἄγαν ἀτεράμων	τ᾽	ἀνήρ. ~εἴθ᾽ ὤφελέν μοι κηδεμὼν
[0]	λέγων ~τί ταὐτὸν ἐν γῇ	τ᾽	ἀπέβαλεν κἀν οὐρανῷ ~κἀν τῇ
[1450]	ἔπιε διὰ πολλοῦ χρόνου ~ἤκουσέ	τ᾽	αὐλοῦ, περιχαρὴς τῷ πράγματι ~ὀρχούμενος
[350]	~ἥβων γὰρ κἀδυνάμην κλέπτειν, ἴσχυόν	τ᾽	αὐτὸς ἐμαυτοῦ, ~κοὐδείς μ᾽ ἐφύλαττ᾽
[850]	τῷ πατρὶ καινοτομοῦμεν, ~(Παίς) όν	τ᾽	αὐτοῦ τοῦτο τὸ λίαν στρυφνὸν
[350]	δῆθ᾽ ἥντιν᾽ ἂν ἔνδοθεν οἷός	τ᾽	εἴης διορύξαι, ~εἶτ᾽ ἐκδῦναι ῥάκεσιν
[300]	ὑπακούων. ~ἀλλὰ γὰρ οὐχ οἷός	τ᾽	εἴμ᾽ ~ᾄδειν. τί ποιήσω; ~τηροῦμαι
[650]	μὲν ἅπαντας ἐν ἀρχαῖς ~αὐτούς	τ᾽	εἶναι καὶ τοὺς κόλακας τοὺς
[1300]	ὦ πρεσβῦτα νεοπλούτῳ τρυγὶ ~κλητῆρί	τ᾽	εἰς ἀχυρμὸν ἀποδεδρακότι” ~ὁ δ᾽
[700]	ἐπεμαίνετ᾽ ἔγνωκε γὰρ ἀρτίως, ~λογίζεταί	τ᾽	ἐκεῖνα πάνθ᾽ ἁμαρτίας ~ἃ σοῦ
[450]	ξυνωμόται, ~ἤν τε μεῖζον ἤν	τ᾽	ἔλαττον πρᾶγμά τις κατηγορῇ, ~ἧς
[850]	ἀνθρώποις ~ἤπιον αὐτόν, ~τοὺς φεύγοντάς	τ᾽	ἐλεεῖν μᾶλλον ~τῶν γραψαμένων ~κἀπιδακρύειν
[1350]	τυφεδανὲ καὶ χοιρόθλιψ, ~ποθεῖν ἐρᾶν	τ᾽	ἔοικας ὡραίας σοροῦ. ~οὔτοι καταπροίξει
[1000]	καὶ τοὺς πάππους ἀπέπνιγον, ~κατακλινόμενοί	τ᾽	ἐπὶ ταῖς κοίταις ἐπὶ τοῖσιν
[1050]	τὰ νοήματα σῴζεσθ᾽ αὐτῶν, ~ἐσβάλλετέ	τ᾽	ἐς τὰς κιβωτοὺς ~μετὰ τῶν
[1050]	ταῦτα, νῦν δ᾽ ~οἴχεται, κύκνου	τ᾽	ἔτι> πολιώτεραι δὴ ~αἵδ᾽ ἐπανθοῦσιν
[1000]	τοῖς πυρετοῖσιν, ~οἳ τοὺς πατέρας	τ᾽	ἦγχον νύκτωρ καὶ τοὺς πάππους
[950]	~(Βδελυκλέων) ~ἴθ᾽ ὦ πατρίδιον ἐπὶ	τὰ	βελτίω τρέπου. ~τηνδὶ λαβὼν τὴν
[0]	ἀρτίως ἐπεστρατεύσατο ~Μῆδός τις ἐπὶ	τὰ	βλέφαρα νυστακτὴς ὕπνος· ~καὶ δῆτ᾽
[1200]	μηδαμῶς. ~(Φιλοκλέων) πῶς δαί; ~(Βδελυκλέων)	~τὰ	γόνατ᾽ ἔκτεινε καὶ γυμναστικῶς ~ὑγρὸν
[800]	οὑτοσί. ~(Φιλοκλέων) ἓν ἔτι ποθῶ,	τὰ	δ᾽ ἄλλ᾽ ἀρέσκει μοι. ~(Βδελυκλέων)
[550]	τῆς χειρός, ἐγὼ δ᾽ ἀκροῶμαι·	~τὰ	δὲ συγκύψανθ᾽ ἅμα βληχᾶται· κἄπειθ᾽
[550]	πώποτ᾽ ἐνίκησεν, ἐὰν μὴ ~εἴπῃ	τὰ	δικαστήρι᾽ ἀφεῖναι πρώτιστα μίαν δικάσαντας·
[1300]	δ᾽ ἀνακραγὼν ἀντῄκασ᾽ αὐτὸν πάρνοπι	~τὰ	θρῖα τοῦ τρίβωνος ἀποβεβληκότι, ~Σθενέλῳ
[750]	φέρων. ~(Φιλοκλέων) ~ὅρα τὸ χρῆμα,	τὰ	λόγι᾽ ὡς περαίνεται. ~ἠκηκόη γὰρ
[1000]	τέως ὦ μυριάδες ~ἀναρίθμητοι, ~νῦν	τὰ	μέλλοντ᾽ εὖ λέγεσθαι ~μὴ πέσῃ
[1000]	πρότερος πόλλ᾽ αὐτοὺς εὖ πεποιηκώς,	~τὰ	μὲν οὐ φανερῶς ἀλλ᾽ ἐπικουρῶν
[1050]	~στέργετε μᾶλλον καὶ θεραπεύετε, ~καὶ	τὰ	νοήματα σῴζεσθ᾽ αὐτῶν, ~ἐσβάλλετέ τ᾽
[550]	καταθῶμαι. ~κἂν μὴ τούτοις ἀναπειθώμεσθα,	τὰ	παιδάρι᾽ εὐθὺς ἀνέλκει ~τὰς θηλείας
[950]	πάτερε, ~καὶ μὴ διαφθείρητε. ποῦ	τὰ	παιδία; ~ἀναβαίνετ᾽ ὦ πόνηρα καὶ
[1400]	δὲ καὶ σὺ παράτρεχ᾽ ἐς	τὰ	Πιττάλου. ~(Βδελυκλέων) ~οὕμοιά σου καὶ
[1250]	φύσεος αὐτόματον ἐκμαθεῖν ~γλωττοποιεῖν ἐς	τὰ	πορνεῖ᾽ εἰσιόνθ᾽ ἑκάστοτε. ~εἰσί τινες
[700]	προσέσθαι. ~(Χορός) ~νενουθέτηκεν αὑτὸν ἐς	τὰ	πράγμαθ᾽ οἶς ~τότ᾽ ἐπεμαίνετ᾽ ἔγνωκε
[750]	διαγιγνώσκειν καλῶς δυνήσομαι ~ὥσπερ πρότερον	τὰ	πράγματ᾽ ἔτι μασώμενος; ~(Βδελυκλέων) ~πολλῷ
[400]	~(Φιλοκλέων) ~ὦ Κέκροψ ἥρως ἄναξ	τὰ	πρὸς ποδῶν Δρακοντίδη, ~περιορᾷς οὕτω
[900]	χύτραν, ~καὶ τἄλλα, τὰ σκεύη	τὰ	προσκεκαυμένα. ~ἀλλ᾽ ἔτι σύ γ᾽
[1300]	τοῦ τρίβωνος ἀποβεβληκότι, ~Σθενέλῳ τε	τὰ	σκευάρια διακεκαρμένῳ. ~οἱ δ᾽ ἀνεκρότησαν,
[900]	τυρόκνηστιν ἐσχάραν χύτραν, ~καὶ τἄλλα,	τὰ	σκεύη τὰ προσκεκαυμένα. ~ἀλλ᾽ ἔτι
[1200]	πρὸς κεφαλῆς Ἀκέστορος. ~τούτοις ξυνὼν	τὰ	σκόλι᾽ ὅπως δέξει καλῶς. ~(Φιλοκλέων)
[650]	σνλλήβδην τὸν προσιόντα· ~κἄξω τούτου	τὰ	τέλη χωρὶς καὶ τὰς πολλὰς
[350]	δραμεῖν, ἵν᾽ εἰδῇ ~μὴ πατεῖν	τὰ	~τοῖν θεοῖν ψηφίσματα. ~ἀλλ᾽ ἐξάψας
[1350]	καὶ Σωστράτης, ~οὕτω διαφθείρας ἐμοῦ	τὰ	φορτία. ~(Φιλοκλέων) ~ἄκουσον ὦ γύναι·
[650]	καὶ ποῖ τρέπεται δὴ πειτα	τὰ	χρήματα τἄλλα; ~(Βδελυκλέων) ~ἐς τούτους
[550]	τὴν τοῦ πλούτου καταχήνην· ~καὶ	τἀγαθά	μοι μέμνησ᾽ ἅχεις φάσκων τῆς
[1450]	τὸ κακόν. ~(Φιλοκλέων) ~κλῇθρα χαλάσθω	τάδε.	καὶ δὴ γὰρ ~σχήματος ἀρχὴ
[600]	ἢν μή μοι ταχὺ μάξῃ,	~τάδε	κέκτημαι πρόβλημα κακῶν, σκευὴν βελέων
[1300]	ἀκούων ἀνέχομαι ~δικῶν; ἰαιβοῖ, αἰβοῖ.	~τάδε	μ᾽ ἀρέσκει· βάλλε κημούς. ~οὐκ
[50]	~ὀλίγ᾽ ἄτθ᾽ ὑπειπὼν πρῶτον αὐτοῖσιν	ταδί,	~μηδὲν παρ᾽ ἡμῶν προσδοκᾶν λίαν
[800]	κατεδήδοκεν; ~(Βδελυκλέων) ~τοῦτ᾽ ἆρα πρῶτον	τἀδίκημα	τῷ πατρὶ ~εἰσακτέον μοι· σὺ
[450]	τυραννίδι. ~ἢν δὲ γήτειον προσαιτῇ	ταῖς	ἀφύαις ἥδυσμά τι, ~ἡ λαχανόπωλις
[350]	~ἤν πως πρύμνην ἀνακρούσηται πληγεὶς	ταῖς	εἰρεσιώναις. ~(Φιλοκλέων) ~οὐ ξυλλήψεσθ᾽ ὁπόσοισι
[850]	ἡμεῖς ἐπὶ ταῖς σπονδαῖς ~καὶ	ταῖς	εὐχαῖς ~φήμην ἀγαθὴν λέξομεν ὑμῖν,
[1000]	πάππους ἀπέπνιγον, ~κατακλινόμενοί τ᾽ ἐπὶ	ταῖς	κοίταις ἐπὶ τοῖσιν ἀπράγμοσιν ὑμῶν
[500]	οὐδ᾽ ἀκαρῆ· ~σκωπτόμενοι δ᾽ ἐν	ταῖς	ὁδοῖς ~θαλλοφόροι καλούμεθ᾽ ἀντωμοσιῶν ~κελύφη.
[800]	ὡς Ἀθηναῖοί ποτε ~δικάσοιεν ἐπὶ	ταῖς	οἰκίαισι τὰς δίκας, ~κἀν τοῖς
[1250]	~καὶ τρὶς μακάριαι τοῦ πὶ	ταῖς	πλευραῖς τέγους. ~ὡς εὖ κατηρέψασθε
[0]	νυκτερινὴν διδάσκομαι. ~(Σωσίας) ~κακὸν ἆρα	ταῖς	πλευραῖς τι προὐφείλεις μέγα. ~ἆρ᾽
[850]	~(Χορός) ~καὶ μὴν ἡμεῖς ἐπὶ	ταῖς	σπονδαῖς ~καὶ ταῖς εὐχαῖς ~φήμην
[100]	καινὸν ἐμπεσών. ~ὅτε δῆτα ταύταις	ταῖς	τελεταῖς οὐκ ὠφέλει, ~διέπλευσεν εἰς
[1050]	κατεστρεψάμην ~τοὺς ἐναντίους, πλέων ἐκεῖσε	ταῖς	τριήρεσιν; ~οὐ γὰρ ἦν ἡμῖν
[350]	~τὼ δὲ δύ᾽ αὐτῶν ἐπὶ	ταῖσι	θύραις ~ὥσπερ με γαλῆν κρέα
[350]	ἀνύσας κατὰ τὴν ἑτέραν καὶ	ταῖσιν	φυλλάσι παῖε, ~ἤν πως πρύμνην
[1100]	φόρου ~τὸν πόνον κατεσθίουσιν, οὐ	ταλαιπωρούμενοι.	~τοῦτο δ᾽ ἔστ᾽ ἄλγιστον ἡμῖν,
[950]	ψεύδεται. ~(Βδελυκλέων) ~ὦ δαιμόνι᾽ ἐλέει	ταλαιπωρουμένους.	~οὗτος γὰρ ὁ Λάβης καὶ
[650]	μεσθοὺς καὶ δημιόπρατα. ~τούτων πλήρωμα	τάλαντ᾽	ἐγγὺς δισχίλια γίγνεται ἡμῖν. ~ἀπὸ
[650]	οὗτοι μὲν δωροδοκοῦσιν κατὰ πεντήκοντα	τάλαντα	~ἀπὸ τῶν πόλεων ἐπαπειλοῦντες τοιαυτὶ
[650]	ἡμῖν ἑκατὸν δήπου καὶ πεντήκοντα	τάλαντα.	~(Φιλοκλέων) ~οὐδ᾽ ἡ δεκάτη τῶν
[1100]	δαπάναις. αὕτη γέ τοι ~ἐρίων	τάλαντον	καταπέπωκε ῥᾳδίως. ~(Φιλοκλέων) ~οὔκουν ἐριώλην
[950]	καὶ φυλάττει τὴν θύραν ~καὶ	τἄλλ᾽	ἄριστός ἐστιν· εἰ δ᾽ ὑφείλετο,
[1100]	ὀξύθυμόν ἐστιν οὐδὲ δυσκολώτερον· ~εἶτα	τἄλλ᾽	ὅμοια πάντα σφηξὶ μηχανώμεθα. ~ξυλλεγέντες
[650]	τρέπεται δὴ πειτα τὰ χρήματα	τἄλλα;	~(Βδελυκλέων) ~ἐς τούτους τοὺς οὐχὶ
[900]	~δοίδυκα τυρόκνηστιν ἐσχάραν χύτραν, ~καὶ	τἄλλα,	τὰ σκεύη τὰ προσκεκαυμένα. ~ἀλλ᾽
[600]	σφόγγον ἔχων ἐκ τῆς λεκάνης	τἀμβάδι᾽	ἡμῶν περικωνεῖ. ~σκέψαι μ᾽ ἀπὸ
[600]	~ἐς σὲ βλέψαι καὶ τὸν	ταμίαν,	ὁπότ᾽ ἄριστον παραθήσει ~καταρασάμενος καὶ
[950]	καὶ λέξον μέγα· ~σὺ γὰρ	ταμιεύουσ᾽	ἔτυχες. ἀπόκριναι σαφῶς, ~εἰ μὴ
[350]	Βδελυκλέων αἰσθήσεται. ~(Χορός) ~μηδὲν ὦ	τᾶν	δέδιθι, μηδέν· ~ὡς ἐγὼ τοῦτόν
[1150]	καττύματα; ~(Βδελυκλέων) ~ἔνθες ποτ᾽ ὦ	τᾶν	κἀπόβαιν᾽ ἐρρωμένως ~ἐς τὴν Λακωνικὴν
[1400]	ἡ Συβαρῖτις εἶπεν, εἰ ναὶ	τὰν	κόραν ~τὴν μαρτυρίαν ταύτην ἐάσας
[1200]	τὸ μέγα κράτος, ~ἀντρέψεις ἔτι	τὰν	πόλιν· ἁ δ᾽ ἔχεται ῥοπᾶς”
[250]	λέγων ~ὡς φιλαθήναιος ἦν καὶ	~τἀν	Σάμῳ πρῶτος κατείποι, ~διὰ τοῦτ᾽
[900]	τὰς πανουργίας. ~κλέπτον τὸ χρῆμα	τἀνδρός·	οὐ καὶ σοὶ δοκεῖ ~ὦλεκτρυόν;
[300]	καινὴν ἐπίνοιαν, ~ἥτις σε λάθρᾳ	τἀνδρὸς	τουδὶ καταβῆναι δεῦρο ποιήσει. ~(Φιλοκλέων)
[1050]	~ἐξελεῖν ἡμῶν μενοινῶν πρὸς βίαν	τἀνθρήνια.	~εὐθέως γὰρ ἐκδραμόντες ξὺν δορὶ
[1100]	~ξυλλεγέντες γὰρ καθ᾽ ἑσμούς, ὡσπερεὶ	τἀνθρήνια,	~οἱ μὲν ἡμῶν οὗπερ ἅρχων,
[1400]	δίδωμί σοι ~ἣν ἂν σὺ	τάξῃς,	καὶ χάριν προσείσομαι. ~(Φιλοκλέων) ~ἐγὼ
[250]	ἀνὴρ παχὺς ἥκει ~τῶν προδόντων	τἀπὶ	Θρᾴκης· ~ὃν ὅπως ἐγχυτριεῖς. ~ὕπαγ᾽
[1250]	ἀφείς σ᾽ ἀποιχεται. ~(Φιλοκλέων) ~μαθητέον	τἄρ᾽	ἐστὶ πολλοὺς τῶν λόγων, ~εἴπερ
[250]	ὑμεῖς. ~(Παίς) μὰ Δἴ οὔ	τἄρα	προπέμψω σε τὸ λοιπόν. ~(Χορός)
[650]	λέγεις; ὥς μου τὸν θῖνα	ταράττεις,	~καὶ τὸν νοῦν μου προσάγεις
[750]	κοιλίαν ἔχειν· ~ταχὺ γοῦν καθέψεις	τἀργύριον”	ἦ δ᾽ ὃς λέγων. ~(Βδελυκλέων)
[600]	ἥκονθ᾽ ἅμα πάντες ~ἀσπάζωνται διὰ	τἀργύριον,	καὶ πρῶτα μὲν ἡ θυγάτηρ
[450]	ἐτῶν· ~νῦν δὲ πολλῷ τοῦ	ταρίχους	ἐστὶν ἀξιωτέρα, ~ὥστε καὶ δὴ
[1450]	~ὀρχούμενος τῆς νυκτὸς οὐδὲν παύεται	~τἀρχαἶ	ἐκεῖν᾽ οἷς Θέσπις ἠγωνίζετο· ~καὶ
[450]	πότερον ἐπὶ τυραννίδι, ~ἢ νομίζεις	τὰς	Ἀθήνας σοὶ φέρειν ἡδύσματα; ~(Ξανθίας)
[950]	Λάβης καὶ τραχήλι᾽ ἐσθίει ~καὶ	τὰς	ἀκάνθας, κοὐδέποτ᾽ ἐν ταὐτῷ μένει.
[1050]	τοὺς θυλάκους, ~οἱ δ᾽ ἔφευγον	τὰς	γνάθους καὶ τὰς ὀφρῦς κεντούμενοι·
[900]	καὶ Θουκυδίδης· ~ἀπόπληκτος ἐξαίφνης ἐγένετο	τὰς	γνάθους. ~πάρεχ᾽ ἐκποδών. ἐγὼ γὰρ
[800]	νυν ἐνέγκω τὰς σανίδας καὶ	τὰς	γραφάς. ~(Φιλοκλέων) ~οἴμοι διατρίβεις κἀπολεῖς
[1350]	~ἀλλ᾽ ὡς τάχιστα στῆθι τάσδε	τὰς	δετὰς ~λαβοῦσ᾽ ἵν᾽ αὐτὸν τωθάσω
[800]	ποτε ~δικάσοιεν ἐπὶ ταῖς οἰκίαισι	τὰς	δίκας, ~κἀν τοῖς προθύροις ἐνοικοδομήσοι
[350]	ὅπλοις ~ἄνδρες ὁπλῖται διαταξάμενοι ~κατὰ	τὰς	διόδους σκοπιωροῦνται, ~τὼ δὲ δύ᾽
[400]	~ὡς ἔγωγ᾽ αὐτῶν ὁρῶν δέδοικα	τὰς	ἐγκεντρίδας. ~(Χορός) ~ἀλλ᾽ ἀφίει τὸν
[250]	γέρων οὐδ᾽ ὑπακούει; ~μῶν ἀπολώλεκε	τὰς	~ἐμβάδας, ἢ προσέκοψ᾽ ἐν ~τῷ
[550]	ἀναπειθώμεσθα, τὰ παιδάρι᾽ εὐθὺς ἀνέλκει	~τὰς	θηλείας καὶ τοὺς υἱεῖς τῆς
[350]	~κοὐ μή ποτέ σου παρὰ	τὰς	κάννας οὐρήσω μηδ᾽ ἀποπάρδω. ~(Βδελυκλέων)
[1150]	διερρυηκέναι. ~(Βδελυκλέων) ~ἄγε νυν ὑπολύου	τὰς	καταράτους ἐμβάδας, ~τασδὶ δ᾽ ἀνύσας
[1050]	σῴζεσθ᾽ αὐτῶν, ~ἐσβάλλετέ τ᾽ ἐς	τὰς	κιβωτοὺς ~μετὰ τῶν μήλων. κἂν
[1150]	ἐμβάδας, ~τασδὶ δ᾽ ἀνύσας ὑπόδυθι”	τὰς	Λακωνικάς. ~(Φιλοκλέων) ~ἐγὼ γὰρ ἂν
[450]	~εὐθέως εἴρηχ᾽ ὁ πωλῶν πλησίον	τὰς	μεμβράδας· ~οὗτος ὀψωνεῖν ἔοιχ᾽ ἅνθρωπος
[1000]	γνώμην τιν᾽ ἔχων ἐπιεικῆ, ~ἵνα	τὰς	Μούσας αἷσιν χρῆται μὴ προαγωγοὺς
[550]	φυλάττει διὰ χειρὸς ἔχων καὶ	τὰς	μυίας ἀπαμύνει. ~σὺ δὲ τὸν
[1050]	δ᾽ ἔφευγον τὰς γνάθους καὶ	τὰς	ὀφρῦς κεντούμενοι· ~ὥστε παρὰ τοῖς
[900]	~(Φιλοκλέων) ~ἰοὺ ἰού. ~ὅσας κατηγόρησε	τὰς	πανουργίας. ~κλέπτον τὸ χρῆμα τἀνδρός·
[1250]	νουβυστικῶς ~κεράμῳ τὸ νῶτον ὥστε	τὰς	πληγὰς στέγειν. ~ἐγὼ δ᾽ ἀπόλωλα
[650]	τούτου τὰ τέλη χωρὶς καὶ	τὰς	πολλὰς ἑκατοστάς, ~πρυτανεῖα μέταλλ᾽ ἀγορὰς
[800]	βλέπω. ~(Βδελυκλέων) ~φέρε νυν ἐνέγκω	τὰς	σανίδας καὶ τὰς γραφάς. ~(Φιλοκλέων)
[1200]	αὐλῆς θαύμασον· ~ὕδωρ κατὰ χειρός·	τὰς	τραπέζας ἐσφέρειν· ~δειπνοῦμεν· ἀπονενίμμεθ᾽ ἤδη
[1200]	γε τῶν ἐμῶν, ~ὅτ᾽ Ἐργασίωνος	τὰς	χάρακας ὑφειλόμην. ~(Βδελυκλέων) ~ἀπολεῖς με.
[400]	εἰ δὲ μή, φήμ᾽ ἐγὼ	~τὰς	χελώνας μακαριεῖν σε τοῦ δέρματος.
[300]	λίθον με ποίησον ἐφ᾽ οὗ	~τὰς	χοιρίνας ἀριθμοῦσι. ~(Χορός) ~τίς γάρ
[900]	~ἀγαθός γ᾽ ὑλακτεῖν καὶ διαλείχειν	τὰς	χύτρας. ~σίγα, κάθιζε· σὺ δ᾽
[1350]	θεῖν. ~ἀλλ᾽ ὡς τάχιστα στῆθι	τάσδε	τὰς δετὰς ~λαβοῦσ᾽ ἵν᾽ αὐτὸν
[1150]	νυν ὑπολύου τὰς καταράτους ἐμβάδας,	~τασδὶ	δ᾽ ἀνύσας ὑπόδυθι” τὰς Λακωνικάς.
[500]	~ἀναδιδάξειν οἴομαί σ᾽ ὡς πάντα	ταῦθ᾽	ἁμαρτάνεις. ~(Φιλοκλέων) ἐξαμαρτάνω δικάζων; ~(Βδελυκλέων)
[750]	~(Βδελυκλέων) ~ἀνάμενέ νυν· ἐγὼ δὲ	ταῦθ᾽	ἥξω φέρων. ~(Φιλοκλέων) ~ὅρα τὸ
[1100]	~(Βδελυκλέων) ~οὔκ, ἀλλ᾽ ἐν Ἐκβατάνοισι	ταῦθ᾽	ὑφαίνεται. ~(Φιλοκλέων) ~ἐν Ἐκβατάνοισι γίγνεται
[750]	περὶ τοῦ; τί ληρεῖς; ~(Βδελυκλέων)	ταὔθ᾽	ἅπερ ἐκεῖ πράττεται· ~ὅτι τὴν
[600]	οὐδὲν ἐλάττω, ~(Φιλοκλέων) ~ὅστις ἀκούω	ταὔθ᾽	ἅπερ ὁ Ζεύς; ~ἢν γοῦν
[400]	~θεῖτε καὶ βοᾶτε, καὶ Κλέωνι	ταῦτ᾽	ἀγγέλλετε, ~καὶ κελεύετ᾽ αὐτὸν ἥκειν
[350]	γοῦν ἐπίτηδες ἰὼν ἐνταῦθ᾽ ἵνα	ταῦτ᾽	ἀκροῷο, ~κἀβουλήθης μόνος ἡρώων παρὰ
[1150]	δακτύλων. ~(Βδελυκλέων) ~οὐκ ἔστι παρὰ	ταῦτ᾽	ἄλλα. ~(Φιλοκλέων) ~κακοδαίμων ἐγώ, ~ὅστις
[550]	ἂν ἡμᾶς ἀντιβολήσας ἀναπείσῃ. ~καὶ	ταῦτ᾽	ἀνυπεύθυνοι δρῶμεν, τῶν δ᾽ ἄλλων
[1400]	γυνή ποτε ~κατέαξ᾽ ἐχῖνον. ~(Κατήγορος)	ταῦτ᾽	ἐγὼ μαρτύρομαι. ~(Φιλοκλέων) ~οὑχῖνος οὖν
[750]	μίαν μόνην. ~πάντως δὲ κἀκεῖ	ταῦτ᾽	ἔδρας ἑκάστοτε. ~καὶ ταῦτα μέν
[750]	~(Βδελυκλέων) ὁ δὲ τί πρὸς	ταῦτ᾽	εἶφ᾽ ~(Φιλοκλέων) ὅ τι; ~ἀλεκτρυόνος
[1450]	ἔχοι τις ἀεί. ~καίτοι πολλοὶ	ταῦτ᾽	ἔπαθον· ~ξυνόντες γνώμαις ἑτέρων ~μετεβάλοντο
[1350]	με, κἄστι δύσκολον ~κἄλλως κυμινοπριστοκαρδαμογλύφον.	~ταῦτ᾽	οὖν περί μου δέδοικε μὴ
[100]	δὲ τῇ θύρᾳ πρόσκεισο. ~(Σωσίας)	ταῦτ᾽	ὦ δέσποτα. ~(Βδελυκλέων) ~ἄναξ Πόσειδον
[500]	τὴν Ἱππίου καθίσταμαι τυραννίδα. ~(Βδελυκλέων)	~ταῦτα	γὰρ τούτοις ἀκούειν ἡδἔ, εἰ
[550]	τρυφερώτερον ἢ δεινότερον ζῷον, καὶ	ταῦτα	γέροντος; ~ὃν πρῶτα μὲν ἕρποντ᾽
[850]	ἰδού. ~(Φιλοκλέων) κάλει νυν. ~(Βδελυκλέων)	ταῦτα	δή τίς οὑτοσὶ ~ὁ πρῶτός
[400]	τοῦδ᾽ ἐγὼ οὐ μεθήσομαι. ~(Χορός)	~ταῦτα	δῆτ᾽ οὐ δεινὰ καὶ τυραννίς
[500]	γενναῖον ὥσπερ Μόρυχος, αἰτίαν ἔχω	~ταῦτα	δρᾶν ξυνωμότης ὢν καὶ φρονῶν
[300]	~τοῦ δ᾽ ἔφεξιν ὦ μάταιε	ταῦτα	δρᾶν σε βούλεται; ~καὶ> τίνα
[1150]	οὐδαμοῖ ~πλὴν ἐς Πάρον, καὶ	ταῦτα	δὔ ὀβολὼ φέρων. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽
[1250]	~σκωμμάτιον εἴποτέ τι θλιβόμενος ἐκβαλῶ.	~ταῦτα	κατιδὼν ὑπό τι μικρὸν ἐπιθήκισα·
[1350]	κλέψαντα; ~(Φιλοκλέων) ποίαν αὐλητρίδα; ~τί	ταῦτα	ληρεῖς ὥσπερ ἀπὸ τύμβου πεσών;
[1150]	Θεογένης ἔφη ~τῷ κοπρολόγῳ καὶ	ταῦτα	λοιδορούμενος, ~μῦς καὶ γαλᾶς μέλλεις
[750]	κἀκεῖ ταῦτ᾽ ἔδρας ἑκάστοτε. ~καὶ	ταῦτα	μέν νυν εὐλόγως, ἢν ἐξέχῃ
[350]	συγγνώμην ἔχοι τοῦ δικτύου. ~(Χορός)	~ταῦτα	μὲν πρὸς ἀνδρός ἐστ᾽ ἄνοντος
[700]	πλὴν πρώην πέντε μεδίμνους, ~καὶ	ταῦτα	μόλις ξενίας φεύγων ἔλαβες κατὰ
[600]	~μὴ πρὸς ἐμοῦ λέγοντι. ~πρὸς	ταῦτα	μύλην ἀγαθὴν ὥρα ζητεῖν σοι
[1050]	ἀλκιμώτατοι· ~πρίν ποτ᾽ ἦν πρὶν	ταῦτα,	νῦν δ᾽ ~οἴχεται, κύκνου τ᾽
[1000]	ἐξαπατῶν Ὑπέρβολος. ~ἀλλ᾽ εἰσίωμεν. ~(Φιλοκλέων)	ταῦτά	νυν, εἴπερ δοκεῖ. ~(Χορός) ~ἀλλ᾽
[500]	φανεῖ ποῖός τις ὤν, ἢν	ταῦτα	παρακελεύῃ; ~(Χορός) ~μὴ κατὰ τὸν
[1050]	κιβωτοὺς ~μετὰ τῶν μήλων. κἂν	ταῦτα	ποιῆθ᾽ ~ὑμῖν δι᾽ ἔτους τῶν
[300]	~(Χορός) ~τίς γάρ ἐσθ᾽ ὁ	ταῦτά	σ᾽ εἵργων ~κἀποκλῄων τῇ θύρᾳ;
[450]	ἀλγεῖς, ἀλλ᾽ ὅταν ξυνήγορος ~ταὐτὰ	ταῦτα	σου καταντλῇ καὶ ξυνωμότας καλῇ.
[1350]	πρεσβύτερος κατέβαλε τὸν νεώτερον. ~πρὸς	ταῦτα	τηροῦ μὴ λάβῃς ὑπώπια. ~(Βδελυκλέων)
[1400]	Πιττάλου. ~(Βδελυκλέων) ~οὕμοιά σου καὶ	ταῦτα	τοῖς ἄλλοις τρόποις. ~(Κατήγορος) ~ἀλλ᾽
[900]	χαλεπὸς ὢν καὶ δύσκολος, ~καὶ	ταῦτα	τοῖς φεύγουσιν, ἀλλ᾽ ὀδὰξ ἔχει;
[250]	δακτύλῳ τὴν θρυαλλίδ᾽ ὠθεῖς, ~καὶ	ταῦτα	τοὐλαίου σπανίζοντος ὦνόητε; ~οὐ γὰρ
[900]	τὴν ὑδρίαν πλάσαι. ~(Σωσίας) ~πρὸς	ταῦτα	τοῦτον κολάσατ᾽ οὐ γὰρ ἄν
[800]	νυν ἄγ᾽ αὐτὼ δεῦρο. ~(Σωσίας)	ταῦτα	χρὴ ποιεῖν. ~(Βδελυκλέων) τουτὶ τί
[850]	~τὴν ἀκαλήφην ἀφελέσθαι. ~(Χορός) ξυνευχόμεσθα	ταὐτά>	σοι κἀπᾴδομεν ~νέαισιν ἀρχαῖς ἕνεκα
[450]	οὐδὲν ἀλγεῖς, ἀλλ᾽ ὅταν ξυνήγορος	~ταὐτὰ	ταῦτα σου καταντλῇ καὶ ξυνωμότας
[100]	τὸ καινὸν ἐμπεσών. ~ὅτε δῆτα	ταύταις	ταῖς τελεταῖς οὐκ ὠφέλει, ~διέπλευσεν
[150]	ἐκπέμψειας. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ οὐκ ἔσπασεν	~ταύτῃ	γ᾽ ἐγὼ γὰρ ᾐσθόμην τεχνωμένου.
[1350]	αὐτὰ δεξιοί· ~ὥστ᾽ οἶδ᾽ ὁτιὴ	ταύτῃ	διαλλαχθήσομαι. ~(Ἀρτόπωλις) ~οὔτοι μὰ τὼ
[600]	~καλῶς γὰρ ᾔδειν ὡς ἐγὼ	ταύτῃ	κράτιστός εἰμι. ~(Χορός) ~ὡς δ᾽
[1300]	μὴ ρρήσεθ᾽ ὑμᾶς ~ὦ πόνηροι	ταυτῃὶ	τῇ ~δᾳδὶ φρυκτοὺς σκευάσω. ~Ξυμότης
[0]	ἀνεκὰς ἐς τὸν οὐρανόν, ~κἄπειτα	ταύτην	ἀποβαλεῖν Κλεώνυμον. ~(Σωσίας) ~οὐδὲν ἄρα
[1400]	ναὶ τὰν κόραν ~τὴν μαρτυρίαν	ταύτην	ἐάσας ἐν τάχει ~ἐπίδεσμον ἐπρίω,
[1350]	τί μέλλεις δρᾶν; ~(Βδελυκλέων) ~ἄγειν	ταύτην	λαβὼν ~ἀφελόμενός σε καὶ νομίσας
[550]	σεμνῶς τοῖς σημείοισιν ἐπούσῃ, ~ἔδομεν	ταύτην	ὅστις ἂν ἡμᾶς ἀντιβολήσας ἀναπείσῃ.
[750]	θύραν ἀνέῳξεν ἡ σηκὶς λάθρᾳ,	~ταύτης	ἐπιβολὴν ψηφιεῖ μίαν μόνην. ~πάντως
[550]	~κἂν αὐλητής γε δίκην νικᾷ,	ταύτης	ἡμῖν ἐπίχειρα ~ἐν φορβειᾷ τοῖσι
[650]	δὲ πραττόμενόν σε λέληθεν. ~(Φιλοκλέων)	~ταυτί	με ποιοῦσ᾽ οἴμοι τί λέγεις;
[0]	τις τοῖσι συμπόταις, λέγων ~τί	ταὐτὸν	ἐν γῇ τ᾽ ἀπέβαλεν κἀν
[950]	~καὶ τὰς ἀκάνθας, κοὐδέποτ᾽ ἐν	ταὐτῷ	μένει. ~ὁ δ᾽ ἕτερος οἷός
[250]	~τὸ σφυρὸν γέροντος ὄντος; ~καὶ	τάχ᾽	ἂν βουβωνιῴη. ~ἦ μὴν πολὺ
[450]	ἐκδραμεῖν. ~(Χορός) ~ἀλλὰ τούτων μὲν	τάχ᾽	ἡμῖν δώσετον καλὴν δίκην, ~οὐκέτ᾽
[1450]	Φρύνιχος ὥς τις ἀλέκτωρ ~(Ξανθίας)	τάχα	βαλλήσεις. ~(Φιλοκλέων) σκέλος οὐράνιόν γ᾽
[250]	ἂν οὕτω ~λίθον ἕψεις” ἔλεγεν.	~τάχα	δ᾽ ἂν διὰ τὸν χθιζινὸν
[1450]	~ἐπὶ τὸ τρυφῶν καὶ μαλακόν.	~τάχα	δ᾽ ἂν ἴσως οὐκ ἐθέλοι.
[1400]	σ᾽ ἐντεῦθεν· εἰ δὲ μή,	τάχα	~κλητῆρες ἐπιλείψουσι τοὺς καλουμένους. ~(Φιλοκλέων)
[1400]	~τὴν μαρτυρίαν ταύτην ἐάσας ἐν	τάχει	~ἐπίδεσμον ἐπρίω, νοῦν ἂν εἶχες
[100]	ἀνίσταται. ~(Βδελυκλέων) ~οὐ περιδραμεῖται σφῷν	ταχέως	δεῦρ᾽ ἅτερος; ~ὁ γὰρ πατὴρ
[300]	ἤ με κεραυνῷ ~διατινθαλέῳ σπόδισον	ταχέως,	~κἄπειτ᾽ ἀνελών μ᾽ ἀποφυσήσας ~εἰς
[650]	γὰρ ὅπως δουλεύω γώ, τουτὶ	ταχέως	με διδάξεις, ~οὐκ ἔστιν ὅπως
[350]	~ἵεις σαυτὸν κατὰ τοῦ τείχους	ταχέως,	ὅτε Νάξος ἑάλω. ~(Φιλοκλέων) ~οἶδ᾽
[350]	καὶ νῦν ἐκπόριζε ~μηχανὴν ὅπως	τάχισθ᾽	ἕως ~γάρ, ὦ μελίττιον. ~(Φιλοκλέων)
[150]	πῶς; δότε μοι ξίφος ~ὅπως	τάχιστ᾽	ἢ πινάκιον τιμητικόν. ~(Βδελυκλέων) ~ἅνθρωπος
[500]	δεῦρο τὴν κίστην τις ὡς	τάχιστα.	~ἀτὰρ φανεῖ ποῖός τις ὤν,
[400]	ὀξύ” ~ἀλλὰ θαἰμάτια βαλόντες ὡς	τάχιστα,	παιδία, ~θεῖτε καὶ βοᾶτε, καὶ
[850]	αὐτὰ κἀπιχωρίως. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ ὡς	τάχιστα	πῦρ τις ἐξενεγκάτω ~καὶ μυρρίνας
[1350]	κἄμ᾽ ἔοικε θεῖν. ~ἀλλ᾽ ὡς	τάχιστα	στῆθι τάσδε τὰς δετὰς ~λαβοῦσ᾽
[950]	φέρε νύν σε τῃδὶ τὴν	ταχίστην	περιάγω. ~(Φιλοκλέων) ὅδ᾽ ἔσθ᾽ ὁ
[750]	~ἀλεκτρυόνος μ᾽ ἔφασκε κοιλίαν ἔχειν·	~ταχὺ	γοῦν καθέψεις τἀργύριον” ἦ δ᾽
[600]	τονθορύσας. ἀλλ᾽ ἢν μή μοι	ταχὺ	μάξῃ, ~τάδε κέκτημαι πρόβλημα κακῶν,
[1500]	τι φιλεῖτ᾽ ὀρχούμενοι, θύραζε ~ἡμᾶς	ταχύ·	τοῦτο γὰρ οὐδείς πω πάρος
[1500]	θῖν᾽ ἁλὸς ἀτρυγέτου, ~καρίδων ἀδελφοί·	~ταχὺν	πόδα κυκλοσοβεῖτε, ~καὶ τὸ Φρυνίχειον
[1250]	ἢν ξυνῇς γ᾽ ἀνδράσι καλοῖς	τε	κἀγαθοῖς. ~ἢ γὰρ παρῃτήσαντο τὸν
[200]	ἐν Βυζαντίῳ ξυνῆμεν ~φρουροῦντ᾽ ἐγώ	τε	καὶ σύ· κᾆτα περιπατοῦντε νύκτωρ
[1200]	ᾄσεται· ~χρήματα καὶ βίαν ~Κλειταγόρᾳ	τε	κἀμοὶ ~μετὰ Θετταλῶν” ~(Φιλοκλέων) ~πολλὰ
[450]	τυραννίς ἐστι καὶ ξυνωμόται, ~ἤν	τε	μεῖζον ἤν τ᾽ ἔλαττον πρᾶγμά
[1000]	ἔτι καὶ νυνὶ πολεμεῖ· φησίν	τε	μετ᾽ αὐτὸν ~τοῖς ἠπιάλοις ἐπιχειρῆσαι
[950]	ἐστι τῶν νυνὶ κυνῶν ~οἷός	τε	πολλοῖς προβατίοις ἐφεστάναι. ~(Φιλοκλέων) ~τί
[700]	τὸ λοιπὸν τὸν τρόπον ~πιθόμενός	τέ	σοι. ~(Φιλοκλέων) ἰώ μοί μοι.
[1250]	~πρῶτα μὲν ἅπασι φίλον ἄνδρα	τε	σοφώτατον, ~τὸν κιφαραοιδότατον, ᾧ χάρις
[1300]	θρῖα τοῦ τρίβωνος ἀποβεβληκότι, ~Σθενέλῳ	τε	τὰ σκευάρια διακεκαρμένῳ. ~οἱ δ᾽
[1100]	ἐν τοῖς κυττάροις κινούμενοι. ~ἔς	τε	τὴν ἄλλην δίαιτάν ἐσμεν εὐπορώτατοι.
[50]	ἐστιν ὡς οὐδεὶς ἀνήρ, ~ἐρᾷ	τε	τούτου, τοῦ δικάζειν, καὶ στένει
[200]	πρὶν ἡμέραν γενέσθαι. ~χωρῶμεν ἅμα	τε	τῷ λύχνῳ πάντῃ διασκοπῶμεν, ~μή
[100]	ἐξεφρίεμεν, ~ὁ δ᾽ ἐξεδίδρασκε διά	τε	τῶν ὑδρορροῶν ~καὶ τῶν ὀπῶν·
[50]	καθεύδων, ὁ μέγας, οὑπὶ τοῦ	τέγους.	~οὗτος φυλάττειν τὸν πατέρ᾽ ἐπέταξε
[1250]	μακάριαι τοῦ πὶ ταῖς πλευραῖς	τέγους.	~ὡς εὖ κατηρέψασθε καὶ νουβυστικῶς
[1150]	καὶ Κλεισθένει. ~(Φιλοκλέων) ~ἐγὼ δὲ	τεθεώρηκα	ποώποτ᾽ οὐδαμοῖ ~πλὴν ἐς Πάρον,
[650]	διδάξεις, ~οὐκ ἔστιν ὅπως οὐχὶ	τεθνήξεις,	κἂν χρῇ σπλάγχνων μ᾽ ἀπέχεσθαι.
[400]	μέλλουσιν ἔσεσθαι, ~ὦ Σμικυθίων καὶ	Τεισιάδη	καὶ Χρήμων καὶ Φερέδειπνε; ~πότε
[1100]	δικάζουσ᾽ οἱ δὲ πρὸς τοῖς	τειχίοις	~ξυμβεβυσμένοι πυκνόν, νεύοντες ἐς τὴν
[350]	ὀβελίσκους ~ἵεις σαυτὸν κατὰ τοῦ	τείχους	ταχέως, ὅτε Νάξος ἑάλω. ~(Φιλοκλέων)
[50]	ἀλλ᾽ ἀφ᾽ αὑτοῦ τὴν νόσον	τεκμαίρεται.	~(Ξανθίας) ~οὔκ, ἀλλὰ φιλο” μέν
[1500]	βεμβικίζωσιν ἑαυτούς. ~ἄγ᾽ ὦ μεγαλώνυμα	τέκνα	~τοῦ θαλασσίου θεοῦ> ~πηδᾶτε παρὰ
[100]	ἐμπεσών. ~ὅτε δῆτα ταύταις ταῖς	τελεταῖς	οὐκ ὠφέλει, ~διέπλευσεν εἰς Αἴγιναν,
[850]	γεῖτον ἀγυιεῦ προθύρου προπύλαιε, ~δέξαι	τελετὴν	καινὴν ὦναξ, ἣν τῷ πατρὶ
[750]	ἐπὶ τοῖς κημοῖς ~ψηφιζομένων ὁ	τελευταῖος.	~σπεῦδ᾽ ὦ ψυχή. ποῦ μοι
[650]	τὸν προσιόντα· ~κἄξω τούτου τὰ	τέλη	χωρὶς καὶ τὰς πολλὰς ἑκατοστάς,
[1000]	πρωκτὸν δὲ καμήλου. ~τοιοῦτον ἰδὼν	τέρας	οὔ φησιν δείσας καταδωροδοκῆσαι, ~ἀλλ᾽
[1000]	φωνὴν δ᾽ εἶχεν χαράδρας ὄλεθρον	τετοκυίας,	~φώκης δ᾽ ὀσμήν, Λαμίας ὄρχεις
[550]	τοῖσι δρυφάκτοις ~ἄνδρες μεγάλοι καὶ	τετραπήχεις·	κἄπειτ᾽ εὐθὺς προσιόντι ~ἐμβάλλει μοι
[100]	ὀπῶν· ἡμεῖς δ᾽ ὅσ᾽ ἦν	τετρημένα	~ἐνεβύσαμεν ῥακίοισι κἀπακτώσαμεν, ~ὁ δ᾽
[400]	χειρούμενον, ~οὓς ἐγὼ δίδαξα κλάειν	τέτταρ᾽	ἐς τὴν χοίνικα; ~(Χορός) ~εἶτα
[1350]	ἐντευθενὶ ~ἄρτους δέκ᾽ ὀβολῶν κἀπιθήκην	τέτταρας.	~(Βδελυκλέων) ~ὁρᾷς ἃ δέδρακας; πράγματ᾽
[250]	~κοὐκ ἔσθ᾽ ὅπως οὐχ ἡμερῶν	τεττάρων	τὸ πλεῖστον ~ὕδωρ ἀναγκαίως ἔχει
[1400]	~ἔρδοι τις ἣν ἕκαστος εἰδείη	τέχνην”	~οὕτω δὲ καὶ σὺ παράτρεχ᾽
[150]	σκιᾶς. ~(Βδελυκλέων) ~πονηρὸς εἶ πόρρω	τέχνης	καὶ παράβολος. ~(Φιλοκλέων) ~ἐγὼ πονηρός;
[150]	~ταύτῃ γ᾽ ἐγὼ γὰρ ᾐσθόμην	τεχνωμένου.	~ἀλλ᾽ εἰσιών μοι τὸν ὄνον
[1000]	χαίροντες ὅποι βούλεσθ᾽ ~ὑμεῖς δὲ	τέως	ὦ μυριάδες ~ἀναρίθμητοι, ~νῦν τὰ
[600]	προσκύψασα φιλήσῃ ~καὶ παππίζουσ᾽ ἅμα	τῇ	γλώττῃ τὸ> τριώβολον ἐκκαλαμᾶται, ~καὶ
[1350]	ἁνήρ ἐστιν ὅς μ᾽ ἀπώλεσεν	~τῇ	δᾳδὶ παίων, κἀξέβαλεν ἐντευθενὶ ~ἄρτους
[1300]	ρρήσεθ᾽ ὑμᾶς ~ὦ πόνηροι ταυτῃὶ	τῇ	~δᾳδὶ φρυκτοὺς σκευάσω. ~Ξυμότης τις
[550]	ἡμεῖς μακρὰ τὴν κεφαλὴν εἰπόντες	τῇ	διαθήκῃ ~καὶ τῇ κόγχῃ τῇ
[500]	τί δ᾽ ἤν, τὸ δεῖνα,	τῇ	διαίτῃ μὴ μμένῃς; ~(Φιλοκλέων) μηδέποτε
[200]	πάλιν ἐς τὸν μοχλόν, ~καὶ	τῇ	δοκῷ προσθεὶς τὸν ὅλμον τὸν
[0]	τ᾽ ἀπέβαλεν κἀν οὐρανῷ ~κἀν	τῇ	θαλάττῃ θηρίον τὴν ἀσπίδα; ~(Ξανθίας)
[300]	ὁ ταῦτά σ᾽ εἵργων ~κἀποκλῄων	τῇ	θύρᾳ; λέξον· ~πρὸς εὔνους γὰρ
[100]	ὅπως μὴ κδύσεται· ~σὺ δὲ	τῇ	θύρᾳ πρόσκεισο. ~(Σωσίας) ταῦτ᾽ ὦ
[100]	~ὁ δ᾽ ἀνεφάνη κνεφαῖος ἐπὶ	τῇ	κιγκλίδι. ~ἐντεῦθεν οὐκέτ᾽ αὐτὸν ἐξεφρίεμεν,
[750]	μεσημβρινός, ~οὐδείς σ᾽ ἀποκλῄσει θεσμοθέτης	τῇ	κιγκλίδι. ~(Φιλοκλέων) τουτί μ᾽ ἀρέσκει.
[550]	κεφαλὴν εἰπόντες τῇ διαθήκῃ ~καὶ	τῇ	κόγχῃ τῇ πάνυ σεμνῶς τοῖς
[550]	τῇ διαθήκῃ ~καὶ τῇ κόγχῃ	τῇ	πάνυ σεμνῶς τοῖς σημείοισιν ἐπούσῃ,
[650]	τρυγῳδοῖς ~ἰάσασθαι νόσον ἀρχαίαν ἐν	τῇ	πόλει ἐντετοκυῖαν. ~ἀτὰρ ὦ πάτερ
[1350]	καλῶς ~ἤδη γέρων ὤν· εἶτα	τῇ	πυγμῇ θενὼν ~ὁ πρεσβύτερος κατέβαλε
[0]	μοι περὶ πρῶτον ὕπνον ἐν	τῇ	πυκνὶ ~ἐκκλησιάζειν πρόβατα συγκαθήμενα, ~βακτηρίας
[1300]	~ἡλιαστής; ἐκποδών. ~ἀνάβαινε δεῦρο χρυσομηλολόνθιον,	~τῇ	χειρὶ τουδὶ λαβομένη τοῦ σχοινίου.
[650]	~ἓξ χιλιάσιν, κοὔπω πλείους ἐν	τῇ	χώρᾳ κατένασθεν, ~γίγνεται ἡμῖν ἑκατὸν
[950]	ἐπίσταμαι. ~(Βδελυκλέων) φέρε νύν σε	τῃδὶ	τὴν ταχίστην περιάγω. ~(Φιλοκλέων) ὅδ᾽
[300]	πάρα νῷν στενάζειν. ~(Φιλοκλέων) ~φίλοι,	τήκομαι	μὲν ~πάλαι διὰ τῆς ὀπῆς
[100]	ἐρρήσεις γε, ποῦ σθ᾽ ἡ	τηλία;	~δύου πάλιν· φέρ᾽ ἐπαναθῶ σοι
[150]	~κάνθων τί κλάεις; ὅτι πεπράσει	τήμερον;	~βάδιζε θᾶττον. τί στένεις, εἰ
[900]	δέ γ᾽ οἶμ᾽ ἐγὼ χεσεῖσθαι	τήμερον.	~(Βδελυκλέων) ~οὐκ αὖ σὺ παίςει
[600]	~(Βδελυκλέων) ~ἦ μὴν ἐγώ σε	τήμερον	σκύτη βλέπειν ποιήσω. ~(Χορός) ~δεῖ
[0]	~(Ξανθίας) ~ἐδόκουν αἰετὸν ~καταπτόμενον ἐς	τὴν	ἀγορὰν μέγαν πάνυ ~ἀναρπάσαντα τοῖς
[850]	τῆς δυσκολίας ~ἀπὸ τῆς ὀργῆς	~τὴν	ἀκαλήφην ἀφελέσθαι. ~(Χορός) ξυνευχόμεσθα ταὐτά>
[1100]	τοῖς κυττάροις κινούμενοι. ~ἔς τε	τὴν	ἄλλην δίαιτάν ἐσμεν εὐπορώτατοι. ~πάντα
[1250]	~εἶτα νῦν ἐξηπάτησεν ἡ χάραξ	τὴν	ἄμπελον. ~(Ξανθίας) ~ἰὼ χελῶναι μακάριαι
[0]	οὐρανῷ ~κἀν τῇ θαλάττῃ θηρίον	τὴν	ἀσπίδα; ~(Ξανθίας) ~οἴμοι τί δῆτά
[100]	τοῖχον, εἶτ᾽ ἐξήλλετο. ~ἡμεῖς δὲ	τὴν	αὐλὴν ἅπασαν δικτύοις ~καταπετάσαντες ἐν
[1350]	~(Βδελυκλέων) ~οὐ δεινὰ τωθάζειν σε	τὴν	αὐλητρίδα ~τῶν ξυμποτῶν κλέψαντα; ~(Φιλοκλέων)
[1150]	σκέψαι μ᾽ ὅτῳ ~μάλιστ᾽ ἔοικα	τὴν	βάδισιν τῶν πλουσίων. ~(Βδελυκλέων) ~ὅτῳ;
[150]	τοῦ μοχλοῦ ~φύλατθ᾽ ὅπως μὴ	τὴν	βάλανον ἐκτρώξεται. ~(Φιλοκλέων) ~τί δράσετ᾽
[200]	λίθων πρὸς τὴν θύραν, ~καὶ	τὴν	βάλανον ἔμβαλλε πάλιν ἐς τὸν
[600]	παντοίας πλέκειν ~εἰς ἀπόφυξιν παλάμας.	~τὴν	γὰρ ἐμὴν ὀργὴν πεπᾶναι ~χαλεπὸν
[1100]	τειχίοις ~ξυμβεβυσμένοι πυκνόν, νεύοντες ἐς	τὴν	γῆν, μόλις ~ὥσπερ οἱ σκώληκες
[350]	ἄνοντος ἐς σωτηρίαν. ~ἀλλ᾽ ἔπαγε	τὴν	γνάθον. ~(Φιλοκλέων) ~διατέτρωκται τοῦτό γ᾽
[900]	τὸ ῥυππαπαῖ. ~ἀποδρὰς γὰρ ἐς	τὴν	γωνίαν τυρὸν πολὺν ~κατεσικέλιζε κἀνέπλητ᾽
[1400]	ἅρχων καλῇ. ~(Βδελυκλέων) ~οὔτοι μὰ	τὴν	Δήμητρ᾽ ἔτ᾽ ἐνταυθοῖ μενεῖς, ~ἀλλ᾽
[600]	δέδοικάς με μάλιστ᾽ αὐτός· ~νὴ	τὴν	Δήμητρα δέδοικας, ἐγὼ δ᾽ ~ἀπολοίμην
[550]	εἴρηκας μακαρίζω· ~τῆς δ᾽ ἐπικλήρου	τὴν	διαθήκην ἀδικεῖς ἀνακογχυλιάζων. ~(Φιλοκλέων) ἔτι
[1100]	ἅπανθ᾽ εὑρήσετε ~τοὺς τρόπους καὶ	τὴν	δίαιταν σφηξὶν ἐμφερεστάτους. ~πρῶτα μὲν
[1400]	πλείονα” ~(Κατήγορος) ὕβριζ᾽ ἕως ἂν	τὴν	δίκην ἅρχων καλῇ. ~(Βδελυκλέων) ~οὔτοι
[800]	ὀλίγου μ᾽ ἀπώλεσας. ~ἄνευ δρυφάκτου	τὴν	δίκην μέλλεις καλεῖν, ~ὃ πρῶτον
[650]	ἄγλιθας μετέπεμψα. ~ἀλλ᾽ αὐτήν μοι	τὴν	δουλείαν οὐκ ἀποφαίνων ἀποκναίεις. ~(Βδελυκλέων)
[450]	βότρυς κλέπτοντά σε ~προσαγαγὼν πρὸς	τὴν	ἐλάαν ἐξέδειρ᾽ εὖ κἀνδρικῶς, ~ὥστε
[500]	ἡ τιμή στί σοι καρπουμένῳ	τὴν	Ἑλλάδα. ~(Φιλοκλέων) ~πάνυ γε, καὶ
[1050]	~εἴ τις ὑμῶν ὦ θεαταὶ	τὴν	ἐμὴν ἰδὼν φύσιν ~εἶτα θαυμάζει
[1050]	νενόμισται, ~εἰ παρελαύνων τοὺς ἀντιπάλους	τὴν	ἐπίνοιαν ξυνέτριψεν. ~ἀλλὰ τὸ λοιπὸν
[350]	καταβήσει; ~(Βδελυκλέων) ~ἀνάβαιν᾽ ἀνύσας κατὰ	τὴν	ἑτέραν καὶ ταῖσιν φυλλάσι παῖε,
[700]	ἀλλ᾽ ὁπόταν μὲν δείσωσ᾽ αὐτοί,	τὴν	Εὔβοιαν διδόασιν ~ὑμῖν καὶ σῖτον
[1000]	ἐπικουρῶν κρύβδην ἑτέροισι ποιηταῖς, ~μιμησάμενος	τὴν	Εὐρυκλέους μαντείαν καὶ διάνοιαν, ~εἰς
[450]	Βρασίδᾳ καὶ φορῶν κράσπεδα ~στεμμάτων	τήν	θ᾽ ὑπήνην ἄκουρον τρέφων; ~(Βδελυκλέων)
[250]	~τί δὴ μαθὼν τῷ δακτύλῳ	τὴν	θρυαλλίδ᾽ ὠθεῖς, ~καὶ ταῦτα τοὐλαίου
[900]	ἁπάντων ἄνδρα μονοφαγίστατον, ~ὅστις περιπλεύσας	τὴν	θυείαν ἐν κύκλῳ ~ἐκ τῶν
[750]	ταὔθ᾽ ἅπερ ἐκεῖ πράττεται· ~ὅτι	τὴν	θύραν ἀνέῳξεν ἡ σηκὶς λάθρᾳ,
[950]	τι; σοῦ προμάχεται καὶ φυλάττει	τὴν	θύραν ~καὶ τἄλλ᾽ ἄριστός ἐστιν·
[150]	σὺ πολλοὺς τῶν λίθων πρὸς	τὴν	θύραν, ~καὶ τὴν βάλανον ἔμβαλλε
[150]	νυνὶ Καπνίου κεκλήσομαι. ~(Σωσίας) ὅδε>	τὴν	θύραν ὠθεῖ· ~(Βδελυκλέων) ~πιέζέ νυν
[500]	κέλευον, ὀξυθυμηθεῖσά μοι ~ἤρετ᾽ εἰ	τὴν	Ἱππίου καθίσταμαι τυραννίδα. ~(Βδελυκλέων) ~ταῦτα
[550]	~ἐκ τῆς Νιόβης εἴπῃ ῥῆσιν	τὴν	καλλίστην ἀπολέξας. ~κἂν αὐλητής γε
[350]	ἐὰν γρύξῃ ~τι, ποιήσω δακεῖν	τὴν	~καρδίαν καὶ τὸν περὶ ψυχῆς
[550]	παῖδ᾽ ἐπίκληρον, ~κλάειν ἡμεῖς μακρὰ	τὴν	κεφαλὴν εἰπόντες τῇ διαθήκῃ ~καὶ
[0]	πρός με τραυλίσας, ~ὁλᾷς; Θέωλος	τὴν	κεφαλὴν κόλακος ἔχει” ~(Ξανθίας) ~ὀρθῶς
[0]	Θέωρος αὐτῆς πλησίον ~χαμαὶ καθῆσθαι	τὴν	κεφαλὴν κόρακος ἔχων. ~εἶτ᾽ Ἀλκιβιάδης
[1000]	κεφαλαὶ κολάκων οἰμωξομένων ἐλιχμῶντο ~περὶ	τὴν	κεφαλήν, φωνὴν δ᾽ εἶχεν χαράδρας
[500]	φανήσει ~(Βδελυκλέων) ~ἐνεγκάτω μοι δεῦρο	τὴν	κίστην τις ὡς τάχιστα. ~ἀτὰρ
[50]	νοῦς πέτεται τὴν νύκτα περὶ	τὴν	κλεψύδραν. ~ὑπὸ τοῦ δὲ τὴν
[1150]	ὦ τᾶν κἀπόβαιν᾽ ἐρρωμένως ~ἐς	τὴν	Λακωνικὴν ἀνύσας. ~(Φιλοκλέων) ~ἀκικεῖς γέ
[100]	~ὑπὸ δυσκολίας δ᾽ ἅπασι τιμῶν	τὴν	μακρὰν ~ὥσπερ μέλιττ᾽ ἢ βομβυλιὸς
[1400]	εἶπεν, εἰ ναὶ τὰν κόραν	~τὴν	μαρτυρίαν ταύτην ἐάσας ἐν τάχει
[1150]	~ἔπειτα δ᾽ ὡς ὁ Καρδοπίων	τὴν	μητέρα. ~(Βδελυκλέων) ~μή μοί γε
[100]	ξίῃ. ~ὁ γὰρ υἱὸς αὐτοῦ	τὴν	νόσον βαρέως φέρει. ~καὶ πρῶτα
[50]	~μὰ Δί᾽ ἀλλ᾽ ἀφ᾽ αὑτοῦ	τὴν	νόσον τεκμαίρεται. ~(Ξανθίας) ~οὔκ, ἀλλὰ
[50]	σιγᾶτε νῦν. ~φράσω γὰρ ἤδη	τὴν	νόσον τοῦ δεσπότου. ~φιληλιαστής ἐστιν
[50]	ὅμως ἐκεῖ ~ὁ νοῦς πέτεται	τὴν	νύκτα περὶ τὴν κλεψύδραν. ~ὑπὸ
[1450]	πράγματα ~δαίμων τις ἐσκεκύκληκεν ἐς	τὴν	οἰκίαν. ~ὁ γὰρ γέρων ὡς
[150]	τὸν ὄνον καὶ σαυτὸν ἐς	τὴν	οἰκίαν. ~(Φιλοκλέων) ~ὦ ξυνδικασταὶ καὶ
[1350]	~νὴ τὸν Δἴ ἐξέμαθές γε	τὴν	Ὀλυμπίαν. ~Ἀρτόπωλις ~ἴθι μοι παράστηθ᾽
[550]	~(Φιλοκλέων) εἶτ᾽ εἰσελθὼν ἀντιβοληθεὶς καὶ	τὴν	ὀργὴν ἀπομορχθεὶς ~ἔνδον τούτων ὧν
[700]	νικᾶν πολλῷ δεδόκησαι· ~ὥστ᾽ ἤδη	τὴν	ὀργὴν χαλάσας τοὺς σκίπωνας καταβάλλω.
[700]	ἥτις τὸ πέος τρίψει ~καὶ	τὴν	ὀσφῦν. ~ἀλλ᾽ ὅτι σιγᾷ κοὐδὲν
[1150]	~(Φιλοκλέων) ~ἀκικεῖς γέ με ~ἐς	τὴν	πολεμίαν ἀποβιβάζων τὸν πόδα. ~(Βδελυκλέων)
[1050]	βάρβαρος, ~τῷ καπνῷ τύφων ἅπασαν	τὴν	πόλιν καὶ πυρπολῶν, ~ἐξελεῖν ἡμῶν
[650]	~δώσετε τὸν φόρον, ἢ βροντήσας	τὴν	πόλιν ὑμῶν ἀνατρέψω” ~σὺ δὲ
[1050]	~ἀνδρικώτατον γένος καὶ πλεῖστα τήνδε	τὴν	πόλιν ~ὠφελῆσαν ἐν μάχαισιν, ἡνίκ᾽
[550]	ζῶντ᾽ ᾔδειν εἰ μὴ διὰ	τὴν	προτέραν ἀπόφυξιν. ~(Βδελυκλέων) ~τουτὶ περὶ
[400]	ἡνίκ᾽ ἄν τις ἡμῶν ὀργίσῃ	τὴν	σφηκιάν; ~νῦν ἐκεῖνο νῦν ἐκεῖνο
[950]	~(Βδελυκλέων) φέρε νύν σε τῃδὶ	τὴν	ταχίστην περιάγω. ~(Φιλοκλέων) ὅδ᾽ ἔσθ᾽
[550]	~δεύτερον αὖ σου τουτὶ γράφομαι,	τὴν	τοῦ πλούτου καταχήνην· ~καὶ τἀγαθά
[1500]	τοῦ γένους, ~ὁ σμικρότατος, ὃς	τὴν	τραγῳδίαν ποιεῖ. ~(Φιλοκλέων) ~ὦ Καρκίν᾽
[0]	~(Ξανθίας) ~λέγε νυν ἀνύσας τι	τὴν	τρόπιν τοῦ πράγματος. ~(Σωσίας) ~ἔδοξέ
[900]	δέ γ᾽ οὐκ ἔστ᾽ οὐδὲ	τὴν	ὑδρίαν πλάσαι. ~(Σωσίας) ~πρὸς ταῦτα
[800]	μισθὸν λήψομαι. ~αὐτοῦ μένων γὰρ	τὴν	φακῆν ῥοφήσομαι. ~ἀτὰρ τί τὸν
[1450]	εὖ φρονοῦσιν ~τυχὼν ἄπεισιν διὰ	τὴν	~φιλοπατρίαν καὶ σοφίαν ~ὁ Παίς
[550]	δημοσίων κεκλοφυῖαν· ~ἱκετεύουσίν θ᾽ ὑποκύπτοντες	τὴν	φωνὴν οἰκτροχοοῦντες· ~οἴκτιρόν μ᾽ ὦ
[550]	κἄπειτ᾽ εὐθὺς προσιόντι ~ἐμβάλλει μοι	τὴν	χεῖρ᾽ ἁπαλὴν τῶν δημοσίων κεκλοφυῖαν·
[1050]	ἀνὴρ παρ᾽ ἄνδρ᾽ ὑπ᾽ ὀργῆς	τὴν	χελύνην ἐσθίων· ~ὑπὸ δὲ τῶν
[400]	ἐγὼ δίδαξα κλάειν τέτταρ᾽ ἐς	τὴν	χοίνικα; ~(Χορός) ~εἶτα δῆτ᾽ οὐ
[400]	μοι τί μέλλομεν κινεῖν ἐκείνην	τὴν	χολήν, ~ἥνπερ, ἡνίκ᾽ ἄν τις
[800]	τᾠκίᾳ; ~ἡ Θρᾷττα προσκαύσασα πρώην	τὴν	χύτραν ~(Φιλοκλέων) ~ἐπίσχες οὗτος· ὡς
[50]	τὴν κλεψύδραν. ~ὑπὸ τοῦ δὲ	τὴν	ψῆφόν γ᾽ ἔχειν εἰωθέναι ~τοὺς
[950]	τὰ βελτίω τρέπου. ~τηνδὶ λαβὼν	τὴν	ψῆφον ἐπὶ τὸν ὕστερον ~μύσας
[350]	εἶτα καθίμα ~δήσας σαυτὸν καὶ	τὴν	ψυχὴν ἐμπλησάμενος Διοπείθους. ~(Φιλοκλέων) ~ἄγε
[900]	κατηγόρει. ~(Φιλοκλέων) ~φέρε νυν ἅμα	τήνδ᾽	ἐγχεάμενος κἀγὼ ῥοφῶ. ~(Σωσίας) ~τῆς
[1050]	αὐτόχθονες, ~ἀνδρικώτατον γένος καὶ πλεῖστα	τήνδε	τὴν πόλιν ~ὠφελῆσαν ἐν μάχαισιν,
[1100]	με; ~(Βδελυκλέων) ~τὸν τρίβων᾽ ἄφες,	~τηνδὶ	δὲ χλαῖναν ἀναβαλοῦ τριβωνικῶς. ~(Φιλοκλέων)
[1100]	ἀποπνῖξαι βούλεται; ~(Βδελυκλέων) ἔχ᾽ ἀναβαλοῦ	τηνδὶ	λαβὼν καὶ μὴ λάλει. ~(Φιλοκλέων)
[950]	πατρίδιον ἐπὶ τὰ βελτίω τρέπου.	~τηνδὶ	λαβὼν τὴν ψῆφον ἐπὶ τὸν
[1350]	φυλάττομαι σφόδρα. ~τὸ γὰρ υἵδιον	τηρεῖ	με, κἄστι δύσκολον ~κἄλλως κυμινοπριστοκαρδαμογλύφον.
[200]	Δἴ ἦ μοι κρεῖττον ἦν	~τηρεῖν	Σκιώνην ἀντὶ τούτου τοῦ πατρός.
[1350]	κατέβαλε τὸν νεώτερον. ~πρὸς ταῦτα	τηροῦ	μὴ λάβῃς ὑπώπια. ~(Βδελυκλέων) ~νὴ
[300]	τ᾽ εἴμ᾽ ~ᾄδειν. τί ποιήσω;	~τηροῦμαι	δ᾽ ὑπὸ τῶνδ᾽ ἐπεὶ ~βούλομαί
[550]	πρῶτα μὲν ἕρποντ᾽ ἐξ εὐνῆς	τηροῦσ᾽	ἐπὶ τοῖσι δρυφάκτοις ~ἄνδρες μεγάλοι
[350]	~ὥσπερ με γαλῆν κρέα κλέψασαν	~τηροῦσιν	ἔχοντ᾽ ὀβελίσκους. ~(Χορός) ἀλλὰ καὶ
[350]	ἀλλὰ μὴ βοᾶτε μηδαμῶς, ~ἀλλὰ	τηρώμεσθ᾽	ὅπως μὴ Βδελυκλέων αἰσθήσεται. ~(Χορός)
[1350]	μὰ τὼ θεὼ καταπροίξει Μυρτίας	~τῆς	Ἀγκυλίωνος θυγατέρος καὶ Σωστράτης, ~οὕτω
[200]	καὶ σύ· κᾆτα περιπατοῦντε νύκτωρ	~τῆς	ἀρτοπώλιδος λαθόντ᾽ ἐκλέψαμεν τὸν ὅλμον,
[650]	πόλιν ὑμῶν ἀνατρέψω” ~σὺ δὲ	τῆς	ἀρχῆς ἀγαπᾷς τῆς σῆς τοὺς
[500]	εὐθύς γ᾽ ἀπὸ βαλβίδων περὶ	τῆς	ἀρχῆς ἀποδείξω ~τῆς ἡμετέρας ὡς
[600]	ποτὲ κἀναφανήσει ~πρωκτὸς λουτροῦ περιγιγνόμενος	τῆς	ἀρχῆς τῆς περισέμνου. ~(Φιλοκλέων) ὃ
[700]	~ἀλλ᾽ ὦ τῆς ἡλικίας ἡμῖν	τῆς	αὐτῆς συνθιασῶτα, ~πιθοῦ πιθοῦ λόγοισι,
[700]	στεφάνοισιν παντοδαποῖσιν καὶ πυριάτῃ, ~ἄξια	τῆς	γῆς ἀπολαύοντες καὶ τοῦ ν
[1200]	σε καὶ διαφθερεῖν ~καὶ τῆσδε	τῆς	γῆς ἐξελᾶν. ~(Φιλοκλέων) ἐγὼ δέ
[850]	ὅσον ἁλώσεται. ~(Βδελυκλέων) ~ἀκούετ᾽ ἤδη	τῆς	γραφῆς. ἐγράψατο ~κύων Κυδαθηναιεὺς Λάβητ᾽
[550]	σεμνόν, τούτων ὧν εἴρηκας μακαρίζω·	~τῆς	δ᾽ ἐπικλήρου τὴν διαθήκην ἀδικεῖς
[1350]	οὑτοσί; ~(Φιλοκλέων) ~ὄζος μὲν οὖν	τῆς	δᾳδὸς οὗτος ἐξέχει. ~(Βδελυκλέων) ~τί
[1200]	ποδῶν κατακείμενος ~ᾄδῃ Κλέωνος λαβόμενος	τῆς	δεξιᾶς· ~Ἀδμήτου λόγον ὦταῖρε μαθὼν
[850]	γραψαμένων ~κἀπιδακρύειν ἀντιβολούντων, ~καὶ παυσάμενον	τῆς	δυσκολίας ~ἀπὸ τῆς ὀργῆς ~τὴν
[1050]	~ἥτις ἡμῶν ἐστὶν ἡ πίνοια	τῆς	ἐγκεντρίδος, ~ῥᾳδίως ἐγὼ διδάξω, κἂν
[550]	τἀγαθά μοι μέμνησ᾽ ἅχεις φάσκων	τῆς	Ἑλλάδος ἄρχειν. ~(Φιλοκλέων) ~παίδων τοίνυν
[550]	~ὥσπερ θεὸν ἀντιβολεῖ με τρέμων	τῆς	εὐθύνης ἀπολῦσαι· ~εἰ μὲν χαίρεις
[1500]	~(Φιλοκλέων) ~ὦ Καρκίν᾽ ὦ μακάριε	τῆς	εὐπαιδίας, ~ὅσον τὸ πλῆθος κατέπεσεν
[1450]	τοῖσι κανθάροις. ~(Χορός) ζηλῶ γε	τῆς	εὐτυχίας ~τὸν πρέσβυν οἷ μετέστη
[700]	τοὺς σκίπωνας καταβάλλω. ~ἀλλ᾽ ὦ	τῆς	ἡλικίας ἡμῖν τῆς αὐτῆς συνθιασῶτα,
[500]	τῆς πάσης μέλλων βασιλείας ἀντιλογήσειν	~τῆς	ἡμετέρας, νυνὶ θαρρῶν πᾶσαν γλῶτταν
[500]	βαλβίδων περὶ τῆς ἀρχῆς ἀποδείξω	~τῆς	ἡμετέρας ὡς οὐδεμιᾶς ἥττων ἐστὶν
[150]	Κλέων ἀμύνατε. ~(Βδελυκλέων) ~ἔνδον κέκραχθι	τῆς	θύρας κεκλῃμένης. ~ὤθει σὺ πολλοὺς
[350]	θεοῖν ψηφίσματα. ~ἀλλ᾽ ἐξάψας διὰ	τῆς	θυρίδος τὸ καλῴδιον εἶτα καθίμα
[1400]	κύον, ~εἰ νὴ Δί᾽ ἀντὶ	τῆς	κακῆς γλώττης ποθὲν ~πυροὺς πρίαιο,
[150]	κἀγὼ γὰρ ἐνταῦθ᾽ ἔρχομαι. ~καὶ	τῆς	κατακλῇδος ἐπιμελοῦ, καὶ τοῦ μοχλοῦ
[450]	~ἔσθ᾽ ὅπως ἄνευ μάχης καὶ	τῆς	κατοξείας βοῆς ~ἐς λόγους ἔλθοιμεν
[1400]	ἐξ ἅρματος, ~καί πως κατεάγη	τῆς	κεφαλῆς μέγα σφόδρα· ~ἐτύγχανεν γὰρ
[850]	~ὅσων δεόμεθα, πλήν γε δὴ	τῆς	κλεψύδρας. ~(Βδελυκλέων) ~ἡδὶ δὲ δὴ
[600]	ἐλάττων, ~τὸν σφόγγον ἔχων ἐκ	τῆς	λεκάνης τἀμβάδι᾽ ἡμῶν περικωνεῖ. ~σκέψαι
[900]	τήνδ᾽ ἐγχεάμενος κἀγὼ ῥοφῶ. ~(Σωσίας)	~τῆς	μὲν γραφῆς ἠκούσαθ᾽ ἣν ἐγραψάμην
[500]	γ᾽ ἡ πόρνη χθὲς εἰσελθόντα	τῆς	μεσημβρίας, ~ὅτι κελητίσαι κέλευον, ὀξυθυμηθεῖσά
[550]	ἀποφεύγει πρὶν ἂν ἡμῖν ~ἐκ	τῆς	Νιόβης εἴπῃ ῥῆσιν τὴν καλλίστην
[50]	καθίζηται ξύλου. ~ὕπνου δ᾽ ὁρᾷ	τῆς	νυκτὸς οὐδὲ πασπάλην. ~ἢν δ᾽
[1450]	αὐλοῦ, περιχαρὴς τῷ πράγματι ~ὀρχούμενος	τῆς	νυκτὸς οὐδὲν παύεται ~τἀρχαἶ ἐκεῖν᾽
[450]	ὦ Ξανθία τοὺς σφῆκας ἀπὸ	τῆς	οἰκίας. ~(Ξανθίας) ~ἀλλὰ δρῶ τοῦτ᾽
[250]	αὐτοῖς. ~τί χρῆμ᾽ ἄρ᾽ οὑκ	τῆς	οἰκίας τῆσδε συνδικαστὴς ~πέπονθεν, ὡς
[300]	~φίλοι, τήκομαι μὲν ~πάλαι διὰ	τῆς	ὀπῆς ~ὑμῶν ὑπακούων. ~ἀλλὰ γὰρ
[550]	με πιθέσθαι. ~χἠμεῖς αὐτῷ τότε	τῆς	ὀργῆς ὀλίγον τὸν κόλλοπ᾽ ἀνεῖμεν.
[850]	~καὶ παυσάμενον τῆς δυσκολίας ~ἀπὸ	τῆς	ὀργῆς ~τὴν ἀκαλήφην ἀφελέσθαι. ~(Χορός)
[200]	~ἔχουσι γὰρ καὶ κέντρον ἐκ	τῆς	ὀσφύος ~ὀξύτατον, ᾧ κεντοῦσι, καὶ
[500]	ἀντωμοσιῶν ~κελύφη. ~ἀλλ᾽ ὦ περὶ	τῆς	πάσης μέλλων βασιλείας ἀντιλογήσειν ~τῆς
[600]	~πρωκτὸς λουτροῦ περιγιγνόμενος τῆς ἀρχῆς	τῆς	περισέμνου. ~(Φιλοκλέων) ὃ δέ γ᾽
[0]	~(Σωσίας) ~ἀλλ᾽ ἐστὶν μέγα. ~περὶ	τῆς	πόλεως γάρ ἐστι τοῦ σκάφους
[100]	τι καταδεδυκώς. ἀλλ᾽ ἄθρει ~κατὰ	τῆς	πυέλου τὸ τρῆμ᾽ ὅπως μὴ
[650]	~σὺ δὲ τῆς ἀρχῆς ἀγαπᾷς	τῆς	σῆς τοὺς ἀργελόφους περιτρώγων. ~οἱ
[50]	~οὐδ᾽ εἰ Κλέων γ᾽ ἔλαμψε	τῆς	τύχης χάριν, ~αὖθις τὸν αὐτὸν
[900]	~θερμὸς γὰρ ἁνὴρ οὐδὲν ἧττον	τῆς	φακῆς. ~(Βδελυκλέων) ~πρὸς τῶν θεῶν
[950]	ἐμὴν ~οὐδέν ποτ᾽ ἀλλ᾽ ἢ	τῆς	φακῆς ἐμπλήμενος. ~(Βδελυκλέων) οὔκουν ἀποφεύγει
[550]	~τὰς θηλείας καὶ τοὺς υἱεῖς	τῆς	χειρός, ἐγὼ δ᾽ ἀκροῶμαι· ~τὰ
[700]	πέπονθ᾽ ὡς νάρκη μου κατὰ	τῆς	χειρὸς καταχεῖται, ~καὶ τὸ ξίφος
[1000]	τὸν πολέμαρχον. ~τοιόνδ᾽ εὑρόντες ἀλεξίκακον	τῆς	χώρας τῆσδε καθαρτήν, ~πέρυσιν καταπροὔδοτε
[1100]	~ἐκροφῇ τὸν μισθὸν ἡμῶν, τῆσδε	τῆς	χώρας ὕπερ ~μήτε κώπην μήτε
[1000]	~τοιόνδ᾽ εὑρόντες ἀλεξίκακον τῆς χώρας	τῆσδε	καθαρτήν, ~πέρυσιν καταπροὔδοτε καινοτάταις σπείραντ᾽
[250]	χρῆμ᾽ ἄρ᾽ οὑκ τῆς οἰκίας	τῆσδε	συνδικαστὴς ~πέπονθεν, ὡς οὐ φαίνεται
[1200]	ἐξολεῖν σε καὶ διαφθερεῖν ~καὶ	τῆσδε	τῆς γῆς ἐξελᾶν. ~(Φιλοκλέων) ἐγὼ
[1100]	ὢν ~ἐκροφῇ τὸν μισθὸν ἡμῶν,	τῆσδε	τῆς χώρας ὕπερ ~μήτε κώπην
[400]	~(Φιλοκλέων) ~οὐ ξυλλήψεσθ᾽ ὁπόσοισι δίκαι	τῆτες	μέλλουσιν ἔσεσθαι, ~ὦ Σμικυθίων καὶ
[750]	πρὸς ταῦτ᾽ εἶφ᾽ ~(Φιλοκλέων) ὅ	τι;	~ἀλεκτρυόνος μ᾽ ἔφασκε κοιλίαν ἔχειν·
[700]	ἰώ μοί μοι. ~(Βδελυκλέων) οὗτος	τί	βοᾷς; ~(Φιλοκλέων) μή μοι τούτων
[250]	γ᾽ ὦ παιδίον. ἀλλ᾽ εἰπέ,	~τί	βούλει με πρίασθαι ~καλόν; οἶμαι
[750]	τί σοι πίθωμαι; λέγ᾽ ὅ	τι	βούλει πλὴν ἑνός. ~(Βδελυκλέων) ποίου;
[700]	νῦν ἀτεχνῶς ἐθέλω παρέχειν ~ὅ	τι	βούλει σοι, ~πλὴν κωλακρέτου γάλα
[1450]	οὐδὲ τρόποις ~ἐπεμάνην οὐδ᾽ ἐξεχύθην.	~τί	γὰρ ἐκεῖνος ἀντιλέγων ~οὐ κρείττων
[550]	ὡς οὐδεμιᾶς ἥττων ἐστὶν βασιλείας.	~τί	γὰρ εὔδαιμον καὶ μακαριστὸν μᾶλλον
[550]	ἱέντων εἰς ἀπόφυξιν. ~φέρ᾽ ἴδω,	τί	γὰρ οὐκ ἔστιν ἀκοῦσαι θώπευμ᾽
[500]	ἁπλῶς μνημόσυνα γράψομαι γώ. ~(Φιλοκλέων)	~τί	γὰρ φάθ᾽ ὑμεῖς, ἢν ὁδί
[550]	μύθους ἡμῖν, οἱ δ᾽ Αἰσώπου	τι	γέλοιον· ~οἱ δὲ σκώπτουσ᾽ ἵν᾽
[800]	κόρακας. τοιουτονὶ τρέφειν κύνα. ~(Βδελυκλέων)	τί	δ᾽ ἔστιν ἐτεόν; ~(Σωσίας) ~οὐ
[1250]	δ᾽ ἀπόλωλα στιζόμενος βακτηρίᾳ. ~(Χορός)	~τί	δ᾽ ἔστιν ὦ παῖ; παῖδα
[500]	τῷ ξίφει. ~(Βδελυκλέων) ~εἰπέ μοι,	τί	δ᾽ ἤν, τὸ δεῖνα, τῇ
[1200]	ἁ δ᾽ ἔχεται ῥοπᾶς” ~(Βδελυκλέων)	~τί	δ᾽ ὅταν Θέωρος πρὸς ποδῶν
[1350]	δῆτ᾽ οὐχ ὁρᾷς ἐστιγμένην; ~(Βδελυκλέων)	~τί	δὲ τὸ μέλαν τοῦτ᾽ ἐστὶν
[250]	οὖν ὦ ~πάτερ, ἤν σού	τι	δεηθῶ; ~(Χορός) ~πάνυ γ᾽ ὦ
[350]	εἰ σέρφῳ διαδῦναι. ~ἀλλ᾽ ἄλλο	τι	δεῖ ζητεῖν ὑμᾶς· ὀπίαν δ᾽
[250]	δοκῶ τὸν λύχνον προβύσειν. ~(Χορός)	~τί	δὴ μαθὼν τῷ δακτύλῳ τὴν
[1150]	μέντοι καὶ κρεάγραν. ~(Βδελυκλέων) τιὴ	τί	δή; ~(Φιλοκλέων) ἵν᾽ ἐξέλῃς με
[0]	θηρίον τὴν ἀσπίδα; ~(Ξανθίας) ~οἴμοι	τί	δῆτά μοι κακὸν γενήσεται ~ἰδόντι
[1150]	εἶτα πλουσίως ~ὡδὶ προβὰς τρυφερόν	τι	διασαλακώνισον. ~(Φιλοκλέων) ἰδού. θεῶ τὸ
[650]	τῶν μεθ᾽ ἑαυτοῦ, ~ἤν τίς	τι	διδῷ τῶν φευγόντων, ξυνθέντε τὸ
[150]	τιμητικόν. ~(Βδελυκλέων) ~ἅνθρωπος οὗτος μέγα	τι	δρασείει κακόν. ~(Φιλοκλέων) ~μὰ τὸν
[150]	μὴ τὴν βάλανον ἐκτρώξεται. ~(Φιλοκλέων)	~τί	δράσετ᾽ οὐκ ἐκφρήσετ᾽ ὦ μιαρώτατοι
[200]	λίθος τις ἐμποδὼν ἡμᾶς κακόν	τι	δράσῃ. ~(Παίς) ~τὸν πηλὸν ὦ
[1250]	λόγων, ~εἴπερ ἀποτείσω μηδέν, ἤν	τι	δρῶ κακόν. ~(Βδελυκλέων) ~ἄγε νυν
[1100]	λάλει. ~(Φιλοκλέων) ~τουτὶ τὸ κακὸν	τί	ἐστι πρὸς πάντων θεῶν; ~(Βδελυκλέων)
[100]	Σωσία, καθεύδετε; ~(Ξανθίας) οἴμοι. ~(Σωσίας)	τί	ἔστι; ~(Ξανθίας) Βδελυκλέων ἀνίσταται. ~(Βδελυκλέων)
[0]	ἐμπεπρησμένης ὑός. ~(Ξανθίας) αἰβοῖ. ~(Σωσίας)	τί	ἔστι; ~(Ξανθίας) παῦε παῦε, μὴ
[800]	ταῦτα χρὴ ποιεῖν. ~(Βδελυκλέων) τουτὶ	τί	ἔστι; ~(Φιλοκλέων) χοιροκομεῖον Ἑστίας. ~(Βδελυκλέων)
[800]	πρὸ τῶν θυρῶν. ~(Βδελυκλέων) ἰδού,	τί	ἔτ᾽ ἐρεῖς; ὡς ἅπαντ᾽ ἐγὼ
[450]	γήτειον προσαιτῇ ταῖς ἀφύαις ἥδυσμά	τι,	~ἡ λαχανόπωλις παραβλέψασά φησι θατέρῳ·
[150]	~ποῖον; φέρ᾽ ἴδωμαι τουτονί. τουτὶ	τί	ἦν; ~τίς εἶ ποτ᾽ ὦνθρωπ᾽
[1500]	αὖ τῶν Καρκίνου. ~(Φιλοκλέων) ~τουτὶ	τί	ἦν τὸ προσέρπον; ὀξὶς ἢ
[1250]	δὲ μόνον εἰδέναι ~σκωμμάτιον εἴποτέ	τι	θλιβόμενος ἐκβαλῶ. ~ταῦτα κατιδὼν ὑπό
[1250]	ὡς σοφόν· ~εἶτ᾽ Ἀριφράδην πολύ	τι	θυμοσοφικώτατον, ~ὅντινά ποτ᾽ ὤμοσε μαθόντα
[950]	δὲ μή, δάκνει. ~(Φιλοκλέων) ~αἰβοῖ.	τί	κακόν ποτ᾽ ἔσθ᾽ ὅτῳ μαλάττομαι;
[900]	εὖ ποιεῖν δυνήσεται, ~ἢν μή	τι	κἀμοί τις προβάλλῃ τῷ κυνί;
[100]	τὸν ἰπνὸν εἰσελήλυθε ~καὶ μυσπολεῖ	τι	καταδεδυκώς. ἀλλ᾽ ἄθρει ~κατὰ τῆς
[0]	ἐμοῦ ~κατὰ τοῖν κόραιν ὕπνου	τι	καταχεῖται γλυκύ. ~(Ξανθίας) ~ἀλλ᾽ ἦ
[150]	γέρων μηδὲ παρακύψῃ πάλιν. ~κάνθων	τί	κλάεις; ὅτι πεπράσει τήμερον; ~βάδιζε
[500]	τὸν ἐκ θἠμετέρου ~γυμνασίου δεῖ	τι	λέγειν ~καινόν, ὅπως φανήσει ~(Βδελυκλέων)
[1050]	~ὦ δαιμόνιοι τοὺς ζητοῦντας ~καινόν	τι	λέγειν κἀξευρίσκειν ~στέργετε μᾶλλον καὶ
[1350]	τῆς δᾳδὸς οὗτος ἐξέχει. ~(Βδελυκλέων)	~τί	λέγεις σύ; ποῖος ὄζος; οὐκ
[650]	~(Φιλοκλέων) ~ταυτί με ποιοῦσ᾽ οἴμοι	τί	λέγεις; ὥς μου τὸν θῖνα
[900]	ἔχειν οὗτός γ᾽ ἔοικεν ὅ	τι	λέγῃ. ~(Βδελυκλέων) ~οὔκ, ἀλλ᾽ ἐκεῖνό
[600]	σοι καὶ νεόκοπτον, ~ἢν μή	τι	λέγῃς, ἥτις δυνατὴ τὸν ἐμὸν
[1200]	μαθὼν τοὺς ἀγαθοὺς φίλει” ~τούτῳ	τί	λέξεις σκόλιον; ~(Φιλοκλέων) ᾠδικῶς ἐγώ.
[750]	τοῖσιν οἰκέταις. ~(Φιλοκλέων) περὶ τοῦ;	τί	ληρεῖς; ~(Βδελυκλέων) ταὔθ᾽ ἅπερ ἐκεῖ
[300]	~ὁπόθεν γε δεῖπνον ἔσται. ~(Παίς)	~τί	με δῆτ᾽ ὦ μελέα μῆτερ
[1350]	δεῦρο σύ; ~(Φιλοκλέων) ~ἆ ἆ	τί	μέλλεις δρᾶν; ~(Βδελυκλέων) ~ἄγειν ταύτην
[400]	μᾶλλον ἄγεσθαι; ~(Χορός) ~εἰπέ μοι	τί	μέλλομεν κινεῖν ἐκείνην τὴν χολήν,
[1450]	δὲ νῦν ἀντιμαθὼν ~ἦ μέγα	τι	μεταπεσεῖται ~ἐπὶ τὸ τρυφῶν καὶ
[750]	δῆτα κερδανεῖς. ~(Φιλοκλέων) ~οὐ πάνυ	τι	μικρόν. ἀλλ᾽ ὅπερ μέλλεις ποίει.
[1250]	θλιβόμενος ἐκβαλῶ. ~ταῦτα κατιδὼν ὑπό	τι	μικρὸν ἐπιθήκισα· ~εἶτα νῦν ἐξηπάτησεν
[250]	ὦ παῖ ὕπαγε. ~(Παίς) ~ἐθελήσεις	τί	μοι οὖν ὦ ~πάτερ, ἤν
[1150]	δείλαιος· ~ὡς θερμὸν ἡ μιαρά	τί	μου κατήρυγεν. ~(Βδελυκλέων) ~οὐκ ἀναβαλεῖ;
[450]	~οὐδέποτέ γ᾽ οὐχ ἕως ἄν	τί	μου λοιπὸν ᾖ, ~ὅστις ἡμῶν
[1200]	ἢ λαμπάδα ~ἔδραμες, ἀνευρὼν ὅ	τι	νεανικώτατον. ~(Φιλοκλέων) ἐγᾦδα τοίνυν τό
[200]	διαδὺς ἂν ἡμᾶς ἔτι λάθοι,	~τί	οὐκ ἀπεκοιμήθημεν ὅσον ὅσον στίλην;
[1100]	σεαυτὸν παραδέδωκας εὖ ποιεῖν. ~(Φιλοκλέων)	~τί	οὖν κελεύεις δρᾶν με; ~(Βδελυκλέων)
[950]	τε πολλοῖς προβατίοις ἐφεστάναι. ~(Φιλοκλέων)	~τί	οὖν ὄφελος, τὸν τυρὸν εἰ
[350]	ὑμῖν πίσυνος, καὶ μανθάνετ᾽ ἤν	τι	πάθω γώ, ~ἀνελόντες καὶ κατακλαύσαντες
[0]	~Σφῆκες ~(Σωσίας) ~Οὗτος	τί	πάσχεις ὦ κακόδαιμον Ξανθία; ~(Ξανθίας)
[700]	τὸν μισθὸν ἔχοντι. ~(Φιλοκλέων) ~οἴμοι	τί	πέπονθ᾽ ὡς νάρκη μου κατὰ
[950]	ἐκπέφευγας ὦ Λάβης. ~πάτερ πάτερ	τί	πέπονθας; οἴμοι· ποῦ σθ᾽ ὕδωρ;
[300]	Δημολογοκλέων ὅδ᾽ ~ὅτι λέγεις σύ>	τι	περὶ τῶν νεῶν ~ἀληθές. οὐ
[950]	ποτ᾽ ἔσθ᾽ ὅτῳ μαλάττομαι; ~κακόν	τι	περιβαίνει με κἀναπείθομαι. ~(Βδελυκλέων) ~ἴθ᾽
[1400]	~ἀλλ᾽ ἀράμενος οἴσω σε ~(Φιλοκλέων)	τί	ποιεῖς; ~(Βδελυκλέων) ὅ τι ποιῶ;
[350]	~αὑτὸν δήσας. ~(Ξανθίας) ὦ μιαρώτατε	τί	ποιεῖς; οὐ μὴ καταβήσει; ~(Βδελυκλέων)
[300]	~ἐλθὼν ἐπὶ τοὺς καδίσκους ~κακόν	τι	ποιῆσαι. ~ἀλλ᾽ ὦ Ζεῦ Ζεῦ>
[350]	μ᾽ ἐσκαλαμᾶσθαι ~κἀνασπαστὸν ποιεῖν εἴσω,	τί	ποιήσετε; φράζετε νυνί. ~(Χορός) ~ἀμυνοῦμέν
[350]	ἐγὼ τοῦτόν γ᾽ ἐὰν γρύξῃ	~τι,	ποιήσω δακεῖν τὴν ~καρδίαν καὶ
[300]	οὐχ οἷός τ᾽ εἴμ᾽ ~ᾄδειν.	τί	ποιήσω; ~τηροῦμαι δ᾽ ὑπὸ τῶνδ᾽
[1400]	~(Φιλοκλέων) τί ποιεῖς; ~(Βδελυκλέων) ὅ	τι	ποιῶ; ~εἴσω φέρω σ᾽ ἐντεῦθεν·
[100]	ὦ δέσποτα. ~(Βδελυκλέων) ~ἄναξ Πόσειδον	τί	ποτ᾽ ἄρ᾽ ἡ κάπνη ψοφεῖ;
[250]	ὑφ᾽ ἡδονῆς ἑρπύσῃ θύραζε. ~(Χορός)	~τί	ποτ᾽ οὐ πρὸ θυρῶν φαίνετ᾽
[1000]	ἐγὼ ξυνείσομαι, ~φεύγοντ᾽ ἀπολύσας ἄνδρα;	τί	ποτε πείσομαι; ~ἀλλ᾽ ὦ πολυτίμητοι
[800]	τό γε παραυτίκ᾽ ἔνδοθεν. ~(Βδελυκλέων)	τί	ποτε τὸ χρῆμ᾽ ὡς δεινὸν
[750]	εἷλκον αὐτόν. ~(Βδελυκλέων) ὁ δὲ	τί	πρὸς ταῦτ᾽ εἶφ᾽ ~(Φιλοκλέων) ὅ
[200]	τὸν ὅλμον τὸν μέγαν ~ἀνύσας	τι	προσκύλισον. ~(Σωσίας) ~οἴμοι δείλαιος· ~πόθεν
[0]	~(Σωσίας) ~κακὸν ἆρα ταῖς πλευραῖς	τι	προὐφείλεις μέγα. ~ἆρ᾽ οἶσθά γ᾽
[250]	ὦνδρες ~ᾄδοντας αὐτὸν ἐκκαλεῖν, ἤν	τί	πως ἀκούσας ~τοὐμοῦ μέλους ὑφ᾽
[900]	ἀλλ᾽ ὀδὰξ ἔχει; ~ἀνάβαιν᾽ ἀπολογοῦ.	τί	σεσιώπηκας; λέγε. ~(Φιλοκλέων) ~ἀλλ᾽ οὐκ
[1400]	~μὰ Δί᾽ ἀλλ᾽ ἄκουσον, ἤν	τί	σοι δόξω λέγειν. ~Λᾶσός ποτ᾽
[400]	δὲ μὴ τοῦτον μεθήσεις, ἔν	τί	σοι παγήσεται. ~(Φιλοκλέων) ~ὦ Κέκροψ
[750]	τῶν θεῶν ἐμοὶ πιθοῦ. ~(Φιλοκλέων)	τί	σοι πίθωμαι; λέγ᾽ ὅ τι
[950]	τυρὸν εἰ κατεσθίει; ~(Βδελυκλέων) ~ὅ	τι;	σοῦ προμάχεται καὶ φυλάττει τὴν
[150]	ὅτι πεπράσει τήμερον; ~βάδιζε θᾶττον.	τί	στένεις, εἰ μὴ φέρεις ~Ὀδυσσέα
[1350]	ξυμποτῶν κλέψαντα; ~(Φιλοκλέων) ποίαν αὐλητρίδα;	~τί	ταῦτα ληρεῖς ὥσπερ ἀπὸ τύμβου
[0]	~προσερεῖ τις τοῖσι συμπόταις, λέγων	~τί	ταὐτὸν ἐν γῇ τ᾽ ἀπέβαλεν
[0]	ὅλου. ~(Ξανθίας) ~λέγε νυν ἀνύσας	τι	τὴν τρόπιν τοῦ πράγματος. ~(Σωσίας)
[800]	τίν᾽ αὐτῷ πρῶτον εἰσαγάγω δίκην;	~τί	τίς κακὸν δέδρακε τῶν ἐν
[350]	ἀποπάρδω. ~(Βδελυκλέων) οὗτος ἐγείρου. ~(Ξανθίας)	τί	τὸ πρᾶγμ᾽ ~(Βδελυκλέων) ὥσπερ φωνή
[800]	γὰρ τὴν φακῆν ῥοφήσομαι. ~ἀτὰρ	τί	τὸν ὄρνιν ὡς ἔμ᾽ ἐξηνέγκατε;
[350]	Νάξος ἑάλω. ~(Φιλοκλέων) ~οἶδ᾽ ἀλλὰ	τί	τοῦτ᾽ οὐδὲν γὰρ τοῦτ᾽ ἐστὶν
[1200]	ἐν τοῖς στρώμασιν. ~ἔπειτ᾽ ἐπαίνεσόν	τι	τῶν χαλκωμάτων, ~ὀροφὴν θέασαι, κρεκάδι᾽
[1500]	τοῖς τριόρχοις. ~ἀλλ᾽ ἐξάγετ᾽ εἴ	τι	φιλεῖτ᾽ ὀρχούμενοι, θύραζε ~ἡμᾶς ταχύ·
[1000]	προσέχετε τὸν νοῦν, εἴπερ καθαρόν	τι	φιλεῖτε. ~μέμψασθαι γὰρ τοῖσι θεαταῖς
[800]	ἄλλ᾽ ἀρέσκει μοι. ~(Βδελυκλέων) τὸ	τί;	~(Φιλοκλέων) ~θἠρῷον εἴ πως ἐκκομίσαις
[800]	προσέστηκεν φακῆ ~ῥοφεῖν, ἐὰν δέῃ	τι.	~(Φιλοκλέων) τοῦτ᾽ αὖ δεξιόν· ~κἂν
[1400]	δευρί· πότερον ἐπιτρέπεις ἐμοί, ~ὅ	τι	χρή μ᾽ ἀποτείσαντ᾽ ἀργύριον τοῦ
[250]	~ὕδωρ γενέσθαι κἀπιπνεῦσαι βόρειον αὐτοῖς.	~τί	χρῆμ᾽ ἄρ᾽ οὑκ τῆς οἰκίας
[650]	προσάγεις μᾶλλον, κοὐκ οἶδ᾽ ὅ	τι	χρῆμά με ποιεῖς. ~(Βδελυκλέων) ~σκέψαι
[1150]	γε μέντοι καὶ κρεάγραν. ~(Βδελυκλέων)	τιὴ	τί δή; ~(Φιλοκλέων) ἵν᾽ ἐξέλῃς
[700]	ἐρῶ σοι, ~ἵνα γιγνώσκῃς τὸν	τιθασευτήν,	κᾆθ᾽ ὅταν οὗτός γ᾽ ἐπισίξῃ
[200]	παρακαλοῦντες τουτονὶ ~τὸν πατέρα. ~(Σωσίας)	~τίλέγεις;	ἀλλὰ νῦν γ᾽ ὄρθρος βαθύς.
[800]	~ἀλλ᾽ εἴσαγ᾽ ἀνύσας· ὡς ἐγὼ	τιμᾶν	βλέπω. ~(Βδελυκλέων) ~φέρε νυν ἐνέγκω
[500]	ἡμᾶς ὦ πάτερ, ~ἥτις ἡ	τιμή	στί σοι καρπουμένῳ τὴν Ἑλλάδα.
[1000]	ἡνιοχήσας. ~ἀρθεὶς δὲ μέγας καὶ	τιμηθεὶς	ὡς οὐδεὶς πώποτ᾽ ἐν ὑμῖν,
[850]	ὅτι μόνος κατήσθιεν ~τὸν Σικελικόν.	τίμημα	κλῳὸς σύκινος. ~(Φιλοκλέων) ~θάνατος μὲν
[150]	ξίφος ~ὅπως τάχιστ᾽ ἢ πινάκιον	τιμητικόν.	~(Βδελυκλέων) ~ἅνθρωπος οὗτος μέγα τι
[250]	γὰρ δάκνει σ᾽ ὅταν δέῃ	τίμιον	πρίασθαι. ~(Παίς) ~εἰ νὴ Δί᾽
[100]	κίονι. ~ὑπὸ δυσκολίας δ᾽ ἅπασι	τιμῶν	τὴν μακρὰν ~ὥσπερ μέλιττ᾽ ἢ
[100]	καὶ ξύλον. ~ἐνταῦθά νυν ζήτει	τιν᾽	ἀλλην μηχανήν. ~ἀτὰρ ἄθλιός γ᾽
[800]	γὼ πάλαι. ~(Βδελυκλέων) ~φέρε νυν	τίν᾽	αὐτῷ πρῶτον εἰσαγάγω δίκην; ~τί
[1400]	μαρτύρομαι. ~(Φιλοκλέων) ~οὑχῖνος οὖν ἔχων	τιν᾽	ἐπεμαρτύρατο· ~εἶθ᾽ ἡ Συβαρῖτις εἶπεν,
[700]	γ᾽ ἐπισίξῃ ~ἐπὶ τῶν ἐχθρῶν	τιν᾽	ἐπιρρύξας, ἀγρίως αὐτοῖς ἐπιπηδᾷς. ~εἰ
[1000]	~οὐδενὶ πώποτέ φησι πιθέσθαι, γνώμην	τιν᾽	ἔχων ἐπιεικῆ, ~ἵνα τὰς Μούσας
[450]	ὧν ἔθηκεν ἡ πόλις, ~οὔτε	τιν᾽	ἔχων πρόφασιν ~οὔτε λόγον εὐτράπελον,
[1000]	φήσ᾽ ἐπιθέσθαι, ~ἀλλ᾽ Ἡρακλέους ὀργήν	τιν᾽	ἔχων τοῖσι μεγίστοις ἐπιχειρεῖν, ~θρασέως
[150]	στένεις, εἰ μὴ φέρεις ~Ὀδυσσέα	τιν᾽	~(Σωσίας) ~ἀλλὰ ναὶ μὰ Δία
[150]	Δία φέρει ~κάτω γε τουτονί	τιν᾽	ὑποδεδυκότα. ~(Βδελυκλέων) ~ποῖον; φέρ᾽ ἴδωμαι
[1250]	~ἢ λόγον ἔλεξας αὐτὸς ἀστεῖόν	τινα,	~Αἰσωπικὸν γέλοιον ἢ Συβαριτικόν, ~ὧν
[800]	ἵνα ~ἀφ᾽ Ἑστίας ἀρχόμενος ἐπιτρίψω	τινά.	~ἀλλ᾽ εἴσαγ᾽ ἀνύσας· ὡς ἐγὼ
[1150]	καὶ δεξιῶν; ~(Φιλοκλέων) ἔγωγε. ~(Βδελυκλέων)	τίνα	δῆτ᾽ ἂν λέγοις; ~(Φιλοκλέων) πολλοὺς
[300]	ὠνησόμεθ᾽ ~ἄριστον; ἔχεις ἐλπίδα ~χρηστήν	τινα	νῷν ἢ ~πόρον Ἕλλας ἱρὸν
[300]	ταῦτα δρᾶν σε βούλεται; ~καὶ>	τίνα	πρόφασιν ἔχων; ~(Φιλοκλέων) ~οὐκ ἐᾷ
[300]	ἦν. ~ἀλλ᾽ ἐκ τούτων ὥρα	τινά	σοι ζητεῖν καινὴν ἐπίνοιαν, ~ἥτις
[1050]	λέξειν ἐμέλλομεν τότ᾽ οὐδὲ ~συκοφαντήσειν	τινὰ	~φροντίς, ἀλλ᾽ ὅστις ἐρέτης ἔσοιτ᾽
[100]	τῳδὶ (Βδελυκλέων) ~ἔχων τρόπους φρυαγμοσεμνάκους	τίνας.	~(Βδελυκλέων) ~ὦ Ξανθία καὶ Σωσία,
[1150]	λέγειν ἐν ἀνδράσιν; ~(Φιλοκλέων) ~ποίους	τινὰς	δὲ χρὴ λέγειν; ~(Βδελυκλέων) ~μεγαλοπρεπεῖς,
[1250]	τὰ πορνεῖ᾽ εἰσιόνθ᾽ ἑκάστοτε. ~εἰσί	τινες	οἵ μ᾽ ἔλεγον ὡς καταδιηλλάγην,
[650]	~καὶ κοινωνῶν τῶν ἀρχόντων ἑτέρῳ	τινὶ	τῶν μεθ᾽ ἑαυτοῦ, ~ἤν τίς
[800]	~ἵνα γ᾽ ἢν καθεύδῃς ἀπολογουμένου	τινός,	~ᾄδων ἄνωθεν ἐξεγείρῃ σ᾽ οὑτοσί.
[100]	~(Βδελυκλέων) καπνός; φέρ᾽ ἴδω ξύλου	τίνος	σύ. ~(Φιλοκλέων) συκίνου. ~(Βδελυκλέων) ~νὴ
[1450]	ἀποστῆναι χαλεπὸν ~φύσεος, ἣν ἔχοι	τις	ἀεί. ~καίτοι πολλοὶ ταῦτ᾽ ἔπαθον·
[1450]	ἑλλέβορον. ~(Φιλοκλέων) πτήσσει Φρύνιχος ὥς	τις	ἀλέκτωρ ~(Ξανθίας) τάχα βαλλήσεις. ~(Φιλοκλέων)
[400]	πόλις καὶ Θεώρου θεοισεχθρία, ~κεἴ	τις	ἄλλος προέστηκεν ἡμῶν κόλαξ. ~(Ξανθίας)
[300]	τουδὶ καταβῆναι δεῦρο ποιήσει. ~(Φιλοκλέων)	~τίς	ἂν οὖν εἴη; ζητεῖθ᾽ ὑμεῖς,
[850]	ἂν λέγωσιν οὐκ ἐσφρήσομεν. ~(Φιλοκλέων)	τίς	ἆρ᾽ ὁ φεύγων; ~(Βδελυκλέων) οὗτος.
[1100]	δ᾽ ἔστ᾽ ἄλγιστον ἡμῖν, ἤν	τις	ἀστράτευτος ὢν ~ἐκροφῇ τὸν μισθὸν
[1300]	οἴκαδ᾽ ἔρχεται ~τύπτων ἅπαντας, ἤν	τις	αὐτῷ ξυντύχῃ. ~ὁδὶ δὲ καὶ
[750]	γενοίμαν, ~ἵν᾽ ὁ κῆρύξ φησι,	τίς	ἀψήφιστος; ἀνιστάσθω. ~κἀπισταίην ἐπὶ τοῖς
[300]	οὗ ~τὰς χοιρίνας ἀριθμοῦσι. ~(Χορός)	~τίς	γάρ ἐσθ᾽ ὁ ταῦτά σ᾽
[650]	τούτων μισθοφοροῦντας; ~σοὶ δ᾽ ἤν	τις	δῷ τοὺς τρεῖς ὀβολούς, ἀγαπᾷς·
[350]	πρᾶγμ᾽ ~(Βδελυκλέων) ὥσπερ φωνή μέ	τις	ἐγκεκύκλωται. ~(Ξανθίας) μῶν ὁ γέρων
[150]	ἴδωμαι τουτονί. τουτὶ τί ἦν;	~τίς	εἶ ποτ᾽ ὦνθρωπ᾽ ἐτεόν; ~(Φιλοκλέων)
[100]	ἄρ᾽ ἡ κάπνη ψοφεῖ; ~οὗτος	τίς	εἶ σύ; ~(Φιλοκλέων) καπνὸς ἔγωγ᾽
[800]	ἅτερός φησιν κύων ~κατηγορήσειν, ἤν	τις	εἰσάγῃ γραφήν. ~(Βδελυκλέων) ἴθι νυν
[0]	~οὔκ, ἀλλ᾽ ὕπνος μ᾽ ἔχει	τις	ἐκ Σαβαζίου. ~(Ξανθίας) ~τὸν αὐτὸν
[150]	μοὔχρησεν ἐν Δελφοῖς ποτέ, ~ὅταν	τις	ἐκφύγῃ μ᾽ ἀποσκλῆναι τότε. ~(Βδελυκλέων)
[200]	πάντῃ διασκοπῶμεν, ~μή που λίθος	τις	ἐμποδὼν ἡμᾶς κακόν τι δράσῃ.
[850]	~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ ὡς τάχιστα πῦρ	τις	ἐξενεγκάτω ~καὶ μυρρίνας καὶ τὸν
[1450]	νῦν διορχησάμενος ὀλίγον ὕστερον. ~(Φιλοκλέων)	~τίς	ἐπ᾽ αὐλείοισι θύραις θάσσει; ~(Ξανθίας)
[0]	~κἀμοὶ γὰρ ἀρτίως ἐπεστρατεύσατο ~Μῆδός	τις	ἐπὶ τὰ βλέφαρα νυστακτὴς ὕπνος·
[1000]	παλαίστρας περικωμάζειν πειρῶν· οὐδ᾽ εἴ	τις	ἐραστὴς ~κωμῳδεῖσθαι παιδίχ᾽ ἑαυτοῦ μισῶν
[1450]	ἄπορά γ᾽ ἡμῖν πράγματα ~δαίμων	τις	ἐσκεκύκληκεν ἐς τὴν οἰκίαν. ~ὁ
[850]	κλεψύδρας. ~(Βδελυκλέων) ~ἡδὶ δὲ δὴ	τίς	ἐστιν; οὐχὶ κλεψύδρα; ~(Φιλοκλέων) ~εὖ
[1200]	Θέωρος Αἰσχίνης Φᾶνος Κλέων, ~ξένος	τις	ἕτερος πρὸς κεφαλῆς Ἀκέστορος. ~τούτοις
[1400]	πρὸς ποδῶν Εὐριπίδου. ~(Βδελυκλέων) ~ὁδί	τις	ἕτερος, ὡς ἔοικεν, ἔρχεται ~καλούμενός
[1500]	~ἐμοὶ διορχησόμενος ἐνθάδ᾽ εἰσίτω. ~φησίν	τις	ἢ οὐδείς; ~(Ξανθίας) εἶς γ᾽
[1300]	τῇ ~δᾳδὶ φρυκτοὺς σκευάσω. ~Ξυμότης	τις	~ἦ μὴν σὺ δώσεις αὔριον
[400]	τὴν χολήν, ~ἥνπερ, ἡνίκ᾽ ἄν	τις	ἡμῶν ὀργίσῃ τὴν σφηκιάν; ~νῦν
[300]	ἐτόλμησεν ~λέγειν, εἰ ~μὴ ξυνωμότης	τις	ἦν. ~ἀλλ᾽ ἐκ τούτων ὥρα
[1400]	εἶπ᾽ ἀνὴρ αὐτῷ φίλος· ~ἔρδοι	τις	ἣν ἕκαστος εἰδείη τέχνην” ~οὕτω
[700]	τοιαῦτ᾽ ἐνουθέτει. ~σοὶ δὲ νῦν	τις	θεῶν παρὼν ἐμφανὴς ~ξυλλαμβάνει τοῦ
[850]	νεωτέρων. ~ἰήιε Παιάν. ~(Βδελυκλέων) ~εἴ	τις	θύρασιν ἡλιαστής, εἰσίτω· ~ὡς ἡνίκ᾽
[800]	αὐτῷ πρῶτον εἰσαγάγω δίκην; ~τί	τίς	κακὸν δέδρακε τῶν ἐν τᾠκίᾳ;
[450]	μεῖζον ἤν τ᾽ ἔλαττον πρᾶγμά	τις	κατηγορῇ, ~ἧς ἐγὼ οὐκ ἤκουσα
[250]	ἂν ἐπείθετ᾽ ~ἀλλ᾽ ὁπότ᾽ ἀντιβολοίη	~τις,	κάτω κύπτων ἂν οὕτω ~λίθον
[1500]	εἶς γ᾽ ἐκεινοσὶ μόνος. ~(Φιλοκλέων)	τίς	ὁ κακοδαίμων ἐστίν; ~(Ξανθίας) υἱὸς
[1500]	κυκλοσοβεῖτε, ~καὶ τὸ Φρυνίχειον ~ἐκλακτισάτω	τις,	ὅπως ~ἰδόντες ἄνω σκέλος ὤζωσιν
[200]	ὦ πόνηρε τὸ γένος ἤν	τις	ὀργίσῃ ~τὸ τῶν γερόντων, ἔσθ᾽
[450]	ἀγορᾷ κυλίνδεται. ~ἢν μὲν ὠνῆταί	τις	ὀρφὼς μεμβράδας δὲ μὴ θέλῃ,
[700]	μοι κηδεμὼν ἢ ξυγγενὴς ~εἶναί	τις	ὅστις τοιαῦτ᾽ ἐνουθέτει. ~σοὶ δὲ
[850]	κάλει νυν. ~(Βδελυκλέων) ταῦτα δή	τίς	οὑτοσὶ ~ὁ πρῶτός ἐστιν; ~(Φιλοκλέων)
[200]	οὐ μὰ Δἴ ἀλλ᾽ ὑποδυόμενός	τις	οὑτοσὶ ~ὑπὸ τῶν κεραμίδων ἡλιαστὴς
[750]	γ᾽ ἢν δίκην ~λέγῃ μακράν	τις,	οὐχὶ πεινῶν ἀναμενεῖς ~δάκνων σεαυτὸν
[900]	δυνήσεται, ~ἢν μή τι κἀμοί	τις	προβάλλῃ τῷ κυνί; ~(Φιλοκλέων) ~οὐδὲν
[700]	~τούτων εἴκοσιν ἄνδρας βόσκειν εἴ	τις	προσέταξεν ἑκάστῃ, ~δύο μυριάδ᾽ ἂν
[650]	τινὶ τῶν μεθ᾽ ἑαυτοῦ, ~ἤν	τίς	τι διδῷ τῶν φευγόντων, ξυνθέντε
[0]	~(Ξανθίας) πῶς δή; ~(Σωσίας) ~προσερεῖ	τις	τοῖσι συμπόταις, λέγων ~τί ταὐτὸν
[1450]	νυν ἀνείπω κἀνταγωνιστὰς καλῶ. ~εἴ	τις	τραγῳδός φησιν ὀρχεῖσθαι καλῶς, ~ἐμοὶ
[1300]	λαβεῖν. ~(Φιλοκλέων) ~ἄνεχε πάρεχε· ~κλαύσεταί	τις	τῶν ὄπισθεν ~ἐπακολουθούντων ἐμοί· ~οἷον,
[1400]	βαδίζονθ᾽ ἑσπέρας ~θρασεῖα καὶ μεθύση	τις	ὑλάκτει κύων. ~κἄπειτ᾽ ἐκεῖνος εἶπεν,
[900]	~κοὐ μετέδωκ᾽ αἰτοῦντί μοι. ~καίτοι	τίς	ὑμᾶς εὖ ποιεῖν δυνήσεται, ~ἢν
[1050]	νεανιῶν καὶ ~σχῆμα κεὐρυπρωκτίαν. ~εἴ	τις	ὑμῶν ὦ θεαταὶ τὴν ἐμὴν
[950]	μένων γὰρ ἅττ᾽ ἂν εἴσω	τις	φέρῃ ~τούτων μεταιτεῖ τὸ μέρος·
[600]	~ἢν γοῦν ἡμεῖς θορυβήσωμεν, ~πᾶς	τίς	φησιν τῶν παριόντων, ~οἷον βροντᾷ
[500]	ὡς τάχιστα. ~ἀτὰρ φανεῖ ποῖός	τις	ὤν, ἢν ταῦτα παρακελεύῃ; ~(Χορός)
[500]	~ἐνεγκάτω μοι δεῦρο τὴν κίστην	τις	ὡς τάχιστα. ~ἀτὰρ φανεῖ ποῖός
[1150]	Λακωνικάς. ~(Φιλοκλέων) ~ἐγὼ γὰρ ἂν	τλαίην	ὑποδήσασθαί ποτε ~ἐχθρῶν παρ᾽ ἀνδρῶν
[200]	δείλαιος· ~πόθεν ποτ᾽ ἐμπέπτωκέ μοι	τὸ	βωλίον; ~(Βδελυκλέων) ~ἴσως ἄνωθεν μῦς
[1450]	δ᾽ ἂν ἴσως οὐκ ἐθέλοι.	~τὸ	γὰρ ἀποστῆναι χαλεπὸν ~φύσεος, ἣν
[1350]	γάρ εἰμι καὶ φυλάττομαι σφόδρα.	~τὸ	γὰρ υἵδιον τηρεῖ με, κἄστι
[1200]	τι νεανικώτατον. ~(Φιλοκλέων) ἐγᾦδα τοίνυν	τό	γε νεανικώτατον· ~ὅτε τὸν δρομέα
[800]	ἀλλ᾽ ἐγὼ δραμὼν ~αὐτὸς κομιοῦμαι	τό	γε παραυτίκ᾽ ἔνδοθεν. ~(Βδελυκλέων) τί
[200]	βαλλήσομεν. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ ὦ πόνηρε	τὸ	γένος ἤν τις ὀργίσῃ ~τὸ
[600]	γλώττῃ τὸ> τριώβολον ἐκκαλαμᾶται, ~καὶ	τὸ	γύναιόν μ᾽ ὑποθωπεῦσαν φυστὴν μᾶζαν
[650]	~σὺ δὲ χασκάζεις τὸν κωλακρέτην,	τὸ	δὲ πραττόμενόν σε λέληθεν. ~(Φιλοκλέων)
[500]	~εἰπέ μοι, τί δ᾽ ἤν,	τὸ	δεῖνα, τῇ διαίτῃ μὴ μμένῃς;
[50]	διαρριπτοῦντε τοῖς θεωμένοις, ~οὔθ᾽ Ἡρακλῆς	τὸ	δεῖπνον ἐξαπατώμενος, ~οὐδ᾽ αὖθις ἀνασελγαινόμενος
[1250]	ἐς Φιλοκτήμονος ἴμεν. ~παῖ παῖ,	τὸ	δεῖπνον Χρυσὲ συσκεύαζε νῷν, ~ἵνα
[300]	νυν ὦ πάτερ ἢν μὴ	~τὸ	δικαστήριον ἅρχων ~καθίσῃ νῦν, πόθεν
[600]	φησιν τῶν παριόντων, ~οἷον βροντᾷ	τὸ	δικαστήριον, ~ὦ Ζεῦ βασιλεῦ” ~κἂν
[150]	γε. ~(Φιλοκλέων) ~διατρώξομαι τοίνυν ὀδὰξ	τὸ	δίκτυον. ~(Βδελυκλέων) ἀλλ᾽ οὐκ ἔχεις
[350]	~διατραγεῖν τοίνυν κράτιστόν ἐστί μοι	τὸ	δίκτυον. ~ἡ δέ μοι Δίκτυννα
[200]	~ἐκπτήσεται. ποῦ ποῦ στί μοι	τὸ	δίκτυον; ~σοῦ σοῦ, πάλιν σοῦ.
[100]	αὐτῷ τυμπάνῳ ~ᾄξας ἐδίκαζεν ἐς	τὸ	καινὸν ἐμπεσών. ~ὅτε δῆτα ταύταις
[1100]	καὶ μὴ λάλει. ~(Φιλοκλέων) ~τουτὶ	τὸ	κακὸν τί ἐστι πρὸς πάντων
[1450]	~(Ξανθίας) ~τουτὶ καὶ δὴ χωρεῖ	τὸ	κακόν. ~(Φιλοκλέων) ~κλῇθρα χαλάσθω τάδε.
[350]	~ἀλλ᾽ ἐξάψας διὰ τῆς θυρίδος	τὸ	καλῴδιον εἶτα καθίμα ~δήσας σαυτὸν
[950]	κατάβα κατάβα. ~(Βδελυκλέων) καταβήσομαι. ~καίτοι	τὸ	κατάβα τοῦτο πολλοὺς δὴ πάνυ
[400]	ἀλλὰ πᾶς ἐπίστρεφε ~δεῦρο κἀξείρας	τὸ	κέντρον εἶτ᾽ ἐπ᾽ αὐτὸν ἵεσο,
[1100]	ἔμβραχυ ~ὅστις ἂν μὴ χῃ	τὸ	κέντρον, μὴ φέρειν τριώβολον. ~(Φιλοκλέων)
[850]	~(Παίς) όν τ᾽ αὐτοῦ τοῦτο	τὸ	λίαν στρυφνὸν καὶ πρίνινον ἦθος,
[1400]	ἀργύριον τοῦ πράγματος ~εἶναι φίλον	τὸ	λοιπόν, ἢ σύ μοι φράσεις;
[900]	ἄλλως ἐγώ· ~ἐὰν δὲ μή,	τὸ	λοιπὸν οὐ κεκλάγξομαι. ~(Φιλοκλέων) ~ἰοὺ
[400]	ἐμπλήμενος, ~ὡς ἂν εὖ εἰδῇ	τὸ	λοιπὸν σμῆνος οἷον ὤργισεν. ~(Ξανθίας)
[700]	~καὶ σωφρονεῖ μέντοι μεθιστὰς ~ἐς	τὸ	λοιπὸν τὸν τρόπον ~πιθόμενός τέ
[1050]	ἀντιπάλους τὴν ἐπίνοιαν ξυνέτριψεν. ~ἀλλὰ	τὸ	λοιπὸν τῶν ποιητῶν ~ὦ δαιμόνιοι
[1100]	φλύκταιναν λαβών. ~ἀλλ᾽ ἐμοὶ δοκεῖ	τὸ	λοιπὸν τῶν πολιτῶν ἔμβραχυ ~ὅστις
[250]	Δἴ οὔ τἄρα προπέμψω σε	τὸ	λοιπόν. ~(Χορός) ἀπὸ γὰρ τοῦδέ
[750]	πρᾶγμ᾽ ἔγνωσαν ἀναμασώμενοι. ~(Φιλοκλέων) ~ἀνά	τό	με πείθεις. ἀλλ᾽ ἐκεῖν᾽ οὔπω
[1200]	ἀντᾴσομαι· ~ὦνθρωφ᾽ οὖτος ὁ μαιόμενος	τὸ	μέγα κράτος, ~ἀντρέψεις ἔτι τὰν
[1350]	ὁρᾷς ἐστιγμένην; ~(Βδελυκλέων) ~τί δὲ	τὸ	μέλαν τοῦτ᾽ ἐστὶν αὐτῆς τοὐν
[950]	εἴσω τις φέρῃ ~τούτων μεταιτεῖ	τὸ	μέρος· εἰ δὲ μή, δάκνει.
[650]	νυν ὦ παππίδιον χαλάσας ὀλίγον	τὸ	μέτωπον· ~καὶ πρῶτον μὲν λόγισαι
[650]	~ἐκ κηθαρίον λαγαριζόμενον καὶ τραγαλιζοντα	τὸ	μηδέν, ~σὲ μὲν ἡγοῦνται Κόννου
[550]	~τουτὶ περὶ τῶν ἀντιβολούντων ἔστω	τὸ	μνημόσυνόν μοι. ~(Φιλοκλέων) εἶτ᾽ εἰσελθὼν
[1250]	εὖ κατηρέψασθε καὶ νουβυστικῶς ~κεράμῳ	τὸ	νῶτον ὥστε τὰς πληγὰς στέγειν.
[700]	κατὰ τῆς χειρὸς καταχεῖται, ~καὶ	τὸ	ξίφος οὐ δύναμαι κατέχειν, ἀλλ᾽
[450]	Δί᾽ ἦ μοι κρεῖττον ἐκστῆναι	τὸ	παράπαν τοῦ πατρὸς ~μᾶλλον ἢ
[700]	χλαῖναν μαλακήν, σισύραν, ~πόρνην, ἥτις	τὸ	πέος τρίψει ~καὶ τὴν ὀσφῦν.
[1250]	διὰ χρόνου. ~(Φιλοκλέων) ~μηδαμῶς. ~κακὸν	τὸ	πίνειν· ἀπὸ γὰρ οἴνου γίγνεται
[250]	ἔσθ᾽ ὅπως οὐχ ἡμερῶν τεττάρων	τὸ	πλεῖστον ~ὕδωρ ἀναγκαίως ἔχει τὸν
[1500]	ὦ μακάριε τῆς εὐπαιδίας, ~ὅσον	τὸ	πλῆθος κατέπεσεν τῶν ὀρχίλων. ~ἀτὰρ
[250]	ὡς οὐ φαίνεται δεῦρο πρὸς	τὸ	πλῆθος; ~οὐ μὴν πρὸ τοῦ
[400]	~μὴ δικάζειν δίκας. ~(Βδελυκλέων) ~ὦγαθοὶ	τὸ	πρᾶγμ᾽ ἀκούσατ᾽ ἀλλὰ μὴ κεκράγετε.
[350]	~(Βδελυκλέων) οὗτος ἐγείρου. ~(Ξανθίας) τί	τὸ	πρᾶγμ᾽ ~(Βδελυκλέων) ὥσπερ φωνή μέ
[750]	δικασταὶ ψευδομένων τῶν μαρτύρων ~μόλις	τὸ	πρᾶγμ᾽ ἔγνωσαν ἀναμασώμενοι. ~(Φιλοκλέων) ~ἀνά
[1250]	τῷ συμποσίῳ· κᾆτ᾽ ἐς γέλων	~τὸ	πρᾶγμ᾽ ἔτρεψας, ὥστ᾽ ἀφείς σ᾽
[850]	Ἄπολλον Πύθι᾽ ἐπ᾽ ἀγαθῇ τύχῃ	~τὸ	πρᾶγμ᾽ ὃ μηχανᾶται ~ἔμπροσθεν οὗτος
[650]	τι διδῷ τῶν φευγόντων, ξυνθέντε	τὸ	πρᾶγμα δύ᾽ ὄντε ~ἐσπουδάκατον, κᾆθ᾽
[900]	ἀκούσῃς ἀμφοτέρων. ~(Φιλοκλέων) ~ἀλλ᾽ ὦγαθὲ	~τὸ	πρᾶγμα φανερόν ἐστιν· αὐτὸ γὰρ
[1050]	ἐγὼ διδάξω, κἂν ἄμουσος ᾖ	τὸ	πρίν. ~ἐσμὲν ἡμεῖς, οἷς πρόσεστι
[1500]	Καρκίνου. ~(Φιλοκλέων) ~τουτὶ τί ἦν	τὸ	προσέρπον; ὀξὶς ἢ φάλαγξ; ~(Ξανθίας)
[750]	ἥλιον· ~ἐὰν δὲ νείφῃ, πρὸς	τὸ	πῦρ καθήμενος· ~ὕοντος εἴσει· κἄν
[950]	κόρακας. ὡς οὐκ ἀγαθόν ἐστι	τὸ	ῥοφεῖν. ~ἐγὼ γὰρ ἀπεδάκρυσα νῦν
[900]	γὰρ ~ἔργων δέδρακε κἀμὲ καὶ	τὸ	ῥυππαπαῖ. ~ἀποδρὰς γὰρ ἐς τὴν
[900]	ἐν κύκλῳ ~ἐκ τῶν πόλεων	τὸ	σκῖρον ἐξεδήδοκεν. ~(Φιλοκλέων) ~ἐμοὶ δέ
[0]	ἄνθρωπος ἀποβαλὼν ὅπλα. ~ἀτὰρ σὺ	τὸ	σὸν αὖ λέξον. ~(Σωσίας) ~ἀλλ᾽
[650]	οὐ κομιεῖται· ~αὐτὸς δὲ φέρει	τὸ	συνηγορικὸν δραχμήν, κἂν ὕστερος ἔλθῃ·
[250]	δάκτυλόν που, ~εἶτ᾽ ἐφλέγμηνεν αὐτοῦ	~τὸ	σφυρὸν γέροντος ὄντος; ~καὶ τάχ᾽
[1150]	τι διασαλακώνισον. ~(Φιλοκλέων) ἰδού. θεῶ	τὸ	σχῆμα, καὶ σκέψαι μ᾽ ὅτῳ
[1300]	~ἔχου· φυλάττου δ᾽ ὡς σαπρὸν	τὸ	σχοινίον· ~ὅμως γε μέντοι τριβόμενον
[800]	δ᾽ ἄλλ᾽ ἀρέσκει μοι. ~(Βδελυκλέων)	τὸ	τί; ~(Φιλοκλέων) ~θἠρῷον εἴ πως
[800]	~(Φιλοκλέων) ~θἠρῷον εἴ πως ἐκκομίσαις	τὸ	τοῦ Λύκου. ~(Βδελυκλέων) πάρεστι τουτί,
[100]	ἀλλ᾽ ἄθρει ~κατὰ τῆς πυέλου	τὸ	τρῆμ᾽ ὅπως μὴ κδύσεται· ~σὺ
[600]	~καὶ παππίζουσ᾽ ἅμα τῇ γλώττῃ	τὸ>	τριώβολον ἐκκαλαμᾶται, ~καὶ τὸ γύναιόν
[650]	ὑμῶν ~ὕστερος ἔλθῃ τοῦ σημείου,	τὸ	τριώβολον οὐ κομιεῖται· ~αὐτὸς δὲ
[1450]	~ἦ μέγα τι μεταπεσεῖται ~ἐπὶ	τὸ	τρυφῶν καὶ μαλακόν. ~τάχα δ᾽
[200]	τὸ γένος ἤν τις ὀργίσῃ	~τὸ	τῶν γερόντων, ἔσθ᾽ ὅμοιον σφηκιᾷ.
[1000]	ἐκτελέσαι” φησὶν ἐπαρθεὶς οὐδ᾽ ὀγκῶσαι	τὸ	φρόνημα, ~οὐδὲ παλαίστρας περικωμάζειν πειρῶν·
[1500]	ἀδελφοί· ~ταχὺν πόδα κυκλοσοβεῖτε, ~καὶ	τὸ	Φρυνίχειον ~ἐκλακτισάτω τις, ὅπως ~ἰδόντες
[800]	παραυτίκ᾽ ἔνδοθεν. ~(Βδελυκλέων) τί ποτε	τὸ	χρῆμ᾽ ὡς δεινὸν ἡ φιλοχωρία.
[750]	ταῦθ᾽ ἥξω φέρων. ~(Φιλοκλέων) ~ὅρα	τὸ	χρῆμα, τὰ λόγι᾽ ὡς περαίνεται.
[900]	~ὅσας κατηγόρησε τὰς πανουργίας. ~κλέπτον	τὸ	χρῆμα τἀνδρός· οὐ καὶ σοὶ
[850]	τριψημερῶν· ~ἐγὼ δ᾽ ἀλοκίζειν ἐδεόμην	τὸ	χωρίον. ~(Βδελυκλέων) ἰδού. ~(Φιλοκλέων) κάλει
[1050]	σφηκὸς ἀνδρικώτερον. ~ἆρα δεινὸς ἦ	τόθ᾽	ὥστε πάντα μὴ δεδοικέναι, ~καὶ
[1100]	~ὑφαίνεται πολλαῖς δαπάναις. αὕτη γέ	τοι	~ἐρίων τάλαντον καταπέπωκε ῥᾳδίως. ~(Φιλοκλέων)
[1400]	ἔρχεται ~καλούμενός σε· τόν γέ	τοι	κλητῆρ᾽ ἔχει. ~(Κατήγορος) ~οἴμοι κακοδαίμων.
[750]	μεθ᾽ ἑτέρου λήψομαι. ~αἴσχιστα γάρ	τοί	μ᾽ ἠργάσατο Λυσίστρατος ~ὁ σκωπτόλης.
[900]	νὴ τὸν Δί᾽ ἐπιμύει γέ	τοι.	~ὁ θεσμοθέτης· ποῦ σθ᾽ οὗτος;
[600]	~(Βδελυκλέων) ~ἔμπλησο λέγων· πάντως γάρ	τοι	παίςει ποτὲ κἀναφανήσει ~πρωκτὸς λουτροῦ
[1150]	ὢν καὶ πολιός, ἔχων δέ	τοι	~πλευρὰν βαθυτάτην καὶ χέρας καὶ
[550]	οὐδεμἴ ἀρχή. ~(Βδελυκλέων) ~τουτὶ γάρ	τοι	σεμνόν, τούτων ὧν εἴρηκας μακαρίζω·
[900]	Δί᾽ ἀλλὰ δῆλός ἐστ᾽ ἔμοιγέ	τοι	~τυροῦ κάκιστον ἀρτίως ἐνήρυγεν ~ὁ
[100]	ἔχοι δικάζειν, αἰγιαλὸν ἔνδον τρέφει.	~τοιαῦτ᾽	ἀλύει· νουθετούμενος δ᾽ ἀεὶ ~μᾶλλον
[700]	ἢ ξυγγενὴς ~εἶναί τις ὅστις	τοιαῦτ᾽	ἐνουθέτει. ~σοὶ δὲ νῦν τις
[1300]	περὶ τὸν εὖ πράττοντ᾽ ἀεί;	~τοιαῦτα	περιύβριζεν αὐτοὺς ἐν μέρει, ~σκώπτων
[350]	οὐ δυνατόν σ᾽ εἵργειν ἔσται·	τοιαῦτα	ποιήσομεν ἡμεῖς. ~(Φιλοκλέων) ~δράσω τοίνυν
[650]	τάλαντα ~ἀπὸ τῶν πόλεων ἐπαπειλοῦντες	τοιαυτὶ	κἀναφοβοῦντες, ~δώσετε τὸν φόρον, ἢ
[1050]	ἀλλ᾽ ὅστις ἐρέτης ἔσοιτ᾽ ~ἄριστος.	τοιγαροῦν	πολλὰς ~πόλεις Μήδων ἑλόντες ~αἰτιώτατοι
[350]	ἵν᾽ εἰδῇ ~μὴ πατεῖν τὰ	~τοῖν	θεοῖν ψηφίσματα. ~ἀλλ᾽ ἐξάψας διὰ
[0]	ἐπεὶ καὐτοῦ γ᾽ ἐμοῦ ~κατὰ	τοῖν	κόραιν ὕπνου τι καταχεῖται γλυκύ.
[1100]	ἐγώ; ~μὰ τὸν Δἴ οὐ	τοίνυν·	ἀτὰρ δοκεῖ γέ μοι ~ἐοικέναι
[550]	τῆς Ἑλλάδος ἄρχειν. ~(Φιλοκλέων) ~παίδων	τοίνυν	δοκιμαζομένων αἰδοῖα πάρεστι θεᾶσθαι. ~κἂν
[350]	~γάρ, ὦ μελίττιον. ~(Φιλοκλέων) ~διατραγεῖν	τοίνυν	κράτιστόν ἐστί μοι τὸ δίκτυον.
[150]	(Φιλοκλέων) οὐδέποτέ γε. ~(Φιλοκλέων) ~διατρώξομαι	τοίνυν	ὀδὰξ τὸ δίκτυον. ~(Βδελυκλέων) ἀλλ᾽
[850]	τούσδε τοὺς ἀρυστίχους. ~(Φιλοκλέων) ~κάλλιστα	τοίνυν·	πάντα γὰρ πάρεστι νῷν ~ὅσων
[1200]	ὅ τι νεανικώτατον. ~(Φιλοκλέων) ἐγᾦδα	τοίνυν	τό γε νεανικώτατον· ~ὅτε τὸν
[1150]	τοὺς κατ᾽ οἰκίαν. ~(Φιλοκλέων) ~ἐγᾦδα	τοίνυν	τῶν γε πάνυ κατ᾽ οἰκίαν
[350]	τοιαῦτα ποιήσομεν ἡμεῖς. ~(Φιλοκλέων) ~δράσω	τοίνυν	ὑμῖν πίσυνος, καὶ μανθάνετ᾽ ἤν
[650]	χρῆμά με ποιεῖς. ~(Βδελυκλέων) ~σκέψαι	τοίνυν	ὡς ἐξόν σοι πλουτεῖν καὶ
[1000]	δειμαίνοντας πολλοὺς ὡς τὸν πολέμαρχον.	~τοιόνδ᾽	εὑρόντες ἀλεξίκακον τῆς χώρας τῆσδε
[500]	~νὴ Δἴ εἰθίσθης γὰρ ἥδεσθαι	τοιούτοις	πράγμασιν· ~ἀλλ᾽ ἐὰν σιγῶν ἀνάσχῃ
[0]	δῆτά μοι κακὸν γενήσεται ~ἰδόντι	τοιοῦτον	ἐνύπνιον; ~(Σωσίας) ~μὴ φροντίσῃς. ~οὐδὲν
[1000]	ὄρχεις ἀπλύτους, πρωκτὸν δὲ καμήλου.	~τοιοῦτον	ἰδὼν τέρας οὔ φησιν δείσας
[800]	φιλοχωρία. ~(Σωσίας) βάλλ᾽ ἐς κόρακας.	τοιουτονὶ	τρέφειν κύνα. ~(Βδελυκλέων) τί δ᾽
[250]	ἴσως κεῖται πυρέττων. ~ἔστι γὰρ	τοιοῦτος	ἁνήρ. ~ἀλλ᾽ ὦγάθ᾽ ἀνίστασο μηδ᾽
[1400]	~(Βδελυκλέων) ~οὕμοιά σου καὶ ταῦτα	τοῖς	ἄλλοις τρόποις. ~(Κατήγορος) ~ἀλλ᾽ οὖν
[850]	θυμιδίῳ παραμείξας· ~ἤδη δ᾽ εἶναι	τοῖς	ἀνθρώποις ~ἤπιον αὐτόν, ~τοὺς φεύγοντάς
[1050]	τὰς ὀφρῦς κεντούμενοι· ~ὥστε παρὰ	τοῖς	βαρβάροισι πανταχοῦ καὶ νῦν ἔτι
[350]	σὺ γὰρ οἷσπερ ἐγὼ κεχάρησαι,	~τοῖς	δακρύοισιν τῶν φευγόντων ἀεὶ καὶ
[650]	πιτυλεύσας, ~οὐδεὶς οὐδὲ σκορόδου κεφαλὴν	τοῖς	ἑψητοῖσι δίδωσιν. ~(Φιλοκλέων) ~μὰ Δί᾽
[1450]	~(Φιλοκλέων) ~νῦν γὰρ ἐν ἄρθροις	τοῖς	ἡμετέροις ~στρέφεται χαλαρὰ κοτυληδών. ~οὐκ
[1000]	πολεμεῖ· φησίν τε μετ᾽ αὐτὸν	~τοῖς	ἠπιάλοις ἐπιχειρῆσαι πέρυσιν καὶ τοῖς
[50]	ὀνείρατα; ~(Ξανθίας) ~φέρε νυν κατείπω	τοῖς	θεαταῖς τὸν λόγον, ~ὀλίγ᾽ ἄτθ᾽
[1350]	~(Φιλοκλέων) ~οὔκ, ἀλλ᾽ ἐν ἀγορᾷ	τοῖς	θεοῖς δᾲς κάεται. ~(Βδελυκλέων) δᾲς
[850]	ἔνδοθεν, ~ὅπως ἂν εὐξώμεσθα πρῶτα	τοῖς	θεοῖς. ~(Χορός) ~καὶ μὴν ἡμεῖς
[1250]	~μόνος μόνοις ~τοῖς Πενέσταισι ξυνῆν	τοῖς	~Θετταλῶν, αὐτὸς πενέστης ὢν ἔλαττων
[50]	κάρυ᾽ ἐκ φορμίδος ~δούλω διαρριπτοῦντε	τοῖς	θεωμένοις, ~οὔθ᾽ Ἡρακλῆς τὸ δεῖπνον
[750]	πρώην λαβὼν ~ἐλθὼν διεκερματίζετ᾽ ἐν	τοῖς	ἰχθύσιν, ~κἄπειτ᾽ ἐνέθηκε τρεῖς λοπίδας
[150]	βούλομαι ~τὸν ὄνον ἄγων αὐτοῖσι	τοῖς	κανθηλίοις· ~νουμηνία γάρ ἐστιν. ~(Βδελυκλέων)
[750]	τίς ἀψήφιστος; ἀνιστάσθω. ~κἀπισταίην ἐπὶ	τοῖς	κημοῖς ~ψηφιζομένων ὁ τελευταῖος. ~σπεῦδ᾽
[1100]	μόλις ~ὥσπερ οἱ σκώληκες ἐν	τοῖς	κυττάροις κινούμενοι. ~ἔς τε τὴν
[200]	ἢν δέῃ, ~ἤδη ποτ᾽ αὐτοὺς	τοῖς	λίθοις βαλλήσομεν. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ ὦ
[1000]	μὲν οὖν ἔσθ᾽ ὑμῖν αἰσχρὸν	τοῖς	μὴ γνοῦσιν παραχρῆμα, ~ὁ δὲ
[550]	~ἀρχὴν ἄρξας ἢ πὶ στρατιᾶς	τοῖς	ξυσσίτοις ἀγοράζων· ~ὃς ἔμ᾽ οὐδ᾽
[350]	δακρύοισιν τῶν φευγόντων ἀεὶ καὶ	τοῖς	ὀλοφυρμοῖς· ~ᾤκησας γοῦν ἐπίτηδες ἰὼν
[100]	μέλιττ᾽ ἢ βομβυλιὸς εἰσέρχεται ~ὑπὸ	τοῖς	ὄνυξι κηρὸν ἀναπεπλασμένος. ~ψήφων δὲ
[0]	τὴν ἀγορὰν μέγαν πάνυ ~ἀναρπάσαντα	τοῖς	ὄνυξιν ἀσπίδα ~φέρειν ἐπίχαλκον ἀνεκὰς
[550]	αὑτῶν καὶ προστιθέασι ~κακὰ πρὸς	τοῖς	οὖσιν, ἕως ἀνιῶν ἂν ἰσώσῃ
[1250]	ᾤχετ᾽ εἶτ᾽ ἐκεῖ ~μόνος μόνοις	~τοῖς	Πενέσταισι ξυνῆν τοῖς ~Θετταλῶν, αὐτὸς
[450]	~ἆρα δῆτ᾽ οὐκ αὐτὰ δῆλα	~τοῖς	πένησιν, ἡ τυραννὶς ~ὡς λάθρᾳ
[0]	ἔχοντα καὶ τριβώνια· ~κἄπειτα τούτοις	τοῖς	προβάτοισι μοὐδόκει ~δημηγορεῖν φάλαινα πανδοκεύτρια,
[800]	ταῖς οἰκίαισι τὰς δίκας, ~κἀν	τοῖς	προθύροις ἐνοικοδομήσοι πᾶς ἀνὴρ ~αὑτῷ
[1000]	~τοῖς ἠπιάλοις ἐπιχειρῆσαι πέρυσιν καὶ	τοῖς	πυρετοῖσιν, ~οἳ τοὺς πατέρας τ᾽
[650]	αὐτοὺς ~ἄρχειν αἱρεῖ σαυτοῦ τούτοις	τοῖς	ῥηματίοις περιπεφθείς. ~κᾆθ᾽ οὗτοι μὲν
[550]	τῇ κόγχῃ τῇ πάνυ σεμνῶς	τοῖς	σημείοισιν ἐπούσῃ, ~ἔδομεν ταύτην ὅστις
[950]	ἀπόκριναι σαφῶς, ~εἰ μὴ κατέκνησας	τοῖς	στρατιώταις ἅλαβες. ~φησὶ κατακνῆσαι. ~(Φιλοκλέων)
[1200]	γυμναστικῶς ~ὑγρὸν χύτλασον σεαυτὸν ἐν	τοῖς	στρώμασιν. ~ἔπειτ᾽ ἐπαίνεσόν τι τῶν
[1100]	ᾠδείῳ δικάζουσ᾽ οἱ δὲ πρὸς	τοῖς	τειχίοις ~ξυμβεβυσμένοι πυκνόν, νεύοντες ἐς
[1500]	~ἡσθεὶς ἐπὶ τοῖσιν ἑαυτοῦ παισὶ	τοῖς	τριόρχοις. ~ἀλλ᾽ ἐξάγετ᾽ εἴ τι
[900]	ὢν καὶ δύσκολος, ~καὶ ταῦτα	τοῖς	φεύγουσιν, ἀλλ᾽ ὀδὰξ ἔχει; ~ἀνάβαιν᾽
[550]	φωνὴν ἐλεήσαις” ~εἰ δ᾽ αὖ	τοῖς	χοιριδίοις χαίρω, θυγατρὸς φωνῇ με
[1100]	~(Βδελυκλέων) ~πόθεν ὦγάθ᾽ ἀλλὰ τοῦτο	τοῖσι	βαρβάροις ~ὑφαίνεται πολλαῖς δαπάναις. αὕτη
[650]	~ἀπὸ τούτου νυν κατάθες μισθὸν	τοῖσι	δικασταῖς ἐνιαυτοῦ ~ἓξ χιλιάσιν, κοὔπω
[550]	ταύτης ἡμῖν ἐπίχειρα ~ἐν φορβειᾷ	τοῖσι	δικασταῖς ἔξοδον ηὔλησ᾽ ἀπιοῦσι. ~κἂν
[750]	~μή νυν ἔτ᾽ ἐγὼ ν	τοῖσι	δικασταῖς ~κλέπτοντα Κλέωνα λάβοιμι. ~(Βδελυκλέων)
[550]	πρᾶγμ᾽ ἀπορήσῃ ~ἐψήφισται τοὺς ἀδικοῦντας	τοῖσι	δικασταῖς παραδοῦναι· ~εἶτ᾽ Εὔαθλος χὠ
[550]	ἕρποντ᾽ ἐξ εὐνῆς τηροῦσ᾽ ἐπὶ	τοῖσι	δρυφάκτοις ~ἄνδρες μεγάλοι καὶ τετραπήχεις·
[350]	καὶ κατακλαύσαντες θεῖναί μ᾽ ὑπὸ	τοῖσι	δρυφάκτοις. ~(Χορός) ~οὐδὲν πείσει· μηδὲν
[1000]	καθαρόν τι φιλεῖτε. ~μέμψασθαι γὰρ	τοῖσι	θεαταῖς ὁ ποιητὴς νῦν ἐπιθυμεῖ.
[1400]	~οἴμ᾽ ὡς ἀπολῶ σ᾽ αὐτοῖσι	τοῖσι	κανθάροις. ~(Χορός) ζηλῶ γε τῆς
[1000]	~ἀλλ᾽ Ἡρακλέους ὀργήν τιν᾽ ἔχων	τοῖσι	μεγίστοις ἐπιχειρεῖν, ~θρασέως ξυστὰς εὐθὺς
[350]	βέλτιστε καθίει ~σαυτὸν θαρρῶν κἀπευξάμενος	τοῖσι	πατρῴοισι θεοῖσιν. ~(Φιλοκλέων) ~ὦ Λύκε
[700]	οὐκ ἐπείθετο. ~νῦν δ᾽ ἴσως	τοῖσι	σοῖς λόγοις πείθεται ~καὶ σωφρονεῖ
[1000]	δὲ ποιητὴς οὐδὲν χείρων παρὰ	τοῖσι	σοφοῖς νενόμισται, ~εἰ παρελαύνων τοὺς
[0]	πῶς δή; ~(Σωσίας) ~προσερεῖ τις	τοῖσι	συμπόταις, λέγων ~τί ταὐτὸν ἐν
[650]	ὡς ἐξόν σοι πλουτεῖν καὶ	τοῖσιν	ἅπασιν ~ὑπὸ τῶν ἀεὶ δημιζόντων
[1000]	τ᾽ ἐπὶ ταῖς κοίταις ἐπὶ	τοῖσιν	ἀπράγμοσιν ὑμῶν ~ἀντωμοσίας καὶ προσκλήσεις
[1500]	ἄναξ πατὴρ προσέρπει ~ἡσθεὶς ἐπὶ	τοῖσιν	ἑαυτοῦ παισὶ τοῖς τριόρχοις. ~ἀλλ᾽
[550]	οὖσιν, ἕως ἀνιῶν ἂν ἰσώσῃ	τοῖσιν	ἐμοῖσιν” ~οἱ δὲ λέγουσιν μύθους
[1450]	δ᾽ ἐπαίνου παρ᾽ ἐμοὶ ~καὶ	τοῖσιν	εὖ φρονοῦσιν ~τυχὼν ἄπεισιν διὰ
[250]	τὸν θεὸν ποιῆσαι. ~ἔπεισι γοῦν	τοῖσιν	λύχνοις οὑτοιὶ μύκητες· ~φιλεῖ δ᾽
[750]	ἀλλ᾽ ἐνθάδε ~αὐτοῦ μένων δίκαζε	τοῖσιν	οἰκέταις. ~(Φιλοκλέων) περὶ τοῦ; τί
[100]	αὑτῷ παττάλους ~ἐνέκρουεν ἐς τὸν	τοῖχον,	εἶτ᾽ ἐξήλλετο. ~ἡμεῖς δὲ τὴν
[300]	τὸν Σέλλου ~τοῦτον τὸν ψευδαμάμαξυν.	~τόλμησον	ἄναξ χαρίσασθαί μοι, ~πάθος οἰκτίρας·
[650]	~ἐς τούτους τοὺς οὐχὶ προδώσω	τὸν	Ἀθηναίων κολοσυρτόν, ~ἀλλὰ μαχοῦμαι περὶ
[100]	~ἰὼν παρέγραψε πλησίον κημὸς καλός”	~τὸν	ἀλεκτρυόνα δ᾽ ὃς ᾖδ᾽ ἀφ᾽
[650]	ὡς ᾔσθηνται τὸν μὲν σύρφακα	τὸν	ἄλλον ~ἐκ κηθαρίον λαγαριζόμενον καὶ
[400]	τὰς ἐγκεντρίδας. ~(Χορός) ~ἀλλ᾽ ἀφίει	τὸν	ἄνδρ᾽ εἰ δὲ μή, φήμ᾽
[1350]	ὡραίας σοροῦ. ~οὔτοι καταπροίξει μὰ	τὸν	Ἀπόλλω τοῦτο δρῶν. ~(Φιλοκλέων) ~ὡς
[750]	πεινῶν ἀναμενεῖς ~δάκνων σεαυτὸν καὶ	τὸν	ἀπολογούμενον. ~(Φιλοκλέων) ~πῶς οὖν διαγιγνώσκειν
[50]	ἔλαμψε τῆς τύχης χάριν, ~αὖθις	τὸν	αὐτὸν ἄνδρα μυττωτεύσομεν. ~ἀλλ᾽ ἔστιν
[0]	ἔχει τις ἐκ Σαβαζίου. ~(Ξανθίας)	~τὸν	αὐτὸν ἄρ᾽ ἐμοὶ βουκολεῖς Σαβάζιον.
[800]	αὖ δεξιόν· ~κἂν γὰρ πυρέττω,	τόν	γε μισθὸν λήψομαι. ~αὐτοῦ μένων
[1400]	ὡς ἔοικεν, ἔρχεται ~καλούμενός σε·	τόν	γέ τοι κλητῆρ᾽ ἔχει. ~(Κατήγορος)
[400]	γ᾽ ἀπώλεσαν Φίλιππον ἐν δίκῃ	τὸν	Γοργίου. ~(Χορός) ~καὶ σέ γ᾽
[1250]	~τὸν κιφαραοιδότατον, ᾧ χάρις ἐφέσπετο·	~τὸν	δ᾽ ὑποκριτὴν ἕτερον ἀργαλέον ὡς
[250]	ἢ προσέκοψ᾽ ἐν ~τῷ σκότῳ	τὸν	δάκτυλόν που, ~εἶτ᾽ ἐφλέγμηνεν αὐτοῦ
[0]	βόειον δημόν. ~(Ξανθίας) οἴμοι δείλαιος·	~τὸν	δῆμον ἡμῶν βούλεται διιστάναι. ~(Σωσίας)
[850]	~εὖνοι γάρ ἐσμεν ἐξ οὗ	~τὸν	δῆμον ᾐσθόμεσθά σου ~φιλοῦντος ὡς
[900]	ἐν τῷ σκότῳ ~(Φιλοκλέων) ~νὴ	τὸν	Δί᾽ ἀλλὰ δῆλός ἐστ᾽ ἔμοιγέ
[900]	καὶ σοὶ δοκεῖ ~ὦλεκτρυόν; νὴ	τὸν	Δί᾽ ἐπιμύει γέ τοι. ~ὁ
[100]	σύ. ~(Φιλοκλέων) συκίνου. ~(Βδελυκλέων) ~νὴ	τὸν	Δί᾽ ὅσπερ γ᾽ ἐστὶ δριμύτατος
[150]	τι δρασείει κακόν. ~(Φιλοκλέων) ~μὰ	τὸν	Δί᾽ οὐ δῆτ᾽ ἀλλ᾽ ἀποδόσθαι
[800]	τῶν ἱερῶν ἐφαίνετο; ~(Βδελυκλέων) μὰ	τὸν	Δί᾽ οὐ πάρεστιν. ~(Φιλοκλέων) ἀλλ᾽
[1350]	ἀπὸ τύμβου πεσών; ~(Βδελυκλέων) ~νὴ	τὸν	Δἴ αὕτη πού στί σοί
[1350]	μὴ λάβῃς ὑπώπια. ~(Βδελυκλέων) ~νὴ	τὸν	Δἴ ἐξέμαθές γε τὴν Ὀλυμπίαν.
[1100]	οὐδὲν ἐπιθυμεῖν παθεῖν. ~(Φιλοκλέων) ~μὰ	τὸν	Δἴ οὐ γὰρ οὐδαμῶς μοι
[200]	ἐρρωμένως. ὦ Κωμία βραδύνεις. ~μὰ	τὸν	Δἴ οὐ μέντοι πρὸ τοῦ
[1100]	οὐχὶ γιγνώσκεις. ~(Φιλοκλέων) ἐγώ; ~μὰ	τὸν	Δἴ οὐ τοίνυν· ἀτὰρ δοκεῖ
[1500]	Δί᾽ ὠψώνηκ᾽ ἄρα. ~(Ξανθίας) ~μὰ	τὸν	Δἴ οὐδέν γ᾽ ἄλλο πλήν
[150]	~Ἴθακος Ἀποδρασιππίδου. ~(Βδελυκλέων) ~Οὖτις μὰ	τὸν	Δἴ οὔτι χαιρήσων γε σύ.
[200]	γ᾽ ὄρθρος βαθύς. ~(Βδελυκλέων) ~νὴ	τὸν	Δἴ, ὀψὲ γοῦν ἀνεστήκασι νῦν.
[1450]	σεμνοτέροις ~κατακοσμῆσαι πράγμασιν; ~(Ξανθίας) ~νὴ	τὸν	Διόνυσον ἄπορά γ᾽ ἡμῖν πράγματα
[1000]	σπένδων πόλλ᾽ ἐπὶ πολλοῖς ὄμνυσιν	τὸν	Διόνυσον ~μὴ πώποτ᾽ ἀμείνον᾽ ἔπη
[1200]	τοίνυν τό γε νεανικώτατον· ~ὅτε	τὸν	δρομέα Φάυλλον ὢν βούπαις ἔτι
[500]	ἀγαθοῦ δαίμονος. ~(Χορός) ~νῦν δὴ	τὸν	ἐκ θἠμετέρου ~γυμνασίου δεῖ τι
[600]	μή τι λέγῃς, ἥτις δυνατὴ	τὸν	ἐμὸν θυμὸν κατερεῖξαι. ~(Βδελυκλέων) ~χαλεπὸν
[1150]	τὸν πόδα. ~(Βδελυκλέων) ~φέρε καὶ	τὸν	ἕτερον. ~(Φιλοκλέων) ~μηδαμῶς τοῦτόν γ᾽
[1300]	κομψὸς εἶναι προσποιεῖ, ~κωμῳδολοιχῶν περὶ	τὸν	εὖ πράττοντ᾽ ἀεί; ~τοιαῦτα περιύβριζεν
[750]	ψυχή; ~πάρες ὦ σκιερά. μὰ	τὸν	Ἡρακλέα ~μή νυν ἔτ᾽ ἐγὼ
[250]	τὸ πλεῖστον ~ὕδωρ ἀναγκαίως ἔχει	τὸν	θεὸν ποιῆσαι. ~ἔπεισι γοῦν τοῖσιν
[650]	οἴμοι τί λέγεις; ὥς μου	τὸν	θῖνα ταράττεις, ~καὶ τὸν νοῦν
[1300]	δὴ δεξιός. ~ὁ γέρων δὲ	τὸν	Θούφραστον ἤρετ᾽ εἰπέ μοι, ~ἐπὶ
[550]	σκώπτουσ᾽ ἵν᾽ ἐγὼ γελάσω καὶ	τὸν	θυμὸν καταθῶμαι. ~κἂν μὴ τούτοις
[100]	ἅτερος; ~ὁ γὰρ πατὴρ ἐς	τὸν	ἰπνὸν εἰσελήλυθε ~καὶ μυσπολεῖ τι
[800]	ἀρτίως ~ὁ κύων παρᾴξας ἐς	τὸν	ἰπνὸν ὑφαρπάσας ~τροφαλίδα τυροῦ Σικελικὴν
[1250]	ἅπασι φίλον ἄνδρα τε σοφώτατον,	~τὸν	κιφαραοιδότατον, ᾧ χάρις ἐφέσπετο· ~τὸν
[350]	ἀκροῷο, ~κἀβουλήθης μόνος ἡρώων παρὰ	τὸν	κλάοντα καθῆσθαι. ~ἐλέησον καὶ σῶσον
[550]	αὐτῷ τότε τῆς ὀργῆς ὀλίγον	τὸν	κόλλοπ᾽ ἀνεῖμεν. ~ἆρ᾽ οὐ μεγάλη
[50]	αὐτὸν ἢ φιλόξενον. ~(Σωσίας) ~μὰ	τὸν	κύν᾽ ὦ Νικόστρατ᾽ οὐ φιλόξενος,
[650]	δ᾽ ἀντενέδωκε· ~σὺ δὲ χασκάζεις	τὸν	κωλακρέτην, τὸ δὲ πραττόμενόν σε
[850]	τις ἐξενεγκάτω ~καὶ μυρρίνας καὶ	τὸν	λιβανωτὸν ἔνδοθεν, ~ὅπως ἂν εὐξώμεσθα
[950]	~ἵνα μὴ κακουργῶν ἐνέγραφ᾽ ἡμῖν	τὸν	λόγον. ~(Βδελυκλέων) ~ἄκουσον ὦ δαιμόνιέ
[50]	~φέρε νυν κατείπω τοῖς θεαταῖς	τὸν	λόγον, ~ὀλίγ᾽ ἄτθ᾽ ὑπειπὼν πρῶτον
[1000]	θεωρίαν, ~ὥσθ᾽ ἡδέως διάγειν σε	τὸν	λοιπὸν χρόνον· ~κοὐκ ἐγχανεῖταί σ᾽
[250]	οὔκ, ἀλλὰ τῳδί μοι δοκῶ	τὸν	λύχνον προβύσειν. ~(Χορός) ~τί δὴ
[200]	~(Χορός) ~κάρφος χαμᾶθέν νυν λαβὼν	τὸν	λύχνον πρόμυξον. ~(Παίς) οὔκ, ἀλλὰ
[200]	τῇ δοκῷ προσθεὶς τὸν ὅλμον	τὸν	μέγαν ~ἀνύσας τι προσκύλισον. ~(Σωσίας)
[650]	~οἱ δὲ ξύμμαχοι ὡς ᾔσθηνται	τὸν	μὲν σύρφακα τὸν ἄλλον ~ἐκ
[700]	ὥσπερ ἐλαολόγοι χωρεῖθ᾽ ἅμα τῷ	τὸν	μισθὸν ἔχοντι. ~(Φιλοκλέων) ~οἴμοι τί
[600]	γὼ πελελήσμην, ~ὅταν οἴκαδ᾽ ἴω	τὸν	μισθὸν ἔχων, κἄπειθ᾽ ἥκονθ᾽ ἅμα
[1100]	ἤν τις ἀστράτευτος ὢν ~ἐκροφῇ	τὸν	μισθὸν ἡμῶν, τῆσδε τῆς χώρας
[750]	πείθεις. ἀλλ᾽ ἐκεῖν᾽ οὔπω λέγεις,	~τὸν	μισθὸν ὁπόθεν λήψομαι. ~(Βδελυκλέων) παρ᾽
[200]	τὴν βάλανον ἔμβαλλε πάλιν ἐς	τὸν	μοχλόν, ~καὶ τῇ δοκῷ προσθεὶς
[500]	ταῦτα παρακελεύῃ; ~(Χορός) ~μὴ κατὰ	τὸν	νεανίαν ~τονδὶ λέγων. ὁρᾷς γὰρ
[1350]	πυγμῇ θενὼν ~ὁ πρεσβύτερος κατέβαλε	τὸν	νεώτερον. ~πρὸς ταῦτα τηροῦ μὴ
[1000]	ὑμῶν. ~νῦν αὖτε λεῲ προσέχετε	τὸν	νοῦν, εἴπερ καθαρόν τι φιλεῖτε.
[650]	μου τὸν θῖνα ταράττεις, ~καὶ	τὸν	νοῦν μου προσάγεις μᾶλλον, κοὐκ
[200]	νύκτωρ ~τῆς ἀρτοπώλιδος λαθόντ᾽ ἐκλέψαμεν	τὸν	ὅλμον, ~κᾆθ᾽ ἥψομεν τοῦ κορκόρου
[200]	μοχλόν, ~καὶ τῇ δοκῷ προσθεὶς	τὸν	ὅλμον τὸν μέγαν ~ἀνύσας τι
[150]	οὐ δῆτ᾽ ἀλλ᾽ ἀποδόσθαι βούλομαι	~τὸν	ὄνον ἄγων αὐτοῖσι τοῖς κανθηλίοις·
[150]	Δἴ ἀλλ᾽ ἄμεινον. ~(Φιλοκλέων) ἀλλὰ	τὸν	ὄνον ἔξαγε. ~(Σωσίας) ~οἵαν πρόφασιν
[150]	ᾐσθόμην τεχνωμένου. ~ἀλλ᾽ εἰσιών μοι	τὸν	ὄνον ἐξάγειν δοκῶ ~ὅπως ἂν
[150]	~ὑπογάστριον γέροντος ἡλιαστικοῦ. ~(Βδελυκλέων) ~ὤθει	τὸν	ὄνον καὶ σαυτὸν ἐς τὴν
[600]	μοι μὴ γχῇς σὺ πιεῖν,	τὸν	ὄνον τόνδ᾽ ἐσκεκόμισμαι ~οἴνου μεστόν,
[800]	τὴν φακῆν ῥοφήσομαι. ~ἀτὰρ τί	τὸν	ὄρνιν ὡς ἔμ᾽ ἐξηνέγκατε; ~(Βδελυκλέων)
[1050]	τῶν τοξευμάτων οὐκ ἦν ἰδεῖν	τὸν	οὐρανόν. ~ἀλλ᾽ ὅμως ἐωσάμεσθα ξὺν
[400]	κεκράγετε. ~(Χορός) ~νὴ Δί᾽ ἐς	τὸν	οὐρανόν γ᾽ ~(Βδελυκλέων) ~ὡς τοῦδ᾽
[0]	ἀσπίδα ~φέρειν ἐπίχαλκον ἀνεκὰς ἐς	τὸν	οὐρανόν, ~κἄπειτα ταύτην ἀποβαλεῖν Κλεώνυμον.
[400]	~δηλαδή· καὶ νῦν γε τούτω	τὸν	παλαιὸν δεσπότην ~πρὸς βίαν χειροῦσιν,
[50]	οὑπὶ τοῦ τέγους. ~οὗτος φυλάττειν	τὸν	πατέρ᾽ ἐπέταξε νῷν, ~ἔνδον καθείρξας,
[500]	ἡδἔ, εἰ καὶ νῦν ἐγὼ	~τὸν	πατέρ᾽ ὅτι βούλομαι τούτων ἀπαλλαχθέντα
[550]	τὰς μυίας ἀπαμύνει. ~σὺ δὲ	τὸν	πατέρ᾽ οὐδ᾽ ὁτιοῦν τούτων τὸν
[200]	ὕστερον ~οἱ ξυνδικασταὶ παρακαλοῦντες τουτονὶ	~τὸν	πατέρα. ~(Σωσίας) ~τίλέγεις; ἀλλὰ νῦν
[1250]	τε κἀγαθοῖς. ~ἢ γὰρ παρῃτήσαντο	τὸν	πεπονθότα, ~ἢ λόγον ἔλεξας αὐτὸς
[350]	ποιήσω δακεῖν τὴν ~καρδίαν καὶ	τὸν	περὶ ψυχῆς ~δρόμον δραμεῖν, ἵν᾽
[200]	ἡμᾶς κακόν τι δράσῃ. ~(Παίς)	~τὸν	πηλὸν ὦ πάτερ πάτερ τουτονὶ
[250]	ἐν τῷ σκότῳ τουτουὶ στερηθεὶς	~τὸν	πηλὸν ὥσπερ ἀτταγᾶς τυρβάσεις βαδίζων.
[1150]	με ~ἐς τὴν πολεμίαν ἀποβιβάζων	τὸν	πόδα. ~(Βδελυκλέων) ~φέρε καὶ τὸν
[1000]	~ὥστ᾽ ἀναπηδᾶν δειμαίνοντας πολλοὺς ὡς	τὸν	πολέμαρχον. ~τοιόνδ᾽ εὑρόντες ἀλεξίκακον τῆς
[1100]	οἳ μένοντες ἡμῶν τοῦ φόρου	~τὸν	πόνον κατεσθίουσιν, οὐ ταλαιπωρούμενοι. ~τοῦτο
[150]	με, μὴ διαρραγῶ. ~(Βδελυκλέων) ~μὰ	τὸν	Ποσειδῶ (Φιλοκλέων) οὐδέποτέ γε. ~(Φιλοκλέων)
[1450]	~(Χορός) ζηλῶ γε τῆς εὐτυχίας	~τὸν	πρέσβυν οἷ μετέστη ~ξηρῶν τρόπων
[350]	φράζετε νυνί. ~(Χορός) ~ἀμυνοῦμέν σοι	τὸν	πρινώδη θυμὸν ἅπαντες καλέσαντες ~ὥστ᾽
[650]	ἡμῖν ἀπὸ τῶν πόλεων σνλλήβδην	τὸν	προσιόντα· ~κἄξω τούτου τὰ τέλη
[400]	σφῆκες ὀξυκάρδιοι, ~οἱ μὲν ἐς	τὸν	πρωκτὸν αὐτῶν ἐσπέτεσθ᾽ ὠργισμένοι, ~οἱ
[350]	καθῆσθαι. ~ἐλέησον καὶ σῶσον νυνὶ	τὸν	σαυτοῦ πλησιόχωρον· ~κοὐ μή ποτέ
[550]	τὸν πατέρ᾽ οὐδ᾽ ὁτιοῦν τούτων	τὸν	σαυτοῦ πώποτ᾽ ἔδρασας. ~ἀλλὰ Θέωρος,
[450]	~καὶ σὺ προσθεὶς Αἰσχίνην ἔντυφε	τὸν	Σελλαρτίου. ~ἆρ᾽ ἐμέλλομέν ποθ᾽ ὑμᾶς
[300]	καπνὸν ἐξαίφνης ~ἢ Προξενίδην ἢ	τὸν	Σέλλου ~τοῦτον τὸν ψευδαμάμαξυν. ~τόλμησον
[850]	τυρὸν ἀδικεῖν ὅτι μόνος κατήσθιεν	~τὸν	Σικελικόν. τίμημα κλῳὸς σύκινος. ~(Φιλοκλέων)
[1350]	δεῖ καὶ δίκας ~ἔχειν διὰ	τὸν	σὸν οἶνον. ~(Φιλοκλέων) ~οὐδαμῶς γ᾽
[1050]	~γλαῦξ γὰρ ἡμῶν πρὶν μάχεσθαι	τὸν	στρατὸν διέπτετο· ~εἶτα δ᾽ εἱπόμεσθα
[600]	καίτοὐστὶν ἀνὴρ Εὐφημίου οὐδὲν ἐλάττων,	~τὸν	σφόγγον ἔχων ἐκ τῆς λεκάνης
[600]	δεήσῃ ~ἐς σὲ βλέψαι καὶ	τὸν	ταμίαν, ὁπότ᾽ ἄριστον παραθήσει ~καταρασάμενος
[700]	οὕνεκ᾽ ἐρῶ σοι, ~ἵνα γιγνώσκῃς	τὸν	τιθασευτήν, κᾆθ᾽ ὅταν οὗτός γ᾽
[100]	κολοιὸς αὑτῷ παττάλους ~ἐνέκρουεν ἐς	τὸν	τοῖχον, εἶτ᾽ ἐξήλλετο. ~ἡμεῖς δὲ
[1100]	οὖν κελεύεις δρᾶν με; ~(Βδελυκλέων)	~τὸν	τρίβων᾽ ἄφες, ~τηνδὶ δὲ χλαῖναν
[700]	μέντοι μεθιστὰς ~ἐς τὸ λοιπὸν	τὸν	τρόπον ~πιθόμενός τέ σοι. ~(Φιλοκλέων)
[850]	ἐγράψατο ~κύων Κυδαθηναιεὺς Λάβητ᾽ Αἰξωνέα	~τὸν	τυρὸν ἀδικεῖν ὅτι μόνος κατήσθιεν
[950]	ἐφεστάναι. ~(Φιλοκλέων) ~τί οὖν ὄφελος,	τὸν	τυρὸν εἰ κατεσθίει; ~(Βδελυκλέων) ~ὅ
[450]	καὶ σὺ καὶ σύ, πρὶν	τὸν	υἱὸν ἐκδραμεῖν. ~(Χορός) ~ἀλλὰ τούτων
[950]	~τηνδὶ λαβὼν τὴν ψῆφον ἐπὶ	τὸν	ὕστερον ~μύσας παρᾷξον κἀπόλυσον ὦ
[1100]	~πόλεις Μήδων ἑλόντες ~αἰτιώτατοι φέρεσθαι	~τὸν	φόρον δεῦρ᾽ ἐσμέν, ὃν κλέπτουσιν
[650]	πόλεων ἐπαπειλοῦντες τοιαυτὶ κἀναφοβοῦντες, ~δώσετε	τὸν	φόρον, ἢ βροντήσας τὴν πόλιν
[700]	γε πόλεις χίλιαι αἳ νῦν	τὸν	φόρον ἡμῖν ἀπάγουσι· ~τούτων εἴκοσιν
[650]	μὴ ψήφοις ἀλλ᾽ ἀπὸ χειρός,	~τὸν	φόρον ἡμῖν ἀπὸ τῶν πόλεων
[1450]	ἀντιλέγων ~οὐ κρείττων ἦν, βουλόμενος	~τὸν	φύσαντα σεμνοτέροις ~κατακοσμῆσαι πράγμασιν; ~(Ξανθίας)
[250]	ἔλεγεν. ~τάχα δ᾽ ἂν διὰ	τὸν	χθιζινὸν ἄνθρωπον, ὃς ἡμᾶς διεδύετ᾽
[300]	Προξενίδην ἢ τὸν Σέλλου ~τοῦτον	τὸν	ψευδαμάμαξυν. ~τόλμησον ἄναξ χαρίσασθαί μοι,
[400]	ἐγὼ πολλῶν ἀκούσας οἶδα θρίων	τὸν	ψόφον. ~(Χορός) ~εἰ δὲ μὴ
[600]	γχῇς σὺ πιεῖν, τὸν ὄνον	τόνδ᾽	ἐσκεκόμισμαι ~οἴνου μεστόν, κᾆτ᾽ ἐγχέομαι
[400]	ἄνδρα μισόπολιν ~ὄντα κἀπολούμενον, ὅτι	~τόνδε	λόγον ἐσφέρει, ~μὴ δικάζειν δίκας.
[500]	~(Χορός) ~μὴ κατὰ τὸν νεανίαν	~τονδὶ	λέγων. ὁρᾷς γὰρ ὥς ~σοι
[600]	ὁπότ᾽ ἄριστον παραθήσει ~καταρασάμενος καὶ	τονθορύσας.	ἀλλ᾽ ἢν μή μοι ταχὺ
[300]	πρόσθεν καθεύδων. ἀλλ᾽ ὕφεσθε τοῦ	τόνου.	~(Χορός) ~τοῦ δ᾽ ἔφεξιν ὦ
[1050]	χελύνην ἐσθίων· ~ὑπὸ δὲ τῶν	τοξευμάτων	οὐκ ἦν ἰδεῖν τὸν οὐρανόν.
[50]	~εἰ μὴ πύθοιθ᾽ ἡμῶν· ἐπεὶ	τοπάζετε.	~Ἀμυνίας μὲν ὁ Προνάπους φήσ᾽
[450]	τοῦ πατρὸς ~μᾶλλον ἢ κακοῖς	τοσούτοις	ναυμαχεῖν ὁσημέραι. ~(Χορός) οὐδὲ μὴν
[700]	αὑτὸν ἐς τὰ πράγμαθ᾽ οἶς	~τότ᾽	ἐπεμαίνετ᾽ ἔγνωκε γὰρ ἀρτίως, ~λογίζεταί
[1050]	ὅπως ~ῥῆσιν εὖ λέξειν ἐμέλλομεν	τότ᾽	οὐδὲ ~συκοφαντήσειν τινὰ ~φροντίς, ἀλλ᾽
[150]	~ὅταν τις ἐκφύγῃ μ᾽ ἀποσκλῆναι	τότε.	~(Βδελυκλέων) ~Ἄπολλον ἀποτρόπαιε τοῦ μαντεύματος.
[550]	φωνῇ με πιθέσθαι. ~χἠμεῖς αὐτῷ	τότε	τῆς ὀργῆς ὀλίγον τὸν κόλλοπ᾽
[500]	οὐδ᾽ ἂν ὀρνίθων γάλα ~ἀντὶ	τοῦ	βίου λάβοιμ᾽ ἂν οὗ με
[200]	τὸν Δἴ οὐ μέντοι πρὸ	τοῦ	γ᾽ ἀλλ᾽ ἦσθ᾽ ἱμὰς κύνειος·
[250]	τὸ πλῆθος; ~οὐ μὴν πρὸ	τοῦ	γ᾽ ἐφολκὸς ἦν, ἀλλὰ πρῶτος
[1500]	~(Ξανθίας) ὁ πινοτήρης οὗτός ἐστι	τοῦ	γένους, ~ὁ σμικρότατος, ὃς τὴν
[300]	ἀλλ᾽ ὕφεσθε τοῦ τόνου. ~(Χορός)	~τοῦ	δ᾽ ἔφεξιν ὦ μάταιε ταῦτα
[50]	νύκτα περὶ τὴν κλεψύδραν. ~ὑπὸ	τοῦ	δὲ τὴν ψῆφόν γ᾽ ἔχειν
[1250]	ἄμπελον. ~(Ξανθίας) ~ἰὼ χελῶναι μακάριαι	τοῦ	δέρματος, ~καὶ τρὶς μακάριαι τοῦ
[400]	ἐγὼ ~τὰς χελώνας μακαριεῖν σε	τοῦ	δέρματος. ~(Φιλοκλέων) ~εἶά νυν ὦ
[50]	~φράσω γὰρ ἤδη τὴν νόσον	τοῦ	δεσπότου. ~φιληλιαστής ἐστιν ὡς οὐδεὶς
[50]	οὐδεὶς ἀνήρ, ~ἐρᾷ τε τούτου,	τοῦ	δικάζειν, καὶ στένει ~ἢν μὴ
[350]	δέ μοι Δίκτυννα συγγνώμην ἔχοι	τοῦ	δικτύου. ~(Χορός) ~ταῦτα μὲν πρὸς
[600]	οὐ μεγάλην ἀρχὴν ἄρχω καὶ	τοῦ	Διὸς οὐδὲν ἐλάττω, ~(Φιλοκλέων) ~ὅστις
[700]	σοι ~ἐνστάζουσιν κατὰ μικρὸν ἀεὶ	τοῦ	ζῆν ἕνεχ᾽ ὥσπερ ἔλαιον. ~βούλονται
[1500]	ἑαυτούς. ~ἄγ᾽ ὦ μεγαλώνυμα τέκνα	~τοῦ	θαλασσίου θεοῦ> ~πηδᾶτε παρὰ ψάμαθον
[1400]	μέλει. ~(Φιλοκλέων) ~φιάλην ἐπῃτιῶντο κλέψαι	τοῦ	θεοῦ· ~ὁ δ᾽ ἔλεξεν αὐτοῖς,
[50]	ἀλλὰ φιλο” μέν ἐστιν ἀρχὴ	τοῦ	κακοῦ. ~ὁδὶ δέ φησι (Σωσίας)
[200]	ἐκλέψαμεν τὸν ὅλμον, ~κᾆθ᾽ ἥψομεν	τοῦ	κορκόρου κατασχίσαντες αὐτόν. ~ἀλλ᾽ ἐγκονῶμεν
[800]	~θἠρῷον εἴ πως ἐκκομίσαις τὸ	τοῦ	Λύκου. ~(Βδελυκλέων) πάρεστι τουτί, καὐτὸς
[150]	ἀποσκλῆναι τότε. ~(Βδελυκλέων) ~Ἄπολλον ἀποτρόπαιε	τοῦ	μαντεύματος. ~(Φιλοκλέων) ~ἴθ᾽ ἀντιβολῶ σ᾽
[150]	ἐάσεθ᾽ ἥσυχον, μαχούμεθα. ~(Βδελυκλέων) ~περὶ	τοῦ	μαχεῖ νῷν δῆτα; ~(Φιλοκλέων) ~περὶ
[1000]	σπείραντ᾽ αὐτὸν διανοίαις, ~ἃς ὑπὸ	τοῦ	μὴ γνῶναι καθαρῶς ὑμεῖς ἐποιήσατ᾽
[750]	~(Βδελυκλέων) ποίου; φέρ᾽ ἴδω. ~(Φιλοκλέων)	τοῦ	μὴ δικάζειν. τοῦτο δὲ ~Ἅιδης
[300]	~(Χορός) ἀπὸ γὰρ τοῦδέ με	τοῦ	μισθαρίου ~τρίτον αὐτὸν ἔχειν ἄλφιτα
[150]	~καὶ τῆς κατακλῇδος ἐπιμελοῦ, καὶ	τοῦ	μοχλοῦ ~φύλατθ᾽ ὅπως μὴ τὴν
[700]	~ἄξια τῆς γῆς ἀπολαύοντες καὶ	τοῦ	ν Μαραθῶνι τροπαίου. ~νῦν δ᾽
[850]	γενναίως ἐκ τοῦ πολέμου ~καὶ	τοῦ	νείκους ξυνεβήτην. ~(Βδελυκλέων) ~εὐφημία μὲν
[450]	μοι κρεῖττον ἐκστῆναι τὸ παράπαν	τοῦ	πατρὸς ~μᾶλλον ἢ κακοῖς τοσούτοις
[200]	ἦν ~τηρεῖν Σκιώνην ἀντὶ τούτου	τοῦ	πατρός. ~(Σωσίας) ~ἄγε νυν, ἐπειδὴ
[800]	~παρά σοι κρεμήσετ᾽ ἐγγὺς ἐπὶ	τοῦ	παττάλου. ~(Φιλοκλέων) ~σοφόν γε τουτὶ
[1250]	τοῦ δέρματος, ~καὶ τρὶς μακάριαι	τοῦ	πὶ ταῖς πλευραῖς τέγους. ~ὡς
[650]	Ἀθηναίων κολοσυρτόν, ~ἀλλὰ μαχοῦμαι περὶ	τοῦ	πλήθους ἀεί” σὺ γὰρ ὦ
[550]	~οὐχὶ προδώσειν ἡμᾶς φασίν, περὶ	τοῦ	πλήθους δὲ μαχεῖσθαι. ~κἀν τῷ
[550]	μεγάλη τοῦτ᾽ ἔστ᾽ ἀρχὴ καὶ	τοῦ	πλούτου καταχήνη; ~(Βδελυκλέων) ~δεύτερον αὖ
[550]	αὖ σου τουτὶ γράφομαι, τὴν	τοῦ	πλούτου καταχήνην· ~καὶ τἀγαθά μοι
[850]	λέξομεν ὑμῖν, ~ὅτι γενναίως ἐκ	τοῦ	πολέμου ~καὶ τοῦ νείκους ξυνεβήτην.
[700]	~ὅστις πόλεων ἄρχων πλείστων ἀπὸ	τοῦ	Πόντου μέχρι Σαρδοῦς ~οὐκ ἀπολαύεις
[1400]	τι χρή μ᾽ ἀποτείσαντ᾽ ἀργύριον	τοῦ	πράγματος ~εἶναι φίλον τὸ λοιπόν,
[700]	τις θεῶν παρὼν ἐμφανὴς ~ξυλλαμβάνει	τοῦ	πράγματος, ~καὶ δῆλός ἐστιν εὖ
[0]	νυν ἀνύσας τι τὴν τρόπιν	τοῦ	πράγματος. ~(Σωσίας) ~ἔδοξέ μοι περὶ
[50]	καὶ στένει ~ἢν μὴ πὶ	τοῦ	πρώτου καθίζηται ξύλου. ~ὕπνου δ᾽
[650]	ὅστις ἂν ὑμῶν ~ὕστερος ἔλθῃ	τοῦ	σημείου, τὸ τριώβολον οὐ κομιεῖται·
[0]	~περὶ τῆς πόλεως γάρ ἐστι	τοῦ	σκάφους ὅλου. ~(Ξανθίας) ~λέγε νυν
[600]	κλίνας· οὗτος δὲ κεχηνὼς ~βρωμησάμενος	τοῦ	σοῦ δίνου μέγα καὶ στράτιον
[1300]	χρυσομηλολόνθιον, ~τῇ χειρὶ τουδὶ λαβομένη	τοῦ	σχοινίου. ~ἔχου· φυλάττου δ᾽ ὡς
[450]	πεντήκοντ᾽ ἐτῶν· ~νῦν δὲ πολλῷ	τοῦ	ταρίχους ἐστὶν ἀξιωτέρα, ~ὥστε καὶ
[50]	~ἅνω καθεύδων, ὁ μέγας, οὑπὶ	τοῦ	τέγους. ~οὗτος φυλάττειν τὸν πατέρ᾽
[350]	τοὺς ὀβελίσκους ~ἵεις σαυτὸν κατὰ	τοῦ	τείχους ταχέως, ὅτε Νάξος ἑάλω.
[750]	δίκαζε τοῖσιν οἰκέταις. ~(Φιλοκλέων) περὶ	τοῦ;	τί ληρεῖς; ~(Βδελυκλέων) ταὔθ᾽ ἅπερ
[300]	~οὑτοσὶ πρόσθεν καθεύδων. ἀλλ᾽ ὕφεσθε	τοῦ	τόνου. ~(Χορός) ~τοῦ δ᾽ ἔφεξιν
[1300]	ἀντῄκασ᾽ αὐτὸν πάρνοπι ~τὰ θρῖα	τοῦ	τρίβωνος ἀποβεβληκότι, ~Σθενέλῳ τε τὰ
[1100]	ἔχοντες κέντρον, οἳ μένοντες ἡμῶν	τοῦ	φόρου ~τὸν πόνον κατεσθίουσιν, οὐ
[400]	τὸν οὐρανόν γ᾽ ~(Βδελυκλέων) ~ὡς	τοῦδ᾽	ἐγὼ οὐ μεθήσομαι. ~(Χορός) ~ταῦτα
[300]	τὸ λοιπόν. ~(Χορός) ἀπὸ γὰρ	τοῦδέ	με τοῦ μισθαρίου ~τρίτον αὐτὸν
[300]	ἐπίνοιαν, ~ἥτις σε λάθρᾳ τἀνδρὸς	τουδὶ	καταβῆναι δεῦρο ποιήσει. ~(Φιλοκλέων) ~τίς
[1300]	~ἀνάβαινε δεῦρο χρυσομηλολόνθιον, ~τῇ χειρὶ	τουδὶ	λαβομένη τοῦ σχοινίου. ~ἔχου· φυλάττου
[700]	μέχρι Σαρδοῦς ~οὐκ ἀπολαύεις πλὴν	τοῦθ᾽	ὃ φέρεις ἀκαρῆ· καὶ τοῦτ᾽
[700]	γάρ σε πένητ᾽ εἶναι· καὶ	τοῦθ᾽	ὧν οὕνεκ᾽ ἐρῶ σοι, ~ἵνα
[250]	τὴν θρυαλλίδ᾽ ὠθεῖς, ~καὶ ταῦτα	τοὐλαίου	σπανίζοντος ὦνόητε; ~οὐ γὰρ δάκνει
[1050]	ῥώμην νεανικὴν σχεῖν· ~ὡς ἐγὼ	τοὐμὸν	νομίζω ~γῆρας εἶναι κρεῖττον ἢ
[250]	ἐκκαλεῖν, ἤν τί πως ἀκούσας	~τοὐμοῦ	μέλους ὑφ᾽ ἡδονῆς ἑρπύσῃ θύραζε.
[1000]	~ἄκων γὰρ αὔτ᾽ ἔδρασα κοὐ	τοὐμοῦ	τρόπου. ~(Βδελυκλέων) ~καὶ μηδὲν ἀγανάκτει
[1350]	τὸ μέλαν τοῦτ᾽ ἐστὶν αὐτῆς	τοὐν	μέσῳ; ~(Φιλοκλέων) ἡ πίττα δήπου
[450]	ἐστὶν ἀξιωτέρα, ~ὥστε καὶ δὴ	τοὔνομ᾽	αὐτῆς ἐν ἀγορᾷ κυλίνδεται. ~ἢν
[450]	κατηγορῇ, ~ἧς ἐγὼ οὐκ ἤκουσα	τοὔνομ᾽	οὐδὲ πεντήκοντ᾽ ἐτῶν· ~νῦν δὲ
[0]	παῦε, μὴ λέγε· ~ὄζει κάκιστον	τοὐνύπνιον	βύρσης σαπρᾶς. ~(Σωσίας) ~εἶθ᾽ ἡ
[400]	σφηκιάν; ~νῦν ἐκεῖνο νῦν ἐκεῖνο	~τοὐξύθυμον,	ᾧ κολαζόμεσθα, ~κέντρον ἐντέτατ᾽ ὀξύ”
[1050]	~ἐσμὲν ἡμεῖς, οἷς πρόσεστι τοῦτο	τοὐρροπύγιον,	~Ἀττικοὶ μόνοι δικαίως ἐγγενεῖς αὐτόχθονες,
[1200]	δεξιᾶς· ~Ἀδμήτου λόγον ὦταῖρε μαθὼν	τοὺς	ἀγαθοὺς φίλει” ~τούτῳ τί λέξεις
[1400]	προσκαλοῦμαί σ᾽ ὅστις εἶ ~πρὸς	τοὺς	ἀγορανόμους βλάβης τῶν φορτίων, ~κλητῆρ᾽
[550]	κρῖναι μέγα πρᾶγμ᾽ ἀπορήσῃ ~ἐψήφισται	τοὺς	ἀδικοῦντας τοῖσι δικασταῖς παραδοῦναι· ~εἶτ᾽
[1050]	τοῖσι σοφοῖς νενόμισται, ~εἰ παρελαύνων	τοὺς	ἀντιπάλους τὴν ἐπίνοιαν ξυνέτριψεν. ~ἀλλὰ
[650]	τῆς ἀρχῆς ἀγαπᾷς τῆς σῆς	τοὺς	ἀργελόφους περιτρώγων. ~οἱ δὲ ξύμμαχοι
[850]	δαμῶς. ~ἐγὼ γὰρ εἶχον τούσδε	τοὺς	ἀρυστίχους. ~(Φιλοκλέων) ~κάλλιστα τοίνυν· πάντα
[400]	θηρίον, ~οὐδ᾽ ἀναμνησθεὶς ὅθ᾽ εὑρὼν	τοὺς	βότρυς κλέπτοντά σε ~προσαγαγὼν πρὸς
[400]	δὲ τὠφθαλμὼ κύκλῳ κεντεῖτε καὶ	τοὺς	δακτύλους. ~(Βδελυκλέων) ~ὦ Μίδα καὶ
[1050]	πάντα μὴ δεδοικέναι, ~καὶ κατεστρεψάμην	~τοὺς	ἐναντίους, πλέων ἐκεῖσε ταῖς τριήρεσιν;
[1100]	οὗπερ ἅρχων, οἱ δὲ παρὰ	τοὺς	ἕνδεκα, ~οἱ δ᾽ ἐν ᾠδείῳ
[1050]	λοιπὸν τῶν ποιητῶν ~ὦ δαιμόνιοι	τοὺς	ζητοῦντας ~καινόν τι λέγειν κἀξευρίσκειν
[0]	γὰρ ἔσται δεινὸν οὐ μὰ	τοὺς	θεούς. ~(Ξανθίας) ~δεινόν γέ ποὔστ᾽
[1050]	~εἶτα δ᾽ εἱπόμεσθα θυννάζοντες ἐς	τοὺς	θυλάκους, ~οἱ δ᾽ ἔφευγον τὰς
[850]	κόρακας, ὡς ἄχθομαι ~ὁτιὴ πελαθόμην	τοὺς	καδίσκους ἐκφέρειν. ~(Βδελυκλέων) οὗτος σὺ
[300]	πάλαι μεθ᾽ ὑμῶν ~ἐλθὼν ἐπὶ	τοὺς	καδίσκους ~κακόν τι ποιῆσαι. ~ἀλλ᾽
[1400]	δὲ μή, τάχα ~κλητῆρες ἐπιλείψουσι	τοὺς	καλουμένους. ~(Φιλοκλέων) ~Αἴσωπον οἱ Δελφοί
[1150]	τῶν ἀνθρωπίνων, ~οἵους λέγομεν μάλιστα	τοὺς	κατ᾽ οἰκίαν. ~(Φιλοκλέων) ~ἐγᾦδα τοίνυν
[650]	ἀρχαῖς ~αὐτούς τ᾽ εἶναι καὶ	τοὺς	κόλακας τοὺς τούτων μισθοφοροῦντας; ~σοὶ
[950]	~ἀγαθὸς γάρ ἐστι καὶ διώκει	τοὺς	λύκους. ~(Φιλοκλέων) ~κλέπτης μὲν οὖν
[250]	αὖθις κονδύλοις νουθετήσεθ᾽ ἡμᾶς, ~ἀποσβέσαντες	τοὺς	λύχνους ἄπιμεν οἴκαδ᾽ αὐτοί· ~κἄπειτ᾽
[900]	μοι δότω. ~(Βδελυκλέων) ~αὐτὸς καθελοῦ·	τοὺς	μάρτυρας γὰρ ἐσκαλῶ. ~Λάβητι μάρτυρας
[1450]	τοὺς τραγῳδούς φησιν ἀποδείξειν κρόνους	~τοὺς	νῦν διορχησάμενος ὀλίγον ὕστερον. ~(Φιλοκλέων)
[1300]	δεξιῶς ὑφειλόμην ~μέλλουσαν ἤδη λεσβιᾶν	τοὺς	ξυμπότας· ~ὧν οὕνεκ᾽ ἀπόδος τῷ
[350]	ὅτ᾽ ἐπὶ στρατιᾶς κλέψας ποτὲ	τοὺς	ὀβελίσκους ~ἵεις σαυτὸν κατὰ τοῦ
[650]	χρήματα τἄλλα; ~(Βδελυκλέων) ~ἐς τούτους	τοὺς	οὐχὶ προδώσω τὸν Ἀθηναίων κολοσυρτόν,
[1000]	πατέρας τ᾽ ἦγχον νύκτωρ καὶ	τοὺς	πάππους ἀπέπνιγον, ~κατακλινόμενοί τ᾽ ἐπὶ
[1000]	πέρυσιν καὶ τοῖς πυρετοῖσιν, ~οἳ	τοὺς	πατέρας τ᾽ ἦγχον νύκτωρ καὶ
[400]	αὐτοῖς ἠμπόλα, ~καὶ κυνᾶς· καὶ	τοὺς	πόδας χειμῶνος ὄντος ὠφέλει, ~ὥστε
[700]	~ὥστ᾽ ἤδη τὴν ὀργὴν χαλάσας	τοὺς	σκίπωνας καταβάλλω. ~ἀλλ᾽ ὦ τῆς
[450]	~(Βδελυκλέων) ~παῖε παἶ ὦ Ξανθία	τοὺς	σφῆκας ἀπὸ τῆς οἰκίας. ~(Ξανθίας)
[650]	τ᾽ εἶναι καὶ τοὺς κόλακας	τοὺς	τούτων μισθοφοροῦντας; ~σοὶ δ᾽ ἤν
[1450]	ἐκεῖν᾽ οἷς Θέσπις ἠγωνίζετο· ~καὶ	τοὺς	τραγῳδούς φησιν ἀποδείξειν κρόνους ~τοὺς
[50]	τὴν ψῆφόν γ᾽ ἔχειν εἰωθέναι	~τοὺς	τρεῖς ξυνέχων τῶν δακτύλων ἀνίσταται,
[650]	~σοὶ δ᾽ ἤν τις δῷ	τοὺς	τρεῖς ὀβολούς, ἀγαπᾷς· οὓς αὐτὸς
[1100]	σκοποῦντες ἡμᾶς εἰς ἅπανθ᾽ εὑρήσετε	~τοὺς	τρόπους καὶ τὴν δίαιταν σφηξὶν
[1450]	ἔπαθον· ~ξυνόντες γνώμαις ἑτέρων ~μετεβάλοντο	τοὺς	τρόπους. ~πολλοῦ δ᾽ ἐπαίνου παρ᾽
[550]	εὐθὺς ἀνέλκει ~τὰς θηλείας καὶ	τοὺς	υἱεῖς τῆς χειρός, ἐγὼ δ᾽
[850]	εἶναι τοῖς ἀνθρώποις ~ἤπιον αὐτόν,	~τοὺς	φεύγοντάς τ᾽ ἐλεεῖν μᾶλλον ~τῶν
[850]	μη δαμῶς. ~ἐγὼ γὰρ εἶχον	τούσδε	τοὺς ἀρυστίχους. ~(Φιλοκλέων) ~κάλλιστα τοίνυν·
[0]	κόλακος ἔχει” ~(Ξανθίας) ~ὀρθῶς γε	τοῦτ᾽	Ἀλκιβιάδης ἐτραύλισεν. ~(Σωσίας) ~οὔκουν ἐκεῖν᾽
[450]	τῆς οἰκίας. ~(Ξανθίας) ~ἀλλὰ δρῶ	τοῦτ᾽	ἀλλὰ καὶ σὺ τῦφε πολλῷ
[800]	~τροφαλίδα τυροῦ Σικελικὴν κατεδήδοκεν; ~(Βδελυκλέων)	~τοῦτ᾽	ἆρα πρῶτον τἀδίκημα τῷ πατρὶ
[800]	~ῥοφεῖν, ἐὰν δέῃ τι. ~(Φιλοκλέων)	τοῦτ᾽	αὖ δεξιόν· ~κἂν γὰρ πυρέττω,
[950]	ἀνίστασο. ~(Φιλοκλέων) ~πῶς οὖν ἐμαυτῷ	τοῦτ᾽	ἐγὼ ξυνείσομαι, ~φεύγοντ᾽ ἀπολύσας ἄνδρα;
[100]	ὁ δ᾽ οὐ μάλα. ~μετὰ	τοῦτ᾽	ἐκορυβάντιζ᾽ ὁ δ᾽ αὐτῷ τυμπάνῳ
[700]	τοῦθ᾽ ὃ φέρεις ἀκαρῆ· καὶ	τοῦτ᾽	ἐρίῳ σοι ~ἐνστάζουσιν κατὰ μικρὸν
[550]	κόλλοπ᾽ ἀνεῖμεν. ~ἆρ᾽ οὐ μεγάλη	τοῦτ᾽	ἔστ᾽ ἀρχὴ καὶ τοῦ πλούτου
[1350]	~(Βδελυκλέων) ~τί δὲ τὸ μέλαν	τοῦτ᾽	ἐστὶν αὐτῆς τοὐν μέσῳ; ~(Φιλοκλέων)
[350]	ἀλλὰ τί τοῦτ᾽ οὐδὲν γὰρ	τοῦτ᾽	ἐστὶν ἐκείνῳ προσόμοιον. ~ἥβων γὰρ
[300]	ἐγὼ δ᾽ οὐ βούλομαι. ~(Χορός)	~τοῦτ᾽	ἐτόλμησ᾽ ὁ μιαρὸς χανεῖν ~ὁ
[300]	γὰρ ἄν ποθ᾽ ~οὗτος ἁνὴρ	τοῦτ᾽	ἐτόλμησεν ~λέγειν, εἰ ~μὴ ξυνωμότης
[250]	οὑτοιὶ μύκητες· ~φιλεῖ δ᾽ ὅταν	τοῦτ᾽	ᾖ, ποιεῖν ὑετὸν μάλιστα. ~δεῖται
[250]	~τἀν Σάμῳ πρῶτος κατείποι, ~διὰ	τοῦτ᾽	ὀδυνηθεὶς ~εἶτ᾽ ἴσως κεῖται πυρέττων.
[700]	~ἀλλ᾽ ὅτι σιγᾷ κοὐδὲν γρύζει,	~τοῦτ᾽	οὐ δύναταί με προσέσθαι. ~(Χορός)
[350]	ἑάλω. ~(Φιλοκλέων) ~οἶδ᾽ ἀλλὰ τί	τοῦτ᾽	οὐδὲν γὰρ τοῦτ᾽ ἐστὶν ἐκείνῳ
[550]	δ᾽ ἄλλων οὐδεμἴ ἀρχή. ~(Βδελυκλέων)	~τουτὶ	γάρ τοι σεμνόν, τούτων ὧν
[550]	καταχήνη; ~(Βδελυκλέων) ~δεύτερον αὖ σου	τουτὶ	γράφομαι, τὴν τοῦ πλούτου καταχήνην·
[600]	καθεζομένη παρ᾽ ἐμοὶ προσαναγκάζῃ, φάγε	τουτί,	~ἔντραγε τουτί· τούτοισιν ἐγὼ γάνυμαι,
[800]	τοῦ παττάλου. ~(Φιλοκλέων) ~σοφόν γε	τουτὶ	καὶ γέροντι πρόσφορον ~ἐξηῦρες ἀτεχνῶς
[1450]	ἐπ᾽ αὐλείοισι θύραις θάσσει; ~(Ξανθίας)	~τουτὶ	καὶ δὴ χωρεῖ τὸ κακόν.
[800]	στραγγουρίας. ~(Βδελυκλέων) ~καὶ πῦρ γε	τουτί·	καὶ προσέστηκεν φακῆ ~ῥοφεῖν, ἐὰν
[800]	τὸ τοῦ Λύκου. ~(Βδελυκλέων) πάρεστι	τουτί,	καὐτὸς ἅναξ οὑτοσί. ~(Φιλοκλέων) ~ὦ
[750]	ἀποκλῄσει θεσμοθέτης τῇ κιγκλίδι. ~(Φιλοκλέων)	τουτί	μ᾽ ἀρέσκει. ~(Βδελυκλέων) πρὸς δὲ
[1200]	δὴ διεκόμπασας σὺ κἀγώ. ~(Βδελυκλέων)	~τουτὶ	μὲν ἐπιεικῶς σύ γ᾽ ἐξεπίστασαι·
[550]	διὰ τὴν προτέραν ἀπόφυξιν. ~(Βδελυκλέων)	~τουτὶ	περὶ τῶν ἀντιβολούντων ἔστω τὸ
[1200]	γε πανοῦργος οὐδὲ> κλέπτης. ~(Βδελυκλέων)	~τουτὶ	σὺ δράσεις; παραπολεῖ βοώμενος· ~φήσει
[650]	μὴ γὰρ ὅπως δουλεύω γώ,	τουτὶ	ταχέως με διδάξεις, ~οὐκ ἔστιν
[800]	~(Σωσίας) ταῦτα χρὴ ποιεῖν. ~(Βδελυκλέων)	τουτὶ	τί ἔστι; ~(Φιλοκλέων) χοιροκομεῖον Ἑστίας.
[150]	~(Βδελυκλέων) ~ποῖον; φέρ᾽ ἴδωμαι τουτονί.	τουτὶ	τί ἦν; ~τίς εἶ ποτ᾽
[1500]	ἕτερος αὖ τῶν Καρκίνου. ~(Φιλοκλέων)	~τουτὶ	τί ἦν τὸ προσέρπον; ὀξὶς
[1100]	λαβὼν καὶ μὴ λάλει. ~(Φιλοκλέων)	~τουτὶ	τὸ κακὸν τί ἐστι πρὸς
[600]	ἐμοὶ προσαναγκάζῃ, φάγε τουτί, ~ἔντραγε	τουτί·	τούτοισιν ἐγὼ γάνυμαι, κοὐ μή
[150]	ἐκφεύξεται Δρακοντίδης; ~(Βδελυκλέων) ~σὺ δὲ	τοῦτο	βαρέως ἂν φέροις; ~(Φιλοκλέων) ~ὁ
[350]	ἔπαγε τὴν γνάθον. ~(Φιλοκλέων) ~διατέτρωκται	τοῦτό	γ᾽ ἀλλὰ μὴ βοᾶτε μηδαμῶς,
[1500]	φιλεῖτ᾽ ὀρχούμενοι, θύραζε ~ἡμᾶς ταχύ·	τοῦτο	γὰρ οὐδείς πω πάρος δέδρακεν,
[450]	σελίνῳ σοὐστὶν οὐδ᾽ ἐν πηγάνῳ·	~τοῦτο	γὰρ παρεμβαλοῦμεν τῶν τριχοινίκων ἐπῶν.
[1000]	~μὴ πέσῃ φαύλως χαμᾶζ᾽ ~εὐλαβεῖσθε.	~τοῦτο	γὰρ σκαιῶν θεατῶν ~ἐστὶ πάσχειν,
[1100]	~τὸν πόνον κατεσθίουσιν, οὐ ταλαιπωρούμενοι.	~τοῦτο	δ᾽ ἔστ᾽ ἄλγιστον ἡμῖν, ἤν
[750]	ἴδω. ~(Φιλοκλέων) τοῦ μὴ δικάζειν.	τοῦτο	δὲ ~Ἅιδης διακρινεῖ πρότερον ἢ
[1000]	ἐνδὺς κωμῳδικὰ πολλὰ χέασθαι· ~μετὰ	τοῦτο	δὲ καὶ φανερῶς ἤδη κινδυνεύων
[750]	λέγων. ~(Βδελυκλέων) ~ὁρᾷς ὅσον καὶ	τοῦτο	δῆτα κερδανεῖς. ~(Φιλοκλέων) ~οὐ πάνυ
[1350]	~οὔτοι καταπροίξει μὰ τὸν Ἀπόλλω	τοῦτο	δρῶν. ~(Φιλοκλέων) ~ὡς ἡδέως φάγοις
[750]	~(Βδελυκλέων) ~σὺ δ᾽ οὖν, ἐπειδὴ	τοῦτο	κεχάρηκας ποιῶν, ~ἐκεῖσε μὲν μηκέτι
[1000]	ἔπη τούτων κωμῳδικὰ μηδέν᾽ ἀκοῦσαι.	~τοῦτο	μὲν οὖν ἔσθ᾽ ὑμῖν αἰσχρὸν
[400]	λοιπὸν σμῆνος οἷον ὤργισεν. ~(Ξανθίας)	~τοῦτο	μέντοι δεινὸν ἤδη νὴ Δί᾽
[1050]	μάχαις, ~καὶ κατ᾽ αὐτὸ δὴ	τοῦτο	μόνον ἄνδρες ἀλκιμώτατοι· ~πρίν ποτ᾽
[950]	~(Βδελυκλέων) καταβήσομαι. ~καίτοι τὸ κατάβα	τοῦτο	πολλοὺς δὴ πάνυ ~ἐξηπάτηκεν. ἀτὰρ
[50]	ἐγένετ᾽ ἐξαίφνης κόραξ· ~οὔκουν ἐναργὲς	τοῦτο	συμβαλεῖν, ὅτι ~ἀρθεὶς ἀφ᾽ ἡμῶν
[850]	καινοτομοῦμεν, ~(Παίς) όν τ᾽ αὐτοῦ	τοῦτο	τὸ λίαν στρυφνὸν καὶ πρίνινον
[1100]	χόλιξ; ~(Βδελυκλέων) ~πόθεν ὦγάθ᾽ ἀλλὰ	τοῦτο	τοῖσι βαρβάροις ~ὑφαίνεται πολλαῖς δαπάναις.
[1050]	πρίν. ~ἐσμὲν ἡμεῖς, οἷς πρόσεστι	τοῦτο	τοὐρροπύγιον, ~Ἀττικοὶ μόνοι δικαίως ἐγγενεῖς
[750]	γ᾽ ἄμεινον· καὶ λέγεται γὰρ	τουτογί,	~ὡς οἱ δικασταὶ ψευδομένων τῶν
[500]	καθίσταμαι τυραννίδα. ~(Βδελυκλέων) ~ταῦτα γὰρ	τούτοις	ἀκούειν ἡδἔ, εἰ καὶ νῦν
[550]	τὸν θυμὸν καταθῶμαι. ~κἂν μὴ	τούτοις	ἀναπειθώμεσθα, τὰ παιδάρι᾽ εὐθὺς ἀνέλκει
[750]	μ᾽ ἀρέσκει. ~(Βδελυκλέων) πρὸς δὲ	τούτοις	γ᾽ ἢν δίκην ~λέγῃ μακράν
[400]	~ὥστε μὴ ῥιγῶν ἑκάστοτ᾽ ἀλλὰ	τούτοις	γ᾽ οὐκ ἔνι ~οὐδ᾽ ἐν
[650]	ἐκτήσω πολλὰ πονήτας. ~καὶ πρὸς	τούτοις	ἐπιταττόμενος φοιτᾷς, ὃ μάλιστά μ᾽
[1200]	τις ἕτερος πρὸς κεφαλῆς Ἀκέστορος.	~τούτοις	ξυνὼν τὰ σκόλι᾽ ὅπως δέξει
[0]	~βακτηρίας ἔχοντα καὶ τριβώνια· ~κἄπειτα	τούτοις	τοῖς προβάτοισι μοὐδόκει ~δημηγορεῖν φάλαινα
[650]	πάτερ αὐτοὺς ~ἄρχειν αἱρεῖ σαυτοῦ	τούτοις	τοῖς ῥηματίοις περιπεφθείς. ~κᾆθ᾽ οὗτοι
[500]	Ἑλλάδα. ~(Φιλοκλέων) ~πάνυ γε, καὶ	τούτοισί	γ᾽ ἐπιτρέψαι θέλω. ~(Βδελυκλέων) καὶ
[650]	~σὲ μὲν ἡγοῦνται Κόννου ψῆφον,	τούτοισι	δὲ δωροφοροῦσιν ~ὕρχας οἶνον δάπιδας
[600]	προσαναγκάζῃ, φάγε τουτί, ~ἔντραγε τουτί·	τούτοισιν	ἐγὼ γάνυμαι, κοὐ μή με
[1500]	αὐτούς μ᾽ ᾠζυρέ, ~ἅλμην κύκα	τούτοισιν,	ἢν ἐγὼ κρατῶ. ~(Χορός) ~φέρε
[1200]	ἀμφοτέροισι γίγνεσθαι φίλον” ~(Βδελυκλέων) ~μετὰ	τοῦτον	Αἰσχίνης ὁ Σέλλου δέξεται, ~ἀυὴρ
[1100]	τριώβολον. ~(Φιλοκλέων) ~οὔτοι ποτὲ ζῶν	τοῦτον	ἀποδυθήσομαι, ~ἐπεὶ μόνος μ᾽ ἔσωσε
[350]	τᾶν δέδιθι, μηδέν· ~ὡς ἐγὼ	τοῦτόν	γ᾽ ἐὰν γρύξῃ ~τι, ποιήσω
[1150]	καὶ τὸν ἕτερον. ~(Φιλοκλέων) ~μηδαμῶς	τοῦτόν	γ᾽ ἐπεὶ ~πάνυ μισολάκων αὐτοῦ
[900]	οὐρεῖς καὶ καθίζεις οὐδέπω; ~(Φιλοκλέων)	~τοῦτον	δέ γ᾽ οἶμ᾽ ἐγὼ χεσεῖσθαι
[900]	ὑδρίαν πλάσαι. ~(Σωσίας) ~πρὸς ταῦτα	τοῦτον	κολάσατ᾽ οὐ γὰρ ἄν ποτε
[400]	ψόφον. ~(Χορός) ~εἰ δὲ μὴ	τοῦτον	μεθήσεις, ἔν τί σοι παγήσεται.
[100]	νουθετούμενος δ᾽ ἀεὶ ~μᾶλλον δικάζει.	τοῦτον	οὖν φυλάττομεν ~μοχλοῖσιν ἐνδήσαντες, ὡς
[200]	μέλη ~ἀρχαῖα μελισιδωνοφρυνιχήρατα, ~οἷς ἐκκαλοῦνται	τοῦτον.	~(Σωσίας) ~οὐκοῦν, ἢν δέῃ, ~ἤδη
[300]	~ἢ Προξενίδην ἢ τὸν Σέλλου	~τοῦτον	τὸν ψευδαμάμαξυν. ~τόλμησον ἄναξ χαρίσασθαί
[900]	ἠκούσαθ᾽ ἣν ἐγραψάμην ~ἄνδρες δικασταὶ	τουτονί.	δεινότατα γὰρ ~ἔργων δέδρακε κἀμὲ
[200]	πατρός. ~(Σωσίας) ~ἄγε νυν, ἐπειδὴ	τουτονὶ	σεσοβήκαμεν, ~κοὐκ ἔσθ᾽ ὅπως διαδὺς
[150]	μὰ Δία φέρει ~κάτω γε	τουτονί	τιν᾽ ὑποδεδυκότα. ~(Βδελυκλέων) ~ποῖον; φέρ᾽
[200]	ὀλίγον ὕστερον ~οἱ ξυνδικασταὶ παρακαλοῦντες	τουτονὶ	~τὸν πατέρα. ~(Σωσίας) ~τίλέγεις; ἀλλὰ
[150]	ὑποδεδυκότα. ~(Βδελυκλέων) ~ποῖον; φέρ᾽ ἴδωμαι	τουτονί.	τουτὶ τί ἦν; ~τίς εἶ
[1400]	τῶν φορτίων, ~κλητῆρ᾽ ἔχουσα Χαιρεφῶντα	τουτονί.	~(Φιλοκλέων) ~μὰ Δί᾽ ἀλλ᾽ ἄκουσον,
[200]	~τὸν πηλὸν ὦ πάτερ πάτερ	τουτονὶ	φύλαξαι. ~(Χορός) ~κάρφος χαμᾶθέν νυν
[650]	ἐγγὺς δισχίλια γίγνεται ἡμῖν. ~ἀπὸ	τούτου	νυν κατάθες μισθὸν τοῖσι δικασταῖς
[650]	πόλεων σνλλήβδην τὸν προσιόντα· ~κἄξω	τούτου	τὰ τέλη χωρὶς καὶ τὰς
[50]	ὡς οὐδεὶς ἀνήρ, ~ἐρᾷ τε	τούτου,	τοῦ δικάζειν, καὶ στένει ~ἢν
[200]	κρεῖττον ἦν ~τηρεῖν Σκιώνην ἀντὶ	τούτου	τοῦ πατρός. ~(Σωσίας) ~ἄγε νυν,
[400]	δεῦρο καὶ Μασιντύα, ~καὶ λάβεσθε	τουτουὶ	καὶ μὴ μεθῆσθε μηδενί· ~εἰ
[250]	~κἄπειτ᾽ ἴσως ἐν τῷ σκότῳ	τουτουὶ	στερηθεὶς ~τὸν πηλὸν ὥσπερ ἀτταγᾶς
[700]	ἀεὶ ~βόσκειν ἐθέλων καὶ μὴ	τούτους	~ἐγχάσκειν σοι στομφάζοντας. ~καὶ νῦν
[650]	~οὐ γὰρ μεγάλη δουλεία στὶν	τούτους	μὲν ἅπαντας ἐν ἀρχαῖς ~αὐτούς
[650]	τὰ χρήματα τἄλλα; ~(Βδελυκλέων) ~ἐς	τούτους	τοὺς οὐχὶ προδώσω τὸν Ἀθηναίων
[350]	~(Φιλοκλέων) ~ἄγε νυν, ἢν αἰσθομένω	τούτω	ζητῆτόν μ᾽ ἐσκαλαμᾶσθαι ~κἀνασπαστὸν ποιεῖν
[1300]	οἶδ᾽ ὅτι, ~ἀλλ᾽ ἐξαπατήσεις κἀγχανεῖ	τούτῳ	μέγα· ~πολλοῖς γὰρ ἤδη χἀτέροις
[1200]	ὦταῖρε μαθὼν τοὺς ἀγαθοὺς φίλει”	~τούτῳ	τί λέξεις σκόλιον; ~(Φιλοκλέων) ᾠδικῶς
[400]	κακά; ~δηλαδή· καὶ νῦν γε	τούτω	τὸν παλαιὸν δεσπότην ~πρὸς βίαν
[500]	ἐγὼ ~τὸν πατέρ᾽ ὅτι βούλομαι	τούτων	ἀπαλλαχθέντα τῶν ~ὀρθρο φοιτο συκοφαντο
[1300]	~Λυσίστρατος Θούφραστος οἱ περὶ Φρύνιχον.	~τούτων	ἁπάντων ἦν ὑβριστότατος μακρῷ. ~εὐθὺς
[1300]	~ἦ μὴν σὺ δώσεις αὔριον	τούτων	δίκην ~ἡμῖν ἅπασι, κεἰ σφόδρ᾽
[700]	νῦν τὸν φόρον ἡμῖν ἀπάγουσι·	~τούτων	εἴκοσιν ἄνδρας βόσκειν εἴ τις
[600]	~(Φιλοκλέων) ὃ δέ γ᾽ ἥδιστον	τούτων	ἐστὶν πάντων, οὗ γὼ πελελήσμην,
[1000]	Διόνυσον ~μὴ πώποτ᾽ ἀμείνον᾽ ἔπη	τούτων	κωμῳδικὰ μηδέν᾽ ἀκοῦσαι. ~τοῦτο μὲν
[450]	τὸν υἱὸν ἐκδραμεῖν. ~(Χορός) ~ἀλλὰ	τούτων	μὲν τάχ᾽ ἡμῖν δώσετον καλὴν
[950]	ἅττ᾽ ἂν εἴσω τις φέρῃ	~τούτων	μεταιτεῖ τὸ μέρος· εἰ δὲ
[750]	τί βοᾷς; ~(Φιλοκλέων) μή μοι	τούτων	μηδὲν ὑπισχνοῦ. ~κείνων ἔραμαι, κεῖθι
[650]	εἶναι καὶ τοὺς κόλακας τοὺς	τούτων	μισθοφοροῦντας; ~σοὶ δ᾽ ἤν τις
[650]	ἀγορὰς λιμένας μεσθοὺς καὶ δημιόπρατα.	~τούτων	πλήρωμα τάλαντ᾽ ἐγγὺς δισχίλια γίγνεται
[550]	δὲ τὸν πατέρ᾽ οὐδ᾽ ὁτιοῦν	τούτων	τὸν σαυτοῦ πώποτ᾽ ἔδρασας. ~ἀλλὰ
[550]	καὶ τὴν ὀργὴν ἀπομορχθεὶς ~ἔνδον	τούτων	ὧν ἂν φάσκω πάντων οὐδὲν
[550]	~(Βδελυκλέων) ~τουτὶ γάρ τοι σεμνόν,	τούτων	ὧν εἴρηκας μακαρίζω· ~τῆς δ᾽
[300]	ξυνωμότης τις ἦν. ~ἀλλ᾽ ἐκ	τούτων	ὥρα τινά σοι ζητεῖν καινὴν
[650]	ἄλλον ~ἐκ κηθαρίον λαγαριζόμενον καὶ	τραγαλιζοντα	τὸ μηδέν, ~σὲ μὲν ἡγοῦνται
[1500]	γένους, ~ὁ σμικρότατος, ὃς τὴν	τραγῳδίαν	ποιεῖ. ~(Φιλοκλέων) ~ὦ Καρκίν᾽ ὦ
[1500]	ἐστ᾽ ~(Ξανθίας) ἀλλ᾽ ᾠζυρὲ ~ἕτερος	τραγῳδὸς	Καρκινίτης ἔρχεται, ~ἀδελφὸς αὐτοῦ. ~(Φιλοκλέων)
[1450]	ἀνείπω κἀνταγωνιστὰς καλῶ. ~εἴ τις	τραγῳδός	φησιν ὀρχεῖσθαι καλῶς, ~ἐμοὶ διορχησόμενος
[1450]	οἷς Θέσπις ἠγωνίζετο· ~καὶ τοὺς	τραγῳδούς	φησιν ἀποδείξειν κρόνους ~τοὺς νῦν
[1200]	θαύμασον· ~ὕδωρ κατὰ χειρός· τὰς	τραπέζας	ἐσφέρειν· ~δειπνοῦμεν· ἀπονενίμμεθ᾽ ἤδη σπένδομεν.
[0]	~εἶτ᾽ Ἀλκιβιάδης εἶπε πρός με	τραυλίσας,	~ὁλᾷς; Θέωλος τὴν κεφαλὴν κόλακος
[950]	~οὗτος γὰρ ὁ Λάβης καὶ	τραχήλι᾽	ἐσθίει ~καὶ τὰς ἀκάνθας, κοὐδέποτ᾽
[650]	Δί᾽ ἀλλὰ παρ᾽ Εὐχαρίδου καὐτὸς	τρεῖς	γ᾽ ἄγλιθας μετέπεμψα. ~ἀλλ᾽ αὐτήν
[750]	ἐν τοῖς ἰχθύσιν, ~κἄπειτ᾽ ἐνέθηκε	τρεῖς	λοπίδας μοι κεστρέων· ~κἀγὼ νέκαψ᾽
[50]	ψῆφόν γ᾽ ἔχειν εἰωθέναι ~τοὺς	τρεῖς	ξυνέχων τῶν δακτύλων ἀνίσταται, ~ὥσπερ
[650]	δ᾽ ἤν τις δῷ τοὺς	τρεῖς	ὀβολούς, ἀγαπᾷς· οὓς αὐτὸς ἐλαύνων
[550]	αὐτῶν ~ὥσπερ θεὸν ἀντιβολεῖ με	τρέμων	τῆς εὐθύνης ἀπολῦσαι· ~εἰ μὲν
[650]	οὐ μέντοι. ~(Φιλοκλέων) καὶ ποῖ	τρέπεται	δὴ πειτα τὰ χρήματα τἄλλα;
[950]	ὦ πατρίδιον ἐπὶ τὰ βελτίω	τρέπου.	~τηνδὶ λαβὼν τὴν ψῆφον ἐπὶ
[100]	~ἵν᾽ ἔχοι δικάζειν, αἰγιαλὸν ἔνδον	τρέφει.	~τοιαῦτ᾽ ἀλύει· νουθετούμενος δ᾽ ἀεὶ
[900]	κολάσατ᾽ οὐ γὰρ ἄν ποτε	~τρέφειν	δύναιτ᾽ ἂν μία λόχμη κλέπτα
[800]	~(Σωσίας) βάλλ᾽ ἐς κόρακας. τοιουτονὶ	τρέφειν	κύνα. ~(Βδελυκλέων) τί δ᾽ ἔστιν
[1100]	~ἔπειτα παῖδας χρὴ φυτεύειν καὶ	τρέφειν,	~ὅθ᾽ οὑτοσί με νῦν ἀποπνῖξαι
[450]	~στεμμάτων τήν θ᾽ ὑπήνην ἄκουρον	τρέφων;	~(Βδελυκλέων) ~νὴ Δί᾽ ἦ μοι
[100]	ἄθρει ~κατὰ τῆς πυέλου τὸ	τρῆμ᾽	ὅπως μὴ κδύσεται· ~σὺ δὲ
[1300]	τὸ σχοινίον· ~ὅμως γε μέντοι	τριβόμενον	οὐκ ἄχθεται. ~ὁρᾷς ἐγώ σ᾽
[1100]	κελεύεις δρᾶν με; ~(Βδελυκλέων) ~τὸν	τρίβων᾽	ἄφες, ~τηνδὶ δὲ χλαῖναν ἀναβαλοῦ
[1400]	μέγα σφόδρα· ~ἐτύγχανεν γὰρ οὐ	τρίβων	ὢν ἱππικῆς. ~κἄπειτ᾽ ἐπιστὰς εἶπ᾽
[0]	πρόβατα συγκαθήμενα, ~βακτηρίας ἔχοντα καὶ	τριβώνια·	~κἄπειτα τούτοις τοῖς προβάτοισι μοὐδόκει
[1100]	ἄφες, ~τηνδὶ δὲ χλαῖναν ἀναβαλοῦ	τριβωνικῶς.	~(Φιλοκλέων) ~ἔπειτα παῖδας χρὴ φυτεύειν
[100]	παραμυθούμενος ~ἀνέπειθεν αὐτὸν μὴ φορεῖν	τριβώνιον	~μηδ᾽ ἐξιέναι θύραζ᾽ ὁ δ᾽
[1300]	αὐτὸν πάρνοπι ~τὰ θρῖα τοῦ	τρίβωνος	ἀποβεβληκότι, ~Σθενέλῳ τε τὰ σκευάρια
[1050]	~τοὺς ἐναντίους, πλέων ἐκεῖσε ταῖς	τριήρεσιν;	~οὐ γὰρ ἦν ἡμῖν ὅπως
[1500]	ἐπὶ τοῖσιν ἑαυτοῦ παισὶ τοῖς	τριόρχοις.	~ἀλλ᾽ ἐξάγετ᾽ εἴ τι φιλεῖτ᾽
[1250]	χελῶναι μακάριαι τοῦ δέρματος, ~καὶ	τρὶς	μακάριαι τοῦ πὶ ταῖς πλευραῖς
[300]	γὰρ τοῦδέ με τοῦ μισθαρίου	~τρίτον	αὐτὸν ἔχειν ἄλφιτα δεῖ καὶ
[1050]	ἔτι> πολιώτεραι δὴ ~αἵδ᾽ ἐπανθοῦσιν	τρίχες.	~ἀλλὰ κἀκ τῶν λειψάνων δεῖ
[450]	πηγάνῳ· ~τοῦτο γὰρ παρεμβαλοῦμεν τῶν	τριχοινίκων	ἐπῶν. ~ἀλλὰ νῦν μὲν οὐδὲν
[700]	σισύραν, ~πόρνην, ἥτις τὸ πέος	τρίψει	~καὶ τὴν ὀσφῦν. ~ἀλλ᾽ ὅτι
[800]	γραφάς. ~(Φιλοκλέων) ~οἴμοι διατρίβεις κἀπολεῖς	τριψημερῶν·	~ἐγὼ δ᾽ ἀλοκίζειν ἐδεόμην τὸ
[1100]	ἐμπλήμενος ~ἀπέδωκ᾽ ὀφείλων τῷ κναφεῖ	τριώβολον.	~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ οὖν πεπειράσθω γ᾽
[600]	παππίζουσ᾽ ἅμα τῇ γλώττῃ τὸ>	τριώβολον	ἐκκαλαμᾶται, ~καὶ τὸ γύναιόν μ᾽
[650]	~ὕστερος ἔλθῃ τοῦ σημείου, τὸ	τριώβολον	οὐ κομιεῖται· ~αὐτὸς δὲ φέρει
[1100]	χῃ τὸ κέντρον, μὴ φέρειν	τριώβολον.	~(Φιλοκλέων) ~οὔτοι ποτὲ ζῶν τοῦτον
[200]	ὥρᾳ ~ἥκειν ἔχοντας ἡμερῶν ὀργὴν	τριῶν	πονηρὰν ~ἐπ᾽ αὐτόν, ὡς κολωμένους
[700]	ἀπολαύοντες καὶ τοῦ ν Μαραθῶνι	τροπαίου.	~νῦν δ᾽ ὥσπερ ἐλαολόγοι χωρεῖθ᾽
[0]	~λέγε νυν ἀνύσας τι τὴν	τρόπιν	τοῦ πράγματος. ~(Σωσίας) ~ἔδοξέ μοι
[1450]	γὰρ οὕτως ἀγανῷ ~ξυνεγενόμην, οὐδὲ	τρόποις	~ἐπεμάνην οὐδ᾽ ἐξεχύθην. ~τί γὰρ
[1400]	σου καὶ ταῦτα τοῖς ἄλλοις	τρόποις.	~(Κατήγορος) ~ἀλλ᾽ οὖν σὺ μέμνησ᾽
[700]	μεθιστὰς ~ἐς τὸ λοιπὸν τὸν	τρόπον	~πιθόμενός τέ σοι. ~(Φιλοκλέων) ἰώ
[450]	ἵν᾽ εἰδῆθ᾽ οἷός ἐστ᾽ ἀνδρῶν	τρόπος	~ὀξυθύμων καὶ δικαίων καὶ βλεπόντων
[1000]	γὰρ αὔτ᾽ ἔδρασα κοὐ τοὐμοῦ	τρόπου.	~(Βδελυκλέων) ~καὶ μηδὲν ἀγανάκτει γ᾽
[1100]	ἡμᾶς εἰς ἅπανθ᾽ εὑρήσετε ~τοὺς	τρόπους	καὶ τὴν δίαιταν σφηξὶν ἐμφερεστάτους.
[1450]	~ξυνόντες γνώμαις ἑτέρων ~μετεβάλοντο τοὺς	τρόπους.	~πολλοῦ δ᾽ ἐπαίνου παρ᾽ ἐμοὶ
[100]	υἱεῖ γε τῳδὶ (Βδελυκλέων) ~ἔχων	τρόπους	φρυαγμοσεμνάκους τίνας. ~(Βδελυκλέων) ~ὦ Ξανθία
[500]	τῶν ~ὀρθρο φοιτο συκοφαντο δικοταλαιπώρων	τρόπων	~ζῆν βίον γενναῖον ὥσπερ Μόρυχος,
[1450]	~τὸν πρέσβυν οἷ μετέστη ~ξηρῶν	τρόπων	καὶ βιοτῆς· ~ἕτερα δὲ νῦν
[800]	παρᾴξας ἐς τὸν ἰπνὸν ὑφαρπάσας	~τροφαλίδα	τυροῦ Σικελικὴν κατεδήδοκεν; ~(Βδελυκλέων) ~τοῦτ᾽
[900]	γὰρ ἐσκαλῶ. ~Λάβητι μάρτυρας παρεῖναι	τρύβλιον	~δοίδυκα τυρόκνηστιν ἐσχάραν χύτραν, ~καὶ
[600]	ἀλλ᾽ ἐρήμας ᾤεθ᾽ οὕτω ῥᾳδίως	τρυγήσειν.	~καλῶς γὰρ ᾔδειν ὡς ἐγὼ
[1300]	Λυσίστρατος· ~ἔοικας ὦ πρεσβῦτα νεοπλούτῳ	τρυγὶ	~κλητῆρί τ᾽ εἰς ἀχυρμὸν ἀποδεδρακότι”
[650]	γνώμης καὶ μείζονος ἢ πὶ	τρυγῳδοῖς	~ἰάσασθαι νόσον ἀρχαίαν ἐν τῇ
[1500]	δέδρακεν, ~ὀρχούμενον ὅστις ἀπήλλαξεν χορὸν	τρυγῳδῶν.
[0]	~εἶθ᾽ ἡ μιαρὰ φάλαιν᾽ ἔχουσα	τρυτάνην	~ἵστη βόειον δημόν. ~(Ξανθίας) οἴμοι
[650]	διαβὰς διακινηθεὶς τῷ σώματι καὶ	τρυφερανθείς,	~ἥκειν εἴπῃ πρῲ κἀν ὥρᾳ
[1150]	ὑποδησάμενος· εἶτα πλουσίως ~ὡδὶ προβὰς	τρυφερόν	τι διασαλακώνισον. ~(Φιλοκλέων) ἰδού. θεῶ
[550]	μᾶλλον νῦν ἐστὶ δικαστοῦ, ~ἢ	τρυφερώτερον	ἢ δεινότερον ζῷον, καὶ ταῦτα
[1450]	μέγα τι μεταπεσεῖται ~ἐπὶ τὸ	τρυφῶν	καὶ μαλακόν. ~τάχα δ᾽ ἂν
[300]	ἀλλὰ μὴ βοᾶτε· καὶ γὰρ	τυγχάνει	~οὑτοσὶ πρόσθεν καθεύδων. ἀλλ᾽ ὕφεσθε
[1350]	~τί ταῦτα ληρεῖς ὥσπερ ἀπὸ	τύμβου	πεσών; ~(Βδελυκλέων) ~νὴ τὸν Δἴ
[100]	τοῦτ᾽ ἐκορυβάντιζ᾽ ὁ δ᾽ αὐτῷ	τυμπάνῳ	~ᾄξας ἐδίκαζεν ἐς τὸ καινὸν
[1300]	~ἔπειτ᾽ ἐπειδὴ μέθυεν, οἴκαδ᾽ ἔρχεται	~τύπτων	ἅπαντας, ἤν τις αὐτῷ ξυντύχῃ.
[450]	λοιπὸν ᾖ, ~ὅστις ἡμῶν ἐπὶ	τυραννίδ᾽	ὧδ᾽ ἐστάλης. ~(Βδελυκλέων) ~ὡς ἅπανθ᾽
[500]	~ἤρετ᾽ εἰ τὴν Ἱππίου καθίσταμαι	τυραννίδα.	~(Βδελυκλέων) ~ταῦτα γὰρ τούτοις ἀκούειν
[450]	μοι, γήτειον αἰτεῖς· πότερον ἐπὶ	τυραννίδι,	~ἢ νομίζεις τὰς Ἀθήνας σοὶ
[450]	~οὗτος ὀψωνεῖν ἔοιχ᾽ ἅνθρωπος ἐπὶ	τυραννίδι.	~ἢν δὲ γήτειον προσαιτῇ ταῖς
[500]	δρᾶν ξυνωμότης ὢν καὶ φρονῶν	τυραννικά.	~(Φιλοκλέων) ~νὴ Δἴ ἐν δίκῃ
[450]	ἐστάλης. ~(Βδελυκλέων) ~ὡς ἅπανθ᾽ ὑμῖν	τυραννίς	ἐστι καὶ ξυνωμόται, ~ἤν τε
[400]	~ταῦτα δῆτ᾽ οὐ δεινὰ καὶ	τυραννίς	ἐστιν ἐμφανής; ~ὦ πόλις καὶ
[450]	αὐτὰ δῆλα ~τοῖς πένησιν, ἡ	τυραννὶς	~ὡς λάθρᾳ γ᾽ ἐλάνθαν᾽ ὑπιοῦσά
[250]	στερηθεὶς ~τὸν πηλὸν ὥσπερ ἀτταγᾶς	τυρβάσεις	βαδίζων. ~(Χορός) ~ἦ μὴν ἐγὼ
[950]	δαιμόνιέ μου τῶν μαρτύρων. ~ἀνάβηθι	τυρόκνηστι	καὶ λέξον μέγα· ~σὺ γὰρ
[900]	~Λάβητι μάρτυρας παρεῖναι τρύβλιον ~δοίδυκα	τυρόκνηστιν	ἐσχάραν χύτραν, ~καὶ τἄλλα, τὰ
[850]	~κύων Κυδαθηναιεὺς Λάβητ᾽ Αἰξωνέα ~τὸν	τυρὸν	ἀδικεῖν ὅτι μόνος κατήσθιεν ~τὸν
[950]	~(Φιλοκλέων) ~τί οὖν ὄφελος, τὸν	τυρὸν	εἰ κατεσθίει; ~(Βδελυκλέων) ~ὅ τι;
[650]	δὲ δωροφοροῦσιν ~ὕρχας οἶνον δάπιδας	τυρὸν	μέλι σήσαμα προσκεφάλαια ~φιάλας χλανίδας
[900]	~ἀποδρὰς γὰρ ἐς τὴν γωνίαν	τυρὸν	πολὺν ~κατεσικέλιζε κἀνέπλητ᾽ ἐν τῷ
[900]	ἀλλὰ δῆλός ἐστ᾽ ἔμοιγέ τοι	~τυροῦ	κάκιστον ἀρτίως ἐνήρυγεν ~ὁ βδελυρὸς
[800]	ἐς τὸν ἰπνὸν ὑφαρπάσας ~τροφαλίδα	τυροῦ	Σικελικὴν κατεδήδοκεν; ~(Βδελυκλέων) ~τοῦτ᾽ ἆρα
[450]	δρῶ τοῦτ᾽ ἀλλὰ καὶ σὺ	τῦφε	πολλῷ τῷ καπνῷ. ~(Σωσίας) ~οὐχὶ
[1350]	μυστηρίων. ~(Βδελυκλέων) ~ὦ οὗτος οὗτος	τυφεδανὲ	καὶ χοιρόθλιψ, ~ποθεῖν ἐρᾶν τ᾽
[1050]	ἦλθ᾽ ὁ βάρβαρος, ~τῷ καπνῷ	τύφων	ἅπασαν τὴν πόλιν καὶ πυρπολῶν,
[850]	Φοῖβ᾽ Ἄπολλον Πύθι᾽ ἐπ᾽ ἀγαθῇ	τύχῃ	~τὸ πρᾶγμ᾽ ὃ μηχανᾶται ~ἔμπροσθεν
[50]	εἰ Κλέων γ᾽ ἔλαμψε τῆς	τύχης	χάριν, ~αὖθις τὸν αὐτὸν ἄνδρα
[1450]	ἐμοὶ ~καὶ τοῖσιν εὖ φρονοῦσιν	~τυχὼν	ἄπεισιν διὰ τὴν ~φιλοπατρίαν καὶ
[400]	δῆτ᾽ οὐ πόλλ᾽ ἔνεστι δεινὰ	τῷ	γήρᾳ κακά; ~δηλαδή· καὶ νῦν
[100]	γέροντι (Φιλοκλέων) ~ναὶ μὰ Δία,	τῷ	δ᾽ υἱεῖ γε τῳδὶ (Βδελυκλέων)
[250]	προβύσειν. ~(Χορός) ~τί δὴ μαθὼν	τῷ	δακτύλῳ τὴν θρυαλλίδ᾽ ὠθεῖς, ~καὶ
[350]	διαταξάμενοι ~κατὰ τὰς διόδους σκοπιωροῦνται,	~τὼ	δὲ δύ᾽ αὐτῶν ἐπὶ ταῖσι
[550]	τοῦ πλήθους δὲ μαχεῖσθαι. ~κἀν	τῷ	δήμῳ γνώμην οὐδεὶς πώποτ᾽ ἐνίκησεν,
[700]	~εἰ γὰρ ἐβούλοντο βίον πορίσαι	τῷ	δήμῳ, ῥᾴδιον ἦν ἄν. ~εἰσίν
[550]	ἀπιοῦσι. ~κἂν ἀποθνῄσκων ὁ πατήρ	τῳ	δῷ καταλείπων παῖδ᾽ ἐπίκληρον, ~κλάειν
[1350]	ταύτῃ διαλλαχθήσομαι. ~(Ἀρτόπωλις) ~οὔτοι μὰ	τὼ	θεὼ καταπροίξει Μυρτίας ~τῆς Ἀγκυλίωνος
[850]	ἦθος, ~ἀντὶ σιραίου μέλιτος μικρὸν	τῷ	θυμιδίῳ παραμείξας· ~ἤδη δ᾽ εἶναι
[450]	ἀλλὰ καὶ σὺ τῦφε πολλῷ	τῷ	καπνῷ. ~(Σωσίας) ~οὐχὶ σοῦσθ᾽ οὐκ
[1050]	μάχαισιν, ἡνίκ᾽ ἦλθ᾽ ὁ βάρβαρος,	~τῷ	καπνῷ τύφων ἅπασαν τὴν πόλιν
[1000]	ξυστὰς εὐθὺς ἀπ᾽ ἀρχῆς αὐτῷ	τῷ	καρχαρόδοντι, ~οὗ δεινόταται μὲν ἀπ᾽
[100]	πρῲ πάνυ, ~ὥσπερ λεπὰς προσεχόμενος	τῷ	κίονι. ~ὑπὸ δυσκολίας δ᾽ ἅπασι
[1100]	πρότερον ἐπανθρακίδων ἐμπλήμενος ~ἀπέδωκ᾽ ὀφείλων	τῷ	κναφεῖ τριώβολον. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ οὖν
[900]	κυνί; ~(Φιλοκλέων) ~οὐδὲν μετέδωκεν οὐδὲ	τῷ	κοινῷ γ᾽ ἐμοί. ~θερμὸς γὰρ
[1300]	Θούφραστον ἤρετ᾽ εἰπέ μοι, ~ἐπὶ	τῷ	κομᾷς καὶ κομψὸς εἶναι προσποιεῖ,
[1150]	~ὦ σκαιὲ κἀπαίδευτε, Θεογένης ἔφη	~τῷ	κοπρολόγῳ καὶ ταῦτα λοιδορούμενος, ~μῦς
[900]	μή τι κἀμοί τις προβάλλῃ	τῷ	κυνί; ~(Φιλοκλέων) ~οὐδὲν μετέδωκεν οὐδὲ
[500]	φάθ᾽ ὑμεῖς, ἢν ὁδί με	τῷ	λόγῳ κρατήσῃ; ~(Χορός) οὐκέτι πρεσβυτῶν
[200]	ἡμέραν γενέσθαι. ~χωρῶμεν ἅμα τε	τῷ	λύχνῳ πάντῃ διασκοπῶμεν, ~μή που
[100]	κύκλῳ φυλάττομεν. ~ἔστιν δ᾽ ὄνομα	τῷ	μὲν γέροντι (Φιλοκλέων) ~ναὶ μὰ
[500]	γὰρ ἡττηθῶ λέγων σου, περιπεσοῦμαι	τῷ	ξίφει. ~(Βδελυκλέων) ~εἰπέ μοι, τί
[450]	ἐς κόρακας; οὐκ ἄπιτε; παῖε	τῷ	ξύλῳ. ~(Ξανθίας) ~καὶ σὺ προσθεὶς
[800]	~(Βδελυκλέων) ~τοῦτ᾽ ἆρα πρῶτον τἀδίκημα	τῷ	πατρὶ ~εἰσακτέον μοι· σὺ δὲ
[850]	~δέξαι τελετὴν καινὴν ὦναξ, ἣν	τῷ	πατρὶ καινοτομοῦμεν, ~(Παίς) όν τ᾽
[1300]	τοὺς ξυμπότας· ~ὧν οὕνεκ᾽ ἀπόδος	τῷ	πέει τῳδὶ χάριν. ~ἀλλ᾽ οὐκ
[600]	ἡ θυγάτηρ με ~ἀπονίζῃ καὶ	τὼ	πόδ᾽ ἀλείφῃ καὶ προσκύψασα φιλήσῃ
[1300]	λόγους λέγων ~ἀμαθέστατ᾽ οὐδὲν εἰκότας	τῷ	πράγματι. ~ἔπειτ᾽ ἐπειδὴ μέθυεν, οἴκαδ᾽
[1450]	χρόνου ~ἤκουσέ τ᾽ αὐλοῦ, περιχαρὴς	τῷ	πράγματι ~ὀρχούμενος τῆς νυκτὸς οὐδὲν
[1500]	γὰρ αὐτὸν ἐμμελείᾳ κονδύλου. ~ἐν	τῷ	ῥυθμῷ γὰρ οὐδέν ἐστ᾽ ~(Ξανθίας)
[250]	τὰς ~ἐμβάδας, ἢ προσέκοψ᾽ ἐν	~τῷ	σκότῳ τὸν δάκτυλόν που, ~εἶτ᾽
[250]	οἴκαδ᾽ αὐτοί· ~κἄπειτ᾽ ἴσως ἐν	τῷ	σκότῳ τουτουὶ στερηθεὶς ~τὸν πηλὸν
[900]	τυρὸν πολὺν ~κατεσικέλιζε κἀνέπλητ᾽ ἐν	τῷ	σκότῳ ~(Φιλοκλέων) ~νὴ τὸν Δί᾽
[1250]	ἢ Συβαριτικόν, ~ὧν ἔμαθες ἐν	τῷ	συμποσίῳ· κᾆτ᾽ ἐς γέλων ~τὸ
[650]	Χαιρέου υἱός, ~ὡδὶ διαβὰς διακινηθεὶς	τῷ	σώματι καὶ τρυφερανθείς, ~ἥκειν εἴπῃ
[700]	δ᾽ ὥσπερ ἐλαολόγοι χωρεῖθ᾽ ἅμα	τῷ	τὸν μισθὸν ἔχοντι. ~(Φιλοκλέων) ~οἴμοι
[450]	~ἆρ᾽ ἐμέλλομέν ποθ᾽ ὑμᾶς ἀποσοβήσειν	τῷ	χρόνῳ. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλὰ μὰ Δί᾽
[100]	Δία, τῷ δ᾽ υἱεῖ γε	τῳδὶ	(Βδελυκλέων) ~ἔχων τρόπους φρυαγμοσεμνάκους τίνας.
[250]	λύχνον πρόμυξον. ~(Παίς) οὔκ, ἀλλὰ	τῳδί	μοι δοκῶ τὸν λύχνον προβύσειν.
[1300]	~ὧν οὕνεκ᾽ ἀπόδος τῷ πέει	τῳδὶ	χάριν. ~ἀλλ᾽ οὐκ ἀποδώσεις οὐδ᾽
[1350]	ὄξους δίκην. ~(Βδελυκλέων) ~οὐ δεινὰ	τωθάζειν	σε τὴν αὐλητρίδα ~τῶν ξυμποτῶν
[1350]	τὰς δετὰς ~λαβοῦσ᾽ ἵν᾽ αὐτὸν	τωθάσω	νεανικῶς, ~οἵοις ποθ᾽ οὗτος ἐμὲ
[800]	τίς κακὸν δέδρακε τῶν ἐν	τᾠκίᾳ;	~ἡ Θρᾷττα προσκαύσασα πρώην τὴν
[600]	ἡμῶν περικωνεῖ. ~σκέψαι μ᾽ ἀπὸ	τῶν	ἀγαθῶν οἵων ἀποκλῄεις καὶ κατερύκεις,
[650]	πλουτεῖν καὶ τοῖσιν ἅπασιν ~ὑπὸ	τῶν	ἀεὶ δημιζόντων οὐκ οἶδ᾽ ὅπῃ
[1150]	~μή μοί γε μύθους, ἀλλὰ	τῶν	ἀνθρωπίνων, ~οἵους λέγομεν μάλιστα τοὺς
[550]	προτέραν ἀπόφυξιν. ~(Βδελυκλέων) ~τουτὶ περὶ	τῶν	ἀντιβολούντων ἔστω τὸ μνημόσυνόν μοι.
[500]	~παῦε δουλείαν λέγων, ~ὅστις ἄρχω	τῶν	ἁπάντων. ~(Βδελυκλέων) ~οὐ σύ γ᾽
[500]	μέγας ἐστὶν ἁγὼν ~καὶ περὶ	τῶν	ἁπάντων, ~εἴπερ, ὃ μὴ γένοιθ᾽
[650]	κἂν ὕστερος ἔλθῃ· ~καὶ κοινωνῶν	τῶν	ἀρχόντων ἑτέρῳ τινὶ τῶν μεθ᾽
[850]	σου ~φιλοῦντος ὡς οὐδεὶς ἀνὴρ	~τῶν	γε νεωτέρων. ~ἰήιε Παιάν. ~(Βδελυκλέων)
[1150]	κατ᾽ οἰκίαν. ~(Φιλοκλέων) ~ἐγᾦδα τοίνυν	τῶν	γε πάνυ κατ᾽ οἰκίαν ~ἐκεῖνον
[200]	γένος ἤν τις ὀργίσῃ ~τὸ	τῶν	γερόντων, ἔσθ᾽ ὅμοιον σφηκιᾷ. ~ἔχουσι
[850]	~τοὺς φεύγοντάς τ᾽ ἐλεεῖν μᾶλλον	~τῶν	γραψαμένων ~κἀπιδακρύειν ἀντιβολούντων, ~καὶ παυσάμενον
[550]	ἀναπείσῃ. ~καὶ ταῦτ᾽ ἀνυπεύθυνοι δρῶμεν,	τῶν	δ᾽ ἄλλων οὐδεμἴ ἀρχή. ~(Βδελυκλέων)
[50]	ἔχειν εἰωθέναι ~τοὺς τρεῖς ξυνέχων	τῶν	δακτύλων ἀνίσταται, ~ὥσπερ λιβανωτὸν ἐπιτιθεὶς
[1150]	~πάνυ μισολάκων αὐτοῦ στιν εἷς	τῶν	δακτύλων. ~(Βδελυκλέων) ~οὐκ ἔστι παρὰ
[550]	~ἐμβάλλει μοι τὴν χεῖρ᾽ ἁπαλὴν	τῶν	δημοσίων κεκλοφυῖαν· ~ἱκετεύουσίν θ᾽ ὑποκύπτοντες
[700]	προσέταξεν ἑκάστῃ, ~δύο μυριάδ᾽ ἂν	τῶν	δημοτικῶν ἔζων ἐν πᾶσι λαγῴοις
[1350]	~νῦν δ᾽ οὐ κρατῶ γὼ	τῶν	ἐμαυτοῦ χρημάτων ~νέος γάρ εἰμι
[1200]	~(Φιλοκλέων) ἐκεῖν᾽ ἐκεῖν᾽ ἀνδρειότατόν γε	τῶν	ἐμῶν, ~ὅτ᾽ Ἐργασίωνος τὰς χάρακας
[800]	δίκην; ~τί τίς κακὸν δέδρακε	τῶν	ἐν τᾠκίᾳ; ~ἡ Θρᾷττα προσκαύσασα
[700]	ὅταν οὗτός γ᾽ ἐπισίξῃ ~ἐπὶ	τῶν	ἐχθρῶν τιν᾽ ἐπιρρύξας, ἀγρίως αὐτοῖς
[1400]	~ὕβρεως; μὴ μὴ καλέσῃ πρὸς	τῶν	θεῶν· ~ἐγὼ γὰρ ὑπὲρ αὐτοῦ
[750]	~(Βδελυκλέων) ἴθ᾽ ὦ πάτερ πρὸς	τῶν	θεῶν ἐμοὶ πιθοῦ. ~(Φιλοκλέων) τί
[1200]	ἀπονενίμμεθ᾽ ἤδη σπένδομεν. ~(Φιλοκλέων) ~πρὸς	τῶν	θεῶν ἐνύπνιον ἑστιώμεθα; ~(Βδελυκλέων) ~αὑλητρὶς
[900]	ἧττον τῆς φακῆς. ~(Βδελυκλέων) ~πρὸς	τῶν	θεῶν μὴ προκαταγίγνωσκ᾽ ὦ πάτερ,
[1350]	~ἴθι μοι παράστηθ᾽ ἀντιβολῶ πρὸς	τῶν	θεῶν. ~ὁδὶ γὰρ ἁνήρ ἐστιν
[450]	~(Βδελυκλέων) ~ἆρ᾽ ἂν ὦ πρὸς	τῶν	θεῶν ὑμεῖς ἀπαλλαχθεῖτέ μου; ~ἢ
[850]	πρᾶγμ᾽ ὃ μηχανᾶται ~ἔμπροσθεν οὗτος	τῶν	θυρῶν, ~ἅπασιν ἡμῖν ἁρμόσαι ~παυσαμένοις
[800]	πάνυ, ~ὥσπερ Ἑκάταιον, πανταχοῦ πρὸ	τῶν	θυρῶν. ~(Βδελυκλέων) ἰδού, τί ἔτ᾽
[800]	μέλλεις καλεῖν, ~ὃ πρῶτον ἡμῖν	τῶν	ἱερῶν ἐφαίνετο; ~(Βδελυκλέων) μὰ τὸν
[1050]	ταῦτα ποιῆθ᾽ ~ὑμῖν δι᾽ ἔτους	τῶν	ἱματίων ~ὀζήσει δεξιότητος. ~ὦ πάλαι
[1500]	καρκίνους· ~προσέρχεται γὰρ ἕτερος αὖ	τῶν	Καρκίνου. ~(Φιλοκλέων) ~τουτὶ τί ἦν
[250]	ὑετὸν μάλιστα. ~δεῖται δὲ καὶ	τῶν	καρπίμων ἅττα μή στι πρῷα
[200]	ἀλλ᾽ ὑποδυόμενός τις οὑτοσὶ ~ὑπὸ	τῶν	κεραμίδων ἡλιαστὴς ὀροφίας. ~(Βδελυκλέων) ~οἴμοι
[1250]	Ἀμυνίας ὁ Σέλλου μᾶλλον οὑκ	τῶν	Κρωβύλων, ~οὗτος ὅν γ᾽ ἐγώ
[1050]	~αἵδ᾽ ἐπανθοῦσιν τρίχες. ~ἀλλὰ κἀκ	τῶν	λειψάνων δεῖ ~τῶνδε ῥώμην νεανικὴν
[150]	θύρας κεκλῃμένης. ~ὤθει σὺ πολλοὺς	τῶν	λίθων πρὸς τὴν θύραν, ~καὶ
[1250]	~(Φιλοκλέων) ~μαθητέον τἄρ᾽ ἐστὶ πολλοὺς	τῶν	λόγων, ~εἴπερ ἀποτείσω μηδέν, ἤν
[950]	~(Βδελυκλέων) ~ἄκουσον ὦ δαιμόνιέ μου	τῶν	μαρτύρων. ~ἀνάβηθι τυρόκνηστι καὶ λέξον
[750]	τουτογί, ~ὡς οἱ δικασταὶ ψευδομένων	τῶν	μαρτύρων ~μόλις τὸ πρᾶγμ᾽ ἔγνωσαν
[650]	κοινωνῶν τῶν ἀρχόντων ἑτέρῳ τινὶ	τῶν	μεθ᾽ ἑαυτοῦ, ~ἤν τίς τι
[450]	ἂν αὐτοὺς διέφυγες, ~εἴπερ ἔτυχον	τῶν	μελῶν τῶν Φιλοκλέους βεβρωκότες. ~(Χορός)
[1050]	τ᾽ ἐς τὰς κιβωτοὺς ~μετὰ	τῶν	μήλων. κἂν ταῦτα ποιῆθ᾽ ~ὑμῖν
[1350]	~οἵοις ποθ᾽ οὗτος ἐμὲ πρὸ	τῶν	μυστηρίων. ~(Βδελυκλέων) ~ὦ οὗτος οὗτος
[300]	~ὅτι λέγεις σύ> τι περὶ	τῶν	νεῶν ~ἀληθές. οὐ γὰρ ἄν
[450]	ὦ πόνῳ πόνηρε καὶ κομηταμυνία	~τῶν	νόμων ἡμᾶς ἀπείργεις ὧν ἔθηκεν
[950]	~μὰ Δἴ ἀλλ᾽ ἄριστός ἐστι	τῶν	νυνὶ κυνῶν ~οἷός τε πολλοῖς
[1350]	δεινὰ τωθάζειν σε τὴν αὐλητρίδα	~τῶν	ξυμποτῶν κλέψαντα; ~(Φιλοκλέων) ποίαν αὐλητρίδα;
[1300]	ἀτηρότατον ἄρ᾽ ἦν κακὸν ~καὶ	τῶν	ξυνόντων πολὺ παροινικώτατος; ~καίτοι παρῆν
[1300]	~(Φιλοκλέων) ~ἄνεχε πάρεχε· ~κλαύσεταί τις	τῶν	ὄπισθεν ~ἐπακολουθούντων ἐμοί· ~οἷον, εἰ
[100]	διά τε τῶν ὑδρορροῶν ~καὶ	τῶν	ὀπῶν· ἡμεῖς δ᾽ ὅσ᾽ ἦν
[500]	πατέρ᾽ ὅτι βούλομαι τούτων ἀπαλλαχθέντα	τῶν	~ὀρθρο φοιτο συκοφαντο δικοταλαιπώρων τρόπων
[1500]	εὐπαιδίας, ~ὅσον τὸ πλῆθος κατέπεσεν	τῶν	ὀρχίλων. ~ἀτὰρ καταβατέον γ᾽ ἐπ᾽
[400]	δεσπότην ~πρὸς βίαν χειροῦσιν, οὐδὲν	τῶν	πάλαι μεμνημένοι ~διφθερῶν κἀξωμίδων, ἃς
[400]	ἔνι ~οὐδ᾽ ἐν ὀφθαλμοῖσιν αἰδὼς	τῶν	παλαιῶν ἐμβάδων. ~(Φιλοκλέων) ~οὐκ ἀφήσεις
[250]	μὴν πολὺ δριμύτατός γ᾽ ἦν	τῶν	παρ᾽ ἡμῖν, ~καὶ μόνος οὐκ
[600]	ἡμεῖς θορυβήσωμεν, ~πᾶς τίς φησιν	τῶν	παριόντων, ~οἷον βροντᾷ τὸ δικαστήριον,
[1150]	ὅτῳ ~μάλιστ᾽ ἔοικα τὴν βάδισιν	τῶν	πλουσίων. ~(Βδελυκλέων) ~ὅτῳ; Δοθιῆνι σκόροδον
[1050]	ἐπίνοιαν ξυνέτριψεν. ~ἀλλὰ τὸ λοιπὸν	τῶν	ποιητῶν ~ὦ δαιμόνιοι τοὺς ζητοῦντας
[650]	δωροδοκοῦσιν κατὰ πεντήκοντα τάλαντα ~ἀπὸ	τῶν	πόλεων ἐπαπειλοῦντες τοιαυτὶ κἀναφοβοῦντες, ~δώσετε
[650]	χειρός, ~τὸν φόρον ἡμῖν ἀπὸ	τῶν	πόλεων σνλλήβδην τὸν προσιόντα· ~κἄξω
[900]	τὴν θυείαν ἐν κύκλῳ ~ἐκ	τῶν	πόλεων τὸ σκῖρον ἐξεδήδοκεν. ~(Φιλοκλέων)
[1100]	~ἀλλ᾽ ἐμοὶ δοκεῖ τὸ λοιπὸν	τῶν	πολιτῶν ἔμβραχυ ~ὅστις ἂν μὴ
[250]	~καὶ γὰρ ἀνὴρ παχὺς ἥκει	~τῶν	προδόντων τἀπὶ Θρᾴκης· ~ὃν ὅπως
[850]	σοι κἀπᾴδομεν ~νέαισιν ἀρχαῖς ἕνεκα	τῶν	προλελεγμένων. ~εὖνοι γάρ ἐσμεν ἐξ
[650]	τάλαντα. ~(Φιλοκλέων) ~οὐδ᾽ ἡ δεκάτη	τῶν	προσιόντων ἡμῖν ἄρ᾽ ἐγίγνεθ᾽ ὁ
[300]	ἔγωγε ποιοίην· ~οὕτω κιττῶ διὰ	τῶν	σανίδων μετὰ χοιρίνης περιελθεῖν. ~(Χορός)
[1050]	τὴν χελύνην ἐσθίων· ~ὑπὸ δὲ	τῶν	τοξευμάτων οὐκ ἦν ἰδεῖν τὸν
[450]	ἐν πηγάνῳ· ~τοῦτο γὰρ παρεμβαλοῦμεν	τῶν	τριχοινίκων ἐπῶν. ~ἀλλὰ νῦν μὲν
[100]	~ὁ δ᾽ ἐξεδίδρασκε διά τε	τῶν	ὑδρορροῶν ~καὶ τῶν ὀπῶν· ἡμεῖς
[100]	~ὄψ᾽ ἐξεγείρειν αὐτὸν ἀναπεπεισμένον, ~παρὰ	τῶν	ὑπευθύνων ἔχοντα χρήματα. ~εὐθὺς δ᾽
[350]	οἷσπερ ἐγὼ κεχάρησαι, ~τοῖς δακρύοισιν	τῶν	φευγόντων ἀεὶ καὶ τοῖς ὀλοφυρμοῖς·
[650]	ἑαυτοῦ, ~ἤν τίς τι διδῷ	τῶν	φευγόντων, ξυνθέντε τὸ πρᾶγμα δύ᾽
[450]	διέφυγες, ~εἴπερ ἔτυχον τῶν μελῶν	τῶν	Φιλοκλέους βεβρωκότες. ~(Χορός) ~ἆρα δῆτ᾽
[1400]	εἶ ~πρὸς τοὺς ἀγορανόμους βλάβης	τῶν	φορτίων, ~κλητῆρ᾽ ἔχουσα Χαιρεφῶντα τουτονί.
[1200]	τοῖς στρώμασιν. ~ἔπειτ᾽ ἐπαίνεσόν τι	τῶν	χαλκωμάτων, ~ὀροφὴν θέασαι, κρεκάδι᾽ αὐλῆς
[300]	τί ποιήσω; ~τηροῦμαι δ᾽ ὑπὸ	τῶνδ᾽	ἐπεὶ ~βούλομαί γε πάλαι μεθ᾽
[1050]	~ἀλλὰ κἀκ τῶν λειψάνων δεῖ	~τῶνδε	ῥώμην νεανικὴν σχεῖν· ~ὡς ἐγὼ
[150]	ἔχεις ὀδόντας. ~(Φιλοκλέων) ~οἴμοι δείλαιος·	~τῶς	ἄν σ᾽ ἀποκτείναιμι; πῶς; δότε
[400]	αὐτῶν ἐσπέτεσθ᾽ ὠργισμένοι, ~οἱ δὲ	τὠφθαλμὼ	κύκλῳ κεντεῖτε καὶ τοὺς δακτύλους.