Vers
[300]	θυλάκιόν σ᾽ εἶχον ἄγαλμα. ~ἒ	ἔ-	πάρα νῷν στενάζειν. ~(Φιλοκλέων) ~φίλοι,
[300]	δεῖ καὶ ξύλα κὤψον· ~ἒ	ἔ-	σὺ δὲ σῦκά μ᾽ αἰτεῖς.
[300]	ὦ θυλάκιόν σ᾽ εἶχον ἄγαλμα.	~ἒ	ἔ- πάρα νῷν στενάζειν. ~(Φιλοκλέων)
[300]	ἄλφιτα δεῖ καὶ ξύλα κὤψον·	~ἒ	ἔ- σὺ δὲ σῦκά μ᾽
[300]	τίνα πρόφασιν ἔχων; ~(Φιλοκλέων) ~οὐκ	ἐᾷ	μ᾽ ὦνδρες δικάζειν οὐδὲ δρᾶν
[350]	τοῦ τείχους ταχέως, ὅτε Νάξος	ἑάλω.	~(Φιλοκλέων) ~οἶδ᾽ ἀλλὰ τί τοῦτ᾽
[1200]	ἐξελᾶν. ~(Φιλοκλέων) ἐγὼ δέ γε,	~ἐὰν	ἀπειλῇ, νὴ Δἴ ἕτερ᾽ ἀντᾴσομαι·
[1350]	γὰρ ἤδη χἀτέροις αὔτ᾽ ἠργάσω.	~ἐὰν	γένῃ δὲ μὴ κακὴ νυνὶ
[350]	μηδέν· ~ὡς ἐγὼ τοῦτόν γ᾽	ἐὰν	γρύξῃ ~τι, ποιήσω δακεῖν τὴν
[900]	κεκλάγγω διὰ κενῆς ἄλλως ἐγώ·	~ἐὰν	δὲ μή, τὸ λοιπὸν οὐ
[750]	κατ᾽ ὄρθρον, ἡλιάσει πρὸς ἥλιον·	~ἐὰν	δὲ νείφῃ, πρὸς τὸ πῦρ
[800]	τουτί· καὶ προσέστηκεν φακῆ ~ῥοφεῖν,	ἐὰν	δέῃ τι. ~(Φιλοκλέων) τοῦτ᾽ αὖ
[200]	ὥσπερ φέψαλοι. ~(Σωσίας) ~μὴ φροντίσῃς·	ἐὰν	ἐγὼ λίθους ἔχω, ~πολλῶν δικαστῶν
[550]	δήμῳ γνώμην οὐδεὶς πώποτ᾽ ἐνίκησεν,	ἐὰν	μὴ ~εἴπῃ τὰ δικαστήρι᾽ ἀφεῖναι
[500]	γὰρ ἥδεσθαι τοιούτοις πράγμασιν· ~ἀλλ᾽	ἐὰν	σιγῶν ἀνάσχῃ καὶ μάθῃς ἁγὼ
[1400]	τὰν κόραν ~τὴν μαρτυρίαν ταύτην	ἐάσας	ἐν τάχει ~ἐπίδεσμον ἐπρίω, νοῦν
[150]	πωλίῳ. ~(Φιλοκλέων) εἰ μή μ᾽	ἐάσεθ᾽	ἥσυχον, μαχούμεθα. ~(Βδελυκλέων) ~περὶ τοῦ
[1000]	καὶ φανερῶς ἤδη κινδυνεύων καθ᾽	ἑαυτόν,	~οὐκ ἀλλοτρίων ἀλλ᾽ οἰκείων Μουσῶν
[650]	ἀρχόντων ἑτέρῳ τινὶ τῶν μεθ᾽	ἑαυτοῦ,	~ἤν τίς τι διδῷ τῶν
[1000]	εἴ τις ἐραστὴς ~κωμῳδεῖσθαι παιδίχ᾽	ἑαυτοῦ	μισῶν ἔσπευσε πρὸς αὐτόν, ~οὐδενὶ
[1500]	πατὴρ προσέρπει ~ἡσθεὶς ἐπὶ τοῖσιν	ἑαυτοῦ	παισὶ τοῖς τριόρχοις. ~ἀλλ᾽ ἐξάγετ᾽
[1500]	ἐφ᾽ ἡσυχίας ἡμῶν πρόσθεν βεμβικίζωσιν	ἑαυτούς.	~ἄγ᾽ ὦ μεγαλώνυμα τέκνα ~τοῦ
[950]	οὐκ ἐπίσταται. ~(Φιλοκλέων) ἐγὼ δ᾽	ἐβουλόμην	ἂν οὐδὲ γράμματα, ~ἵνα μὴ
[700]	ἀγρίως αὐτοῖς ἐπιπηδᾷς. ~εἰ γὰρ	ἐβούλοντο	βίον πορίσαι τῷ δήμῳ, ῥᾴδιον
[1050]	τοῦτο τοὐρροπύγιον, ~Ἀττικοὶ μόνοι δικαίως	ἐγγενεῖς	αὐτόχθονες, ~ἀνδρικώτατον γένος καὶ πλεῖστα
[1500]	σεαυτόν, ~ῥῖπτε σκέλος οὐράνιον· βέμβικες	ἐγγενέσθων.	~καὐτὸς γὰρ ὁ ποντομέδων ἄναξ
[650]	καὶ δημιόπρατα. ~τούτων πλήρωμα τάλαντ᾽	ἐγγὺς	δισχίλια γίγνεται ἡμῖν. ~ἀπὸ τούτου
[800]	οὐρητιάσῃς, αὑτηὶ ~παρά σοι κρεμήσετ᾽	ἐγγὺς	ἐπὶ τοῦ παττάλου. ~(Φιλοκλέων) ~σοφόν
[350]	οὐρήσω μηδ᾽ ἀποπάρδω. ~(Βδελυκλέων) οὗτος	ἐγείρου.	~(Ξανθίας) τί τὸ πρᾶγμ᾽ ~(Βδελυκλέων)
[1250]	ἔκνισε· κᾆθ᾽ ὅτ᾽ ἀπεδειρόμην, ~οὑκτὸς	ἐγέλων	μέγα κεκραγότα θεώμενοι, ~οὐδὲν ἄρ᾽
[0]	~(Ξανθίας) ὅπως; ~ἄνθρωπος ὢν εἶτ᾽	ἐγένετ᾽	ἐξαίφνης κόραξ· ~οὔκουν ἐναργὲς τοῦτο
[900]	ἔπαθε καὶ Θουκυδίδης· ~ἀπόπληκτος ἐξαίφνης	ἐγένετο	τὰς γνάθους. ~πάρεχ᾽ ἐκποδών. ἐγὼ
[1200]	δὲ σύ. ~οὐδεὶς πώποτ᾽ ἀνὴρ	ἔγεντ᾽	Ἀθήναις” ~(Φιλοκλέων) ~οὐχ οὕτω γε
[650]	δεκάτη τῶν προσιόντων ἡμῖν ἄρ᾽	ἐγίγνεθ᾽	ὁ μισθός. ~(Βδελυκλέων) μὰ Δί᾽
[1100]	~ἀλλὰ γὰρ κηφῆνες ἡμῖν εἰσιν	ἐγκαθήμενοι	~οὐκ ἔχοντες κέντρον, οἳ μένοντες
[650]	ἀεὶ δημιζόντων οὐκ οἶδ᾽ ὅπῃ	ἐγκεκύκλησαι,	~ὅστις πόλεων ἄρχων πλείστων ἀπὸ
[350]	~(Βδελυκλέων) ὥσπερ φωνή μέ τις	ἐγκεκύκλωται.	~(Ξανθίας) μῶν ὁ γέρων πῃ
[400]	ἔγωγ᾽ αὐτῶν ὁρῶν δέδοικα τὰς	ἐγκεντρίδας.	~(Χορός) ~ἀλλ᾽ ἀφίει τὸν ἄνδρ᾽
[1050]	ἡμῶν ἐστὶν ἡ πίνοια τῆς	ἐγκεντρίδος,	~ῥᾳδίως ἐγὼ διδάξω, κἂν ἄμουσος
[200]	τοῦ κορκόρου κατασχίσαντες αὐτόν. ~ἀλλ᾽	ἐγκονῶμεν	ὦνδρες, ὡς ἔσται Λάχητι νυνί·
[700]	τὰ πράγμαθ᾽ οἶς ~τότ᾽ ἐπεμαίνετ᾽	ἔγνωκε	γὰρ ἀρτίως, ~λογίζεταί τ᾽ ἐκεῖνα
[1100]	ἐς Σάρδεις γὰρ οὐκ ἐλήλυθας.	~ἔγνως	γὰρ ἄν· νῦν δ᾽ οὐχὶ
[750]	τῶν μαρτύρων ~μόλις τὸ πρᾶγμ᾽	ἔγνωσαν	ἀναμασώμενοι. ~(Φιλοκλέων) ~ἀνά τό με
[900]	~τῆς μὲν γραφῆς ἠκούσαθ᾽ ἣν	ἐγραψάμην	~ἄνδρες δικασταὶ τουτονί. δεινότατα γὰρ
[850]	~(Βδελυκλέων) ~ἀκούετ᾽ ἤδη τῆς γραφῆς.	ἐγράψατο	~κύων Κυδαθηναιεὺς Λάβητ᾽ Αἰξωνέα ~τὸν
[750]	πῦρ καθήμενος· ~ὕοντος εἴσει· κἄν	ἔγρῃ	μεσημβρινός, ~οὐδείς σ᾽ ἀποκλῄσει θεσμοθέτης
[1000]	σε τὸν λοιπὸν χρόνον· ~κοὐκ	ἐγχανεῖταί	σ᾽ ἐξαπατῶν Ὑπέρβολος. ~ἀλλ᾽ εἰσίωμεν.
[700]	~βόσκειν ἐθέλων καὶ μὴ τούτους	~ἐγχάσκειν	σοι στομφάζοντας. ~καὶ νῦν ἀτεχνῶς
[900]	~(Φιλοκλέων) ~φέρε νυν ἅμα τήνδ᾽	ἐγχεάμενος	κἀγὼ ῥοφῶ. ~(Σωσίας) ~τῆς μὲν
[500]	ἀποστερεῖς· ~οὐδὲ χαίρω βατίσιν οὐδ᾽	ἐγχέλεσιν,	ἀλλ᾽ ἥδιον ἄν ~δικίδιον σμικρὸν
[600]	τόνδ᾽ ἐσκεκόμισμαι ~οἴνου μεστόν, κᾆτ᾽	ἐγχέομαι	κλίνας· οὗτος δὲ κεχηνὼς ~βρωμησάμενος
[250]	προδόντων τἀπὶ Θρᾴκης· ~ὃν ὅπως	ἐγχυτριεῖς.	~ὕπαγ᾽ ὦ παῖ ὕπαγε. ~(Παίς)
[150]	γάρ ἐστιν. ~(Βδελυκλέων) οὔκουν κἂν	ἐγὼ	~αὐτὸν ἀποδοίμην δῆτ᾽ ἄν; ~(Φιλοκλέων)
[500]	ἐπιτρέψαι θέλω. ~(Βδελυκλέων) καὶ μὴν	ἐγώ.	~ἄφετέ νυν ἅπαντες αὐτόν. ~(Φιλοκλέων)
[150]	ἄν; ~(Φιλοκλέων) οὐχ ὥσπερ γ᾽	ἐγώ.	~(Βδελυκλέων) μὰ Δἴ ἀλλ᾽ ἄμεινον.
[600]	φάγε τουτί, ~ἔντραγε τουτί· τούτοισιν	ἐγὼ	γάνυμαι, κοὐ μή με δεήσῃ
[1150]	ἀνύσας ὑπόδυθι” τὰς Λακωνικάς. ~(Φιλοκλέων)	~ἐγὼ	γὰρ ἂν τλαίην ὑποδήσασθαί ποτε
[950]	οὐκ ἀγαθόν ἐστι τὸ ῥοφεῖν.	~ἐγὼ	γὰρ ἀπεδάκρυσα νῦν γνώμην ἐμὴν
[900]	ἐγένετο τὰς γνάθους. ~πάρεχ᾽ ἐκποδών.	ἐγὼ	γὰρ ἀπολογήσομαι. ~χαλεπὸν μὲν ὦνδρες
[850]	ἐπὶ καδίσκους. ~(Βδελυκλέων) μη δαμῶς.	~ἐγὼ	γὰρ εἶχον τούσδε τοὺς ἀρυστίχους.
[150]	~ἀλλ᾽ οὐκ ἔσπασεν ~ταύτῃ γ᾽	ἐγὼ	γὰρ ᾐσθόμην τεχνωμένου. ~ἀλλ᾽ εἰσιών
[500]	~νὴ Δἴ ἐν δίκῃ γ᾽	ἐγὼ	γὰρ οὐδ᾽ ἂν ὀρνίθων γάλα
[1000]	~(Βδελυκλέων) ~καὶ μηδὲν ἀγανάκτει γ᾽	ἐγὼ	γάρ σ᾽ ὦ πάτερ ~θρέψω
[1400]	μὴ καλέσῃ πρὸς τῶν θεῶν·	~ἐγὼ	γὰρ ὑπὲρ αὐτοῦ δίκην δίδωμί
[550]	γέλοιον· ~οἱ δὲ σκώπτουσ᾽ ἵν᾽	ἐγὼ	γελάσω καὶ τὸν θυμὸν καταθῶμαι.
[550]	καὶ τοὺς υἱεῖς τῆς χειρός,	ἐγὼ	δ᾽ ἀκροῶμαι· ~τὰ δὲ συγκύψανθ᾽
[850]	~(Φιλοκλέων) ~οἴμοι διατρίβεις κἀπολεῖς τριψημερῶν·	~ἐγὼ	δ᾽ ἀλοκίζειν ἐδεόμην τὸ χωρίον.
[600]	αὐτός· ~νὴ τὴν Δήμητρα δέδοικας,	ἐγὼ	δ᾽ ~ἀπολοίμην εἴ σε δέδοικα.
[1250]	νῶτον ὥστε τὰς πληγὰς στέγειν.	~ἐγὼ	δ᾽ ἀπόλωλα στιζόμενος βακτηρίᾳ. ~(Χορός)
[950]	κιθαρίζειν γὰρ οὐκ ἐπίσταται. ~(Φιλοκλέων)	ἐγὼ	δ᾽ ἐβουλόμην ἂν οὐδὲ γράμματα,
[300]	~ἀλλά μ᾽ εὐωχεῖν ἕτοιμός ἐστ᾽	ἐγὼ	δ᾽ οὐ βούλομαι. ~(Χορός) ~τοῦτ᾽
[1200]	τῆσδε τῆς γῆς ἐξελᾶν. ~(Φιλοκλέων)	ἐγὼ	δέ γε, ~ἐὰν ἀπειλῇ, νὴ
[1100]	Περσίδ᾽ οἱ δὲ καυνάκην. ~(Φιλοκλέων)	~ἐγὼ	δὲ σισύραν ᾠόμην Θυμαιτίδα. ~(Βδελυκλέων)
[750]	μέλλεις ποίει. ~(Βδελυκλέων) ~ἀνάμενέ νυν·	ἐγὼ	δὲ ταῦθ᾽ ἥξω φέρων. ~(Φιλοκλέων)
[1150]	ξυνεθεώρεις Ἀνδροκλεῖ καὶ Κλεισθένει. ~(Φιλοκλέων)	~ἐγὼ	δὲ τεθεώρηκα ποώποτ᾽ οὐδαμοῖ ~πλὴν
[400]	ὑπ᾽ ἀνδρῶν βαρβάρων χειρούμενον, ~οὓς	ἐγὼ	δίδαξα κλάειν τέτταρ᾽ ἐς τὴν
[1050]	ἡ πίνοια τῆς ἐγκεντρίδος, ~ῥᾳδίως	ἐγὼ	διδάξω, κἂν ἄμουσος ᾖ τὸ
[50]	κόρακας οἰχήσεται; ~(Σωσίας) ~εἶτ᾽ οὐκ	ἐγὼ	δοὺς δύ᾽ ὀβολὼ μισθώσομαι ~οὕτως
[800]	Δί᾽ οὐ πάρεστιν. ~(Φιλοκλέων) ἀλλ᾽	ἐγὼ	δραμὼν ~αὐτὸς κομιοῦμαι τό γε
[900]	μὴ κεκλάγγω διὰ κενῆς ἄλλως	ἐγώ·	~ἐὰν δὲ μή, τὸ λοιπὸν
[1200]	ὡς οὐδεὶς Διακρίων δέξεται. ~(Βδελυκλέων)	~ἐγὼ	εἴσομαι· καὶ δὴ γάρ εἰμ᾽
[1350]	νυν ἐμοῦ. ~Ὀλυμπαίςιν, ἡνίκ᾽ ἐθεώρουν	ἐγώ,	~Ἐφουδίων ἐμαχέσατ᾽ Ἀσκώνδᾳ καλῶς ~ἤδη
[350]	γείτων ἥρως· σὺ γὰρ οἷσπερ	ἐγὼ	κεχάρησαι, ~τοῖς δακρύοισιν τῶν φευγόντων
[1200]	εἴσομαι· καὶ δὴ γάρ εἰμ᾽	ἐγὼ	Κλέων, ~ᾄδω δὲ πρῶτος Ἁρμοδίου·
[1500]	ᾠζυρέ, ~ἅλμην κύκα τούτοισιν, ἢν	ἐγὼ	κρατῶ. ~(Χορός) ~φέρε νυν ἡμεῖς
[200]	φέψαλοι. ~(Σωσίας) ~μὴ φροντίσῃς· ἐὰν	ἐγὼ	λίθους ἔχω, ~πολλῶν δικαστῶν σφηκιὰν
[1100]	νῦν δ᾽ οὐχὶ γιγνώσκεις. ~(Φιλοκλέων)	ἐγώ;	~μὰ τὸν Δἴ οὐ τοίνυν·
[1400]	ποτε ~κατέαξ᾽ ἐχῖνον. ~(Κατήγορος) ταῦτ᾽	ἐγὼ	μαρτύρομαι. ~(Φιλοκλέων) ~οὑχῖνος οὖν ἔχων
[1400]	τάξῃς, καὶ χάριν προσείσομαι. ~(Φιλοκλέων)	~ἐγὼ	μὲν οὖν αὐτῷ διαλλαχθήσομαι ~ἑκών·
[750]	τὸν Ἡρακλέα ~μή νυν ἔτ᾽	ἐγὼ	ν τοῖσι δικασταῖς ~κλέπτοντα Κλέωνα
[950]	~(Φιλοκλέων) ~πῶς οὖν ἐμαυτῷ τοῦτ᾽	ἐγὼ	ξυνείσομαι, ~φεύγοντ᾽ ἀπολύσας ἄνδρα; τί
[1150]	παρὰ ταῦτ᾽ ἄλλα. ~(Φιλοκλέων) ~κακοδαίμων	ἐγώ,	~ὅστις ἐπὶ γήρως χίμετλον οὐδὲν
[400]	οὐρανόν γ᾽ ~(Βδελυκλέων) ~ὡς τοῦδ᾽	ἐγὼ	οὐ μεθήσομαι. ~(Χορός) ~ταῦτα δῆτ᾽
[1200]	τί λέξεις σκόλιον; ~(Φιλοκλέων) ᾠδικῶς	ἐγώ.	~οὐκ ἔστιν ἀλωπεκίζειν, ~οὐδ᾽ ἀμφοτέροισι
[450]	ἔλαττον πρᾶγμά τις κατηγορῇ, ~ἧς	ἐγὼ	οὐκ ἤκουσα τοὔνομ᾽ οὐδὲ πεντήκοντ᾽
[400]	πέδαις παχείαις οὐδὲν ἀριστήσετε. ~ὡς	ἐγὼ	πολλῶν ἀκούσας οἶδα θρίων τὸν
[150]	πόρρω τέχνης καὶ παράβολος. ~(Φιλοκλέων)	~ἐγὼ	πονηρός; οὐ μὰ Δἴ ἀλλ᾽
[1250]	τῶν Κρωβύλων, ~οὗτος ὅν γ᾽	ἐγώ	ποτ᾽ εἶδον ἀντὶ μήλου καὶ
[700]	κατὰ χοίνικα κριθῶν. ~ὧν οὕνεκ᾽	ἐγώ	σ᾽ ἀπέκλῃον ἀεὶ ~βόσκειν ἐθέλων
[1350]	δὲ μὴ κακὴ νυνὶ γυνή,	~ἐγώ	σ᾽ ἐπειδὰν οὑμὸς υἱὸς ἀποθάνῃ,
[1300]	μέντοι τριβόμενον οὐκ ἄχθεται. ~ὁρᾷς	ἐγώ	σ᾽ ὡς δεξιῶς ὑφειλόμην ~μέλλουσαν
[1150]	μ᾽ ἀμπίσχετε. ~(Βδελυκλέων) ~φέρ᾽ ἀλλ᾽	ἐγώ	σε περιβαλῶ· σὺ δ᾽ οὖν
[600]	ἐν αὑτοῦ. ~(Βδελυκλέων) ~ἦ μὴν	ἐγώ	σε τήμερον σκύτη βλέπειν ποιήσω.
[250]	τυρβάσεις βαδίζων. ~(Χορός) ~ἦ μὴν	ἐγὼ	σοῦ χἀτέρους μείζονας κολάζω. ~ἀλλ᾽
[400]	ἄνδρ᾽ εἰ δὲ μή, φήμ᾽	ἐγὼ	~τὰς χελώνας μακαριεῖν σε τοῦ
[600]	τρυγήσειν. ~καλῶς γὰρ ᾔδειν ὡς	ἐγὼ	ταύτῃ κράτιστός εἰμι. ~(Χορός) ~ὡς
[200]	ἡνίκ᾽ ἐν Βυζαντίῳ ξυνῆμεν ~φρουροῦντ᾽	ἐγώ	τε καὶ σύ· κᾆτα περιπατοῦντε
[800]	τινά. ~ἀλλ᾽ εἴσαγ᾽ ἀνύσας· ὡς	ἐγὼ	τιμᾶν βλέπω. ~(Βδελυκλέων) ~φέρε νυν
[500]	ἀκούειν ἡδἔ, εἰ καὶ νῦν	ἐγὼ	~τὸν πατέρ᾽ ὅτι βούλομαι τούτων
[1050]	~τῶνδε ῥώμην νεανικὴν σχεῖν· ~ὡς	ἐγὼ	τοὐμὸν νομίζω ~γῆρας εἶναι κρεῖττον
[350]	ὦ τᾶν δέδιθι, μηδέν· ~ὡς	ἐγὼ	τοῦτόν γ᾽ ἐὰν γρύξῃ ~τι,
[800]	τί ἔτ᾽ ἐρεῖς; ὡς ἅπαντ᾽	ἐγὼ	φέρω ~ὅσαπερ ἔφασκον, κἄτι πολλῷ
[900]	~(Φιλοκλέων) ~τοῦτον δέ γ᾽ οἶμ᾽	ἐγὼ	χεσεῖσθαι τήμερον. ~(Βδελυκλέων) ~οὐκ αὖ
[800]	παρών. ~(Σωσίας) ~μὰ Δί᾽ οὐκ	ἔγωγ᾽	ἀλλ᾽ ἅτερός φησιν κύων ~κατηγορήσειν,
[1150]	ἀναβαλεῖ; ~(Φιλοκλέων) ~μὰ Δί᾽ οὐκ	ἔγωγ᾽	ἀλλ᾽ ὦγαθέ, ~εἴπερ γ᾽ ἀνάγκη,
[400]	νὴ Δί᾽ εἰ μαχούμεθα· ~ὡς	ἔγωγ᾽	αὐτῶν ὁρῶν δέδοικα τὰς ἐγκεντρίδας.
[100]	τίς εἶ σύ; ~(Φιλοκλέων) καπνὸς	ἔγωγ᾽	ἐξέρχομαι. ~(Βδελυκλέων) καπνός; φέρ᾽ ἴδω
[600]	πάντ᾽ ἐλήλυθεν ~κοὐδὲν παρῆλθεν, ὥστ᾽	ἔγωγ᾽	~ηὐξανόμην ἀκούων, ~κἀν μακάρων δικάζειν
[1150]	παρόντων πολυμαθῶν καὶ δεξιῶν; ~(Φιλοκλέων)	ἔγωγε.	~(Βδελυκλέων) τίνα δῆτ᾽ ἂν λέγοις;
[300]	ἀπαπαῖ φεῦ, ~μὰ Δἴ οὐκ	ἔγωγε	νῷν οἶδ᾽ ~ὁπόθεν γε δεῖπνον
[300]	ζητεῖθ᾽ ὑμεῖς, ὡς πᾶν ἂν>	ἔγωγε	ποιοίην· ~οὕτω κιττῶ διὰ τῶν
[1200]	ἀνευρὼν ὅ τι νεανικώτατον. ~(Φιλοκλέων)	ἐγᾦδα	τοίνυν τό γε νεανικώτατον· ~ὅτε
[1150]	μάλιστα τοὺς κατ᾽ οἰκίαν. ~(Φιλοκλέων)	~ἐγᾦδα	τοίνυν τῶν γε πάνυ κατ᾽
[850]	κἀπολεῖς τριψημερῶν· ~ἐγὼ δ᾽ ἀλοκίζειν	ἐδεόμην	τὸ χωρίον. ~(Βδελυκλέων) ἰδού. ~(Φιλοκλέων)
[100]	ὁ δ᾽ αὐτῷ τυμπάνῳ ~ᾄξας	ἐδίκαζεν	ἐς τὸ καινὸν ἐμπεσών. ~ὅτε
[1200]	χάρακας; ἀλλ᾽ ὡς ἢ κάπρον	~ἐδιώκαθές	ποτ᾽ ἢ λαγών, ἢ λαμπάδα
[0]	δῆμον ἡμῶν βούλεται διιστάναι. ~(Σωσίας)	~ἐδόκει	δέ μοι Θέωρος αὐτῆς πλησίον
[0]	~ἀτὰρ σὺ λέξον πρότερος. ~(Ξανθίας)	~ἐδόκουν	αἰετὸν ~καταπτόμενον ἐς τὴν ἀγορὰν
[550]	πάνυ σεμνῶς τοῖς σημείοισιν ἐπούσῃ,	~ἔδομεν	ταύτην ὅστις ἂν ἡμᾶς ἀντιβολήσας
[600]	ἀκούων, ~κἀν μακάρων δικάζειν ~αὐτὸς	ἔδοξα	νήσοις, ~ἡδόμενος λέγοντι. ~(Φιλοκλέων) ~ὡς
[0]	τὴν τρόπιν τοῦ πράγματος. ~(Σωσίας)	~ἔδοξέ	μοι περὶ πρῶτον ὕπνον ἐν
[700]	ὑφίστανται κατὰ πεντήκοντα μεδίμνους ~ποριεῖν·	ἔδοσαν	δ᾽ οὐπώποτέ σοι πλὴν πρώην
[1200]	ποτ᾽ ἢ λαγών, ἢ λαμπάδα	~ἔδραμες,	ἀνευρὼν ὅ τι νεανικώτατον. ~(Φιλοκλέων)
[750]	μόνην. ~πάντως δὲ κἀκεῖ ταῦτ᾽	ἔδρας	ἑκάστοτε. ~καὶ ταῦτα μέν νυν
[1000]	ξύγγνωτέ μοι· ~ἄκων γὰρ αὔτ᾽	ἔδρασα	κοὐ τοὐμοῦ τρόπου. ~(Βδελυκλέων) ~καὶ
[550]	ὁτιοῦν τούτων τὸν σαυτοῦ πώποτ᾽	ἔδρασας.	~ἀλλὰ Θέωρος, καίτοὐστὶν ἀνὴρ Εὐφημίου
[700]	~δύο μυριάδ᾽ ἂν τῶν δημοτικῶν	ἔζων	ἐν πᾶσι λαγῴοις ~καὶ στεφάνοισιν
[500]	ὃ μὴ γένοιθ᾽ οὗτός ~σ᾽	ἐθέλει	κρατῆσαι. ~(Βδελυκλέων) ~καὶ μὴν ὅσ᾽
[250]	~ὕπαγ᾽ ὦ παῖ ὕπαγε. ~(Παίς)	~ἐθελήσεις	τί μοι οὖν ὦ ~πάτερ,
[1450]	~τάχα δ᾽ ἂν ἴσως οὐκ	ἐθέλοι.	~τὸ γὰρ ἀποστῆναι χαλεπὸν ~φύσεος,
[700]	σοι στομφάζοντας. ~καὶ νῦν ἀτεχνῶς	ἐθέλω	παρέχειν ~ὅ τι βούλει σοι,
[700]	ἐγώ σ᾽ ἀπέκλῃον ἀεὶ ~βόσκειν	ἐθέλων	καὶ μὴ τούτους ~ἐγχάσκειν σοι
[1350]	~ἄκουσόν νυν ἐμοῦ. ~Ὀλυμπαίςιν, ἡνίκ᾽	ἐθεώρουν	ἐγώ, ~Ἐφουδίων ἐμαχέσατ᾽ Ἀσκώνδᾳ καλῶς
[450]	~τῶν νόμων ἡμᾶς ἀπείργεις ὧν	ἔθηκεν	ἡ πόλις, ~οὔτε τιν᾽ ἔχων
[700]	τιν᾽ ἐπιρρύξας, ἀγρίως αὐτοῖς ἐπιπηδᾷς.	~εἰ	γὰρ ἐβούλοντο βίον πορίσαι τῷ
[550]	ἀρνὸς φωνῇ, παιδὸς φωνὴν ἐλεήσαις”	~εἰ	δ᾽ αὖ τοῖς χοιριδίοις χαίρω,
[950]	θύραν ~καὶ τἄλλ᾽ ἄριστός ἐστιν·	εἰ	δ᾽ ὑφείλετο, ~ξύγγνωθι. κιθαρίζειν γὰρ
[950]	φέρῃ ~τούτων μεταιτεῖ τὸ μέρος·	εἰ	δὲ μή, δάκνει. ~(Φιλοκλέων) ~αἰβοῖ.
[400]	τουτουὶ καὶ μὴ μεθῆσθε μηδενί·	~εἰ	δὲ μή, ν πέδαις παχείαις
[1400]	ποιῶ; ~εἴσω φέρω σ᾽ ἐντεῦθεν·	εἰ	δὲ μή, τάχα ~κλητῆρες ἐπιλείψουσι
[400]	οἶδα θρίων τὸν ψόφον. ~(Χορός)	~εἰ	δὲ μὴ τοῦτον μεθήσεις, ἔν
[400]	~(Χορός) ~ἀλλ᾽ ἀφίει τὸν ἄνδρ᾽	εἰ	δὲ μή, φήμ᾽ ἐγὼ ~τὰς
[50]	~ἄλλως φλυαρεῖτ᾽ οὐ γὰρ ἐξευρήσετε.	~εἰ	δὴ πιθυμεῖτ᾽ εἰδέναι, σιγᾶτε νῦν.
[800]	αὐτὸς ἥρως ὢν ὅπλα. ~(Βδελυκλέων)	~εἰ	θᾶττον ἐκαθίζου σύ, θᾶττον ἂν
[500]	~ταῦτα γὰρ τούτοις ἀκούειν ἡδἔ,	εἰ	καὶ νῦν ἐγὼ ~τὸν πατέρ᾽
[950]	~τί οὖν ὄφελος, τὸν τυρὸν	εἰ	κατεσθίει; ~(Βδελυκλέων) ~ὅ τι; σοῦ
[550]	μ᾽ ὦ πάτερ, αἰτοῦμαί σ᾽	εἰ	καὐτὸς πώποθ᾽ ὑφείλου ~ἀρχὴν ἄρξας
[50]	~οὐδ᾽ αὖθις ἀνασελγαινόμενος Εὐριπίδης· ~οὐδ᾽	εἰ	Κλέων γ᾽ ἔλαμψε τῆς τύχης
[250]	~(Χορός) οὐκ ἂν μὰ Δἴ,	εἰ	κρέμαισθέ γ᾽ ὑμεῖς. ~(Παίς) μὰ
[400]	μέντοι δεινὸν ἤδη νὴ Δί᾽	εἰ	μαχούμεθα· ~ὡς ἔγωγ᾽ αὐτῶν ὁρῶν
[550]	με τρέμων τῆς εὐθύνης ἀπολῦσαι·	~εἰ	μὲν χαίρεις ἀρνὸς φωνῇ, παιδὸς
[650]	~(Φιλοκλέων) ~Παίςαι καὶ μὴ πατέριζε.	~εἰ	μὴ γὰρ ὅπως δουλεύω γώ,
[550]	ἔμ᾽ οὐδ᾽ ἂν ζῶντ᾽ ᾔδειν	εἰ	μὴ διὰ τὴν προτέραν ἀπόφυξιν.
[950]	γὰρ ταμιεύουσ᾽ ἔτυχες. ἀπόκριναι σαφῶς,	~εἰ	μὴ κατέκνησας τοῖς στρατιώταις ἅλαβες.
[150]	~ὁμοιότατος κλητῆρος εἶναι πωλίῳ. ~(Φιλοκλέων)	εἰ	μή μ᾽ ἐάσεθ᾽ ἥσυχον, μαχούμεθα.
[400]	Χρήμων καὶ Φερέδειπνε; ~πότε δ᾽	εἰ	μὴ νῦν, ἐπαρήξετέ μοι, πρίν
[300]	~οὗτος ἁνὴρ τοῦτ᾽ ἐτόλμησεν ~λέγειν,	εἰ	~μὴ ξυνωμότης τις ἦν. ~ἀλλ᾽
[50]	γνοίη ποτ᾽ οὐδ᾽ ἂν ξυμβάλοι	~εἰ	μὴ πύθοιθ᾽ ἡμῶν· ἐπεὶ τοπάζετε.
[1300]	τῶν ὄπισθεν ~ἐπακολουθούντων ἐμοί· ~οἷον,	εἰ	μὴ ρρήσεθ᾽ ὑμᾶς ~ὦ πόνηροι
[150]	τήμερον; ~βάδιζε θᾶττον. τί στένεις,	εἰ	μὴ φέρεις ~Ὀδυσσέα τιν᾽ ~(Σωσίας)
[1400]	ἐπεμαρτύρατο· ~εἶθ᾽ ἡ Συβαρῖτις εἶπεν,	εἰ	ναὶ τὰν κόραν ~τὴν μαρτυρίαν
[1400]	ἐκεῖνος εἶπεν, ὦ κύον κύον,	~εἰ	νὴ Δί᾽ ἀντὶ τῆς κακῆς
[250]	ὅταν δέῃ τίμιον πρίασθαι. ~(Παίς)	~εἰ	νὴ Δί᾽ αὖθις κονδύλοις νουθετήσεθ᾽
[1050]	χείρων παρὰ τοῖσι σοφοῖς νενόμισται,	~εἰ	παρελαύνων τοὺς ἀντιπάλους τὴν ἐπίνοιαν
[350]	πέφαρκται κοὐκ ἔστιν ὀπῆς οὐδ᾽	εἰ	σέρφῳ διαδῦναι. ~ἀλλ᾽ ἄλλο τι
[450]	λάθρᾳ γ᾽ ἐλάνθαν᾽ ὑπιοῦσά με”	~εἰ	σύ γ᾽ ὦ πόνῳ πόνηρε
[500]	κελητίσαι κέλευον, ὀξυθυμηθεῖσά μοι ~ἤρετ᾽	εἰ	τὴν Ἱππίου καθίσταμαι τυραννίδα. ~(Βδελυκλέων)
[800]	~(Βδελυκλέων) τὸ τί; ~(Φιλοκλέων) ~θἠρῷον	εἴ	πως ἐκκομίσαις τὸ τοῦ Λύκου.
[600]	Δήμητρα δέδοικας, ἐγὼ δ᾽ ~ἀπολοίμην	εἴ	σε δέδοικα. ~(Χορός) ~οὐπώποθ᾽ οὕτω
[1500]	παισὶ τοῖς τριόρχοις. ~ἀλλ᾽ ἐξάγετ᾽	εἴ	τι φιλεῖτ᾽ ὀρχούμενοι, θύραζε ~ἡμᾶς
[1000]	~οὐδὲ παλαίστρας περικωμάζειν πειρῶν· οὐδ᾽	εἴ	τις ἐραστὴς ~κωμῳδεῖσθαι παιδίχ᾽ ἑαυτοῦ
[850]	γε νεωτέρων. ~ἰήιε Παιάν. ~(Βδελυκλέων)	~εἴ	τις θύρασιν ἡλιαστής, εἰσίτω· ~ὡς
[700]	ἀπάγουσι· ~τούτων εἴκοσιν ἄνδρας βόσκειν	εἴ	τις προσέταξεν ἑκάστῃ, ~δύο μυριάδ᾽
[1450]	~θέρε νυν ἀνείπω κἀνταγωνιστὰς καλῶ.	~εἴ	τις τραγῳδός φησιν ὀρχεῖσθαι καλῶς,
[1050]	~κικίννους νεανιῶν καὶ ~σχῆμα κεὐρυπρωκτίαν.	~εἴ	τις ὑμῶν ὦ θεαταὶ τὴν
[1350]	λέγεις σύ; ποῖος ὄζος; οὐκ	εἶ	δεῦρο σύ; ~(Φιλοκλέων) ~ἆ ἆ
[1300]	δίκην ~ἡμῖν ἅπασι, κεἰ σφόδρ᾽	εἶ	νεανίας. ~ἁθρόοι γὰρ ἥξομέν σε
[150]	~περὶ ὄνου σκιᾶς. ~(Βδελυκλέων) ~πονηρὸς	εἶ	πόρρω τέχνης καὶ παράβολος. ~(Φιλοκλέων)
[150]	τουτονί. τουτὶ τί ἦν; ~τίς	εἶ	ποτ᾽ ὦνθρωπ᾽ ἐτεόν; ~(Φιλοκλέων) Οὖτις
[1400]	καταγελᾷς μου; προσκαλοῦμαί σ᾽ ὅστις	εἶ	~πρὸς τοὺς ἀγορανόμους βλάβης τῶν
[100]	ἡ κάπνη ψοφεῖ; ~οὗτος τίς	εἶ	σύ; ~(Φιλοκλέων) καπνὸς ἔγωγ᾽ ἐξέρχομαι.
[400]	μακαριεῖν σε τοῦ δέρματος. ~(Φιλοκλέων)	~εἶά	νυν ὦ ξυνδικασταὶ σφῆκες ὀξυκάρδιοι,
[1300]	παῖ” καλῶν. ~εἶτ᾽ αὐτὸν ὡς	εἶδ᾽	ᾔκασεν Λυσίστρατος· ~ἔοικας ὦ πρεσβῦτα
[1400]	φίλος· ~ἔρδοι τις ἣν ἕκαστος	εἰδείη	τέχνην” ~οὕτω δὲ καὶ σὺ
[950]	οὔκουν ἀποφεύγει δῆτα; ~(Φιλοκλέων) χαλεπὸν	εἰδέναι.	~(Βδελυκλέων) ~ἴθ᾽ ὦ πατρίδιον ἐπὶ
[50]	γὰρ ἐξευρήσετε. ~εἰ δὴ πιθυμεῖτ᾽	εἰδέναι,	σιγᾶτε νῦν. ~φράσω γὰρ ἤδη
[1250]	ἐμοῦ μέλον, ὅσον δὲ μόνον	εἰδέναι	~σκωμμάτιον εἴποτέ τι θλιβόμενος ἐκβαλῶ.
[350]	περὶ ψυχῆς ~δρόμον δραμεῖν, ἵν᾽	εἰδῇ	~μὴ πατεῖν τὰ ~τοῖν θεοῖν
[400]	μένους ἐμπλήμενος, ~ὡς ἂν εὖ	εἰδῇ	τὸ λοιπὸν σμῆνος οἷον ὤργισεν.
[450]	δίκην, ~οὐκέτ᾽ ἐς μακρὰν ἵν᾽	εἰδῆθ᾽	οἷός ἐστ᾽ ἀνδρῶν τρόπος ~ὀξυθύμων
[1250]	~οὗτος ὅν γ᾽ ἐγώ ποτ᾽	εἶδον	ἀντὶ μήλου καὶ ῥοᾶς ~δειπνοῦντα
[0]	ὕπνος· ~καὶ δῆτ᾽ ὄναρ θαυμαστὸν	εἶδον	ἀρτίως. ~(Σωσίας) ~κἄγωγ᾽ ἀληθῶς οἷον
[300]	ποιήσει. ~(Φιλοκλέων) ~τίς ἂν οὖν	εἴη;	ζητεῖθ᾽ ὑμεῖς, ὡς πᾶν ἂν>
[350]	ἥντιν᾽ ἂν ἔνδοθεν οἷός τ᾽	εἴης	διορύξαι, ~εἶτ᾽ ἐκδῦναι ῥάκεσιν κρυφθεὶς
[700]	ἀτενὴς ἄγαν ἀτεράμων τ᾽ ἀνήρ.	~εἴθ᾽	ὤφελέν μοι κηδεμὼν ἢ ξυγγενὴς
[0]	κάκιστον τοὐνύπνιον βύρσης σαπρᾶς. ~(Σωσίας)	~εἶθ᾽	ἡ μιαρὰ φάλαιν᾽ ἔχουσα τρυτάνην
[1400]	~οὑχῖνος οὖν ἔχων τιν᾽ ἐπεμαρτύρατο·	~εἶθ᾽	ἡ Συβαρῖτις εἶπεν, εἰ ναὶ
[800]	ἔστι; ~(Φιλοκλέων) χοιροκομεῖον Ἑστίας. ~(Βδελυκλέων)	εἶθ᾽	ἱεροσυλήσας φέρεις; ~(Φιλοκλέων) ~οὔκ, ἀλλ᾽
[500]	λοπάδι πεπνιγμένον. ~(Βδελυκλέων) ~νὴ Δἴ	εἰθίσθης	γὰρ ἥδεσθαι τοιούτοις πράγμασιν· ~ἀλλ᾽
[150]	ἀλλην μηχανήν. ~ἀτὰρ ἄθλιός γ᾽	εἴιμ᾽	ὡς ἕτερός γ᾽ οὐδεὶς ἀνήρ,
[700]	τὸν φόρον ἡμῖν ἀπάγουσι· ~τούτων	εἴκοσιν	ἄνδρας βόσκειν εἴ τις προσέταξεν
[1300]	προσέτι λόγους λέγων ~ἀμαθέστατ᾽ οὐδὲν	εἰκότας	τῷ πράγματι. ~ἔπειτ᾽ ἐπειδὴ μέθυεν,
[750]	~κᾆτα βδελυχθεὶς ὀσφρόμενος ἐξέπτυσα· ~κᾆθ᾽	εἷλκον	αὐτόν. ~(Βδελυκλέων) ὁ δὲ τί
[1200]	δρομέα Φάυλλον ὢν βούπαις ἔτι	~εἶλον	διώκων λοιδορίας ψήφοιν δυοῖν. ~(Βδελυκλέων)
[950]	~(Βδελυκλέων) νὴ Δἴ· ~(Φιλοκλέων) οὐδέν	εἰμ᾽	ἄρα. ~(Βδελυκλέων) ~μὴ φροντίσῃς ὦ
[1200]	~ἐγὼ εἴσομαι· καὶ δὴ γάρ	εἰμ᾽	ἐγὼ Κλέων, ~ᾄδω δὲ πρῶτος
[300]	~ἀλλὰ γὰρ οὐχ οἷός τ᾽	εἴμ᾽	~ᾄδειν. τί ποιήσω; ~τηροῦμαι δ᾽
[700]	δύναμαι κατέχειν, ἀλλ᾽ ἤδη μαλθακός	εἰμι.	~(Βδελυκλέων) ἀλλ᾽ ὁπόταν μὲν δείσωσ᾽
[1350]	τῶν ἐμαυτοῦ χρημάτων ~νέος γάρ	εἰμι	καὶ φυλάττομαι σφόδρα. ~τὸ γὰρ
[600]	ᾔδειν ὡς ἐγὼ ταύτῃ κράτιστός	εἰμι.	~(Χορός) ~ὡς δ᾽ ἐπὶ πάντ᾽
[1200]	ἀλλὰ δευρὶ κατακλινεὶς προσμάνθανε ~ξυμποτικὸς	εἶναι	καὶ ξυνουσιαστικός. ~(Φιλοκλέων) πῶς οὖν
[700]	ἔλαιον. ~βούλονται γάρ σε πένητ᾽	εἶναι·	καὶ τοῦθ᾽ ὧν οὕνεκ᾽ ἐρῶ
[650]	ἅπαντας ἐν ἀρχαῖς ~αὐτούς τ᾽	εἶναι	καὶ τοὺς κόλακας τοὺς τούτων
[1050]	~ὡς ἐγὼ τοὐμὸν νομίζω ~γῆρας	εἶναι	κρεῖττον ἢ πολλῶν ~κικίννους νεανιῶν
[1300]	~ἐπὶ τῷ κομᾷς καὶ κομψὸς	εἶναι	προσποιεῖ, ~κωμῳδολοιχῶν περὶ τὸν εὖ
[150]	ὥστ᾽ ἔμοιγ᾽ ἰνδάλλεται ~ὁμοιότατος κλητῆρος	εἶναι	πωλίῳ. ~(Φιλοκλέων) εἰ μή μ᾽
[1350]	λαβὼν ~ἀφελόμενός σε καὶ νομίσας	εἶναι	σαπρὸν ~κοὐδὲν δύνασθαι δρᾶν. ~(Φιλοκλέων)
[450]	εὖ κἀνδρικῶς, ~ὥστε σε ζηλωτὸν	εἶναι;	σὺ δ᾽ ἀχάριστος ἦσθ᾽ ἄρα.
[700]	ὤφελέν μοι κηδεμὼν ἢ ξυγγενὴς	~εἶναί	τις ὅστις τοιαῦτ᾽ ἐνουθέτει. ~σοὶ
[850]	τῷ θυμιδίῳ παραμείξας· ~ἤδη δ᾽	εἶναι	τοῖς ἀνθρώποις ~ἤπιον αὐτόν, ~τοὺς
[50]	δ᾽ αὖ φησιν ὁ Σκαμβωνίδης	~εἶναι	φιλοθύτην αὐτὸν ἢ φιλόξενον. ~(Σωσίας)
[50]	μὲν ὁ Προνάπους φήσ᾽ οὑτοσὶ	~εἶναι	φιλόκυβον αὐτόν· ἀλλ᾽ οὐδὲν λέγει.
[1400]	μ᾽ ἀποτείσαντ᾽ ἀργύριον τοῦ πράγματος	~εἶναι	φίλον τὸ λοιπόν, ἢ σύ
[50]	δέ φησι (Σωσίας) πρὸς Δερκύλον	~εἶναι	φιλοπότην αὐτόν. ~(Σωσίας) οὐδαμῶς γ᾽
[1400]	τρίβων ὢν ἱππικῆς. ~κἄπειτ᾽ ἐπιστὰς	εἶπ᾽	ἀνὴρ αὐτῷ φίλος· ~ἔρδοι τις
[450]	~ἡ λαχανόπωλις παραβλέψασά φησι θατέρῳ·	~εἰπέ	μοι, γήτειον αἰτεῖς· πότερον ἐπὶ
[1300]	γέρων δὲ τὸν Θούφραστον ἤρετ᾽	εἰπέ	μοι, ~ἐπὶ τῷ κομᾷς καὶ
[1150]	νομίζουσ᾽ οἱ σοφοί. ~ἀλλ᾽ ἕτερον	εἰπέ	μοι· παρ᾽ ἀνδράσι ξένοις ~πίνων
[500]	σου, περιπεσοῦμαι τῷ ξίφει. ~(Βδελυκλέων)	~εἰπέ	μοι, τί δ᾽ ἤν, τὸ
[400]	μ᾽ εἴσω μᾶλλον ἄγεσθαι; ~(Χορός)	~εἰπέ	μοι τί μέλλομεν κινεῖν ἐκείνην
[950]	σθ᾽ ὕδωρ; ~ἔπαιρε σαυτόν. ~(Φιλοκλέων)	~εἰπέ	νυν ἐκεῖνό μοι, ~ὄντως ἀπέφυγε;
[250]	~πάνυ γ᾽ ὦ παιδίον. ἀλλ᾽	εἰπέ,	~τί βούλει με πρίασθαι ~καλόν;
[0]	κεφαλὴν κόρακος ἔχων. ~εἶτ᾽ Ἀλκιβιάδης	εἶπε	πρός με τραυλίσας, ~ὁλᾷς; Θέωλος
[1400]	τιν᾽ ἐπεμαρτύρατο· ~εἶθ᾽ ἡ Συβαρῖτις	εἶπεν,	εἰ ναὶ τὰν κόραν ~τὴν
[1400]	καὶ Σιμωνίδης· ~ἔπειθ᾽ ὁ Λᾶσος	εἶπεν,	ὀλίγον μοι μέλει” ~(Ἀρτόπωλις) ἄληθες
[1400]	τις ὑλάκτει κύων. ~κἄπειτ᾽ ἐκεῖνος	εἶπεν,	ὦ κύον κύον, ~εἰ νὴ
[1250]	τἄρ᾽ ἐστὶ πολλοὺς τῶν λόγων,	~εἴπερ	ἀποτείσω μηδέν, ἤν τι δρῶ
[1150]	Δί᾽ οὐκ ἔγωγ᾽ ἀλλ᾽ ὦγαθέ,	~εἴπερ	γ᾽ ἀνάγκη, κρίβανόν μ᾽ ἀμπίσχετε.
[1000]	~ἀλλ᾽ εἰσίωμεν. ~(Φιλοκλέων) ταῦτά νυν,	εἴπερ	δοκεῖ. ~(Χορός) ~ἀλλ᾽ ἴτε χαίροντες
[450]	ῥᾳδίως οὕτως ἂν αὐτοὺς διέφυγες,	~εἴπερ	ἔτυχον τῶν μελῶν τῶν Φιλοκλέους
[1000]	αὖτε λεῲ προσέχετε τὸν νοῦν,	εἴπερ	καθαρόν τι φιλεῖτε. ~μέμψασθαι γὰρ
[500]	ἁγὼν ~καὶ περὶ τῶν ἁπάντων,	~εἴπερ,	ὃ μὴ γένοιθ᾽ οὗτός ~σ᾽
[650]	τῷ σώματι καὶ τρυφερανθείς, ~ἥκειν	εἴπῃ	πρῲ κἀν ὥρᾳ δικάσονθ᾽ ὡς
[550]	ἂν ἡμῖν ~ἐκ τῆς Νιόβης	εἴπῃ	ῥῆσιν τὴν καλλίστην ἀπολέξας. ~κἂν
[550]	οὐδεὶς πώποτ᾽ ἐνίκησεν, ἐὰν μὴ	~εἴπῃ	τὰ δικαστήρι᾽ ἀφεῖναι πρώτιστα μίαν
[1050]	τὸν στρατὸν διέπτετο· ~εἶτα δ᾽	εἱπόμεσθα	θυννάζοντες ἐς τοὺς θυλάκους, ~οἱ
[550]	~κλάειν ἡμεῖς μακρὰ τὴν κεφαλὴν	εἰπόντες	τῇ διαθήκῃ ~καὶ τῇ κόγχῃ
[1250]	ὅσον δὲ μόνον εἰδέναι ~σκωμμάτιον	εἴποτέ	τι θλιβόμενος ἐκβαλῶ. ~ταῦτα κατιδὼν
[350]	καλέσαντες ~ὥστ᾽ οὐ δυνατόν σ᾽	εἵργειν	ἔσται· τοιαῦτα ποιήσομεν ἡμεῖς. ~(Φιλοκλέων)
[300]	γάρ ἐσθ᾽ ὁ ταῦτά σ᾽	εἵργων	~κἀποκλῄων τῇ θύρᾳ; λέξον· ~πρὸς
[350]	πως πρύμνην ἀνακρούσηται πληγεὶς ταῖς	εἰρεσιώναις.	~(Φιλοκλέων) ~οὐ ξυλλήψεσθ᾽ ὁπόσοισι δίκαι
[550]	γάρ τοι σεμνόν, τούτων ὧν	εἴρηκας	μακαρίζω· ~τῆς δ᾽ ἐπικλήρου τὴν
[450]	μεμβράδας δὲ μὴ θέλῃ, ~εὐθέως	εἴρηχ᾽	ὁ πωλῶν πλησίον τὰς μεμβράδας·
[150]	~(Σωσίας) ~οἵαν πρόφασιν καθῆκεν, ὡς	εἰρωνικῶς,	~ἵν᾽ αὐτὸν ἐκπέμψειας. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽
[100]	ταῖς τελεταῖς οὐκ ὠφέλει, ~διέπλευσεν	εἰς	Αἴγιναν, εἶτα ξυλλαβὼν ~νύκτωρ κατέκλινεν
[1000]	τὴν Εὐρυκλέους μαντείαν καὶ διάνοιαν,	~εἰς	ἀλλοτρίας γαστέρας ἐνδὺς κωμῳδικὰ πολλὰ
[1100]	~οἱ νεώτεροι. ~πολλαχοῦ σκοποῦντες ἡμᾶς	εἰς	ἅπανθ᾽ εὑρήσετε ~τοὺς τρόπους καὶ
[600]	~δεῖ δέ σε παντοίας πλέκειν	~εἰς	ἀπόφυξιν παλάμας. ~τὴν γὰρ ἐμὴν
[550]	~ἀλλ᾽ ἀκροῶμαι πάσας φωνὰς ἱέντων	εἰς	ἀπόφυξιν. ~φέρ᾽ ἴδω, τί γὰρ
[100]	εἶτα ξυλλαβὼν ~νύκτωρ κατέκλινεν αὐτὸν	εἰς	Ἀσκληπιοῦ, ~ὁ δ᾽ ἀνεφάνη κνεφαῖος
[1300]	πρεσβῦτα νεοπλούτῳ τρυγὶ ~κλητῆρί τ᾽	εἰς	ἀχυρμὸν ἀποδεδρακότι” ~ὁ δ᾽ ἀνακραγὼν
[300]	ταχέως, ~κἄπειτ᾽ ἀνελών μ᾽ ἀποφυσήσας	~εἰς	ὀξάλμην ἔμβαλε θερμήν· ~ἢ δῆτα
[1500]	~φησίν τις ἢ οὐδείς; ~(Ξανθίας)	εἶς	γ᾽ ἐκεινοσὶ μόνος. ~(Φιλοκλέων) τίς
[50]	αὐτοῦ νοσεῖ, ~ἣν οὐδ᾽ ἂν	εἷς	γνοίη ποτ᾽ οὐδ᾽ ἂν ξυμβάλοι
[1150]	ἐπεὶ ~πάνυ μισολάκων αὐτοῦ στιν	εἷς	τῶν δακτύλων. ~(Βδελυκλέων) ~οὐκ ἔστι
[800]	Ἑστίας ἀρχόμενος ἐπιτρίψω τινά. ~ἀλλ᾽	εἴσαγ᾽	ἀνύσας· ὡς ἐγὼ τιμᾶν βλέπω.
[800]	~φέρε νυν τίν᾽ αὐτῷ πρῶτον	εἰσαγάγω	δίκην; ~τί τίς κακὸν δέδρακε
[800]	φησιν κύων ~κατηγορήσειν, ἤν τις	εἰσάγῃ	γραφήν. ~(Βδελυκλέων) ἴθι νυν ἄγ᾽
[800]	ἆρα πρῶτον τἀδίκημα τῷ πατρὶ	~εἰσακτέον	μοι· σὺ δὲ κατηγόρει παρών.
[750]	πρὸς τὸ πῦρ καθήμενος· ~ὕοντος	εἴσει·	κἄν ἔγρῃ μεσημβρινός, ~οὐδείς σ᾽
[100]	γὰρ πατὴρ ἐς τὸν ἰπνὸν	εἰσελήλυθε	~καὶ μυσπολεῖ τι καταδεδυκώς. ἀλλ᾽
[550]	αἰδοῖα πάρεστι θεᾶσθαι. ~κἂν Οἴαγρος	εἰσέλθῃ	φεύγων, οὐκ ἀποφεύγει πρὶν ἂν
[650]	ὃ μάλιστά μ᾽ ἀπάγχει, ~ὅταν	εἰσελθὸν	μειράκιόν σοι κατάπυγον, Χαιρέου υἱός,
[500]	κἀμέ γ᾽ ἡ πόρνη χθὲς	εἰσελθόντα	τῆς μεσημβρίας, ~ὅτι κελητίσαι κέλευον,
[550]	τὸ μνημόσυνόν μοι. ~(Φιλοκλέων) εἶτ᾽	εἰσελθὼν	ἀντιβοληθεὶς καὶ τὴν ὀργὴν ἀπομορχθεὶς
[100]	μακρὰν ~ὥσπερ μέλιττ᾽ ἢ βομβυλιὸς	εἰσέρχεται	~ὑπὸ τοῖς ὄνυξι κηρὸν ἀναπεπλασμένος.
[1250]	ἐς τὰ πορνεῖ᾽ εἰσιόνθ᾽ ἑκάστοτε.	~εἰσί	τινες οἵ μ᾽ ἔλεγον ὡς
[700]	τῷ δήμῳ, ῥᾴδιον ἦν ἄν.	~εἰσίν	γε πόλεις χίλιαι αἳ νῦν
[1100]	βίον. ~ἀλλὰ γὰρ κηφῆνες ἡμῖν	εἰσιν	ἐγκαθήμενοι ~οὐκ ἔχοντες κέντρον, οἳ
[1200]	~αὑλητρὶς ἐνεφύσησεν· οἱ δὲ συμπόται	~εἰσὶν	Θέωρος Αἰσχίνης Φᾶνος Κλέων, ~ξένος
[1250]	ἐκμαθεῖν ~γλωττοποιεῖν ἐς τὰ πορνεῖ᾽	εἰσιόνθ᾽	ἑκάστοτε. ~εἰσί τινες οἵ μ᾽
[1450]	ὀρχεῖσθαι καλῶς, ~ἐμοὶ διορχησόμενος ἐνθάδ᾽	εἰσίτω.	~φησίν τις ἢ οὐδείς; ~(Ξανθίας)
[850]	~(Βδελυκλέων) ~εἴ τις θύρασιν ἡλιαστής,	εἰσίτω·	~ὡς ἡνίκ᾽ ἂν λέγωσιν οὐκ
[1000]	ἐγχανεῖταί σ᾽ ἐξαπατῶν Ὑπέρβολος. ~ἀλλ᾽	εἰσίωμεν.	~(Φιλοκλέων) ταῦτά νυν, εἴπερ δοκεῖ.
[150]	ἐγὼ γὰρ ᾐσθόμην τεχνωμένου. ~ἀλλ᾽	εἰσιών	μοι τὸν ὄνον ἐξάγειν δοκῶ
[1200]	οὐδεὶς Διακρίων δέξεται. ~(Βδελυκλέων) ~ἐγὼ	εἴσομαι·	καὶ δὴ γάρ εἰμ᾽ ἐγὼ
[400]	νῦν, ἐπαρήξετέ μοι, πρίν μ᾽	εἴσω	μᾶλλον ἄγεσθαι; ~(Χορός) ~εἰπέ μοι
[350]	ζητῆτόν μ᾽ ἐσκαλαμᾶσθαι ~κἀνασπαστὸν ποιεῖν	εἴσω,	τί ποιήσετε; φράζετε νυνί. ~(Χορός)
[950]	~αὐτοῦ μένων γὰρ ἅττ᾽ ἂν	εἴσω	τις φέρῃ ~τούτων μεταιτεῖ τὸ
[1400]	ποιεῖς; ~(Βδελυκλέων) ὅ τι ποιῶ;	~εἴσω	φέρω σ᾽ ἐντεῦθεν· εἰ δὲ
[0]	καθῆσθαι τὴν κεφαλὴν κόρακος ἔχων.	~εἶτ᾽	Ἀλκιβιάδης εἶπε πρός με τραυλίσας,
[1250]	ὑποκριτὴν ἕτερον ἀργαλέον ὡς σοφόν·	~εἶτ᾽	Ἀριφράδην πολύ τι θυμοσοφικώτατον, ~ὅντινά
[100]	θύραζ᾽ ὁ δ᾽ οὐκ ἐπείθετο.	~εἶτ᾽	αὐτὸν ἀπέλου κἀκάθαιρ᾽ ὁ δ᾽
[1300]	ἐμὲ νεανικῶς παῖ παῖ” καλῶν.	~εἶτ᾽	αὐτὸν ὡς εἶδ᾽ ᾔκασεν Λυσίστρατος·
[0]	πῶς; ~(Ξανθίας) ὅπως; ~ἄνθρωπος ὢν	εἶτ᾽	ἐγένετ᾽ ἐξαίφνης κόραξ· ~οὔκουν ἐναργὲς
[550]	ἔστω τὸ μνημόσυνόν μοι. ~(Φιλοκλέων)	εἶτ᾽	εἰσελθὼν ἀντιβοληθεὶς καὶ τὴν ὀργὴν
[350]	ἔνδοθεν οἷός τ᾽ εἴης διορύξαι,	~εἶτ᾽	ἐκδῦναι ῥάκεσιν κρυφθεὶς ὥσπερ πολύμητις
[1250]	πρεσβεύων γὰρ ἐς Φάρσαλον ᾤχετ᾽	εἶτ᾽	ἐκεῖ ~μόνος μόνοις ~τοῖς Πενέσταισι
[100]	παττάλους ~ἐνέκρουεν ἐς τὸν τοῖχον,	εἶτ᾽	ἐξήλλετο. ~ἡμεῖς δὲ τὴν αὐλὴν
[400]	ἐπίστρεφε ~δεῦρο κἀξείρας τὸ κέντρον	εἶτ᾽	ἐπ᾽ αὐτὸν ἵεσο, ~ξυσταλεὶς εὔτακτος
[550]	τοὺς ἀδικοῦντας τοῖσι δικασταῖς παραδοῦναι·	~εἶτ᾽	Εὔαθλος χὠ μέγας οὗτος Κολακώνυμος
[250]	~τῷ σκότῳ τὸν δάκτυλόν που,	~εἶτ᾽	ἐφλέγμηνεν αὐτοῦ ~τὸ σφυρὸν γέροντος
[250]	πρῶτος κατείποι, ~διὰ τοῦτ᾽ ὀδυνηθεὶς	~εἶτ᾽	ἴσως κεῖται πυρέττων. ~ἔστι γὰρ
[50]	ἡμῶν ἐς κόρακας οἰχήσεται; ~(Σωσίας)	~εἶτ᾽	οὐκ ἐγὼ δοὺς δύ᾽ ὀβολὼ
[1050]	πρὶν μάχεσθαι τὸν στρατὸν διέπτετο·	~εἶτα	δ᾽ εἱπόμεσθα θυννάζοντες ἐς τοὺς
[400]	τέτταρ᾽ ἐς τὴν χοίνικα; ~(Χορός)	~εἶτα	δῆτ᾽ οὐ πόλλ᾽ ἔνεστι δεινὰ
[1050]	θεαταὶ τὴν ἐμὴν ἰδὼν φύσιν	~εἶτα	θαυμάζει μ᾽ ὁρῶν μέσον διεσφηκωμένον,
[350]	διὰ τῆς θυρίδος τὸ καλῴδιον	εἶτα	καθίμα ~δήσας σαυτὸν καὶ τὴν
[1250]	κατιδὼν ὑπό τι μικρὸν ἐπιθήκισα·	~εἶτα	νῦν ἐξηπάτησεν ἡ χάραξ τὴν
[100]	οὐκ ὠφέλει, ~διέπλευσεν εἰς Αἴγιναν,	εἶτα	ξυλλαβὼν ~νύκτωρ κατέκλινεν αὐτὸν εἰς
[1150]	λήψομαι. ~(Βδελυκλέων) ~ἄνυσόν ποθ᾽ ὑποδησάμενος·	εἶτα	πλουσίως ~ὡδὶ προβὰς τρυφερόν τι
[1100]	~μᾶλλον ὀξύθυμόν ἐστιν οὐδὲ δυσκολώτερον·	~εἶτα	τἄλλ᾽ ὅμοια πάντα σφηξὶ μηχανώμεθα.
[1350]	Ἀσκώνδᾳ καλῶς ~ἤδη γέρων ὤν·	εἶτα	τῇ πυγμῇ θενὼν ~ὁ πρεσβύτερος
[750]	ὁ δὲ τί πρὸς ταῦτ᾽	εἶφ᾽	~(Φιλοκλέων) ὅ τι; ~ἀλεκτρυόνος μ᾽
[1000]	~περὶ τὴν κεφαλήν, φωνὴν δ᾽	εἶχεν	χαράδρας ὄλεθρον τετοκυίας, ~φώκης δ᾽
[1400]	τάχει ~ἐπίδεσμον ἐπρίω, νοῦν ἂν	εἶχες	πλείονα” ~(Κατήγορος) ὕβριζ᾽ ἕως ἂν
[300]	~ἀνόνητον ἄρ᾽ ὦ θυλάκιόν σ᾽	εἶχον	ἄγαλμα. ~ἒ ἔ- πάρα νῷν
[850]	~(Βδελυκλέων) μη δαμῶς. ~ἐγὼ γὰρ	εἶχον	τούσδε τοὺς ἀρυστίχους. ~(Φιλοκλέων) ~κάλλιστα
[50]	δὲ τὴν ψῆφόν γ᾽ ἔχειν	εἰωθέναι	~τοὺς τρεῖς ξυνέχων τῶν δακτύλων
[500]	δαίμονος. ~(Χορός) ~νῦν δὴ τὸν	ἐκ	θἠμετέρου ~γυμνασίου δεῖ τι λέγειν
[650]	τὸν μὲν σύρφακα τὸν ἄλλον	~ἐκ	κηθαρίον λαγαριζόμενον καὶ τραγαλιζοντα τὸ
[1250]	καὶ βαλεῖν, ~κἄπειτ᾽ ἀποτίνειν ἀργύριον	ἐκ	κραιπάλης. ~(Βδελυκλέων) ~οὔκ, ἢν ξυνῇς
[0]	ἀλλ᾽ ὕπνος μ᾽ ἔχει τις	ἐκ	Σαβαζίου. ~(Ξανθίας) ~τὸν αὐτὸν ἄρ᾽
[600]	οὐδὲν ἐλάττων, ~τὸν σφόγγον ἔχων	ἐκ	τῆς λεκάνης τἀμβάδι᾽ ἡμῶν περικωνεῖ.
[550]	οὐκ ἀποφεύγει πρὶν ἂν ἡμῖν	~ἐκ	τῆς Νιόβης εἴπῃ ῥῆσιν τὴν
[200]	σφηκιᾷ. ~ἔχουσι γὰρ καὶ κέντρον	ἐκ	τῆς ὀσφύος ~ὀξύτατον, ᾧ κεντοῦσι,
[850]	ἀγαθὴν λέξομεν ὑμῖν, ~ὅτι γενναίως	ἐκ	τοῦ πολέμου ~καὶ τοῦ νείκους
[300]	~μὴ ξυνωμότης τις ἦν. ~ἀλλ᾽	ἐκ	τούτων ὥρα τινά σοι ζητεῖν
[900]	περιπλεύσας τὴν θυείαν ἐν κύκλῳ	~ἐκ	τῶν πόλεων τὸ σκῖρον ἐξεδήδοκεν.
[50]	γὰρ οὐκ ἔστ᾽ οὔτε κάρυ᾽	ἐκ	φορμίδος ~δούλω διαρριπτοῦντε τοῖς θεωμένοις,
[800]	ὢν ὅπλα. ~(Βδελυκλέων) ~εἰ θᾶττον	ἐκαθίζου	σύ, θᾶττον ἂν δίκην ~ἐκάλουν.
[800]	ἐκαθίζου σύ, θᾶττον ἂν δίκην	~ἐκάλουν.	~(Φιλοκλέων) ~κάλει νυν, ὡς κάθημαι
[700]	ἄνδρας βόσκειν εἴ τις προσέταξεν	ἑκάστῃ,	~δύο μυριάδ᾽ ἂν τῶν δημοτικῶν
[1400]	αὐτῷ φίλος· ~ἔρδοι τις ἣν	ἕκαστος	εἰδείη τέχνην” ~οὕτω δὲ καὶ
[400]	ὄντος ὠφέλει, ~ὥστε μὴ ῥιγῶν	ἑκάστοτ᾽	ἀλλὰ τούτοις γ᾽ οὐκ ἔνι
[1250]	~γλωττοποιεῖν ἐς τὰ πορνεῖ᾽ εἰσιόνθ᾽	ἑκάστοτε.	~εἰσί τινες οἵ μ᾽ ἔλεγον
[750]	~πάντως δὲ κἀκεῖ ταῦτ᾽ ἔδρας	ἑκάστοτε.	~καὶ ταῦτα μέν νυν εὐλόγως,
[800]	~αὑτῷ δικαστηρίδιον μικρὸν πάνυ, ~ὥσπερ	Ἑκάταιον,	πανταχοῦ πρὸ τῶν θυρῶν. ~(Βδελυκλέων)
[1000]	ἀπ᾽ ὀφθαλμῶν Κύννης ἀκτῖνες ἔλαμπον,	~ἑκατὸν	δὲ κύκλῳ κεφαλαὶ κολάκων οἰμωξομένων
[650]	τῇ χώρᾳ κατένασθεν, ~γίγνεται ἡμῖν	ἑκατὸν	δήπου καὶ πεντήκοντα τάλαντα. ~(Φιλοκλέων)
[650]	τέλη χωρὶς καὶ τὰς πολλὰς	ἑκατοστάς,	~πρυτανεῖα μέταλλ᾽ ἀγορὰς λιμένας μεσθοὺς
[1250]	εἰδέναι ~σκωμμάτιον εἴποτέ τι θλιβόμενος	ἐκβαλῶ.	~ταῦτα κατιδὼν ὑπό τι μικρὸν
[1100]	Ἐκβατάνοισι ταῦθ᾽ ὑφαίνεται. ~(Φιλοκλέων) ~ἐν	Ἐκβατάνοισι	γίγνεται κρόκης χόλιξ; ~(Βδελυκλέων) ~πόθεν
[1100]	σάγματι. ~(Βδελυκλέων) ~οὔκ, ἀλλ᾽ ἐν	Ἐκβατάνοισι	ταῦθ᾽ ὑφαίνεται. ~(Φιλοκλέων) ~ἐν Ἐκβατάνοισι
[450]	καὶ σύ, πρὶν τὸν υἱὸν	ἐκδραμεῖν.	~(Χορός) ~ἀλλὰ τούτων μὲν τάχ᾽
[1050]	πρὸς βίαν τἀνθρήνια. ~εὐθέως γὰρ	ἐκδραμόντες	ξὺν δορὶ ξὺν ἀσπίδι ~ἐμαχόμεσθ᾽
[350]	οἷός τ᾽ εἴης διορύξαι, ~εἶτ᾽	ἐκδῦναι	ῥάκεσιν κρυφθεὶς ὥσπερ πολύμητις Ὀδυσσεύς;
[1250]	γὰρ ἐς Φάρσαλον ᾤχετ᾽ εἶτ᾽	ἐκεῖ	~μόνος μόνοις ~τοῖς Πενέσταισι ξυνῆν
[50]	οὖν καταμύσῃ κἂν ἄχνην, ὅμως	ἐκεῖ	~ὁ νοῦς πέτεται τὴν νύκτα
[750]	τί ληρεῖς; ~(Βδελυκλέων) ταὔθ᾽ ἅπερ	ἐκεῖ	πράττεται· ~ὅτι τὴν θύραν ἀνέῳξεν
[0]	τοῦτ᾽ Ἀλκιβιάδης ἐτραύλισεν. ~(Σωσίας) ~οὔκουν	ἐκεῖν᾽	ἀλλόκοτον, ὁ Θέωρος κόραξ ~γιγνόμενος;
[1200]	νεότητος ἔργον ἀνδρικώτατον; ~(Φιλοκλέων) ἐκεῖν᾽	ἐκεῖν᾽	ἀνδρειότατόν γε τῶν ἐμῶν, ~ὅτ᾽
[1200]	~ἐπὶ νεότητος ἔργον ἀνδρικώτατον; ~(Φιλοκλέων)	ἐκεῖν᾽	ἐκεῖν᾽ ἀνδρειότατόν γε τῶν ἐμῶν,
[1450]	τῆς νυκτὸς οὐδὲν παύεται ~τἀρχαἶ	ἐκεῖν᾽	οἷς Θέσπις ἠγωνίζετο· ~καὶ τοὺς
[750]	~ἀνά τό με πείθεις. ἀλλ᾽	ἐκεῖν᾽	οὔπω λέγεις, ~τὸν μισθὸν ὁπόθεν
[700]	ἔγνωκε γὰρ ἀρτίως, ~λογίζεταί τ᾽	ἐκεῖνα	πάνθ᾽ ἁμαρτίας ~ἃ σοῦ κελεύοντος
[400]	~εἰπέ μοι τί μέλλομεν κινεῖν	ἐκείνην	τὴν χολήν, ~ἥνπερ, ἡνίκ᾽ ἄν
[200]	ἔτ᾽ ἐστίν, ἀππαπαῖ παπαιάξ, ~ἥβης	ἐκείνης	ἡνίκ᾽ ἐν Βυζαντίῳ ξυνῆμεν ~φρουροῦντ᾽
[900]	τι λέγῃ. ~(Βδελυκλέων) ~οὔκ, ἀλλ᾽	ἐκεῖνό	μοι δοκεῖ πεπονθέναι, ~ὅπερ ποτὲ
[950]	~ἔπαιρε σαυτόν. ~(Φιλοκλέων) ~εἰπέ νυν	ἐκεῖνό	μοι, ~ὄντως ἀπέφυγε; ~(Βδελυκλέων) νὴ
[400]	ἡμῶν ὀργίσῃ τὴν σφηκιάν; ~νῦν	ἐκεῖνο	νῦν ἐκεῖνο ~τοὐξύθυμον, ᾧ κολαζόμεσθα,
[400]	τὴν σφηκιάν; ~νῦν ἐκεῖνο νῦν	ἐκεῖνο	~τοὐξύθυμον, ᾧ κολαζόμεσθα, ~κέντρον ἐντέτατ᾽
[1150]	τῶν γε πάνυ κατ᾽ οἰκίαν	~ἐκεῖνον	ὡς οὕτω ποτ᾽ ἦν μῦς
[1450]	~ἐπεμάνην οὐδ᾽ ἐξεχύθην. ~τί γὰρ	ἐκεῖνος	ἀντιλέγων ~οὐ κρείττων ἦν, βουλόμενος
[1400]	μεθύση τις ὑλάκτει κύων. ~κἄπειτ᾽	ἐκεῖνος	εἶπεν, ὦ κύον κύον, ~εἰ
[50]	σοφώτερον. ~ἔστιν γὰρ ἡμῖν δεσπότης	ἐκεινοσὶ	~ἅνω καθεύδων, ὁ μέγας, οὑπὶ
[1500]	ἢ οὐδείς; ~(Ξανθίας) εἶς γ᾽	ἐκεινοσὶ	μόνος. ~(Φιλοκλέων) τίς ὁ κακοδαίμων
[350]	τοῦτ᾽ οὐδὲν γὰρ τοῦτ᾽ ἐστὶν	ἐκείνῳ	προσόμοιον. ~ἥβων γὰρ κἀδυνάμην κλέπτειν,
[100]	ἀπὸ δορπηστοῦ κέκραγεν ἐμβάδας, ~κἄπειτ᾽	ἐκεῖσ᾽	ἐλθὼν προκαθεύδει πρῲ πάνυ, ~ὥσπερ
[750]	οὖν, ἐπειδὴ τοῦτο κεχάρηκας ποιῶν,	~ἐκεῖσε	μὲν μηκέτι βάδιζ᾽ ἀλλ᾽ ἐνθάδε
[1050]	~καὶ κατεστρεψάμην ~τοὺς ἐναντίους, πλέων	ἐκεῖσε	ταῖς τριήρεσιν; ~οὐ γὰρ ἦν
[600]	ἅμα τῇ γλώττῃ τὸ> τριώβολον	ἐκκαλαμᾶται,	~καὶ τὸ γύναιόν μ᾽ ὑποθωπεῦσαν
[250]	στάντας ἐνθάδ᾽ ὦνδρες ~ᾄδοντας αὐτὸν	ἐκκαλεῖν,	ἤν τί πως ἀκούσας ~τοὐμοῦ
[200]	μινυρίζοντες μέλη ~ἀρχαῖα μελισιδωνοφρυνιχήρατα, ~οἷς	ἐκκαλοῦνται	τοῦτον. ~(Σωσίας) ~οὐκοῦν, ἢν δέῃ,
[0]	πρῶτον ὕπνον ἐν τῇ πυκνὶ	~ἐκκλησιάζειν	πρόβατα συγκαθήμενα, ~βακτηρίας ἔχοντα καὶ
[800]	τί; ~(Φιλοκλέων) ~θἠρῷον εἴ πως	ἐκκομίσαις	τὸ τοῦ Λύκου. ~(Βδελυκλέων) πάρεστι
[1450]	βαλλήσεις. ~(Φιλοκλέων) σκέλος οὐράνιόν γ᾽	ἐκλακτίζων.	~πρωκτὸς χάσκει. ~(Ξανθίας) κατὰ σαυτὸν
[1500]	πόδα κυκλοσοβεῖτε, ~καὶ τὸ Φρυνίχειον	~ἐκλακτισάτω	τις, ὅπως ~ἰδόντες ἄνω σκέλος
[200]	περιπατοῦντε νύκτωρ ~τῆς ἀρτοπώλιδος λαθόντ᾽	ἐκλέψαμεν	τὸν ὅλμον, ~κᾆθ᾽ ἥψομεν τοῦ
[1250]	~ἀλλ᾽ ἀπὸ σοφῆς φύσεος αὐτόματον	ἐκμαθεῖν	~γλωττοποιεῖν ἐς τὰ πορνεῖ᾽ εἰσιόνθ᾽
[1250]	ὑπετάραττεν ἐπικείμενος ~καί με κακίσταις”	ἔκνισε·	κᾆθ᾽ ὅτ᾽ ἀπεδειρόμην, ~οὑκτὸς ἐγέλων
[100]	δ᾽ οὐ μάλα. ~μετὰ τοῦτ᾽	ἐκορυβάντιζ᾽	ὁ δ᾽ αὐτῷ τυμπάνῳ ~ᾄξας
[150]	καθῆκεν, ὡς εἰρωνικῶς, ~ἵν᾽ αὐτὸν	ἐκπέμψειας.	~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ οὐκ ἔσπασεν ~ταύτῃ
[950]	ἄρ᾽ ἠγωνίσμεθα; ~(Βδελυκλέων) ~δείξειν ἔοικεν.	ἐκπέφευγας	ὦ Λάβης. ~πάτερ πάτερ τί
[1300]	ἄπεισι; ποῦ στιν ἡμῖν> ~ἡλιαστής;	ἐκποδών.	~ἀνάβαινε δεῦρο χρυσομηλολόνθιον, ~τῇ χειρὶ
[1300]	καὶ δὴ σφαλλόμενος προσέρχεται. ~ἀλλ᾽	ἐκποδὼν	ἄπειμι πρὶν πληγὰς λαβεῖν. ~(Φιλοκλέων)
[900]	ἐξαίφνης ἐγένετο τὰς γνάθους. ~πάρεχ᾽	ἐκποδών.	ἐγὼ γὰρ ἀπολογήσομαι. ~χαλεπὸν μὲν
[350]	ὀβελίσκους. ~(Χορός) ἀλλὰ καὶ νῦν	ἐκπόριζε	~μηχανὴν ὅπως τάχισθ᾽ ἕως ~γάρ,
[850]	οὐχὶ κλεψύδρα; ~(Φιλοκλέων) ~εὖ γ᾽	ἐκπορίζεις	αὐτὰ κἀπιχωρίως. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ ὡς
[200]	~οἴμοι κακοδαίμων, στροῦθος ἁνὴρ γίγνεται·	~ἐκπτήσεται.	ποῦ ποῦ στί μοι τὸ
[650]	προσκεφάλαια ~φιάλας χλανίδας στεφάνους ὅρμους	ἐκπώματα	πλουθυγιείαν· ~σοὶ δ᾽ ὧν ἄρχεις,
[1100]	ἡμῖν, ἤν τις ἀστράτευτος ὢν	~ἐκροφῇ	τὸν μισθὸν ἡμῶν, τῆσδε τῆς
[450]	~νὴ Δί᾽ ἦ μοι κρεῖττον	ἐκστῆναι	τὸ παράπαν τοῦ πατρὸς ~μᾶλλον
[1200]	πῶς δαί; ~(Βδελυκλέων) ~τὰ γόνατ᾽	ἔκτεινε	καὶ γυμναστικῶς ~ὑγρὸν χύτλασον σεαυτὸν
[1000]	οὐδεὶς πώποτ᾽ ἐν ὑμῖν, ~οὐκ	ἐκτελέσαι”	φησὶν ἐπαρθεὶς οὐδ᾽ ὀγκῶσαι τὸ
[650]	ἐλαύνων ~καὶ πεζομαχῶν καὶ πολιορκῶν	ἐκτήσω	πολλὰ πονήτας. ~καὶ πρὸς τούτοις
[150]	~φύλατθ᾽ ὅπως μὴ τὴν βάλανον	ἐκτρώξεται.	~(Φιλοκλέων) ~τί δράσετ᾽ οὐκ ἐκφρήσετ᾽
[850]	ἄχθομαι ~ὁτιὴ πελαθόμην τοὺς καδίσκους	ἐκφέρειν.	~(Βδελυκλέων) οὗτος σὺ ποῖ θεῖς;
[150]	ὦ μιαρώτατοι ~δικάσοντά μ᾽ ἀλλ᾽	ἐκφεύξεται	Δρακοντίδης; ~(Βδελυκλέων) ~σὺ δὲ τοῦτο
[150]	μαντεύματος. ~(Φιλοκλέων) ~ἴθ᾽ ἀντιβολῶ σ᾽	ἔκφρες	με, μὴ διαρραγῶ. ~(Βδελυκλέων) ~μὰ
[150]	ἐκτρώξεται. ~(Φιλοκλέων) ~τί δράσετ᾽ οὐκ	ἐκφρήσετ᾽	ὦ μιαρώτατοι ~δικάσοντά μ᾽ ἀλλ᾽
[150]	ἐν Δελφοῖς ποτέ, ~ὅταν τις	ἐκφύγῃ	μ᾽ ἀποσκλῆναι τότε. ~(Βδελυκλέων) ~Ἄπολλον
[1400]	~ἐγὼ μὲν οὖν αὐτῷ διαλλαχθήσομαι	~ἑκών·	ὁμολογῶ γὰρ πατάξαι καὶ βαλεῖν.
[950]	ἔνι. ~(Βδελυκλέων) ἐξηπάτηται κἀπολέλυκεν οὐχ	ἑκών.	~φέρ᾽ ἐξεράσω. ~(Φιλοκλέων) πῶς ἄρ᾽
[450]	κλέπτοντά σε ~προσαγαγὼν πρὸς τὴν	ἐλάαν	ἐξέδειρ᾽ εὖ κἀνδρικῶς, ~ὥστε σε
[700]	~καὶ ταῦτα μόλις ξενίας φεύγων	ἔλαβες	κατὰ χοίνικα κριθῶν. ~ὧν οὕνεκ᾽
[700]	ἀεὶ τοῦ ζῆν ἕνεχ᾽ ὥσπερ	ἔλαιον.	~βούλονται γάρ σε πένητ᾽ εἶναι·
[1000]	μὲν ἀπ᾽ ὀφθαλμῶν Κύννης ἀκτῖνες	ἔλαμπον,	~ἑκατὸν δὲ κύκλῳ κεφαλαὶ κολάκων
[50]	Εὐριπίδης· ~οὐδ᾽ εἰ Κλέων γ᾽	ἔλαμψε	τῆς τύχης χάριν, ~αὖθις τὸν
[450]	ἡ τυραννὶς ~ὡς λάθρᾳ γ᾽	ἐλάνθαν᾽	ὑπιοῦσά με” ~εἰ σύ γ᾽
[700]	Μαραθῶνι τροπαίου. ~νῦν δ᾽ ὥσπερ	ἐλαολόγοι	χωρεῖθ᾽ ἅμα τῷ τὸν μισθὸν
[450]	~ἤν τε μεῖζον ἤν τ᾽	ἔλαττον	πρᾶγμά τις κατηγορῇ, ~ἧς ἐγὼ
[600]	ἄρχω καὶ τοῦ Διὸς οὐδὲν	ἐλάττω,	~(Φιλοκλέων) ~ὅστις ἀκούω ταὔθ᾽ ἅπερ
[550]	Θέωρος, καίτοὐστὶν ἀνὴρ Εὐφημίου οὐδὲν	ἐλάττων,	~τὸν σφόγγον ἔχων ἐκ τῆς
[1250]	τοῖς ~Θετταλῶν, αὐτὸς πενέστης ὢν	ἔλαττων	οὐδενός. ~ὦ μακάρι᾽ Αὐτόμενες ὥς
[650]	τρεῖς ὀβολούς, ἀγαπᾷς· οὓς αὐτὸς	ἐλαύνων	~καὶ πεζομαχῶν καὶ πολιορκῶν ἐκτήσω
[250]	κύπτων ἂν οὕτω ~λίθον ἕψεις”	ἔλεγεν.	~τάχα δ᾽ ἂν διὰ τὸν
[1250]	ἑκάστοτε. ~εἰσί τινες οἵ μ᾽	ἔλεγον	ὡς καταδιηλλάγην, ~ἡνίκα Κλέων μ᾽
[950]	ἀλλὰ ψεύδεται. ~(Βδελυκλέων) ~ὦ δαιμόνι᾽	ἐλέει	ταλαιπωρουμένους. ~οὗτος γὰρ ὁ Λάβης
[850]	~ἤπιον αὐτόν, ~τοὺς φεύγοντάς τ᾽	ἐλεεῖν	μᾶλλον ~τῶν γραψαμένων ~κἀπιδακρύειν ἀντιβολούντων,
[550]	χαίρεις ἀρνὸς φωνῇ, παιδὸς φωνὴν	ἐλεήσαις”	~εἰ δ᾽ αὖ τοῖς χοιριδίοις
[350]	ἡρώων παρὰ τὸν κλάοντα καθῆσθαι.	~ἐλέησον	καὶ σῶσον νυνὶ τὸν σαυτοῦ
[1250]	παρῃτήσαντο τὸν πεπονθότα, ~ἢ λόγον	ἔλεξας	αὐτὸς ἀστεῖόν τινα, ~Αἰσωπικὸν γέλοιον
[1400]	κλέψαι τοῦ θεοῦ· ~ὁ δ᾽	ἔλεξεν	αὐτοῖς, ὡς ὁ κάνθαρός ποτε
[750]	μέν νυν εὐλόγως, ἢν ἐξέχῃ	~ἕλη	κατ᾽ ὄρθρον, ἡλιάσει πρὸς ἥλιον·
[1100]	γ᾽ ἐς Σάρδεις γὰρ οὐκ	ἐλήλυθας.	~ἔγνως γὰρ ἄν· νῦν δ᾽
[600]	~(Χορός) ~ὡς δ᾽ ἐπὶ πάντ᾽	ἐλήλυθεν	~κοὐδὲν παρῆλθεν, ὥστ᾽ ἔγωγ᾽ ~ηὐξανόμην
[1400]	γὰρ πατάξαι καὶ βαλεῖν. ~ἀλλ᾽	ἐλθὲ	δευρί· πότερον ἐπιτρέπεις ἐμοί, ~ὅ
[650]	τὸ συνηγορικὸν δραχμήν, κἂν ὕστερος	ἔλθῃ·	~καὶ κοινωνῶν τῶν ἀρχόντων ἑτέρῳ
[650]	ὡς ὅστις ἂν ὑμῶν ~ὕστερος	ἔλθῃ	τοῦ σημείου, τὸ τριώβολον οὐ
[450]	τῆς κατοξείας βοῆς ~ἐς λόγους	ἔλθοιμεν	ἀλλήλοισι καὶ διαλλαγάς; ~(Χορός) ~σοὐς
[750]	δραχμὴν μετ᾽ ἐμοῦ πρώην λαβὼν	~ἐλθὼν	διεκερματίζετ᾽ ἐν τοῖς ἰχθύσιν, ~κἄπειτ᾽
[300]	~βούλομαί γε πάλαι μεθ᾽ ὑμῶν	~ἐλθὼν	ἐπὶ τοὺς καδίσκους ~κακόν τι
[100]	δορπηστοῦ κέκραγεν ἐμβάδας, ~κἄπειτ᾽ ἐκεῖσ᾽	ἐλθὼν	προκαθεύδει πρῲ πάνυ, ~ὥσπερ λεπὰς
[1000]	δὲ κύκλῳ κεφαλαὶ κολάκων οἰμωξομένων	ἐλιχμῶντο	~περὶ τὴν κεφαλήν, φωνὴν δ᾽
[650]	κᾆθ᾽ ὡς πρίονθ᾽ ὁ μὲν	ἕλκει	ὁ δ᾽ ἀντενέδωκε· ~σὺ δὲ
[500]	τιμή στί σοι καρπουμένῳ τὴν	Ἑλλάδα.	~(Φιλοκλέων) ~πάνυ γε, καὶ τούτοισί
[550]	μοι μέμνησ᾽ ἅχεις φάσκων τῆς	Ἑλλάδος	ἄρχειν. ~(Φιλοκλέων) ~παίδων τοίνυν δοκιμαζομένων
[300]	~χρηστήν τινα νῷν ἢ ~πόρον	Ἕλλας	ἱρὸν εὑρεῖν> ~(Χορός) ~ἀπαπαῖ φεῦ,
[1450]	καὶ ~σφόνδυλος ἀχεῖ. ~(Ξανθίας) πῖθ᾽	ἑλλέβορον.	~(Φιλοκλέων) πτήσσει Φρύνιχος ὥς τις
[1050]	~ἄριστος. τοιγαροῦν πολλὰς ~πόλεις Μήδων	ἑλόντες	~αἰτιώτατοι φέρεσθαι ~τὸν φόρον δεῦρ᾽
[300]	νῦν, πόθεν ὠνησόμεθ᾽ ~ἄριστον; ἔχεις	ἐλπίδα	~χρηστήν τινα νῷν ἢ ~πόρον
[800]	~ἀτὰρ τί τὸν ὄρνιν ὡς	ἔμ᾽	ἐξηνέγκατε; ~(Βδελυκλέων) ~ἵνα γ᾽ ἢν
[550]	στρατιᾶς τοῖς ξυσσίτοις ἀγοράζων· ~ὃς	ἔμ᾽	οὐδ᾽ ἂν ζῶντ᾽ ᾔδειν εἰ
[1250]	~Αἰσωπικὸν γέλοιον ἢ Συβαριτικόν, ~ὧν	ἔμαθες	ἐν τῷ συμποσίῳ· κᾆτ᾽ ἐς
[750]	ἐμοῦ. ~(Φιλοκλέων) καλῶς, ~ὁτιὴ κατ᾽	ἐμαυτὸν	κοὐ μεθ᾽ ἑτέρου λήψομαι. ~αἴσχιστα
[350]	κἀδυνάμην κλέπτειν, ἴσχυόν τ᾽ αὐτὸς	ἐμαυτοῦ,	~κοὐδείς μ᾽ ἐφύλαττ᾽ ἀλλ᾽ ἐξῆν
[1000]	πάτερ ~θρέψω καλῶς, ἄγων μετ᾽	ἐμαυτοῦ	πανταχοῖ, ~ἐπὶ δεῖπνον, ἐς ξυμπόσιον,
[1350]	δ᾽ οὐ κρατῶ γὼ τῶν	ἐμαυτοῦ	χρημάτων ~νέος γάρ εἰμι καὶ
[1250]	ἰσχέτω. ~(Χορός) πολλάκις δὴ δοξ᾽	ἐμαυτῷ	δεξειὸς πεφυκέναι ~καὶ σκαιὸς οὐδεπώποτε·
[950]	ἀλλ᾽ ἀνίστασο. ~(Φιλοκλέων) ~πῶς οὖν	ἐμαυτῷ	τοῦτ᾽ ἐγὼ ξυνείσομαι, ~φεύγοντ᾽ ἀπολύσας
[1350]	~Ὀλυμπαίςιν, ἡνίκ᾽ ἐθεώρουν ἐγώ, ~Ἐφουδίων	ἐμαχέσατ᾽	Ἀσκώνδᾳ καλῶς ~ἤδη γέρων ὤν·
[1150]	οὖν λέγειν χρή σ᾽ ὡς	ἐμάχετό	γ᾽ αὐτίκα ~Ἐφουδίων παγκράτιον Ἀσκώνδᾳ
[1050]	ἐκδραμόντες ξὺν δορὶ ξὺν ἀσπίδι	~ἐμαχόμεσθ᾽	αὐτοῖσι, θυμὸν ὀξίνην πεπωκότες, ~στὰς
[250]	οὐδ᾽ ὑπακούει; ~μῶν ἀπολώλεκε τὰς	~ἐμβάδας,	ἢ προσέκοψ᾽ ἐν ~τῷ σκότῳ
[100]	~εὐθὺς δ᾽ ἀπὸ δορπηστοῦ κέκραγεν	ἐμβάδας,	~κἄπειτ᾽ ἐκεῖσ᾽ ἐλθὼν προκαθεύδει πρῲ
[1150]	~ἄγε νυν ὑπολύου τὰς καταράτους	ἐμβάδας,	~τασδὶ δ᾽ ἀνύσας ὑπόδυθι” τὰς
[400]	ἐν ὀφθαλμοῖσιν αἰδὼς τῶν παλαιῶν	ἐμβάδων.	~(Φιλοκλέων) ~οὐκ ἀφήσεις οὐδὲ νυνί
[300]	ἀνελών μ᾽ ἀποφυσήσας ~εἰς ὀξάλμην	ἔμβαλε	θερμήν· ~ἢ δῆτα λίθον με
[200]	τὴν θύραν, ~καὶ τὴν βάλανον	ἔμβαλλε	πάλιν ἐς τὸν μοχλόν, ~καὶ
[550]	καὶ τετραπήχεις· κἄπειτ᾽ εὐθὺς προσιόντι	~ἐμβάλλει	μοι τὴν χεῖρ᾽ ἁπαλὴν τῶν
[1100]	δοκεῖ τὸ λοιπὸν τῶν πολιτῶν	ἔμβραχυ	~ὅστις ἂν μὴ χῃ τὸ
[1300]	~ὥσπερ καχρύων ὀνίδιον εὐωχημένον ~κἄτυπτεν	ἐμὲ	νεανικῶς παῖ παῖ” καλῶν. ~εἶτ᾽
[1350]	τωθάσω νεανικῶς, ~οἵοις ποθ᾽ οὗτος	ἐμὲ	πρὸ τῶν μυστηρίων. ~(Βδελυκλέων) ~ὦ
[450]	Αἰσχίνην ἔντυφε τὸν Σελλαρτίου. ~ἆρ᾽	ἐμέλλομέν	ποθ᾽ ὑμᾶς ἀποσοβήσειν τῷ χρόνῳ.
[1050]	ἡμῖν ὅπως ~ῥῆσιν εὖ λέξειν	ἐμέλλομεν	τότ᾽ οὐδὲ ~συκοφαντήσειν τινὰ ~φροντίς,
[1050]	τις ὑμῶν ὦ θεαταὶ τὴν	ἐμὴν	ἰδὼν φύσιν ~εἶτα θαυμάζει μ᾽
[600]	~εἰς ἀπόφυξιν παλάμας. ~τὴν γὰρ	ἐμὴν	ὀργὴν πεπᾶναι ~χαλεπὸν νεανίᾳ> ~μὴ
[950]	~ἐγὼ γὰρ ἀπεδάκρυσα νῦν γνώμην	ἐμὴν	~οὐδέν ποτ᾽ ἀλλ᾽ ἢ τῆς
[1500]	γε καταποθήσεται· ~ἀπολῶ γὰρ αὐτὸν	ἐμμελείᾳ	κονδύλου. ~ἐν τῷ ῥυθμῷ γὰρ
[0]	Σαβαζίου. ~(Ξανθίας) ~τὸν αὐτὸν ἄρ᾽	ἐμοὶ	βουκολεῖς Σαβάζιον. ~κἀμοὶ γὰρ ἀρτίως
[900]	πόλεων τὸ σκῖρον ἐξεδήδοκεν. ~(Φιλοκλέων)	~ἐμοὶ	δέ γ᾽ οὐκ ἔστ᾽ οὐδὲ
[1450]	τις τραγῳδός φησιν ὀρχεῖσθαι καλῶς,	~ἐμοὶ	διορχησόμενος ἐνθάδ᾽ εἰσίτω. ~φησίν τις
[1100]	λόγχην μήτε φλύκταιναν λαβών. ~ἀλλ᾽	ἐμοὶ	δοκεῖ τὸ λοιπὸν τῶν πολιτῶν
[900]	μετέδωκεν οὐδὲ τῷ κοινῷ γ᾽	ἐμοί.	~θερμὸς γὰρ ἁνὴρ οὐδὲν ἧττον
[1450]	τρόπους. ~πολλοῦ δ᾽ ἐπαίνου παρ᾽	ἐμοὶ	~καὶ τοῖσιν εὖ φρονοῦσιν ~τυχὼν
[1400]	~ἀλλ᾽ ἐλθὲ δευρί· πότερον ἐπιτρέπεις	ἐμοί,	~ὅ τι χρή μ᾽ ἀποτείσαντ᾽
[1300]	~κλαύσεταί τις τῶν ὄπισθεν ~ἐπακολουθούντων	ἐμοί·	~οἷον, εἰ μὴ ρρήσεθ᾽ ὑμᾶς
[750]	ὦ πάτερ πρὸς τῶν θεῶν	ἐμοὶ	πιθοῦ. ~(Φιλοκλέων) τί σοι πίθωμαι;
[300]	μελέα μῆτερ ἔτικτες; ~(Χορός) ~ἵν᾽	ἐμοὶ	πράγματα βόσκειν παρέχῃς. ~(Παίς) ~ἀνόνητον
[600]	μᾶζαν προσενέγκῃ, ~κἄπειτα καθεζομένη παρ᾽	ἐμοὶ	προσαναγκάζῃ, φάγε τουτί, ~ἔντραγε τουτί·
[1100]	πεπειράσθω γ᾽ ἐπειδήπερ γ᾽ ἅπαξ	~ἐμοὶ	σεαυτὸν παραδέδωκας εὖ ποιεῖν. ~(Φιλοκλέων)
[150]	ὦ μιαρώτατος ~ἵν᾽ ὑποδέδυκεν· ὥστ᾽	ἔμοιγ᾽	ἰνδάλλεται ~ὁμοιότατος κλητῆρος εἶναι πωλίῳ.
[900]	τὸν Δί᾽ ἀλλὰ δῆλός ἐστ᾽	ἔμοιγέ	τοι ~τυροῦ κάκιστον ἀρτίως ἐνήρυγεν
[550]	ἕως ἀνιῶν ἂν ἰσώσῃ τοῖσιν	ἐμοῖσιν”	~οἱ δὲ λέγουσιν μύθους ἡμῖν,
[600]	τι λέγῃς, ἥτις δυνατὴ τὸν	ἐμὸν	θυμὸν κατερεῖξαι. ~(Βδελυκλέων) ~χαλεπὸν μὲν
[0]	οὖν παρακινδύνευ᾽ ἐπεὶ καὐτοῦ γ᾽	ἐμοῦ	~κατὰ τοῖν κόραιν ὕπνου τι
[600]	πεπᾶναι ~χαλεπὸν νεανίᾳ> ~μὴ πρὸς	ἐμοῦ	λέγοντι. ~πρὸς ταῦτα μύλην ἀγαθὴν
[1250]	μέγα κεκραγότα θεώμενοι, ~οὐδὲν ἄρ᾽	ἐμοῦ	μέλον, ὅσον δὲ μόνον εἰδέναι
[1350]	γὰρ οὐδείς ἐστιν αὐτῷ πλὴν	ἐμοῦ.	~ὁδὶ δὲ καὐτὸς ἐπὶ σὲ
[1350]	δύνασθαι δρᾶν. ~(Φιλοκλέων) ~ἄκουσόν νυν	ἐμοῦ.	~Ὀλυμπαίςιν, ἡνίκ᾽ ἐθεώρουν ἐγώ, ~Ἐφουδίων
[750]	Λυσίστρατος ~ὁ σκωπτόλης. δραχμὴν μετ᾽	ἐμοῦ	πρώην λαβὼν ~ἐλθὼν διεκερματίζετ᾽ ἐν
[1350]	θυγατέρος καὶ Σωστράτης, ~οὕτω διαφθείρας	ἐμοῦ	τὰ φορτία. ~(Φιλοκλέων) ~ἄκουσον ὦ
[750]	μισθὸν ὁπόθεν λήψομαι. ~(Βδελυκλέων) παρ᾽	ἐμοῦ.	~(Φιλοκλέων) καλῶς, ~ὁτιὴ κατ᾽ ἐμαυτὸν
[0]	~δημηγορεῖν φάλαινα πανδοκεύτρια, ~ἔχουσα φωνὴν	ἐμπεπρησμένης	ὑός. ~(Ξανθίας) αἰβοῖ. ~(Σωσίας) τί
[200]	~(Σωσίας) ~οἴμοι δείλαιος· ~πόθεν ποτ᾽	ἐμπέπτωκέ	μοι τὸ βωλίον; ~(Βδελυκλέων) ~ἴσως
[100]	~ᾄξας ἐδίκαζεν ἐς τὸ καινὸν	ἐμπεσών.	~ὅτε δῆτα ταύταις ταῖς τελεταῖς
[1100]	ξύμφορον. ~καὶ γὰρ πρότερον ἐπανθρακίδων	ἐμπλήμενος	~ἀπέδωκ᾽ ὀφείλων τῷ κναφεῖ τριώβολον.
[950]	ποτ᾽ ἀλλ᾽ ἢ τῆς φακῆς	ἐμπλήμενος.	~(Βδελυκλέων) οὔκουν ἀποφεύγει δῆτα; ~(Φιλοκλέων)
[400]	~ξυσταλεὶς εὔτακτος ὀργῆς καὶ μένους	ἐμπλήμενος,	~ὡς ἂν εὖ εἰδῇ τὸ
[350]	~δήσας σαυτὸν καὶ τὴν ψυχὴν	ἐμπλησάμενος	Διοπείθους. ~(Φιλοκλέων) ~ἄγε νυν, ἢν
[600]	ἔφασκες καὶ ὑπηρεσίαν ἀποδείξειν. ~(Βδελυκλέων)	~ἔμπλησο	λέγων· πάντως γάρ τοι παίςει
[200]	διασκοπῶμεν, ~μή που λίθος τις	ἐμποδὼν	ἡμᾶς κακόν τι δράσῃ. ~(Παίς)
[850]	τύχῃ ~τὸ πρᾶγμ᾽ ὃ μηχανᾶται	~ἔμπροσθεν	οὗτος τῶν θυρῶν, ~ἅπασιν ἡμῖν
[700]	δὲ νῦν τις θεῶν παρὼν	ἐμφανὴς	~ξυλλαμβάνει τοῦ πράγματος, ~καὶ δῆλός
[400]	οὐ δεινὰ καὶ τυραννίς ἐστιν	ἐμφανής;	~ὦ πόλις καὶ Θεώρου θεοισεχθρία,
[1100]	τρόπους καὶ τὴν δίαιταν σφηξὶν	ἐμφερεστάτους.	~πρῶτα μὲν γὰρ οὐδὲν ἡμῶν
[1200]	ἐκεῖν᾽ ἐκεῖν᾽ ἀνδρειότατόν γε τῶν	ἐμῶν,	~ὅτ᾽ Ἐργασίωνος τὰς χάρακας ὑφειλόμην.
[450]	~ὥστε καὶ δὴ τοὔνομ᾽ αὐτῆς	ἐν	ἀγορᾷ κυλίνδεται. ~ἢν μὲν ὠνῆταί
[1350]	ἡ Δαρδανίς. ~(Φιλοκλέων) ~οὔκ, ἀλλ᾽	ἐν	ἀγορᾷ τοῖς θεοῖς δᾲς κάεται.
[1150]	~μῦς καὶ γαλᾶς μέλλεις λέγειν	ἐν	ἀνδράσιν; ~(Φιλοκλέων) ~ποίους τινὰς δὲ
[1450]	σαυτὸν ὅρα. ~(Φιλοκλέων) ~νῦν γὰρ	ἐν	ἄρθροις τοῖς ἡμετέροις ~στρέφεται χαλαρὰ
[650]	δουλεία στὶν τούτους μὲν ἅπαντας	ἐν	ἀρχαῖς ~αὐτούς τ᾽ εἶναι καὶ
[600]	οὗτος ἤδη σκορδινᾶται κἄστιν οὐκ	ἐν	αὑτοῦ. ~(Βδελυκλέων) ~ἦ μὴν ἐγώ
[200]	ἀππαπαῖ παπαιάξ, ~ἥβης ἐκείνης ἡνίκ᾽	ἐν	Βυζαντίῳ ξυνῆμεν ~φρουροῦντ᾽ ἐγώ τε
[650]	δ᾽ ὧν ἄρχεις, πολλὰ μὲν	ἐν	γῇ πολλὰ δ᾽ ἐφ᾽ ὑγρᾷ
[0]	τοῖσι συμπόταις, λέγων ~τί ταὐτὸν	ἐν	γῇ τ᾽ ἀπέβαλεν κἀν οὐρανῷ
[150]	~ὁ γὰρ θεὸς ~μαντευομένῳ μοὔχρησεν	ἐν	Δελφοῖς ποτέ, ~ὅταν τις ἐκφύγῃ
[500]	φρονῶν τυραννικά. ~(Φιλοκλέων) ~νὴ Δἴ	ἐν	δίκῃ γ᾽ ἐγὼ γὰρ οὐδ᾽
[400]	~(Βδελυκλέων) οἷς γ᾽ ἀπώλεσαν Φίλιππον	ἐν	δίκῃ τὸν Γοργίου. ~(Χορός) ~καὶ
[1100]	ἐν Ἐκβατάνοισι ταῦθ᾽ ὑφαίνεται. ~(Φιλοκλέων)	~ἐν	Ἐκβατάνοισι γίγνεται κρόκης χόλιξ; ~(Βδελυκλέων)
[1100]	Μορύχου σάγματι. ~(Βδελυκλέων) ~οὔκ, ἀλλ᾽	ἐν	Ἐκβατάνοισι ταῦθ᾽ ὑφαίνεται. ~(Φιλοκλέων) ~ἐν
[50]	γέ που γεγραμμένον ~υἱὸν Πυριλάμπους	ἐν	θύρᾳ Δῆμον καλόν, ~ἰὼν παρέγραψε
[900]	μονοφαγίστατον, ~ὅστις περιπλεύσας τὴν θυείαν	ἐν	κύκλῳ ~ἐκ τῶν πόλεων τὸ
[100]	τὴν αὐλὴν ἅπασαν δικτύοις ~καταπετάσαντες	ἐν	κύκλῳ φυλάττομεν. ~ἔστιν δ᾽ ὄνομα
[500]	ἄν ~δικίδιον σμικρὸν φάγοιμ᾽ ἂν	ἐν	λοπάδι πεπνιγμένον. ~(Βδελυκλέων) ~νὴ Δἴ
[1050]	μὲν ἐν χοροῖς, ~ἄλκιμοι δ᾽	ἐν	μάχαις, ~καὶ κατ᾽ αὐτὸ δὴ
[1050]	πλεῖστα τήνδε τὴν πόλιν ~ὠφελῆσαν	ἐν	μάχαισιν, ἡνίκ᾽ ἦλθ᾽ ὁ βάρβαρος,
[1300]	πράττοντ᾽ ἀεί; ~τοιαῦτα περιύβριζεν αὐτοὺς	ἐν	μέρει, ~σκώπτων ἀγροίκως καὶ προσέτι
[400]	τούτοις γ᾽ οὐκ ἔνι ~οὐδ᾽	ἐν	ὀφθαλμοῖσιν αἰδὼς τῶν παλαιῶν ἐμβάδων.
[700]	μυριάδ᾽ ἂν τῶν δημοτικῶν ἔζων	ἐν	πᾶσι λαγῴοις ~καὶ στεφάνοισιν παντοδαποῖσιν
[450]	οὐδ᾽ ἐν σελίνῳ σοὐστὶν οὐδ᾽	ἐν	πηγάνῳ· ~τοῦτο γὰρ παρεμβαλοῦμεν τῶν
[450]	ὁσημέραι. ~(Χορός) οὐδὲ μὴν οὐδ᾽	ἐν	σελίνῳ σοὐστὶν οὐδ᾽ ἐν πηγάνῳ·
[1400]	ἁπεκρίνατο. ~(Φιλοκλέων) ~ἄκουε, μὴ φεῦγ᾽	ἐν	Συβάρει γυνή ποτε ~κατέαξ᾽ ἐχῖνον.
[500]	ἔστ᾽ οὐδ᾽ ἀκαρῆ· ~σκωπτόμενοι δ᾽	ἐν	ταῖς ὁδοῖς ~θαλλοφόροι καλούμεθ᾽ ἀντωμοσιῶν
[950]	ἐσθίει ~καὶ τὰς ἀκάνθας, κοὐδέποτ᾽	ἐν	ταὐτῷ μένει. ~ὁ δ᾽ ἕτερος
[1400]	κόραν ~τὴν μαρτυρίαν ταύτην ἐάσας	ἐν	τάχει ~ἐπίδεσμον ἐπρίω, νοῦν ἂν
[650]	πὶ τρυγῳδοῖς ~ἰάσασθαι νόσον ἀρχαίαν	ἐν	τῇ πόλει ἐντετοκυῖαν. ~ἀτὰρ ὦ
[0]	~ἔδοξέ μοι περὶ πρῶτον ὕπνον	ἐν	τῇ πυκνὶ ~ἐκκλησιάζειν πρόβατα συγκαθήμενα,
[650]	ἐνιαυτοῦ ~ἓξ χιλιάσιν, κοὔπω πλείους	ἐν	τῇ χώρᾳ κατένασθεν, ~γίγνεται ἡμῖν
[750]	ἐμοῦ πρώην λαβὼν ~ἐλθὼν διεκερματίζετ᾽	ἐν	τοῖς ἰχθύσιν, ~κἄπειτ᾽ ἐνέθηκε τρεῖς
[1100]	γῆν, μόλις ~ὥσπερ οἱ σκώληκες	ἐν	τοῖς κυττάροις κινούμενοι. ~ἔς τε
[1200]	καὶ γυμναστικῶς ~ὑγρὸν χύτλασον σεαυτὸν	ἐν	τοῖς στρώμασιν. ~ἔπειτ᾽ ἐπαίνεσόν τι
[1500]	~ἀπολῶ γὰρ αὐτὸν ἐμμελείᾳ κονδύλου.	~ἐν	τῷ ῥυθμῷ γὰρ οὐδέν ἐστ᾽
[250]	ἀπολώλεκε τὰς ~ἐμβάδας, ἢ προσέκοψ᾽	ἐν	~τῷ σκότῳ τὸν δάκτυλόν που,
[250]	ἄπιμεν οἴκαδ᾽ αὐτοί· ~κἄπειτ᾽ ἴσως	ἐν	τῷ σκότῳ τουτουὶ στερηθεὶς ~τὸν
[900]	γωνίαν τυρὸν πολὺν ~κατεσικέλιζε κἀνέπλητ᾽	ἐν	τῷ σκότῳ ~(Φιλοκλέων) ~νὴ τὸν
[1250]	γέλοιον ἢ Συβαριτικόν, ~ὧν ἔμαθες	ἐν	τῷ συμποσίῳ· κᾆτ᾽ ἐς γέλων
[800]	~τί τίς κακὸν δέδρακε τῶν	ἐν	τᾠκίᾳ; ~ἡ Θρᾷττα προσκαύσασα πρώην
[1000]	καὶ τιμηθεὶς ὡς οὐδεὶς πώποτ᾽	ἐν	ὑμῖν, ~οὐκ ἐκτελέσαι” φησὶν ἐπαρθεὶς
[550]	δίκην νικᾷ, ταύτης ἡμῖν ἐπίχειρα	~ἐν	φορβειᾷ τοῖσι δικασταῖς ἔξοδον ηὔλησ᾽
[1050]	ποτ᾽ ὄντες ἡμεῖς ἄλκιμοι μὲν	ἐν	χοροῖς, ~ἄλκιμοι δ᾽ ἐν μάχαις,
[1100]	παρὰ τοὺς ἕνδεκα, ~οἱ δ᾽	ἐν	ᾠδείῳ δικάζουσ᾽ οἱ δὲ πρὸς
[200]	Κλέων ὁ κηδεμὼν ἡμῖν ἐφεῖτ᾽	ἐν	ὥρᾳ ~ἥκειν ἔχοντας ἡμερῶν ὀργὴν
[400]	~εἰ δὲ μὴ τοῦτον μεθήσεις,	ἔν	τί σοι παγήσεται. ~(Φιλοκλέων) ~ὦ
[800]	ἄνωθεν ἐξεγείρῃ σ᾽ οὑτοσί. ~(Φιλοκλέων)	ἓν	ἔτι ποθῶ, τὰ δ᾽ ἄλλ᾽
[1050]	μὴ δεδοικέναι, ~καὶ κατεστρεψάμην ~τοὺς	ἐναντίους,	πλέων ἐκεῖσε ταῖς τριήρεσιν; ~οὐ
[50]	εἶτ᾽ ἐγένετ᾽ ἐξαίφνης κόραξ· ~οὔκουν	ἐναργὲς	τοῦτο συμβαλεῖν, ὅτι ~ἀρθεὶς ἀφ᾽
[1100]	ἅρχων, οἱ δὲ παρὰ τοὺς	ἕνδεκα,	~οἱ δ᾽ ἐν ᾠδείῳ δικάζουσ᾽
[100]	δικάζει. τοῦτον οὖν φυλάττομεν ~μοχλοῖσιν	ἐνδήσαντες,	ὡς ἂν μὴ ξίῃ. ~ὁ
[800]	~αὐτὸς κομιοῦμαι τό γε παραυτίκ᾽	ἔνδοθεν.	~(Βδελυκλέων) τί ποτε τὸ χρῆμ᾽
[350]	ἔστιν ὀπὴ δῆθ᾽ ἥντιν᾽ ἂν	ἔνδοθεν	οἷός τ᾽ εἴης διορύξαι, ~εἶτ᾽
[850]	~καὶ μυρρίνας καὶ τὸν λιβανωτὸν	ἔνδοθεν,	~ὅπως ἂν εὐξώμεσθα πρῶτα τοῖς
[50]	φυλάττειν τὸν πατέρ᾽ ἐπέταξε νῷν,	~ἔνδον	καθείρξας, ἵνα θύραζε μὴ ξίῃ.
[150]	ξυνδικασταὶ καὶ Κλέων ἀμύνατε. ~(Βδελυκλέων)	~ἔνδον	κέκραχθι τῆς θύρας κεκλῃμένης. ~ὤθει
[550]	ἀντιβοληθεὶς καὶ τὴν ὀργὴν ἀπομορχθεὶς	~ἔνδον	τούτων ὧν ἂν φάσκω πάντων
[100]	ποτέ, ~ἵν᾽ ἔχοι δικάζειν, αἰγιαλὸν	ἔνδον	τρέφει. ~τοιαῦτ᾽ ἀλύει· νουθετούμενος δ᾽
[1000]	καὶ διάνοιαν, ~εἰς ἀλλοτρίας γαστέρας	ἐνδὺς	κωμῳδικὰ πολλὰ χέασθαι· ~μετὰ τοῦτο
[200]	βωλίον; ~(Βδελυκλέων) ~ἴσως ἄνωθεν μῦς	ἐνέβαλέ	σοί ποθεν. ~(Σωσίας) μῦς; οὐ
[100]	ἡμεῖς δ᾽ ὅσ᾽ ἦν τετρημένα	~ἐνεβύσαμεν	ῥακίοισι κἀπακτώσαμεν, ~ὁ δ᾽ ὡσπερεὶ
[500]	λέγειν ~καινόν, ὅπως φανήσει ~(Βδελυκλέων)	~ἐνεγκάτω	μοι δεῦρο τὴν κίστην τις
[800]	τιμᾶν βλέπω. ~(Βδελυκλέων) ~φέρε νυν	ἐνέγκω	τὰς σανίδας καὶ τὰς γραφάς.
[950]	οὐδὲ γράμματα, ~ἵνα μὴ κακουργῶν	ἐνέγραφ᾽	ἡμῖν τὸν λόγον. ~(Βδελυκλέων) ~ἄκουσον
[750]	διεκερματίζετ᾽ ἐν τοῖς ἰχθύσιν, ~κἄπειτ᾽	ἐνέθηκε	τρεῖς λοπίδας μοι κεστρέων· ~κἀγὼ
[850]	ταὐτά> σοι κἀπᾴδομεν ~νέαισιν ἀρχαῖς	ἕνεκα	τῶν προλελεγμένων. ~εὖνοι γάρ ἐσμεν
[100]	δ᾽ ὡσπερεὶ κολοιὸς αὑτῷ παττάλους	~ἐνέκρουεν	ἐς τὸν τοῖχον, εἶτ᾽ ἐξήλλετο.
[1300]	ὑβριστότατος μακρῷ. ~εὐθὺς γὰρ ὡς	ἐνέπλητο	πολλῶν κἀγαθῶν, ~ἐνήλατ᾽ ἐσκίρτα πεπόρδει
[400]	~(Χορός) ~εἶτα δῆτ᾽ οὐ πόλλ᾽	ἔνεστι	δεινὰ τῷ γήρᾳ κακά; ~δηλαδή·
[1200]	θεῶν ἐνύπνιον ἑστιώμεθα; ~(Βδελυκλέων) ~αὑλητρὶς	ἐνεφύσησεν·	οἱ δὲ συμπόται ~εἰσὶν Θέωρος
[700]	κατὰ μικρὸν ἀεὶ τοῦ ζῆν	ἕνεχ᾽	ὥσπερ ἔλαιον. ~βούλονται γάρ σε
[1300]	γὰρ ὡς ἐνέπλητο πολλῶν κἀγαθῶν,	~ἐνήλατ᾽	ἐσκίρτα πεπόρδει κατεγέλα ~ὥσπερ καχρύων
[900]	ἔμοιγέ τοι ~τυροῦ κάκιστον ἀρτίως	ἐνήρυγεν	~ὁ βδελυρὸς οὗτος. ~(Σωσίας) ~κοὐ
[1450]	φησιν ὀρχεῖσθαι καλῶς, ~ἐμοὶ διορχησόμενος	ἐνθάδ᾽	εἰσίτω. ~φησίν τις ἢ οὐδείς;
[250]	~φιλῳδός. ἀλλά μοι δοκεῖ στάντας	ἐνθάδ᾽	ὦνδρες ~ᾄδοντας αὐτὸν ἐκκαλεῖν, ἤν
[750]	~ἐκεῖσε μὲν μηκέτι βάδιζ᾽ ἀλλ᾽	ἐνθάδε	~αὐτοῦ μένων δίκαζε τοῖσιν οἰκέταις.
[1150]	παρ᾽ ἀνδρῶν δυσμενῆ καττύματα; ~(Βδελυκλέων)	~ἔνθες	ποτ᾽ ὦ τᾶν κἀπόβαιν᾽ ἐρρωμένως
[950]	~(Βδελυκλέων) οὗτος· ~(Φιλοκλέων) αὕτη νταῦθ᾽	ἔνι.	~(Βδελυκλέων) ἐξηπάτηται κἀπολέλυκεν οὐχ ἑκών.
[400]	ἑκάστοτ᾽ ἀλλὰ τούτοις γ᾽ οὐκ	ἔνι	~οὐδ᾽ ἐν ὀφθαλμοῖσιν αἰδὼς τῶν
[650]	νυν κατάθες μισθὸν τοῖσι δικασταῖς	ἐνιαυτοῦ	~ἓξ χιλιάσιν, κοὔπω πλείους ἐν
[550]	τῷ δήμῳ γνώμην οὐδεὶς πώποτ᾽	ἐνίκησεν,	ἐὰν μὴ ~εἴπῃ τὰ δικαστήρι᾽
[800]	τὰς δίκας, ~κἀν τοῖς προθύροις	ἐνοικοδομήσοι	πᾶς ἀνὴρ ~αὑτῷ δικαστηρίδιον μικρὸν
[750]	λέγ᾽ ὅ τι βούλει πλὴν	ἑνός.	~(Βδελυκλέων) ποίου; φέρ᾽ ἴδω. ~(Φιλοκλέων)
[700]	ξυγγενὴς ~εἶναί τις ὅστις τοιαῦτ᾽	ἐνουθέτει.	~σοὶ δὲ νῦν τις θεῶν
[700]	ἀκαρῆ· καὶ τοῦτ᾽ ἐρίῳ σοι	~ἐνστάζουσιν	κατὰ μικρὸν ἀεὶ τοῦ ζῆν
[150]	σφόδρα, ~εὖ κἀνδρικῶς· κἀγὼ γὰρ	ἐνταῦθ᾽	ἔρχομαι. ~καὶ τῆς κατακλῇδος ἐπιμελοῦ,
[350]	ὀλοφυρμοῖς· ~ᾤκησας γοῦν ἐπίτηδες ἰὼν	ἐνταῦθ᾽	ἵνα ταῦτ᾽ ἀκροῷο, ~κἀβουλήθης μόνος
[550]	γὰρ οὐκ ἔστιν ἀκοῦσαι θώπευμ᾽	ἐνταῦθα	δικαστῇ; ~οἱ μέν γ᾽ ἀποκλάονται
[100]	φέρ᾽ ἐπαναθῶ σοι καὶ ξύλον.	~ἐνταῦθά	νυν ζήτει τιν᾽ ἀλλην μηχανήν.
[1400]	~οὔτοι μὰ τὴν Δήμητρ᾽ ἔτ᾽	ἐνταυθοῖ	μενεῖς, ~ἀλλ᾽ ἀράμενος οἴσω σε
[400]	ἐκεῖνο ~τοὐξύθυμον, ᾧ κολαζόμεσθα, ~κέντρον	ἐντέτατ᾽	ὀξύ” ~ἀλλὰ θαἰμάτια βαλόντες ὡς
[650]	νόσον ἀρχαίαν ἐν τῇ πόλει	ἐντετοκυῖαν.	~ἀτὰρ ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη
[1400]	τι ποιῶ; ~εἴσω φέρω σ᾽	ἐντεῦθεν·	εἰ δὲ μή, τάχα ~κλητῆρες
[100]	ἀνεφάνη κνεφαῖος ἐπὶ τῇ κιγκλίδι.	~ἐντεῦθεν	οὐκέτ᾽ αὐτὸν ἐξεφρίεμεν, ~ὁ δ᾽
[1350]	ἀπώλεσεν ~τῇ δᾳδὶ παίων, κἀξέβαλεν	ἐντευθενὶ	~ἄρτους δέκ᾽ ὀβολῶν κἀπιθήκην τέτταρας.
[600]	παρ᾽ ἐμοὶ προσαναγκάζῃ, φάγε τουτί,	~ἔντραγε	τουτί· τούτοισιν ἐγὼ γάνυμαι, κοὐ
[450]	~(Ξανθίας) ~καὶ σὺ προσθεὶς Αἰσχίνην	ἔντυφε	τὸν Σελλαρτίου. ~ἆρ᾽ ἐμέλλομέν ποθ᾽
[1200]	σπένδομεν. ~(Φιλοκλέων) ~πρὸς τῶν θεῶν	ἐνύπνιον	ἑστιώμεθα; ~(Βδελυκλέων) ~αὑλητρὶς ἐνεφύσησεν· οἱ
[0]	μοι κακὸν γενήσεται ~ἰδόντι τοιοῦτον	ἐνύπνιον;	~(Σωσίας) ~μὴ φροντίσῃς. ~οὐδὲν γὰρ
[1400]	πραγμάτων. ~(Φιλοκλέων) ~ἀνὴρ Συβαρίτης ἐξέπεσεν	ἐξ	ἅρματος, ~καί πως κατεάγη τῆς
[550]	γέροντος; ~ὃν πρῶτα μὲν ἕρποντ᾽	ἐξ	εὐνῆς τηροῦσ᾽ ἐπὶ τοῖσι δρυφάκτοις
[1350]	~(Φιλοκλέων) ~ὡς ἡδέως φάγοις ἂν	ἐξ	ὄξους δίκην. ~(Βδελυκλέων) ~οὐ δεινὰ
[850]	τῶν προλελεγμένων. ~εὖνοι γάρ ἐσμεν	ἐξ	οὗ ~τὸν δῆμον ᾐσθόμεσθά σου
[650]	κατάθες μισθὸν τοῖσι δικασταῖς ἐνιαυτοῦ	~ἓξ	χιλιάσιν, κοὔπω πλείους ἐν τῇ
[150]	ἄμεινον. ~(Φιλοκλέων) ἀλλὰ τὸν ὄνον	ἔξαγε.	~(Σωσίας) ~οἵαν πρόφασιν καθῆκεν, ὡς
[150]	~ἀλλ᾽ εἰσιών μοι τὸν ὄνον	ἐξάγειν	δοκῶ ~ὅπως ἂν ὁ γέρων
[1500]	ἑαυτοῦ παισὶ τοῖς τριόρχοις. ~ἀλλ᾽	ἐξάγετ᾽	εἴ τι φιλεῖτ᾽ ὀρχούμενοι, θύραζε
[900]	φεύγων ἔπαθε καὶ Θουκυδίδης· ~ἀπόπληκτος	ἐξαίφνης	ἐγένετο τὰς γνάθους. ~πάρεχ᾽ ἐκποδών.
[300]	βροντήσας ~ἤ με ποίησον καπνὸν	ἐξαίφνης	~ἢ Προξενίδην ἢ τὸν Σέλλου
[0]	ὅπως; ~ἄνθρωπος ὢν εἶτ᾽ ἐγένετ᾽	ἐξαίφνης	κόραξ· ~οὔκουν ἐναργὲς τοῦτο συμβαλεῖν,
[500]	ὡς πάντα ταῦθ᾽ ἁμαρτάνεις. ~(Φιλοκλέων)	ἐξαμαρτάνω	δικάζων; ~(Βδελυκλέων) καταγελώμενος μὲν οὖν
[900]	καὶ κλέπτον βλέπει, ~οἷον σεσηρὼς	ἐξαπατήσειν	μ᾽ οἴεται. ~ποῦ δ᾽ ἔσθ᾽
[1300]	οὐδ᾽ ἐφιαλεῖς οἶδ᾽ ὅτι, ~ἀλλ᾽	ἐξαπατήσεις	κἀγχανεῖ τούτῳ μέγα· ~πολλοῖς γὰρ
[50]	θεωμένοις, ~οὔθ᾽ Ἡρακλῆς τὸ δεῖπνον	ἐξαπατώμενος,	~οὐδ᾽ αὖθις ἀνασελγαινόμενος Εὐριπίδης· ~οὐδ᾽
[250]	χθιζινὸν ἄνθρωπον, ὃς ἡμᾶς διεδύετ᾽	~ἐξαπατῶν	καὶ λέγων ~ὡς φιλαθήναιος ἦν
[1000]	λοιπὸν χρόνον· ~κοὐκ ἐγχανεῖταί σ᾽	ἐξαπατῶν	Ὑπέρβολος. ~ἀλλ᾽ εἰσίωμεν. ~(Φιλοκλέων) ταῦτά
[350]	τὰ ~τοῖν θεοῖν ψηφίσματα. ~ἀλλ᾽	ἐξάψας	διὰ τῆς θυρίδος τὸ καλῴδιον
[100]	ᾖδ᾽ ἀφ᾽ ἑσπέρας, ἔφη ~ὄψ᾽	ἐξεγείρειν	αὐτὸν ἀναπεπεισμένον, ~παρὰ τῶν ὑπευθύνων
[800]	καθεύδῃς ἀπολογουμένου τινός, ~ᾄδων ἄνωθεν	ἐξεγείρῃ	σ᾽ οὑτοσί. ~(Φιλοκλέων) ἓν ἔτι
[450]	σε ~προσαγαγὼν πρὸς τὴν ἐλάαν	ἐξέδειρ᾽	εὖ κἀνδρικῶς, ~ὥστε σε ζηλωτὸν
[900]	~ἐκ τῶν πόλεων τὸ σκῖρον	ἐξεδήδοκεν.	~(Φιλοκλέων) ~ἐμοὶ δέ γ᾽ οὐκ
[100]	οὐκέτ᾽ αὐτὸν ἐξεφρίεμεν, ~ὁ δ᾽	ἐξεδίδρασκε	διά τε τῶν ὑδρορροῶν ~καὶ
[1200]	διαφθερεῖν ~καὶ τῆσδε τῆς γῆς	ἐξελᾶν.	~(Φιλοκλέων) ἐγὼ δέ γε, ~ἐὰν
[1050]	ἅπασαν τὴν πόλιν καὶ πυρπολῶν,	~ἐξελεῖν	ἡμῶν μενοινῶν πρὸς βίαν τἀνθρήνια.
[1150]	τιὴ τί δή; ~(Φιλοκλέων) ἵν᾽	ἐξέλῃς	με πρὶν διερρυηκέναι. ~(Βδελυκλέων) ~ἄγε
[1350]	ὑπώπια. ~(Βδελυκλέων) ~νὴ τὸν Δἴ	ἐξέμαθές	γε τὴν Ὀλυμπίαν. ~Ἀρτόπωλις ~ἴθι
[850]	~ἀλλ᾽ ὡς τάχιστα πῦρ τις	ἐξενεγκάτω	~καὶ μυρρίνας καὶ τὸν λιβανωτὸν
[1400]	οὐδὲ πραγμάτων. ~(Φιλοκλέων) ~ἀνὴρ Συβαρίτης	ἐξέπεσεν	ἐξ ἅρματος, ~καί πως κατεάγη
[1200]	~τουτὶ μὲν ἐπιεικῶς σύ γ᾽	ἐξεπίστασαι·	~ὅπως δ᾽ ἐπὶ δεῖπνον ἐς
[750]	ᾠόμην λαβεῖν· ~κᾆτα βδελυχθεὶς ὀσφρόμενος	ἐξέπτυσα·	~κᾆθ᾽ εἷλκον αὐτόν. ~(Βδελυκλέων) ὁ
[950]	ἐξηπάτηται κἀπολέλυκεν οὐχ ἑκών. ~φέρ᾽	ἐξεράσω.	~(Φιλοκλέων) πῶς ἄρ᾽ ἠγωνίσμεθα; ~(Βδελυκλέων)
[1350]	~(Φιλοκλέων) ἡ πίττα δήπου καομένης	ἐξέρχεται.	~(Βδελυκλέων) ~ὁ δ᾽ ὄπισθεν οὐχὶ
[100]	εἶ σύ; ~(Φιλοκλέων) καπνὸς ἔγωγ᾽	ἐξέρχομαι.	~(Βδελυκλέων) καπνός; φέρ᾽ ἴδω ξύλου
[50]	~(Ξανθίας) ~ἄλλως φλυαρεῖτ᾽ οὐ γὰρ	ἐξευρήσετε.	~εἰ δὴ πιθυμεῖτ᾽ εἰδέναι, σιγᾶτε
[100]	τῇ κιγκλίδι. ~ἐντεῦθεν οὐκέτ᾽ αὐτὸν	ἐξεφρίεμεν,	~ὁ δ᾽ ἐξεδίδρασκε διά τε
[1350]	μὲν οὖν τῆς δᾳδὸς οὗτος	ἐξέχει.	~(Βδελυκλέων) ~τί λέγεις σύ; ποῖος
[750]	ταῦτα μέν νυν εὐλόγως, ἢν	ἐξέχῃ	~ἕλη κατ᾽ ὄρθρον, ἡλιάσει πρὸς
[1450]	~ξυνεγενόμην, οὐδὲ τρόποις ~ἐπεμάνην οὐδ᾽	ἐξεχύθην.	~τί γὰρ ἐκεῖνος ἀντιλέγων ~οὐ
[100]	~ἐνέκρουεν ἐς τὸν τοῖχον, εἶτ᾽	ἐξήλλετο.	~ἡμεῖς δὲ τὴν αὐλὴν ἅπασαν
[350]	ἐμαυτοῦ, ~κοὐδείς μ᾽ ἐφύλαττ᾽ ἀλλ᾽	ἐξῆν	μοι ~φεύγειν ἀδεῶς. νῦν δὲ
[800]	τί τὸν ὄρνιν ὡς ἔμ᾽	ἐξηνέγκατε;	~(Βδελυκλέων) ~ἵνα γ᾽ ἢν καθεύδῃς
[950]	κατάβα τοῦτο πολλοὺς δὴ πάνυ	~ἐξηπάτηκεν.	ἀτὰρ ὅμως καταβήσομαι. ~(Φιλοκλέων) ~ἐς
[1250]	τι μικρὸν ἐπιθήκισα· ~εἶτα νῦν	ἐξηπάτησεν	ἡ χάραξ τὴν ἄμπελον. ~(Ξανθίας)
[950]	~(Φιλοκλέων) αὕτη νταῦθ᾽ ἔνι. ~(Βδελυκλέων)	ἐξηπάτηται	κἀπολέλυκεν οὐχ ἑκών. ~φέρ᾽ ἐξεράσω.
[800]	γε τουτὶ καὶ γέροντι πρόσφορον	~ἐξηῦρες	ἀτεχνῶς φάρμακον στραγγουρίας. ~(Βδελυκλέων) ~καὶ
[100]	αὐτὸν μὴ φορεῖν τριβώνιον ~μηδ᾽	ἐξιέναι	θύραζ᾽ ὁ δ᾽ οὐκ ἐπείθετο.
[550]	ἐπίχειρα ~ἐν φορβειᾷ τοῖσι δικασταῖς	ἔξοδον	ηὔλησ᾽ ἀπιοῦσι. ~κἂν ἀποθνῄσκων ὁ
[1200]	δράσεις; παραπολεῖ βοώμενος· ~φήσει γὰρ	ἐξολεῖν	σε καὶ διαφθερεῖν ~καὶ τῆσδε
[400]	~(Χορός) ~καὶ σέ γ᾽ αὐτοῖς	ἐξολοῦμεν·	ἀλλὰ πᾶς ἐπίστρεφε ~δεῦρο κἀξείρας
[650]	ποιεῖς. ~(Βδελυκλέων) ~σκέψαι τοίνυν ὡς	ἐξόν	σοι πλουτεῖν καὶ τοῖσιν ἅπασιν
[1350]	ἐπειδὰν οὑμὸς υἱὸς ἀποθάνῃ, ~λυσάμενος	ἕξω	παλλακὴν ὦ χοιρίον. ~νῦν δ᾽
[1150]	καὶ σκέψαι μ᾽ ὅτῳ ~μάλιστ᾽	ἔοικα	τὴν βάδισιν τῶν πλουσίων. ~(Βδελυκλέων)
[1100]	ὁ μέγας ἐπεστρατεύσατο. ~(Βδελυκλέων) ἀγαθὸν	ἔοικας	οὐδὲν ἐπιθυμεῖν παθεῖν. ~(Φιλοκλέων) ~μὰ
[1300]	αὐτὸν ὡς εἶδ᾽ ᾔκασεν Λυσίστρατος·	~ἔοικας	ὦ πρεσβῦτα νεοπλούτῳ τρυγὶ ~κλητῆρί
[1350]	καὶ χοιρόθλιψ, ~ποθεῖν ἐρᾶν τ᾽	ἔοικας	ὡραίας σοροῦ. ~οὔτοι καταπροίξει μὰ
[1350]	δὲ καὐτὸς ἐπὶ σὲ κἄμ᾽	ἔοικε	θεῖν. ~ἀλλ᾽ ὡς τάχιστα στῆθι
[950]	πῶς ἄρ᾽ ἠγωνίσμεθα; ~(Βδελυκλέων) ~δείξειν	ἔοικεν.	ἐκπέφευγας ὦ Λάβης. ~πάτερ πάτερ
[1400]	~(Βδελυκλέων) ~ὁδί τις ἕτερος, ὡς	ἔοικεν,	ἔρχεται ~καλούμενός σε· τόν γέ
[900]	~ἀλλ᾽ οὐκ ἔχειν οὗτός γ᾽	ἔοικεν	ὅ τι λέγῃ. ~(Βδελυκλέων) ~οὔκ,
[1100]	τοίνυν· ἀτὰρ δοκεῖ γέ μοι	~ἐοικέναι	μάλιστα Μορύχου σάγματι. ~(Βδελυκλέων) ~οὔκ,
[1400]	δή μοι Χαιρεφῶν ~γυναικὶ κλητεύειν	ἐοικὼς”	θαψίνῃ, ~Ἰνοῖ κρεμαμένῃ πρὸς ποδῶν
[450]	πλησίον τὰς μεμβράδας· ~οὗτος ὀψωνεῖν	ἔοιχ᾽	ἅνθρωπος ἐπὶ τυραννίδι. ~ἢν δὲ
[850]	~(Χορός) ~ὦ Φοῖβ᾽ Ἄπολλον Πύθι᾽	ἐπ᾽	ἀγαθῇ τύχῃ ~τὸ πρᾶγμ᾽ ὃ
[400]	~καὶ κελεύετ᾽ αὐτὸν ἥκειν ~ὡς	ἐπ᾽	ἄνδρα μισόπολιν ~ὄντα κἀπολούμενον, ὅτι
[1450]	διορχησάμενος ὀλίγον ὕστερον. ~(Φιλοκλέων) ~τίς	ἐπ᾽	αὐλείοισι θύραις θάσσει; ~(Ξανθίας) ~τουτὶ
[400]	~δεῦρο κἀξείρας τὸ κέντρον εἶτ᾽	ἐπ᾽	αὐτὸν ἵεσο, ~ξυσταλεὶς εὔτακτος ὀργῆς
[200]	ἔχοντας ἡμερῶν ὀργὴν τριῶν πονηρὰν	~ἐπ᾽	αὐτόν, ὡς κολωμένους ὧν ἠδίκησεν.
[1500]	τῶν ὀρχίλων. ~ἀτὰρ καταβατέον γ᾽	ἐπ᾽	αὐτούς μ᾽ ᾠζυρέ, ~ἅλμην κύκα
[350]	ἐστ᾽ ἄνοντος ἐς σωτηρίαν. ~ἀλλ᾽	ἔπαγε	τὴν γνάθον. ~(Φιλοκλέων) ~διατέτρωκται τοῦτό
[900]	δοκεῖ πεπονθέναι, ~ὅπερ ποτὲ φεύγων	ἔπαθε	καὶ Θουκυδίδης· ~ἀπόπληκτος ἐξαίφνης ἐγένετο
[1450]	τις ἀεί. ~καίτοι πολλοὶ ταῦτ᾽	ἔπαθον·	~ξυνόντες γνώμαις ἑτέρων ~μετεβάλοντο τοὺς
[500]	~(Βδελυκλέων) καταγελώμενος μὲν οὖν ~οὐκ	ἐπαϊεις	ὑπ᾽ ἀνδρῶν, οὓς σὺ μόνον
[1200]	σεαυτὸν ἐν τοῖς στρώμασιν. ~ἔπειτ᾽	ἐπαίνεσόν	τι τῶν χαλκωμάτων, ~ὀροφὴν θέασαι,
[1450]	~μετεβάλοντο τοὺς τρόπους. ~πολλοῦ δ᾽	ἐπαίνου	παρ᾽ ἐμοὶ ~καὶ τοῖσιν εὖ
[950]	πέπονθας; οἴμοι· ποῦ σθ᾽ ὕδωρ;	~ἔπαιρε	σαυτόν. ~(Φιλοκλέων) ~εἰπέ νυν ἐκεῖνό
[1300]	πάρεχε· ~κλαύσεταί τις τῶν ὄπισθεν	~ἐπακολουθούντων	ἐμοί· ~οἷον, εἰ μὴ ρρήσεθ᾽
[100]	ἡ τηλία; ~δύου πάλιν· φέρ᾽	ἐπαναθῶ	σοι καὶ ξύλον. ~ἐνταῦθά νυν
[1050]	τ᾽ ἔτι> πολιώτεραι δὴ ~αἵδ᾽	ἐπανθοῦσιν	τρίχες. ~ἀλλὰ κἀκ τῶν λειψάνων
[1100]	μοι ξύμφορον. ~καὶ γὰρ πρότερον	ἐπανθρακίδων	ἐμπλήμενος ~ἀπέδωκ᾽ ὀφείλων τῷ κναφεῖ
[650]	πεντήκοντα τάλαντα ~ἀπὸ τῶν πόλεων	ἐπαπειλοῦντες	τοιαυτὶ κἀναφοβοῦντες, ~δώσετε τὸν φόρον,
[400]	~πότε δ᾽ εἰ μὴ νῦν,	ἐπαρήξετέ	μοι, πρίν μ᾽ εἴσω μᾶλλον
[1000]	ἐν ὑμῖν, ~οὐκ ἐκτελέσαι” φησὶν	ἐπαρθεὶς	οὐδ᾽ ὀγκῶσαι τὸ φρόνημα, ~οὐδὲ
[50]	φιλοπότην αὐτόν. ~(Σωσίας) οὐδαμῶς γ᾽	ἐπεὶ	~αὕτη γε χρηστῶν ἐστιν ἀνδρῶν
[300]	ποιήσω; ~τηροῦμαι δ᾽ ὑπὸ τῶνδ᾽	ἐπεὶ	~βούλομαί γε πάλαι μεθ᾽ ὑμῶν
[500]	γ᾽ ἀλλ᾽ ὑπηρετεῖς ~οἰόμενος ἄρχειν·	ἐπεὶ	δίδαξον ἡμᾶς ὦ πάτερ, ~ἥτις
[50]	κύν᾽ ὦ Νικόστρατ᾽ οὐ φιλόξενος,	~ἐπεὶ	καταπύγων ἐστὶν ὅ γε Φιλόξενος.
[0]	~(Σωσίας) ~σὺ δ᾽ οὖν παρακινδύνευ᾽	ἐπεὶ	καὐτοῦ γ᾽ ἐμοῦ ~κατὰ τοῖν
[1350]	σὸν οἶνον. ~(Φιλοκλέων) ~οὐδαμῶς γ᾽	ἐπεὶ	~λόγοι διαλλάξουσιν αὐτὰ δεξιοί· ~ὥστ᾽
[1100]	~οὔτοι ποτὲ ζῶν τοῦτον ἀποδυθήσομαι,	~ἐπεὶ	μόνος μ᾽ ἔσωσε παρατεταγμένον, ~ὅθ᾽
[1150]	ἕτερον. ~(Φιλοκλέων) ~μηδαμῶς τοῦτόν γ᾽	ἐπεὶ	~πάνυ μισολάκων αὐτοῦ στιν εἷς
[50]	ξυμβάλοι ~εἰ μὴ πύθοιθ᾽ ἡμῶν·	ἐπεὶ	τοπάζετε. ~Ἀμυνίας μὲν ὁ Προνάπους
[1350]	κακὴ νυνὶ γυνή, ~ἐγώ σ᾽	ἐπειδὰν	οὑμὸς υἱὸς ἀποθάνῃ, ~λυσάμενος ἕξω
[1300]	οὐδὲν εἰκότας τῷ πράγματι. ~ἔπειτ᾽	ἐπειδὴ	μέθυεν, οἴκαδ᾽ ἔρχεται ~τύπτων ἅπαντας,
[750]	πείσομαι. ~(Βδελυκλέων) ~σὺ δ᾽ οὖν,	ἐπειδὴ	τοῦτο κεχάρηκας ποιῶν, ~ἐκεῖσε μὲν
[200]	τοῦ πατρός. ~(Σωσίας) ~ἄγε νυν,	ἐπειδὴ	τουτονὶ σεσοβήκαμεν, ~κοὐκ ἔσθ᾽ ὅπως
[1100]	~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ οὖν πεπειράσθω γ᾽	ἐπειδήπερ	γ᾽ ἅπαξ ~ἐμοὶ σεαυτὸν παραδέδωκας
[1400]	~Λᾶσός ποτ᾽ ἀντεδίδασκε καὶ Σιμωνίδης·	~ἔπειθ᾽	ὁ Λᾶσος εἶπεν, ὀλίγον μοι
[250]	ἡμῖν, ~καὶ μόνος οὐκ ἂν	ἐπείθετ᾽	~ἀλλ᾽ ὁπότ᾽ ἀντιβολοίη ~τις, κάτω
[100]	ἐξιέναι θύραζ᾽ ὁ δ᾽ οὐκ	ἐπείθετο.	~εἶτ᾽ αὐτὸν ἀπέλου κἀκάθαιρ᾽ ὁ
[700]	ἁμαρτίας ~ἃ σοῦ κελεύοντος οὐκ	ἐπείθετο.	~νῦν δ᾽ ἴσως τοῖσι σοῖς
[250]	ἀναγκαίως ἔχει τὸν θεὸν ποιῆσαι.	~ἔπεισι	γοῦν τοῖσιν λύχνοις οὑτοιὶ μύκητες·
[1200]	χύτλασον σεαυτὸν ἐν τοῖς στρώμασιν.	~ἔπειτ᾽	ἐπαίνεσόν τι τῶν χαλκωμάτων, ~ὀροφὴν
[1300]	~ἀμαθέστατ᾽ οὐδὲν εἰκότας τῷ πράγματι.	~ἔπειτ᾽	ἐπειδὴ μέθυεν, οἴκαδ᾽ ἔρχεται ~τύπτων
[1150]	ὡς ἡ Λάμι᾽ ἁλοῦσ᾽ ἐπέρδετο,	~ἔπειτα	δ᾽ ὡς ὁ Καρδοπίων τὴν
[1100]	δὲ χλαῖναν ἀναβαλοῦ τριβωνικῶς. ~(Φιλοκλέων)	~ἔπειτα	παῖδας χρὴ φυτεύειν καὶ τρέφειν,
[700]	ἐς τὰ πράγμαθ᾽ οἶς ~τότ᾽	ἐπεμαίνετ᾽	ἔγνωκε γὰρ ἀρτίως, ~λογίζεταί τ᾽
[1450]	οὕτως ἀγανῷ ~ξυνεγενόμην, οὐδὲ τρόποις	~ἐπεμάνην	οὐδ᾽ ἐξεχύθην. ~τί γὰρ ἐκεῖνος
[1400]	~(Φιλοκλέων) ~οὑχῖνος οὖν ἔχων τιν᾽	ἐπεμαρτύρατο·	~εἶθ᾽ ἡ Συβαρῖτις εἶπεν, εἰ
[1150]	μὲν ὡς ἡ Λάμι᾽ ἁλοῦσ᾽	ἐπέρδετο,	~ἔπειτα δ᾽ ὡς ὁ Καρδοπίων
[1100]	~ὅθ᾽ ὁ βορέας ὁ μέγας	ἐπεστρατεύσατο.	~(Βδελυκλέων) ἀγαθὸν ἔοικας οὐδὲν ἐπιθυμεῖν
[0]	βουκολεῖς Σαβάζιον. ~κἀμοὶ γὰρ ἀρτίως	ἐπεστρατεύσατο	~Μῆδός τις ἐπὶ τὰ βλέφαρα
[50]	τέγους. ~οὗτος φυλάττειν τὸν πατέρ᾽	ἐπέταξε	νῷν, ~ἔνδον καθείρξας, ἵνα θύραζε
[1000]	τὸν Διόνυσον ~μὴ πώποτ᾽ ἀμείνον᾽	ἔπη	τούτων κωμῳδικὰ μηδέν᾽ ἀκοῦσαι. ~τοῦτο
[1400]	~ὀλίγον μοι μέλει. ~(Φιλοκλέων) ~φιάλην	ἐπῃτιῶντο	κλέψαι τοῦ θεοῦ· ~ὁ δ᾽
[1150]	ἄλλα. ~(Φιλοκλέων) ~κακοδαίμων ἐγώ, ~ὅστις	ἐπὶ	γήρως χίμετλον οὐδὲν λήψομαι. ~(Βδελυκλέων)
[1000]	καλῶς, ἄγων μετ᾽ ἐμαυτοῦ πανταχοῖ,	~ἐπὶ	δεῖπνον, ἐς ξυμπόσιον, ἐπὶ θεωρίαν,
[1250]	σύ γ᾽ ἐξεπίστασαι· ~ὅπως δ᾽	ἐπὶ	δεῖπνον ἐς Φιλοκτήμονος ἴμεν. ~παῖ
[1000]	πανταχοῖ, ~ἐπὶ δεῖπνον, ἐς ξυμπόσιον,	ἐπὶ	θεωρίαν, ~ὥσθ᾽ ἡδέως διάγειν σε
[850]	οὗτος σὺ ποῖ θεῖς; ~(Φιλοκλέων)	ἐπὶ	καδίσκους. ~(Βδελυκλέων) μη δαμῶς. ~ἐγὼ
[1150]	σεαυτοῦ ποῖον ἂν λέξαι δοκεῖς	~ἐπὶ	νεότητος ἔργον ἀνδρικώτατον; ~(Φιλοκλέων) ἐκεῖν᾽
[600]	κράτιστός εἰμι. ~(Χορός) ~ὡς δ᾽	ἐπὶ	πάντ᾽ ἐλήλυθεν ~κοὐδὲν παρῆλθεν, ὥστ᾽
[1000]	ἐποιήσατ᾽ ἀναλδεῖς· ~καίτοι σπένδων πόλλ᾽	ἐπὶ	πολλοῖς ὄμνυσιν τὸν Διόνυσον ~μὴ
[1350]	πλὴν ἐμοῦ. ~ὁδὶ δὲ καὐτὸς	ἐπὶ	σὲ κἄμ᾽ ἔοικε θεῖν. ~ἀλλ᾽
[350]	γενέσθαι. ~(Χορός) ~μέμνησαι δῆθ᾽ ὅτ᾽	ἐπὶ	στρατιᾶς κλέψας ποτὲ τοὺς ὀβελίσκους
[950]	εἰδέναι. ~(Βδελυκλέων) ~ἴθ᾽ ὦ πατρίδιον	ἐπὶ	τὰ βελτίω τρέπου. ~τηνδὶ λαβὼν
[0]	γὰρ ἀρτίως ἐπεστρατεύσατο ~Μῆδός τις	ἐπὶ	τὰ βλέφαρα νυστακτὴς ὕπνος· ~καὶ
[1000]	τοὺς πάππους ἀπέπνιγον, ~κατακλινόμενοί τ᾽	ἐπὶ	ταῖς κοίταις ἐπὶ τοῖσιν ἀπράγμοσιν
[800]	γὰρ ὡς Ἀθηναῖοί ποτε ~δικάσοιεν	ἐπὶ	ταῖς οἰκίαισι τὰς δίκας, ~κἀν
[850]	θεοῖς. ~(Χορός) ~καὶ μὴν ἡμεῖς	ἐπὶ	ταῖς σπονδαῖς ~καὶ ταῖς εὐχαῖς
[350]	σκοπιωροῦνται, ~τὼ δὲ δύ᾽ αὐτῶν	ἐπὶ	ταῖσι θύραις ~ὥσπερ με γαλῆν
[100]	Ἀσκληπιοῦ, ~ὁ δ᾽ ἀνεφάνη κνεφαῖος	ἐπὶ	τῇ κιγκλίδι. ~ἐντεῦθεν οὐκέτ᾽ αὐτὸν
[1450]	ἀντιμαθὼν ~ἦ μέγα τι μεταπεσεῖται	~ἐπὶ	τὸ τρυφῶν καὶ μαλακόν. ~τάχα
[750]	φησι, τίς ἀψήφιστος; ἀνιστάσθω. ~κἀπισταίην	ἐπὶ	τοῖς κημοῖς ~ψηφιζομένων ὁ τελευταῖος.
[550]	μὲν ἕρποντ᾽ ἐξ εὐνῆς τηροῦσ᾽	ἐπὶ	τοῖσι δρυφάκτοις ~ἄνδρες μεγάλοι καὶ
[1000]	~κατακλινόμενοί τ᾽ ἐπὶ ταῖς κοίταις	ἐπὶ	τοῖσιν ἀπράγμοσιν ὑμῶν ~ἀντωμοσίας καὶ
[1500]	ποντομέδων ἄναξ πατὴρ προσέρπει ~ἡσθεὶς	ἐπὶ	τοῖσιν ἑαυτοῦ παισὶ τοῖς τριόρχοις.
[950]	τρέπου. ~τηνδὶ λαβὼν τὴν ψῆφον	ἐπὶ	τὸν ὕστερον ~μύσας παρᾷξον κἀπόλυσον
[800]	αὑτηὶ ~παρά σοι κρεμήσετ᾽ ἐγγὺς	ἐπὶ	τοῦ παττάλου. ~(Φιλοκλέων) ~σοφόν γε
[300]	γε πάλαι μεθ᾽ ὑμῶν ~ἐλθὼν	ἐπὶ	τοὺς καδίσκους ~κακόν τι ποιῆσαι.
[450]	μου λοιπὸν ᾖ, ~ὅστις ἡμῶν	ἐπὶ	τυραννίδ᾽ ὧδ᾽ ἐστάλης. ~(Βδελυκλέων) ~ὡς
[450]	~εἰπέ μοι, γήτειον αἰτεῖς· πότερον	ἐπὶ	τυραννίδι, ~ἢ νομίζεις τὰς Ἀθήνας
[450]	μεμβράδας· ~οὗτος ὀψωνεῖν ἔοιχ᾽ ἅνθρωπος	ἐπὶ	τυραννίδι. ~ἢν δὲ γήτειον προσαιτῇ
[1300]	τὸν Θούφραστον ἤρετ᾽ εἰπέ μοι,	~ἐπὶ	τῷ κομᾷς καὶ κομψὸς εἶναι
[700]	κᾆθ᾽ ὅταν οὗτός γ᾽ ἐπισίξῃ	~ἐπὶ	τῶν ἐχθρῶν τιν᾽ ἐπιρρύξας, ἀγρίως
[750]	ἀνέῳξεν ἡ σηκὶς λάθρᾳ, ~ταύτης	ἐπιβολὴν	ψηφιεῖ μίαν μόνην. ~πάντως δὲ
[1400]	μαρτυρίαν ταύτην ἐάσας ἐν τάχει	~ἐπίδεσμον	ἐπρίω, νοῦν ἂν εἶχες πλείονα”
[1450]	οἰκίαν. ~ὁ γὰρ γέρων ὡς	ἔπιε	διὰ πολλοῦ χρόνου ~ἤκουσέ τ᾽
[1000]	φησι πιθέσθαι, γνώμην τιν᾽ ἔχων	ἐπιεικῆ,	~ἵνα τὰς Μούσας αἷσιν χρῆται
[1200]	σὺ κἀγώ. ~(Βδελυκλέων) ~τουτὶ μὲν	ἐπιεικῶς	σύ γ᾽ ἐξεπίστασαι· ~ὅπως δ᾽
[1000]	γ᾽ ἦρξε διδάσκειν, ἀνθρώποις φήσ᾽	ἐπιθέσθαι,	~ἀλλ᾽ Ἡρακλέους ὀργήν τιν᾽ ἔχων
[1250]	~ταῦτα κατιδὼν ὑπό τι μικρὸν	ἐπιθήκισα·	~εἶτα νῦν ἐξηπάτησεν ἡ χάραξ
[1000]	τοῖσι θεαταῖς ὁ ποιητὴς νῦν	ἐπιθυμεῖ.	~ἀδικεῖσθαι γάρ φησιν πρότερος πόλλ᾽
[1100]	ἐπεστρατεύσατο. ~(Βδελυκλέων) ἀγαθὸν ἔοικας οὐδὲν	ἐπιθυμεῖν	παθεῖν. ~(Φιλοκλέων) ~μὰ τὸν Δἴ
[0]	κνώδαλον φυλάττομεν; ~(Ξανθίας) ~οἶδ᾽ ἀλλ᾽	ἐπιθυμῶ	σμικρὸν ἀπομερμηρίσαι. ~(Σωσίας) ~σὺ δ᾽
[1250]	καταδιηλλάγην, ~ἡνίκα Κλέων μ᾽ ὑπετάραττεν	ἐπικείμενος	~καί με κακίσταις” ἔκνισε· κᾆθ᾽
[550]	πατήρ τῳ δῷ καταλείπων παῖδ᾽	ἐπίκληρον,	~κλάειν ἡμεῖς μακρὰ τὴν κεφαλὴν
[550]	ὧν εἴρηκας μακαρίζω· ~τῆς δ᾽	ἐπικλήρου	τὴν διαθήκην ἀδικεῖς ἀνακογχυλιάζων. ~(Φιλοκλέων)
[1000]	~τὰ μὲν οὐ φανερῶς ἀλλ᾽	ἐπικουρῶν	κρύβδην ἑτέροισι ποιηταῖς, ~μιμησάμενος τὴν
[1400]	εἰ δὲ μή, τάχα ~κλητῆρες	ἐπιλείψουσι	τοὺς καλουμένους. ~(Φιλοκλέων) ~Αἴσωπον οἱ
[150]	ἐνταῦθ᾽ ἔρχομαι. ~καὶ τῆς κατακλῇδος	ἐπιμελοῦ,	καὶ τοῦ μοχλοῦ ~φύλατθ᾽ ὅπως
[900]	δοκεῖ ~ὦλεκτρυόν; νὴ τὸν Δί᾽	ἐπιμύει	γέ τοι. ~ὁ θεσμοθέτης· ποῦ
[300]	ὥρα τινά σοι ζητεῖν καινὴν	ἐπίνοιαν,	~ἥτις σε λάθρᾳ τἀνδρὸς τουδὶ
[1050]	~εἰ παρελαύνων τοὺς ἀντιπάλους τὴν	ἐπίνοιαν	ξυνέτριψεν. ~ἀλλὰ τὸ λοιπὸν τῶν
[700]	ἐχθρῶν τιν᾽ ἐπιρρύξας, ἀγρίως αὐτοῖς	ἐπιπηδᾷς.	~εἰ γὰρ ἐβούλοντο βίον πορίσαι
[700]	ἐπισίξῃ ~ἐπὶ τῶν ἐχθρῶν τιν᾽	ἐπιρρύξας,	ἀγρίως αὐτοῖς ἐπιπηδᾷς. ~εἰ γὰρ
[700]	τιθασευτήν, κᾆθ᾽ ὅταν οὗτός γ᾽	ἐπισίξῃ	~ἐπὶ τῶν ἐχθρῶν τιν᾽ ἐπιρρύξας,
[950]	~οὐ δῆτα· κιθαρίζειν γὰρ οὐκ	ἐπίσταμαι.	~(Βδελυκλέων) φέρε νύν σε τῃδὶ
[1400]	οὐ τρίβων ὢν ἱππικῆς. ~κἄπειτ᾽	ἐπιστὰς	εἶπ᾽ ἀνὴρ αὐτῷ φίλος· ~ἔρδοι
[950]	ὑφείλετο, ~ξύγγνωθι. κιθαρίζειν γὰρ οὐκ	ἐπίσταται.	~(Φιλοκλέων) ἐγὼ δ᾽ ἐβουλόμην ἂν
[1150]	γε σαυλοπρωκτιᾶν. ~(Βδελυκλέων) ~ἄγε νυν,	ἐπιστήσει	λόγους σεμνοὺς λέγειν ~ἀνδρῶν παρόντων
[400]	γ᾽ αὐτοῖς ἐξολοῦμεν· ἀλλὰ πᾶς	ἐπίστρεφε	~δεῦρο κἀξείρας τὸ κέντρον εἶτ᾽
[800]	προσκαύσασα πρώην τὴν χύτραν ~(Φιλοκλέων)	~ἐπίσχες	οὗτος· ὡς ὀλίγου μ᾽ ἀπώλεσας.
[650]	πολλὰ πονήτας. ~καὶ πρὸς τούτοις	ἐπιταττόμενος	φοιτᾷς, ὃ μάλιστά μ᾽ ἀπάγχει,
[350]	καὶ τοῖς ὀλοφυρμοῖς· ~ᾤκησας γοῦν	ἐπίτηδες	ἰὼν ἐνταῦθ᾽ ἵνα ταῦτ᾽ ἀκροῷο,
[50]	τῶν δακτύλων ἀνίσταται, ~ὥσπερ λιβανωτὸν	ἐπιτιθεὶς	νουμηνίᾳ. ~καὶ νὴ Δί᾽ ἢν
[1400]	βαλεῖν. ~ἀλλ᾽ ἐλθὲ δευρί· πότερον	ἐπιτρέπεις	ἐμοί, ~ὅ τι χρή μ᾽
[500]	~πάνυ γε, καὶ τούτοισί γ᾽	ἐπιτρέψαι	θέλω. ~(Βδελυκλέων) καὶ μὴν ἐγώ.
[800]	ἀλλ᾽ ἵνα ~ἀφ᾽ Ἑστίας ἀρχόμενος	ἐπιτρίψω	τινά. ~ἀλλ᾽ εἴσαγ᾽ ἀνύσας· ὡς
[0]	~ἀναρπάσαντα τοῖς ὄνυξιν ἀσπίδα ~φέρειν	ἐπίχαλκον	ἀνεκὰς ἐς τὸν οὐρανόν, ~κἄπειτα
[550]	γε δίκην νικᾷ, ταύτης ἡμῖν	ἐπίχειρα	~ἐν φορβειᾷ τοῖσι δικασταῖς ἔξοδον
[1000]	ὀργήν τιν᾽ ἔχων τοῖσι μεγίστοις	ἐπιχειρεῖν,	~θρασέως ξυστὰς εὐθὺς ἀπ᾽ ἀρχῆς
[1000]	τε μετ᾽ αὐτὸν ~τοῖς ἠπιάλοις	ἐπιχειρῆσαι	πέρυσιν καὶ τοῖς πυρετοῖσιν, ~οἳ
[1000]	τοῦ μὴ γνῶναι καθαρῶς ὑμεῖς	ἐποιήσατ᾽	ἀναλδεῖς· ~καίτοι σπένδων πόλλ᾽ ἐπὶ
[550]	τῇ πάνυ σεμνῶς τοῖς σημείοισιν	ἐπούσῃ,	~ἔδομεν ταύτην ὅστις ἂν ἡμᾶς
[1400]	ταύτην ἐάσας ἐν τάχει ~ἐπίδεσμον	ἐπρίω,	νοῦν ἂν εἶχες πλείονα” ~(Κατήγορος)
[450]	~τοῦτο γὰρ παρεμβαλοῦμεν τῶν τριχοινίκων	ἐπῶν.	~ἀλλὰ νῦν μὲν οὐδὲν ἀλγεῖς,
[50]	~φιληλιαστής ἐστιν ὡς οὐδεὶς ἀνήρ,	~ἐρᾷ	τε τούτου, τοῦ δικάζειν, καὶ
[750]	μοι τούτων μηδὲν ὑπισχνοῦ. ~κείνων	ἔραμαι,	κεῖθι γενοίμαν, ~ἵν᾽ ὁ κῆρύξ
[1350]	οὗτος τυφεδανὲ καὶ χοιρόθλιψ, ~ποθεῖν	ἐρᾶν	τ᾽ ἔοικας ὡραίας σοροῦ. ~οὔτοι
[450]	λόγους ὦ μισόδημε καὶ μοναρχίας	ἐραστά,	~καὶ ξυνὼν Βρασίδᾳ καὶ φορῶν
[1000]	περικωμάζειν πειρῶν· οὐδ᾽ εἴ τις	ἐραστὴς	~κωμῳδεῖσθαι παιδίχ᾽ ἑαυτοῦ μισῶν ἔσπευσε
[1200]	ἀνδρειότατόν γε τῶν ἐμῶν, ~ὅτ᾽	Ἐργασίωνος	τὰς χάρακας ὑφειλόμην. ~(Βδελυκλέων) ~ἀπολεῖς
[1150]	ἂν λέξαι δοκεῖς ~ἐπὶ νεότητος	ἔργον	ἀνδρικώτατον; ~(Φιλοκλέων) ἐκεῖν᾽ ἐκεῖν᾽ ἀνδρειότατόν
[900]	~ἄνδρες δικασταὶ τουτονί. δεινότατα γὰρ	~ἔργων	δέδρακε κἀμὲ καὶ τὸ ῥυππαπαῖ.
[1400]	ἐπιστὰς εἶπ᾽ ἀνὴρ αὐτῷ φίλος·	~ἔρδοι	τις ἣν ἕκαστος εἰδείη τέχνην”
[250]	πρίασθαι ~καλόν; οἶμαι δέ σ᾽	ἐρεῖν	ἀστραγάλους ~δήπουθεν ὦ παῖ. ~(Παίς)
[800]	θυρῶν. ~(Βδελυκλέων) ἰδού, τί ἔτ᾽	ἐρεῖς;	ὡς ἅπαντ᾽ ἐγὼ φέρω ~ὅσαπερ
[1050]	~συκοφαντήσειν τινὰ ~φροντίς, ἀλλ᾽ ὅστις	ἐρέτης	ἔσοιτ᾽ ~ἄριστος. τοιγαροῦν πολλὰς ~πόλεις
[600]	~ξυνετῶς λέγοντος. ~(Φιλοκλέων) ~οὔκ, ἀλλ᾽	ἐρήμας	ᾤεθ᾽ οὕτω ῥᾳδίως τρυγήσειν. ~καλῶς
[700]	ὃ φέρεις ἀκαρῆ· καὶ τοῦτ᾽	ἐρίῳ	σοι ~ἐνστάζουσιν κατὰ μικρὸν ἀεὶ
[1100]	τάλαντον καταπέπωκε ῥᾳδίως. ~(Φιλοκλέων) ~οὔκουν	ἐριώλην	δῆτ᾽ ἐχρῆν αὐτὴν καλεῖν ~δικαιότερον
[1100]	πολλαῖς δαπάναις. αὕτη γέ τοι	~ἐρίων	τάλαντον καταπέπωκε ῥᾳδίως. ~(Φιλοκλέων) ~οὔκουν
[550]	ταῦτα γέροντος; ~ὃν πρῶτα μὲν	ἕρποντ᾽	ἐξ εὐνῆς τηροῦσ᾽ ἐπὶ τοῖσι
[250]	ἀκούσας ~τοὐμοῦ μέλους ὑφ᾽ ἡδονῆς	ἑρπύσῃ	θύραζε. ~(Χορός) ~τί ποτ᾽ οὐ
[100]	ἐστὶ δριμύτατος καπνῶν. ~ἀτὰρ οὐκέτ᾽	ἐρρήσεις	γε, ποῦ σθ᾽ ἡ τηλία;
[1150]	~ἔνθες ποτ᾽ ὦ τᾶν κἀπόβαιν᾽	ἐρρωμένως	~ἐς τὴν Λακωνικὴν ἀνύσας. ~(Φιλοκλέων)
[200]	σφηκιὰν διασκεδῶ. ~(Χορός) ~χώρει πρόβαιν᾽	ἐρρωμένως.	ὦ Κωμία βραδύνεις. ~μὰ τὸν
[1500]	ἀλλ᾽ ᾠζυρὲ ~ἕτερος τραγῳδὸς Καρκινίτης	ἔρχεται,	~ἀδελφὸς αὐτοῦ. ~(Φιλοκλέων) νὴ Δί᾽
[1400]	~ὁδί τις ἕτερος, ὡς ἔοικεν,	ἔρχεται	~καλούμενός σε· τόν γέ τοι
[1300]	πράγματι. ~ἔπειτ᾽ ἐπειδὴ μέθυεν, οἴκαδ᾽	ἔρχεται	~τύπτων ἅπαντας, ἤν τις αὐτῷ
[150]	~εὖ κἀνδρικῶς· κἀγὼ γὰρ ἐνταῦθ᾽	ἔρχομαι.	~καὶ τῆς κατακλῇδος ἐπιμελοῦ, καὶ
[700]	εἶναι· καὶ τοῦθ᾽ ὧν οὕνεκ᾽	ἐρῶ	σοι, ~ἵνα γιγνώσκῃς τὸν τιθασευτήν,
[1250]	ἔμαθες ἐν τῷ συμποσίῳ· κᾆτ᾽	ἐς	γέλων ~τὸ πρᾶγμ᾽ ἔτρεψας, ὥστ᾽
[50]	συμβαλεῖν, ὅτι ~ἀρθεὶς ἀφ᾽ ἡμῶν	ἐς	κόρακας οἰχήσεται; ~(Σωσίας) ~εἶτ᾽ οὐκ
[450]	καπνῷ. ~(Σωσίας) ~οὐχὶ σοῦσθ᾽ οὐκ	ἐς	κόρακας; οὐκ ἄπιτε; παῖε τῷ
[800]	δεινὸν ἡ φιλοχωρία. ~(Σωσίας) βάλλ᾽	ἐς	κόρακας. τοιουτονὶ τρέφειν κύνα. ~(Βδελυκλέων)
[850]	οὑτοσὶ ~ὁ πρῶτός ἐστιν; ~(Φιλοκλέων)	ἐς	κόρακας, ὡς ἄχθομαι ~ὁτιὴ πελαθόμην
[950]	~ἐξηπάτηκεν. ἀτὰρ ὅμως καταβήσομαι. ~(Φιλοκλέων)	~ἐς	κόρακας. ὡς οὐκ ἀγαθόν ἐστι
[450]	μάχης καὶ τῆς κατοξείας βοῆς	~ἐς	λόγους ἔλθοιμεν ἀλλήλοισι καὶ διαλλαγάς;
[450]	ἡμῖν δώσετον καλὴν δίκην, ~οὐκέτ᾽	ἐς	μακρὰν ἵν᾽ εἰδῆθ᾽ οἷός ἐστ᾽
[1000]	μετ᾽ ἐμαυτοῦ πανταχοῖ, ~ἐπὶ δεῖπνον,	ἐς	ξυμπόσιον, ἐπὶ θεωρίαν, ~ὥσθ᾽ ἡδέως
[1150]	δὲ τεθεώρηκα ποώποτ᾽ οὐδαμοῖ ~πλὴν	ἐς	Πάρον, καὶ ταῦτα δὔ ὀβολὼ
[1100]	Θυμαιτίδα. ~(Βδελυκλέων) ~κοὐ θαῦμά γ᾽	ἐς	Σάρδεις γὰρ οὐκ ἐλήλυθας. ~ἔγνως
[600]	γάνυμαι, κοὐ μή με δεήσῃ	~ἐς	σὲ βλέψαι καὶ τὸν ταμίαν,
[350]	μὲν πρὸς ἀνδρός ἐστ᾽ ἄνοντος	ἐς	σωτηρίαν. ~ἀλλ᾽ ἔπαγε τὴν γνάθον.
[1400]	~οὕτω δὲ καὶ σὺ παράτρεχ᾽	ἐς	τὰ Πιττάλου. ~(Βδελυκλέων) ~οὕμοιά σου
[1250]	σοφῆς φύσεος αὐτόματον ἐκμαθεῖν ~γλωττοποιεῖν	ἐς	τὰ πορνεῖ᾽ εἰσιόνθ᾽ ἑκάστοτε. ~εἰσί
[700]	με προσέσθαι. ~(Χορός) ~νενουθέτηκεν αὑτὸν	ἐς	τὰ πράγμαθ᾽ οἶς ~τότ᾽ ἐπεμαίνετ᾽
[1050]	νοήματα σῴζεσθ᾽ αὐτῶν, ~ἐσβάλλετέ τ᾽	ἐς	τὰς κιβωτοὺς ~μετὰ τῶν μήλων.
[0]	πρότερος. ~(Ξανθίας) ~ἐδόκουν αἰετὸν ~καταπτόμενον	ἐς	τὴν ἀγορὰν μέγαν πάνυ ~ἀναρπάσαντα
[1100]	τοῖς τειχίοις ~ξυμβεβυσμένοι πυκνόν, νεύοντες	ἐς	τὴν γῆν, μόλις ~ὥσπερ οἱ
[900]	καὶ τὸ ῥυππαπαῖ. ~ἀποδρὰς γὰρ	ἐς	τὴν γωνίαν τυρὸν πολὺν ~κατεσικέλιζε
[1150]	ποτ᾽ ὦ τᾶν κἀπόβαιν᾽ ἐρρωμένως	~ἐς	τὴν Λακωνικὴν ἀνύσας. ~(Φιλοκλέων) ~ἀκικεῖς
[1450]	ἡμῖν πράγματα ~δαίμων τις ἐσκεκύκληκεν	ἐς	τὴν οἰκίαν. ~ὁ γὰρ γέρων
[150]	~ὤθει τὸν ὄνον καὶ σαυτὸν	ἐς	τὴν οἰκίαν. ~(Φιλοκλέων) ~ὦ ξυνδικασταὶ
[1150]	ἀνύσας. ~(Φιλοκλέων) ~ἀκικεῖς γέ με	~ἐς	τὴν πολεμίαν ἀποβιβάζων τὸν πόδα.
[400]	~οὓς ἐγὼ δίδαξα κλάειν τέτταρ᾽	ἐς	τὴν χοίνικα; ~(Χορός) ~εἶτα δῆτ᾽
[100]	δ᾽ αὐτῷ τυμπάνῳ ~ᾄξας ἐδίκαζεν	ἐς	τὸ καινὸν ἐμπεσών. ~ὅτε δῆτα
[700]	πείθεται ~καὶ σωφρονεῖ μέντοι μεθιστὰς	~ἐς	τὸ λοιπὸν τὸν τρόπον ~πιθόμενός
[100]	δεῦρ᾽ ἅτερος; ~ὁ γὰρ πατὴρ	ἐς	τὸν ἰπνὸν εἰσελήλυθε ~καὶ μυσπολεῖ
[800]	Λάβης ἀρτίως ~ὁ κύων παρᾴξας	ἐς	τὸν ἰπνὸν ὑφαρπάσας ~τροφαλίδα τυροῦ
[200]	~καὶ τὴν βάλανον ἔμβαλλε πάλιν	ἐς	τὸν μοχλόν, ~καὶ τῇ δοκῷ
[400]	μὴ κεκράγετε. ~(Χορός) ~νὴ Δί᾽	ἐς	τὸν οὐρανόν γ᾽ ~(Βδελυκλέων) ~ὡς
[0]	ὄνυξιν ἀσπίδα ~φέρειν ἐπίχαλκον ἀνεκὰς	ἐς	τὸν οὐρανόν, ~κἄπειτα ταύτην ἀποβαλεῖν
[400]	ξυνδικασταὶ σφῆκες ὀξυκάρδιοι, ~οἱ μὲν	ἐς	τὸν πρωκτὸν αὐτῶν ἐσπέτεσθ᾽ ὠργισμένοι,
[100]	ὡσπερεὶ κολοιὸς αὑτῷ παττάλους ~ἐνέκρουεν	ἐς	τὸν τοῖχον, εἶτ᾽ ἐξήλλετο. ~ἡμεῖς
[1050]	διέπτετο· ~εἶτα δ᾽ εἱπόμεσθα θυννάζοντες	ἐς	τοὺς θυλάκους, ~οἱ δ᾽ ἔφευγον
[650]	πειτα τὰ χρήματα τἄλλα; ~(Βδελυκλέων)	~ἐς	τούτους τοὺς οὐχὶ προδώσω τὸν
[1250]	ᾗπερ Ἀντιφῶν· ~ἀλλὰ πρεσβεύων γὰρ	ἐς	Φάρσαλον ᾤχετ᾽ εἶτ᾽ ἐκεῖ ~μόνος
[1250]	ἐξεπίστασαι· ~ὅπως δ᾽ ἐπὶ δεῖπνον	ἐς	Φιλοκτήμονος ἴμεν. ~παῖ παῖ, τὸ
[1100]	σκώληκες ἐν τοῖς κυττάροις κινούμενοι.	~ἔς	τε τὴν ἄλλην δίαιτάν ἐσμεν
[1050]	~καὶ τὰ νοήματα σῴζεσθ᾽ αὐτῶν,	~ἐσβάλλετέ	τ᾽ ἐς τὰς κιβωτοὺς ~μετὰ
[400]	ξυλλήψεσθ᾽ ὁπόσοισι δίκαι τῆτες μέλλουσιν	ἔσεσθαι,	~ὦ Σμικυθίων καὶ Τεισιάδη καὶ
[300]	χοιρίνας ἀριθμοῦσι. ~(Χορός) ~τίς γάρ	ἐσθ᾽	ὁ ταῦτά σ᾽ εἵργων ~κἀποκλῄων
[900]	ἐξαπατήσειν μ᾽ οἴεται. ~ποῦ δ᾽	ἔσθ᾽	ὁ διώκων, ὁ Κυδαθηναιεὺς κύων;
[950]	τὴν ταχίστην περιάγω. ~(Φιλοκλέων) ὅδ᾽	ἔσθ᾽	ὁ πρότερος; ~(Βδελυκλέων) οὗτος· ~(Φιλοκλέων)
[200]	τις ὀργίσῃ ~τὸ τῶν γερόντων,	ἔσθ᾽	ὅμοιον σφηκιᾷ. ~ἔχουσι γὰρ καὶ
[450]	εὐτράπελον, ~αὐτὸς ἄρχων μόνος; ~(Βδελυκλέων)	~ἔσθ᾽	ὅπως ἄνευ μάχης καὶ τῆς
[200]	νυν, ἐπειδὴ τουτονὶ σεσοβήκαμεν, ~κοὐκ	ἔσθ᾽	ὅπως διαδὺς ἂν ἡμᾶς ἔτι
[250]	μοι βόρβορος φαίνεται πατοῦντι· ~κοὐκ	ἔσθ᾽	ὅπως οὐχ ἡμερῶν τεττάρων τὸ
[950]	~(Φιλοκλέων) ~αἰβοῖ. τί κακόν ποτ᾽	ἔσθ᾽	ὅτῳ μαλάττομαι; ~κακόν τι περιβαίνει
[1000]	μηδέν᾽ ἀκοῦσαι. ~τοῦτο μὲν οὖν	ἔσθ᾽	ὑμῖν αἰσχρὸν τοῖς μὴ γνοῦσιν
[250]	ὦγάθ᾽ ἀνίστασο μηδ᾽ οὕτω σεαυτὸν	~ἔσθιε	μηδ᾽ ἀγανάκτει. ~καὶ γὰρ ἀνὴρ
[950]	γὰρ ὁ Λάβης καὶ τραχήλι᾽	ἐσθίει	~καὶ τὰς ἀκάνθας, κοὐδέποτ᾽ ἐν
[1050]	ἄνδρ᾽ ὑπ᾽ ὀργῆς τὴν χελύνην	ἐσθίων·	~ὑπὸ δὲ τῶν τοξευμάτων οὐκ
[350]	ἢν αἰσθομένω τούτω ζητῆτόν μ᾽	ἐσκαλαμᾶσθαι	~κἀνασπαστὸν ποιεῖν εἴσω, τί ποιήσετε;
[900]	~αὐτὸς καθελοῦ· τοὺς μάρτυρας γὰρ	ἐσκαλῶ.	~Λάβητι μάρτυρας παρεῖναι τρύβλιον ~δοίδυκα
[600]	σὺ πιεῖν, τὸν ὄνον τόνδ᾽	ἐσκεκόμισμαι	~οἴνου μεστόν, κᾆτ᾽ ἐγχέομαι κλίνας·
[1450]	γ᾽ ἡμῖν πράγματα ~δαίμων τις	ἐσκεκύκληκεν	ἐς τὴν οἰκίαν. ~ὁ γὰρ
[1300]	ὡς ἐνέπλητο πολλῶν κἀγαθῶν, ~ἐνήλατ᾽	ἐσκίρτα	πεπόρδει κατεγέλα ~ὥσπερ καχρύων ὀνίδιον
[850]	ἕνεκα τῶν προλελεγμένων. ~εὖνοι γάρ	ἐσμεν	ἐξ οὗ ~τὸν δῆμον ᾐσθόμεσθά
[1100]	~ἔς τε τὴν ἄλλην δίαιτάν	ἐσμεν	εὐπορώτατοι. ~πάντα γὰρ κεντοῦμεν ἄνδρα
[1050]	κἂν ἄμουσος ᾖ τὸ πρίν.	~ἐσμὲν	ἡμεῖς, οἷς πρόσεστι τοῦτο τοὐρροπύγιον,
[1100]	~αἰτιώτατοι φέρεσθαι ~τὸν φόρον δεῦρ᾽	ἐσμέν,	ὃν κλέπτουσιν ~οἱ νεώτεροι. ~πολλαχοῦ
[1100]	σφηξὶ μηχανώμεθα. ~ξυλλεγέντες γὰρ καθ᾽	ἑσμούς,	ὡσπερεὶ τἀνθρήνια, ~οἱ μὲν ἡμῶν
[1050]	τινὰ ~φροντίς, ἀλλ᾽ ὅστις ἐρέτης	ἔσοιτ᾽	~ἄριστος. τοιγαροῦν πολλὰς ~πόλεις Μήδων
[150]	αὐτὸν ἐκπέμψειας. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ οὐκ	ἔσπασεν	~ταύτῃ γ᾽ ἐγὼ γὰρ ᾐσθόμην
[1050]	ὅμως ἐωσάμεσθα ξὺν θεοῖς πρὸς	ἑσπέραν.	~γλαῦξ γὰρ ἡμῶν πρὶν μάχεσθαι
[100]	ἀλεκτρυόνα δ᾽ ὃς ᾖδ᾽ ἀφ᾽	ἑσπέρας,	ἔφη ~ὄψ᾽ ἐξεγείρειν αὐτὸν ἀναπεπεισμένον,
[1400]	~(Φιλοκλέων) ~Αἴσωπον ἀπὸ δείπνου βαδίζονθ᾽	ἑσπέρας	~θρασεῖα καὶ μεθύση τις ὑλάκτει
[400]	μὲν ἐς τὸν πρωκτὸν αὐτῶν	ἐσπέτεσθ᾽	ὠργισμένοι, ~οἱ δὲ τὠφθαλμὼ κύκλῳ
[1000]	ἐραστὴς ~κωμῳδεῖσθαι παιδίχ᾽ ἑαυτοῦ μισῶν	ἔσπευσε	πρὸς αὐτόν, ~οὐδενὶ πώποτέ φησι
[650]	ξυνθέντε τὸ πρᾶγμα δύ᾽ ὄντε	~ἐσπουδάκατον,	κᾆθ᾽ ὡς πρίονθ᾽ ὁ μὲν
[450]	ἐς μακρὰν ἵν᾽ εἰδῆθ᾽ οἷός	ἐστ᾽	ἀνδρῶν τρόπος ~ὀξυθύμων καὶ δικαίων
[350]	~(Χορός) ~ταῦτα μὲν πρὸς ἀνδρός	ἐστ᾽	ἄνοντος ἐς σωτηρίαν. ~ἀλλ᾽ ἔπαγε
[300]	κακόν, ~ἀλλά μ᾽ εὐωχεῖν ἕτοιμός	ἐστ᾽	ἐγὼ δ᾽ οὐ βούλομαι. ~(Χορός)
[900]	~νὴ τὸν Δί᾽ ἀλλὰ δῆλός	ἐστ᾽	ἔμοιγέ τοι ~τυροῦ κάκιστον ἀρτίως
[1500]	~ἐν τῷ ῥυθμῷ γὰρ οὐδέν	ἐστ᾽	~(Ξανθίας) ἀλλ᾽ ᾠζυρὲ ~ἕτερος τραγῳδὸς
[1100]	κατεσθίουσιν, οὐ ταλαιπωρούμενοι. ~τοῦτο δ᾽	ἔστ᾽	ἄλγιστον ἡμῖν, ἤν τις ἀστράτευτος
[550]	ἀνεῖμεν. ~ἆρ᾽ οὐ μεγάλη τοῦτ᾽	ἔστ᾽	ἀρχὴ καὶ τοῦ πλούτου καταχήνη;
[500]	~(Χορός) οὐκέτι πρεσβυτῶν ὄχλος ~χρήσιμος	ἔστ᾽	οὐδ᾽ ἀκαρῆ· ~σκωπτόμενοι δ᾽ ἐν
[900]	~(Φιλοκλέων) ~ἐμοὶ δέ γ᾽ οὐκ	ἔστ᾽	οὐδὲ τὴν ὑδρίαν πλάσαι. ~(Σωσίας)
[50]	Μεγαρόθεν κεκλεμμένον. ~ἡμῖν γὰρ οὐκ	ἔστ᾽	οὔτε κάρυ᾽ ἐκ φορμίδος ~δούλω
[0]	~(Σωσίας) ~μὴ φροντίσῃς. ~οὐδὲν γὰρ	ἔσται	δεινὸν οὐ μὰ τοὺς θεούς.
[200]	αὐτόν. ~ἀλλ᾽ ἐγκονῶμεν ὦνδρες, ὡς	ἔσται	Λάχητι νυνί· ~σίμβλον δέ φασι
[300]	νῷν οἶδ᾽ ~ὁπόθεν γε δεῖπνον	ἔσται.	~(Παίς) ~τί με δῆτ᾽ ὦ
[350]	~ὥστ᾽ οὐ δυνατόν σ᾽ εἵργειν	ἔσται·	τοιαῦτα ποιήσομεν ἡμεῖς. ~(Φιλοκλέων) ~δράσω
[450]	~ὅστις ἡμῶν ἐπὶ τυραννίδ᾽ ὧδ᾽	ἐστάλης.	~(Βδελυκλέων) ~ὡς ἅπανθ᾽ ὑμῖν τυραννίς
[950]	γὰρ ἀπολογήσομαι. ~χαλεπὸν μὲν ὦνδρες	ἐστὶ	διαβεβλημένου ~ὑπεραποκρίνεσθαι κυνός, λέξω δ᾽
[550]	εὔδαιμον καὶ μακαριστὸν μᾶλλον νῦν	ἐστὶ	δικαστοῦ, ~ἢ τρυφερώτερον ἢ δεινότερον
[100]	~νὴ τὸν Δί᾽ ὅσπερ γ᾽	ἐστὶ	δριμύτατος καπνῶν. ~ἀτὰρ οὐκέτ᾽ ἐρρήσεις
[950]	λέξω δ᾽ ὅμως. ~ἀγαθὸς γάρ	ἐστι	καὶ διώκει τοὺς λύκους. ~(Φιλοκλέων)
[450]	~(Βδελυκλέων) ~ὡς ἅπανθ᾽ ὑμῖν τυραννίς	ἐστι	καὶ ξυνωμόται, ~ἤν τε μεῖζον
[350]	μελίττιον. ~(Φιλοκλέων) ~διατραγεῖν τοίνυν κράτιστόν	ἐστί	μοι τὸ δίκτυον. ~ἡ δέ
[1000]	~εὐλαβεῖσθε. ~τοῦτο γὰρ σκαιῶν θεατῶν	~ἐστὶ	πάσχειν, κοὐ πρὸς ὑμῶν. ~νῦν
[1250]	σ᾽ ἀποιχεται. ~(Φιλοκλέων) ~μαθητέον τἄρ᾽	ἐστὶ	πολλοὺς τῶν λόγων, ~εἴπερ ἀποτείσω
[200]	Κονθυλεῦ, βέλτιστε συνδικαστῶν, ~Εὐεργίδης ἆρ᾽	ἐστί	που νταῦθ᾽ ἢ Χάβης ὁ
[1100]	~(Φιλοκλέων) ~τουτὶ τὸ κακὸν τί	ἐστι	πρὸς πάντων θεῶν; ~(Βδελυκλέων) ~οἱ
[200]	ἱμὰς κύνειος· ~νυνὶ δὲ κρείττων	ἐστί	σου Χαρινάδης βαδίζειν. ~ὦ Στρυμόδωρε
[950]	~ἐς κόρακας. ὡς οὐκ ἀγαθόν	ἐστι	τὸ ῥοφεῖν. ~ἐγὼ γὰρ ἀπεδάκρυσα
[1500]	φάλαγξ; ~(Ξανθίας) ὁ πινοτήρης οὗτός	ἐστι	τοῦ γένους, ~ὁ σμικρότατος, ὃς
[0]	μέγα. ~περὶ τῆς πόλεως γάρ	ἐστι	τοῦ σκάφους ὅλου. ~(Ξανθίας) ~λέγε
[950]	~(Βδελυκλέων) ~μὰ Δἴ ἀλλ᾽ ἄριστός	ἐστι	τῶν νυνὶ κυνῶν ~οἷός τε
[250]	ὀδυνηθεὶς ~εἶτ᾽ ἴσως κεῖται πυρέττων.	~ἔστι	γὰρ τοιοῦτος ἁνήρ. ~ἀλλ᾽ ὦγάθ᾽
[350]	ζητεῖν ὑμᾶς· ὀπίαν δ᾽ οὐκ	ἔστι	γενέσθαι. ~(Χορός) ~μέμνησαι δῆθ᾽ ὅτ᾽
[100]	καθεύδετε; ~(Ξανθίας) οἴμοι. ~(Σωσίας) τί	ἔστι;	~(Ξανθίας) Βδελυκλέων ἀνίσταται. ~(Βδελυκλέων) ~οὐ
[0]	ὑός. ~(Ξανθίας) αἰβοῖ. ~(Σωσίας) τί	ἔστι;	~(Ξανθίας) παῦε παῦε, μὴ λέγε·
[1150]	εἷς τῶν δακτύλων. ~(Βδελυκλέων) ~οὐκ	ἔστι	παρὰ ταῦτ᾽ ἄλλα. ~(Φιλοκλέων) ~κακοδαίμων
[800]	χρὴ ποιεῖν. ~(Βδελυκλέων) τουτὶ τί	ἔστι;	~(Φιλοκλέων) χοιροκομεῖον Ἑστίας. ~(Βδελυκλέων) εἶθ᾽
[800]	~(Φιλοκλέων) ~οὔκ, ἀλλ᾽ ἵνα ~ἀφ᾽	Ἑστίας	ἀρχόμενος ἐπιτρίψω τινά. ~ἀλλ᾽ εἴσαγ᾽
[800]	τουτὶ τί ἔστι; ~(Φιλοκλέων) χοιροκομεῖον	Ἑστίας.	~(Βδελυκλέων) εἶθ᾽ ἱεροσυλήσας φέρεις; ~(Φιλοκλέων)
[1350]	~(Φιλοκλέων) δᾲς δῆτ᾽ οὐχ ὁρᾷς	ἐστιγμένην;	~(Βδελυκλέων) ~τί δὲ τὸ μέλαν
[500]	ὁρᾷς γὰρ ὥς ~σοι μέγας	ἐστὶν	ἁγὼν ~καὶ περὶ τῶν ἁπάντων,
[50]	γ᾽ ἐπεὶ ~αὕτη γε χρηστῶν	ἐστιν	ἀνδρῶν ἡ νόσος. ~(Ξανθίας) ~Νικόστρατος
[250]	ἂν ᾄδων Φρυνίχου· καὶ γάρ	ἐστιν	ἁνὴρ ~φιλῳδός. ἀλλά μοι δοκεῖ
[450]	~νῦν δὲ πολλῷ τοῦ ταρίχους	ἐστὶν	ἀξιωτέρα, ~ὥστε καὶ δὴ τοὔνομ᾽
[200]	ὃ δὴ λοιπόν γ᾽ ἔτ᾽	ἐστίν,	ἀππαπαῖ παπαιάξ, ~ἥβης ἐκείνης ἡνίκ᾽
[50]	~(Ξανθίας) ~οὔκ, ἀλλὰ φιλο” μέν	ἐστιν	ἀρχὴ τοῦ κακοῦ. ~ὁδὶ δέ
[1350]	~τί δὲ τὸ μέλαν τοῦτ᾽	ἐστὶν	αὐτῆς τοὐν μέσῳ; ~(Φιλοκλέων) ἡ
[900]	~ἀλλ᾽ ὦγαθὲ ~τὸ πρᾶγμα φανερόν	ἐστιν·	αὐτὸ γὰρ βοᾷ. ~(Σωσίας) ~μή
[1350]	μὴ διαφθαρῶ. ~πατὴρ γὰρ οὐδείς	ἐστιν	αὐτῷ πλὴν ἐμοῦ. ~ὁδὶ δὲ
[500]	~τῆς ἡμετέρας ὡς οὐδεμιᾶς ἥττων	ἐστὶν	βασιλείας. ~τί γὰρ εὔδαιμον καὶ
[150]	αὐτοῖσι τοῖς κανθηλίοις· ~νουμηνία γάρ	ἐστιν.	~(Βδελυκλέων) οὔκουν κἂν ἐγὼ ~αὐτὸν
[950]	τὴν θύραν ~καὶ τἄλλ᾽ ἄριστός	ἐστιν·	εἰ δ᾽ ὑφείλετο, ~ξύγγνωθι. κιθαρίζειν
[350]	τί τοῦτ᾽ οὐδὲν γὰρ τοῦτ᾽	ἐστὶν	ἐκείνῳ προσόμοιον. ~ἥβων γὰρ κἀδυνάμην
[400]	δῆτ᾽ οὐ δεινὰ καὶ τυραννίς	ἐστιν	ἐμφανής; ~ὦ πόλις καὶ Θεώρου
[700]	~ξυλλαμβάνει τοῦ πράγματος, ~καὶ δῆλός	ἐστιν	εὖ ποιῶν· ~σὺ δὲ παρὼν
[1050]	ὁρῶν μέσον διεσφηκωμένον, ~ἥτις ἡμῶν	ἐστὶν	ἡ πίνοια τῆς ἐγκεντρίδος, ~ῥᾳδίως
[0]	σὸν αὖ λέξον. ~(Σωσίας) ~ἀλλ᾽	ἐστὶν	μέγα. ~περὶ τῆς πόλεως γάρ
[1500]	μόνος. ~(Φιλοκλέων) τίς ὁ κακοδαίμων	ἐστίν;	~(Ξανθίας) υἱὸς Καρκίνου ὁ μέσατος.
[50]	Νικόστρατ᾽ οὐ φιλόξενος, ~ἐπεὶ καταπύγων	ἐστὶν	ὅ γε Φιλόξενος. ~(Ξανθίας) ~ἄλλως
[950]	μένει. ~ὁ δ᾽ ἕτερος οἷός	ἐστιν	οἰκουρὸς μόνον. ~αὐτοῦ μένων γὰρ
[1350]	τῶν θεῶν. ~ὁδὶ γὰρ ἁνήρ	ἐστιν	ὅς μ᾽ ἀπώλεσεν ~τῇ δᾳδὶ
[1100]	ἡμῶν ζῷον ἠρεθισμένον ~μᾶλλον ὀξύθυμόν	ἐστιν	οὐδὲ δυσκολώτερον· ~εἶτα τἄλλ᾽ ὅμοια
[1350]	~ὁ δ᾽ ὄπισθεν οὐχὶ πρωκτός	ἐστιν	οὑτοσί; ~(Φιλοκλέων) ~ὄζος μὲν οὖν
[850]	~(Βδελυκλέων) ~ἡδὶ δὲ δὴ τίς	ἐστιν;	οὐχὶ κλεψύδρα; ~(Φιλοκλέων) ~εὖ γ᾽
[600]	ὃ δέ γ᾽ ἥδιστον τούτων	ἐστὶν	πάντων, οὗ γὼ πελελήσμην, ~ὅταν
[850]	δή τίς οὑτοσὶ ~ὁ πρῶτός	ἐστιν;	~(Φιλοκλέων) ἐς κόρακας, ὡς ἄχθομαι
[50]	τὴν νόσον τοῦ δεσπότου. ~φιληλιαστής	ἐστιν	ὡς οὐδεὶς ἀνήρ, ~ἐρᾷ τε
[550]	~φέρ᾽ ἴδω, τί γὰρ οὐκ	ἔστιν	ἀκοῦσαι θώπευμ᾽ ἐνταῦθα δικαστῇ; ~οἱ
[1200]	σκόλιον; ~(Φιλοκλέων) ᾠδικῶς ἐγώ. ~οὐκ	ἔστιν	ἀλωπεκίζειν, ~οὐδ᾽ ἀμφοτέροισι γίγνεσθαι φίλον”
[50]	δεξιώτερον, ~κωμῳδίας δὲ φορτικῆς σοφώτερον.	~ἔστιν	γὰρ ἡμῖν δεσπότης ἐκεινοσὶ ~ἅνω
[100]	δικτύοις ~καταπετάσαντες ἐν κύκλῳ φυλάττομεν.	~ἔστιν	δ᾽ ὄνομα τῷ μὲν γέροντι
[800]	τρέφειν κύνα. ~(Βδελυκλέων) τί δ᾽	ἔστιν	ἐτεόν; ~(Σωσίας) ~οὐ γὰρ ὁ
[50]	τὸν αὐτὸν ἄνδρα μυττωτεύσομεν. ~ἀλλ᾽	ἔστιν	ἡμῖν λογίδιον γνώμην ἔχον, ~ὑμῶν
[350]	σανίδων μετὰ χοιρίνης περιελθεῖν. ~(Χορός)	ἔστιν	ὀπὴ δῆθ᾽ ἥντιν᾽ ἂν ἔνδοθεν
[350]	Ὀδυσσεύς; ~(Φιλοκλέων) ~πάντα πέφαρκται κοὐκ	ἔστιν	ὀπῆς οὐδ᾽ εἰ σέρφῳ διαδῦναι.
[650]	τουτὶ ταχέως με διδάξεις, ~οὐκ	ἔστιν	ὅπως οὐχὶ τεθνήξεις, κἂν χρῇ
[1250]	στιζόμενος βακτηρίᾳ. ~(Χορός) ~τί δ᾽	ἔστιν	ὦ παῖ; παῖδα γάρ, κἂν
[1200]	~(Φιλοκλέων) ~πρὸς τῶν θεῶν ἐνύπνιον	ἑστιώμεθα;	~(Βδελυκλέων) ~αὑλητρὶς ἐνεφύσησεν· οἱ δὲ
[550]	~(Βδελυκλέων) ~τουτὶ περὶ τῶν ἀντιβολούντων	ἔστω	τὸ μνημόσυνόν μοι. ~(Φιλοκλέων) εἶτ᾽
[400]	~ὄντα κἀπολούμενον, ὅτι ~τόνδε λόγον	ἐσφέρει,	~μὴ δικάζειν δίκας. ~(Βδελυκλέων) ~ὦγαθοὶ
[1200]	~ὕδωρ κατὰ χειρός· τὰς τραπέζας	ἐσφέρειν·	~δειπνοῦμεν· ἀπονενίμμεθ᾽ ἤδη σπένδομεν. ~(Φιλοκλέων)
[850]	~ὡς ἡνίκ᾽ ἂν λέγωσιν οὐκ	ἐσφρήσομεν.	~(Φιλοκλέων) τίς ἆρ᾽ ὁ φεύγων;
[900]	μάρτυρας παρεῖναι τρύβλιον ~δοίδυκα τυρόκνηστιν	ἐσχάραν	χύτραν, ~καὶ τἄλλα, τὰ σκεύη
[1100]	τοῦτον ἀποδυθήσομαι, ~ἐπεὶ μόνος μ᾽	ἔσωσε	παρατεταγμένον, ~ὅθ᾽ ὁ βορέας ὁ
[750]	μὰ τὸν Ἡρακλέα ~μή νυν	ἔτ᾽	ἐγὼ ν τοῖσι δικασταῖς ~κλέπτοντα
[1400]	~(Βδελυκλέων) ~οὔτοι μὰ τὴν Δήμητρ᾽	ἔτ᾽	ἐνταυθοῖ μενεῖς, ~ἀλλ᾽ ἀράμενος οἴσω
[800]	τῶν θυρῶν. ~(Βδελυκλέων) ἰδού, τί	ἔτ᾽	ἐρεῖς; ὡς ἅπαντ᾽ ἐγὼ φέρω
[200]	~πάρεσθ᾽ ὃ δὴ λοιπόν γ᾽	ἔτ᾽	ἐστίν, ἀππαπαῖ παπαιάξ, ~ἥβης ἐκείνης
[0]	γλυκύ. ~(Ξανθίας) ~ἀλλ᾽ ἦ παραφρονεῖς	ἐτεὸν	ἢ κορυβαντιᾷς; ~(Σωσίας) ~οὔκ, ἀλλ᾽
[800]	κύνα. ~(Βδελυκλέων) τί δ᾽ ἔστιν	ἐτεόν;	~(Σωσίας) ~οὐ γὰρ ὁ Λάβης
[150]	ἦν; ~τίς εἶ ποτ᾽ ὦνθρωπ᾽	ἐτεόν;	~(Φιλοκλέων) Οὖτις νὴ Δία. ~(Βδελυκλέων)
[1200]	γε, ~ἐὰν ἀπειλῇ, νὴ Δἴ	ἕτερ᾽	ἀντᾴσομαι· ~ὦνθρωφ᾽ οὖτος ὁ μαιόμενος
[1450]	μετέστη ~ξηρῶν τρόπων καὶ βιοτῆς·	~ἕτερα	δὲ νῦν ἀντιμαθὼν ~ἦ μέγα
[350]	~(Βδελυκλέων) ~ἀνάβαιν᾽ ἀνύσας κατὰ τὴν	ἑτέραν	καὶ ταῖσιν φυλλάσι παῖε, ~ἤν
[1000]	οὐ φανερῶς ἀλλ᾽ ἐπικουρῶν κρύβδην	ἑτέροισι	ποιηταῖς, ~μιμησάμενος τὴν Εὐρυκλέους μαντείαν
[1250]	χάρις ἐφέσπετο· ~τὸν δ᾽ ὑποκριτὴν	ἕτερον	ἀργαλέον ὡς σοφόν· ~εἶτ᾽ Ἀριφράδην
[1150]	διηγεῖσθαι νομίζουσ᾽ οἱ σοφοί. ~ἀλλ᾽	ἕτερον	εἰπέ μοι· παρ᾽ ἀνδράσι ξένοις
[1150]	πόδα. ~(Βδελυκλέων) ~φέρε καὶ τὸν	ἕτερον.	~(Φιλοκλέων) ~μηδαμῶς τοῦτόν γ᾽ ἐπεὶ
[1500]	πλήν γε καρκίνους· ~προσέρχεται γὰρ	ἕτερος	αὖ τῶν Καρκίνου. ~(Φιλοκλέων) ~τουτὶ
[150]	~ἀτὰρ ἄθλιός γ᾽ εἴιμ᾽ ὡς	ἕτερός	γ᾽ οὐδεὶς ἀνήρ, ~ὅστις πατρὸς
[950]	ἐν ταὐτῷ μένει. ~ὁ δ᾽	ἕτερος	οἷός ἐστιν οἰκουρὸς μόνον. ~αὐτοῦ
[900]	αὗ. ~(Βδελυκλέων) πάρεστιν οὗτος. ~(Φιλοκλέων)	ἕτερος	οὗτος αὖ Λάβης. ~(Βδελυκλέων) ~ἀγαθός
[1200]	Αἰσχίνης Φᾶνος Κλέων, ~ξένος τις	ἕτερος	πρὸς κεφαλῆς Ἀκέστορος. ~τούτοις ξυνὼν
[1500]	οὐδέν ἐστ᾽ ~(Ξανθίας) ἀλλ᾽ ᾠζυρὲ	~ἕτερος	τραγῳδὸς Καρκινίτης ἔρχεται, ~ἀδελφὸς αὐτοῦ.
[1400]	ποδῶν Εὐριπίδου. ~(Βδελυκλέων) ~ὁδί τις	ἕτερος,	ὡς ἔοικεν, ἔρχεται ~καλούμενός σε·
[750]	~ὁτιὴ κατ᾽ ἐμαυτὸν κοὐ μεθ᾽	ἑτέρου	λήψομαι. ~αἴσχιστα γάρ τοί μ᾽
[650]	ἔλθῃ· ~καὶ κοινωνῶν τῶν ἀρχόντων	ἑτέρῳ	τινὶ τῶν μεθ᾽ ἑαυτοῦ, ~ἤν
[1450]	πολλοὶ ταῦτ᾽ ἔπαθον· ~ξυνόντες γνώμαις	ἑτέρων	~μετεβάλοντο τοὺς τρόπους. ~πολλοῦ δ᾽
[550]	τὴν διαθήκην ἀδικεῖς ἀνακογχυλιάζων. ~(Φιλοκλέων)	ἔτι	δ᾽ ἡ βουλὴ χὠ δῆμος
[1200]	τὸν δρομέα Φάυλλον ὢν βούπαις	ἔτι	~εἶλον διώκων λοιδορίας ψήφοιν δυοῖν.
[1000]	δείσας καταδωροδοκῆσαι, ~ἀλλ᾽ ὑπὲρ ὑμῶν	ἔτι	καὶ νυνὶ πολεμεῖ· φησίν τε
[200]	ἔσθ᾽ ὅπως διαδὺς ἂν ἡμᾶς	ἔτι	λάθοι, ~τί οὐκ ἀπεκοιμήθημεν ὅσον
[750]	δυνήσομαι ~ὥσπερ πρότερον τὰ πράγματ᾽	ἔτι	μασώμενος; ~(Βδελυκλέων) ~πολλῷ γ᾽ ἄμεινον·
[1050]	τοῖς βαρβάροισι πανταχοῦ καὶ νῦν	ἔτι	~μηδὲν Ἀττικοῦ καλεῖσθαι σφηκὸς ἀνδρικώτερον.
[800]	ἐξεγείρῃ σ᾽ οὑτοσί. ~(Φιλοκλέων) ἓν	ἔτι	ποθῶ, τὰ δ᾽ ἄλλ᾽ ἀρέσκει
[1050]	νῦν δ᾽ ~οἴχεται, κύκνου τ᾽	ἔτι>	πολιώτεραι δὴ ~αἵδ᾽ ἐπανθοῦσιν τρίχες.
[900]	τὰ σκεύη τὰ προσκεκαυμένα. ~ἀλλ᾽	ἔτι	σύ γ᾽ οὐρεῖς καὶ καθίζεις
[1200]	μαιόμενος τὸ μέγα κράτος, ~ἀντρέψεις	ἔτι	τὰν πόλιν· ἁ δ᾽ ἔχεται
[300]	με δῆτ᾽ ὦ μελέα μῆτερ	ἔτικτες;	~(Χορός) ~ἵν᾽ ἐμοὶ πράγματα βόσκειν
[300]	οὐδὲν κακόν, ~ἀλλά μ᾽ εὐωχεῖν	ἕτοιμός	ἐστ᾽ ἐγὼ δ᾽ οὐ βούλομαι.
[300]	δ᾽ οὐ βούλομαι. ~(Χορός) ~τοῦτ᾽	ἐτόλμησ᾽	ὁ μιαρὸς χανεῖν ~ὁ Δημολογοκλέων
[300]	ἄν ποθ᾽ ~οὗτος ἁνὴρ τοῦτ᾽	ἐτόλμησεν	~λέγειν, εἰ ~μὴ ξυνωμότης τις
[1050]	κἂν ταῦτα ποιῆθ᾽ ~ὑμῖν δι᾽	ἔτους	τῶν ἱματίων ~ὀζήσει δεξιότητος. ~ὦ
[0]	~(Ξανθίας) ~ὀρθῶς γε τοῦτ᾽ Ἀλκιβιάδης	ἐτραύλισεν.	~(Σωσίας) ~οὔκουν ἐκεῖν᾽ ἀλλόκοτον, ὁ
[1250]	κᾆτ᾽ ἐς γέλων ~τὸ πρᾶγμ᾽	ἔτρεψας,	ὥστ᾽ ἀφείς σ᾽ ἀποιχεται. ~(Φιλοκλέων)
[1400]	κατεάγη τῆς κεφαλῆς μέγα σφόδρα·	~ἐτύγχανεν	γὰρ οὐ τρίβων ὢν ἱππικῆς.
[950]	λέξον μέγα· ~σὺ γὰρ ταμιεύουσ᾽	ἔτυχες.	ἀπόκριναι σαφῶς, ~εἰ μὴ κατέκνησας
[450]	οὕτως ἂν αὐτοὺς διέφυγες, ~εἴπερ	ἔτυχον	τῶν μελῶν τῶν Φιλοκλέους βεβρωκότες.
[450]	οὐκ ἤκουσα τοὔνομ᾽ οὐδὲ πεντήκοντ᾽	ἐτῶν·	~νῦν δὲ πολλῷ τοῦ ταρίχους
[1450]	ἡμετέροις ~στρέφεται χαλαρὰ κοτυληδών. ~οὐκ	εὖ;	~(Βδελυκλέων) ~μὰ Δί᾽ οὐ δῆτ᾽
[850]	τίς ἐστιν; οὐχὶ κλεψύδρα; ~(Φιλοκλέων)	~εὖ	γ᾽ ἐκπορίζεις αὐτὰ κἀπιχωρίως. ~(Βδελυκλέων)
[400]	καὶ μένους ἐμπλήμενος, ~ὡς ἂν	εὖ	εἰδῇ τὸ λοιπὸν σμῆνος οἷον
[150]	ὠθεῖ· ~(Βδελυκλέων) ~πιέζέ νυν σφόδρα,	~εὖ	κἀνδρικῶς· κἀγὼ γὰρ ἐνταῦθ᾽ ἔρχομαι.
[450]	~προσαγαγὼν πρὸς τὴν ἐλάαν ἐξέδειρ᾽	εὖ	κἀνδρικῶς, ~ὥστε σε ζηλωτὸν εἶναι;
[1250]	πὶ ταῖς πλευραῖς τέγους. ~ὡς	εὖ	κατηρέψασθε καὶ νουβυστικῶς ~κεράμῳ τὸ
[1000]	μυριάδες ~ἀναρίθμητοι, ~νῦν τὰ μέλλοντ᾽	εὖ	λέγεσθαι ~μὴ πέσῃ φαύλως χαμᾶζ᾽
[1050]	γὰρ ἦν ἡμῖν ὅπως ~ῥῆσιν	εὖ	λέξειν ἐμέλλομεν τότ᾽ οὐδὲ ~συκοφαντήσειν
[1000]	γάρ φησιν πρότερος πόλλ᾽ αὐτοὺς	εὖ	πεποιηκώς, ~τὰ μὲν οὐ φανερῶς
[900]	αἰτοῦντί μοι. ~καίτοι τίς ὑμᾶς	εὖ	ποιεῖν δυνήσεται, ~ἢν μή τι
[1100]	γ᾽ ἅπαξ ~ἐμοὶ σεαυτὸν παραδέδωκας	εὖ	ποιεῖν. ~(Φιλοκλέων) ~τί οὖν κελεύεις
[700]	τοῦ πράγματος, ~καὶ δῆλός ἐστιν	εὖ	ποιῶν· ~σὺ δὲ παρὼν δέχου.
[1300]	εἶναι προσποιεῖ, ~κωμῳδολοιχῶν περὶ τὸν	εὖ	πράττοντ᾽ ἀεί; ~τοιαῦτα περιύβριζεν αὐτοὺς
[1450]	ἐπαίνου παρ᾽ ἐμοὶ ~καὶ τοῖσιν	εὖ	φρονοῦσιν ~τυχὼν ἄπεισιν διὰ τὴν
[550]	ἀδικοῦντας τοῖσι δικασταῖς παραδοῦναι· ~εἶτ᾽	Εὔαθλος	χὠ μέγας οὗτος Κολακώνυμος ἀσπιδαποβλὴς
[700]	ὁπόταν μὲν δείσωσ᾽ αὐτοί, τὴν	Εὔβοιαν	διδόασιν ~ὑμῖν καὶ σῖτον ὑφίστανται
[550]	ἥττων ἐστὶν βασιλείας. ~τί γὰρ	εὔδαιμον	καὶ μακαριστὸν μᾶλλον νῦν ἐστὶ
[200]	~ὦ Στρυμόδωρε Κονθυλεῦ, βέλτιστε συνδικαστῶν,	~Εὐεργίδης	ἆρ᾽ ἐστί που νταῦθ᾽ ἢ
[1050]	ἡμῶν μενοινῶν πρὸς βίαν τἀνθρήνια.	~εὐθέως	γὰρ ἐκδραμόντες ξὺν δορὶ ξὺν
[450]	ὀρφὼς μεμβράδας δὲ μὴ θέλῃ,	~εὐθέως	εἴρηχ᾽ ὁ πωλῶν πλησίον τὰς
[550]	θεὸν ἀντιβολεῖ με τρέμων τῆς	εὐθύνης	ἀπολῦσαι· ~εἰ μὲν χαίρεις ἀρνὸς
[550]	μὴ τούτοις ἀναπειθώμεσθα, τὰ παιδάρι᾽	εὐθὺς	ἀνέλκει ~τὰς θηλείας καὶ τοὺς
[1000]	τοῖσι μεγίστοις ἐπιχειρεῖν, ~θρασέως ξυστὰς	εὐθὺς	ἀπ᾽ ἀρχῆς αὐτῷ τῷ καρχαρόδοντι,
[500]	γλῶτταν βασάνιζε. ~(Φιλοκλέων) ~καὶ μὴν	εὐθύς	γ᾽ ἀπὸ βαλβίδων περὶ τῆς
[1300]	~τούτων ἁπάντων ἦν ὑβριστότατος μακρῷ.	~εὐθὺς	γὰρ ὡς ἐνέπλητο πολλῶν κἀγαθῶν,
[100]	~παρὰ τῶν ὑπευθύνων ἔχοντα χρήματα.	~εὐθὺς	δ᾽ ἀπὸ δορπηστοῦ κέκραγεν ἐμβάδας,
[550]	~ἄνδρες μεγάλοι καὶ τετραπήχεις· κἄπειτ᾽	εὐθὺς	προσιόντι ~ἐμβάλλει μοι τὴν χεῖρ᾽
[1000]	λέγεσθαι ~μὴ πέσῃ φαύλως χαμᾶζ᾽	~εὐλαβεῖσθε.	~τοῦτο γὰρ σκαιῶν θεατῶν ~ἐστὶ
[750]	ἑκάστοτε. ~καὶ ταῦτα μέν νυν	εὐλόγως,	ἢν ἐξέχῃ ~ἕλη κατ᾽ ὄρθρον,
[550]	~ὃν πρῶτα μὲν ἕρποντ᾽ ἐξ	εὐνῆς	τηροῦσ᾽ ἐπὶ τοῖσι δρυφάκτοις ~ἄνδρες
[850]	~νέαισιν ἀρχαῖς ἕνεκα τῶν προλελεγμένων.	~εὖνοι	γάρ ἐσμεν ἐξ οὗ ~τὸν
[300]	~κἀποκλῄων τῇ θύρᾳ; λέξον· ~πρὸς	εὔνους	γὰρ φράσεις. ~(Φιλοκλέων) ~οὑμὸς υἱός.
[850]	τὸν λιβανωτὸν ἔνδοθεν, ~ὅπως ἂν	εὐξώμεσθα	πρῶτα τοῖς θεοῖς. ~(Χορός) ~καὶ
[1500]	~ὦ Καρκίν᾽ ὦ μακάριε τῆς	εὐπαιδίας,	~ὅσον τὸ πλῆθος κατέπεσεν τῶν
[1100]	τε τὴν ἄλλην δίαιτάν ἐσμεν	εὐπορώτατοι.	~πάντα γὰρ κεντοῦμεν ἄνδρα κἀκπορίζομεν
[300]	νῷν ἢ ~πόρον Ἕλλας ἱρὸν	εὑρεῖν>	~(Χορός) ~ἀπαπαῖ φεῦ, ἀπαπαῖ φεῦ,
[1100]	~πολλαχοῦ σκοποῦντες ἡμᾶς εἰς ἅπανθ᾽	εὑρήσετε	~τοὺς τρόπους καὶ τὴν δίαιταν
[50]	δεῖπνον ἐξαπατώμενος, ~οὐδ᾽ αὖθις ἀνασελγαινόμενος	Εὐριπίδης·	~οὐδ᾽ εἰ Κλέων γ᾽ ἔλαμψε
[1400]	θαψίνῃ, ~Ἰνοῖ κρεμαμένῃ πρὸς ποδῶν	Εὐριπίδου.	~(Βδελυκλέων) ~ὁδί τις ἕτερος, ὡς
[1000]	πολλοὺς ὡς τὸν πολέμαρχον. ~τοιόνδ᾽	εὑρόντες	ἀλεξίκακον τῆς χώρας τῆσδε καθαρτήν,
[1000]	κρύβδην ἑτέροισι ποιηταῖς, ~μιμησάμενος τὴν	Εὐρυκλέους	μαντείαν καὶ διάνοιαν, ~εἰς ἀλλοτρίας
[400]	κάκιστον θηρίον, ~οὐδ᾽ ἀναμνησθεὶς ὅθ᾽	εὑρὼν	τοὺς βότρυς κλέπτοντά σε ~προσαγαγὼν
[1200]	οὖν κατακλινῶ; φράζ᾽ ἀνύσας. ~(Βδελυκλέων)	εὐσχημόνως.	~(Φιλοκλέων) ὡδὶ κελεύεις κατακλινῆναι; ~(Βδελυκλέων)
[400]	εἶτ᾽ ἐπ᾽ αὐτὸν ἵεσο, ~ξυσταλεὶς	εὔτακτος	ὀργῆς καὶ μένους ἐμπλήμενος, ~ὡς
[450]	τιν᾽ ἔχων πρόφασιν ~οὔτε λόγον	εὐτράπελον,	~αὐτὸς ἄρχων μόνος; ~(Βδελυκλέων) ~ἔσθ᾽
[1450]	κανθάροις. ~(Χορός) ζηλῶ γε τῆς	εὐτυχίας	~τὸν πρέσβυν οἷ μετέστη ~ξηρῶν
[850]	~καὶ τοῦ νείκους ξυνεβήτην. ~(Βδελυκλέων)	~εὐφημία	μὲν πρῶτα νῦν ὑπαρχέτω. ~(Χορός)
[550]	ἔδρασας. ~ἀλλὰ Θέωρος, καίτοὐστὶν ἀνὴρ	Εὐφημίου	οὐδὲν ἐλάττων, ~τὸν σφόγγον ἔχων
[850]	ἐπὶ ταῖς σπονδαῖς ~καὶ ταῖς	εὐχαῖς	~φήμην ἀγαθὴν λέξομεν ὑμῖν, ~ὅτι
[650]	~(Φιλοκλέων) ~μὰ Δί᾽ ἀλλὰ παρ᾽	Εὐχαρίδου	καὐτὸς τρεῖς γ᾽ ἄγλιθας μετέπεμψα.
[300]	δρᾶν οὐδὲν κακόν, ~ἀλλά μ᾽	εὐωχεῖν	ἕτοιμός ἐστ᾽ ἐγὼ δ᾽ οὐ
[1300]	πεπόρδει κατεγέλα ~ὥσπερ καχρύων ὀνίδιον	εὐωχημένον	~κἄτυπτεν ἐμὲ νεανικῶς παῖ παῖ”
[1500]	αὐτοῖς ὀλίγον ξυγχωρήσωμεν ἅπαντες, ~ἵν᾽	ἐφ᾽	ἡσυχίας ἡμῶν πρόσθεν βεμβικίζωσιν ἑαυτούς.
[300]	~ἢ δῆτα λίθον με ποίησον	ἐφ᾽	οὗ ~τὰς χοιρίνας ἀριθμοῦσι. ~(Χορός)
[650]	μὲν ἐν γῇ πολλὰ δ᾽	ἐφ᾽	ὑγρᾷ πιτυλεύσας, ~οὐδεὶς οὐδὲ σκορόδου
[800]	~ὃ πρῶτον ἡμῖν τῶν ἱερῶν	ἐφαίνετο;	~(Βδελυκλέων) μὰ τὸν Δί᾽ οὐ
[750]	~(Φιλοκλέων) ὅ τι; ~ἀλεκτρυόνος μ᾽	ἔφασκε	κοιλίαν ἔχειν· ~ταχὺ γοῦν καθέψεις
[700]	~ἦ που σοφὸς ἦν ὅστις	ἔφασκεν,	πρὶν ἂν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς,
[600]	καὶ κατερύκεις, ~ἣν δουλείαν οὖσαν	ἔφασκες	καὶ ὑπηρεσίαν ἀποδείξειν. ~(Βδελυκλέων) ~ἔμπλησο
[800]	ὡς ἅπαντ᾽ ἐγὼ φέρω ~ὅσαπερ	ἔφασκον,	κἄτι πολλῷ πλείονα. ~ἀμὶς μέν,
[200]	οὖν Κλέων ὁ κηδεμὼν ἡμῖν	ἐφεῖτ᾽	ἐν ὥρᾳ ~ἥκειν ἔχοντας ἡμερῶν
[300]	τοῦ τόνου. ~(Χορός) ~τοῦ δ᾽	ἔφεξιν	ὦ μάταιε ταῦτα δρᾶν σε
[1250]	σοφώτατον, ~τὸν κιφαραοιδότατον, ᾧ χάρις	ἐφέσπετο·	~τὸν δ᾽ ὑποκριτὴν ἕτερον ἀργαλέον
[950]	κυνῶν ~οἷός τε πολλοῖς προβατίοις	ἐφεστάναι.	~(Φιλοκλέων) ~τί οὖν ὄφελος, τὸν
[1050]	ἐς τοὺς θυλάκους, ~οἱ δ᾽	ἔφευγον	τὰς γνάθους καὶ τὰς ὀφρῦς
[100]	δ᾽ ὃς ᾖδ᾽ ἀφ᾽ ἑσπέρας,	ἔφη	~ὄψ᾽ ἐξεγείρειν αὐτὸν ἀναπεπεισμένον, ~παρὰ
[1150]	~(Βδελυκλέων) ~ὦ σκαιὲ κἀπαίδευτε, Θεογένης	ἔφη	~τῷ κοπρολόγῳ καὶ ταῦτα λοιδορούμενος,
[1300]	χάριν. ~ἀλλ᾽ οὐκ ἀποδώσεις οὐδ᾽	ἐφιαλεῖς	οἶδ᾽ ὅτι, ~ἀλλ᾽ ἐξαπατήσεις κἀγχανεῖ
[250]	σκότῳ τὸν δάκτυλόν που, ~εἶτ᾽	ἐφλέγμηνεν	αὐτοῦ ~τὸ σφυρὸν γέροντος ὄντος;
[250]	~οὐ μὴν πρὸ τοῦ γ᾽	ἐφολκὸς	ἦν, ἀλλὰ πρῶτος ἡμῶν ~ἡγεῖτ᾽
[1350]	ἐμοῦ. ~Ὀλυμπαίςιν, ἡνίκ᾽ ἐθεώρουν ἐγώ,	~Ἐφουδίων	ἐμαχέσατ᾽ Ἀσκώνδᾳ καλῶς ~ἤδη γέρων
[1150]	σ᾽ ὡς ἐμάχετό γ᾽ αὐτίκα	~Ἐφουδίων	παγκράτιον Ἀσκώνδᾳ καλῶς, ~ἤδη γέρων
[350]	τ᾽ αὐτὸς ἐμαυτοῦ, ~κοὐδείς μ᾽	ἐφύλαττ᾽	ἀλλ᾽ ἐξῆν μοι ~φεύγειν ἀδεῶς.
[1250]	Αὐτόμενες ὥς σε μακαρίζομεν, ~παῖδας	ἐφύτευσας	ὅτι χειροτεχνικωτάτους· ~πρῶτα μὲν ἅπασι
[1100]	με νῦν ἀποπνῖξαι βούλεται; ~(Βδελυκλέων)	ἔχ᾽	ἀναβαλοῦ τηνδὶ λαβὼν καὶ μὴ
[1100]	καλεῖν ~δικαιότερον ἢ καυνάκην; ~(Βδελυκλέων)	ἔχ᾽	ὦγαθέ, ~καὶ στῆθ᾽ ἀναμπισχόμενος. ~(Φιλοκλέων)
[900]	ταῦτα τοῖς φεύγουσιν, ἀλλ᾽ ὀδὰξ	ἔχει;	~ἀνάβαιν᾽ ἀπολογοῦ. τί σεσιώπηκας; λέγε.
[800]	ἡμῖν φαίνεται Κλεώνυμος. ~(Φιλοκλέων) ~οὔκουν	ἔχει	γ᾽ οὐδ᾽ αὐτὸς ἥρως ὢν
[1400]	σε· τόν γέ τοι κλητῆρ᾽	ἔχει.	~(Κατήγορος) ~οἴμοι κακοδαίμων. προσκαλοῦμαί σ᾽
[0]	~ὁλᾷς; Θέωλος τὴν κεφαλὴν κόλακος	ἔχει”	~(Ξανθίας) ~ὀρθῶς γε τοῦτ᾽ Ἀλκιβιάδης
[0]	~(Σωσίας) ~οὔκ, ἀλλ᾽ ὕπνος μ᾽	ἔχει	τις ἐκ Σαβαζίου. ~(Ξανθίας) ~τὸν
[250]	τεττάρων τὸ πλεῖστον ~ὕδωρ ἀναγκαίως	ἔχει	τὸν θεὸν ποιῆσαι. ~ἔπεισι γοῦν
[300]	με τοῦ μισθαρίου ~τρίτον αὐτὸν	ἔχειν	ἄλφιτα δεῖ καὶ ξύλα κὤψον·
[200]	νυνί· ~σίμβλον δέ φασι χρημάτων	ἔχειν	ἅπαντες αὐτόν. ~χθὲς οὖν Κλέων
[1350]	πράγματ᾽ αὖ δεῖ καὶ δίκας	~ἔχειν	διὰ τὸν σὸν οἶνον. ~(Φιλοκλέων)
[50]	τοῦ δὲ τὴν ψῆφόν γ᾽	ἔχειν	εἰωθέναι ~τοὺς τρεῖς ξυνέχων τῶν
[900]	σεσιώπηκας; λέγε. ~(Φιλοκλέων) ~ἀλλ᾽ οὐκ	ἔχειν	οὗτός γ᾽ ἔοικεν ὅ τι
[750]	τι; ~ἀλεκτρυόνος μ᾽ ἔφασκε κοιλίαν	ἔχειν·	~ταχὺ γοῦν καθέψεις τἀργύριον” ἦ
[300]	~καθίσῃ νῦν, πόθεν ὠνησόμεθ᾽ ~ἄριστον;	ἔχεις	ἐλπίδα ~χρηστήν τινα νῷν ἢ
[150]	τὸ δίκτυον. ~(Βδελυκλέων) ἀλλ᾽ οὐκ	ἔχεις	ὀδόντας. ~(Φιλοκλέων) ~οἴμοι δείλαιος· ~τῶς
[1200]	ἔτι τὰν πόλιν· ἁ δ᾽	ἔχεται	ῥοπᾶς” ~(Βδελυκλέων) ~τί δ᾽ ὅταν
[1150]	γὰρ ἂν τλαίην ὑποδήσασθαί ποτε	~ἐχθρῶν	παρ᾽ ἀνδρῶν δυσμενῆ καττύματα; ~(Βδελυκλέων)
[700]	οὗτός γ᾽ ἐπισίξῃ ~ἐπὶ τῶν	ἐχθρῶν	τιν᾽ ἐπιρρύξας, ἀγρίως αὐτοῖς ἐπιπηδᾷς.
[1400]	ἐν Συβάρει γυνή ποτε ~κατέαξ᾽	ἐχῖνον.	~(Κατήγορος) ταῦτ᾽ ἐγὼ μαρτύρομαι. ~(Φιλοκλέων)
[100]	δείσας μὴ δεηθείη ποτέ, ~ἵν᾽	ἔχοι	δικάζειν, αἰγιαλὸν ἔνδον τρέφει. ~τοιαῦτ᾽
[1450]	γὰρ ἀποστῆναι χαλεπὸν ~φύσεος, ἣν	ἔχοι	τις ἀεί. ~καίτοι πολλοὶ ταῦτ᾽
[350]	~ἡ δέ μοι Δίκτυννα συγγνώμην	ἔχοι	τοῦ δικτύου. ~(Χορός) ~ταῦτα μὲν
[50]	~ἀλλ᾽ ἔστιν ἡμῖν λογίδιον γνώμην	ἔχον,	~ὑμῶν μὲν αὐτῶν οὐχὶ δεξιώτερον,
[350]	με γαλῆν κρέα κλέψασαν ~τηροῦσιν	ἔχοντ᾽	ὀβελίσκους. ~(Χορός) ἀλλὰ καὶ νῦν
[0]	πυκνὶ ~ἐκκλησιάζειν πρόβατα συγκαθήμενα, ~βακτηρίας	ἔχοντα	καὶ τριβώνια· ~κἄπειτα τούτοις τοῖς
[100]	αὐτὸν ἀναπεπεισμένον, ~παρὰ τῶν ὑπευθύνων	ἔχοντα	χρήματα. ~εὐθὺς δ᾽ ἀπὸ δορπηστοῦ
[200]	ἡμῖν ἐφεῖτ᾽ ἐν ὥρᾳ ~ἥκειν	ἔχοντας	ἡμερῶν ὀργὴν τριῶν πονηρὰν ~ἐπ᾽
[200]	νυκτῶν γε παρακαλοῦσ᾽ ἀεί, ~λύχνους	ἔχοντες	καὶ μινυρίζοντες μέλη ~ἀρχαῖα μελισιδωνοφρυνιχήρατα,
[1100]	κηφῆνες ἡμῖν εἰσιν ἐγκαθήμενοι ~οὐκ	ἔχοντες	κέντρον, οἳ μένοντες ἡμῶν τοῦ
[700]	χωρεῖθ᾽ ἅμα τῷ τὸν μισθὸν	ἔχοντι.	~(Φιλοκλέων) ~οἴμοι τί πέπονθ᾽ ὡς
[1300]	χειρὶ τουδὶ λαβομένη τοῦ σχοινίου.	~ἔχου·	φυλάττου δ᾽ ὡς σαπρὸν τὸ
[0]	~(Σωσίας) ~εἶθ᾽ ἡ μιαρὰ φάλαιν᾽	ἔχουσα	τρυτάνην ~ἵστη βόειον δημόν. ~(Ξανθίας)
[0]	προβάτοισι μοὐδόκει ~δημηγορεῖν φάλαινα πανδοκεύτρια,	~ἔχουσα	φωνὴν ἐμπεπρησμένης ὑός. ~(Ξανθίας) αἰβοῖ.
[1400]	ἀγορανόμους βλάβης τῶν φορτίων, ~κλητῆρ᾽	ἔχουσα	Χαιρεφῶντα τουτονί. ~(Φιλοκλέων) ~μὰ Δί᾽
[200]	τῶν γερόντων, ἔσθ᾽ ὅμοιον σφηκιᾷ.	~ἔχουσι	γὰρ καὶ κέντρον ἐκ τῆς
[400]	κόλαξ. ~(Ξανθίας) Ἡράκλεις καὶ κέντρ᾽	ἔχουσιν.	οὐχ ὁρᾷς ὦ δέσποτα; ~(Βδελυκλέων)
[1100]	ῥᾳδίως. ~(Φιλοκλέων) ~οὔκουν ἐριώλην δῆτ᾽	ἐχρῆν	αὐτὴν καλεῖν ~δικαιότερον ἢ καυνάκην;
[200]	~μὴ φροντίσῃς· ἐὰν ἐγὼ λίθους	ἔχω,	~πολλῶν δικαστῶν σφηκιὰν διασκεδῶ. ~(Χορός)
[500]	βίον γενναῖον ὥσπερ Μόρυχος, αἰτίαν	ἔχω	~ταῦτα δρᾶν ξυνωμότης ὢν καὶ
[1150]	~πῶς ἂν μαχέσαιτο παγκράτιον θώρακ᾽	ἔχων;	~(Βδελυκλέων) ~οὕτω διηγεῖσθαι νομίζουσ᾽ οἱ
[1150]	~ἤδη γέρων ὢν καὶ πολιός,	ἔχων	δέ τοι ~πλευρὰν βαθυτάτην καὶ
[0]	~χαμαὶ καθῆσθαι τὴν κεφαλὴν κόρακος	ἔχων.	~εἶτ᾽ Ἀλκιβιάδης εἶπε πρός με
[600]	Εὐφημίου οὐδὲν ἐλάττων, ~τὸν σφόγγον	ἔχων	ἐκ τῆς λεκάνης τἀμβάδι᾽ ἡμῶν
[1000]	πώποτέ φησι πιθέσθαι, γνώμην τιν᾽	ἔχων	ἐπιεικῆ, ~ἵνα τὰς Μούσας αἷσιν
[550]	περιτρώγει, ~ἀλλὰ φυλάττει διὰ χειρὸς	ἔχων	καὶ τὰς μυίας ἀπαμύνει. ~σὺ
[600]	~ὅταν οἴκαδ᾽ ἴω τὸν μισθὸν	ἔχων,	κἄπειθ᾽ ἥκονθ᾽ ἅμα πάντες ~ἀσπάζωνται
[450]	ἔθηκεν ἡ πόλις, ~οὔτε τιν᾽	ἔχων	πρόφασιν ~οὔτε λόγον εὐτράπελον, ~αὐτὸς
[1400]	ἐγὼ μαρτύρομαι. ~(Φιλοκλέων) ~οὑχῖνος οὖν	ἔχων	τιν᾽ ἐπεμαρτύρατο· ~εἶθ᾽ ἡ Συβαρῖτις
[1000]	ἐπιθέσθαι, ~ἀλλ᾽ Ἡρακλέους ὀργήν τιν᾽	ἔχων	τοῖσι μεγίστοις ἐπιχειρεῖν, ~θρασέως ξυστὰς
[100]	δ᾽ υἱεῖ γε τῳδὶ (Βδελυκλέων)	~ἔχων	τρόπους φρυαγμοσεμνάκους τίνας. ~(Βδελυκλέων) ~ὦ
[300]	σε βούλεται; ~καὶ> τίνα πρόφασιν	ἔχων;	~(Φιλοκλέων) ~οὐκ ἐᾷ μ᾽ ὦνδρες
[250]	κάτω κύπτων ἂν οὕτω ~λίθον	ἕψεις”	ἔλεγεν. ~τάχα δ᾽ ἂν διὰ
[650]	~οὐδεὶς οὐδὲ σκορόδου κεφαλὴν τοῖς	ἑψητοῖσι	δίδωσιν. ~(Φιλοκλέων) ~μὰ Δί᾽ ἀλλὰ
[550]	ὅταν κρῖναι μέγα πρᾶγμ᾽ ἀπορήσῃ	~ἐψήφισται	τοὺς ἀδικοῦντας τοῖσι δικασταῖς παραδοῦναι·
[450]	ἡμέρας; ~(Χορός) ~οὐδέποτέ γ᾽ οὐχ	ἕως	ἄν τί μου λοιπὸν ᾖ,
[1400]	ἂν εἶχες πλείονα” ~(Κατήγορος) ὕβριζ᾽	ἕως	ἂν τὴν δίκην ἅρχων καλῇ.
[550]	προστιθέασι ~κακὰ πρὸς τοῖς οὖσιν,	ἕως	ἀνιῶν ἂν ἰσώσῃ τοῖσιν ἐμοῖσιν”
[350]	νῦν ἐκπόριζε ~μηχανὴν ὅπως τάχισθ᾽	ἕως	~γάρ, ὦ μελίττιον. ~(Φιλοκλέων) ~διατραγεῖν
[1050]	ἰδεῖν τὸν οὐρανόν. ~ἀλλ᾽ ὅμως	ἐωσάμεσθα	ξὺν θεοῖς πρὸς ἑσπέραν. ~γλαῦξ