Vers
[1050]	~ὠφελῆσαν ἐν μάχαισιν, ἡνίκ᾽ ἦλθ᾽	ὁ	βάρβαρος, ~τῷ καπνῷ τύφων ἅπασαν
[900]	τοι ~τυροῦ κάκιστον ἀρτίως ἐνήρυγεν	~ὁ	βδελυρὸς οὗτος. ~(Σωσίας) ~κοὐ μετέδωκ᾽
[1100]	μόνος μ᾽ ἔσωσε παρατεταγμένον, ~ὅθ᾽	ὁ	βορέας ὁ μέγας ἐπεστρατεύσατο. ~(Βδελυκλέων)
[1450]	τις ἐσκεκύκληκεν ἐς τὴν οἰκίαν.	~ὁ	γὰρ γέρων ὡς ἔπιε διὰ
[150]	τοῦτο βαρέως ἂν φέροις; ~(Φιλοκλέων)	~ὁ	γὰρ θεὸς ~μαντευομένῳ μοὔχρησεν ἐν
[100]	περιδραμεῖται σφῷν ταχέως δεῦρ᾽ ἅτερος;	~ὁ	γὰρ πατὴρ ἐς τὸν ἰπνὸν
[100]	ἐνδήσαντες, ὡς ἂν μὴ ξίῃ.	~ὁ	γὰρ υἱὸς αὐτοῦ τὴν νόσον
[1250]	πληγὰς λάβῃ. ~(Ξανθίας) ~οὐ γὰρ	ὁ	γέρων ἀτηρότατον ἄρ᾽ ἦν κακὸν
[1300]	δὲ διεμύλλαινεν ὡς δὴ δεξιός.	~ὁ	γέρων δὲ τὸν Θούφραστον ἤρετ᾽
[150]	ὄνον ἐξάγειν δοκῶ ~ὅπως ἂν	ὁ	γέρων μηδὲ παρακύψῃ πάλιν. ~κάνθων
[250]	πρὸ θυρῶν φαίνετ᾽ ἄρ᾽ ἡμῖν	ὁ	γέρων οὐδ᾽ ὑπακούει; ~μῶν ἀπολώλεκε
[350]	μέ τις ἐγκεκύκλωται. ~(Ξανθίας) μῶν	ὁ	γέρων πῃ διαδύεται αὖ> ~(Βδελυκλέων)
[1300]	~κλητῆρί τ᾽ εἰς ἀχυρμὸν ἀποδεδρακότι”	~ὁ	δ᾽ ἀνακραγὼν ἀντῄκασ᾽ αὐτὸν πάρνοπι
[100]	~νύκτωρ κατέκλινεν αὐτὸν εἰς Ἀσκληπιοῦ,	~ὁ	δ᾽ ἀνεφάνη κνεφαῖος ἐπὶ τῇ
[650]	ὡς πρίονθ᾽ ὁ μὲν ἕλκει	ὁ	δ᾽ ἀντενέδωκε· ~σὺ δὲ χασκάζεις
[100]	οὐ μάλα. ~μετὰ τοῦτ᾽ ἐκορυβάντιζ᾽	ὁ	δ᾽ αὐτῷ τυμπάνῳ ~ᾄξας ἐδίκαζεν
[1400]	~φιάλην ἐπῃτιῶντο κλέψαι τοῦ θεοῦ·	~ὁ	δ᾽ ἔλεξεν αὐτοῖς, ὡς ὁ
[100]	κιγκλίδι. ~ἐντεῦθεν οὐκέτ᾽ αὐτὸν ἐξεφρίεμεν,	~ὁ	δ᾽ ἐξεδίδρασκε διά τε τῶν
[950]	ἀκάνθας, κοὐδέποτ᾽ ἐν ταὐτῷ μένει.	~ὁ	δ᾽ ἕτερος οἷός ἐστιν οἰκουρὸς
[1350]	πίττα δήπου καομένης ἐξέρχεται. ~(Βδελυκλέων)	~ὁ	δ᾽ ὄπισθεν οὐχὶ πρωκτός ἐστιν
[100]	ἐπείθετο. ~εἶτ᾽ αὐτὸν ἀπέλου κἀκάθαιρ᾽	ὁ	δ᾽ οὐ μάλα. ~μετὰ τοῦτ᾽
[100]	φορεῖν τριβώνιον ~μηδ᾽ ἐξιέναι θύραζ᾽	ὁ	δ᾽ οὐκ ἐπείθετο. ~εἶτ᾽ αὐτὸν
[100]	ἦν τετρημένα ~ἐνεβύσαμεν ῥακίοισι κἀπακτώσαμεν,	~ὁ	δ᾽ ὡσπερεὶ κολοιὸς αὑτῷ παττάλους
[1000]	αἰσχρὸν τοῖς μὴ γνοῦσιν παραχρῆμα,	~ὁ	δὲ ποιητὴς οὐδὲν χείρων παρὰ
[750]	ἐξέπτυσα· ~κᾆθ᾽ εἷλκον αὐτόν. ~(Βδελυκλέων)	ὁ	δὲ τί πρὸς ταῦτ᾽ εἶφ᾽
[300]	~τοῦτ᾽ ἐτόλμησ᾽ ὁ μιαρὸς χανεῖν	~ὁ	Δημολογοκλέων ὅδ᾽ ~ὅτι λέγεις σύ>
[900]	μ᾽ οἴεται. ~ποῦ δ᾽ ἔσθ᾽	ὁ	διώκων, ὁ Κυδαθηναιεὺς κύων; ~(Κύων)
[600]	~(Φιλοκλέων) ~ὅστις ἀκούω ταὔθ᾽ ἅπερ	ὁ	Ζεύς; ~ἢν γοῦν ἡμεῖς θορυβήσωμεν,
[900]	τὸν Δί᾽ ἐπιμύει γέ τοι.	~ὁ	θεσμοθέτης· ποῦ σθ᾽ οὗτος; ἀμίδα
[0]	ἐτραύλισεν. ~(Σωσίας) ~οὔκουν ἐκεῖν᾽ ἀλλόκοτον,	ὁ	Θέωρος κόραξ ~γιγνόμενος; ~(Ξανθίας) ἥκιστ᾽
[1500]	γ᾽ ἐκεινοσὶ μόνος. ~(Φιλοκλέων) τίς	ὁ	κακοδαίμων ἐστίν; ~(Ξανθίας) υἱὸς Καρκίνου
[1400]	~ὁ δ᾽ ἔλεξεν αὐτοῖς, ὡς	ὁ	κάνθαρός ποτε ~(Βδελυκλέων) ~οἴμ᾽ ὡς
[1150]	ἁλοῦσ᾽ ἐπέρδετο, ~ἔπειτα δ᾽ ὡς	ὁ	Καρδοπίων τὴν μητέρα. ~(Βδελυκλέων) ~μή
[550]	μίαν δικάσαντας· ~αὐτὸς δὲ Κλέων	ὁ	κεκραξιδάμας μόνον ἡμᾶς οὐ περιτρώγει,
[200]	ἅπαντες αὐτόν. ~χθὲς οὖν Κλέων	ὁ	κηδεμὼν ἡμῖν ἐφεῖτ᾽ ἐν ὥρᾳ
[750]	~κείνων ἔραμαι, κεῖθι γενοίμαν, ~ἵν᾽	ὁ	κῆρύξ φησι, τίς ἀψήφιστος; ἀνιστάσθω.
[900]	~ποῦ δ᾽ ἔσθ᾽ ὁ διώκων,	ὁ	Κυδαθηναιεὺς κύων; ~(Κύων) αὗ αὗ.
[800]	~οὐ γὰρ ὁ Λάβης ἀρτίως	~ὁ	κύων παρᾴξας ἐς τὸν ἰπνὸν
[800]	ἔστιν ἐτεόν; ~(Σωσίας) ~οὐ γὰρ	ὁ	Λάβης ἀρτίως ~ὁ κύων παρᾴξας
[950]	δαιμόνι᾽ ἐλέει ταλαιπωρουμένους. ~οὗτος γὰρ	ὁ	Λάβης καὶ τραχήλι᾽ ἐσθίει ~καὶ
[1400]	ποτ᾽ ἀντεδίδασκε καὶ Σιμωνίδης· ~ἔπειθ᾽	ὁ	Λᾶσος εἶπεν, ὀλίγον μοι μέλει”
[1200]	Δἴ ἕτερ᾽ ἀντᾴσομαι· ~ὦνθρωφ᾽ οὖτος	ὁ	μαιόμενος τὸ μέγα κράτος, ~ἀντρέψεις
[1100]	ἔσωσε παρατεταγμένον, ~ὅθ᾽ ὁ βορέας	ὁ	μέγας ἐπεστρατεύσατο. ~(Βδελυκλέων) ἀγαθὸν ἔοικας
[50]	ἡμῖν δεσπότης ἐκεινοσὶ ~ἅνω καθεύδων,	ὁ	μέγας, οὑπὶ τοῦ τέγους. ~οὗτος
[650]	ὄντε ~ἐσπουδάκατον, κᾆθ᾽ ὡς πρίονθ᾽	ὁ	μὲν ἕλκει ὁ δ᾽ ἀντενέδωκε·
[1500]	κακοδαίμων ἐστίν; ~(Ξανθίας) υἱὸς Καρκίνου	ὁ	μέσατος. ~(Φιλοκλέων) ~ἀλλ᾽ οὗτός γε
[300]	οὐ βούλομαι. ~(Χορός) ~τοῦτ᾽ ἐτόλμησ᾽	ὁ	μιαρὸς χανεῖν ~ὁ Δημολογοκλέων ὅδ᾽
[650]	τῶν προσιόντων ἡμῖν ἄρ᾽ ἐγίγνεθ᾽	ὁ	μισθός. ~(Βδελυκλέων) μὰ Δί᾽ οὐ
[50]	καταμύσῃ κἂν ἄχνην, ὅμως ἐκεῖ	~ὁ	νοῦς πέτεται τὴν νύκτα περὶ
[1450]	διὰ τὴν ~φιλοπατρίαν καὶ σοφίαν	~ὁ	Παίς ὁ Φιλοκλέωνος. ~οὐδενὶ γὰρ
[50]	θύραζε μὴ ξίῃ. ~νόσον γὰρ	ὁ	πατὴρ ἀλλόκοτον αὐτοῦ νοσεῖ, ~ἣν
[550]	ἔξοδον ηὔλησ᾽ ἀπιοῦσι. ~κἂν ἀποθνῄσκων	ὁ	πατήρ τῳ δῷ καταλείπων παῖδ᾽
[550]	δὲ συγκύψανθ᾽ ἅμα βληχᾶται· κἄπειθ᾽	ὁ	πατὴρ ὑπὲρ αὐτῶν ~ὥσπερ θεὸν
[1500]	προσέρπον; ὀξὶς ἢ φάλαγξ; ~(Ξανθίας)	ὁ	πινοτήρης οὗτός ἐστι τοῦ γένους,
[1000]	φιλεῖτε. ~μέμψασθαι γὰρ τοῖσι θεαταῖς	ὁ	ποιητὴς νῦν ἐπιθυμεῖ. ~ἀδικεῖσθαι γάρ
[1500]	οὐράνιον· βέμβικες ἐγγενέσθων. ~καὐτὸς γὰρ	ὁ	ποντομέδων ἄναξ πατὴρ προσέρπει ~ἡσθεὶς
[1350]	ὤν· εἶτα τῇ πυγμῇ θενὼν	~ὁ	πρεσβύτερος κατέβαλε τὸν νεώτερον. ~πρὸς
[50]	ἡμῶν· ἐπεὶ τοπάζετε. ~Ἀμυνίας μὲν	ὁ	Προνάπους φήσ᾽ οὑτοσὶ ~εἶναι φιλόκυβον
[950]	ταχίστην περιάγω. ~(Φιλοκλέων) ὅδ᾽ ἔσθ᾽	ὁ	πρότερος; ~(Βδελυκλέων) οὗτος· ~(Φιλοκλέων) αὕτη
[850]	~(Βδελυκλέων) ταῦτα δή τίς οὑτοσὶ	~ὁ	πρῶτός ἐστιν; ~(Φιλοκλέων) ἐς κόρακας,
[450]	δὲ μὴ θέλῃ, ~εὐθέως εἴρηχ᾽	ὁ	πωλῶν πλησίον τὰς μεμβράδας· ~οὗτος
[1200]	φίλον” ~(Βδελυκλέων) ~μετὰ τοῦτον Αἰσχίνης	ὁ	Σέλλου δέξεται, ~ἀυὴρ σοφὸς καὶ
[1250]	~καὶ σκαιὸς οὐδεπώποτε· ~ἀλλ᾽ Ἀμυνίας	ὁ	Σέλλου μᾶλλον οὑκ τῶν Κρωβύλων,
[50]	~(Ξανθίας) ~Νικόστρατος δ᾽ αὖ φησιν	ὁ	Σκαμβωνίδης ~εἶναι φιλοθύτην αὐτὸν ἢ
[750]	γάρ τοί μ᾽ ἠργάσατο Λυσίστρατος	~ὁ	σκωπτόλης. δραχμὴν μετ᾽ ἐμοῦ πρώην
[1500]	πινοτήρης οὗτός ἐστι τοῦ γένους,	~ὁ	σμικρότατος, ὃς τὴν τραγῳδίαν ποιεῖ.
[300]	ἀριθμοῦσι. ~(Χορός) ~τίς γάρ ἐσθ᾽	ὁ	ταῦτά σ᾽ εἵργων ~κἀποκλῄων τῇ
[750]	~κἀπισταίην ἐπὶ τοῖς κημοῖς ~ψηφιζομένων	ὁ	τελευταῖος. ~σπεῦδ᾽ ὦ ψυχή. ποῦ
[850]	οὐκ ἐσφρήσομεν. ~(Φιλοκλέων) τίς ἆρ᾽	ὁ	φεύγων; ~(Βδελυκλέων) οὗτος. ~(Φιλοκλέων) ὅσον
[850]	ἅπαξ ἁλῷ. ~(Βδελυκλέων) ~καὶ μὴν	ὁ	φεύγων οὑτοσὶ Λάβης πάρα. ~(Φιλοκλέων)
[1450]	~φιλοπατρίαν καὶ σοφίαν ~ὁ Παίς	ὁ	Φιλοκλέωνος. ~οὐδενὶ γὰρ οὕτως ἀγανῷ
[200]	ἐστί που νταῦθ᾽ ἢ Χάβης	ὁ	Φλυεύς; ~πάρεσθ᾽ ὃ δὴ λοιπόν
[50]	οὐ φιλόξενος, ~ἐπεὶ καταπύγων ἐστὶν	ὅ	γε Φιλόξενος. ~(Ξανθίας) ~ἄλλως φλυαρεῖτ᾽
[750]	τί πρὸς ταῦτ᾽ εἶφ᾽ ~(Φιλοκλέων)	ὅ	τι; ~ἀλεκτρυόνος μ᾽ ἔφασκε κοιλίαν
[750]	~(Φιλοκλέων) τί σοι πίθωμαι; λέγ᾽	ὅ	τι βούλει πλὴν ἑνός. ~(Βδελυκλέων)
[700]	~καὶ νῦν ἀτεχνῶς ἐθέλω παρέχειν	~ὅ	τι βούλει σοι, ~πλὴν κωλακρέτου
[900]	οὐκ ἔχειν οὗτός γ᾽ ἔοικεν	ὅ	τι λέγῃ. ~(Βδελυκλέων) ~οὔκ, ἀλλ᾽
[1200]	λαγών, ἢ λαμπάδα ~ἔδραμες, ἀνευρὼν	ὅ	τι νεανικώτατον. ~(Φιλοκλέων) ἐγᾦδα τοίνυν
[1400]	σε ~(Φιλοκλέων) τί ποιεῖς; ~(Βδελυκλέων)	ὅ	τι ποιῶ; ~εἴσω φέρω σ᾽
[950]	τὸν τυρὸν εἰ κατεσθίει; ~(Βδελυκλέων)	~ὅ	τι; σοῦ προμάχεται καὶ φυλάττει
[1400]	ἐλθὲ δευρί· πότερον ἐπιτρέπεις ἐμοί,	~ὅ	τι χρή μ᾽ ἀποτείσαντ᾽ ἀργύριον
[650]	μου προσάγεις μᾶλλον, κοὐκ οἶδ᾽	ὅ	τι χρῆμά με ποιεῖς. ~(Βδελυκλέων)
[600]	τῆς ἀρχῆς τῆς περισέμνου. ~(Φιλοκλέων)	ὃ	δέ γ᾽ ἥδιστον τούτων ἐστὶν
[200]	ἢ Χάβης ὁ Φλυεύς; ~πάρεσθ᾽	ὃ	δὴ λοιπόν γ᾽ ἔτ᾽ ἐστίν,
[650]	~καὶ πρὸς τούτοις ἐπιταττόμενος φοιτᾷς,	ὃ	μάλιστά μ᾽ ἀπάγχει, ~ὅταν εἰσελθὸν
[500]	~καὶ περὶ τῶν ἁπάντων, ~εἴπερ,	ὃ	μὴ γένοιθ᾽ οὗτός ~σ᾽ ἐθέλει
[850]	ἐπ᾽ ἀγαθῇ τύχῃ ~τὸ πρᾶγμ᾽	ὃ	μηχανᾶται ~ἔμπροσθεν οὗτος τῶν θυρῶν,
[800]	δρυφάκτου τὴν δίκην μέλλεις καλεῖν,	~ὃ	πρῶτον ἡμῖν τῶν ἱερῶν ἐφαίνετο;
[700]	Σαρδοῦς ~οὐκ ἀπολαύεις πλὴν τοῦθ᾽	ὃ	φέρεις ἀκαρῆ· καὶ τοῦτ᾽ ἐρίῳ
[350]	ἐπὶ στρατιᾶς κλέψας ποτὲ τοὺς	ὀβελίσκους	~ἵεις σαυτὸν κατὰ τοῦ τείχους
[350]	γαλῆν κρέα κλέψασαν ~τηροῦσιν ἔχοντ᾽	ὀβελίσκους.	~(Χορός) ἀλλὰ καὶ νῦν ἐκπόριζε
[650]	ἤν τις δῷ τοὺς τρεῖς	ὀβολούς,	ἀγαπᾷς· οὓς αὐτὸς ἐλαύνων ~καὶ
[750]	λοπίδας μοι κεστρέων· ~κἀγὼ νέκαψ᾽	ὀβολοὺς	γὰρ ᾠόμην λαβεῖν· ~κᾆτα βδελυχθεὶς
[50]	~εἶτ᾽ οὐκ ἐγὼ δοὺς δύ᾽	ὀβολὼ	μισθώσομαι ~οὕτως ὑποκρινόμενον σοφῶς ὀνείρατα;
[1150]	ἐς Πάρον, καὶ ταῦτα δὔ	ὀβολὼ	φέρων. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ οὖν λέγειν
[1350]	παίων, κἀξέβαλεν ἐντευθενὶ ~ἄρτους δέκ᾽	ὀβολῶν	κἀπιθήκην τέτταρας. ~(Βδελυκλέων) ~ὁρᾷς ἃ
[1000]	~οὐκ ἐκτελέσαι” φησὶν ἐπαρθεὶς οὐδ᾽	ὀγκῶσαι	τὸ φρόνημα, ~οὐδὲ παλαίστρας περικωμάζειν
[950]	τῃδὶ τὴν ταχίστην περιάγω. ~(Φιλοκλέων)	ὅδ᾽	ἔσθ᾽ ὁ πρότερος; ~(Βδελυκλέων) οὗτος·
[300]	ὁ μιαρὸς χανεῖν ~ὁ Δημολογοκλέων	ὅδ᾽	~ὅτι λέγεις σύ> τι περὶ
[900]	~καὶ ταῦτα τοῖς φεύγουσιν, ἀλλ᾽	ὀδὰξ	ἔχει; ~ἀνάβαιν᾽ ἀπολογοῦ. τί σεσιώπηκας;
[150]	οὐδέποτέ γε. ~(Φιλοκλέων) ~διατρώξομαι τοίνυν	ὀδὰξ	τὸ δίκτυον. ~(Βδελυκλέων) ἀλλ᾽ οὐκ
[150]	πατρὸς νυνὶ Καπνίου κεκλήσομαι. ~(Σωσίας)	ὅδε>	τὴν θύραν ὠθεῖ· ~(Βδελυκλέων) ~πιέζέ
[1350]	παράστηθ᾽ ἀντιβολῶ πρὸς τῶν θεῶν.	~ὁδὶ	γὰρ ἁνήρ ἐστιν ὅς μ᾽
[1300]	ἅπαντας, ἤν τις αὐτῷ ξυντύχῃ.	~ὁδὶ	δὲ καὶ δὴ σφαλλόμενος προσέρχεται.
[1350]	οὐδείς ἐστιν αὐτῷ πλὴν ἐμοῦ.	~ὁδὶ	δὲ καὐτὸς ἐπὶ σὲ κἄμ᾽
[50]	μέν ἐστιν ἀρχὴ τοῦ κακοῦ.	~ὁδὶ	δέ φησι (Σωσίας) πρὸς Δερκύλον
[500]	~τί γὰρ φάθ᾽ ὑμεῖς, ἢν	ὁδί	με τῷ λόγῳ κρατήσῃ; ~(Χορός)
[1400]	κρεμαμένῃ πρὸς ποδῶν Εὐριπίδου. ~(Βδελυκλέων)	~ὁδί	τις ἕτερος, ὡς ἔοικεν, ἔρχεται
[500]	ἀκαρῆ· ~σκωπτόμενοι δ᾽ ἐν ταῖς	ὁδοῖς	~θαλλοφόροι καλούμεθ᾽ ἀντωμοσιῶν ~κελύφη. ~ἀλλ᾽
[150]	δίκτυον. ~(Βδελυκλέων) ἀλλ᾽ οὐκ ἔχεις	ὀδόντας.	~(Φιλοκλέων) ~οἴμοι δείλαιος· ~τῶς ἄν
[250]	Σάμῳ πρῶτος κατείποι, ~διὰ τοῦτ᾽	ὀδυνηθεὶς	~εἶτ᾽ ἴσως κεῖται πυρέττων. ~ἔστι
[150]	τί στένεις, εἰ μὴ φέρεις	~Ὀδυσσέα	τιν᾽ ~(Σωσίας) ~ἀλλὰ ναὶ μὰ
[350]	ἐκδῦναι ῥάκεσιν κρυφθεὶς ὥσπερ πολύμητις	Ὀδυσσεύς;	~(Φιλοκλέων) ~πάντα πέφαρκται κοὐκ ἔστιν
[0]	~(Ξανθίας) παῦε παῦε, μὴ λέγε·	~ὄζει	κάκιστον τοὐνύπνιον βύρσης σαπρᾶς. ~(Σωσίας)
[1050]	~ὑμῖν δι᾽ ἔτους τῶν ἱματίων	~ὀζήσει	δεξιότητος. ~ὦ πάλαι ποτ᾽ ὄντες
[1350]	οὐχὶ πρωκτός ἐστιν οὑτοσί; ~(Φιλοκλέων)	~ὄζος	μὲν οὖν τῆς δᾳδὸς οὗτος
[1350]	~(Βδελυκλέων) ~τί λέγεις σύ; ποῖος	ὄζος;	οὐκ εἶ δεῦρο σύ; ~(Φιλοκλέων)
[400]	ὦ κάκιστον θηρίον, ~οὐδ᾽ ἀναμνησθεὶς	ὅθ᾽	εὑρὼν τοὺς βότρυς κλέπτοντά σε
[1100]	~ἐπεὶ μόνος μ᾽ ἔσωσε παρατεταγμένον,	~ὅθ᾽	ὁ βορέας ὁ μέγας ἐπεστρατεύσατο.
[1100]	παῖδας χρὴ φυτεύειν καὶ τρέφειν,	~ὅθ᾽	οὑτοσί με νῦν ἀποπνῖξαι βούλεται;
[550]	~οἱ δὲ λέγουσιν μύθους ἡμῖν,	οἱ	δ᾽ Αἰσώπου τι γέλοιον· ~οἱ
[1300]	~Σθενέλῳ τε τὰ σκευάρια διακεκαρμένῳ.	~οἱ	δ᾽ ἀνεκρότησαν, πλήν γε Θουφράστου
[1100]	οἱ δὲ παρὰ τοὺς ἕνδεκα,	~οἱ	δ᾽ ἐν ᾠδείῳ δικάζουσ᾽ οἱ
[1050]	εἱπόμεσθα θυννάζοντες ἐς τοὺς θυλάκους,	~οἱ	δ᾽ ἔφευγον τὰς γνάθους καὶ
[1100]	~(Βδελυκλέων) ~οἱ μὲν καλοῦσι Περσίδ᾽	οἱ	δὲ καυνάκην. ~(Φιλοκλέων) ~ἐγὼ δὲ
[550]	ἀνιῶν ἂν ἰσώσῃ τοῖσιν ἐμοῖσιν”	~οἱ	δὲ λέγουσιν μύθους ἡμῖν, οἱ
[650]	τῆς σῆς τοὺς ἀργελόφους περιτρώγων.	~οἱ	δὲ ξύμμαχοι ὡς ᾔσθηνται τὸν
[1100]	~οἱ μὲν ἡμῶν οὗπερ ἅρχων,	οἱ	δὲ παρὰ τοὺς ἕνδεκα, ~οἱ
[1100]	~οἱ δ᾽ ἐν ᾠδείῳ δικάζουσ᾽	οἱ	δὲ πρὸς τοῖς τειχίοις ~ξυμβεβυσμένοι
[550]	οἱ δ᾽ Αἰσώπου τι γέλοιον·	~οἱ	δὲ σκώπτουσ᾽ ἵν᾽ ἐγὼ γελάσω
[1200]	ἐνύπνιον ἑστιώμεθα; ~(Βδελυκλέων) ~αὑλητρὶς ἐνεφύσησεν·	οἱ	δὲ συμπόται ~εἰσὶν Θέωρος Αἰσχίνης
[400]	τὸν πρωκτὸν αὐτῶν ἐσπέτεσθ᾽ ὠργισμένοι,	~οἱ	δὲ τὠφθαλμὼ κύκλῳ κεντεῖτε καὶ
[1400]	ἐπιλείψουσι τοὺς καλουμένους. ~(Φιλοκλέων) ~Αἴσωπον	οἱ	Δελφοί ποτ᾽ ~(Βδελυκλέων) ~ὀλίγον μοι
[750]	καὶ λέγεται γὰρ τουτογί, ~ὡς	οἱ	δικασταὶ ψευδομένων τῶν μαρτύρων ~μόλις
[1500]	ὅπως ~ἰδόντες ἄνω σκέλος ὤζωσιν	~οἱ	θεαταί. ~στρόβει, παράβαινε κύκλῳ καὶ
[550]	ἔστιν ἀκοῦσαι θώπευμ᾽ ἐνταῦθα δικαστῇ;	~οἱ	μέν γ᾽ ἀποκλάονται πενίαν αὑτῶν
[400]	νυν ὦ ξυνδικασταὶ σφῆκες ὀξυκάρδιοι,	~οἱ	μὲν ἐς τὸν πρωκτὸν αὐτῶν
[1100]	γὰρ καθ᾽ ἑσμούς, ὡσπερεὶ τἀνθρήνια,	~οἱ	μὲν ἡμῶν οὗπερ ἅρχων, οἱ
[1100]	ἐστι πρὸς πάντων θεῶν; ~(Βδελυκλέων)	~οἱ	μὲν καλοῦσι Περσίδ᾽ οἱ δὲ
[1100]	φόρον δεῦρ᾽ ἐσμέν, ὃν κλέπτουσιν	~οἱ	νεώτεροι. ~πολλαχοῦ σκοποῦντες ἡμᾶς εἰς
[200]	ὦ πόνηρ᾽ ἥξουσιν ὀλίγον ὕστερον	~οἱ	ξυνδικασταὶ παρακαλοῦντες τουτονὶ ~τὸν πατέρα.
[1300]	Ἵππυλλος Ἀντιφῶν Λύκων ~Λυσίστρατος Θούφραστος	οἱ	περὶ Φρύνιχον. ~τούτων ἁπάντων ἦν
[600]	~κἂν ἀστράψω, ποππύζουσιν ~κἀγκεχόδασίν μ᾽	οἱ	πλουτοῦντες ~καὶ πάνυ σεμνοί. ~καὶ
[1100]	ἐς τὴν γῆν, μόλις ~ὥσπερ	οἱ	σκώληκες ἐν τοῖς κυττάροις κινούμενοι.
[1150]	ἔχων; ~(Βδελυκλέων) ~οὕτω διηγεῖσθαι νομίζουσ᾽	οἱ	σοφοί. ~ἀλλ᾽ ἕτερον εἰπέ μοι·
[1250]	πορνεῖ᾽ εἰσιόνθ᾽ ἑκάστοτε. ~εἰσί τινες	οἵ	μ᾽ ἔλεγον ὡς καταδιηλλάγην, ~ἡνίκα
[1100]	εἰσιν ἐγκαθήμενοι ~οὐκ ἔχοντες κέντρον,	οἳ	μένοντες ἡμῶν τοῦ φόρου ~τὸν
[1000]	ἐπιχειρῆσαι πέρυσιν καὶ τοῖς πυρετοῖσιν,	~οἳ	τοὺς πατέρας τ᾽ ἦγχον νύκτωρ
[1450]	γε τῆς εὐτυχίας ~τὸν πρέσβυν	οἷ	μετέστη ~ξηρῶν τρόπων καὶ βιοτῆς·
[550]	δοκιμαζομένων αἰδοῖα πάρεστι θεᾶσθαι. ~κἂν	Οἴαγρος	εἰσέλθῃ φεύγων, οὐκ ἀποφεύγει πρὶν
[150]	ἀλλὰ τὸν ὄνον ἔξαγε. ~(Σωσίας)	~οἵαν	πρόφασιν καθῆκεν, ὡς εἰρωνικῶς, ~ἵν᾽
[0]	γ᾽ οἷον κνώδαλον φυλάττομεν; ~(Ξανθίας)	~οἶδ᾽	ἀλλ᾽ ἐπιθυμῶ σμικρὸν ἀπομερμηρίσαι. ~(Σωσίας)
[350]	ταχέως, ὅτε Νάξος ἑάλω. ~(Φιλοκλέων)	~οἶδ᾽	ἀλλὰ τί τοῦτ᾽ οὐδὲν γὰρ
[650]	νοῦν μου προσάγεις μᾶλλον, κοὐκ	οἶδ᾽	ὅ τι χρῆμά με ποιεῖς.
[650]	~ὑπὸ τῶν ἀεὶ δημιζόντων οὐκ	οἶδ᾽	ὅπῃ ἐγκεκύκλησαι, ~ὅστις πόλεων ἄρχων
[300]	~μὰ Δἴ οὐκ ἔγωγε νῷν	οἶδ᾽	~ὁπόθεν γε δεῖπνον ἔσται. ~(Παίς)
[1300]	~ἀλλ᾽ οὐκ ἀποδώσεις οὐδ᾽ ἐφιαλεῖς	οἶδ᾽	ὅτι, ~ἀλλ᾽ ἐξαπατήσεις κἀγχανεῖ τούτῳ
[1350]	~λόγοι διαλλάξουσιν αὐτὰ δεξιοί· ~ὥστ᾽	οἶδ᾽	ὁτιὴ ταύτῃ διαλλαχθήσομαι. ~(Ἀρτόπωλις) ~οὔτοι
[400]	ἀριστήσετε. ~ὡς ἐγὼ πολλῶν ἀκούσας	οἶδα	θρίων τὸν ψόφον. ~(Χορός) ~εἰ
[900]	βλέπει, ~οἷον σεσηρὼς ἐξαπατήσειν μ᾽	οἴεται.	~ποῦ δ᾽ ἔσθ᾽ ὁ διώκων,
[250]	ἡμᾶς, ~ἀποσβέσαντες τοὺς λύχνους ἄπιμεν	οἴκαδ᾽	αὐτοί· ~κἄπειτ᾽ ἴσως ἐν τῷ
[1300]	τῷ πράγματι. ~ἔπειτ᾽ ἐπειδὴ μέθυεν,	οἴκαδ᾽	ἔρχεται ~τύπτων ἅπαντας, ἤν τις
[600]	πάντων, οὗ γὼ πελελήσμην, ~ὅταν	οἴκαδ᾽	ἴω τὸν μισθὸν ἔχων, κἄπειθ᾽
[1000]	καθ᾽ ἑαυτόν, ~οὐκ ἀλλοτρίων ἀλλ᾽	οἰκείων	Μουσῶν στόμαθ᾽ ἡνιοχήσας. ~ἀρθεὶς δὲ
[750]	ἐνθάδε ~αὐτοῦ μένων δίκαζε τοῖσιν	οἰκέταις.	~(Φιλοκλέων) περὶ τοῦ; τί ληρεῖς;
[800]	Ἀθηναῖοί ποτε ~δικάσοιεν ἐπὶ ταῖς	οἰκίαισι	τὰς δίκας, ~κἀν τοῖς προθύροις
[1150]	τοίνυν τῶν γε πάνυ κατ᾽	οἰκίαν	~ἐκεῖνον ὡς οὕτω ποτ᾽ ἦν
[1450]	~δαίμων τις ἐσκεκύκληκεν ἐς τὴν	οἰκίαν.	~ὁ γὰρ γέρων ὡς ἔπιε
[1150]	~οἵους λέγομεν μάλιστα τοὺς κατ᾽	οἰκίαν.	~(Φιλοκλέων) ~ἐγᾦδα τοίνυν τῶν γε
[150]	ὄνον καὶ σαυτὸν ἐς τὴν	οἰκίαν.	~(Φιλοκλέων) ~ὦ ξυνδικασταὶ καὶ Κλέων
[450]	Ξανθία τοὺς σφῆκας ἀπὸ τῆς	οἰκίας.	~(Ξανθίας) ~ἀλλὰ δρῶ τοῦτ᾽ ἀλλὰ
[250]	~τί χρῆμ᾽ ἄρ᾽ οὑκ τῆς	οἰκίας	τῆσδε συνδικαστὴς ~πέπονθεν, ὡς οὐ
[950]	~ὁ δ᾽ ἕτερος οἷός ἐστιν	οἰκουρὸς	μόνον. ~αὐτοῦ μένων γὰρ ἅττ᾽
[300]	~τόλμησον ἄναξ χαρίσασθαί μοι, ~πάθος	οἰκτίρας·	ἤ με κεραυνῷ ~διατινθαλέῳ σπόδισον
[950]	κἀναπείθομαι. ~(Βδελυκλέων) ~ἴθ᾽ ἀντιβολῶ σ᾽	οἰκτίρατ᾽	αὐτὸν ὦ πάτερε, ~καὶ μὴ
[550]	θ᾽ ὑποκύπτοντες τὴν φωνὴν οἰκτροχοοῦντες·	~οἴκτιρόν	μ᾽ ὦ πάτερ, αἰτοῦμαί σ᾽
[550]	~ἱκετεύουσίν θ᾽ ὑποκύπτοντες τὴν φωνὴν	οἰκτροχοοῦντες·	~οἴκτιρόν μ᾽ ὦ πάτερ, αἰτοῦμαί
[1400]	ὡς ὁ κάνθαρός ποτε ~(Βδελυκλέων)	~οἴμ᾽	ὡς ἀπολῶ σ᾽ αὐτοῖσι τοῖσι
[900]	οὐδέπω; ~(Φιλοκλέων) ~τοῦτον δέ γ᾽	οἶμ᾽	ἐγὼ χεσεῖσθαι τήμερον. ~(Βδελυκλέων) ~οὐκ
[250]	~τί βούλει με πρίασθαι ~καλόν;	οἶμαι	δέ σ᾽ ἐρεῖν ἀστραγάλους ~δήπουθεν
[200]	μέγαν ~ἀνύσας τι προσκύλισον. ~(Σωσίας)	~οἴμοι	δείλαιος· ~πόθεν ποτ᾽ ἐμπέπτωκέ μοι
[0]	τρυτάνην ~ἵστη βόειον δημόν. ~(Ξανθίας)	οἴμοι	δείλαιος· ~τὸν δῆμον ἡμῶν βούλεται
[150]	ἀλλ᾽ οὐκ ἔχεις ὀδόντας. ~(Φιλοκλέων)	~οἴμοι	δείλαιος· ~τῶς ἄν σ᾽ ἀποκτείναιμι;
[1150]	ὦγαθέ, ~καὶ στῆθ᾽ ἀναμπισχόμενος. ~(Φιλοκλέων)	~οἴμοι	δείλαιος· ~ὡς θερμὸν ἡ μιαρά
[800]	σανίδας καὶ τὰς γραφάς. ~(Φιλοκλέων)	~οἴμοι	διατρίβεις κἀπολεῖς τριψημερῶν· ~ἐγὼ δ᾽
[1400]	γέ τοι κλητῆρ᾽ ἔχει. ~(Κατήγορος)	~οἴμοι	κακοδαίμων. προσκαλοῦμαί σ᾽ ὦ γέρον
[200]	τῶν κεραμίδων ἡλιαστὴς ὀροφίας. ~(Βδελυκλέων)	~οἴμοι	κακοδαίμων, στροῦθος ἁνὴρ γίγνεται· ~ἐκπτήσεται.
[950]	Λάβης. ~πάτερ πάτερ τί πέπονθας;	οἴμοι·	ποῦ σθ᾽ ὕδωρ; ~ἔπαιρε σαυτόν.
[100]	Ξανθία καὶ Σωσία, καθεύδετε; ~(Ξανθίας)	οἴμοι.	~(Σωσίας) τί ἔστι; ~(Ξανθίας) Βδελυκλέων
[0]	θαλάττῃ θηρίον τὴν ἀσπίδα; ~(Ξανθίας)	~οἴμοι	τί δῆτά μοι κακὸν γενήσεται
[650]	λέληθεν. ~(Φιλοκλέων) ~ταυτί με ποιοῦσ᾽	οἴμοι	τί λέγεις; ὥς μου τὸν
[700]	τῷ τὸν μισθὸν ἔχοντι. ~(Φιλοκλέων)	~οἴμοι	τί πέπονθ᾽ ὡς νάρκη μου
[1000]	~ἑκατὸν δὲ κύκλῳ κεφαλαὶ κολάκων	οἰμωξομένων	ἐλιχμῶντο ~περὶ τὴν κεφαλήν, φωνὴν
[650]	ψῆφον, τούτοισι δὲ δωροφοροῦσιν ~ὕρχας	οἶνον	δάπιδας τυρὸν μέλι σήσαμα προσκεφάλαια
[600]	κακῶν, σκευὴν βελέων ἀλεωρήν. ~κἂν	οἶνόν	μοι μὴ γχῇς σὺ πιεῖν,
[1350]	δίκας ~ἔχειν διὰ τὸν σὸν	οἶνον.	~(Φιλοκλέων) ~οὐδαμῶς γ᾽ ἐπεὶ ~λόγοι
[1250]	~κακὸν τὸ πίνειν· ἀπὸ γὰρ	οἴνου	γίγνεται ~καὶ θυροκοπῆσαι καὶ πατάξαι
[600]	πιεῖν, τὸν ὄνον τόνδ᾽ ἐσκεκόμισμαι	~οἴνου	μεστόν, κᾆτ᾽ ἐγχέομαι κλίνας· οὗτος
[1350]	~λαβοῦσ᾽ ἵν᾽ αὐτὸν τωθάσω νεανικῶς,	~οἵοις	ποθ᾽ οὗτος ἐμὲ πρὸ τῶν
[500]	καὶ μάθῃς ἁγὼ λέγω, ~ἀναδιδάξειν	οἴομαί	σ᾽ ὡς πάντα ταῦθ᾽ ἁμαρτάνεις.
[500]	~οὐ σύ γ᾽ ἀλλ᾽ ὑπηρετεῖς	~οἰόμενος	ἄρχειν· ἐπεὶ δίδαξον ἡμᾶς ὦ
[1450]	~(Φιλοκλέων) ~πλευρὰν λυγίσαντος ὑπὸ ῥώμης·	~οἶον	μυκτὴρ μυκᾶται καὶ ~σφόνδυλος ἀχεῖ.
[600]	~πᾶς τίς φησιν τῶν παριόντων,	~οἷον	βροντᾷ τὸ δικαστήριον, ~ὦ Ζεῦ
[1300]	τις τῶν ὄπισθεν ~ἐπακολουθούντων ἐμοί·	~οἷον,	εἰ μὴ ρρήσεθ᾽ ὑμᾶς ~ὦ
[0]	προὐφείλεις μέγα. ~ἆρ᾽ οἶσθά γ᾽	οἷον	κνώδαλον φυλάττομεν; ~(Ξανθίας) ~οἶδ᾽ ἀλλ᾽
[0]	εἶδον ἀρτίως. ~(Σωσίας) ~κἄγωγ᾽ ἀληθῶς	οἷον	οὐδεπώποτε. ~ἀτὰρ σὺ λέξον πρότερος.
[900]	ὡς δὲ καὶ κλέπτον βλέπει,	~οἷον	σεσηρὼς ἐξαπατήσειν μ᾽ οἴεται. ~ποῦ
[400]	εὖ εἰδῇ τὸ λοιπὸν σμῆνος	οἷον	ὤργισεν. ~(Ξανθίας) ~τοῦτο μέντοι δεινὸν
[450]	~οὐκέτ᾽ ἐς μακρὰν ἵν᾽ εἰδῆθ᾽	οἷός	ἐστ᾽ ἀνδρῶν τρόπος ~ὀξυθύμων καὶ
[950]	ταὐτῷ μένει. ~ὁ δ᾽ ἕτερος	οἷός	ἐστιν οἰκουρὸς μόνον. ~αὐτοῦ μένων
[350]	ὀπὴ δῆθ᾽ ἥντιν᾽ ἂν ἔνδοθεν	οἷός	τ᾽ εἴης διορύξαι, ~εἶτ᾽ ἐκδῦναι
[300]	~ὑμῶν ὑπακούων. ~ἀλλὰ γὰρ οὐχ	οἷός	τ᾽ εἴμ᾽ ~ᾄδειν. τί ποιήσω;
[950]	ἄριστός ἐστι τῶν νυνὶ κυνῶν	~οἷός	τε πολλοῖς προβατίοις ἐφεστάναι. ~(Φιλοκλέων)
[800]	χαλεπὸς ἄρ᾽ ἦσθ᾽ ἰδεῖν. ~(Βδελυκλέων)	~οἷόσπερ	ἡμῖν φαίνεται Κλεώνυμος. ~(Φιλοκλέων) ~οὔκουν
[1150]	γε μύθους, ἀλλὰ τῶν ἀνθρωπίνων,	~οἵους	λέγομεν μάλιστα τοὺς κατ᾽ οἰκίαν.
[700]	~νενουθέτηκεν αὑτὸν ἐς τὰ πράγμαθ᾽	οἶς	~τότ᾽ ἐπεμαίνετ᾽ ἔγνωκε γὰρ ἀρτίως,
[400]	οὐχ ὁρᾷς ὦ δέσποτα; ~(Βδελυκλέων)	οἷς	γ᾽ ἀπώλεσαν Φίλιππον ἐν δίκῃ
[200]	καὶ μινυρίζοντες μέλη ~ἀρχαῖα μελισιδωνοφρυνιχήρατα,	~οἷς	ἐκκαλοῦνται τοῦτον. ~(Σωσίας) ~οὐκοῦν, ἢν
[1450]	νυκτὸς οὐδὲν παύεται ~τἀρχαἶ ἐκεῖν᾽	οἷς	Θέσπις ἠγωνίζετο· ~καὶ τοὺς τραγῳδούς
[1050]	ᾖ τὸ πρίν. ~ἐσμὲν ἡμεῖς,	οἷς	πρόσεστι τοῦτο τοὐρροπύγιον, ~Ἀττικοὶ μόνοι
[0]	πλευραῖς τι προὐφείλεις μέγα. ~ἆρ᾽	οἶσθά	γ᾽ οἷον κνώδαλον φυλάττομεν; ~(Ξανθίας)
[150]	οὐ μὰ Δἴ ἀλλ᾽ οὐκ	οἶσθα	σὺ ~νῦν μ᾽ ὄντ᾽ ἄριστον·
[350]	δέσποτα, γείτων ἥρως· σὺ γὰρ	οἷσπερ	ἐγὼ κεχάρησαι, ~τοῖς δακρύοισιν τῶν
[1400]	ἔτ᾽ ἐνταυθοῖ μενεῖς, ~ἀλλ᾽ ἀράμενος	οἴσω	σε ~(Φιλοκλέων) τί ποιεῖς; ~(Βδελυκλέων)
[1050]	ἦν πρὶν ταῦτα, νῦν δ᾽	~οἴχεται,	κύκνου τ᾽ ἔτι> πολιώτεραι δὴ
[50]	~ἀρθεὶς ἀφ᾽ ἡμῶν ἐς κόρακας	οἰχήσεται;	~(Σωσίας) ~εἶτ᾽ οὐκ ἐγὼ δοὺς
[600]	~σκέψαι μ᾽ ἀπὸ τῶν ἀγαθῶν	οἵων	ἀποκλῄεις καὶ κατερύκεις, ~ἣν δουλείαν
[0]	Ἀλκιβιάδης εἶπε πρός με τραυλίσας,	~ὁλᾷς;	Θέωλος τὴν κεφαλὴν κόλακος ἔχει”
[1000]	κεφαλήν, φωνὴν δ᾽ εἶχεν χαράδρας	ὄλεθρον	τετοκυίας, ~φώκης δ᾽ ὀσμήν, Λαμίας
[50]	κατείπω τοῖς θεαταῖς τὸν λόγον,	~ὀλίγ᾽	ἄτθ᾽ ὑπειπὼν πρῶτον αὐτοῖσιν ταδί,
[1400]	Σιμωνίδης· ~ἔπειθ᾽ ὁ Λᾶσος εἶπεν,	ὀλίγον	μοι μέλει” ~(Ἀρτόπωλις) ἄληθες οὗτος;
[1400]	~Αἴσωπον οἱ Δελφοί ποτ᾽ ~(Βδελυκλέων)	~ὀλίγον	μοι μέλει. ~(Φιλοκλέων) ~φιάλην ἐπῃτιῶντο
[1500]	~(Χορός) ~φέρε νυν ἡμεῖς αὐτοῖς	ὀλίγον	ξυγχωρήσωμεν ἅπαντες, ~ἵν᾽ ἐφ᾽ ἡσυχίας
[650]	ἀκρόασαί νυν ὦ παππίδιον χαλάσας	ὀλίγον	τὸ μέτωπον· ~καὶ πρῶτον μὲν
[550]	~χἠμεῖς αὐτῷ τότε τῆς ὀργῆς	ὀλίγον	τὸν κόλλοπ᾽ ἀνεῖμεν. ~ἆρ᾽ οὐ
[200]	~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ ὦ πόνηρ᾽ ἥξουσιν	ὀλίγον	ὕστερον ~οἱ ξυνδικασταὶ παρακαλοῦντες τουτονὶ
[1450]	ἀποδείξειν κρόνους ~τοὺς νῦν διορχησάμενος	ὀλίγον	ὕστερον. ~(Φιλοκλέων) ~τίς ἐπ᾽ αὐλείοισι
[800]	χύτραν ~(Φιλοκλέων) ~ἐπίσχες οὗτος· ὡς	ὀλίγου	μ᾽ ἀπώλεσας. ~ἄνευ δρυφάκτου τὴν
[200]	~τῆς ἀρτοπώλιδος λαθόντ᾽ ἐκλέψαμεν τὸν	ὅλμον,	~κᾆθ᾽ ἥψομεν τοῦ κορκόρου κατασχίσαντες
[200]	~καὶ τῇ δοκῷ προσθεὶς τὸν	ὅλμον	τὸν μέγαν ~ἀνύσας τι προσκύλισον.
[0]	πόλεως γάρ ἐστι τοῦ σκάφους	ὅλου.	~(Ξανθίας) ~λέγε νυν ἀνύσας τι
[350]	τῶν φευγόντων ἀεὶ καὶ τοῖς	ὀλοφυρμοῖς·	~ᾤκησας γοῦν ἐπίτηδες ἰὼν ἐνταῦθ᾽
[1350]	δρᾶν. ~(Φιλοκλέων) ~ἄκουσόν νυν ἐμοῦ.	~Ὀλυμπαίςιν,	ἡνίκ᾽ ἐθεώρουν ἐγώ, ~Ἐφουδίων ἐμαχέσατ᾽
[1350]	τὸν Δἴ ἐξέμαθές γε τὴν	Ὀλυμπίαν.	~Ἀρτόπωλις ~ἴθι μοι παράστηθ᾽ ἀντιβολῶ
[1000]	~καίτοι σπένδων πόλλ᾽ ἐπὶ πολλοῖς	ὄμνυσιν	τὸν Διόνυσον ~μὴ πώποτ᾽ ἀμείνον᾽
[1100]	ἐστιν οὐδὲ δυσκολώτερον· ~εἶτα τἄλλ᾽	ὅμοια	πάντα σφηξὶ μηχανώμεθα. ~ξυλλεγέντες γὰρ
[200]	ὀργίσῃ ~τὸ τῶν γερόντων, ἔσθ᾽	ὅμοιον	σφηκιᾷ. ~ἔχουσι γὰρ καὶ κέντρον
[150]	~ἵν᾽ ὑποδέδυκεν· ὥστ᾽ ἔμοιγ᾽ ἰνδάλλεται	~ὁμοιότατος	κλητῆρος εἶναι πωλίῳ. ~(Φιλοκλέων) εἰ
[1400]	μὲν οὖν αὐτῷ διαλλαχθήσομαι ~ἑκών·	ὁμολογῶ	γὰρ πατάξαι καὶ βαλεῖν. ~ἀλλ᾽
[950]	διαβεβλημένου ~ὑπεραποκρίνεσθαι κυνός, λέξω δ᾽	ὅμως.	~ἀγαθὸς γάρ ἐστι καὶ διώκει
[1300]	δ᾽ ὡς σαπρὸν τὸ σχοινίον·	~ὅμως	γε μέντοι τριβόμενον οὐκ ἄχθεται.
[50]	δ᾽ οὖν καταμύσῃ κἂν ἄχνην,	ὅμως	ἐκεῖ ~ὁ νοῦς πέτεται τὴν
[1050]	ἦν ἰδεῖν τὸν οὐρανόν. ~ἀλλ᾽	ὅμως	ἐωσάμεσθα ξὺν θεοῖς πρὸς ἑσπέραν.
[950]	πολλοὺς δὴ πάνυ ~ἐξηπάτηκεν. ἀτὰρ	ὅμως	καταβήσομαι. ~(Φιλοκλέων) ~ἐς κόρακας. ὡς
[850]	ἣν τῷ πατρὶ καινοτομοῦμεν, ~(Παίς)	όν	τ᾽ αὐτοῦ τοῦτο τὸ λίαν
[1250]	μᾶλλον οὑκ τῶν Κρωβύλων, ~οὗτος	ὅν	γ᾽ ἐγώ ποτ᾽ εἶδον ἀντὶ
[1100]	φέρεσθαι ~τὸν φόρον δεῦρ᾽ ἐσμέν,	ὃν	κλέπτουσιν ~οἱ νεώτεροι. ~πολλαχοῦ σκοποῦντες
[250]	ἥκει ~τῶν προδόντων τἀπὶ Θρᾴκης·	~ὃν	ὅπως ἐγχυτριεῖς. ~ὕπαγ᾽ ὦ παῖ
[550]	δεινότερον ζῷον, καὶ ταῦτα γέροντος;	~ὃν	πρῶτα μὲν ἕρποντ᾽ ἐξ εὐνῆς
[0]	βλέφαρα νυστακτὴς ὕπνος· ~καὶ δῆτ᾽	ὄναρ	θαυμαστὸν εἶδον ἀρτίως. ~(Σωσίας) ~κἄγωγ᾽
[50]	ὀβολὼ μισθώσομαι ~οὕτως ὑποκρινόμενον σοφῶς	ὀνείρατα;	~(Ξανθίας) ~φέρε νυν κατείπω τοῖς
[1300]	ἐσκίρτα πεπόρδει κατεγέλα ~ὥσπερ καχρύων	ὀνίδιον	εὐωχημένον ~κἄτυπτεν ἐμὲ νεανικῶς παῖ
[100]	ἐν κύκλῳ φυλάττομεν. ~ἔστιν δ᾽	ὄνομα	τῷ μὲν γέροντι (Φιλοκλέων) ~ναὶ
[150]	δῆτ᾽ ἀλλ᾽ ἀποδόσθαι βούλομαι ~τὸν	ὄνον	ἄγων αὐτοῖσι τοῖς κανθηλίοις· ~νουμηνία
[150]	ἀλλ᾽ ἄμεινον. ~(Φιλοκλέων) ἀλλὰ τὸν	ὄνον	ἔξαγε. ~(Σωσίας) ~οἵαν πρόφασιν καθῆκεν,
[150]	τεχνωμένου. ~ἀλλ᾽ εἰσιών μοι τὸν	ὄνον	ἐξάγειν δοκῶ ~ὅπως ἂν ὁ
[150]	γέροντος ἡλιαστικοῦ. ~(Βδελυκλέων) ~ὤθει τὸν	ὄνον	καὶ σαυτὸν ἐς τὴν οἰκίαν.
[600]	μὴ γχῇς σὺ πιεῖν, τὸν	ὄνον	τόνδ᾽ ἐσκεκόμισμαι ~οἴνου μεστόν, κᾆτ᾽
[150]	μαχεῖ νῷν δῆτα; ~(Φιλοκλέων) ~περὶ	ὄνου	σκιᾶς. ~(Βδελυκλέων) ~πονηρὸς εἶ πόρρω
[150]	οὐκ οἶσθα σὺ ~νῦν μ᾽	ὄντ᾽	ἄριστον· ἀλλ᾽ ἴσως, ὅταν φάγῃς
[900]	νυν ἀφῆτέ γ᾽ αὐτόν, ὡς	ὄντ᾽	αὖ πολὺ ~κυνῶν ἁπάντων ἄνδρα
[400]	ἥκειν ~ὡς ἐπ᾽ ἄνδρα μισόπολιν	~ὄντα	κἀπολούμενον, ὅτι ~τόνδε λόγον ἐσφέρει,
[650]	φευγόντων, ξυνθέντε τὸ πρᾶγμα δύ᾽	ὄντε	~ἐσπουδάκατον, κᾆθ᾽ ὡς πρίονθ᾽ ὁ
[1050]	~ὀζήσει δεξιότητος. ~ὦ πάλαι ποτ᾽	ὄντες	ἡμεῖς ἄλκιμοι μὲν ἐν χοροῖς,
[1250]	~εἶτ᾽ Ἀριφράδην πολύ τι θυμοσοφικώτατον,	~ὅντινά	ποτ᾽ ὤμοσε μαθόντα παρὰ μηδενός,
[250]	ἐφλέγμηνεν αὐτοῦ ~τὸ σφυρὸν γέροντος	ὄντος;	~καὶ τάχ᾽ ἂν βουβωνιῴη. ~ἦ
[400]	κυνᾶς· καὶ τοὺς πόδας χειμῶνος	ὄντος	ὠφέλει, ~ὥστε μὴ ῥιγῶν ἑκάστοτ᾽
[950]	~(Φιλοκλέων) ~εἰπέ νυν ἐκεῖνό μοι,	~ὄντως	ἀπέφυγε; ~(Βδελυκλέων) νὴ Δἴ· ~(Φιλοκλέων)
[100]	ἢ βομβυλιὸς εἰσέρχεται ~ὑπὸ τοῖς	ὄνυξι	κηρὸν ἀναπεπλασμένος. ~ψήφων δὲ δείσας
[0]	ἀγορὰν μέγαν πάνυ ~ἀναρπάσαντα τοῖς	ὄνυξιν	ἀσπίδα ~φέρειν ἐπίχαλκον ἀνεκὰς ἐς
[300]	~κἄπειτ᾽ ἀνελών μ᾽ ἀποφυσήσας ~εἰς	ὀξάλμην	ἔμβαλε θερμήν· ~ἢ δῆτα λίθον
[1050]	ξὺν ἀσπίδι ~ἐμαχόμεσθ᾽ αὐτοῖσι, θυμὸν	ὀξίνην	πεπωκότες, ~στὰς ἀνὴρ παρ᾽ ἄνδρ᾽
[1500]	~τουτὶ τί ἦν τὸ προσέρπον;	ὀξὶς	ἢ φάλαγξ; ~(Ξανθίας) ὁ πινοτήρης
[1350]	~ὡς ἡδέως φάγοις ἂν ἐξ	ὄξους	δίκην. ~(Βδελυκλέων) ~οὐ δεινὰ τωθάζειν
[400]	~τοὐξύθυμον, ᾧ κολαζόμεσθα, ~κέντρον ἐντέτατ᾽	ὀξύ”	~ἀλλὰ θαἰμάτια βαλόντες ὡς τάχιστα,
[500]	τῆς μεσημβρίας, ~ὅτι κελητίσαι κέλευον,	ὀξυθυμηθεῖσά	μοι ~ἤρετ᾽ εἰ τὴν Ἱππίου
[1100]	οὐδὲν ἡμῶν ζῷον ἠρεθισμένον ~μᾶλλον	ὀξύθυμόν	ἐστιν οὐδὲ δυσκολώτερον· ~εἶτα τἄλλ᾽
[450]	εἰδῆθ᾽ οἷός ἐστ᾽ ἀνδρῶν τρόπος	~ὀξυθύμων	καὶ δικαίων καὶ βλεπόντων κάρδαμα.
[400]	~εἶά νυν ὦ ξυνδικασταὶ σφῆκες	ὀξυκάρδιοι,	~οἱ μὲν ἐς τὸν πρωκτὸν
[200]	καὶ κέντρον ἐκ τῆς ὀσφύος	~ὀξύτατον,	ᾧ κεντοῦσι, καὶ κεκραγότες ~πηδῶσι
[750]	~οὐ πάνυ τι μικρόν. ἀλλ᾽	ὅπερ	μέλλεις ποίει. ~(Βδελυκλέων) ~ἀνάμενέ νυν·
[900]	ἀλλ᾽ ἐκεῖνό μοι δοκεῖ πεπονθέναι,	~ὅπερ	ποτὲ φεύγων ἔπαθε καὶ Θουκυδίδης·
[350]	μετὰ χοιρίνης περιελθεῖν. ~(Χορός) ἔστιν	ὀπὴ	δῆθ᾽ ἥντιν᾽ ἂν ἔνδοθεν οἷός
[650]	τῶν ἀεὶ δημιζόντων οὐκ οἶδ᾽	ὅπῃ	ἐγκεκύκλησαι, ~ὅστις πόλεων ἄρχων πλείστων
[350]	~(Φιλοκλέων) ~πάντα πέφαρκται κοὐκ ἔστιν	ὀπῆς	οὐδ᾽ εἰ σέρφῳ διαδῦναι. ~ἀλλ᾽
[300]	τήκομαι μὲν ~πάλαι διὰ τῆς	ὀπῆς	~ὑμῶν ὑπακούων. ~ἀλλὰ γὰρ οὐχ
[350]	ἄλλο τι δεῖ ζητεῖν ὑμᾶς·	ὀπίαν	δ᾽ οὐκ ἔστι γενέσθαι. ~(Χορός)
[1300]	~ἄνεχε πάρεχε· ~κλαύσεταί τις τῶν	ὄπισθεν	~ἐπακολουθούντων ἐμοί· ~οἷον, εἰ μὴ
[1350]	καομένης ἐξέρχεται. ~(Βδελυκλέων) ~ὁ δ᾽	ὄπισθεν	οὐχὶ πρωκτός ἐστιν οὑτοσί; ~(Φιλοκλέων)
[0]	~δεινόν γέ ποὔστ᾽ ἄνθρωπος ἀποβαλὼν	ὅπλα.	~ἀτὰρ σὺ τὸ σὸν αὖ
[800]	γ᾽ οὐδ᾽ αὐτὸς ἥρως ὢν	ὅπλα.	~(Βδελυκλέων) ~εἰ θᾶττον ἐκαθίζου σύ,
[350]	νῦν δὲ ξὺν ὅπλοις ~ἄνδρες	ὁπλῖται	διαταξάμενοι ~κατὰ τὰς διόδους σκοπιωροῦνται,
[350]	~φεύγειν ἀδεῶς. νῦν δὲ ξὺν	ὅπλοις	~ἄνδρες ὁπλῖται διαταξάμενοι ~κατὰ τὰς
[300]	Δἴ οὐκ ἔγωγε νῷν οἶδ᾽	~ὁπόθεν	γε δεῖπνον ἔσται. ~(Παίς) ~τί
[750]	ἐκεῖν᾽ οὔπω λέγεις, ~τὸν μισθὸν	ὁπόθεν	λήψομαι. ~(Βδελυκλέων) παρ᾽ ἐμοῦ. ~(Φιλοκλέων)
[1000]	δοκεῖ. ~(Χορός) ~ἀλλ᾽ ἴτε χαίροντες	ὅποι	βούλεσθ᾽ ~ὑμεῖς δὲ τέως ὦ
[400]	ταῖς εἰρεσιώναις. ~(Φιλοκλέων) ~οὐ ξυλλήψεσθ᾽	ὁπόσοισι	δίκαι τῆτες μέλλουσιν ἔσεσθαι, ~ὦ
[250]	μόνος οὐκ ἂν ἐπείθετ᾽ ~ἀλλ᾽	ὁπότ᾽	ἀντιβολοίη ~τις, κάτω κύπτων ἂν
[600]	σὲ βλέψαι καὶ τὸν ταμίαν,	ὁπότ᾽	ἄριστον παραθήσει ~καταρασάμενος καὶ τονθορύσας.
[700]	ἤδη μαλθακός εἰμι. ~(Βδελυκλέων) ἀλλ᾽	ὁπόταν	μὲν δείσωσ᾽ αὐτοί, τὴν Εὔβοιαν
[100]	τε τῶν ὑδρορροῶν ~καὶ τῶν	ὀπῶν·	ἡμεῖς δ᾽ ὅσ᾽ ἦν τετρημένα
[850]	μυρρίνας καὶ τὸν λιβανωτὸν ἔνδοθεν,	~ὅπως	ἂν εὐξώμεσθα πρῶτα τοῖς θεοῖς.
[150]	μοι τὸν ὄνον ἐξάγειν δοκῶ	~ὅπως	ἂν ὁ γέρων μηδὲ παρακύψῃ
[450]	~αὐτὸς ἄρχων μόνος; ~(Βδελυκλέων) ~ἔσθ᾽	ὅπως	ἄνευ μάχης καὶ τῆς κατοξείας
[0]	ἀλλ᾽ ἄριστον. ~(Σωσίας) πῶς; ~(Ξανθίας)	ὅπως;	~ἄνθρωπος ὢν εἶτ᾽ ἐγένετ᾽ ἐξαίφνης
[1250]	μὲν ἐπιεικῶς σύ γ᾽ ἐξεπίστασαι·	~ὅπως	δ᾽ ἐπὶ δεῖπνον ἐς Φιλοκτήμονος
[1200]	Ἀκέστορος. ~τούτοις ξυνὼν τὰ σκόλι᾽	ὅπως	δέξει καλῶς. ~(Φιλοκλέων) ~ἄληθες; ὡς
[200]	ἐπειδὴ τουτονὶ σεσοβήκαμεν, ~κοὐκ ἔσθ᾽	ὅπως	διαδὺς ἂν ἡμᾶς ἔτι λάθοι,
[650]	μὴ πατέριζε. ~εἰ μὴ γὰρ	ὅπως	δουλεύω γώ, τουτὶ ταχέως με
[250]	~τῶν προδόντων τἀπὶ Θρᾴκης· ~ὃν	ὅπως	ἐγχυτριεῖς. ~ὕπαγ᾽ ὦ παῖ ὕπαγε.
[1500]	~καὶ τὸ Φρυνίχειον ~ἐκλακτισάτω τις,	ὅπως	~ἰδόντες ἄνω σκέλος ὤζωσιν ~οἱ
[350]	μὴ βοᾶτε μηδαμῶς, ~ἀλλὰ τηρώμεσθ᾽	ὅπως	μὴ Βδελυκλέων αἰσθήσεται. ~(Χορός) ~μηδὲν
[100]	~κατὰ τῆς πυέλου τὸ τρῆμ᾽	ὅπως	μὴ κδύσεται· ~σὺ δὲ τῇ
[150]	ἐπιμελοῦ, καὶ τοῦ μοχλοῦ ~φύλατθ᾽	ὅπως	μὴ τὴν βάλανον ἐκτρώξεται. ~(Φιλοκλέων)
[250]	βόρβορος φαίνεται πατοῦντι· ~κοὐκ ἔσθ᾽	ὅπως	οὐχ ἡμερῶν τεττάρων τὸ πλεῖστον
[650]	ταχέως με διδάξεις, ~οὐκ ἔστιν	ὅπως	οὐχὶ τεθνήξεις, κἂν χρῇ σπλάγχνων
[1050]	τριήρεσιν; ~οὐ γὰρ ἦν ἡμῖν	ὅπως	~ῥῆσιν εὖ λέξειν ἐμέλλομεν τότ᾽
[350]	ἀλλὰ καὶ νῦν ἐκπόριζε ~μηχανὴν	ὅπως	τάχισθ᾽ ἕως ~γάρ, ὦ μελίττιον.
[150]	ἀποκτείναιμι; πῶς; δότε μοι ξίφος	~ὅπως	τάχιστ᾽ ἢ πινάκιον τιμητικόν. ~(Βδελυκλέων)
[500]	~γυμνασίου δεῖ τι λέγειν ~καινόν,	ὅπως	φανήσει ~(Βδελυκλέων) ~ἐνεγκάτω μοι δεῦρο
[50]	πρώτου καθίζηται ξύλου. ~ὕπνου δ᾽	ὁρᾷ	τῆς νυκτὸς οὐδὲ πασπάλην. ~ἢν
[750]	δὲ ταῦθ᾽ ἥξω φέρων. ~(Φιλοκλέων)	~ὅρα	τὸ χρῆμα, τὰ λόγι᾽ ὡς
[1450]	~πρωκτὸς χάσκει. ~(Ξανθίας) κατὰ σαυτὸν	ὅρα.	~(Φιλοκλέων) ~νῦν γὰρ ἐν ἄρθροις
[1350]	δέκ᾽ ὀβολῶν κἀπιθήκην τέτταρας. ~(Βδελυκλέων)	~ὁρᾷς	ἃ δέδρακας; πράγματ᾽ αὖ δεῖ
[500]	κατὰ τὸν νεανίαν ~τονδὶ λέγων.	ὁρᾷς	γὰρ ὥς ~σοι μέγας ἐστὶν
[1300]	γε μέντοι τριβόμενον οὐκ ἄχθεται.	~ὁρᾷς	ἐγώ σ᾽ ὡς δεξιῶς ὑφειλόμην
[1350]	ἥδε; ~(Φιλοκλέων) δᾲς δῆτ᾽ οὐχ	ὁρᾷς	ἐστιγμένην; ~(Βδελυκλέων) ~τί δὲ τὸ
[750]	ἦ δ᾽ ὃς λέγων. ~(Βδελυκλέων)	~ὁρᾷς	ὅσον καὶ τοῦτο δῆτα κερδανεῖς.
[400]	Ἡράκλεις καὶ κέντρ᾽ ἔχουσιν. οὐχ	ὁρᾷς	ὦ δέσποτα; ~(Βδελυκλέων) οἷς γ᾽
[550]	εἶτ᾽ εἰσελθὼν ἀντιβοληθεὶς καὶ τὴν	ὀργὴν	ἀπομορχθεὶς ~ἔνδον τούτων ὧν ἂν
[600]	ἀπόφυξιν παλάμας. ~τὴν γὰρ ἐμὴν	ὀργὴν	πεπᾶναι ~χαλεπὸν νεανίᾳ> ~μὴ πρὸς
[1000]	ἀνθρώποις φήσ᾽ ἐπιθέσθαι, ~ἀλλ᾽ Ἡρακλέους	ὀργήν	τιν᾽ ἔχων τοῖσι μεγίστοις ἐπιχειρεῖν,
[200]	ἐν ὥρᾳ ~ἥκειν ἔχοντας ἡμερῶν	ὀργὴν	τριῶν πονηρὰν ~ἐπ᾽ αὐτόν, ὡς
[700]	πολλῷ δεδόκησαι· ~ὥστ᾽ ἤδη τὴν	ὀργὴν	χαλάσας τοὺς σκίπωνας καταβάλλω. ~ἀλλ᾽
[400]	ἐπ᾽ αὐτὸν ἵεσο, ~ξυσταλεὶς εὔτακτος	ὀργῆς	καὶ μένους ἐμπλήμενος, ~ὡς ἂν
[550]	πιθέσθαι. ~χἠμεῖς αὐτῷ τότε τῆς	ὀργῆς	ὀλίγον τὸν κόλλοπ᾽ ἀνεῖμεν. ~ἆρ᾽
[850]	παυσάμενον τῆς δυσκολίας ~ἀπὸ τῆς	ὀργῆς	~τὴν ἀκαλήφην ἀφελέσθαι. ~(Χορός) ξυνευχόμεσθα
[1050]	~στὰς ἀνὴρ παρ᾽ ἄνδρ᾽ ὑπ᾽	ὀργῆς	τὴν χελύνην ἐσθίων· ~ὑπὸ δὲ
[400]	~ἥνπερ, ἡνίκ᾽ ἄν τις ἡμῶν	ὀργίσῃ	τὴν σφηκιάν; ~νῦν ἐκεῖνο νῦν
[200]	πόνηρε τὸ γένος ἤν τις	ὀργίσῃ	~τὸ τῶν γερόντων, ἔσθ᾽ ὅμοιον
[500]	ὅτι βούλομαι τούτων ἀπαλλαχθέντα τῶν	~ὀρθρο	φοιτο συκοφαντο δικοταλαιπώρων τρόπων ~ζῆν
[750]	εὐλόγως, ἢν ἐξέχῃ ~ἕλη κατ᾽	ὄρθρον,	ἡλιάσει πρὸς ἥλιον· ~ἐὰν δὲ
[200]	~(Σωσίας) ~τίλέγεις; ἀλλὰ νῦν γ᾽	ὄρθρος	βαθύς. ~(Βδελυκλέων) ~νὴ τὸν Δἴ,
[0]	τὴν κεφαλὴν κόλακος ἔχει” ~(Ξανθίας)	~ὀρθῶς	γε τοῦτ᾽ Ἀλκιβιάδης ἐτραύλισεν. ~(Σωσίας)
[650]	σήσαμα προσκεφάλαια ~φιάλας χλανίδας στεφάνους	ὅρμους	ἐκπώματα πλουθυγιείαν· ~σοὶ δ᾽ ὧν
[500]	γ᾽ ἐγὼ γὰρ οὐδ᾽ ἂν	ὀρνίθων	γάλα ~ἀντὶ τοῦ βίου λάβοιμ᾽
[800]	φακῆν ῥοφήσομαι. ~ἀτὰρ τί τὸν	ὄρνιν	ὡς ἔμ᾽ ἐξηνέγκατε; ~(Βδελυκλέων) ~ἵνα
[1200]	~ἔπειτ᾽ ἐπαίνεσόν τι τῶν χαλκωμάτων,	~ὀροφὴν	θέασαι, κρεκάδι᾽ αὐλῆς θαύμασον· ~ὕδωρ
[200]	οὑτοσὶ ~ὑπὸ τῶν κεραμίδων ἡλιαστὴς	ὀροφίας.	~(Βδελυκλέων) ~οἴμοι κακοδαίμων, στροῦθος ἁνὴρ
[450]	κυλίνδεται. ~ἢν μὲν ὠνῆταί τις	ὀρφὼς	μεμβράδας δὲ μὴ θέλῃ, ~εὐθέως
[1000]	τετοκυίας, ~φώκης δ᾽ ὀσμήν, Λαμίας	ὄρχεις	ἀπλύτους, πρωκτὸν δὲ καμήλου. ~τοιοῦτον
[1450]	καλῶ. ~εἴ τις τραγῳδός φησιν	ὀρχεῖσθαι	καλῶς, ~ἐμοὶ διορχησόμενος ἐνθάδ᾽ εἰσίτω.
[1500]	~ὅσον τὸ πλῆθος κατέπεσεν τῶν	ὀρχίλων.	~ἀτὰρ καταβατέον γ᾽ ἐπ᾽ αὐτούς
[1500]	~ἀλλ᾽ ἐξάγετ᾽ εἴ τι φιλεῖτ᾽	ὀρχούμενοι,	θύραζε ~ἡμᾶς ταχύ· τοῦτο γὰρ
[1500]	γὰρ οὐδείς πω πάρος δέδρακεν,	~ὀρχούμενον	ὅστις ἀπήλλαξεν χορὸν τρυγῳδῶν.
[1450]	τ᾽ αὐλοῦ, περιχαρὴς τῷ πράγματι	~ὀρχούμενος	τῆς νυκτὸς οὐδὲν παύεται ~τἀρχαἶ
[400]	εἰ μαχούμεθα· ~ὡς ἔγωγ᾽ αὐτῶν	ὁρῶν	δέδοικα τὰς ἐγκεντρίδας. ~(Χορός) ~ἀλλ᾽
[1050]	ἰδὼν φύσιν ~εἶτα θαυμάζει μ᾽	ὁρῶν	μέσον διεσφηκωμένον, ~ἥτις ἡμῶν ἐστὶν
[500]	ἐθέλει κρατῆσαι. ~(Βδελυκλέων) ~καὶ μὴν	ὅσ᾽	ἂν λέξῃ γ᾽ ἁπλῶς μνημόσυνα
[100]	~καὶ τῶν ὀπῶν· ἡμεῖς δ᾽	ὅσ᾽	ἦν τετρημένα ~ἐνεβύσαμεν ῥακίοισι κἀπακτώσαμεν,
[1350]	θεῶν. ~ὁδὶ γὰρ ἁνήρ ἐστιν	ὅς	μ᾽ ἀπώλεσεν ~τῇ δᾳδὶ παίων,
[550]	πὶ στρατιᾶς τοῖς ξυσσίτοις ἀγοράζων·	~ὃς	ἔμ᾽ οὐδ᾽ ἂν ζῶντ᾽ ᾔδειν
[100]	κημὸς καλός” ~τὸν ἀλεκτρυόνα δ᾽	ὃς	ᾖδ᾽ ἀφ᾽ ἑσπέρας, ἔφη ~ὄψ᾽
[250]	ἂν διὰ τὸν χθιζινὸν ἄνθρωπον,	ὃς	ἡμᾶς διεδύετ᾽ ~ἐξαπατῶν καὶ λέγων
[750]	γοῦν καθέψεις τἀργύριον” ἦ δ᾽	ὃς	λέγων. ~(Βδελυκλέων) ~ὁρᾷς ὅσον καὶ
[1500]	ἐστι τοῦ γένους, ~ὁ σμικρότατος,	ὃς	τὴν τραγῳδίαν ποιεῖ. ~(Φιλοκλέων) ~ὦ
[700]	μὴν θρέψω γ᾽ αὐτὸν παρέχων	~ὅσα	πρεσβύτῃ ξύμφορα, χόνδρον ~λείχειν, χλαῖναν
[800]	ἐρεῖς; ὡς ἅπαντ᾽ ἐγὼ φέρω	~ὅσαπερ	ἔφασκον, κἄτι πολλῷ πλείονα. ~ἀμὶς
[900]	οὐ κεκλάγξομαι. ~(Φιλοκλέων) ~ἰοὺ ἰού.	~ὅσας	κατηγόρησε τὰς πανουργίας. ~κλέπτον τὸ
[450]	~μᾶλλον ἢ κακοῖς τοσούτοις ναυμαχεῖν	ὁσημέραι.	~(Χορός) οὐδὲ μὴν οὐδ᾽ ἐν
[1000]	χαράδρας ὄλεθρον τετοκυίας, ~φώκης δ᾽	ὀσμήν,	Λαμίας ὄρχεις ἀπλύτους, πρωκτὸν δὲ
[850]	ὁ φεύγων; ~(Βδελυκλέων) οὗτος. ~(Φιλοκλέων)	ὅσον	ἁλώσεται. ~(Βδελυκλέων) ~ἀκούετ᾽ ἤδη τῆς
[1250]	θεώμενοι, ~οὐδὲν ἄρ᾽ ἐμοῦ μέλον,	ὅσον	δὲ μόνον εἰδέναι ~σκωμμάτιον εἴποτέ
[750]	δ᾽ ὃς λέγων. ~(Βδελυκλέων) ~ὁρᾷς	ὅσον	καὶ τοῦτο δῆτα κερδανεῖς. ~(Φιλοκλέων)
[200]	ἔτι λάθοι, ~τί οὐκ ἀπεκοιμήθημεν	ὅσον	ὅσον στίλην; ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ ὦ
[200]	λάθοι, ~τί οὐκ ἀπεκοιμήθημεν ὅσον	ὅσον	στίλην; ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ ὦ πόνηρ᾽
[1500]	Καρκίν᾽ ὦ μακάριε τῆς εὐπαιδίας,	~ὅσον	τὸ πλῆθος κατέπεσεν τῶν ὀρχίλων.
[100]	συκίνου. ~(Βδελυκλέων) ~νὴ τὸν Δί᾽	ὅσπερ	γ᾽ ἐστὶ δριμύτατος καπνῶν. ~ἀτὰρ
[600]	τοῦ Διὸς οὐδὲν ἐλάττω, ~(Φιλοκλέων)	~ὅστις	ἀκούω ταὔθ᾽ ἅπερ ὁ Ζεύς;
[550]	τοῖς σημείοισιν ἐπούσῃ, ~ἔδομεν ταύτην	ὅστις	ἂν ἡμᾶς ἀντιβολήσας ἀναπείσῃ. ~καὶ
[1100]	τὸ λοιπὸν τῶν πολιτῶν ἔμβραχυ	~ὅστις	ἂν μὴ χῃ τὸ κέντρον,
[1250]	κἂν ᾖ γέρων, ~καλεῖν δίκαιον	ὅστις	ἂν πληγὰς λάβῃ. ~(Ξανθίας) ~οὐ
[650]	πρῲ κἀν ὥρᾳ δικάσονθ᾽ ὡς	ὅστις	ἂν ὑμῶν ~ὕστερος ἔλθῃ τοῦ
[1500]	οὐδείς πω πάρος δέδρακεν, ~ὀρχούμενον	ὅστις	ἀπήλλαξεν χορὸν τρυγῳδῶν.
[500]	λέληθας. ~(Φιλοκλέων) ~παῦε δουλείαν λέγων,	~ὅστις	ἄρχω τῶν ἁπάντων. ~(Βδελυκλέων) ~οὐ
[1400]	~καὶ καταγελᾷς μου; προσκαλοῦμαί σ᾽	ὅστις	εἶ ~πρὸς τοὺς ἀγορανόμους βλάβης
[1150]	ταῦτ᾽ ἄλλα. ~(Φιλοκλέων) ~κακοδαίμων ἐγώ,	~ὅστις	ἐπὶ γήρως χίμετλον οὐδὲν λήψομαι.
[1050]	οὐδὲ ~συκοφαντήσειν τινὰ ~φροντίς, ἀλλ᾽	ὅστις	ἐρέτης ἔσοιτ᾽ ~ἄριστος. τοιγαροῦν πολλὰς
[700]	~(Χορός) ~ἦ που σοφὸς ἦν	ὅστις	ἔφασκεν, πρὶν ἂν ἀμφοῖν μῦθον
[450]	ἄν τί μου λοιπὸν ᾖ,	~ὅστις	ἡμῶν ἐπὶ τυραννίδ᾽ ὧδ᾽ ἐστάλης.
[150]	ὡς ἕτερός γ᾽ οὐδεὶς ἀνήρ,	~ὅστις	πατρὸς νυνὶ Καπνίου κεκλήσομαι. ~(Σωσίας)
[900]	πολὺ ~κυνῶν ἁπάντων ἄνδρα μονοφαγίστατον,	~ὅστις	περιπλεύσας τὴν θυείαν ἐν κύκλῳ
[700]	δημιζόντων οὐκ οἶδ᾽ ὅπῃ ἐγκεκύκλησαι,	~ὅστις	πόλεων ἄρχων πλείστων ἀπὸ τοῦ
[700]	κηδεμὼν ἢ ξυγγενὴς ~εἶναί τις	ὅστις	τοιαῦτ᾽ ἐνουθέτει. ~σοὶ δὲ νῦν
[750]	γὰρ ᾠόμην λαβεῖν· ~κᾆτα βδελυχθεὶς	ὀσφρόμενος	ἐξέπτυσα· ~κᾆθ᾽ εἷλκον αὐτόν. ~(Βδελυκλέων)
[700]	τὸ πέος τρίψει ~καὶ τὴν	ὀσφῦν.	~ἀλλ᾽ ὅτι σιγᾷ κοὐδὲν γρύζει,
[200]	γὰρ καὶ κέντρον ἐκ τῆς	ὀσφύος	~ὀξύτατον, ᾧ κεντοῦσι, καὶ κεκραγότες
[850]	τοίνυν· πάντα γὰρ πάρεστι νῷν	~ὅσων	δεόμεθα, πλήν γε δὴ τῆς
[1250]	~καί με κακίσταις” ἔκνισε· κᾆθ᾽	ὅτ᾽	ἀπεδειρόμην, ~οὑκτὸς ἐγέλων μέγα κεκραγότα
[350]	ἔστι γενέσθαι. ~(Χορός) ~μέμνησαι δῆθ᾽	ὅτ᾽	ἐπὶ στρατιᾶς κλέψας ποτὲ τοὺς
[1200]	ἐκεῖν᾽ ἀνδρειότατόν γε τῶν ἐμῶν,	~ὅτ᾽	Ἐργασίωνος τὰς χάρακας ὑφειλόμην. ~(Βδελυκλέων)
[250]	ὦνόητε; ~οὐ γὰρ δάκνει σ᾽	ὅταν	δέῃ τίμιον πρίασθαι. ~(Παίς) ~εἰ
[650]	φοιτᾷς, ὃ μάλιστά μ᾽ ἀπάγχει,	~ὅταν	εἰσελθὸν μειράκιόν σοι κατάπυγον, Χαιρέου
[1200]	ἔχεται ῥοπᾶς” ~(Βδελυκλέων) ~τί δ᾽	ὅταν	Θέωρος πρὸς ποδῶν κατακείμενος ~ᾄδῃ
[550]	δ᾽ ἡ βουλὴ χὠ δῆμος	ὅταν	κρῖναι μέγα πρᾶγμ᾽ ἀπορήσῃ ~ἐψήφισται
[450]	νῦν μὲν οὐδὲν ἀλγεῖς, ἀλλ᾽	ὅταν	ξυνήγορος ~ταὐτὰ ταῦτα σου καταντλῇ
[600]	ἐστὶν πάντων, οὗ γὼ πελελήσμην,	~ὅταν	οἴκαδ᾽ ἴω τὸν μισθὸν ἔχων,
[700]	~ἵνα γιγνώσκῃς τὸν τιθασευτήν, κᾆθ᾽	ὅταν	οὗτός γ᾽ ἐπισίξῃ ~ἐπὶ τῶν
[150]	~μαντευομένῳ μοὔχρησεν ἐν Δελφοῖς ποτέ,	~ὅταν	τις ἐκφύγῃ μ᾽ ἀποσκλῆναι τότε.
[250]	λύχνοις οὑτοιὶ μύκητες· ~φιλεῖ δ᾽	ὅταν	τοῦτ᾽ ᾖ, ποιεῖν ὑετὸν μάλιστα.
[150]	μ᾽ ὄντ᾽ ἄριστον· ἀλλ᾽ ἴσως,	ὅταν	φάγῃς ~ὑπογάστριον γέροντος ἡλιαστικοῦ. ~(Βδελυκλέων)
[100]	ἐδίκαζεν ἐς τὸ καινὸν ἐμπεσών.	~ὅτε	δῆτα ταύταις ταῖς τελεταῖς οὐκ
[350]	σαυτὸν κατὰ τοῦ τείχους ταχέως,	ὅτε	Νάξος ἑάλω. ~(Φιλοκλέων) ~οἶδ᾽ ἀλλὰ
[1000]	χρῆται μὴ προαγωγοὺς ἀποφήνῃ. ~οὐδ᾽	ὅτε	πρῶτόν γ᾽ ἦρξε διδάσκειν, ἀνθρώποις
[1200]	ἐγᾦδα τοίνυν τό γε νεανικώτατον·	~ὅτε	τὸν δρομέα Φάυλλον ὢν βούπαις
[1300]	οὐκ ἀποδώσεις οὐδ᾽ ἐφιαλεῖς οἶδ᾽	ὅτι,	~ἀλλ᾽ ἐξαπατήσεις κἀγχανεῖ τούτῳ μέγα·
[50]	κόραξ· ~οὔκουν ἐναργὲς τοῦτο συμβαλεῖν,	ὅτι	~ἀρθεὶς ἀφ᾽ ἡμῶν ἐς κόρακας
[500]	καὶ νῦν ἐγὼ ~τὸν πατέρ᾽	ὅτι	βούλομαι τούτων ἀπαλλαχθέντα τῶν ~ὀρθρο
[850]	εὐχαῖς ~φήμην ἀγαθὴν λέξομεν ὑμῖν,	~ὅτι	γενναίως ἐκ τοῦ πολέμου ~καὶ
[500]	πόρνη χθὲς εἰσελθόντα τῆς μεσημβρίας,	~ὅτι	κελητίσαι κέλευον, ὀξυθυμηθεῖσά μοι ~ἤρετ᾽
[300]	μιαρὸς χανεῖν ~ὁ Δημολογοκλέων ὅδ᾽	~ὅτι	λέγεις σύ> τι περὶ τῶν
[850]	Λάβητ᾽ Αἰξωνέα ~τὸν τυρὸν ἀδικεῖν	ὅτι	μόνος κατήσθιεν ~τὸν Σικελικόν. τίμημα
[150]	παρακύψῃ πάλιν. ~κάνθων τί κλάεις;	ὅτι	πεπράσει τήμερον; ~βάδιζε θᾶττον. τί
[700]	τρίψει ~καὶ τὴν ὀσφῦν. ~ἀλλ᾽	ὅτι	σιγᾷ κοὐδὲν γρύζει, ~τοῦτ᾽ οὐ
[750]	~(Βδελυκλέων) ταὔθ᾽ ἅπερ ἐκεῖ πράττεται·	~ὅτι	τὴν θύραν ἀνέῳξεν ἡ σηκὶς
[400]	ἐπ᾽ ἄνδρα μισόπολιν ~ὄντα κἀπολούμενον,	ὅτι	~τόνδε λόγον ἐσφέρει, ~μὴ δικάζειν
[1250]	ὥς σε μακαρίζομεν, ~παῖδας ἐφύτευσας	ὅτι	χειροτεχνικωτάτους· ~πρῶτα μὲν ἅπασι φίλον
[750]	~(Βδελυκλέων) παρ᾽ ἐμοῦ. ~(Φιλοκλέων) καλῶς,	~ὁτιὴ	κατ᾽ ἐμαυτὸν κοὐ μεθ᾽ ἑτέρου
[850]	~(Φιλοκλέων) ἐς κόρακας, ὡς ἄχθομαι	~ὁτιὴ	πελαθόμην τοὺς καδίσκους ἐκφέρειν. ~(Βδελυκλέων)
[1350]	διαλλάξουσιν αὐτὰ δεξιοί· ~ὥστ᾽ οἶδ᾽	ὁτιὴ	ταύτῃ διαλλαχθήσομαι. ~(Ἀρτόπωλις) ~οὔτοι μὰ
[550]	~σὺ δὲ τὸν πατέρ᾽ οὐδ᾽	ὁτιοῦν	τούτων τὸν σαυτοῦ πώποτ᾽ ἔδρασας.
[1150]	τὴν βάδισιν τῶν πλουσίων. ~(Βδελυκλέων)	~ὅτῳ;	Δοθιῆνι σκόροδον ἠμφιεσμένῳ. ~(Φιλοκλέων) ~καὶ
[950]	~αἰβοῖ. τί κακόν ποτ᾽ ἔσθ᾽	ὅτῳ	μαλάττομαι; ~κακόν τι περιβαίνει με
[1150]	τὸ σχῆμα, καὶ σκέψαι μ᾽	ὅτῳ	~μάλιστ᾽ ἔοικα τὴν βάδισιν τῶν
[300]	εὐωχεῖν ἕτοιμός ἐστ᾽ ἐγὼ δ᾽	οὐ	βούλομαι. ~(Χορός) ~τοῦτ᾽ ἐτόλμησ᾽ ὁ
[300]	τι περὶ τῶν νεῶν ~ἀληθές.	οὐ	γὰρ ἄν ποθ᾽ ~οὗτος ἁνὴρ
[900]	~(Σωσίας) ~πρὸς ταῦτα τοῦτον κολάσατ᾽	οὐ	γὰρ ἄν ποτε ~τρέφειν δύναιτ᾽
[250]	~καὶ ταῦτα τοὐλαίου σπανίζοντος ὦνόητε;	~οὐ	γὰρ δάκνει σ᾽ ὅταν δέῃ
[50]	γε Φιλόξενος. ~(Ξανθίας) ~ἄλλως φλυαρεῖτ᾽	οὐ	γὰρ ἐξευρήσετε. ~εἰ δὴ πιθυμεῖτ᾽
[1050]	ἐναντίους, πλέων ἐκεῖσε ταῖς τριήρεσιν;	~οὐ	γὰρ ἦν ἡμῖν ὅπως ~ῥῆσιν
[650]	δουλείαν οὐκ ἀποφαίνων ἀποκναίεις. ~(Βδελυκλέων)	~οὐ	γὰρ μεγάλη δουλεία στὶν τούτους
[1250]	ὅστις ἂν πληγὰς λάβῃ. ~(Ξανθίας)	~οὐ	γὰρ ὁ γέρων ἀτηρότατον ἄρ᾽
[800]	τί δ᾽ ἔστιν ἐτεόν; ~(Σωσίας)	~οὐ	γὰρ ὁ Λάβης ἀρτίως ~ὁ
[1100]	παθεῖν. ~(Φιλοκλέων) ~μὰ τὸν Δἴ	οὐ	γὰρ οὐδαμῶς μοι ξύμφορον. ~καὶ
[400]	οὐ μεθήσομαι. ~(Χορός) ~ταῦτα δῆτ᾽	οὐ	δεινὰ καὶ τυραννίς ἐστιν ἐμφανής;
[1350]	ἂν ἐξ ὄξους δίκην. ~(Βδελυκλέων)	~οὐ	δεινὰ τωθάζειν σε τὴν αὐλητρίδα
[1400]	~(Κατήγορος) ~σὺ λέγε. δικῶν γὰρ	οὐ	δέομ᾽ οὐδὲ πραγμάτων. ~(Φιλοκλέων) ~ἀνὴρ
[150]	κακόν. ~(Φιλοκλέων) ~μὰ τὸν Δί᾽	οὐ	δῆτ᾽ ἀλλ᾽ ἀποδόσθαι βούλομαι ~τὸν
[350]	διαδύεται αὖ> ~(Βδελυκλέων) μὰ Δί᾽	οὐ	δῆτ᾽ ἀλλὰ καθιμᾷ ~αὑτὸν δήσας.
[1450]	~οὐκ εὖ; ~(Βδελυκλέων) ~μὰ Δί᾽	οὐ	δῆτ᾽ ἀλλὰ μανικὰ πράγματα. ~(Φιλοκλέων)
[950]	παρᾷξον κἀπόλυσον ὦ πάτερ. ~(Φιλοκλέων)	~οὐ	δῆτα· κιθαρίζειν γὰρ οὐκ ἐπίσταμαι.
[700]	χειρὸς καταχεῖται, ~καὶ τὸ ξίφος	οὐ	δύναμαι κατέχειν, ἀλλ᾽ ἤδη μαλθακός
[700]	ὅτι σιγᾷ κοὐδὲν γρύζει, ~τοῦτ᾽	οὐ	δύναταί με προσέσθαι. ~(Χορός) ~νενουθέτηκεν
[350]	πρινώδη θυμὸν ἅπαντες καλέσαντες ~ὥστ᾽	οὐ	δυνατόν σ᾽ εἵργειν ἔσται· τοιαῦτα
[900]	πανουργίας. ~κλέπτον τὸ χρῆμα τἀνδρός·	οὐ	καὶ σοὶ δοκεῖ ~ὦλεκτρυόν; νὴ
[900]	~ἐὰν δὲ μή, τὸ λοιπὸν	οὐ	κεκλάγξομαι. ~(Φιλοκλέων) ~ἰοὺ ἰού. ~ὅσας
[650]	ἔλθῃ τοῦ σημείου, τὸ τριώβολον	οὐ	κομιεῖται· ~αὐτὸς δὲ φέρει τὸ
[1350]	παλλακὴν ὦ χοιρίον. ~νῦν δ᾽	οὐ	κρατῶ γὼ τῶν ἐμαυτοῦ χρημάτων
[1450]	ἐξεχύθην. ~τί γὰρ ἐκεῖνος ἀντιλέγων	~οὐ	κρείττων ἦν, βουλόμενος ~τὸν φύσαντα
[150]	καὶ παράβολος. ~(Φιλοκλέων) ~ἐγὼ πονηρός;	οὐ	μὰ Δἴ ἀλλ᾽ οὐκ οἶσθα
[200]	ἐνέβαλέ σοί ποθεν. ~(Σωσίας) μῦς;	οὐ	μὰ Δἴ ἀλλ᾽ ὑποδυόμενός τις
[0]	φροντίσῃς. ~οὐδὲν γὰρ ἔσται δεινὸν	οὐ	μὰ τοὺς θεούς. ~(Ξανθίας) ~δεινόν
[100]	αὐτὸν ἀπέλου κἀκάθαιρ᾽ ὁ δ᾽	οὐ	μάλα. ~μετὰ τοῦτ᾽ ἐκορυβάντιζ᾽ ὁ
[550]	ὀλίγον τὸν κόλλοπ᾽ ἀνεῖμεν. ~ἆρ᾽	οὐ	μεγάλη τοῦτ᾽ ἔστ᾽ ἀρχὴ καὶ
[600]	μέγα καὶ στράτιον κατέπαρδεν. ~ἆρ᾽	οὐ	μεγάλην ἀρχὴν ἄρχω καὶ τοῦ
[400]	γ᾽ ~(Βδελυκλέων) ~ὡς τοῦδ᾽ ἐγὼ	οὐ	μεθήσομαι. ~(Χορός) ~ταῦτα δῆτ᾽ οὐ
[200]	Κωμία βραδύνεις. ~μὰ τὸν Δἴ	οὐ	μέντοι πρὸ τοῦ γ᾽ ἀλλ᾽
[650]	ὁ μισθός. ~(Βδελυκλέων) μὰ Δί᾽	οὐ	μέντοι. ~(Φιλοκλέων) καὶ ποῖ τρέπεται
[350]	~(Ξανθίας) ὦ μιαρώτατε τί ποιεῖς;	οὐ	μὴ καταβήσει; ~(Βδελυκλέων) ~ἀνάβαιν᾽ ἀνύσας
[250]	φαίνεται δεῦρο πρὸς τὸ πλῆθος;	~οὐ	μὴν πρὸ τοῦ γ᾽ ἐφολκὸς
[400]	ἀνακρούσηται πληγεὶς ταῖς εἰρεσιώναις. ~(Φιλοκλέων)	~οὐ	ξυλλήψεσθ᾽ ὁπόσοισι δίκαι τῆτες μέλλουσιν
[750]	καὶ τοῦτο δῆτα κερδανεῖς. ~(Φιλοκλέων)	~οὐ	πάνυ τι μικρόν. ἀλλ᾽ ὅπερ
[800]	ἐφαίνετο; ~(Βδελυκλέων) μὰ τὸν Δί᾽	οὐ	πάρεστιν. ~(Φιλοκλέων) ἀλλ᾽ ἐγὼ δραμὼν
[100]	ἔστι; ~(Ξανθίας) Βδελυκλέων ἀνίσταται. ~(Βδελυκλέων)	~οὐ	περιδραμεῖται σφῷν ταχέως δεῦρ᾽ ἅτερος;
[550]	Κλέων ὁ κεκραξιδάμας μόνον ἡμᾶς	οὐ	περιτρώγει, ~ἀλλὰ φυλάττει διὰ χειρὸς
[400]	τὴν χοίνικα; ~(Χορός) ~εἶτα δῆτ᾽	οὐ	πόλλ᾽ ἔνεστι δεινὰ τῷ γήρᾳ
[250]	ἑρπύσῃ θύραζε. ~(Χορός) ~τί ποτ᾽	οὐ	πρὸ θυρῶν φαίνετ᾽ ἄρ᾽ ἡμῖν
[500]	ὑπ᾽ ἀνδρῶν, οὓς σὺ μόνον	οὐ	προσκυνεῖς. ~ἀλλὰ δουλεύων λέληθας. ~(Φιλοκλέων)
[450]	χρόνῳ. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλὰ μὰ Δί᾽	οὐ	ῥᾳδίως οὕτως ἂν αὐτοὺς διέφυγες,
[500]	~ὅστις ἄρχω τῶν ἁπάντων. ~(Βδελυκλέων)	~οὐ	σύ γ᾽ ἀλλ᾽ ὑπηρετεῖς ~οἰόμενος
[1100]	τοῦ φόρου ~τὸν πόνον κατεσθίουσιν,	οὐ	ταλαιπωρούμενοι. ~τοῦτο δ᾽ ἔστ᾽ ἄλγιστον
[1100]	~(Φιλοκλέων) ἐγώ; ~μὰ τὸν Δἴ	οὐ	τοίνυν· ἀτὰρ δοκεῖ γέ μοι
[1400]	κεφαλῆς μέγα σφόδρα· ~ἐτύγχανεν γὰρ	οὐ	τρίβων ὢν ἱππικῆς. ~κἄπειτ᾽ ἐπιστὰς
[250]	οἰκίας τῆσδε συνδικαστὴς ~πέπονθεν, ὡς	οὐ	φαίνεται δεῦρο πρὸς τὸ πλῆθος;
[1000]	αὐτοὺς εὖ πεποιηκώς, ~τὰ μὲν	οὐ	φανερῶς ἀλλ᾽ ἐπικουρῶν κρύβδην ἑτέροισι
[50]	~μὰ τὸν κύν᾽ ὦ Νικόστρατ᾽	οὐ	φιλόξενος, ~ἐπεὶ καταπύγων ἐστὶν ὅ
[250]	γ᾽ ὑμεῖς. ~(Παίς) μὰ Δἴ	οὔ	τἄρα προπέμψω σε τὸ λοιπόν.
[1000]	δὲ καμήλου. ~τοιοῦτον ἰδὼν τέρας	οὔ	φησιν δείσας καταδωροδοκῆσαι, ~ἀλλ᾽ ὑπὲρ
[600]	γ᾽ ἥδιστον τούτων ἐστὶν πάντων,	οὗ	γὼ πελελήσμην, ~ὅταν οἴκαδ᾽ ἴω
[1000]	ἀπ᾽ ἀρχῆς αὐτῷ τῷ καρχαρόδοντι,	~οὗ	δεινόταται μὲν ἀπ᾽ ὀφθαλμῶν Κύννης
[500]	~ἀντὶ τοῦ βίου λάβοιμ᾽ ἂν	οὗ	με νῦν ἀποστερεῖς· ~οὐδὲ χαίρω
[300]	δῆτα λίθον με ποίησον ἐφ᾽	οὗ	~τὰς χοιρίνας ἀριθμοῦσι. ~(Χορός) ~τίς
[850]	προλελεγμένων. ~εὖνοι γάρ ἐσμεν ἐξ	οὗ	~τὸν δῆμον ᾐσθόμεσθά σου ~φιλοῦντος
[500]	οὐκέτι πρεσβυτῶν ὄχλος ~χρήσιμος ἔστ᾽	οὐδ᾽	ἀκαρῆ· ~σκωπτόμενοι δ᾽ ἐν ταῖς
[1300]	ὑμῶν· ἆρά γ᾽ ἴσθ᾽ ~ὡς	οὐδ᾽	ἀκούων ἀνέχομαι ~δικῶν; ἰαιβοῖ, αἰβοῖ.
[1200]	ᾠδικῶς ἐγώ. ~οὐκ ἔστιν ἀλωπεκίζειν,	~οὐδ᾽	ἀμφοτέροισι γίγνεσθαι φίλον” ~(Βδελυκλέων) ~μετὰ
[50]	πατὴρ ἀλλόκοτον αὐτοῦ νοσεῖ, ~ἣν	οὐδ᾽	ἂν εἷς γνοίη ποτ᾽ οὐδ᾽
[550]	τοῖς ξυσσίτοις ἀγοράζων· ~ὃς ἔμ᾽	οὐδ᾽	ἂν ζῶντ᾽ ᾔδειν εἰ μὴ
[50]	οὐδ᾽ ἂν εἷς γνοίη ποτ᾽	οὐδ᾽	ἂν ξυμβάλοι ~εἰ μὴ πύθοιθ᾽
[500]	ἐν δίκῃ γ᾽ ἐγὼ γὰρ	οὐδ᾽	ἂν ὀρνίθων γάλα ~ἀντὶ τοῦ
[400]	νυνί μ᾽ ὦ κάκιστον θηρίον,	~οὐδ᾽	ἀναμνησθεὶς ὅθ᾽ εὑρὼν τοὺς βότρυς
[50]	~οὔθ᾽ Ἡρακλῆς τὸ δεῖπνον ἐξαπατώμενος,	~οὐδ᾽	αὖθις ἀνασελγαινόμενος Εὐριπίδης· ~οὐδ᾽ εἰ
[800]	Κλεώνυμος. ~(Φιλοκλέων) ~οὔκουν ἔχει γ᾽	οὐδ᾽	αὐτὸς ἥρως ὢν ὅπλα. ~(Βδελυκλέων)
[500]	νῦν ἀποστερεῖς· ~οὐδὲ χαίρω βατίσιν	οὐδ᾽	ἐγχέλεσιν, ἀλλ᾽ ἥδιον ἄν ~δικίδιον
[50]	ἐξαπατώμενος, ~οὐδ᾽ αὖθις ἀνασελγαινόμενος Εὐριπίδης·	~οὐδ᾽	εἰ Κλέων γ᾽ ἔλαμψε τῆς
[350]	~πάντα πέφαρκται κοὐκ ἔστιν ὀπῆς	οὐδ᾽	εἰ σέρφῳ διαδῦναι. ~ἀλλ᾽ ἄλλο
[1000]	φρόνημα, ~οὐδὲ παλαίστρας περικωμάζειν πειρῶν·	οὐδ᾽	εἴ τις ἐραστὴς ~κωμῳδεῖσθαι παιδίχ᾽
[400]	ἀλλὰ τούτοις γ᾽ οὐκ ἔνι	~οὐδ᾽	ἐν ὀφθαλμοῖσιν αἰδὼς τῶν παλαιῶν
[450]	μὴν οὐδ᾽ ἐν σελίνῳ σοὐστὶν	οὐδ᾽	ἐν πηγάνῳ· ~τοῦτο γὰρ παρεμβαλοῦμεν
[450]	ναυμαχεῖν ὁσημέραι. ~(Χορός) οὐδὲ μὴν	οὐδ᾽	ἐν σελίνῳ σοὐστὶν οὐδ᾽ ἐν
[1450]	ἀγανῷ ~ξυνεγενόμην, οὐδὲ τρόποις ~ἐπεμάνην	οὐδ᾽	ἐξεχύθην. ~τί γὰρ ἐκεῖνος ἀντιλέγων
[1300]	τῳδὶ χάριν. ~ἀλλ᾽ οὐκ ἀποδώσεις	οὐδ᾽	ἐφιαλεῖς οἶδ᾽ ὅτι, ~ἀλλ᾽ ἐξαπατήσεις
[650]	δήπου καὶ πεντήκοντα τάλαντα. ~(Φιλοκλέων)	~οὐδ᾽	ἡ δεκάτη τῶν προσιόντων ἡμῖν
[1000]	ὑμῖν, ~οὐκ ἐκτελέσαι” φησὶν ἐπαρθεὶς	οὐδ᾽	ὀγκῶσαι τὸ φρόνημα, ~οὐδὲ παλαίστρας
[1000]	αἷσιν χρῆται μὴ προαγωγοὺς ἀποφήνῃ.	~οὐδ᾽	ὅτε πρῶτόν γ᾽ ἦρξε διδάσκειν,
[550]	ἀπαμύνει. ~σὺ δὲ τὸν πατέρ᾽	οὐδ᾽	ὁτιοῦν τούτων τὸν σαυτοῦ πώποτ᾽
[250]	φαίνετ᾽ ἄρ᾽ ἡμῖν ὁ γέρων	οὐδ᾽	ὑπακούει; ~μῶν ἀπολώλεκε τὰς ~ἐμβάδας,
[1150]	~(Φιλοκλέων) ~ἐγὼ δὲ τεθεώρηκα ποώποτ᾽	οὐδαμοῖ	~πλὴν ἐς Πάρον, καὶ ταῦτα
[50]	Δερκύλον ~εἶναι φιλοπότην αὐτόν. ~(Σωσίας)	οὐδαμῶς	γ᾽ ἐπεὶ ~αὕτη γε χρηστῶν
[1350]	διὰ τὸν σὸν οἶνον. ~(Φιλοκλέων)	~οὐδαμῶς	γ᾽ ἐπεὶ ~λόγοι διαλλάξουσιν αὐτὰ
[1100]	~μὰ τὸν Δἴ οὐ γὰρ	οὐδαμῶς	μοι ξύμφορον. ~καὶ γὰρ πρότερον
[950]	~(Φιλοκλέων) ἐγὼ δ᾽ ἐβουλόμην ἂν	οὐδὲ	γράμματα, ~ἵνα μὴ κακουργῶν ἐνέγραφ᾽
[300]	~οὐκ ἐᾷ μ᾽ ὦνδρες δικάζειν	οὐδὲ	δρᾶν οὐδὲν κακόν, ~ἀλλά μ᾽
[1100]	ζῷον ἠρεθισμένον ~μᾶλλον ὀξύθυμόν ἐστιν	οὐδὲ	δυσκολώτερον· ~εἶτα τἄλλ᾽ ὅμοια πάντα
[1200]	~(Φιλοκλέων) ~οὐχ οὕτω γε πανοῦργος	οὐδὲ>	κλέπτης. ~(Βδελυκλέων) ~τουτὶ σὺ δράσεις;
[450]	κακοῖς τοσούτοις ναυμαχεῖν ὁσημέραι. ~(Χορός)	οὐδὲ	μὴν οὐδ᾽ ἐν σελίνῳ σοὐστὶν
[400]	παλαιῶν ἐμβάδων. ~(Φιλοκλέων) ~οὐκ ἀφήσεις	οὐδὲ	νυνί μ᾽ ὦ κάκιστον θηρίον,
[600]	~οὐπώποθ᾽ οὕτω καθαρῶς ~οὐδενὸς ἠκούσαμεν	οὐδὲ	~ξυνετῶς λέγοντος. ~(Φιλοκλέων) ~οὔκ, ἀλλ᾽
[1000]	ἐπαρθεὶς οὐδ᾽ ὀγκῶσαι τὸ φρόνημα,	~οὐδὲ	παλαίστρας περικωμάζειν πειρῶν· οὐδ᾽ εἴ
[50]	~ὕπνου δ᾽ ὁρᾷ τῆς νυκτὸς	οὐδὲ	πασπάλην. ~ἢν δ᾽ οὖν καταμύσῃ
[450]	~ἧς ἐγὼ οὐκ ἤκουσα τοὔνομ᾽	οὐδὲ	πεντήκοντ᾽ ἐτῶν· ~νῦν δὲ πολλῷ
[1400]	λέγε. δικῶν γὰρ οὐ δέομ᾽	οὐδὲ	πραγμάτων. ~(Φιλοκλέων) ~ἀνὴρ Συβαρίτης ἐξέπεσεν
[650]	δ᾽ ἐφ᾽ ὑγρᾷ πιτυλεύσας, ~οὐδεὶς	οὐδὲ	σκορόδου κεφαλὴν τοῖς ἑψητοῖσι δίδωσιν.
[1050]	~ῥῆσιν εὖ λέξειν ἐμέλλομεν τότ᾽	οὐδὲ	~συκοφαντήσειν τινὰ ~φροντίς, ἀλλ᾽ ὅστις
[900]	~ἐμοὶ δέ γ᾽ οὐκ ἔστ᾽	οὐδὲ	τὴν ὑδρίαν πλάσαι. ~(Σωσίας) ~πρὸς
[1450]	~οὐδενὶ γὰρ οὕτως ἀγανῷ ~ξυνεγενόμην,	οὐδὲ	τρόποις ~ἐπεμάνην οὐδ᾽ ἐξεχύθην. ~τί
[900]	τῷ κυνί; ~(Φιλοκλέων) ~οὐδὲν μετέδωκεν	οὐδὲ	τῷ κοινῷ γ᾽ ἐμοί. ~θερμὸς
[500]	ἂν οὗ με νῦν ἀποστερεῖς·	~οὐδὲ	χαίρω βατίσιν οὐδ᾽ ἐγχέλεσιν, ἀλλ᾽
[50]	τοῦ δεσπότου. ~φιληλιαστής ἐστιν ὡς	οὐδεὶς	ἀνήρ, ~ἐρᾷ τε τούτου, τοῦ
[150]	γ᾽ εἴιμ᾽ ὡς ἕτερός γ᾽	οὐδεὶς	ἀνήρ, ~ὅστις πατρὸς νυνὶ Καπνίου
[850]	δῆμον ᾐσθόμεσθά σου ~φιλοῦντος ὡς	οὐδεὶς	ἀνὴρ ~τῶν γε νεωτέρων. ~ἰήιε
[1200]	δέξει καλῶς. ~(Φιλοκλέων) ~ἄληθες; ὡς	οὐδεὶς	Διακρίων δέξεται. ~(Βδελυκλέων) ~ἐγὼ εἴσομαι·
[1350]	δέδοικε μὴ διαφθαρῶ. ~πατὴρ γὰρ	οὐδείς	ἐστιν αὐτῷ πλὴν ἐμοῦ. ~ὁδὶ
[1500]	ἐνθάδ᾽ εἰσίτω. ~φησίν τις ἢ	οὐδείς;	~(Ξανθίας) εἶς γ᾽ ἐκεινοσὶ μόνος.
[650]	πολλὰ δ᾽ ἐφ᾽ ὑγρᾷ πιτυλεύσας,	~οὐδεὶς	οὐδὲ σκορόδου κεφαλὴν τοῖς ἑψητοῖσι
[1500]	θύραζε ~ἡμᾶς ταχύ· τοῦτο γὰρ	οὐδείς	πω πάρος δέδρακεν, ~ὀρχούμενον ὅστις
[1200]	πρῶτος Ἁρμοδίου· δέξαι δὲ σύ.	~οὐδεὶς	πώποτ᾽ ἀνὴρ ἔγεντ᾽ Ἀθήναις” ~(Φιλοκλέων)
[1000]	δὲ μέγας καὶ τιμηθεὶς ὡς	οὐδεὶς	πώποτ᾽ ἐν ὑμῖν, ~οὐκ ἐκτελέσαι”
[550]	μαχεῖσθαι. ~κἀν τῷ δήμῳ γνώμην	οὐδεὶς	πώποτ᾽ ἐνίκησεν, ἐὰν μὴ ~εἴπῃ
[750]	~ὕοντος εἴσει· κἄν ἔγρῃ μεσημβρινός,	~οὐδείς	σ᾽ ἀποκλῄσει θεσμοθέτης τῇ κιγκλίδι.
[550]	ἀνυπεύθυνοι δρῶμεν, τῶν δ᾽ ἄλλων	οὐδεμἴ	ἀρχή. ~(Βδελυκλέων) ~τουτὶ γάρ τοι
[500]	ἀρχῆς ἀποδείξω ~τῆς ἡμετέρας ὡς	οὐδεμιᾶς	ἥττων ἐστὶν βασιλείας. ~τί γὰρ
[450]	τριχοινίκων ἐπῶν. ~ἀλλὰ νῦν μὲν	οὐδὲν	ἀλγεῖς, ἀλλ᾽ ὅταν ξυνήγορος ~ταὐτὰ
[1250]	~οὑκτὸς ἐγέλων μέγα κεκραγότα θεώμενοι,	~οὐδὲν	ἄρ᾽ ἐμοῦ μέλον, ὅσον δὲ
[0]	~κἄπειτα ταύτην ἀποβαλεῖν Κλεώνυμον. ~(Σωσίας)	~οὐδὲν	ἄρα γρίφου διαφέρει Κλεώνυμος. ~(Ξανθίας)
[400]	δὲ μή, ν πέδαις παχείαις	οὐδὲν	ἀριστήσετε. ~ὡς ἐγὼ πολλῶν ἀκούσας
[1500]	ἄρα. ~(Ξανθίας) ~μὰ τὸν Δἴ	οὐδέν	γ᾽ ἄλλο πλήν γε καρκίνους·
[0]	τοιοῦτον ἐνύπνιον; ~(Σωσίας) ~μὴ φροντίσῃς.	~οὐδὲν	γὰρ ἔσται δεινὸν οὐ μὰ
[350]	~(Φιλοκλέων) ~οἶδ᾽ ἀλλὰ τί τοῦτ᾽	οὐδὲν	γὰρ τοῦτ᾽ ἐστὶν ἐκείνῳ προσόμοιον.
[1300]	καὶ προσέτι λόγους λέγων ~ἀμαθέστατ᾽	οὐδὲν	εἰκότας τῷ πράγματι. ~ἔπειτ᾽ ἐπειδὴ
[950]	ἀπέφυγε; ~(Βδελυκλέων) νὴ Δἴ· ~(Φιλοκλέων)	οὐδέν	εἰμ᾽ ἄρα. ~(Βδελυκλέων) ~μὴ φροντίσῃς
[600]	ἀρχὴν ἄρχω καὶ τοῦ Διὸς	οὐδὲν	ἐλάττω, ~(Φιλοκλέων) ~ὅστις ἀκούω ταὔθ᾽
[550]	~ἀλλὰ Θέωρος, καίτοὐστὶν ἀνὴρ Εὐφημίου	οὐδὲν	ἐλάττων, ~τὸν σφόγγον ἔχων ἐκ
[1100]	μέγας ἐπεστρατεύσατο. ~(Βδελυκλέων) ἀγαθὸν ἔοικας	οὐδὲν	ἐπιθυμεῖν παθεῖν. ~(Φιλοκλέων) ~μὰ τὸν
[1500]	κονδύλου. ~ἐν τῷ ῥυθμῷ γὰρ	οὐδέν	ἐστ᾽ ~(Ξανθίας) ἀλλ᾽ ᾠζυρὲ ~ἕτερος
[1100]	σφηξὶν ἐμφερεστάτους. ~πρῶτα μὲν γὰρ	οὐδὲν	ἡμῶν ζῷον ἠρεθισμένον ~μᾶλλον ὀξύθυμόν
[900]	γ᾽ ἐμοί. ~θερμὸς γὰρ ἁνὴρ	οὐδὲν	ἧττον τῆς φακῆς. ~(Βδελυκλέων) ~πρὸς
[300]	μ᾽ ὦνδρες δικάζειν οὐδὲ δρᾶν	οὐδὲν	κακόν, ~ἀλλά μ᾽ εὐωχεῖν ἕτοιμός
[50]	οὑτοσὶ ~εἶναι φιλόκυβον αὐτόν· ἀλλ᾽	οὐδὲν	λέγει. ~(Σωσίας) ~μὰ Δί᾽ ἀλλ᾽
[1150]	~θώρακ᾽ ἄριστον. ~(Φιλοκλέων) ~παῦε παῦ᾽	οὐδὲν	λέγεις. ~πῶς ἂν μαχέσαιτο παγκράτιον
[1150]	ἐγώ, ~ὅστις ἐπὶ γήρως χίμετλον	οὐδὲν	λήψομαι. ~(Βδελυκλέων) ~ἄνυσόν ποθ᾽ ὑποδησάμενος·
[900]	τις προβάλλῃ τῷ κυνί; ~(Φιλοκλέων)	~οὐδὲν	μετέδωκεν οὐδὲ τῷ κοινῷ γ᾽
[1450]	τῷ πράγματι ~ὀρχούμενος τῆς νυκτὸς	οὐδὲν	παύεται ~τἀρχαἶ ἐκεῖν᾽ οἷς Θέσπις
[350]	μ᾽ ὑπὸ τοῖσι δρυφάκτοις. ~(Χορός)	~οὐδὲν	πείσει· μηδὲν δείσῃς. ἀλλ᾽ ὦ
[550]	τούτων ὧν ἂν φάσκω πάντων	οὐδὲν	πεποίηκα, ~ἀλλ᾽ ἀκροῶμαι πάσας φωνὰς
[950]	γὰρ ἀπεδάκρυσα νῦν γνώμην ἐμὴν	~οὐδέν	ποτ᾽ ἀλλ᾽ ἢ τῆς φακῆς
[400]	παλαιὸν δεσπότην ~πρὸς βίαν χειροῦσιν,	οὐδὲν	τῶν πάλαι μεμνημένοι ~διφθερῶν κἀξωμίδων,
[1000]	γνοῦσιν παραχρῆμα, ~ὁ δὲ ποιητὴς	οὐδὲν	χείρων παρὰ τοῖσι σοφοῖς νενόμισται,
[1450]	σοφίαν ~ὁ Παίς ὁ Φιλοκλέωνος.	~οὐδενὶ	γὰρ οὕτως ἀγανῷ ~ξυνεγενόμην, οὐδὲ
[1000]	ἑαυτοῦ μισῶν ἔσπευσε πρὸς αὐτόν,	~οὐδενὶ	πώποτέ φησι πιθέσθαι, γνώμην τιν᾽
[600]	δέδοικα. ~(Χορός) ~οὐπώποθ᾽ οὕτω καθαρῶς	~οὐδενὸς	ἠκούσαμεν οὐδὲ ~ξυνετῶς λέγοντος. ~(Φιλοκλέων)
[1250]	~Θετταλῶν, αὐτὸς πενέστης ὢν ἔλαττων	οὐδενός.	~ὦ μακάρι᾽ Αὐτόμενες ὥς σε
[450]	καὶ δέρειν δι᾽ ἡμέρας; ~(Χορός)	~οὐδέποτέ	γ᾽ οὐχ ἕως ἄν τί
[150]	~(Βδελυκλέων) ~μὰ τὸν Ποσειδῶ (Φιλοκλέων)	οὐδέποτέ	γε. ~(Φιλοκλέων) ~διατρώξομαι τοίνυν ὀδὰξ
[900]	σύ γ᾽ οὐρεῖς καὶ καθίζεις	οὐδέπω;	~(Φιλοκλέων) ~τοῦτον δέ γ᾽ οἶμ᾽
[1250]	ἐμαυτῷ δεξειὸς πεφυκέναι ~καὶ σκαιὸς	οὐδεπώποτε·	~ἀλλ᾽ Ἀμυνίας ὁ Σέλλου μᾶλλον
[0]	ἀρτίως. ~(Σωσίας) ~κἄγωγ᾽ ἀληθῶς οἷον	οὐδεπώποτε.	~ἀτὰρ σὺ λέξον πρότερος. ~(Ξανθίας)
[50]	φορμίδος ~δούλω διαρριπτοῦντε τοῖς θεωμένοις,	~οὔθ᾽	Ἡρακλῆς τὸ δεῖπνον ἐξαπατώμενος, ~οὐδ᾽
[950]	καταβήσομαι. ~(Φιλοκλέων) ~ἐς κόρακας. ὡς	οὐκ	ἀγαθόν ἐστι τὸ ῥοφεῖν. ~ἐγὼ
[1000]	φανερῶς ἤδη κινδυνεύων καθ᾽ ἑαυτόν,	~οὐκ	ἀλλοτρίων ἀλλ᾽ οἰκείων Μουσῶν στόμαθ᾽
[700]	πρὶν ἂν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς,	~οὐκ	ἂν δικάσαις. σὺ γὰρ οὖν
[250]	τῶν παρ᾽ ἡμῖν, ~καὶ μόνος	οὐκ	ἂν ἐπείθετ᾽ ~ἀλλ᾽ ὁπότ᾽ ἀντιβολοίη
[250]	ὦ παππία· ~ἥδιον γάρ. ~(Χορός)	οὐκ	ἂν μὰ Δἴ, εἰ κρέμαισθέ
[1150]	μιαρά τί μου κατήρυγεν. ~(Βδελυκλέων)	~οὐκ	ἀναβαλεῖ; ~(Φιλοκλέων) ~μὰ Δί᾽ οὐκ
[1300]	~τάδε μ᾽ ἀρέσκει· βάλλε κημούς.	~οὐκ	ἄπεισι; ποῦ στιν ἡμῖν> ~ἡλιαστής;
[200]	ἂν ἡμᾶς ἔτι λάθοι, ~τί	οὐκ	ἀπεκοιμήθημεν ὅσον ὅσον στίλην; ~(Βδελυκλέων)
[450]	~οὐχὶ σοῦσθ᾽ οὐκ ἐς κόρακας;	οὐκ	ἄπιτε; παῖε τῷ ξύλῳ. ~(Ξανθίας)
[1300]	τῷ πέει τῳδὶ χάριν. ~ἀλλ᾽	οὐκ	ἀποδώσεις οὐδ᾽ ἐφιαλεῖς οἶδ᾽ ὅτι,
[700]	ἀπὸ τοῦ Πόντου μέχρι Σαρδοῦς	~οὐκ	ἀπολαύεις πλὴν τοῦθ᾽ ὃ φέρεις
[650]	~ἀλλ᾽ αὐτήν μοι τὴν δουλείαν	οὐκ	ἀποφαίνων ἀποκναίεις. ~(Βδελυκλέων) ~οὐ γὰρ
[550]	θεᾶσθαι. ~κἂν Οἴαγρος εἰσέλθῃ φεύγων,	οὐκ	ἀποφεύγει πρὶν ἂν ἡμῖν ~ἐκ
[900]	οἶμ᾽ ἐγὼ χεσεῖσθαι τήμερον. ~(Βδελυκλέων)	~οὐκ	αὖ σὺ παίςει χαλεπὸς ὢν
[450]	Φιλοκλέους βεβρωκότες. ~(Χορός) ~ἆρα δῆτ᾽	οὐκ	αὐτὰ δῆλα ~τοῖς πένησιν, ἡ
[400]	αἰδὼς τῶν παλαιῶν ἐμβάδων. ~(Φιλοκλέων)	~οὐκ	ἀφήσεις οὐδὲ νυνί μ᾽ ὦ
[1300]	σχοινίον· ~ὅμως γε μέντοι τριβόμενον	οὐκ	ἄχθεται. ~ὁρᾷς ἐγώ σ᾽ ὡς
[300]	~καὶ> τίνα πρόφασιν ἔχων; ~(Φιλοκλέων)	~οὐκ	ἐᾷ μ᾽ ὦνδρες δικάζειν οὐδὲ
[50]	ἐς κόρακας οἰχήσεται; ~(Σωσίας) ~εἶτ᾽	οὐκ	ἐγὼ δοὺς δύ᾽ ὀβολὼ μισθώσομαι
[800]	κατηγόρει παρών. ~(Σωσίας) ~μὰ Δί᾽	οὐκ	ἔγωγ᾽ ἀλλ᾽ ἅτερός φησιν κύων
[1150]	~οὐκ ἀναβαλεῖ; ~(Φιλοκλέων) ~μὰ Δί᾽	οὐκ	ἔγωγ᾽ ἀλλ᾽ ὦγαθέ, ~εἴπερ γ᾽
[300]	φεῦ, ἀπαπαῖ φεῦ, ~μὰ Δἴ	οὐκ	ἔγωγε νῷν οἶδ᾽ ~ὁπόθεν γε
[1450]	μαλακόν. ~τάχα δ᾽ ἂν ἴσως	οὐκ	ἐθέλοι. ~τὸ γὰρ ἀποστῆναι χαλεπὸν
[1350]	~τί λέγεις σύ; ποῖος ὄζος;	οὐκ	εἶ δεῦρο σύ; ~(Φιλοκλέων) ~ἆ
[1000]	ὡς οὐδεὶς πώποτ᾽ ἐν ὑμῖν,	~οὐκ	ἐκτελέσαι” φησὶν ἐπαρθεὶς οὐδ᾽ ὀγκῶσαι
[150]	βάλανον ἐκτρώξεται. ~(Φιλοκλέων) ~τί δράσετ᾽	οὐκ	ἐκφρήσετ᾽ ὦ μιαρώτατοι ~δικάσοντά μ᾽
[1100]	θαῦμά γ᾽ ἐς Σάρδεις γὰρ	οὐκ	ἐλήλυθας. ~ἔγνως γὰρ ἄν· νῦν
[600]	~ὡς οὗτος ἤδη σκορδινᾶται κἄστιν	οὐκ	ἐν αὑτοῦ. ~(Βδελυκλέων) ~ἦ μὴν
[400]	ῥιγῶν ἑκάστοτ᾽ ἀλλὰ τούτοις γ᾽	οὐκ	ἔνι ~οὐδ᾽ ἐν ὀφθαλμοῖσιν αἰδὼς
[500]	δικάζων; ~(Βδελυκλέων) καταγελώμενος μὲν οὖν	~οὐκ	ἐπαϊεις ὑπ᾽ ἀνδρῶν, οὓς σὺ
[100]	~μηδ᾽ ἐξιέναι θύραζ᾽ ὁ δ᾽	οὐκ	ἐπείθετο. ~εἶτ᾽ αὐτὸν ἀπέλου κἀκάθαιρ᾽
[700]	πάνθ᾽ ἁμαρτίας ~ἃ σοῦ κελεύοντος	οὐκ	ἐπείθετο. ~νῦν δ᾽ ἴσως τοῖσι
[950]	~(Φιλοκλέων) ~οὐ δῆτα· κιθαρίζειν γὰρ	οὐκ	ἐπίσταμαι. ~(Βδελυκλέων) φέρε νύν σε
[950]	δ᾽ ὑφείλετο, ~ξύγγνωθι. κιθαρίζειν γὰρ	οὐκ	ἐπίσταται. ~(Φιλοκλέων) ἐγὼ δ᾽ ἐβουλόμην
[450]	τῷ καπνῷ. ~(Σωσίας) ~οὐχὶ σοῦσθ᾽	οὐκ	ἐς κόρακας; οὐκ ἄπιτε; παῖε
[150]	~ἵν᾽ αὐτὸν ἐκπέμψειας. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽	οὐκ	ἔσπασεν ~ταύτῃ γ᾽ ἐγὼ γὰρ
[900]	ἐξεδήδοκεν. ~(Φιλοκλέων) ~ἐμοὶ δέ γ᾽	οὐκ	ἔστ᾽ οὐδὲ τὴν ὑδρίαν πλάσαι.
[50]	γέλωτα Μεγαρόθεν κεκλεμμένον. ~ἡμῖν γὰρ	οὐκ	ἔστ᾽ οὔτε κάρυ᾽ ἐκ φορμίδος
[350]	δεῖ ζητεῖν ὑμᾶς· ὀπίαν δ᾽	οὐκ	ἔστι γενέσθαι. ~(Χορός) ~μέμνησαι δῆθ᾽
[1150]	στιν εἷς τῶν δακτύλων. ~(Βδελυκλέων)	~οὐκ	ἔστι παρὰ ταῦτ᾽ ἄλλα. ~(Φιλοκλέων)
[550]	ἀπόφυξιν. ~φέρ᾽ ἴδω, τί γὰρ	οὐκ	ἔστιν ἀκοῦσαι θώπευμ᾽ ἐνταῦθα δικαστῇ;
[1200]	λέξεις σκόλιον; ~(Φιλοκλέων) ᾠδικῶς ἐγώ.	~οὐκ	ἔστιν ἀλωπεκίζειν, ~οὐδ᾽ ἀμφοτέροισι γίγνεσθαι
[650]	γώ, τουτὶ ταχέως με διδάξεις,	~οὐκ	ἔστιν ὅπως οὐχὶ τεθνήξεις, κἂν
[850]	εἰσίτω· ~ὡς ἡνίκ᾽ ἂν λέγωσιν	οὐκ	ἐσφρήσομεν. ~(Φιλοκλέων) τίς ἆρ᾽ ὁ
[1450]	τοῖς ἡμετέροις ~στρέφεται χαλαρὰ κοτυληδών.	~οὐκ	εὖ; ~(Βδελυκλέων) ~μὰ Δί᾽ οὐ
[900]	τί σεσιώπηκας; λέγε. ~(Φιλοκλέων) ~ἀλλ᾽	οὐκ	ἔχειν οὗτός γ᾽ ἔοικεν ὅ
[150]	ὀδὰξ τὸ δίκτυον. ~(Βδελυκλέων) ἀλλ᾽	οὐκ	ἔχεις ὀδόντας. ~(Φιλοκλέων) ~οἴμοι δείλαιος·
[1100]	γὰρ κηφῆνες ἡμῖν εἰσιν ἐγκαθήμενοι	~οὐκ	ἔχοντες κέντρον, οἳ μένοντες ἡμῶν
[450]	πρᾶγμά τις κατηγορῇ, ~ἧς ἐγὼ	οὐκ	ἤκουσα τοὔνομ᾽ οὐδὲ πεντήκοντ᾽ ἐτῶν·
[1050]	ἐσθίων· ~ὑπὸ δὲ τῶν τοξευμάτων	οὐκ	ἦν ἰδεῖν τὸν οὐρανόν. ~ἀλλ᾽
[650]	ἅπασιν ~ὑπὸ τῶν ἀεὶ δημιζόντων	οὐκ	οἶδ᾽ ὅπῃ ἐγκεκύκλησαι, ~ὅστις πόλεων
[150]	πονηρός; οὐ μὰ Δἴ ἀλλ᾽	οὐκ	οἶσθα σὺ ~νῦν μ᾽ ὄντ᾽
[100]	~ὅτε δῆτα ταύταις ταῖς τελεταῖς	οὐκ	ὠφέλει, ~διέπλευσεν εἰς Αἴγιναν, εἶτα
[900]	ἔοικεν ὅ τι λέγῃ. ~(Βδελυκλέων)	~οὔκ,	ἀλλ᾽ ἐκεῖνό μοι δοκεῖ πεπονθέναι,
[1350]	σοί γ᾽ ἡ Δαρδανίς. ~(Φιλοκλέων)	~οὔκ,	ἀλλ᾽ ἐν ἀγορᾷ τοῖς θεοῖς
[1100]	~ἐοικέναι μάλιστα Μορύχου σάγματι. ~(Βδελυκλέων)	~οὔκ,	ἀλλ᾽ ἐν Ἐκβατάνοισι ταῦθ᾽ ὑφαίνεται.
[600]	ἠκούσαμεν οὐδὲ ~ξυνετῶς λέγοντος. ~(Φιλοκλέων)	~οὔκ,	ἀλλ᾽ ἐρήμας ᾤεθ᾽ οὕτω ῥᾳδίως
[800]	~(Βδελυκλέων) εἶθ᾽ ἱεροσυλήσας φέρεις; ~(Φιλοκλέων)	~οὔκ,	ἀλλ᾽ ἵνα ~ἀφ᾽ Ἑστίας ἀρχόμενος
[0]	παραφρονεῖς ἐτεὸν ἢ κορυβαντιᾷς; ~(Σωσίας)	~οὔκ,	ἀλλ᾽ ὕπνος μ᾽ ἔχει τις
[250]	λαβὼν τὸν λύχνον πρόμυξον. ~(Παίς)	οὔκ,	ἀλλὰ τῳδί μοι δοκῶ τὸν
[50]	αὑτοῦ τὴν νόσον τεκμαίρεται. ~(Ξανθίας)	~οὔκ,	ἀλλὰ φιλο” μέν ἐστιν ἀρχὴ
[1250]	ἀποτίνειν ἀργύριον ἐκ κραιπάλης. ~(Βδελυκλέων)	~οὔκ,	ἢν ξυνῇς γ᾽ ἀνδράσι καλοῖς
[250]	βόρειον αὐτοῖς. ~τί χρῆμ᾽ ἄρ᾽	οὑκ	τῆς οἰκίας τῆσδε συνδικαστὴς ~πέπονθεν,
[1250]	~ἀλλ᾽ Ἀμυνίας ὁ Σέλλου μᾶλλον	οὑκ	τῶν Κρωβύλων, ~οὗτος ὅν γ᾽
[100]	κνεφαῖος ἐπὶ τῇ κιγκλίδι. ~ἐντεῦθεν	οὐκέτ᾽	αὐτὸν ἐξεφρίεμεν, ~ὁ δ᾽ ἐξεδίδρασκε
[100]	γ᾽ ἐστὶ δριμύτατος καπνῶν. ~ἀτὰρ	οὐκέτ᾽	ἐρρήσεις γε, ποῦ σθ᾽ ἡ
[450]	τάχ᾽ ἡμῖν δώσετον καλὴν δίκην,	~οὐκέτ᾽	ἐς μακρὰν ἵν᾽ εἰδῆθ᾽ οἷός
[500]	με τῷ λόγῳ κρατήσῃ; ~(Χορός)	οὐκέτι	πρεσβυτῶν ὄχλος ~χρήσιμος ἔστ᾽ οὐδ᾽
[200]	μελισιδωνοφρυνιχήρατα, ~οἷς ἐκκαλοῦνται τοῦτον. ~(Σωσίας)	~οὐκοῦν,	ἢν δέῃ, ~ἤδη ποτ᾽ αὐτοὺς
[950]	ἢ τῆς φακῆς ἐμπλήμενος. ~(Βδελυκλέων)	οὔκουν	ἀποφεύγει δῆτα; ~(Φιλοκλέων) χαλεπὸν εἰδέναι.
[0]	γε τοῦτ᾽ Ἀλκιβιάδης ἐτραύλισεν. ~(Σωσίας)	~οὔκουν	ἐκεῖν᾽ ἀλλόκοτον, ὁ Θέωρος κόραξ
[50]	ὢν εἶτ᾽ ἐγένετ᾽ ἐξαίφνης κόραξ·	~οὔκουν	ἐναργὲς τοῦτο συμβαλεῖν, ὅτι ~ἀρθεὶς
[1100]	~ἐρίων τάλαντον καταπέπωκε ῥᾳδίως. ~(Φιλοκλέων)	~οὔκουν	ἐριώλην δῆτ᾽ ἐχρῆν αὐτὴν καλεῖν
[800]	~οἷόσπερ ἡμῖν φαίνεται Κλεώνυμος. ~(Φιλοκλέων)	~οὔκουν	ἔχει γ᾽ οὐδ᾽ αὐτὸς ἥρως
[150]	κανθηλίοις· ~νουμηνία γάρ ἐστιν. ~(Βδελυκλέων)	οὔκουν	κἂν ἐγὼ ~αὐτὸν ἀποδοίμην δῆτ᾽
[1250]	κακίσταις” ἔκνισε· κᾆθ᾽ ὅτ᾽ ἀπεδειρόμην,	~οὑκτὸς	ἐγέλων μέγα κεκραγότα θεώμενοι, ~οὐδὲν
[1400]	παράτρεχ᾽ ἐς τὰ Πιττάλου. ~(Βδελυκλέων)	~οὕμοιά	σου καὶ ταῦτα τοῖς ἄλλοις
[300]	~πρὸς εὔνους γὰρ φράσεις. ~(Φιλοκλέων)	~οὑμὸς	υἱός. ἀλλὰ μὴ βοᾶτε· καὶ
[1350]	νυνὶ γυνή, ~ἐγώ σ᾽ ἐπειδὰν	οὑμὸς	υἱὸς ἀποθάνῃ, ~λυσάμενος ἕξω παλλακὴν
[1400]	χάριν προσείσομαι. ~(Φιλοκλέων) ~ἐγὼ μὲν	οὖν	αὐτῷ διαλλαχθήσομαι ~ἑκών· ὁμολογῶ γὰρ
[750]	καὶ τὸν ἀπολογούμενον. ~(Φιλοκλέων) ~πῶς	οὖν	διαγιγνώσκειν καλῶς δυνήσομαι ~ὥσπερ πρότερον
[300]	δεῦρο ποιήσει. ~(Φιλοκλέων) ~τίς ἂν	οὖν	εἴη; ζητεῖθ᾽ ὑμεῖς, ὡς πᾶν
[950]	δαιμόνι᾽ ἀλλ᾽ ἀνίστασο. ~(Φιλοκλέων) ~πῶς	οὖν	ἐμαυτῷ τοῦτ᾽ ἐγὼ ξυνείσομαι, ~φεύγοντ᾽
[750]	γὼ πείσομαι. ~(Βδελυκλέων) ~σὺ δ᾽	οὖν,	ἐπειδὴ τοῦτο κεχάρηκας ποιῶν, ~ἐκεῖσε
[1000]	κωμῳδικὰ μηδέν᾽ ἀκοῦσαι. ~τοῦτο μὲν	οὖν	ἔσθ᾽ ὑμῖν αἰσχρὸν τοῖς μὴ
[1400]	ταῦτ᾽ ἐγὼ μαρτύρομαι. ~(Φιλοκλέων) ~οὑχῖνος	οὖν	ἔχων τιν᾽ ἐπεμαρτύρατο· ~εἶθ᾽ ἡ
[1150]	ἐγώ σε περιβαλῶ· σὺ δ᾽	οὖν	ἴθι. ~(Φιλοκλέων) παράθου γε μέντοι
[1200]	εἶναι καὶ ξυνουσιαστικός. ~(Φιλοκλέων) πῶς	οὖν	κατακλινῶ; φράζ᾽ ἀνύσας. ~(Βδελυκλέων) εὐσχημόνως.
[50]	νυκτὸς οὐδὲ πασπάλην. ~ἢν δ᾽	οὖν	καταμύσῃ κἂν ἄχνην, ὅμως ἐκεῖ
[1100]	παραδέδωκας εὖ ποιεῖν. ~(Φιλοκλέων) ~τί	οὖν	κελεύεις δρᾶν με; ~(Βδελυκλέων) ~τὸν
[200]	χρημάτων ἔχειν ἅπαντες αὐτόν. ~χθὲς	οὖν	Κλέων ὁ κηδεμὼν ἡμῖν ἐφεῖτ᾽
[850]	κλῳὸς σύκινος. ~(Φιλοκλέων) ~θάνατος μὲν	οὖν	κύνειος, ἢν ἅπαξ ἁλῷ. ~(Βδελυκλέων)
[1150]	δὔ ὀβολὼ φέρων. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽	οὖν	λέγειν χρή σ᾽ ὡς ἐμάχετό
[700]	~οὐκ ἂν δικάσαις. σὺ γὰρ	οὖν	νῦν μοι νικᾶν πολλῷ δεδόκησαι·
[500]	ἐξαμαρτάνω δικάζων; ~(Βδελυκλέων) καταγελώμενος μὲν	οὖν	~οὐκ ἐπαϊεις ὑπ᾽ ἀνδρῶν, οὓς
[950]	τοὺς λύκους. ~(Φιλοκλέων) ~κλέπτης μὲν	οὖν	οὗτός γε καὶ ξυνωμότης. ~(Βδελυκλέων)
[950]	πολλοῖς προβατίοις ἐφεστάναι. ~(Φιλοκλέων) ~τί	οὖν	ὄφελος, τὸν τυρὸν εἰ κατεσθίει;
[0]	σμικρὸν ἀπομερμηρίσαι. ~(Σωσίας) ~σὺ δ᾽	οὖν	παρακινδύνευ᾽ ἐπεὶ καὐτοῦ γ᾽ ἐμοῦ
[1100]	τῷ κναφεῖ τριώβολον. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽	οὖν	πεπειράσθω γ᾽ ἐπειδήπερ γ᾽ ἅπαξ
[1350]	κἄστι δύσκολον ~κἄλλως κυμινοπριστοκαρδαμογλύφον. ~ταῦτ᾽	οὖν	περί μου δέδοικε μὴ διαφθαρῶ.
[1400]	τοῖς ἄλλοις τρόποις. ~(Κατήγορος) ~ἀλλ᾽	οὖν	σὺ μέμνησ᾽ αὐτὸς ἁπεκρίνατο. ~(Φιλοκλέων)
[1350]	ἐστιν οὑτοσί; ~(Φιλοκλέων) ~ὄζος μὲν	οὖν	τῆς δᾳδὸς οὗτος ἐξέχει. ~(Βδελυκλέων)
[100]	δ᾽ ἀεὶ ~μᾶλλον δικάζει. τοῦτον	οὖν	φυλάττομεν ~μοχλοῖσιν ἐνδήσαντες, ὡς ἂν
[250]	ὕπαγε. ~(Παίς) ~ἐθελήσεις τί μοι	οὖν	ὦ ~πάτερ, ἤν σού τι
[1300]	ἤδη λεσβιᾶν τοὺς ξυμπότας· ~ὧν	οὕνεκ᾽	ἀπόδος τῷ πέει τῳδὶ χάριν.
[700]	ἔλαβες κατὰ χοίνικα κριθῶν. ~ὧν	οὕνεκ᾽	ἐγώ σ᾽ ἀπέκλῃον ἀεὶ ~βόσκειν
[700]	πένητ᾽ εἶναι· καὶ τοῦθ᾽ ὧν	οὕνεκ᾽	ἐρῶ σοι, ~ἵνα γιγνώσκῃς τὸν
[1100]	ὡσπερεὶ τἀνθρήνια, ~οἱ μὲν ἡμῶν	οὗπερ	ἅρχων, οἱ δὲ παρὰ τοὺς
[50]	ἐκεινοσὶ ~ἅνω καθεύδων, ὁ μέγας,	οὑπὶ	τοῦ τέγους. ~οὗτος φυλάττειν τὸν
[750]	τό με πείθεις. ἀλλ᾽ ἐκεῖν᾽	οὔπω	λέγεις, ~τὸν μισθὸν ὁπόθεν λήψομαι.
[600]	~ἀπολοίμην εἴ σε δέδοικα. ~(Χορός)	~οὐπώποθ᾽	οὕτω καθαρῶς ~οὐδενὸς ἠκούσαμεν οὐδὲ
[700]	πεντήκοντα μεδίμνους ~ποριεῖν· ἔδοσαν δ᾽	οὐπώποτέ	σοι πλὴν πρώην πέντε μεδίμνους,
[1500]	καὶ γάστρισον σεαυτόν, ~ῥῖπτε σκέλος	οὐράνιον·	βέμβικες ἐγγενέσθων. ~καὐτὸς γὰρ ὁ
[1450]	~(Ξανθίας) τάχα βαλλήσεις. ~(Φιλοκλέων) σκέλος	οὐράνιόν	γ᾽ ἐκλακτίζων. ~πρωκτὸς χάσκει. ~(Ξανθίας)
[1050]	τοξευμάτων οὐκ ἦν ἰδεῖν τὸν	οὐρανόν.	~ἀλλ᾽ ὅμως ἐωσάμεσθα ξὺν θεοῖς
[400]	~(Χορός) ~νὴ Δί᾽ ἐς τὸν	οὐρανόν	γ᾽ ~(Βδελυκλέων) ~ὡς τοῦδ᾽ ἐγὼ
[0]	~φέρειν ἐπίχαλκον ἀνεκὰς ἐς τὸν	οὐρανόν,	~κἄπειτα ταύτην ἀποβαλεῖν Κλεώνυμον. ~(Σωσίας)
[0]	ἐν γῇ τ᾽ ἀπέβαλεν κἀν	οὐρανῷ	~κἀν τῇ θαλάττῃ θηρίον τὴν
[900]	προσκεκαυμένα. ~ἀλλ᾽ ἔτι σύ γ᾽	οὐρεῖς	καὶ καθίζεις οὐδέπω; ~(Φιλοκλέων) ~τοῦτον
[350]	ποτέ σου παρὰ τὰς κάννας	οὐρήσω	μηδ᾽ ἀποπάρδω. ~(Βδελυκλέων) οὗτος ἐγείρου.
[800]	πολλῷ πλείονα. ~ἀμὶς μέν, ἢν	οὐρητιάσῃς,	αὑτηὶ ~παρά σοι κρεμήσετ᾽ ἐγγὺς
[650]	δῷ τοὺς τρεῖς ὀβολούς, ἀγαπᾷς·	οὓς	αὐτὸς ἐλαύνων ~καὶ πεζομαχῶν καὶ
[400]	μ᾽ ὑπ᾽ ἀνδρῶν βαρβάρων χειρούμενον,	~οὓς	ἐγὼ δίδαξα κλάειν τέτταρ᾽ ἐς
[500]	οὖν ~οὐκ ἐπαϊεις ὑπ᾽ ἀνδρῶν,	οὓς	σὺ μόνον οὐ προσκυνεῖς. ~ἀλλὰ
[600]	ἀποκλῄεις καὶ κατερύκεις, ~ἣν δουλείαν	οὖσαν	ἔφασκες καὶ ὑπηρεσίαν ἀποδείξειν. ~(Βδελυκλέων)
[550]	καὶ προστιθέασι ~κακὰ πρὸς τοῖς	οὖσιν,	ἕως ἀνιῶν ἂν ἰσώσῃ τοῖσιν
[50]	κεκλεμμένον. ~ἡμῖν γὰρ οὐκ ἔστ᾽	οὔτε	κάρυ᾽ ἐκ φορμίδος ~δούλω διαρριπτοῦντε
[450]	πόλις, ~οὔτε τιν᾽ ἔχων πρόφασιν	~οὔτε	λόγον εὐτράπελον, ~αὐτὸς ἄρχων μόνος;
[450]	ἀπείργεις ὧν ἔθηκεν ἡ πόλις,	~οὔτε	τιν᾽ ἔχων πρόφασιν ~οὔτε λόγον
[150]	~(Βδελυκλέων) ~Οὖτις μὰ τὸν Δἴ	οὔτι	χαιρήσων γε σύ. ~ὕφελκε θᾶττον
[150]	ποδαπός; ~(Φιλοκλέων) ~Ἴθακος Ἀποδρασιππίδου. ~(Βδελυκλέων)	~Οὖτις	μὰ τὸν Δἴ οὔτι χαιρήσων
[150]	εἶ ποτ᾽ ὦνθρωπ᾽ ἐτεόν; ~(Φιλοκλέων)	Οὖτις	νὴ Δία. ~(Βδελυκλέων) Οὖτις σύ;
[150]	~(Φιλοκλέων) Οὖτις νὴ Δία. ~(Βδελυκλέων)	Οὖτις	σύ; ποδαπός; ~(Φιλοκλέων) ~Ἴθακος Ἀποδρασιππίδου.
[1350]	ἐρᾶν τ᾽ ἔοικας ὡραίας σοροῦ.	~οὔτοι	καταπροίξει μὰ τὸν Ἀπόλλω τοῦτο
[1400]	τὴν δίκην ἅρχων καλῇ. ~(Βδελυκλέων)	~οὔτοι	μὰ τὴν Δήμητρ᾽ ἔτ᾽ ἐνταυθοῖ
[1350]	οἶδ᾽ ὁτιὴ ταύτῃ διαλλαχθήσομαι. ~(Ἀρτόπωλις)	~οὔτοι	μὰ τὼ θεὼ καταπροίξει Μυρτίας
[1100]	κέντρον, μὴ φέρειν τριώβολον. ~(Φιλοκλέων)	~οὔτοι	ποτὲ ζῶν τοῦτον ἀποδυθήσομαι, ~ἐπεὶ
[650]	τούτοις τοῖς ῥηματίοις περιπεφθείς. ~κᾆθ᾽	οὗτοι	μὲν δωροδοκοῦσιν κατὰ πεντήκοντα τάλαντα
[250]	ποιῆσαι. ~ἔπεισι γοῦν τοῖσιν λύχνοις	οὑτοιὶ	μύκητες· ~φιλεῖ δ᾽ ὅταν τοῦτ᾽
[1200]	νὴ Δἴ ἕτερ᾽ ἀντᾴσομαι· ~ὦνθρωφ᾽	οὖτος	ὁ μαιόμενος τὸ μέγα κράτος,
[900]	τοι. ~ὁ θεσμοθέτης· ποῦ σθ᾽	οὗτος;	ἀμίδα μοι δότω. ~(Βδελυκλέων) ~αὐτὸς
[300]	~ἀληθές. οὐ γὰρ ἄν ποθ᾽	~οὗτος	ἁνὴρ τοῦτ᾽ ἐτόλμησεν ~λέγειν, εἰ
[900]	~(Βδελυκλέων) πάρεστιν οὗτος. ~(Φιλοκλέων) ἕτερος	οὗτος	αὖ Λάβης. ~(Βδελυκλέων) ~ἀγαθός γ᾽
[400]	πάλαι μεμνημένοι ~διφθερῶν κἀξωμίδων, ἃς	οὗτος	αὐτοῖς ἠμπόλα, ~καὶ κυνᾶς· καὶ
[900]	λέγε. ~(Φιλοκλέων) ~ἀλλ᾽ οὐκ ἔχειν	οὗτός	γ᾽ ἔοικεν ὅ τι λέγῃ.
[700]	γιγνώσκῃς τὸν τιθασευτήν, κᾆθ᾽ ὅταν	οὗτός	γ᾽ ἐπισίξῃ ~ἐπὶ τῶν ἐχθρῶν
[950]	~(Βδελυκλέων) ~ὦ δαιμόνι᾽ ἐλέει ταλαιπωρουμένους.	~οὗτος	γὰρ ὁ Λάβης καὶ τραχήλι᾽
[950]	λύκους. ~(Φιλοκλέων) ~κλέπτης μὲν οὖν	οὗτός	γε καὶ ξυνωμότης. ~(Βδελυκλέων) ~μὰ
[1500]	Καρκίνου ὁ μέσατος. ~(Φιλοκλέων) ~ἀλλ᾽	οὗτός	γε καταποθήσεται· ~ἀπολῶ γὰρ αὐτὸν
[1300]	ἀνεκρότησαν, πλήν γε Θουφράστου μόνου·	~οὗτος	δὲ διεμύλλαινεν ὡς δὴ δεξιός.
[600]	~οἴνου μεστόν, κᾆτ᾽ ἐγχέομαι κλίνας·	οὗτος	δὲ κεχηνὼς ~βρωμησάμενος τοῦ σοῦ
[350]	κάννας οὐρήσω μηδ᾽ ἀποπάρδω. ~(Βδελυκλέων)	οὗτος	ἐγείρου. ~(Ξανθίας) τί τὸ πρᾶγμ᾽
[1350]	αὐτὸν τωθάσω νεανικῶς, ~οἵοις ποθ᾽	οὗτος	ἐμὲ πρὸ τῶν μυστηρίων. ~(Βδελυκλέων)
[1350]	~ὄζος μὲν οὖν τῆς δᾳδὸς	οὗτος	ἐξέχει. ~(Βδελυκλέων) ~τί λέγεις σύ;
[1500]	ἢ φάλαγξ; ~(Ξανθίας) ὁ πινοτήρης	οὗτός	ἐστι τοῦ γένους, ~ὁ σμικρότατος,
[600]	νήσοις, ~ἡδόμενος λέγοντι. ~(Φιλοκλέων) ~ὡς	οὗτος	ἤδη σκορδινᾶται κἄστιν οὐκ ἐν
[550]	παραδοῦναι· ~εἶτ᾽ Εὔαθλος χὠ μέγας	οὗτος	Κολακώνυμος ἀσπιδαποβλὴς ~οὐχὶ προδώσειν ἡμᾶς
[150]	ἢ πινάκιον τιμητικόν. ~(Βδελυκλέων) ~ἅνθρωπος	οὗτος	μέγα τι δρασείει κακόν. ~(Φιλοκλέων)
[1250]	Σέλλου μᾶλλον οὑκ τῶν Κρωβύλων,	~οὗτος	ὅν γ᾽ ἐγώ ποτ᾽ εἶδον
[1350]	πρὸ τῶν μυστηρίων. ~(Βδελυκλέων) ~ὦ	οὗτος	οὗτος τυφεδανὲ καὶ χοιρόθλιψ, ~ποθεῖν
[450]	ὁ πωλῶν πλησίον τὰς μεμβράδας·	~οὗτος	ὀψωνεῖν ἔοιχ᾽ ἅνθρωπος ἐπὶ τυραννίδι.
[500]	ἁπάντων, ~εἴπερ, ὃ μὴ γένοιθ᾽	οὗτός	~σ᾽ ἐθέλει κρατῆσαι. ~(Βδελυκλέων) ~καὶ
[850]	πελαθόμην τοὺς καδίσκους ἐκφέρειν. ~(Βδελυκλέων)	οὗτος	σὺ ποῖ θεῖς; ~(Φιλοκλέων) ἐπὶ
[900]	κάκιστον ἀρτίως ἐνήρυγεν ~ὁ βδελυρὸς	οὗτος.	~(Σωσίας) ~κοὐ μετέδωκ᾽ αἰτοῦντί μοι.
[700]	~(Φιλοκλέων) ἰώ μοί μοι. ~(Βδελυκλέων)	οὗτος	τί βοᾷς; ~(Φιλοκλέων) μή μοι
[0]	~Σφῆκες ~(Σωσίας)	~Οὗτος	τί πάσχεις ὦ κακόδαιμον Ξανθία;
[100]	ποτ᾽ ἄρ᾽ ἡ κάπνη ψοφεῖ;	~οὗτος	τίς εἶ σύ; ~(Φιλοκλέων) καπνὸς
[1350]	τῶν μυστηρίων. ~(Βδελυκλέων) ~ὦ οὗτος	οὗτος	τυφεδανὲ καὶ χοιρόθλιψ, ~ποθεῖν ἐρᾶν
[850]	~τὸ πρᾶγμ᾽ ὃ μηχανᾶται ~ἔμπροσθεν	οὗτος	τῶν θυρῶν, ~ἅπασιν ἡμῖν ἁρμόσαι
[950]	ὅδ᾽ ἔσθ᾽ ὁ πρότερος; ~(Βδελυκλέων)	οὗτος·	~(Φιλοκλέων) αὕτη νταῦθ᾽ ἔνι. ~(Βδελυκλέων)
[900]	~(Κύων) αὗ αὗ. ~(Βδελυκλέων) πάρεστιν	οὗτος.	~(Φιλοκλέων) ἕτερος οὗτος αὖ Λάβης.
[1400]	ὀλίγον μοι μέλει” ~(Ἀρτόπωλις) ἄληθες	οὗτος;	~(Φιλοκλέων) ~καὶ σὺ δή μοι
[850]	τίς ἆρ᾽ ὁ φεύγων; ~(Βδελυκλέων)	οὗτος.	~(Φιλοκλέων) ὅσον ἁλώσεται. ~(Βδελυκλέων) ~ἀκούετ᾽
[50]	ὁ μέγας, οὑπὶ τοῦ τέγους.	~οὗτος	φυλάττειν τὸν πατέρ᾽ ἐπέταξε νῷν,
[900]	Λάβης πάρα. ~(Φιλοκλέων) ὦ μιαρὸς	οὗτος·	ὡς δὲ καὶ κλέπτον βλέπει,
[800]	πρώην τὴν χύτραν ~(Φιλοκλέων) ~ἐπίσχες	οὗτος·	ὡς ὀλίγου μ᾽ ἀπώλεσας. ~ἄνευ
[50]	~Ἀμυνίας μὲν ὁ Προνάπους φήσ᾽	οὑτοσὶ	~εἶναι φιλόκυβον αὐτόν· ἀλλ᾽ οὐδὲν
[850]	~(Βδελυκλέων) ~καὶ μὴν ὁ φεύγων	οὑτοσὶ	Λάβης πάρα. ~(Φιλοκλέων) ὦ μιαρὸς
[1100]	χρὴ φυτεύειν καὶ τρέφειν, ~ὅθ᾽	οὑτοσί	με νῦν ἀποπνῖξαι βούλεται; ~(Βδελυκλέων)
[250]	σοῦ χἀτέρους μείζονας κολάζω. ~ἀλλ᾽	οὑτοσί	μοι βόρβορος φαίνεται πατοῦντι· ~κοὐκ
[850]	νυν. ~(Βδελυκλέων) ταῦτα δή τίς	οὑτοσὶ	~ὁ πρῶτός ἐστιν; ~(Φιλοκλέων) ἐς
[300]	μὴ βοᾶτε· καὶ γὰρ τυγχάνει	~οὑτοσὶ	πρόσθεν καθεύδων. ἀλλ᾽ ὕφεσθε τοῦ
[200]	μὰ Δἴ ἀλλ᾽ ὑποδυόμενός τις	οὑτοσὶ	~ὑπὸ τῶν κεραμίδων ἡλιαστὴς ὀροφίας.
[800]	τινός, ~ᾄδων ἄνωθεν ἐξεγείρῃ σ᾽	οὑτοσί.	~(Φιλοκλέων) ἓν ἔτι ποθῶ, τὰ
[1350]	δ᾽ ὄπισθεν οὐχὶ πρωκτός ἐστιν	οὑτοσί;	~(Φιλοκλέων) ~ὄζος μὲν οὖν τῆς
[800]	~(Βδελυκλέων) πάρεστι τουτί, καὐτὸς ἅναξ	οὑτοσί.	~(Φιλοκλέων) ~ὦ δέσποθ᾽ ἥρως ὡς
[1200]	ἀνὴρ ἔγεντ᾽ Ἀθήναις” ~(Φιλοκλέων) ~οὐχ	οὕτω	γε πανοῦργος οὐδὲ> κλέπτης. ~(Βδελυκλέων)
[1400]	τις ἣν ἕκαστος εἰδείη τέχνην”	~οὕτω	δὲ καὶ σὺ παράτρεχ᾽ ἐς
[1350]	~τῆς Ἀγκυλίωνος θυγατέρος καὶ Σωστράτης,	~οὕτω	διαφθείρας ἐμοῦ τὰ φορτία. ~(Φιλοκλέων)
[1150]	μαχέσαιτο παγκράτιον θώρακ᾽ ἔχων; ~(Βδελυκλέων)	~οὕτω	διηγεῖσθαι νομίζουσ᾽ οἱ σοφοί. ~ἀλλ᾽
[600]	εἴ σε δέδοικα. ~(Χορός) ~οὐπώποθ᾽	οὕτω	καθαρῶς ~οὐδενὸς ἠκούσαμεν οὐδὲ ~ξυνετῶς
[300]	ὡς πᾶν ἂν> ἔγωγε ποιοίην·	~οὕτω	κιττῶ διὰ τῶν σανίδων μετὰ
[250]	ἀντιβολοίη ~τις, κάτω κύπτων ἂν	οὕτω	~λίθον ἕψεις” ἔλεγεν. ~τάχα δ᾽
[400]	τὰ πρὸς ποδῶν Δρακοντίδη, ~περιορᾷς	οὕτω	μ᾽ ὑπ᾽ ἀνδρῶν βαρβάρων χειρούμενον,
[1150]	πάνυ κατ᾽ οἰκίαν ~ἐκεῖνον ὡς	οὕτω	ποτ᾽ ἦν μῦς καὶ γαλῆ”
[600]	~(Φιλοκλέων) ~οὔκ, ἀλλ᾽ ἐρήμας ᾤεθ᾽	οὕτω	ῥᾳδίως τρυγήσειν. ~καλῶς γὰρ ᾔδειν
[250]	ἁνήρ. ~ἀλλ᾽ ὦγάθ᾽ ἀνίστασο μηδ᾽	οὕτω	σεαυτὸν ~ἔσθιε μηδ᾽ ἀγανάκτει. ~καὶ
[1450]	Παίς ὁ Φιλοκλέωνος. ~οὐδενὶ γὰρ	οὕτως	ἀγανῷ ~ξυνεγενόμην, οὐδὲ τρόποις ~ἐπεμάνην
[450]	~ἀλλὰ μὰ Δί᾽ οὐ ῥᾳδίως	οὕτως	ἂν αὐτοὺς διέφυγες, ~εἴπερ ἔτυχον
[50]	ἐγὼ δοὺς δύ᾽ ὀβολὼ μισθώσομαι	~οὕτως	ὑποκρινόμενον σοφῶς ὀνείρατα; ~(Ξανθίας) ~φέρε
[950]	νταῦθ᾽ ἔνι. ~(Βδελυκλέων) ἐξηπάτηται κἀπολέλυκεν	οὐχ	ἑκών. ~φέρ᾽ ἐξεράσω. ~(Φιλοκλέων) πῶς
[450]	δι᾽ ἡμέρας; ~(Χορός) ~οὐδέποτέ γ᾽	οὐχ	ἕως ἄν τί μου λοιπὸν
[250]	φαίνεται πατοῦντι· ~κοὐκ ἔσθ᾽ ὅπως	οὐχ	ἡμερῶν τεττάρων τὸ πλεῖστον ~ὕδωρ
[300]	ὀπῆς ~ὑμῶν ὑπακούων. ~ἀλλὰ γὰρ	οὐχ	οἷός τ᾽ εἴμ᾽ ~ᾄδειν. τί
[1350]	δᾲς ἥδε; ~(Φιλοκλέων) δᾲς δῆτ᾽	οὐχ	ὁρᾷς ἐστιγμένην; ~(Βδελυκλέων) ~τί δὲ
[400]	~(Ξανθίας) Ἡράκλεις καὶ κέντρ᾽ ἔχουσιν.	οὐχ	ὁρᾷς ὦ δέσποτα; ~(Βδελυκλέων) οἷς
[1200]	πώποτ᾽ ἀνὴρ ἔγεντ᾽ Ἀθήναις” ~(Φιλοκλέων)	~οὐχ	οὕτω γε πανοῦργος οὐδὲ> κλέπτης.
[150]	~αὐτὸν ἀποδοίμην δῆτ᾽ ἄν; ~(Φιλοκλέων)	οὐχ	ὥσπερ γ᾽ ἐγώ. ~(Βδελυκλέων) μὰ
[1100]	~ἔγνως γὰρ ἄν· νῦν δ᾽	οὐχὶ	γιγνώσκεις. ~(Φιλοκλέων) ἐγώ; ~μὰ τὸν
[50]	γνώμην ἔχον, ~ὑμῶν μὲν αὐτῶν	οὐχὶ	δεξιώτερον, ~κωμῳδίας δὲ φορτικῆς σοφώτερον.
[850]	~ἡδὶ δὲ δὴ τίς ἐστιν;	οὐχὶ	κλεψύδρα; ~(Φιλοκλέων) ~εὖ γ᾽ ἐκπορίζεις
[750]	ἢν δίκην ~λέγῃ μακράν τις,	οὐχὶ	πεινῶν ἀναμενεῖς ~δάκνων σεαυτὸν καὶ
[550]	χὠ μέγας οὗτος Κολακώνυμος ἀσπιδαποβλὴς	~οὐχὶ	προδώσειν ἡμᾶς φασίν, περὶ τοῦ
[650]	τἄλλα; ~(Βδελυκλέων) ~ἐς τούτους τοὺς	οὐχὶ	προδώσω τὸν Ἀθηναίων κολοσυρτόν, ~ἀλλὰ
[1350]	ἐξέρχεται. ~(Βδελυκλέων) ~ὁ δ᾽ ὄπισθεν	οὐχὶ	πρωκτός ἐστιν οὑτοσί; ~(Φιλοκλέων) ~ὄζος
[450]	τῦφε πολλῷ τῷ καπνῷ. ~(Σωσίας)	~οὐχὶ	σοῦσθ᾽ οὐκ ἐς κόρακας; οὐκ
[650]	με διδάξεις, ~οὐκ ἔστιν ὅπως	οὐχὶ	τεθνήξεις, κἂν χρῇ σπλάγχνων μ᾽
[1400]	~(Κατήγορος) ταῦτ᾽ ἐγὼ μαρτύρομαι. ~(Φιλοκλέων)	~οὑχῖνος	οὖν ἔχων τιν᾽ ἐπεμαρτύρατο· ~εἶθ᾽
[1100]	γὰρ πρότερον ἐπανθρακίδων ἐμπλήμενος ~ἀπέδωκ᾽	ὀφείλων	τῷ κναφεῖ τριώβολον. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽
[950]	προβατίοις ἐφεστάναι. ~(Φιλοκλέων) ~τί οὖν	ὄφελος,	τὸν τυρὸν εἰ κατεσθίει; ~(Βδελυκλέων)
[400]	γ᾽ οὐκ ἔνι ~οὐδ᾽ ἐν	ὀφθαλμοῖσιν	αἰδὼς τῶν παλαιῶν ἐμβάδων. ~(Φιλοκλέων)
[1000]	καρχαρόδοντι, ~οὗ δεινόταται μὲν ἀπ᾽	ὀφθαλμῶν	Κύννης ἀκτῖνες ἔλαμπον, ~ἑκατὸν δὲ
[1050]	ἔφευγον τὰς γνάθους καὶ τὰς	ὀφρῦς	κεντούμενοι· ~ὥστε παρὰ τοῖς βαρβάροισι
[500]	λόγῳ κρατήσῃ; ~(Χορός) οὐκέτι πρεσβυτῶν	ὄχλος	~χρήσιμος ἔστ᾽ οὐδ᾽ ἀκαρῆ· ~σκωπτόμενοι
[100]	ὃς ᾖδ᾽ ἀφ᾽ ἑσπέρας, ἔφη	~ὄψ᾽	ἐξεγείρειν αὐτὸν ἀναπεπεισμένον, ~παρὰ τῶν
[200]	βαθύς. ~(Βδελυκλέων) ~νὴ τὸν Δἴ,	ὀψὲ	γοῦν ἀνεστήκασι νῦν. ~ὡς ἀπὸ
[450]	πωλῶν πλησίον τὰς μεμβράδας· ~οὗτος	ὀψωνεῖν	ἔοιχ᾽ ἅνθρωπος ἐπὶ τυραννίδι. ~ἢν