Vers
[1400]	κακοδαίμων. προσκαλοῦμαί σ᾽ ὦ γέρον	~ὕβρεως.	~(Βδελυκλέων) ~ὕβρεως; μὴ μὴ καλέσῃ
[1400]	σ᾽ ὦ γέρον ~ὕβρεως. ~(Βδελυκλέων)	~ὕβρεως;	μὴ μὴ καλέσῃ πρὸς τῶν
[1400]	νοῦν ἂν εἶχες πλείονα” ~(Κατήγορος)	ὕβριζ᾽	ἕως ἂν τὴν δίκην ἅρχων
[1300]	περὶ Φρύνιχον. ~τούτων ἁπάντων ἦν	ὑβριστότατος	μακρῷ. ~εὐθὺς γὰρ ὡς ἐνέπλητο
[650]	ἐν γῇ πολλὰ δ᾽ ἐφ᾽	ὑγρᾷ	πιτυλεύσας, ~οὐδεὶς οὐδὲ σκορόδου κεφαλὴν
[1200]	~τὰ γόνατ᾽ ἔκτεινε καὶ γυμναστικῶς	~ὑγρὸν	χύτλασον σεαυτὸν ἐν τοῖς στρώμασιν.
[900]	γ᾽ οὐκ ἔστ᾽ οὐδὲ τὴν	ὑδρίαν	πλάσαι. ~(Σωσίας) ~πρὸς ταῦτα τοῦτον
[100]	δ᾽ ἐξεδίδρασκε διά τε τῶν	ὑδρορροῶν	~καὶ τῶν ὀπῶν· ἡμεῖς δ᾽
[250]	οὐχ ἡμερῶν τεττάρων τὸ πλεῖστον	~ὕδωρ	ἀναγκαίως ἔχει τὸν θεὸν ποιῆσαι.
[250]	καρπίμων ἅττα μή στι πρῷα	~ὕδωρ	γενέσθαι κἀπιπνεῦσαι βόρειον αὐτοῖς. ~τί
[950]	τί πέπονθας; οἴμοι· ποῦ σθ᾽	ὕδωρ;	~ἔπαιρε σαυτόν. ~(Φιλοκλέων) ~εἰπέ νυν
[1200]	~ὀροφὴν θέασαι, κρεκάδι᾽ αὐλῆς θαύμασον·	~ὕδωρ	κατὰ χειρός· τὰς τραπέζας ἐσφέρειν·
[250]	δ᾽ ὅταν τοῦτ᾽ ᾖ, ποιεῖν	ὑετὸν	μάλιστα. ~δεῖται δὲ καὶ τῶν
[1350]	καὶ φυλάττομαι σφόδρα. ~τὸ γὰρ	υἵδιον	τηρεῖ με, κἄστι δύσκολον ~κἄλλως
[100]	~ναὶ μὰ Δία, τῷ δ᾽	υἱεῖ	γε τῳδὶ (Βδελυκλέων) ~ἔχων τρόπους
[550]	ἀνέλκει ~τὰς θηλείας καὶ τοὺς	υἱεῖς	τῆς χειρός, ἐγὼ δ᾽ ἀκροῶμαι·
[450]	σὺ καὶ σύ, πρὶν τὸν	υἱὸν	ἐκδραμεῖν. ~(Χορός) ~ἀλλὰ τούτων μὲν
[50]	ἢν ἴδῃ γέ που γεγραμμένον	~υἱὸν	Πυριλάμπους ἐν θύρᾳ Δῆμον καλόν,
[300]	εὔνους γὰρ φράσεις. ~(Φιλοκλέων) ~οὑμὸς	υἱός.	ἀλλὰ μὴ βοᾶτε· καὶ γὰρ
[1350]	γυνή, ~ἐγώ σ᾽ ἐπειδὰν οὑμὸς	υἱὸς	ἀποθάνῃ, ~λυσάμενος ἕξω παλλακὴν ὦ
[100]	ἂν μὴ ξίῃ. ~ὁ γὰρ	υἱὸς	αὐτοῦ τὴν νόσον βαρέως φέρει.
[1500]	τίς ὁ κακοδαίμων ἐστίν; ~(Ξανθίας)	υἱὸς	Καρκίνου ὁ μέσατος. ~(Φιλοκλέων) ~ἀλλ᾽
[650]	εἰσελθὸν μειράκιόν σοι κατάπυγον, Χαιρέου	υἱός,	~ὡδὶ διαβὰς διακινηθεὶς τῷ σώματι
[1400]	ἑσπέρας ~θρασεῖα καὶ μεθύση τις	ὑλάκτει	κύων. ~κἄπειτ᾽ ἐκεῖνος εἶπεν, ὦ
[900]	αὖ Λάβης. ~(Βδελυκλέων) ~ἀγαθός γ᾽	ὑλακτεῖν	καὶ διαλείχειν τὰς χύτρας. ~σίγα,
[450]	τὸν Σελλαρτίου. ~ἆρ᾽ ἐμέλλομέν ποθ᾽	ὑμᾶς	ἀποσοβήσειν τῷ χρόνῳ. ~(Βδελυκλέων) ~ἀλλὰ
[900]	μετέδωκ᾽ αἰτοῦντί μοι. ~καίτοι τίς	ὑμᾶς	εὖ ποιεῖν δυνήσεται, ~ἢν μή
[350]	~ἀλλ᾽ ἄλλο τι δεῖ ζητεῖν	ὑμᾶς·	ὀπίαν δ᾽ οὐκ ἔστι γενέσθαι.
[1300]	ἐμοί· ~οἷον, εἰ μὴ ρρήσεθ᾽	ὑμᾶς	~ὦ πόνηροι ταυτῃὶ τῇ ~δᾳδὶ
[450]	ἂν ὦ πρὸς τῶν θεῶν	ὑμεῖς	ἀπαλλαχθεῖτέ μου; ~ἢ δέδοκταί μοι
[1000]	~ἀλλ᾽ ἴτε χαίροντες ὅποι βούλεσθ᾽	~ὑμεῖς	δὲ τέως ὦ μυριάδες ~ἀναρίθμητοι,
[1000]	ὑπὸ τοῦ μὴ γνῶναι καθαρῶς	ὑμεῖς	ἐποιήσατ᾽ ἀναλδεῖς· ~καίτοι σπένδων πόλλ᾽
[500]	γώ. ~(Φιλοκλέων) ~τί γὰρ φάθ᾽	ὑμεῖς,	ἢν ὁδί με τῷ λόγῳ
[250]	μὰ Δἴ, εἰ κρέμαισθέ γ᾽	ὑμεῖς.	~(Παίς) μὰ Δἴ οὔ τἄρα
[300]	~τίς ἂν οὖν εἴη; ζητεῖθ᾽	ὑμεῖς,	ὡς πᾶν ἂν> ἔγωγε ποιοίην·
[1000]	ἀκοῦσαι. ~τοῦτο μὲν οὖν ἔσθ᾽	ὑμῖν	αἰσχρὸν τοῖς μὴ γνοῦσιν παραχρῆμα,
[1050]	τῶν μήλων. κἂν ταῦτα ποιῆθ᾽	~ὑμῖν	δι᾽ ἔτους τῶν ἱματίων ~ὀζήσει
[700]	δείσωσ᾽ αὐτοί, τὴν Εὔβοιαν διδόασιν	~ὑμῖν	καὶ σῖτον ὑφίστανται κατὰ πεντήκοντα
[850]	ταῖς εὐχαῖς ~φήμην ἀγαθὴν λέξομεν	ὑμῖν,	~ὅτι γενναίως ἐκ τοῦ πολέμου
[1000]	τιμηθεὶς ὡς οὐδεὶς πώποτ᾽ ἐν	ὑμῖν,	~οὐκ ἐκτελέσαι” φησὶν ἐπαρθεὶς οὐδ᾽
[350]	ποιήσομεν ἡμεῖς. ~(Φιλοκλέων) ~δράσω τοίνυν	ὑμῖν	πίσυνος, καὶ μανθάνετ᾽ ἤν τι
[450]	ὧδ᾽ ἐστάλης. ~(Βδελυκλέων) ~ὡς ἅπανθ᾽	ὑμῖν	τυραννίς ἐστι καὶ ξυνωμόται, ~ἤν
[650]	φόρον, ἢ βροντήσας τὴν πόλιν	ὑμῶν	ἀνατρέψω” ~σὺ δὲ τῆς ἀρχῆς
[1000]	ταῖς κοίταις ἐπὶ τοῖσιν ἀπράγμοσιν	ὑμῶν	~ἀντωμοσίας καὶ προσκλήσεις καὶ μαρτυρίας
[1300]	~ἰὴ ἰεῦ, καλούμενοι. ~ἀρχαῖά γ᾽	ὑμῶν·	ἆρά γ᾽ ἴσθ᾽ ~ὡς οὐδ᾽
[300]	ἐπεὶ ~βούλομαί γε πάλαι μεθ᾽	ὑμῶν	~ἐλθὼν ἐπὶ τοὺς καδίσκους ~κακόν
[1000]	φησιν δείσας καταδωροδοκῆσαι, ~ἀλλ᾽ ὑπὲρ	ὑμῶν	ἔτι καὶ νυνὶ πολεμεῖ· φησίν
[50]	ἔστιν ἡμῖν λογίδιον γνώμην ἔχον,	~ὑμῶν	μὲν αὐτῶν οὐχὶ δεξιώτερον, ~κωμῳδίας
[1000]	θεατῶν ~ἐστὶ πάσχειν, κοὐ πρὸς	ὑμῶν.	~νῦν αὖτε λεῲ προσέχετε τὸν
[300]	μὲν ~πάλαι διὰ τῆς ὀπῆς	~ὑμῶν	ὑπακούων. ~ἀλλὰ γὰρ οὐχ οἷός
[650]	ὥρᾳ δικάσονθ᾽ ὡς ὅστις ἂν	ὑμῶν	~ὕστερος ἔλθῃ τοῦ σημείου, τὸ
[1050]	καὶ ~σχῆμα κεὐρυπρωκτίαν. ~εἴ τις	ὑμῶν	ὦ θεαταὶ τὴν ἐμὴν ἰδὼν
[750]	νείφῃ, πρὸς τὸ πῦρ καθήμενος·	~ὕοντος	εἴσει· κἄν ἔγρῃ μεσημβρινός, ~οὐδείς
[0]	φάλαινα πανδοκεύτρια, ~ἔχουσα φωνὴν ἐμπεπρησμένης	ὑός.	~(Ξανθίας) αἰβοῖ. ~(Σωσίας) τί ἔστι;
[400]	ποδῶν Δρακοντίδη, ~περιορᾷς οὕτω μ᾽	ὑπ᾽	ἀνδρῶν βαρβάρων χειρούμενον, ~οὓς ἐγὼ
[500]	καταγελώμενος μὲν οὖν ~οὐκ ἐπαϊεις	ὑπ᾽	ἀνδρῶν, οὓς σὺ μόνον οὐ
[1050]	πεπωκότες, ~στὰς ἀνὴρ παρ᾽ ἄνδρ᾽	ὑπ᾽	ὀργῆς τὴν χελύνην ἐσθίων· ~ὑπὸ
[250]	τἀπὶ Θρᾴκης· ~ὃν ὅπως ἐγχυτριεῖς.	~ὕπαγ᾽	ὦ παῖ ὕπαγε. ~(Παίς) ~ἐθελήσεις
[250]	ὅπως ἐγχυτριεῖς. ~ὕπαγ᾽ ὦ παῖ	ὕπαγε.	~(Παίς) ~ἐθελήσεις τί μοι οὖν
[250]	ἄρ᾽ ἡμῖν ὁ γέρων οὐδ᾽	ὑπακούει;	~μῶν ἀπολώλεκε τὰς ~ἐμβάδας, ἢ
[300]	~πάλαι διὰ τῆς ὀπῆς ~ὑμῶν	ὑπακούων.	~ἀλλὰ γὰρ οὐχ οἷός τ᾽
[850]	~(Βδελυκλέων) ~εὐφημία μὲν πρῶτα νῦν	ὑπαρχέτω.	~(Χορός) ~ὦ Φοῖβ᾽ Ἄπολλον Πύθι᾽
[50]	θεαταῖς τὸν λόγον, ~ὀλίγ᾽ ἄτθ᾽	ὑπειπὼν	πρῶτον αὐτοῖσιν ταδί, ~μηδὲν παρ᾽
[1400]	πρὸς τῶν θεῶν· ~ἐγὼ γὰρ	ὑπὲρ	αὐτοῦ δίκην δίδωμί σοι ~ἣν
[550]	ἅμα βληχᾶται· κἄπειθ᾽ ὁ πατὴρ	ὑπὲρ	αὐτῶν ~ὥσπερ θεὸν ἀντιβολεῖ με
[1000]	οὔ φησιν δείσας καταδωροδοκῆσαι, ~ἀλλ᾽	ὑπὲρ	ὑμῶν ἔτι καὶ νυνὶ πολεμεῖ·
[1100]	μισθὸν ἡμῶν, τῆσδε τῆς χώρας	ὕπερ	~μήτε κώπην μήτε λόγχην μήτε
[950]	~χαλεπὸν μὲν ὦνδρες ἐστὶ διαβεβλημένου	~ὑπεραποκρίνεσθαι	κυνός, λέξω δ᾽ ὅμως. ~ἀγαθὸς
[1000]	χρόνον· ~κοὐκ ἐγχανεῖταί σ᾽ ἐξαπατῶν	Ὑπέρβολος.	~ἀλλ᾽ εἰσίωμεν. ~(Φιλοκλέων) ταῦτά νυν,
[1250]	ὡς καταδιηλλάγην, ~ἡνίκα Κλέων μ᾽	ὑπετάραττεν	ἐπικείμενος ~καί με κακίσταις” ἔκνισε·
[100]	ἐξεγείρειν αὐτὸν ἀναπεπεισμένον, ~παρὰ τῶν	ὑπευθύνων	ἔχοντα χρήματα. ~εὐθὺς δ᾽ ἀπὸ
[450]	φορῶν κράσπεδα ~στεμμάτων τήν θ᾽	ὑπήνην	ἄκουρον τρέφων; ~(Βδελυκλέων) ~νὴ Δί᾽
[600]	~ἣν δουλείαν οὖσαν ἔφασκες καὶ	ὑπηρεσίαν	ἀποδείξειν. ~(Βδελυκλέων) ~ἔμπλησο λέγων· πάντως
[500]	~(Βδελυκλέων) ~οὐ σύ γ᾽ ἀλλ᾽	ὑπηρετεῖς	~οἰόμενος ἄρχειν· ἐπεὶ δίδαξον ἡμᾶς
[450]	τυραννὶς ~ὡς λάθρᾳ γ᾽ ἐλάνθαν᾽	ὑπιοῦσά	με” ~εἰ σύ γ᾽ ὦ
[750]	~(Φιλοκλέων) μή μοι τούτων μηδὲν	ὑπισχνοῦ.	~κείνων ἔραμαι, κεῖθι γενοίμαν, ~ἵν᾽
[0]	~(Σωσίας) ~ἔδοξέ μοι περὶ πρῶτον	ὕπνον	ἐν τῇ πυκνὶ ~ἐκκλησιάζειν πρόβατα
[0]	τις ἐπὶ τὰ βλέφαρα νυστακτὴς	ὕπνος·	~καὶ δῆτ᾽ ὄναρ θαυμαστὸν εἶδον
[0]	ἢ κορυβαντιᾷς; ~(Σωσίας) ~οὔκ, ἀλλ᾽	ὕπνος	μ᾽ ἔχει τις ἐκ Σαβαζίου.
[50]	πὶ τοῦ πρώτου καθίζηται ξύλου.	~ὕπνου	δ᾽ ὁρᾷ τῆς νυκτὸς οὐδὲ
[0]	γ᾽ ἐμοῦ ~κατὰ τοῖν κόραιν	ὕπνου	τι καταχεῖται γλυκύ. ~(Ξανθίας) ~ἀλλ᾽
[1050]	ὑπ᾽ ὀργῆς τὴν χελύνην ἐσθίων·	~ὑπὸ	δὲ τῶν τοξευμάτων οὐκ ἦν
[100]	~ὥσπερ λεπὰς προσεχόμενος τῷ κίονι.	~ὑπὸ	δυσκολίας δ᾽ ἅπασι τιμῶν τὴν
[1450]	μανίας ἀρχή. ~(Φιλοκλέων) ~πλευρὰν λυγίσαντος	ὑπὸ	ῥώμης· ~οἶον μυκτὴρ μυκᾶται καὶ
[1250]	τι θλιβόμενος ἐκβαλῶ. ~ταῦτα κατιδὼν	ὑπό	τι μικρὸν ἐπιθήκισα· ~εἶτα νῦν
[100]	~ὥσπερ μέλιττ᾽ ἢ βομβυλιὸς εἰσέρχεται	~ὑπὸ	τοῖς ὄνυξι κηρὸν ἀναπεπλασμένος. ~ψήφων
[350]	~ἀνελόντες καὶ κατακλαύσαντες θεῖναί μ᾽	ὑπὸ	τοῖσι δρυφάκτοις. ~(Χορός) ~οὐδὲν πείσει·
[50]	τὴν νύκτα περὶ τὴν κλεψύδραν.	~ὑπὸ	τοῦ δὲ τὴν ψῆφόν γ᾽
[1000]	καινοτάταις σπείραντ᾽ αὐτὸν διανοίαις, ~ἃς	ὑπὸ	τοῦ μὴ γνῶναι καθαρῶς ὑμεῖς
[650]	σοι πλουτεῖν καὶ τοῖσιν ἅπασιν	~ὑπὸ	τῶν ἀεὶ δημιζόντων οὐκ οἶδ᾽
[200]	Δἴ ἀλλ᾽ ὑποδυόμενός τις οὑτοσὶ	~ὑπὸ	τῶν κεραμίδων ἡλιαστὴς ὀροφίας. ~(Βδελυκλέων)
[300]	~ᾄδειν. τί ποιήσω; ~τηροῦμαι δ᾽	ὑπὸ	τῶνδ᾽ ἐπεὶ ~βούλομαί γε πάλαι
[150]	ἄριστον· ἀλλ᾽ ἴσως, ὅταν φάγῃς	~ὑπογάστριον	γέροντος ἡλιαστικοῦ. ~(Βδελυκλέων) ~ὤθει τὸν
[150]	θᾶττον αὐτόν. ὦ μιαρώτατος ~ἵν᾽	ὑποδέδυκεν·	ὥστ᾽ ἔμοιγ᾽ ἰνδάλλεται ~ὁμοιότατος κλητῆρος
[150]	φέρει ~κάτω γε τουτονί τιν᾽	ὑποδεδυκότα.	~(Βδελυκλέων) ~ποῖον; φέρ᾽ ἴδωμαι τουτονί.
[1150]	οὐδὲν λήψομαι. ~(Βδελυκλέων) ~ἄνυσόν ποθ᾽	ὑποδησάμενος·	εἶτα πλουσίως ~ὡδὶ προβὰς τρυφερόν
[1150]	~(Φιλοκλέων) ~ἐγὼ γὰρ ἂν τλαίην	ὑποδήσασθαί	ποτε ~ἐχθρῶν παρ᾽ ἀνδρῶν δυσμενῆ
[1150]	καταράτους ἐμβάδας, ~τασδὶ δ᾽ ἀνύσας	ὑπόδυθι”	τὰς Λακωνικάς. ~(Φιλοκλέων) ~ἐγὼ γὰρ
[200]	μῦς; οὐ μὰ Δἴ ἀλλ᾽	ὑποδυόμενός	τις οὑτοσὶ ~ὑπὸ τῶν κεραμίδων
[600]	ἐκκαλαμᾶται, ~καὶ τὸ γύναιόν μ᾽	ὑποθωπεῦσαν	φυστὴν μᾶζαν προσενέγκῃ, ~κἄπειτα καθεζομένη
[50]	δοὺς δύ᾽ ὀβολὼ μισθώσομαι ~οὕτως	ὑποκρινόμενον	σοφῶς ὀνείρατα; ~(Ξανθίας) ~φέρε νυν
[1250]	ᾧ χάρις ἐφέσπετο· ~τὸν δ᾽	ὑποκριτὴν	ἕτερον ἀργαλέον ὡς σοφόν· ~εἶτ᾽
[550]	τῶν δημοσίων κεκλοφυῖαν· ~ἱκετεύουσίν θ᾽	ὑποκύπτοντες	τὴν φωνὴν οἰκτροχοοῦντες· ~οἴκτιρόν μ᾽
[1150]	πρὶν διερρυηκέναι. ~(Βδελυκλέων) ~ἄγε νυν	ὑπολύου	τὰς καταράτους ἐμβάδας, ~τασδὶ δ᾽
[1350]	~πρὸς ταῦτα τηροῦ μὴ λάβῃς	ὑπώπια.	~(Βδελυκλέων) ~νὴ τὸν Δἴ ἐξέμαθές
[650]	Κόννου ψῆφον, τούτοισι δὲ δωροφοροῦσιν	~ὕρχας	οἶνον δάπιδας τυρὸν μέλι σήσαμα
[950]	λαβὼν τὴν ψῆφον ἐπὶ τὸν	ὕστερον	~μύσας παρᾷξον κἀπόλυσον ὦ πάτερ.
[200]	~ἀλλ᾽ ὦ πόνηρ᾽ ἥξουσιν ὀλίγον	ὕστερον	~οἱ ξυνδικασταὶ παρακαλοῦντες τουτονὶ ~τὸν
[1450]	κρόνους ~τοὺς νῦν διορχησάμενος ὀλίγον	ὕστερον.	~(Φιλοκλέων) ~τίς ἐπ᾽ αὐλείοισι θύραις
[650]	φέρει τὸ συνηγορικὸν δραχμήν, κἂν	ὕστερος	ἔλθῃ· ~καὶ κοινωνῶν τῶν ἀρχόντων
[650]	δικάσονθ᾽ ὡς ὅστις ἂν ὑμῶν	~ὕστερος	ἔλθῃ τοῦ σημείου, τὸ τριώβολον
[250]	τί πως ἀκούσας ~τοὐμοῦ μέλους	ὑφ᾽	ἡδονῆς ἑρπύσῃ θύραζε. ~(Χορός) ~τί
[1100]	ὦγάθ᾽ ἀλλὰ τοῦτο τοῖσι βαρβάροις	~ὑφαίνεται	πολλαῖς δαπάναις. αὕτη γέ τοι
[1100]	~οὔκ, ἀλλ᾽ ἐν Ἐκβατάνοισι ταῦθ᾽	ὑφαίνεται.	~(Φιλοκλέων) ~ἐν Ἐκβατάνοισι γίγνεται κρόκης
[800]	κύων παρᾴξας ἐς τὸν ἰπνὸν	ὑφαρπάσας	~τροφαλίδα τυροῦ Σικελικὴν κατεδήδοκεν; ~(Βδελυκλέων)
[950]	τἄλλ᾽ ἄριστός ἐστιν· εἰ δ᾽	ὑφείλετο,	~ξύγγνωθι. κιθαρίζειν γὰρ οὐκ ἐπίσταται.
[1200]	ἐμῶν, ~ὅτ᾽ Ἐργασίωνος τὰς χάρακας	ὑφειλόμην.	~(Βδελυκλέων) ~ἀπολεῖς με. ποίας χάρακας;
[1300]	~ὁρᾷς ἐγώ σ᾽ ὡς δεξιῶς	ὑφειλόμην	~μέλλουσαν ἤδη λεσβιᾶν τοὺς ξυμπότας·
[550]	αἰτοῦμαί σ᾽ εἰ καὐτὸς πώποθ᾽	ὑφείλου	~ἀρχὴν ἄρξας ἢ πὶ στρατιᾶς
[150]	Δἴ οὔτι χαιρήσων γε σύ.	~ὕφελκε	θᾶττον αὐτόν. ὦ μιαρώτατος ~ἵν᾽
[300]	τυγχάνει ~οὑτοσὶ πρόσθεν καθεύδων. ἀλλ᾽	ὕφεσθε	τοῦ τόνου. ~(Χορός) ~τοῦ δ᾽
[700]	Εὔβοιαν διδόασιν ~ὑμῖν καὶ σῖτον	ὑφίστανται	κατὰ πεντήκοντα μεδίμνους ~ποριεῖν· ἔδοσαν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/09/2005