Vers
[600]	~κἄπειτα καθεζομένη παρ᾽ ἐμοὶ προσαναγκάζῃ,	φάγε	τουτί, ~ἔντραγε τουτί· τούτοισιν ἐγὼ
[150]	ὄντ᾽ ἄριστον· ἀλλ᾽ ἴσως, ὅταν	φάγῃς	~ὑπογάστριον γέροντος ἡλιαστικοῦ. ~(Βδελυκλέων) ~ὤθει
[500]	ἀλλ᾽ ἥδιον ἄν ~δικίδιον σμικρὸν	φάγοιμ᾽	ἂν ἐν λοπάδι πεπνιγμένον. ~(Βδελυκλέων)
[1350]	τοῦτο δρῶν. ~(Φιλοκλέων) ~ὡς ἡδέως	φάγοις	ἂν ἐξ ὄξους δίκην. ~(Βδελυκλέων)
[500]	γράψομαι γώ. ~(Φιλοκλέων) ~τί γὰρ	φάθ᾽	ὑμεῖς, ἢν ὁδί με τῷ
[250]	~τί ποτ᾽ οὐ πρὸ θυρῶν	φαίνετ᾽	ἄρ᾽ ἡμῖν ὁ γέρων οὐδ᾽
[250]	τῆσδε συνδικαστὴς ~πέπονθεν, ὡς οὐ	φαίνεται	δεῦρο πρὸς τὸ πλῆθος; ~οὐ
[800]	ἦσθ᾽ ἰδεῖν. ~(Βδελυκλέων) ~οἷόσπερ ἡμῖν	φαίνεται	Κλεώνυμος. ~(Φιλοκλέων) ~οὔκουν ἔχει γ᾽
[250]	κολάζω. ~ἀλλ᾽ οὑτοσί μοι βόρβορος	φαίνεται	πατοῦντι· ~κοὐκ ἔσθ᾽ ὅπως οὐχ
[800]	πῦρ γε τουτί· καὶ προσέστηκεν	φακῆ	~ῥοφεῖν, ἐὰν δέῃ τι. ~(Φιλοκλέων)
[800]	λήψομαι. ~αὐτοῦ μένων γὰρ τὴν	φακῆν	ῥοφήσομαι. ~ἀτὰρ τί τὸν ὄρνιν
[900]	γὰρ ἁνὴρ οὐδὲν ἧττον τῆς	φακῆς.	~(Βδελυκλέων) ~πρὸς τῶν θεῶν μὴ
[950]	~οὐδέν ποτ᾽ ἀλλ᾽ ἢ τῆς	φακῆς	ἐμπλήμενος. ~(Βδελυκλέων) οὔκουν ἀποφεύγει δῆτα;
[1500]	ἦν τὸ προσέρπον; ὀξὶς ἢ	φάλαγξ;	~(Ξανθίας) ὁ πινοτήρης οὗτός ἐστι
[0]	σαπρᾶς. ~(Σωσίας) ~εἶθ᾽ ἡ μιαρὰ	φάλαιν᾽	ἔχουσα τρυτάνην ~ἵστη βόειον δημόν.
[0]	τούτοις τοῖς προβάτοισι μοὐδόκει ~δημηγορεῖν	φάλαινα	πανδοκεύτρια, ~ἔχουσα φωνὴν ἐμπεπρησμένης ὑός.
[500]	κίστην τις ὡς τάχιστα. ~ἀτὰρ	φανεῖ	ποῖός τις ὤν, ἢν ταῦτα
[900]	~(Φιλοκλέων) ~ἀλλ᾽ ὦγαθὲ ~τὸ πρᾶγμα	φανερόν	ἐστιν· αὐτὸ γὰρ βοᾷ. ~(Σωσίας)
[1000]	εὖ πεποιηκώς, ~τὰ μὲν οὐ	φανερῶς	ἀλλ᾽ ἐπικουρῶν κρύβδην ἑτέροισι ποιηταῖς,
[1000]	χέασθαι· ~μετὰ τοῦτο δὲ καὶ	φανερῶς	ἤδη κινδυνεύων καθ᾽ ἑαυτόν, ~οὐκ
[500]	δεῖ τι λέγειν ~καινόν, ὅπως	φανήσει	~(Βδελυκλέων) ~ἐνεγκάτω μοι δεῦρο τὴν
[1200]	δὲ συμπόται ~εἰσὶν Θέωρος Αἰσχίνης	Φᾶνος	Κλέων, ~ξένος τις ἕτερος πρὸς
[800]	καὶ γέροντι πρόσφορον ~ἐξηῦρες ἀτεχνῶς	φάρμακον	στραγγουρίας. ~(Βδελυκλέων) ~καὶ πῦρ γε
[1250]	Ἀντιφῶν· ~ἀλλὰ πρεσβεύων γὰρ ἐς	Φάρσαλον	ᾤχετ᾽ εἶτ᾽ ἐκεῖ ~μόνος μόνοις
[200]	ἔσται Λάχητι νυνί· ~σίμβλον δέ	φασι	χρημάτων ἔχειν ἅπαντες αὐτόν. ~χθὲς
[550]	Κολακώνυμος ἀσπιδαποβλὴς ~οὐχὶ προδώσειν ἡμᾶς	φασίν,	περὶ τοῦ πλήθους δὲ μαχεῖσθαι.
[550]	ἀπομορχθεὶς ~ἔνδον τούτων ὧν ἂν	φάσκω	πάντων οὐδὲν πεποίηκα, ~ἀλλ᾽ ἀκροῶμαι
[550]	~καὶ τἀγαθά μοι μέμνησ᾽ ἅχεις	φάσκων	τῆς Ἑλλάδος ἄρχειν. ~(Φιλοκλέων) ~παίδων
[1200]	γε νεανικώτατον· ~ὅτε τὸν δρομέα	Φάυλλον	ὢν βούπαις ἔτι ~εἶλον διώκων
[650]	μέτωπον· ~καὶ πρῶτον μὲν λόγισαι	φαύλως,	μὴ ψήφοις ἀλλ᾽ ἀπὸ χειρός,
[1000]	μέλλοντ᾽ εὖ λέγεσθαι ~μὴ πέσῃ	φαύλως	χαμᾶζ᾽ ~εὐλαβεῖσθε. ~τοῦτο γὰρ σκαιῶν
[1150]	ἀνάγκη, κρίβανόν μ᾽ ἀμπίσχετε. ~(Βδελυκλέων)	~φέρ᾽	ἀλλ᾽ ἐγώ σε περιβαλῶ· σὺ
[950]	~(Βδελυκλέων) ἐξηπάτηται κἀπολέλυκεν οὐχ ἑκών.	~φέρ᾽	ἐξεράσω. ~(Φιλοκλέων) πῶς ἄρ᾽ ἠγωνίσμεθα;
[100]	σθ᾽ ἡ τηλία; ~δύου πάλιν·	φέρ᾽	ἐπαναθῶ σοι καὶ ξύλον. ~ἐνταῦθά
[100]	καπνὸς ἔγωγ᾽ ἐξέρχομαι. ~(Βδελυκλέων) καπνός;	φέρ᾽	ἴδω ξύλου τίνος σύ. ~(Φιλοκλέων)
[550]	πάσας φωνὰς ἱέντων εἰς ἀπόφυξιν.	~φέρ᾽	ἴδω, τί γὰρ οὐκ ἔστιν
[750]	βούλει πλὴν ἑνός. ~(Βδελυκλέων) ποίου;	φέρ᾽	ἴδω. ~(Φιλοκλέων) τοῦ μὴ δικάζειν.
[150]	τουτονί τιν᾽ ὑποδεδυκότα. ~(Βδελυκλέων) ~ποῖον;	φέρ᾽	ἴδωμαι τουτονί. τουτὶ τί ἦν;
[1150]	πολεμίαν ἀποβιβάζων τὸν πόδα. ~(Βδελυκλέων)	~φέρε	καὶ τὸν ἕτερον. ~(Φιλοκλέων) ~μηδαμῶς
[900]	σὺ δ᾽ ἀναβὰς κατηγόρει. ~(Φιλοκλέων)	~φέρε	νυν ἅμα τήνδ᾽ ἐγχεάμενος κἀγὼ
[800]	ὡς ἐγὼ τιμᾶν βλέπω. ~(Βδελυκλέων)	~φέρε	νυν ἐνέγκω τὰς σανίδας καὶ
[1500]	τούτοισιν, ἢν ἐγὼ κρατῶ. ~(Χορός)	~φέρε	νυν ἡμεῖς αὐτοῖς ὀλίγον ξυγχωρήσωμεν
[50]	~οὕτως ὑποκρινόμενον σοφῶς ὀνείρατα; ~(Ξανθίας)	~φέρε	νυν κατείπω τοῖς θεαταῖς τὸν
[950]	κιθαρίζειν γὰρ οὐκ ἐπίσταμαι. ~(Βδελυκλέων)	φέρε	νύν σε τῃδὶ τὴν ταχίστην
[800]	ὡς κάθημαι γὼ πάλαι. ~(Βδελυκλέων)	~φέρε	νυν τίν᾽ αὐτῷ πρῶτον εἰσαγάγω
[400]	καὶ Τεισιάδη καὶ Χρήμων καὶ	Φερέδειπνε;	~πότε δ᾽ εἰ μὴ νῦν,
[100]	υἱὸς αὐτοῦ τὴν νόσον βαρέως	φέρει.	~καὶ πρῶτα μὲν λόγοισι παραμυθούμενος
[150]	~(Σωσίας) ~ἀλλὰ ναὶ μὰ Δία	φέρει	~κάτω γε τουτονί τιν᾽ ὑποδεδυκότα.
[650]	τριώβολον οὐ κομιεῖται· ~αὐτὸς δὲ	φέρει	τὸ συνηγορικὸν δραχμήν, κἂν ὕστερος
[0]	πάνυ ~ἀναρπάσαντα τοῖς ὄνυξιν ἀσπίδα	~φέρειν	ἐπίχαλκον ἀνεκὰς ἐς τὸν οὐρανόν,
[450]	~ἢ νομίζεις τὰς Ἀθήνας σοὶ	φέρειν	ἡδύσματα; ~(Ξανθίας) κἀμέ γ᾽ ἡ
[1100]	μὴ χῃ τὸ κέντρον, μὴ	φέρειν	τριώβολον. ~(Φιλοκλέων) ~οὔτοι ποτὲ ζῶν
[700]	~οὐκ ἀπολαύεις πλὴν τοῦθ᾽ ὃ	φέρεις	ἀκαρῆ· καὶ τοῦτ᾽ ἐρίῳ σοι
[150]	θᾶττον. τί στένεις, εἰ μὴ	φέρεις	~Ὀδυσσέα τιν᾽ ~(Σωσίας) ~ἀλλὰ ναὶ
[800]	χοιροκομεῖον Ἑστίας. ~(Βδελυκλέων) εἶθ᾽ ἱεροσυλήσας	φέρεις;	~(Φιλοκλέων) ~οὔκ, ἀλλ᾽ ἵνα ~ἀφ᾽
[1050]	πολλὰς ~πόλεις Μήδων ἑλόντες ~αἰτιώτατοι	φέρεσθαι	~τὸν φόρον δεῦρ᾽ ἐσμέν, ὃν
[950]	γὰρ ἅττ᾽ ἂν εἴσω τις	φέρῃ	~τούτων μεταιτεῖ τὸ μέρος· εἰ
[150]	~σὺ δὲ τοῦτο βαρέως ἂν	φέροις;	~(Φιλοκλέων) ~ὁ γὰρ θεὸς ~μαντευομένῳ
[800]	ἔτ᾽ ἐρεῖς; ὡς ἅπαντ᾽ ἐγὼ	φέρω	~ὅσαπερ ἔφασκον, κἄτι πολλῷ πλείονα.
[1400]	~(Βδελυκλέων) ὅ τι ποιῶ; ~εἴσω	φέρω	σ᾽ ἐντεῦθεν· εἰ δὲ μή,
[1150]	Πάρον, καὶ ταῦτα δὔ ὀβολὼ	φέρων.	~(Βδελυκλέων) ~ἀλλ᾽ οὖν λέγειν χρή
[750]	νυν· ἐγὼ δὲ ταῦθ᾽ ἥξω	φέρων.	~(Φιλοκλέων) ~ὅρα τὸ χρῆμα, τὰ
[300]	Ἕλλας ἱρὸν εὑρεῖν> ~(Χορός) ~ἀπαπαῖ	φεῦ,	ἀπαπαῖ φεῦ, ~μὰ Δἴ οὐκ
[300]	εὑρεῖν> ~(Χορός) ~ἀπαπαῖ φεῦ, ἀπαπαῖ	φεῦ,	~μὰ Δἴ οὐκ ἔγωγε νῷν
[1400]	αὐτὸς ἁπεκρίνατο. ~(Φιλοκλέων) ~ἄκουε, μὴ	φεῦγ᾽	ἐν Συβάρει γυνή ποτε ~κατέαξ᾽
[350]	μ᾽ ἐφύλαττ᾽ ἀλλ᾽ ἐξῆν μοι	~φεύγειν	ἀδεῶς. νῦν δὲ ξὺν ὅπλοις
[1000]	οὖν ἐμαυτῷ τοῦτ᾽ ἐγὼ ξυνείσομαι,	~φεύγοντ᾽	ἀπολύσας ἄνδρα; τί ποτε πείσομαι;
[850]	τοῖς ἀνθρώποις ~ἤπιον αὐτόν, ~τοὺς	φεύγοντάς	τ᾽ ἐλεεῖν μᾶλλον ~τῶν γραψαμένων
[350]	ἐγὼ κεχάρησαι, ~τοῖς δακρύοισιν τῶν	φευγόντων	ἀεὶ καὶ τοῖς ὀλοφυρμοῖς· ~ᾤκησας
[650]	~ἤν τίς τι διδῷ τῶν	φευγόντων,	ξυνθέντε τὸ πρᾶγμα δύ᾽ ὄντε
[900]	καὶ δύσκολος, ~καὶ ταῦτα τοῖς	φεύγουσιν,	ἀλλ᾽ ὀδὰξ ἔχει; ~ἀνάβαιν᾽ ἀπολογοῦ.
[850]	ἐσφρήσομεν. ~(Φιλοκλέων) τίς ἆρ᾽ ὁ	φεύγων;	~(Βδελυκλέων) οὗτος. ~(Φιλοκλέων) ὅσον ἁλώσεται.
[700]	μεδίμνους, ~καὶ ταῦτα μόλις ξενίας	φεύγων	ἔλαβες κατὰ χοίνικα κριθῶν. ~ὧν
[900]	μοι δοκεῖ πεπονθέναι, ~ὅπερ ποτὲ	φεύγων	ἔπαθε καὶ Θουκυδίδης· ~ἀπόπληκτος ἐξαίφνης
[550]	πάρεστι θεᾶσθαι. ~κἂν Οἴαγρος εἰσέλθῃ	φεύγων,	οὐκ ἀποφεύγει πρὶν ἂν ἡμῖν
[850]	ἁλῷ. ~(Βδελυκλέων) ~καὶ μὴν ὁ	φεύγων	οὑτοσὶ Λάβης πάρα. ~(Φιλοκλέων) ὦ
[200]	κεκραγότες ~πηδῶσι καὶ βάλλουσιν ὥσπερ	φέψαλοι.	~(Σωσίας) ~μὴ φροντίσῃς· ἐὰν ἐγὼ
[400]	τὸν ἄνδρ᾽ εἰ δὲ μή,	φήμ᾽	ἐγὼ ~τὰς χελώνας μακαριεῖν σε
[850]	ταῖς σπονδαῖς ~καὶ ταῖς εὐχαῖς	~φήμην	ἀγαθὴν λέξομεν ὑμῖν, ~ὅτι γενναίως
[1000]	πρῶτόν γ᾽ ἦρξε διδάσκειν, ἀνθρώποις	φήσ᾽	ἐπιθέσθαι, ~ἀλλ᾽ Ἡρακλέους ὀργήν τιν᾽
[50]	τοπάζετε. ~Ἀμυνίας μὲν ὁ Προνάπους	φήσ᾽	οὑτοσὶ ~εἶναι φιλόκυβον αὐτόν· ἀλλ᾽
[1200]	~τουτὶ σὺ δράσεις; παραπολεῖ βοώμενος·	~φήσει	γὰρ ἐξολεῖν σε καὶ διαφθερεῖν
[450]	ἥδυσμά τι, ~ἡ λαχανόπωλις παραβλέψασά	φησι	θατέρῳ· ~εἰπέ μοι, γήτειον αἰτεῖς·
[950]	μὴ κατέκνησας τοῖς στρατιώταις ἅλαβες.	~φησὶ	κατακνῆσαι. ~(Φιλοκλέων) ~νὴ Δἴ ἀλλὰ
[1000]	ἔσπευσε πρὸς αὐτόν, ~οὐδενὶ πώποτέ	φησι	πιθέσθαι, γνώμην τιν᾽ ἔχων ἐπιεικῆ,
[50]	ἀρχὴ τοῦ κακοῦ. ~ὁδὶ δέ	φησι	(Σωσίας) πρὸς Δερκύλον ~εἶναι φιλοπότην
[750]	κεῖθι γενοίμαν, ~ἵν᾽ ὁ κῆρύξ	φησι,	τίς ἀψήφιστος; ἀνιστάσθω. ~κἀπισταίην ἐπὶ
[1450]	Θέσπις ἠγωνίζετο· ~καὶ τοὺς τραγῳδούς	φησιν	ἀποδείξειν κρόνους ~τοὺς νῦν διορχησάμενος
[1000]	καμήλου. ~τοιοῦτον ἰδὼν τέρας οὔ	φησιν	δείσας καταδωροδοκῆσαι, ~ἀλλ᾽ ὑπὲρ ὑμῶν
[1000]	πώποτ᾽ ἐν ὑμῖν, ~οὐκ ἐκτελέσαι”	φησὶν	ἐπαρθεὶς οὐδ᾽ ὀγκῶσαι τὸ φρόνημα,
[800]	Δί᾽ οὐκ ἔγωγ᾽ ἀλλ᾽ ἅτερός	φησιν	κύων ~κατηγορήσειν, ἤν τις εἰσάγῃ
[50]	νόσος. ~(Ξανθίας) ~Νικόστρατος δ᾽ αὖ	φησιν	ὁ Σκαμβωνίδης ~εἶναι φιλοθύτην αὐτὸν
[1450]	κἀνταγωνιστὰς καλῶ. ~εἴ τις τραγῳδός	φησιν	ὀρχεῖσθαι καλῶς, ~ἐμοὶ διορχησόμενος ἐνθάδ᾽
[1000]	ποιητὴς νῦν ἐπιθυμεῖ. ~ἀδικεῖσθαι γάρ	φησιν	πρότερος πόλλ᾽ αὐτοὺς εὖ πεποιηκώς,
[1000]	ὑμῶν ἔτι καὶ νυνὶ πολεμεῖ·	φησίν	τε μετ᾽ αὐτὸν ~τοῖς ἠπιάλοις
[1500]	καλῶς, ~ἐμοὶ διορχησόμενος ἐνθάδ᾽ εἰσίτω.	~φησίν	τις ἢ οὐδείς; ~(Ξανθίας) εἶς
[600]	γοῦν ἡμεῖς θορυβήσωμεν, ~πᾶς τίς	φησιν	τῶν παριόντων, ~οἷον βροντᾷ τὸ
[650]	δάπιδας τυρὸν μέλι σήσαμα προσκεφάλαια	~φιάλας	χλανίδας στεφάνους ὅρμους ἐκπώματα πλουθυγιείαν·
[1400]	~(Βδελυκλέων) ~ὀλίγον μοι μέλει. ~(Φιλοκλέων)	~φιάλην	ἐπῃτιῶντο κλέψαι τοῦ θεοῦ· ~ὁ
[250]	διεδύετ᾽ ~ἐξαπατῶν καὶ λέγων ~ὡς	φιλαθήναιος	ἦν καὶ ~τἀν Σάμῳ πρῶτος
[250]	γοῦν τοῖσιν λύχνοις οὑτοιὶ μύκητες·	~φιλεῖ	δ᾽ ὅταν τοῦτ᾽ ᾖ, ποιεῖν
[1200]	λόγον ὦταῖρε μαθὼν τοὺς ἀγαθοὺς	φίλει”	~τούτῳ τί λέξεις σκόλιον; ~(Φιλοκλέων)
[1500]	τριόρχοις. ~ἀλλ᾽ ἐξάγετ᾽ εἴ τι	φιλεῖτ᾽	ὀρχούμενοι, θύραζε ~ἡμᾶς ταχύ· τοῦτο
[1000]	τὸν νοῦν, εἴπερ καθαρόν τι	φιλεῖτε.	~μέμψασθαι γὰρ τοῖσι θεαταῖς ὁ
[50]	ἤδη τὴν νόσον τοῦ δεσπότου.	~φιληλιαστής	ἐστιν ὡς οὐδεὶς ἀνήρ, ~ἐρᾷ
[600]	τὼ πόδ᾽ ἀλείφῃ καὶ προσκύψασα	φιλήσῃ	~καὶ παππίζουσ᾽ ἅμα τῇ γλώττῃ
[400]	δέσποτα; ~(Βδελυκλέων) οἷς γ᾽ ἀπώλεσαν	Φίλιππον	ἐν δίκῃ τὸν Γοργίου. ~(Χορός)
[50]	νόσον τεκμαίρεται. ~(Ξανθίας) ~οὔκ, ἀλλὰ	φιλο”	μέν ἐστιν ἀρχὴ τοῦ κακοῦ.
[50]	αὖ φησιν ὁ Σκαμβωνίδης ~εἶναι	φιλοθύτην	αὐτὸν ἢ φιλόξενον. ~(Σωσίας) ~μὰ
[300]	ἔ- πάρα νῷν στενάζειν. ~(Φιλοκλέων)	~φίλοι,	τήκομαι μὲν ~πάλαι διὰ τῆς
[450]	~εἴπερ ἔτυχον τῶν μελῶν τῶν	Φιλοκλέους	βεβρωκότες. ~(Χορός) ~ἆρα δῆτ᾽ οὐκ
[1350]	ὄζος; οὐκ εἶ δεῦρο σύ;	~(Φιλοκλέων)	~ἆ ἆ τί μέλλεις δρᾶν;
[350]	καὶ τὴν ψυχὴν ἐμπλησάμενος Διοπείθους.	~(Φιλοκλέων)	~ἄγε νυν, ἢν αἰσθομένω τούτω
[950]	μέρος· εἰ δὲ μή, δάκνει.	~(Φιλοκλέων)	~αἰβοῖ. τί κακόν ποτ᾽ ἔσθ᾽
[1400]	μὴ μοί γ᾽ ὦ μέλε.	~(Φιλοκλέων)	~Αἴσωπον ἀπὸ δείπνου βαδίζονθ᾽ ἑσπέρας
[1400]	τάχα ~κλητῆρες ἐπιλείψουσι τοὺς καλουμένους.	~(Φιλοκλέων)	~Αἴσωπον οἱ Δελφοί ποτ᾽ ~(Βδελυκλέων)
[1150]	ἐρρωμένως ~ἐς τὴν Λακωνικὴν ἀνύσας.	~(Φιλοκλέων)	~ἀκικεῖς γέ με ~ἐς τὴν
[1400]	οὖν σὺ μέμνησ᾽ αὐτὸς ἁπεκρίνατο.	~(Φιλοκλέων)	~ἄκουε, μὴ φεῦγ᾽ ἐν Συβάρει
[1350]	εἶναι σαπρὸν ~κοὐδὲν δύνασθαι δρᾶν.	~(Φιλοκλέων)	~ἄκουσόν νυν ἐμοῦ. ~Ὀλυμπαίςιν, ἡνίκ᾽
[1350]	~οὕτω διαφθείρας ἐμοῦ τὰ φορτία.	~(Φιλοκλέων)	~ἄκουσον ὦ γύναι· λόγον σοι
[1200]	τὰ σκόλι᾽ ὅπως δέξει καλῶς.	~(Φιλοκλέων)	~ἄληθες; ὡς οὐδεὶς Διακρίων δέξεται.
[800]	μὰ τὸν Δί᾽ οὐ πάρεστιν.	~(Φιλοκλέων)	ἀλλ᾽ ἐγὼ δραμὼν ~αὐτὸς κομιοῦμαι
[900]	~ἀνάβαιν᾽ ἀπολογοῦ. τί σεσιώπηκας; λέγε.	~(Φιλοκλέων)	~ἀλλ᾽ οὐκ ἔχειν οὗτός γ᾽
[1500]	~(Ξανθίας) υἱὸς Καρκίνου ὁ μέσατος.	~(Φιλοκλέων)	~ἀλλ᾽ οὗτός γε καταποθήσεται· ~ἀπολῶ
[900]	~πρὶν ἄν γ᾽ ἀκούσῃς ἀμφοτέρων.	~(Φιλοκλέων)	~ἀλλ᾽ ὦγαθὲ ~τὸ πρᾶγμα φανερόν
[150]	~(Βδελυκλέων) μὰ Δἴ ἀλλ᾽ ἄμεινον.	~(Φιλοκλέων)	ἀλλὰ τὸν ὄνον ἔξαγε. ~(Σωσίας)
[750]	~μόλις τὸ πρᾶγμ᾽ ἔγνωσαν ἀναμασώμενοι.	~(Φιλοκλέων)	~ἀνά τό με πείθεις. ἀλλ᾽
[1300]	ἐκποδὼν ἄπειμι πρὶν πληγὰς λαβεῖν.	~(Φιλοκλέων)	~ἄνεχε πάρεχε· ~κλαύσεταί τις τῶν
[1400]	γὰρ οὐ δέομ᾽ οὐδὲ πραγμάτων.	~(Φιλοκλέων)	~ἀνὴρ Συβαρίτης ἐξέπεσεν ἐξ ἅρματος,
[950]	ἔσθ᾽ ὁ πρότερος; ~(Βδελυκλέων) οὗτος·	~(Φιλοκλέων)	αὕτη νταῦθ᾽ ἔνι. ~(Βδελυκλέων) ἐξηπάτηται
[1350]	δᾲς κάεται. ~(Βδελυκλέων) δᾲς ἥδε;	~(Φιλοκλέων)	δᾲς δῆτ᾽ οὐχ ὁρᾷς ἐστιγμένην;
[350]	σωτηρίαν. ~ἀλλ᾽ ἔπαγε τὴν γνάθον.	~(Φιλοκλέων)	~διατέτρωκται τοῦτό γ᾽ ἀλλὰ μὴ
[350]	τάχισθ᾽ ἕως ~γάρ, ὦ μελίττιον.	~(Φιλοκλέων)	~διατραγεῖν τοίνυν κράτιστόν ἐστί μοι
[150]	τὸν Ποσειδῶ (Φιλοκλέων) οὐδέποτέ γε.	~(Φιλοκλέων)	~διατρώξομαι τοίνυν ὀδὰξ τὸ δίκτυον.
[350]	εἵργειν ἔσται· τοιαῦτα ποιήσομεν ἡμεῖς.	~(Φιλοκλέων)	~δράσω τοίνυν ὑμῖν πίσυνος, καὶ
[1150]	δ᾽ ἀνύσας ὑπόδυθι” τὰς Λακωνικάς.	~(Φιλοκλέων)	~ἐγὼ γὰρ ἂν τλαίην ὑποδήσασθαί
[950]	~ξύγγνωθι. κιθαρίζειν γὰρ οὐκ ἐπίσταται.	~(Φιλοκλέων)	ἐγὼ δ᾽ ἐβουλόμην ἂν οὐδὲ
[1200]	~καὶ τῆσδε τῆς γῆς ἐξελᾶν.	~(Φιλοκλέων)	ἐγὼ δέ γε, ~ἐὰν ἀπειλῇ,
[1100]	καλοῦσι Περσίδ᾽ οἱ δὲ καυνάκην.	~(Φιλοκλέων)	~ἐγὼ δὲ σισύραν ᾠόμην Θυμαιτίδα.
[1150]	~ὡς ξυνεθεώρεις Ἀνδροκλεῖ καὶ Κλεισθένει.	~(Φιλοκλέων)	~ἐγὼ δὲ τεθεώρηκα ποώποτ᾽ οὐδαμοῖ
[1100]	ἄν· νῦν δ᾽ οὐχὶ γιγνώσκεις.	~(Φιλοκλέων)	ἐγώ; ~μὰ τὸν Δἴ οὐ
[1400]	σὺ τάξῃς, καὶ χάριν προσείσομαι.	~(Φιλοκλέων)	~ἐγὼ μὲν οὖν αὐτῷ διαλλαχθήσομαι
[150]	εἶ πόρρω τέχνης καὶ παράβολος.	~(Φιλοκλέων)	~ἐγὼ πονηρός; οὐ μὰ Δἴ
[1150]	~ἀνδρῶν παρόντων πολυμαθῶν καὶ δεξιῶν;	~(Φιλοκλέων)	ἔγωγε. ~(Βδελυκλέων) τίνα δῆτ᾽ ἂν
[1200]	~ἔδραμες, ἀνευρὼν ὅ τι νεανικώτατον.	~(Φιλοκλέων)	ἐγᾦδα τοίνυν τό γε νεανικώτατον·
[1150]	λέγομεν μάλιστα τοὺς κατ᾽ οἰκίαν.	~(Φιλοκλέων)	~ἐγᾦδα τοίνυν τῶν γε πάνυ
[150]	ἰνδάλλεται ~ὁμοιότατος κλητῆρος εἶναι πωλίῳ.	~(Φιλοκλέων)	εἰ μή μ᾽ ἐάσεθ᾽ ἥσυχον,
[400]	χελώνας μακαριεῖν σε τοῦ δέρματος.	~(Φιλοκλέων)	~εἶά νυν ὦ ξυνδικασταὶ σφῆκες
[950]	ποῦ σθ᾽ ὕδωρ; ~ἔπαιρε σαυτόν.	~(Φιλοκλέων)	~εἰπέ νυν ἐκεῖνό μοι, ~ὄντως
[550]	ἀντιβολούντων ἔστω τὸ μνημόσυνόν μοι.	~(Φιλοκλέων)	εἶτ᾽ εἰσελθὼν ἀντιβοληθεὶς καὶ τὴν
[1200]	δοκεῖς ~ἐπὶ νεότητος ἔργον ἀνδρικώτατον;	~(Φιλοκλέων)	ἐκεῖν᾽ ἐκεῖν᾽ ἀνδρειότατόν γε τῶν
[900]	τῶν πόλεων τὸ σκῖρον ἐξεδήδοκεν.	~(Φιλοκλέων)	~ἐμοὶ δέ γ᾽ οὐκ ἔστ᾽
[1100]	ἀλλ᾽ ἐν Ἐκβατάνοισι ταῦθ᾽ ὑφαίνεται.	~(Φιλοκλέων)	~ἐν Ἐκβατάνοισι γίγνεται κρόκης χόλιξ;
[800]	~ᾄδων ἄνωθεν ἐξεγείρῃ σ᾽ οὑτοσί.	~(Φιλοκλέων)	ἓν ἔτι ποθῶ, τὰ δ᾽
[500]	σ᾽ ὡς πάντα ταῦθ᾽ ἁμαρτάνεις.	~(Φιλοκλέων)	ἐξαμαρτάνω δικάζων; ~(Βδελυκλέων) καταγελώμενος μὲν
[1100]	~τηνδὶ δὲ χλαῖναν ἀναβαλοῦ τριβωνικῶς.	~(Φιλοκλέων)	~ἔπειτα παῖδας χρὴ φυτεύειν καὶ
[850]	~(Βδελυκλέων) οὗτος σὺ ποῖ θεῖς;	~(Φιλοκλέων)	ἐπὶ καδίσκους. ~(Βδελυκλέων) μη δαμῶς.
[800]	Θρᾷττα προσκαύσασα πρώην τὴν χύτραν	~(Φιλοκλέων)	~ἐπίσχες οὗτος· ὡς ὀλίγου μ᾽
[850]	τίς οὑτοσὶ ~ὁ πρῶτός ἐστιν;	~(Φιλοκλέων)	ἐς κόρακας, ὡς ἄχθομαι ~ὁτιὴ
[950]	πάνυ ~ἐξηπάτηκεν. ἀτὰρ ὅμως καταβήσομαι.	~(Φιλοκλέων)	~ἐς κόρακας. ὡς οὐκ ἀγαθόν
[900]	αὗ αὗ. ~(Βδελυκλέων) πάρεστιν οὗτος.	~(Φιλοκλέων)	ἕτερος οὗτος αὖ Λάβης. ~(Βδελυκλέων)
[550]	ἐπικλήρου τὴν διαθήκην ἀδικεῖς ἀνακογχυλιάζων.	~(Φιλοκλέων)	ἔτι δ᾽ ἡ βουλὴ χὠ
[850]	δὴ τίς ἐστιν; οὐχὶ κλεψύδρα;	~(Φιλοκλέων)	~εὖ γ᾽ ἐκπορίζεις αὐτὰ κἀπιχωρίως.
[1350]	τοῦτ᾽ ἐστὶν αὐτῆς τοὐν μέσῳ;	~(Φιλοκλέων)	ἡ πίττα δήπου καομένης ἐξέρχεται.
[850]	~τὸν Σικελικόν. τίμημα κλῳὸς σύκινος.	~(Φιλοκλέων)	~θάνατος μὲν οὖν κύνειος, ἢν
[1450]	οὐ δῆτ᾽ ἀλλὰ μανικὰ πράγματα.	~(Φιλοκλέων)	~θέρε νυν ἀνείπω κἀνταγωνιστὰς καλῶ.
[800]	ἀρέσκει μοι. ~(Βδελυκλέων) τὸ τί;	~(Φιλοκλέων)	~θἠρῷον εἴ πως ἐκκομίσαις τὸ
[1150]	~ὡδὶ προβὰς τρυφερόν τι διασαλακώνισον.	~(Φιλοκλέων)	ἰδού. θεῶ τὸ σχῆμα, καὶ
[150]	~(Βδελυκλέων) ~Ἄπολλον ἀποτρόπαιε τοῦ μαντεύματος.	~(Φιλοκλέων)	~ἴθ᾽ ἀντιβολῶ σ᾽ ἔκφρες με,
[150]	Δία. ~(Βδελυκλέων) Οὖτις σύ; ποδαπός;	~(Φιλοκλέων)	~Ἴθακος Ἀποδρασιππίδου. ~(Βδελυκλέων) ~Οὖτις μὰ
[1150]	κρεάγραν. ~(Βδελυκλέων) τιὴ τί δή;	~(Φιλοκλέων)	ἵν᾽ ἐξέλῃς με πρὶν διερρυηκέναι.
[900]	μή, τὸ λοιπὸν οὐ κεκλάγξομαι.	~(Φιλοκλέων)	~ἰοὺ ἰού. ~ὅσας κατηγόρησε τὰς
[700]	τὸν τρόπον ~πιθόμενός τέ σοι.	~(Φιλοκλέων)	ἰώ μοί μοι. ~(Βδελυκλέων) οὗτος
[500]	νυνὶ θαρρῶν πᾶσαν γλῶτταν βασάνιζε.	~(Φιλοκλέων)	~καὶ μὴν εὐθύς γ᾽ ἀπὸ
[1150]	~(Βδελυκλέων) ~ὅτῳ; Δοθιῆνι σκόροδον ἠμφιεσμένῳ.	~(Φιλοκλέων)	~καὶ μὴν προθυμοῦμαί γε σαυλοπρωκτιᾶν.
[500]	ἐγώ. ~ἄφετέ νυν ἅπαντες αὐτόν.	~(Φιλοκλέων)	καὶ ξίφος γέ μοι δότε.
[650]	~(Βδελυκλέων) μὰ Δί᾽ οὐ μέντοι.	~(Φιλοκλέων)	καὶ ποῖ τρέπεται δὴ πειτα
[1400]	μοι μέλει” ~(Ἀρτόπωλις) ἄληθες οὗτος;	~(Φιλοκλέων)	~καὶ σὺ δή μοι Χαιρεφῶν
[1150]	~οὐκ ἔστι παρὰ ταῦτ᾽ ἄλλα.	~(Φιλοκλέων)	~κακοδαίμων ἐγώ, ~ὅστις ἐπὶ γήρως
[850]	ἐδεόμην τὸ χωρίον. ~(Βδελυκλέων) ἰδού.	~(Φιλοκλέων)	κάλει νυν. ~(Βδελυκλέων) ταῦτα δή
[800]	σύ, θᾶττον ἂν δίκην ~ἐκάλουν.	~(Φιλοκλέων)	~κάλει νυν, ὡς κάθημαι γὼ
[850]	γὰρ εἶχον τούσδε τοὺς ἀρυστίχους.	~(Φιλοκλέων)	~κάλλιστα τοίνυν· πάντα γὰρ πάρεστι
[750]	ὁπόθεν λήψομαι. ~(Βδελυκλέων) παρ᾽ ἐμοῦ.	~(Φιλοκλέων)	καλῶς, ~ὁτιὴ κατ᾽ ἐμαυτὸν κοὐ
[100]	ψοφεῖ; ~οὗτος τίς εἶ σύ;	~(Φιλοκλέων)	καπνὸς ἔγωγ᾽ ἐξέρχομαι. ~(Βδελυκλέων) καπνός;
[950]	κνυζούμενα ~αἰτεῖτε κἀντιβολεῖτε καὶ δακρύετε.	~(Φιλοκλέων)	~κατάβα κατάβα κατάβα κατάβα. ~(Βδελυκλέων)
[950]	ἐστι καὶ διώκει τοὺς λύκους.	~(Φιλοκλέων)	~κλέπτης μὲν οὖν οὗτός γε
[1450]	καὶ δὴ χωρεῖ τὸ κακόν.	~(Φιλοκλέων)	~κλῇθρα χαλάσθω τάδε. καὶ δὴ
[1400]	φορτίων, ~κλητῆρ᾽ ἔχουσα Χαιρεφῶντα τουτονί.	~(Φιλοκλέων)	~μὰ Δί᾽ ἀλλ᾽ ἄκουσον, ἤν
[650]	σκορόδου κεφαλὴν τοῖς ἑψητοῖσι δίδωσιν.	~(Φιλοκλέων)	~μὰ Δί᾽ ἀλλὰ παρ᾽ Εὐχαρίδου
[1150]	μου κατήρυγεν. ~(Βδελυκλέων) ~οὐκ ἀναβαλεῖ;	~(Φιλοκλέων)	~μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγ᾽ ἀλλ᾽
[150]	οὗτος μέγα τι δρασείει κακόν.	~(Φιλοκλέων)	~μὰ τὸν Δί᾽ οὐ δῆτ᾽
[1100]	ἀγαθὸν ἔοικας οὐδὲν ἐπιθυμεῖν παθεῖν.	~(Φιλοκλέων)	~μὰ τὸν Δἴ οὐ γὰρ
[1250]	ἔτρεψας, ὥστ᾽ ἀφείς σ᾽ ἀποιχεται.	~(Φιλοκλέων)	~μαθητέον τἄρ᾽ ἐστὶ πολλοὺς τῶν
[750]	μοι. ~(Βδελυκλέων) οὗτος τί βοᾷς;	~(Φιλοκλέων)	μή μοι τούτων μηδὲν ὑπισχνοῦ.
[1250]	~ἵνα καὶ μεθυσθῶμεν διὰ χρόνου.	~(Φιλοκλέων)	~μηδαμῶς. ~κακὸν τὸ πίνειν· ἀπὸ
[1150]	~(Βδελυκλέων) ~φέρε καὶ τὸν ἕτερον.	~(Φιλοκλέων)	~μηδαμῶς τοῦτόν γ᾽ ἐπεὶ ~πάνυ
[500]	δεῖνα, τῇ διαίτῃ μὴ μμένῃς;	~(Φιλοκλέων)	μηδέποτε πίοιμ᾽ ἀκράτου μισθὸν ἀγαθοῦ
[100]	δ᾽ ὄνομα τῷ μὲν γέροντι	(Φιλοκλέων)	~ναὶ μὰ Δία, τῷ δ᾽
[1500]	τραγῳδὸς Καρκινίτης ἔρχεται, ~ἀδελφὸς αὐτοῦ.	~(Φιλοκλέων)	νὴ Δί᾽ ὠψώνηκ᾽ ἄρα. ~(Ξανθίας)
[950]	τοῖς στρατιώταις ἅλαβες. ~φησὶ κατακνῆσαι.	~(Φιλοκλέων)	~νὴ Δἴ ἀλλὰ ψεύδεται. ~(Βδελυκλέων)
[500]	ξυνωμότης ὢν καὶ φρονῶν τυραννικά.	~(Φιλοκλέων)	~νὴ Δἴ ἐν δίκῃ γ᾽
[900]	~κατεσικέλιζε κἀνέπλητ᾽ ἐν τῷ σκότῳ	~(Φιλοκλέων)	~νὴ τὸν Δί᾽ ἀλλὰ δῆλός
[1450]	χάσκει. ~(Ξανθίας) κατὰ σαυτὸν ὅρα.	~(Φιλοκλέων)	~νῦν γὰρ ἐν ἄρθροις τοῖς
[150]	δὲ τοῦτο βαρέως ἂν φέροις;	~(Φιλοκλέων)	~ὁ γὰρ θεὸς ~μαντευομένῳ μοὔχρησεν
[750]	δὲ τί πρὸς ταῦτ᾽ εἶφ᾽	~(Φιλοκλέων)	ὅ τι; ~ἀλεκτρυόνος μ᾽ ἔφασκε
[600]	περιγιγνόμενος τῆς ἀρχῆς τῆς περισέμνου.	~(Φιλοκλέων)	ὃ δέ γ᾽ ἥδιστον τούτων
[950]	σε τῃδὶ τὴν ταχίστην περιάγω.	~(Φιλοκλέων)	ὅδ᾽ ἔσθ᾽ ὁ πρότερος; ~(Βδελυκλέων)
[1350]	ὄπισθεν οὐχὶ πρωκτός ἐστιν οὑτοσί;	~(Φιλοκλέων)	~ὄζος μὲν οὖν τῆς δᾳδὸς
[350]	τείχους ταχέως, ὅτε Νάξος ἑάλω.	~(Φιλοκλέων)	~οἶδ᾽ ἀλλὰ τί τοῦτ᾽ οὐδὲν
[150]	~(Βδελυκλέων) ἀλλ᾽ οὐκ ἔχεις ὀδόντας.	~(Φιλοκλέων)	~οἴμοι δείλαιος· ~τῶς ἄν σ᾽
[1150]	ἔχ᾽ ὦγαθέ, ~καὶ στῆθ᾽ ἀναμπισχόμενος.	~(Φιλοκλέων)	~οἴμοι δείλαιος· ~ὡς θερμὸν ἡ
[800]	τὰς σανίδας καὶ τὰς γραφάς.	~(Φιλοκλέων)	~οἴμοι διατρίβεις κἀπολεῖς τριψημερῶν· ~ἐγὼ
[700]	ἅμα τῷ τὸν μισθὸν ἔχοντι.	~(Φιλοκλέων)	~οἴμοι τί πέπονθ᾽ ὡς νάρκη
[750]	ἐγὼ δὲ ταῦθ᾽ ἥξω φέρων.	~(Φιλοκλέων)	~ὅρα τὸ χρῆμα, τὰ λόγι᾽
[850]	ἆρ᾽ ὁ φεύγων; ~(Βδελυκλέων) οὗτος.	~(Φιλοκλέων)	ὅσον ἁλώσεται. ~(Βδελυκλέων) ~ἀκούετ᾽ ἤδη
[600]	καὶ τοῦ Διὸς οὐδὲν ἐλάττω,	~(Φιλοκλέων)	~ὅστις ἀκούω ταὔθ᾽ ἅπερ ὁ
[950]	~μύσας παρᾷξον κἀπόλυσον ὦ πάτερ.	~(Φιλοκλέων)	~οὐ δῆτα· κιθαρίζειν γὰρ οὐκ
[400]	πρύμνην ἀνακρούσηται πληγεὶς ταῖς εἰρεσιώναις.	~(Φιλοκλέων)	~οὐ ξυλλήψεσθ᾽ ὁπόσοισι δίκαι τῆτες
[750]	ὅσον καὶ τοῦτο δῆτα κερδανεῖς.	~(Φιλοκλέων)	~οὐ πάνυ τι μικρόν. ἀλλ᾽
[650]	ἑκατὸν δήπου καὶ πεντήκοντα τάλαντα.	~(Φιλοκλέων)	~οὐδ᾽ ἡ δεκάτη τῶν προσιόντων
[1350]	~ἔχειν διὰ τὸν σὸν οἶνον.	~(Φιλοκλέων)	~οὐδαμῶς γ᾽ ἐπεὶ ~λόγοι διαλλάξουσιν
[950]	~ὄντως ἀπέφυγε; ~(Βδελυκλέων) νὴ Δἴ·	~(Φιλοκλέων)	οὐδέν εἰμ᾽ ἄρα. ~(Βδελυκλέων) ~μὴ
[900]	κἀμοί τις προβάλλῃ τῷ κυνί;	~(Φιλοκλέων)	~οὐδὲν μετέδωκεν οὐδὲ τῷ κοινῷ
[150]	διαρραγῶ. ~(Βδελυκλέων) ~μὰ τὸν Ποσειδῶ	(Φιλοκλέων)	οὐδέποτέ γε. ~(Φιλοκλέων) ~διατρώξομαι τοίνυν
[400]	ὀφθαλμοῖσιν αἰδὼς τῶν παλαιῶν ἐμβάδων.	~(Φιλοκλέων)	~οὐκ ἀφήσεις οὐδὲ νυνί μ᾽
[300]	βούλεται; ~καὶ> τίνα πρόφασιν ἔχων;	~(Φιλοκλέων)	~οὐκ ἐᾷ μ᾽ ὦνδρες δικάζειν
[1350]	στί σοί γ᾽ ἡ Δαρδανίς.	~(Φιλοκλέων)	~οὔκ, ἀλλ᾽ ἐν ἀγορᾷ τοῖς
[600]	~οὐδενὸς ἠκούσαμεν οὐδὲ ~ξυνετῶς λέγοντος.	~(Φιλοκλέων)	~οὔκ, ἀλλ᾽ ἐρήμας ᾤεθ᾽ οὕτω
[800]	Ἑστίας. ~(Βδελυκλέων) εἶθ᾽ ἱεροσυλήσας φέρεις;	~(Φιλοκλέων)	~οὔκ, ἀλλ᾽ ἵνα ~ἀφ᾽ Ἑστίας
[1100]	τοι ~ἐρίων τάλαντον καταπέπωκε ῥᾳδίως.	~(Φιλοκλέων)	~οὔκουν ἐριώλην δῆτ᾽ ἐχρῆν αὐτὴν
[800]	~(Βδελυκλέων) ~οἷόσπερ ἡμῖν φαίνεται Κλεώνυμος.	~(Φιλοκλέων)	~οὔκουν ἔχει γ᾽ οὐδ᾽ αὐτὸς
[300]	λέξον· ~πρὸς εὔνους γὰρ φράσεις.	~(Φιλοκλέων)	~οὑμὸς υἱός. ἀλλὰ μὴ βοᾶτε·
[150]	~τίς εἶ ποτ᾽ ὦνθρωπ᾽ ἐτεόν;	~(Φιλοκλέων)	Οὖτις νὴ Δία. ~(Βδελυκλέων) Οὖτις
[1100]	τὸ κέντρον, μὴ φέρειν τριώβολον.	~(Φιλοκλέων)	~οὔτοι ποτὲ ζῶν τοῦτον ἀποδυθήσομαι,
[1200]	~οὐδεὶς πώποτ᾽ ἀνὴρ ἔγεντ᾽ Ἀθήναις”	~(Φιλοκλέων)	~οὐχ οὕτω γε πανοῦργος οὐδὲ>
[150]	ἐγὼ ~αὐτὸν ἀποδοίμην δῆτ᾽ ἄν;	~(Φιλοκλέων)	οὐχ ὥσπερ γ᾽ ἐγώ. ~(Βδελυκλέων)
[1400]	ἐχῖνον. ~(Κατήγορος) ταῦτ᾽ ἐγὼ μαρτύρομαι.	~(Φιλοκλέων)	~οὑχῖνος οὖν ἔχων τιν᾽ ἐπεμαρτύρατο·
[550]	ἅχεις φάσκων τῆς Ἑλλάδος ἄρχειν.	~(Φιλοκλέων)	~παίδων τοίνυν δοκιμαζομένων αἰδοῖα πάρεστι
[650]	~ἀτὰρ ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη	~(Φιλοκλέων)	~Παίςαι καὶ μὴ πατέριζε. ~εἰ
[350]	ῥάκεσιν κρυφθεὶς ὥσπερ πολύμητις Ὀδυσσεύς;	~(Φιλοκλέων)	~πάντα πέφαρκται κοὐκ ἔστιν ὀπῆς
[500]	στί σοι καρπουμένῳ τὴν Ἑλλάδα.	~(Φιλοκλέων)	~πάνυ γε, καὶ τούτοισί γ᾽
[1150]	περιβαλῶ· σὺ δ᾽ οὖν ἴθι.	~(Φιλοκλέων)	παράθου γε μέντοι καὶ κρεάγραν.
[500]	οὐ προσκυνεῖς. ~ἀλλὰ δουλεύων λέληθας.	~(Φιλοκλέων)	~παῦε δουλείαν λέγων, ~ὅστις ἄρχω
[1150]	καὶ λαγόνα καὶ ~θώρακ᾽ ἄριστον.	~(Φιλοκλέων)	~παῦε παῦ᾽ οὐδὲν λέγεις. ~πῶς
[150]	~περὶ τοῦ μαχεῖ νῷν δῆτα;	~(Φιλοκλέων)	~περὶ ὄνου σκιᾶς. ~(Βδελυκλέων) ~πονηρὸς
[750]	~αὐτοῦ μένων δίκαζε τοῖσιν οἰκέταις.	~(Φιλοκλέων)	περὶ τοῦ; τί ληρεῖς; ~(Βδελυκλέων)
[1450]	δέ γ᾽ ἴσως μανίας ἀρχή.	~(Φιλοκλέων)	~πλευρὰν λυγίσαντος ὑπὸ ῥώμης· ~οἶον
[1350]	τὴν αὐλητρίδα ~τῶν ξυμποτῶν κλέψαντα;	~(Φιλοκλέων)	ποίαν αὐλητρίδα; ~τί ταῦτα ληρεῖς
[1150]	γαλᾶς μέλλεις λέγειν ἐν ἀνδράσιν;	~(Φιλοκλέων)	~ποίους τινὰς δὲ χρὴ λέγειν;
[1200]	~Κλειταγόρᾳ τε κἀμοὶ ~μετὰ Θετταλῶν”	~(Φιλοκλέων)	~πολλὰ δὴ διεκόμπασας σὺ κἀγώ.
[1150]	~(Βδελυκλέων) τίνα δῆτ᾽ ἂν λέγοις;	~(Φιλοκλέων)	πολλοὺς πάνυ. ~πρῶτον μὲν ὡς
[1200]	ἐσφέρειν· ~δειπνοῦμεν· ἀπονενίμμεθ᾽ ἤδη σπένδομεν.	~(Φιλοκλέων)	~πρὸς τῶν θεῶν ἐνύπνιον ἑστιώμεθα;
[1450]	~σφόνδυλος ἀχεῖ. ~(Ξανθίας) πῖθ᾽ ἑλλέβορον.	~(Φιλοκλέων)	πτήσσει Φρύνιχος ὥς τις ἀλέκτωρ
[950]	κἀπολέλυκεν οὐχ ἑκών. ~φέρ᾽ ἐξεράσω.	~(Φιλοκλέων)	πῶς ἄρ᾽ ἠγωνίσμεθα; ~(Βδελυκλέων) ~δείξειν
[1200]	ὡδὶ κελεύεις κατακλινῆναι; ~(Βδελυκλέων) μηδαμῶς.	~(Φιλοκλέων)	πῶς δαί; ~(Βδελυκλέων) ~τὰ γόνατ᾽
[750]	~δάκνων σεαυτὸν καὶ τὸν ἀπολογούμενον.	~(Φιλοκλέων)	~πῶς οὖν διαγιγνώσκειν καλῶς δυνήσομαι
[950]	φροντίσῃς ὦ δαιμόνι᾽ ἀλλ᾽ ἀνίστασο.	~(Φιλοκλέων)	~πῶς οὖν ἐμαυτῷ τοῦτ᾽ ἐγὼ
[1200]	προσμάνθανε ~ξυμποτικὸς εἶναι καὶ ξυνουσιαστικός.	~(Φιλοκλέων)	πῶς οὖν κατακλινῶ; φράζ᾽ ἀνύσας.
[1450]	τις ἀλέκτωρ ~(Ξανθίας) τάχα βαλλήσεις.	~(Φιλοκλέων)	σκέλος οὐράνιόν γ᾽ ἐκλακτίζων. ~πρωκτὸς
[800]	κρεμήσετ᾽ ἐγγὺς ἐπὶ τοῦ παττάλου.	~(Φιλοκλέων)	~σοφόν γε τουτὶ καὶ γέροντι
[100]	φέρ᾽ ἴδω ξύλου τίνος σύ.	~(Φιλοκλέων)	συκίνου. ~(Βδελυκλέων) ~νὴ τὸν Δί᾽
[1000]	σ᾽ ἐξαπατῶν Ὑπέρβολος. ~ἀλλ᾽ εἰσίωμεν.	~(Φιλοκλέων)	ταῦτά νυν, εἴπερ δοκεῖ. ~(Χορός)
[650]	τὸ δὲ πραττόμενόν σε λέληθεν.	~(Φιλοκλέων)	~ταυτί με ποιοῦσ᾽ οἴμοι τί
[500]	γ᾽ ἁπλῶς μνημόσυνα γράψομαι γώ.	~(Φιλοκλέων)	~τί γὰρ φάθ᾽ ὑμεῖς, ἢν
[150]	ὅπως μὴ τὴν βάλανον ἐκτρώξεται.	~(Φιλοκλέων)	~τί δράσετ᾽ οὐκ ἐκφρήσετ᾽ ὦ
[1100]	~ἐμοὶ σεαυτὸν παραδέδωκας εὖ ποιεῖν.	~(Φιλοκλέων)	~τί οὖν κελεύεις δρᾶν με;
[950]	~οἷός τε πολλοῖς προβατίοις ἐφεστάναι.	~(Φιλοκλέων)	~τί οὖν ὄφελος, τὸν τυρὸν
[1400]	μενεῖς, ~ἀλλ᾽ ἀράμενος οἴσω σε	~(Φιλοκλέων)	τί ποιεῖς; ~(Βδελυκλέων) ὅ τι
[750]	πρὸς τῶν θεῶν ἐμοὶ πιθοῦ.	~(Φιλοκλέων)	τί σοι πίθωμαι; λέγ᾽ ὅ
[300]	τἀνδρὸς τουδὶ καταβῆναι δεῦρο ποιήσει.	~(Φιλοκλέων)	~τίς ἂν οὖν εἴη; ζητεῖθ᾽
[850]	ἡνίκ᾽ ἂν λέγωσιν οὐκ ἐσφρήσομεν.	~(Φιλοκλέων)	τίς ἆρ᾽ ὁ φεύγων; ~(Βδελυκλέων)
[1450]	~τοὺς νῦν διορχησάμενος ὀλίγον ὕστερον.	~(Φιλοκλέων)	~τίς ἐπ᾽ αὐλείοισι θύραις θάσσει;
[1500]	~(Ξανθίας) εἶς γ᾽ ἐκεινοσὶ μόνος.	~(Φιλοκλέων)	τίς ὁ κακοδαίμων ἐστίν; ~(Ξανθίας)
[750]	ἑνός. ~(Βδελυκλέων) ποίου; φέρ᾽ ἴδω.	~(Φιλοκλέων)	τοῦ μὴ δικάζειν. τοῦτο δὲ
[800]	φακῆ ~ῥοφεῖν, ἐὰν δέῃ τι.	~(Φιλοκλέων)	τοῦτ᾽ αὖ δεξιόν· ~κἂν γὰρ
[750]	σ᾽ ἀποκλῄσει θεσμοθέτης τῇ κιγκλίδι.	~(Φιλοκλέων)	τουτί μ᾽ ἀρέσκει. ~(Βδελυκλέων) πρὸς
[1500]	γὰρ ἕτερος αὖ τῶν Καρκίνου.	~(Φιλοκλέων)	~τουτὶ τί ἦν τὸ προσέρπον;
[1100]	τηνδὶ λαβὼν καὶ μὴ λάλει.	~(Φιλοκλέων)	~τουτὶ τὸ κακὸν τί ἐστι
[900]	γ᾽ οὐρεῖς καὶ καθίζεις οὐδέπω;	~(Φιλοκλέων)	~τοῦτον δέ γ᾽ οἶμ᾽ ἐγὼ
[900]	κάθιζε· σὺ δ᾽ ἀναβὰς κατηγόρει.	~(Φιλοκλέων)	~φέρε νυν ἅμα τήνδ᾽ ἐγχεάμενος
[1400]	ποτ᾽ ~(Βδελυκλέων) ~ὀλίγον μοι μέλει.	~(Φιλοκλέων)	~φιάλην ἐπῃτιῶντο κλέψαι τοῦ θεοῦ·
[300]	~ἒ ἔ- πάρα νῷν στενάζειν.	~(Φιλοκλέων)	~φίλοι, τήκομαι μὲν ~πάλαι διὰ
[950]	ἐμπλήμενος. ~(Βδελυκλέων) οὔκουν ἀποφεύγει δῆτα;	~(Φιλοκλέων)	χαλεπὸν εἰδέναι. ~(Βδελυκλέων) ~ἴθ᾽ ὦ
[800]	ποιεῖν. ~(Βδελυκλέων) τουτὶ τί ἔστι;	~(Φιλοκλέων)	χοιροκομεῖον Ἑστίας. ~(Βδελυκλέων) εἶθ᾽ ἱεροσυλήσας
[800]	πάρεστι τουτί, καὐτὸς ἅναξ οὑτοσί.	~(Φιλοκλέων)	~ὦ δέσποθ᾽ ἥρως ὡς χαλεπὸς
[1500]	σμικρότατος, ὃς τὴν τραγῳδίαν ποιεῖ.	~(Φιλοκλέων)	~ὦ Καρκίν᾽ ὦ μακάριε τῆς
[400]	μεθήσεις, ἔν τί σοι παγήσεται.	~(Φιλοκλέων)	~ὦ Κέκροψ ἥρως ἄναξ τὰ
[350]	θαρρῶν κἀπευξάμενος τοῖσι πατρῴοισι θεοῖσιν.	~(Φιλοκλέων)	~ὦ Λύκε δέσποτα, γείτων ἥρως·
[900]	ὁ φεύγων οὑτοσὶ Λάβης πάρα.	~(Φιλοκλέων)	ὦ μιαρὸς οὗτος· ὡς δὲ
[150]	καὶ σαυτὸν ἐς τὴν οἰκίαν.	~(Φιλοκλέων)	~ὦ ξυνδικασταὶ καὶ Κλέων ἀμύνατε.
[1200]	κατακλινῶ; φράζ᾽ ἀνύσας. ~(Βδελυκλέων) εὐσχημόνως.	~(Φιλοκλέων)	ὡδὶ κελεύεις κατακλινῆναι; ~(Βδελυκλέων) μηδαμῶς.
[1200]	φίλει” ~τούτῳ τί λέξεις σκόλιον;	~(Φιλοκλέων)	ᾠδικῶς ἐγώ. ~οὐκ ἔστιν ἀλωπεκίζειν,
[1350]	μὰ τὸν Ἀπόλλω τοῦτο δρῶν.	~(Φιλοκλέων)	~ὡς ἡδέως φάγοις ἂν ἐξ
[600]	~αὐτὸς ἔδοξα νήσοις, ~ἡδόμενος λέγοντι.	~(Φιλοκλέων)	~ὡς οὗτος ἤδη σκορδινᾶται κἄστιν
[1450]	καὶ σοφίαν ~ὁ Παίς ὁ	Φιλοκλέωνος.	~οὐδενὶ γὰρ οὕτως ἀγανῷ ~ξυνεγενόμην,
[1250]	~ὅπως δ᾽ ἐπὶ δεῖπνον ἐς	Φιλοκτήμονος	ἴμεν. ~παῖ παῖ, τὸ δεῖπνον
[50]	ὁ Προνάπους φήσ᾽ οὑτοσὶ ~εἶναι	φιλόκυβον	αὐτόν· ἀλλ᾽ οὐδὲν λέγει. ~(Σωσίας)
[1250]	ὅτι χειροτεχνικωτάτους· ~πρῶτα μὲν ἅπασι	φίλον	ἄνδρα τε σοφώτατον, ~τὸν κιφαραοιδότατον,
[1200]	ἔστιν ἀλωπεκίζειν, ~οὐδ᾽ ἀμφοτέροισι γίγνεσθαι	φίλον”	~(Βδελυκλέων) ~μετὰ τοῦτον Αἰσχίνης ὁ
[1400]	ἀποτείσαντ᾽ ἀργύριον τοῦ πράγματος ~εἶναι	φίλον	τὸ λοιπόν, ἢ σύ μοι
[50]	Σκαμβωνίδης ~εἶναι φιλοθύτην αὐτὸν ἢ	φιλόξενον.	~(Σωσίας) ~μὰ τὸν κύν᾽ ὦ
[50]	τὸν κύν᾽ ὦ Νικόστρατ᾽ οὐ	φιλόξενος,	~ἐπεὶ καταπύγων ἐστὶν ὅ γε
[50]	~ἐπεὶ καταπύγων ἐστὶν ὅ γε	Φιλόξενος.	~(Ξανθίας) ~ἄλλως φλυαρεῖτ᾽ οὐ γὰρ
[1450]	φρονοῦσιν ~τυχὼν ἄπεισιν διὰ τὴν	~φιλοπατρίαν	καὶ σοφίαν ~ὁ Παίς ὁ
[50]	φησι (Σωσίας) πρὸς Δερκύλον ~εἶναι	φιλοπότην	αὐτόν. ~(Σωσίας) οὐδαμῶς γ᾽ ἐπεὶ
[1400]	~κἄπειτ᾽ ἐπιστὰς εἶπ᾽ ἀνὴρ αὐτῷ	φίλος·	~ἔρδοι τις ἣν ἕκαστος εἰδείη
[850]	οὗ ~τὸν δῆμον ᾐσθόμεσθά σου	~φιλοῦντος	ὡς οὐδεὶς ἀνὴρ ~τῶν γε
[800]	τὸ χρῆμ᾽ ὡς δεινὸν ἡ	φιλοχωρία.	~(Σωσίας) βάλλ᾽ ἐς κόρακας. τοιουτονὶ
[250]	Φρυνίχου· καὶ γάρ ἐστιν ἁνὴρ	~φιλῳδός.	ἀλλά μοι δοκεῖ στάντας ἐνθάδ᾽
[50]	ὅ γε Φιλόξενος. ~(Ξανθίας) ~ἄλλως	φλυαρεῖτ᾽	οὐ γὰρ ἐξευρήσετε. ~εἰ δὴ
[200]	που νταῦθ᾽ ἢ Χάβης ὁ	Φλυεύς;	~πάρεσθ᾽ ὃ δὴ λοιπόν γ᾽
[1100]	~μήτε κώπην μήτε λόγχην μήτε	φλύκταιναν	λαβών. ~ἀλλ᾽ ἐμοὶ δοκεῖ τὸ
[850]	πρῶτα νῦν ὑπαρχέτω. ~(Χορός) ~ὦ	Φοῖβ᾽	Ἄπολλον Πύθι᾽ ἐπ᾽ ἀγαθῇ τύχῃ
[650]	πονήτας. ~καὶ πρὸς τούτοις ἐπιταττόμενος	φοιτᾷς,	ὃ μάλιστά μ᾽ ἀπάγχει, ~ὅταν
[500]	βούλομαι τούτων ἀπαλλαχθέντα τῶν ~ὀρθρο	φοιτο	συκοφαντο δικοταλαιπώρων τρόπων ~ζῆν βίον
[550]	νικᾷ, ταύτης ἡμῖν ἐπίχειρα ~ἐν	φορβειᾷ	τοῖσι δικασταῖς ἔξοδον ηὔλησ᾽ ἀπιοῦσι.
[100]	λόγοισι παραμυθούμενος ~ἀνέπειθεν αὐτὸν μὴ	φορεῖν	τριβώνιον ~μηδ᾽ ἐξιέναι θύραζ᾽ ὁ
[50]	οὐκ ἔστ᾽ οὔτε κάρυ᾽ ἐκ	φορμίδος	~δούλω διαρριπτοῦντε τοῖς θεωμένοις, ~οὔθ᾽
[1100]	Μήδων ἑλόντες ~αἰτιώτατοι φέρεσθαι ~τὸν	φόρον	δεῦρ᾽ ἐσμέν, ὃν κλέπτουσιν ~οἱ
[650]	ἐπαπειλοῦντες τοιαυτὶ κἀναφοβοῦντες, ~δώσετε τὸν	φόρον,	ἢ βροντήσας τὴν πόλιν ὑμῶν
[700]	πόλεις χίλιαι αἳ νῦν τὸν	φόρον	ἡμῖν ἀπάγουσι· ~τούτων εἴκοσιν ἄνδρας
[650]	ψήφοις ἀλλ᾽ ἀπὸ χειρός, ~τὸν	φόρον	ἡμῖν ἀπὸ τῶν πόλεων σνλλήβδην
[1100]	κέντρον, οἳ μένοντες ἡμῶν τοῦ	φόρου	~τὸν πόνον κατεσθίουσιν, οὐ ταλαιπωρούμενοι.
[1350]	Σωστράτης, ~οὕτω διαφθείρας ἐμοῦ τὰ	φορτία.	~(Φιλοκλέων) ~ἄκουσον ὦ γύναι· λόγον
[50]	αὐτῶν οὐχὶ δεξιώτερον, ~κωμῳδίας δὲ	φορτικῆς	σοφώτερον. ~ἔστιν γὰρ ἡμῖν δεσπότης
[1400]	~πρὸς τοὺς ἀγορανόμους βλάβης τῶν	φορτίων,	~κλητῆρ᾽ ἔχουσα Χαιρεφῶντα τουτονί. ~(Φιλοκλέων)
[450]	ἐραστά, ~καὶ ξυνὼν Βρασίδᾳ καὶ	φορῶν	κράσπεδα ~στεμμάτων τήν θ᾽ ὑπήνην
[1200]	ξυνουσιαστικός. ~(Φιλοκλέων) πῶς οὖν κατακλινῶ;	φράζ᾽	ἀνύσας. ~(Βδελυκλέων) εὐσχημόνως. ~(Φιλοκλέων) ὡδὶ
[350]	~κἀνασπαστὸν ποιεῖν εἴσω, τί ποιήσετε;	φράζετε	νυνί. ~(Χορός) ~ἀμυνοῦμέν σοι τὸν
[1400]	τὸ λοιπόν, ἢ σύ μοι	φράσεις;	~(Κατήγορος) ~σὺ λέγε. δικῶν γὰρ
[300]	θύρᾳ; λέξον· ~πρὸς εὔνους γὰρ	φράσεις.	~(Φιλοκλέων) ~οὑμὸς υἱός. ἀλλὰ μὴ
[50]	δὴ πιθυμεῖτ᾽ εἰδέναι, σιγᾶτε νῦν.	~φράσω	γὰρ ἤδη τὴν νόσον τοῦ
[1000]	φησὶν ἐπαρθεὶς οὐδ᾽ ὀγκῶσαι τὸ	φρόνημα,	~οὐδὲ παλαίστρας περικωμάζειν πειρῶν· οὐδ᾽
[1450]	παρ᾽ ἐμοὶ ~καὶ τοῖσιν εὖ	φρονοῦσιν	~τυχὼν ἄπεισιν διὰ τὴν ~φιλοπατρίαν
[1050]	ἐμέλλομεν τότ᾽ οὐδὲ ~συκοφαντήσειν τινὰ	~φροντίς,	ἀλλ᾽ ὅστις ἐρέτης ἔσοιτ᾽ ~ἄριστος.
[200]	βάλλουσιν ὥσπερ φέψαλοι. ~(Σωσίας) ~μὴ	φροντίσῃς·	ἐὰν ἐγὼ λίθους ἔχω, ~πολλῶν
[0]	~ἰδόντι τοιοῦτον ἐνύπνιον; ~(Σωσίας) ~μὴ	φροντίσῃς.	~οὐδὲν γὰρ ἔσται δεινὸν οὐ
[950]	οὐδέν εἰμ᾽ ἄρα. ~(Βδελυκλέων) ~μὴ	φροντίσῃς	ὦ δαιμόνι᾽ ἀλλ᾽ ἀνίστασο. ~(Φιλοκλέων)
[500]	~ταῦτα δρᾶν ξυνωμότης ὢν καὶ	φρονῶν	τυραννικά. ~(Φιλοκλέων) ~νὴ Δἴ ἐν
[200]	ἐκείνης ἡνίκ᾽ ἐν Βυζαντίῳ ξυνῆμεν	~φρουροῦντ᾽	ἐγώ τε καὶ σύ· κᾆτα
[100]	γε τῳδὶ (Βδελυκλέων) ~ἔχων τρόπους	φρυαγμοσεμνάκους	τίνας. ~(Βδελυκλέων) ~ὦ Ξανθία καὶ
[1300]	~ὦ πόνηροι ταυτῃὶ τῇ ~δᾳδὶ	φρυκτοὺς	σκευάσω. ~Ξυμότης τις ~ἦ μὴν
[1500]	~ταχὺν πόδα κυκλοσοβεῖτε, ~καὶ τὸ	Φρυνίχειον	~ἐκλακτισάτω τις, ὅπως ~ἰδόντες ἄνω
[1300]	Λύκων ~Λυσίστρατος Θούφραστος οἱ περὶ	Φρύνιχον.	~τούτων ἁπάντων ἦν ὑβριστότατος μακρῷ.
[1450]	~(Ξανθίας) πῖθ᾽ ἑλλέβορον. ~(Φιλοκλέων) πτήσσει	Φρύνιχος	ὥς τις ἀλέκτωρ ~(Ξανθίας) τάχα
[250]	πρῶτος ἡμῶν ~ἡγεῖτ᾽ ἂν ᾄδων	Φρυνίχου·	καὶ γάρ ἐστιν ἁνὴρ ~φιλῳδός.
[400]	δακτύλους. ~(Βδελυκλέων) ~ὦ Μίδα καὶ	Φρὺξ	βοήθει δεῦρο καὶ Μασιντύα, ~καὶ
[0]	πάσχεις ὦ κακόδαιμον Ξανθία; ~(Ξανθίας)	~φυλακὴν	καταλύειν νυκτερινὴν διδάσκομαι. ~(Σωσίας) ~κακὸν
[200]	πηλὸν ὦ πάτερ πάτερ τουτονὶ	φύλαξαι.	~(Χορός) ~κάρφος χαμᾶθέν νυν λαβὼν
[150]	κατακλῇδος ἐπιμελοῦ, καὶ τοῦ μοχλοῦ	~φύλατθ᾽	ὅπως μὴ τὴν βάλανον ἐκτρώξεται.
[550]	μόνον ἡμᾶς οὐ περιτρώγει, ~ἀλλὰ	φυλάττει	διὰ χειρὸς ἔχων καὶ τὰς
[950]	~ὅ τι; σοῦ προμάχεται καὶ	φυλάττει	τὴν θύραν ~καὶ τἄλλ᾽ ἄριστός
[50]	μέγας, οὑπὶ τοῦ τέγους. ~οὗτος	φυλάττειν	τὸν πατέρ᾽ ἐπέταξε νῷν, ~ἔνδον
[1350]	χρημάτων ~νέος γάρ εἰμι καὶ	φυλάττομαι	σφόδρα. ~τὸ γὰρ υἵδιον τηρεῖ
[100]	ἅπασαν δικτύοις ~καταπετάσαντες ἐν κύκλῳ	φυλάττομεν.	~ἔστιν δ᾽ ὄνομα τῷ μὲν
[100]	ἀεὶ ~μᾶλλον δικάζει. τοῦτον οὖν	φυλάττομεν	~μοχλοῖσιν ἐνδήσαντες, ὡς ἂν μὴ
[0]	~ἆρ᾽ οἶσθά γ᾽ οἷον κνώδαλον	φυλάττομεν;	~(Ξανθίας) ~οἶδ᾽ ἀλλ᾽ ἐπιθυμῶ σμικρὸν
[1300]	τουδὶ λαβομένη τοῦ σχοινίου. ~ἔχου·	φυλάττου	δ᾽ ὡς σαπρὸν τὸ σχοινίον·
[350]	κατὰ τὴν ἑτέραν καὶ ταῖσιν	φυλλάσι	παῖε, ~ἤν πως πρύμνην ἀνακρούσηται
[1450]	~οὐ κρείττων ἦν, βουλόμενος ~τὸν	φύσαντα	σεμνοτέροις ~κατακοσμῆσαι πράγμασιν; ~(Ξανθίας) ~νὴ
[1250]	παρὰ μηδενός, ~ἀλλ᾽ ἀπὸ σοφῆς	φύσεος	αὐτόματον ἐκμαθεῖν ~γλωττοποιεῖν ἐς τὰ
[1450]	ἐθέλοι. ~τὸ γὰρ ἀποστῆναι χαλεπὸν	~φύσεος,	ἣν ἔχοι τις ἀεί. ~καίτοι
[1050]	ὦ θεαταὶ τὴν ἐμὴν ἰδὼν	φύσιν	~εἶτα θαυμάζει μ᾽ ὁρῶν μέσον
[600]	~καὶ τὸ γύναιόν μ᾽ ὑποθωπεῦσαν	φυστὴν	μᾶζαν προσενέγκῃ, ~κἄπειτα καθεζομένη παρ᾽
[1100]	τριβωνικῶς. ~(Φιλοκλέων) ~ἔπειτα παῖδας χρὴ	φυτεύειν	καὶ τρέφειν, ~ὅθ᾽ οὑτοσί με
[1000]	δ᾽ εἶχεν χαράδρας ὄλεθρον τετοκυίας,	~φώκης	δ᾽ ὀσμήν, Λαμίας ὄρχεις ἀπλύτους,
[550]	οὐδὲν πεποίηκα, ~ἀλλ᾽ ἀκροῶμαι πάσας	φωνὰς	ἱέντων εἰς ἀπόφυξιν. ~φέρ᾽ ἴδω,
[550]	αὖ τοῖς χοιριδίοις χαίρω, θυγατρὸς	φωνῇ	με πιθέσθαι. ~χἠμεῖς αὐτῷ τότε
[350]	τί τὸ πρᾶγμ᾽ ~(Βδελυκλέων) ὥσπερ	φωνή	μέ τις ἐγκεκύκλωται. ~(Ξανθίας) μῶν
[550]	ἀπολῦσαι· ~εἰ μὲν χαίρεις ἀρνὸς	φωνῇ,	παιδὸς φωνὴν ἐλεήσαις” ~εἰ δ᾽
[1000]	οἰμωξομένων ἐλιχμῶντο ~περὶ τὴν κεφαλήν,	φωνὴν	δ᾽ εἶχεν χαράδρας ὄλεθρον τετοκυίας,
[550]	μὲν χαίρεις ἀρνὸς φωνῇ, παιδὸς	φωνὴν	ἐλεήσαις” ~εἰ δ᾽ αὖ τοῖς
[0]	μοὐδόκει ~δημηγορεῖν φάλαινα πανδοκεύτρια, ~ἔχουσα	φωνὴν	ἐμπεπρησμένης ὑός. ~(Ξανθίας) αἰβοῖ. ~(Σωσίας)
[550]	κεκλοφυῖαν· ~ἱκετεύουσίν θ᾽ ὑποκύπτοντες τὴν	φωνὴν	οἰκτροχοοῦντες· ~οἴκτιρόν μ᾽ ὦ πάτερ,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/09/2005