Livre, Chap.
[11, 4]	δὲ σὲ μόνον ἐπικαλοῦμαι, Κόιντε	Φάβιε	Οὐιβολανέ, τὸν ἐπὶ ταῖς τρισὶν
[11, 5]	~Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν, ὁ	Φάβιος	ἐκάθητο ὑπ´ αἰσχύνης οὐδὲν ἀποκρινόμενος,
[11, 23]	ἔχοντες ἐξῆγον ἐπὶ Σαβίνους Κόιντος	Φάβιος	καὶ Κόιντος Ποιτέλιος καὶ Μάνιος
[11, 63]	τῆς Λευκίου Κορνηλίου καὶ Κοίντου	Φαβίου	{ὑπατείας· ὥστε} καταλιπεῖν οἱ πονηρότατοί
[11, 16]	Κορνήλιον τὸν ἀδελφόν, ὃς Κοίντῳ	Φαβίῳ	Οὐιβουλανῷ συνυπάτευσε τὸ τρίτον ὑπατεύοντι,
[11, 8]	καὶ τὸ πᾶσι ταὐτὰ συμφέροντα	φαίνεσθαι	ἐξελάσαντες μὲν ἐκ τῆς πόλεως
[11, 15]	γνώμην ἀποδειξόμενος, ὅ τι σοι	φαίνεται	λέγε καὶ παῦσαι τὰ ἔξω
[11, 7]	καὶ τὸ αὐτὸ συμφέρον ἅπασι	φαίνηται	τοῖς τ´ ἄρχουσι καὶ τοῖς
[11, 23]	ἱππεῦσι καὶ πεζοὶ πεζοῖς πρὸς	φάλαγγα	μαχόμενοι πανταχῇ πλέον ἔχοντες ἀπῄεσαν,
[11, 30]	κρίσιν Κλαύδιος, ὁ μηδὲν ἠδικῆσθαι	φάμενος	ἐν τοῖς πεντεκαίδεκα ἔτεσιν, ἕτερος
[11, 16]	κατηγοροῦσιν, ἐνίκησαν ἐν ἀρχαιρεσίαις ἐπιτηδειότεροι	φανέντες,	ἀεὶ πολεμοῦσιν αὐτοῖς πόλεμον ἀδιάλλακτον,
[11, 4]	ὅτι διὰ κενῆς τοῦτο ποιῶ,	φανερὰν	δὲ βουλόμενος πᾶσι γενέσθαι τὴν
[11, 41]	ὄψιν ἑτέρων, ἣν ἀπὸ τοῦ	φανεροῦ	βιάζεσθαι καὶ προπηλακίζειν Ἄππιος ἐπεβάλετο,
[11, 22]	κατ´ ὀλίγους, ἀλλ´ ἐκ τοῦ	φανεροῦ	καὶ ἀθρόον ἐξέλιπε τὴν πατρίδα,
[11, 49]	ἄλλων ἐναντιωθέντων αὐτοῖς ἐκ τοῦ	φανεροῦ,	μάλιστα δὲ Κλαυδίου Γαΐου· θεῖος
[11, 42]	ἔργου ἔχεσθαι, καὶ ἐκ τοῦ	φανεροῦ	πολλοὶ παριόντες ἐθάρρουν λέγειν, εἴ
[11, 24]	λόγος ἦν καὶ ἀπὸ τοῦ	φανεροῦ,	προφάσεις ἀεί τινας ἐπιφέροντας, ἵνα
[11, 23]	οἱ τέως ἀποκρυπτόμενοι τὸ μῖσος,	φανεροὺς	ἐποίουν αὑτοὺς τότε χαίροντες ἐπὶ
[11, 56]	συνήδρευσαν, ἀλλ´ οὐκ ἐν τῷ	φανερῷ,	καὶ οὐδένα τῶν προεστηκότων τοῦ
[11, 24]	τάξιν μὴ φυλάττειν, ἐν τῷ	φανερῷ	καταπλήξεως ἕνεκα τῶν ἄλλων ἀπώλλυντο.
[11, 28]	διδασκαλεῖον ἐπιλαμβάνεται τῆς παρθένου καὶ	φανερῶς	ἄγειν ἐβούλετο δι´ ἀγορᾶς. κραυγῆς
[11, 34]	δι´ ἑνὸς ὑπηρετηθῆναι προσώπου δυνάμενον,	φανερῶς	ἔπραττε καὶ μετὰ μαρτύρων ἐλευθέρων,
[11, 40]	διεπορεύετο μεταξὺ δειπνοῦντες ἅπαντες ἀθρόοι	φανοὺς	ἔχοντες καὶ λαμπάδας, ἀγωνίας πλήρεις
[11, 27]	ὡς εἶδον οὔτε δρυμοὺς οὔτε	φάραγγας	οὔτ´ ἄλλο χωρίον, ἔνθα ὑποκαθίζειν
[11, 55]	ἐὰν μὴ πείθωνται τοῖς λόγοις,	φειδὼ	μηδεμίαν ποιουμένους μήτ´ ἰδιώτου μήτ´
[11, 24]	ἐξ ἁπάσης φυλῆς τοὺς ὅπλα	φέρειν	δυναμένους ἀπέστειλαν, ὥστ´ ἐκπληρωθῆναι τοὺς
[11, 2]	περὶ αὑτούς, ἐφῆκαν ἄγειν καὶ	φέρειν	τὰ τῶν ἐναντιουμένων τῇ πολιτείᾳ.
[11, 22]	ὑπελείπετο ἀδύνατα ὄντα ἐν φυγαῖς	φέρεσθαι	λειποστρατίαν ἐπενεγκόντες ἐδήμευσαν τῷ λόγῳ,
[11, 27]	ἀγαθοῖς εἰς τὴν τελευταίαν τιμὴν	φέρεσθαι·	πρὸς δὲ τὴν δεκαδαρχίαν ἠλλοτριοῦντο
[11, 20]	ὁμολογουμένως πάντα τὰ πράγματα καὶ	φερομένην	τὴν πόλιν εἰς ἀτυχὲς πτῶμα
[11, 62]	ἁπάσαις ταῖς Ῥωμαικαῖς χρονογραφίαις ἀμφότεραι	φέρονται,	ἀλλ´ ἐν αἷς μὲν οἱ
[11, 17]	εὐτρεπῆ ποιήσασθαι, τότε ἥξουσιν ἱκετηρίας	φέροντες	ἀντὶ τῶν ὅπλων καὶ παραδιδόντες
[11, 28]	Ῥώμῃ παρθένων τὸ πατρῷον ὄνομα	φέρουσα,	ἣν ἐνεγγυήσατο Λεύκιος εἷς ἐκ
[11, 33]	νυκτὸς ἐφρούρουν τὴν ἀπὸ στρατοπέδου	φέρουσαν	ὁδόν. ὡς δὲ ἀπήγγειλεν Ἀππίῳ
[11, 13]	ἡδονῶν ὀλεθρίων, ἃς οἱ τυραννικοὶ	φέρουσι	βίοι. εἰ δὲ βούλει μὴ
[11, 19]	παρακρουσάμενος ὑμᾶς τοὺς πολλοὺς ᾤχετο	φέρων,	ἐγὼ καὶ περὶ τοῦ μὴ
[11, 49]	ταπεινὸν σχῆμα καὶ ἄλλα πολλὰ	{φέρων}	εἰς οἶκτον ἐφελκόμενα τὸ πλῆθος.
[11, 19]	πραχθέντα ὑφ´ ὑμῶν αὐτῶν παραδείγματα	φέρων.	ἔνθα γὰρ ἡ πεῖρα διδάσκει
[11, 13]	μὴ τυραννικός, ἀλλ´ ἀριστοκρατικὸς καὶ	φεῦγε	τοὺς πρὸς ἡδονὴν ὁμιλοῦντας, δι´
[11, 47]	συστάδην μαχομένους ἐτρέψαντο καὶ τοὺς	φεύγοντας	ἐπιδιώκοντες, οὓς μὲν ἀπέκτειναν, οὓς
[11, 9]	τῶν κοινῶν. ἆρ´ οὖν τἀγαθὰ	φεύγοντας	ὑπολαμβάνετε ἀνθρώπους καταλιπεῖν τὰς ἑαυτῶν
[11, 9]	οὐδ´ ἀγνοεῖν ἔξεστιν ὑμῖν, ὅτι	φεύγουσιν	ἐκ τῆς πόλεως ὁσημέραι καταλιπόντες
[11, 50]	ἣν ἐκεῖνοι παρεσκεύασαν ἰσχυρὰν γενέσθαι,	φήμαις	τ´ ἀδεσπότοις καὶ εἰκασμοῖς αὐξηθεῖσα
[11, 27]	ἀπεκρύψαντο καὶ τὰς δίκας ἀνεβάλοντο	φήσαντες	ἐν Ῥώμῃ λόγον ἀποδώσειν τοῖς
[11, 15]	ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων καί	φησιν·	Ἄππιος μὲν οὐδ´ ἀποκρίσεως ἄξιον
[11, 31]	Ἰκίλιος ἐμφύεταί τε αὐτῆς καί	φησιν·	Οὐκ ἐμοῦ γε ζῶντος, Ἄππιε,
[11, 7]	τὰ τοιαῦτα στρατεύματα καταγωνίσασθαι καὶ	φθεῖραι.	~Ταῦτ´ ἐστίν, ὦ βουλή, τὰ
[11, 18]	ἀκαίρου καὶ δυσμενείας ἀβούλου καὶ	φθόνον	κακοδαίμονος, ὃς οὐκ ἐᾷ τοὺς
[11, 53]	τῶν νομιζόντων ἐξ ἐπιβουλῆς καὶ	φθόνου	τοῦ πρὸς αὐτοὺς τὸ πρᾶγμα
[11, 44]	ἧκον οἱ ἐκ τῆς ἐν	Φιδήνῃ	στρατιᾶς ἡγεμόνες ἀγανακτοῦντες ἐπὶ τῷ
[11, 44]	πολὺ καὶ ἀπὸ τῆς ἐν	Φιδήνῃ	στρατιᾶς οἱ κράτιστοι τῶν τριῶν
[11, 27]	μὲν δὴ περὶ Κρουστομέρειαν καὶ	Φιδήνην	στράτευμα διὰ τὸν Σικκίου τοῦ
[11, 10]	ἐκκλησίας καλούμενον οὔτ´ ἄλλης πολιτικῆς	φιλανθρωπίας	μεταλαμβάνον οὐδεμιᾶς, διὰ ταῦτα πάνθ´
[11, 3]	βασιλεῦσι καὶ τοῖς ὑπάτοις, ἢ	φιλάνθρωπον	καὶ μέτριον. ἐδόκει τ´ αὐτοῖς
[11, 25]	τὸν Ἄππιον εἰς ὁμιλίας προὐκαλοῦντο	φιλανθρώπους	καὶ συνδιαπορεῖν σφίσιν ἠξίουν ὑπὲρ
[11, 15]	ἔπαινον ἐπὶ τῷ γενναίῳ καὶ	φιλελευθέρῳ	τῆς γνώμης ἐκάθισε. μετὰ δὲ
[11, 34]	γυναικὸς ἐλευθέρας κατὰ γένος ἢ	φιλίαν	αὐτῇ προσηκούσης, παρ´ ἧς πιστῶς
[11, 9]	τινες οἱ κατὰ συγγένειαν ἢ	φιλίαν	προσήκοντες ὑμῖν ὑπομένουσιν ἐντὸς τείχους,
[11, 62]	τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν ἐγένοντο περὶ	φιλίας	τε καὶ συμμαχίας· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ
[11, 1]	στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖος, ἄρχοντος Ἀθήνησι	Φιλίσκου	καταλύουσι Ῥωμαῖοι τὴν τῶν δέκα
[11, 56]	πρεσβυτέρων μηδενός, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ	φιλοδημοτάτου	τῶν βουλευτῶν Λευκίου Οὐαλερίου, καὶ
[11, 57]	εἰς ταῦτα τὰ συνέδρια τοὺς	φιλοδημοτάτους,	ἀγανακτήσοντας δηλονότι καὶ οὐ περιοψομένους
[11, 58]	τῶν νεωτέρων τοὺς δοκοῦντας εἶναι	φιλοδημοτάτους.	~Ὑποσχόμενος δὲ ταῦτα καὶ δοὺς
[11, 56]	συνέδριον αὐτοὶ πάλιν ἐκ τῶν	φιλοδημοτάτων	συναγαγόντες ἀλεξήματα καὶ φυλακὰς ἀντεμηχανῶντο
[11, 62]	περὶ τῆς χώρας ἐγκλήματα παρακαλοῦντες	φίλοι	Ῥωμαίων γενέσθαι καὶ σύμμαχοι. ταύτας
[11, 43]	γὰρ τοὺς στενωποὺς ἐβόων, ὅτι	φίλοι	τ´ εἰσὶ καὶ ἐπ´ ἀγαθῷ
[11, 21]	ἐχούσας ἀναδίκους ποιείτωσαν, ἐὰν αὐτοῖς	φίλον	ᾖ, καὶ βουλεύματα διεγνωσμένα ὑπὸ
[11, 54]	μὲν τῷ παρόντι χρόνῳ τὴν	φιλονεικίαν	καταβαλεῖν, ὅταν δὲ τέλος οἱ
[11, 18]	ἰδίων ἀπεχθειῶν ἡγουμένης ἀναγκαιότερα, ἀλλὰ	φιλονεικίας	ἀκαίρου καὶ δυσμενείας ἀβούλου καὶ
[11, 18]	σωφρονεῖν. ἀλλὰ τὰς μὲν τούτων	φιλονεικίας	ἐάσατε χαίρειν, ἃ δὲ ψηφισάμενοι
[11, 5]	ἀδύνατος, Οὐαλερίῳ δ´ ἐκ παλαιοῦ	φίλος·	ὃς οὐκέτι κατασχὼν τὴν χολὴν
[11, 1]	ἔργων καλῶν ἄσκησιν ἡγοῦνται τὴν	φιλοσοφίαν,	τὸ μὲν ἥδεσθαι τῇ παντελεῖ
[11, 1]	μάλιστα δ´ ὅσοι περὶ τὴν	φιλόσοφον	θεωρίαν καὶ περὶ τὰς πολιτικὰς
[11, 1]	οἷς ἔγωγε τίθεμαι καὶ τοὺς	φιλοσόφους,	ὅσοι μὴ λόγων, ἀλλ´ ἔργων
[11, 13]	αἱ δ´ ἀληθεῖς ὦσιν αἰτίαι	φιλοτιμία	κενὴ τὴν εἰκόνα {τοῦ καλοῦ}
[11, 60]	διὰ τὰς πολιτικὰς ἔριδας καὶ	φιλοτιμίας	ἰσχυρὰ τὰ τῶν ἐχθρῶν ποιῆσαι
[11, 21]	λεγομένων ὑφ´ ἑκατέρου μετὰ πολλῆς	φιλοτιμίας	τε καὶ κραυγῆς, καὶ τοῦ
[11, 2]	ἦν, τελευτῶντες αὐτοὶ κατελείφθησαν οἱ	φιλοτύραννοι,	καὶ οἷς μηδεμία τῶν κοινῶν
[11, 16]	ἀγῶνας, καὶ μὴ πολεμίους, ἀλλὰ	φίλους	ἡγεῖσθαι τοὺς περὶ τῶν κοινῶν
[11, 58]	ἐπειρᾶτο διδάσκων, ὅτι τοὺς μὲν	φίλους	παραλάβοιεν, οὐχ ἵνα τι κατὰ
[11, 28]	θεῖος τῆς παρθένου Πόπλιος Νομιτώριος	φίλους	τε πολλοὺς ἐπαγόμενος καὶ συγγενεῖς,
[11, 11]	ἐπὶ καλαῖς καὶ δικαίαις παραλαμβάνεσθαι	φιλοῦσιν	ὁμολογίαις, οὐκ ἐπ´ αἰσχραῖς καὶ
[11, 25]	σεβασμὸν ἱερέως. ὡς δ´ ἀφίκετο,	φιλοφρονουμένων	αὐτὸν ἐκεῖ τῶν ἡγεμόνων καὶ
[11, 11]	γεγενῆσθαι χρηστούς· ἐὰν δ´ οὗτοι	φιλοχωρῶσιν	ἐπὶ τῇ παρανόμῳ δυναστείᾳ, σοὶ
[11, 42]	στρατήγιον πάντες καὶ μετὰ τῶν	φίλων	ἐσκόπουν, ὅπως παύσουσι τὴν ταραχήν,
[11, 30]	ὅτε καὶ μαρτύρων εὐπορία καὶ	φίλων	καὶ δικαστῶν ἀμφοτέροις ἔσται τοῖς
[11, 30]	δεόμεθα οὔτ´ εἰρήνης οὔτ´ ὄχλου	φίλων	καὶ δικαστῶν οὔτ´ εἰς τοὺς
[11, 38]	ἄκοσμα. περιστάντων δ´ αὐτὸν τῶν	φίλων	καὶ μηδὲν ἐξαμαρτάνειν ἀξιούντων ἀπῄει
[11, 30]	ἐν πολέμῳ καὶ ἐν σπάνει	φίλων	καὶ οὐκ ἐν ἴσοις δικασταῖς
[11, 15]	μηδὲν τῶν διαφερόντων ἀγνοεῖν, καὶ	φίλων	οὐ σπανίζομεν, οἷς, ἐάν τι
[11, 27]	μὴ πρὸς ἐχθρῶν, ἀλλ´ ὑπὸ	φίλων	τὸν ἄνδρα ἀπολωλέναι, τὸ μηδένα
[11, 16]	ἢ σωθῆναι μετὰ πάντων τῶν	φίλων.	ὑπερβολὴν γὰρ ἀνοίας τούτοις καὶ
[11, 28]	κόρην κρείττονος ἢ πρότερον ἀξιουμένην,	φλεγόμενος	ὑπὸ τοῦ πάθους τὴν ἰταμωτέραν
[11, 18]	οὐκ ἀνελοῦμεν ἐκ μέσου τοὺς	φλυάρους;	οὐ ταχεῖαν ψηφιούμεθα τῇ ὑπονοθευομένῃ
[11, 15]	παῦσαι τὰ ἔξω τοῦ πράγματος	φλυαρῶν.	Μετὰ τοῦτον ἀνίσταται πάλιν ὁ
[11, 18]	ἔσεσθε βεβουλευμένοι καὶ τοῖς ἐχθροῖς	φοβερά,	ἐγὼ πειράσομαι λέγειν. νῦν μὲν
[11, 41]	μήτε νόμον ἔχουσαι κωλυτὴν μήτε	φόβον.	ἐμοί τε δὴ πράττοντες τιμωρίαν
[11, 12]	καὶ ἀδίκοις. ~Εἰ δὲ διὰ	φόβον	ἐχθρῶν ὀκνεῖς ἀποθέσθαι τὴν ἀρχήν,
[11, 18]	καὶ θεραπεύοντες τοὺς δέκα τῷ	φόβῳ	τῆς ἀρχῆς. ἦν γάρ τι
[11, 25]	τοὺς ἐκεῖ. ἦν δ´ ὁ	φονευθεὶς	Σίκκιος, ὁ τὰς ἑκατὸν εἴκοσι
[11, 27]	ἔτυχεν. ~Οἱ δὲ διαπραξάμενοι τὸν	φόνον	ἧκον ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἄγοντες
[11, 3]	καὶ πολλῆς γενόμενοι λείας ἐγκρατεῖς	φόνον	τε πολὺν ἐργασάμενοι τοῦ γεωργικοῦ
[11, 47]	καὶ γίνεται μέγας ἀγὼν καὶ	φόνος	ἐξ ἀμφοτέρων πολύς, ἐν ᾧ
[11, 27]	ἀλλὰ καίπερ ἐν ἐρημίᾳ τοῦ	φόνου	γεγονότος καὶ μηδένα μηνυτὴν ἔχοντος
[11, 53]	τότε δημαρχοῦντες ἐκτὸς ἑνὸς Γαΐου	Φουρνίου	πάντες οἱ λοιποὶ συμφρονήσαντες, ἐν
[11, 22]	Λεύκιος Οὐαλέριος καὶ Μάρκος Ὁράτιος,	φραξάμενοί	τε τὰς οἰκίας ὅπλοις καὶ
[11, 9]	καὶ ἐπανόρθωσιν αὐτῶν ἥτις ἔσται	φράσω.	ἅπασι μὲν γὰρ ἴσως, ὅσοις
[11, 10]	ταῦθ´ οὕτως ἔχει. ἐγὼ δὴ	φράσω	πρὸς ὑμᾶς καὶ οὐκ ἀποκρύψομαι.
[11, 35]	οἷα δὴ φύσιν τε οὐ	φρενήρης	ἀνὴρ καὶ ὑπὸ μεγέθους ἐξουσίας
[11, 33]	παρὰ τὴν ὑπόληψιν, ἔξω τῶν	φρενῶν	γενόμενος παρῆν μετὰ πολλοῦ στίφους
[11, 28]	καὶ ἔτι μᾶλλον ἔξω τῶν	φρενῶν	ἐγένετο πολλάκις ἀναγκαζόμενος παριέναι τὸ
[11, 41]	ἐν ποίῳ δὲ τὸ ἐλεύθερον	φρόνημα	ἀναλήψεσθε καιρῷ τὸν νῦν παρέντες,
[11, 48]	τὰ πολέμια {ἐμπειροτάτους· ἐνεδείξαντο γὰρ}	φρόνημά	τε καὶ τόλμαν ἐκ τῶν
[11, 41]	καὶ ἐλευθερίας. οὐκ ἀναλήψεσθε τὸ	φρόνημα	τῆς πατρίδος; οὐ παραστήσεται λογισμὸς
[11, 22]	κακοῖς· οἱ μὲν δημοτικοὶ τὸ	φρόνημα	τῶν πατρικίων τεταπεινωμένον ὁρῶντες καὶ
[11, 1]	τοῖς ἐπὶ ταῦτα παρακαλοῦσιν αὐτοὺς	φρόνησιν	μαρτυροῦσι καὶ πολλὴν σοφίαν. διὰ
[11, 15]	καὶ γὰρ ἡλικίας ἐν τῇ	φρονιμωτάτῃ	ἐσμέν, ὥστε μηδὲν τῶν διαφερόντων
[11, 58]	αὐτῶν χρηστὸν οὔτε λέγοντας οὔτε	φρονοῦντας,	ἀλλ´ ἐκ τῶν νεωτέρων τοὺς
[11, 22]	δὲ τὰ βέλτιστα τῷ κοινῷ	φρονοῦντες	ἀνιαρῶς διακείμενοι καὶ περιφόβως ὡς
[11, 39]	τῶν ὀλιγαρχικῶν καταλύσεως. ἀλλ´ οἱ	φρονοῦντες	τὰ τῆς ὀλιγαρχίας ὅπλα ἔχοντες
[11, 49]	ἧκεν, ἦν τ´ ἀμφοτέροις μέγα	φρονοῦσιν	ἐπὶ ταῖς νίκαις ἐλπὶς ἐπιφανεῖς
[11, 36]	τῶν Κλαυδίου πραγμάτων εἶχον ἐν	φροντίδι.	τούτῳ δ´, ὡς ἔοικε, τὸν
[11, 22]	ἀφισταμένων τῆς ὑπὲρ τῶν κοινῶν	φροντίδος	καὶ τὸν ἀπράγμονα βίον μεθαρμοττομένων·
[11, 40]	νόμους ἐγγυηθεῖσαι καὶ θυγατέρες ἐπίγαμοι	φροντίδος	οὐ μικρᾶς δεόμεναι τοῖς ἔχουσι
[11, 2]	καὶ οἷς μηδεμία τῶν κοινῶν	φροντὶς	ἦν. οὔτε γὰρ οἵ γε
[11, 7]	προσήκει, καὶ δεῖ με ἃ	φρονῶ	περὶ τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς
[11, 4]	Οὐαλέριος ἐπωνυμίαν Ποτῖτος, ἀνὴρ μέγα	φρονῶν	ἐπὶ τοῖς προγόνοις· πατὴρ μὲν
[11, 31]	ἐλευθέρων, καὶ μηδὲν ἔτι μεῖζον	φρονῶσι	τῆς τύχης. τί οὖν ἔτι
[11, 24]	τὴν πόλιν ἐπιμελῆ φυλακὴν ἐποιοῦντο	φρουραῖς	τοὺς ἐπικαιροτάτους καταλαμβανόμενοι τόπους, μή
[11, 1]	αὐτῶν καὶ ναῦς διατεμεῖν καὶ	φρουρὰν	εἰς τὴν ἀκρόπολιν εἰσαγαγεῖν καὶ
[11, 4]	τὸ Καπετώλιον, καὶ τὸ μὲν	φρούριον	ἀνακτησάμενος, αὐτὸς δ´ ἐκ τῆς
[11, 37]	τοῦ Καπετωλίου καὶ τῆς ἄκρας	φρουροὺς	ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν πολεμίους ἡμῖν
[11, 2]	αἱ τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἐγίνοντο	φυγαὶ	πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων ἕνεκα,
[11, 46]	λοιποὶ τῶν δέκα πρὶν εἰσαγγελθῆναι	φυγαῖς	αὑτοὺς ἐζημίωσαν. τὰς δ´ οὐσίας
[11, 22]	ἄλλα ὑπελείπετο ἀδύνατα ὄντα ἐν	φυγαῖς	φέρεσθαι λειποστρατίαν ἐπενεγκόντες ἐδήμευσαν τῷ
[11, 40]	ᾐκίσαντο τὰ σώματα, παμπόλλους δὲ	φυγεῖν	ἠνάγκασαν ἐκ τῆς πατρίδος οὐδὲν
[11, 46]	Ἄππιον ἀναφέρων θανάτου μὲν ἀπολύεται,	φυγῇ	δ´ ἀιδίῳ ζημιοῦται, τῶν δ´
[11, 23]	τῆς πολεμίας εἰς τὴν ἑαυτῶν	φυγῇ	παραπλησίαν ποιούμενοι τὴν ἀνάζευξιν, ἕως
[11, 24]	ἔτι ὤφθησαν. οἱ δὲ ταπεινότατοι	φυγῆς	ἄρχειν κατηγορηθέντες ἢ τὰ ἀπόρρητα
[11, 23]	οἱ δὲ διασωθέντες ἐκ τῆς	φυγῆς	τραυματίαι τε οἱ πλείους καὶ
[11, 17]	νόμους γένηται; ἔπειθ´ ὅταν αἱ	φυλαὶ	διενέγκωσι τὴν ψῆφον, τότε αἱ
[11, 56]	τῶν φιλοδημοτάτων συναγαγόντες ἀλεξήματα καὶ	φυλακὰς	ἀντεμηχανῶντο πρὸς τὰς ἐπιβουλάς, ἃς
[11, 40]	οἱ πρὸ τοῦ στρατοπέδου τὰς	φυλακὰς	φυλάττοντες ἐν ἀπόρῳ τ´ ἦσαν
[11, 13]	ἡμῶν ἡ πόλις κατεστήσατο, βεβαιότατοι	φύλακες	ἐγένοντο. καὶ μηδὲν τῶν σεαυτοῦ
[11, 33]	κατέχειν τὸν ἄνδρα ἐν ἐπιμελεῖ	φυλακῇ,	μὴ λάθῃ πυθόμενος τὰ περὶ
[11, 42]	ὄχλους Οὐεργίνιον συλλαβόντας ἔχειν ἐν	φυλακῇ,	τὰς δὲ δυνάμεις ἀναστήσαντας ἐκ
[11, 22]	ἑταιρίας κατασκευαζομένων καὶ συμφρονούντων ἐπὶ	φυλακῇ	τε ἀλλήλων καὶ μεταστάσει τῆς
[11, 24]	τε κατὰ τὴν πόλιν ἐπιμελῆ	φυλακὴν	ἐποιοῦντο φρουραῖς τοὺς ἐπικαιροτάτους καταλαμβανόμενοι
[11, 22]	τε τὰς οἰκίας ὅπλοις καὶ	φυλακὴν	θεραπόντων καὶ πελατῶν καρτερὰν περὶ
[11, 33]	ἐπιστολὰς δεξάμενος περὶ πρώτην μάλιστα	φυλακήν,	ἴλην ἀπέστειλεν ἱππέων ἐπ´ αὐτόν,
[11, 47]	ἐξεληλυθυῖαν, ἐν δὲ τῷ χάρακι	φυλακὴν	οὔτε πολλὴν καταλειπομένην οὔτ´ ἀγαθήν,
[11, 33]	αὐτὴν ἀπάγειν, ἑαυτῷ τε πλείονα	φυλακὴν	περιστησάμενος, ὡς μηδὲν ὑπὸ τῶν
[11, 9]	ἦν ἅμα ταῖς ἀρχαῖς διὰ	φυλακῆς	ἔχειν τὴν πατρίδα καὶ μηδενὸς
[11, 28]	οὐκ ἔπειθον αὐτάς, ἀλλὰ καὶ	φυλακῆς	ἑώρα τὴν κόρην κρείττονος ἢ
[11, 23]	τάγματα κατέλιπον ἐν τῇ πόλει	φυλακῆς	τῶν ἐντὸς τείχους ἕνεκεν· ἡγεῖτο
[11, 24]	πολεμίους ἐκφέρειν ἢ τάξιν μὴ	φυλάττειν,	ἐν τῷ φανερῷ καταπλήξεως ἕνεκα
[11, 16]	οὓς ἐχρῆν† οἷόν τε δεῖ	φυλάττειν,	καὶ τοῖς νέοις παραινεῖν ἀπὸ
[11, 30]	πολλὰς αἰτίας προσήκειν τῷ Ἀππίῳ	φυλάττειν	τοῦτο τὸ δίκαιον· πρῶτον μὲν
[11, 20]	ὅπλα ἀποθήσονται; λογιζόμενοι δὴ ταῦτα	φυλάττεσθε	τοὺς ἀνθρώπους, καὶ πᾶσαν ἀπάτην
[11, 4]	πόλεως λέγειν βουλόμενον. ἐὰν δὲ	φυλάττῃς	τὴν συνήθη πρὸς ἅπαντας αὐθάδειαν,
[11, 46]	δ´ εἰς τὸ δεσμωτήριον, ἵνα	φυλάττηται	μέχρι δίκης οὐ γὰρ ἐδόθη
[11, 11]	τι καὶ τοιοῦτον ὑμῖν πέπρακται	φυλαττομένας	ἀνοσίους εἶναι νόμιζε ὡς κατὰ
[11, 30]	ἀφαιρούμενον τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλὰ τὸν	φυλάττοντα	κύριον εἶναι μέχρι δίκης. ἔφη
[11, 45]	διαδεδεγμένοι τὴν πολιτείαν, τὰς ὑποσχέσεις	φυλάττοντες,	ἃς ἐποιήσαντο πρὸς τοὺς δημοτικούς,
[11, 40]	πρὸ τοῦ στρατοπέδου τὰς φυλακὰς	φυλάττοντες	ἐν ἀπόρῳ τ´ ἦσαν ὅ
[11, 29]	δοῦναι τὸ παιδίον αὐτῇ. κἀκείνη	φυλάττουσα	τὰς ὑποσχέσεις γενομένης αὐτῇ ταύτης
[11, 22]	ἐξουσίας διαμεῖναι χρόνον· ἡ γὰρ	φυλάττουσα	τὴν δυναστείαν αὐτῶν στάσις ἔτι
[11, 45]	οὐδ´ ὅλως τὰ ἐν ταῖς	φυλετικαῖς	ἐκκλησίαις ἐπικυρούμενα κοινὰ τῆς πόλεως
[11, 45]	τοῦ δήμου τεθέντας ἐν ταῖς	φυλετικαῖς	ἐκκλησίαις νόμους ἅπασι κεῖσθαι Ῥωμαίοις
[11, 45]	πρότερον, ὅτι ἐν μὲν ταῖς	φυλετικαῖς	ἐκκλησίαις οἱ δημοτικοὶ καὶ πένητες
[11, 52]	τῆς πόλεως Ῥωμαίων καθ´ ἑκάστην	φυλήν,	εἰς ὃν ἀποθήσονται τὰς ψήφους·
[11, 24]	ἀπολωλότων ἀνδρῶν στρατολογήσαντες ἐξ ἁπάσης	φυλῆς	τοὺς ὅπλα φέρειν δυναμένους ἀπέστειλαν,
[11, 22]	πολλά, τῶν μὲν ἀγεννεστέρων τὰς	φύσεις	ἅπαντα συγχωρεῖν τοῖς κρατοῦσιν ἀναγκαζομένων
[11, 45]	Βαρβᾶτος, αὐτοί τε δημοτικοὶ τὰς	φύσεις	ὄντες καὶ παρὰ τῶν προγόνων
[11, 40]	ἀρρένων, οἷς ὀφείλεται τὰ δίκαια	φύσεως	προγόνων. οἰκίας γὰρ δὴ καὶ
[11, 13]	δὴ πάλιν εἰς τὴν σεαυτοῦ	φύσιν,	Ἄππιε τέκνον, καὶ γίνου τῇ
[11, 35]	ὁ δὲ Ἄππιος, οἷα δὴ	φύσιν	τε οὐ φρενήρης ἀνὴρ καὶ
[11, 34]	τρέφειν, ὅ τι ἂν ἡ	φύσις	ἐξενέγκῃ, ὑποβαλλομένην δὲ τὸ κρεῖττον
[11, 37]	καὶ καταφιλοῦσαν καὶ ταῖς ἡδίσταις	φωναῖς	ἀνακαλοῦσαν. ἐν τοιούτοις δὴ κακοῖς
[11, 37]	θάρσος ἐμποιῆσαι δυναμένην τοῖς κρατοῦσι	φωνήν.	ἠρεθισμένης δὲ τῆς ἀγορᾶς καὶ
[11, 14]	σοι παρέσχημαι ψυχήν τε καὶ	φωνὴν	τὴν ἐμαυτοῦ τὰ κράτιστα βουλευομένην,
[11, 21]	τοῖς πλείοσιν, ὡς ἐκ τῆς	φωνῆς	αὐτῶν εἰκάσαι ῥᾴδιον ἦν, καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/02/2007