| Livre, Chap. |
| [11, 20] |
τῆς
ἀρχῆς
χρόνος,
καὶ
τὰς
|
ῥάβδους |
αὐτῶν
ὁ
νόμος
ἀφῄρηται.
ταῦτ´ |
| [11, 20] |
γὰρ
οὐκ
ἀξιοῦντες
ἀποθέσθαι
τὰς
|
ῥάβδους, |
ἦ
που
γε
τὰ
ὅπλα |
| [11, 20] |
τῆς
πολιτείας
ἐπανορθωσάμενος
ἀπέθετο
τὰς
|
ῥάβδους· |
καὶ
τὸ
κωλῦον
οὐδὲν
ἐγένετο |
| [11, 32] |
αὐτοῦ
βουλομένου
λέγειν
οἱ
μὲν
|
ῥαβδοῦχοι |
κελευσθέντες
ὑπὸ
τῆς
ἐξουσίας
ἀνεῖργον
|
| [11, 38] |
ὀργῆς
ὡς
εἶχε
πέμπει
τῶν
|
ῥαβδούχων |
τινὰς
κελεύσας
ἀπάγειν
εἰς
τὸ |
| [11, 23] |
καὶ
Κόιντος
Ποιτέλιος
καὶ
Μάνιος
|
Ῥαβολήιος. |
πέντε
δὲ
τὰ
λοιπὰ
τάγματα |
| [11, 22] |
πολεμεῖν
τ´
ἀνὰ
κράτος
οὐ
|
ῥᾴδιον, |
ἐπεὶ
καθαιρεθῆναι
δυναστείαν
τηλικαύτην
ἀνόητον |
| [11, 21] |
ἐκ
τῆς
φωνῆς
αὐτῶν
εἰκάσαι
|
ῥᾴδιον |
ἦν,
καὶ
τῶν
μετ´
ἐκεῖνον |
| [11, 46] |
ἀλλήλους
ὠφελῶσιν,
ἀλλὰ
καθ´
ἕνα·
|
ῥᾷον |
γὰρ
οὕτως
ὑπελάμβανον
εὐμεταχειρίστους
ἔσεσθαι. |
| [11, 1] |
τὰ
συμφέροντα
διὰ
τοῦ
λόγου.
|
ῥᾷστα |
γὰρ
οἱ
ἄνθρωποι
τά
τε |
| [11, 42] |
ἡμᾶς
ἐποιήσατε
ἁπάντων,
ὅσοι
{κ{
|
ρατοῦντες |
τοῖς
ὅπλοις
τῶν
ἐναντίων}
ἐνικῶμεν |
| [11, 15] |
εἰς
Σαβίνους
ἄπειμι,
πόλιν
οἰκήσων
|
Ῥήγιλλον, |
ἐξ
ἧς
τὸ
γένος
ἡμῶν |
| [11, 1] |
αὐτοὺς
λόγοι
καὶ
ὑπὸ
τίνων
|
ῥηθέντες |
ἀνδρῶν
καὶ
πάντα,
ὅσα
παρακολουθεῖ |
| [11, 56] |
τοῦ
νόμου
καὶ
τοῖς
κατηγοροῦσι·
|
ῥηθέντων |
δὲ
τῶν
λόγων,
ὅταν
καθήκῃ |
| [11, 38] |
ἑταίροις
τε
καὶ
συγγενέσιν
ἑστῶτες
|
ῥητὰ
|
καὶ
ἄρρητα
κατ´
αὐτοῦ
λέγουσι |
| [11, 39] |
συναγανακτήσας
ὁ
δῆμος
αὐτῷ
παρήσει
|
ῥῖψαι |
τοὺς
ἄνδρας
κατὰ
τῆς
πέτρας. |
| [11, 8] |
νῦν
θρασεῖς
καὶ
τὰ
ὅπλα
|
ῥίψαντες |
ἐκ
τῶν
χειρῶν
ἥξουσιν
ὡς |
| [11, 6] |
τὴν
δημαρχικὴν
ἐπανασείοντες
ἐξουσίαν
καὶ
|
ῥίψειν |
αὐτὸν
ἀπειλοῦντες
κατὰ
τῆς
πέτρας, |
| [11, 5] |
πάσχειν
ἐφ´
ὑμῖν
γενόμενοι
καὶ
|
ῥυπαίνοντες
|
αἰσχρῷ
βίῳ
τὰς
ἑαυτῶν
τε |
| [11, 40] |
γενέσθαι
τῆς
ἑαυτοῦ
θυγατρός,
ἀπὸ
|
ῥυτῆρος |
ἐλαύνων
τὸν
ἵππον
ἀφικνεῖται
περὶ |
| [11, 33] |
καταστάσεως,
νεανίαι
λήματος
πλήρεις
ἀπὸ
|
ῥυτῆρος |
καὶ
μετὰ
μάστιγος
ἐλαθεῖσι
τοῖς
|
| [11, 62] |
πλὴν
οὐκ
ἐν
ἁπάσαις
ταῖς
|
Ῥωμαικαῖς |
χρονογραφίαις
ἀμφότεραι
φέρονται,
ἀλλ´
ἐν |
| [11, 0] |
~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ
ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ
|
ΡΩΜΑΙΚΗΣ |
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ
ΛΟΓΟΣ
ΕΝΔΕΚΑΤΟΣ.
~Ἐπὶ
δὲ |
| [11, 44] |
δὲ
Οὐαλέριος
{ἀλλ´
ὑπὲρ
τῶν
|
Ῥωμαϊκῶν |
νόμων,
οὓς
ἐν
ταῖς
δώδεκα |
| [11, 31] |
ἵνα
δὴ
μάθωσιν
ἤδη
ποτὲ
|
Ῥωμαῖοι |
δοῦλοι
γεγονότες
ἀντ´
ἐλευθέρων,
καὶ |
| [11, 11] |
πολιτείας.
ἐάν
τε
γὰρ
ἀγαπῶσι
|
Ῥωμαῖοι
|
πάντες
ὀλιγαρχούμενοι
καὶ
μένειν
ὑμᾶς |
| [11, 1] |
Ἱμεραῖος,
ἄρχοντος
Ἀθήνησι
Φιλίσκου
καταλύουσι
|
Ῥωμαῖοι |
τὴν
τῶν
δέκα
ἀρχὴν
ἔτη |
| [11, 43] |
στρατιωτικός,
ὃν
ἁπάντων
μάλιστα
ἐμπεδοῦσι
|
Ῥωμαῖοι, |
τοῖς
στρατηγοῖς
ἀκολουθεῖν
κελεύει
τοὺς |
| [11, 47] |
πολύς,
ἐν
ᾧ
νικήσαντες
οἱ
|
Ῥωμαῖοι |
τούς
τε
συστάδην
μαχομένους
ἐτρέψαντο |
| [11, 4] |
καὶ
συνέδριον
ἦν
τι
παρὰ
|
Ῥωμαίοις |
ἀγαθῶν
ἀνδρῶν,
οὓς
ἔδει
περὶ |
| [11, 30] |
μὴ
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
ἀποδίδοται
|
Ῥωμαίοις |
δίκαιον,
εἰ
καὶ
μὴ
πᾶσιν |
| [11, 45] |
φυλετικαῖς
ἐκκλησίαις
νόμους
ἅπασι
κεῖσθαι
|
Ῥωμαίοις
|
ἐξ
ἴσου,
τὴν
αὐτὴν
ἔχοντας |
| [11, 53] |
διαφοραὶ
τῶν
δημοτικῶν
ἀξιούντων
ἅπασι
|
Ῥωμαίοις
|
ἐξεῖναι
τὴν
ὕπατον
ἀρχὴν
λαμβάνειν |
| [11, 25] |
καὶ
τιμιώτατον
ὁ
πρεσβευτὴς
παρὰ
|
Ῥωμαίοις |
ἐξουσίαν
μὲν
ἄρχοντος
ἔχων
καὶ |
| [11, 31] |
ὅτι
ἤτοι
μεγάλων
κακῶν
ἄρξει
|
Ῥωμαίοις |
ὁ
θάνατος
οὑμὸς
ἢ
μεγάλων |
| [11, 59] |
εἶναι
τὸν
ἀξιοῦντα
πᾶσι
μετεῖναι
|
Ῥωμαίοις |
τῆς
ὑπατικῆς
ἀρχῆς,
τοῖς
γε |
| [11, 3] |
ἀπορίαν,
πρῶτον
μὲν
εἰ
πάντας
|
Ῥωμαίους |
ἐπὶ
τὰ
ὅπλα
κλητέον
καὶ |
| [11, 62] |
κατὰ
τὸν
αὐτὸν
ἐνιαυτὸν
ἀρχαὶ
|
Ῥωμαίων |
αἱ
τὸ
μέγιστον
ἔχουσαι
κράτος |
| [11, 63] |
οἱ
πονηρότατοί
τε
καὶ
ἀσελγέστατοι
|
Ῥωμαίων, |
ἀλλὰ
τόπον
μεταλαμβάνειν,
ἐν
ᾧ |
| [11, 5] |
καὶ
ἡμῶν
καὶ
τῶν
ἄλλων
|
Ῥωμαίων |
ἀνανδρίαν,
ὥστ´
ἀγαπήσειν
ἐάν
τις |
| [11, 50] |
τὴν
καταγωγὴν
τοῦ
θριάμβου,
πρῶτοι
|
Ῥωμαίων |
ἁπάντων
τοῦτο
εἰσηγησάμενοι
τὸ
ἔθος. |
| [11, 41] |
καὶ
τὸ
λοιπὸν
ἀπεῖπον
μηδένα
|
Ῥωμαίων |
ἄρχειν
διὰ
βίου
τὴν
ἀνυπεύθυνον |
| [11, 62] |
τῆς
χώρας
ἐγκλήματα
παρακαλοῦντες
φίλοι
|
Ῥωμαίων |
γενέσθαι
καὶ
σύμμαχοι.
ταύτας
τὰς
|
| [11, 48] |
λείαν
ἅπασαν,
ἣν
ἐκ
τῆς
|
Ῥωμαίων
|
γῆς
ἐληίσαντο,
αἰχμαλώτους
τε
πάνυ |
| [11, 54] |
χώρας
ὀργὴν
ἔχοντες,
ἣν
ὁ
|
Ῥωμαίων |
δῆμος
αἱρεθεὶς
δικαστὴς
αὑτῷ
προσεδίκασεν |
| [11, 52] |
ἑτέρων
χώραν
δικαστὴς
αἱρεθεὶς
ὁ
|
Ῥωμαίων |
δῆμος
μηδέποτ´
αὐτῆς
ἀντιποιησάμενος
ἑαυτῷ |
| [11, 52] |
γίνεται
πάσαις
ταῖς
ψήφοις
ὁ
|
Ῥωμαίων |
δῆμος
τῆς
ἀμφιλόγου
χώρας
κύριος. |
| [11, 12] |
μικρόθυμος
οὐδ´
ἀχάριστος
ἔσται
ὁ
|
Ῥωμαίων |
δῆμος,
ὥστε
τῶν
μὲν
ἁμαρτημάτων |
| [11, 47] |
καὶ
εἰς
πολλὴν
καταφρόνησιν
τῆς
|
Ῥωμαίων |
δυνάμεως
προελθόντας,
ἔτι
μᾶλλον
ἐβούλετο |
| [11, 9] |
κακὸν
πόλει
καὶ
ταῦτα
τῇ
|
Ῥωμαίων, |
ᾗ
πολλῶν
οἰκείων
δεῖ
σωμάτων, |
| [11, 42] |
οἵτινες
ὅσην
οὔπω
πρότερον
ἕτεροι
|
Ῥωμαίων |
ἡγεμόνες
ἔκ
τ´
αὐτῆς
ἄγοντες |
| [11, 2] |
τὴν
ἔναγχος
γενομένην
αὐτοῖς
ὑπὸ
|
Ῥωμαίων |
ἰσοπολιτείαν.
ὥσθ´,
ὅπερ
εἰκὸς
ἦν, |
| [11, 52] |
τεθῆναι
καδίσκον
ὑπὲρ
τῆς
πόλεως
|
Ῥωμαίων |
καθ´
ἑκάστην
φυλήν,
εἰς
ὃν |
| [11, 2] |
καταφρονήσαντες·
ἔπειθ´
ὅτι
τοὺς
χαριεστάτους
|
Ῥωμαίων, |
οἷς
οὐ
κατὰ
γνώμην
τὰ |
| [11, 30] |
μέτρια
πράγματα
προφέρων
καὶ
τῇ
|
Ῥωμαίων |
συνήθη
πολιτείᾳ·
ἡμεῖς
δ´,
ἔφη, |
| [11, 27] |
τὰς
δίκας
ἀνεβάλοντο
φήσαντες
ἐν
|
Ῥώμῃ |
λόγον
ἀποδώσειν
τοῖς
βουλομένοις
αὐτῶν |
| [11, 43] |
δὲ
τῶν
ἐμπεριεχομένων
ἐν
τῇ
|
Ῥώμῃ |
λόφων
οὗτος
ἐπιτηδειότατος
ἐνστρατοπεδεύεσθαι
περί |
| [11, 28] |
ἔτυχεν
οὖσα
καλλίστη
τῶν
ἐν
|
Ῥώμῃ |
παρθένων
τὸ
πατρῷον
ὄνομα
φέρουσα, |
| [11, 4] |
Αἰκανῶν
καὶ
Σαβίνων
ἐπάγεται
τῇ
|
Ῥώμῃ |
πόλεμος·
καὶ
διεξῆλθε
λόγον
ἐκ |
| [11, 27] |
ἐδόκουν
ἀποθανεῖν
Σίκκιον,
ἄνδρα
καὶ
|
ῥώμην |
καὶ
ψυχὴν
ἀνυπόστατον,
οὐδὲ
τὸν |
| [11, 49] |
ἀπέδωκε.
~Ταῦτα
διαπραξάμενος
ἀπῆγεν
εἰς
|
Ῥώμην |
τὰς
δυνάμεις,
καὶ
κατὰ
τὸν |
| [11, 23] |
ἥ
ἐστιν
οὐ
πρόσω
τῆς
|
Ῥώμης, |
ἀφίκοντο.
οἱ
δ´
ἐν
Ἀλγιδῷ |
| [11, 3] |
κατεστρατοπέδευσαν·
διέστηκε
δ´
ἀπὸ
τῆς
|
Ῥώμης |
ἡ
πόλις
αὕτη
τετταράκοντα
καὶ |