Livre, Chap.
[11, 49]	δώσουσι δίκας· θριάμβων δὲ καταγωγῆς	ἤ	τινων τοιούτων συγχωρήσεων οὐδὲ κατὰ
[11, 52]	ἐξοίσειν τέλος ὑπολαμβάνοντες, ἐὰν Ἀρικηνοὺς	ἢ	Ἀρδεάτας κυρίους ἀποδείξωσι τῆς ἀμφισβητησίμου
[11, 42]	συμμάχων ἀγείραντες, οὔτε {τινὰ νίκην	ἢ	βλάβην ἐποιήσατε κατὰ} τῶν ἐχθρῶν,
[11, 20]	Μινυκίου τὴν ὑπατείαν ἐχόντων, ἔνατον	ἢ	δέκατον ἔτος οἶμαι τουτί. τότε
[11, 40]	ἐξουσίαν ἔχοντες μήτε ψηφίσματι βουλῆς	ἢ	δήμου συγχωρήματι λαβόντες, ὁ γὰρ
[11, 60]	τῶν χαλεπωτάτων θάτερον αὐτῇ συμπεσεῖν,	ἢ	διὰ τὰς πολιτικὰς ἔριδας καὶ
[11, 61]	καταλείψοντες τὴν πόλιν ὡς πρότερον,	ἢ	διὰ τῶν ὅπλων αὐτὸ ληψόμενοι,
[11, 27]	σφετέροις ἀφανεῖς, ὥσπερ πτηνούς τινας	ἢ	διοπετεῖς. ὑπὲρ ἅπαντα δὲ ταῦτα
[11, 56]	τινα ἐμοὶ μὲν γὰρ ὀκτὼ	ἢ	ἓξ ἀποχρῆν δοκεῖ ἔν τε
[11, 34]	ἄρρεν ἂν ἑλέσθαι παιδίον μᾶλλον	ἢ	θῆλυ. τεκοῦσαν μὲν γὰρ ἀνάγκην
[11, 7]	ὑπακούσαντας καὶ τὰ ὅπλα λαβόντας	ἢ	καταλείψειν τὰ σημεῖα ἢ παραμένοντας
[11, 61]	τοῦτ´ αὐτοῖς ὑπὸ τῶν πατρικίων,	ἢ	καταλείψοντες τὴν πόλιν ὡς πρότερον,
[11, 6]	τοὺς δ´ ἐπιπολάζοντας καὶ πρὶν	ἢ	κληθῆναι προεξανισταμένους εἴργομεν. μηδὲν οὖν
[11, 15]	δ´ εἴ τι βούλει παραινεῖν	ἢ	λοιδορεῖσθαι τοῦτο γὰρ ἀληθέστερον ὅταν
[11, 31]	ἄρξει Ῥωμαίοις ὁ θάνατος οὑμὸς	ἢ	μεγάλων ἀγαθῶν. ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ
[11, 5]	μήτ´ ἐρεῖν μήτε πράξειν μηθέν;	ἢ	μεθύετε τῷ μεγέθει τῆς ἐξουσίας;
[11, 11]	τὰς ἄλλας ἀρχὰς τὰς πατρίους,	ἢ	μένειν ἐπὶ τῆς αὐτῆς πολιτείας.
[11, 22]	σφίσιν ἐκποδῶν εἶναι τοὺς ἐχθροὺς	ἢ	μένοντας ἐνοχλεῖν ἀνοίξαντες τὰς πύλας
[11, 14]	συμφέροντα παρ´ ἀνθρώποις μᾶλλον, Ἄππιε,	ἢ	μηδαμῇ. ἀποδεδωκὼς δή σοι τὰ
[11, 39]	τῆς κλίνης, αἱ δὲ τελαμῶνας	ἢ	μίτρας, αἱ δὲ ἀθύρματα {κόμης}
[11, 34]	ἀλλοτρίας ἂν ἐλάμβανε παιδίον μᾶλλον	ἢ	οὐ γυναικὸς ἐλευθέρας κατὰ γένος
[11, 45]	τιμωρίαι δὲ προσέκειντο τοῖς καταλύουσιν	ἢ	παραβαίνουσι τὸν νόμον, ἐὰν ἁλῶσι,
[11, 7]	λαβόντας ἢ καταλείψειν τὰ σημεῖα	ἢ	παραμένοντας ἐθελοκακήσειν ἐν τοῖς ἀγῶσιν.
[11, 30]	τοῖς μεταξὺ χρόνοις οὐκ ἐλαττόνων	ἢ	πεντεκαίδεκα διεληλυθότων ἐτῶν οὐδὲν τοιοῦτον
[11, 5]	ἄλλων τινὸς βουλευτῶν τίνες ὄντες	ἢ	ποίαν ἀρχὴν ἔχοντες νόμιμον; οὐκ
[11, 41]	ἄλλου τινὸς τῶν δέκα τυράννων	ἢ	πρὸς αὐτοῦ τοῦ Ἀππίου ταὐτὰ
[11, 28]	φυλακῆς ἑώρα τὴν κόρην κρείττονος	ἢ	πρότερον ἀξιουμένην, φλεγόμενος ὑπὸ τοῦ
[11, 27]	ἀνῃρημένοι πάντες μαχαιρῶν ἢ χερμάδων	ἢ	σαυνίων, βέλους δὲ οὐδεμίαν. ἀγανάκτησις
[11, 57]	Κανολήιος περὶ μὲν τοῦ δίκαιον	ἢ	συμφέροντα εἶναι τὸν νόμον οὔτ´
[11, 16]	τοῖς ἑαυτῶν ἐχθροῖς βούλονται μᾶλλον	ἢ	σωθῆναι μετὰ πάντων τῶν φίλων.
[11, 24]	δὲ ταπεινότατοι φυγῆς ἄρχειν κατηγορηθέντες	ἢ	τὰ ἀπόρρητα πρὸς τοὺς πολεμίους
[11, 7]	δὲ νοσοῦσα ἐν αὑτῇ, πρὶν	ἢ	τὰ ἔνδον καταστήσασθαι, τοῖς ὑπαιθρίοις
[11, 9]	ἀνθρώπους καταλιπεῖν τὰς ἑαυτῶν πατρίδας	ἢ	τὰ κακά; ἐγὼ μὲν γὰρ
[11, 43]	τοῖς ἡγεμόσιν ἐξουσίαν τοὺς ἀπειθοῦντας	ἢ	τὰ σημεῖα καταλιπόντας ἀκρίτως· ταῦτα
[11, 4]	ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς αὐτοὺς συγκεκλήκατε,	ἢ	τὰ ὑπ´ ἐμοῦ λεχθησόμενα. ἀλλὰ
[11, 24]	ἀπόρρητα πρὸς τοὺς πολεμίους ἐκφέρειν	ἢ	τάξιν μὴ φυλάττειν, ἐν τῷ
[11, 5]	δεῖ μένειν τὴν δεκαδαρχίαν ὑμῶν,	ἢ	τὰς πατρίους πάλιν ἀποδείκνυσθαι ἀρχάς·
[11, 41]	γὰρ ἑτέρᾳ προφάσει μᾶλλον ἀγανακτήσετε	ἢ	ταύτῃ, ὅτε τὰς τῶν πολιτῶν
[11, 32]	τε Οὐεργινίῳ τήμερον καὶ τριῶν	ἢ	τεττάρων ὡρῶν αὔριον ἐκ τοῦ
[11, 36]	ἀκήκοα, ἀλλὰ παλαίτερον ἔτι πρὶν	ἢ	τήνδε τὴν ἀρχὴν παραλαβεῖν. ὃν
[11, 3]	πότερα τὸ συνέδριον τῆς βουλῆς	ἢ	τὸ δημοτικὸν πλῆθος ἢ τούτων
[11, 19]	δεῖ νέας ἀρχὰς ἀποδειχθῆναι, πρὶν	ἢ	τὸ περὶ τοῦ πολέμου γενέσθαι
[11, 60]	κόσμου τῆς πατρίου πολιτείας μᾶλλον	ἢ	τοῖς ἀλλοφύλοις τε καὶ πολεμίοις
[11, 53]	πάντα ὑπομένειν ᾤοντο δεῖν πρότερον	ἢ	τὸν νόμον κύριον ἐᾶσαι γενέσθαι·
[11, 5]	μετὰ τῶν ἄλλων καὶ μόνοις;	ἢ	τοσαύτην κατεγνώκατε καὶ ἡμῶν καὶ
[11, 38]	τῶν ἐπιβαλλομένων ἕλκειν τὴν νεκρὰν	ἢ	τοὺς ἄνδρας εἰς τὸ δεσμωτήριον
[11, 60]	τὰ τῶν ἐχθρῶν ποιῆσαι πράγματα,	ἢ	τοὺς ἔξωθεν ἐπιφερομένους ἀποτρέψασθαι βουλομένῃ
[11, 16]	ἀρχὰς ἀποδεικνύναι καὶ πάντα μᾶλλον	ἢ	τοὺς ἐχθροὺς κακῶς ποιεῖν· καὶ
[11, 3]	βουλῆς ἢ τὸ δημοτικὸν πλῆθος	ἢ	τούτων μὲν οὐδέτερον, ἐπεὶ δι´
[11, 5]	ἐξουσίας; ὑμεῖς Οὐαλερίου λόγον ἀφελεῖσθε	ἢ	τῶν ἄλλων τινὸς βουλευτῶν τίνες
[11, 3]	τε βασιλεῦσι καὶ τοῖς ὑπάτοις,	ἢ	φιλάνθρωπον καὶ μέτριον. ἐδόκει τ´
[11, 34]	οὐ γυναικὸς ἐλευθέρας κατὰ γένος	ἢ	φιλίαν αὐτῇ προσηκούσης, παρ´ ἧς
[11, 9]	μέν τινες οἱ κατὰ συγγένειαν	ἢ	φιλίαν προσήκοντες ὑμῖν ὑπομένουσιν ἐντὸς
[11, 36]	πρὸς τοὺς τρέφοντας αὐτὴν χρηματισθεὶς	ἢ	χαρισάμενος. ἐν δὲ τοῖς μεταξὺ
[11, 40]	δελεαζόμενος ὑπ´ αὐτῶν ἡδοναῖς τισιν	ἢ	χάρισιν οὐ πεφόβηται τὴν ὀλιγαρχίαν
[11, 27]	ὑπ´ ἐκείνων ἀνῃρημένοι πάντες μαχαιρῶν	ἢ	χερμάδων ἢ σαυνίων, βέλους δὲ
[11, 60]	αὖθις συνελθόντας διαγνῶναι, πότερον ὑπάτους	ἢ	χιλιάρχους βούλονται παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν.
[11, 58]	βουλῇ περὶ τοῦ νόμου διάγνωσιν	ἢ	χρονιωτέραν. Ὁράτιον δὲ καὶ Οὐαλέριον
[11, 10]	παρὰ πολλῶν· εἰ μὲν ἀληθεῖς	ἢ	ψευδεῖς οὐδὲν δέομαι ζητεῖν ἐν
[11, 21]	ἀναδίκους ποιείτωσαν, ἐὰν αὐτοῖς φίλον	ᾖ,	καὶ βουλεύματα διεγνωσμένα ὑπὸ πάντων
[11, 58]	Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ θεοὺς ἐπομοσάμενος	ἦ	μὴν τἀληθῆ λέγειν καὶ τοὺς
[11, 20]	οὐκ ἀξιοῦντες ἀποθέσθαι τὰς ῥάβδους,	ἦ	που γε τὰ ὅπλα ἀποθήσονται;
[11, 58]	ὑποψία περὶ αὐτῶν παρ´ ἀξίαν	ᾖ	τοῖς δημοτικοῖς, ὡς μεταβεβλημένων τὴν
[11, 13]	μὲν οὐκ ἀληθὴς ὁ κίνδυνος	ᾖ	τοῦ μὴ παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς
[11, 49]	ἔργον. συναχθεῖσα γὰρ κατ´ αὐτῶν	ἡ	βουλὴ κατεστρατοπεδευκότων ἔξω τῆς πόλεως
[11, 54]	ἐν τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ. ταῦτα	ἡ	βουλὴ μαθοῦσα ψηφίζεται στρατιὰν καταγράφειν
[11, 62]	τούτων δὲ τὴν ἐξουσίαν ἀπειπαμένων	ἡ	βουλὴ συνελθοῦσα μεσοβασιλεῖς ἀποδείκνυσι. καὶ
[11, 22]	τῆς αὐτῆς ἐξουσίας διαμεῖναι χρόνον·	ἡ	γὰρ φυλάττουσα τὴν δυναστείαν αὐτῶν
[11, 56]	Τίτος Γενύκιος οὗτος· πρεπωδεστάτη γὰρ	ἡ	γνώμη καὶ ὑποψίαν ἥκιστα παρέξουσα
[11, 60]	κεφάλαιον ἦν, εἰς ὃ κατέσκηπτεν	ἡ	γνώμη, μηδεμίαν ἀποδιδόναι τῇ βουλῇ
[11, 29]	δὲ Νομιτωρίᾳ δίδωσι τὸ παιδίον·	ἡ	δὲ λαβοῦσα ὑποβάλλεται καὶ τρέφει
[11, 43]	τὸν στρατηγὸν ἄρχειν τῶν δυνάμεων,	ἡ	δὲ τῶν δέκα ἀνδρῶν ἐξουσία
[11, 1]	περὶ τοὺς ἀγῶνας. ἥδεται γὰρ	ἡ	διάνοια παντὸς ἀνθρώπου χειραγωγουμένη διὰ
[11, 52]	ὡς οὔτε δίκαιον οὔτ´ εὐπρεπὲς	ἡ	δίκη λήψεται τέλος, ἄν τινα
[11, 2]	παρανομίας. ~Πρώτη μὲν οὖν ἦν	ἡ	δόξασα γενέσθαι τοῦ κατὰ τῆς
[11, 45]	ἴδιον· ὅ τι δ´ ἂν	ἡ	λοχῖτις ἐκκλησία γνῷ, τοῦθ´ ἡγούμενοι
[11, 50]	τῆς βουλῆς λέγοντες. ἦν δ´	ἡ	μάλιστα ἐρεθίζουσα τοὺς πολλοὺς ὑπόληψις,
[11, 36]	βίον καὶ περὶ τῆς παιδίσκης	ἡ	μήνυσις ἀπεδόθη καθάπερ ἐμοὶ πρότερον,
[11, 34]	λόγον, ὡς οὐκ ἄν ποτε	ἡ	Νομιτωρία πρᾶγμα σιγῆς δεόμενον καὶ
[11, 34]	αἰτίαν οὐδεμίαν εἶχεν ὑποβολῆς εὔλογον.	ἡ	Νομιτωρίου μὲν ἀδελφή, Οὐεργινίου δὲ
[11, 29]	πάνυ δουλεύουσα χρόνους. ταύτην κύουσαν	ἡ	Οὐεργινίου γυνὴ συνήθη καὶ εἰσοδίαν
[11, 28]	γυναῖκας ἦν γὰρ ὀρφανὴ μητρὸς	ἡ	παῖς διδούς τε πολλὰ καὶ
[11, 30]	εἰπεῖν Κλαύδιον, ἐπειδὴ {δὲ} γάμων	ἡ	παῖς ἔσχεν ὥραν καὶ διαφέρειν
[11, 30]	τὴν ὕβριν, εἰς ἣν ἔμελλεν	ἡ	παῖς παραδοθήσεσθαι, καὶ πολὺν ἐκ
[11, 19]	αὐτῶν παραδείγματα φέρων. ἔνθα γὰρ	ἡ	πεῖρα διδάσκει τὸ συμφέρον, τί
[11, 3]	διέστηκε δ´ ἀπὸ τῆς Ῥώμης	ἡ	πόλις αὕτη τετταράκοντα καὶ ἑκατὸν
[11, 13]	ἣν ἐκβαλοῦσα τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν	ἡ	πόλις κατεστήσατο, βεβαιότατοι φύλακες ἐγένοντο.
[11, 1]	ἀλλ´ ἀφ´ ὧν ἤρξατο πρῶτον	ἡ	πόλις ὑπὸ τῆς δεκαδαρχίας ὑβρίζεσθαι.
[11, 20]	ἀπάτην αὐτῶν προβλέπετε. κρείττων γὰρ	ἡ	πρόνοια τῆς μεταμελείας καὶ τὸ
[11, 20]	ἐν Αἰκανοῖς στρατιᾶς ἀναρπασθείσης οὐδ´	ἡ	Σαβίνους πολεμοῦσα ἀνθέξει συνελθόντων εἰς
[11, 58]	ἐπειδὴ δ´ ἅπασι τοῖς παραληφθεῖσιν	ἡ	συντομωτέρα διάγνωσις ἀμείνων ἔδοξεν εἶναι
[11, 37]	αἵματος γενόμενος, ᾧ προσέφυρεν αὐτὸν	ἡ	σφαγὴ τῆς κόρης, ἔθει διὰ
[11, 43]	μὴν ἐπὶ πολύν γε διέμεινεν	ἡ	ταραχὴ χρόνον, ὥστε κακόν τι
[11, 20]	ἵνα δὲ καὶ κατὰ νόμους	ἡ	τοῦ δικτάτορος ἀνάρρησις γένηται, τὴν
[11, 4]	μὲν ποίους ἐπικαλέσομαι; καταλέλυται γὰρ	ἡ	τῶν κατισχυομένων πολιτῶν βοήθεια ὑφ´
[11, 61]	ἐπὶ θάτερα μέρη, μάλιστα δ´	ἡ	τῶν ὄχλων, ὥσθ´ οἱ περὶ
[11, 46]	τοῖς δεσμοῖς ἀποθνήσκει, ὡς μὲν	ἡ	τῶν πολλῶν ὑπόληψις ἦν ἐξ
[11, 34]	καὶ τρέφειν, ὅ τι ἂν	ἡ	φύσις ἐξενέγκῃ, ὑποβαλλομένην δὲ τὸ
[11, 23]	ἀνάζευξιν, ἕως ἐπὶ πόλιν Κρουστομέρειαν,	ἥ	ἐστιν οὐ πρόσω τῆς Ῥώμης,
[11, 8]	τἀναγκαιότατα καταστησώμεθα ταῦτα δ´ ἐστὶν	ἥ	τ´ εὐκοσμία τοῦ πλήθους καὶ
[11, 19]	εἰπεῖν· καὶ διδάξω, πῶς ἂν	ἥ	τε χώρα δι´ ἀσφαλείας γένοιτο,
[11, 14]	ὑπὲρ ἅπαντας δὲ τούτους γῆν,	ἣ	κατέχει τὸν σὸν μὲν πατέρα,
[11, 40]	τῶν τυράννων τὴν πατρίδα, ἐν	ᾗ	θεῶν τε ὑμῖν ἱερὰ ἵδρυται
[11, 3]	καὶ τῆς δημαρχικῆς ἐξουσίας καταλελυμένης,	ᾗ	μόνῃ κατὰ νόμους ἐξῆν ἐναντιοῦσθαι
[11, 9]	πόλει καὶ ταῦτα τῇ Ῥωμαίων,	ᾗ	πολλῶν οἰκείων δεῖ σωμάτων, εἰ
[11, 21]	παριὼν ἕκαστος ἀπεφήνατο πάντων ἀκουόντων,	ᾗ	προσετίθετο γνώμῃ. ἁπάντων δὴ γεγονότων
[11, 56]	ἔχω παραινεῖν. ἡμέραν προειπόντες, ἐν	ᾗ	τὸ προβούλευμα ἐπικυρώσετε καὶ τὰ
[11, 30]	ἀγωνιζόμενος δεινὰ πάσχειν ἔλεξε καὶ	ἠγανάκτει	κατὰ τὸ εἰκός, ὅταν εἰρήνη
[11, 41]	συμφορὰν ταύτην ἑαυτὴν διαχρησαμένης, οὕτως	ἠγανάκτησαν	ἐπὶ τῷ πάθει καὶ παρωξύνθησαν
[11, 53]	ὑπατείαν εἴτε δημοτικούς. ἐφ´ οἷς	ἠγανάκτουν	οἱ τοῦ βουλευτικοῦ μετέχοντες συνεδρίου
[11, 47]	τε βαθεῖαν περιεβάλετο καὶ χάρακας	ἤγειρεν	ὑψηλούς. προκαλουμένων δὲ τῶν πολεμίων
[11, 10]	καὶ κτήσεις πατέρων καὶ πᾶσαν	ἡγεῖσθαι	γῆν ἀναγκαιοτέραν τῆς πατρίδος; οὐ
[11, 16]	καὶ μὴ πολεμίους, ἀλλὰ φίλους	ἡγεῖσθαι	τοὺς περὶ τῶν κοινῶν ἀγαθῶν
[11, 42]	οἱ πέντε ἄνδρες, οὓς ἔφην	ἡγεῖσθαι	τῶν ταγμάτων, δείσαντες, μή τις
[11, 15]	Ἄππιος μὲν οὐδ´ ἀποκρίσεως ἄξιον	ἡγεῖταί	με, ὦ βουλή, τὸν ἑαυτοῦ
[11, 23]	φυλακῆς τῶν ἐντὸς τείχους ἕνεκεν·	ἡγεῖτο	δὲ τῶν δύο τούτων ταγμάτων
[11, 33]	χάρακα {καὶ} πρὸς Ἀντώνιον τὸν	ἡγεμόνα	τοῦ τάγματος, ὑφ´ οὗ ἦν
[11, 43]	τοῦ μηδὲν ἔτι δεδοικέναι τοὺς	ἡγεμόνας	αὐθαδέστερον αὐτῶν καθήπτετο λυμεῶνας τε
[11, 23]	καὶ τὸν Οὐαλέριον, οὓς ἔφην	ἡγεμόνας	εἶναι τῶν ἀριστοκρατικῶν ἑταιρειῶν. ~Οἱ
[11, 2]	θωπεύειν μὲν οὐκ ἀξιοῦντες τοὺς	ἡγεμόνας,	ἐναντιοῦσθαι δὲ τοῖς πραττομένοις ἀδυνατοῦντες,
[11, 43]	ἱερὰ σημεῖα κινεῖν, ἔπειτα τοὺς	ἡγεμόνας	καὶ τοὺς στρατηγοὺς καταλιπεῖν οὔτε
[11, 7]	πρὸς τὰς ἀρχάς· οὔτε τοὺς	ἡγεμόνας	ταῖς ἐκ τῶν νόμων τιμωρίαις
[11, 42]	πολλοὶ τιμωρήσειν ὑπισχνούμενοι καὶ τοὺς	ἡγεμόνας	τῶν λόχων ἐξ ὀνόματος ἐκάλουν
[11, 44]	ἐκ τῆς ἐν Φιδήνῃ στρατιᾶς	ἡγεμόνες	ἀγανακτοῦντες ἐπὶ τῷ καταλελεῖφθαι τοὺς
[11, 44]	συμβὰν ἀπὸ τῆς τύχης δεξάμενοι.	ἡγεμόνες	δὲ καὶ τούτων τῶν ταγμάτων
[11, 42]	ὅσην οὔπω πρότερον ἕτεροι Ῥωμαίων	ἡγεμόνες	ἔκ τ´ αὐτῆς ἄγοντες τῆς
[11, 25]	τῶν στρατοπέδων, ἔνθα οἱ τρεῖς	ἡγεμόνες	ἦσαν, ἅπαντας ἑτοίμους ἐποίησε πρὸς
[11, 22]	πολιτείας. τούτων δὲ τῶν ἑταιριῶν	ἡγεμόνες	ἦσαν οἱ πρῶτοι τολμήσαντες ἐν
[11, 1]	τίνες ἦσαν οἱ τῶν στρατοπέδων	ἡγεμόνες	τῶν τε βαρβαρικῶν καὶ τῶν
[11, 21]	ὁ συμβουλεύων τοῖς δέκα τὴν	ἡγεμονίαν	ἐπιτρέψαι τοῦ πολέμου κατὰ τὸ
[11, 28]	χείρων τὰ πολεμικά, λόχου τινὸς	ἡγεμονίαν	ἔχων ἐν τοῖς πέντε τάγμασιν
[11, 21]	καταγραφὴν τοῦ στρατοῦ καὶ τὴν	ἡγεμονίαν	τοῦ πολέμου τοὺς δέκα παραλαβεῖν
[11, 59]	τῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ καὶ τῆς	ἡγεμονίας,	ἐπεὶ ταῦτα καὶ παραπλήσια τούτοις
[11, 38]	τε καὶ Ὁράτιος, οὓς ἔφην	ἡγεμονικωτάτους	εἶναι τῶν ἀντιποιουμένων τῆς ἐλευθερίας,
[11, 27]	παρεμβολὴν παρακομισθείη. συγχωρησάντων δὲ τῶν	ἡγεμόνων	δι´ εὐλάβειαν, μή τινα παράσχοιεν
[11, 25]	ἀφίκετο, φιλοφρονουμένων αὐτὸν ἐκεῖ τῶν	ἡγεμόνων	καὶ δεομένων συστρατηγεῖν μένοντα, καί
[11, 44]	ἐφ´ ἣν ἐτάχθησαν ὑπὸ τῶν	ἡγεμόνων,	καὶ περὶ τὸν στρατιωτικὸν ἠσεβηκότων
[11, 23]	ταῖς συμπλοκαῖς καὶ οὔτε τοῖς	ἡγεμόσι	πειθομένων οὔτε ὁμόσε χωρεῖν τοῖς
[11, 43]	τε νόμος ἀποκτείνειν ἔδωκε τοῖς	ἡγεμόσιν	ἐξουσίαν τοὺς ἀπειθοῦντας ἢ τὰ
[11, 7]	αὐτῶν ἕτεροι ἄρχωσι, τοῖς δ´	ἡγεμόσιν,	ὅτι πολέμιον ἔχουσιν οὐχ ἧττον
[11, 28]	Ἄππιος Κλαύδιος ὁ τῆς δεκαδαρχίας	ἡγεμὼν	ἀναγινώσκουσαν ἐν γραμματιστοῦ ἦν δὲ
[11, 4]	προελθὼν Ἄππιος, ὁ τῆς δεκαδαρχίας	ἡγεμών,	ἀπήγγειλεν ὅτι διχόθεν ἀπό τε
[11, 26]	Τί οὖν, ἔφασαν, οὐκ αὐτὸς	ἡγεμὼν	γίνῃ τῆς ἀναζεύξεως τόπον ἐπιτήδειον
[11, 22]	ἐφαίνετο εἶναι, κατέλιπον τὴν πόλιν.	ἡγεμὼν	δὲ τούτων ἀνὴρ ἦν ἐπιφανὴς
[11, 43]	τῶν κοινῶν ἀποδείξαντες κυρίους, ὧν	ἡγεμὼν	ἦν Μάρκος Ὄππιος, ἔμενον ἐφ´
[11, 30]	ἀνέγραψεν· ἔπειθ´ ὅτι τῆς δεκαδαρχίας	ἡγεμών·	πρὸς δὲ τούτοις ὅτι μετὰ
[11, 47]	ἑξῆς ἐπὶ τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν	ἦγεν	οὐ σφόδρα ὀχυρὰν οὖσαν. μαθόντες
[11, 32]	ἀνέκραγον ἅμα καὶ παρ´ οὐδὲν	ἡγησάμενοι	τὴν τοῦ κρατοῦντος ἐξουσίαν ὠθοῦνται
[11, 1]	δυναστείαν ἐξελεῖν, καὶ τίνων ἀνδρῶν	ἡγησαμένων	τῆς ἐλευθερίας, καὶ διὰ ποίας
[11, 36]	ἐμαυτοῦ προσῆκέ μοι, βέλτιον δὲ	ἡγησάμην	τούτῳ τὴν ἐξουσίαν καταλιπεῖν, ὁπότε
[11, 41]	καὶ παρωξύνθησαν καὶ κοινὴν ἁπάντων	ἡγήσαντο	τὴν ὕβριν, ὥστ´ οὐ μόνον
[11, 12]	τοῖς πάλαι κακοῖς ἐκεῖνα μὲν	ἡγήσεται	συγγνώμης ἄξια, ταῦτα δ´ ἐπαίνων.
[11, 31]	ἔγραψα ἑκών· ἐκεῖνο μέντοι δίκαιον	ἡγοῦμαι,	δυεῖν ὄντων τῶν ἀντιποιουμένων, κυρίου
[11, 1]	δὴ καὶ λόγου τυχεῖν ἄξια	ἡγοῦμαι.	ποιήσομαι δὲ τὸν περὶ αὐτῶν
[11, 18]	κοινὰ συμφέροντα τῶν ἰδίων ἀπεχθειῶν	ἡγουμένης	ἀναγκαιότερα, ἀλλὰ φιλονεικίας ἀκαίρου καὶ
[11, 43]	μανίαν. ταῦτ´ ἀκούσαντες ὀρθῶς λέγεσθαι	ἡγούμενοι	καὶ παρακελευόμενοί τε ἀλλήλοις καί
[11, 45]	ἡ λοχῖτις ἐκκλησία γνῷ, τοῦθ´	ἡγούμενοι	σφίσι τ´ αὐτοῖς καὶ τοῖς
[11, 27]	στρατοπέδῳ ταφῆς τε δημοσίας ἄξιον	ἡγούμενοι	τὸν ἄνδρα καὶ τιμαῖς παρὰ
[11, 5]	τῆς ἑταιρείας αὐτοὺς λέγειν ὀρθῶς	ἡγουμένων,	ἀνίσταται Μάρκος Ὁράτιος ὁ Βαρβᾶτος
[11, 21]	βουλῆς μέρος τὸ λειπόμενον ταῦτα	ἡγουμένων	κράτιστα εἶναι πλὴν ὀλίγων, ἐπειδὴ
[11, 52]	ὑπὸ τῶν ὑπάτων καὶ τῶν	ἡγουμένων	τῆς βουλῆς λόγοι διακενῆς. οἱ
[11, 1]	λόγων, ἀλλ´ ἔργων καλῶν ἄσκησιν	ἡγοῦνται	τὴν φιλοσοφίαν, τὸ μὲν ἥδεσθαι
[11, 9]	δ´ ἄλλοι τὴν ἐρημίαν ποθεινοτέραν	ἡγοῦνται	τῆς πατρίδος; ὅτε γοῦν ἐδέησεν
[11, 32]	μὲν εἰς πολλὴν ταραχὴν κατέστη	ἠγριωμένους	ἅπαντας ὁρῶν καὶ πολὺν ἠπόρει
[11, 9]	Ἀππίου τοῦ προεστηκότος τῆς δεκαδαρχίας	ἥδεσθαί	τε πάντων μάλιστα, ὅταν εὖ
[11, 1]	ἡγοῦνται τὴν φιλοσοφίαν, τὸ μὲν	ἥδεσθαι	τῇ παντελεῖ θεωρίᾳ τῶν παρακολουθούντων
[11, 1]	τῶν συντελεσθέντων περὶ τοὺς ἀγῶνας.	ἥδεται	γὰρ ἡ διάνοια παντὸς ἀνθρώπου
[11, 38]	ἀξιούντων ἀπῄει πρὸς ἅπαντας ἀγανακτῶν.	ἤδη	δ´ αὐτῷ κατ´ οἰκίαν ὄντι
[11, 28]	ταύτην τὴν κόρην ἐπίγαμον οὖσαν	ἤδη	θεασάμενος Ἄππιος Κλαύδιος ὁ τῆς
[11, 40]	λέγειν ἐγίνετο. τοιγάρτοι καὶ θρασύτερον	ἤδη	καθήπτετο τῆς ὀλιγαρχίας διεξιών, ὡς
[11, 59]	ἐξενεγκεῖν. ταῦτα δὲ γραφῆναί τ´	ἤδη	καὶ διομολογηθῆναι πρὸς ἀμφοτέρων. Ταύτην
[11, 23]	κακοπραγίαις τῶν στρατηγῶν· καὶ ἦν	ἤδη	καρτερὰ χεὶρ περὶ τὸν Ὁράτιόν
[11, 57]	ὅτι βεβουλευμένοι τε καὶ κεκρικότες	ἤδη	κατὰ σφᾶς αὐτοὺς ἃ δεῖ
[11, 28]	πολλάκις ἀναγκαζόμενος παριέναι τὸ διδασκαλεῖον	ἤδη	κρατούμενος ὑπὸ τοῦ πάθους. ὡς
[11, 21]	καρτερὸν ἀπεμάχετο κεκρίσθαι τὸ πρᾶγμα	ἤδη	λέγων καὶ τέλος ἔχειν νόμιμον
[11, 31]	καὶ γυναῖκας, ἵνα δὴ μάθωσιν	ἤδη	ποτὲ Ῥωμαῖοι δοῦλοι γεγονότες ἀντ´
[11, 41]	μὴ ταὐτὰ πάθητε, παρασκευαζόμενοι διαρρήξατε	ἤδη	ποτὲ τοὺς χαλινούς, ὦ σχέτλιοι·
[11, 25]	ἀριστεῖα λαβών, ὃν ἔφην ἀπολελυμένον	ἤδη	στρατείας διὰ τὸν χρόνον ἑκούσιον
[11, 46]	τοῖς προτέροις ἀγῶσιν, ὃ πολλάκις	ἤδη	συνέβη. ταῦτα βουλευσάμενοι συνέσχον τοὺς
[11, 25]	καὶ δωρεὰς τὰς μὲν διδόντων	ἤδη,	τὰς δ´ ὑπισχνουμένων, ἐξαπατηθεὶς ὑπ´
[11, 25]	πολέμου, σπεῖραν ἀνδρῶν ὀκτακοσίων ἐκπεπληρωκότων	ἤδη	τὰς κατὰ νόμον στρατείας εὐνοίᾳ
[11, 21]	τύχωσιν ἐξουσίας ὑπατικῆς, δίκας τ´	ἤδη	τέλος ἐχούσας ἀναδίκους ποιείτωσαν, ἐὰν
[11, 47]	μὲν δὴ ταῦτα διαπραξάμενος ἀδεῶς	ἤδη	τὴν γῆν τῶν πολεμίων ἐπιὼν
[11, 1]	ὃν δὲ τρόπον ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην	ἤδη	τὴν δυναστείαν ἐξελεῖν, καὶ τίνων
[11, 46]	Μάρκος Δοέλλιος ὁ δήμαρχος ἀχθομένων	ἤδη	τῶν πολιτῶν καὶ τῶν πολεμίων
[11, 12]	καὶ παραιτούμενοι πραΰνουσι τὰς τῶν	ἠδικημένων	ὀργάς, οἱ μὲν εἰς ἄνοιαν
[11, 30]	τὴν κρίσιν Κλαύδιος, ὁ μηδὲν	ἠδικῆσθαι	φάμενος ἐν τοῖς πεντεκαίδεκα ἔτεσιν,
[11, 37]	περιπεπλεγμένην καὶ καταφιλοῦσαν καὶ ταῖς	ἡδίσταις	φωναῖς ἀνακαλοῦσαν. ἐν τοιούτοις δὴ
[11, 13]	ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς τῆς πατρίδος	ἡδόμενος,	ὧν οὐκ ἐλαχίστη μοῖρα δόξεις
[11, 40]	τις ὑμῶν δελεαζόμενος ὑπ´ αὐτῶν	ἡδοναῖς	τισιν ἢ χάρισιν οὐ πεφόβηται
[11, 13]	ταῖς ἐπονειδίστοις τοῦ σώματος ἐδούλευσεν	ἡδοναῖς.	τοιγάρτοι καὶ ζῶσιν αὐτοῖς ὑπῆρχε
[11, 9]	μετὰ παρρησίας, ἀλλὰ μὴ καθ´	ἡδονὰς	τὰς ὑμετέρας λέγω, μή μοι
[11, 2]	διέτριβον. τοῖς δὲ ὀλιγαρχικοῖς καθ´	ἡδονὴν	αἱ τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἐγίνοντο
[11, 13]	ἀριστοκρατικὸς καὶ φεῦγε τοὺς πρὸς	ἡδονὴν	ὁμιλοῦντας, δι´ οὓς ἐξέβης τῶν
[11, 1]	ἀνθρώποις ὑπάρχει· χωρὶς δὲ τῆς	ἡδονῆς	περιγίγνεται τὸ περὶ τοὺς ἀναγκαίους
[11, 13]	τῆς δόξης διώκουσα καὶ πόθος	ἡδονῶν	ὀλεθρίων, ἃς οἱ τυραννικοὶ φέρουσι
[11, 28]	τοῦ πάθους. ὡς δ´ οὐκ	ἠδύνατο	πρὸς γάμον αὐτὴν λαβεῖν ἐκείνην
[11, 43]	ὅπερ εἰκὸς ἐν ποικίλοις τ´	ἤθεσι	καὶ οὐχ ἅπασι τὰ κράτιστα
[11, 30]	διαφέρειν δοκεῖ τὴν ὄψιν, ἐρῶντα	ἥκειν	ἀναίσχυντον συκοφάντημα πλάσαντα, οὐκ ἀπὸ
[11, 46]	εὐθὺς οἱ δήμαρχοι καιρὸν ἐπιτήδειον	ἥκειν	νομίζοντες, ἐν ᾧ τιμωρήσονται τοὺς
[11, 49]	κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον Οὐαλέριος	ἧκεν,	ἦν τ´ ἀμφοτέροις μέγα φρονοῦσιν
[11, 17]	πάντα γεγονότα ἡμῖν εὐτρεπῆ, τόθ´	ἥκετε	περὶ διαλλαγῶν ποιησόμενοι τοὺς λόγους,
[11, 40]	οἱ δέκα, πολλῶν δὲ πληγαῖς	ᾐκίσαντο	τὰ σώματα, παμπόλλους δὲ φυγεῖν
[11, 38]	ποιῶν καὶ τοῖς τότε καιροῖς	ἥκιστα	ἁρμόττον. δέον γὰρ ἀποθεραπεύειν τὸν
[11, 55]	ἑαυτούς. Γάϊος μὲν οὖν Κλαύδιος	ἥκιστα	δημοτικὸς ὢν καὶ ταύτην διαδεδεγμένος
[11, 56]	γὰρ ἡ γνώμη καὶ ὑποψίαν	ἥκιστα	παρέξουσα γένοιτ´ ἄν, ἐὰν οὗτος
[11, 37]	χάρακος νεανίσκων καὶ τότε συμπροπεμπόντων.	ἠκολούθει	δ´ αὐτοῖς καὶ ἄλλος ὄχλος
[11, 22]	τὴν ἀρχὴν ἀξιῶν οὐκ ἔπεισεν.	ἠκολούθει	δ´ αὐτῷ πολὺς μὲν ἑταίρων
[11, 40]	καὶ θορύβου περιεχόμενοι περὶ αὐτὸν	ἠκολούθουν.	ἐπεὶ δ´ εἰς τὸν ἀναπεπταμένον
[11, 44]	Μάρκος Ὄππιος, ἔμενον ἐφ´ ἡσυχίας.	~Ἧκον	δ´ αὐτοῖς ἐπίκουροι μετ´ οὐ
[11, 54]	~Ἑλκομένου δὲ τοῦ χρόνου διακενῆς	ἧκον	εἰς τὴν πόλιν ἀπὸ τῶν
[11, 27]	~Οἱ δὲ διαπραξάμενοι τὸν φόνον	ἧκον	ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἄγοντες τοὺς
[11, 44]	μεταπεμπόμενος. ἔτι δ´ αὐτῶν συλλεγομένων	ἧκον	οἱ ἐκ τῆς ἐν Φιδήνῃ
[11, 47]	προεξεληλυθότες ἐπὶ τὰς προνομὰς ταχέως	ἧκον,	πλὴν οὐχ ἅμα καὶ ἐν
[11, 44]	σφίσιν ἐπιθησομένων καὶ ἐπὶ τούτῳ	ἡκόντων,	ἐπειδὴ κατέμαθεν οὐδὲν νεωτερίσαντας αὐτούς,
[11, 59]	δίκαιον εἶναι τὸν νόμον ἀσμένως	ἤκουον,	τὸ δ´ εἰς ἑτέρους ἐκπίπτειν
[11, 3]	τίθενται τὸν χάρακα. ὡς δ´	ἤκουσαν	οἱ δέκα τὴν τῶν πολεμίων
[11, 37]	παιδίσκης κύριον. ~Ὡς δὲ ταῦτ´	ἤκουσαν,	ὅσοι μὲν ἦσαν ἀκέραιοί τε
[11, 16]	πόλεμον ἀδιάλλακτον, καὶ εἰς τοῦθ´	ἥκουσιν	εὐηθείας, μᾶλλον δὲ μανίας, ὥσθ´,
[11, 49]	αὐτῶν νόμους προβαλλομένου, δι´ ὧν	ἠλάττωσαν	τὸ τῆς βουλῆς κράτος, καὶ
[11, 33]	ἀφίεται καὶ περὶ λύχνων ἁφὰς	ἤλαυνε	μετὰ τῶν μειρακίων κατ´ ἄλλας
[11, 36]	εἶχεν· ἐπεὶ δ´ εἰς ἀμφισβήτησιν	ἦλθε	τὸ πρᾶγμα, μαρτυρῶ τ´ αὐτῷ
[11, 40]	τὸν ἀναπεπταμένον τοῦ στρατοπέδου τόπον	ἦλθεν,	ἐπὶ μετεώρου τινὸς στάς, ὥσθ´
[11, 26]	ἀπὸ τοῦ χάρακος εἰς χωρίον	ἦλθον	ὀχθηρὸν καὶ στενόπορον καὶ χαλεπὸν
[11, 57]	εἰρωνείαν εἰσάγοντες οὔτε ταῖς ἑαυτῶν	ἡλικίαις	ἁρμόττουσαν, οὔτε τῷ μεγέθει τῆς
[11, 63]	ἀριθμὸς τῶν ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον	ἡλικίαν	ἐγινώσκετο καὶ τῶν χρημάτων τὸ
[11, 16]	εἰ ταύτην ἔχοντες ἄνθρωποι τὴν	ἡλικίαν	ἔχουσιν, οἱ πρὸ ἐμοῦ γνώμην
[11, 16]	τὸν Ἄππιον ἐβουλεύσαντο μηκέτι καθ´	ἡλικίαν	καὶ βουλῆς ἀξίωσιν συμβούλους καλεῖν,
[11, 26]	δὲ ἵππος τε διὰ τὴν	ἡλικίαν	παρέστω, καὶ ὁπλισμὸς ὁ τοῖς
[11, 15]	οὐδὲν δεόμενοι βουλῆς. καὶ γὰρ	ἡλικίας	ἐν τῇ φρονιμωτάτῃ ἐσμέν, ὥστε
[11, 12]	ὀργάς, οἱ μὲν εἰς ἄνοιαν	ἡλικίας	καταφεύγοντες, οἱ δ´ εἰς πονηρῶν
[11, 27]	πρεσβύτης ὢν καὶ ὑπὸ τῆς	ἡλικίας	πολεμικῶν ἀγώνων ἀπολυόμενος εἰς κίνδυνον
[11, 56]	Κλαύδιος· Οὐκ ἀγνοῶ μέν, ἔφησεν,	ἡλίκων	κρηπὶς καταβληθήσεται συμφορῶν ἅπασιν ἡμῖν,
[11, 27]	φέρεσθαι· πρὸς δὲ τὴν δεκαδαρχίαν	ἠλλοτριοῦντο	πάντες καὶ γνώμην εἶχον ὡς
[11, 53]	ἁπάντων τῶν πατρικίων πρὸς ἅπαντας	ἠλλοτριωμένων	τοὺς δημοτικούς. καὶ λόγοι πολλοὶ
[11, 7]	ὧν οὐδὲν ἔξω τοῦ εἰκότος	ἤλπισαν·	ὅταν μὲν γὰρ ὁμονοοῦσα πόλις
[11, 37]	τὸν τύραννον. κραυγῆς δὲ γενομένης	ᾑμαγμένην	ἔχων τὴν σφαγίδα καὶ αὐτὸς
[11, 12]	τοῦτο μέν, ὡς οὐκ αὐτὸς	ἥμαρτες,	ἀλλὰ τῶν ἄλλων τις ἀγνοοῦντός
[11, 12]	ὑπισχνοῦμαι πάντων ἀμνηστίαν ὑπάρξειν τῶν	ἡμαρτημένων	καὶ διαλλαγὰς πρὸς τὸν δῆμον
[11, 17]	προπεπονθότες ὑφ´ ἡμῶν· καὶ ὅσα	ἡμᾶς	ἐβλάψατε κατὰ τὰς ἐμβολὰς εἰς
[11, 17]	ἀποδείξωμεν ἑτέρας ἀρχάς. Κλαύδιος γὰρ	ἡμᾶς	ἔπεισε περὶ μηδενὸς ἄλλου πράγματος
[11, 42]	πολεμίων {καταδῃωθεῖσαν} πτωχοὺς καὶ ἀπόρους	ἡμᾶς	ἐποιήσατε ἁπάντων, ὅσοι {κ{ ρατοῦντες
[11, 29]	ταύτης τῆς θυγατρὸς πρὸς μὲν	ἡμᾶς	ἐσκήψατο νεκρὸν τεκεῖν, τῇ δὲ
[11, 7]	λέγειν ὑπέλαβον, εἴ τις ἔξωθεν	ἡμᾶς	κατάσχοι πόλεμος ἅμα τοῖς ἐντὸς
[11, 56]	γνώμας ἐξετάσητε, τότε τοὺς πρεσβυτέρους	ἡμᾶς	κελεύετε λέγειν. ἐγὼ μὲν οὖν
[11, 20]	τοῦτον τὸν καιρόν, οὐκέτι συνάξουσιν	ἡμᾶς	οἱ δέκα βουλευσομένους ὑπὲρ οὐδενός·
[11, 40]	ἐκλογιζόμενος· Καὶ ταῦτ´, ἔφη, προπηλακίζουσιν	ἡμᾶς	οἱ μήτε νόμῳ τὴν ἐξουσίαν
[11, 20]	τοῦτο δὴ τὸ παράδειγμα μιμησαμένους	ἡμᾶς	οἴομαι δεῖν, ἐπειδὴ οὐδὲν ἄλλο
[11, 8]	αὐτοὺς πόλεμον. ταῦτα δὴ λογισαμένους	ἡμᾶς	οἴομαι δεῖν τὴν μὲν ὑπὲρ
[11, 5]	ἀγαπήσειν ἐάν τις ἐᾷ ζῆν	ἡμᾶς	ὁπωσδήποτε, ὑπὲρ ἐλευθερίας δὲ καὶ
[11, 8]	ἐκ τῶν χειρῶν ἥξουσιν ὡς	ἡμᾶς	οὐκ εἰς μακράν, τάς τε
[11, 17]	τοὺς λόγους, ἐπειδὴ κακῶς ἤρξασθε	ἡμᾶς	ποιεῖν οὐδὲν προπεπονθότες ὑφ´ ἡμῶν·
[11, 30]	καὶ τῇ Ῥωμαίων συνήθη πολιτείᾳ·	ἡμεῖς	δ´, ἔφη, λόγων οὐδὲν δεόμεθα
[11, 15]	ἄλλων ὀλιγαρχῶν προελθὼν Κορνήλιος Μάρκος·	Ἡμεῖς	μέν, ἔφησεν, ὦ Κλαύδιε, περὶ
[11, 62]	οὐ πολλαῖς δ´ ἀμφότεροι, αἷς	ἡμεῖς	οὐκ ἄνευ λογισμοῦ συγκατατιθέμεθα, πιστεύοντες
[11, 63]	τὰς συνεχεῖς τῶν ὑπάτων στρατείας	ἠμελημένα	παρεῖται, πάντων δ´ ἀναγκαιότατον τὸ
[11, 43]	τὰ ὅπλα, τῇ δ´ ἑξῆς	ἡμέρᾳ	κρατυνάμενοι τὸν χάρακα καὶ χιλιάρχους
[11, 20]	οὐδὲν ἐγένετο νέαν ἀρχὴν ἐν	ἡμέρᾳ	κυρωθῆναι μιᾷ βουλομένων ὑμῶν. τοῦτο
[11, 42]	συνελευθεροῦν τὴν πατρίδα, ἔκριναν, ἐπειδὰν	ἡμέρα	τάχιστα γένηται, τὸν μὲν ἐκταράττοντα
[11, 20]	αἰχμάλωτον ἔλαβε· καὶ ταῦτα ἐν	ἡμέραις	τεσσαρεσκαίδεκα μόναις ἅπαντα διαπραξάμενος καὶ
[11, 32]	περὶ αὐτῆς εἰς τὴν αὔριον	ἡμέραν.	ἀπόχρη γὰρ ὁ χρόνος ὑμῖν
[11, 20]	ἄλλας καταλύσαντες ἀρχάς, καὶ πρὶν	ἡμέραν	γενέσθαι δικτάτωρ ἀπεδέδεικτο Λεύκιος Κοίντιος
[11, 50]	δ´ αὐτοὺς οἱ δήμαρχοι καθ´	ἡμέραν	ἐκκλησιάζοντες καὶ πολλὰ κατὰ τῆς
[11, 47]	τ´ ἀντεπιόντος ἐκείνην μὲν τὴν	ἡμέραν	ἐπεῖχε, τῇ δ´ ἑξῆς ἐπὶ
[11, 56]	τοῖς ὑπάτοις ὑμῖν ἔχω παραινεῖν.	ἡμέραν	προειπόντες, ἐν ᾗ τὸ προβούλευμα
[11, 46]	αὐτῷ πρὶν ἐπιστῆναι τὴν ἀποδειχθεῖσαν	ἡμέραν	τῆς κρίσεως ἐν τοῖς δεσμοῖς
[11, 62]	αὐτῆς ἑβδομήκοντα καὶ τρεῖς μόνον	ἡμέρας	ἀποτίθενται κατὰ τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν
[11, 43]	ἐκ τοῦ στρατοπέδου δι´ ὅλης	ἡμέρας	ἐπιπορευθέντες ἑσπέρας καταλαβούσης παρῆσαν εἰς
[11, 42]	καὶ χρήματα διηρπακότες ἔχουσι τὰ	ἡμέτερα.	~Ὁ δὲ Οὐεργίνιος ὑπό τ´
[11, 20]	ἐνέβαλον, αἱ μὲν εἰς τὴν	ἡμετέραν	γῆν, αἱ δ´ εἰς τὴν
[11, 52]	αὐτῶν τῶν διαφερομένων, ὅτι τῆς	ἡμετέρας	χώρας ἑαυτοῖς μηδὲν προσηκούσης ἀντιποιοῦνται·
[11, 8]	αὐτοὺς ψηφισώμεθα, δέδοικα μὴ ταῦθ´	ἡμῖν	ἃ προὔλαβον ἐκεῖνοι συμβῇ, μᾶλλον
[11, 13]	ὑποθέσεις ἐγένοντο καὶ μεγάλας ἐπέθρεψαν	ἡμῖν	ἀρετῆς ἐλπίδας, αἷς ἀκολούθως καὶ
[11, 11]	ὀλιγαρχίαν, Ἄππιε, λυσιτελῆ γέ ποθ´	ἡμῖν	γενομένην, νῦν δ´ ἐπαχθῆ. ἃ
[11, 56]	ἡλίκων κρηπὶς καταβληθήσεται συμφορῶν ἅπασιν	ἡμῖν,	ἐὰν ἐπιτρέψωμεν τῷ δήμῳ περὶ
[11, 17]	ἀντὶ τῶν ὅπλων καὶ παραδιδόντες	ἡμῖν	ἑαυτούς. ~Ὦ πολλῆς μὲν εὐηθείας
[11, 17]	πρὸς τὸν ἀγῶνα πάντα γεγονότα	ἡμῖν	εὐτρεπῆ, τόθ´ ἥκετε περὶ διαλλαγῶν
[11, 9]	τῆς καθεστώσης πολιτείας, ὅτι πονηρῶς	ἡμῖν	ἔχει, καὶ δυσχεραίνουσιν ὀλίγου δεῖν
[11, 8]	τοῦ πολέμου βουλήν, ἐπειδὴ ταραχωδῶς	ἡμῖν	ἔχει τὰ ἐντὸς τείχους, ἐᾶσαι
[11, 6]	τοῦ δήμου λαβόντες ἔχομεν, ὅτε	ἡμῖν	καὶ τὴν τῶν ὑπάτων καὶ
[11, 7]	καὶ Σαβῖνοι πόλεμον ἐπενεγκεῖν ἐτόλμησαν	ἡμῖν	καὶ τὴν χώραν ἐπιόντες λεηλατεῖν,
[11, 8]	περὶ διαλλαγῶν διαλεξόμενοι, ὑπάρξει τε	ἡμῖν	ὃ πάντες ἂν εὔξαιντο οἱ
[11, 37]	διαστασιάζοντες τὴν πόλιν καὶ ἀντιστρατηγοῦντες	ἡμῖν	οἱ ταραχώδεις, μηδαμῇ χρήσιμοι μήτ´
[11, 37]	φρουροὺς ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν πολεμίους	ἡμῖν	παρεσκευάσθαι μόνον, ὑμᾶς δὲ τοὺς
[11, 8]	βουλομένῳ λέγειν. οὐ γὰρ ἐξεγένετο	ἡμῖν,	πρὶν εἰς τοῦτο καταστῆσαι τὸν
[11, 18]	δὲ τὰ τοῦ πολέμου τέλος	ἡμῖν	τὸ κράτιστον λάβῃ, καὶ ἀναστρέψωσιν
[11, 47]	μὲν ἅτερος τῶν ὑπάτων τὴν	ἡμίσειαν	ἔχων τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἐξῆγεν
[11, 42]	ἦσαν στρατηγοί· τρόπαιά τε καθ´	ἡμῶν	ἀνιστᾶσι καὶ σκηνὰς καὶ ἀνδράποδα
[11, 20]	τοῦ πολέμου, δέδοικα μὴ καθ´	ἡμῶν	αὐτοῖς χρήσωνται. οἱ γὰρ οὐκ
[11, 18]	τῶν πολεμίων, ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ	ἡμῶν	αὐτῶν καὶ τῆς πατρίδος βουλευόμενοι.
[11, 31]	δίκαια συγχεῖν καὶ τὴν ἐλευθερίαν	ἡμῶν	ἀφαιρεῖσθαι, μηκέτι τὴν ὀνειδιζομένην ὑμῖν
[11, 18]	τοιαῦτα ληρεῖν, πολλῆς δ´ ἀναλγησίας	ἡμῶν,	εἰ τοιαῦτα λεγόντων αὐτῶν οὐκ
[11, 8]	Αἰκανῶν ἐνθυμήματα, οἷς πεπιστευκότες ἐμβεβλήκασιν	ἡμῶν	εἰς τὴν γῆν. ἐὰν μὲν
[11, 36]	πελάται δ´ εἰσὶ τῆς οἰκίας	ἡμῶν	ἐκ προγόνων. ἐν δὲ τῷ
[11, 17]	οὖσιν, ἐὰν ἐπὶ τὴν πόλιν	ἡμῶν	ἔλθωσιν οἱ πολέμιοι καὶ προσαγάγωσι
[11, 15]	Ῥήγιλλον, ἐξ ἧς τὸ γένος	ἡμῶν	ἐστι, καὶ μενῶ τὸν λοιπὸν
[11, 42]	ἐβούλοντο, {κατωνείδιζον} λέγοντες· Ὡς καλῶς	ἡμῶν	ἐστρατηγήκατε καὶ πρότερον, ἵνα καὶ
[11, 13]	ἀριστοκρατίας, ἣν ἐκβαλοῦσα τοὺς βασιλεῖς	ἡμῶν	ἡ πόλις κατεστήσατο, βεβαιότατοι φύλακες
[11, 55]	καὶ παναγεῖς ἐψηφίσαντο οἱ πατέρες	ἡμῶν	θεοὺς καὶ δαίμονας ἐγγυητὰς ποιησάμενοι
[11, 17]	ἡμᾶς ποιεῖν οὐδὲν προπεπονθότες ὑφ´	ἡμῶν·	καὶ ὅσα ἡμᾶς ἐβλάψατε κατὰ
[11, 5]	μόνοις; ἢ τοσαύτην κατεγνώκατε καὶ	ἡμῶν	καὶ τῶν ἄλλων Ῥωμαίων ἀνανδρίαν,
[11, 20]	δ´ εἰς τὴν τῶν συμμάχων	ἡμῶν,	κατὰ τὸν αὐτὸν ἀμφότεραι χρόνον
[11, 17]	ἀνηκέστων οὐδέν. κἀκεῖνοι ταῦτα προκαλουμένων	ἡμῶν	μετριάσουσι καὶ συγχωρήσαντες τῇ πόλει
[11, 16]	πεποιήκασιν οἱ πρόεδροι τῆς βουλῆς	ἡμῶν.	οὗτοι γὰρ ἀγανακτοῦντες, ὅτι μετιόντας
[11, 7]	σεσάλευται καὶ νοσεῖ τὸ πάτριον	ἡμῶν	πολίτευμα ἐκ πολλοῦ, καὶ τοῖς
[11, 5]	τὸ κωλῦον ἔσται τὸν βουλόμενον	ἡμῶν	τὴν ἐκκλησίαν συγκαλεῖν, καὶ τὴν
[11, 16]	ὁρῶντες μὲν ἀνάστατον τὴν χώραν	ἡμῶν	ὑπὸ τῶν πολεμίων γενομένην, ὁρῶντες
[11, 40]	πολλὴν δειλίαν καὶ μαλακίαν καταγνόντες	ἡμῶν	ὥσπερ γυναικῶν. εἰσελθέτω δὴ λογισμὸς
[11, 6]	σφῶν τῆς ἐλευθερίας, καὶ μεστὸν	ἦν	ἀγανακτήσεώς τε καὶ θορύβου τὸ
[11, 9]	ἕνα καλούμενοι συνῆλθον, οἷς πάτριον	ἦν	ἅμα ταῖς ἀρχαῖς διὰ φυλακῆς
[11, 3]	μὲν οὐδέτερον, ἐπεὶ δι´ ὑποψίας	ἦν	αὐτοῖς ἑκάτερον, αὐτοὶ δὲ σφίσιν
[11, 33]	ἄλλοις, ὡς πρότερον, ὅτι πελάτης	ἦν	αὐτοῦ· καὶ παράκλησις, {ἵνα} μὴ
[11, 28]	πρὸς τὰς τροφοὺς αὐτῆς γυναῖκας	ἦν	γὰρ ὀρφανὴ μητρὸς ἡ παῖς
[11, 48]	καὶ ἰδίως ὁ τούτων προηγούμενος·	ἦν	γὰρ οὐ μόνον στρατηγὸς ἀγαθός,
[11, 18]	δέκα τῷ φόβῳ τῆς ἀρχῆς.	ἦν	γάρ τι καὶ κατεπτηχὸς τὴν
[11, 21]	καὶ τῶν μετ´ ἐκεῖνον ἀνισταμένων	ἦν	δ´ αὐτῶν τὸ νέον τῆς
[11, 50]	πολλὰ κατὰ τῆς βουλῆς λέγοντες.	ἦν	δ´ ἡ μάλιστα ἐρεθίζουσα τοὺς
[11, 25]	πρὸς τὴν ἀπόστασιν τοὺς ἐκεῖ.	ἦν	δ´ ὁ φονευθεὶς Σίκκιος, ὁ
[11, 28]	δεκαδαρχίας ἡγεμὼν ἀναγινώσκουσαν ἐν γραμματιστοῦ	ἦν	δὲ τὰ διδασκαλεῖα τότε τῶν
[11, 42]	τῶν ἑκατοντάρχων τοῖς πλείοσι δεδογμένον	ἦν	δι´ ἀπορρήτων συνωμοσιῶν ἀπόστασιν πράττειν
[11, 26]	αὑτὸν εἰς δυσχωρίας, ἔνθα οὐκ	ἦν	δυνατὸν ἀνὰ κράτος ἐλάσαι τὸν
[11, 37]	ἔπειτα κατὰ μικρὸν ὑπάγων, ὡς	ἦν	ἐγγὺς ἐργαστηρίου μαγειρικοῦ, μάχαιραν ἐξαρπάσας
[11, 33]	ἅπασι πολὺς ὁ προσποιητὸς σχετλιασμὸς	ἦν,	εἰ μὴ τεύξεται τῶν ἴσων
[11, 8]	πολλῆς γὰρ ἂν ἐπιτιμήσεως ἄξιος	ἦν,	εἴ τις ἐκεῖνον ἀφεὶς τὸν
[11, 60]	πατρίοις ἐθισμοῖς ὑπομιμνήσκων, οὗ κεφάλαιον	ἦν,	εἰς ὃ κατέσκηπτεν ἡ γνώμη,
[11, 28]	λέγειν κραυγή τε καὶ ἀγανάκτησις	ἦν	ἐκ τοῦ περιεστῶτος ὄχλου, πάντων
[11, 25]	ἀναιρουμένων ἐλάττων τοῖς πλήθεσι λόγος	ἦν,	ἑνὸς δ´ ἀνδρὸς ἐπιφανεστάτου τῶν
[11, 46]	μὲν ἡ τῶν πολλῶν ὑπόληψις	ἦν	ἐξ ἐπιταγῆς τῶν δημάρχων, ὡς
[11, 44]	ἀποδειχθέντες, ὧν ἐπιφανέστατος Σέξτος Μάλιος	ἦν.	ἐπεὶ δὲ συνέμιξαν ἀλλήλοις, θέμενοι
[11, 22]	πόλιν. ἡγεμὼν δὲ τούτων ἀνὴρ	ἦν	ἐπιφανὴς Γάιος Κλαύδιος, ὁ τοῦ
[11, 2]	γενηθείσας παρανομίας. ~Πρώτη μὲν οὖν	ἦν	ἡ δόξασα γενέσθαι τοῦ κατὰ
[11, 23]	ταῖς κακοπραγίαις τῶν στρατηγῶν· καὶ	ἦν	ἤδη καρτερὰ χεὶρ περὶ τὸν
[11, 22]	τὸ γενναῖον ἐν τοῖς τρόποις	ἦν,	ἰδίας ἑταιρίας κατασκευαζομένων καὶ συμφρονούντων
[11, 24]	ὧν δ´ ἐλάττων ὁ λόγος	ἦν	καὶ ἀπὸ τοῦ φανεροῦ, προφάσεις
[11, 30]	ἐλαττωθῆναι τῶν ἀντιδίκων, ὅτι πελάτης	ἦν	καὶ ταπεινός, παραλαβὼν τὸν λόγον
[11, 35]	ὥρα περὶ αὐτὴν καὶ χάρις	ἦν·	καὶ τὸ τῆς τύχης ἀνεκλαίοντο
[11, 16]	ἀναστὰς ἔλεξε τοιάδε· Θαυμαστὸν μὲν	ἦν	καὶ τοῦτ´, ὦ βουλή, εἰ
[11, 21]	τῆς φωνῆς αὐτῶν εἰκάσαι ῥᾴδιον	ἦν,	καὶ τῶν μετ´ ἐκεῖνον ἀνισταμένων
[11, 21]	προτέρας ἀποφάσεις ταῦτα λέγων πιθανὸς	ἦν·	Κορνήλιος δ´ ὁ συμβουλεύων τοῖς
[11, 46]	δὲ τοῦτο τὸ πολίτευμα εἰσηγησάμενος	ἦν	Μάρκος Δοέλλιος ὁ δήμαρχος ἀχθομένων
[11, 43]	κοινῶν ἀποδείξαντες κυρίους, ὧν ἡγεμὼν	ἦν	Μάρκος Ὄππιος, ἔμενον ἐφ´ ἡσυχίας.
[11, 4]	πατὴρ μὲν γὰρ αὐτῷ Οὐαλέριος	ἦν	ὁ τὸν Σαβῖνον Ἑρδώνιον ἐκπολιορκήσας
[11, 50]	τούτων πραχθέντα τῶν ὑπάτων ταῦτ´	ἦν.	~Οἱ δὲ τὸν ἑξῆς ὑπατεύσαντες
[11, 22]	δὴ μάλιστα προπηλακίζοντες ἐξηγρίωσαν τοιάδε	ἦν.	~Ὅτε τὸ περὶ τοῦ πολέμου
[11, 43]	δρόμος ἄτακτος ἀνὰ τὴν πόλιν	ἦν.	οὐ μὴν ἐπὶ πολύν γε
[11, 33]	ἡγεμόνα τοῦ τάγματος, ὑφ´ οὗ	ἦν	Οὐεργίνιος, ἀξιῶν αὐτὸν κατέχειν τὸν
[11, 2]	γνώμην τὰ πραττόμενα ὑπ´ αὐτῶν	ἦν,	οὓς μὲν ἐξήλαυνον ἐκ τῆς
[11, 39]	κατηγορίαν. ἔμελλέ τε, ὅπερ εἰκὸς	ἦν,	οὓς μὲν τὸ ἀξίωμα τῶν
[11, 2]	οἷς μηδεμία τῶν κοινῶν φροντὶς	ἦν.	οὔτε γὰρ οἵ γε πατρίκιοι
[11, 22]	τὴν τῶν κρατούντων ἐξουσίαν βουλομένοις	ἦν	οὔτε μηδενὸς ἐπιστρέφεσθαι τῶν κοινῶν
[11, 49]	δὲ Κλαυδίου Γαΐου· θεῖος δ´	ἦν	οὗτος, ὥσπερ ἔφην, Ἀππίῳ τῷ
[11, 37]	πύλας ἀνέβη τὸν ἵππον, ὃς	ἦν	παρεσκευασμένος αὐτῷ, καὶ συνέτεινεν ἐπὶ
[11, 34]	ἠξίουν. ὃ δὲ πάντων τεκμήριον	ἦν	περιφανέστατον ἔκ τε τῶν ἀνδρῶν
[11, 3]	αὐθάδη καὶ μισοπόνηρον οἵας ἔθος	ἦν	ποιεῖσθαι τοῖς τε βασιλεῦσι καὶ
[11, 49]	τὸν αὐτὸν χρόνον Οὐαλέριος ἧκεν,	ἦν	τ´ ἀμφοτέροις μέγα φρονοῦσιν ἐπὶ
[11, 20]	τοῖς κάμνουσι τῶν σφετέρων βοηθεῖν.	ἦν	τ´ οὐκ ἄδηλον, ὅτι τῆς
[11, 40]	δὴ κατὰ πόλιν ἐν τοιαύταις	ἦν	ταραχαῖς. Οὐεργίνιος δ´, ὃν ἔφην
[11, 14]	πρὸς τὸ γένος εὐσεβείας ἀναγκαιότερον	ἦν.	τάχα δ´ οὐχ ὑπὸ σοῦ
[11, 2]	Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν. ὥσθ´, ὅπερ εἰκὸς	ἦν,	τελευτῶντες αὐτοὶ κατελείφθησαν οἱ φιλοτύραννοι,
[11, 20]	καὶ εἴ τι ἄλλο σαθρὸν	ἦν	τῆς πολιτείας ἐπανορθωσάμενος ἀπέθετο τὰς
[11, 4]	πρῶτον ἔγνωσαν, ὅτι καὶ συνέδριον	ἦν	τι παρὰ Ῥωμαίοις ἀγαθῶν ἀνδρῶν,
[11, 20]	δ´ ἀντικαθημένῳ Σαβίνων μάχας ἀναγκαῖον	ἦν	τίθεσθαι πρὸς τοὺς αὐτοὺς συνεχεῖς
[11, 27]	ἐχθρὸν τοῖς προεστηκόσι τῶν πραγμάτων	ἦν.	~Τὸ δ´ ἐν Ἀλγιδῷ τῆς
[11, 4]	κολακευόντων τὴν ὀλιγαρχίαν, ἐν οἷς	ἦν	τὸ κάκιστον τῆς ὀλιγαρχίας μέρος,
[11, 27]	ὅτι τῶν στρατηγῶν τὸ ἐπιβούλευμα	ἦν,	τὸν μὲν Σίκκιον ἔθαπτον, ἐκκομιδήν
[11, 43]	τῶν δέκα ἀνδρῶν ἐξουσία παράνομος	ἦν	ὑπερβαλοῦσα τὸν ἐνιαύσιον χρόνον, εἰς
[11, 4]	πολλῆς συγκείμενον ἐπιμελείας, οὗ τέλος	ἦν	ψηφίσασθαι στρατοῦ καταγραφὴν καὶ διὰ
[11, 41]	ἐγένετο διαφέρουσα τὴν ὄψιν ἑτέρων,	ἣν	ἀπὸ τοῦ φανεροῦ βιάζεσθαι καὶ
[11, 52]	ἐγγένηται τὴν ἑαυτῶν ἀνακομίσασθαι κτῆσιν,	ἣν	αὐτοὶ μεθ´ ὅρκου δικάσαντες ἑτέρων
[11, 20]	ὑμῖν, καὶ συμφέροντα καὶ δυνατά.	ἣν	δὲ Κορνήλιος εἰσηγεῖται γνώμην, κατάλυσις
[11, 30]	τὴν δὲ τοῦ σώματος ἀντιποίησιν,	ἣν	ἔδει γενέσθαι κατὰ τοὺς νόμους,
[11, 60]	κατ´ οἰκίαν συνεδρίῳ γνώμην εἰσέφερεν,	ἣν	εἰσηγήσατο Κλαύδιος, ὥσπερ ἔφην, ἀντὶ
[11, 48]	εὗρε καὶ τὴν λείαν ἅπασαν,	ἣν	ἐκ τῆς Ῥωμαίων γῆς ἐληίσαντο,
[11, 13]	πάντων αὐτοῖς, ὅτι τῆς ἀριστοκρατίας,	ἣν	ἐκβαλοῦσα τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν ἡ
[11, 50]	μάλιστα ἐρεθίζουσα τοὺς πολλοὺς ὑπόληψις,	ἣν	ἐκεῖνοι παρεσκεύασαν ἰσχυρὰν γενέσθαι, φήμαις
[11, 30]	ἀνακλαυσάμενος δὲ τὴν ὕβριν, εἰς	ἣν	ἔμελλεν ἡ παῖς παραδοθήσεσθαι, καὶ
[11, 28]	παρθένων τὸ πατρῷον ὄνομα φέρουσα,	ἣν	ἐνεγγυήσατο Λεύκιος εἷς ἐκ τῶν
[11, 1]	τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ τρίτης ὀλυμπιάδος,	ἣν	ἐνίκα στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖος, ἄρχοντος
[11, 44]	ὡς ἐκλελοιπότων τὴν τάξιν, ἐφ´	ἣν	ἐτάχθησαν ὑπὸ τῶν ἡγεμόνων, καὶ
[11, 22]	ἐκ πολλῶν αὐξηθεῖσα χρόνων, δι´	ἣν	ἔχαιρον ἑκάτεροι τοῖς ἀλλήλων κακοῖς·
[11, 54]	τῆς ἀμφιλόγου χώρας ὀργὴν ἔχοντες,	ἣν	ὁ Ῥωμαίων δῆμος αἱρεθεὶς δικαστὴς
[11, 30]	ἑαυτοῦ, σώφρονα καὶ ἀγαθὴν γυναῖκα,	ἣν	οὐ πολλοῖς πρότερον ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν·
[11, 9]	καὶ μηδένα κίνδυνον ἴδιον ὑπολογίζεσθαι,	ἣν	οὐκ ἂν προδοίην ἑκὼν εἶναι
[11, 5]	συγκαλεῖν, καὶ τὴν ἐξουσίαν ὑμῶν,	ἣν	παρὰ τοὺς νόμους ἔχετε, κατηγορεῖν;
[11, 40]	τὰ σώματα, παμπόλλους δὲ φυγεῖν	ἠνάγκασαν	ἐκ τῆς πατρίδος οὐδὲν ἀδικήσαντας,
[11, 22]	τῇ πόλει σωφρονοῦντες ὁμονοῆσαι πάντας	ἠνάγκασαν	καὶ καταλῦσαι τὴν ἀρχὴν αὐτῶν,
[11, 14]	ἔχειν. τὸ πρᾶγμα δή με	ἠνάγκασε	τοῦτο διαλεχθῆναι ἐν τῷ συνεδρίῳ
[11, 38]	βιαιότερον ἐνεχθεὶς εἰς ἀπόνοιαν αὐτοὺς	ἠνάγκασε	τραπέσθαι. οὐ γὰρ ἀνέσχοντο τῶν
[11, 38]	αὐτοὺς ἐκ τῆς ἀγορᾶς. ὥστ´	ἠναγκάσθη	ἀκούσας ταῦθ´ ὁ Ἄππιος ἅμα
[11, 39]	δὴ θεωρῶν ἑαυτὸν ὁ Ἄππιος	ἠναγκάσθη	μεταγνῶναι καὶ ἀπελθεῖν ἐκ τῆς
[11, 12]	ἑτέρου τινὸς ἔργου χρησίμου χάριν	ἠναγκάσθης	ἀβούλητόν τι ὑπομεῖναι. πολὺς γὰρ
[11, 41]	ἔπειτ´ ἐκεῖνοι μὲν ἑνὸς οὐκ	ἤνεγκαν	ἀκολάστου μειρακίου τυραννικὴν ὕβριν εἰς
[11, 47]	πολλάκις καὶ κακιζόντων τὴν ἀνανδρίαν	ἠνείχετο	μένων ἐφ´ ἡσυχίας. ἐπεὶ δ´
[11, 41]	ὑμῶν πολλοὺς τὰ ὅμοια δεινὰ	ἥξει,	ἀλλὰ μέχρι τῆς ἐμῆς θυγατρὸς
[11, 7]	ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον ἅπαντας	ἥξειν	ἐκ προθυμίας ὡς πρότερον, ἀπεχθῶς
[11, 21]	τὰ βουλεύματα λαβεῖν, Οὐαλέριος μὲν	ἠξίου	διαδικασίαν τοὺς δέκα προθεῖναι ταῖς
[11, 8]	ἐν τούτῳ λέγειν ὑπὲρ αὐτῶν	ἠξίου·	οὐδ´ ἂν ἔχοι τις εἰπεῖν
[11, 44]	κακῶν, οὐκέτι τῶν κοινῶν οὐδὲν	ἠξίου	πράττειν, ἀλλὰ κατ´ οἶκον ἔμενεν·
[11, 21]	τέλος ἔχειν νόμιμον ἁπάντων ἐψηφικότων,	ἠξίου	τε διαριθμεῖν τὰς γνώμας καὶ
[11, 30]	καὶ ἐρήμοις τῶν πολιτῶν βοηθεῖν.	ἠξίου	τε τὴν καταπεφευγυῖαν ἐπ´ αὐτὸν
[11, 28]	καὶ μετέωρος τὸ πνεῦμα λέγειν	ἠξίου,	τίς ἐστιν ὁ τολμήσας ἅψασθαι
[11, 33]	τοὺς αὐτοὺς πάλιν διεξελθὼν λόγους	ἠξίου	τὸν Ἄππιον γενέσθαι δικαστὴν τοῦ
[11, 39]	τε περὶ τὸν Οὐαλέριον οὐκ	ἠξίουν	αἵματι πολιτικῷ τὸ νεῖκος διαιρεῖν.
[11, 27]	στρατηγῶν κατεβόων, καὶ μάλιστα μὲν	ἠξίουν	κατὰ τὸν στρατιωτικὸν ἀποκτεῖναι νόμον
[11, 34]	παιδίον ἰδούσας ἐπεδείκνυντο καὶ ἀνακρίνειν	ἠξίουν.	ὃ δὲ πάντων τεκμήριον ἦν
[11, 34]	ἀληθεῖς οὔτε πιθανὰς ἀντιπαρεξετάζειν ταύταις	ἠξίουν	τὰς ἑαυτῶν, πολλὰς καὶ οὐκ
[11, 25]	προὐκαλοῦντο φιλανθρώπους καὶ συνδιαπορεῖν σφίσιν	ἠξίουν	ὑπὲρ τῶν ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ
[11, 9]	μὲν γάρ, ὅτι γνώμης ἄρχειν	ἠξίωμαι	διὰ τιμήν· αἰσχύνη δὲ καὶ
[11, 52]	ὅτι τοὺς ἀποστερουμένους αὐτῆς δικαστὰς	ἠξίωσαν	λαβεῖν, ἵνα μηδ´ ὕστερον ἔτι
[11, 36]	Κλαυδίου τουδὶ τελευτῶν τὸν βίον	ἠξίωσέ	με τὸν υἱὸν αὐτοῦ {παῖδα}
[11, 15]	Ἄππιος μὲν πρὸς ταῦτα οὐδὲν	ἠξίωσεν	εἰπεῖν· ἐκ δὲ τῶν ἄλλων
[11, 17]	τὸν πόλεμον εὐτρεπῆ ποιήσασθαι, τότε	ἥξουσιν	ἱκετηρίας φέροντες ἀντὶ τῶν ὅπλων
[11, 8]	ὅπλα ῥίψαντες ἐκ τῶν χειρῶν	ἥξουσιν	ὡς ἡμᾶς οὐκ εἰς μακράν,
[11, 20]	νύκτας εἰς τὸ βουλευτήριον συνελθόντες;	ἥπερ	ὤνησεν ὁμολογουμένως πάντα τὰ πράγματα
[11, 32]	ἠγριωμένους ἅπαντας ὁρῶν καὶ πολὺν	ἠπόρει	χρόνον, ὅ τι χρὴ ποιεῖν,
[11, 6]	λέγειν καὶ τῆς ἀπειλῆς, ὡς	ἠρεθισμένην	εἶδον ἐπὶ τῷ πράγματι τὴν
[11, 37]	ἐμποιῆσαι δυναμένην τοῖς κρατοῦσι φωνήν.	ἠρεθισμένης	δὲ τῆς ἀγορᾶς καὶ παντοδαπῶν
[11, 3]	ἐργασάμενοι τοῦ γεωργικοῦ πλήθους ἐν	Ἠρήτῳ	κατεστρατοπέδευσαν· διέστηκε δ´ ἀπὸ τῆς
[11, 44]	εὕρομεν, οὔτε μηδένα ποιήσασθαι λόγον	ἥρμοττεν,	οὕτω σεμνῶν ὄντων καὶ τοσαύτην
[11, 17]	ποιησόμενοι τοὺς λόγους, ἐπειδὴ κακῶς	ἤρξασθε	ἡμᾶς ποιεῖν οὐδὲν προπεπονθότες ὑφ´
[11, 1]	ἄλλων προηγησαμένων, ἀλλ´ ἀφ´ ὧν	ἤρξατο	πρῶτον ἡ πόλις ὑπὸ τῆς
[11, 35]	τῶν ὀμμάτων ἐκτήκουσα τὰς ἁπάντων	ἥρπαζεν	ὄψεις, οὕτως ὑπεράνθρωπός τις ὥρα
[11, 60]	ἀμφοτέρους παρελθὼν ὁ ὕπατος τρίτον	ἠρώτα	Γάϊον Κλαύδιον, ὃς ἐδόκει τῶν
[11, 59]	δύνασθαι πόλιν ἐλευθέραν εἶναι, ἐξ	ἧς	ἄν τις τὴν ἰσότητ´ ἀνέλῃ·
[11, 16]	αὐτοὺς τὴν τῶν δέκα ἀρχήν,	ἧς	αὐτοὶ νῦν κατηγοροῦσιν, ἐνίκησαν ἐν
[11, 30]	ἐξουσίας καὶ τὴν δημαρχίαν προσειλήφει,	ἧς	εἶναι κράτιστον ἔργον τοῖς ἀσθενέσι
[11, 37]	ἐάσειν. γνώμην δὴ λαβόντες κρείττονα	ἧς	ἔχετε νῦν ἄπιτε, οἷς μή
[11, 34]	ἢ φιλίαν αὐτῇ προσηκούσης, παρ´	ἧς	πιστῶς τε ἅμα καὶ βεβαίως
[11, 15]	ἄπειμι, πόλιν οἰκήσων Ῥήγιλλον, ἐξ	ἧς	τὸ γένος ἡμῶν ἐστι, καὶ
[11, 1]	ἀλλ´ εὐθὺς ἀξιοῦσι καὶ τίνες	ἦσαν	αἱ κατασχοῦσαι τὴν πόλιν ἀνάγκαι,
[11, 37]	δὲ ταῦτ´ ἤκουσαν, ὅσοι μὲν	ἦσαν	ἀκέραιοί τε καὶ τῶν τὰ
[11, 25]	στρατοπέδων, ἔνθα οἱ τρεῖς ἡγεμόνες	ἦσαν,	ἅπαντας ἑτοίμους ἐποίησε πρὸς τὴν
[11, 44]	δὲ καὶ τούτων τῶν ταγμάτων	ἦσαν	δέκα χιλίαρχοι καθ´ ὁδὸν ἀποδειχθέντες,
[11, 27]	τοὺς ἄλλους ἅπαντας, ἐν θαύματι	ἦσαν,	εἰ πολέμιοι κρατήσαντες ἐχθρῶν μήτε
[11, 23]	τοῖς κατὰ τὴν πόλιν, ὅσοιπερ	ἦσαν	ἐχθροὶ τῆς ὀλιγαρχίας καὶ οἱ
[11, 40]	φυλακὰς φυλάττοντες ἐν ἀπόρῳ τ´	ἦσαν	ὅ τι πέπονθεν εἰκάσαι, καὶ
[11, 27]	αὐτοῖς ἀποδοῦναι παραχρῆμα. καὶ πολλοὶ	ἦσαν	οἱ κατηγορεῖν μέλλοντες αὐτῶν. ὡς
[11, 22]	τούτων δὲ τῶν ἑταιριῶν ἡγεμόνες	ἦσαν	οἱ πρῶτοι τολμήσαντες ἐν τῷ
[11, 23]	πολέμιοι καταφρονήσαντες αὐτῶν, ὅτι νεοσύλλεκτοι	ἦσαν	οἱ στρατευόμενοι, πλησίον ἀντεστρατοπεδεύσαντο καὶ
[11, 1]	παράδοξα ἔργα ἐπετέλεσαν, καὶ τίνες	ἦσαν	οἱ τῶν στρατοπέδων ἡγεμόνες τῶν
[11, 42]	ἐθάρρουν λέγειν, εἴ τι δεινὸν	ἦσαν	πεπονθότες. μαθόντες δὲ τὰ γενόμενα
[11, 42]	ταῖς μάχαις, ὅτε ὑμῶν κρείττους	ἦσαν	στρατηγοί· τρόπαιά τε καθ´ ἡμῶν
[11, 39]	δὴ τοὺς ὀλιγαρχικούς, ἐν οἷς	ἦσάν	τινες οὐκέτι τῆς ὀλιγαρχικῆς αὐτῶν
[11, 54]	ἀπόστασιν, Ἀρδεᾶται τ´ αὐτῶν οὐκέτι	ἦσαν	ὑπήκοοι τῆς ἀμφιλόγου χώρας ὀργὴν
[11, 44]	ἡγεμόνων, καὶ περὶ τὸν στρατιωτικὸν	ἠσεβηκότων	ὅρκον. Λεύκιος δὲ Οὐαλέριος {ἀλλ´
[11, 12]	τοῦτο δ´, ὡς οὐχ ἱκανὸς	ἦσθα	τὸν πράττοντα κωλύειν ἰσότιμον ὄντα·
[11, 22]	κοινῶν οὐδ´ ἐν ἀπράκτῳ ζῆν	ἡσυχίᾳ	καλὸν ἐδόκει, πολεμεῖν τ´ ἀνὰ
[11, 36]	ὠμόν. ~Ἔτι γὰρ αὐτῶν λεγόντων	ἡσυχίαν	γενέσθαι κελεύσας, ἐπειδὴ σιωπή τ´
[11, 32]	ἐδόκει, τοῖς τε περιεστῶσι διασημήνας	ἡσυχίαν	παρασχεῖν λέγει τοιάδε· Ἐγὼ τὸ
[11, 10]	πόλει καὶ τὴν ἀπράγμονα διώκοντες	ἡσυχίαν,	χρημάτων τ´ ἀδίκους ἁρπαγὰς ἐγκαλοῦσιν
[11, 47]	τὴν ἀνανδρίαν ἠνείχετο μένων ἐφ´	ἡσυχίας.	ἐπεὶ δ´ ἔγνω τὴν κρατίστην
[11, 43]	ἦν Μάρκος Ὄππιος, ἔμενον ἐφ´	ἡσυχίας.	~Ἧκον δ´ αὐτοῖς ἐπίκουροι μετ´
[11, 7]	τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς αὐτοὺς	ἥτις	ἔσται κρατίστη μαθήσεσθε. ἐκεῖνοι τοίνυν
[11, 9]	τὴν σωτηρίαν καὶ ἐπανόρθωσιν αὐτῶν	ἥτις	ἔσται φράσω. ἅπασι μὲν γὰρ
[11, 31]	ὀφθαλμοῖς; ἴσθι μέντοι σαφῶς, ὅτι	ἤτοι	μεγάλων κακῶν ἄρξει Ῥωμαίοις ὁ
[11, 57]	ὀλιγαρχίαν, ὑπατικῶν ἀνδρῶν καὶ οὐδενὸς	ἧττον	ἐπιτηδείων τὰ κοινὰ βουλεύειν, τὴν
[11, 57]	τῶν ἀπελαθέντων τῆς κατοικιδίου βουλῆς	ἧττον	ἔφη θαυμάζειν, Μάρκου δὲ Ὁρατίου
[11, 7]	ἡγεμόσιν, ὅτι πολέμιον ἔχουσιν οὐχ	ἧττον	τοῦ ἀντιπάλου τὸ οἰκεῖον, νοσεῖ
[11, 22]	τὰς ὀλιγαρχικὰς ἑταιρίας, τῶν δ´	ἧττον	ψοφοδεῶν ἀφισταμένων τῆς ὑπὲρ τῶν
[11, 14]	καὶ κρειττόνων ἄρχῃς ὑπὸ τῶν	ἡττόνων	τε καὶ κακιόνων ἄρχεσθαι. πολλὰ
[11, 39]	διαμένοντος οἰκείου ἀναβὰς ἐπὶ τοῦ	Ἡφαίστου	τὸ ἱερὸν ἐκάλει τὸν δῆμον