Livre, Chap.
[11, 42]	ἀπόρους ἡμᾶς ἐποιήσατε ἁπάντων, ὅσοι	{κ{	ρατοῦντες τοῖς ὅπλοις τῶν ἐναντίων}
[11, 52]	καὶ ἀγανακτοῦντες τρίτον ἐκέλευσαν τεθῆναι	καδίσκον	ὑπὲρ τῆς πόλεως Ῥωμαίων καθ´
[11, 4]	αὐτὸν ἔτι καταμαθὼν Ἄππιος καὶ	καθ´	ἑαυτοῦ τι λέξειν ἐλπίσας· Οὐχ
[11, 55]	σύλλογον ὑπὸ τῶν ὑπάτων αὐτοὶ	καθ´	ἑαυτούς. Γάϊος μὲν οὖν Κλαύδιος
[11, 52]	καδίσκον ὑπὲρ τῆς πόλεως Ῥωμαίων	καθ´	ἑκάστην φυλήν, εἰς ὃν ἀποθήσονται
[11, 60]	κύριον. ἐπιτελεῖσθαι δὲ τὸ προβούλευμα	καθ´	ἕκαστον ἐνιαυτόν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν
[11, 53]	δῆμον ἐποιοῦντο κύριον τῆς διαγνώσεως	καθ´	ἕνα ἕκαστον ἐνιαυτόν, εἴτε πατρικίους
[11, 9]	τὴν βουλήν, ἐκ τῶν ἀγρῶν	καθ´	ἕνα καλούμενοι συνῆλθον, οἷς πάτριον
[11, 46]	ἵνα μηδὲν ἀλλήλους ὠφελῶσιν, ἀλλὰ	καθ´	ἕνα· ῥᾷον γὰρ οὕτως ὑπελάμβανον
[11, 9]	ἀληθῶν μετὰ παρρησίας, ἀλλὰ μὴ	καθ´	ἡδονὰς τὰς ὑμετέρας λέγω, μή
[11, 2]	ἀγροῖς διέτριβον. τοῖς δὲ ὀλιγαρχικοῖς	καθ´	ἡδονὴν αἱ τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν
[11, 16]	περὶ τὸν Ἄππιον ἐβουλεύσαντο μηκέτι	καθ´	ἡλικίαν καὶ βουλῆς ἀξίωσιν συμβούλους
[11, 50]	παρώξυνον δ´ αὐτοὺς οἱ δήμαρχοι	καθ´	ἡμέραν ἐκκλησιάζοντες καὶ πολλὰ κατὰ
[11, 42]	κρείττους ἦσαν στρατηγοί· τρόπαιά τε	καθ´	ἡμῶν ἀνιστᾶσι καὶ σκηνὰς καὶ
[11, 20]	προφάσει τοῦ πολέμου, δέδοικα μὴ	καθ´	ἡμῶν αὐτοῖς χρήσωνται. οἱ γὰρ
[11, 44]	τῶν ταγμάτων ἦσαν δέκα χιλίαρχοι	καθ´	ὁδὸν ἀποδειχθέντες, ὧν ἐπιφανέστατος Σέξτος
[11, 22]	ἀνὰ κράτος οὐ ῥᾴδιον, ἐπεὶ	καθαιρεθῆναι	δυναστείαν τηλικαύτην ἀνόητον ἐφαίνετο εἶναι,
[11, 26]	ἀνὰ κράτος ἐλάσαι τὸν ἵππον,	καθάλλεταί	τε καὶ στὰς ἐπὶ τὸν
[11, 36]	τῆς παιδίσκης ἡ μήνυσις ἀπεδόθη	καθάπερ	ἐμοὶ πρότερον, καὶ οὐδὲν ἄδικον
[11, 1]	συνεχώρησαν Ἀθηναῖοι Λακεδαιμονίοις τείχη τε	καθελεῖν	τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ ναῦς
[11, 9]	δεῖ σωμάτων, εἰ μέλλει βεβαίως	καθέξειν	τὴν τῶν προσοίκων ἀρχήν, τὸ
[11, 9]	ἀρετάς. περὶ μὲν οὖν τῆς	καθεστώσης	πολιτείας, ὅτι πονηρῶς ἡμῖν ἔχει,
[11, 57]	ἔσεσθαι σφίσιν ὑπώπτευον. ~Ὡς δὲ	καθῆκεν	ὁ χρόνος, ἐν ᾧ τὸ
[11, 60]	τελῶσιν οὗτοι τὴν ἀρχὴν καὶ	καθήκῃ	νέας ἀρχὰς ἀποδείκνυσθαι, τὴν βουλὴν
[11, 56]	ῥηθέντων δὲ τῶν λόγων, ὅταν	καθήκῃ	τὰς γνώμας ἐρωτᾶν, μήτ´ ἀπ´
[11, 43]	δεδοικέναι τοὺς ἡγεμόνας αὐθαδέστερον αὐτῶν	καθήπτετο	λυμεῶνας τε καὶ ὀλέθρους τῆς
[11, 40]	ἐγίνετο. τοιγάρτοι καὶ θρασύτερον ἤδη	καθήπτετο	τῆς ὀλιγαρχίας διεξιών, ὡς πολλῶν
[11, 4]	δοκεῖ· νῦν δὲ σιώπα καὶ	κάθησο.	Ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ τούτων, ἔφησεν
[11, 28]	ἐν Ἀλγιδῷ τῆς Αἰκανῶν χώρας	καθιδρυμένον	καὶ τὸ ἐν τῇ πόλει
[11, 48]	τῶν λαφύρων, ὅσα τοῖς θεοῖς	καθιερώσειν	ἔμελλε· τὴν δὲ λείαν τοῖς
[11, 18]	νέας ἀρχὰς ψηφοφορεῖτε καὶ δικαστήρια	καθίζετε	καὶ τιμᾶτε τοὺς ἑκατέρου τούτων
[11, 18]	δέκα λοιδορούμενοι καὶ νέας ἀρχὰς	καθιστάντες	καὶ περὶ κόσμου πολιτικοῦ σκοποῦντες
[11, 50]	ἐγκλήματα καὶ διαφορὰς οἱ δημοτικοὶ	καθίσταντο	πρὸς τοὺς πατρικίους· παρώξυνον δ´
[11, 29]	βουλόμενος, ἐὰν ἀντιποιῆταί τις ἐγγυητὰς	καθιστὰς	ἀξιοχρέους ἄξειν αὐτὴν ἐπὶ τὴν
[11, 21]	διεγνωσμένα ὑπὸ πάντων ὑμῶν ἄκυρα	καθιστάτωσαν.	Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ τὸν γραμματέα
[11, 18]	ὑπονοθευομένῃ χώρᾳ τὴν βοήθειαν; οὐ	καθοπλιοῦμεν	ἅπασαν τὴν ἀκμὴν τῆς πόλεως;
[11, 2]	παρενόμουν καὶ εἰς θυγατέρας ἐπιγάμους	καθύβριζον	καὶ πληγὰς τοῖς ἀγανακτοῦσιν ὥσπερ
[11, 56]	παραινεῖν ὑμῖν ὡς ἐν χαλεποῖς	καὶ	ἀβουλήτοις πράγμασιν ἔχω, τῆς μὲν
[11, 30]	τὴν ἀδελφὴν τὴν ἑαυτοῦ, σώφρονα	καὶ	ἀγαθὴν γυναῖκα, ἣν οὐ πολλοῖς
[11, 20]	τοίνυν ἀποστειλάντων ὑμῶν νεότητα πολλὴν	καὶ	ἀγαθὴν ἐπ´ ἀμφότερα τὰ ἔθνη
[11, 38]	τῶν ἀντιποιουμένων τῆς ἐλευθερίας, πολλὴν	καὶ	ἀγαθὴν νεότητα περὶ αὑτοὺς ἄγοντες
[11, 29]	ἐπιγνοὺς καὶ μάρτυρας ἔχων πολλοὺς	καὶ	ἀγαθοὺς καὶ τὴν θεράπαιναν ἐξητακὼς
[11, 37]	εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνέκραγον ὀδυρμῷ	καὶ	ἀγανακτήσει μεμιγμένην κραυγήν, οἱ δὲ
[11, 31]	καὶ κοπετός, πολλὴ δὲ κραυγὴ	καὶ	ἀγανάκτησις ἐκ τοῦ περιεστηκότος ὄχλου
[11, 28]	δ´ αὐτοῦ λέγειν κραυγή τε	καὶ	ἀγανάκτησις ἦν ἐκ τοῦ περιεστῶτος
[11, 52]	ἐπέγνωσαν εἶναι. ταῦτα δὴ λογιζόμενοι	καὶ	ἀγανακτοῦντες τρίτον ἐκέλευσαν τεθῆναι καδίσκον
[11, 1]	ἐκ τῆς τοιαύτης ἐμπειρίας ὠφελεῖν,	καὶ	ἄγειν αὐτὰς ἑκούσας ἐπὶ τὰ
[11, 33]	κόρῃ προσήκοντες, Νομιτωρίου τε υἱὸς	καὶ	ἀδελφὸς Ἰκιλίου, προαποσταλέντες ὑπὸ τῶν
[11, 41]	ἄλλους περιοίκους ἅπαντας πολεμεῖν μακροὺς	καὶ	ἀδιαλείπτους πολέμους ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ
[11, 11]	φιλοῦσιν ὁμολογίαις, οὐκ ἐπ´ αἰσχραῖς	καὶ	ἀδίκοις. ~Εἰ δὲ διὰ φόβον
[11, 22]	ὀλίγους, ἀλλ´ ἐκ τοῦ φανεροῦ	καὶ	ἀθρόον ἐξέλιπε τὴν πατρίδα, τέκνα
[11, 29]	αὐτοὺς ἔχοντα κυρίους, οὓς ἂν	καὶ	αἱ μητέρες αὐτῶν ἔχωσι. κατὰ
[11, 8]	ὦ βουλή, τὰ Σαβίνων τε	καὶ	Αἰκανῶν ἐνθυμήματα, οἷς πεπιστευκότες ἐμβεβλήκασιν
[11, 46]	Οὐεργινίου κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας	καὶ	αἰτεῖται χρόνον εἰς ἀπολογίαν. ἀπαχθεὶς
[11, 13]	ἐγγόνοις. αὗται γάρ εἰσι βέβαιοι	καὶ	ἀληθεῖς τιμαὶ καὶ ἀναφαίρετοι χαριέστατοί
[11, 34]	τῆς ὑποβολῆς πολλὰ καὶ δίκαια	καὶ	ἀληθῆ λέγοντες, ὡς οὔτ´ αἰτίαν
[11, 27]	ἄλλους διαφόρου, διὰ πολλὰ μὲν	καὶ	ἄλλα, μάλιστα δ´ ὅτι πρεσβύτης
[11, 49]	καὶ αὐτὸ τὸ ταπεινὸν σχῆμα	καὶ	ἄλλα πολλὰ {φέρων} εἰς οἶκτον
[11, 63]	τὴν βουλήν, ὅτι πολλὰ μὲν	καὶ	ἄλλα πράγματα διὰ τὰς συνεχεῖς
[11, 10]	καὶ παροινίας εἰς θυγατέρας ἐπιγάμους	καὶ	ἄλλας ὕβρεις πολλὰς καὶ χαλεπάς.
[11, 37]	τότε συμπροπεμπόντων. ἠκολούθει δ´ αὐτοῖς	καὶ	ἄλλος ὄχλος δημοτῶν οὐκ ὀλίγος,
[11, 49]	ἐπέτρεψε ποιήσασθαι θυσίαν πολλῶν μὲν	καὶ	ἄλλων ἐναντιωθέντων αὐτοῖς ἐκ τοῦ
[11, 2]	ἀνδρῶν ἐγίνοντο φυγαὶ πολλῶν μὲν	καὶ	ἄλλων ἕνεκα, μάλιστα δὲ ὅτι
[11, 23]	συνεστρατεύετο δ´ αὐτοῖς Λατίνων τε	καὶ	ἄλλων συμμάχων ἐπικουρικὸν οὐκ ἔλαττον
[11, 28]	καὶ αὐτὸς ἔχων γυναῖκα γαμετήν,	καὶ	ἅμα οὐδ´ ἀξιῶν ἐκ δημοτικοῦ
[11, 13]	τιμαὶ καὶ ἀναφαίρετοι χαριέστατοί τε	καὶ	ἀμεταμέλητοι. τρέφε τὴν ψυχὴν ἐπὶ
[11, 49]	ἐπ´ ἀδείᾳ τε πάντων γενέσθαι	καὶ	ἀμνηστίᾳ τῶν προτέρων· τόν τ´
[11, 4]	ἀλλ´ ὑπὲρ ἄλλων μειζόνων τε	καὶ	ἀναγκαιοτέρων, ὑπὲρ ὧν οἴομαι δεῖν
[11, 34]	τικτόμενον τὸ παιδίον ἰδούσας ἐπεδείκνυντο	καὶ	ἀνακρίνειν ἠξίουν. ὃ δὲ πάντων
[11, 56]	τῶν ὑπάτων ἀρχὴν εἰς ταπεινοὺς	καὶ	ἀναξίους καταβαλεῖτε οὔτε δυναστείας ἀδίκους
[11, 18]	τέλος ἡμῖν τὸ κράτιστον λάβῃ,	καὶ	ἀναστρέψωσιν εἰς τὴν πόλιν αἱ
[11, 38]	τοῖς λόγοις παρείχοντο παίοντές τε	καὶ	ἀνατρέποντες τοὺς ὁμόσε χωροῦντας. ~Ὁ
[11, 13]	εἰσι βέβαιοι καὶ ἀληθεῖς τιμαὶ	καὶ	ἀναφαίρετοι χαριέστατοί τε καὶ ἀμεταμέλητοι.
[11, 42]	καθ´ ἡμῶν ἀνιστᾶσι καὶ σκηνὰς	καὶ	ἀνδράποδα καὶ ὅπλα καὶ χρήματα
[11, 30]	οὐ χρημάτων ἀποστερηθῆναι προγονικῶν, ἀλλὰ	καὶ	ἀνδρὸς καὶ πατρίδος καὶ ὃ
[11, 38]	τὴν ἀγορὰν πορεύεσθαι παίειν κελεύων	καὶ	ἀνείργειν ἐκποδὼν τοὺς ἐν τοῖς
[11, 22]	μὲν κωλύειν πύλας τ´ ἀποκλείσαντες	καὶ	ἀνθρώπους τινὰς συναρπάσαντες, ἔπειτα δέος
[11, 9]	τὰ κοινὰ ὑπ´ αὐτῶν ἐπιτροπεύηται,	καὶ	ἀνιᾶσθαι παντὸς ὁτουδήτινος μᾶλλον, ὅταν
[11, 25]	πόλεμον ἔργοις ἀποδειξαμένου θάνατος ὠμὸς	καὶ	ἀνόσιος ἐπιτελεσθεὶς ἐν θατέρῳ τῶν
[11, 1]	φρουρὰν εἰς τὴν ἀκρόπολιν εἰσαγαγεῖν	καὶ	ἀντὶ τῆς πατρίου δημοκρατίας ὀλιγαρχίαν
[11, 24]	ἰδιωτικὰ ἐκ πολλῆς ὑπεροψίας λαμβάνοντες,	καὶ	ἀντὶ τῶν ἀπολωλότων ἀνδρῶν στρατολογήσαντες
[11, 53]	γενέσθαι· ὀργαί τε καὶ κατηγορίαι	καὶ	ἀντιπράξεις ἐγίνοντο συνεχεῖς ἐν ἰδίοις
[11, 37]	μὴ παύσεσθε διαστασιάζοντες τὴν πόλιν	καὶ	ἀντιστρατηγοῦντες ἡμῖν οἱ ταραχώδεις, μηδαμῇ
[11, 40]	καὶ γηραιοὶ πατέρες τροφεῖα πολλὰ	καὶ	ἄξια τῶν πόνων ἀπαιτοῦντες, γυναῖκές
[11, 34]	οὓς ὁ Κλαύδιος ἔφη πολλοὺς	καὶ	ἀξιοχρέους παρέξεσθαι, τὸν ἐκ τῶν
[11, 42]	ἐχθρῶν, ἀλλὰ δι´ ἀνανδρίαν τε	καὶ	ἀπειρίαν {ἀπεδείξασθε, κακῶς} στρατοπεδευσάμενοι, καὶ
[11, 25]	στρατοπέδου στρατηγῶν, ὡς ἀνάνδρων τε	καὶ	ἀπείρων πολέμου, ἐκποδῶν ποιῆσαι σπεύδοντες
[11, 39]	ἑαυτὸν ὁ Ἄππιος ἠναγκάσθη μεταγνῶναι	καὶ	ἀπελθεῖν ἐκ τῆς ἀγορᾶς, ὃ
[11, 44]	αὐτοῖς ἐπίκουροι μετ´ οὐ πολὺ	καὶ	ἀπὸ τῆς ἐν Φιδήνῃ στρατιᾶς
[11, 33]	διωγμὸν ἔκ τε τοῦ στρατοπέδου	καὶ	ἀπὸ τῆς πόλεως δεδοικώς· ὅπερ
[11, 24]	δ´ ἐλάττων ὁ λόγος ἦν	καὶ	ἀπὸ τοῦ φανεροῦ, προφάσεις ἀεί
[11, 42]	αὐτῆς ἄγοντες τῆς πόλεως στρατιὰν	καὶ	ἀπὸ τῶν συμμάχων ἀγείραντες, οὔτε
[11, 11]	δ´ ἐκ τοῦ πεισθῆναί μοι	καὶ	ἀποθέσθαι τὴν ἐπίφθονον ἐξουσίαν ταύτην
[11, 62]	ταῖς ἐκ τῶν ἱερῶν τε	καὶ	ἀποθέτων βίβλων μαρτυρίαις. ἄλλο μὲν
[11, 58]	ὅταν γὰρ οἱ βουλόμενοι κατηγορεῖν	καὶ	ἀπολογεῖσθαι περὶ τοῦ νόμου διεξέλθωσι
[11, 42]	ὑπὸ τῶν πολεμίων {καταδῃωθεῖσαν} πτωχοὺς	καὶ	ἀπόρους ἡμᾶς ἐποιήσατε ἁπάντων, ὅσοι
[11, 38]	τε καὶ συγγενέσιν ἑστῶτες ῥητὰ	καὶ	ἄρρητα κατ´ αὐτοῦ λέγουσι καὶ
[11, 10]	ἀγαθῶν, οἷς προσῆκεν ἱερᾶσθαί τε	καὶ	ἄρχειν καὶ τὰς ἄλλας καρποῦσθαι
[11, 56]	πολίταις τῆς μεγίστης ἐξουσίας τε	καὶ	ἀρχῆς, χιλιάρχους τε ἀντὶ τῶν
[11, 41]	πολυκέφαλον τυραννίδα πάσῃ παρανομίᾳ τε	καὶ	ἀσελγείᾳ χρωμένην καὶ ἔτι μᾶλλον
[11, 63]	ὥστε} καταλιπεῖν οἱ πονηρότατοί τε	καὶ	ἀσελγέστατοι Ῥωμαίων, ἀλλὰ τόπον μεταλαμβάνειν,
[11, 30]	δὲ τὴν παρθένον, ὡς ἐλευθέρᾳ	καὶ	ἀστῇ προσῆκεν, ἁρμοσθῆναι κατὰ νόμον
[11, 57]	δὲ μίαν αἰτίαν, ὅτι πονηρὰς	καὶ	ἀσυμφόρους γνώμας εἰσηγεῖσθαι μέλλοντες κατὰ
[11, 30]	ὁ τῆς κόρης θεῖος ὀλίγα	καὶ	αὐτὰ τὰ πρὸς τὸν ἄρχοντα
[11, 49]	συνέρχονται, τέκνα τε καὶ συγγένειαν	καὶ	αὐτὸ τὸ ταπεινὸν σχῆμα καὶ
[11, 23]	χώρας θέμενοι τὴν παρεμβολὴν πολλὰς	καὶ	αὐτοὶ λαμβάνοντες ὑπὸ τῶν πολεμίων
[11, 16]	τὸν ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγῶνα,	καὶ	αὐτοὶ πάσῃ προθυμίᾳ καὶ σπουδῇ
[11, 37]	γενομένης ᾑμαγμένην ἔχων τὴν σφαγίδα	καὶ	αὐτὸς ἀνάμεστος αἵματος γενόμενος, ᾧ
[11, 48]	κατὰ τὸν συνάρχοντα ἔγνω προαγαγὼν	καὶ	αὐτὸς ἐκ τοῦ χάρακος τὰς
[11, 28]	ἐκείνην τε ὁρῶν ἐγγεγυημένην ἑτέρῳ	καὶ	αὐτὸς ἔχων γυναῖκα γαμετήν, καὶ
[11, 44]	Σπόριος Ὄππιος, διαταραχθεὶς κατ´ ἀρχὰς	καὶ	αὐτός, ὡς αὐτίκα μάλα τῶν
[11, 26]	πλήθους τῶν ἐξ ἐναντίας βαλλομένων	καὶ	βάρους τῶν ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων διέφθειραν
[11, 34]	παρ´ ἧς πιστῶς τε ἅμα	καὶ	βεβαίως ἕξει τὸ ληφθέν. ἐξουσίαν
[11, 1]	οἱ ἄνθρωποι τά τε ὠφελοῦντα	καὶ	βλάπτοντα καταμανθάνουσιν, ὅταν ἐπὶ παραδειγμάτων
[11, 27]	δὴ μετὰ τοῦτ´ ἐγίνετο πάντων	καὶ	βοὴ καὶ πολὺς ὀδυρμός· ὡς
[11, 4]	νοῦν ἔτι ἔχεις. ἀλλ´ ἀνίστασο	καὶ	βοήθει τοῖς κατισχυομένοις· εἰς σὲ
[11, 21]	ποιείτωσαν, ἐὰν αὐτοῖς φίλον ᾖ,	καὶ	βουλεύματα διεγνωσμένα ὑπὸ πάντων ὑμῶν
[11, 16]	Ἄππιον ἐβουλεύσαντο μηκέτι καθ´ ἡλικίαν	καὶ	βουλῆς ἀξίωσιν συμβούλους καλεῖν, ἀλλὰ
[11, 57]	δεῖ πράττειν, ὥσπερ ἀδοκίμαστον πρᾶγμα	καὶ	βουλῆς δεόμενον εἰς τὸ συνέδριον
[11, 2]	τῇ προτέρᾳ δήμου τε ὑπεριδόντες	καὶ	βουλῆς καταφρονήσαντες· ἔπειθ´ ὅτι τοὺς
[11, 14]	γνόντες διέκλεισάν με τῆς εἰσόδου,	καὶ	βουλοίμην οὕτως τἀληθὲς ἔχειν. τὸ
[11, 14]	ὀφειλήματα μαρτύρομαι θεούς, ὧν ἱερὰ	καὶ	βωμοὺς κοιναῖς θυσίαις γεραίρομεν οἱ
[11, 53]	ὑπάτων ἐπράχθη. ~Μάρκου δὲ Γενυκίου	καὶ	Γαΐου Κοιντίου τὴν ἀρχὴν παρειληφότων
[11, 35]	ὁπότ´ εἰς τὴν παρθένον ἴδοιεν·	καὶ	γὰρ ἐν ἐσθῆτι οὖσα πιναρᾷ
[11, 15]	τῆς σῆς οὐδὲν δεόμενοι βουλῆς.	καὶ	γὰρ ἡλικίας ἐν τῇ φρονιμωτάτῃ
[11, 6]	προεξανισταμένους εἴργομεν. μηδὲν οὖν ἀγανακτεῖτε,	καὶ	γὰρ Ὁρατίῳ καὶ Οὐαλερίῳ καὶ
[11, 19]	περὶ τοῦ πολέμου γενέσθαι ψήφισμα·	καὶ	γὰρ ταῦτα εἴρηται τῷ ἀνδρὶ
[11, 26]	ἐκ τῶν πλαγίων τῷ ὄχθῳ	καὶ	γενόμενοι κατὰ κεφαλῆς κατεκύλιον ὑπερμεγέθεις
[11, 40]	οὓς ὑμεῖς τιμᾶτε μετὰ θεούς,	καὶ	γηραιοὶ πατέρες τροφεῖα πολλὰ καὶ
[11, 47]	ἐθεάσαντο, θρασύτεροι γεγονότες ἐξῆλθον ἀθρόοι.	καὶ	γίνεται μέγας ἀγὼν καὶ φόνος
[11, 52]	εἰς ὃν ἀποθήσονται τὰς ψήφους·	καὶ	γίνεται πάσαις ταῖς ψήφοις ὁ
[11, 62]	πατρικίων μετιέναι τὴν ὕπατον ἀρχήν·	καὶ	γίνονται πάλιν ἐκ τῶν πατρικίων
[11, 13]	τὴν σεαυτοῦ φύσιν, Ἄππιε τέκνον,	καὶ	γίνου τῇ προαιρέσει τῶν πολιτευμάτων
[11, 27]	δὲ τὴν δεκαδαρχίαν ἠλλοτριοῦντο πάντες	καὶ	γνώμην εἶχον ὡς ἀποστησόμενοι. τὸ
[11, 40]	οὐ μικρᾶς δεόμεναι τοῖς ἔχουσι	καὶ	γοναὶ παίδων ἀρρένων, οἷς ὀφείλεται
[11, 22]	ἀθρόον ἐξέλιπε τὴν πατρίδα, τέκνα	καὶ	γυναῖκας ἐπαγόμενον. οἱ δὲ περὶ
[11, 31]	δοκεῖ, καὶ τὰς ἄλλας παρθένους	καὶ	γυναῖκας, ἵνα δὴ μάθωσιν ἤδη
[11, 34]	ἔκ τε τῶν ἀνδρῶν πολλῶν	καὶ	γυναικῶν μαρτυρούμενον οὐ μόνον ἐλευθέρων,
[11, 55]	ἐψηφίσαντο οἱ πατέρες ἡμῶν θεοὺς	καὶ	δαίμονας ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν,
[11, 40]	δὲ κατέμαθεν ὀλοφυρομένους τε πολλοὺς	καὶ	δακρύοντας, εἰς ἱκεσίας καὶ δεήσεις
[11, 6]	ἔπειτα προσελθὼν ἐξ αὐτῶν Ἄππιος	καὶ	δεηθεὶς τῶν θορυβούντων βραχὺν ἐπισχεῖν
[11, 40]	πολλοὺς καὶ δακρύοντας, εἰς ἱκεσίας	καὶ	δεήσεις αὐτῶν ἐτράπετο, μὴ περιιδεῖν
[11, 7]	τὸ συγγενές, ὥσπερ αὐτῷ προσήκει,	καὶ	δεῖ με ἃ φρονῶ περὶ
[11, 2]	τῆς πόλεως αἰτίας ἐπιφέροντες ψευδεῖς	καὶ	δεινάς, οὓς δὲ ἀπεκτίννυσαν, κατηγόρους
[11, 50]	ἀγανακτοῦντες οἱ περὶ τὸν Οὐαλέριον	καὶ	δεινὴν ὕβριν ὑπολαμβάνοντες ὑβρίζεσθαι συνεκάλεσαν
[11, 40]	παρηκολούθουν ὡς ἀκουσόμενοι μέγα πρᾶγμα	καὶ	δεινόν. ὁ δὲ τέως μὲν
[11, 35]	δὴ πλείονος ὢν ἄξιος ἐλέου	καὶ	δεινότερα ὑπὸ τῆς δεδουλωμένης αὐτὸν
[11, 25]	φιλοφρονουμένων αὐτὸν ἐκεῖ τῶν ἡγεμόνων	καὶ	δεομένων συστρατηγεῖν μένοντα, καί τινας
[11, 11]	δοκεῖ πάλιν ὑπάτους τ´ ἀποδεικνύναι	καὶ	δημάρχους καὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς
[11, 55]	πρὸς τὸ δημοτικόν, ἄλλως τε	καὶ	δημάρχων σφίσιν ἐναντιωσομένων, οὓς ἱεροὺς
[11, 45]	τὸν νόμον, ἐὰν ἁλῶσι, θάνατος	καὶ	δήμευσις τῆς οὐσίας. οὗτος ὁ
[11, 22]	δ´ ἁμαρτήματα αὐτῶν τὰ τελευταῖα	καὶ	δι´ ἃ κατελύθησαν ὑπὸ τοῦ
[11, 55]	τὸ ἀντίπαλον, οὐδὲ δι´ ὅπλων	καὶ	δι´ αἵματος ἐμφυλίου χωρεῖν πρὸς
[11, 30]	παραγενηθέντι τὰς ἰδίας ἀποδύρασθαι τύχας,	καὶ	δι´ ἑαυτοῦ τὴν δίκην ἀπολογήσασθαι.
[11, 34]	ἡ Νομιτωρία πρᾶγμα σιγῆς δεόμενον	καὶ	δι´ ἑνὸς ὑπηρετηθῆναι προσώπου δυνάμενον,
[11, 1]	τίνων ἀνδρῶν ἡγησαμένων τῆς ἐλευθερίας,	καὶ	διὰ ποίας αἰτίας καὶ προφάσεις,
[11, 4]	τέλος ἦν ψηφίσασθαι στρατοῦ καταγραφὴν	καὶ	διὰ τάχους ποιῆσαι τὴν ἔξοδον,
[11, 41]	ἑνὸς τῶν Ταρκυνίου παίδων ὑβρισθείσης	καὶ	διὰ τὴν συμφορὰν ταύτην ἑαυτὴν
[11, 33]	πυθόμενος τὰ περὶ τὴν θυγατέρα	καὶ	διαδρὰς ἐκ τοῦ χάρακος. ἔφθησαν
[11, 37]	τοὺς τελευταίους ἀσπασμοὺς ἐπ´ ἐξουσίας	καὶ	διαλεχθῆναι μόνῃ μόνος, ὁπόσα βούλεται,
[11, 12]	πάντων ἀμνηστίαν ὑπάρξειν τῶν ἡμαρτημένων	καὶ	διαλλαγὰς πρὸς τὸν δῆμον ὡς
[11, 22]	δὴ κρείττους τῶν ἑτέρων γεγονότες	καὶ	διαπεπραγμένοι μηκέτι καταλυθῆναι σφῶν τὴν
[11, 40]	δὲ τέως μὲν ἐπορεύετο κλαίων	καὶ	διασημαίνων τοῖς ὁμόσε χωροῦσιν ἀκολουθεῖν·
[11, 6]	ἔξω· ἐὰν δὲ δημαγωγῶσιν ὑμᾶς	καὶ	διαστασιάζωσι τὴν πόλιν τὰ μὴ
[11, 30]	γάμων ἡ παῖς ἔσχεν ὥραν	καὶ	διαφέρειν δοκεῖ τὴν ὄψιν, ἐρῶντα
[11, 50]	δὲ τούτου πάλιν εἰς ἐγκλήματα	καὶ	διαφορὰς οἱ δημοτικοὶ καθίσταντο πρὸς
[11, 28]	τό τε πάθος αὐτῷ διηγεῖται	καὶ	διδάξας, ὅσα ποιεῖν αὐτὸν ἐβούλετο
[11, 19]	διασυράντων αὐτὴν οὐδεὶς ἐτόλμησεν εἰπεῖν·	καὶ	διδάξω, πῶς ἂν ἥ τε
[11, 1]	δεκαδαρχίας ὑβρίζεσθαι. ταῦτα πρῶτον ἐρῶ	καὶ	διέξειμι πάσας ἐφεξῆς τὰς ἐν
[11, 4]	Σαβίνων ἐπάγεται τῇ Ῥώμῃ πόλεμος·	καὶ	διεξῆλθε λόγον ἐκ πολλῆς συγκείμενον
[11, 27]	τὸ στρατόπεδον ἄγοντες τοὺς τραυματίας	καὶ	διέσπειραν λόγον, ὡς ἐπιφανεὶς αὐτοῖς
[11, 22]	τῶν κοινῶν ἔτι γενησόμενοι κύριοι	καὶ	διέστησαν εἰς μέρη πολλά, τῶν
[11, 28]	τηνικαῦτα μόνος Ἄππιος χρηματίζων τε	καὶ	δικάζων τοῖς δεομένοις. βουλομένου δ´
[11, 34]	ἀπελογοῦντο περὶ τῆς ὑποβολῆς πολλὰ	καὶ	δίκαια καὶ ἀληθῆ λέγοντες, ὡς
[11, 11]	εὐσεβεῖς. θεοὶ γὰρ ἐπὶ καλαῖς	καὶ	δικαίαις παραλαμβάνεσθαι φιλοῦσιν ὁμολογίαις, οὐκ
[11, 12]	κίνδυνοί τινες ἐξ αὐτῶν ἐπαχθῶσι,	καὶ	δίκας ἀναγκασθῇς ὑπέχειν τῶν πεπραγμένων,
[11, 29]	θυγατέρα τῆς ἐμῆς θεραπαίνης ἄγειν	καὶ	δίκας ὑπέχειν βουλόμενος, ἐὰν ἀντιποιῆταί
[11, 18]	ἔπραξαν, καὶ νέας ἀρχὰς ψηφοφορεῖτε	καὶ	δικαστήρια καθίζετε καὶ τιμᾶτε τοὺς
[11, 30]	καὶ μαρτύρων εὐπορία καὶ φίλων	καὶ	δικαστῶν ἀμφοτέροις ἔσται τοῖς δικαζομένοις,
[11, 30]	οὔτ´ εἰρήνης οὔτ´ ὄχλου φίλων	καὶ	δικαστῶν οὔτ´ εἰς τοὺς δικασίμους
[11, 19]	τε χώρα δι´ ἀσφαλείας γένοιτο,	καὶ	δίκην δοῖεν οἱ τολμήσαντες αὐτὴν
[11, 59]	ταῦτα δὲ γραφῆναί τ´ ἤδη	καὶ	διομολογηθῆναι πρὸς ἀμφοτέρων. Ταύτην ἀποδειξαμένου
[11, 26]	μὲν περὶ πεντεκαίδεκα, τραυματίζει δὲ	καὶ	διπλασίους. ἐδόκει δ´ ἂν καὶ
[11, 38]	ἀναπηδᾷ τε ἀπὸ τοῦ δίφρου	καὶ	διώκειν τὸν Οὐεργίνιον ἐβούλετο πολλὰ
[11, 7]	ἅμα τοῖς ἐντὸς τείχους κακοῖς,	καὶ	δόξειε ταῖς ἀρχαῖς δύναμιν ἐξάγειν
[11, 34]	μαρτυρούμενον οὐ μόνον ἐλευθέρων, ἀλλὰ	καὶ	δούλων, τοῦτ´ ἔλεγον τελευτῶντες, ὅτι
[11, 59]	εἶναι φιλοδημοτάτους. ~Ὑποσχόμενος δὲ ταῦτα	καὶ	δοὺς ἐξουσίαν τοῖς βουλομένοις λέγειν,
[11, 43]	οἰομένους στρατὸν εἰσεληλυθέναι· κραυγή τε	καὶ	δρόμος ἄτακτος ἀνὰ τὴν πόλιν
[11, 20]	δήπου τοῦ ἀνδρὸς ἔργα, ὅτι	καὶ	δυνάμεις ἀξιοχρέους παρεσκευάσατο καὶ τὸ
[11, 25]	Ῥωμαίοις ἐξουσίαν μὲν ἄρχοντος ἔχων	καὶ	δύναμιν, ἀσυλίαν δὲ καὶ σεβασμὸν
[11, 41]	καὶ ἀδιαλείπτους πολέμους ὑπὲρ ἀρχῆς	καὶ	δυναστείας, πρὸς δὲ τοὺς παρὰ
[11, 4]	τὴν ἐκείνης ἐξουσίαν τῆς ἀρχῆς	καὶ	δυναστεύοντας τῆς πόλεως ἅπαντας καλῶ
[11, 20]	ὦ πατέρες, ὑμῖν, καὶ συμφέροντα	καὶ	δυνατά. ἣν δὲ Κορνήλιος εἰσηγεῖται
[11, 60]	ἐναντιουμένης τοῖς δημοτικοῖς αὐθαδέστατος εἶναι	καὶ	δυνατώτατος. οὗτος ἐκ παρασκευῆς διεξῆλθε
[11, 18]	ἡγουμένης ἀναγκαιότερα, ἀλλὰ φιλονεικίας ἀκαίρου	καὶ	δυσμενείας ἀβούλου καὶ φθόνον κακοδαίμονος,
[11, 47]	τε γὰρ εἰς στρατοπεδείαν ὑψηλὸν	καὶ	δυσπρόσιτον ἐξελέξατο τάφρον τε βαθεῖαν
[11, 9]	πολιτείας, ὅτι πονηρῶς ἡμῖν ἔχει,	καὶ	δυσχεραίνουσιν ὀλίγου δεῖν πάντες αὐτῇ,
[11, 25]	δεομένων συστρατηγεῖν μένοντα, καί τινας	καὶ	δωρεὰς τὰς μὲν διδόντων ἤδη,
[11, 24]	ἐπιφέροντας, ἵνα δικαίως δόξωσιν ἀποθανεῖν.	καὶ	ἐγίνετο ταῦτα· οἱ μὲν γὰρ
[11, 27]	τραύματα λαβόντες μόλις αὐτοὺς ἀποφύγοιεν.	καὶ	ἐδόκουν ἅπασι πιστὰ λέγειν. οὐ
[11, 61]	ποιούμενοι τέως τῆς ἀρχῆς μεταλαβεῖν	καί,	εἰ μὴ δοθείη τοῦτ´ αὐτοῖς
[11, 23]	καὶ ἐπὶ προνομὰς ἐξιοῦσιν ἐπετίθεντο,	καὶ	εἴ ποτε ἱππεῖς εἰς χεῖρας
[11, 20]	ἡμέραις τεσσαρεσκαίδεκα μόναις ἅπαντα διαπραξάμενος	καὶ	εἴ τι ἄλλο σαθρὸν ἦν
[11, 40]	καὶ ὧν οἶδεν ἑτέρους παθόντας·	καὶ	εἴ τις ὑμῶν δελεαζόμενος ὑπ´
[11, 50]	ἰσχυρὰν γενέσθαι, φήμαις τ´ ἀδεσπότοις	καὶ	εἰκασμοῖς αὐξηθεῖσα οὐκ ὀλίγοις, ὡς
[11, 20]	ἀρχὴν ἀπεδείξατε μίαν αὐτοκράτορα πολέμου	καὶ	εἰρήνης, ἁπάσας τὰς ἄλλας καταλύσαντες
[11, 2]	γαμετὰς αὐτῶν τὰς εὐμόρφους παρενόμουν	καὶ	εἰς θυγατέρας ἐπιγάμους καθύβριζον καὶ
[11, 47]	τῶν προτέρων κατορθωμάτων αὔχημα προσειληφότας	καὶ	εἰς πολλὴν καταφρόνησιν τῆς Ῥωμαίων
[11, 2]	ἀφῃροῦντο τοὺς νόμῳ κτησαμένους, ἀλλὰ	καὶ	εἰς τὰς γαμετὰς αὐτῶν τὰς
[11, 16]	ἀεὶ πολεμοῦσιν αὐτοῖς πόλεμον ἀδιάλλακτον,	καὶ	εἰς τοῦθ´ ἥκουσιν εὐηθείας, μᾶλλον
[11, 29]	κύουσαν ἡ Οὐεργινίου γυνὴ συνήθη	καὶ	εἰσοδίαν οὖσαν ἔπεισεν ἐὰν τέκῃ,
[11, 22]	τῇ πόλει, διὰ πολλὰς αἰτίας	καὶ	ἐκ πολλῶν αὐξηθεῖσα χρόνων, δι´
[11, 15]	εἰ δὲ χρὴ τἀληθὲς λέγειν,	καὶ	ἐκ τῆς πόλεως ἐξελαύνομαι. οὐκέτι
[11, 43]	δὲ Οὐεργίνιος ὑπό τ´ ὀργῆς	καὶ	ἐκ τοῦ μηδὲν ἔτι δεδοικέναι
[11, 42]	ὀνόματος ἐκάλουν ἀξιοῦντες ἔργου ἔχεσθαι,	καὶ	ἐκ τοῦ φανεροῦ πολλοὶ παριόντες
[11, 27]	σὺν αὐτῷ πεσόντας ἄλλως τε	καὶ	ἐκ χειρὸς γενομένης τῆς μάχης.
[11, 3]	Ῥώμης ἡ πόλις αὕτη τετταράκοντα	καὶ	ἑκατὸν σταδίους πλησίον οὖσα Τιβέρεως
[11, 62]	ἡ βουλὴ συνελθοῦσα μεσοβασιλεῖς ἀποδείκνυσι.	καὶ	ἐκεῖνοι προειπόντες ἀρχαιρέσια καὶ τῷ
[11, 41]	τὰ ὅπλα ὑπὲρ ἀσφαλείας τε	καὶ	ἐλευθερίας. οὐκ ἀναλήψεσθε τὸ φρόνημα
[11, 39]	τε καὶ ὕβριν, ἐξουσίᾳ δημαρχικῇ	καὶ	ἐλπίδι κούφῃ ἐπαιρόμενος, ὅτι συναγανακτήσας
[11, 19]	ὅσα Κλαύδιος ὁ βέλτιστος εἶπε,	καὶ	ἐμοὶ νομίσατε εἰρῆσθαι, καὶ ὅτι
[11, 47]	ταχέως ἧκον, πλὴν οὐχ ἅμα	καὶ	ἐν κόσμῳ, σποράδες δὲ καὶ
[11, 30]	χρόνους τὸ πρᾶγμα ἀναβαλλόμεθα, ἀλλὰ	καὶ	ἐν πολέμῳ καὶ ἐν σπάνει
[11, 30]	ἀναβαλλόμεθα, ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμῳ	καὶ	ἐν σπάνει φίλων καὶ οὐκ
[11, 10]	πράγμασιν. οἱ μέν γ´ ἀγαθοὶ	καὶ	ἐξ ἀγαθῶν, οἷς προσῆκεν ἱερᾶσθαί
[11, 25]	τὰς ἑκατὸν εἴκοσι μάχας ἀγωνισάμενος	καὶ	ἐξ ἁπασῶν ἀριστεῖα λαβών, ὃν
[11, 10]	αἰτίαι ἱερὰ καὶ τάφους προγόνων	καὶ	ἐξερημοῦν ἐφέστια καὶ κτήσεις πατέρων
[11, 43]	ἐβόων, ὅτι φίλοι τ´ εἰσὶ	καὶ	ἐπ´ ἀγαθῷ τῆς πόλεως εἰσεληλύθασι,
[11, 40]	τὴν ὀλιγαρχίαν οὐδὲ δέδοικε, μὴ	καὶ	ἐπ´ αὐτὸν ἔλθοι ποτὲ σὺν
[11, 14]	τὴν ἐμαυτοῦ τὰ κράτιστα βουλευομένην,	καὶ	ἐπανορθῶν τὰς ἀγνοίας σου κατὰ
[11, 9]	σαλεύει τῆς πόλεως, τὴν σωτηρίαν	καὶ	ἐπανόρθωσιν αὐτῶν ἥτις ἔσται φράσω.
[11, 38]	ἄγοντες ἵστανται πρὸ τοῦ νεκροῦ	καὶ	ἐπειδὴ πλησίον αὐτῶν οἱ περὶ
[11, 23]	ἀγομένας ἀφῃροῦντο λοχῶντες τὰς ὁδοὺς	καὶ	ἐπὶ προνομὰς ἐξιοῦσιν ἐπετίθεντο, καὶ
[11, 16]	γενομένην, ὁρῶντες δὲ ὅσον οὔπω	καὶ	ἐπὶ τὴν πόλιν αὐτοὺς ἐλεύσεσθαι
[11, 54]	ὑπάτους ταῦτ´ ἀπειλῆσαι προήχθησαν, ἀλλὰ	καὶ	ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας, ὅρκους, οἵπερ
[11, 44]	μάλα τῶν ἐχθρῶν σφίσιν ἐπιθησομένων	καὶ	ἐπὶ τούτῳ ἡκόντων, ἐπειδὴ κατέμαθεν
[11, 40]	τὸ βουλόμενον ἐξ ἁπάντων ἀκούειν	καὶ	ἐπικελευόμενον λέγειν ἐγίνετο. τοιγάρτοι καὶ
[11, 35]	κατὰ τῆς κόρης αὐτὸς ἔγραψε	καὶ	ἔργον ἐτόλμησε τυραννικὸν πρᾶξαι καὶ
[11, 30]	εἶναι κράτιστον ἔργον τοῖς ἀσθενέσι	καὶ	ἐρήμοις τῶν πολιτῶν βοηθεῖν. ἠξίου
[11, 28]	τοῦ κάλλους τῆς παιδὸς ἑάλω	καὶ	ἔτι μᾶλλον ἔξω τῶν φρενῶν
[11, 41]	παρανομίᾳ τε καὶ ἀσελγείᾳ χρωμένην	καὶ	ἔτι μᾶλλον χρησομένην, ἐὰν νῦν
[11, 28]	ἡ παῖς διδούς τε πολλὰ	καὶ	ἔτι πλείονα τῶν διδομένων ὑπισχνούμενος.
[11, 5]	γὰρ ἂν εἴημεν καὶ ταῦτα	καὶ	ἔτι χείρονα τούτων πάσχειν ἐφ´
[11, 57]	βουλὴν καὶ πολλὰς ὑπὲρ ὁμονοίας	καὶ	εὐκοσμίας ποιησάμενοι παρακλήσεις πρώτοις ἀπέδωκαν
[11, 43]	τὸ κελευόμενον οὐκ εὐπείθειαν εἶναι	καὶ	εὐσέβειαν, ἀλλ´ ἄνοιαν καὶ μανίαν.
[11, 37]	σπλάγχνων τοσοῦτον εἰπών· Ἐλευθέραν σε	καὶ	εὐσχήμονα, τέκνον, ἀποστέλλω τοῖς κατὰ
[11, 35]	διεφθαρμένος, οἰδῶν τε τὴν ψυχὴν	καὶ	ζέων τὰ σπλάγχνα διὰ τὸν
[11, 13]	τιμὰς λάμβανε παρὰ τῶν ἴσων	καὶ	ζήλου τύγχανε παρὰ τῶν ἐπιγιγνομένων
[11, 13]	τοῦ σώματος ἐδούλευσεν ἡδοναῖς. τοιγάρτοι	καὶ	ζῶσιν αὐτοῖς ὑπῆρχε τιμᾶσθαι καὶ
[11, 30]	τηλικούτων ἀγωνιζόμενος δεινὰ πάσχειν ἔλεξε	καὶ	ἠγανάκτει κατὰ τὸ εἰκός, ὅταν
[11, 5]	καὶ μόνοις; ἢ τοσαύτην κατεγνώκατε	καὶ	ἡμῶν καὶ τῶν ἄλλων Ῥωμαίων
[11, 23]	ἐπὶ ταῖς κακοπραγίαις τῶν στρατηγῶν·	καὶ	ἦν ἤδη καρτερὰ χεὶρ περὶ
[11, 43]	παρακελευόμενοί τε ἀλλήλοις καί τι	καὶ	θάρσος ἐκ τοῦ δαιμονίου λαβόντες
[11, 37]	ὀλιγαρχίας κόλακες τὴν ἐπικελεύουσάν τε	καὶ	θάρσος ἐμποιῆσαι δυναμένην τοῖς κρατοῦσι
[11, 56]	πατρικίων, οἷς μόνοις ὅσιόν τε	καὶ	θεμιτόν ἐστι τυγχάνειν· ὅταν δ´
[11, 58]	ὡς ἐκείνοις ἐφάνη. Ταῦτ´ εἰπὼν	καὶ	θεοὺς ἐπομοσάμενος ἦ μὴν τἀληθῆ
[11, 18]	ὑπολαμβάνοντες εἶναι, οἱ δ´ ὑποκατακλινόμενοι	καὶ	θεραπεύοντες τοὺς δέκα τῷ φόβῳ
[11, 23]	αὐτῶν καὶ ὑποζύγια καὶ χρήματα	καὶ	θεράποντας καὶ τὴν ἄλλην τοῦ
[11, 40]	θεῶν τε ὑμῖν ἱερὰ ἵδρυται	καὶ	θῆκαι προγόνων εἰσίν, οὓς ὑμεῖς
[11, 40]	ἔχοντες καὶ λαμπάδας, ἀγωνίας πλήρεις	καὶ	θορύβου περιεχόμενοι περὶ αὐτὸν ἠκολούθουν.
[11, 6]	καὶ μεστὸν ἦν ἀγανακτήσεώς τε	καὶ	θορύβου τὸ συνέδριον. τοῖς μέντοι
[11, 22]	μὲν τῆς ὀλιγαρχικῆς ἑταιρίας σοβαροὶ	καὶ	θρασεῖς περιῄεσαν ὡς δὴ κρείττους
[11, 40]	καὶ ἐπικελευόμενον λέγειν ἐγίνετο. τοιγάρτοι	καὶ	θρασύτερον ἤδη καθήπτετο τῆς ὀλιγαρχίας
[11, 47]	προελθόντας, ἔτι μᾶλλον ἐβούλετο ἐπᾶραι	καὶ	θρασυτέρους ποιῆσαι δόξαν οὐκ ἀληθῆ
[11, 35]	κωλῦον καὶ τὰς αὑτῶν γυναῖκας	καὶ	θυγατέρας τὰ αὐτὰ ἐκείνῃ παθεῖν.
[11, 40]	γυναῖκές τε κατὰ νόμους ἐγγυηθεῖσαι	καὶ	θυγατέρες ἐπίγαμοι φροντίδος οὐ μικρᾶς
[11, 48]	τοὺς ἀντιμαχομένους, καὶ κοινῶς πάντες	καὶ	ἰδίως ὁ τούτων προηγούμενος· ἦν
[11, 24]	ἐδέοντο ἐπεχορήγουν τά τε δημόσια	καὶ	ἰδιωτικὰ ἐκ πολλῆς ὑπεροψίας λαμβάνοντες,
[11, 4]	δ´ αὐτὸν ἔτι καταμαθὼν Ἄππιος	καὶ	καθ´ ἑαυτοῦ τι λέξειν ἐλπίσας·
[11, 60]	δὲ τελῶσιν οὗτοι τὴν ἀρχὴν	καὶ	καθήκῃ νέας ἀρχὰς ἀποδείκνυσθαι, τὴν
[11, 4]	σοι δοκεῖ· νῦν δὲ σιώπα	καὶ	κάθησο. Ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ τούτων,
[11, 47]	πολεμίων αὐτὸν εἰς μάχην πολλάκις	καὶ	κακιζόντων τὴν ἀνανδρίαν ἠνείχετο μένων
[11, 14]	ἄρχῃς ὑπὸ τῶν ἡττόνων τε	καὶ	κακιόνων ἄρχεσθαι. πολλὰ καὶ περὶ
[11, 28]	τις εὖ ποιεῖν οὓς βουληθείη	καὶ	κακῶς. ὡς δ´ οὐκ ἔπειθον
[11, 1]	πειράσομαι διελθεῖν ἀναγκαίας ὑπολαμβάνων εἶναι	καὶ	καλὰς τὰς τοιαύτας μαθήσεις ἅπασι
[11, 6]	τίνα χρὴ τρόπον ὡς τάχιστα	καὶ	κάλλιστα τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνασθαι, γνώμας
[11, 38]	καὶ ἄρρητα κατ´ αὐτοῦ λέγουσι	καὶ	καλοῦσι τὸν δῆμον ἐπὶ τὴν
[11, 12]	πρὸ τῆς ὀλιγαρχίας ἔργων πολλῶν	καὶ	καλῶν ὄντων ὑπομιμνήσκειν τὸν δῆμον,
[11, 22]	ἄλλο πολιτικὸν πλῆθος οὐκέτι λάθρα	καὶ	κατ´ ὀλίγους, ἀλλ´ ἐκ τοῦ
[11, 47]	καὶ ἐν κόσμῳ, σποράδες δὲ	καὶ	κατ´ ὀλίγους ὡς ἕκαστοι εἶχον
[11, 20]	βουλευσομένους ὑπὲρ οὐδενός· ἵνα δὲ	καὶ	κατὰ νόμους ἡ τοῦ δικτάτορος
[11, 53]	συνεχεῖς ἐν ἰδίοις τε συλλόγοις	καὶ	κατὰ τὰς κοινὰς συνόδους, ἁπάντων
[11, 25]	στρατηγῶν ἀπολλυμένων. ~Πολλὰ δὲ τοιαῦτα	καὶ	κατὰ τὴν πόλιν ὑπὸ τῶν
[11, 49]	ἀπῆγεν εἰς Ῥώμην τὰς δυνάμεις,	καὶ	κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον Οὐαλέριος
[11, 3]	ἐλαύνουσιν ἐπ´ αὐτὴν στρατεύμασι μεγάλοις.	καὶ	κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον Σαβῖνοι
[11, 41]	τε τοὺς μεγίστους ὀμόσαντες ὅρκους,	καὶ	κατὰ τῶν ἐγγόνων ἀράς, ἐάν
[11, 23]	χάρακος καταβαλόντες ἐπέβησαν τῶν ἐρυμάτων·	καὶ	καταλαβόμενοι τὸ στρατόπεδον ὀλίγους μέν
[11, 22]	πόλει σωφρονοῦντες ὁμονοῆσαι πάντας ἠνάγκασαν	καὶ	καταλῦσαι τὴν ἀρχὴν αὐτῶν, ὅπλων
[11, 22]	ἅπαντα συγχωρεῖν τοῖς κρατοῦσιν ἀναγκαζομένων	καὶ	κατανέμειν ἑαυτοὺς εἰς τὰς ὀλιγαρχικὰς
[11, 59]	πόλεως τοῦ δημοτικοῦ μέρους προϊσταμένων,	καὶ	καταριθμησάμενος ἅπαντας ἐξ ἀρχῆς τοὺς
[11, 37]	ὑπολαβὼν εἰς τὴν ἐκλυομένην τε	καὶ	καταρρέουσαν καὶ κατέχουσαν τέως μὲν
[11, 18]	καὶ τελευτῶντες ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ κινδυνεύσομεν	καὶ	κατασκαφῆς τῆς πόλεως, {ὡς} ἐάσαντες
[11, 37]	τὴν παῖδα τῷ πατρὶ περιπεπλεγμένην	καὶ	καταφιλοῦσαν καὶ ταῖς ἡδίσταις φωναῖς
[11, 18]	τῆς ἀρχῆς. ἦν γάρ τι	καὶ	κατεπτηχὸς τὴν ἐξουσίαν οὐκ ἐλάχιστον
[11, 61]	τοι δημοτικῶν παραγγελλόντων τὴν χιλιαρχίαν	καὶ	κατεσπουδασμένας ποιουμένων τὰς δεήσεις, οὐδένα
[11, 37]	κατέχουσαν τέως μὲν ἀνεκαλεῖτό τε	καὶ	κατεφίλει καὶ τὰς λιβάδας ἐξέματτε
[11, 37]	τὴν ἐκλυομένην τε καὶ καταρρέουσαν	καὶ	κατέχουσαν τέως μὲν ἀνεκαλεῖτό τε
[11, 39]	ἐκάλει τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν	καὶ	κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο τῶν ἀνδρῶν παρανομίαν
[11, 53]	κύριον ἐᾶσαι γενέσθαι· ὀργαί τε	καὶ	κατηγορίαι καὶ ἀντιπράξεις ἐγίνοντο συνεχεῖς
[11, 35]	γὰρ ἐν ἐσθῆτι οὖσα πιναρᾷ	καὶ	κατηφὲς ὁρῶσα καὶ τὸ καλὸν
[11, 57]	τῶν ὑπάτων, ὅτι βεβουλευμένοι τε	καὶ	κεκρικότες ἤδη κατὰ σφᾶς αὐτοὺς
[11, 20]	πολιορκεῖσθαι δ´ ἐν τῷ χάρακι	καὶ	κινδυνεύειν σπάνει τῶν ἐπιτηδείων ἁλῶναι·
[11, 13]	ζήλου τύγχανε παρὰ τῶν ἐπιγιγνομένων	καὶ	κλέος ἀθάνατον ἀντὶ τοῦ θνητοῦ
[11, 22]	θέλοντας ἀπιέναι, οἰκίας δ´ αὐτῶν	καὶ	κλήρους καὶ ὅσα ἄλλα ὑπελείπετο
[11, 40]	φύσεως προγόνων. οἰκίας γὰρ δὴ	καὶ	κλήρους καὶ χρήματα σὺν πολλοῖς
[11, 41]	ἐπὶ τῷ πάθει καὶ παρωξύνθησαν	καὶ	κοινὴν ἁπάντων ἡγήσαντο τὴν ὕβριν,
[11, 23]	ἐξῆγον ἐπὶ Σαβίνους Κόιντος Φάβιος	καὶ	Κόιντος Ποιτέλιος καὶ Μάνιος Ῥαβολήιος.
[11, 63]	γενομένης ἀπὸ τῆς Λευκίου Κορνηλίου	καὶ	Κοίντου Φαβίου {ὑπατείας· ὥστε} καταλιπεῖν
[11, 48]	κατορθωμάτων πολλὴν πρὸς τοὺς ἀντιμαχομένους,	καὶ	κοινῶς πάντες καὶ ἰδίως ὁ
[11, 27]	δὲ κατωλοφύραντο τὴν συμφορὰν ἀράμενοι	καὶ	κομίσαντες τὸν νεκρὸν ἐπὶ τὸν
[11, 31]	τῶν περὶ αὐτὴν γυναικῶν ἐγίνετο	καὶ	κοπετός, πολλὴ δὲ κραυγὴ καὶ
[11, 21]	ἀποδειξαμένων γνώμας διαφόρους, Κλαυδίου τε	καὶ	Κορνηλίου καὶ Οὐαλερίου τελευταίου, διέγνωτε
[11, 55]	χρὴ ποιεῖν, οἱ πρεσβύτατοί τε	καὶ	κορυφαιότατοι τῶν προεστηκότων τῆς ἀριστοκρατίας,
[11, 6]	τόπῳ κατὰ τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν	καὶ	κόσμον ἀποδώσομεν, ἐάν γε περὶ
[11, 8]	τὸ παρόν, ὑπὲρ ὁμονοίας δὲ	καὶ	κόσμου πολιτικοῦ προθεῖναι τῷ βουλομένῳ
[11, 21]	ἑκατέρου μετὰ πολλῆς φιλοτιμίας τε	καὶ	κραυγῆς, καὶ τοῦ συνεδρίου διαστάντος
[11, 14]	μηδ´ ἵνα τῶν ἴσων τε	καὶ	κρειττόνων ἄρχῃς ὑπὸ τῶν ἡττόνων
[11, 36]	πρᾶγμα, μαρτυρῶ τ´ αὐτῷ ταῦτα	καὶ	κρίνω εἶναι τοῦτον τῆς παιδίσκης
[11, 10]	τάφους προγόνων καὶ ἐξερημοῦν ἐφέστια	καὶ	κτήσεις πατέρων καὶ πᾶσαν ἡγεῖσθαι
[11, 6]	οὖν, ὅσα κατὰ νοῦν ἔχομεν,	καὶ	κυρώσαντες τοὺς λοιποὺς νόμους, τότ´
[11, 5]	πάλιν τὴν αὐτὴν κατάστασιν ἔχετε	καὶ	κωλύετε λέγειν, ὁπόσα βούλεταί τις
[11, 61]	τὸ προβούλευμα ὑπὸ τῶν ὑπάτων,	καὶ	λαβόντες αὐτὸ μετὰ πολλῆς χαρᾶς
[11, 1]	τὸν λόγον ἐνίκησαν Ἀθηναῖοί τε	καὶ	Λακεδαιμόνιοι δυσὶ ναυμαχίαις καὶ πεζομαχίᾳ
[11, 40]	δειπνοῦντες ἅπαντες ἀθρόοι φανοὺς ἔχοντες	καὶ	λαμπάδας, ἀγωνίας πλήρεις καὶ θορύβου
[11, 47]	ἐπὶ προνομὴν τῆς Ἑρνίκων τε	καὶ	Λατίνων γῆς ἐξεληλυθυῖαν, ἐν δὲ
[11, 28]	διδάξας, ὅσα ποιεῖν αὐτὸν ἐβούλετο	καὶ	λέγειν, ἀποστέλλει συχνοὺς τῶν ἀναιδεστάτων
[11, 5]	ἀνὴρ καὶ τὰ πολεμικὰ δεινὸς	καὶ	λέγειν οὐκ ἀδύνατος, Οὐαλερίῳ δ´
[11, 38]	διώκειν τὸν Οὐεργίνιον ἐβούλετο πολλὰ	καὶ	λέγων καὶ πράττων ἄκοσμα. περιστάντων
[11, 47]	χάρακος αὐτῶν κρατήσαντες χρήματα πολλὰ	καὶ	λείαν ἄφθονον περιεβάλοντο. Οὐαλέριος μὲν
[11, 61]	χιλιάρχους ἀποδεικνύουσιν, Αὖλον Σεμπρώνιον Ἀτρατῖνον	καὶ	Λεύκιον Ἀτίλιον Λοῦσκον καὶ Τίτον
[11, 15]	Κικιννᾶτος καὶ Τίτος Κοίντιος Καπετωλῖνος	καὶ	Λεύκιος Λουκρήτιος καὶ πάντες ἑξῆς
[11, 23]	τάγματα παραλαβόντες Μάρκος τε Κορνήλιος	καὶ	Λεύκιος Μηνύκιος καὶ Μάρκος Σέργιος
[11, 62]	πατρικίων ὕπατοι Λεύκιος Παπίριος Μογιλλᾶνος	καὶ	Λεύκιος Σεμπρώνιος Ἀτρατῖνος, ἑνὸς τῶν
[11, 20]	αὐτὸν ἀμφότεραι χρόνον Γαΐου Ναυτίου	καὶ	Λευκίου Μινυκίου τὴν ὑπατείαν ἐχόντων,
[11, 57]	ἔφη θαυμάζειν, Μάρκου δὲ Ὁρατίου	καὶ	Λευκίου Οὐαλερίου τῶν καταλυσάντων τὴν
[11, 22]	πρὸς ἀλκὴν οἱ κωλυόμενοι τράπωνται,	καὶ	λογισμὸς ὀρθὸς ὡς κρεῖττον εἴη
[11, 53]	πρὸς ἅπαντας ἠλλοτριωμένων τοὺς δημοτικούς.	καὶ	λόγοι πολλοὶ μὲν ἐν τῷ
[11, 18]	τοῦ κόσμου τῆς πολιτείας σκοπεῖτε,	καὶ	λόγον ἀπαιτεῖτε τοὺς δέκα περὶ
[11, 21]	συνεκαλέσαμεν ὑμᾶς, ὦ βουλή, διαγνωσομένους,	καὶ	λόγον ἀπεδώκαμεν ἅπασι τοῖς βουλομένοις
[11, 57]	εἰς τὸ συνέδριον ἐπεχείρησαν εἰσφέρειν,	καὶ	λόγον ἀπέδωκαν ὑπὲρ αὐτοῦ τοῖς
[11, 6]	νόμους, τότ´ ἀποθησόμεθα τὴν ἀρχὴν	καὶ	λόγον τῶν πεπραγμένων τοῖς βουλομένοις
[11, 1]	κατάλυσιν τῆς ὀλιγαρχίας, ὅσα δὴ	καὶ	λόγου τυχεῖν ἄξια ἡγοῦμαι. ποιήσομαι
[11, 43]	ἅμα τοῖς ὀλιγάρχαις καὶ στρατιῶται	καὶ	λοχαγοί, πλὴν οὐ τοσοῦτοι τὸ
[11, 33]	ἀπῆλθεν ἐκ τῆς ἀγορᾶς ἀδημονῶν	καὶ	μαινόμενος ὑπὸ τοῦ πάθους, ἔγνω
[11, 40]	βιαιοτάτου τῶν τρόπων, πολλὴν δειλίαν	καὶ	μαλακίαν καταγνόντες ἡμῶν ὥσπερ γυναικῶν.
[11, 39]	ἀπελθεῖν ἐκ τῆς ἀγορᾶς, ὃ	καὶ	μάλιστ´ ὤνησεν αὐτόν. ἐπιβαλλόμενος γὰρ
[11, 27]	χάρακα, πολλὰ τῶν στρατηγῶν κατεβόων,	καὶ	μάλιστα μὲν ἠξίουν κατὰ τὸν
[11, 43]	εἶναι καὶ εὐσέβειαν, ἀλλ´ ἄνοιαν	καὶ	μανίαν. ταῦτ´ ἀκούσαντες ὀρθῶς λέγεσθαι
[11, 23]	Κόιντος Φάβιος καὶ Κόιντος Ποιτέλιος	καὶ	Μάνιος Ῥαβολήιος. πέντε δὲ τὰ
[11, 46]	εἰς τὸ δημόσιον. εἰσαγγέλλεται δὲ	καὶ	Μάρκος Κλαύδιος ὁ τὴν παρθένον
[11, 45]	ὥσπερ ἔφην, Λεύκιος Οὐαλέριος Ποτῖτος	καὶ	Μάρκος Ὁράτιος Βαρβᾶτος, αὐτοί τε
[11, 22]	τῆς δεκαδαρχίας εἰπεῖν, Λεύκιος Οὐαλέριος	καὶ	Μάρκος Ὁράτιος, φραξάμενοί τε τὰς
[11, 23]	τε Κορνήλιος καὶ Λεύκιος Μηνύκιος	καὶ	Μάρκος Σέργιος καὶ Τίτος Ἀντώνιος
[11, 29]	νῦν δὲ διὰ μηνύσεως ἐπιγνοὺς	καὶ	μάρτυρας ἔχων πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς
[11, 30]	τὴν δίκην ἀξιῶν ἀπολογεῖσθαι, ὅτε	καὶ	μαρτύρων εὐπορία καὶ φίλων καὶ
[11, 13]	τῶν πολιτικῶν ἔργων ὑποθέσεις ἐγένοντο	καὶ	μεγάλας ἐπέθρεψαν ἡμῖν ἀρετῆς ἐλπίδας,
[11, 11]	δὲ μὴ θέλοντας σὺν αἰσχύνῃ	καὶ	μεγάλῃ βλάβῃ παύσουσι τῆς ἀρχῆς.
[11, 37]	καὶ πικρόν, ἐλευθέρῳ δ´ ἀνδρὶ	καὶ	μεγαλόφρονι πρέπον. αἰτησάμενος γὰρ ἐξουσίαν
[11, 11]	γὰρ ἀγαπῶσι Ῥωμαῖοι πάντες ὀλιγαρχούμενοι	καὶ	μένειν ὑμᾶς ἐπὶ τῆς αὐτῆς
[11, 15]	ἧς τὸ γένος ἡμῶν ἐστι,	καὶ	μενῶ τὸν λοιπὸν ἐκεῖ χρόνον,
[11, 6]	ὡς καταλυομένης σφῶν τῆς ἐλευθερίας,	καὶ	μεστὸν ἦν ἀγανακτήσεώς τε καὶ
[11, 15]	ἀνίσταται πάλιν ὁ Κλαύδιος κατηφὴς	καὶ	μεστοὺς ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων
[11, 28]	ἀνὴρ ἐκ τῶν δημοτικῶν ἐμφανής,	καὶ	μετ´ οὐ πολὺ Λεύκιος, ὁ
[11, 34]	ὑπηρετηθῆναι προσώπου δυνάμενον, φανερῶς ἔπραττε	καὶ	μετὰ μαρτύρων ἐλευθέρων, ἵν´ ἐκτραφεῖσαν
[11, 33]	νεανίαι λήματος πλήρεις ἀπὸ ῥυτῆρος	καὶ	μετὰ μάστιγος ἐλαθεῖσι τοῖς ἵπποις
[11, 41]	ὡς δούλας ἀπάγουσιν οἱ τύραννοι	καὶ	μετὰ μαστίγων νυμφαγωγοῦσιν; ἐν ποίῳ
[11, 56]	δήμου κοινωνὸν τῶν βουλευμάτων παρέλαβον,	καὶ	μετὰ τοῦτο συνέδριον αὐτοὶ πάλιν
[11, 56]	φιλοδημοτάτου τῶν βουλευτῶν Λευκίου Οὐαλερίου,	καὶ	μετὰ τοῦτον ἀξιοῦτε Ὁράτιον εἴ
[11, 59]	Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Οὐαλερίου	καὶ	μετὰ τοῦτον Ὁρατίου δευτέρῳ γὰρ
[11, 3]	ἔφοδον, τεταραγμένοι συνεκάλουν τὰς ἑταιρείας,	καὶ	μετὰ τούτων ὅ τι χρὴ
[11, 5]	χωρεῖν τοῖς καταδουλουμένοις τὴν πατρίδα	καὶ	μετὰ τῶν ἄλλων καὶ μόνοις;
[11, 42]	συνέδραμον εἰς τὸ στρατήγιον πάντες	καὶ	μετὰ τῶν φίλων ἐσκόπουν, ὅπως
[11, 22]	συμφρονούντων ἐπὶ φυλακῇ τε ἀλλήλων	καὶ	μεταστάσει τῆς πολιτείας. τούτων δὲ
[11, 28]	τῷ βήματι προσῆλθεν, ἀσθμαίνων ἔτι	καὶ	μετέωρος τὸ πνεῦμα λέγειν ἠξίου,
[11, 30]	ἀμφοτέροις ἔσται τοῖς δικαζομένοις, πολιτικὰ	καὶ	μέτρια πράγματα προφέρων καὶ τῇ
[11, 3]	καὶ τοῖς ὑπάτοις, ἢ φιλάνθρωπον	καὶ	μέτριον. ἐδόκει τ´ αὐτοῖς οὐδ´
[11, 29]	λέγειν τὴν δίκην αὐτίκα μάλα,	καὶ	μὴ διεγγυᾶν τὸ σῶμα μηδ´
[11, 1]	τῶν λόγων ἐπὶ τὰ ἔργα	καὶ	μὴ μόνον ἀκούουσα τῶν λεγομένων,
[11, 30]	ἄλλοις ἀποδίδοται Ῥωμαίοις δίκαιον, εἰ	καὶ	μὴ πᾶσιν ἀνθρώποις, σώματος εἰς
[11, 3]	μὲν οὖν ὑπερόριον ἀποστέλλειν στρατιὰν	καὶ	μὴ περιμένειν, ἕως ἐπ´ αὐτὴν
[11, 16]	τοὺς ὑπὲρ τῶν καλῶν ἀγῶνας,	καὶ	μὴ πολεμίους, ἀλλὰ φίλους ἡγεῖσθαι
[11, 20]	τίθεσθαι πρὸς τοὺς αὐτοὺς συνεχεῖς	καὶ	μηδ´ οἵῳ τ´ εἶναι τοῖς
[11, 22]	τὴν ἐλευθερίαν ἀπολωλεκότα τὸν δῆμον	καὶ	μηδὲ τὴν ἐλαχίστην ἔχοντα ἰσχύν,
[11, 38]	περιστάντων δ´ αὐτὸν τῶν φίλων	καὶ	μηδὲν ἐξαμαρτάνειν ἀξιούντων ἀπῄει πρὸς
[11, 6]	βουλευσόμενοι συνεληλύθατε, περὶ τούτων λέγωσι	καὶ	μηδὲν ἔξω· ἐὰν δὲ δημαγωγῶσιν
[11, 21]	ἠξίου τε διαριθμεῖν τὰς γνώμας	καὶ	μηδὲν ἔτι καινουργεῖν. τούτων δὲ
[11, 31]	Ῥωμαῖοι δοῦλοι γεγονότες ἀντ´ ἐλευθέρων,	καὶ	μηδὲν ἔτι μεῖζον φρονῶσι τῆς
[11, 13]	πόλις κατεστήσατο, βεβαιότατοι φύλακες ἐγένοντο.	καὶ	μηδὲν τῶν σεαυτοῦ λαμπροτάτων λόγων
[11, 9]	πρὸ τῶν οἰκείων λυσιτελῶν αἱρεῖσθαι	καὶ	μηδένα κίνδυνον ἴδιον ὑπολογίζεσθαι, ἣν
[11, 27]	ἐν ἐρημίᾳ τοῦ φόνου γεγονότος	καὶ	μηδένα μηνυτὴν ἔχοντος ὑπὸ τοῦ
[11, 9]	διὰ φυλακῆς ἔχειν τὴν πατρίδα	καὶ	μηδενὸς ἀπολείπεσθαι τῶν κοινῶν. ἆρ´
[11, 19]	ἁπάντων τῶν ἐν τῇ πόλει	καὶ	μηδενὸς τἀναντία πράττειν ἀξιοῦντος, σοφίαν
[11, 1]	βαρβαρικῶν καὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἱστορῆσαι,	καὶ	μηδενὸς ὡς εἰπεῖν ἀνήκοοι γενέσθαι
[11, 40]	πάντα τὰ ὅμοια τούτοις, μεταγνώτω·	καὶ	μιᾷ διανοίᾳ χρησάμενοι πάντες ἐλευθεροῦτε
[11, 4]	ὅτι συγκεχύκατε τὰ τῆς πόλεως	καὶ	μίαν ἅπαντες γνώμην ἔχετε· μᾶλλον
[11, 32]	Κλαύδιον καλέσας ἐπὶ τὸ βῆμα	καὶ	μικρὰ διαλεχθεὶς πρὸς αὐτὸν ὡς
[11, 3]	τῶν στρατιωτῶν ποιήσασθαι, πότερον αὐθάδη	καὶ	μισοπόνηρον οἵας ἔθος ἦν ποιεῖσθαι
[11, 5]	πατρίδα καὶ μετὰ τῶν ἄλλων	καὶ	μόνοις; ἢ τοσαύτην κατεγνώκατε καὶ
[11, 9]	ἠξίωμαι διὰ τιμήν· αἰσχύνη δὲ	καὶ	μωρία πολλὴ πρῶτον ἀναστάντα μὴ
[11, 1]	τε καθελεῖν τῆς πόλεως αὐτῶν	καὶ	ναῦς διατεμεῖν καὶ φρουρὰν εἰς
[11, 16]	κόσμου νῦν ἀξιοῦσιν ὑμᾶς σκοπεῖν	καὶ	νέας ἀρχὰς ἀποδεικνύναι καὶ πάντα
[11, 18]	μένοντες καὶ τοῖς δέκα λοιδορούμενοι	καὶ	νέας ἀρχὰς καθιστάντες καὶ περὶ
[11, 18]	ὧν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἔπραξαν,	καὶ	νέας ἀρχὰς ψηφοφορεῖτε καὶ δικαστήρια
[11, 49]	Ἀππίῳ τῷ καταστησαμένῳ τὴν ὀλιγαρχίαν	καὶ	νεωστὶ ὑπὸ τῶν δημάρχων ἀναιρεθέντι·
[11, 38]	κόρης Ἰκίλιός τε ὁ κηδεστὴς	καὶ	Νομιτώριος ὁ θεῖος σὺν τοῖς
[11, 37]	ἐπὶ τὸ στρατόπεδον, Ἰκιλίου τε	καὶ	Νομιτωρίου τῶν ἀγαγόντων αὐτὸν ἐκ
[11, 50]	κατηγορήσαντες, συναγορευσάντων αὐτοῖς τῶν δημάρχων	καὶ	νόμον εἰσηγησαμένων, παρὰ τοῦ δήμου
[11, 7]	ἐκεῖνοι τοίνυν ἀκούσαντες, ὅτι σεσάλευται	καὶ	νοσεῖ τὸ πάτριον ἡμῶν πολίτευμα
[11, 19]	λέγειν ὅσα προῃρούμην πρὸς ὑμᾶς,	καὶ	νῦν ἐν τοῖς ὑστάτοις ἀποδεδώκασι
[11, 42]	ἡμῶν ἐστρατηγήκατε καὶ πρότερον, ἵνα	καὶ	νῦν λαβόντες ἐλπίδας ἀκολουθῶμεν ὑμῖν,
[11, 28]	ἔλθωσιν οἱ συγγενεῖς τῆς κόρης·	καὶ	ὁ Ἄππιος οὕτως ἐκέλευσε ποιεῖν.
[11, 27]	σαυνίων, τὰς δ´ ὑπὸ μαχαιρῶν,	καὶ	ὁ ὑπασπιστής· οἱ δ´ ὑπ´
[11, 6]	τὴν τῶν δημάρχων ἀρχὴν ἐψηφίσαντο,	καὶ	ὁ χρόνος αὐτῆς οὔπω παρελήλυθεν,
[11, 30]	ἀλλὰ καὶ ἀνδρὸς καὶ πατρίδος	καὶ	ὃ πάντων μέγιστον εἶναι δοκεῖ
[11, 5]	αἰσχύνης οὐδὲν ἀποκρινόμενος, Ἄππιος δὲ	καὶ	οἱ λοιποὶ δέκα πάντες ἀναπηδήσαντες
[11, 34]	~Ὁ δὲ τῆς κόρης πατὴρ	καὶ	οἱ λοιποὶ συγγενεῖς ἀπελογοῦντο περὶ
[11, 56]	Ἐδόκει καὶ ταῦτα ὀρθῶς ὑποτίθεσθαι,	καὶ	οἱ μὲν ἀπῄεσαν ἐκ τοῦ
[11, 21]	γνώμην γράψαντες ἐκφέρομεν. Οὐαλέριος δὲ	καὶ	οἱ μετ´ αὐτοῦ ἑστῶτες ὅταν
[11, 61]	πολὺς ἐξ ἁπάντων ἔπαινος ἐγίνετο,	καὶ	οἱ μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι μικροῦ
[11, 51]	Λάρος Ἑρμίνιος καὶ Τίτος Οὐεργίνιος·	καὶ	οἱ παρὰ τούτων τὴν ἀρχὴν
[11, 23]	ὅσοιπερ ἦσαν ἐχθροὶ τῆς ὀλιγαρχίας	καὶ	οἱ τέως ἀποκρυπτόμενοι τὸ μῖσος,
[11, 2]	τελευτῶντες αὐτοὶ κατελείφθησαν οἱ φιλοτύραννοι,	καὶ	οἷς μηδεμία τῶν κοινῶν φροντὶς
[11, 12]	πάσας ἐξαριθμεῖσθαι βουλοίμην τὰς ἀπολογίας.	καὶ	οἷς μηδὲν ἀπολόγημα ὑπάρχει μήτε
[11, 43]	αὐθαδέστερον αὐτῶν καθήπτετο λυμεῶνας τε	καὶ	ὀλέθρους τῆς πατρίδος ἀποκαλῶν καὶ
[11, 42]	ἀνιστᾶσι καὶ σκηνὰς καὶ ἀνδράποδα	καὶ	ὅπλα καὶ χρήματα διηρπακότες ἔχουσι
[11, 26]	τε διὰ τὴν ἡλικίαν παρέστω,	καὶ	ὁπλισμὸς ὁ τοῖς τηλικούτοις πρέπων.
[11, 38]	αὐτοῦ τῆς ἐξόδου Οὐαλέριός τε	καὶ	Ὁράτιος, οὓς ἔφην ἡγεμονικωτάτους εἶναι
[11, 22]	οἰκίας δ´ αὐτῶν καὶ κλήρους	καὶ	ὅσα ἄλλα ὑπελείπετο ἀδύνατα ὄντα
[11, 17]	ποιεῖν οὐδὲν προπεπονθότες ὑφ´ ἡμῶν·	καὶ	ὅσα ἡμᾶς ἐβλάψατε κατὰ τὰς
[11, 21]	τῶν δὲ τὰ χείρω προαιρουμένων	καὶ	ὅσοις κίνδυνός τις ὑπωπτεύετο ἐκ
[11, 17]	καταστήσωμεν ὡς βουλόμεθα. ἄπιτ´ οὖν,	καὶ	ὅταν ἀκούσητε ὑπάτους καὶ τὰς
[11, 19]	εἶπε, καὶ ἐμοὶ νομίσατε εἰρῆσθαι,	καὶ	ὅτι δεῖ νέας ἀρχὰς ἀποδειχθῆναι,
[11, 11]	ἐξουσίας ψηφίσωνται, κατὰ νόμον ἕξετε	καὶ	οὐ βίᾳ τὴν ἀρχήν· ἐάν
[11, 11]	πρότερον, ἀποθήσεσθε νόμῳ τὴν ἐξουσίαν	καὶ	οὐ δόξετε ἀκόντων ἄρχειν τῶν
[11, 57]	εἰς τὸ συνέδριον παρακλήσεως ἐκπεπλῆχθαι,	καὶ	οὐ δύνασθαι συμβάλλειν ἐπὶ τίνι
[11, 7]	εὔνους ἐστὶν οὔτε οἱ πατρίκιοι,	καὶ	οὐ μάτην ἀκούσαντες τὸ γὰρ
[11, 34]	γυνή, παρθένος γαμηθεῖσα νέῳ ἀνδρὶ	καὶ	οὐ μετὰ πολλοὺς τοῦ γάμου
[11, 54]	ὑπ´ αὐτῶν εἰσφερόμενον προβουλεύσῃ νόμον.	καὶ	οὐ μόνον ἐν τῷ συνεδρίῳ
[11, 57]	συνέδρια τοὺς φιλοδημοτάτους, ἀγανακτήσοντας δηλονότι	καὶ	οὐ περιοψομένους οὐδὲν ἄδικον πολίτευμα
[11, 50]	Οὐαλέριον ὕπατοι· δόξα τ´ ἰσχυρὰ	καὶ	οὐ πολὺ ἀπέχουσα τοῦ πίστις
[11, 16]	φίλων. ὑπερβολὴν γὰρ ἀνοίας τούτοις	καὶ	οὐ πόρρω θεοβλαβείας πεποιήκασιν οἱ
[11, 4]	μ´ ἀποστέρει λόγου βουλευτὴν ὄντα	καὶ	Οὐαλέριον καὶ περὶ σωτηρίας τῆς
[11, 58]	διάγνωσιν ἢ χρονιωτέραν. Ὁράτιον δὲ	καὶ	Οὐαλέριον οὐκ ἄλλης τινὸς χάριν
[11, 21]	διαφόρους, Κλαυδίου τε καὶ Κορνηλίου	καὶ	Οὐαλερίου τελευταίου, διέγνωτε περὶ αὐτῶν
[11, 6]	οὖν ἀγανακτεῖτε, καὶ γὰρ Ὁρατίῳ	καὶ	Οὐαλερίῳ καὶ παντὶ ἄλλῳ γνώμην
[11, 57]	βουλευτήρια συνάγοντας ἐν ἰδίαις οἰκίαις,	καὶ	οὐδ´ ἅπαντας τοὺς βουλευτὰς εἰς
[11, 16]	ἢ τοὺς ἐχθροὺς κακῶς ποιεῖν·	καὶ	οὐδ´ αὐτὸ τοῦτο δύνανται συνιδεῖν,
[11, 20]	δὴ κινδύνων τὴν πόλιν περιστάντων	καὶ	οὐδὲ τῶν ἐντὸς τείχους ὁμονοούντων
[11, 9]	πλεῖστον ἀπέχοντας τῆς πόλεως ἀγρούς·	καὶ	οὐδὲ τῶν πατρικίων πολλοὶ τὰς
[11, 36]	μήνυσις ἀπεδόθη καθάπερ ἐμοὶ πρότερον,	καὶ	οὐδὲν ἄδικον ἀξιοῖ τὴν ἐκ
[11, 54]	τοῖς δόγμασι τῆς βουλῆς ἔλεγον,	καὶ	οὐδὲν ἐάσειν δόγμα περὶ οὐδενὸς
[11, 35]	τούτοις ὅμοια παρεχομένων αὐτῶν ἰσχυρὰ	καὶ	οὐδένα λόγον ἐναντίον δέξασθαι δυνάμενα
[11, 56]	ἀλλ´ οὐκ ἐν τῷ φανερῷ,	καὶ	οὐδένα τῶν προεστηκότων τοῦ δήμου
[11, 57]	καταλυσάντων τὴν ὀλιγαρχίαν, ὑπατικῶν ἀνδρῶν	καὶ	οὐδενὸς ἧττον ἐπιτηδείων τὰ κοινὰ
[11, 56]	Ἐπαινεσάντων δ´ ἁπάντων τὴν γνώμην	καὶ	οὐδενὸς τἀναντία λέγοντος· Ἀκούσατ´, ἔφη,
[11, 4]	δυναστεύοντας τῆς πόλεως ἅπαντας καλῶ	{καὶ}	οὐκ ἀγνοῶν μέν, ὅτι διὰ
[11, 26]	συμφρονήσαντες, ὡς ἄμαχον εἴη χρῆμα,	καὶ	οὐκ ἂν ἕλοιεν αὐτὸν συστάδην,
[11, 9]	μοι ταύτην τοῦ βίου προαίρεσιν}	καὶ	οὐκ ἂν καταισχύναιμι τὰς ἐκείνων
[11, 10]	ἐγὼ δὴ φράσω πρὸς ὑμᾶς	καὶ	οὐκ ἀποκρύψομαι. κατηγορίαι γίνονται τῆς
[11, 34]	ταύταις ἠξίουν τὰς ἑαυτῶν, πολλὰς	καὶ	οὐκ ἀσήμους γυναῖκας ὀνομάζοντες, ἃς
[11, 30]	πολέμῳ καὶ ἐν σπάνει φίλων	καὶ	οὐκ ἐν ἴσοις δικασταῖς καὶ
[11, 52]	ἑτέρους περιορᾶν τὰ σφέτερα κατέχοντας,	καὶ	οὐκ εὐσεβὲς ἐξοίσειν τέλος ὑπολαμβάνοντες,
[11, 39]	τῷ παρ´ ἐλπίδα τῆς κολάσεως	καὶ	οὐκ ἔχων, ὅ τι χρήσεται
[11, 54]	ἐλαύνειν ἐπ´ αὐτοὺς Αἰκανοί τε	καὶ	Οὐολοῦσκοι, δεόμενοι βοήθειαν ἀποστεῖλαι σφίσι
[11, 41]	μαλακίαν οὐδὲ πρὸς μὲν Αἰκανοὺς	καὶ	Οὐολούσκους καὶ Σαβίνους καὶ τοὺς
[11, 47]	μοῖραν ἐξῆγεν ἐπί τ´ Αἰκανοὺς	καὶ	Οὐολούσκους· συνῆλθε γὰρ ἀμφότερα τὰ
[11, 22]	πρὸς ἄμφω τὰ μέρη χρώμενοι	καὶ	οὔτ´ ἐπὶ στρατοπέδου μετριάζοντες οὔτ´
[11, 7]	ἅπαντες ἐπὶ τὰ δεινὰ χωροῦσι	καὶ	οὔτε πόνον οὔτε κίνδυνον οὐδένα
[11, 3]	διὰ τὴν ὀλιγαρχίαν τῆς πόλεως	καὶ	οὔτε συστῆναι οὔθ´ ὁμονοῆσαι οὔτ´
[11, 23]	οὐκ ὀλίγων ἐν ταῖς συμπλοκαῖς	καὶ	οὔτε τοῖς ἡγεμόσι πειθομένων οὔτε
[11, 43]	εἰκὸς ἐν ποικίλοις τ´ ἤθεσι	καὶ	οὐχ ἅπασι τὰ κράτιστα διανοουμένοις,
[11, 37]	καὶ παντοδαπῶν γεμούσης λόγων τε	καὶ	παθῶν σιωπὴν γενέσθαι κελεύσας Ἄππιος
[11, 40]	ὕβρεις καὶ παρθένων ἐπιγάμων ἁρπαγὰς	καὶ	παίδων ἐλευθέρων προπηλακισμοὺς καὶ τὰς
[11, 55]	σφίσιν ἐναντιωσομένων, οὓς ἱεροὺς εἶναι	καὶ	παναγεῖς ἐψηφίσαντο οἱ πατέρες ἡμῶν
[11, 47]	εἰς χεῖρας ἰέναι πρὸς αὐτοὺς	καὶ	πάντα δεδιότως ἐποίει. χωρίον τε
[11, 16]	σκοπεῖν καὶ νέας ἀρχὰς ἀποδεικνύναι	καὶ	πάντα μᾶλλον ἢ τοὺς ἐχθροὺς
[11, 1]	καὶ ὑπὸ τίνων ῥηθέντες ἀνδρῶν	καὶ	πάντα, ὅσα παρακολουθεῖ τοῖς πράγμασι,
[11, 37]	ὑμᾶς δὲ τοὺς ἔνδον ὑποκαθημένους	καὶ	πάντα σήποντας τὰ τῆς πόλεως
[11, 40]	τῶν κρατούντων δίδονταί τισι χάριτες,	καὶ	πάντα τὰ ὅμοια τούτοις, μεταγνώτω·
[11, 53]	καταλυομένην τὴν ἑαυτῶν δυναστείαν ὁρῶντες	καὶ	πάντα ὑπομένειν ᾤοντο δεῖν πρότερον
[11, 30]	τὸ εἰκός, ὅταν εἰρήνη γένηται	καὶ	πάντες ἔλθωσιν οἱ νῦν ὄντες
[11, 15]	Κοίντιος Καπετωλῖνος καὶ Λεύκιος Λουκρήτιος	καὶ	πάντες ἑξῆς οἱ πρωτεύοντες δέκα
[11, 6]	καὶ γὰρ Ὁρατίῳ καὶ Οὐαλερίῳ	καὶ	παντὶ ἄλλῳ γνώμην ἀγορεύειν ἐν
[11, 37]	φωνήν. ἠρεθισμένης δὲ τῆς ἀγορᾶς	καὶ	παντοδαπῶν γεμούσης λόγων τε καὶ
[11, 49]	{κατ´ αὐτῶν ἐκχέαντος Κλαυδίου Γαΐου,	καὶ	πάντων} τῶν παρόντων, ἔδοξεν ἀγαπᾶν
[11, 32]	τὸ βῆμα πάντες ἀνέκραγον ἅμα	καὶ	παρ´ οὐδὲν ἡγησάμενοι τὴν τοῦ
[11, 10]	τῆς ἀρχῆς ὑμῶν, Ἄππιε, πολλαὶ	καὶ	παρὰ πολλῶν· εἰ μὲν ἀληθεῖς
[11, 19]	δ´ αἱ πλείους γνῶμαι διηγορεύθησαν,	καὶ	παρὰ πολὺ κρατεῖν ἐδόκουν οἱ
[11, 23]	λαμβάνοντες ὑπὸ τῶν πολεμίων πληγὰς	καὶ	παρὰ τὰ δεινὰ μένειν ἀξιοῦντες
[11, 28]	γάμον, δι´ ὑπεροψίαν τῆς τύχης	καὶ	παρὰ τὸν νόμον, ὃν αὐτὸς
[11, 45]	τε δημοτικοὶ τὰς φύσεις ὄντες	καὶ	παρὰ τῶν προγόνων ταύτην διαδεδεγμένοι
[11, 61]	πολλοὺς διέθεντο τῆς βουλῆς ἐπαίνους,	καὶ	παραγγέλλειν τὴν ἀρχὴν ἐκέλευον τοῖς
[11, 17]	ἱκετηρίας φέροντες ἀντὶ τῶν ὅπλων	καὶ	παραδιδόντες ἡμῖν ἑαυτούς. ~Ὦ πολλῆς
[11, 46]	ἀπολογίας ἁπάσαις ἁλίσκεται ταῖς ψήφοις	καὶ	παραδοθεὶς εἰς τὸ δεσμωτήριον αὐθημερὸν
[11, 1]	ἀκοῦσαι, δι´ ἃς τὰ θαυμαστὰ	καὶ	παράδοξα ἔργα ἐπετέλεσαν, καὶ τίνες
[11, 43]	καὶ ὀλέθρους τῆς πατρίδος ἀποκαλῶν	καὶ	παραινῶν τοῖς λοχαγοῖς ἅπασιν ἀραμένους
[11, 12]	μήτε δίκαιον μήτ´ ἐπιεικές, ὁμολογοῦντες	καὶ	παραιτούμενοι πραΰνουσι τὰς τῶν ἠδικημένων
[11, 43]	ταῦτ´ ἀκούσαντες ὀρθῶς λέγεσθαι ἡγούμενοι	καὶ	παρακελευόμενοί τε ἀλλήλοις καί τι
[11, 33]	πρότερον, ὅτι πελάτης ἦν αὐτοῦ·	καὶ	παράκλησις, {ἵνα} μὴ τοῖς ἐλεεινότερα
[11, 59]	καὶ τῆς ἡγεμονίας, ἐπεὶ ταῦτα	καὶ	παραπλήσια τούτοις διεξῆλθε, τελευτῶν ἔφη
[11, 4]	ἐξουσίαν τοῦ πολέμου. ~Ταῦτα βουλευσάμενοι	καὶ	παρασκευάσαντες ἐκ τῶν ἰδίων ἑταίρων
[11, 7]	τοῖς ὑπαιθρίοις ὁμόσε χωρῇ πολεμίοις,	καὶ	παραστῇ τῷ μὲν πλήθει λογισμός,
[11, 4]	ἐναντιωσομένους προῆλθον εἰς τὴν ἀγορὰν	καὶ	παραστησάμενοι τὸν κήρυκα τοὺς βουλεύοντας
[11, 30]	καὶ οὐκ ἐν ἴσοις δικασταῖς	καὶ	παραχρῆμα ὑπομένομεν ἀπολογεῖσθαι, τοσοῦτον αἰτησάμενοι
[11, 14]	τὰ δ´ ὡς ἁμαρτάνοντα νουθετῆσαι·	καὶ	παρεγενόμην εἰς τὴν οἰκίαν οὐχ
[11, 21]	ταραχήν, τῇ Κορνηλίου προστίθενται γνώμῃ.	καὶ	παρελθὼν εἷς ἐξ αὐτῶν, Ἄππιος,
[11, 57]	τοῖς εἰσηγησαμένοις δημάρχοις τὸν νόμον.	καὶ	παρελθὼν εἷς ἐξ αὐτῶν Γάϊος
[11, 16]	καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς ἑταιρίαν.	καὶ	παρελθὼν Μάρκος Κορνήλιος ἀνίστησι Λεύκιον
[11, 13]	οὓς ἐξέβης τῶν χρηστῶν ἐπιτηδευμάτων	καὶ	παρεπλάγχθης τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ. οὐ
[11, 2]	τοῖς ἀγανακτοῦσιν ὥσπερ ἀνδραπόδοις ἐδίδοσαν·	καὶ	παρεσκεύασαν, ὅσοις ἀφόρητα εἶναι τὰ
[11, 47]	ἐπιτήδειον ἐξῆγε κεκοσμημένην τὴν στρατιὰν	καὶ	παρέστησεν ὡς εἰς μάχην. οὐδενός
[11, 40]	ἦσαν ὅ τι πέπονθεν εἰκάσαι,	καὶ	παρηκολούθουν ὡς ἀκουσόμενοι μέγα πρᾶγμα
[11, 28]	ὀλίγος ὁ μεταξὺ χρόνος ἐγεγόνει,	καὶ	παρῆν ὁ πρὸς μητρὸς θεῖος
[11, 39]	ἐκ τῶν οἰκιῶν γυναῖκές τε	καὶ	παρθένοι τὸ πάθος ἀποδυρόμεναι, αἱ
[11, 40]	οὐδὲν ἀδικήσαντας, γυναικῶν τε ὕβρεις	καὶ	παρθένων ἐπιγάμων ἁρπαγὰς καὶ παίδων
[11, 41]	τὰ λοιπὰ σώματα παίδων τε	καὶ	παρθένων σωφρονήσει. πολλῆς μέντοι μωρίας
[11, 4]	πολλάκις δὲ τοῦ κήρυκος βοῶντος	καὶ	παριόντος οὐδενὸς εἰ μὴ τῶν
[11, 21]	περὶ αὐτῶν ὑμεῖς οἱ λοιποί,	καὶ	παριὼν ἕκαστος ἀπεφήνατο πάντων ἀκουόντων,
[11, 10]	προπηλακισμοὺς εἰς γαμετὰς ὀδύρονται γυναῖκας	καὶ	παροινίας εἰς θυγατέρας ἐπιγάμους καὶ
[11, 17]	εἴ τινα γύναια ἐλεύθερα ὕβρεως	καὶ	παροινίας ἐπειράθη στρατιωτικῆς οὐδ´ ἄλλο
[11, 16]	οὐ πολύ ἀντὶ τοῦ παρακαλεῖν	καὶ	παρορμᾶν τοὺς νέους ἐπὶ τὸν
[11, 5]	ἡμᾶς ὁπωσδήποτε, ὑπὲρ ἐλευθερίας δὲ	καὶ	παρρησίας μήτ´ ἐρεῖν μήτε πράξειν
[11, 41]	οὕτως ἠγανάκτησαν ἐπὶ τῷ πάθει	καὶ	παρωξύνθησαν καὶ κοινὴν ἁπάντων ἡγήσαντο
[11, 36]	κελεύσας, ἐπειδὴ σιωπή τ´ ἐγένετο,	καὶ	πᾶς ὁ κατὰ τὴν ἀγορὰν
[11, 7]	τὸ οἰκεῖον, νοσεῖ τὰ ὅλα	καὶ	πᾶσα ἱκανὴ δύναμις τὰ τοιαῦτα
[11, 20]	δὴ ταῦτα φυλάττεσθε τοὺς ἀνθρώπους,	καὶ	πᾶσαν ἀπάτην αὐτῶν προβλέπετε. κρείττων
[11, 10]	ἐξερημοῦν ἐφέστια καὶ κτήσεις πατέρων	καὶ	πᾶσαν ἡγεῖσθαι γῆν ἀναγκαιοτέραν τῆς
[11, 30]	ἀποστερηθῆναι προγονικῶν, ἀλλὰ καὶ ἀνδρὸς	καὶ	πατρίδος καὶ ὃ πάντων μέγιστον
[11, 11]	εἶναι νόμιζε ὡς κατὰ πολιτῶν	καὶ	πατρίδος, καταλυομένας δ´ εὐσεβεῖς. θεοὶ
[11, 60]	ἔδοξε πώποτε ἐναντία τοῖς καλοῖς	καὶ	πατρίοις ἐθισμοῖς ὑπομιμνήσκων, οὗ κεφάλαιον
[11, 31]	δυεῖν ὄντων τῶν ἀντιποιουμένων, κυρίου	καὶ	πατρός, εἰ μὲν ἀμφότεροι παρῆσαν,
[11, 15]	ὅ τι σοι φαίνεται λέγε	καὶ	παῦσαι τὰ ἔξω τοῦ πράγματος
[11, 11]	πρῶτον οἴομαι δεῖν ἄρξαι σὲ	καὶ	παῦσαι τὴν ὑπὸ σοῦ κατασταθεῖσαν
[11, 42]	ἐπὶ τὰς σκηνὰς λήξαντά τε	καὶ	παυσάμενον τὸν θόρυβον, ἀγνοοῦντες, ὅτι
[11, 11]	ἀρχήν. ~Πῶς οὖν ἐπανορθώσετε ταῦτα	καὶ	παύσεσθε δι´ αἰτίας παρὰ τοῖς
[11, 23]	ἱππεῖς εἰς χεῖρας ἔλθοιεν ἱππεῦσι	καὶ	πεζοὶ πεζοῖς πρὸς φάλαγγα μαχόμενοι
[11, 1]	τε καὶ Λακεδαιμόνιοι δυσὶ ναυμαχίαις	καὶ	πεζομαχίᾳ μιᾷ καταγωνισάμενοι τὸν βάρβαρον
[11, 32]	ἀνεῖργον αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος	καὶ	πειθαρχεῖν τοῖς κεκριμένοις ἐκέλευον· ὁ
[11, 38]	ὁ Ἄππιος ἅμα συχνοῖς ἑταίροις	καὶ	πελάταις εἰς τὴν ἀγορὰν πορεύεσθαι
[11, 22]	οἰκίας ὅπλοις καὶ φυλακὴν θεραπόντων	καὶ	πελατῶν καρτερὰν περὶ ἑαυτοὺς ἔχοντες,
[11, 33]	πέριξ τοῦ βήματος ἑταίρων τε	καὶ	πελατῶν ὄχλῳ προκαταλαβών. ἵνα δὲ
[11, 45]	ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις οἱ δημοτικοὶ	καὶ	πένητες ἐκράτουν τῶν πατρικίων, ἐν
[11, 39]	ὁ τῆς κόρης ἔλεος δεινὰ	καὶ	πέρα δεινῶν διὰ τὸ ἀτυχὲς
[11, 8]	μακράν, τάς τε βλάβας θούμενοι	καὶ	περὶ διαλλαγῶν διαλεξόμενοι, ὑπάρξει τε
[11, 18]	λοιδορούμενοι καὶ νέας ἀρχὰς καθιστάντες	καὶ	περὶ κόσμου πολιτικοῦ σκοποῦντες ὥσπερ
[11, 33]	ποιήσασθαι κατὰ τὸν νόμον, ἀφίεται	καὶ	περὶ λύχνων ἁφὰς ἤλαυνε μετὰ
[11, 23]	ἑκόντες ἔγνωσαν ἐκλιπεῖν τὸν χάρακα·	καὶ	περὶ μέσας νύκτας ἀναστήσαντες τὸν
[11, 14]	τε καὶ κακιόνων ἄρχεσθαι. πολλὰ	καὶ	περὶ πολλῶν ἔτι σοι λέγειν
[11, 4]	λόγου βουλευτὴν ὄντα καὶ Οὐαλέριον	καὶ	περὶ σωτηρίας τῆς πόλεως λέγειν
[11, 41]	ὁ τυραννικὸς ἔρως προελθὼν στήσεται,	καὶ	περὶ τὰ λοιπὰ σώματα παίδων
[11, 1]	ὅσοι περὶ τὴν φιλόσοφον θεωρίαν	καὶ	περὶ τὰς πολιτικὰς διατρίβουσι πράξεις.
[11, 36]	ἔοικε, τὸν ἴδιον ἐξετάζοντι βίον	καὶ	περὶ τῆς παιδίσκης ἡ μήνυσις
[11, 44]	ἣν ἐτάχθησαν ὑπὸ τῶν ἡγεμόνων,	καὶ	περὶ τὸν στρατιωτικὸν ἠσεβηκότων ὅρκον.
[11, 18]	αἱ δυνάμεις εἰρήνης γενομένης, τότε	καὶ	περὶ τοῦ κόσμου τῆς πολιτείας
[11, 19]	τοὺς πολλοὺς ᾤχετο φέρων, ἐγὼ	καὶ	περὶ τοῦ μὴ ἀδύνατον εἶναι
[11, 14]	τῆς πόλεως, τὴν ἐμὴν γνώμην	καὶ	περὶ τοῦ πολέμου τῆς καταλύσεως
[11, 54]	ἐδέησαν εἶξαι τοῖς καιροῖς, ὥστε	καὶ	περὶ τῶν ἄλλων ἐναντιώσεσθαι τοῖς
[11, 14]	περὶ τοῦ πολέμου τῆς καταλύσεως	καὶ	περὶ τῶν ἐν τῇ πόλει
[11, 27]	ἐστὶ λόχους ἔθος, ἀλλὰ ψιλὸν	καὶ	περιφανῆ καὶ στενόπορον ὄχθον, δι´
[11, 22]	τῷ κοινῷ φρονοῦντες ἀνιαρῶς διακείμενοι	καὶ	περιφόβως ὡς οὐδενὸς τῶν κοινῶν
[11, 37]	νοῦν βάλλεται πατρὶ μὲν ταλαίπωρον	καὶ	πικρόν, ἐλευθέρῳ δ´ ἀνδρὶ καὶ
[11, 11]	παύσουσι τῆς ἀρχῆς. ὁμολογίας δὲ	καὶ	πίστεις ἀπορρήτους εἴ τινας ἀλλήλοις
[11, 49]	κοινὸν εὖ πεποιηκὼς ὅρκους τε	καὶ	πίστεις ἐπιβοώμενος, αἷς ἅνθρωποι πιστεύοντες
[11, 25]	δ´ ἀνδρὸς ἐπιφανεστάτου τῶν δημοτικῶν	καὶ	πλείστας ἀρετὰς ἐν τοῖς κατὰ
[11, 8]	πόλεως τὴν νῦν ἐπιχωριάζουσαν ὕβριν	καὶ	πλεονεξίαν, ἀποδόντες δὲ τὸ ἀρχαῖον
[11, 38]	ἐμβοήσαντες ἑαυτοῖς σὺν ὠθισμῷ τε	καὶ	πληγαῖς τῶν βιαζομένων ἐξέβαλον αὐτοὺς
[11, 2]	καὶ εἰς θυγατέρας ἐπιγάμους καθύβριζον	καὶ	πληγὰς τοῖς ἀγανακτοῦσιν ὥσπερ ἀνδραπόδοις
[11, 39]	{κόμης} παρθενικά, καί που τινὲς	καὶ	πλοκάμων ἀποκειράμεναι βοστρύχους. ἄνδρες τε
[11, 13]	{τοῦ καλοῦ} τῆς δόξης διώκουσα	καὶ	πόθος ἡδονῶν ὀλεθρίων, ἃς οἱ
[11, 3]	βουλευσάμενοι τὴν βουλὴν ἔγνωσαν συγκαλεῖν	καὶ	ποιεῖν, ὅπως τόν τε πόλεμον
[11, 60]	μᾶλλον ἢ τοῖς ἀλλοφύλοις τε	καὶ	πολεμίοις καταγέλαστον ποιῆσαι τὴν πόλιν.
[11, 55]	πολιτεύματος τὸν ἀρχαῖον διαφθείρειν ἀλλοτρίους	καὶ	πολεμίους εἶναι τῆς πόλεως. Τίτος
[11, 48]	οὐ μόνον στρατηγὸς ἀγαθός, ἀλλὰ	καὶ	πολεμιστὴς κατὰ χεῖρα γενναῖος· καὶ
[11, 60]	ἀποτρέψασθαι βουλομένῃ κακῶς τὸν οἰκεῖον	καὶ	πολιτικὸν διαλύσασθαι πόλεμον· ἔφησε, δυεῖν
[11, 16]	τὸ τρίτον ὑπατεύοντι, δραστήριον ἄνδρα	καὶ	πολιτικοὺς διεξελθεῖν λόγους οὐκ ἀδύνατον.
[11, 3]	γῆν ἐμβαλόντες ὅμορον οὖσαν σφίσι	καὶ	πολλὰ δῃώσαντες αὐτῆς ἐν Ἀλγιδῷ
[11, 50]	οἱ δήμαρχοι καθ´ ἡμέραν ἐκκλησιάζοντες	καὶ	πολλὰ κατὰ τῆς βουλῆς λέγοντες.
[11, 50]	συνεκάλεσαν εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος·	καὶ	πολλὰ τῆς βουλῆς κατηγορήσαντες, συναγορευσάντων
[11, 49]	ἀπέφυγεν ἂν γένους ἀξίωμα παρεχόμενος	καὶ	πολλὰ τὸ κοινὸν εὖ πεποιηκὼς
[11, 35]	ἐκείνῃ παθεῖν. ταῦτά τε δὴ	καὶ	πολλὰ τούτοις ὅμοια ἐπιλογιζόμενοι καὶ
[11, 35]	μαστοὺς γυναικὶ μὴ τεκούσῃ. ~Ταῦτα	καὶ	πολλὰ τούτοις ὅμοια παρεχομένων αὐτῶν
[11, 57]	συγκαλέσαντες οἱ ὕπατοι τὴν βουλὴν	καὶ	πολλὰς ὑπὲρ ὁμονοίας καὶ εὐκοσμίας
[11, 15]	βέλτιστα νικάτω. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου	καὶ	πολλὴν ἐλπίδα τῷ συνεδρίῳ παρασχόντος,
[11, 39]	ὀφθήσεσθαι ἔμελλεν, ἑτέραν συνῆγον ἐκκλησίαν	καὶ	πολλὴν ἐποιοῦντο τοῦ τ´ Ἀππίου
[11, 30]	αἱρέσεων, ἑλέσθωσαν. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου	καὶ	πολλὴν προσθέντος δέησιν ὑπὲρ τοῦ
[11, 1]	ταῦτα παρακαλοῦσιν αὐτοὺς φρόνησιν μαρτυροῦσι	καὶ	πολλὴν σοφίαν. διὰ ταύτας δή
[11, 3]	Σαβῖνοι ἐμβαλόντες εἰς τὴν ὁμοτέρμονα	καὶ	πολλῆς γενόμενοι λείας ἐγκρατεῖς φόνον
[11, 27]	μή, δικαστήριον αὐτοῖς ἀποδοῦναι παραχρῆμα.	καὶ	πολλοὶ ἦσαν οἱ κατηγορεῖν μέλλοντες
[11, 52]	ἑαυτῷ προσδικάσῃ τοὺς ἀμφισβητοῦντας ἀφελόμενος·	καὶ	πολλοὶ σφόδρα ἐλέχθησαν εἰς ἀποτροπὴν
[11, 21]	ἀρχῆς πάντας τοὺς βουλευτὰς καλοῦντας,	καὶ	πολλοῖς τῶν συνέδρων ἀναθέσθαι βουλομένοις
[11, 28]	δι´ ἀγορᾶς. κραυγῆς δὲ γενομένης	καὶ	πολλοῦ συνδραμόντος ὄχλου κωλυόμενος ὅποι
[11, 59]	συνέδροις παραινεῖ. ὁ δ´ ἀναστὰς	καὶ	πολλοὺς διεξελθὼν ὑπὲρ αὑτοῦ τε
[11, 15]	ἀποδειχθῶσι νέαι ἀρχαί. Ταῦτ´ εἰπὼν	καὶ	πολὺν ἐκ τοῦ συνεδρίου κινήσας
[11, 30]	ἣν ἔμελλεν ἡ παῖς παραδοθήσεσθαι,	καὶ	πολὺν ἐκ τῶν παρόντων κινήσας
[11, 35]	οὐδένα λόγον ἐναντίον δέξασθαι δυνάμενα	καὶ	πολὺν ἐν ταῖς συμφοραῖς τῆς
[11, 32]	ταραχὴν κατέστη ἠγριωμένους ἅπαντας ὁρῶν	καὶ	πολὺν ἠπόρει χρόνον, ὅ τι
[11, 27]	τοῦτ´ ἐγίνετο πάντων καὶ βοὴ	καὶ	πολὺς ὀδυρμός· ὡς δὲ κατωλοφύραντο
[11, 39]	αἱ δὲ ἀθύρματα {κόμης} παρθενικά,	καί	που τινὲς καὶ πλοκάμων ἀποκειράμεναι
[11, 59]	γε δὴ βίον ἀνεπίληπτον ἐσχηκόσι	καὶ	πράξεις ἀποδεδειγμένοις τῆς τιμῆς ταύτης
[11, 13]	τῶν σεαυτοῦ λαμπροτάτων λόγων τε	καὶ	πράξεων ἐπιλανθάνου. καλαὶ γὰρ αἱ
[11, 37]	ἄπιτε, οἷς μή τι πρᾶγμα,	καὶ	πράσσετε τὰ ἑαυτῶν, εἰ σωφρονεῖτε·
[11, 44]	ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ λέγειν τε	καὶ	πράττειν. ἐκ δὲ τῶν εἴκοσι
[11, 38]	Οὐεργίνιον ἐβούλετο πολλὰ καὶ λέγων	καὶ	πράττων ἄκοσμα. περιστάντων δ´ αὐτὸν
[11, 58]	ἅτερος τῶν ὑπάτων Γενύκιος ἀπολογεῖσθαι	καὶ	πραΰνειν τὰς ὀργὰς αὐτῶν ἐπειρᾶτο
[11, 6]	πρώτους μέν, ὥσπερ ἐστὶ σύνηθες	καὶ	πρέπον ὑμῖν, τοὺς πρεσβυτέρους, ἔπειτα
[11, 6]	καιρῷ λέγῃ, τοὺς δ´ ἐπιπολάζοντας	καὶ	πρὶν ἢ κληθῆναι προεξανισταμένους εἴργομεν.
[11, 20]	ἁπάσας τὰς ἄλλας καταλύσαντες ἀρχάς,	καὶ	πρὶν ἡμέραν γενέσθαι δικτάτωρ ἀπεδέδεικτο
[11, 14]	οἱ τῆς Ἀππίου γενεᾶς διάδοχοι,	καὶ	προγόνων δαίμονας, οἷς μετὰ θεοὺς
[11, 43]	δαιμονίου λαβόντες αἴρονται τὰ σημεῖα	καὶ	προῆγον ἐκ τοῦ χάρακος. ἔμελλον
[11, 17]	νέαι παραιτοῦνται τὴν πόλιν ἀρχαὶ	καὶ	προθήσουσιν ὑμῖν ὑπὲρ πολέμου σκοπεῖν.
[11, 39]	τὴν πόλιν γενέσθαι τὸ κῆδος,	καὶ	προθυμίαν ἅπαντας καταλαβεῖν τῆς τῶν
[11, 41]	ἣν ἀπὸ τοῦ φανεροῦ βιάζεσθαι	καὶ	προπηλακίζειν Ἄππιος ἐπεβάλετο, ἀλλὰ καὶ
[11, 10]	τ´ ἀδίκους ἁρπαγὰς ἐγκαλοῦσιν ὑμῖν	καὶ	προπηλακισμοὺς εἰς γαμετὰς ὀδύρονται γυναῖκας
[11, 35]	ἀνεκλαίοντο παράλογον, εἰς οἵας ὕβρεις	καὶ	προπηλακισμοὺς ἐλεύσοιτο ἐξ οἵων ἀγαθῶν.
[11, 9]	ἐνθυμουμένους, ὅτι οὐκ ἐπὶ λοιδορίᾳ	καὶ	προπηλακισμῷ τῆς ἀρχῆς ὑμῶν ποιήσομαι
[11, 38]	πρῶτον μὲν εἰς λόγους ἐπαχθεῖς	καὶ	προπηλακιστὰς κατὰ τῆς ἐξουσίας αὐτῶν
[11, 35]	καὶ πολλὰ τούτοις ὅμοια ἐπιλογιζόμενοι	καὶ	πρὸς ἀλλήλους διαλαλοῦντες ἔκλαιον. ὁ
[11, 33]	ἱππεῦσιν ἔπεμψεν ἐπὶ τὸν χάρακα	{καὶ}	πρὸς Ἀντώνιον τὸν ἡγεμόνα τοῦ
[11, 28]	πελατῶν, Μάρκον Κλαύδιον, ἄνδρα τολμηρὸν	καὶ	πρὸς πᾶσαν ὑπηρεσίαν ἕτοιμον, τό
[11, 17]	πόλιν ἡμῶν ἔλθωσιν οἱ πολέμιοι	καὶ	προσαγάγωσι τοῖς τείχεσι, τί ποιήσομεν,
[11, 33]	πολλοῦ στίφους ἐπὶ τὸ βῆμα	καὶ	προσάγειν ἐκέλευσε τοὺς τῆς κόρης
[11, 28]	ἐπειράθη διαφθεῖραι χρήμασι τὴν κόρην,	καὶ	προσέπεμπέ τινας ἀεὶ πρὸς τὰς
[11, 27]	περὶ τὸ πρᾶγμα ἐπιβουλῆς καλῷ	καὶ	προσήκοντι ἔργῳ ἐνιστάμενοι, λαβόντες τὰ
[11, 42]	λέγοντες· Ὡς καλῶς ἡμῶν ἐστρατηγήκατε	καὶ	πρότερον, ἵνα καὶ νῦν λαβόντες
[11, 45]	ἄλλοις πολίταις τετάχθαι. εἴρηται δὲ	καὶ	πρότερον, ὅτι ἐν μὲν ταῖς
[11, 1]	ἐλευθερίας, καὶ διὰ ποίας αἰτίας	καὶ	προφάσεις, ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβὼν πειράσομαι
[11, 16]	οἱ πρὸ ἐμοῦ γνώμην ἀποφηνάμενοι	καὶ	πρωτεύειν ἀξιοῦντες τῶν συνέδρων, τὴν
[11, 25]	ἐπείθετο αὐτοῖς, ὅσα συμφέρειν ὑπελάμβανε,	καὶ	πρῶτον ἁπάντων παρῄνει μετάγειν τὴν
[11, 28]	τε καταστησαμένου τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν	καὶ	πρώτου λαβόντος. ταύτην τὴν κόρην
[11, 27]	ἔθαπτον, ἐκκομιδήν τε ποιησάμενοι λαμπροτάτην	καὶ	πυρὰν νήσαντες ὑπερμεγέθη καὶ τῶν
[11, 25]	ἠξίουν ὑπὲρ τῶν ἐπὶ στρατοπέδου,	καὶ	πῶς ἂν ἐπανορθωθείη τὰ τῶν
[11, 6]	καὶ τὴν δημαρχικὴν ἐπανασείοντες ἐξουσίαν	καὶ	ῥίψειν αὐτὸν ἀπειλοῦντες κατὰ τῆς
[11, 5]	τούτων πάσχειν ἐφ´ ὑμῖν γενόμενοι	καὶ	ῥυπαίνοντες αἰσχρῷ βίῳ τὰς ἑαυτῶν
[11, 27]	ἂν ἐδόκουν ἀποθανεῖν Σίκκιον, ἄνδρα	καὶ	ῥώμην καὶ ψυχὴν ἀνυπόστατον, οὐδὲ
[11, 7]	ἐξετάσαι, τίσιν ἐπαρθέντες ἐλπίσιν Αἰκανοὶ	καὶ	Σαβῖνοι πόλεμον ἐπενεγκεῖν ἐτόλμησαν ἡμῖν
[11, 7]	τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς	καὶ	Σαβίνους εἰπεῖν, πρὶν ἀποδείξασθαι τὴν
[11, 41]	πρὸς μὲν Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους	καὶ	Σαβίνους καὶ τοὺς ἄλλους περιοίκους
[11, 18]	νῦν μὲν τὸν πρὸς Αἰκανοὺς	καὶ	Σαβίνους πόλεμον ἐπικυρώσατε καὶ τὰς
[11, 15]	δ´ ὑπὲρ τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς	καὶ	Σαβίνους πολέμου, περὶ οὗ κέκλησαι
[11, 21]	ἔφη· Περὶ τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς	καὶ	Σαβίνους πολέμου συνεκαλέσαμεν ὑμᾶς, ὦ
[11, 4]	ὅτι διχόθεν ἀπό τε Αἰκανῶν	καὶ	Σαβίνων ἐπάγεται τῇ Ῥώμῃ πόλεμος·
[11, 25]	ἔχων καὶ δύναμιν, ἀσυλίαν δὲ	καὶ	σεβασμὸν ἱερέως. ὡς δ´ ἀφίκετο,
[11, 44]	ἀπέδειξαν δύο προβούλους, Μάρκον Ὄππιον	καὶ	Σέξτον Μάλιον· οὗτοι βουλευτήριον ἐξ
[11, 24]	συνάρχουσιν ὅπλα τε καὶ χρήματα	καὶ	σῖτον καὶ τἆλλα ὧν ἐδέοντο
[11, 41]	παρθένων σωφρονήσει. πολλῆς μέντοι μωρίας	καὶ	σκαιότητος, σαφῶς ἴστε, τὰ νοούμενα
[11, 42]	τρόπαιά τε καθ´ ἡμῶν ἀνιστᾶσι	καὶ	σκηνὰς καὶ ἀνδράποδα καὶ ὅπλα
[11, 16]	ἀγῶνα, καὶ αὐτοὶ πάσῃ προθυμίᾳ	καὶ	σπουδῇ βοηθεῖν, ὅση γοῦν ἐν
[11, 18]	τὰς δυνάμεις μετὰ πλείστης προθυμίας	καὶ	σπουδῆς καταγράφετε τὰς ἐπ´ ἀμφοτέρους
[11, 26]	ἐλάσαι τὸν ἵππον, καθάλλεταί τε	καὶ	στὰς ἐπὶ τὸν ὄχθον, ἵνα
[11, 26]	χάρακος εἰς χωρίον ἦλθον ὀχθηρὸν	καὶ	στενόπορον καὶ χαλεπὸν ἵππῳ διεξελθεῖν,
[11, 27]	ἔθος, ἀλλὰ ψιλὸν καὶ περιφανῆ	καὶ	στενόπορον ὄχθον, δι´ ὑποψίας ἔλαβον
[11, 39]	πάθος ἀποδυρόμεναι, αἱ μὲν ἄνθη	καὶ	στεφάνους βάλλουσαι κατὰ τῆς κλίνης,
[11, 22]	τὴν δυναστείαν, ἐπειδὰν ἅπαξ ὅπλων	καὶ	στρατιᾶς γένωνται κύριοι· οἱ δὲ
[11, 43]	οἱ μένοντες ἅμα τοῖς ὀλιγάρχαις	καὶ	στρατιῶται καὶ λοχαγοί, πλὴν οὐ
[11, 4]	τιμιώτεροί σου γνώμην ἀγορεύσωσι, τότε	καὶ	σὺ κληθεὶς ἐρεῖς ὅ τι
[11, 49]	εἰς διαλλαγὰς συνέρχονται, τέκνα τε	καὶ	συγγένειαν καὶ αὐτὸ τὸ ταπεινὸν
[11, 28]	Νομιτώριος φίλους τε πολλοὺς ἐπαγόμενος	καὶ	συγγενεῖς, ἀνὴρ ἐκ τῶν δημοτικῶν
[11, 38]	σὺν τοῖς ἄλλοις ἑταίροις τε	καὶ	συγγενέσιν ἑστῶτες ῥητὰ καὶ ἄρρητα
[11, 4]	παρασκευάσαντες ἐκ τῶν ἰδίων ἑταίρων	καὶ	συγγενῶν τοὺς ἀγορεύσοντας ἐν τῷ
[11, 60]	ἐπὶ καταλύσει τῆς ἀριστοκρατίας εἰσφερομένου	καὶ	συγχεῖν μέλλοντος ἅπαντα τὸν κόσμον
[11, 17]	κἀκεῖνοι ταῦτα προκαλουμένων ἡμῶν μετριάσουσι	καὶ	συγχωρήσαντες τῇ πόλει νέας ἀρχὰς
[11, 62]	πόλιν ἐγένοντο περὶ φιλίας τε	καὶ	συμμαχίας· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ ἀποτιθέμενοι τὰ
[11, 62]	ἐγκλήματα παρακαλοῦντες φίλοι Ῥωμαίων γενέσθαι	καὶ	σύμμαχοι. ταύτας τὰς συνθήκας τὸ
[11, 20]	παραινῶ πράττειν, ὦ πατέρες, ὑμῖν,	καὶ	συμφέροντα καὶ δυνατά. ἣν δὲ
[11, 14]	ἔχει πάντη λέγεσθαι τὰ καλὰ	καὶ	συμφέροντα παρ´ ἀνθρώποις μᾶλλον, Ἄππιε,
[11, 22]	τρόποις ἦν, ἰδίας ἑταιρίας κατασκευαζομένων	καὶ	συμφρονούντων ἐπὶ φυλακῇ τε ἀλλήλων
[11, 23]	Κλαύδιος ὁ προεστηκὼς τῆς ὀλιγαρχίας	καὶ	σὺν αὐτῷ Σπόριος Ὄππιος. τρία
[11, 26]	ἐκπέμπουσιν αὐτὸν ἔτι νυκτὸς οὔσης	καὶ	σὺν αὐτῷ τοὺς ἑκατὸν ἄνδρας
[11, 16]	κοινὰ τῆς πόλεως πράγματα μεταφέρουσι	καὶ	συναπολέσθαι τοῖς ἑαυτῶν ἐχθροῖς βούλονται
[11, 25]	Ἄππιον εἰς ὁμιλίας προὐκαλοῦντο φιλανθρώπους	καὶ	συνδιαπορεῖν σφίσιν ἠξίουν ὑπὲρ τῶν
[11, 33]	ἀπὸ τῆς πόλεως δεδοικώς· ὅπερ	καὶ	συνέβη. ὅ τε γὰρ Ἀντώνιος
[11, 4]	βουλήν, τότε πρῶτον ἔγνωσαν, ὅτι	καὶ	συνέδριον ἦν τι παρὰ Ῥωμαίοις
[11, 42]	δι´ ἀπορρήτων συνωμοσιῶν ἀπόστασιν πράττειν	καὶ	συνελευθεροῦν τὴν πατρίδα, ἔκριναν, ἐπειδὰν
[11, 43]	οὐδενὸς ἐξαγγείλαντος αὐτῶν τὴν ἔφοδον,	καὶ	συνετάραξαν τοὺς ἔνδον οὐ μετρίως
[11, 37]	ἵππον, ὃς ἦν παρεσκευασμένος αὐτῷ,	καὶ	συνέτεινεν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον, Ἰκιλίου
[11, 1]	δι´ ἃς ταῦτα τὰ δεινὰ	καὶ	σχέτλια ὑπέμεινε, καὶ τίνες οἱ
[11, 12]	ὑπὲρ ἐκείνων χάριν εἰς βοήθειαν	καὶ	σωτηρίαν ἀπαιτεῖν, ἀπολογίαις τε χρῆσθαι
[11, 27]	διοπετεῖς. ὑπὲρ ἅπαντα δὲ ταῦτα	καὶ	τὰ ἄλλα μέγιστον αὐτοῖς ἐφάνη
[11, 3]	τε ὕβρεις ἃς ὑβρίσθησαν ἀποτίσασθαι	καὶ	τὰ ἀπολωλότα ἀναλαβεῖν, ὡς νοσούσης
[11, 37]	στένοντες καὶ τὰ μέτωπα παίοντες	καὶ	τὰ δάκρυα κατέχειν οὐ δυνάμενοι
[11, 30]	ποιεῖσθαι θεῖος ὢν τῆς κόρης	καὶ	τὰ δίκαια ὑπέχειν, οὐδὲν ἀξιῶν
[11, 43]	ἐπ´ ἀγαθῷ τῆς πόλεως εἰσεληλύθασι,	καὶ	τὰ ἔργα ὅμοια παρείχοντο τοῖς
[11, 38]	τῆς ἐξουσίας αὐτῶν ἐχώρουν, ἔπειτα	καὶ	τὰ ἔργα ὅμοια τοῖς λόγοις
[11, 52]	πρὸς ταῦτα ὁρῶντες τὰ δίκαια	καὶ	τὰ εὔορκα ψηφίσασθε. Ταῦτα τοῦ
[11, 44]	αὐθημερὸν ἐπὶ τοὺς ἑαυτῶν χάρακας,	καὶ	τὰ κελευόμενα ὑπὸ τῶν στρατηγῶν
[11, 56]	ἐν ᾗ τὸ προβούλευμα ἐπικυρώσετε	καὶ	τὰ κριθέντα ὑπὸ τῆς βουλῆς,
[11, 3]	τι} δόξειν ὑπηρετοῦντες τῇ βουλῇ	καὶ	τὰ κυρωθέντα ὑπ´ ἐκείνης πράττοντες
[11, 14]	δ´ ἐπὶ τὰ χείρω, διακενῆς	καὶ	τὰ λοιπὰ ἐρῶ. ἔχετε, ὦ
[11, 13]	ἡμῖν ἀρετῆς ἐλπίδας, αἷς ἀκολούθως	καὶ	τὰ λοιπὰ πράττειν ς´ ἅπαντες
[11, 50]	πίστις εἶναι τοὺς πολλοὺς κατεῖχε.	καὶ	τὰ μὲν ἐπὶ τούτων πραχθέντα
[11, 15]	οὐκ εἰς μακράν τότε παρέσομαι.	καὶ	τὰ μὲν ὑπὲρ ἐμοῦ τοσαῦτα·
[11, 14]	μόνῳ μόνος εἰς λόγους παραγενόμενος	καὶ	τὰ μὲν ὡς ἀγνοοῦντα διδάξαι,
[11, 37]	εἶπεν, οἱ μὲν ἄλλοι στένοντες	καὶ	τὰ μέτωπα παίοντες καὶ τὰ
[11, 7]	ἐργάσωνται κακόν, τούς τε ὑπακούσαντας	καὶ	τὰ ὅπλα λαβόντας ἢ καταλείψειν
[11, 23]	φυγῆς τραυματίαι τε οἱ πλείους	καὶ	τὰ ὅπλα μικροῦ δεῖν πάντες
[11, 8]	πολιτείᾳ, πτήξαντες οἱ νῦν θρασεῖς	καὶ	τὰ ὅπλα ῥίψαντες ἐκ τῶν
[11, 14]	κακά, μηδὲ τῶν πλειόνων ὀρεγόμενον	καὶ	τὰ παρόντα ἀπολέσαι, μηδ´ ἵνα
[11, 33]	μηδὲν ὑπὸ τῶν ὄχλων βιασθείη,	καὶ	τὰ πέριξ τοῦ βήματος ἑταίρων
[11, 48]	οὐκ ἐλάττους ἀριθμὸν τοὺς Σαβίνους	καὶ	τὰ πολέμια {ἐμπειροτάτους· ἐνεδείξαντο γὰρ}
[11, 5]	τὴν ἐκβολὴν τῶν βασιλέων, ἀνὴρ	καὶ	τὰ πολεμικὰ δεινὸς καὶ λέγειν
[11, 1]	μόνον ἀκούουσα τῶν λεγομένων, ἀλλὰ	καὶ	τὰ πραττόμενα ὁρῶσα. οὐδέ γ´
[11, 49]	εἰς τὸ καλούμενον Ἄρειον πεδίον,	καὶ	τὰ πραχθέντα ὑπ´ ἀμφοτέρων μαθοῦσα
[11, 17]	ἀρχὰς ἀποδειχθείσας ὑπὸ τῆς πόλεως	καὶ	τὰ πρὸς τὸν ἀγῶνα πάντα
[11, 17]	τῇ πόλει νέας ἀρχὰς ἀποδεῖξαι	καὶ	τὰ πρὸς τὸν πόλεμον εὐτρεπῆ
[11, 36]	τὸ πρόσωπον τῇδε καὶ τῇδε	καὶ	τὰ στίφη τῶν ἑταίρων, οἷς
[11, 37]	τῷ πατρὶ περιπεπλεγμένην καὶ καταφιλοῦσαν	καὶ	ταῖς ἡδίσταις φωναῖς ἀνακαλοῦσαν. ἐν
[11, 49]	ἠλάττωσαν τὸ τῆς βουλῆς κράτος,	καὶ	τἆλλα πολιτεύματα, ὅσα οὗτοι πολιτευόμενοι
[11, 24]	τε καὶ χρήματα καὶ σῖτον	καὶ	τἆλλα ὧν ἐδέοντο ἐπεχορήγουν τά
[11, 8]	συμβησόμενα. ἐὰν δὲ τὰ πρῶτα	καὶ	τἀναγκαιότατα καταστησώμεθα ταῦτα δ´ ἐστὶν
[11, 30]	τῶν ἀντιδίκων, ὅτι πελάτης ἦν	καὶ	ταπεινός, παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ
[11, 1]	βούλονται παρὰ τῆς ἱστορίας μαθεῖν,	καὶ	τὰς αἰτίας ἀκοῦσαι, δι´ ἃς
[11, 17]	οὖν, καὶ ὅταν ἀκούσητε ὑπάτους	καὶ	τὰς ἄλλας ἀρχὰς ἀποδειχθείσας ὑπὸ
[11, 11]	ὑπάτους τ´ ἀποδεικνύναι καὶ δημάρχους	καὶ	τὰς ἄλλας ἀρχὰς τὰς πατρίους,
[11, 11]	τε ὑπάτους πάλιν αἱρεῖσθαι βουληθῶσι	καὶ	τὰς ἄλλας ἀρχὰς ὡς πρότερον,
[11, 40]	ἁρπαγὰς καὶ παίδων ἐλευθέρων προπηλακισμοὺς	καὶ	τὰς ἄλλας αὐτῶν παρανομίας τε
[11, 10]	προσῆκεν ἱερᾶσθαί τε καὶ ἄρχειν	καὶ	τὰς ἄλλας καρποῦσθαι τιμάς, ἃς
[11, 31]	τε ἀπαγαγεῖν, ὅπου σοι δοκεῖ,	καὶ	τὰς ἄλλας παρθένους καὶ γυναῖκας,
[11, 35]	καταλυθέντος οὐδὲν ἔσται τὸ κωλῦον	καὶ	τὰς αὑτῶν γυναῖκας καὶ θυγατέρας
[11, 27]	ἀλλὰ τούς τ´ ἄνδρας ἀπεκρύψαντο	καὶ	τὰς δίκας ἀνεβάλοντο φήσαντες ἐν
[11, 2]	ὑποπέμποντες ἐκ τῶν ἰδίων ἑταίρων	καὶ	τὰς δίκας ταύτας αὐτοὶ δικάζοντες·
[11, 18]	Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πόλεμον ἐπικυρώσατε	καὶ	τὰς δυνάμεις μετὰ πλείστης προθυμίας
[11, 37]	μὲν ἀνεκαλεῖτό τε καὶ κατεφίλει	καὶ	τὰς λιβάδας ἐξέματτε τῶν δακρύων,
[11, 2]	τούτων οἱ πλείους ἀνασκευασάμενοι πανοικεσίᾳ	καὶ	τὰς οἰκίας ἐρήμους ἀφέντες ἐν
[11, 20]	παρελήλυθεν ὁ τῆς ἀρχῆς χρόνος,	καὶ	τὰς ῥάβδους αὐτῶν ὁ νόμος
[11, 13]	δὲ βούλει μὴ τὰ εἴδωλα	καὶ	τὰς σκιὰς τῶν τιμῶν καὶ
[11, 61]	ἔλαβον, ἀπέστησαν εὐθὺς τῆς ἐπιθυμίας	καὶ	τὰς σπουδὰς ἐπὶ θάτερον μετέβαλον.
[11, 49]	δήμευσιν, ὡς παρὰ τοὺς ὅρκους	καὶ	τὰς συνθήκας, διεξιόντος. τὰ γὰρ
[11, 23]	ἦσαν οἱ στρατευόμενοι, πλησίον ἀντεστρατοπεδεύσαντο	καὶ	τάς τ´ ἀγορὰς ἀγομένας ἀφῃροῦντο
[11, 25]	βλάβας διεξιὼν τὰς τότε γινομένας	καὶ	τὰς ὠφελείας ἐπιλογιζόμενος, ὅσας ἔμελλον
[11, 19]	καὶ τὴν πάτριον ἀπολάβοιμεν ἀριστοκρατίαν,	καὶ	ταῦθ´ ἅμα γένοιτο συναγωνιζομένων ἁπάντων
[11, 40]	παρανομίας τε καὶ ὠμότητας ἐκλογιζόμενος·	Καὶ	ταῦτ´, ἔφη, προπηλακίζουσιν ἡμᾶς οἱ
[11, 20]	τὸν στρατηγὸν αὐτῶν αἰχμάλωτον ἔλαβε·	καὶ	ταῦτα ἐν ἡμέραις τεσσαρεσκαίδεκα μόναις
[11, 5]	πατρίδος. ἄξιοι γὰρ ἂν εἴημεν	καὶ	ταῦτα καὶ ἔτι χείρονα τούτων
[11, 56]	ὦ Μάρκε Γενύκιε, λέγῃ. Ἐδόκει	καὶ	ταῦτα ὀρθῶς ὑποτίθεσθαι, καὶ οἱ
[11, 14]	βουλεύματα ὁ θεὸς ἄγει σε,	καὶ	ταῦτα πλείω τῶν ἱκανῶν εἴρηκα,
[11, 9]	ἔλαττον οἴεσθ´ εἶναι κακὸν πόλει	καὶ	ταῦτα τῇ Ῥωμαίων, ᾗ πολλῶν
[11, 55]	οὖν Κλαύδιος ἥκιστα δημοτικὸς ὢν	καὶ	ταύτην διαδεδεγμένος ἐκ προγόνων τὴν
[11, 33]	θάνατον, οὗ τὴν ἐκκομιδήν τε	καὶ	ταφὴν αὐτὸν ἔδει ποιήσασθαι κατὰ
[11, 10]	τοὺς ἀνθρώπους καταλιπεῖν αἰτίαι ἱερὰ	καὶ	τάφους προγόνων καὶ ἐξερημοῦν ἐφέστια
[11, 61]	ἐστιν ἐπιθυμία δίχα λόγου γινομένη	καὶ	ταχὺ μεταπῖπτον ἐπὶ θάτερα μέρη,
[11, 2]	καταλιπόντας τὴν πατρίδα γυναιξὶν ὁμοῦ	καὶ	τέκνοις εἰς τὰς πλησίον ἐξοικίζεσθαι
[11, 9]	τὰς πλησιοχώρους πόλεις ἅμα γυναιξὶ	καὶ	τέκνοις μετατιθέμενοι τὰς οἰκήσεις, οἱ
[11, 1]	ἔρωτα· προσθήκη γὰρ αὕτη γε	καὶ	τελευταία τῆς ὀργῆς τῶν δημοτῶν
[11, 23]	Μάρκος Σέργιος καὶ Τίτος Ἀντώνιος	καὶ	τελευταῖος Καίσων Δουέλλιος ἐπὶ τὸν
[11, 46]	τῶν πολιτῶν πρὸς τοὺς ἐπιφανεστάτους	καὶ	τελευταίους κρινομένους ἔσεσθαι, συντονωτέρας οὔσας
[11, 13]	καὶ ζῶσιν αὐτοῖς ὑπῆρχε τιμᾶσθαι	καὶ	τελευτήσασιν ὑπὸ τῶν ἐπιγινομένων ἐπαινεῖσθαι.
[11, 25]	τῶν στρατηγῶν ἁμαρτήματα λέγειν παρεκάλουν,	καὶ	τελευτῶντες ἔπεισαν ἐξελθεῖν ἐπὶ τὸν
[11, 18]	τὰ ἐν τῇ χώρᾳ γενέσθαι,	καὶ	τελευτῶντες ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ κινδυνεύσομεν καὶ
[11, 30]	προσῆκεν, ἁρμοσθῆναι κατὰ νόμον Ἰκιλίῳ,	καὶ	τέλος ἂν ἐσχηκέναι τὸν γάμον,
[11, 21]	πάντες ἀπεδείξαντο τὰς ἑαυτῶν γνώμας,	καὶ	τέλος ἔδει τὰ βουλεύματα λαβεῖν,
[11, 21]	κεκρίσθαι τὸ πρᾶγμα ἤδη λέγων	καὶ	τέλος ἔχειν νόμιμον ἁπάντων ἐψηφικότων,
[11, 62]	τὸν τρίτον ἐνιαυτὸν τῆς ὀγδοηκοστῆς	καὶ	τετάρτης ὀλυμπιάδος ἄρχοντος Ἀθήνησι Διφίλου.
[11, 25]	ὑπισχνουμένων, ἐξαπατηθεὶς ὑπ´ ἀνθρώπων πονηρῶν	καὶ	τῇ γοητείᾳ τῶν λόγων οὐ
[11, 30]	πολιτικὰ καὶ μέτρια πράγματα προφέρων	καὶ	τῇ Ῥωμαίων συνήθη πολιτείᾳ· ἡμεῖς
[11, 36]	πολλάκις ἐπιστρέψας τὸ πρόσωπον τῇδε	καὶ	τῇδε καὶ τὰ στίφη τῶν
[11, 46]	ὑπὸ τοῦ μνηστῆρος αὐτῆς Ἰκιλίου·	καὶ	τὴν αἰτίαν εἰς τὸν ἐπιτάξαντα
[11, 23]	ὑποζύγια καὶ χρήματα καὶ θεράποντας	καὶ	τὴν ἄλλην τοῦ πολέμου παρασκευὴν
[11, 7]	ἀσφαλῶς. ἐὰν γὰρ τοῦτο μάθητε,	καὶ	τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ πολέμου τοῦ
[11, 21]	κράτιστα ὑποθέσθαι, τοῦτον ἀπεφηνάμεθα νικᾶν	καὶ	τὴν ἀποδειχθεῖσαν ὑπὸ τούτου γνώμην
[11, 10]	τάξιν ἔχοντες ἐν τῇ πόλει	καὶ	τὴν ἀπράγμονα διώκοντες ἡσυχίαν, χρημάτων
[11, 4]	Ποπλικόλας ὁ τοὺς βασιλεῖς ἐκβαλὼν	καὶ	τὴν ἀριστοκρατίαν καταστησάμενος. παριόντα δ´
[11, 22]	φρόνημα τῶν πατρικίων τεταπεινωμένον ὁρῶντες	καὶ	τὴν βουλὴν οὐδενὸς ἔτι τῶν
[11, 44]	χάρακας ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἀμφοτέρους,	καὶ	τὴν βουλὴν πείθοντες ἀξίαν τοῦ
[11, 30]	ὅτι μετὰ τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας	καὶ	τὴν δημαρχίαν προσειλήφει, ἧς εἶναι
[11, 6]	λέγοντος οἱ δέκα περιίστανται κεκραγότες	καὶ	τὴν δημαρχικὴν ἐπανασείοντες ἐξουσίαν καὶ
[11, 42]	καὶ ἀπειρίαν {ἀπεδείξασθε, κακῶς} στρατοπεδευσάμενοι,	καὶ	τὴν ἑαυτῶν χώραν ὡς ὑπὸ
[11, 32]	οὖν, ὦ Νομιτώριε, τὴν κόρην,	καὶ	τὴν ἐγγύην ὁμολογεῖτε περὶ αὐτῆς
[11, 4]	ὑμᾶς τοὺς ἅμα τούτῳ παρειληφότας	καὶ	τὴν ἐκείνης ἐξουσίαν τῆς ἀρχῆς
[11, 39]	ἐπιτάφιον οἷον ἐδύναντο πολυτελέστατον παρασκευάσαντες,	καὶ	τὴν ἐκφορὰν τοῦ σώματος διὰ
[11, 31]	καταλύειν, τὰ δὲ δίκαια συγχεῖν	καὶ	τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν ἀφαιρεῖσθαι, μηκέτι
[11, 59]	τὴν καταγραφὴν γενέσθαι τῶν στρατιωτῶν	καὶ	τὴν ἔξοδον μὴ κωλύειν τῶν
[11, 5]	βουλόμενον ἡμῶν τὴν ἐκκλησίαν συγκαλεῖν,	καὶ	τὴν ἐξουσίαν ὑμῶν, ἣν παρὰ
[11, 21]	ᾧ τὴν καταγραφὴν τοῦ στρατοῦ	καὶ	τὴν ἡγεμονίαν τοῦ πολέμου τοὺς
[11, 33]	παρεῖναι λέγων καὶ τοὺς μάρτυρας	καὶ	τὴν θεράπαιναν αὐτὴν παραδούς· ἐφ´
[11, 29]	μάρτυρας ἔχων πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς	καὶ	τὴν θεράπαιναν ἐξητακὼς ἐπὶ τὸν
[11, 42]	χάρακος ἄγειν ἐπὶ τοὺς πολεμίους,	καὶ	τὴν κρατίστην αὐτῶν τῆς χώρας
[11, 48]	ἀποσκευὴν τῶν πολεμίων πολλὴν εὗρε	καὶ	τὴν λείαν ἅπασαν, ἣν ἐκ
[11, 40]	πόλεως ἐξέδραμεν, αἵματι πεφυρμένος ἅπας	καὶ	τὴν μαγειρικὴν σφαγίδα διὰ χειρὸς
[11, 19]	οἱ τολμήσαντες αὐτὴν κακῶς ποιεῖν,	καὶ	τὴν πάτριον ἀπολάβοιμεν ἀριστοκρατίαν, καὶ
[11, 16]	συμβούλους καλεῖν, ἀλλὰ κατ´ οἰκειότητα	καὶ	τὴν πρὸς αὐτοὺς ἑταιρίαν. καὶ
[11, 3]	τὴν περὶ τοῦ πολέμου γνώμην	καὶ	τὴν στρατολογίαν ψηφιούμενον, πότερα τὸ
[11, 3]	τε πόλεμον αὐτοῖς ἐκείνη ψηφιεῖται	καὶ	τὴν τοῦ στρατοῦ καταγραφὴν ἐπιτρέψει
[11, 6]	ἡμῖν καὶ τὴν τῶν ὑπάτων	καὶ	τὴν τῶν δημάρχων ἀρχὴν ἐψηφίσαντο,
[11, 6]	δήμου λαβόντες ἔχομεν, ὅτε ἡμῖν	καὶ	τὴν τῶν ὑπάτων καὶ τὴν
[11, 12]	καλῶν ὄντων ὑπομιμνήσκειν τὸν δῆμον,	καὶ	τὴν ὑπὲρ ἐκείνων χάριν εἰς
[11, 7]	Σαβῖνοι πόλεμον ἐπενεγκεῖν ἐτόλμησαν ἡμῖν	καὶ	τὴν χώραν ἐπιόντες λεηλατεῖν, οἱ
[11, 37]	οἴεσθε τοὺς ἐπὶ τοῦ Καπετωλίου	καὶ	τῆς ἄκρας φρουροὺς ἐπὶ τοὺς
[11, 27]	ἔχοντος ὑπὸ τοῦ χρεὼν αὐτοῦ	καὶ	τῆς ἅπαντα ἐπισκοπούσης τὰ θνητὰ
[11, 6]	τῆς τε κωλύσεως τοῦ λέγειν	καὶ	τῆς ἀπειλῆς, ὡς ἠρεθισμένην εἶδον
[11, 3]	ἔσεσθαι πάντας ὑπελάμβανον ἄλλως τε	καὶ	τῆς δημαρχικῆς ἐξουσίας καταλελυμένης, ᾗ
[11, 59]	οὐ μόνον τῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ	καὶ	τῆς ἡγεμονίας, ἐπεὶ ταῦτα καὶ
[11, 34]	τούτων τὰς ἐπὶ τοῦ τόκου	καὶ	τῆς λοχείας παραγενομένας διὰ τὸ
[11, 25]	ἐδόκει, τοῦ τε χάρακος ἐκράτησε	καὶ	τῆς ὁλοσχεροῦς νίκης αἴτιος ἐγένετο
[11, 18]	ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν	καὶ	τῆς πατρίδος βουλευόμενοι. οὐκ ἀνελοῦμεν
[11, 28]	ὁ τολμήσας ἅψασθαι παιδὸς ἀστῆς	καὶ	τί βουλόμενος. ~Σιωπῆς δὲ γενομένης
[11, 9]	βίον ἔχουσιν ἐν τοῖς ἀγροῖς.	καὶ	τί δεῖ περὶ τῶν ἄλλων
[11, 43]	ἡγούμενοι καὶ παρακελευόμενοί τε ἀλλήλοις	καί	τι καὶ θάρσος ἐκ τοῦ
[11, 59]	Οὐαλέριον, τί τῷ κοινῷ συμφέρει,	καὶ	τί προβουλεῦσαι τοῖς συνέδροις παραινεῖ.
[11, 34]	λοχείας παραγενομένας διὰ τὸ συγγενὲς	καὶ	τικτόμενον τὸ παιδίον ἰδούσας ἐπεδείκνυντο
[11, 27]	δημοσίας ἄξιον ἡγούμενοι τὸν ἄνδρα	καὶ	τιμαῖς παρὰ τοὺς ἄλλους διαφόρου,
[11, 13]	ἀπόδος τὴν ἀριστοκρατίαν τῇ πατρίδι	καὶ	τιμὰς λάμβανε παρὰ τῶν ἴσων
[11, 18]	ἀρχὰς ψηφοφορεῖτε καὶ δικαστήρια καθίζετε	καὶ	τιμᾶτε τοὺς ἑκατέρου τούτων ἀξίους,
[11, 27]	ἵνα μετὰ πολλῆς ἀσφαλείας τε	καὶ	τιμῆς ἐπὶ τὴν παρεμβολὴν παρακομισθείη.
[11, 25]	ἔστι δὲ πάντων ἱερώτατόν τε	καὶ	τιμιώτατον ὁ πρεσβευτὴς παρὰ Ῥωμαίοις
[11, 58]	γνώμης καταλέγειν οὐχὶ τοὺς πρεσβυτάτους	καὶ	τιμιωτάτους τῶν βουλευτῶν, οἷς ἐκ
[11, 4]	ἀλλ´ ὅταν οἵδε οἱ πρεσβύτεροι	καὶ	τιμιώτεροί σου γνώμην ἀγορεύσωσι, τότε
[11, 54]	αὐτῶν ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον,	καὶ	τιμωρίαν οὐδεμίαν ἐῶντες λαμβάνειν παρὰ
[11, 25]	ἡγεμόνων καὶ δεομένων συστρατηγεῖν μένοντα,	καί	τινας καὶ δωρεὰς τὰς μὲν
[11, 1]	ἀγῶνα ἀράμενοι, ἀλλ´ εὐθὺς ἀξιοῦσι	καὶ	τίνες ἦσαν αἱ κατασχοῦσαι τὴν
[11, 1]	θαυμαστὰ καὶ παράδοξα ἔργα ἐπετέλεσαν,	καὶ	τίνες ἦσαν οἱ τῶν στρατοπέδων
[11, 1]	τὰ δεινὰ καὶ σχέτλια ὑπέμεινε,	καὶ	τίνες οἱ πείσαντες αὐτοὺς λόγοι
[11, 1]	ἐρριζωμένην ἤδη τὴν δυναστείαν ἐξελεῖν,	καὶ	τίνων ἀνδρῶν ἡγησαμένων τῆς ἐλευθερίας,
[11, 61]	Ἀτρατῖνον καὶ Λεύκιον Ἀτίλιον Λοῦσκον	καὶ	Τίτον Κλύλιον Σικελόν. ~Οὗτοι παραλαμβάνουσι
[11, 23]	Λεύκιος Μηνύκιος καὶ Μάρκος Σέργιος	καὶ	Τίτος Ἀντώνιος καὶ τελευταῖος Καίσων
[11, 15]	Λεύκιος Κοίντιος ὁ καλούμενος Κικιννᾶτος	καὶ	Τίτος Κοίντιος Καπετωλῖνος καὶ Λεύκιος
[11, 63]	Μάρκος Γεγάνιος Μακερῖνος τὸ δεύτερον	καὶ	Τίτος Κοίντιος Καπιτωλῖνος τὸ πέμπτον.
[11, 51]	ἑξῆς ὑπατεύσαντες ἐνιαυτὸν Λάρος Ἑρμίνιος	καὶ	Τίτος Οὐεργίνιος· καὶ οἱ παρὰ
[11, 22]	δὲ πελατῶν. τούτου δ´ ἀρξαμένου	καὶ	τὸ ἄλλο πολιτικὸν πλῆθος οὐκέτι
[11, 7]	γὰρ ὁμονοοῦσα πόλις ἅπτηται πολέμου,	καὶ	τὸ αὐτὸ συμφέρον ἅπασι φαίνηται
[11, 41]	ἐξέβαλον ἐκ τῆς πόλεως, ἀλλὰ	καὶ	τὸ βασιλικὸν πολίτευμα κατέλυσαν, καὶ
[11, 3]	τοῦ κρείττονος ἔθνους τῆς πόλεως	καὶ	τὸ ἐλεύθερον ἅπαν ἀπολωλεκυίας ἀφορμὴν
[11, 28]	Ἀλγιδῷ τῆς Αἰκανῶν χώρας καθιδρυμένον	καὶ	τὸ ἐν τῇ πόλει πλῆθος
[11, 35]	οὖσα πιναρᾷ καὶ κατηφὲς ὁρῶσα	καὶ	τὸ καλὸν τῶν ὀμμάτων ἐκτήκουσα
[11, 20]	ὅτι καὶ δυνάμεις ἀξιοχρέους παρεσκευάσατο	καὶ	τὸ κινδυνεῦον στρατόπεδον ἐρρύσατο καὶ
[11, 9]	Ἄππιε, τοὺς προεστηκότας τῆς πόλεως	καὶ	τὸ κοινὸν ἀπὸ τῶν συμφερόντων
[11, 5]	βουλεύεσθε ἐξενεγκεῖν. τί γὰρ δὴ	καὶ	τὸ κωλῦον ἔσται τὸν βουλόμενον
[11, 20]	πολιτείας ἐπανορθωσάμενος ἀπέθετο τὰς ῥάβδους·	καὶ	τὸ κωλῦον οὐδὲν ἐγένετο νέαν
[11, 41]	καὶ τὸ βασιλικὸν πολίτευμα κατέλυσαν,	καὶ	τὸ λοιπὸν ἀπεῖπον μηδένα Ῥωμαίων
[11, 4]	Ἑρδώνιον ἐκπολιορκήσας κατέχοντα τὸ Καπετώλιον,	καὶ	τὸ μὲν φρούριον ἀνακτησάμενος, αὐτὸς
[11, 20]	γὰρ ἡ πρόνοια τῆς μεταμελείας	καὶ	τὸ μὴ πιστεύειν τοῖς πονηροῖς
[11, 8]	ἥ τ´ εὐκοσμία τοῦ πλήθους	καὶ	τὸ πᾶσι ταὐτὰ συμφέροντα φαίνεσθαι
[11, 1]	πράξεις, ἀρκοῦνται τὸ κεφάλαιον αὐτὸ	καὶ	τὸ πέρας τῶν πραγμάτων μαθόντες,
[11, 36]	λαβοῦσα παρὰ τῆς Κλαυδίου δούλης,	καὶ	τὸ πρᾶγμα ἐξετάσας ἔμαθον οὕτως
[11, 38]	εἰς τὸ δεσμωτήριον τοὺς κεκραγότας	καὶ	τὸ πτῶμα μεταφέρειν ἐκ τῆς
[11, 39]	ἕτερον τόπον τῆς ἀγορᾶς καταλαβόμενοι	καὶ	τὸ πτῶμα τῆς παρθένου θέντες,
[11, 35]	περὶ αὐτὴν καὶ χάρις ἦν·	καὶ	τὸ τῆς τύχης ἀνεκλαίοντο παράλογον,
[11, 11]	ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τάχα γάρ τι	καὶ	τοιοῦτον ὑμῖν πέπρακται φυλαττομένας ἀνοσίους
[11, 1]	παρακολουθούντων τοῖς πράγμασι κοινὸν ὥσπερ	καὶ	τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις ὑπάρχει· χωρὶς
[11, 30]	οὔτε ξένον οὔτε ὃ μὴ	καὶ	τοῖς ἄλλοις ἀποδίδοται Ῥωμαίοις δίκαιον,
[11, 45]	τοῦθ´ ἡγούμενοι σφίσι τ´ αὐτοῖς	καὶ	τοῖς ἄλλοις πολίταις τετάχθαι. εἴρηται
[11, 56]	ἀνάγκην κατακλεισθῆτε ὥσπερ νῦν μεταδιδόναι	καὶ	τοῖς ἄλλοις πολίταις τῆς μεγίστης
[11, 7]	ἅπασι φαίνηται τοῖς τ´ ἄρχουσι	καὶ	τοῖς ἀρχομένοις, μετὰ προθυμίας ἅπαντες
[11, 18]	αὐτοὶ στρατευσόμεθα; ἀλλ´ οἴκοι μένοντες	καὶ	τοῖς δέκα λοιδορούμενοι καὶ νέας
[11, 1]	ἐπὶ παραδειγμάτων ταῦτα πολλῶν ὁρῶσι,	καὶ	τοῖς ἐπὶ ταῦτα παρακαλοῦσιν αὐτοὺς
[11, 18]	ὑμῖν αὐτοῖς προσήκοντα ἔσεσθε βεβουλευμένοι	καὶ	τοῖς ἐχθροῖς φοβερά, ἐγὼ πειράσομαι
[11, 7]	ἐπιόντες λεηλατεῖν, οἱ τέως ἀγαπῶντες	καὶ	τοῖς θεοῖς πολλὴν χάριν εἰδότες,
[11, 56]	τοῖς ἀπολογουμένοις ὑπὲρ τοῦ νόμου	καὶ	τοῖς κατηγοροῦσι· ῥηθέντων δὲ τῶν
[11, 4]	συνεδρίῳ τὰς συμφερούσας αὐτοῖς γνώμας	καὶ	τοῖς μὴ ταὐτὰ προαιρουμένοις ἐναντιωσομένους
[11, 16]	ἐχρῆν† οἷόν τε δεῖ φυλάττειν,	καὶ	τοῖς νέοις παραινεῖν ἀπὸ τοῦ
[11, 7]	πάτριον ἡμῶν πολίτευμα ἐκ πολλοῦ,	καὶ	τοῖς προεστηκόσι τῶν κοινῶν οὔτε
[11, 38]	τῆς ἀγορᾶς· ἀφρονέστατον πρᾶγμα ποιῶν	καὶ	τοῖς τότε καιροῖς ἥκιστα ἁρμόττον.
[11, 3]	ἦν ποιεῖσθαι τοῖς τε βασιλεῦσι	καὶ	τοῖς ὑπάτοις, ἢ φιλάνθρωπον καὶ
[11, 56]	τἀναντία λέγοντος· Ἀκούσατ´, ἔφη, ἃ	καὶ	τοῖς ὑπάτοις ὑμῖν ἔχω παραινεῖν.
[11, 48]	{ἐμπειροτάτους· ἐνεδείξαντο γὰρ} φρόνημά τε	καὶ	τόλμαν ἐκ τῶν προτέρων κατορθωμάτων
[11, 39]	τε κομίσαντες εἰς τὴν ἀγορὰν	καὶ	τὸν ἄλλον κόσμον τὸν ἐπιτάφιον
[11, 22]	τῆς ὑπὲρ τῶν κοινῶν φροντίδος	καὶ	τὸν ἀπράγμονα βίον μεθαρμοττομένων· ὅσοις
[11, 21]	ὑμῶν ἄκυρα καθιστάτωσαν. Ταῦτ´ εἰπὼν	καὶ	τὸν γραμματέα κελεύσας ἀναγνῶναι τὸ
[11, 60]	νέας ἀρχὰς ἀποδείκνυσθαι, τὴν βουλὴν	καὶ	τὸν δῆμον αὖθις συνελθόντας διαγνῶναι,
[11, 42]	μή τι πάθοι δεινόν, ἀλλὰ	καὶ	τὸν} {διαληφθέντ{ α λόγον, ὡς}
[11, 32]	αἰτουμένων οὐδὲν ἔτι ἀποκρινάμενος ἀνέστη	καὶ	τὸν δίφρον ἐκέλευσεν ἆραι. ~Ὡς
[11, 45]	τινας, οὓς οὐ δέομαι γράφειν,	καὶ	τὸν κελεύοντα τοὺς ὑπὸ τοῦ
[11, 55]	ἐπιχειροῦντας τὰ πάτρια κινεῖν ἔθη	καὶ	τὸν κόσμον τοῦ πολιτεύματος τὸν
[11, 23]	χεὶρ περὶ τὸν Ὁράτιόν τε	καὶ	τὸν Οὐαλέριον, οὓς ἔφην ἡγεμόνας
[11, 20]	ἐρρύσατο καὶ τοὺς πολεμίους ἐτιμωρήσατο	καὶ	τὸν στρατηγὸν αὐτῶν αἰχμάλωτον ἔλαβε·
[11, 25]	ἐξ ἐπιβουλῆς ἐγίνετο, στρατιωτικὸς ἀνὴρ	καὶ	τὸν τρόπον ἁπλοῦς τά τ´
[11, 44]	λόγον ἥρμοττεν, οὕτω σεμνῶν ὄντων	καὶ	τοσαύτην ἐχόντων διαφορὰν παρὰ τὰς
[11, 37]	αὐτὸν ἐκ τοῦ χάρακος νεανίσκων	καὶ	τότε συμπροπεμπόντων. ἠκολούθει δ´ αὐτοῖς
[11, 31]	τῶν ἐγγυητῶν καὶ τοῦ τιμήματος	καὶ	τοῦ μηδὲν ὑμᾶς ἐλαττωθῆναι περὶ
[11, 32]	παιδὸς ἀπάγειν ἐβούλετο τοῦ θείου	καὶ	τοῦ μνηστῆρος ἀντεχομένην. ἰδόντες δὲ
[11, 31]	ἀπολογήσασθαι. ~Τοιαῦτα τοῦ Νομιτωρίου λέξαντος	καὶ	τοῦ περιεστηκότος ὄχλου μεγάλῃ βοῇ
[11, 21]	πολλῆς φιλοτιμίας τε καὶ κραυγῆς,	καὶ	τοῦ συνεδρίου διαστάντος πρὸς ἑκάτερον,
[11, 31]	παραγένηται. περὶ δὲ τῶν ἐγγυητῶν	καὶ	τοῦ τιμήματος καὶ τοῦ μηδὲν
[11, 27]	λόχος τόν τε Σίκκιον ἀποκτείνειε	καὶ	τοὺς ἄλλους ἄνδρας, οἷς πρώτοις
[11, 26]	καὶ διπλασίους. ἐδόκει δ´ ἂν	καὶ	τοὺς ἄλλους ἅπαντας διαφθεῖραι μαχόμενος,
[11, 27]	τε Σίκκιον αὐτὸν ἀσκύλευτον ἐρριμμένον	καὶ	τοὺς ἄλλους ἅπαντας, ἐν θαύματι
[11, 41]	Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους καὶ Σαβίνους	καὶ	τοὺς ἄλλους περιοίκους ἅπαντας πολεμεῖν
[11, 3]	Ῥωμαίους ἐπὶ τὰ ὅπλα κλητέον	καὶ	τοὺς ἀπεχθομένους τῇ πολιτείᾳ· ἔπειθ´
[11, 22]	πρὸς τὴν δεκαδαρχίαν τοὺς πατρικίους	καὶ	τοὺς δημοτικούς. εἰ μὲν οὖν
[11, 15]	ἀλλ´ ἀνασκευασάμενος ἅπαντα τὰ ἐμὰ	καὶ	τοὺς ἐμοὺς εἰς Σαβίνους ἄπειμι,
[11, 39]	ἐνεφοροῦντο τῶν κατ´ ὀλιγαρχίας λόγων	καὶ	τοὺς ἔτι ἐνδοιάζοντας ἐξεδημαγώγουν. ἔτι
[11, 42]	ἀνεβόησαν οἱ πολλοὶ τιμωρήσειν ὑπισχνούμενοι	καὶ	τοὺς ἡγεμόνας τῶν λόχων ἐξ
[11, 33]	τόν τε μηνυτὴν παρεῖναι λέγων	καὶ	τοὺς μάρτυρας καὶ τὴν θεράπαιναν
[11, 34]	λαβεῖν. πρός τε τὸν μηνυτὴν	καὶ	τοὺς μάρτυρας, οὓς ὁ Κλαύδιος
[11, 55]	δαίμονας ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν,	καὶ	τοὺς μεγίστους ὅρκους κατ´ ἐξωλείας
[11, 58]	ἐπομοσάμενος ἦ μὴν τἀληθῆ λέγειν	καὶ	τοὺς παρακληθέντας ἐκ τῶν βουλευτῶν,
[11, 20]	καὶ τὸ κινδυνεῦον στρατόπεδον ἐρρύσατο	καὶ	τοὺς πολεμίους ἐτιμωρήσατο καὶ τὸν
[11, 43]	σημεῖα κινεῖν, ἔπειτα τοὺς ἡγεμόνας	καὶ	τοὺς στρατηγοὺς καταλιπεῖν οὔτε ὅσιον
[11, 1]	πλείους ὄντες ἕνδεκα μυριάδων, ἀλλὰ	καὶ	τοὺς τόπους, ἐν οἷς αἱ
[11, 54]	βουλὴ μαθοῦσα ψηφίζεται στρατιὰν καταγράφειν	καὶ	τοὺς ὑπάτους ἀμφοτέρους ἐξάγειν δυνάμεις.
[11, 23]	γὰρ ἐπ´ αὐτοὺς οἱ πολέμιοι	καὶ	τοὺς ὑποστάντας τοῦ χάρακος καταβαλόντες
[11, 47]	τούς τε συστάδην μαχομένους ἐτρέψαντο	καὶ	τοὺς φεύγοντας ἐπιδιώκοντες, οὓς μὲν
[11, 1]	ἀνδράσιν, ἐν οἷς ἔγωγε τίθεμαι	καὶ	τοὺς φιλοσόφους, ὅσοι μὴ λόγων,
[11, 58]	οἷς ἐκ τῶν πατρίων ἐθισμῶν	καὶ	τοῦτ´ ἀποδεδόσθαι τὸ γέρας, οὐδὲ
[11, 16]	ἔλεξε τοιάδε· Θαυμαστὸν μὲν ἦν	καὶ	τοῦτ´, ὦ βουλή, εἰ ταύτην
[11, 15]	οἰκίαν τὴν ἰδίαν ἀπέκλεισέ μοι,	καὶ	τουτὶ τὸ συνέδριον ἄβατον {ὥσπερ}
[11, 11]	σὲ πάντες ὑπολήψονται τὸν ἄρξαντα	καὶ	τούτους γεγενῆσθαι χρηστούς· ἐὰν δ´
[11, 2]	ἔδει παρεῖναι ταῖς ἀρχαῖς, ἀλλὰ	καὶ	τούτων οἱ πλείους ἀνασκευασάμενοι πανοικεσίᾳ
[11, 9]	ποιοῦνται διατριβὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ	καὶ	τούτων οἱ πλείους τὸν βίον
[11, 44]	τῆς τύχης δεξάμενοι. ἡγεμόνες δὲ	καὶ	τούτων τῶν ταγμάτων ἦσαν δέκα
[11, 62]	Διφίλου. μετασχόντες δ´ αὐτῆς ἑβδομήκοντα	καὶ	τρεῖς μόνον ἡμέρας ἀποτίθενται κατὰ
[11, 29]	παιδίον· ἡ δὲ λαβοῦσα ὑποβάλλεται	καὶ	τρέφει παίδων οὔτ´ ἀρρένων οὔτε
[11, 34]	ἀνάγκην τῶν τέκνων δεομένην στέργειν	καὶ	τρέφειν, ὅ τι ἂν ἡ
[11, 1]	ΕΝΔΕΚΑΤΟΣ. ~Ἐπὶ δὲ τῆς ὀγδοηκοστῆς	καὶ	τρίτης ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον
[11, 23]	καταγράψαντες ἐν τάχει τὰς δυνάμεις	καὶ	τριχῇ νείμαντες δύο μὲν τάγματα
[11, 32]	οὗτος ἀπαγγεῖλαί τε Οὐεργινίῳ τήμερον	καὶ	τριῶν ἢ τεττάρων ὡρῶν αὔριον
[11, 10]	διὰ ταῦτα πάνθ´ ὑμᾶς μισεῖ	καὶ	τυραννίδα καλεῖ τὴν ἀρχήν. ~Πῶς
[11, 15]	ὁρᾶν ἀνάξιον γεγονότα τῶν προγόνων	καὶ	τυραννικὴν ἐζηλωκότα παρανομίαν, ἀλλ´ ἀνασκευασάμενος
[11, 54]	τοῦ πολέμου κειμένοις. ἐλέγοντο δὲ	καὶ	Τυρρηνῶν οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ παρασκευάζεσθαι
[11, 46]	ἑτέρου τῶν δημάρχων Ποπλίου Νομιτωρίου	καὶ	τυχὼν ἀπολογίας ἁπάσαις ἁλίσκεται ταῖς
[11, 62]	ἀποδείκνυσι. καὶ ἐκεῖνοι προειπόντες ἀρχαιρέσια	καὶ	τῷ δήμῳ τὴν διάγνωσιν ἀποδιδόντες,
[11, 33]	ἵπποις πρότερον διανύσαντες τὴν ὁδὸν	καὶ	τῷ Οὐεργινίῳ τὰ πεπραγμένα διασαφηνίσαντες.
[11, 18]	ἐγένοντο προαιρέσεως· οἱ μὲν ἀναγκαῖα	καὶ	τῷ παρόντι καιρῷ ταῦτα προσήκοντα
[11, 27]	λαμπροτάτην καὶ πυρὰν νήσαντες ὑπερμεγέθη	καὶ	τῶν ἄλλων ἀπαρχόμενοι κατὰ δύναμιν,
[11, 46]	μὲν γὰρ τοῦτον εὐπετῶς ἐδόκουν	καὶ	τῶν ἄλλων κρατήσειν, εἰ δ´
[11, 39]	πολλὴν ἐποιοῦντο τοῦ τ´ Ἀππίου	καὶ	τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν κατηγορίαν. ἔμελλέ
[11, 5]	ἢ τοσαύτην κατεγνώκατε καὶ ἡμῶν	καὶ	τῶν ἄλλων Ῥωμαίων ἀνανδρίαν, ὥστ´
[11, 56]	κατομοσάμενοι. ~Ταύτῃ προσθεμένων τῇ γνώμῃ	καὶ	τῶν ἄλλων τῶν παρακληθέντων εἰς
[11, 9]	περὶ τῶν ἄλλων λέγειν, ὅτε	καὶ	τῶν βουλευτῶν ὀλίγοι μέν τινες
[11, 55]	ὅρκους κατ´ ἐξωλείας αὐτῶν τε	καὶ	τῶν ἐγγόνων, ἐάν τι παραβαίνωσι
[11, 1]	στρατοπέδων ἡγεμόνες τῶν τε βαρβαρικῶν	καὶ	τῶν Ἑλληνικῶν ἱστορῆσαι, καὶ μηδενὸς
[11, 13]	καὶ τὰς σκιὰς τῶν τιμῶν	καὶ	τῶν εὐημεριῶν διώκειν, ἀλλ´ αὐτὰς
[11, 37]	αὐτὴν ἀπαχθῆναι, συγχωρήσαντος τοῦ στρατηγοῦ	καὶ	τῶν ἐχθρῶν μικρὸν ἀναχωρησάντων ὑπολαβὼν
[11, 52]	τοῦ πράγματος ὑπὸ τῶν ὑπάτων	καὶ	τῶν ἡγουμένων τῆς βουλῆς λόγοι
[11, 48]	καὶ πολεμιστὴς κατὰ χεῖρα γενναῖος·	καὶ	τῶν ἱππέων μεγάλην προθυμίαν παρασχομένων
[11, 5]	δὲ πολλοῦ κατασχόντος τὸ συνέδριον	καὶ	τῶν μὲν πλείστων ἀγανακτούντων, τῶν
[11, 21]	φωνῆς αὐτῶν εἰκάσαι ῥᾴδιον ἦν,	καὶ	τῶν μετ´ ἐκεῖνον ἀνισταμένων ἦν
[11, 58]	Κανοληίου μετὰ πολλοῦ σχετλιασμοῦ λέγοντος	καὶ	τῶν μὴ παραληφθέντων εἰς τὸ
[11, 46]	ἕνεκα μισούμενον ὑπὸ τοῦ δήμου,	καὶ	τῶν νεωστὶ περὶ τὴν παρθένον
[11, 31]	μὲν ὀδυρμὸς ὑπὸ τῆς παρθένου	καὶ	τῶν περὶ αὐτὴν γυναικῶν ἐγίνετο
[11, 46]	τὰς δ´ οὐσίας τῶν ἀνῃρημένων	καὶ	τῶν πο οἱ ταμίαι τῆς
[11, 46]	δήμαρχος ἀχθομένων ἤδη τῶν πολιτῶν	καὶ	τῶν πολεμίων γενέσθαι προσδοκώντων. ~Ἐπεὶ
[11, 12]	δ´ ἐπαίνων. ὑπάρξει δέ σοι	καὶ	τῶν πρὸ τῆς ὀλιγαρχίας ἔργων
[11, 5]	αἰσχρῷ βίῳ τὰς ἑαυτῶν τε	καὶ	τῶν προγόνων ἀρετάς. ~Ἔτι δ´
[11, 59]	πολλοὺς διεξελθὼν ὑπὲρ αὑτοῦ τε	καὶ	τῶν προγόνων λόγους ὡς ἐπὶ
[11, 44]	τῆς παρούσης ταραχῆς αἰτίῳ γεγονότι	καὶ	τῶν προσδοκωμένων δι´ αὐτὴν ἔσεσθαι
[11, 37]	ὅσοι μὲν ἦσαν ἀκέραιοί τε	καὶ	τῶν τὰ δίκαια λεγόντων παράκλητοι
[11, 63]	ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν ἐγινώσκετο	καὶ	τῶν χρημάτων τὸ πλῆθος, ἀφ´
[11, 39]	ἐπειρᾶτο τῶν ἀνδρῶν παρανομίαν τε	καὶ	ὕβριν, ἐξουσίᾳ δημαρχικῇ καὶ ἐλπίδι
[11, 14]	λοιπὰ ἐρῶ. ἔχετε, ὦ βουλή,	καὶ	ὑμεῖς οἱ προεστηκότες τῆς πόλεως,
[11, 36]	τοῦδε τοῦ πράγματος, ὦ Οὐεργίνιε,	καὶ	ὑμεῖς οἱ σὺν τούτῳ παρόντες,
[11, 41]	τε δὴ πράττοντες τιμωρίαν δικαίαν	καὶ	ὑμῖν αὐτοῖς ἀσφάλειαν, ἵνα μὴ
[11, 18]	δὲ ψηφισάμενοι τῇ πόλει σωτήρια	καὶ	ὑμῖν αὐτοῖς προσήκοντα ἔσεσθε βεβουλευμένοι
[11, 40]	πολλοῖς κτηθέντα πόνοις ὑπὸ πατέρων	καὶ	ὑμῶν αὐτῶν σιωπῶ· ὧν οὐδὲν
[11, 41]	καὶ προπηλακίζειν Ἄππιος ἐπεβάλετο, ἀλλὰ	καὶ	ὑμῶν εἰσι πολλαὶ τοῖς μὲν
[11, 35]	φύσιν τε οὐ φρενήρης ἀνὴρ	καὶ	ὑπὸ μεγέθους ἐξουσίας διεφθαρμένος, οἰδῶν
[11, 27]	μάλιστα δ´ ὅτι πρεσβύτης ὢν	καὶ	ὑπὸ τῆς ἡλικίας πολεμικῶν ἀγώνων
[11, 1]	τίνες οἱ πείσαντες αὐτοὺς λόγοι	καὶ	ὑπὸ τίνων ῥηθέντες ἀνδρῶν καὶ
[11, 32]	Κλαύδιον τήν τε κόρην ἀφεῖναι	καὶ	ὑπὸ τοὺς πόδας τοῦ στρατηγοῦ
[11, 23]	Τύσκλον ἀφικνοῦντο· σκηνὰς δ´ αὐτῶν	καὶ	ὑποζύγια καὶ χρήματα καὶ θεράποντας
[11, 56]	οὗτος· πρεπωδεστάτη γὰρ ἡ γνώμη	καὶ	ὑποψίαν ἥκιστα παρέξουσα γένοιτ´ ἄν,
[11, 28]	τὸ διδασκαλεῖον ἐπιλαμβάνεται τῆς παρθένου	καὶ	φανερῶς ἄγειν ἐβούλετο δι´ ἀγορᾶς.
[11, 2]	ἕκαστοι περὶ αὑτούς, ἐφῆκαν ἄγειν	καὶ	φέρειν τὰ τῶν ἐναντιουμένων τῇ
[11, 20]	ὤνησεν ὁμολογουμένως πάντα τὰ πράγματα	καὶ	φερομένην τὴν πόλιν εἰς ἀτυχὲς
[11, 13]	πολιτευμάτων μὴ τυραννικός, ἀλλ´ ἀριστοκρατικὸς	καὶ	φεῦγε τοὺς πρὸς ἡδονὴν ὁμιλοῦντας,
[11, 15]	μεστοὺς ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων	καί	φησιν· Ἄππιος μὲν οὐδ´ ἀποκρίσεως
[11, 31]	κόρην Ἰκίλιος ἐμφύεταί τε αὐτῆς	καί	φησιν· Οὐκ ἐμοῦ γε ζῶντος,
[11, 7]	δύναμις τὰ τοιαῦτα στρατεύματα καταγωνίσασθαι	καὶ	φθεῖραι. ~Ταῦτ´ ἐστίν, ὦ βουλή,
[11, 18]	φιλονεικίας ἀκαίρου καὶ δυσμενείας ἀβούλου	καὶ	φθόνον κακοδαίμονος, ὃς οὐκ ἐᾷ
[11, 53]	ὑπὸ τῶν νομιζόντων ἐξ ἐπιβουλῆς	καὶ	φθόνου τοῦ πρὸς αὐτοὺς τὸ
[11, 27]	τὸ μὲν δὴ περὶ Κρουστομέρειαν	καὶ	Φιδήνην στράτευμα διὰ τὸν Σικκίου
[11, 15]	κινήσας ἔπαινον ἐπὶ τῷ γενναίῳ	καὶ	φιλελευθέρῳ τῆς γνώμης ἐκάθισε. μετὰ
[11, 60]	ἢ διὰ τὰς πολιτικὰς ἔριδας	καὶ	φιλοτιμίας ἰσχυρὰ τὰ τῶν ἐχθρῶν
[11, 30]	ἀπολογεῖσθαι, ὅτε καὶ μαρτύρων εὐπορία	καὶ	φίλων καὶ δικαστῶν ἀμφοτέροις ἔσται
[11, 15]	ὥστε μηδὲν τῶν διαφερόντων ἀγνοεῖν,	καὶ	φίλων οὐ σπανίζομεν, οἷς, ἐάν
[11, 47]	ἀθρόοι. καὶ γίνεται μέγας ἀγὼν	καὶ	φόνος ἐξ ἀμφοτέρων πολύς, ἐν
[11, 1]	πόλεως αὐτῶν καὶ ναῦς διατεμεῖν	καὶ	φρουρὰν εἰς τὴν ἀκρόπολιν εἰσαγαγεῖν
[11, 56]	ἐκ τῶν φιλοδημοτάτων συναγαγόντες ἀλεξήματα	καὶ	φυλακὰς ἀντεμηχανῶντο πρὸς τὰς ἐπιβουλάς,
[11, 22]	φραξάμενοί τε τὰς οἰκίας ὅπλοις	καὶ	φυλακὴν θεραπόντων καὶ πελατῶν καρτερὰν
[11, 28]	δ´ οὐκ ἔπειθον αὐτάς, ἀλλὰ	καὶ	φυλακῆς ἑώρα τὴν κόρην κρείττονος
[11, 14]	ὅτι σοι παρέσχημαι ψυχήν τε	καὶ	φωνὴν τὴν ἐμαυτοῦ τὰ κράτιστα
[11, 10]	ἐπιγάμους καὶ ἄλλας ὕβρεις πολλὰς	καὶ	χαλεπάς. τὸ δὲ πενέστατον τοῦ
[11, 26]	χωρίον ἦλθον ὀχθηρὸν καὶ στενόπορον	καὶ	χαλεπὸν ἵππῳ διεξελθεῖν, ὅτι μὴ
[11, 47]	ἐξελέξατο τάφρον τε βαθεῖαν περιεβάλετο	καὶ	χάρακας ἤγειρεν ὑψηλούς. προκαλουμένων δὲ
[11, 35]	ὑπεράνθρωπός τις ὥρα περὶ αὐτὴν	καὶ	χάρις ἦν· καὶ τὸ τῆς
[11, 14]	οἷς μετὰ θεοὺς δευτέρας τιμὰς	καὶ	χάριτας ἀποδίδομεν κοινάς, ὑπὲρ ἅπαντας
[11, 43]	ἑξῆς ἡμέρᾳ κρατυνάμενοι τὸν χάρακα	καὶ	χιλιάρχους δέκα τῶν κοινῶν ἀποδείξαντες
[11, 19]	ἐν χερσὶν ὄντος τοῦ πολέμου,	καὶ	χλευάζειν ἐπεχείρει πράγματα οὐκ ἐπιτήδεια
[11, 42]	σκηνὰς καὶ ἀνδράποδα καὶ ὅπλα	καὶ	χρήματα διηρπακότες ἔχουσι τὰ ἡμέτερα.
[11, 23]	σκηνὰς δ´ αὐτῶν καὶ ὑποζύγια	καὶ	χρήματα καὶ θεράποντας καὶ τὴν
[11, 24]	ἐπὶ στρατοπέδου συνάρχουσιν ὅπλα τε	καὶ	χρήματα καὶ σῖτον καὶ τἆλλα
[11, 40]	οἰκίας γὰρ δὴ καὶ κλήρους	καὶ	χρήματα σὺν πολλοῖς κτηθέντα πόνοις
[11, 26]	πρέπων. ὑποδεξαμένου δὲ τοῦ Σικκίου	καὶ	ψιλοὺς αἰτήσαντος ἑκατὸν ἐπιλέκτους οὐδένα
[11, 27]	ἀποθανεῖν Σίκκιον, ἄνδρα καὶ ῥώμην	καὶ	ψυχὴν ἀνυπόστατον, οὐδὲ τὸν ὑπασπιστήν,
[11, 35]	καὶ ἔργον ἐτόλμησε τυραννικὸν πρᾶξαι	καὶ	ὠμόν. ~Ἔτι γὰρ αὐτῶν λεγόντων
[11, 40]	τὰς ἄλλας αὐτῶν παρανομίας τε	καὶ	ὠμότητας ἐκλογιζόμενος· Καὶ ταῦτ´, ἔφη,
[11, 40]	ὑμῶν ὧν τ´ αὐτὸς πέπονθε	καὶ	ὧν οἶδεν ἑτέρους παθόντας· καὶ
[11, 21]	τὰς γνώμας καὶ μηδὲν ἔτι	καινουργεῖν.	τούτων δὲ λεγομένων ὑφ´ ἑκατέρου
[11, 27]	γ´ αὐτῶν τὸ ἔργον, ἀλλὰ	καίπερ	ἐν ἐρημίᾳ τοῦ φόνου γεγονότος
[11, 18]	ὅτι οὐ τοῖς πράγμασιν οἱ	καιροὶ	δουλεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς καιροῖς τὰ
[11, 38]	πρᾶγμα ποιῶν καὶ τοῖς τότε	καιροῖς	ἥκιστα ἁρμόττον. δέον γὰρ ἀποθεραπεύειν
[11, 18]	οἱ καιροὶ δουλεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς	καιροῖς	τὰ πράγματα. Ταύτην ἀποδειξαμένου Κορνηλίου
[11, 54]	οἵδε τοσούτου ἐδέησαν εἶξαι τοῖς	καιροῖς,	ὥστε καὶ περὶ τῶν ἄλλων
[11, 14]	μόνῳ πρὸς μόνον οὐκ ἐξεγένετο.	καιρὸν	δ´ ἔχει πάντη λέγεσθαι τὰ
[11, 8]	εἴ τις ἐκεῖνον ἀφεὶς τὸν	καιρὸν	ἐν τούτῳ λέγειν ὑπὲρ αὐτῶν
[11, 47]	ἀγαθήν, τοῦτον εἶναι νομίσας τὸν	καιρὸν	ἐπιτήδειον ἐξῆγε κεκοσμημένην τὴν στρατιὰν
[11, 46]	ἔφην δημοτικοῖς εὐθὺς οἱ δήμαρχοι	καιρὸν	ἐπιτήδειον ἥκειν νομίζοντες, ἐν ᾧ
[11, 58]	τοῦ νόμου διάγνωσιν εἰς ἕτερον	καιρὸν	ἐπιτηδειότερον. ἐπειδὴ δ´ ἅπασι τοῖς
[11, 59]	τιμῆς ταύτης ἀξίας, τὸν δὲ	καιρὸν	οὐκ ἐπιτήδειον εἰς τὴν ὑπὲρ
[11, 20]	ἐὰν γὰρ ὑπερβαλώμεθα τοῦτον τὸν	καιρόν,	οὐκέτι συνάξουσιν ἡμᾶς οἱ δέκα
[11, 8]	βεβαίως, ὅτι τοῦτον ὑπερβαλόμενοι τὸν	καιρὸν	ὡς οὐκ ἐπιτήδειον ἑτέρου δυνησόμεθα
[11, 4]	ὡς οὐ διδόντος ἀναστροφὴν τοῦ	καιροῦ.	ταῦτα δὲ αὐτοῦ λέγοντος ἀνίσταται
[11, 1]	περιγίγνεται τὸ περὶ τοὺς ἀναγκαίους	καιροὺς	μεγάλα τὰς πόλεις ἐκ τῆς
[11, 6]	ὃς ἂν ἐν τῷ προσήκοντι	καιρῷ	λέγῃ, τοὺς δ´ ἐπιπολάζοντας καὶ
[11, 18]	μὲν ἀναγκαῖα καὶ τῷ παρόντι	καιρῷ	ταῦτα προσήκοντα ὑπολαμβάνοντες εἶναι, οἱ
[11, 41]	δὲ τὸ ἐλεύθερον φρόνημα ἀναλήψεσθε	καιρῷ	τὸν νῦν παρέντες, ἐν ᾧ
[11, 60]	ὀλίγα διαλεχθεὶς ὑπὲρ τῶν κατεχόντων	καιρῶν	τὴν πόλιν, ὅτι δυεῖν ἀνάγκη
[11, 23]	καὶ Τίτος Ἀντώνιος καὶ τελευταῖος	Καίσων	Δουέλλιος ἐπὶ τὸν πρὸς Αἰκανοὺς
[11, 25]	ἐγίνετο. τῶν μὲν οὖν ἄλλων	καίτοι	συχνῶν ἀναιρουμένων ἐλάττων τοῖς πλήθεσι
[11, 9]	μὲν γὰρ οἴομαι τὰ κακά.	καίτοι	τίνος ἔλαττον οἴεσθ´ εἶναι κακὸν
[11, 4]	κατισχυομένων πολιτῶν βοήθεια ὑφ´ ὑμῶν.	καίτοι	τίνος ἔλαττον τοῦτο κακόν, ὅτε
[11, 9]	τὰς ἑαυτῶν πατρίδας ἢ τὰ	κακά;	ἐγὼ μὲν γὰρ οἴομαι τὰ
[11, 9]	ἐγὼ μὲν γὰρ οἴομαι τὰ	κακά.	καίτοι τίνος ἔλαττον οἴεσθ´ εἶναι
[11, 14]	μὴ τοῖς κακοῖς ἰᾶσθαι τὰ	κακά,	μηδὲ τῶν πλειόνων ὀρεγόμενον καὶ
[11, 29]	τέκῃ, δοῦναι τὸ παιδίον αὐτῇ.	κἀκείνη	φυλάττουσα τὰς ὑποσχέσεις γενομένης αὐτῇ
[11, 17]	οὐδ´ ἄλλο τῶν ἀνηκέστων οὐδέν.	κἀκεῖνοι	ταῦτα προκαλουμένων ἡμῶν μετριάσουσι καὶ
[11, 26]	αὐτῶν μηνυτὴς γίνεται τῷ δεσπότῃ.	κἀκεῖνος	ὡς ἔγνω κατακλειόμενον αὑτὸν εἰς
[11, 47]	αὐτὸν εἰς μάχην πολλάκις καὶ	κακιζόντων	τὴν ἀνανδρίαν ἠνείχετο μένων ἐφ´
[11, 14]	ὑπὸ τῶν ἡττόνων τε καὶ	κακιόνων	ἄρχεσθαι. πολλὰ καὶ περὶ πολλῶν
[11, 4]	ὀλιγαρχίαν, ἐν οἷς ἦν τὸ	κάκιστον	τῆς ὀλιγαρχίας μέρος, οἱ μὲν
[11, 18]	καὶ δυσμενείας ἀβούλου καὶ φθόνον	κακοδαίμονος,	ὃς οὐκ ἐᾷ τοὺς ἔχοντας
[11, 12]	τὰ νῦν ἀγαθὰ τοῖς πάλαι	κακοῖς	ἐκεῖνα μὲν ἡγήσεται συγγνώμης ἄξια,
[11, 12]	πρὸς τὸν δῆμον ὡς ἐν	κακοῖς	εὐπρεπεῖς. ~Ἀλλὰ δέδοικα, μὴ πρόφασις
[11, 14]	ἐμὴν ἀξιῶ σε μὴ τοῖς	κακοῖς	ἰᾶσθαι τὰ κακά, μηδὲ τῶν
[11, 7]	πόλεμος ἅμα τοῖς ἐντὸς τείχους	κακοῖς,	καὶ δόξειε ταῖς ἀρχαῖς δύναμιν
[11, 22]	ἣν ἔχαιρον ἑκάτεροι τοῖς ἀλλήλων	κακοῖς·	οἱ μὲν δημοτικοὶ τὸ φρόνημα
[11, 37]	φωναῖς ἀνακαλοῦσαν. ἐν τοιούτοις δὴ	κακοῖς	Οὐεργίνιος ὢν ἔργον εἰς νοῦν
[11, 23]	Σαβίνους στρατεύσαντες ἐν τοῖς ἐλάττοσι	κακοῖς	σωφρονισθέντες ἑκόντες ἔγνωσαν ἐκλιπεῖν τὸν
[11, 4]	ὑμῶν. καίτοι τίνος ἔλαττον τοῦτο	κακόν,	ὅτε Οὐαλέριος ὢν {Ποτῖτος} ὡς
[11, 9]	καίτοι τίνος ἔλαττον οἴεσθ´ εἶναι	κακὸν	πόλει καὶ ταῦτα τῇ Ῥωμαίων,
[11, 43]	διέμεινεν ἡ ταραχὴ χρόνον, ὥστε	κακόν	τι γενέσθαι δι´ αὐτήν. διεξιόντες
[11, 7]	δεδοικότας, μή τι μεῖζον ἐργάσωνται	κακόν,	τούς τε ὑπακούσαντας καὶ τὰ
[11, 7]	ὅτι οὐχ ὑπὲρ οἰκείων ἀγαθῶν	κακοπαθοῦσιν,	ἀλλ´ ἵνα βεβαιότερον αὐτῶν ἕτεροι
[11, 23]	αὑτοὺς τότε χαίροντες ἐπὶ ταῖς	κακοπραγίαις	τῶν στρατηγῶν· καὶ ἦν ἤδη
[11, 13]	ἂν γένηταί τις ἐξ ἀγαθοῦ	κακός,	ὑπὸ τούτων πάλιν αὐτὸν ἐκ
[11, 56]	τῶν ἀνδρῶν συνουσίαν ὡς ἐπὶ	κακῷ	τινι τοῦ δήμου μεγάλῳ γενομένην,
[11, 31]	μέντοι σαφῶς, ὅτι ἤτοι μεγάλων	κακῶν	ἄρξει Ῥωμαίοις ὁ θάνατος οὑμὸς
[11, 44]	τῶν προσδοκωμένων δι´ αὐτὴν ἔσεσθαι	κακῶν,	οὐκέτι τῶν κοινῶν οὐδὲν ἠξίου
[11, 60]	διαλύσασθαι πόλεμον· ἔφησε, δυεῖν ὄντων	κακῶν,	ὧν ἀνάγκη θάτερον ἄκοντας ὑπομεῖναι,
[11, 17]	διαλλαγῶν ποιησόμενοι τοὺς λόγους, ἐπειδὴ	κακῶς	ἤρξασθε ἡμᾶς ποιεῖν οὐδὲν προπεπονθότες
[11, 16]	πάντα μᾶλλον ἢ τοὺς ἐχθροὺς	κακῶς	ποιεῖν· καὶ οὐδ´ αὐτὸ τοῦτο
[11, 19]	δίκην δοῖεν οἱ τολμήσαντες αὐτὴν	κακῶς	ποιεῖν, καὶ τὴν πάτριον ἀπολάβοιμεν
[11, 42]	ἀνανδρίαν τε καὶ ἀπειρίαν {ἀπεδείξασθε,	κακῶς}	στρατοπεδευσάμενοι, καὶ τὴν ἑαυτῶν χώραν
[11, 60]	τοὺς ἔξωθεν ἐπιφερομένους ἀποτρέψασθαι βουλομένῃ	κακῶς	τὸν οἰκεῖον καὶ πολιτικὸν διαλύσασθαι
[11, 28]	εὖ ποιεῖν οὓς βουληθείη καὶ	κακῶς.	ὡς δ´ οὐκ ἔπειθον αὐτάς,
[11, 14]	δ´ ἔχει πάντη λέγεσθαι τὰ	καλὰ	καὶ συμφέροντα παρ´ ἀνθρώποις μᾶλλον,
[11, 13]	λόγων τε καὶ πράξεων ἐπιλανθάνου.	καλαὶ	γὰρ αἱ πρῶταί σου τῶν
[11, 11]	δ´ εὐσεβεῖς. θεοὶ γὰρ ἐπὶ	καλαῖς	καὶ δικαίαις παραλαμβάνεσθαι φιλοῦσιν ὁμολογίαις,
[11, 39]	γὰρ ὑπὸ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους	καλὰς	ἔτισεν ἂν αὐτῷ τὰς δίκας.
[11, 1]	διελθεῖν ἀναγκαίας ὑπολαμβάνων εἶναι καὶ	καλὰς	τὰς τοιαύτας μαθήσεις ἅπασι μὲν
[11, 10]	πάνθ´ ὑμᾶς μισεῖ καὶ τυραννίδα	καλεῖ	τὴν ἀρχήν. ~Πῶς οὖν ἐπανορθώσετε
[11, 16]	ἡλικίαν καὶ βουλῆς ἀξίωσιν συμβούλους	καλεῖν,	ἀλλὰ κατ´ οἰκειότητα καὶ τὴν
[11, 4]	κήρυκα τοὺς βουλεύοντας ἐξ ὀνόματος	καλεῖν	ἐκέλευον. ὑπήκουε δ´ αὐτοῖς τῶν
[11, 9]	πατρίδος; ὅτε γοῦν ἐδέησεν ὑμῖν	καλέσαι	τὴν βουλήν, ἐκ τῶν ἀγρῶν
[11, 61]	προῆλθον εἰς τὴν ἀγοράν. ἔπειτα	καλέσαντες	τὸ πλῆθος εἰς τὴν ἐκκλησίαν,
[11, 32]	χρὴ ποιεῖν, ἔπειτα τὸν Κλαύδιον	καλέσας	ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ μικρὰ
[11, 15]	ἕως ἂν οὗτοι κατέχωσι τὴν	καλὴν	ταύτην ἀρχήν. ἐπειδὰν δ´ οἷα
[11, 6]	χρὴ τρόπον ὡς τάχιστα καὶ	κάλλιστα	τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνασθαι, γνώμας ἀξιῶ
[11, 28]	στρατευσαμένοις. τούτῳ θυγάτηρ ἔτυχεν οὖσα	καλλίστη	τῶν ἐν Ῥώμῃ παρθένων τὸ
[11, 39]	πέρα δεινῶν διὰ τὸ ἀτυχὲς	κάλλος	παθούσης, οὓς δ´ αὐτὸς ὁ
[11, 28]	ἀγοράν εὐθύς τε ὑπὸ τοῦ	κάλλους	τῆς παιδὸς ἑάλω καὶ ἔτι
[11, 60]	ὅσα ἔδοξε πώποτε ἐναντία τοῖς	καλοῖς	καὶ πατρίοις ἐθισμοῖς ὑπομιμνήσκων, οὗ
[11, 22]	οὐδ´ ἐν ἀπράκτῳ ζῆν ἡσυχίᾳ	καλὸν	ἐδόκει, πολεμεῖν τ´ ἀνὰ κράτος
[11, 35]	καὶ κατηφὲς ὁρῶσα καὶ τὸ	καλὸν	τῶν ὀμμάτων ἐκτήκουσα τὰς ἁπάντων
[11, 13]	φιλοτιμία κενὴ τὴν εἰκόνα {τοῦ	καλοῦ}	τῆς δόξης διώκουσα καὶ πόθος
[11, 54]	ἐλέγοντο δὲ καὶ Τυρρηνῶν οἱ	καλούμενοι	Οὐιεντανοὶ παρασκευάζεσθαι πρὸς ἀπόστασιν, Ἀρδεᾶται
[11, 9]	ἐκ τῶν ἀγρῶν καθ´ ἕνα	καλούμενοι	συνῆλθον, οἷς πάτριον ἦν ἅμα
[11, 43]	οὐδένα. ἀφικόμενοι δ´ εἰς τὸν	καλούμενον	Ἀουεντῖνον ἔστι δὲ τῶν ἐμπεριεχομένων
[11, 49]	ἔξω τῆς πόλεως εἰς τὸ	καλούμενον	Ἄρειον πεδίον, καὶ τὰ πραχθέντα
[11, 42]	τὸν Οὐεργίνιον εἴασαν οἱ λοχαγοὶ	καλούμενον	εἰς τὸ στρατήγιον ἀπελθεῖν, {ὑποπτεύ{
[11, 10]	οὔτε ψηφοφοριῶν οὔτ´ εἰς ἐκκλησίας	καλούμενον	οὔτ´ ἄλλης πολιτικῆς φιλανθρωπίας μεταλαμβάνον
[11, 15]	τοῦτον ἀναστὰς Λεύκιος Κοίντιος ὁ	καλούμενος	Κικιννᾶτος καὶ Τίτος Κοίντιος Καπετωλῖνος
[11, 21]	ἐξ ἀρχῆς πάντας τοὺς βουλευτὰς	καλοῦντας,	καὶ πολλοῖς τῶν συνέδρων ἀναθέσθαι
[11, 21]	τῶν νεωτάτων ἐν τῷ προσήκοντι	καλοῦντες	ἕκαστον τόπῳ. τριῶν δ´ ἀποδειξαμένων
[11, 38]	ἄρρητα κατ´ αὐτοῦ λέγουσι καὶ	καλοῦσι	τὸν δῆμον ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν.
[11, 4]	καὶ δυναστεύοντας τῆς πόλεως ἅπαντας	καλῶ	{καὶ} οὐκ ἀγνοῶν μέν, ὅτι
[11, 27]	ὑποψίαν περὶ τὸ πρᾶγμα ἐπιβουλῆς	καλῷ	καὶ προσήκοντι ἔργῳ ἐνιστάμενοι, λαβόντες
[11, 16]	κρατίστου ποιεῖσθαι τοὺς ὑπὲρ τῶν	καλῶν	ἀγῶνας, καὶ μὴ πολεμίους, ἀλλὰ
[11, 1]	ὅσοι μὴ λόγων, ἀλλ´ ἔργων	καλῶν	ἄσκησιν ἡγοῦνται τὴν φιλοσοφίαν, τὸ
[11, 37]	ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν τοὺς πολίτας	καλῶν.	διεκπαισάμενος δὲ τὰς πύλας ἀνέβη
[11, 12]	τῆς ὀλιγαρχίας ἔργων πολλῶν καὶ	καλῶν	ὄντων ὑπομιμνήσκειν τὸν δῆμον, καὶ
[11, 36]	μὲν οὖν ἀλλήλους ἔπεισαν αὐτοί,	καλῶς	ἂν εἶχεν· ἐπεὶ δ´ εἰς
[11, 8]	πόλει πραγμάτων εἴ τι μὴ	καλῶς	εἶχε τῶν γιγνομένων διαγνῶναι. πολλῆς
[11, 42]	λόχους ἐβούλοντο, {κατωνείδιζον} λέγοντες· Ὡς	καλῶς	ἡμῶν ἐστρατηγήκατε καὶ πρότερον, ἵνα
[11, 9]	παντὸς ὁτουδήτινος μᾶλλον, ὅταν μὴ	καλῶς.	πρὸς δὲ τούτοις ὅτι ταύτην
[11, 20]	μηδ´ οἵῳ τ´ εἶναι τοῖς	κάμνουσι	τῶν σφετέρων βοηθεῖν. ἦν τ´
[11, 19]	παρὰ τὰς εἰρημένας αὐτοῖς ἀποφηνάμενος,	κἂν	τὰ κράτιστα ὑποθῶμαι, διακενῆς ἐρραψῳδηκὼς
[11, 5]	τὰς πατρίους πάλιν ἀποδείκνυσθαι ἀρχάς·	κἂν	τοῦτο μανεὶς ὁ δῆμος ὑπομείνῃ,
[11, 57]	παρελθὼν εἷς ἐξ αὐτῶν Γάϊος	Κανολήιος	περὶ μὲν τοῦ δίκαιον ἢ
[11, 58]	τοῦ δήμου γινόμενον. ~Τοιαῦτα Γαΐου	Κανοληίου	μετὰ πολλοῦ σχετλιασμοῦ λέγοντος καὶ
[11, 15]	καλούμενος Κικιννᾶτος καὶ Τίτος Κοίντιος	Καπετωλῖνος	καὶ Λεύκιος Λουκρήτιος καὶ πάντες
[11, 4]	Σαβῖνον Ἑρδώνιον ἐκπολιορκήσας κατέχοντα τὸ	Καπετώλιον,	καὶ τὸ μὲν φρούριον ἀνακτησάμενος,
[11, 37]	τούτους οἴεσθε τοὺς ἐπὶ τοῦ	Καπετωλίου	καὶ τῆς ἄκρας φρουροὺς ἐπὶ
[11, 63]	τὸ δεύτερον καὶ Τίτος Κοίντιος	Καπιτωλῖνος	τὸ πέμπτον. οὗτοι διδάξαντες τὴν
[11, 13]	τῶν εὐημεριῶν διώκειν, ἀλλ´ αὐτὰς	καρποῦσθαι	τὰς ἀληθεῖς τιμάς, ἀπόδος τὴν
[11, 10]	καὶ ἄρχειν καὶ τὰς ἄλλας	καρποῦσθαι	τιμάς, ἃς οἱ πατέρες αὐτῶν
[11, 23]	τῶν στρατηγῶν· καὶ ἦν ἤδη	καρτερὰ	χεὶρ περὶ τὸν Ὁράτιόν τε
[11, 22]	καὶ φυλακὴν θεραπόντων καὶ πελατῶν	καρτερὰν	περὶ ἑαυτοὺς ἔχοντες, ὡς μήτ´
[11, 28]	περὶ αὑτὸν ἔχων νέων δημοτικῶν	καρτεράν.	ὡς δὲ τῷ βήματι προσῆλθεν,
[11, 21]	ἐπιτρέψαι τοῦ πολέμου κατὰ τὸ	καρτερὸν	ἀπεμάχετο κεκρίσθαι τὸ πρᾶγμα ἤδη
[11, 33]	ἁφὰς ἤλαυνε μετὰ τῶν μειρακίων	κατ´	ἄλλας ὁδοὺς διωγμὸν ἔκ τε
[11, 44]	τὸ συνέδριον ἐκ τῶν οἰκιῶν	κατ´	ἄνδρα μεταπεμπόμενος. ἔτι δ´ αὐτῶν
[11, 44]	τῆς πόλεως Σπόριος Ὄππιος, διαταραχθεὶς	κατ´	ἀρχὰς καὶ αὐτός, ὡς αὐτίκα
[11, 19]	δέκα ὁρᾶτε, ὦ πατέρες, οἳ	κατ´	ἀρχάς τ´ οὐκ ἐπέτρεψάν μοι
[11, 9]	οὐδὲ τῶν πατρικίων πολλοὶ τὰς	κατ´	ἄστυ ποιοῦνται διατριβὰς ὡς πρότερον,
[11, 38]	συγγενέσιν ἑστῶτες ῥητὰ καὶ ἄρρητα	κατ´	αὐτοῦ λέγουσι καὶ καλοῦσι τὸν
[11, 49]	δὴ πάντα κατηγορήματα τῶν ὑπάτων	{κατ´	αὐτῶν ἐκχέαντος Κλαυδίου Γαΐου, καὶ
[11, 49]	ἐλπίδα τὸ ἔργον. συναχθεῖσα γὰρ	κατ´	αὐτῶν ἡ βουλὴ κατεστρατοπεδευκότων ἔξω
[11, 44]	πείθοντες ἀξίαν τοῦ πράγματος ὀργὴν	κατ´	αὐτῶν λαβεῖν. ἐπεὶ δ´ ἀγορεύειν
[11, 46]	Ἄππιον, εἰσαγγελίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι	κατ´	αὐτῶν, οὐχ ἅμα πάντας ὑπάγοντες
[11, 49]	οὐ μὴν ἐχώρησέ γε αὐτοῖς	κατ´	ἐλπίδα τὸ ἔργον. συναχθεῖσα γὰρ
[11, 55]	ὁμολογιῶν, καὶ τοὺς μεγίστους ὅρκους	κατ´	ἐξωλείας αὐτῶν τε καὶ τῶν
[11, 16]	βουλῆς ἀξίωσιν συμβούλους καλεῖν, ἀλλὰ	κατ´	οἰκειότητα καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς
[11, 38]	ἅπαντας ἀγανακτῶν. ἤδη δ´ αὐτῷ	κατ´	οἰκίαν ὄντι προσαγγέλλουσι τῶν ἑταίρων
[11, 60]	ὑπὸ τῶν παραγενηθέντων ἐν τῷ	κατ´	οἰκίαν συνεδρίῳ γνώμην εἰσέφερεν, ἣν
[11, 56]	τοῦ δήμου μεγάλῳ γενομένην, ἐπειδὴ	κατ´	οἰκίαν τε συνήδρευσαν, ἀλλ´ οὐκ
[11, 44]	κοινῶν οὐδὲν ἠξίου πράττειν, ἀλλὰ	κατ´	οἶκον ἔμενεν· ὁ δὲ σὺν
[11, 39]	περὶ τὸν Οὐαλέριον ἐνεφοροῦντο τῶν	κατ´	ὀλιγαρχίας λόγων καὶ τοὺς ἔτι
[11, 22]	πολιτικὸν πλῆθος οὐκέτι λάθρα καὶ	κατ´	ὀλίγους, ἀλλ´ ἐκ τοῦ φανεροῦ
[11, 47]	ἐν κόσμῳ, σποράδες δὲ καὶ	κατ´	ὀλίγους ὡς ἕκαστοι εἶχον ἐπιφαινόμενοι·
[11, 34]	μᾶλλον ἢ οὐ γυναικὸς ἐλευθέρας	κατὰ	γένος ἢ φιλίαν αὐτῇ προσηκούσης,
[11, 37]	καὶ εὐσχήμονα, τέκνον, ἀποστέλλω τοῖς	κατὰ	γῆς προγόνοις· ζῶσα γὰρ ταῦτα
[11, 2]	τοὺς χαριεστάτους Ῥωμαίων, οἷς οὐ	κατὰ	γνώμην τὰ πραττόμενα ὑπ´ αὐτῶν
[11, 14]	καὶ ἐπανορθῶν τὰς ἀγνοίας σου	κατὰ	δύναμιν τὴν ἐμὴν ἀξιῶ σε
[11, 27]	ὑπερμεγέθη καὶ τῶν ἄλλων ἀπαρχόμενοι	κατὰ	δύναμιν, ὧν νόμος ἐπ´ ἀνδράσιν
[11, 26]	πλαγίων τῷ ὄχθῳ καὶ γενόμενοι	κατὰ	κεφαλῆς κατεκύλιον ὑπερμεγέθεις ἄνωθεν πέτρας,
[11, 2]	οἱ δ´ ὥσπερ ἁλούσης πολέμῳ	κατὰ	κράτος τῆς πατρίδος οὐ τὰ
[11, 49]	ἤ τινων τοιούτων συγχωρήσεων οὐδὲ	κατὰ	μικρὸν ἀξίους εἶναι τυγχάνειν. ~Ἀποψηφισαμένης
[11, 37]	λιβάδας ἐξέματτε τῶν δακρύων, ἔπειτα	κατὰ	μικρὸν ὑπάγων, ὡς ἦν ἐγγὺς
[11, 43]	ἀπεδείχθη. τὸ δὲ τοῖς μὴ	κατὰ	νόμον ἄρχουσι ποιεῖν τὸ κελευόμενον
[11, 11]	ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας ψηφίσωνται,	κατὰ	νόμον ἕξετε καὶ οὐ βίᾳ
[11, 21]	προσετίθετο γνώμῃ. ἁπάντων δὴ γεγονότων	κατὰ	νόμον, ἐπειδὴ τοῖς πλείοσιν ὑμῶν
[11, 30]	ἐλευθέρᾳ καὶ ἀστῇ προσῆκεν, ἁρμοσθῆναι	κατὰ	νόμον Ἰκιλίῳ, καὶ τέλος ἂν
[11, 25]	ἀνδρῶν ὀκτακοσίων ἐκπεπληρωκότων ἤδη τὰς	κατὰ	νόμον στρατείας εὐνοίᾳ τῇ πρὸς
[11, 3]	τὰ κυρωθέντα ὑπ´ ἐκείνης πράττοντες	κατὰ	νόμους ἀνειληφέναι τὴν ἐξουσίαν τοῦ
[11, 17]	δήμου ψηφιζομένων κύριον, ἐὰν μὴ	κατὰ	νόμους γένηται; ἔπειθ´ ὅταν αἱ
[11, 40]	τῶν πόνων ἀπαιτοῦντες, γυναῖκές τε	κατὰ	νόμους ἐγγυηθεῖσαι καὶ θυγατέρες ἐπίγαμοι
[11, 3]	δημαρχικῆς ἐξουσίας καταλελυμένης, ᾗ μόνῃ	κατὰ	νόμους ἐξῆν ἐναντιοῦσθαι τοῖς ὑπὸ
[11, 20]	ὑπὲρ οὐδενός· ἵνα δὲ καὶ	κατὰ	νόμους ἡ τοῦ δικτάτορος ἀνάρρησις
[11, 6]	τὴν νομοθεσίαν. συντελέσαντες οὖν, ὅσα	κατὰ	νοῦν ἔχομεν, καὶ κυρώσαντες τοὺς
[11, 23]	πλήθους. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ἐχώρει	κατὰ	νοῦν τοσαύτην μὲν οἰκείαν δύναμιν
[11, 25]	καὶ πλείστας ἀρετὰς ἐν τοῖς	κατὰ	πόλεμον ἔργοις ἀποδειξαμένου θάνατος ὠμὸς
[11, 37]	χρήσιμοι μήτ´ ἐν εἰρήνῃ μήτε	κατὰ	πολέμους, ὑπὸ τῆς ἀνάγκης σωφρονισθέντες
[11, 40]	νεῖκος διαιρεῖν. ~Τὰ μὲν δὴ	κατὰ	πόλιν ἐν τοιαύταις ἦν ταραχαῖς.
[11, 47]	γενέσθαι προσδοκώντων. ~Ἐπεὶ δ´ αἱ	κατὰ	πόλιν ἐπαύσαντο ταραχαί, συναγαγόντες τὴν
[11, 11]	φυλαττομένας ἀνοσίους εἶναι νόμιζε ὡς	κατὰ	πολιτῶν καὶ πατρίδος, καταλυομένας δ´
[11, 48]	~Μάρκος δ´ Ὁράτιος ἐπὶ τὸν	κατὰ	Σαβίνων πόλεμον ἐπειδὴ τὰ κατὰ
[11, 9]	βουλευτῶν ὀλίγοι μέν τινες οἱ	κατὰ	συγγένειαν ἢ φιλίαν προσήκοντες ὑμῖν
[11, 57]	βεβουλευμένοι τε καὶ κεκρικότες ἤδη	κατὰ	σφᾶς αὐτοὺς ἃ δεῖ πράττειν,
[11, 53]	ἐν τῷ συνεδρίῳ, πολλοὶ δὲ	κατὰ	τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν προϊσταμένων
[11, 17]	ἡμῶν· καὶ ὅσα ἡμᾶς ἐβλάψατε	κατὰ	τὰς ἐμβολὰς εἰς χρημάτων λόγον,
[11, 53]	ἐν ἰδίοις τε συλλόγοις καὶ	κατὰ	τὰς κοινὰς συνόδους, ἁπάντων τῶν
[11, 4]	μέρος, οἱ μὲν τότ´ ὄντες	κατὰ	τὴν ἀγορὰν ἐθαύμαζον, εἰ περὶ
[11, 36]	τ´ ἐγένετο, καὶ πᾶς ὁ	κατὰ	τὴν ἀγορὰν ὄχλος τὴν ὁρμὴν
[11, 24]	ἐκπληρωθῆναι τοὺς λόχους· τῶν τε	κατὰ	τὴν πόλιν ἐπιμελῆ φυλακὴν ἐποιοῦντο
[11, 23]	ὡς δ´ ἀπηγγέλη ταῦτα τοῖς	κατὰ	τὴν πόλιν, ὅσοιπερ ἦσαν ἐχθροὶ
[11, 25]	ἀπολλυμένων. ~Πολλὰ δὲ τοιαῦτα καὶ	κατὰ	τὴν πόλιν ὑπὸ τῶν περὶ
[11, 50]	καθ´ ἡμέραν ἐκκλησιάζοντες καὶ πολλὰ	κατὰ	τῆς βουλῆς λέγοντες. ἦν δ´
[11, 54]	οἵπερ εἰσὶ μέγιστοι παρ´ αὐτοῖς,	κατὰ	τῆς ἑαυτῶν πίστεως διομοσάμενοι, ἵνα
[11, 38]	εἰς λόγους ἐπαχθεῖς καὶ προπηλακιστὰς	κατὰ	τῆς ἐξουσίας αὐτῶν ἐχώρουν, ἔπειτα
[11, 39]	μὲν ἄνθη καὶ στεφάνους βάλλουσαι	κατὰ	τῆς κλίνης, αἱ δὲ τελαμῶνας
[11, 35]	τοῖς ὑπονοοῦσιν, ὅτι τὸ συκοφάντημα	κατὰ	τῆς κόρης αὐτὸς ἔγραψε καὶ
[11, 2]	ἦν ἡ δόξασα γενέσθαι τοῦ	κατὰ	τῆς ὀλιγαρχίας μίσους πρόφασις, ὅτι
[11, 6]	ἐξουσίαν καὶ ῥίψειν αὐτὸν ἀπειλοῦντες	κατὰ	τῆς πέτρας, εἰ μὴ σιωπήσει.
[11, 39]	αὐτῷ παρήσει ῥῖψαι τοὺς ἄνδρας	κατὰ	τῆς πέτρας. οἱ δὲ περὶ
[11, 19]	γὰρ ταῦτα εἴρηται τῷ ἀνδρὶ	κατὰ	τὸ βέλτιστον. ἐπεὶ δὲ Κορνήλιος
[11, 41]	γὰρ αἱ τῶν τυράννων ἐπιθυμίαι	κατὰ	τὸ εἰκός, οἷα δὴ μήτε
[11, 30]	δεινὰ πάσχειν ἔλεξε καὶ ἠγανάκτει	κατὰ	τὸ εἰκός, ὅταν εἰρήνη γένηται
[11, 21]	τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαι τοῦ πολέμου	κατὰ	τὸ καρτερὸν ἀπεμάχετο κεκρίσθαι τὸ
[11, 8]	ἔχει τὰ ἐντὸς τείχους, ἐᾶσαι	κατὰ	τὸ παρόν, ὑπὲρ ὁμονοίας δὲ
[11, 62]	καὶ τρεῖς μόνον ἡμέρας ἀποτίθενται	κατὰ	τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἑκούσιοι, θεοπέμπτων
[11, 6]	ἀγορεύειν ἐν τῷ ἑαυτοῦ τόπῳ	κατὰ	τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν καὶ κόσμον
[11, 20]	εἰς τὴν τῶν συμμάχων ἡμῶν,	κατὰ	τὸν αὐτὸν ἀμφότεραι χρόνον Γαΐου
[11, 62]	τὴν χιλιαρχίαν ἀδελφός. αὗται δύο	κατὰ	τὸν αὐτὸν ἐνιαυτὸν ἀρχαὶ Ῥωμαίων
[11, 49]	εἰς Ῥώμην τὰς δυνάμεις, καὶ	κατὰ	τὸν αὐτὸν χρόνον Οὐαλέριος ἧκεν,
[11, 3]	ἐπ´ αὐτὴν στρατεύμασι μεγάλοις. καὶ	κατὰ	τὸν αὐτὸν χρόνον Σαβῖνοι ἐμβαλόντες
[11, 33]	καὶ ταφὴν αὐτὸν ἔδει ποιήσασθαι	κατὰ	τὸν νόμον, ἀφίεται καὶ περὶ
[11, 27]	κατεβόων, καὶ μάλιστα μὲν ἠξίουν	κατὰ	τὸν στρατιωτικὸν ἀποκτεῖναι νόμον τοὺς
[11, 48]	κατὰ Σαβίνων πόλεμον ἐπειδὴ τὰ	κατὰ	τὸν συνάρχοντα ἔγνω προαγαγὼν καὶ
[11, 62]	παραλαμβάνουσι πρῶτοι τὴν ἀνθύπατον ἀρχὴν	κατὰ	τὸν τρίτον ἐνιαυτὸν τῆς ὀγδοηκοστῆς
[11, 57]	οὐ περιοψομένους οὐδὲν ἄδικον πολίτευμα	κατὰ	τοῦ δήμου γινόμενον. ~Τοιαῦτα Γαΐου
[11, 58]	φίλους παραλάβοιεν, οὐχ ἵνα τι	κατὰ	τοῦ δήμου διαπράξαιντο, ἀλλ´ ἵνα
[11, 29]	Κλαύδιε· κύριος δ´ αὐτῆς ὢν	κατὰ	τοὺς νόμους ἄγω. ὃν δὲ
[11, 30]	σώματος ἀντιποίησιν, ἣν ἔδει γενέσθαι	κατὰ	τοὺς νόμους, αὐτὸς ποιεῖσθαι θεῖος
[11, 29]	καὶ αἱ μητέρες αὐτῶν ἔχωσι.	κατὰ	τοῦτον τὸν νόμον ἀξιῶ τὴν
[11, 57]	καὶ ἀσυμφόρους γνώμας εἰσηγεῖσθαι μέλλοντες	κατὰ	τῶν δημοτικῶν οὐκ ἐβούλοντο παρακαλεῖν
[11, 60]	οὗτος ἐκ παρασκευῆς διεξῆλθε λόγον	κατὰ	τῶν δημοτικῶν, πάνθ´ ὅσα ἔδοξε
[11, 41]	τοὺς μεγίστους ὀμόσαντες ὅρκους, καὶ	κατὰ	τῶν ἐγγόνων ἀράς, ἐάν τι
[11, 25]	ἐν τῇ πόλει διεξιόντα λόγους	κατὰ	τῶν ἐπὶ στρατοπέδου στρατηγῶν, ὡς
[11, 42]	{τινὰ νίκην ἢ βλάβην ἐποιήσατε	κατὰ}	τῶν ἐχθρῶν, ἀλλὰ δι´ ἀνανδρίαν
[11, 7]	ἐκ τῶν νόμων τιμωρίαις χρήσεσθαι	κατὰ	τῶν μὴ παραγενομένων δεδοικότας, μή
[11, 48]	στρατηγὸς ἀγαθός, ἀλλὰ καὶ πολεμιστὴς	κατὰ	χεῖρα γενναῖος· καὶ τῶν ἱππέων
[11, 54]	τῷ παρόντι χρόνῳ τὴν φιλονεικίαν	καταβαλεῖν,	ὅταν δὲ τέλος οἱ πόλεμοι
[11, 56]	ἀρχὴν εἰς ταπεινοὺς καὶ ἀναξίους	καταβαλεῖτε	οὔτε δυναστείας ἀδίκους ἑαυτοῖς κατασκευάζεσθαι
[11, 23]	καὶ τοὺς ὑποστάντας τοῦ χάρακος	καταβαλόντες	ἐπέβησαν τῶν ἐρυμάτων· καὶ καταλαβόμενοι
[11, 56]	ἀγνοῶ μέν, ἔφησεν, ἡλίκων κρηπὶς	καταβληθήσεται	συμφορῶν ἅπασιν ἡμῖν, ἐὰν ἐπιτρέψωμεν
[11, 60]	τοῖς ἀλλοφύλοις τε καὶ πολεμίοις	καταγέλαστον	ποιῆσαι τὴν πόλιν. Ταῦτ´ εἰπὼν
[11, 40]	τρόπων, πολλὴν δειλίαν καὶ μαλακίαν	καταγνόντες	ἡμῶν ὥσπερ γυναικῶν. εἰσελθέτω δὴ
[11, 17]	τὸν δῆμον ἐκφέρειν μήτε δυνάμεις	καταγράφειν,	ἐὰν μὴ τὰ περὶ τὰς
[11, 54]	ἡ βουλὴ μαθοῦσα ψηφίζεται στρατιὰν	καταγράφειν	καὶ τοὺς ὑπάτους ἀμφοτέρους ἐξάγειν
[11, 2]	τοῖς πραττομένοις ἀδυνατοῦντες, οὔθ´ οἱ	καταγραφέντες	εἰς τὸ βουλευτικὸν συνέδριον, οὓς
[11, 59]	τὴν ἔξοδον μὴ κωλύειν τῶν	καταγραφέντων,	τοῖς δ´ ὑπάτοις, ὅταν τὸ
[11, 18]	μετὰ πλείστης προθυμίας καὶ σπουδῆς	καταγράφετε	τὰς ἐπ´ ἀμφοτέρους ἐξελευσομένας. ὅταν
[11, 59]	τοῖς μὲν δημάρχοις ἐᾶν τὴν	καταγραφὴν	γενέσθαι τῶν στρατιωτῶν καὶ τὴν
[11, 3]	ψηφιεῖται καὶ τὴν τοῦ στρατοῦ	καταγραφὴν	ἐπιτρέψει ποιήσασθαι. εἰ γὰρ ὑπὸ
[11, 4]	οὗ τέλος ἦν ψηφίσασθαι στρατοῦ	καταγραφὴν	καὶ διὰ τάχους ποιῆσαι τὴν
[11, 21]	τὸ προβούλευμα, ἐν ᾧ τὴν	καταγραφὴν	τοῦ στρατοῦ καὶ τὴν ἡγεμονίαν
[11, 3]	ἔπειθ´ ὁποίαν τινὰ δεήσει τὴν	καταγραφὴν	τῶν στρατιωτῶν ποιήσασθαι, πότερον αὐθάδη
[11, 23]	περὶ τοῦ πολέμου ψήφισμα ἐκύρωσαν,	καταγράψαντες	ἐν τάχει τὰς δυνάμεις καὶ
[11, 50]	παρὰ τοῦ δήμου λαμβάνουσι τὴν	καταγωγὴν	τοῦ θριάμβου, πρῶτοι Ῥωμαίων ἁπάντων
[11, 49]	μὴ δώσουσι δίκας· θριάμβων δὲ	καταγωγῆς	ἤ τινων τοιούτων συγχωρήσεων οὐδὲ
[11, 1]	δυσὶ ναυμαχίαις καὶ πεζομαχίᾳ μιᾷ	καταγωνισάμενοι	τὸν βάρβαρον τριακοσίας ἄγοντα μυριάδας
[11, 7]	ἱκανὴ δύναμις τὰ τοιαῦτα στρατεύματα	καταγωνίσασθαι	καὶ φθεῖραι. ~Ταῦτ´ ἐστίν, ὦ
[11, 42]	χώραν ὡς ὑπὸ τῶν πολεμίων	{καταδῃωθεῖσαν}	πτωχοὺς καὶ ἀπόρους ἡμᾶς ἐποιήσατε
[11, 5]	πάτριόν ἐστιν ὁμόσε χωρεῖν τοῖς	καταδουλουμένοις	τὴν πατρίδα καὶ μετὰ τῶν
[11, 9]	βίου προαίρεσιν} καὶ οὐκ ἂν	καταισχύναιμι	τὰς ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν ἀρετάς.
[11, 26]	τῷ δεσπότῃ. κἀκεῖνος ὡς ἔγνω	κατακλειόμενον	αὑτὸν εἰς δυσχωρίας, ἔνθα οὐκ
[11, 20]	τῶν ὑπάτων εἰς δυσχωρίας ἀναγκασθέντι	κατακλεῖσαι	τὸ στρατόπεδον πρᾶξαι μὲν οὐδὲν
[11, 56]	τυγχάνειν· ὅταν δ´ εἰς ἀνάγκην	κατακλεισθῆτε	ὥσπερ νῦν μεταδιδόναι καὶ τοῖς
[11, 39]	τὸ κῆδος, καὶ προθυμίαν ἅπαντας	καταλαβεῖν	τῆς τῶν ὀλιγαρχικῶν καταλύσεως. ἀλλ´
[11, 39]	Οὐαλέριον ἕτερον τόπον τῆς ἀγορᾶς	καταλαβόμενοι	καὶ τὸ πτῶμα τῆς παρθένου
[11, 23]	καταβαλόντες ἐπέβησαν τῶν ἐρυμάτων· καὶ	καταλαβόμενοι	τὸ στρατόπεδον ὀλίγους μέν τινας
[11, 40]	ὑπὸ πάντων ὁρᾶσθαι, διηγεῖτο τὰς	καταλαβούσας	αὐτὸν συμφοράς, μάρτυρας τῶν λόγων
[11, 43]	δι´ ὅλης ἡμέρας ἐπιπορευθέντες ἑσπέρας	καταλαβούσης	παρῆσαν εἰς τὴν πόλιν οὐδενὸς
[11, 24]	φυλακὴν ἐποιοῦντο φρουραῖς τοὺς ἐπικαιροτάτους	καταλαμβανόμενοι	τόπους, μή τι λάθωσι παρακινήσαντες
[11, 58]	ἐπὶ τὴν ἐρώτησιν τῆς γνώμης	καταλέγειν	οὐχὶ τοὺς πρεσβυτάτους καὶ τιμιωτάτους
[11, 9]	τὴν τῶν προσοίκων ἀρχήν, τὸ	καταλείπεσθαι	μὲν ὑπὸ τῶν δημοτικῶν, ἐρημοῦσθαι
[11, 47]	τῷ χάρακι φυλακὴν οὔτε πολλὴν	καταλειπομένην	οὔτ´ ἀγαθήν, τοῦτον εἶναι νομίσας
[11, 36]	με τὸν υἱὸν αὐτοῦ {παῖδα}	καταλειπόμενον	ἐπιτροπεῦσαι· πελάται δ´ εἰσὶ τῆς
[11, 7]	καὶ τὰ ὅπλα λαβόντας ἢ	καταλείψειν	τὰ σημεῖα ἢ παραμένοντας ἐθελοκακήσειν
[11, 61]	αὐτοῖς ὑπὸ τῶν πατρικίων, ἢ	καταλείψοντες	τὴν πόλιν ὡς πρότερον, ἢ
[11, 44]	στρατιᾶς ἡγεμόνες ἀγανακτοῦντες ἐπὶ τῷ	καταλελεῖφθαι	τοὺς χάρακας ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν
[11, 3]	τε καὶ τῆς δημαρχικῆς ἐξουσίας	καταλελυμένης,	ᾗ μόνῃ κατὰ νόμους ἐξῆν
[11, 4]	αὐθάδειαν, δημάρχους μὲν ποίους ἐπικαλέσομαι;	καταλέλυται	γὰρ ἡ τῶν κατισχυομένων πολιτῶν
[11, 13]	ἀθάνατον ἀντὶ τοῦ θνητοῦ σώματος	κατάλιπε	τοῖς ἐγγόνοις. αὗται γάρ εἰσι
[11, 10]	εἰσὶν αἱ βιαζόμεναι τοὺς ἀνθρώπους	καταλιπεῖν	αἰτίαι ἱερὰ καὶ τάφους προγόνων
[11, 63]	καὶ Κοίντου Φαβίου {ὑπατείας· ὥστε}	καταλιπεῖν	οἱ πονηρότατοί τε καὶ ἀσελγέστατοι
[11, 36]	δὲ ἡγησάμην τούτῳ τὴν ἐξουσίαν	καταλιπεῖν,	ὁπότε γένοιτο ἀνήρ, εἴτε βουληθείη
[11, 43]	τοὺς ἡγεμόνας καὶ τοὺς στρατηγοὺς	καταλιπεῖν	οὔτε ὅσιον οὔτ´ ἀσφαλὲς εἶναι
[11, 9]	οὖν τἀγαθὰ φεύγοντας ὑπολαμβάνετε ἀνθρώπους	καταλιπεῖν	τὰς ἑαυτῶν πατρίδας ἢ τὰ
[11, 43]	τοὺς ἀπειθοῦντας ἢ τὰ σημεῖα	καταλιπόντας	ἀκρίτως· ταῦτα δὴ δι´ εὐλαβείας
[11, 2]	ἀφόρητα εἶναι τὰ γινόμενα ἐδόκει,	καταλιπόντας	τὴν πατρίδα γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ
[11, 9]	φεύγουσιν ἐκ τῆς πόλεως ὁσημέραι	καταλιπόντες	τὰς πατρῴας ἑστίας οἱ χαριέστατοι
[11, 54]	τῶν ἐγνωσμένων αὐτοῖς πεισθεῖσιν ἐξῇ	καταλύειν.	~Πρὸς δὴ τὰς ἀπειλὰς ταύτας
[11, 31]	εἴ σοι δέδοκται τοὺς νόμους	καταλύειν,	τὰ δὲ δίκαια συγχεῖν καὶ
[11, 35]	τοῦ περὶ τῆς ἐλευθερίας νόμου	καταλυθέντος	οὐδὲν ἔσται τὸ κωλῦον καὶ
[11, 22]	ἑτέρων γεγονότες καὶ διαπεπραγμένοι μηκέτι	καταλυθῆναι	σφῶν τὴν δυναστείαν, ἐπειδὰν ἅπαξ
[11, 11]	ὡς κατὰ πολιτῶν καὶ πατρίδος,	καταλυομένας	δ´ εὐσεβεῖς. θεοὶ γὰρ ἐπὶ
[11, 53]	οἱ τοῦ βουλευτικοῦ μετέχοντες συνεδρίου	καταλυομένην	τὴν ἑαυτῶν δυναστείαν ὁρῶντες καὶ
[11, 6]	ἐφ´ ᾧ πάντες ἀνέκραγον ὡς	καταλυομένης	σφῶν τῆς ἐλευθερίας, καὶ μεστὸν
[11, 1]	Κρίσων Ἱμεραῖος, ἄρχοντος Ἀθήνησι Φιλίσκου	καταλύουσι	Ῥωμαῖοι τὴν τῶν δέκα ἀρχὴν
[11, 45]	τεθησομένοις. τιμωρίαι δὲ προσέκειντο τοῖς	καταλύουσιν	ἢ παραβαίνουσι τὸν νόμον, ἐὰν
[11, 22]	σωφρονοῦντες ὁμονοῆσαι πάντας ἠνάγκασαν καὶ	καταλῦσαι	τὴν ἀρχὴν αὐτῶν, ὅπλων γενηθέντας
[11, 31]	τὸ σῶμα μέχρι δίκης, οὐδὲ	καταλύσαιμι	ἂν ὃν αὐτὸς ἔγραψα ἑκών·
[11, 20]	καὶ εἰρήνης, ἁπάσας τὰς ἄλλας	καταλύσαντες	ἀρχάς, καὶ πρὶν ἡμέραν γενέσθαι
[11, 57]	Ὁρατίου καὶ Λευκίου Οὐαλερίου τῶν	καταλυσάντων	τὴν ὀλιγαρχίαν, ὑπατικῶν ἀνδρῶν καὶ
[11, 60]	χρόνῳ μήθ´ ὕστερον, ὡς ἐπὶ	καταλύσει	τῆς ἀριστοκρατίας εἰσφερομένου καὶ συγχεῖν
[11, 39]	ἅπαντας καταλαβεῖν τῆς τῶν ὀλιγαρχικῶν	καταλύσεως.	ἀλλ´ οἱ φρονοῦντες τὰ τῆς
[11, 14]	καὶ περὶ τοῦ πολέμου τῆς	καταλύσεως	καὶ περὶ τῶν ἐν τῇ
[11, 22]	τολμήσαντες ἐν τῷ συνεδρίῳ περὶ	καταλύσεως	τῆς δεκαδαρχίας εἰπεῖν, Λεύκιος Οὐαλέριος
[11, 45]	ἱστορίαν. ~Οἱ δὲ μετὰ τὴν	κατάλυσιν	τῆς δεκαδαρχίας τὴν ὕπατον ἀρχὴν
[11, 1]	διελθεῖν τὰ γενόμενα περὶ τὴν	κατάλυσιν	τῆς ὀλιγαρχίας, ὅσα δὴ καὶ
[11, 20]	ἣν δὲ Κορνήλιος εἰσηγεῖται γνώμην,	κατάλυσις	ὁμολογουμένη τῆς ἀριστοκρατίας ὑμῶν ἐστιν.
[11, 50]	εἰκασμοῖς αὐξηθεῖσα οὐκ ὀλίγοις, ὡς	καταλυσόντων	τῶν πατρικίων τοὺς νόμους, οὓς
[11, 4]	καταστησάμενος. παριόντα δ´ αὐτὸν ἔτι	καταμαθὼν	Ἄππιος καὶ καθ´ ἑαυτοῦ τι
[11, 1]	τά τε ὠφελοῦντα καὶ βλάπτοντα	καταμανθάνουσιν,	ὅταν ἐπὶ παραδειγμάτων ταῦτα πολλῶν
[11, 22]	συγχωρεῖν τοῖς κρατοῦσιν ἀναγκαζομένων καὶ	κατανέμειν	ἑαυτοὺς εἰς τὰς ὀλιγαρχικὰς ἑταιρίας,
[11, 49]	ἐπὶ ταῖς νίκαις ἐλπὶς ἐπιφανεῖς	κατάξειν	θριάμβους. οὐ μὴν ἐχώρησέ γε
[11, 30]	πολιτῶν βοηθεῖν. ἠξίου τε τὴν	καταπεφευγυῖαν	ἐπ´ αὐτὸν ἐλεῆσαι παρθένον, μητρὸς
[11, 24]	μὴ φυλάττειν, ἐν τῷ φανερῷ	καταπλήξεως	ἕνεκα τῶν ἄλλων ἀπώλλυντο. ἐγίνετο
[11, 41]	ἐάν τι παρὰ ταῦτα ποιῶσι,	καταρασάμενοι;	ἔπειτ´ ἐκεῖνοι μὲν ἑνὸς οὐκ
[11, 59]	τοῦ δημοτικοῦ μέρους προϊσταμένων, καὶ	καταριθμησάμενος	ἅπαντας ἐξ ἀρχῆς τοὺς κατασχόντας
[11, 37]	εἰς τὴν ἐκλυομένην τε καὶ	καταρρέουσαν	καὶ κατέχουσαν τέως μὲν ἀνεκαλεῖτό
[11, 32]	στρατηγοῦ καταφυγεῖν. ὁ δ´ Ἄππιος	καταρχὰς	μὲν εἰς πολλὴν ταραχὴν κατέστη
[11, 18]	τελευτῶντες ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ κινδυνεύσομεν καὶ	κατασκαφῆς	τῆς πόλεως, {ὡς} ἐάσαντες τὸν
[11, 56]	καταβαλεῖτε οὔτε δυναστείας ἀδίκους ἑαυτοῖς	κατασκευάζεσθαι	δόξετε μηδεμιᾶς ἀρχῆς μεταδιδόντες τοῖς
[11, 22]	τοῖς τρόποις ἦν, ἰδίας ἑταιρίας	κατασκευαζομένων	καὶ συμφρονούντων ἐπὶ φυλακῇ τε
[11, 11]	καὶ παῦσαι τὴν ὑπὸ σοῦ	κατασταθεῖσαν	ὀλιγαρχίαν, Ἄππιε, λυσιτελῆ γέ ποθ´
[11, 63]	πάλιν ὑπάτους ψηφισαμένου τοῦ δήμου	κατασταθῆναι	παραλαμβάνουσι τὴν ὕπατον ἀρχὴν τῇ
[11, 1]	ἐφεξῆς τὰς ἐν τῇ τότε	καταστάσει	γενηθείσας παρανομίας. ~Πρώτη μὲν οὖν
[11, 33]	τῶν ἄλλων ἀρχομένης ἔτι τῆς	καταστάσεως,	νεανίαι λήματος πλήρεις ἀπὸ ῥυτῆρος
[11, 39]	δ´ αὐτὸς ὁ τῆς ἀρχαίας	καταστάσεως	πόθος εἰς ταύτην τὴν ἐκκλησίαν
[11, 5]	δῆμος ὑπομείνῃ, πάλιν τὴν αὐτὴν	κατάστασιν	ἔχετε καὶ κωλύετε λέγειν, ὁπόσα
[11, 24]	τῶν δὲ τὴν ἀριστοκρατικὴν ποθούντων	κατάστασιν	ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἀπολλυμένων. ~Πολλὰ
[11, 8]	ἐξεγένετο ἡμῖν, πρὶν εἰς τοῦτο	καταστῆσαι	τὸν πόλεμον, ὑπὸ τῆσδε τῆς
[11, 44]	Μάλιον· οὗτοι βουλευτήριον ἐξ ἁπάντων	καταστησάμενοι	τῶν λοχαγῶν, μετ´ ἐκείνων ἅπαντα
[11, 4]	βασιλεῖς ἐκβαλὼν καὶ τὴν ἀριστοκρατίαν	καταστησάμενος.	παριόντα δ´ αὐτὸν ἔτι καταμαθὼν
[11, 28]	υἱὸς Ἰκιλίου τοῦ πρώτου τε	καταστησαμένου	τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν καὶ πρώτου
[11, 49]	οὗτος, ὥσπερ ἔφην, Ἀππίῳ τῷ	καταστησαμένῳ	τὴν ὀλιγαρχίαν καὶ νεωστὶ ὑπὸ
[11, 7]	αὑτῇ, πρὶν ἢ τὰ ἔνδον	καταστήσασθαι,	τοῖς ὑπαιθρίοις ὁμόσε χωρῇ πολεμίοις,
[11, 31]	κύριον ἀπαγαγεῖν ἐγγυητὰς ἀξιοχρέους δόντα	καταστήσειν	ἐπὶ τὴν ἀρχήν, ὅταν ὁ
[11, 6]	χρόνον ὡρισμένον, ἀλλ´ ἕως ἂν	καταστησώμεθα	πᾶσαν τὴν νομοθεσίαν. συντελέσαντες οὖν,
[11, 8]	δὲ τὰ πρῶτα καὶ τἀναγκαιότατα	καταστησώμεθα	ταῦτα δ´ ἐστὶν ἥ τ´
[11, 17]	μὴ τὰ περὶ τὰς ἀρχὰς	καταστήσωμεν	ὡς βουλόμεθα. ἄπιτ´ οὖν, καὶ
[11, 26]	αὐτόν. Σίκκιος μὲν δὴ τοιαύτης	καταστροφῆς	ἔτυχεν. ~Οἱ δὲ διαπραξάμενοι τὸν
[11, 34]	τὸν μηνυτὴν οὔτε τοὺς μάρτυρας	κατασχεῖν	ἐν πεντεκαίδεκα ἔτεσιν ἀπόρρητον τὴν
[11, 7]	ὑπέλαβον, εἴ τις ἔξωθεν ἡμᾶς	κατάσχοι	πόλεμος ἅμα τοῖς ἐντὸς τείχους
[11, 59]	καταριθμησάμενος ἅπαντας ἐξ ἀρχῆς τοὺς	κατασχόντας	τὴν πόλιν κινδύνους ἐκ τῶν
[11, 9]	ὑπὸ τῶν πατρικίων, οὔτε πολέμου	κατασχόντος	αὐτὴν οὔτε νόσου λοιμικῆς οὔτ´
[11, 5]	αὐτὸν λέγειν. θορύβου δὲ πολλοῦ	κατασχόντος	τὸ συνέδριον καὶ τῶν μὲν
[11, 1]	ἀξιοῦσι καὶ τίνες ἦσαν αἱ	κατασχοῦσαι	τὴν πόλιν ἀνάγκαι, δι´ ἃς
[11, 5]	ἐκ παλαιοῦ φίλος· ὃς οὐκέτι	κατασχὼν	τὴν χολὴν ἔφησε· Θᾶττόν μ´
[11, 35]	ὑπέμεινεν εἰπεῖν ἀναίσχυντον, ἐξ οὗ	καταφανὴς	ἐγένετο τοῖς ὑπονοοῦσιν, ὅτι τὸ
[11, 12]	οἱ μὲν εἰς ἄνοιαν ἡλικίας	καταφεύγοντες,	οἱ δ´ εἰς πονηρῶν ἀνθρώπων
[11, 29]	ἐξητακὼς ἐπὶ τὸν κοινὸν ἁπάντων	καταφεύγω	νόμον, ὃς οὐ τῶν ὑποβαλλομένων,
[11, 37]	παῖδα τῷ πατρὶ περιπεπλεγμένην καὶ	καταφιλοῦσαν	καὶ ταῖς ἡδίσταις φωναῖς ἀνακαλοῦσαν.
[11, 8]	ἐὰν μὲν οὖν ἀγανακτήσαντες τῷ	καταφρονεῖσθαι	πρὸς αὐτῶν ἐπαρθέντων ὡς ἔχομεν
[11, 23]	δὲ συμμαχίαν. οἱ γὰρ πολέμιοι	καταφρονήσαντες	αὐτῶν, ὅτι νεοσύλλεκτοι ἦσαν οἱ
[11, 2]	δήμου τε ὑπεριδόντες καὶ βουλῆς	καταφρονήσαντες·	ἔπειθ´ ὅτι τοὺς χαριεστάτους Ῥωμαίων,
[11, 48]	τὰς ὠφελείας οἱ Σαβῖνοι διὰ	καταφρόνησιν.	τὰ μὲν οὖν τῶν πολεμίων
[11, 47]	αὔχημα προσειληφότας καὶ εἰς πολλὴν	καταφρόνησιν	τῆς Ῥωμαίων δυνάμεως προελθόντας, ἔτι
[11, 32]	ὑπὸ τοὺς πόδας τοῦ στρατηγοῦ	καταφυγεῖν.	ὁ δ´ Ἄππιος καταρχὰς μὲν
[11, 35]	ταῖς συμφοραῖς τῆς κόρης ἔλεον	καταχεομένων,	οἱ μὲν ἄλλοι πάντες, ὅσοι
[11, 27]	τὸν χάρακα, πολλὰ τῶν στρατηγῶν	κατεβόων,	καὶ μάλιστα μὲν ἠξίουν κατὰ
[11, 5]	ἄλλων καὶ μόνοις; ἢ τοσαύτην	κατεγνώκατε	καὶ ἡμῶν καὶ τῶν ἄλλων
[11, 55]	Κοίντιος οὐκ εἴα {τῇ} βίᾳ	κατείργειν	τὸ ἀντίπαλον, οὐδὲ δι´ ὅπλων
[11, 50]	τοῦ πίστις εἶναι τοὺς πολλοὺς	κατεῖχε.	καὶ τὰ μὲν ἐπὶ τούτων
[11, 26]	ὄχθῳ καὶ γενόμενοι κατὰ κεφαλῆς	κατεκύλιον	ὑπερμεγέθεις ἄνωθεν πέτρας, ἕως ὑπὸ
[11, 2]	ὅπερ εἰκὸς ἦν, τελευτῶντες αὐτοὶ	κατελείφθησαν	οἱ φιλοτύραννοι, καὶ οἷς μηδεμία
[11, 23]	τριχῇ νείμαντες δύο μὲν τάγματα	κατέλιπον	ἐν τῇ πόλει φυλακῆς τῶν
[11, 22]	δυναστείαν τηλικαύτην ἀνόητον ἐφαίνετο εἶναι,	κατέλιπον	τὴν πόλιν. ἡγεμὼν δὲ τούτων
[11, 22]	τὰ τελευταῖα καὶ δι´ ἃ	κατελύθησαν	ὑπὸ τοῦ δήμου τοῦτον γὰρ
[11, 41]	ἀλλὰ καὶ τὸ βασιλικὸν πολίτευμα	κατέλυσαν,	καὶ τὸ λοιπὸν ἀπεῖπον μηδένα
[11, 40]	ἐκ τῆς πόλεως. ὡς δὲ	κατέμαθεν	ὀλοφυρομένους τε πολλοὺς καὶ δακρύοντας,
[11, 44]	καὶ ἐπὶ τούτῳ ἡκόντων, ἐπειδὴ	κατέμαθεν	οὐδὲν νεωτερίσαντας αὐτούς, ὑφέμενος τοῦ
[11, 18]	ἀρχῆς. ἦν γάρ τι καὶ	κατεπτηχὸς	τὴν ἐξουσίαν οὐκ ἐλάχιστον μέρος
[11, 30]	ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ γνώμης, ἀλλὰ	κατεσκευασμένον	ὑπ´ ἀνδρὸς ἁπάσαις οἰομένου δεῖν
[11, 60]	οὗ κεφάλαιον ἦν, εἰς ὃ	κατέσκηπτεν	ἡ γνώμη, μηδεμίαν ἀποδιδόναι τῇ
[11, 61]	δημοτικῶν παραγγελλόντων τὴν χιλιαρχίαν καὶ	κατεσπουδασμένας	ποιουμένων τὰς δεήσεις, οὐδένα τῆς
[11, 6]	θορυβούντων βραχὺν ἐπισχεῖν χρόνον, ἐπειδὴ	κατέστειλε	τὸ ταραττόμενον αὐτῶν· Οὐδένα ὑμῶν,
[11, 49]	κρινόμενος μήτ´ ἐλέου, ὡς, εἰ	κατέστη	γοῦν εἰς κρίσιν ἁνὴρ, ἀπέφυγεν
[11, 32]	καταρχὰς μὲν εἰς πολλὴν ταραχὴν	κατέστη	ἠγριωμένους ἅπαντας ὁρῶν καὶ πολὺν
[11, 13]	τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν ἡ πόλις	κατεστήσατο,	βεβαιότατοι φύλακες ἐγένοντο. καὶ μηδὲν
[11, 49]	γὰρ κατ´ αὐτῶν ἡ βουλὴ	κατεστρατοπεδευκότων	ἔξω τῆς πόλεως εἰς τὸ
[11, 3]	τοῦ γεωργικοῦ πλήθους ἐν Ἠρήτῳ	κατεστρατοπέδευσαν·	διέστηκε δ´ ἀπὸ τῆς Ῥώμης
[11, 37]	τέως μὲν ἀνεκαλεῖτό τε καὶ	κατεφίλει	καὶ τὰς λιβάδας ἐξέματτε τῶν
[11, 14]	ἅπαντας δὲ τούτους γῆν, ἣ	κατέχει	τὸν σὸν μὲν πατέρα, ἐμὸν
[11, 37]	μέτωπα παίοντες καὶ τὰ δάκρυα	κατέχειν	οὐ δυνάμενοι παρεχώρουν ἐκ τῆς
[11, 33]	οὗ ἦν Οὐεργίνιος, ἀξιῶν αὐτὸν	κατέχειν	τὸν ἄνδρα ἐν ἐπιμελεῖ φυλακῇ,
[11, 4]	ὁ τὸν Σαβῖνον Ἑρδώνιον ἐκπολιορκήσας	κατέχοντα	τὸ Καπετώλιον, καὶ τὸ μὲν
[11, 52]	λέγοντες ἑτέρους περιορᾶν τὰ σφέτερα	κατέχοντας,	καὶ οὐκ εὐσεβὲς ἐξοίσειν τέλος
[11, 60]	ὃς ὀλίγα διαλεχθεὶς ὑπὲρ τῶν	κατεχόντων	καιρῶν τὴν πόλιν, ὅτι δυεῖν
[11, 37]	ἐκλυομένην τε καὶ καταρρέουσαν καὶ	κατέχουσαν	τέως μὲν ἀνεκαλεῖτό τε καὶ
[11, 15]	ἐκεῖ χρόνον, ἕως ἂν οὗτοι	κατέχωσι	τὴν καλὴν ταύτην ἀρχήν. ἐπειδὰν
[11, 5]	ἣν παρὰ τοὺς νόμους ἔχετε,	κατηγορεῖν;	ἀνάδοτε τοῖς πολίταις ψῆφον ὑπὲρ
[11, 46]	δὲ Οὐεργίνιον ἔταξαν ἄνευ κλήρου	κατηγορεῖν.	εἰσαγγέλλεται δὴ μετὰ τοῦτο εἰς
[11, 39]	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν καὶ	κατηγορεῖν	ἐπειρᾶτο τῶν ἀνδρῶν παρανομίαν τε
[11, 58]	ἔργοις. ὅταν γὰρ οἱ βουλόμενοι	κατηγορεῖν	καὶ ἀπολογεῖσθαι περὶ τοῦ νόμου
[11, 27]	λόγον ἀποδώσειν τοῖς βουλομένοις αὐτῶν	κατηγορεῖν,	μαθόντες ὅτι τῶν στρατηγῶν τὸ
[11, 27]	παραχρῆμα. καὶ πολλοὶ ἦσαν οἱ	κατηγορεῖν	μέλλοντες αὐτῶν. ὡς δ´ οὐδὲν
[11, 20]	τοῖς πονηροῖς σωφρονέστερον τοῦ προπιστεύσαντας	κατηγορεῖν.	~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Οὐαλερίου
[11, 46]	δῆμον Ἄππιος ὑπὸ τοῦ Οὐεργινίου	κατηγορηθεὶς	ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας καὶ αἰτεῖται
[11, 24]	οἱ δὲ ταπεινότατοι φυγῆς ἄρχειν	κατηγορηθέντες	ἢ τὰ ἀπόρρητα πρὸς τοὺς
[11, 12]	ἀπολογίαις τε χρῆσθαι πρὸς τὰ	κατηγορήματα	πολλαῖς· τοῦτο μέν, ὡς οὐκ
[11, 49]	τὸ πλῆθος. ταῦτα δὴ πάντα	κατηγορήματα	τῶν ὑπάτων {κατ´ αὐτῶν ἐκχέαντος
[11, 50]	πλῆθος· καὶ πολλὰ τῆς βουλῆς	κατηγορήσαντες,	συναγορευσάντων αὐτοῖς τῶν δημάρχων καὶ
[11, 59]	τοῖς βουλομένοις λέγειν, ἐπειδὴ οὔτε	κατηγορήσων	οὔτ´ ἀπολογησόμενος οὐδεὶς ὑπὲρ τοῦ
[11, 10]	πρὸς ὑμᾶς καὶ οὐκ ἀποκρύψομαι.	κατηγορίαι	γίνονται τῆς ἀρχῆς ὑμῶν, Ἄππιε,
[11, 53]	ἐᾶσαι γενέσθαι· ὀργαί τε καὶ	κατηγορίαι	καὶ ἀντιπράξεις ἐγίνοντο συνεχεῖς ἐν
[11, 39]	Ἀππίου καὶ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν	κατηγορίαν.	ἔμελλέ τε, ὅπερ εἰκὸς ἦν,
[11, 34]	τοῦ μηδὲν ὑγιὲς λέγειν τὸν	κατήγορον·	οὔτε γὰρ ἂν τὸν μηνυτὴν
[11, 2]	καὶ δεινάς, οὓς δὲ ἀπεκτίννυσαν,	κατηγόρους	τε αὐτοῖς ὑποπέμποντες ἐκ τῶν
[11, 56]	ὑπὲρ τοῦ νόμου καὶ τοῖς	κατηγοροῦσι·	ῥηθέντων δὲ τῶν λόγων, ὅταν
[11, 16]	δέκα ἀρχήν, ἧς αὐτοὶ νῦν	κατηγοροῦσιν,	ἐνίκησαν ἐν ἀρχαιρεσίαις ἐπιτηδειότεροι φανέντες,
[11, 34]	εἰπεῖν. διαβάλλοντες δὲ τὰς τῶν	κατηγόρων	πίστεις οὔτ´ ἀληθεῖς οὔτε πιθανὰς
[11, 35]	ἐν ἐσθῆτι οὖσα πιναρᾷ καὶ	κατηφὲς	ὁρῶσα καὶ τὸ καλὸν τῶν
[11, 15]	τοῦτον ἀνίσταται πάλιν ὁ Κλαύδιος	κατηφὴς	καὶ μεστοὺς ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς
[11, 4]	ἀλλ´ ἀνίστασο καὶ βοήθει τοῖς	κατισχυομένοις·	εἰς σὲ γὰρ ἀποβλέπει τὸ
[11, 4]	ἐπικαλέσομαι; καταλέλυται γὰρ ἡ τῶν	κατισχυομένων	πολιτῶν βοήθεια ὑφ´ ὑμῶν. καίτοι
[11, 57]	ἄλλων συνέδρων τῶν ἀπελαθέντων τῆς	κατοικιδίου	βουλῆς ἧττον ἔφη θαυμάζειν, Μάρκου
[11, 55]	ἐάν τι παραβαίνωσι τῶν συγκειμένων,	κατομοσάμενοι.	~Ταύτῃ προσθεμένων τῇ γνώμῃ καὶ
[11, 47]	τοὺς Αἰκανοὺς ἐκ τῶν προτέρων	κατορθωμάτων	αὔχημα προσειληφότας καὶ εἰς πολλὴν
[11, 48]	καὶ τόλμαν ἐκ τῶν προτέρων	κατορθωμάτων	πολλὴν πρὸς τοὺς ἀντιμαχομένους, καὶ
[11, 27]	καὶ πολὺς ὀδυρμός· ὡς δὲ	κατωλοφύραντο	τὴν συμφορὰν ἀράμενοι καὶ κομίσαντες
[11, 42]	πολεμίους ἀγαγεῖν τοὺς λόχους ἐβούλοντο,	{κατωνείδιζον}	λέγοντες· Ὡς καλῶς ἡμῶν ἐστρατηγήκατε
[11, 54]	ὡς ἐν τρίβῳ τοῦ πολέμου	κειμένοις.	ἐλέγοντο δὲ καὶ Τυρρηνῶν οἱ
[11, 31]	διεγγυήσεως τῶν εἰς δουλείαν ἀγομένων	κείμενον,	ὃς οὐκ ἐᾷ παρὰ τοῖς
[11, 45]	ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις νόμους ἅπασι	κεῖσθαι	Ῥωμαίοις ἐξ ἴσου, τὴν αὐτὴν
[11, 15]	καὶ Σαβίνους πολέμου, περὶ οὗ	κέκλησαι	γνώμην ἀποδειξόμενος, ὅ τι σοι
[11, 47]	νομίσας τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον ἐξῆγε	κεκοσμημένην	τὴν στρατιὰν καὶ παρέστησεν ὡς
[11, 38]	ἀπάγειν εἰς τὸ δεσμωτήριον τοὺς	κεκραγότας	καὶ τὸ πτῶμα μεταφέρειν ἐκ
[11, 6]	αὐτοῦ λέγοντος οἱ δέκα περιίστανται	κεκραγότες	καὶ τὴν δημαρχικὴν ἐπανασείοντες ἐξουσίαν
[11, 57]	ὑπάτων, ὅτι βεβουλευμένοι τε καὶ	κεκρικότες	ἤδη κατὰ σφᾶς αὐτοὺς ἃ
[11, 32]	τοῦ βήματος καὶ πειθαρχεῖν τοῖς	κεκριμένοις	ἐκέλευον· ὁ δὲ Κλαύδιος ἐπιλαβόμενος
[11, 21]	πολέμου κατὰ τὸ καρτερὸν ἀπεμάχετο	κεκρίσθαι	τὸ πρᾶγμα ἤδη λέγων καὶ
[11, 19]	ἐν ἀρχαῖς βουλόμενόν τι λέγειν	κεκωλῦσθαι	πρὸς αὐτῶν. ὁ δὲ ἀναστὰς
[11, 43]	ἐμπεδοῦσι Ῥωμαῖοι, τοῖς στρατηγοῖς ἀκολουθεῖν	κελεύει	τοὺς στρατευομένους, ὅποι ποτ´ ἂν
[11, 56]	ἐξετάσητε, τότε τοὺς πρεσβυτέρους ἡμᾶς	κελεύετε	λέγειν. ἐγὼ μὲν οὖν τὴν
[11, 44]	τοὺς ἑαυτῶν χάρακας, καὶ τὰ	κελευόμενα	ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἐπιτελεῖν μηδενὸς
[11, 43]	κατὰ νόμον ἄρχουσι ποιεῖν τὸ	κελευόμενον	οὐκ εὐπείθειαν εἶναι καὶ εὐσέβειαν,
[11, 45]	οὐ δέομαι γράφειν, καὶ τὸν	κελεύοντα	τοὺς ὑπὸ τοῦ δήμου τεθέντας
[11, 21]	Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ τὸν γραμματέα	κελεύσας	ἀναγνῶναι τὸ προβούλευμα, ἐν ᾧ
[11, 38]	εἶχε πέμπει τῶν ῥαβδούχων τινὰς	κελεύσας	ἀπάγειν εἰς τὸ δεσμωτήριον τοὺς
[11, 37]	τε καὶ παθῶν σιωπὴν γενέσθαι	κελεύσας	Ἄππιος ἔλεξεν· Εἰ μὴ παύσεσθε
[11, 36]	γὰρ αὐτῶν λεγόντων ἡσυχίαν γενέσθαι	κελεύσας,	ἐπειδὴ σιωπή τ´ ἐγένετο, καὶ
[11, 14]	τάχα δ´ οὐχ ὑπὸ σοῦ	κελευσθέντες	οἱ παῖδες, ἀλλ´ ἐφ´ ἑαυτῶν
[11, 32]	βουλομένου λέγειν οἱ μὲν ῥαβδοῦχοι	κελευσθέντες	ὑπὸ τῆς ἐξουσίας ἀνεῖργον αὐτοὺς
[11, 38]	εἰς τὴν ἀγορὰν πορεύεσθαι παίειν	κελεύων	καὶ ἀνείργειν ἐκποδὼν τοὺς ἐν
[11, 13]	δ´ ἀληθεῖς ὦσιν αἰτίαι φιλοτιμία	κενὴ	τὴν εἰκόνα {τοῦ καλοῦ} τῆς
[11, 4]	οὐκ ἀγνοῶν μέν, ὅτι διὰ	κενῆς	τοῦτο ποιῶ, φανερὰν δὲ βουλόμενος
[11, 11]	ἀποθέσθαι τὴν ἐπίφθονον ἐξουσίαν ταύτην	κερδανεῖς,	ἄκουσον. ἐὰν μὲν ὅλον ὑμῶν
[11, 1]	πολιτικὰς ἀκούσωσι πράξεις, ἀρκοῦνται τὸ	κεφάλαιον	αὐτὸ καὶ τὸ πέρας τῶν
[11, 60]	καὶ πατρίοις ἐθισμοῖς ὑπομιμνήσκων, οὗ	κεφάλαιον	ἦν, εἰς ὃ κατέσκηπτεν ἡ
[11, 26]	τῷ ὄχθῳ καὶ γενόμενοι κατὰ	κεφαλῆς	κατεκύλιον ὑπερμεγέθεις ἄνωθεν πέτρας, ἕως
[11, 21]	~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Οὐαλερίου	κεχαρισμένην	τοῖς πλείοσιν, ὡς ἐκ τῆς
[11, 38]	τῆς κόρης Ἰκίλιός τε ὁ	κηδεστὴς	καὶ Νομιτώριος ὁ θεῖος σὺν
[11, 39]	ἀνὰ τὴν πόλιν γενέσθαι τὸ	κῆδος,	καὶ προθυμίαν ἅπαντας καταλαβεῖν τῆς
[11, 4]	τὴν ἀγορὰν καὶ παραστησάμενοι τὸν	κήρυκα	τοὺς βουλεύοντας ἐξ ὀνόματος καλεῖν
[11, 4]	μετρίων οὐδείς. πολλάκις δὲ τοῦ	κήρυκος	βοῶντος καὶ παριόντος οὐδενὸς εἰ
[11, 15]	ἀναστὰς Λεύκιος Κοίντιος ὁ καλούμενος	Κικιννᾶτος	καὶ Τίτος Κοίντιος Καπετωλῖνος καὶ
[11, 20]	δ´ ἐν τῷ χάρακι καὶ	κινδυνεύειν	σπάνει τῶν ἐπιτηδείων ἁλῶναι· Ναυτίῳ
[11, 20]	δυνάμεις ἀξιοχρέους παρεσκευάσατο καὶ τὸ	κινδυνεῦον	στρατόπεδον ἐρρύσατο καὶ τοὺς πολεμίους
[11, 30]	ἔρημον ἐν τῷ τότε χρόνῳ,	κινδυνεύουσαν	οὐ χρημάτων ἀποστερηθῆναι προγονικῶν, ἀλλὰ
[11, 18]	γενέσθαι, καὶ τελευτῶντες ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ	κινδυνεύσομεν	καὶ κατασκαφῆς τῆς πόλεως, {ὡς}
[11, 12]	ἀποθέσθαι τὴν ἀρχήν, μή σοι	κίνδυνοί	τινες ἐξ αὐτῶν ἐπαχθῶσι, καὶ
[11, 27]	ἡλικίας πολεμικῶν ἀγώνων ἀπολυόμενος εἰς	κίνδυνον	ἑκούσιον ἔδωκεν αὑτὸν ὑπὲρ τοῦ
[11, 9]	οἰκείων λυσιτελῶν αἱρεῖσθαι καὶ μηδένα	κίνδυνον	ἴδιον ὑπολογίζεσθαι, ἣν οὐκ ἂν
[11, 7]	χωροῦσι καὶ οὔτε πόνον οὔτε	κίνδυνον	οὐδένα ὀκνοῦσιν. ὅταν δὲ νοσοῦσα
[11, 13]	πρόφασις μὲν οὐκ ἀληθὴς ὁ	κίνδυνος	ᾖ τοῦ μὴ παραχωρεῖν τῆς
[11, 21]	τὰ χείρω προαιρουμένων καὶ ὅσοις	κίνδυνός	τις ὑπωπτεύετο ἐκ τῆς μεταβολῆς
[11, 59]	ἀρχῆς τοὺς κατασχόντας τὴν πόλιν	κινδύνους	ἐκ τῶν τἀναντία πολιτευομένων, τοῖς
[11, 20]	τῶν πολεμίων ἀμφοτέρων. τοιούτων δὴ	κινδύνων	τὴν πόλιν περιστάντων καὶ οὐδὲ
[11, 55]	γὰρ τοὺς ἐπιχειροῦντας τὰ πάτρια	κινεῖν	ἔθη καὶ τὸν κόσμον τοῦ
[11, 43]	τῶν πολλῶν τὰ ἱερὰ σημεῖα	κινεῖν,	ἔπειτα τοὺς ἡγεμόνας καὶ τοὺς
[11, 30]	καὶ πολὺν ἐκ τῶν παρόντων	κινήσας	ἔλεον περὶ τοῦ χρόνου τῆς
[11, 15]	καὶ πολὺν ἐκ τοῦ συνεδρίου	κινήσας	ἔπαινον ἐπὶ τῷ γενναίῳ καὶ
[11, 40]	ὁ δὲ τέως μὲν ἐπορεύετο	κλαίων	καὶ διασημαίνων τοῖς ὁμόσε χωροῦσιν
[11, 17]	προσαγάγωσι τοῖς τείχεσι, τί ποιήσομεν,	Κλαύδιε;	ἐροῦμεν αὐτοῖς νὴ Δία· μείναθ´,
[11, 29]	μοι περὶ τὴν κόρην, Ἄππιε	Κλαύδιε·	κύριος δ´ αὐτῆς ὢν κατὰ
[11, 37]	δ´ ἄγου τὴν παιδίσκην ἔχων,	Κλαύδιε,	μηδένα δεδοικὼς δι´ ἀγορᾶς· οἱ
[11, 15]	Μάρκος· Ἡμεῖς μέν, ἔφησεν, ὦ	Κλαύδιε,	περὶ τῶν ἰδίων συμφερόντων αὐτοὶ
[11, 28]	τινα τῶν ἑαυτοῦ πελατῶν, Μάρκον	Κλαύδιον,	ἄνδρα τολμηρὸν καὶ πρὸς πᾶσαν
[11, 30]	τοιοῦτον ἐπιχειρήσαντα πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν	Κλαύδιον,	ἐπειδὴ {δὲ} γάμων ἡ παῖς
[11, 32]	τι χρὴ ποιεῖν, ἔπειτα τὸν	Κλαύδιον	καλέσας ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ
[11, 7]	ἐκάλει τὸν ἑαυτοῦ θεῖον Γάιον	Κλαύδιον.	ὁ δ´ ἀναστὰς τοιαύτην διέθετο
[11, 60]	ὁ ὕπατος τρίτον ἠρώτα Γάϊον	Κλαύδιον,	ὃς ἐδόκει τῶν προεστηκότων τῆς
[11, 32]	δείσαντα τὴν ἐπιφορὰν αὐτῶν τὸν	Κλαύδιον	τήν τε κόρην ἀφεῖναι καὶ
[11, 37]	ἐκ τῆς ἀγορᾶς, ὁ δὲ	Κλαύδιος	ἀπῆγε τὴν παῖδα τῷ πατρὶ
[11, 17]	ἕως ἂν ἀποδείξωμεν ἑτέρας ἀρχάς.	Κλαύδιος	γὰρ ἡμᾶς ἔπεισε περὶ μηδενὸς
[11, 32]	τοῖς κεκριμένοις ἐκέλευον· ὁ δὲ	Κλαύδιος	ἐπιλαβόμενος τῆς παιδὸς ἀπάγειν ἐβούλετο
[11, 34]	καὶ τοὺς μάρτυρας, οὓς ὁ	Κλαύδιος	ἔφη πολλοὺς καὶ ἀξιοχρέους παρέξεσθαι,
[11, 55]	καθ´ ἑαυτούς. Γάϊος μὲν οὖν	Κλαύδιος	ἥκιστα δημοτικὸς ὢν καὶ ταύτην
[11, 15]	Μετὰ τοῦτον ἀνίσταται πάλιν ὁ	Κλαύδιος	κατηφὴς καὶ μεστοὺς ἔχων τοὺς
[11, 19]	τρόπον ἐπιμελεῖται τῶν κοινῶν, ὅσα	Κλαύδιος	ὁ βέλτιστος εἶπε, καὶ ἐμοὶ
[11, 30]	αὐτῆς βούλεται γενέσθαι τὴν κρίσιν	Κλαύδιος,	ὁ μηδὲν ἠδικῆσθαι φάμενος ἐν
[11, 23]	τῶν δύο τούτων ταγμάτων Ἄππιος	Κλαύδιος	ὁ προεστηκὼς τῆς ὀλιγαρχίας καὶ
[11, 46]	δημόσιον. εἰσαγγέλλεται δὲ καὶ Μάρκος	Κλαύδιος	ὁ τὴν παρθένον ἐπιβαλόμενος ὡς
[11, 28]	ἐπίγαμον οὖσαν ἤδη θεασάμενος Ἄππιος	Κλαύδιος	ὁ τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμὼν ἀναγινώσκουσαν
[11, 29]	βουλόμενος. ~Σιωπῆς δὲ γενομένης Μάρκος	Κλαύδιος	ὁ τῆς παιδὸς ἐπιλαβόμενος τοιοῦτον
[11, 22]	τούτων ἀνὴρ ἦν ἐπιφανὴς Γάιος	Κλαύδιος,	ὁ τοῦ κορυφαιοτάτου τῆς δεκαδαρχίας
[11, 56]	συνέδριον παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ	Κλαύδιος·	Οὐκ ἀγνοῶ μέν, ἔφησεν, ἡλίκων
[11, 33]	προσελθόντων δ´ αὐτῶν ὁ μὲν	Κλαύδιος	τοὺς αὐτοὺς πάλιν διεξελθὼν λόγους
[11, 60]	συνεδρίῳ γνώμην εἰσέφερεν, ἣν εἰσηγήσατο	Κλαύδιος,	ὥσπερ ἔφην, ἀντὶ τῶν ὑπάτων
[11, 49]	ἐκ τοῦ φανεροῦ, μάλιστα δὲ	Κλαυδίου	Γαΐου· θεῖος δ´ ἦν οὗτος,
[11, 49]	τῶν ὑπάτων {κατ´ αὐτῶν ἐκχέαντος	Κλαυδίου	Γαΐου, καὶ πάντων} τῶν παρόντων,
[11, 15]	πρωτεύοντες δέκα τοῦ συνεδρίου τῇ	Κλαυδίου	γνώμῃ προσετίθεντο. ~Ἐφ´ ᾧ διαταραχθέντες
[11, 19]	ὅπερ εἰκός, ὅτι τῇ τε	Κλαυδίου	γνώμῃ προσθέμενος οὐδὲν ὠφελήσω τὸ
[11, 19]	τοῦ μὴ ἀδύνατον εἶναι τὴν	Κλαυδίου	γνώμην διαλέξομαι πρὸς ὑμᾶς· ὡς
[11, 36]	αὐτὴν Νομιτωρία λαβοῦσα παρὰ τῆς	Κλαυδίου	δούλης, καὶ τὸ πρᾶγμα ἐξετάσας
[11, 15]	τὰ βέλτιστα νικάτω. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος	Κλαυδίου	καὶ πολλὴν ἐλπίδα τῷ συνεδρίῳ
[11, 30]	τῶν αἱρέσεων, ἑλέσθωσαν. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος	Κλαυδίου	καὶ πολλὴν προσθέντος δέησιν ὑπὲρ
[11, 36]	πράξεις ἐγκυλισθεὶς οὐδὲν ἔτι τῶν	Κλαυδίου	πραγμάτων εἶχον ἐν φροντίδι. τούτῳ
[11, 21]	τριῶν δ´ ἀποδειξαμένων γνώμας διαφόρους,	Κλαυδίου	τε καὶ Κορνηλίου καὶ Οὐαλερίου
[11, 36]	ἀκούσατε. ὁ πατὴρ ὁ Μάρκου	Κλαυδίου	τουδὶ τελευτῶν τὸν βίον ἠξίωσέ
[11, 13]	τύγχανε παρὰ τῶν ἐπιγιγνομένων καὶ	κλέος	ἀθάνατον ἀντὶ τοῦ θνητοῦ σώματος
[11, 4]	γνώμην ἀγορεύσωσι, τότε καὶ σὺ	κληθεὶς	ἐρεῖς ὅ τι σοι δοκεῖ·
[11, 60]	ἔτι πλείονος θορύβου τέταρτος ἀνίσταται	κληθεὶς	Τίτος Γενύκιος, ἀδελφὸς θατέρου τῶν
[11, 8]	πόλεμον, ὑπὸ τῆσδε τῆς ἀρχῆς	κληθεῖσι	περὶ τῶν ἐν τῇ πόλει
[11, 6]	δ´ ἐπιπολάζοντας καὶ πρὶν ἢ	κληθῆναι	προεξανισταμένους εἴργομεν. μηδὲν οὖν ἀγανακτεῖτε,
[11, 46]	Ἀππίου δὲ Οὐεργίνιον ἔταξαν ἄνευ	κλήρου	κατηγορεῖν. εἰσαγγέλλεται δὴ μετὰ τοῦτο
[11, 22]	ἀπιέναι, οἰκίας δ´ αὐτῶν καὶ	κλήρους	καὶ ὅσα ἄλλα ὑπελείπετο ἀδύνατα
[11, 40]	προγόνων. οἰκίας γὰρ δὴ καὶ	κλήρους	καὶ χρήματα σὺν πολλοῖς κτηθέντα
[11, 3]	πάντας Ῥωμαίους ἐπὶ τὰ ὅπλα	κλητέον	καὶ τοὺς ἀπεχθομένους τῇ πολιτείᾳ·
[11, 39]	ὄχλον οἱ τῆς κόρης συγγενεῖς	κλίνην	τε κομίσαντες εἰς τὴν ἀγορὰν
[11, 39]	καὶ στεφάνους βάλλουσαι κατὰ τῆς	κλίνης,	αἱ δὲ τελαμῶνας ἢ μίτρας,
[11, 9]	ἀλλ´ ἵνα δείξας, ἐν οἵῳ	κλύδωνι	τὰ πράγματα σαλεύει τῆς πόλεως,
[11, 61]	Λεύκιον Ἀτίλιον Λοῦσκον καὶ Τίτον	Κλύλιον	Σικελόν. ~Οὗτοι παραλαμβάνουσι πρῶτοι τὴν
[11, 57]	καὶ οὐδενὸς ἧττον ἐπιτηδείων τὰ	κοινὰ	βουλεύειν, τὴν ἀπαξίωσιν τῆς εἰς
[11, 62]	κωλυτηρίων αὐτοῖς τοῦ πράττειν τὰ	κοινὰ	γενομένων. τούτων δὲ τὴν ἐξουσίαν
[11, 9]	γενέσθω τεκμήριον {πάντες οἱ τὰ	κοινὰ	διοικοῦντες} ὃ μόνον οὐδ´ ἀγνοεῖν
[11, 40]	αὐτοὺς ἄρξαντας ἑτέροις παραδοῦναι τὰ	κοινά,	παρελήλυθεν, ἀλλ´ ἐκ τοῦ βιαιοτάτου
[11, 9]	διαδέδεγμαι προαίρεσιν ἐκ προγόνων τὰ	κοινὰ	συμφέροντα πρὸ τῶν οἰκείων λυσιτελῶν
[11, 18]	πατέρες, οὐδὲ προνοίας πολιτικῆς τὰ	κοινὰ	συμφέροντα τῶν ἰδίων ἀπεχθειῶν ἡγουμένης
[11, 45]	ἐν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις ἐπικυρούμενα	κοινὰ	τῆς πόλεως ἁπάσης δόγματα νομίζοντες,
[11, 16]	τὰς ἰδίας ἀπεχθείας ἐπὶ τὰ	κοινὰ	τῆς πόλεως πράγματα μεταφέρουσι καὶ
[11, 9]	πάντων μάλιστα, ὅταν εὖ τὰ	κοινὰ	ὑπ´ αὐτῶν ἐπιτροπεύηται, καὶ ἀνιᾶσθαι
[11, 14]	θεούς, ὧν ἱερὰ καὶ βωμοὺς	κοιναῖς	θυσίαις γεραίρομεν οἱ τῆς Ἀππίου
[11, 53]	τε συλλόγοις καὶ κατὰ τὰς	κοινὰς	συνόδους, ἁπάντων τῶν πατρικίων πρὸς
[11, 14]	δευτέρας τιμὰς καὶ χάριτας ἀποδίδομεν	κοινάς,	ὑπὲρ ἅπαντας δὲ τούτους γῆν,
[11, 27]	ἑκούσιον ἔδωκεν αὑτὸν ὑπὲρ τοῦ	κοινῇ	συμφέροντος, ψηφίζονται συνελθόντες εἰς ἓν
[11, 9]	ἀναγκαῖός ἐστιν ὁ περὶ τῶν	κοινῇ	συμφερόντων λόγος, μάλιστα δ´ ἐμοί.
[11, 41]	τῷ πάθει καὶ παρωξύνθησαν καὶ	κοινὴν	ἁπάντων ἡγήσαντο τὴν ὕβριν, ὥστ´
[11, 4]	πότερα ταῦτ´ ἐστὶν ἀναγκαιότερα τοῖς	κοινοῖς,	ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς αὐτοὺς συγκεκλήκατε,
[11, 29]	τὴν θεράπαιναν ἐξητακὼς ἐπὶ τὸν	κοινὸν	ἁπάντων καταφεύγω νόμον, ὃς οὐ
[11, 9]	προεστηκότας τῆς πόλεως καὶ τὸ	κοινὸν	ἀπὸ τῶν συμφερόντων οὐχὶ τὸ
[11, 49]	ἀξίωμα παρεχόμενος καὶ πολλὰ τὸ	κοινὸν	εὖ πεποιηκὼς ὅρκους τε καὶ
[11, 19]	γνώμῃ προσθέμενος οὐδὲν ὠφελήσω τὸ	κοινὸν	ὀλίγων αὐτῇ συνειρηκότων· ἑτέραν τε
[11, 1]	θεωρίᾳ τῶν παρακολουθούντων τοῖς πράγμασι	κοινὸν	ὥσπερ καὶ τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις
[11, 44]	χιλιάρχοις ἐπέτρεψαν ἅπαντα ὑπὲρ τοῦ	κοινοῦ	λέγειν τε καὶ πράττειν. ἐκ
[11, 4]	μᾶλλον δὲ σὲ μόνον ἐπικαλοῦμαι,	Κόιντε	Φάβιε Οὐιβολανέ, τὸν ἐπὶ ταῖς
[11, 15]	ὁ καλούμενος Κικιννᾶτος καὶ Τίτος	Κοίντιος	Καπετωλῖνος καὶ Λεύκιος Λουκρήτιος καὶ
[11, 63]	Μακερῖνος τὸ δεύτερον καὶ Τίτος	Κοίντιος	Καπιτωλῖνος τὸ πέμπτον. οὗτοι διδάξαντες
[11, 20]	ἡμέραν γενέσθαι δικτάτωρ ἀπεδέδεικτο Λεύκιος	Κοίντιος	ὁ βέλτιστος, οὐδ´ ἐν τῇ
[11, 15]	μετὰ δὲ τοῦτον ἀναστὰς Λεύκιος	Κοίντιος	ὁ καλούμενος Κικιννᾶτος καὶ Τίτος
[11, 55]	εἶναι τῆς πόλεως. Τίτος δὲ	Κοίντιος	οὐκ εἴα {τῇ} βίᾳ κατείργειν
[11, 53]	~Μάρκου δὲ Γενυκίου καὶ Γαΐου	Κοιντίου	τὴν ἀρχὴν παρειληφότων αἱ πολιτικαὶ
[11, 56]	ἀπ´ ἐμοῦ ἄρξησθε μήτ´ ἀπὸ	Κοιντίου	τουδὶ μήτ´ ἀπ´ ἄλλου τῶν
[11, 23]	ἐπὶ Σαβίνους Κόιντος Φάβιος καὶ	Κόιντος	Ποιτέλιος καὶ Μάνιος Ῥαβολήιος. πέντε
[11, 23]	δὲ ἔχοντες ἐξῆγον ἐπὶ Σαβίνους	Κόιντος	Φάβιος καὶ Κόιντος Ποιτέλιος καὶ
[11, 63]	ἀπὸ τῆς Λευκίου Κορνηλίου καὶ	Κοίντου	Φαβίου {ὑπατείας· ὥστε} καταλιπεῖν οἱ
[11, 16]	Λεύκιον Κορνήλιον τὸν ἀδελφόν, ὃς	Κοίντῳ	Φαβίῳ Οὐιβουλανῷ συνυπάτευσε τὸ τρίτον
[11, 59]	ἐρωτᾷ πρῶτον Οὐαλέριον, τί τῷ	κοινῷ	συμφέρει, καὶ τί προβουλεῦσαι τοῖς
[11, 56]	παρρησίᾳ χρώμενος τουτὶ γὰρ τῷ	κοινῷ	συμφέρει τὸ δὲ περὶ τῶν
[11, 56]	μὲν ἕκαστον ἃ δοκεῖ τῷ	κοινῷ	συνοίσειν, πείθεσθαι δὲ τοῖς ὑπὸ
[11, 22]	οἱ δὲ τὰ βέλτιστα τῷ	κοινῷ	φρονοῦντες ἀνιαρῶς διακείμενοι καὶ περιφόβως
[11, 16]	φίλους ἡγεῖσθαι τοὺς περὶ τῶν	κοινῶν	ἀγαθῶν ἀντιπάλους. πολλῷ δ´ ἔτι
[11, 1]	τῆς πατρίου δημοκρατίας ὀλιγαρχίαν τῶν	κοινῶν	ἀποδεῖξαι κυρίαν οὐδὲ πρὸς αὐτοὺς
[11, 43]	χάρακα καὶ χιλιάρχους δέκα τῶν	κοινῶν	ἀποδείξαντες κυρίους, ὧν ἡγεμὼν ἦν
[11, 9]	πατρίδα καὶ μηδενὸς ἀπολείπεσθαι τῶν	κοινῶν.	ἆρ´ οὖν τἀγαθὰ φεύγοντας ὑπολαμβάνετε
[11, 5]	ἐᾶτε τοὺς περὶ σωτηρίας τῶν	κοινῶν	βουλομένους λέγειν. πότερον ὑμῶν ἐξελήλυθεν
[11, 1]	δέκα ἀρχὴν ἔτη τρία τῶν	κοινῶν	ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν δὲ τρόπον ἐπεχείρησαν
[11, 22]	καὶ περιφόβως ὡς οὐδενὸς τῶν	κοινῶν	ἔτι γενησόμενοι κύριοι καὶ διέστησαν
[11, 3]	οὔθ´ ὁμονοῆσαι οὔτ´ ἀντιλαβέσθαι τῶν	κοινῶν	ἔτι δυνησομένης, παρασκευασάμενοι τὰ πρὸς
[11, 19]	δεκαδαρχίας, ὃν τρόπον ἐπιμελεῖται τῶν	κοινῶν,	ὅσα Κλαύδιος ὁ βέλτιστος εἶπε,
[11, 22]	ἦν οὔτε μηδενὸς ἐπιστρέφεσθαι τῶν	κοινῶν	οὐδ´ ἐν ἀπράκτῳ ζῆν ἡσυχίᾳ
[11, 44]	αὐτὴν ἔσεσθαι κακῶν, οὐκέτι τῶν	κοινῶν	οὐδὲν ἠξίου πράττειν, ἀλλὰ κατ´
[11, 22]	τὴν βουλὴν οὐδενὸς ἔτι τῶν	κοινῶν	οὖσαν κυρίαν, οἱ δὲ πατρίκιοι
[11, 7]	πολλοῦ, καὶ τοῖς προεστηκόσι τῶν	κοινῶν	οὔτε ὁ δῆμος εὔνους ἐστὶν
[11, 5]	οὐκ εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθητε τῶν	κοινῶν	προστάται; οὐ παρῴχηκεν ὁ τῆς
[11, 4]	ἀνδρῶν, οὓς ἔδει περὶ τῶν	κοινῶν	σκοπεῖν. οἱ δέκα δὲ ταῦθ´
[11, 8]	ἐν ᾧ περὶ οὐδενὸς τῶν	κοινῶν	συνελευσόμεθα βουλευσόμενοι. ~Ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς,
[11, 22]	ψοφοδεῶν ἀφισταμένων τῆς ὑπὲρ τῶν	κοινῶν	φροντίδος καὶ τὸν ἀπράγμονα βίον
[11, 2]	φιλοτύραννοι, καὶ οἷς μηδεμία τῶν	κοινῶν	φροντὶς ἦν. οὔτε γὰρ οἵ
[11, 56]	οὐδένα τῶν προεστηκότων τοῦ δήμου	κοινωνὸν	τῶν βουλευμάτων παρέλαβον, καὶ μετὰ
[11, 48]	πολλὴν πρὸς τοὺς ἀντιμαχομένους, καὶ	κοινῶς	πάντες καὶ ἰδίως ὁ τούτων
[11, 37]	κραυγήν, οἱ δὲ τῆς ὀλιγαρχίας	κόλακες	τὴν ἐπικελεύουσάν τε καὶ θάρσος
[11, 4]	παριόντος οὐδενὸς εἰ μὴ τῶν	κολακευόντων	τὴν ὀλιγαρχίαν, ἐν οἷς ἦν
[11, 39]	ἐπὶ τῷ παρ´ ἐλπίδα τῆς	κολάσεως	καὶ οὐκ ἔχων, ὅ τι
[11, 39]	ἢ μίτρας, αἱ δὲ ἀθύρματα	{κόμης}	παρθενικά, καί που τινὲς καὶ
[11, 24]	αὐτῶν, οἱ δ´ ἀγορὰν παραπέμψαι	κομιζομένην,	οἱ δ´ ἄλλας τινὰς ἐπιτελέσασθαι
[11, 39]	τῆς κόρης συγγενεῖς κλίνην τε	κομίσαντες	εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ τὸν
[11, 27]	κατωλοφύραντο τὴν συμφορὰν ἀράμενοι καὶ	κομίσαντες	τὸν νεκρὸν ἐπὶ τὸν χάρακα,
[11, 31]	περὶ αὐτὴν γυναικῶν ἐγίνετο καὶ	κοπετός,	πολλὴ δὲ κραυγὴ καὶ ἀγανάκτησις
[11, 33]	ἔφθησαν δ´ αὐτὸν οἱ τῇ	κόρῃ	προσήκοντες, Νομιτωρίου τε υἱὸς καὶ
[11, 28]	ὄχλου κωλυόμενος ὅποι προῃρεῖτο τὴν	κόρην	ἄγειν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν παραγίνεται.
[11, 29]	βίαιον πέπρακταί μοι περὶ τὴν	κόρην,	Ἄππιε Κλαύδιε· κύριος δ´ αὐτῆς
[11, 32]	αὐτῶν τὸν Κλαύδιον τήν τε	κόρην	ἀφεῖναι καὶ ὑπὸ τοὺς πόδας
[11, 38]	Ἄππιος, ὡς τὸ περὶ τὴν	κόρην	ἐπέγνω πάθος, ἀναπηδᾷ τε ἀπὸ
[11, 28]	καὶ πρώτου λαβόντος. ταύτην τὴν	κόρην	ἐπίγαμον οὖσαν ἤδη θεασάμενος Ἄππιος
[11, 31]	ὁ δὲ μέλλων ἄγεσθαι τὴν	κόρην	Ἰκίλιος ἐμφύεταί τε αὐτῆς καί
[11, 28]	πρῶτον ἐπειράθη διαφθεῖραι χρήμασι τὴν	κόρην,	καὶ προσέπεμπέ τινας ἀεὶ πρὸς
[11, 32]	ἀπάγεσθε οὖν, ὦ Νομιτώριε, τὴν	κόρην,	καὶ τὴν ἐγγύην ὁμολογεῖτε περὶ
[11, 28]	ἀλλὰ καὶ φυλακῆς ἑώρα τὴν	κόρην	κρείττονος ἢ πρότερον ἀξιουμένην, φλεγόμενος
[11, 31]	Νομιτώριε. νῦν δὲ παράδος τὴν	κόρην.	Τοῦτο τὸ τέλος ἐξενέγκαντος Ἀππίου
[11, 34]	μαρτύρων ἐλευθέρων, ἵν´ ἐκτραφεῖσαν τὴν	κόρην	ὑπὸ τῶν κυρίων τῆς μητρὸς
[11, 28]	παρὰ τοῦ πατρὸς ἐνεγγυημένος τὴν	κόρην,	χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων νέων
[11, 30]	ἱκανὸς ἔσται τῷ πατρὶ τῆς	κόρης	ἀπὸ στρατοπέδου παραγενηθέντι τὰς ἰδίας
[11, 35]	ὅτι τὸ συκοφάντημα κατὰ τῆς	κόρης	αὐτὸς ἔγραψε καὶ ἔργον ἐτόλμησε
[11, 37]	προσέφυρεν αὐτὸν ἡ σφαγὴ τῆς	κόρης,	ἔθει διὰ τῆς πόλεως ἐμμανὴς
[11, 35]	πολὺν ἐν ταῖς συμφοραῖς τῆς	κόρης	ἔλεον καταχεομένων, οἱ μὲν ἄλλοι
[11, 39]	ἀνδρῶν, οὓς δ´ ὁ τῆς	κόρης	ἔλεος δεινὰ καὶ πέρα δεινῶν
[11, 28]	μὴ λέγειν, τίς ὁ τῆς	κόρης	ἐστὶν ἐρῶν, ἀλλ´ ὅτι τῶν
[11, 30]	παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ τῆς	κόρης	θεῖος ὀλίγα καὶ αὐτὰ τὰ
[11, 38]	ὅτι περὶ τὸ πτῶμα τῆς	κόρης	Ἰκίλιός τε ὁ κηδεστὴς καὶ
[11, 28]	ἕως ἔλθωσιν οἱ συγγενεῖς τῆς	κόρης·	καὶ ὁ Ἄππιος οὕτως ἐκέλευσε
[11, 30]	αὐτὸς ποιεῖσθαι θεῖος ὢν τῆς	κόρης	καὶ τὰ δίκαια ὑπέχειν, οὐδὲν
[11, 30]	πατέρα μὲν οὖν εἶναι τῆς	κόρης	λέγων Οὐεργίνιον ἐκ τῶν δημοτικῶν,
[11, 34]	ἀξιοῦσι βοηθεῖν. ~Ὁ δὲ τῆς	κόρης	πατὴρ καὶ οἱ λοιποὶ συγγενεῖς
[11, 39]	τὸν πολιτικὸν ὄχλον οἱ τῆς	κόρης	συγγενεῖς κλίνην τε κομίσαντες εἰς
[11, 33]	καὶ προσάγειν ἐκέλευσε τοὺς τῆς	κόρης	συγγενεῖς. προσελθόντων δ´ αὐτῶν ὁ
[11, 16]	παρελθὼν Μάρκος Κορνήλιος ἀνίστησι Λεύκιον	Κορνήλιον	τὸν ἀδελφόν, ὃς Κοίντῳ Φαβίῳ
[11, 16]	αὐτοὺς ἑταιρίαν. καὶ παρελθὼν Μάρκος	Κορνήλιος	ἀνίστησι Λεύκιον Κορνήλιον τὸν ἀδελφόν,
[11, 21]	ἀποφάσεις ταῦτα λέγων πιθανὸς ἦν·	Κορνήλιος	δ´ ὁ συμβουλεύων τοῖς δέκα
[11, 21]	νόμον, ἐπειδὴ τοῖς πλείοσιν ὑμῶν	Κορνήλιος	ἐδόκει τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι, τοῦτον
[11, 19]	κατὰ τὸ βέλτιστον. ἐπεὶ δὲ	Κορνήλιος	εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπάγειν ἐπειρᾶτο
[11, 20]	συμφέροντα καὶ δυνατά. ἣν δὲ	Κορνήλιος	εἰσηγεῖται γνώμην, κατάλυσις ὁμολογουμένη τῆς
[11, 44]	γνώμην ἕκαστον ἔδει, Λεύκιος μὲν	Κορνήλιος	ἔφη δεῖν ἀπεῖναι τοὺς ταχθέντας
[11, 23]	λοιπὰ τάγματα παραλαβόντες Μάρκος τε	Κορνήλιος	καὶ Λεύκιος Μηνύκιος καὶ Μάρκος
[11, 15]	δὲ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν προελθὼν	Κορνήλιος	Μάρκος· Ἡμεῖς μέν, ἔφησεν, ὦ
[11, 63]	ἐτῶν γενομένης ἀπὸ τῆς Λευκίου	Κορνηλίου	καὶ Κοίντου Φαβίου {ὑπατείας· ὥστε}
[11, 21]	γνώμας διαφόρους, Κλαυδίου τε καὶ	Κορνηλίου	καὶ Οὐαλερίου τελευταίου, διέγνωτε περὶ
[11, 21]	τὴν τοῦ συνεδρίου ταραχήν, τῇ	Κορνηλίου	προστίθενται γνώμῃ. καὶ παρελθὼν εἷς
[11, 18]	καιροῖς τὰ πράγματα. Ταύτην ἀποδειξαμένου	Κορνηλίου	τὴν γνώμην οἱ μετ´ ἐκεῖνον
[11, 21]	ἐκ τῆς μεταβολῆς ἔσεσθαι τῷ	Κορνηλίῳ	συναγορευόντων· λαβόντες ἀφορμὴν οἱ δέκα
[11, 19]	οὐδὲ πολλοστὴν ἕξοντι μοῖραν τῶν	Κορνηλίῳ	συναγορευόντων; οὐ μὴν ἐγὼ ταῦθ´
[11, 55]	ποιεῖν, οἱ πρεσβύτατοί τε καὶ	κορυφαιότατοι	τῶν προεστηκότων τῆς ἀριστοκρατίας, συναχθέντες
[11, 22]	ἐπιφανὴς Γάιος Κλαύδιος, ὁ τοῦ	κορυφαιοτάτου	τῆς δεκαδαρχίας Ἀππίου θεῖος, ἐμπεδῶν
[11, 6]	κατὰ τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν καὶ	κόσμον	ἀποδώσομεν, ἐάν γε περὶ ὧν
[11, 60]	καὶ συγχεῖν μέλλοντος ἅπαντα τὸν	κόσμον	τῆς πολιτείας. γενομένου δὲ πρὸς
[11, 39]	τὴν ἀγορὰν καὶ τὸν ἄλλον	κόσμον	τὸν ἐπιτάφιον οἷον ἐδύναντο πολυτελέστατον
[11, 55]	πάτρια κινεῖν ἔθη καὶ τὸν	κόσμον	τοῦ πολιτεύματος τὸν ἀρχαῖον διαφθείρειν
[11, 16]	τηλικούτοις ἐστὶν ἰσχύς, περὶ πολιτείας	κόσμου	νῦν ἀξιοῦσιν ὑμᾶς σκοπεῖν καὶ
[11, 8]	παρόν, ὑπὲρ ὁμονοίας δὲ καὶ	κόσμου	πολιτικοῦ προθεῖναι τῷ βουλομένῳ λέγειν.
[11, 18]	νέας ἀρχὰς καθιστάντες καὶ περὶ	κόσμου	πολιτικοῦ σκοποῦντες ὥσπερ ἐν εἰρήνῃ
[11, 60]	τὴν βουλὴν παρασπάσαί τι τοῦ	κόσμου	τῆς πατρίου πολιτείας μᾶλλον ἢ
[11, 18]	γενομένης, τότε καὶ περὶ τοῦ	κόσμου	τῆς πολιτείας σκοπεῖτε, καὶ λόγον
[11, 4]	τὸν ἐπὶ ταῖς τρισὶν ὑπατείαις	κοσμούμενον,	εἰ τὸν αὐτὸν νοῦν ἔτι
[11, 47]	πλὴν οὐχ ἅμα καὶ ἐν	κόσμῳ,	σποράδες δὲ καὶ κατ´ ὀλίγους
[11, 39]	ὕβριν, ἐξουσίᾳ δημαρχικῇ καὶ ἐλπίδι	κούφῃ	ἐπαιρόμενος, ὅτι συναγανακτήσας ὁ δῆμος
[11, 61]	τοῖς πατρικίοις. οὕτω δ´ ἄρα	κοῦφόν	τι πρᾶγμά ἐστιν ἐπιθυμία δίχα
[11, 19]	γνῶμαι διηγορεύθησαν, καὶ παρὰ πολὺ	κρατεῖν	ἐδόκουν οἱ τὸν πόλεμον ἐπικυροῦντες
[11, 31]	μὲν ἀμφότεροι παρῆσαν, τὸν πατέρα	κρατεῖν	τοῦ σώματος μέχρι δίκης. ἐπεὶ
[11, 3]	κρατίστην ὑπολαβόντες ἐκεῖνοι οἱ πολέμῳ	κρατηθέντες	ὑπ´ αὐτῆς τάς τε ὕβρεις
[11, 27]	ἐν θαύματι ἦσαν, εἰ πολέμιοι	κρατήσαντες	ἐχθρῶν μήτε ὅπλα περιείλαντο μήτ´
[11, 47]	ἔλαβον, τοῦ δὲ χάρακος αὐτῶν	κρατήσαντες	χρήματα πολλὰ καὶ λείαν ἄφθονον
[11, 48]	τοῦ τε χάρακος αὐτῶν ἐρήμου	κρατήσας,	ἐν ᾧ τήν τ´ ἀποσκευὴν
[11, 46]	εὐπετῶς ἐδόκουν καὶ τῶν ἄλλων	κρατήσειν,	εἰ δ´ ἀπὸ τῶν ταπεινοτέρων
[11, 14]	καὶ φωνὴν τὴν ἐμαυτοῦ τὰ	κράτιστα	βουλευομένην, καὶ ἐπανορθῶν τὰς ἀγνοίας
[11, 43]	ἤθεσι καὶ οὐχ ἅπασι τὰ	κράτιστα	διανοουμένοις, ἔσεσθαί τινες οἱ μένοντες
[11, 61]	μικροῦ δεῖν πάντες ταῦτα συνεχώρουν	κράτιστα	εἶναι. γράφεται δὴ τὸ προβούλευμα
[11, 21]	μέρος τὸ λειπόμενον ταῦτα ἡγουμένων	κράτιστα	εἶναι πλὴν ὀλίγων, ἐπειδὴ πάντες
[11, 19]	πάντων, ἐφ´ ὑμῖν ἔσται τὰ	κράτιστα	ἑλέσθαι. περὶ μὲν οὖν τῆς
[11, 21]	πλείοσιν ὑμῶν Κορνήλιος ἐδόκει τὰ	κράτιστα	ὑποθέσθαι, τοῦτον ἀπεφηνάμεθα νικᾶν καὶ
[11, 19]	εἰρημένας αὐτοῖς ἀποφηνάμενος, κἂν τὰ	κράτιστα	ὑποθῶμαι, διακενῆς ἐρραψῳδηκὼς ἔσομαι. εὐαρίθμητοι
[11, 7]	τοῦ πρὸς αὐτοὺς ἥτις ἔσται	κρατίστη	μαθήσεσθε. ἐκεῖνοι τοίνυν ἀκούσαντες, ὅτι
[11, 42]	ἐπὶ τοὺς πολεμίους, καὶ τὴν	κρατίστην	αὐτῶν τῆς χώρας ἐγκαθημένους δῃοῦν,
[11, 47]	ἡσυχίας. ἐπεὶ δ´ ἔγνω τὴν	κρατίστην	τῶν πολεμίων δύναμιν ἐπὶ προνομὴν
[11, 3]	τὸ ἐλεύθερον ἅπαν ἀπολωλεκυίας ἀφορμὴν	κρατίστην	ὑπολαβόντες ἐκεῖνοι οἱ πολέμῳ κρατηθέντες
[11, 44]	τῆς ἐν Φιδήνῃ στρατιᾶς οἱ	κράτιστοι	τῶν τριῶν ταγμάτων λοχαγοὶ πολλὴν
[11, 30]	τὴν δημαρχίαν προσειλήφει, ἧς εἶναι	κράτιστον	ἔργον τοῖς ἀσθενέσι καὶ ἐρήμοις
[11, 18]	τοῦ πολέμου τέλος ἡμῖν τὸ	κράτιστον	λάβῃ, καὶ ἀναστρέψωσιν εἰς τὴν
[11, 59]	τοῖς δ´ ὑπάτοις, ὅταν τὸ	κράτιστον	τέλος ἐπιθῶσι τῷ πολέμῳ, πρῶτον
[11, 16]	τοῖς νέοις παραινεῖν ἀπὸ τοῦ	κρατίστου	ποιεῖσθαι τοὺς ὑπὲρ τῶν καλῶν
[11, 62]	Ῥωμαίων αἱ τὸ μέγιστον ἔχουσαι	κράτος	ἐγένοντο· πλὴν οὐκ ἐν ἁπάσαις
[11, 26]	ἔνθα οὐκ ἦν δυνατὸν ἀνὰ	κράτος	ἐλάσαι τὸν ἵππον, καθάλλεταί τε
[11, 49]	ὧν ἠλάττωσαν τὸ τῆς βουλῆς	κράτος,	καὶ τἆλλα πολιτεύματα, ὅσα οὗτοι
[11, 22]	καλὸν ἐδόκει, πολεμεῖν τ´ ἀνὰ	κράτος	οὐ ῥᾴδιον, ἐπεὶ καθαιρεθῆναι δυναστείαν
[11, 2]	δ´ ὥσπερ ἁλούσης πολέμῳ κατὰ	κράτος	τῆς πατρίδος οὐ τὰ χρήματα
[11, 28]	ἀναγκαζόμενος παριέναι τὸ διδασκαλεῖον ἤδη	κρατούμενος	ὑπὸ τοῦ πάθους. ὡς δ´
[11, 32]	παρ´ οὐδὲν ἡγησάμενοι τὴν τοῦ	κρατοῦντος	ἐξουσίαν ὠθοῦνται τοῖς βιαζομένοις ὁμόσε,
[11, 40]	οὐδ´ ἀπ´ εὐνοίας αἱ τῶν	κρατούντων	δίδονταί τισι χάριτες, καὶ πάντα
[11, 22]	δ´ οὔτε θεραπεύειν τὴν τῶν	κρατούντων	ἐξουσίαν βουλομένοις ἦν οὔτε μηδενὸς
[11, 37]	καὶ θάρσος ἐμποιῆσαι δυναμένην τοῖς	κρατοῦσι	φωνήν. ἠρεθισμένης δὲ τῆς ἀγορᾶς
[11, 22]	τὰς φύσεις ἅπαντα συγχωρεῖν τοῖς	κρατοῦσιν	ἀναγκαζομένων καὶ κατανέμειν ἑαυτοὺς εἰς
[11, 43]	ὅπλα, τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ	κρατυνάμενοι	τὸν χάρακα καὶ χιλιάρχους δέκα
[11, 31]	ἐγίνετο καὶ κοπετός, πολλὴ δὲ	κραυγὴ	καὶ ἀγανάκτησις ἐκ τοῦ περιεστηκότος
[11, 28]	δεομένοις. βουλομένου δ´ αὐτοῦ λέγειν	κραυγή	τε καὶ ἀγανάκτησις ἦν ἐκ
[11, 43]	μετρίως πολέμιον οἰομένους στρατὸν εἰσεληλυθέναι·	κραυγή	τε καὶ δρόμος ἄτακτος ἀνὰ
[11, 37]	ἀνέκραγον ὀδυρμῷ καὶ ἀγανακτήσει μεμιγμένην	κραυγήν,	οἱ δὲ τῆς ὀλιγαρχίας κόλακες
[11, 37]	ἔχειν ἀμφότερα διὰ τὸν τύραννον.	κραυγῆς	δὲ γενομένης ᾑμαγμένην ἔχων τὴν
[11, 28]	φανερῶς ἄγειν ἐβούλετο δι´ ἀγορᾶς.	κραυγῆς	δὲ γενομένης καὶ πολλοῦ συνδραμόντος
[11, 21]	μετὰ πολλῆς φιλοτιμίας τε καὶ	κραυγῆς,	καὶ τοῦ συνεδρίου διαστάντος πρὸς
[11, 34]	φύσις ἐξενέγκῃ, ὑποβαλλομένην δὲ τὸ	κρεῖττον	ἀντὶ τοῦ χείρονος εἰκὸς εἶναι
[11, 22]	τράπωνται, καὶ λογισμὸς ὀρθὸς ὡς	κρεῖττον	εἴη σφίσιν ἐκποδῶν εἶναι τοὺς
[11, 37]	πράγματα ἐάσειν. γνώμην δὴ λαβόντες	κρείττονα	ἧς ἔχετε νῦν ἄπιτε, οἷς
[11, 3]	πράττοντες αἰσχύνεσθαι. ~Ἐρημουμένης δὲ τοῦ	κρείττονος	ἔθνους τῆς πόλεως καὶ τὸ
[11, 28]	καὶ φυλακῆς ἑώρα τὴν κόρην	κρείττονος	ἢ πρότερον ἀξιουμένην, φλεγόμενος ὑπὸ
[11, 14]	ἵνα τῶν ἴσων τε καὶ	κρειττόνων	ἄρχῃς ὑπὸ τῶν ἡττόνων τε
[11, 42]	ἐνικῶμεν ταῖς μάχαις, ὅτε ὑμῶν	κρείττους	ἦσαν στρατηγοί· τρόπαιά τε καθ´
[11, 22]	καὶ θρασεῖς περιῄεσαν ὡς δὴ	κρείττους	τῶν ἑτέρων γεγονότες καὶ διαπεπραγμένοι
[11, 14]	εἰ μὲν γὰρ ἐπὶ τὰ	κρείττω	βουλεύματα ὁ θεὸς ἄγει σε,
[11, 14]	εἰ δέ τις ἕτερα τούτων	κρείττω	ἐρεῖ, τὰ βέλτιστα νικάτω. ~Τοιαῦτ´
[11, 20]	καὶ πᾶσαν ἀπάτην αὐτῶν προβλέπετε.	κρείττων	γὰρ ἡ πρόνοια τῆς μεταμελείας
[11, 56]	Οὐκ ἀγνοῶ μέν, ἔφησεν, ἡλίκων	κρηπὶς	καταβληθήσεται συμφορῶν ἅπασιν ἡμῖν, ἐὰν
[11, 56]	δὲ τοῖς ὑπὸ τῶν πλειόνων	κριθεῖσιν.	ἐκεῖνο μέντοι παραινεῖν ὑμῖν ὡς
[11, 56]	τὸ προβούλευμα ἐπικυρώσετε καὶ τὰ	κριθέντα	ὑπὸ τῆς βουλῆς, λόγον ἀπόδοτε
[11, 59]	δὲ κύριον ὑπὸ τοῦ συνεδρίου	κριθῆναι	προαιρούμενοι τὸ μὲν ὡμολογημένον δίκαιον
[11, 62]	βούλεται χιλιάρχους εἴτε ὑπάτους ἀποδεῖξαι,	κρίναντος	αὐτοῦ μένειν ἐπὶ τοῖς ἐξ
[11, 49]	δίκης, ἵνα μήτε λόγου τύχῃ	κρινόμενος	μήτ´ ἐλέου, ὡς, εἰ κατέστη
[11, 46]	πρὸς τοὺς ἐπιφανεστάτους καὶ τελευταίους	κρινομένους	ἔσεσθαι, συντονωτέρας οὔσας ἐπὶ τοῖς
[11, 36]	μαρτυρῶ τ´ αὐτῷ ταῦτα καὶ	κρίνω	εἶναι τοῦτον τῆς παιδίσκης κύριον.
[11, 46]	ἐπιστῆναι τὴν ἀποδειχθεῖσαν ἡμέραν τῆς	κρίσεως	ἐν τοῖς δεσμοῖς ἀποθνήσκει, ὡς
[11, 49]	ὡς, εἰ κατέστη γοῦν εἰς	κρίσιν	ἁνὴρ, ἀπέφυγεν ἂν γένους ἀξίωμα
[11, 30]	ταχεῖαν αὐτῆς βούλεται γενέσθαι τὴν	κρίσιν	Κλαύδιος, ὁ μηδὲν ἠδικῆσθαι φάμενος
[11, 1]	τρίτης ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον	Κρίσων	Ἱμεραῖος, ἄρχοντος Ἀθήνησι Φιλίσκου καταλύουσι
[11, 25]	ἔπεισαν ἐξελθεῖν ἐπὶ τὸν ἐν	Κρουστομερείᾳ	χάρακα αὐτὸν ἐξουσίαν ἔχοντα πρεσβευτικήν.
[11, 23]	τὴν ἀνάζευξιν, ἕως ἐπὶ πόλιν	Κρουστομέρειαν,	ἥ ἐστιν οὐ πρόσω τῆς
[11, 27]	ἀποστησόμενοι. τὸ μὲν δὴ περὶ	Κρουστομέρειαν	καὶ Φιδήνην στράτευμα διὰ τὸν
[11, 41]	ἐστὶν ἀνθρώπων τὰ μὲν ἀλλότρια	κτᾶσθαι	δι´ ἀνδραγαθίαν, τὰ δ´ οἰκεῖα
[11, 40]	κλήρους καὶ χρήματα σὺν πολλοῖς	κτηθέντα	πόνοις ὑπὸ πατέρων καὶ ὑμῶν
[11, 2]	χρήματα μόνον ἀφῃροῦντο τοὺς νόμῳ	κτησαμένους,	ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς γαμετὰς
[11, 10]	προγόνων καὶ ἐξερημοῦν ἐφέστια καὶ	κτήσεις	πατέρων καὶ πᾶσαν ἡγεῖσθαι γῆν
[11, 52]	σφίσιν ἐγγένηται τὴν ἑαυτῶν ἀνακομίσασθαι	κτῆσιν,	ἣν αὐτοὶ μεθ´ ὅρκου δικάσαντες
[11, 26]	ἐπὶ τὸν ὄχθον, ἵνα μὴ	κυκλωθείη	πρὸς αὐτῶν, τὸν ὑπασπιστὴν μόνον
[11, 29]	πολλοὺς πάνυ δουλεύουσα χρόνους. ταύτην	κύουσαν	ἡ Οὐεργινίου γυνὴ συνήθη καὶ
[11, 22]	οὐδενὸς ἔτι τῶν κοινῶν οὖσαν	κυρίαν,	οἱ δὲ πατρίκιοι τὴν ἐλευθερίαν
[11, 1]	δημοκρατίας ὀλιγαρχίαν τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι	κυρίαν	οὐδὲ πρὸς αὐτοὺς ἀγῶνα ἀράμενοι,
[11, 22]	οὐδενὸς τῶν κοινῶν ἔτι γενησόμενοι	κύριοι	καὶ διέστησαν εἰς μέρη πολλά,
[11, 22]	ἅπαξ ὅπλων καὶ στρατιᾶς γένωνται	κύριοι·	οἱ δὲ τὰ βέλτιστα τῷ
[11, 20]	ἅπαξ ὅπλων οἱ δέκα γένωνται	κύριοι	τῇδε τῇ προφάσει τοῦ πολέμου,
[11, 61]	ὑπέλαβον, ἀλλὰ γενόμενοι τῆς ψήφου	κύριοι	τοὺς ἐκ τῶν πατρικίων μετιόντας
[11, 31]	ἐπεὶ δ´ ἐκεῖνος ἄπεστι, τὸν	κύριον	ἀπαγαγεῖν ἐγγυητὰς ἀξιοχρέους δόντα καταστήσειν
[11, 10]	δημοτικοῦ μέρος οὔτ´ ἀρχαιρεσιῶν ἔτι	κύριον	γινόμενον οὔτε ψηφοφοριῶν οὔτ´ εἰς
[11, 17]	τῶν ὑπὸ τοῦ δήμου ψηφιζομένων	κύριον,	ἐὰν μὴ κατὰ νόμους γένηται;
[11, 53]	δεῖν πρότερον ἢ τὸν νόμον	κύριον	ἐᾶσαι γενέσθαι· ὀργαί τε καὶ
[11, 30]	τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλὰ τὸν φυλάττοντα	κύριον	εἶναι μέχρι δίκης. ἔφη τε
[11, 60]	δόξῃ ψῆφον ἐπενέγκασι, τοῦτ´ εἶναι	κύριον.	ἐπιτελεῖσθαι δὲ τὸ προβούλευμα καθ´
[11, 53]	ἐν ᾧ τὸν δῆμον ἐποιοῦντο	κύριον	τῆς διαγνώσεως καθ´ ἕνα ἕκαστον
[11, 59]	αὐτοῦ χαλεπῶς ἀπεδέξαντο· οἱ δὲ	κύριον	ὑπὸ τοῦ συνεδρίου κριθῆναι προαιρούμενοι
[11, 36]	κρίνω εἶναι τοῦτον τῆς παιδίσκης	κύριον.	~Ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσαν, ὅσοι
[11, 29]	περὶ τὴν κόρην, Ἄππιε Κλαύδιε·	κύριος	δ´ αὐτῆς ὢν κατὰ τοὺς
[11, 52]	Ῥωμαίων δῆμος τῆς ἀμφιλόγου χώρας	κύριος.	ταῦτα μὲν ἐπὶ τούτων τῶν
[11, 31]	ἡγοῦμαι, δυεῖν ὄντων τῶν ἀντιποιουμένων,	κυρίου	καὶ πατρός, εἰ μὲν ἀμφότεροι
[11, 52]	ὑπολαμβάνοντες, ἐὰν Ἀρικηνοὺς ἢ Ἀρδεάτας	κυρίους	ἀποδείξωσι τῆς ἀμφισβητησίμου γῆς ὀμωμοκότες
[11, 22]	τὴν ἀρχὴν αὐτῶν, ὅπλων γενηθέντας	κυρίους	διὰ τὸν πόλεμον. τὰ δ´
[11, 29]	δὲ δοῦλα, τοὺς αὐτοὺς ἔχοντα	κυρίους,	οὓς ἂν καὶ αἱ μητέρες
[11, 43]	χιλιάρχους δέκα τῶν κοινῶν ἀποδείξαντες	κυρίους,	ὧν ἡγεμὼν ἦν Μάρκος Ὄππιος,
[11, 34]	ἐκτραφεῖσαν τὴν κόρην ὑπὸ τῶν	κυρίων	τῆς μητρὸς ἀφαιρεθείη. τόν τε
[11, 47]	τὴν βουλὴν οἱ ὕπατοι δόγμα	κυροῦσιν	ἐξάγειν τὸν στρατὸν ἐπὶ τοὺς
[11, 3]	εἰ γὰρ ὑπὸ τοῦ συνεδρίου	κυρωθείη	τούτων ἑκάτερον, πρῶτον μὲν εὐπειθεῖς
[11, 3]	ὑπηρετοῦντες τῇ βουλῇ καὶ τὰ	κυρωθέντα	ὑπ´ ἐκείνης πράττοντες κατὰ νόμους
[11, 49]	τῶν δημάρχων ἀναιρεθέντι· τούς τε	κυρωθέντας	ὑπ´ αὐτῶν νόμους προβαλλομένου, δι´
[11, 46]	ὄντες περιῆσαν τῶν δημοτικῶν. ~Τούτου	κυρωθέντος	ὑπὸ τῶν ὑπάτων τοῦ νόμου
[11, 20]	ἐγένετο νέαν ἀρχὴν ἐν ἡμέρᾳ	κυρωθῆναι	μιᾷ βουλομένων ὑμῶν. τοῦτο δὴ
[11, 54]	οὐδὲν ἐάσειν δόγμα περὶ οὐδενὸς	κυρωθῆναι	πράγματος, ἐὰν μὴ τὸν ὑπ´
[11, 6]	ὅσα κατὰ νοῦν ἔχομεν, καὶ	κυρώσαντες	τοὺς λοιποὺς νόμους, τότ´ ἀποθησόμεθα
[11, 3]	εἶναι ζητήσεως ἄξιον, τί τὸ	κυρῶσον	ἔσται τὴν περὶ τοῦ πολέμου
[11, 55]	δὲ τἀναντία πράττειν ἐπιχειροῦντας ὅπλοις	κωλύειν,	ἐὰν μὴ πείθωνται τοῖς λόγοις,
[11, 12]	οὐχ ἱκανὸς ἦσθα τὸν πράττοντα	κωλύειν	ἰσότιμον ὄντα· τοῦτο δ´, ὡς
[11, 22]	ἀγανακτοῦντες τοῖς γινομένοις ἐπεβάλοντο μὲν	κωλύειν	πύλας τ´ ἀποκλείσαντες καὶ ἀνθρώπους
[11, 6]	τότε· τὴν δ´ ἐξουσίαν τοῦ	κωλύειν	τοὺς ἀκοσμοῦντας, ὦ Μάρκε Ὁράτιε,
[11, 59]	στρατιωτῶν καὶ τὴν ἔξοδον μὴ	κωλύειν	τῶν καταγραφέντων, τοῖς δ´ ὑπάτοις,
[11, 5]	τὴν αὐτὴν κατάστασιν ἔχετε καὶ	κωλύετε	λέγειν, ὁπόσα βούλεταί τις ὑπὲρ
[11, 22]	αὐτοῖς, μὴ πρὸς ἀλκὴν οἱ	κωλυόμενοι	τράπωνται, καὶ λογισμὸς ὀρθὸς ὡς
[11, 28]	γενομένης καὶ πολλοῦ συνδραμόντος ὄχλου	κωλυόμενος	ὅποι προῃρεῖτο τὴν κόρην ἄγειν
[11, 5]	τί γὰρ δὴ καὶ τὸ	κωλῦον	ἔσται τὸν βουλόμενον ἡμῶν τὴν
[11, 35]	νόμου καταλυθέντος οὐδὲν ἔσται τὸ	κωλῦον	καὶ τὰς αὑτῶν γυναῖκας καὶ
[11, 20]	ἀπέθετο τὰς ῥάβδους· καὶ τὸ	κωλῦον	οὐδὲν ἐγένετο νέαν ἀρχὴν ἐν
[11, 41]	νεανίαι παῖδες εὐπρεπεῖς, οὓς τί	κωλύσει	πρὸς ἄλλου τινὸς τῶν δέκα
[11, 6]	δέκα μετέμελεν εὐθέως τῆς τε	κωλύσεως	τοῦ λέγειν καὶ τῆς ἀπειλῆς,
[11, 41]	οἷα δὴ μήτε νόμον ἔχουσαι	κωλυτὴν	μήτε φόβον. ἐμοί τε δὴ
[11, 62]	ἐθισμὸν ἑκούσιοι, θεοπέμπτων τινῶν σημείων	κωλυτηρίων	αὐτοῖς τοῦ πράττειν τὰ κοινὰ