HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Denys d'Halicarnasse, Les Antiquités romaines, livre XI

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ε  =  926 formes différentes pour 2345 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[11, 5]   ἀνανδρίαν, ὥστ´ ἀγαπήσειν ἐάν τις  ἐᾷ   ζῆν ἡμᾶς ὁπωσδήποτε, ὑπὲρ ἐλευθερίας
[11, 31]   δουλείαν ἀγομένων κείμενον, ὃς οὐκ  ἐᾷ   παρὰ τοῖς ἀφαιρουμένοις εἶναι τὸ
[11, 18]   καὶ φθόνον κακοδαίμονος, ὃς οὐκ  ἐᾷ   τοὺς ἔχοντας αὐτὸν σωφρονεῖν. ἀλλὰ
[11, 28]   ὑπὸ τοῦ κάλλους τῆς παιδὸς  ἑάλω   καὶ ἔτι μᾶλλον ἔξω τῶν
[11, 45]   καταλύουσιν παραβαίνουσι τὸν νόμον,  ἐὰν   ἁλῶσι, θάνατος καὶ δήμευσις τῆς
[11, 29]   ἄγειν καὶ δίκας ὑπέχειν βουλόμενος,  ἐὰν   ἀντιποιῆταί τις ἐγγυητὰς καθιστὰς ἀξιοχρέους
[11, 19]   οἱ μετ´ ἐμὲ ἀναστησόμενοι, οὓς  ἐὰν   ἅπαντας ὁμογνώμονας λάβω, τί γενήσεταί
[11, 58]   μεταβεβλημένων τὴν προαίρεσιν τῆς πολιτείας,  ἐὰν   ἄρα ἐπὶ τῆς ἑτέρας γένωνται
[11, 52]   οὐκ εὐσεβὲς ἐξοίσειν τέλος ὑπολαμβάνοντες,  ἐὰν   Ἀρικηνοὺς Ἀρδεάτας κυρίους ἀποδείξωσι
[11, 21]   ἤδη τέλος ἐχούσας ἀναδίκους ποιείτωσαν,  ἐὰν   αὐτοῖς φίλον ᾖ, καὶ βουλεύματα
[11, 20]   ὁμολογουμένη τῆς ἀριστοκρατίας ὑμῶν ἐστιν.  ἐὰν   γὰρ ἅπαξ ὅπλων οἱ δέκα
[11, 7]   εἴα τὴν ἑαυτῶν ἔχειν ἀσφαλῶς.  ἐὰν   γὰρ τοῦτο μάθητε, καὶ τὴν
[11, 20]   δικτάτορα ἑλέσθαι, πρὶν ἐντεῦθεν ἐξελθεῖν·  ἐὰν   γὰρ ὑπερβαλώμεθα τοῦτον τὸν καιρόν,
[11, 6]   ἀρχαῖον ἐθισμὸν καὶ κόσμον ἀποδώσομεν,  ἐάν   γε περὶ ὧν βουλευσόμενοι συνεληλύθατε,
[11, 11]   ἄρξαντα καὶ τούτους γεγενῆσθαι χρηστούς·  ἐὰν   δ´ οὗτοι φιλοχωρῶσιν ἐπὶ τῇ
[11, 6]   τούτων λέγωσι καὶ μηδὲν ἔξω·  ἐὰν   δὲ δημαγωγῶσιν ὑμᾶς καὶ διαστασιάζωσι
[11, 44]   δὲ προσθεῖναι δίκας τοὺς στρατηγούς.  ἐὰν   δὲ μὴ ποιῶσι ταῦτα, βουλεύειν
[11, 8]   μᾶλλον δ´ εὖ οἶδα συμβησόμενα.  ἐὰν   δὲ τὰ πρῶτα καὶ τἀναγκαιότατα
[11, 4]   σωτηρίας τῆς πόλεως λέγειν βουλόμενον.  ἐὰν   δὲ φυλάττῃς τὴν συνήθη πρὸς
[11, 17]   τῶν ἀρχαιρεσιῶν χρόνοις τοσούτοις οὖσιν,  ἐὰν   ἐπὶ τὴν πόλιν ἡμῶν ἔλθωσιν
[11, 56]   κρηπὶς καταβληθήσεται συμφορῶν ἅπασιν ἡμῖν,  ἐὰν   ἐπιτρέψωμεν τῷ δήμῳ περὶ τοῦ
[11, 11]   ἐπίφθονον ἐξουσίαν ταύτην κερδανεῖς, ἄκουσον.  ἐὰν   μὲν ὅλον ὑμῶν τὸ ἀρχεῖον
[11, 8]   ἐμβεβλήκασιν ἡμῶν εἰς τὴν γῆν.  ἐὰν   μὲν οὖν ἀγανακτήσαντες τῷ καταφρονεῖσθαι
[11, 17]   ὑπὸ τοῦ δήμου ψηφιζομένων κύριον,  ἐὰν   μὴ κατὰ νόμους γένηται; ἔπειθ´
[11, 55]   τἀναντία πράττειν ἐπιχειροῦντας ὅπλοις κωλύειν,  ἐὰν   μὴ πείθωνται τοῖς λόγοις, φειδὼ
[11, 17]   δῆμον ἐκφέρειν μήτε δυνάμεις καταγράφειν,  ἐὰν   μὴ τὰ περὶ τὰς ἀρχὰς
[11, 54]   δόγμα περὶ οὐδενὸς κυρωθῆναι πράγματος,  ἐὰν   μὴ τὸν ὑπ´ αὐτῶν εἰσφερόμενον
[11, 41]   χρωμένην καὶ ἔτι μᾶλλον χρησομένην,  ἐὰν   νῦν ἀνάσχησθε, ὑπομενεῖτε; οὐκ ἐμοὶ
[11, 56]   ὑποψίαν ἥκιστα παρέξουσα γένοιτ´ ἄν,  ἐὰν   οὗτος αὐτὴν σὸς ἀδελφός,
[11, 41]   ἄρα θεῶν ἐστιν ἐγγυητής, ὡς,  ἐὰν   τὰς ἐμὰς ταύτας συμφορὰς ἀτιμωρήτους
[11, 11]   μένειν ἐπὶ τῆς αὐτῆς πολιτείας.  ἐάν   τε γὰρ ἀγαπῶσι Ῥωμαῖοι πάντες
[11, 11]   καὶ οὐ βίᾳ τὴν ἀρχήν·  ἐάν   τε ὑπάτους πάλιν αἱρεῖσθαι βουληθῶσι
[11, 29]   συνήθη καὶ εἰσοδίαν οὖσαν ἔπεισεν  ἐὰν   τέκῃ, δοῦναι τὸ παιδίον αὐτῇ.
[11, 59]   συνεβούλευέ τε τοῖς μὲν δημάρχοις  ἐᾶν   τὴν καταγραφὴν γενέσθαι τῶν στρατιωτῶν
[11, 15]   καὶ φίλων οὐ σπανίζομεν, οἷς,  ἐάν   τι δέῃ, συμβούλοις χρησόμεθα. παῦσαι
[11, 41]   καὶ κατὰ τῶν ἐγγόνων ἀράς,  ἐάν   τι παρὰ ταῦτα ποιῶσι, καταρασάμενοι;
[11, 55]   αὐτῶν τε καὶ τῶν ἐγγόνων,  ἐάν   τι παραβαίνωσι τῶν συγκειμένων, κατομοσάμενοι.
[11, 9]   αὐτοῖς ἰδίᾳ λυσιτελοῦν ὀφείλοντας σκοπεῖν,  ἐάν   τι τῶν ἀληθῶν μετὰ παρρησίας,
[11, 5]   ἄλλων Ῥωμαίων ἀνανδρίαν, ὥστ´ ἀγαπήσειν  ἐάν   τις ἐᾷ ζῆν ἡμᾶς ὁπωσδήποτε,
[11, 53]   πρότερον τὸν νόμον κύριον  ἐᾶσαι   γενέσθαι· ὀργαί τε καὶ κατηγορίαι
[11, 8]   ἡμῖν ἔχει τὰ ἐντὸς τείχους,  ἐᾶσαι   κατὰ τὸ παρόν, ὑπὲρ ὁμονοίας
[11, 32]   βουλόμενος πέπεικα τὸν ἐμαυτοῦ πελάτην  ἐᾶσαι   μὲν τοῖς συγγενέσι τῆς παρθένου
[11, 18]   καὶ κατασκαφῆς τῆς πόλεως, {ὡς}  ἐάσαντες   τὸν πόλεμον τοῖς τείχεσι προσελθεῖν;
[11, 18]   ἀλλὰ τὰς μὲν τούτων φιλονεικίας  ἐάσατε   χαίρειν, δὲ ψηφισάμενοι τῇ
[11, 37]   σήποντας τὰ τῆς πόλεως πράγματα  ἐάσειν.   γνώμην δὴ λαβόντες κρείττονα ἧς
[11, 54]   τῆς βουλῆς ἔλεγον, καὶ οὐδὲν  ἐάσειν   δόγμα περὶ οὐδενὸς κυρωθῆναι πράγματος,
[11, 41]   τὰς ἐμὰς ταύτας συμφορὰς ἀτιμωρήτους  ἐάσητε,   οὐκ ἐφ´ ὑμῶν πολλοὺς τὰ
[11, 18]   σκοποῦντες ὥσπερ ἐν εἰρήνῃ πάντ´  ἐάσομεν   ὑπὸ τοῖς πολεμίοις τὰ ἐν
[11, 5]   οἵ γ´ οὐδὲ λόγου τυχεῖν  ἐᾶτε   τοὺς περὶ σωτηρίας τῶν κοινῶν
[11, 41]   καὶ διὰ τὴν συμφορὰν ταύτην  ἑαυτὴν   διαχρησαμένης, οὕτως ἠγανάκτησαν ἐπὶ τῷ
[11, 56]   ἀναξίους καταβαλεῖτε οὔτε δυναστείας ἀδίκους  ἑαυτοῖς   κατασκευάζεσθαι δόξετε μηδεμιᾶς ἀρχῆς μεταδιδόντες
[11, 52]   διαφερομένων, ὅτι τῆς ἡμετέρας χώρας  ἑαυτοῖς   μηδὲν προσηκούσης ἀντιποιοῦνται· πρὸς ταῦτα
[11, 38]   τὸ δεσμωτήριον ἀπάγειν, ἀλλ´ ἐμβοήσαντες  ἑαυτοῖς   σὺν ὠθισμῷ τε καὶ πληγαῖς
[11, 46]   αἰτίαν ἀπολύσασθαι βουλόμενοι διεφήμιζον, αὐτὸς  ἑαυτὸν   ἀναρτησάμενος βρόχῳ. μετ´ ἐκεῖνον Σπόριος
[11, 39]   ἐπ´ ἐκείνους. ἐρημούμενον δὴ θεωρῶν  ἑαυτὸν   Ἄππιος ἠναγκάσθη μεταγνῶναι καὶ
[11, 30]   συκοφάντημα πλάσαντα, οὐκ ἀπὸ τῆς  ἑαυτοῦ   γνώμης, ἀλλὰ κατεσκευασμένον ὑπ´ ἀνδρὸς
[11, 7]   εἰπὼν πρῶτον μὲν ἐκάλει τὸν  ἑαυτοῦ   θεῖον Γάιον Κλαύδιον. δ´
[11, 15]   ἡγεῖταί με, βουλή, τὸν  ἑαυτοῦ   θεῖον ἐναντίον ὑμῶν· ἀλλ´ ὥσπερ
[11, 36]   ἄδικον ἀξιοῖ τὴν ἐκ τῆς  ἑαυτοῦ   θεραπαίνης γεγονυῖαν ἀπάγειν βουλόμενος. εἰ
[11, 40]   ὃν ἔφην αὐτόχειρα γενέσθαι τῆς  ἑαυτοῦ   θυγατρός, ἀπὸ ῥυτῆρος ἐλαύνων τὸν
[11, 28]   ὁδόν. μεταπεμψάμενος δή τινα τῶν  ἑαυτοῦ   πελατῶν, Μάρκον Κλαύδιον, ἄνδρα τολμηρὸν
[11, 30]   γενέσθαι Νομιτωρίαν τὴν ἀδελφὴν τὴν  ἑαυτοῦ,   σώφρονα καὶ ἀγαθὴν γυναῖκα, ἣν
[11, 30]   ἰδίας ἀποδύρασθαι τύχας, καὶ δι´  ἑαυτοῦ   τὴν δίκην ἀπολογήσασθαι. ~Τοιαῦτα τοῦ
[11, 4]   ἔτι καταμαθὼν Ἄππιος καὶ καθ´  ἑαυτοῦ   τι λέξειν ἐλπίσας· Οὐχ οὗτος
[11, 6]   ἄλλῳ γνώμην ἀγορεύειν ἐν τῷ  ἑαυτοῦ   τόπῳ κατὰ τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν
[11, 55]   ὑπὸ τῶν ὑπάτων αὐτοὶ καθ´  ἑαυτούς.   Γάϊος μὲν οὖν Κλαύδιος ἥκιστα
[11, 22]   τοῖς κρατοῦσιν ἀναγκαζομένων καὶ κατανέμειν  ἑαυτοὺς   εἰς τὰς ὀλιγαρχικὰς ἑταιρίας, τῶν
[11, 22]   θεραπόντων καὶ πελατῶν καρτερὰν περὶ  ἑαυτοὺς   ἔχοντες, ὡς μήτ´ ἐκ τοῦ
[11, 17]   τῶν ὅπλων καὶ παραδιδόντες ἡμῖν  ἑαυτούς.   ~Ὦ πολλῆς μὲν εὐηθείας τούτων,
[11, 15]   τὸ συνέδριον ἄβατον {ὥσπερ} ἐφ´  ἑαυτῷ   ποιεῖ. εἰ δὲ χρὴ τἀληθὲς
[11, 52]   Ῥωμαίων δῆμος μηδέποτ´ αὐτῆς ἀντιποιησάμενος  ἑαυτῷ   προσδικάσῃ τοὺς ἀμφισβητοῦντας ἀφελόμενος· καὶ
[11, 33]   προαχθῇ, μετὰ βίας αὐτὴν ἀπάγειν,  ἑαυτῷ   τε πλείονα φυλακὴν περιστησάμενος, ὡς
[11, 44]   Ἄππιος μέν, οἷα δὴ συγγινώσκων  ἑαυτῷ   τῆς παρούσης ταραχῆς αἰτίῳ γεγονότι
[11, 59]   ἰσότητ´ ἀνέλῃ· ἔφη τε δοκεῖν  ἑαυτῷ   τὸν μὲν νόμον δίκαιον εἶναι
[11, 52]   ὕστερον ἔτι σφίσιν ἐγγένηται τὴν  ἑαυτῶν   ἀνακομίσασθαι κτῆσιν, ἣν αὐτοὶ μεθ´
[11, 14]   κελευσθέντες οἱ παῖδες, ἀλλ´ ἐφ´  ἑαυτῶν   γνόντες διέκλεισάν με τῆς εἰσόδου,
[11, 21]   ὀλίγων, ἐπειδὴ πάντες ἀπεδείξαντο τὰς  ἑαυτῶν   γνώμας, καὶ τέλος ἔδει τὰ
[11, 53]   βουλευτικοῦ μετέχοντες συνεδρίου καταλυομένην τὴν  ἑαυτῶν   δυναστείαν ὁρῶντες καὶ πάντα ὑπομένειν
[11, 37]   τι πρᾶγμα, καὶ πράσσετε τὰ  ἑαυτῶν,   εἰ σωφρονεῖτε· σὺ δ´ ἄγου
[11, 22]   λόγῳ, τὸ δ´ ἀληθὲς τοῖς  ἑαυτῶν   ἑταίροις ὡσανεὶ παρὰ τοῦ δήμου
[11, 7]   εἴ τις αὐτοὺς εἴα τὴν  ἑαυτῶν   ἔχειν ἀσφαλῶς. ἐὰν γὰρ τοῦτο
[11, 16]   πράγματα μεταφέρουσι καὶ συναπολέσθαι τοῖς  ἑαυτῶν   ἐχθροῖς βούλονται μᾶλλον σωθῆναι
[11, 57]   προαιρουμένοις, εἰρωνείαν εἰσάγοντες οὔτε ταῖς  ἑαυτῶν   ἡλικίαις ἁρμόττουσαν, οὔτε τῷ μεγέθει
[11, 9]   φεύγοντας ὑπολαμβάνετε ἀνθρώπους καταλιπεῖν τὰς  ἑαυτῶν   πατρίδας τὰ κακά; ἐγὼ
[11, 54]   μέγιστοι παρ´ αὐτοῖς, κατὰ τῆς  ἑαυτῶν   πίστεως διομοσάμενοι, ἵνα μηδέ τι
[11, 34]   πιθανὰς ἀντιπαρεξετάζειν ταύταις ἠξίουν τὰς  ἑαυτῶν,   πολλὰς καὶ οὐκ ἀσήμους γυναῖκας
[11, 5]   καὶ ῥυπαίνοντες αἰσχρῷ βίῳ τὰς  ἑαυτῶν   τε καὶ τῶν προγόνων ἀρετάς.
[11, 23]   ἐκ τῆς πολεμίας εἰς τὴν  ἑαυτῶν   φυγῇ παραπλησίαν ποιούμενοι τὴν ἀνάζευξιν,
[11, 44]   τὸν Ἀουεντῖνον αὐθημερὸν ἐπὶ τοὺς  ἑαυτῶν   χάρακας, καὶ τὰ κελευόμενα ὑπὸ
[11, 42]   {ἀπεδείξασθε, κακῶς} στρατοπεδευσάμενοι, καὶ τὴν  ἑαυτῶν   χώραν ὡς ὑπὸ τῶν πολεμίων
[11, 26]   ἀπείχοντο μάχης, προσωτέρω δ´ ἀποστάντες  ἔβαλλον   οἱ μὲν σαυνίοις, οἱ δὲ
[11, 62]   Ἀθήνησι Διφίλου. μετασχόντες δ´ αὐτῆς  ἑβδομήκοντα   καὶ τρεῖς μόνον ἡμέρας ἀποτίθενται
[11, 17]   ὑφ´ ἡμῶν· καὶ ὅσα ἡμᾶς  ἐβλάψατε   κατὰ τὰς ἐμβολὰς εἰς χρημάτων
[11, 34]   χρόνους· οὔτ´ εἰ τὰ μάλιστα  ἐβούλετο   γένος ἀλλότριον εἰς τὸν ἴδιον
[11, 28]   τῆς παρθένου καὶ φανερῶς ἄγειν  ἐβούλετο   δι´ ἀγορᾶς. κραυγῆς δὲ γενομένης
[11, 47]   Ῥωμαίων δυνάμεως προελθόντας, ἔτι μᾶλλον  ἐβούλετο   ἐπᾶραι καὶ θρασυτέρους ποιῆσαι δόξαν
[11, 28]   καὶ διδάξας, ὅσα ποιεῖν αὐτὸν  ἐβούλετο   καὶ λέγειν, ἀποστέλλει συχνοὺς τῶν
[11, 34]   ληφθέν. ἐξουσίαν τε ἔχουσαν ὁποῖον  ἐβούλετο   λαβεῖν, ἄρρεν ἂν ἑλέσθαι παιδίον
[11, 38]   δίφρου καὶ διώκειν τὸν Οὐεργίνιον  ἐβούλετο   πολλὰ καὶ λέγων καὶ πράττων
[11, 32]   Κλαύδιος ἐπιλαβόμενος τῆς παιδὸς ἀπάγειν  ἐβούλετο   τοῦ θείου καὶ τοῦ μνηστῆρος
[11, 16]   διαταραχθέντες οἱ περὶ τὸν Ἄππιον  ἐβουλεύσαντο   μηκέτι καθ´ ἡλικίαν καὶ βουλῆς
[11, 14]   γενέσθαι χρηστόν. ~Ταῦτά σοι πολλάκις  ἐβουλήθην   ὑποθέσθαι μόνῳ μόνος εἰς λόγους
[11, 11]   εἴσονται τὴν χάριν, ὅτι μόνος  ἐβουλήθης   δίκαια ποιεῖν, τοὺς δὲ μὴ
[11, 14]   συνεδρίῳ πρὸς σὲ περὶ ὧν  ἐβουλόμην,   ἐπειδὴ μόνῳ πρὸς μόνον οὐκ
[11, 42]   τοὺς πολεμίους ἀγαγεῖν τοὺς λόχους  ἐβούλοντο,   {κατωνείδιζον} λέγοντες· Ὡς καλῶς ἡμῶν
[11, 57]   μέλλοντες κατὰ τῶν δημοτικῶν οὐκ  ἐβούλοντο   παρακαλεῖν εἰς ταῦτα τὰ συνέδρια
[11, 39]   δίκας. μετὰ τοῦτ´ ἐξουσίας ὅσης  ἐβούλοντο   τυχόντες οἱ περὶ τὸν Οὐαλέριον
[11, 43]   αὐτήν. διεξιόντες γὰρ τοὺς στενωποὺς  ἐβόων,   ὅτι φίλοι τ´ εἰσὶ καὶ
[11, 28]   αὐτὴν λαβεῖν ἐκείνην τε ὁρῶν  ἐγγεγυημένην   ἑτέρῳ καὶ αὐτὸς ἔχων γυναῖκα
[11, 52]   ἵνα μηδ´ ὕστερον ἔτι σφίσιν  ἐγγένηται   τὴν ἑαυτῶν ἀνακομίσασθαι κτῆσιν, ἣν
[11, 13]   τοῦ θνητοῦ σώματος κατάλιπε τοῖς  ἐγγόνοις.   αὗται γάρ εἰσι βέβαιοι καὶ
[11, 41]   ὀμόσαντες ὅρκους, καὶ κατὰ τῶν  ἐγγόνων   ἀράς, ἐάν τι παρὰ ταῦτα
[11, 55]   ἐξωλείας αὐτῶν τε καὶ τῶν  ἐγγόνων,   ἐάν τι παραβαίνωσι τῶν συγκειμένων,
[11, 40]   ἀπαιτοῦντες, γυναῖκές τε κατὰ νόμους  ἐγγυηθεῖσαι   καὶ θυγατέρες ἐπίγαμοι φροντίδος οὐ
[11, 32]   Νομιτώριε, τὴν κόρην, καὶ τὴν  ἐγγύην   ὁμολογεῖτε περὶ αὐτῆς εἰς τὴν
[11, 33]   συγγενέσιν, ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ τὴν  ἐγγύην   προαχθῇ, μετὰ βίας αὐτὴν ἀπάγειν,
[11, 33]   προφάσει, μὴ παραγενηθέντος ἐπὶ τὴν  ἐγγύην   τοῦ πατρός, ἐπιστολὰς δοὺς τοῖς
[11, 31]   ἐκεῖνος ἄπεστι, τὸν κύριον ἀπαγαγεῖν  ἐγγυητὰς   ἀξιοχρέους δόντα καταστήσειν ἐπὶ τὴν
[11, 29]   ὑπέχειν βουλόμενος, ἐὰν ἀντιποιῆταί τις  ἐγγυητὰς   καθιστὰς ἀξιοχρέους ἄξειν αὐτὴν ἐπὶ
[11, 11]   εἴ τινας ἀλλήλοις δεδώκατε θεοὺς  ἐγγυητὰς   ποιησάμενοι τάχα γάρ τι καὶ
[11, 55]   πατέρες ἡμῶν θεοὺς καὶ δαίμονας  ἐγγυητὰς   ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν, καὶ τοὺς
[11, 41]   μή τις ἄρα θεῶν ἐστιν  ἐγγυητής,   ὡς, ἐὰν τὰς ἐμὰς ταύτας
[11, 31]   αὐτῆς παραγένηται. περὶ δὲ τῶν  ἐγγυητῶν   καὶ τοῦ τιμήματος καὶ τοῦ
[11, 37]   κατὰ μικρὸν ὑπάγων, ὡς ἦν  ἐγγὺς   ἐργαστηρίου μαγειρικοῦ, μάχαιραν ἐξαρπάσας ἀπὸ
[11, 28]   δ´ ὀλίγος μεταξὺ χρόνος  ἐγεγόνει,   καὶ παρῆν πρὸς μητρὸς
[11, 41]   ὑπομενεῖτε; οὐκ ἐμοὶ μόνῳ θυγάτηρ  ἐγένετο   διαφέρουσα τὴν ὄψιν ἑτέρων, ἣν
[11, 36]   γενέσθαι κελεύσας, ἐπειδὴ σιωπή τ´  ἐγένετο,   καὶ πᾶς κατὰ τὴν
[11, 36]   τῷ χρόνῳ τῆς ἐπιτροπείας μήνυσις  ἐγένετό   μοι περὶ τῆς παιδός, ὡς
[11, 20]   ῥάβδους· καὶ τὸ κωλῦον οὐδὲν  ἐγένετο   νέαν ἀρχὴν ἐν ἡμέρᾳ κυρωθῆναι
[11, 28]   ἔτι μᾶλλον ἔξω τῶν φρενῶν  ἐγένετο   πολλάκις ἀναγκαζόμενος παριέναι τὸ διδασκαλεῖον
[11, 25]   καὶ τῆς ὁλοσχεροῦς νίκης αἴτιος  ἐγένετο   τοῖς ὑπάτοις. τοῦτον δὴ τὸν
[11, 35]   εἰπεῖν ἀναίσχυντον, ἐξ οὗ καταφανὴς  ἐγένετο   τοῖς ὑπονοοῦσιν, ὅτι τὸ συκοφάντημα
[11, 1]   τόπους, ἐν οἷς αἱ πράξεις  ἐγένοντο,   βούλονται παρὰ τῆς ἱστορίας μαθεῖν,
[11, 13]   σου τῶν πολιτικῶν ἔργων ὑποθέσεις  ἐγένοντο   καὶ μεγάλας ἐπέθρεψαν ἡμῖν ἀρετῆς
[11, 13]   πόλις κατεστήσατο, βεβαιότατοι φύλακες  ἐγένοντο.   καὶ μηδὲν τῶν σεαυτοῦ λαμπροτάτων
[11, 62]   δὲ πρὸς τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν  ἐγένοντο   περὶ φιλίας τε καὶ συμμαχίας·
[11, 62]   αἱ τὸ μέγιστον ἔχουσαι κράτος  ἐγένοντο·   πλὴν οὐκ ἐν ἁπάσαις ταῖς
[11, 18]   ἀνιστάμενοι χωρὶς ὀλίγων τῆς αὐτῆς  ἐγένοντο   προαιρέσεως· οἱ μὲν ἀναγκαῖα καὶ
[11, 42]   ἐσομένους ὑπὲρ αὐτῶν ἑκάστοτε ἀγῶνας.  ἐγίνετο   δ´ αὐτοῖς οὐδὲν τῶν ἐκ
[11, 24]   καταπλήξεως ἕνεκα τῶν ἄλλων ἀπώλλυντο.  ἐγίνετο   δὲ διχόθεν τῶν στρατιωτῶν ὄλεθρος,
[11, 31]   καὶ τῶν περὶ αὐτὴν γυναικῶν  ἐγίνετο   καὶ κοπετός, πολλὴ δὲ κραυγὴ
[11, 61]   Γενυκίου πολὺς ἐξ ἁπάντων ἔπαινος  ἐγίνετο,   καὶ οἱ μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι
[11, 27]   οὐδεμίαν. ἀγανάκτησις δὴ μετὰ τοῦτ´  ἐγίνετο   πάντων καὶ βοὴ καὶ πολὺς
[11, 25]   οὐ συνειδὼς ὡς ἐξ ἐπιβουλῆς  ἐγίνετο,   στρατιωτικὸς ἀνὴρ καὶ τὸν τρόπον
[11, 24]   ἵνα δικαίως δόξωσιν ἀποθανεῖν. καὶ  ἐγίνετο   ταῦτα· οἱ μὲν γὰρ ἐπὶ
[11, 40]   ἁπάντων ἀκούειν καὶ ἐπικελευόμενον λέγειν  ἐγίνετο.   τοιγάρτοι καὶ θρασύτερον ἤδη καθήπτετο
[11, 25]   ὑπὸ τῶν περὶ τὸν Ἄππιον  ἐγίνετο.   τῶν μὲν οὖν ἄλλων καίτοι
[11, 38]   αὐτῶν οἱ περὶ τὸν Ἄππιον  ἐγίνοντο,   πρῶτον μὲν εἰς λόγους ἐπαχθεῖς
[11, 53]   τε καὶ κατηγορίαι καὶ ἀντιπράξεις  ἐγίνοντο   συνεχεῖς ἐν ἰδίοις τε συλλόγοις
[11, 2]   ἡδονὴν αἱ τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν  ἐγίνοντο   φυγαὶ πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων
[11, 63]   τῶν ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν  ἐγινώσκετο   καὶ τῶν χρημάτων τὸ πλῆθος,
[11, 42]   τὴν κρατίστην αὐτῶν τῆς χώρας  ἐγκαθημένους   δῃοῦν, περὶ τῶν ἐν τῇ
[11, 10]   ἡσυχίαν, χρημάτων τ´ ἀδίκους ἁρπαγὰς  ἐγκαλοῦσιν   ὑμῖν καὶ προπηλακισμοὺς εἰς γαμετὰς
[11, 50]   ἐκ δὲ τούτου πάλιν εἰς  ἐγκλήματα   καὶ διαφορὰς οἱ δημοτικοὶ καθίσταντο
[11, 62]   ἀποτιθέμενοι τὰ περὶ τῆς χώρας  ἐγκλήματα   παρακαλοῦντες φίλοι Ῥωμαίων γενέσθαι καὶ
[11, 22]   πριαμένοις ἐχαρίσαντο. ταῦτα δὴ τὰ  ἐγκλήματα   προστεθέντα τοῖς προτέροις πολλῷ δυσμενεστέρους
[11, 3]   ὁμοτέρμονα καὶ πολλῆς γενόμενοι λείας  ἐγκρατεῖς   φόνον τε πολὺν ἐργασάμενοι τοῦ
[11, 36]   μὲν εἰς τὰς πολιτικὰς πράξεις  ἐγκυλισθεὶς   οὐδὲν ἔτι τῶν Κλαυδίου πραγμάτων
[11, 34]   ὀνομάζοντες, ἃς ἔφασαν εἰδέναι Νομιτωρίαν  ἐγκύμονα   γενομένην ἐκ τοῦ περὶ τὴν
[11, 28]   ὑπὸ τοῦ πάθους τὴν ἰταμωτέραν  ἔγνω   βαδίζειν ὁδόν. μεταπεμψάμενος δή τινα
[11, 39]   χρήσεται τοῖς ἀνδράσι τὴν ὀλεθριωτάτην  ἔγνω   βαδίζειν ὁδόν. ὡς γὰρ ἔτι
[11, 26]   γίνεται τῷ δεσπότῃ. κἀκεῖνος ὡς  ἔγνω   κατακλειόμενον αὑτὸν εἰς δυσχωρίας, ἔνθα
[11, 33]   καὶ μαινόμενος ὑπὸ τοῦ πάθους,  ἔγνω   μηκέτι μεθέσθαι τῆς παρθένου τοῖς
[11, 48]   ἐπειδὴ τὰ κατὰ τὸν συνάρχοντα  ἔγνω   προαγαγὼν καὶ αὐτὸς ἐκ τοῦ
[11, 47]   μένων ἐφ´ ἡσυχίας. ἐπεὶ δ´  ἔγνω   τὴν κρατίστην τῶν πολεμίων δύναμιν
[11, 36]   ἀρχὴν παραλαβεῖν. ὃν τρόπον δ´  ἔγνων,   ἀκούσατε. πατὴρ Μάρκου
[11, 23]   τοῖς ἐλάττοσι κακοῖς σωφρονισθέντες ἑκόντες  ἔγνωσαν   ἐκλιπεῖν τὸν χάρακα· καὶ περὶ
[11, 46]   ἄρξαιντο ἐπιτηδειοτάτου, τὸν Ἄππιον πρῶτον  ἔγνωσαν   εὐθύνειν τῶν τ´ ἄλλων ἀδικημάτων
[11, 4]   συγκαλέσαντες τὴν βουλήν, τότε πρῶτον  ἔγνωσαν,   ὅτι καὶ συνέδριον ἦν τι
[11, 3]   οὖν πολλὰ βουλευσάμενοι τὴν βουλὴν  ἔγνωσαν   συγκαλεῖν καὶ ποιεῖν, ὅπως τόν
[11, 54]   διομοσάμενοι, ἵνα μηδέ τι τῶν  ἐγνωσμένων   αὐτοῖς πεισθεῖσιν ἐξῇ καταλύειν. ~Πρὸς
[11, 31]   οὐδὲ καταλύσαιμι ἂν ὃν αὐτὸς  ἔγραψα   ἑκών· ἐκεῖνο μέντοι δίκαιον ἡγοῦμαι,
[11, 35]   συκοφάντημα κατὰ τῆς κόρης αὐτὸς  ἔγραψε   καὶ ἔργον ἐτόλμησε τυραννικὸν πρᾶξαι
[11, 36]   τοῖς ὄμμασι διαριθμησάμενος τοιάδ´ εἶπεν·  Ἐγὼ   δὲ περὶ τοῦδε τοῦ πράγματος,
[11, 10]   ἄτερ αἰτίας ταῦθ´ οὕτως ἔχει.  ἐγὼ   δὴ φράσω πρὸς ὑμᾶς καὶ
[11, 19]   ὑμᾶς τοὺς πολλοὺς ᾤχετο φέρων,  ἐγὼ   καὶ περὶ τοῦ μὴ ἀδύνατον
[11, 9]   ἑαυτῶν πατρίδας τὰ κακά;  ἐγὼ   μὲν γὰρ οἴομαι τὰ κακά.
[11, 36]   ἐν δὲ τοῖς μεταξὺ χρόνοις  ἐγὼ   μὲν εἰς τὰς πολιτικὰς πράξεις
[11, 56]   τοὺς πρεσβυτέρους ἡμᾶς κελεύετε λέγειν.  ἐγὼ   μὲν οὖν τὴν ἐναντιουμένην γνώμην
[11, 18]   βεβουλευμένοι καὶ τοῖς ἐχθροῖς φοβερά,  ἐγὼ   πειράσομαι λέγειν. νῦν μὲν τὸν
[11, 12]   πλανῶσαν τοὺς ἀνθρωπίνους λογισμοὺς τύχην.  ἐγώ   σοι τῆς ἀρχῆς ἀποστάντι ὑπισχνοῦμαι
[11, 19]   τῶν Κορνηλίῳ συναγορευόντων; οὐ μὴν  ἐγὼ   ταῦθ´ ὑφορώμενος ὀκνήσω τὴν ἐμαυτοῦ
[11, 32]   διασημήνας ἡσυχίαν παρασχεῖν λέγει τοιάδε·  Ἐγὼ   τὸ μὲν ἀκριβές, δημόται,
[11, 31]   ἀξιοῖ, μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον Ἄππιος·  Ἐγὼ   τὸν μὲν νόμον, εἶπεν, οὐκ
[11, 1]   δὲ πολιτικοῖς ἀνδράσιν, ἐν οἷς  ἔγωγε   τίθεμαι καὶ τοὺς φιλοσόφους, ὅσοι
[11, 54]   τῶν ἀρχαιρεσιῶν νόμον, οἵδε τοσούτου  ἐδέησαν   εἶξαι τοῖς καιροῖς, ὥστε καὶ
[11, 9]   ἡγοῦνται τῆς πατρίδος; ὅτε γοῦν  ἐδέησεν   ὑμῖν καλέσαι τὴν βουλήν, ἐκ
[11, 30]   δὲ τοῦ σώματος ἀντιποίησιν, ἣν  ἔδει   γενέσθαι κατὰ τοὺς νόμους, αὐτὸς
[11, 57]   χρόνος, ἐν τὸ προβούλευμα  ἔδει   γενέσθαι, συγκαλέσαντες οἱ ὕπατοι τὴν
[11, 44]   ἐπεὶ δ´ ἀγορεύειν γνώμην ἕκαστον  ἔδει,   Λεύκιος μὲν Κορνήλιος ἔφη δεῖν
[11, 2]   τὸ βουλευτικὸν συνέδριον, οὓς ἐπάναγκες  ἔδει   παρεῖναι ταῖς ἀρχαῖς, ἀλλὰ καὶ
[11, 4]   παρὰ Ῥωμαίοις ἀγαθῶν ἀνδρῶν, οὓς  ἔδει   περὶ τῶν κοινῶν σκοπεῖν. οἱ
[11, 33]   ἐκκομιδήν τε καὶ ταφὴν αὐτὸν  ἔδει   ποιήσασθαι κατὰ τὸν νόμον, ἀφίεται
[11, 21]   τὰς ἑαυτῶν γνώμας, καὶ τέλος  ἔδει   τὰ βουλεύματα λαβεῖν, Οὐαλέριος μὲν
[11, 63]   χρημάτων τὸ πλῆθος, ἀφ´ ὧν  ἔδει   τὰς εἰς τὸν πόλεμον εἰσφορὰς
[11, 24]   καὶ σῖτον καὶ τἆλλα ὧν  ἐδέοντο   ἐπεχορήγουν τά τε δημόσια καὶ
[11, 22]   ἐν φυγαῖς φέρεσθαι λειποστρατίαν ἐπενεγκόντες  ἐδήμευσαν   τῷ λόγῳ, τὸ δ´ ἀληθὲς
[11, 47]   τὴν γῆν τῶν πολεμίων ἐπιὼν  ἐδῄου.   ~Μάρκος δ´ Ὁράτιος ἐπὶ τὸν
[11, 43]   εὐλαβείας αὐτοὺς ἔχοντας ὁρῶν Οὐεργίνιος  ἐδίδασκεν,   ὅτι λέλυκεν αὐτῶν τὸν ὅρκον
[11, 57]   συμφέροντα εἶναι τὸν νόμον οὔτ´  ἐδίδασκεν   οὔτ´ ἐμέμνητο· θαυμάζειν δ´ ἔφη
[11, 2]   πληγὰς τοῖς ἀγανακτοῦσιν ὥσπερ ἀνδραπόδοις  ἐδίδοσαν·   καὶ παρεσκεύασαν, ὅσοις ἀφόρητα εἶναι
[11, 46]   φυλάττηται μέχρι δίκης οὐ γὰρ  ἐδόθη   διεγγύησις αὐτῷ πρὶν ἐπιστῆναι τὴν
[11, 46]   ἀγῶνα δημόσιον, ἀλλὰ πᾶσιν ἄδεια  ἐδόθη.   δὲ τοῦτο τὸ πολίτευμα
[11, 26]   πεντεκαίδεκα, τραυματίζει δὲ καὶ διπλασίους.  ἐδόκει   δ´ ἂν καὶ τοὺς ἄλλους
[11, 56]   ἀδελφός, Μάρκε Γενύκιε, λέγῃ.  Ἐδόκει   καὶ ταῦτα ὀρθῶς ὑποτίθεσθαι, καὶ
[11, 2]   ὅσοις ἀφόρητα εἶναι τὰ γινόμενα  ἐδόκει,   καταλιπόντας τὴν πατρίδα γυναιξὶν ὁμοῦ
[11, 3]   αἱ τῶν πολεμίων δυνάμεις, ἅπασιν  ἐδόκει·   παρεῖχε δ´ αὐτοῖς πολλὴν ἀπορίαν,
[11, 22]   ἐν ἀπράκτῳ ζῆν ἡσυχίᾳ καλὸν  ἐδόκει,   πολεμεῖν τ´ ἀνὰ κράτος οὐ
[11, 3]   ὑπάτοις, φιλάνθρωπον καὶ μέτριον.  ἐδόκει   τ´ αὐτοῖς οὐδ´ ἐκεῖνο μικρᾶς
[11, 21]   ἐπειδὴ τοῖς πλείοσιν ὑμῶν Κορνήλιος  ἐδόκει   τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι, τοῦτον ἀπεφηνάμεθα
[11, 32]   μικρὰ διαλεχθεὶς πρὸς αὐτὸν ὡς  ἐδόκει,   τοῖς τε περιεστῶσι διασημήνας ἡσυχίαν
[11, 25]   εἰς πρόδηλον ὄλεθρον, ὡς πᾶσιν  ἐδόκει,   τοῦ τε χάρακος ἐκράτησε καὶ
[11, 60]   τρίτον ἠρώτα Γάϊον Κλαύδιον, ὃς  ἐδόκει   τῶν προεστηκότων τῆς ἑτέρας τάξεως
[11, 27]   λαβόντες μόλις αὐτοὺς ἀποφύγοιεν. καὶ  ἐδόκουν   ἅπασι πιστὰ λέγειν. οὐ μὴν
[11, 27]   οὐ γὰρ ἀκονιτί γ´ ἂν  ἐδόκουν   ἀποθανεῖν Σίκκιον, ἄνδρα καὶ ῥώμην
[11, 46]   ἑλόντες μὲν γὰρ τοῦτον εὐπετῶς  ἐδόκουν   καὶ τῶν ἄλλων κρατήσειν, εἰ
[11, 19]   διηγορεύθησαν, καὶ παρὰ πολὺ κρατεῖν  ἐδόκουν   οἱ τὸν πόλεμον ἐπικυροῦντες τῶν
[11, 60]   κατὰ τῶν δημοτικῶν, πάνθ´ ὅσα  ἔδοξε   πώποτε ἐναντία τοῖς καλοῖς καὶ
[11, 49]   Γαΐου, καὶ πάντων} τῶν παρόντων,  ἔδοξεν   ἀγαπᾶν αὐτοὺς εἰ μὴ δώσουσι
[11, 1]   ταύτας δή μοι τὰς αἰτίας  ἔδοξεν   ἅπαντα ἀκριβῶς διελθεῖν τὰ γενόμενα
[11, 58]   παραληφθεῖσιν συντομωτέρα διάγνωσις ἀμείνων  ἔδοξεν   εἶναι τῆς βραδυτέρας, πράττειν ὡς
[11, 13]   οὐδὲ ταῖς ἐπονειδίστοις τοῦ σώματος  ἐδούλευσεν   ἡδοναῖς. τοιγάρτοι καὶ ζῶσιν αὐτοῖς
[11, 39]   ἄλλον κόσμον τὸν ἐπιτάφιον οἷον  ἐδύναντο   πολυτελέστατον παρασκευάσαντες, καὶ τὴν ἐκφορὰν
[11, 43]   ἄγωσιν, τε νόμος ἀποκτείνειν  ἔδωκε   τοῖς ἡγεμόσιν ἐξουσίαν τοὺς ἀπειθοῦντας
[11, 27]   ἀγώνων ἀπολυόμενος εἰς κίνδυνον ἑκούσιον  ἔδωκεν   αὑτὸν ὑπὲρ τοῦ κοινῇ συμφέροντος,
[11, 15]   γεγονότα τῶν προγόνων καὶ τυραννικὴν  ἐζηλωκότα   παρανομίαν, ἀλλ´ ἀνασκευασάμενος ἅπαντα τὰ
[11, 46]   δέκα πρὶν εἰσαγγελθῆναι φυγαῖς αὑτοὺς  ἐζημίωσαν.   τὰς δ´ οὐσίας τῶν ἀνῃρημένων
[11, 27]   ἐπιβούλευμα ἦν, τὸν μὲν Σίκκιον  ἔθαπτον,   ἐκκομιδήν τε ποιησάμενοι λαμπροτάτην καὶ
[11, 42]   ἐκ τοῦ φανεροῦ πολλοὶ παριόντες  ἐθάρρουν   λέγειν, εἴ τι δεινὸν ἦσαν
[11, 4]   τότ´ ὄντες κατὰ τὴν ἀγορὰν  ἐθαύμαζον,   εἰ περὶ μηδενὸς πώποτε συγκαλέσαντες
[11, 47]   χάρακος ἐπεὶ τοὺς σφετέρους προσιόντας  ἐθεάσαντο,   θρασύτεροι γεγονότες ἐξῆλθον ἀθρόοι. καὶ
[11, 27]   ἔπειτα τοῖς νεκροῖς προσελθόντες ὡς  ἐθεάσαντο   τόν τε Σίκκιον αὐτὸν ἀσκύλευτον
[11, 37]   αὐτὸν σφαγὴ τῆς κόρης,  ἔθει   διὰ τῆς πόλεως ἐμμανὴς ἐπὶ
[11, 7]   καταλείψειν τὰ σημεῖα παραμένοντας  ἐθελοκακήσειν   ἐν τοῖς ἀγῶσιν. ὧν οὐδὲν
[11, 23]   μαχόμενοι πανταχῇ πλέον ἔχοντες ἀπῄεσαν,  ἐθελοκακούντων   οὐκ ὀλίγων ἐν ταῖς συμπλοκαῖς
[11, 61]   παραγγέλλειν τὴν ἀρχὴν ἐκέλευον τοῖς  ἐθέλουσι   τῶν δημοτικῶν ἅμα τοῖς πατρικίοις.
[11, 55]   τοὺς ἐπιχειροῦντας τὰ πάτρια κινεῖν  ἔθη   καὶ τὸν κόσμον τοῦ πολιτεύματος
[11, 62]   μένειν ἐπὶ τοῖς ἐξ ἀρχῆς  ἐθισμοῖς,   ἀπέδοσαν τοῖς βουλομένοις τῶν πατρικίων
[11, 60]   ἐναντία τοῖς καλοῖς καὶ πατρίοις  ἐθισμοῖς   ὑπομιμνήσκων, οὗ κεφάλαιον ἦν, εἰς
[11, 62]   ἡμέρας ἀποτίθενται κατὰ τὸν ἀρχαῖον  ἐθισμὸν   ἑκούσιοι, θεοπέμπτων τινῶν σημείων κωλυτηρίων
[11, 6]   ἑαυτοῦ τόπῳ κατὰ τὸν ἀρχαῖον  ἐθισμὸν   καὶ κόσμον ἀποδώσομεν, ἐάν γε
[11, 58]   βουλευτῶν, οἷς ἐκ τῶν πατρίων  ἐθισμῶν   καὶ τοῦτ´ ἀποδεδόσθαι τὸ γέρας,
[11, 47]   Οὐολούσκους· συνῆλθε γὰρ ἀμφότερα τὰ  ἔθνη.   ἐπιστάμενος δὲ τοὺς Αἰκανοὺς ἐκ
[11, 20]   καὶ ἀγαθὴν ἐπ´ ἀμφότερα τὰ  ἔθνη   τῷ μὲν ἑτέρῳ τῶν ὑπάτων
[11, 3]   αἰσχύνεσθαι. ~Ἐρημουμένης δὲ τοῦ κρείττονος  ἔθνους   τῆς πόλεως καὶ τὸ ἐλεύθερον
[11, 20]   ὅτι ἀπὸ τῶν αὐτῶν τούτων  ἐθνῶν   ὥσπερ νῦν δυνάμεις ἐνέβαλον, αἱ
[11, 27]   χωρίον, ἔνθα ὑποκαθίζειν ἐστὶ λόχους  ἔθος,   ἀλλὰ ψιλὸν καὶ περιφανῆ καὶ
[11, 50]   Ῥωμαίων ἁπάντων τοῦτο εἰσηγησάμενοι τὸ  ἔθος.   ἐκ δὲ τούτου πάλιν εἰς
[11, 3]   πότερον αὐθάδη καὶ μισοπόνηρον οἵας  ἔθος   ἦν ποιεῖσθαι τοῖς τε βασιλεῦσι
[11, 56]   δὲ περὶ τῶν χιλιάρχων πολίτευμα,  εἰ   βουλομένοις ἐστίν, εἰσηγείσθω Τίτος Γενύκιος
[11, 8]   ἐπιτήδειον ἑτέρου δυνησόμεθα τυχεῖν ἐπιτηδειοτέρου.  εἰ   γὰρ ἐκ τῶν γεγονότων τὰ
[11, 3]   τοῦ στρατοῦ καταγραφὴν ἐπιτρέψει ποιήσασθαι.  εἰ   γὰρ ὑπὸ τοῦ συνεδρίου κυρωθείη
[11, 39]   ἀκροώμενοι, διὰ πολλὰς προφάσεις, ἀλλ´,  εἰ   γένοιτο ἰσχυρὰ τὰ τῶν ἐναντίων,
[11, 46]   ἐδόκουν καὶ τῶν ἄλλων κρατήσειν,  εἰ   δ´ ἀπὸ τῶν ταπεινοτέρων ἄρξαιντο,
[11, 14]   ταῦτα πλείω τῶν ἱκανῶν εἴρηκα,  εἰ   δ´ ἐπὶ τὰ χείρω, διακενῆς
[11, 13]   ἃς οἱ τυραννικοὶ φέρουσι βίοι.  εἰ   δὲ βούλει μὴ τὰ εἴδωλα
[11, 12]   οὐκ ἐπ´ αἰσχραῖς καὶ ἀδίκοις.  ~Εἰ   δὲ διὰ φόβον ἐχθρῶν ὀκνεῖς
[11, 27]   στρατιωτικὸν ἀποκτεῖναι νόμον τοὺς ἀνδροφόνους·  εἰ   δὲ μή, δικαστήριον αὐτοῖς ἀποδοῦναι
[11, 29]   ἄξειν αὐτὴν ἐπὶ τὴν δίκην·  εἰ   δὲ ταχεῖαν βούλεταί τις γενέσθαι
[11, 14]   τῇ πόλει θορύβων τῆς ἐπανορθώσεως.  εἰ   δέ τις ἕτερα τούτων κρείττω
[11, 15]   ἄβατον {ὥσπερ} ἐφ´ ἑαυτῷ ποιεῖ.  εἰ   δὲ χρὴ τἀληθὲς λέγειν, καὶ
[11, 14]   ἀλλ´ ἕτερά τινα πράττειν ἀναγκαιότερα,  εἰ   δή τί σοι τῆς πρὸς
[11, 30]   τοῖς ἄλλοις ἀποδίδοται Ῥωμαίοις δίκαιον,  εἰ   καὶ μὴ πᾶσιν ἀνθρώποις, σώματος
[11, 49]   τύχῃ κρινόμενος μήτ´ ἐλέου, ὡς,  εἰ   κατέστη γοῦν εἰς κρίσιν ἁνὴρ,
[11, 9]   πολλῶν οἰκείων δεῖ σωμάτων,  εἰ   μέλλει βεβαίως καθέξειν τὴν τῶν
[11, 10]   Ἄππιε, πολλαὶ καὶ παρὰ πολλῶν·  εἰ   μὲν ἀληθεῖς ψευδεῖς οὐδὲν
[11, 31]   τῶν ἀντιποιουμένων, κυρίου καὶ πατρός,  εἰ   μὲν ἀμφότεροι παρῆσαν, τὸν πατέρα
[11, 14]   ἔτι σοι λέγειν βουλόμενος ὀκνῶ.  εἰ   μὲν γὰρ ἐπὶ τὰ κρείττω
[11, 36]   ἑαυτοῦ θεραπαίνης γεγονυῖαν ἀπάγειν βουλόμενος.  εἰ   μὲν οὖν ἀλλήλους ἔπεισαν αὐτοί,
[11, 22]   τοὺς πατρικίους καὶ τοὺς δημοτικούς.  εἰ   μὲν οὖν μηδὲν ἐπεξήμαρτον ἔτι
[11, 61]   τέως τῆς ἀρχῆς μεταλαβεῖν καί,  εἰ   μὴ δοθείη τοῦτ´ αὐτοῖς ὑπὸ
[11, 49]   τῶν παρόντων, ἔδοξεν ἀγαπᾶν αὐτοὺς  εἰ   μὴ δώσουσι δίκας· θριάμβων δὲ
[11, 30]   τέλος ἂν ἐσχηκέναι τὸν γάμον,  εἰ   μὴ θᾶττον πρὸς Αἰκανοὺς
[11, 37]   σιωπὴν γενέσθαι κελεύσας Ἄππιος ἔλεξεν·  Εἰ   μὴ παύσεσθε διαστασιάζοντες τὴν πόλιν
[11, 6]   αὐτὸν ἀπειλοῦντες κατὰ τῆς πέτρας,  εἰ   μὴ σιωπήσει. ἐφ´ πάντες
[11, 33]   πολὺς προσποιητὸς σχετλιασμὸς ἦν,  εἰ   μὴ τεύξεται τῶν ἴσων τοῖς
[11, 41]   αὐτοῦ τοῦ Ἀππίου ταὐτὰ παθεῖν;  εἰ   μή τις ἄρα θεῶν ἐστιν
[11, 4]   κήρυκος βοῶντος καὶ παριόντος οὐδενὸς  εἰ   μὴ τῶν κολακευόντων τὴν ὀλιγαρχίαν,
[11, 3]   αὐτοῖς πολλὴν ἀπορίαν, πρῶτον μὲν  εἰ   πάντας Ῥωμαίους ἐπὶ τὰ ὅπλα
[11, 12]   γὰρ ἂν εἴη λόγος,  εἰ   πάσας ἐξαριθμεῖσθαι βουλοίμην τὰς ἀπολογίας.
[11, 4]   ὄντες κατὰ τὴν ἀγορὰν ἐθαύμαζον,  εἰ   περὶ μηδενὸς πώποτε συγκαλέσαντες τὴν
[11, 27]   ἄλλους ἅπαντας, ἐν θαύματι ἦσαν,  εἰ   πολέμιοι κρατήσαντες ἐχθρῶν μήτε ὅπλα
[11, 11]   τοῦτο γὰρ ἔσθ´ ὑπόλοιπον εἰπεῖν.  εἰ   προβούλευμα τοῦ συνεδρίου ποιήσαντες ἀποδοίητε
[11, 26]   τοὺς ἄλλους ἅπαντας διαφθεῖραι μαχόμενος,  εἰ   συνῄεσαν ὁμόσε. οἱ δ´ ἄρα
[11, 37]   πρᾶγμα, καὶ πράσσετε τὰ ἑαυτῶν,  εἰ   σωφρονεῖτε· σὺ δ´ ἄγου τὴν
[11, 34]   τοῦ γάμου τεκοῦσα χρόνους· οὔτ´  εἰ   τὰ μάλιστα ἐβούλετο γένος ἀλλότριον
[11, 16]   δ´ ἔτι τούτου θαυμασιώτερόν ἐστιν,  εἰ   τὰς ἰδίας ἀπεχθείας ἐπὶ τὰ
[11, 16]   ἦν καὶ τοῦτ´, βουλή,  εἰ   ταύτην ἔχοντες ἄνθρωποι τὴν ἡλικίαν
[11, 18]   ληρεῖν, πολλῆς δ´ ἀναλγησίας ἡμῶν,  εἰ   τοιαῦτα λεγόντων αὐτῶν οὐκ ἀγανακτοῦμεν,
[11, 4]   ἐπὶ ταῖς τρισὶν ὑπατείαις κοσμούμενον,  εἰ   τὸν αὐτὸν νοῦν ἔτι ἔχεις.
[11, 23]   ἐπὶ προνομὰς ἐξιοῦσιν ἐπετίθεντο, καὶ  εἴ   ποτε ἱππεῖς εἰς χεῖρας ἔλθοιεν
[11, 31]   Ἄππιε, ταύτην ἀπάξεταί τις. ἀλλ´  εἴ   σοι δέδοκται τοὺς νόμους καταλύειν,
[11, 20]   τεσσαρεσκαίδεκα μόναις ἅπαντα διαπραξάμενος καὶ  εἴ   τι ἄλλο σαθρὸν ἦν τῆς
[11, 15]   γνώμας ἀποδεικνύμενος. τῷ Ἀππίῳ δ´  εἴ   τι βούλει παραινεῖν λοιδορεῖσθαι
[11, 56]   καὶ μετὰ τοῦτον ἀξιοῦτε Ὁράτιον  εἴ   τι βούλεται λέγειν. ὅταν δὲ
[11, 42]   φανεροῦ πολλοὶ παριόντες ἐθάρρουν λέγειν,  εἴ   τι δεινὸν ἦσαν πεπονθότες. μαθόντες
[11, 3]   τῶν δυνατῶν ἐπιταττομένοις· ἔπειτ´ αὐτοὶ  {εἴ   τι} δόξειν ὑπηρετοῦντες τῇ βουλῇ
[11, 8]   τῶν ἐν τῇ πόλει πραγμάτων  εἴ   τι μὴ καλῶς εἶχε τῶν
[11, 17]   ὄλεθρον οὐχ ὑπολογιούμεθα ὑμῖν, οὐδ´  εἴ   τινα γύναια ἐλεύθερα ὕβρεως καὶ
[11, 11]   ὁμολογίας δὲ καὶ πίστεις ἀπορρήτους  εἴ   τινας ἀλλήλοις δεδώκατε θεοὺς ἐγγυητὰς
[11, 7]   τοῖς θεοῖς πολλὴν χάριν εἰδότες,  εἴ   τις αὐτοὺς εἴα τὴν ἑαυτῶν
[11, 8]   γὰρ ἂν ἐπιτιμήσεως ἄξιος ἦν,  εἴ   τις ἐκεῖνον ἀφεὶς τὸν καιρὸν
[11, 7]   ὑμῖν οὐδὲν δέομαι λέγειν ὑπέλαβον,  εἴ   τις ἔξωθεν ἡμᾶς κατάσχοι πόλεμος
[11, 40]   ὧν οἶδεν ἑτέρους παθόντας· καὶ  εἴ   τις ὑμῶν δελεαζόμενος ὑπ´ αὐτῶν
[11, 55]   πόλεως. Τίτος δὲ Κοίντιος οὐκ  εἴα   {τῇ} βίᾳ κατείργειν τὸ ἀντίπαλον,
[11, 7]   χάριν εἰδότες, εἴ τις αὐτοὺς  εἴα   τὴν ἑαυτῶν ἔχειν ἀσφαλῶς. ἐὰν
[11, 42]   διαλογισμοῦ· οὐδὲ γὰρ τὸν Οὐεργίνιον  εἴασαν   οἱ λοχαγοὶ καλούμενον εἰς τὸ
[11, 34]   ἀσήμους γυναῖκας ὀνομάζοντες, ἃς ἔφασαν  εἰδέναι   Νομιτωρίαν ἐγκύμονα γενομένην ἐκ τοῦ
[11, 6]   καὶ τῆς ἀπειλῆς, ὡς ἠρεθισμένην  εἶδον   ἐπὶ τῷ πράγματι τὴν βουλήν·
[11, 27]   δ´ ἐπὶ τὸν τόπον ὡς  εἶδον   οὔτε δρυμοὺς οὔτε φάραγγας οὔτ´
[11, 7]   καὶ τοῖς θεοῖς πολλὴν χάριν  εἰδότες,   εἴ τις αὐτοὺς εἴα τὴν
[11, 13]   εἰ δὲ βούλει μὴ τὰ  εἴδωλα   καὶ τὰς σκιὰς τῶν τιμῶν
[11, 12]   τι ὑπομεῖναι. πολὺς γὰρ ἂν  εἴη   λόγος, εἰ πάσας ἐξαριθμεῖσθαι
[11, 22]   καὶ λογισμὸς ὀρθὸς ὡς κρεῖττον  εἴη   σφίσιν ἐκποδῶν εἶναι τοὺς ἐχθροὺς
[11, 26]   δ´ ἄρα συμφρονήσαντες, ὡς ἄμαχον  εἴη   χρῆμα, καὶ οὐκ ἂν ἕλοιεν
[11, 5]   τῆς πατρίδος. ἄξιοι γὰρ ἂν  εἴημεν   καὶ ταῦτα καὶ ἔτι χείρονα
[11, 57]   συμβάλλειν ἐπὶ τίνι λόγῳ δικαίῳ,  εἰκάζειν   δὲ μίαν αἰτίαν, ὅτι πονηρὰς
[11, 8]   τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι βούλεταί τις  εἰκάζειν,   πολὺς μετὰ τοῦτον ἔσται
[11, 40]   τ´ ἦσαν τι πέπονθεν  εἰκάσαι,   καὶ παρηκολούθουν ὡς ἀκουσόμενοι μέγα
[11, 21]   ὡς ἐκ τῆς φωνῆς αὐτῶν  εἰκάσαι   ῥᾴδιον ἦν, καὶ τῶν μετ´
[11, 26]   τοῦ Σικκίου τὰ πολεμικὰ ἀγαθὸς  εἰκάσας   τὴν διάνοιαν αὐτῶν μηνυτὴς γίνεται
[11, 50]   γενέσθαι, φήμαις τ´ ἀδεσπότοις καὶ  εἰκασμοῖς   αὐξηθεῖσα οὐκ ὀλίγοις, ὡς καταλυσόντων
[11, 13]   ὦσιν αἰτίαι φιλοτιμία κενὴ τὴν  εἰκόνα   {τοῦ καλοῦ} τῆς δόξης διώκουσα
[11, 34]   τὸ κρεῖττον ἀντὶ τοῦ χείρονος  εἰκὸς   εἶναι λαβεῖν. πρός τε τὸν
[11, 43]   τοῦ χάρακος. ἔμελλον δ´, ὅπερ  εἰκὸς   ἐν ποικίλοις τ´ ἤθεσι καὶ
[11, 60]   ὀργὴν ἐλάμβανον. ~Θορύβου δέ, ὅπερ  εἰκός,   ἐπὶ τῇ γνώμῃ γενομένου διὰ
[11, 39]   ὀλιγαρχῶν κατηγορίαν. ἔμελλέ τε, ὅπερ  εἰκὸς   ἦν, οὓς μὲν τὸ ἀξίωμα
[11, 2]   ὑπὸ Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν. ὥσθ´, ὅπερ  εἰκὸς   ἦν, τελευτῶντες αὐτοὶ κατελείφθησαν οἱ
[11, 41]   τῶν τυράννων ἐπιθυμίαι κατὰ τὸ  εἰκός,   οἷα δὴ μήτε νόμον ἔχουσαι
[11, 30]   ἔλεξε καὶ ἠγανάκτει κατὰ τὸ  εἰκός,   ὅταν εἰρήνη γένηται καὶ πάντες
[11, 19]   ὑστάτοις ἀποδεδώκασι λόγον ἐνθυμηθέντες, ὅπερ  εἰκός,   ὅτι τῇ τε Κλαυδίου γνώμῃ
[11, 25]   φονευθεὶς Σίκκιος, τὰς ἑκατὸν  εἴκοσι   μάχας ἀγωνισάμενος καὶ ἐξ ἁπασῶν
[11, 44]   καὶ πράττειν. ἐκ δὲ τῶν  εἴκοσι   τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀπέδειξαν δύο προβούλους,
[11, 44]   ἀλλήλοις, θέμενοι τὰ ὅπλα τοῖς  εἴκοσι   χιλιάρχοις ἐπέτρεψαν ἅπαντα ὑπὲρ τοῦ
[11, 7]   ἀγῶσιν. ὧν οὐδὲν ἔξω τοῦ  εἰκότος   ἤλπισαν· ὅταν μὲν γὰρ ὁμονοοῦσα
[11, 34]   ἀξιοχρέους παρέξεσθαι, τὸν ἐκ τῶν  εἰκότων   παρείχοντο λόγον, ὡς οὐκ ἄν
[11, 56]   δυνάμενος τοσούτοις οὖσιν μόνος ἀντιλέγειν,  εἴκω   τοῖς βουλήμασι τοῖς ὑμετέροις. δίκαιον
[11, 38]   γὰρ ἀποθεραπεύειν τὸν ὄχλον ὀργῆς  εἰληφότα   δικαίαν πρόφασιν, εἴξαντα μὲν ἐν
[11, 34]   ἐτράφη τὸ παιδίον· ἀμήχανον δ´  εἶναι   γάλακτος πληρωθῆναι μαστοὺς γυναικὶ μὴ
[11, 61]   δεῖν πάντες ταῦτα συνεχώρουν κράτιστα  εἶναι.   γράφεται δὴ τὸ προβούλευμα ὑπὸ
[11, 9]   ἣν οὐκ ἂν προδοίην ἑκὼν  εἶναι   {δέ μοι ταύτην τοῦ βίου
[11, 30]   πατρίδος καὶ πάντων μέγιστον  εἶναι   δοκεῖ τῶν ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν, τῆς
[11, 59]   ἔφη μὴ δύνασθαι πόλιν ἐλευθέραν  εἶναι,   ἐξ ἧς ἄν τις τὴν
[11, 3]   τ´ αὐτοῖς οὐδ´ ἐκεῖνο μικρᾶς  εἶναι   ζητήσεως ἄξιον, τί τὸ κυρῶσον
[11, 60]   τῆς ἐναντιουμένης τοῖς δημοτικοῖς αὐθαδέστατος  εἶναι   καὶ δυνατώτατος. οὗτος ἐκ παρασκευῆς
[11, 43]   ποιεῖν τὸ κελευόμενον οὐκ εὐπείθειαν  εἶναι   καὶ εὐσέβειαν, ἀλλ´ ἄνοιαν καὶ
[11, 1]   ἀναλαβὼν πειράσομαι διελθεῖν ἀναγκαίας ὑπολαμβάνων  εἶναι   καὶ καλὰς τὰς τοιαύτας μαθήσεις
[11, 55]   δημάρχων σφίσιν ἐναντιωσομένων, οὓς ἱεροὺς  εἶναι   καὶ παναγεῖς ἐψηφίσαντο οἱ πατέρες
[11, 9]   κακά. καίτοι τίνος ἔλαττον οἴεσθ´  εἶναι   κακὸν πόλει καὶ ταῦτα τῇ
[11, 22]   καθαιρεθῆναι δυναστείαν τηλικαύτην ἀνόητον ἐφαίνετο  εἶναι,   κατέλιπον τὴν πόλιν. ἡγεμὼν δὲ
[11, 30]   καὶ τὴν δημαρχίαν προσειλήφει, ἧς  εἶναι   κράτιστον ἔργον τοῖς ἀσθενέσι καὶ
[11, 60]   ἅπασι δόξῃ ψῆφον ἐπενέγκασι, τοῦτ´  εἶναι   κύριον. ἐπιτελεῖσθαι δὲ τὸ προβούλευμα
[11, 34]   κρεῖττον ἀντὶ τοῦ χείρονος εἰκὸς  εἶναι   λαβεῖν. πρός τε τὸν μηνυτὴν
[11, 52]   ἀνειληφότες τὰς ψήφους πολλὴν μωρίαν  εἶναι   λέγοντες ἑτέρους περιορᾶν τὰ σφέτερα
[11, 60]   ἄκοντας ὑπομεῖναι, τοῦτ´ αὐτῷ δοκεῖν  εἶναι   λυσιτελέστερον, τὸ συγχωρῆσαι τῷ δήμῳ
[11, 30]   ἐλευθερίαν, ἀλλὰ τὸν φυλάττοντα κύριον  εἶναι   μέχρι δίκης. ἔφη τε διὰ
[11, 11]   τοιοῦτον ὑμῖν πέπρακται φυλαττομένας ἀνοσίους  εἶναι   νόμιζε ὡς κατὰ πολιτῶν καὶ
[11, 47]   πολλὴν καταλειπομένην οὔτ´ ἀγαθήν, τοῦτον  εἶναι   νομίσας τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον ἐξῆγε
[11, 18]   παρόντι καιρῷ ταῦτα προσήκοντα ὑπολαμβάνοντες  εἶναι,   οἱ δ´ ὑποκατακλινόμενοι καὶ θεραπεύοντες
[11, 43]   καταλιπεῖν οὔτε ὅσιον οὔτ´ ἀσφαλὲς  εἶναι   πᾶσι νομιζόντων· τε γὰρ
[11, 21]   τὸ λειπόμενον ταῦτα ἡγουμένων κράτιστα  εἶναι   πλὴν ὀλίγων, ἐπειδὴ πάντες ἀπεδείξαντο
[11, 27]   τῆς ὁδοῦ, πρᾶγμα ἀμήχανον ὑπελάμβανον  εἶναι   πολεμίους ἐπιφανῆναι τοῖς σφετέροις ἀφανεῖς,
[11, 59]   τὸ μετὰ τὸν πόλεμον ἐπάναγκες  εἶναι   σφίσι προβουλεῦσαι περὶ αὐτοῦ χαλεπῶς
[11, 2]   ἐδίδοσαν· καὶ παρεσκεύασαν, ὅσοις ἀφόρητα  εἶναι   τὰ γινόμενα ἐδόκει, καταλιπόντας τὴν
[11, 29]   τῶν ὑποβαλλομένων, ἀλλὰ τῶν μητέρων  εἶναι   τὰ ἔκγονα δικαιοῖ, ἐλευθέρων μὲν
[11, 52]   μεθ´ ὅρκου δικάσαντες ἑτέρων ἐπέγνωσαν  εἶναι.   ταῦτα δὴ λογιζόμενοι καὶ ἀγανακτοῦντες
[11, 34]   τε χρόνον οὐ μικρὸν ἔλεγον  εἶναι   τεκμήριον τοῦ μηδὲν ὑγιὲς λέγειν
[11, 19]   καὶ περὶ τοῦ μὴ ἀδύνατον  εἶναι   τὴν Κλαυδίου γνώμην διαλέξομαι πρὸς
[11, 58]   συντομωτέρα διάγνωσις ἀμείνων ἔδοξεν  εἶναι   τῆς βραδυτέρας, πράττειν ὡς ἐκείνοις
[11, 30]   προσήκοντα εἶπε· πατέρα μὲν οὖν  εἶναι   τῆς κόρης λέγων Οὐεργίνιον ἐκ
[11, 55]   ἀρχαῖον διαφθείρειν ἀλλοτρίους καὶ πολεμίους  εἶναι   τῆς πόλεως. Τίτος δὲ Κοίντιος
[11, 31]   οὐκ ἐᾷ παρὰ τοῖς ἀφαιρουμένοις  εἶναι   τὸ σῶμα μέχρι δίκης, οὐδὲ
[11, 20]   συνεχεῖς καὶ μηδ´ οἵῳ τ´  εἶναι   τοῖς κάμνουσι τῶν σφετέρων βοηθεῖν.
[11, 59]   ἑαυτῷ τὸν μὲν νόμον δίκαιον  εἶναι   τὸν ἀξιοῦντα πᾶσι μετεῖναι Ῥωμαίοις
[11, 59]   προαιρούμενοι τὸ μὲν ὡμολογημένον δίκαιον  εἶναι   τὸν νόμον ἀσμένως ἤκουον, τὸ
[11, 57]   μὲν τοῦ δίκαιον συμφέροντα  εἶναι   τὸν νόμον οὔτ´ ἐδίδασκεν οὔτ´
[11, 22]   ὡς κρεῖττον εἴη σφίσιν ἐκποδῶν  εἶναι   τοὺς ἐχθροὺς μένοντας ἐνοχλεῖν
[11, 50]   οὐ πολὺ ἀπέχουσα τοῦ πίστις  εἶναι   τοὺς πολλοὺς κατεῖχε. καὶ τὰ
[11, 36]   τ´ αὐτῷ ταῦτα καὶ κρίνω  εἶναι   τοῦτον τῆς παιδίσκης κύριον. ~Ὡς
[11, 49]   συγχωρήσεων οὐδὲ κατὰ μικρὸν ἀξίους  εἶναι   τυγχάνειν. ~Ἀποψηφισαμένης δὲ τῆς βουλῆς
[11, 38]   καὶ Ὁράτιος, οὓς ἔφην ἡγεμονικωτάτους  εἶναι   τῶν ἀντιποιουμένων τῆς ἐλευθερίας, πολλὴν
[11, 23]   τὸν Οὐαλέριον, οὓς ἔφην ἡγεμόνας  εἶναι   τῶν ἀριστοκρατικῶν ἑταιρειῶν. ~Οἱ δὲ
[11, 61]   οὐδένα τῆς τιμῆς ταύτης ἄξιον  εἶναι   ὑπέλαβον, ἀλλὰ γενόμενοι τῆς ψήφου
[11, 58]   ἐκ τῶν νεωτέρων τοὺς δοκοῦντας  εἶναι   φιλοδημοτάτους. ~Ὑποσχόμενος δὲ ταῦτα καὶ
[11, 54]   ἀρχαιρεσιῶν νόμον, οἵδε τοσούτου ἐδέησαν  εἶξαι   τοῖς καιροῖς, ὥστε καὶ περὶ
[11, 38]   ὄχλον ὀργῆς εἰληφότα δικαίαν πρόφασιν,  εἴξαντα   μὲν ἐν τῷ παραχρῆμα χρόνῳ,
[11, 37]   πολέμους, ὑπὸ τῆς ἀνάγκης σωφρονισθέντες  εἴξετε.   μὴ τούτους οἴεσθε τοὺς ἐπὶ
[11, 19]   κοινῶν, ὅσα Κλαύδιος βέλτιστος  εἶπε,   καὶ ἐμοὶ νομίσατε εἰρῆσθαι, καὶ
[11, 30]   πρὸς τὸν ἄρχοντα εἰρῆσθαι προσήκοντα  εἶπε·   πατέρα μὲν οὖν εἶναι τῆς
[11, 35]   πάντα οἰστρῶν λόγον τε ὑπέμεινεν  εἰπεῖν   ἀναίσχυντον, ἐξ οὗ καταφανὴς ἐγένετο
[11, 1]   Ἑλληνικῶν ἱστορῆσαι, καὶ μηδενὸς ὡς  εἰπεῖν   ἀνήκοοι γενέσθαι τῶν συντελεσθέντων περὶ
[11, 1]   τοιαύτας μαθήσεις ἅπασι μὲν ὡς  εἰπεῖν   ἀνθρώποις, μάλιστα δ´ ὅσοι περὶ
[11, 8]   ἠξίου· οὐδ´ ἂν ἔχοι τις  εἰπεῖν   βεβαίως, ὅτι τοῦτον ὑπερβαλόμενοι τὸν
[11, 34]   τὴν ὑποβολήν, ἀλλ´ ἔτι πρότερον  εἰπεῖν.   διαβάλλοντες δὲ τὰς τῶν κατηγόρων
[11, 11]   ὄντες; τοῦτο γὰρ ἔσθ´ ὑπόλοιπον  εἰπεῖν.   εἰ προβούλευμα τοῦ συνεδρίου ποιήσαντες
[11, 15]   μὲν πρὸς ταῦτα οὐδὲν ἠξίωσεν  εἰπεῖν·   ἐκ δὲ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν
[11, 10]   οὖν ὅμως. οὐδεὶς δ´, ὡς  εἰπεῖν,   ἔξω τῶν ὑμετέρων ἑταίρων οἰκείως
[11, 19]   τῶν διασυράντων αὐτὴν οὐδεὶς ἐτόλμησεν  εἰπεῖν·   καὶ διδάξω, πῶς ἂν
[11, 30]   οὐδὲν τοιοῦτον ἐπιχειρήσαντα πρὸς αὐτοὺς  εἰπεῖν   Κλαύδιον, ἐπειδὴ {δὲ} γάμων
[11, 22]   συνεδρίῳ περὶ καταλύσεως τῆς δεκαδαρχίας  εἰπεῖν,   Λεύκιος Οὐαλέριος καὶ Μάρκος Ὁράτιος,
[11, 19]   ὑφορώμενος ὀκνήσω τὴν ἐμαυτοῦ γνώμην  εἰπεῖν.   ὅταν γὰρ ἀκούσητε πάντων, ἐφ´
[11, 7]   τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους  εἰπεῖν,   πρὶν ἀποδείξασθαι τὴν ἐμαυτοῦ διάνοιαν,
[11, 6]   τὸ ταραττόμενον αὐτῶν· Οὐδένα ὑμῶν,  εἶπεν,   ἀποστεροῦμεν, ἄνδρες βουλευταί, λόγου,
[11, 36]   ἀγοράν, τοῖς ὄμμασι διαριθμησάμενος τοιάδ´  εἶπεν·   Ἐγὼ δὲ περὶ τοῦδε τοῦ
[11, 5]   τὸ συνέδριον. ~Ὡς δὲ ταῦτ´  εἶπεν,   Φάβιος ἐκάθητο ὑπ´ αἰσχύνης
[11, 37]   δώδεκα πελέκεις. Ὡς δὲ ταῦτ´  εἶπεν,   οἱ μὲν ἄλλοι στένοντες καὶ
[11, 31]   Ἄππιος· Ἐγὼ τὸν μὲν νόμον,  εἶπεν,   οὐκ ἀγνοῶ τὸν ὑπὲρ τῆς
[11, 4]   ἐλπίσας· Οὐχ οὗτος τόπος,  εἶπεν,   Οὐαλέριε, σός, οὐδὲ προσήκει
[11, 15]   ἐρεῖ, τὰ βέλτιστα νικάτω. ~Τοιαῦτ´  εἰπόντος   Κλαυδίου καὶ πολλὴν ἐλπίδα τῷ
[11, 30]   βουληθῶσι τῶν αἱρέσεων, ἑλέσθωσαν. ~Τοιαῦτ´  εἰπόντος   Κλαυδίου καὶ πολλὴν προσθέντος δέησιν
[11, 37]   θυγατέρα διὰ τῶν σπλάγχνων τοσοῦτον  εἰπών·   Ἐλευθέραν σε καὶ εὐσχήμονα, τέκνον,
[11, 58]   πράττειν ὡς ἐκείνοις ἐφάνη. Ταῦτ´  εἰπὼν   καὶ θεοὺς ἐπομοσάμενος μὴν
[11, 15]   ἕως ἀποδειχθῶσι νέαι ἀρχαί. Ταῦτ´  εἰπὼν   καὶ πολὺν ἐκ τοῦ συνεδρίου
[11, 21]   πάντων ὑμῶν ἄκυρα καθιστάτωσαν. Ταῦτ´  εἰπὼν   καὶ τὸν γραμματέα κελεύσας ἀναγνῶναι
[11, 7]   τελευταίους δὲ τοὺς νεωτάτους. ~Ταῦτ´  εἰπὼν   πρῶτον μὲν ἐκάλει τὸν ἑαυτοῦ
[11, 60]   καταγέλαστον ποιῆσαι τὴν πόλιν. Ταῦτ´  εἰπὼν   τὴν δοκιμασθεῖσαν ὑπὸ τῶν παραγενηθέντων
[11, 6]   καὶ πρὶν κληθῆναι προεξανισταμένους  εἴργομεν.   μηδὲν οὖν ἀγανακτεῖτε, καὶ γὰρ
[11, 14]   καὶ ταῦτα πλείω τῶν ἱκανῶν  εἴρηκα,   εἰ δ´ ἐπὶ τὰ χείρω,
[11, 19]   ἑτέραν τε γνώμην παρὰ τὰς  εἰρημένας   αὐτοῖς ἀποφηνάμενος, κἂν τὰ κράτιστα
[11, 22]   μηδὲν ἐπεξήμαρτον ἔτι πρὸς τοῖς  εἰρημένοις,   δοκοῦσιν ἄν μοι πολὺν ἐπὶ
[11, 30]   ἠγανάκτει κατὰ τὸ εἰκός, ὅταν  εἰρήνη   γένηται καὶ πάντες ἔλθωσιν οἱ
[11, 37]   ταραχώδεις, μηδαμῇ χρήσιμοι μήτ´ ἐν  εἰρήνῃ   μήτε κατὰ πολέμους, ὑπὸ τῆς
[11, 18]   κόσμου πολιτικοῦ σκοποῦντες ὥσπερ ἐν  εἰρήνῃ   πάντ´ ἐάσομεν ὑπὸ τοῖς πολεμίοις
[11, 20]   ἀπεδείξατε μίαν αὐτοκράτορα πολέμου καὶ  εἰρήνης,   ἁπάσας τὰς ἄλλας καταλύσαντες ἀρχάς,
[11, 18]   εἰς τὴν πόλιν αἱ δυνάμεις  εἰρήνης   γενομένης, τότε καὶ περὶ τοῦ
[11, 30]   ἔφη, λόγων οὐδὲν δεόμεθα οὔτ´  εἰρήνης   οὔτ´ ὄχλου φίλων καὶ δικαστῶν
[11, 19]   βέλτιστος εἶπε, καὶ ἐμοὶ νομίσατε  εἰρῆσθαι,   καὶ ὅτι δεῖ νέας ἀρχὰς
[11, 30]   αὐτὰ τὰ πρὸς τὸν ἄρχοντα  εἰρῆσθαι   προσήκοντα εἶπε· πατέρα μὲν οὖν
[11, 45]   καὶ τοῖς ἄλλοις πολίταις τετάχθαι.  εἴρηται   δὲ καὶ πρότερον, ὅτι ἐν
[11, 19]   γενέσθαι ψήφισμα· καὶ γὰρ ταῦτα  εἴρηται   τῷ ἀνδρὶ κατὰ τὸ βέλτιστον.
[11, 57]   ἀπέδωκαν ὑπὲρ αὐτοῦ τοῖς προαιρουμένοις,  εἰρωνείαν   εἰσάγοντες οὔτε ταῖς ἑαυτῶν ἡλικίαις
[11, 6]   γὰρ εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθημεν, οὐδ´  εἰς   ἄλλον τινὰ χρόνον ὡρισμένον, ἀλλ´
[11, 36]   καλῶς ἂν εἶχεν· ἐπεὶ δ´  εἰς   ἀμφισβήτησιν ἦλθε τὸ πρᾶγμα, μαρτυρῶ
[11, 56]   θεμιτόν ἐστι τυγχάνειν· ὅταν δ´  εἰς   ἀνάγκην κατακλεισθῆτε ὥσπερ νῦν μεταδιδόναι
[11, 12]   τῶν ἠδικημένων ὀργάς, οἱ μὲν  εἰς   ἄνοιαν ἡλικίας καταφεύγοντες, οἱ δ´
[11, 46]   τῆς ἐκκλησίας καὶ αἰτεῖται χρόνον  εἰς   ἀπολογίαν. ἀπαχθεὶς δ´ εἰς τὸ
[11, 38]   ἀναλαβόντα, ἐπὶ τὸ βιαιότερον ἐνεχθεὶς  εἰς   ἀπόνοιαν αὐτοὺς ἠνάγκασε τραπέσθαι. οὐ
[11, 52]   ἀφελόμενος· καὶ πολλοὶ σφόδρα ἐλέχθησαν  εἰς   ἀποτροπὴν τοῦ πράγματος ὑπὸ τῶν
[11, 20]   πράγματα καὶ φερομένην τὴν πόλιν  εἰς   ἀτυχὲς πτῶμα ὤρθωσεν, ἀρχὴν ἀπεδείξατε
[11, 12]   καὶ τὴν ὑπὲρ ἐκείνων χάριν  εἰς   βοήθειαν καὶ σωτηρίαν ἀπαιτεῖν, ἀπολογίαις
[11, 10]   ἁρπαγὰς ἐγκαλοῦσιν ὑμῖν καὶ προπηλακισμοὺς  εἰς   γαμετὰς ὀδύρονται γυναῖκας καὶ παροινίας
[11, 49]   πίστεις ἐπιβοώμενος, αἷς ἅνθρωποι πιστεύοντες  εἰς   διαλλαγὰς συνέρχονται, τέκνα τε καὶ
[11, 31]   τὸν ὑπὲρ τῆς διεγγυήσεως τῶν  εἰς   δουλείαν ἀγομένων κείμενον, ὃς οὐκ
[11, 30]   καὶ μὴ πᾶσιν ἀνθρώποις, σώματος  εἰς   δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας ἀγομένου μὴ
[11, 20]   τῷ μὲν ἑτέρῳ τῶν ὑπάτων  εἰς   δυσχωρίας ἀναγκασθέντι κατακλεῖσαι τὸ στρατόπεδον
[11, 26]   κἀκεῖνος ὡς ἔγνω κατακλειόμενον αὑτὸν  εἰς   δυσχωρίας, ἔνθα οὐκ ἦν δυνατὸν
[11, 50]   ἔθος. ἐκ δὲ τούτου πάλιν  εἰς   ἐγκλήματα καὶ διαφορὰς οἱ δημοτικοὶ
[11, 39]   τὸ ἱερὸν ἐκάλει τὸν δῆμον  εἰς   ἐκκλησίαν καὶ κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο τῶν
[11, 50]   δεινὴν ὕβριν ὑπολαμβάνοντες ὑβρίζεσθαι συνεκάλεσαν  εἰς   ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος· καὶ πολλὰ
[11, 10]   κύριον γινόμενον οὔτε ψηφοφοριῶν οὔτ´  εἰς   ἐκκλησίας καλούμενον οὔτ´ ἄλλης πολιτικῆς
[11, 27]   τοῦ κοινῇ συμφέροντος, ψηφίζονται συνελθόντες  εἰς   ἓν ἀπὸ τῶν τριῶν ταγμάτων
[11, 41]   ἤνεγκαν ἀκολάστου μειρακίου τυραννικὴν ὕβριν  εἰς   ἓν σῶμα ἐλεύθερον γενομένην, ὑμεῖς
[11, 6]   ὥσπερ σοι δοκεῖ. οὐ γὰρ  εἰς   ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθημεν, οὐδ´ εἰς ἄλλον
[11, 5]   ποίαν ἀρχὴν ἔχοντες νόμιμον; οὐκ  εἰς   ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθητε τῶν κοινῶν προστάται;
[11, 58]   τὴν ὑπὲρ τοῦ νόμου διάγνωσιν  εἰς   ἕτερον καιρὸν ἐπιτηδειότερον. ἐπειδὴ δ´
[11, 59]   νόμον ἀσμένως ἤκουον, τὸ δ´  εἰς   ἑτέρους ἐκπίπτειν χρόνους τὸ προβούλευμα
[11, 30]   ἐλευθερίας. ἀνακλαυσάμενος δὲ τὴν ὕβριν,  εἰς   ἣν ἔμελλεν παῖς παραδοθήσεσθαι,
[11, 2]   αὐτῶν τὰς εὐμόρφους παρενόμουν καὶ  εἰς   θυγατέρας ἐπιγάμους καθύβριζον καὶ πληγὰς
[11, 10]   γαμετὰς ὀδύρονται γυναῖκας καὶ παροινίας  εἰς   θυγατέρας ἐπιγάμους καὶ ἄλλας ὕβρεις
[11, 40]   ὀλοφυρομένους τε πολλοὺς καὶ δακρύοντας,  εἰς   ἱκεσίας καὶ δεήσεις αὐτῶν ἐτράπετο,
[11, 27]   τῆς ἡλικίας πολεμικῶν ἀγώνων ἀπολυόμενος  εἰς   κίνδυνον ἑκούσιον ἔδωκεν αὑτὸν ὑπὲρ
[11, 49]   ἐλέου, ὡς, εἰ κατέστη γοῦν  εἰς   κρίσιν ἁνὴρ, ἀπέφυγεν ἂν γένους
[11, 38]   τὸν Ἄππιον ἐγίνοντο, πρῶτον μὲν  εἰς   λόγους ἐπαχθεῖς καὶ προπηλακιστὰς κατὰ
[11, 14]   πολλάκις ἐβουλήθην ὑποθέσθαι μόνῳ μόνος  εἰς   λόγους παραγενόμενος καὶ τὰ μὲν
[11, 8]   χειρῶν ἥξουσιν ὡς ἡμᾶς οὐκ  εἰς   μακράν, τάς τε βλάβας θούμενοι
[11, 15]   δεκαδαρχίαν γένηται γενήσεται δ´ οὐκ  εἰς   μακράν τότε παρέσομαι. καὶ τὰ
[11, 47]   τὴν στρατιὰν καὶ παρέστησεν ὡς  εἰς   μάχην. οὐδενός τ´ ἀντεπιόντος ἐκείνην
[11, 47]   προκαλουμένων δὲ τῶν πολεμίων αὐτὸν  εἰς   μάχην πολλάκις καὶ κακιζόντων τὴν
[11, 12]   πονηρῶν ἀνθρώπων ὁμιλίας, οἱ δ´  εἰς   μέγεθος ἀρχῆς, οἱ δ´ εἰς
[11, 22]   ἔτι γενησόμενοι κύριοι καὶ διέστησαν  εἰς   μέρη πολλά, τῶν μὲν ἀγεννεστέρων
[11, 37]   δὴ κακοῖς Οὐεργίνιος ὢν ἔργον  εἰς   νοῦν βάλλεται πατρὶ μὲν ταλαίπωρον
[11, 60]   ἐθισμοῖς ὑπομιμνήσκων, οὗ κεφάλαιον ἦν,  εἰς   κατέσκηπτεν γνώμη, μηδεμίαν
[11, 35]   τὸ τῆς τύχης ἀνεκλαίοντο παράλογον,  εἰς   οἵας ὕβρεις καὶ προπηλακισμοὺς ἐλεύσοιτο
[11, 49]   σχῆμα καὶ ἄλλα πολλὰ {φέρων}  εἰς   οἶκτον ἐφελκόμενα τὸ πλῆθος. ταῦτα
[11, 25]   σπεύδοντες οἱ περὶ τὸν Ἄππιον  εἰς   ὁμιλίας προὐκαλοῦντο φιλανθρώπους καὶ συνδιαπορεῖν
[11, 43]   ἦν ὑπερβαλοῦσα τὸν ἐνιαύσιον χρόνον,  εἰς   ὃν ἀπεδείχθη. τὸ δὲ τοῖς
[11, 52]   πόλεως Ῥωμαίων καθ´ ἑκάστην φυλήν,  εἰς   ὃν ἀποθήσονται τὰς ψήφους· καὶ
[11, 23]   ὅπλα μικροῦ δεῖν πάντες ἀπολωλεκότες  εἰς   πόλιν Τύσκλον ἀφικνοῦντο· σκηνὰς δ´
[11, 47]   προτέρων κατορθωμάτων αὔχημα προσειληφότας καὶ  εἰς   πολλὴν καταφρόνησιν τῆς Ῥωμαίων δυνάμεως
[11, 32]   δ´ Ἄππιος καταρχὰς μὲν  εἰς   πολλὴν ταραχὴν κατέστη ἠγριωμένους ἅπαντας
[11, 12]   ἄνοιαν ἡλικίας καταφεύγοντες, οἱ δ´  εἰς   πονηρῶν ἀνθρώπων ὁμιλίας, οἱ δ´
[11, 25]   ἐπὶ τὸ στρατόπεδον τῶν πολεμίων  εἰς   πρόδηλον ὄλεθρον, ὡς πᾶσιν ἐδόκει,
[11, 49]   ἀφαιρεθεῖσιν ἀπέδωκε. ~Ταῦτα διαπραξάμενος ἀπῆγεν  εἰς   Ῥώμην τὰς δυνάμεις, καὶ κατὰ
[11, 15]   τὰ ἐμὰ καὶ τοὺς ἐμοὺς  εἰς   Σαβίνους ἄπειμι, πόλιν οἰκήσων Ῥήγιλλον,
[11, 4]   ἀνίστασο καὶ βοήθει τοῖς κατισχυομένοις·  εἰς   σὲ γὰρ ἀποβλέπει τὸ συνέδριον.
[11, 47]   δεδιότως ἐποίει. χωρίον τε γὰρ  εἰς   στρατοπεδείαν ὑψηλὸν καὶ δυσπρόσιτον ἐξελέξατο
[11, 56]   οὔτε τὴν τῶν ὑπάτων ἀρχὴν  εἰς   ταπεινοὺς καὶ ἀναξίους καταβαλεῖτε οὔτε
[11, 2]   τοὺς νόμῳ κτησαμένους, ἀλλὰ καὶ  εἰς   τὰς γαμετὰς αὐτῶν τὰς εὐμόρφους
[11, 22]   κρατοῦσιν ἀναγκαζομένων καὶ κατανέμειν ἑαυτοὺς  εἰς   τὰς ὀλιγαρχικὰς ἑταιρίας, τῶν δ´
[11, 2]   πατρίδα γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ τέκνοις  εἰς   τὰς πλησίον ἐξοικίζεσθαι πόλεις, ὑποδεχομένων
[11, 9]   χαριέστατοι τῶν δημοτικῶν, οἱ μὲν  εἰς   τὰς πλησιοχώρους πόλεις ἅμα γυναιξὶ
[11, 36]   τοῖς μεταξὺ χρόνοις ἐγὼ μὲν  εἰς   τὰς πολιτικὰς πράξεις ἐγκυλισθεὶς οὐδὲν
[11, 57]   καὶ οὐδ´ ἅπαντας τοὺς βουλευτὰς  εἰς   ταῦτα παρακαλοῦντας, ἀλλὰ τοὺς σφίσιν
[11, 57]   τῶν δημοτικῶν οὐκ ἐβούλοντο παρακαλεῖν  εἰς   ταῦτα τὰ συνέδρια τοὺς φιλοδημοτάτους,
[11, 39]   τῆς ἀρχαίας καταστάσεως πόθος  εἰς   ταύτην τὴν ἐκκλησίαν παρακαλῶν πλείους
[11, 61]   πολλῆς χαρᾶς οἱ δήμαρχοι προῆλθον  εἰς   τὴν ἀγοράν. ἔπειτα καλέσαντες τὸ
[11, 4]   μὴ ταὐτὰ προαιρουμένοις ἐναντιωσομένους προῆλθον  εἰς   τὴν ἀγορὰν καὶ παραστησάμενοι τὸν
[11, 39]   κόρης συγγενεῖς κλίνην τε κομίσαντες  εἰς   τὴν ἀγορὰν καὶ τὸν ἄλλον
[11, 38]   ἅμα συχνοῖς ἑταίροις καὶ πελάταις  εἰς   τὴν ἀγορὰν πορεύεσθαι παίειν κελεύων
[11, 1]   καὶ ναῦς διατεμεῖν καὶ φρουρὰν  εἰς   τὴν ἀκρόπολιν εἰσαγαγεῖν καὶ ἀντὶ
[11, 12]   εἰς μέγεθος ἀρχῆς, οἱ δ´  εἰς   τὴν ἅπαντας πλανῶσαν τοὺς ἀνθρωπίνους
[11, 32]   τὴν ἐγγύην ὁμολογεῖτε περὶ αὐτῆς  εἰς   τὴν αὔριον ἡμέραν. ἀπόχρη γὰρ
[11, 8]   ἐνθυμήματα, οἷς πεπιστευκότες ἐμβεβλήκασιν ἡμῶν  εἰς   τὴν γῆν. ἐὰν μὲν οὖν
[11, 23]   στρατὸν ἀπῆγον ἐκ τῆς πολεμίας  εἰς   τὴν ἑαυτῶν φυγῇ παραπλησίαν ποιούμενοι
[11, 61]   ἀγοράν. ἔπειτα καλέσαντες τὸ πλῆθος  εἰς   τὴν ἐκκλησίαν, πολλοὺς διέθεντο τῆς
[11, 37]   τῶν ἐχθρῶν μικρὸν ἀναχωρησάντων ὑπολαβὼν  εἰς   τὴν ἐκλυομένην τε καὶ καταρρέουσαν
[11, 20]   νῦν δυνάμεις ἐνέβαλον, αἱ μὲν  εἰς   τὴν ἡμετέραν γῆν, αἱ δ´
[11, 14]   ὡς ἁμαρτάνοντα νουθετῆσαι· καὶ παρεγενόμην  εἰς   τὴν οἰκίαν οὐχ ἅπαξ, ἀπήλασαν
[11, 3]   τὸν αὐτὸν χρόνον Σαβῖνοι ἐμβαλόντες  εἰς   τὴν ὁμοτέρμονα καὶ πολλῆς γενόμενοι
[11, 35]   τε μορφῆς οἶκτον ἐλάμβανον, ὁπότ´  εἰς   τὴν παρθένον ἴδοιεν· καὶ γὰρ
[11, 25]   ἁπάντων παρῄνει μετάγειν τὴν παρεμβολὴν  εἰς   τὴν πολεμίαν ἐκ τῆς σφετέρας·
[11, 18]   τὸ κράτιστον λάβῃ, καὶ ἀναστρέψωσιν  εἰς   τὴν πόλιν αἱ δυνάμεις εἰρήνης
[11, 54]   δὲ τοῦ χρόνου διακενῆς ἧκον  εἰς   τὴν πόλιν ἀπὸ τῶν συμμάχων
[11, 43]   ἡμέρας ἐπιπορευθέντες ἑσπέρας καταλαβούσης παρῆσαν  εἰς   τὴν πόλιν οὐδενὸς ἐξαγγείλαντος αὐτῶν
[11, 13]   ἅπαντες ἀξιοῦμεν. ἀναχώρει δὴ πάλιν  εἰς   τὴν σεαυτοῦ φύσιν, Ἄππιε τέκνον,
[11, 27]   ὧν νόμος ἐπ´ ἀνδράσιν ἀγαθοῖς  εἰς   τὴν τελευταίαν τιμὴν φέρεσθαι· πρὸς
[11, 3]   οὖσα Τιβέρεως ποταμοῦ. Αἰκανοὶ δ´  εἰς   τὴν Τυσκλάνων γῆν ἐμβαλόντες ὅμορον
[11, 20]   τὴν ἡμετέραν γῆν, αἱ δ´  εἰς   τὴν τῶν συμμάχων ἡμῶν, κατὰ
[11, 59]   τὸν δὲ καιρὸν οὐκ ἐπιτήδειον  εἰς   τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ διάγνωσιν ἐν
[11, 4]   δὲ τὰς πλείους ἐρήμους ἀφειμένας  εἰς   τὴν ὑστεραίαν ἀνεβάλοντο. ἐν δὲ
[11, 19]   τὸ βέλτιστον. ἐπεὶ δὲ Κορνήλιος  εἰς   τὸ ἀδύνατον ἀπάγειν ἐπειρᾶτο τὴν
[11, 20]   Σαβίνους πολεμοῦσα ἀνθέξει συνελθόντων  εἰς   τὸ αὐτὸ τῶν πολεμίων ἀμφοτέρων.
[11, 20]   εὕρασθε ὑμεῖς περὶ μέσας νύκτας  εἰς   τὸ βουλευτήριον συνελθόντες; ἥπερ ὤνησεν
[11, 2]   πραττομένοις ἀδυνατοῦντες, οὔθ´ οἱ καταγραφέντες  εἰς   τὸ βουλευτικὸν συνέδριον, οὓς ἐπάναγκες
[11, 38]   τὴν νεκρὰν τοὺς ἄνδρας  εἰς   τὸ δεσμωτήριον ἀπάγειν, ἀλλ´ ἐμβοήσαντες
[11, 46]   ἁλίσκεται ταῖς ψήφοις καὶ παραδοθεὶς  εἰς   τὸ δεσμωτήριον αὐθημερὸν ἀποθνήσκει. οἱ
[11, 46]   χρόνον εἰς ἀπολογίαν. ἀπαχθεὶς δ´  εἰς   τὸ δεσμωτήριον, ἵνα φυλάττηται μέχρι
[11, 38]   τῶν ῥαβδούχων τινὰς κελεύσας ἀπάγειν  εἰς   τὸ δεσμωτήριον τοὺς κεκραγότας καὶ
[11, 46]   οἱ ταμίαι τῆς πόλεως ἀνέλαβον  εἰς   τὸ δημόσιον. εἰσαγγέλλεται δὲ καὶ
[11, 49]   βουλὴ κατεστρατοπεδευκότων ἔξω τῆς πόλεως  εἰς   τὸ καλούμενον Ἄρειον πεδίον, καὶ
[11, 42]   Οὐεργίνιον εἴασαν οἱ λοχαγοὶ καλούμενον  εἰς   τὸ στρατήγιον ἀπελθεῖν, {ὑποπτεύ{ οντες,
[11, 42]   τῶν ὄχλων ὁρμὴ γένηται, συνέδραμον  εἰς   τὸ στρατήγιον πάντες καὶ μετὰ
[11, 58]   τινὸς χάριν αἰτίας μὴ παραλαβεῖν  εἰς   τὸ συνέδριον, ἀλλ´ ἵνα μή
[11, 58]   λέγοντος καὶ τῶν μὴ παραληφθέντων  εἰς   τὸ συνέδριον βουλευτῶν πρὸς ὀργὴν
[11, 44]   τοῦ δέους ἐκάλει τὴν βουλὴν  εἰς   τὸ συνέδριον ἐκ τῶν οἰκιῶν
[11, 57]   ἀδοκίμαστον πρᾶγμα καὶ βουλῆς δεόμενον  εἰς   τὸ συνέδριον ἐπεχείρησαν εἰσφέρειν, καὶ
[11, 57]   κοινὰ βουλεύειν, τὴν ἀπαξίωσιν τῆς  εἰς   τὸ συνέδριον παρακλήσεως ἐκπεπλῆχθαι, καὶ
[11, 56]   καὶ τῶν ἄλλων τῶν παρακληθέντων  εἰς   τὸ συνέδριον παραλαβὼν τὸν λόγον
[11, 40]   περὶ αὐτὸν ἠκολούθουν. ἐπεὶ δ´  εἰς   τὸν ἀναπεπταμένον τοῦ στρατοπέδου τόπον
[11, 44]   ἔφη δεῖν ἀπεῖναι τοὺς ταχθέντας  εἰς   τὸν Ἀουεντῖνον αὐθημερὸν ἐπὶ τοὺς
[11, 46]   κατηγορεῖν. εἰσαγγέλλεται δὴ μετὰ τοῦτο  εἰς   τὸν δῆμον Ἄππιος ὑπὸ τοῦ
[11, 5]   ἰδιῶται τῷ νόμῳ γεγόνατε; ταῦτ´  εἰς   τὸν δῆμον βουλεύεσθε ἐξενεγκεῖν. τί
[11, 17]   ἄλλου πράγματος μήτε προβουλεύειν μήτ´  εἰς   τὸν δῆμον ἐκφέρειν μήτε δυνάμεις
[11, 59]   τὸ περὶ τοῦ νόμου προβούλευμα  εἰς   τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν. ταῦτα δὲ
[11, 17]   ἐξοίσουσιν οἱ δέκα τὰ βουλευθέντα  εἰς   τὸν δῆμον ὁρίσαντες ἀγορὰν τὴν
[11, 46]   μετ´ ἐκεῖνον Σπόριος Ὄππιος εἰσαχθεὶς  εἰς   τὸν δῆμον ὑφ´ ἑτέρου τῶν
[11, 46]   αὐτῆς Ἰκιλίου· καὶ τὴν αἰτίαν  εἰς   τὸν ἐπιτάξαντα παρανομεῖν Ἄππιον ἀναφέρων
[11, 34]   τὰ μάλιστα ἐβούλετο γένος ἀλλότριον  εἰς   τὸν ἴδιον οἶκον εἰσαγαγεῖν, δούλης
[11, 55]   τῶν προεστηκότων τῆς ἀριστοκρατίας, συναχθέντες  εἰς   τὸν ἰδιωτικὸν σύλλογον ὑπὸ τῶν
[11, 43]   λόγοις ἀδικοῦντες οὐδένα. ἀφικόμενοι δ´  εἰς   τὸν καλούμενον Ἀουεντῖνον ἔστι δὲ
[11, 37]   λεγόντων παράκλητοι τὰς χεῖρας ἄραντες  εἰς   τὸν οὐρανὸν ἀνέκραγον ὀδυρμῷ καὶ
[11, 63]   πλῆθος, ἀφ´ ὧν ἔδει τὰς  εἰς   τὸν πόλεμον εἰσφορὰς ἕκαστον τελεῖν,
[11, 16]   πολεμοῦσιν αὐτοῖς πόλεμον ἀδιάλλακτον, καὶ  εἰς   τοῦθ´ ἥκουσιν εὐηθείας, μᾶλλον δὲ
[11, 30]   ὄχλου φίλων καὶ δικαστῶν οὔτ´  εἰς   τοὺς δικασίμους χρόνους τὸ πρᾶγμα
[11, 9]   μετατιθέμενοι τὰς οἰκήσεις, οἱ δ´  εἰς   τοὺς πλεῖστον ἀπέχοντας τῆς πόλεως
[11, 8]   οὐ γὰρ ἐξεγένετο ἡμῖν, πρὶν  εἰς   τοῦτο καταστῆσαι τὸν πόλεμον, ὑπὸ
[11, 23]   ἐπετίθεντο, καὶ εἴ ποτε ἱππεῖς  εἰς   χεῖρας ἔλθοιεν ἱππεῦσι καὶ πεζοὶ
[11, 47]   οὐκ ἀληθῆ παρασχών, ὡς ὀρρωδῶν  εἰς   χεῖρας ἰέναι πρὸς αὐτοὺς καὶ
[11, 17]   ἡμᾶς ἐβλάψατε κατὰ τὰς ἐμβολὰς  εἰς   χρημάτων λόγον, ἅπαντα ἐκ τοῦ
[11, 26]   πολὺ προελθόντες ἀπὸ τοῦ χάρακος  εἰς   χωρίον ἦλθον ὀχθηρὸν καὶ στενόπορον
[11, 28]   ὄνομα φέρουσα, ἣν ἐνεγγυήσατο Λεύκιος  εἷς   ἐκ τῶν δεδημαρχηκότων υἱὸς Ἰκιλίου
[11, 21]   Κορνηλίου προστίθενται γνώμῃ. καὶ παρελθὼν  εἷς   ἐξ αὐτῶν, Ἄππιος, ἔφη· Περὶ
[11, 57]   δημάρχοις τὸν νόμον. καὶ παρελθὼν  εἷς   ἐξ αὐτῶν Γάϊος Κανολήιος περὶ
[11, 4]   ὅτε Οὐαλέριος ὢν {Ποτῖτος} ὡς  εἷς   τῶν ἐλαχίστων οὐκ ἔχω τὸ
[11, 34]   ἀλλότριον εἰς τὸν ἴδιον οἶκον  εἰσαγαγεῖν,   δούλης ἀλλοτρίας ἂν ἐλάμβανε παιδίον
[11, 1]   καὶ φρουρὰν εἰς τὴν ἀκρόπολιν  εἰσαγαγεῖν   καὶ ἀντὶ τῆς πατρίου δημοκρατίας
[11, 46]   δὲ λοιποὶ τῶν δέκα πρὶν  εἰσαγγελθῆναι   φυγαῖς αὑτοὺς ἐζημίωσαν. τὰς δ´
[11, 46]   τιμωρήσονται τοὺς περὶ τὸν Ἄππιον,  εἰσαγγελίας   ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι κατ´ αὐτῶν,
[11, 46]   πόλεως ἀνέλαβον εἰς τὸ δημόσιον.  εἰσαγγέλλεται   δὲ καὶ Μάρκος Κλαύδιος
[11, 46]   Οὐεργίνιον ἔταξαν ἄνευ κλήρου κατηγορεῖν.  εἰσαγγέλλεται   δὴ μετὰ τοῦτο εἰς τὸν
[11, 57]   τ´ ἀρχὰς ἔφη πολιτευμάτων αὐτοὺς  εἰσάγειν   ἀπόρρητα βουλευτήρια συνάγοντας ἐν ἰδίαις
[11, 57]   ὑπὲρ αὐτοῦ τοῖς προαιρουμένοις, εἰρωνείαν  εἰσάγοντες   οὔτε ταῖς ἑαυτῶν ἡλικίαις ἁρμόττουσαν,
[11, 46]   βρόχῳ. μετ´ ἐκεῖνον Σπόριος Ὄππιος  εἰσαχθεὶς   εἰς τὸν δῆμον ὑφ´ ἑτέρου
[11, 43]   καὶ ἐπ´ ἀγαθῷ τῆς πόλεως  εἰσεληλύθασι,   καὶ τὰ ἔργα ὅμοια παρείχοντο
[11, 43]   οὐ μετρίως πολέμιον οἰομένους στρατὸν  εἰσεληλυθέναι·   κραυγή τε καὶ δρόμος ἄτακτος
[11, 40]   μαλακίαν καταγνόντες ἡμῶν ὥσπερ γυναικῶν.  εἰσελθέτω   δὴ λογισμὸς ἕκαστον ὑμῶν ὧν
[11, 55]   αἵρεσιν τῆς πολιτείας αὐθαδεστέραν γνώμην  εἰσέφερε,   μήτε ὑπατείας μήτ´ ἄλλης ἀρχῆς
[11, 60]   τῷ κατ´ οἰκίαν συνεδρίῳ γνώμην  εἰσέφερεν,   ἣν εἰσηγήσατο Κλαύδιος, ὥσπερ ἔφην,
[11, 53]   συγγράψαντες ὑπὲρ τῶν ὑπατικῶν ἀρχαιρεσιῶν  εἰσέφερον   οἱ τότε δημαρχοῦντες ἐκτὸς ἑνὸς
[11, 57]   ὅτι πονηρὰς καὶ ἀσυμφόρους γνώμας  εἰσηγεῖσθαι   μέλλοντες κατὰ τῶν δημοτικῶν οὐκ
[11, 56]   χιλιάρχων πολίτευμα, εἰ βουλομένοις ἐστίν,  εἰσηγείσθω   Τίτος Γενύκιος οὗτος· πρεπωδεστάτη γὰρ
[11, 20]   καὶ δυνατά. ἣν δὲ Κορνήλιος  εἰσηγεῖται   γνώμην, κατάλυσις ὁμολογουμένη τῆς ἀριστοκρατίας
[11, 50]   θριάμβου, πρῶτοι Ῥωμαίων ἁπάντων τοῦτο  εἰσηγησάμενοι   τὸ ἔθος. ἐκ δὲ τούτου
[11, 57]   παρακλήσεις πρώτοις ἀπέδωκαν λέγειν τοῖς  εἰσηγησαμένοις   δημάρχοις τὸν νόμον. καὶ παρελθὼν
[11, 46]   δὲ τοῦτο τὸ πολίτευμα  εἰσηγησάμενος   ἦν Μάρκος Δοέλλιος δήμαρχος
[11, 50]   αὐτοῖς τῶν δημάρχων καὶ νόμον  εἰσηγησαμένων,   παρὰ τοῦ δήμου λαμβάνουσι τὴν
[11, 60]   οἰκίαν συνεδρίῳ γνώμην εἰσέφερεν, ἣν  εἰσηγήσατο   Κλαύδιος, ὥσπερ ἔφην, ἀντὶ τῶν
[11, 35]   προπηλακισμοὺς ἐλεύσοιτο ἐξ οἵων ἀγαθῶν.  εἰσῄει   τ´ αὐτοὺς λογισμός, ὅτι τοῦ
[11, 52]   Ταῦτα τοῦ Σκαπτίου λέγοντος αἰδὼς  εἰσῄει   τοὺς ὑπάτους ἐνθυμουμένους, ὡς οὔτε
[11, 27]   αὐτῶν. ὡς δ´ οὐδὲν αὐτῶν  εἰσήκουον   ἐκεῖνοι, ἀλλὰ τούς τ´ ἄνδρας
[11, 22]   τινὰς συναρπάσαντες, ἔπειτα δέος γὰρ  εἰσῆλθεν   αὐτοῖς, μὴ πρὸς ἀλκὴν οἱ
[11, 13]   κατάλιπε τοῖς ἐγγόνοις. αὗται γάρ  εἰσι   βέβαιοι καὶ ἀληθεῖς τιμαὶ καὶ
[11, 43]   στενωποὺς ἐβόων, ὅτι φίλοι τ´  εἰσὶ   καὶ ἐπ´ ἀγαθῷ τῆς πόλεως
[11, 54]   ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας, ὅρκους, οἵπερ  εἰσὶ   μέγιστοι παρ´ αὐτοῖς, κατὰ τῆς
[11, 41]   Ἄππιος ἐπεβάλετο, ἀλλὰ καὶ ὑμῶν  εἰσι   πολλαὶ τοῖς μὲν θυγατέρες, τοῖς
[11, 36]   {παῖδα} καταλειπόμενον ἐπιτροπεῦσαι· πελάται δ´  εἰσὶ   τῆς οἰκίας ἡμῶν ἐκ προγόνων.
[11, 10]   οὐδεμιᾶς; ~Βούλεσθε οὖν ἀκοῦσαι, τίνες  εἰσὶν   αἱ βιαζόμεναι τοὺς ἀνθρώπους καταλιπεῖν
[11, 19]   ἐρραψῳδηκὼς ἔσομαι. εὐαρίθμητοι γάρ τινές  εἰσιν   οἱ μετ´ ἐμὲ ἀναστησόμενοι, οὓς
[11, 40]   ἱερὰ ἵδρυται καὶ θῆκαι προγόνων  εἰσίν,   οὓς ὑμεῖς τιμᾶτε μετὰ θεούς,
[11, 29]   Οὐεργινίου γυνὴ συνήθη καὶ  εἰσοδίαν   οὖσαν ἔπεισεν ἐὰν τέκῃ, δοῦναι
[11, 14]   ἑαυτῶν γνόντες διέκλεισάν με τῆς  εἰσόδου,   καὶ βουλοίμην οὕτως τἀληθὲς ἔχειν.
[11, 4]   δεῖν πρῶτον ἀκοῦσαι τὴν βουλήν.  εἴσονται   δ´ ἐξ ὧν ἂν ἀκούσωσιν
[11, 11]   παρανόμῳ δυναστείᾳ, σοὶ μὲν ἅπαντες  εἴσονται   τὴν χάριν, ὅτι μόνος ἐβουλήθης
[11, 57]   δεόμενον εἰς τὸ συνέδριον ἐπεχείρησαν  εἰσφέρειν,   καὶ λόγον ἀπέδωκαν ὑπὲρ αὐτοῦ
[11, 54]   ἐὰν μὴ τὸν ὑπ´ αὐτῶν  εἰσφερόμενον   προβουλεύσῃ νόμον. καὶ οὐ μόνον
[11, 60]   ὡς ἐπὶ καταλύσει τῆς ἀριστοκρατίας  εἰσφερομένου   καὶ συγχεῖν μέλλοντος ἅπαντα τὸν
[11, 54]   ὑπ´ αὐτῶν οἱ τὸν νόμον  εἰσφέροντες   {ἔχουσι δ´ ἐξουσίαν ἐναντιοῦσθαι δήμαρχοι
[11, 16]   δύνανται συνιδεῖν, ὅτι γνώμας ἀσυμφόρους  εἰσφέρουσι,   μᾶλλον δ´ εὐχὰς ἀδυνάτους ἔχουσιν.
[11, 63]   ἔδει τὰς εἰς τὸν πόλεμον  εἰσφορὰς   ἕκαστον τελεῖν, οὐδεμιᾶς τιμήσεως ἐντὸς
[11, 62]   τῷ δήμῳ τὴν διάγνωσιν ἀποδιδόντες,  εἴτε   βούλεται χιλιάρχους εἴτε ὑπάτους ἀποδεῖξαι,
[11, 36]   ἐξουσίαν καταλιπεῖν, ὁπότε γένοιτο ἀνήρ,  εἴτε   βουληθείη τὴν παιδίσκην ἀπάγειν, εἴτε
[11, 53]   πατρικίους βούλοιτο μετιέναι τὴν ὑπατείαν  εἴτε   δημοτικούς. ἐφ´ οἷς ἠγανάκτουν οἱ
[11, 36]   εἴτε βουληθείη τὴν παιδίσκην ἀπάγειν,  εἴτε   διαλύσασθαι πρὸς τοὺς τρέφοντας αὐτὴν
[11, 53]   διαγνώσεως καθ´ ἕνα ἕκαστον ἐνιαυτόν,  εἴτε   πατρικίους βούλοιτο μετιέναι τὴν ὑπατείαν
[11, 62]   διάγνωσιν ἀποδιδόντες, εἴτε βούλεται χιλιάρχους  εἴτε   ὑπάτους ἀποδεῖξαι, κρίναντος αὐτοῦ μένειν
[11, 38]   δ´ ὑπ´ ὀργῆς ὡς  εἶχε   πέμπει τῶν ῥαβδούχων τινὰς κελεύσας
[11, 27]   τε γὰρ Σίκκιος πολλὰς  εἶχε   πληγὰς τὰς μὲν ὑπὸ χερμάδων,
[11, 8]   πραγμάτων εἴ τι μὴ καλῶς  εἶχε   τῶν γιγνομένων διαγνῶναι. πολλῆς γὰρ
[11, 36]   ἀλλήλους ἔπεισαν αὐτοί, καλῶς ἂν  εἶχεν·   ἐπεὶ δ´ εἰς ἀμφισβήτησιν ἦλθε
[11, 34]   λέγοντες, ὡς οὔτ´ αἰτίαν οὐδεμίαν  εἶχεν   ὑποβολῆς εὔλογον. Νομιτωρίου μὲν
[11, 2]   τοῖς θρασυτάτοις τῶν νέων, οὓς  εἶχον   ἕκαστοι περὶ αὑτούς, ἐφῆκαν ἄγειν
[11, 36]   οὐδὲν ἔτι τῶν Κλαυδίου πραγμάτων  εἶχον   ἐν φροντίδι. τούτῳ δ´, ὡς
[11, 47]   καὶ κατ´ ὀλίγους ὡς ἕκαστοι  εἶχον   ἐπιφαινόμενοι· οἵ τ´ ἐκ τοῦ
[11, 27]   δεκαδαρχίαν ἠλλοτριοῦντο πάντες καὶ γνώμην  εἶχον   ὡς ἀποστησόμενοι. τὸ μὲν δὴ
[11, 50]   ἁπάντων τοῦτο εἰσηγησάμενοι τὸ ἔθος.  ἐκ   δὲ τούτου πάλιν εἰς ἐγκλήματα
[11, 15]   πρὸς ταῦτα οὐδὲν ἠξίωσεν εἰπεῖν·  ἐκ   δὲ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν προελθὼν
[11, 44]   κοινοῦ λέγειν τε καὶ πράττειν.  ἐκ   δὲ τῶν εἴκοσι τοὺς ἐπιφανεστάτους
[11, 28]   γαμετήν, καὶ ἅμα οὐδ´ ἀξιῶν  ἐκ   δημοτικοῦ γένους ἁρμόσασθαι γάμον, δι´
[11, 42]   ἐγίνετο δ´ αὐτοῖς οὐδὲν τῶν  ἐκ   διαλογισμοῦ· οὐδὲ γὰρ τὸν Οὐεργίνιον
[11, 18]   τῆς πατρίδος βουλευόμενοι. οὐκ ἀνελοῦμεν  ἐκ   μέσου τοὺς φλυάρους; οὐ ταχεῖαν
[11, 5]   λέγειν οὐκ ἀδύνατος, Οὐαλερίῳ δ´  ἐκ   παλαιοῦ φίλος· ὃς οὐκέτι κατασχὼν
[11, 30]   ἁπάσαις οἰομένου δεῖν ταῖς ἐπιθυμίαις  ἐκ   παντὸς τρόπου χαρίζεσθαι. τὴν μὲν
[11, 60]   αὐθαδέστατος εἶναι καὶ δυνατώτατος. οὗτος  ἐκ   παρασκευῆς διεξῆλθε λόγον κατὰ τῶν
[11, 4]   Ῥώμῃ πόλεμος· καὶ διεξῆλθε λόγον  ἐκ   πολλῆς συγκείμενον ἐπιμελείας, οὗ τέλος
[11, 24]   τά τε δημόσια καὶ ἰδιωτικὰ  ἐκ   πολλῆς ὑπεροψίας λαμβάνοντες, καὶ ἀντὶ
[11, 7]   νοσεῖ τὸ πάτριον ἡμῶν πολίτευμα  ἐκ   πολλοῦ, καὶ τοῖς προεστηκόσι τῶν
[11, 22]   πόλει, διὰ πολλὰς αἰτίας καὶ  ἐκ   πολλῶν αὐξηθεῖσα χρόνων, δι´ ἣν
[11, 13]   κακός, ὑπὸ τούτων πάλιν αὐτὸν  ἐκ   πονηροῦ γενέσθαι χρηστόν. ~Ταῦτά σοι
[11, 36]   δ´ εἰσὶ τῆς οἰκίας ἡμῶν  ἐκ   προγόνων. ἐν δὲ τῷ χρόνῳ
[11, 9]   ὅτι ταύτην πολιτείας διαδέδεγμαι προαίρεσιν  ἐκ   προγόνων τὰ κοινὰ συμφέροντα πρὸ
[11, 55]   δημοτικὸς ὢν καὶ ταύτην διαδεδεγμένος  ἐκ   προγόνων τὴν αἵρεσιν τῆς πολιτείας
[11, 7]   τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον ἅπαντας ἥξειν  ἐκ   προθυμίας ὡς πρότερον, ἀπεχθῶς διακειμένους
[11, 33]   ἐκέλευσεν ἆραι. ~Ὡς δ´ ἀπῆλθεν  ἐκ   τῆς ἀγορᾶς ἀδημονῶν καὶ μαινόμενος
[11, 37]   μόνῃ μόνος, ὁπόσα βούλεται, πρὶν  ἐκ   τῆς ἀγορᾶς αὐτὴν ἀπαχθῆναι, συγχωρήσαντος
[11, 38]   κεκραγότας καὶ τὸ πτῶμα μεταφέρειν  ἐκ   τῆς ἀγορᾶς· ἀφρονέστατον πρᾶγμα ποιῶν
[11, 37]   δάκρυα κατέχειν οὐ δυνάμενοι παρεχώρουν  ἐκ   τῆς ἀγορᾶς, δὲ Κλαύδιος
[11, 39]   Ἄππιος ἠναγκάσθη μεταγνῶναι καὶ ἀπελθεῖν  ἐκ   τῆς ἀγορᾶς, καὶ μάλιστ´
[11, 38]   πληγαῖς τῶν βιαζομένων ἐξέβαλον αὐτοὺς  ἐκ   τῆς ἀγορᾶς. ὥστ´ ἠναγκάσθη ἀκούσας
[11, 5]   βουλομένους λέγειν. πότερον ὑμῶν ἐξελήλυθεν  ἐκ   τῆς διανοίας, ὅτι σώζονται μὲν
[11, 36]   καὶ οὐδὲν ἄδικον ἀξιοῖ τὴν  ἐκ   τῆς ἑαυτοῦ θεραπαίνης γεγονυῖαν ἀπάγειν
[11, 44]   δ´ αὐτῶν συλλεγομένων ἧκον οἱ  ἐκ   τῆς ἐν Φιδήνῃ στρατιᾶς ἡγεμόνες
[11, 5]   μὲν πλείστων ἀγανακτούντων, τῶν δ´  ἐκ   τῆς ἑταιρείας αὐτοὺς λέγειν ὀρθῶς
[11, 1]   πολλοῖς οὐκ ἀπαρκεῖ τοῦτο μόνον  ἐκ   τῆς ἱστορίας παραλαβεῖν, ὅτι τὸν
[11, 4]   μὲν φρούριον ἀνακτησάμενος, αὐτὸς δ´  ἐκ   τῆς μάχης ἀποθανών· πάππος δὲ
[11, 21]   καὶ ὅσοις κίνδυνός τις ὑπωπτεύετο  ἐκ   τῆς μεταβολῆς ἔσεσθαι τῷ Κορνηλίῳ
[11, 40]   σώματα, παμπόλλους δὲ φυγεῖν ἠνάγκασαν  ἐκ   τῆς πατρίδος οὐδὲν ἀδικήσαντας, γυναικῶν
[11, 23]   νύκτας ἀναστήσαντες τὸν στρατὸν ἀπῆγον  ἐκ   τῆς πολεμίας εἰς τὴν ἑαυτῶν
[11, 2]   αὐτῶν ἦν, οὓς μὲν ἐξήλαυνον  ἐκ   τῆς πόλεως αἰτίας ἐπιφέροντες ψευδεῖς
[11, 41]   ὥστ´ οὐ μόνον Ταρκύνιον ἐξέβαλον  ἐκ   τῆς πόλεως, ἀλλὰ καὶ τὸ
[11, 40]   πρὸς Ἀλγιδῷ χάρακα, τοιοῦτος οἷος  ἐκ   τῆς πόλεως ἐξέδραμεν, αἵματι πεφυρμένος
[11, 15]   δὲ χρὴ τἀληθὲς λέγειν, καὶ  ἐκ   τῆς πόλεως ἐξελαύνομαι. οὐκέτι γὰρ
[11, 9]   ἀγνοεῖν ἔξεστιν ὑμῖν, ὅτι φεύγουσιν  ἐκ   τῆς πόλεως ὁσημέραι καταλιπόντες τὰς
[11, 8]   ταὐτὰ συμφέροντα φαίνεσθαι ἐξελάσαντες μὲν  ἐκ   τῆς πόλεως τὴν νῦν ἐπιχωριάζουσαν
[11, 40]   παρεχόμενος τοὺς σὺν αὐτῷ παρόντας  ἐκ   τῆς πόλεως. ὡς δὲ κατέμαθεν
[11, 48]   καὶ τὴν λείαν ἅπασαν, ἣν  ἐκ   τῆς Ῥωμαίων γῆς ἐληίσαντο, αἰχμαλώτους
[11, 25]   τὴν παρεμβολὴν εἰς τὴν πολεμίαν  ἐκ   τῆς σφετέρας· τάς τε βλάβας
[11, 1]   ἀναγκαίους καιροὺς μεγάλα τὰς πόλεις  ἐκ   τῆς τοιαύτης ἐμπειρίας ὠφελεῖν, καὶ
[11, 23]   διωγμῷ διέφθειραν. οἱ δὲ διασωθέντες  ἐκ   τῆς φυγῆς τραυματίαι τε οἱ
[11, 21]   Οὐαλερίου κεχαρισμένην τοῖς πλείοσιν, ὡς  ἐκ   τῆς φωνῆς αὐτῶν εἰκάσαι ῥᾴδιον
[11, 40]   παραδοῦναι τὰ κοινά, παρελήλυθεν, ἀλλ´  ἐκ   τοῦ βιαιοτάτου τῶν τρόπων, πολλὴν
[11, 22]   περὶ ἑαυτοὺς ἔχοντες, ὡς μήτ´  ἐκ   τοῦ βιαίου παθεῖν μηθὲν μήτ´
[11, 43]   ἀλλήλοις καί τι καὶ θάρσος  ἐκ   τοῦ δαιμονίου λαβόντες αἴρονται τὰ
[11, 17]   ἐμβολὰς εἰς χρημάτων λόγον, ἅπαντα  ἐκ   τοῦ δικαίου διαλύσατε. τὸν δὲ
[11, 22]   τοῦ βιαίου παθεῖν μηθὲν μήτ´  ἐκ   τοῦ δολίου. ὅσοις δ´ οὔτε
[11, 43]   Οὐεργίνιος ὑπό τ´ ὀργῆς καὶ  ἐκ   τοῦ μηδὲν ἔτι δεδοικέναι τοὺς
[11, 11]   νῦν δ´ ἐπαχθῆ. δ´  ἐκ   τοῦ πεισθῆναί μοι καὶ ἀποθέσθαι
[11, 34]   ἔφασαν εἰδέναι Νομιτωρίαν ἐγκύμονα γενομένην  ἐκ   τοῦ περὶ τὴν γαστέρα ὄγκου.
[11, 31]   πολλὴ δὲ κραυγὴ καὶ ἀγανάκτησις  ἐκ   τοῦ περιεστηκότος ὄχλου τὸ βῆμα.
[11, 28]   κραυγή τε καὶ ἀγανάκτησις ἦν  ἐκ   τοῦ περιεστῶτος ὄχλου, πάντων ἀξιούντων
[11, 43]   τῶν ἑτέρων. οἱ δ´ ἐξελθόντες  ἐκ   τοῦ στρατοπέδου δι´ ὅλης ἡμέρας
[11, 56]   ὑποτίθεσθαι, καὶ οἱ μὲν ἀπῄεσαν  ἐκ   τοῦ συλλόγου, τοῖς δὲ δημάρχοις
[11, 15]   ἀρχαί. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ πολὺν  ἐκ   τοῦ συνεδρίου κινήσας ἔπαινον ἐπὶ
[11, 15]   τοῦτο γὰρ ἀληθέστερον ὅταν ἐξέλθῃς  ἐκ   τοῦ συνεδρίου, λοιδορήσῃ. νῦν δ´
[11, 22]   λάθρα καὶ κατ´ ὀλίγους, ἀλλ´  ἐκ   τοῦ φανεροῦ καὶ ἀθρόον ἐξέλιπε
[11, 49]   μὲν καὶ ἄλλων ἐναντιωθέντων αὐτοῖς  ἐκ   τοῦ φανεροῦ, μάλιστα δὲ Κλαυδίου
[11, 42]   ἐκάλουν ἀξιοῦντες ἔργου ἔχεσθαι, καὶ  ἐκ   τοῦ φανεροῦ πολλοὶ παριόντες ἐθάρρουν
[11, 42]   φυλακῇ, τὰς δὲ δυνάμεις ἀναστήσαντας  ἐκ   τοῦ χάρακος ἄγειν ἐπὶ τοὺς
[11, 32]   τριῶν τεττάρων ὡρῶν αὔριον  ἐκ   τοῦ χάρακος δεῦρο ἀγαγεῖν. πλείονα
[11, 43]   αἴρονται τὰ σημεῖα καὶ προῆγον  ἐκ   τοῦ χάρακος. ἔμελλον δ´, ὅπερ
[11, 47]   ἕκαστοι εἶχον ἐπιφαινόμενοι· οἵ τ´  ἐκ   τοῦ χάρακος ἐπεὶ τοὺς σφετέρους
[11, 33]   περὶ τὴν θυγατέρα καὶ διαδρὰς  ἐκ   τοῦ χάρακος. ἔφθησαν δ´ αὐτὸν
[11, 37]   καὶ Νομιτωρίου τῶν ἀγαγόντων αὐτὸν  ἐκ   τοῦ χάρακος νεανίσκων καὶ τότε
[11, 48]   συνάρχοντα ἔγνω προαγαγὼν καὶ αὐτὸς  ἐκ   τοῦ χάρακος τὰς δυνάμεις ἀντεπῆγε
[11, 9]   ἐδέησεν ὑμῖν καλέσαι τὴν βουλήν,  ἐκ   τῶν ἀγρῶν καθ´ ἕνα καλούμενοι
[11, 58]   τἀληθῆ λέγειν καὶ τοὺς παρακληθέντας  ἐκ   τῶν βουλευτῶν, ἔφη, πᾶσαν ἀπολύσεσθαι
[11, 8]   δυνησόμεθα τυχεῖν ἐπιτηδειοτέρου. εἰ γὰρ  ἐκ   τῶν γεγονότων τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι
[11, 28]   φέρουσα, ἣν ἐνεγγυήσατο Λεύκιος εἷς  ἐκ   τῶν δεδημαρχηκότων υἱὸς Ἰκιλίου τοῦ
[11, 28]   πολλοὺς ἐπαγόμενος καὶ συγγενεῖς, ἀνὴρ  ἐκ   τῶν δημοτικῶν ἐμφανής, καὶ μετ´
[11, 60]   ἐκ τῶν πατρικίων, τρεῖς δ´  ἐκ   τῶν δημοτικῶν, ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπατικήν·
[11, 28]   τὰς αἰτίας πρὸς αὐτούς. ἀνὴρ  ἐκ   τῶν δημοτικῶν, Λεύκιος Οὐεργίνιος, οὐδενὸς
[11, 30]   εἶναι τῆς κόρης λέγων Οὐεργίνιον  ἐκ   τῶν δημοτικῶν, ὃν ἀποδημεῖν στρατευόμενον
[11, 34]   πολλοὺς καὶ ἀξιοχρέους παρέξεσθαι, τὸν  ἐκ   τῶν εἰκότων παρείχοντο λόγον, ὡς
[11, 4]   πολέμου. ~Ταῦτα βουλευσάμενοι καὶ παρασκευάσαντες  ἐκ   τῶν ἰδίων ἑταίρων καὶ συγγενῶν
[11, 2]   ἀπεκτίννυσαν, κατηγόρους τε αὐτοῖς ὑποπέμποντες  ἐκ   τῶν ἰδίων ἑταίρων καὶ τὰς
[11, 26]   σὺν αὐτῷ τοὺς ἑκατὸν ἄνδρας  ἐκ   τῶν ἰδίων ἑταίρων τοὺς ἰταμωτάτους
[11, 62]   λογισμοῦ συγκατατιθέμεθα, πιστεύοντες δὲ ταῖς  ἐκ   τῶν ἱερῶν τε καὶ ἀποθέτων
[11, 48]   στρατιώταις ὠφέλειαν ἐφῆκε ποιεῖσθαι προεξελόμενος  ἐκ   τῶν λαφύρων, ὅσα τοῖς θεοῖς
[11, 58]   οὔτε λέγοντας οὔτε φρονοῦντας, ἀλλ´  ἐκ   τῶν νεωτέρων τοὺς δοκοῦντας εἶναι
[11, 7]   ἀρχάς· οὔτε τοὺς ἡγεμόνας ταῖς  ἐκ   τῶν νόμων τιμωρίαις χρήσεσθαι κατὰ
[11, 39]   πλείστων ὀφθήσεσθαι ἔμελλον. ἐξεπήδων γὰρ  ἐκ   τῶν οἰκιῶν γυναῖκές τε καὶ
[11, 44]   τὴν βουλὴν εἰς τὸ συνέδριον  ἐκ   τῶν οἰκιῶν κατ´ ἄνδρα μεταπεμπόμενος.
[11, 4]   δὲ ταῦθ´ ὁρῶντες ἐπεχείρησαν μὲν  ἐκ   τῶν οἰκιῶν τοὺς βουλευτὰς ἄγειν·
[11, 30]   παῖς παραδοθήσεσθαι, καὶ πολὺν  ἐκ   τῶν παρόντων κινήσας ἔλεον περὶ
[11, 56]   ἀντεμηχανῶντο πρὸς τὰς ἐπιβουλάς, ἃς  ἐκ   τῶν πατρικίων ἔσεσθαι σφίσιν ὑπώπτευον.
[11, 61]   γενόμενοι τῆς ψήφου κύριοι τοὺς  ἐκ   τῶν πατρικίων μετιόντας αὐτὴν ἄνδρας
[11, 60]   ὑπάτων χιλιάρχους ἀποδειχθῆναι, τρεῖς μὲν  ἐκ   τῶν πατρικίων, τρεῖς δ´ ἐκ
[11, 62]   ὕπατον ἀρχήν· καὶ γίνονται πάλιν  ἐκ   τῶν πατρικίων ὕπατοι Λεύκιος Παπίριος
[11, 58]   καὶ τιμιωτάτους τῶν βουλευτῶν, οἷς  ἐκ   τῶν πατρίων ἐθισμῶν καὶ τοῦτ´
[11, 26]   ξύλοις· τινὲς δ´ αὐτῶν προσελθόντες  ἐκ   τῶν πλαγίων τῷ ὄχθῳ καὶ
[11, 39]   βοστρύχους. ἄνδρες τε συχνοὶ λαμβάνοντες  ἐκ   τῶν πλησίον ἐργαστηρίων τὰ μὲν
[11, 16]   πρωτεύειν ἀξιοῦντες τῶν συνέδρων, τὴν  ἐκ   τῶν πολιτικῶν προσκρουσμάτων ἀπέχθειαν ἀδιάλλακτον
[11, 47]   ἔθνη. ἐπιστάμενος δὲ τοὺς Αἰκανοὺς  ἐκ   τῶν προτέρων κατορθωμάτων αὔχημα προσειληφότας
[11, 48]   γὰρ} φρόνημά τε καὶ τόλμαν  ἐκ   τῶν προτέρων κατορθωμάτων πολλὴν πρὸς
[11, 40]   ὁμόσε χωροῦσιν ἀκολουθεῖν· ἐξέτρεχον δ´  ἐκ   τῶν σκηνῶν ἃς διεπορεύετο μεταξὺ
[11, 18]   τὴν ἐξουσίαν οὐκ ἐλάχιστον μέρος  ἐκ   τῶν συνέδρων. ~Ὡς δ´ αἱ
[11, 59]   τοὺς κατασχόντας τὴν πόλιν κινδύνους  ἐκ   τῶν τἀναντία πολιτευομένων, τοῖς τ´
[11, 27]   τῆς μάχης. ἐτεκμήραντο δὲ τοῦτο  ἐκ   τῶν τραυμάτων. αὐτός τε γὰρ
[11, 56]   μετὰ τοῦτο συνέδριον αὐτοὶ πάλιν  ἐκ   τῶν φιλοδημοτάτων συναγαγόντες ἀλεξήματα καὶ
[11, 8]   θρασεῖς καὶ τὰ ὅπλα ῥίψαντες  ἐκ   τῶν χειρῶν ἥξουσιν ὡς ἡμᾶς
[11, 26]   ἕλοιεν αὐτὸν συστάδην, τῆς μὲν  ἐκ   χειρὸς ἀπείχοντο μάχης, προσωτέρω δ´
[11, 27]   αὐτῷ πεσόντας ἄλλως τε καὶ  ἐκ   χειρὸς γενομένης τῆς μάχης. ἐτεκμήραντο
[11, 42]   οὔπω πρότερον ἕτεροι Ῥωμαίων ἡγεμόνες  ἔκ   τ´ αὐτῆς ἄγοντες τῆς πόλεως
[11, 33]   ἴλην ἀπέστειλεν ἱππέων ἐπ´ αὐτόν,  ἔκ   τε τῆς πόλεως ἕτεροι πεμφθέντες
[11, 33]   μειρακίων κατ´ ἄλλας ὁδοὺς διωγμὸν  ἔκ   τε τοῦ στρατοπέδου καὶ ἀπὸ
[11, 34]   δὲ πάντων τεκμήριον ἦν περιφανέστατον  ἔκ   τε τῶν ἀνδρῶν πολλῶν καὶ
[11, 28]   ἄγειν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν παραγίνεται.  ἐκάθητο   δ´ ἐπὶ τοῦ βήματος τηνικαῦτα
[11, 5]   δὲ ταῦτ´ εἶπεν, Φάβιος  ἐκάθητο   ὑπ´ αἰσχύνης οὐδὲν ἀποκρινόμενος, Ἄππιος
[11, 15]   γενναίῳ καὶ φιλελευθέρῳ τῆς γνώμης  ἐκάθισε.   μετὰ δὲ τοῦτον ἀναστὰς Λεύκιος
[11, 44]   νεωτερίσαντας αὐτούς, ὑφέμενος τοῦ δέους  ἐκάλει   τὴν βουλὴν εἰς τὸ συνέδριον
[11, 39]   ἐπὶ τοῦ Ἡφαίστου τὸ ἱερὸν  ἐκάλει   τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν καὶ
[11, 7]   νεωτάτους. ~Ταῦτ´ εἰπὼν πρῶτον μὲν  ἐκάλει   τὸν ἑαυτοῦ θεῖον Γάιον Κλαύδιον.
[11, 42]   ἡγεμόνας τῶν λόχων ἐξ ὀνόματος  ἐκάλουν   ἀξιοῦντες ἔργου ἔχεσθαι, καὶ ἐκ
[11, 19]   Λεύκιον Οὐαλέριον ἐν τοῖς ἐσχάτοις  ἐκάλουν,   ὃν ἔφην εὐθὺς ἐν ἀρχαῖς
[11, 4]   ἐπὶ τοὺς ἀγροὺς ἐκεῖθεν αὐτοὺς  ἐκάλουν.   πληρωθέντος δὲ τοῦ συνεδρίου προελθὼν
[11, 10]   τιμάς, ἃς οἱ πατέρες αὐτῶν  ἐκαρποῦντο,   ἄχθονται τούτων ἀπελαυνόμενοι δι´ ὑμᾶς
[11, 52]   ὑπὲρ τῆς πόλεως Ῥωμαίων καθ´  ἑκάστην   φυλήν, εἰς ὃν ἀποθήσονται τὰς
[11, 47]   δὲ καὶ κατ´ ὀλίγους ὡς  ἕκαστοι   εἶχον ἐπιφαινόμενοι· οἵ τ´ ἐκ
[11, 2]   θρασυτάτοις τῶν νέων, οὓς εἶχον  ἕκαστοι   περὶ αὑτούς, ἐφῆκαν ἄγειν καὶ
[11, 56]   ὑμετέροις. δίκαιον γὰρ ἀποφαίνεσθαι μὲν  ἕκαστον   δοκεῖ τῷ κοινῷ συνοίσειν,
[11, 44]   λαβεῖν. ἐπεὶ δ´ ἀγορεύειν γνώμην  ἕκαστον   ἔδει, Λεύκιος μὲν Κορνήλιος ἔφη
[11, 53]   κύριον τῆς διαγνώσεως καθ´ ἕνα  ἕκαστον   ἐνιαυτόν, εἴτε πατρικίους βούλοιτο μετιέναι
[11, 60]   ἐπιτελεῖσθαι δὲ τὸ προβούλευμα καθ´  ἕκαστον   ἐνιαυτόν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην
[11, 63]   τὰς εἰς τὸν πόλεμον εἰσφορὰς  ἕκαστον   τελεῖν, οὐδεμιᾶς τιμήσεως ἐντὸς ἑπτακαίδεκα
[11, 21]   νεωτάτων ἐν τῷ προσήκοντι καλοῦντες  ἕκαστον   τόπῳ. τριῶν δ´ ἀποδειξαμένων γνώμας
[11, 40]   ὥσπερ γυναικῶν. εἰσελθέτω δὴ λογισμὸς  ἕκαστον   ὑμῶν ὧν τ´ αὐτὸς πέπονθε
[11, 21]   ὑμεῖς οἱ λοιποί, καὶ παριὼν  ἕκαστος   ἀπεφήνατο πάντων ἀκουόντων, προσετίθετο
[11, 42]   διὰ τοὺς ἐσομένους ὑπὲρ αὐτῶν  ἑκάστοτε   ἀγῶνας. ἐγίνετο δ´ αὐτοῖς οὐδὲν
[11, 22]   αὐξηθεῖσα χρόνων, δι´ ἣν ἔχαιρον  ἑκάτεροι   τοῖς ἀλλήλων κακοῖς· οἱ μὲν
[11, 3]   ἐπεὶ δι´ ὑποψίας ἦν αὐτοῖς  ἑκάτερον,   αὐτοὶ δὲ σφίσιν αὐτοῖς οἱ
[11, 3]   ὑπὸ τοῦ συνεδρίου κυρωθείη τούτων  ἑκάτερον,   πρῶτον μὲν εὐπειθεῖς ἔσεσθαι πάντας
[11, 21]   καὶ τοῦ συνεδρίου διαστάντος πρὸς  ἑκάτερον,   τῶν μὲν ἐπανορθώσασθαι τὴν ἀκοσμίαν
[11, 21]   καινουργεῖν. τούτων δὲ λεγομένων ὑφ´  ἑκατέρου   μετὰ πολλῆς φιλοτιμίας τε καὶ
[11, 18]   δικαστήρια καθίζετε καὶ τιμᾶτε τοὺς  ἑκατέρου   τούτων ἀξίους, ὅταν ἐφ´ ὑμῖν
[11, 26]   οὔσης καὶ σὺν αὐτῷ τοὺς  ἑκατὸν   ἄνδρας ἐκ τῶν ἰδίων ἑταίρων
[11, 25]   φονευθεὶς Σίκκιος, τὰς  ἑκατὸν   εἴκοσι μάχας ἀγωνισάμενος καὶ ἐξ
[11, 26]   τοῦ Σικκίου καὶ ψιλοὺς αἰτήσαντος  ἑκατὸν   ἐπιλέκτους οὐδένα χρόνον ἐπισχόντες ἐκπέμπουσιν
[11, 3]   πόλις αὕτη τετταράκοντα καὶ  ἑκατὸν   σταδίους πλησίον οὖσα Τιβέρεως ποταμοῦ.
[11, 42]   τὸν θόρυβον, ἀγνοοῦντες, ὅτι τῶν  ἑκατοντάρχων   τοῖς πλείοσι δεδογμένον ἦν δι´
[11, 13]   αὐτοῖς, ὅτι τῆς ἀριστοκρατίας, ἣν  ἐκβαλοῦσα   τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν πόλις
[11, 4]   πατρὸς Ποπλικόλας τοὺς βασιλεῖς  ἐκβαλὼν   καὶ τὴν ἀριστοκρατίαν καταστησάμενος. παριόντα
[11, 5]   Ποπλίῳ Οὐαλερίῳ Ποπλικόλᾳ μετὰ τὴν  ἐκβολὴν   τῶν βασιλέων, ἀνὴρ καὶ τὰ
[11, 29]   ἀλλὰ τῶν μητέρων εἶναι τὰ  ἔκγονα   δικαιοῖ, ἐλευθέρων μὲν οὐσῶν ἐλεύθερα,
[11, 25]   ἐποίησε πρὸς τὴν ἀπόστασιν τοὺς  ἐκεῖ.   ἦν δ´ φονευθεὶς Σίκκιος,
[11, 19]   τὸ συμφέρον, τί δεῖ στοχασμῶν  ἐκεῖ;   ~Μέμνησθε, ὅτι ἀπὸ τῶν αὐτῶν
[11, 44]   ἔτι πάλαι διακείμενοι πρὸς τοὺς  ἐκεῖ   στρατηγούς, ἐξ οὗ Σίκκιον τὸν
[11, 25]   ὡς δ´ ἀφίκετο, φιλοφρονουμένων αὐτὸν  ἐκεῖ   τῶν ἡγεμόνων καὶ δεομένων συστρατηγεῖν
[11, 15]   ἐστι, καὶ μενῶ τὸν λοιπὸν  ἐκεῖ   χρόνον, ἕως ἂν οὗτοι κατέχωσι
[11, 4]   χρόνῳ πέμποντες ἐπὶ τοὺς ἀγροὺς  ἐκεῖθεν   αὐτοὺς ἐκάλουν. πληρωθέντος δὲ τοῦ
[11, 12]   νῦν ἀγαθὰ τοῖς πάλαι κακοῖς  ἐκεῖνα   μὲν ἡγήσεται συγγνώμης ἄξια, ταῦτα
[11, 35]   γυναῖκας καὶ θυγατέρας τὰ αὐτὰ  ἐκείνῃ   παθεῖν. ταῦτά τε δὴ καὶ
[11, 3]   ὅπως τόν τε πόλεμον αὐτοῖς  ἐκείνη   ψηφιεῖται καὶ τὴν τοῦ στρατοῦ
[11, 47]   εἰς μάχην. οὐδενός τ´ ἀντεπιόντος  ἐκείνην   μὲν τὴν ἡμέραν ἐπεῖχε, τῇ
[11, 28]   ἠδύνατο πρὸς γάμον αὐτὴν λαβεῖν  ἐκείνην   τε ὁρῶν ἐγγεγυημένην ἑτέρῳ καὶ
[11, 4]   μὴν ἀλλ´ ἐπεὶ τῆς ἀρχῆς  ἐκείνης   ἀπεστερήμεθα, ὑμᾶς τοὺς ἅμα τούτῳ
[11, 4]   ἅμα τούτῳ παρειληφότας καὶ τὴν  ἐκείνης   ἐξουσίαν τῆς ἀρχῆς καὶ δυναστεύοντας
[11, 3]   βουλῇ καὶ τὰ κυρωθέντα ὑπ´  ἐκείνης   πράττοντες κατὰ νόμους ἀνειληφέναι τὴν
[11, 7]   πρὶν ἀποδείξασθαι τὴν ἐμαυτοῦ διάνοιαν,  ἐκεῖνο   βουλοίμην ἂν ὑμᾶς ἐξετάσαι, τίσιν
[11, 31]   ἂν ὃν αὐτὸς ἔγραψα ἑκών·  ἐκεῖνο   μέντοι δίκαιον ἡγοῦμαι, δυεῖν ὄντων
[11, 56]   τοῖς ὑπὸ τῶν πλειόνων κριθεῖσιν.  ἐκεῖνο   μέντοι παραινεῖν ὑμῖν ὡς ἐν
[11, 3]   μέτριον. ἐδόκει τ´ αὐτοῖς οὐδ´  ἐκεῖνο   μικρᾶς εἶναι ζητήσεως ἄξιον, τί
[11, 27]   ὡς δ´ οὐδὲν αὐτῶν εἰσήκουον  ἐκεῖνοι,   ἀλλὰ τούς τ´ ἄνδρας ἀπεκρύψαντο
[11, 41]   παρὰ ταῦτα ποιῶσι, καταρασάμενοι; ἔπειτ´  ἐκεῖνοι   μὲν ἑνὸς οὐκ ἤνεγκαν ἀκολάστου
[11, 3]   ἅπαν ἀπολωλεκυίας ἀφορμὴν κρατίστην ὑπολαβόντες  ἐκεῖνοι   οἱ πολέμῳ κρατηθέντες ὑπ´ αὐτῆς
[11, 50]   ἐρεθίζουσα τοὺς πολλοὺς ὑπόληψις, ἣν  ἐκεῖνοι   παρεσκεύασαν ἰσχυρὰν γενέσθαι, φήμαις τ´
[11, 62]   βουλὴ συνελθοῦσα μεσοβασιλεῖς ἀποδείκνυσι. καὶ  ἐκεῖνοι   προειπόντες ἀρχαιρέσια καὶ τῷ δήμῳ
[11, 8]   μὴ ταῦθ´ ἡμῖν προὔλαβον  ἐκεῖνοι   συμβῇ, μᾶλλον δ´ εὖ οἶδα
[11, 7]   αὐτοὺς ἥτις ἔσται κρατίστη μαθήσεσθε.  ἐκεῖνοι   τοίνυν ἀκούσαντες, ὅτι σεσάλευται καὶ
[11, 58]   εἶναι τῆς βραδυτέρας, πράττειν ὡς  ἐκείνοις   ἐφάνη. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ θεοὺς
[11, 45]   δόγματα νομίζοντες, ἀλλ´ αὐτὸ μόνοις  ἐκείνοις   ἴδιον· τι δ´ ἂν
[11, 61]   ἔπαινος ἐγίνετο, καὶ οἱ μετ´  ἐκεῖνον   ἀνιστάμενοι μικροῦ δεῖν πάντες ταῦτα
[11, 18]   Κορνηλίου τὴν γνώμην οἱ μετ´  ἐκεῖνον   ἀνιστάμενοι χωρὶς ὀλίγων τῆς αὐτῆς
[11, 21]   ῥᾴδιον ἦν, καὶ τῶν μετ´  ἐκεῖνον   ἀνισταμένων ἦν δ´ αὐτῶν τὸ
[11, 8]   ἐπιτιμήσεως ἄξιος ἦν, εἴ τις  ἐκεῖνον   ἀφεὶς τὸν καιρὸν ἐν τούτῳ
[11, 5]   οὐκέτι μετριάζοντες, ἀλλὰ τὸν Ταρκύνιον  ἐκεῖνον   ἐνδυόμενοι, οἵ γ´ οὐδὲ λόγου
[11, 46]   αὐτὸς ἑαυτὸν ἀναρτησάμενος βρόχῳ. μετ´  ἐκεῖνον   Σπόριος Ὄππιος εἰσαχθεὶς εἰς τὸν
[11, 31]   σώματος μέχρι δίκης. ἐπεὶ δ´  ἐκεῖνος   ἄπεστι, τὸν κύριον ἀπαγαγεῖν ἐγγυητὰς
[11, 39]   τῶν ἐναντίων, ἄσμενοι χωρήσειν ἐπ´  ἐκείνους.   ἐρημούμενον δὴ θεωρῶν ἑαυτὸν
[11, 27]   ὑπασπιστής· οἱ δ´ ὑπ´  ἐκείνων   ἀνῃρημένοι πάντες μαχαιρῶν χερμάδων
[11, 44]   ἁπάντων καταστησάμενοι τῶν λοχαγῶν, μετ´  ἐκείνων   ἅπαντα διετέλουν πραγματευόμενοι. ἀδήλου δ´
[11, 44]   ταγμάτων, τότε δ´, ἐπειδὴ τὴν  ἐκείνων   ἀπόστασιν ἐπέγνωσαν, ἀγαπητῶς τὸ συμβὰν
[11, 56]   λέγειν. ὅταν δὲ τὰς παρ´  ἐκείνων   γνώμας ἐξετάσητε, τότε τοὺς πρεσβυτέρους
[11, 13]   προγόνους ἐνθυμηθείς, ὅτι τῶν ἀνδρῶν  ἐκείνων   οὐδεὶς ἐπεθύμησεν ἐξουσίας δεσποτικῆς οὐδὲ
[11, 18]   τῆς πόλεως; οὐκ ἐπὶ τὰς  ἐκείνων   πόλεις αὐτοὶ στρατευσόμεθα; ἀλλ´ οἴκοι
[11, 45]   πρότερον, οὐκ ἀξιοῦντες τοῖς ὑπ´  ἐκείνων   τεθεῖσι νόμοις πειθαρχεῖν, οὐδ´ ὅλως
[11, 9]   καὶ οὐκ ἂν καταισχύναιμι τὰς  ἐκείνων   τῶν ἀνδρῶν ἀρετάς. περὶ μὲν
[11, 12]   τὸν δῆμον, καὶ τὴν ὑπὲρ  ἐκείνων   χάριν εἰς βοήθειαν καὶ σωτηρίαν
[11, 32]   βήματος καὶ πειθαρχεῖν τοῖς κεκριμένοις  ἐκέλευον·   δὲ Κλαύδιος ἐπιλαβόμενος τῆς
[11, 61]   ἐπαίνους, καὶ παραγγέλλειν τὴν ἀρχὴν  ἐκέλευον   τοῖς ἐθέλουσι τῶν δημοτικῶν ἅμα
[11, 4]   τοὺς βουλεύοντας ἐξ ὀνόματος καλεῖν  ἐκέλευον.   ὑπήκουε δ´ αὐτοῖς τῶν μετρίων
[11, 52]   δὴ λογιζόμενοι καὶ ἀγανακτοῦντες τρίτον  ἐκέλευσαν   τεθῆναι καδίσκον ὑπὲρ τῆς πόλεως
[11, 28]   κόρης· καὶ Ἄππιος οὕτως  ἐκέλευσε   ποιεῖν. ὡς δ´ ὀλίγος
[11, 33]   ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ προσάγειν  ἐκέλευσε   τοὺς τῆς κόρης συγγενεῖς. προσελθόντων
[11, 32]   ἀποκρινάμενος ἀνέστη καὶ τὸν δίφρον  ἐκέλευσεν   ἆραι. ~Ὡς δ´ ἀπῆλθεν ἐκ
[11, 45]   τι δ´ ἂν λοχῖτις  ἐκκλησία   γνῷ, τοῦθ´ ἡγούμενοι σφίσι τ´
[11, 50]   αὐτοὺς οἱ δήμαρχοι καθ´ ἡμέραν  ἐκκλησιάζοντες   καὶ πολλὰ κατὰ τῆς βουλῆς
[11, 53]   μετῄεσαν αὐτὴν ἐν ταῖς λοχίτισιν  ἐκκλησίαις   ἀποδεικνύμενοι νόμον τε συγγράψαντες ὑπὲρ
[11, 45]   ὅλως τὰ ἐν ταῖς φυλετικαῖς  ἐκκλησίαις   ἐπικυρούμενα κοινὰ τῆς πόλεως ἁπάσης
[11, 45]   δήμῳ πολιτευσόμενοι, νόμους ἐκύρωσαν ἐν  ἐκκλησίαις   λοχίτισι, δυσχεραινόντων μὲν τῶν πατρικίων,
[11, 45]   δήμου τεθέντας ἐν ταῖς φυλετικαῖς  ἐκκλησίαις   νόμους ἅπασι κεῖσθαι Ῥωμαίοις ἐξ
[11, 45]   ὅτι ἐν μὲν ταῖς φυλετικαῖς  ἐκκλησίαις   οἱ δημοτικοὶ καὶ πένητες ἐκράτουν
[11, 45]   πατρικίων, ἐν δὲ ταῖς λοχίτισιν  ἐκκλησίαις   οἱ πατρίκιοι παρὰ πολὺ τῶν
[11, 45]   δύναμιν τοῖς ἐν ταῖς λοχίτισιν  ἐκκλησίαις   τεθησομένοις. τιμωρίαι δὲ προσέκειντο τοῖς
[11, 39]   ἱερὸν ἐκάλει τὸν δῆμον εἰς  ἐκκλησίαν   καὶ κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο τῶν ἀνδρῶν
[11, 39]   πάντων ὀφθήσεσθαι ἔμελλεν, ἑτέραν συνῆγον  ἐκκλησίαν   καὶ πολλὴν ἐποιοῦντο τοῦ τ´
[11, 39]   καταστάσεως πόθος εἰς ταύτην τὴν  ἐκκλησίαν   παρακαλῶν πλείους τῶν ἑτέρων συνάξειν,
[11, 61]   καλέσαντες τὸ πλῆθος εἰς τὴν  ἐκκλησίαν,   πολλοὺς διέθεντο τῆς βουλῆς ἐπαίνους,
[11, 5]   ἔσται τὸν βουλόμενον ἡμῶν τὴν  ἐκκλησίαν   συγκαλεῖν, καὶ τὴν ἐξουσίαν ὑμῶν,
[11, 50]   ὕβριν ὑπολαμβάνοντες ὑβρίζεσθαι συνεκάλεσαν εἰς  ἐκκλησίαν   τὸ πλῆθος· καὶ πολλὰ τῆς
[11, 46]   τοῦ Οὐεργινίου κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῆς  ἐκκλησίας   καὶ αἰτεῖται χρόνον εἰς ἀπολογίαν.
[11, 10]   γινόμενον οὔτε ψηφοφοριῶν οὔτ´ εἰς  ἐκκλησίας   καλούμενον οὔτ´ ἄλλης πολιτικῆς φιλανθρωπίας
[11, 54]   προήχθησαν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς  ἐκκλησίας,   ὅρκους, οἵπερ εἰσὶ μέγιστοι παρ´
[11, 53]   συνεδρίῳ, πολλοὶ δὲ κατὰ τὰς  ἐκκλησίας   ὑπὸ τῶν προϊσταμένων τῆς ἀριστοκρατίας
[11, 45]   δήμου λαβόντες ἐπὶ τῆς λοχίτιδος  ἐκκλησίας,   ὥσπερ ἔφην, Λεύκιος Οὐαλέριος Ποτῖτος
[11, 33]   σκηψάμενος πεπύσθαι θάνατον, οὗ τὴν  ἐκκομιδήν   τε καὶ ταφὴν αὐτὸν ἔδει
[11, 27]   ἦν, τὸν μὲν Σίκκιον ἔθαπτον,  ἐκκομιδήν   τε ποιησάμενοι λαμπροτάτην καὶ πυρὰν
[11, 39]   συνεπεκόσμουν τοῖς προσφόροις δωρήμασι τὴν  ἐκκομιδήν,   ὥστε περιβόητον ἀνὰ τὴν πόλιν
[11, 35]   ἐπιλογιζόμενοι καὶ πρὸς ἀλλήλους διαλαλοῦντες  ἔκλαιον.   δὲ Ἄππιος, οἷα δὴ
[11, 44]   περὶ αὐτῶν τὸ συνέδριον ὡς  ἐκλελοιπότων   τὴν τάξιν, ἐφ´ ἣν ἐτάχθησαν
[11, 20]   μεσοβασίλειον ἀρχὴν ἑλέσθαι, τὸν ἐπιτηδειότατον  ἐκλέξαντας   τῶν πολιτῶν· ποιεῖν σύνηθές
[11, 23]   ἐλάττοσι κακοῖς σωφρονισθέντες ἑκόντες ἔγνωσαν  ἐκλιπεῖν   τὸν χάρακα· καὶ περὶ μέσας
[11, 40]   αὐτῶν παρανομίας τε καὶ ὠμότητας  ἐκλογιζόμενος·   Καὶ ταῦτ´, ἔφη, προπηλακίζουσιν ἡμᾶς
[11, 37]   μικρὸν ἀναχωρησάντων ὑπολαβὼν εἰς τὴν  ἐκλυομένην   τε καὶ καταρρέουσαν καὶ κατέχουσαν
[11, 44]   οὔτε περαιτέρω τοῦ δέοντος προβαίνειν  ἐκμηκύναντας   τὴν περὶ αὐτῶν ἱστορίαν. ~Οἱ
[11, 23]   ἐν τοῖς ἐλάττοσι κακοῖς σωφρονισθέντες  ἑκόντες   ἔγνωσαν ἐκλιπεῖν τὸν χάρακα· καὶ
[11, 11]   γὰρ τυραννικόν, τὸ δὲ παρ´  ἑκόντων   τὰς ἀρχὰς λαμβάνειν ἀριστοκρατικόν. τοῦ
[11, 1]   ἐμπειρίας ὠφελεῖν, καὶ ἄγειν αὐτὰς  ἑκούσας   ἐπὶ τὰ συμφέροντα διὰ τοῦ
[11, 62]   ἀποτίθενται κατὰ τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν  ἑκούσιοι,   θεοπέμπτων τινῶν σημείων κωλυτηρίων αὐτοῖς
[11, 27]   πολεμικῶν ἀγώνων ἀπολυόμενος εἰς κίνδυνον  ἑκούσιον   ἔδωκεν αὑτὸν ὑπὲρ τοῦ κοινῇ
[11, 25]   ἤδη στρατείας διὰ τὸν χρόνον  ἑκούσιον   τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς συνάρασθαι πολέμου,
[11, 26]   ἑκατὸν ἐπιλέκτους οὐδένα χρόνον ἐπισχόντες  ἐκπέμπουσιν   αὐτὸν ἔτι νυκτὸς οὔσης καὶ
[11, 25]   συνάρασθαι πολέμου, σπεῖραν ἀνδρῶν ὀκτακοσίων  ἐκπεπληρωκότων   ἤδη τὰς κατὰ νόμον στρατείας
[11, 57]   τῆς εἰς τὸ συνέδριον παρακλήσεως  ἐκπεπλῆχθαι,   καὶ οὐ δύνασθαι συμβάλλειν ἐπὶ
[11, 59]   ἤκουον, τὸ δ´ εἰς ἑτέρους  ἐκπίπτειν   χρόνους τὸ προβούλευμα πρὸς ὀργὴν
[11, 24]   ὅπλα φέρειν δυναμένους ἀπέστειλαν, ὥστ´  ἐκπληρωθῆναι   τοὺς λόχους· τῶν τε κατὰ
[11, 22]   ὀρθὸς ὡς κρεῖττον εἴη σφίσιν  ἐκποδῶν   εἶναι τοὺς ἐχθροὺς μένοντας
[11, 25]   ἀνάνδρων τε καὶ ἀπείρων πολέμου,  ἐκποδῶν   ποιῆσαι σπεύδοντες οἱ περὶ τὸν
[11, 38]   πορεύεσθαι παίειν κελεύων καὶ ἀνείργειν  ἐκποδὼν   τοὺς ἐν τοῖς στενωποῖς. πυθόμενοι
[11, 4]   ἦν τὸν Σαβῖνον Ἑρδώνιον  ἐκπολιορκήσας   κατέχοντα τὸ Καπετώλιον, καὶ τὸ
[11, 25]   πᾶσιν ἐδόκει, τοῦ τε χάρακος  ἐκράτησε   καὶ τῆς ὁλοσχεροῦς νίκης αἴτιος
[11, 45]   ἐκκλησίαις οἱ δημοτικοὶ καὶ πένητες  ἐκράτουν   τῶν πατρικίων, ἐν δὲ ταῖς
[11, 42]   πράττειν καὶ συνελευθεροῦν τὴν πατρίδα,  ἔκριναν,   ἐπειδὰν ἡμέρα τάχιστα γένηται, τὸν
[11, 42]   ἡμέρα τάχιστα γένηται, τὸν μὲν  ἐκταράττοντα   τοὺς ὄχλους Οὐεργίνιον συλλαβόντας ἔχειν
[11, 35]   καὶ τὸ καλὸν τῶν ὀμμάτων  ἐκτήκουσα   τὰς ἁπάντων ἥρπαζεν ὄψεις, οὕτως
[11, 53]   ἀρχαιρεσιῶν εἰσέφερον οἱ τότε δημαρχοῦντες  ἐκτὸς   ἑνὸς Γαΐου Φουρνίου πάντες οἱ
[11, 34]   καὶ μετὰ μαρτύρων ἐλευθέρων, ἵν´  ἐκτραφεῖσαν   τὴν κόρην ὑπὸ τῶν κυρίων
[11, 45]   συμφέροντα τῷ δήμῳ πολιτευσόμενοι, νόμους  ἐκύρωσαν   ἐν ἐκκλησίαις λοχίτισι, δυσχεραινόντων μὲν
[11, 23]   τὸ περὶ τοῦ πολέμου ψήφισμα  ἐκύρωσαν,   καταγράψαντες ἐν τάχει τὰς δυνάμεις
[11, 50]   τῶν πατρικίων τοὺς νόμους, οὓς  ἐκύρωσαν   οἱ περὶ Οὐαλέριον ὕπατοι· δόξα
[11, 24]   τὰ ἀπόρρητα πρὸς τοὺς πολεμίους  ἐκφέρειν   τάξιν μὴ φυλάττειν, ἐν
[11, 17]   προβουλεύειν μήτ´ εἰς τὸν δῆμον  ἐκφέρειν   μήτε δυνάμεις καταγράφειν, ἐὰν μὴ
[11, 21]   ἀποδειχθεῖσαν ὑπὸ τούτου γνώμην γράψαντες  ἐκφέρομεν.   Οὐαλέριος δὲ καὶ οἱ μετ´
[11, 39]   ἐδύναντο πολυτελέστατον παρασκευάσαντες, καὶ τὴν  ἐκφορὰν   τοῦ σώματος διὰ τῶν ἐπιφανεστάτων
[11, 49]   κατηγορήματα τῶν ὑπάτων {κατ´ αὐτῶν  ἐκχέαντος   Κλαυδίου Γαΐου, καὶ πάντων} τῶν
[11, 31]   ἔτι μέλλεις, ἀλλ´ οὐ τοὐμὸν  ἐκχεῖς   αἷμα πρὸ τοῦ βήματος ἐν
[11, 5]   οἱ λοιποὶ δέκα πάντες ἀναπηδήσαντες  ἐκώλυον   αὐτὸν λέγειν. θορύβου δὲ πολλοῦ
[11, 9]   ὑπολογίζεσθαι, ἣν οὐκ ἂν προδοίην  ἑκὼν   εἶναι {δέ μοι ταύτην τοῦ
[11, 31]   καταλύσαιμι ἂν ὃν αὐτὸς ἔγραψα  ἑκών·   ἐκεῖνο μέντοι δίκαιον ἡγοῦμαι, δυεῖν
[11, 20]   καὶ τὸν στρατηγὸν αὐτῶν αἰχμάλωτον  ἔλαβε·   καὶ ταῦτα ἐν ἡμέραις τεσσαρεσκαίδεκα
[11, 61]   αὐτὸ ληψόμενοι, ἐπειδὴ τὸ συγχώρημα  ἔλαβον,   ἀπέστησαν εὐθὺς τῆς ἐπιθυμίας καὶ
[11, 27]   καὶ στενόπορον ὄχθον, δι´ ὑποψίας  ἔλαβον   εὐθέως τὸ πραχθέν· ἔπειτα τοῖς
[11, 47]   μὲν ἀπέκτειναν, οὓς δ´ αἰχμαλώτους  ἔλαβον,   τοῦ δὲ χάρακος αὐτῶν κρατήσαντες
[11, 27]   ἅπασι πιστὰ λέγειν. οὐ μὴν  ἔλαθέ   γ´ αὐτῶν τὸ ἔργον, ἀλλὰ
[11, 33]   ἀπὸ ῥυτῆρος καὶ μετὰ μάστιγος  ἐλαθεῖσι   τοῖς ἵπποις πρότερον διανύσαντες τὴν
[11, 34]   οἶκον εἰσαγαγεῖν, δούλης ἀλλοτρίας ἂν  ἐλάμβανε   παιδίον μᾶλλον οὐ γυναικὸς
[11, 36]   τὴν ἀγορὰν ὄχλος τὴν ὁρμὴν  ἐλάμβανεν   ἐπιθυμίᾳ γνώσεως τῶν ὑπ´ αὐτοῦ
[11, 35]   συμπάθειαν τῶν παρόντων δι´ ὀργῆς  ἐλάμβανεν,   ὡς αὐτὸς δὴ πλείονος ὢν
[11, 59]   χρόνους τὸ προβούλευμα πρὸς ὀργὴν  ἐλάμβανον.   ~Θορύβου δέ, ὅπερ εἰκός, ἐπὶ
[11, 35]   λόγων, τῆς τε μορφῆς οἶκτον  ἐλάμβανον,   ὁπότ´ εἰς τὴν παρθένον ἴδοιεν·
[11, 29]   θηλειῶν οὖσα μήτηρ. πρότερον οὖν  ἐλάνθανέ   με ταῦτα, νῦν δὲ διὰ
[11, 26]   οὐκ ἦν δυνατὸν ἀνὰ κράτος  ἐλάσαι   τὸν ἵππον, καθάλλεταί τε καὶ
[11, 9]   οἴομαι τὰ κακά. καίτοι τίνος  ἔλαττον   οἴεσθ´ εἶναι κακὸν πόλει καὶ
[11, 23]   καὶ ἄλλων συμμάχων ἐπικουρικὸν οὐκ  ἔλαττον   τοῦ πολιτικοῦ πλήθους. ἀλλ´ οὐδὲν
[11, 4]   βοήθεια ὑφ´ ὑμῶν. καίτοι τίνος  ἔλαττον   τοῦτο κακόν, ὅτε Οὐαλέριος ὢν
[11, 56]   τε τούτοις τοῖς ἀνδράσι μὴ  ἐλάττονες   ἀριθμὸν ἔστωσαν οἱ πατρίκιοι τῶν
[11, 30]   δὲ τοῖς μεταξὺ χρόνοις οὐκ  ἐλαττόνων   πεντεκαίδεκα διεληλυθότων ἐτῶν οὐδὲν
[11, 23]   ἐπὶ Σαβίνους στρατεύσαντες ἐν τοῖς  ἐλάττοσι   κακοῖς σωφρονισθέντες ἑκόντες ἔγνωσαν ἐκλιπεῖν
[11, 58]   τί πράττοντες οὐδ´ ὁποτέραν δόξουσιν  ἐλαττοῦν   τῶν αἱρέσεων, πότερον ταχεῖαν ἀποδιδόντες
[11, 48]   θᾶττον ὅλῃ δυνάμει πρὸς οὐκ  ἐλάττους   ἀριθμὸν τοὺς Σαβίνους καὶ τὰ
[11, 45]   πατρίκιοι παρὰ πολὺ τῶν ἄλλων  ἐλάττους   ὄντες περιῆσαν τῶν δημοτικῶν. ~Τούτου
[11, 43]   οὐ τοσοῦτοι τὸ πλῆθος, ἀλλ´  ἐλάττους   παρὰ πολὺ τῶν ἑτέρων. οἱ
[11, 31]   τιμήματος καὶ τοῦ μηδὲν ὑμᾶς  ἐλαττωθῆναι   περὶ τὴν δίκην, πολλὴν ποιήσομαι
[11, 30]   προσθέντος δέησιν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν  ἐλαττωθῆναι   τῶν ἀντιδίκων, ὅτι πελάτης ἦν
[11, 24]   μὲν ἐπιφανεῖς ἀδήλως, ὧν δ´  ἐλάττων   λόγος ἦν καὶ ἀπὸ
[11, 25]   οὖν ἄλλων καίτοι συχνῶν ἀναιρουμένων  ἐλάττων   τοῖς πλήθεσι λόγος ἦν, ἑνὸς
[11, 23]   μένειν ἀξιοῦντες ὡς ἐπανορθωσόμενοι τὰς  ἐλαττώσεις   οἴκτιστα πράγματα ἔπαθον. ὠσάμενοι γὰρ
[11, 6]   ὑμῶν ὑφέξομεν. τέως δ´ οὐδὲν  ἐλαττώσομεν   οὐδὲ τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας οὐδὲ
[11, 54]   λέγοντες, ὅτι πολλῇ στρατιᾷ μέλλουσιν  ἐλαύνειν   ἐπ´ αὐτοὺς Αἰκανοί τε καὶ
[11, 3]   παρασκευασάμενοι τὰ πρὸς τὸν πόλεμον  ἐλαύνουσιν   ἐπ´ αὐτὴν στρατεύμασι μεγάλοις. καὶ
[11, 40]   τῆς ἑαυτοῦ θυγατρός, ἀπὸ ῥυτῆρος  ἐλαύνων   τὸν ἵππον ἀφικνεῖται περὶ λύχνων
[11, 13]   τῆς πατρίδος ἡδόμενος, ὧν οὐκ  ἐλαχίστη   μοῖρα δόξεις γεγονέναι δυναστείαν βαρεῖαν
[11, 22]   τὸν δῆμον καὶ μηδὲ τὴν  ἐλαχίστην   ἔχοντα ἰσχύν, ἐξ οὗ τὴν
[11, 18]   καὶ κατεπτηχὸς τὴν ἐξουσίαν οὐκ  ἐλάχιστον   μέρος ἐκ τῶν συνέδρων. ~Ὡς
[11, 4]   ὢν {Ποτῖτος} ὡς εἷς τῶν  ἐλαχίστων   οὐκ ἔχω τὸ ἴσον, ἀλλὰ
[11, 34]   τόν τε χρόνον οὐ μικρὸν  ἔλεγον   εἶναι τεκμήριον τοῦ μηδὲν ὑγιὲς
[11, 54]   ἐναντιώσεσθαι τοῖς δόγμασι τῆς βουλῆς  ἔλεγον,   καὶ οὐδὲν ἐάσειν δόγμα περὶ
[11, 34]   ἐλευθέρων, ἀλλὰ καὶ δούλων, τοῦτ´  ἔλεγον   τελευτῶντες, ὅτι τῷ γάλακτι τῆς
[11, 54]   ἐν τρίβῳ τοῦ πολέμου κειμένοις.  ἐλέγοντο   δὲ καὶ Τυρρηνῶν οἱ καλούμενοι
[11, 32]   μνηστῆρος ἀντεχομένην. ἰδόντες δὲ πένθος  ἐλεεινὸν   οἱ περὶ τὸ βῆμα πάντες
[11, 33]   καὶ παράκλησις, {ἵνα} μὴ τοῖς  ἐλεεινότερα   λέγουσιν, ἀλλὰ τοῖς δικαιότερα ἀξιοῦσι
[11, 30]   τε τὴν καταπεφευγυῖαν ἐπ´ αὐτὸν  ἐλεῆσαι   παρθένον, μητρὸς μὲν ὀρφανὴν οὖσαν
[11, 30]   ὑπὲρ τηλικούτων ἀγωνιζόμενος δεινὰ πάσχειν  ἔλεξε   καὶ ἠγανάκτει κατὰ τὸ εἰκός,
[11, 16]   λόγους οὐκ ἀδύνατον. οὗτος ἀναστὰς  ἔλεξε   τοιάδε· Θαυμαστὸν μὲν ἦν καὶ
[11, 37]   παθῶν σιωπὴν γενέσθαι κελεύσας Ἄππιος  ἔλεξεν·   Εἰ μὴ παύσεσθε διαστασιάζοντες τὴν
[11, 35]   ἐν ταῖς συμφοραῖς τῆς κόρης  ἔλεον   καταχεομένων, οἱ μὲν ἄλλοι πάντες,
[11, 30]   πολὺν ἐκ τῶν παρόντων κινήσας  ἔλεον   περὶ τοῦ χρόνου τῆς δίκης
[11, 39]   οὓς δ´ τῆς κόρης  ἔλεος   δεινὰ καὶ πέρα δεινῶν διὰ
[11, 35]   αὐτὸς δὴ πλείονος ὢν ἄξιος  ἐλέου   καὶ δεινότερα ὑπὸ τῆς δεδουλωμένης
[11, 49]   μήτε λόγου τύχῃ κρινόμενος μήτ´  ἐλέου,   ὡς, εἰ κατέστη γοῦν εἰς
[11, 34]   ὁποῖον ἐβούλετο λαβεῖν, ἄρρεν ἂν  ἑλέσθαι   παιδίον μᾶλλον θῆλυ. τεκοῦσαν
[11, 19]   ἐφ´ ὑμῖν ἔσται τὰ κράτιστα  ἑλέσθαι.   περὶ μὲν οὖν τῆς δεκαδαρχίας,
[11, 20]   οὐδὲν ἄλλο ποιεῖν δυνάμεθα, δικτάτορα  ἑλέσθαι,   πρὶν ἐντεῦθεν ἐξελθεῖν· ἐὰν γὰρ
[11, 20]   ἀνάρρησις γένηται, τὴν μεσοβασίλειον ἀρχὴν  ἑλέσθαι,   τὸν ἐπιτηδειότατον ἐκλέξαντας τῶν πολιτῶν·
[11, 29]   ἂν οὗτοι βουληθῶσι τῶν αἱρέσεων,  ἑλέσθωσαν.   ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου καὶ πολλὴν
[11, 29]   ἔκγονα δικαιοῖ, ἐλευθέρων μὲν οὐσῶν  ἐλεύθερα,   δούλων δὲ δοῦλα, τοὺς αὐτοὺς
[11, 30]   τραφεῖσαν δὲ τὴν παρθένον, ὡς  ἐλευθέρᾳ   καὶ ἀστῇ προσῆκεν, ἁρμοσθῆναι κατὰ
[11, 17]   ὑμῖν, οὐδ´ εἴ τινα γύναια  ἐλεύθερα   ὕβρεως καὶ παροινίας ἐπειράθη στρατιωτικῆς
[11, 59]   τελευτῶν ἔφη μὴ δύνασθαι πόλιν  ἐλευθέραν   εἶναι, ἐξ ἧς ἄν τις
[11, 37]   διὰ τῶν σπλάγχνων τοσοῦτον εἰπών·  Ἐλευθέραν   σε καὶ εὐσχήμονα, τέκνον, ἀποστέλλω
[11, 34]   παιδίον μᾶλλον οὐ γυναικὸς  ἐλευθέρας   κατὰ γένος φιλίαν αὐτῇ
[11, 30]   ἀγομένου μὴ τὸν ἀφαιρούμενον τὴν  ἐλευθερίαν,   ἀλλὰ τὸν φυλάττοντα κύριον εἶναι
[11, 22]   κυρίαν, οἱ δὲ πατρίκιοι τὴν  ἐλευθερίαν   ἀπολωλεκότα τὸν δῆμον καὶ μηδὲ
[11, 41]   ἀναβλέψατε ὀρθοῖς ὄμμασι πρὸς τὴν  ἐλευθερίαν.   ἐπὶ τίνι γὰρ ἑτέρᾳ προφάσει
[11, 31]   δὲ δίκαια συγχεῖν καὶ τὴν  ἐλευθερίαν   ἡμῶν ἀφαιρεῖσθαι, μηκέτι τὴν ὀνειδιζομένην
[11, 38]   καλοῦσι τὸν δῆμον ἐπὶ τὴν  ἐλευθερίαν.   δ´ ὑπ´ ὀργῆς ὡς
[11, 37]   τῆς πόλεως ἐμμανὴς ἐπὶ τὴν  ἐλευθερίαν   τοὺς πολίτας καλῶν. διεκπαισάμενος δὲ
[11, 30]   ἀνθρώποις, σώματος εἰς δουλείαν ἐξ  ἐλευθερίας   ἀγομένου μὴ τὸν ἀφαιρούμενον τὴν
[11, 59]   πόλει γεγονότος οὐ μόνον τῆς  ἐλευθερίας,   ἀλλὰ καὶ τῆς ἡγεμονίας, ἐπεὶ
[11, 30]   ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν, τῆς τοῦ σώματος  ἐλευθερίας.   ἀνακλαυσάμενος δὲ τὴν ὕβριν, εἰς
[11, 5]   ἐᾷ ζῆν ἡμᾶς ὁπωσδήποτε, ὑπὲρ  ἐλευθερίας   δὲ καὶ παρρησίας μήτ´ ἐρεῖν
[11, 1]   καὶ τίνων ἀνδρῶν ἡγησαμένων τῆς  ἐλευθερίας,   καὶ διὰ ποίας αἰτίας καὶ
[11, 6]   ἀνέκραγον ὡς καταλυομένης σφῶν τῆς  ἐλευθερίας,   καὶ μεστὸν ἦν ἀγανακτήσεώς τε
[11, 1]   πολλοῖς αἴτια γενέσθαι μόνα τῆς  ἐλευθερίας,   λέγω δὲ τῶν περὶ τὴν
[11, 35]   λογισμός, ὅτι τοῦ περὶ τῆς  ἐλευθερίας   νόμου καταλυθέντος οὐδὲν ἔσται τὸ
[11, 41]   ὅπλα ὑπὲρ ἀσφαλείας τε καὶ  ἐλευθερίας.   οὐκ ἀναλήψεσθε τὸ φρόνημα τῆς
[11, 38]   ἡγεμονικωτάτους εἶναι τῶν ἀντιποιουμένων τῆς  ἐλευθερίας,   πολλὴν καὶ ἀγαθὴν νεότητα περὶ
[11, 3]   ἔθνους τῆς πόλεως καὶ τὸ  ἐλεύθερον   ἅπαν ἀπολωλεκυίας ἀφορμὴν κρατίστην ὑπολαβόντες
[11, 41]   τυραννικὴν ὕβριν εἰς ἓν σῶμα  ἐλεύθερον   γενομένην, ὑμεῖς δὲ πολυκέφαλον τυραννίδα
[11, 41]   νυμφαγωγοῦσιν; ἐν ποίῳ δὲ τὸ  ἐλεύθερον   φρόνημα ἀναλήψεσθε καιρῷ τὸν νῦν
[11, 40]   καὶ μιᾷ διανοίᾳ χρησάμενοι πάντες  ἐλευθεροῦτε   ἀπὸ τῶν τυράννων τὴν πατρίδα,
[11, 37]   πατρὶ μὲν ταλαίπωρον καὶ πικρόν,  ἐλευθέρῳ   δ´ ἀνδρὶ καὶ μεγαλόφρονι πρέπον.
[11, 34]   καὶ γυναικῶν μαρτυρούμενον οὐ μόνον  ἐλευθέρων,   ἀλλὰ καὶ δούλων, τοῦτ´ ἔλεγον
[11, 34]   φανερῶς ἔπραττε καὶ μετὰ μαρτύρων  ἐλευθέρων,   ἵν´ ἐκτραφεῖσαν τὴν κόρην ὑπὸ
[11, 31]   ποτὲ Ῥωμαῖοι δοῦλοι γεγονότες ἀντ´  ἐλευθέρων,   καὶ μηδὲν ἔτι μεῖζον φρονῶσι
[11, 29]   μητέρων εἶναι τὰ ἔκγονα δικαιοῖ,  ἐλευθέρων   μὲν οὐσῶν ἐλεύθερα, δούλων δὲ
[11, 40]   παρθένων ἐπιγάμων ἁρπαγὰς καὶ παίδων  ἐλευθέρων   προπηλακισμοὺς καὶ τὰς ἄλλας αὐτῶν
[11, 16]   καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν αὐτοὺς  ἐλεύσεσθαι   τὸ γὰρ διὰ μέσου χωρίον
[11, 35]   εἰς οἵας ὕβρεις καὶ προπηλακισμοὺς  ἐλεύσοιτο   ἐξ οἵων ἀγαθῶν. εἰσῄει τ´
[11, 52]   ἀμφισβητοῦντας ἀφελόμενος· καὶ πολλοὶ σφόδρα  ἐλέχθησαν   εἰς ἀποτροπὴν τοῦ πράγματος ὑπὸ
[11, 53]   ὑπὸ τῶν προϊσταμένων τῆς ἀριστοκρατίας  ἐλέχθησαν,   ἐπιεικέστεροι μὲν ὑπὸ τῶν οἰομένων
[11, 48]   ἣν ἐκ τῆς Ῥωμαίων γῆς  ἐληίσαντο,   αἰχμαλώτους τε πάνυ πολλοὺς τῶν
[11, 33]   ἀπήγγειλεν Ἀππίῳ τις τὸν Οὐεργίνιον  ἐληλυθότα   παρὰ τὴν ὑπόληψιν, ἔξω τῶν
[11, 40]   δέδοικε, μὴ καὶ ἐπ´ αὐτὸν  ἔλθοι   ποτὲ σὺν χρόνῳ τὰ δεινά,
[11, 23]   εἴ ποτε ἱππεῖς εἰς χεῖρας  ἔλθοιεν   ἱππεῦσι καὶ πεζοὶ πεζοῖς πρὸς
[11, 27]   ἐνιστάμενοι, λαβόντες τὰ ὅπλα ἐξῄεσαν.  ἐλθόντες   δ´ ἐπὶ τὸν τόπον ὡς
[11, 3]   μὴ περιμένειν, ἕως ἐπ´ αὐτὴν  ἔλθωσι   τὴν πόλιν αἱ τῶν πολεμίων
[11, 30]   ὅταν εἰρήνη γένηται καὶ πάντες  ἔλθωσιν   οἱ νῦν ὄντες ἐπὶ στρατοπέδου,
[11, 17]   ἐὰν ἐπὶ τὴν πόλιν ἡμῶν  ἔλθωσιν   οἱ πολέμιοι καὶ προσαγάγωσι τοῖς
[11, 28]   ὄχλου, πάντων ἀξιούντων περιμένειν, ἕως  ἔλθωσιν   οἱ συγγενεῖς τῆς κόρης· καὶ
[11, 38]   οὐ γὰρ ἀνέσχοντο τῶν ἐπιβαλλομένων  ἕλκειν   τὴν νεκρὰν τοὺς ἄνδρας
[11, 54]   πρὸς αὐτοὺς τὸ πρᾶγμα συγκεῖσθαι.  ~Ἑλκομένου   δὲ τοῦ χρόνου διακενῆς ἧκον
[11, 44]   τοσαύτην ἐχόντων διαφορὰν παρὰ τὰς  Ἑλληνικὰς   νομοθεσίας, οὔτε περαιτέρω τοῦ δέοντος
[11, 1]   τῶν τε βαρβαρικῶν καὶ τῶν  Ἑλληνικῶν   ἱστορῆσαι, καὶ μηδενὸς ὡς εἰπεῖν
[11, 26]   εἴη χρῆμα, καὶ οὐκ ἂν  ἕλοιεν   αὐτὸν συστάδην, τῆς μὲν ἐκ
[11, 46]   περὶ τὴν παρθένον γενομένων παρανομιῶν.  ἑλόντες   μὲν γὰρ τοῦτον εὐπετῶς ἐδόκουν
[11, 39]   Ἄππιος ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ παρ´  ἐλπίδα   τῆς κολάσεως καὶ οὐκ ἔχων,
[11, 49]   μὴν ἐχώρησέ γε αὐτοῖς κατ´  ἐλπίδα   τὸ ἔργον. συναχθεῖσα γὰρ κατ´
[11, 15]   ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου καὶ πολλὴν  ἐλπίδα   τῷ συνεδρίῳ παρασχόντος, ὡς ἀποθησομένων
[11, 13]   καὶ μεγάλας ἐπέθρεψαν ἡμῖν ἀρετῆς  ἐλπίδας,   αἷς ἀκολούθως καὶ τὰ λοιπὰ
[11, 42]   πρότερον, ἵνα καὶ νῦν λαβόντες  ἐλπίδας   ἀκολουθῶμεν ὑμῖν, οἵτινες ὅσην οὔπω
[11, 39]   καὶ ὕβριν, ἐξουσίᾳ δημαρχικῇ καὶ  ἐλπίδι   κούφῃ ἐπαιρόμενος, ὅτι συναγανακτήσας
[11, 49]   μέγα φρονοῦσιν ἐπὶ ταῖς νίκαις  ἐλπὶς   ἐπιφανεῖς κατάξειν θριάμβους. οὐ μὴν
[11, 4]   καὶ καθ´ ἑαυτοῦ τι λέξειν  ἐλπίσας·   Οὐχ οὗτος τόπος, εἶπεν,
[11, 7]   ἂν ὑμᾶς ἐξετάσαι, τίσιν ἐπαρθέντες  ἐλπίσιν   Αἰκανοὶ καὶ Σαβῖνοι πόλεμον ἐπενεγκεῖν
[11, 15]   παρανομίαν, ἀλλ´ ἀνασκευασάμενος ἅπαντα τὰ  ἐμὰ   καὶ τοὺς ἐμοὺς εἰς Σαβίνους
[11, 36]   δούλης, καὶ τὸ πρᾶγμα ἐξετάσας  ἔμαθον   οὕτως ἔχον. ἐφάπτεσθαι μὲν οὖν
[11, 41]   ἐστιν ἐγγυητής, ὡς, ἐὰν τὰς  ἐμὰς   ταύτας συμφορὰς ἀτιμωρήτους ἐάσητε, οὐκ
[11, 19]   ἐγὼ ταῦθ´ ὑφορώμενος ὀκνήσω τὴν  ἐμαυτοῦ   γνώμην εἰπεῖν. ὅταν γὰρ ἀκούσητε
[11, 7]   Σαβίνους εἰπεῖν, πρὶν ἀποδείξασθαι τὴν  ἐμαυτοῦ   διάνοιαν, ἐκεῖνο βουλοίμην ἂν ὑμᾶς
[11, 32]   δ´ ὑμῖν βουλόμενος πέπεικα τὸν  ἐμαυτοῦ   πελάτην ἐᾶσαι μὲν τοῖς συγγενέσι
[11, 36]   οὕτως ἔχον. ἐφάπτεσθαι μὲν οὖν  ἐμαυτοῦ   προσῆκέ μοι, βέλτιον δὲ ἡγησάμην
[11, 14]   ψυχήν τε καὶ φωνὴν τὴν  ἐμαυτοῦ   τὰ κράτιστα βουλευομένην, καὶ ἐπανορθῶν
[11, 3]   κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον Σαβῖνοι  ἐμβαλόντες   εἰς τὴν ὁμοτέρμονα καὶ πολλῆς
[11, 3]   δ´ εἰς τὴν Τυσκλάνων γῆν  ἐμβαλόντες   ὅμορον οὖσαν σφίσι καὶ πολλὰ
[11, 8]   καὶ Αἰκανῶν ἐνθυμήματα, οἷς πεπιστευκότες  ἐμβεβλήκασιν   ἡμῶν εἰς τὴν γῆν. ἐὰν
[11, 38]   εἰς τὸ δεσμωτήριον ἀπάγειν, ἀλλ´  ἐμβοήσαντες   ἑαυτοῖς σὺν ὠθισμῷ τε καὶ
[11, 17]   ὅσα ἡμᾶς ἐβλάψατε κατὰ τὰς  ἐμβολὰς   εἰς χρημάτων λόγον, ἅπαντα ἐκ
[11, 19]   γάρ τινές εἰσιν οἱ μετ´  ἐμὲ   ἀναστησόμενοι, οὓς ἐὰν ἅπαντας ὁμογνώμονας
[11, 39]   καὶ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν κατηγορίαν.  ἔμελλέ   τε, ὅπερ εἰκὸς ἦν, οὓς
[11, 48]   λαφύρων, ὅσα τοῖς θεοῖς καθιερώσειν  ἔμελλε·   τὴν δὲ λείαν τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν
[11, 39]   θέντες, ὅθεν ὑπὸ πάντων ὀφθήσεσθαι  ἔμελλεν,   ἑτέραν συνῆγον ἐκκλησίαν καὶ πολλὴν
[11, 30]   δὲ τὴν ὕβριν, εἰς ἣν  ἔμελλεν   παῖς παραδοθήσεσθαι, καὶ πολὺν
[11, 2]   μηδ´ ὄψει δυναμένοις ἰδεῖν, οὓς  ἔμελλον   ἀσελγές τι πράττοντες αἰσχύνεσθαι. ~Ἐρημουμένης
[11, 43]   καὶ προῆγον ἐκ τοῦ χάρακος.  ἔμελλον   δ´, ὅπερ εἰκὸς ἐν ποικίλοις
[11, 25]   καὶ τὰς ὠφελείας ἐπιλογιζόμενος, ὅσας  ἔμελλον   ἕξειν μεταστρατοπεδευσάμενοι. ~Οἱ δ´ ἀσμένως
[11, 39]   στενωπῶν, ὅθεν ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαι  ἔμελλον.   ἐξεπήδων γὰρ ἐκ τῶν οἰκιῶν
[11, 57]   τὸν νόμον οὔτ´ ἐδίδασκεν οὔτ´  ἐμέμνητο·   θαυμάζειν δ´ ἔφη τῶν ὑπάτων,
[11, 44]   ἠξίου πράττειν, ἀλλὰ κατ´ οἶκον  ἔμενεν·   δὲ σὺν αὐτῷ τεταγμένος
[11, 43]   ὧν ἡγεμὼν ἦν Μάρκος Ὄππιος,  ἔμενον   ἐφ´ ἡσυχίας. ~Ἧκον δ´ αὐτοῖς
[11, 29]   ἄγω. ὃν δὲ τρόπον ἐστὶν  ἐμή,   μάθε. ἔστι μοι θεράπαινα πατρικὴ
[11, 14]   ἀγνοίας σου κατὰ δύναμιν τὴν  ἐμὴν   ἀξιῶ σε μὴ τοῖς κακοῖς
[11, 14]   οἱ προεστηκότες τῆς πόλεως, τὴν  ἐμὴν   γνώμην καὶ περὶ τοῦ πολέμου
[11, 29]   νόμον ἀξιῶ τὴν θυγατέρα τῆς  ἐμῆς   θεραπαίνης ἄγειν καὶ δίκας ὑπέχειν
[11, 41]   δεινὰ ἥξει, ἀλλὰ μέχρι τῆς  ἐμῆς   θυγατρὸς τυραννικὸς ἔρως προελθὼν
[11, 37]   κόρης, ἔθει διὰ τῆς πόλεως  ἐμμανὴς   ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν τοὺς πολίτας
[11, 56]   αὐτῶν ὁρίσαντες ὅσον δή τινα  ἐμοὶ   μὲν γὰρ ὀκτὼ ἓξ
[11, 41]   ἐὰν νῦν ἀνάσχησθε, ὑπομενεῖτε; οὐκ  ἐμοὶ   μόνῳ θυγάτηρ ἐγένετο διαφέρουσα τὴν
[11, 19]   Κλαύδιος βέλτιστος εἶπε, καὶ  ἐμοὶ   νομίσατε εἰρῆσθαι, καὶ ὅτι δεῖ
[11, 36]   παιδίσκης μήνυσις ἀπεδόθη καθάπερ  ἐμοὶ   πρότερον, καὶ οὐδὲν ἄδικον ἀξιοῖ
[11, 9]   κοινῇ συμφερόντων λόγος, μάλιστα δ´  ἐμοί.   πρῶτον μὲν γάρ, ὅτι γνώμης
[11, 41]   νόμον ἔχουσαι κωλυτὴν μήτε φόβον.  ἐμοί   τε δὴ πράττοντες τιμωρίαν δικαίαν
[11, 31]   ὑμῖν ἀρνοῦ τυραννίδα, ἀλλὰ τὸν  ἐμὸν   ἀποκόψας τράχηλον ταύτην τε ἀπαγαγεῖν,
[11, 14]   κατέχει τὸν σὸν μὲν πατέρα,  ἐμὸν   δ´ ἀδελφόν, ὅτι σοι παρέσχημαι
[11, 56]   τὰς γνώμας ἐρωτᾶν, μήτ´ ἀπ´  ἐμοῦ   ἄρξησθε μήτ´ ἀπὸ Κοιντίου τουδὶ
[11, 31]   τε αὐτῆς καί φησιν· Οὐκ  ἐμοῦ   γε ζῶντος, Ἄππιε, ταύτην ἀπάξεταί
[11, 16]   τὴν ἡλικίαν ἔχουσιν, οἱ πρὸ  ἐμοῦ   γνώμην ἀποφηνάμενοι καὶ πρωτεύειν ἀξιοῦντες
[11, 4]   αὐτοὺς συγκεκλήκατε, τὰ ὑπ´  ἐμοῦ   λεχθησόμενα. ἀλλὰ μή μ´ ἀποστέρει
[11, 15]   παρέσομαι. καὶ τὰ μὲν ὑπὲρ  ἐμοῦ   τοσαῦτα· περὶ δὲ τοῦ πολέμου
[11, 15]   ἅπαντα τὰ ἐμὰ καὶ τοὺς  ἐμοὺς   εἰς Σαβίνους ἄπειμι, πόλιν οἰκήσων
[11, 43]   στρατιωτικός, ὃν ἁπάντων μάλιστα  ἐμπεδοῦσι   Ῥωμαῖοι, τοῖς στρατηγοῖς ἀκολουθεῖν κελεύει
[11, 22]   κορυφαιοτάτου τῆς δεκαδαρχίας Ἀππίου θεῖος,  ἐμπεδῶν   τὰς ὑποσχέσεις, ἃς ἐπὶ τῆς
[11, 26]   τῆς ἀναζεύξεως τόπον ἐπιτήδειον προκατασκεψάμενος;  ἐμπειρίαν   δ´ ἱκανὴν ἔχεις τῶν τόπων
[11, 1]   τὰς πόλεις ἐκ τῆς τοιαύτης  ἐμπειρίας   ὠφελεῖν, καὶ ἄγειν αὐτὰς ἑκούσας
[11, 48]   τοὺς Σαβίνους καὶ τὰ πολέμια  {ἐμπειροτάτους·   ἐνεδείξαντο γὰρ} φρόνημά τε καὶ
[11, 43]   καλούμενον Ἀουεντῖνον ἔστι δὲ τῶν  ἐμπεριεχομένων   ἐν τῇ Ῥώμῃ λόφων οὗτος
[11, 37]   τὴν ἐπικελεύουσάν τε καὶ θάρσος  ἐμποιῆσαι   δυναμένην τοῖς κρατοῦσι φωνήν. ἠρεθισμένης
[11, 28]   συγγενεῖς, ἀνὴρ ἐκ τῶν δημοτικῶν  ἐμφανής,   καὶ μετ´ οὐ πολὺ Λεύκιος,
[11, 31]   μέλλων ἄγεσθαι τὴν κόρην Ἰκίλιος  ἐμφύεταί   τε αὐτῆς καί φησιν· Οὐκ
[11, 55]   δι´ ὅπλων καὶ δι´ αἵματος  ἐμφυλίου   χωρεῖν πρὸς τὸ δημοτικόν, ἄλλως
[11, 20]   τῇ πόλει τότ´ ὤν, ἀλλ´  ἐν   ἀγρῷ. τὰ μετὰ ταῦτα ἴστε
[11, 20]   τ´ οὐκ ἄδηλον, ὅτι τῆς  ἐν   Αἰκανοῖς στρατιᾶς ἀναρπασθείσης οὐδ´
[11, 62]   αἷς μὲν οἱ χιλίαρχοι μόνον,  ἐν   αἷς δ´ οἱ ὕπατοι, ἐν
[11, 62]   Ῥωμαικαῖς χρονογραφίαις ἀμφότεραι φέρονται, ἀλλ´  ἐν   αἷς μὲν οἱ χιλίαρχοι μόνον,
[11, 44]   οἰκείων ὄντων τῇ δεκαδαρχίᾳ τῶν  ἐν   Ἀλγιδῷ πέντε ταγμάτων, τότε δ´,
[11, 3]   σφίσι καὶ πολλὰ δῃώσαντες αὐτῆς  ἐν   Ἀλγιδῷ πόλει τίθενται τὸν χάρακα.
[11, 23]   τῆς Ῥώμης, ἀφίκοντο. οἱ δ´  ἐν   Ἀλγιδῷ τῆς Αἰκανῶν χώρας θέμενοι
[11, 28]   τῶν πραγμάτων ἦν. ~Τὸ δ´  ἐν   Ἀλγιδῷ τῆς Αἰκανῶν χώρας καθιδρυμένον
[11, 62]   ἔχουσαι κράτος ἐγένοντο· πλὴν οὐκ  ἐν   ἁπάσαις ταῖς Ῥωμαικαῖς χρονογραφίαις ἀμφότεραι
[11, 40]   τοῦ στρατοπέδου τὰς φυλακὰς φυλάττοντες  ἐν   ἀπόρῳ τ´ ἦσαν τι
[11, 22]   μηδενὸς ἐπιστρέφεσθαι τῶν κοινῶν οὐδ´  ἐν   ἀπράκτῳ ζῆν ἡσυχίᾳ καλὸν ἐδόκει,
[11, 16]   ἧς αὐτοὶ νῦν κατηγοροῦσιν, ἐνίκησαν  ἐν   ἀρχαιρεσίαις ἐπιτηδειότεροι φανέντες, ἀεὶ πολεμοῦσιν
[11, 19]   ἐσχάτοις ἐκάλουν, ὃν ἔφην εὐθὺς  ἐν   ἀρχαῖς βουλόμενόν τι λέγειν κεκωλῦσθαι
[11, 7]   οὐδένα ὀκνοῦσιν. ὅταν δὲ νοσοῦσα  ἐν   αὑτῇ, πρὶν τὰ ἔνδον
[11, 28]   τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμὼν ἀναγινώσκουσαν  ἐν   γραμματιστοῦ ἦν δὲ τὰ διδασκαλεῖα
[11, 45]   καὶ πένητες ἐκράτουν τῶν πατρικίων,  ἐν   δὲ ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις οἱ
[11, 17]   προθήσουσιν ὑμῖν ὑπὲρ πολέμου σκοπεῖν.  ἐν   δὲ τοῖς μεταξὺ τῶν ἀρχαιρεσιῶν
[11, 36]   τρέφοντας αὐτὴν χρηματισθεὶς χαρισάμενος.  ἐν   δὲ τοῖς μεταξὺ χρόνοις ἐγὼ
[11, 30]   πρὸς Αἰκανοὺς ἀνέστη πόλεμος.  ἐν   δὲ τοῖς μεταξὺ χρόνοις οὐκ
[11, 4]   ἀφειμένας εἰς τὴν ὑστεραίαν ἀνεβάλοντο.  ἐν   δὲ τῷ μεταξὺ χρόνῳ πέμποντες
[11, 47]   τε καὶ Λατίνων γῆς ἐξεληλυθυῖαν,  ἐν   δὲ τῷ χάρακι φυλακὴν οὔτε
[11, 36]   τῆς οἰκίας ἡμῶν ἐκ προγόνων.  ἐν   δὲ τῷ χρόνῳ τῆς ἐπιτροπείας
[11, 37]   οἱ ταραχώδεις, μηδαμῇ χρήσιμοι μήτ´  ἐν   εἰρήνῃ μήτε κατὰ πολέμους, ὑπὸ
[11, 18]   περὶ κόσμου πολιτικοῦ σκοποῦντες ὥσπερ  ἐν   εἰρήνῃ πάντ´ ἐάσομεν ὑπὸ τοῖς
[11, 45]   τῷ δήμῳ πολιτευσόμενοι, νόμους ἐκύρωσαν  ἐν   ἐκκλησίαις λοχίτισι, δυσχεραινόντων μὲν τῶν
[11, 33]   ἀξιῶν αὐτὸν κατέχειν τὸν ἄνδρα  ἐν   ἐπιμελεῖ φυλακῇ, μὴ λάθῃ πυθόμενος
[11, 27]   αὐτῶν τὸ ἔργον, ἀλλὰ καίπερ  ἐν   ἐρημίᾳ τοῦ φόνου γεγονότος καὶ
[11, 35]   τὴν παρθένον ἴδοιεν· καὶ γὰρ  ἐν   ἐσθῆτι οὖσα πιναρᾷ καὶ κατηφὲς
[11, 40]   ἀπὸ τῶν τυράννων τὴν πατρίδα,  ἐν   θεῶν τε ὑμῖν ἱερὰ
[11, 56]   ὑμῖν ἔχω παραινεῖν. ἡμέραν προειπόντες,  ἐν   τὸ προβούλευμα ἐπικυρώσετε καὶ
[11, 20]   κωλῦον οὐδὲν ἐγένετο νέαν ἀρχὴν  ἐν   ἡμέρᾳ κυρωθῆναι μιᾷ βουλομένων ὑμῶν.
[11, 20]   αὐτῶν αἰχμάλωτον ἔλαβε· καὶ ταῦτα  ἐν   ἡμέραις τεσσαρεσκαίδεκα μόναις ἅπαντα διαπραξάμενος
[11, 3]   πολὺν ἐργασάμενοι τοῦ γεωργικοῦ πλήθους  ἐν   Ἠρήτῳ κατεστρατοπέδευσαν· διέστηκε δ´ ἀπὸ
[11, 25]   θάνατος ὠμὸς καὶ ἀνόσιος ἐπιτελεσθεὶς  ἐν   θατέρῳ τῶν στρατοπέδων, ἔνθα οἱ
[11, 27]   ἐρριμμένον καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας,  ἐν   θαύματι ἦσαν, εἰ πολέμιοι κρατήσαντες
[11, 57]   αὐτοὺς εἰσάγειν ἀπόρρητα βουλευτήρια συνάγοντας  ἐν   ἰδίαις οἰκίαις, καὶ οὐδ´ ἅπαντας
[11, 53]   κατηγορίαι καὶ ἀντιπράξεις ἐγίνοντο συνεχεῖς  ἐν   ἰδίοις τε συλλόγοις καὶ κατὰ
[11, 30]   ἐν σπάνει φίλων καὶ οὐκ  ἐν   ἴσοις δικασταῖς καὶ παραχρῆμα ὑπομένομεν
[11, 12]   διαλλαγὰς πρὸς τὸν δῆμον ὡς  ἐν   κακοῖς εὐπρεπεῖς. ~Ἀλλὰ δέδοικα, μὴ
[11, 47]   ἧκον, πλὴν οὐχ ἅμα καὶ  ἐν   κόσμῳ, σποράδες δὲ καὶ κατ´
[11, 25]   τελευτῶντες ἔπεισαν ἐξελθεῖν ἐπὶ τὸν  ἐν   Κρουστομερείᾳ χάρακα αὐτὸν ἐξουσίαν ἔχοντα
[11, 45]   εἴρηται δὲ καὶ πρότερον, ὅτι  ἐν   μὲν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις οἱ
[11, 54]   πολλὰ δὲ τῆς βουλῆς ἀξιούσης  ἐν   μὲν τῷ παρόντι χρόνῳ τὴν
[11, 1]   μυριάδων, ἀλλὰ καὶ τοὺς τόπους,  ἐν   οἷς αἱ πράξεις ἐγένοντο, βούλονται
[11, 1]   διδαχθῆναι. τοῖς δὲ πολιτικοῖς ἀνδράσιν,  ἐν   οἷς ἔγωγε τίθεμαι καὶ τοὺς
[11, 4]   μὴ τῶν κολακευόντων τὴν ὀλιγαρχίαν,  ἐν   οἷς ἦν τὸ κάκιστον τῆς
[11, 39]   Ἄππιον, αὐτοὺς δὴ τοὺς ὀλιγαρχικούς,  ἐν   οἷς ἦσάν τινες οὐκέτι τῆς
[11, 9]   τοὺς λόγους, ἀλλ´ ἵνα δείξας,  ἐν   οἵῳ κλύδωνι τὰ πράγματα σαλεύει
[11, 62]   ἐν αἷς δ´ οἱ ὕπατοι,  ἐν   οὐ πολλαῖς δ´ ἀμφότεροι, αἷς
[11, 34]   μηνυτὴν οὔτε τοὺς μάρτυρας κατασχεῖν  ἐν   πεντεκαίδεκα ἔτεσιν ἀπόρρητον τὴν ὑποβολήν,
[11, 43]   χάρακος. ἔμελλον δ´, ὅπερ εἰκὸς  ἐν   ποικίλοις τ´ ἤθεσι καὶ οὐχ
[11, 41]   τύραννοι καὶ μετὰ μαστίγων νυμφαγωγοῦσιν;  ἐν   ποίῳ δὲ τὸ ἐλεύθερον φρόνημα
[11, 59]   εἰς τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ διάγνωσιν  ἐν   πολεμικαῖς ὑπαρχούσης ταραχαῖς τῆς πόλεως·
[11, 30]   τὸ πρᾶγμα ἀναβαλλόμεθα, ἀλλὰ καὶ  ἐν   πολέμῳ καὶ ἐν σπάνει φίλων
[11, 27]   καὶ τὰς δίκας ἀνεβάλοντο φήσαντες  ἐν   Ῥώμῃ λόγον ἀποδώσειν τοῖς βουλομένοις
[11, 28]   θυγάτηρ ἔτυχεν οὖσα καλλίστη τῶν  ἐν   Ῥώμῃ παρθένων τὸ πατρῷον ὄνομα
[11, 30]   ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμῳ καὶ  ἐν   σπάνει φίλων καὶ οὐκ ἐν
[11, 44]   ὑπὲρ τῶν Ῥωμαϊκῶν νόμων, οὓς  ἐν   ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀναγεγραμμένους εὕρομεν,
[11, 28]   παρὰ τὸν νόμον, ὃν αὐτὸς  ἐν   ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψε, τὸ
[11, 30]   νόμον τοῦτον ἅμα τοῖς ἄλλοις  ἐν   ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψεν· ἔπειθ´
[11, 53]   οἱ πατρίκιοι μόνοι μετῄεσαν αὐτὴν  ἐν   ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις ἀποδεικνύμενοι νόμον
[11, 45]   τὴν αὐτὴν ἔχοντας δύναμιν τοῖς  ἐν   ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις τεθησομένοις. τιμωρίαι
[11, 24]   τῶν μὲν οἰκείων τῆς ὀλιγαρχίας  ἐν   ταῖς πρὸς τοὺς πολεμίους συμπλοκαῖς
[11, 23]   ἔχοντες ἀπῄεσαν, ἐθελοκακούντων οὐκ ὀλίγων  ἐν   ταῖς συμπλοκαῖς καὶ οὔτε τοῖς
[11, 35]   ἐναντίον δέξασθαι δυνάμενα καὶ πολὺν  ἐν   ταῖς συμφοραῖς τῆς κόρης ἔλεον
[11, 45]   νόμοις πειθαρχεῖν, οὐδ´ ὅλως τὰ  ἐν   ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις ἐπικυρούμενα κοινὰ
[11, 45]   τοὺς ὑπὸ τοῦ δήμου τεθέντας  ἐν   ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις νόμους ἅπασι
[11, 23]   τοῦ πολέμου ψήφισμα ἐκύρωσαν, καταγράψαντες  ἐν   τάχει τὰς δυνάμεις καὶ τριχῇ
[11, 22]   δυναστείαν αὐτῶν στάσις ἔτι διέμενεν  ἐν   τῇ πόλει, διὰ πολλὰς αἰτίας
[11, 25]   τοῦτον δὴ τὸν ἄνδρα πολλοὺς  ἐν   τῇ πόλει διεξιόντα λόγους κατὰ
[11, 14]   τῆς καταλύσεως καὶ περὶ τῶν  ἐν   τῇ πόλει θορύβων τῆς ἐπανορθώσεως.
[11, 2]   γὰρ οἵ γε πατρίκιοι διέμενον  ἐν   τῇ πόλει θωπεύειν μὲν οὐκ
[11, 19]   ἅμα γένοιτο συναγωνιζομένων ἁπάντων τῶν  ἐν   τῇ πόλει καὶ μηδενὸς τἀναντία
[11, 10]   τὴν διὰ μέσου τάξιν ἔχοντες  ἐν   τῇ πόλει καὶ τὴν ἀπράγμονα
[11, 28]   Αἰκανῶν χώρας καθιδρυμένον καὶ τὸ  ἐν   τῇ πόλει πλῆθος ἅπαν διὰ
[11, 8]   τῆς ἀρχῆς κληθεῖσι περὶ τῶν  ἐν   τῇ πόλει πραγμάτων εἴ τι
[11, 42]   χώρας ἐγκαθημένους δῃοῦν, περὶ τῶν  ἐν   τῇ πόλει πραττομένων μηδὲν τοὺς
[11, 22]   οὔτ´ ἐπὶ στρατοπέδου μετριάζοντες οὔτ´  ἐν   τῇ πόλει σωφρονοῦντες ὁμονοῆσαι πάντας
[11, 20]   Λεύκιος Κοίντιος βέλτιστος, οὐδ´  ἐν   τῇ πόλει τότ´ ὤν, ἀλλ´
[11, 23]   νείμαντες δύο μὲν τάγματα κατέλιπον  ἐν   τῇ πόλει φυλακῆς τῶν ἐντὸς
[11, 43]   Ἀουεντῖνον ἔστι δὲ τῶν ἐμπεριεχομένων  ἐν   τῇ Ῥώμῃ λόφων οὗτος ἐπιτηδειότατος
[11, 1]   καὶ διέξειμι πάσας ἐφεξῆς τὰς  ἐν   τῇ τότε καταστάσει γενηθείσας παρανομίας.
[11, 15]   δεόμενοι βουλῆς. καὶ γὰρ ἡλικίας  ἐν   τῇ φρονιμωτάτῃ ἐσμέν, ὥστε μηδὲν
[11, 18]   ἐάσομεν ὑπὸ τοῖς πολεμίοις τὰ  ἐν   τῇ χώρᾳ γενέσθαι, καὶ τελευτῶντες
[11, 40]   ~Τὰ μὲν δὴ κατὰ πόλιν  ἐν   τοιαύταις ἦν ταραχαῖς. Οὐεργίνιος δ´,
[11, 37]   καὶ ταῖς ἡδίσταις φωναῖς ἀνακαλοῦσαν.  ἐν   τοιούτοις δὴ κακοῖς Οὐεργίνιος ὢν
[11, 2]   καὶ τὰς οἰκίας ἐρήμους ἀφέντες  ἐν   τοῖς ἀγροῖς διέτριβον. τοῖς δὲ
[11, 9]   οἱ πλείους τὸν βίον ἔχουσιν  ἐν   τοῖς ἀγροῖς. καὶ τί δεῖ
[11, 7]   τὰ σημεῖα παραμένοντας ἐθελοκακήσειν  ἐν   τοῖς ἀγῶσιν. ὧν οὐδὲν ἔξω
[11, 31]   ἐκχεῖς αἷμα πρὸ τοῦ βήματος  ἐν   τοῖς ἁπάντων ὀφθαλμοῖς; ἴσθι μέντοι
[11, 46]   τὴν ἀποδειχθεῖσαν ἡμέραν τῆς κρίσεως  ἐν   τοῖς δεσμοῖς ἀποθνήσκει, ὡς μὲν
[11, 23]   μὲν οὖν ἐπὶ Σαβίνους στρατεύσαντες  ἐν   τοῖς ἐλάττοσι κακοῖς σωφρονισθέντες ἑκόντες
[11, 19]   τῶν ἑτέρων, τότε Λεύκιον Οὐαλέριον  ἐν   τοῖς ἐσχάτοις ἐκάλουν, ὃν ἔφην
[11, 25]   τῶν δημοτικῶν καὶ πλείστας ἀρετὰς  ἐν   τοῖς κατὰ πόλεμον ἔργοις ἀποδειξαμένου
[11, 28]   πολεμικά, λόχου τινὸς ἡγεμονίαν ἔχων  ἐν   τοῖς πέντε τάγμασιν ἐτάχθη τοῖς
[11, 30]   Κλαύδιος, μηδὲν ἠδικῆσθαι φάμενος  ἐν   τοῖς πεντεκαίδεκα ἔτεσιν, ἕτερος μὲν
[11, 38]   κελεύων καὶ ἀνείργειν ἐκποδὼν τοὺς  ἐν   τοῖς στενωποῖς. πυθόμενοι δὲ τὴν
[11, 16]   καὶ σπουδῇ βοηθεῖν, ὅση γοῦν  ἐν   τοῖς τηλικούτοις ἐστὶν ἰσχύς, περὶ
[11, 22]   ὅσοις δὲ πολὺ τὸ γενναῖον  ἐν   τοῖς τρόποις ἦν, ἰδίας ἑταιρίας
[11, 19]   προῃρούμην πρὸς ὑμᾶς, καὶ νῦν  ἐν   τοῖς ὑστάτοις ἀποδεδώκασι λόγον ἐνθυμηθέντες,
[11, 8]   τις ἐκεῖνον ἀφεὶς τὸν καιρὸν  ἐν   τούτῳ λέγειν ὑπὲρ αὐτῶν ἠξίου·
[11, 54]   ἀποστεῖλαι σφίσι διὰ ταχέων ὡς  ἐν   τρίβῳ τοῦ πολέμου κειμένοις. ἐλέγοντο
[11, 23]   ἀμυνομένους ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ πλείους  ἐν   τῷ διωγμῷ διέφθειραν. οἱ δὲ
[11, 6]   καὶ παντὶ ἄλλῳ γνώμην ἀγορεύειν  ἐν   τῷ ἑαυτοῦ τόπῳ κατὰ τὸν
[11, 60]   τὴν δοκιμασθεῖσαν ὑπὸ τῶν παραγενηθέντων  ἐν   τῷ κατ´ οἰκίαν συνεδρίῳ γνώμην
[11, 38]   εἰληφότα δικαίαν πρόφασιν, εἴξαντα μὲν  ἐν   τῷ παραχρῆμα χρόνῳ, ὕστερον δὲ
[11, 54]   δῆμος αἱρεθεὶς δικαστὴς αὑτῷ προσεδίκασεν  ἐν   τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ. ταῦτα
[11, 10]   ψευδεῖς οὐδὲν δέομαι ζητεῖν  ἐν   τῷ παρόντι, γίνονται δ´ οὖν
[11, 60]   τοῦ νόμου τοὺς ὑπάτους, μήτ´  ἐν   τῷ παρόντι χρόνῳ μήθ´ ὕστερον,
[11, 6]   ἄνδρες βουλευταί, λόγου, ὃς ἂν  ἐν   τῷ προσήκοντι καιρῷ λέγῃ, τοὺς
[11, 21]   τῶν πρώτων ἄχρι τῶν νεωτάτων  ἐν   τῷ προσήκοντι καλοῦντες ἕκαστον τόπῳ.
[11, 27]   ἐξηλέγχθησαν τεκμηρίοις ἀναμφισβητήτοις. οἱ γὰρ  ἐν   τῷ στρατοπέδῳ ταφῆς τε δημοσίας
[11, 22]   ἡγεμόνες ἦσαν οἱ πρῶτοι τολμήσαντες  ἐν   τῷ συνεδρίῳ περὶ καταλύσεως τῆς
[11, 53]   δημοτικούς. καὶ λόγοι πολλοὶ μὲν  ἐν   τῷ συνεδρίῳ, πολλοὶ δὲ κατὰ
[11, 14]   δή με ἠνάγκασε τοῦτο διαλεχθῆναι  ἐν   τῷ συνεδρίῳ πρὸς σὲ περὶ
[11, 54]   προβουλεύσῃ νόμον. καὶ οὐ μόνον  ἐν   τῷ συνεδρίῳ πρὸς τοὺς ὑπάτους
[11, 4]   ἑταίρων καὶ συγγενῶν τοὺς ἀγορεύσοντας  ἐν   τῷ συνεδρίῳ τὰς συμφερούσας αὐτοῖς
[11, 30]   ἔτι πάλαι, πατρὸς δ´ ἔρημον  ἐν   τῷ τότε χρόνῳ, κινδυνεύουσαν οὐ
[11, 56]   οἰκίαν τε συνήδρευσαν, ἀλλ´ οὐκ  ἐν   τῷ φανερῷ, καὶ οὐδένα τῶν
[11, 24]   ἐκφέρειν τάξιν μὴ φυλάττειν,  ἐν   τῷ φανερῷ καταπλήξεως ἕνεκα τῶν
[11, 20]   μὲν οὐδὲν ἐξεγένετο, πολιορκεῖσθαι δ´  ἐν   τῷ χάρακι καὶ κινδυνεύειν σπάνει
[11, 44]   συλλεγομένων ἧκον οἱ ἐκ τῆς  ἐν   Φιδήνῃ στρατιᾶς ἡγεμόνες ἀγανακτοῦντες ἐπὶ
[11, 44]   οὐ πολὺ καὶ ἀπὸ τῆς  ἐν   Φιδήνῃ στρατιᾶς οἱ κράτιστοι τῶν
[11, 36]   ἔτι τῶν Κλαυδίου πραγμάτων εἶχον  ἐν   φροντίδι. τούτῳ δ´, ὡς ἔοικε,
[11, 22]   ὅσα ἄλλα ὑπελείπετο ἀδύνατα ὄντα  ἐν   φυγαῖς φέρεσθαι λειποστρατίαν ἐπενεγκόντες ἐδήμευσαν
[11, 42]   τοὺς ὄχλους Οὐεργίνιον συλλαβόντας ἔχειν  ἐν   φυλακῇ, τὰς δὲ δυνάμεις ἀναστήσαντας
[11, 56]   ἐκεῖνο μέντοι παραινεῖν ὑμῖν ὡς  ἐν   χαλεποῖς καὶ ἀβουλήτοις πράγμασιν ἔχω,
[11, 19]   ἀποφαίνων ταῖς πολιτικαῖς οἰκονομίαις γενησομένους  ἐν   χερσὶν ὄντος τοῦ πολέμου, καὶ
[11, 47]   καὶ φόνος ἐξ ἀμφοτέρων πολύς,  ἐν   νικήσαντες οἱ Ῥωμαῖοι τούς
[11, 8]   μετὰ τοῦτον ἔσται χρόνος,  ἐν   περὶ οὐδενὸς τῶν κοινῶν
[11, 63]   ἀσελγέστατοι Ῥωμαίων, ἀλλὰ τόπον μεταλαμβάνειν,  ἐν   περίεστι ζῆν αὐτοῖς, ὡς
[11, 41]   ἀναλήψεσθε καιρῷ τὸν νῦν παρέντες,  ἐν   τὰ ὅπλα περὶ τοῖς
[11, 21]   γραμματέα κελεύσας ἀναγνῶναι τὸ προβούλευμα,  ἐν   τὴν καταγραφὴν τοῦ στρατοῦ
[11, 48]   τε χάρακος αὐτῶν ἐρήμου κρατήσας,  ἐν   τήν τ´ ἀποσκευὴν τῶν
[11, 46]   δήμαρχοι καιρὸν ἐπιτήδειον ἥκειν νομίζοντες,  ἐν   τιμωρήσονται τοὺς περὶ τὸν
[11, 57]   ~Ὡς δὲ καθῆκεν χρόνος,  ἐν   τὸ προβούλευμα ἔδει γενέσθαι,
[11, 53]   Φουρνίου πάντες οἱ λοιποὶ συμφρονήσαντες,  ἐν   τὸν δῆμον ἐποιοῦντο κύριον
[11, 56]   ὀκτὼ ἓξ ἀποχρῆν δοκεῖ  ἔν   τε τούτοις τοῖς ἀνδράσι μὴ
[11, 27]   κοινῇ συμφέροντος, ψηφίζονται συνελθόντες εἰς  ἓν   ἀπὸ τῶν τριῶν ταγμάτων ἐξελθεῖν
[11, 41]   ἀκολάστου μειρακίου τυραννικὴν ὕβριν εἰς  ἓν   σῶμα ἐλεύθερον γενομένην, ὑμεῖς δὲ
[11, 53]   ἐποιοῦντο κύριον τῆς διαγνώσεως καθ´  ἕνα   ἕκαστον ἐνιαυτόν, εἴτε πατρικίους βούλοιτο
[11, 9]   βουλήν, ἐκ τῶν ἀγρῶν καθ´  ἕνα   καλούμενοι συνῆλθον, οἷς πάτριον ἦν
[11, 46]   μηδὲν ἀλλήλους ὠφελῶσιν, ἀλλὰ καθ´  ἕνα·   ῥᾷον γὰρ οὕτως ὑπελάμβανον εὐμεταχειρίστους
[11, 2]   ἀσθενές, Ἑρνίκων δὲ διὰ τὴν  ἔναγχος   γενομένην αὐτοῖς ὑπὸ Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν.
[11, 60]   δημοτικῶν, πάνθ´ ὅσα ἔδοξε πώποτε  ἐναντία   τοῖς καλοῖς καὶ πατρίοις ἐθισμοῖς
[11, 26]   ἕως ὑπὸ πλήθους τῶν ἐξ  ἐναντίας   βαλλομένων καὶ βάρους τῶν ἄνωθεν
[11, 35]   αὐτῶν ἰσχυρὰ καὶ οὐδένα λόγον  ἐναντίον   δέξασθαι δυνάμενα καὶ πολὺν ἐν
[11, 15]   βουλή, τὸν ἑαυτοῦ θεῖον  ἐναντίον   ὑμῶν· ἀλλ´ ὥσπερ τὴν οἰκίαν
[11, 56]   λέγειν. ἐγὼ μὲν οὖν τὴν  ἐναντιουμένην   γνώμην τοῖς δημάρχοις ἀποδείξομαι πάσῃ
[11, 60]   προεστηκότων τῆς ἑτέρας τάξεως τῆς  ἐναντιουμένης   τοῖς δημοτικοῖς αὐθαδέστατος εἶναι καὶ
[11, 24]   ἐπὶ τῶν στρατοπέδων συνάρχουσι τοὺς  ἐναντιουμένους   σφίσι διαφθείρειν, τοὺς μὲν ἐπιφανεῖς
[11, 2]   ἄγειν καὶ φέρειν τὰ τῶν  ἐναντιουμένων   τῇ πολιτείᾳ. οἱ δ´ ὥσπερ
[11, 2]   μὲν οὐκ ἀξιοῦντες τοὺς ἡγεμόνας,  ἐναντιοῦσθαι   δὲ τοῖς πραττομένοις ἀδυνατοῦντες, οὔθ´
[11, 54]   νόμον εἰσφέροντες {ἔχουσι δ´ ἐξουσίαν  ἐναντιοῦσθαι   δήμαρχοι τοῖς ὑπάτοις} ἀφαιρούμενοί τε
[11, 3]   μόνῃ κατὰ νόμους ἐξῆν  ἐναντιοῦσθαι   τοῖς ὑπὸ τῶν δυνατῶν ἐπιταττομένοις·
[11, 49]   θυσίαν πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων  ἐναντιωθέντων   αὐτοῖς ἐκ τοῦ φανεροῦ, μάλιστα
[11, 39]   εἰ γένοιτο ἰσχυρὰ τὰ τῶν  ἐναντίων,   ἄσμενοι χωρήσειν ἐπ´ ἐκείνους. ἐρημούμενον
[11, 42]   {κ{ ρατοῦντες τοῖς ὅπλοις τῶν  ἐναντίων}   ἐνικῶμεν ταῖς μάχαις, ὅτε ὑμῶν
[11, 54]   ὥστε καὶ περὶ τῶν ἄλλων  ἐναντιώσεσθαι   τοῖς δόγμασι τῆς βουλῆς ἔλεγον,
[11, 4]   καὶ τοῖς μὴ ταὐτὰ προαιρουμένοις  ἐναντιωσομένους   προῆλθον εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ
[11, 55]   ἄλλως τε καὶ δημάρχων σφίσιν  ἐναντιωσομένων,   οὓς ἱεροὺς εἶναι καὶ παναγεῖς
[11, 20]   Λευκίου Μινυκίου τὴν ὑπατείαν ἐχόντων,  ἔνατον   δέκατον ἔτος οἶμαι τουτί.
[11, 1]   τοῖς συμμάχοις οὐ πλείους ὄντες  ἕνδεκα   μυριάδων, ἀλλὰ καὶ τοὺς τόπους,
[11, 0]   ~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ  ΕΝΔΕΚΑΤΟΣ.   ~Ἐπὶ δὲ τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ
[11, 39]   ὀλιγαρχίας λόγων καὶ τοὺς ἔτι  ἐνδοιάζοντας   ἐξεδημαγώγουν. ἔτι δὲ μᾶλλον ἐξηλλοτρίωσαν
[11, 7]   ἐν αὑτῇ, πρὶν τὰ  ἔνδον   καταστήσασθαι, τοῖς ὑπαιθρίοις ὁμόσε χωρῇ
[11, 43]   τὴν ἔφοδον, καὶ συνετάραξαν τοὺς  ἔνδον   οὐ μετρίως πολέμιον οἰομένους στρατὸν
[11, 37]   παρεσκευάσθαι μόνον, ὑμᾶς δὲ τοὺς  ἔνδον   ὑποκαθημένους καὶ πάντα σήποντας τὰ
[11, 5]   μετριάζοντες, ἀλλὰ τὸν Ταρκύνιον ἐκεῖνον  ἐνδυόμενοι,   οἵ γ´ οὐδὲ λόγου τυχεῖν
[11, 20]   τούτων ἐθνῶν ὥσπερ νῦν δυνάμεις  ἐνέβαλον,   αἱ μὲν εἰς τὴν ἡμετέραν
[11, 28]   Λεύκιος, παρὰ τοῦ πατρὸς  ἐνεγγυημένος   τὴν κόρην, χεῖρα περὶ αὑτὸν
[11, 28]   τὸ πατρῷον ὄνομα φέρουσα, ἣν  ἐνεγγυήσατο   Λεύκιος εἷς ἐκ τῶν δεδημαρχηκότων
[11, 48]   Σαβίνους καὶ τὰ πολέμια {ἐμπειροτάτους·  ἐνεδείξαντο   γὰρ} φρόνημά τε καὶ τόλμαν
[11, 2]   φυγαὶ πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων  ἕνεκα,   μάλιστα δὲ ὅτι τοῖς ἀκολάστοις
[11, 46]   εὐθύνειν τῶν τ´ ἄλλων ἀδικημάτων  ἕνεκα   μισούμενον ὑπὸ τοῦ δήμου, καὶ
[11, 24]   φυλάττειν, ἐν τῷ φανερῷ καταπλήξεως  ἕνεκα   τῶν ἄλλων ἀπώλλυντο. ἐγίνετο δὲ
[11, 23]   πόλει φυλακῆς τῶν ἐντὸς τείχους  ἕνεκεν·   ἡγεῖτο δὲ τῶν δύο τούτων
[11, 56]   συλλόγου, τοῖς δὲ δημάρχοις δέος  ἐνέπιπτε   πρὸς τὴν ἀπόρρητον τῶν ἀνδρῶν
[11, 27]   τοὺς ἄλλους ἄνδρας, οἷς πρώτοις  ἐνέτυχεν,   αὐτοί τε πολλὰ τραύματα λαβόντες
[11, 39]   τυχόντες οἱ περὶ τὸν Οὐαλέριον  ἐνεφοροῦντο   τῶν κατ´ ὀλιγαρχίας λόγων καὶ
[11, 38]   εὐεργεσίαις ἀναλαβόντα, ἐπὶ τὸ βιαιότερον  ἐνεχθεὶς   εἰς ἀπόνοιαν αὐτοὺς ἠνάγκασε τραπέσθαι.
[11, 19]   ὑφ´ ὑμῶν αὐτῶν παραδείγματα φέρων.  ἔνθα   γὰρ πεῖρα διδάσκει τὸ
[11, 25]   ἐπιτελεσθεὶς ἐν θατέρῳ τῶν στρατοπέδων,  ἔνθα   οἱ τρεῖς ἡγεμόνες ἦσαν, ἅπαντας
[11, 26]   ἔγνω κατακλειόμενον αὑτὸν εἰς δυσχωρίας,  ἔνθα   οὐκ ἦν δυνατὸν ἀνὰ κράτος
[11, 27]   οὔτε φάραγγας οὔτ´ ἄλλο χωρίον,  ἔνθα   ὑποκαθίζειν ἐστὶ λόχους ἔθος, ἀλλὰ
[11, 13]   δὲ τούτων παραδείγματα τοὺς προγόνους  ἐνθυμηθείς,   ὅτι τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων οὐδεὶς
[11, 19]   ἐν τοῖς ὑστάτοις ἀποδεδώκασι λόγον  ἐνθυμηθέντες,   ὅπερ εἰκός, ὅτι τῇ τε
[11, 8]   τὰ Σαβίνων τε καὶ Αἰκανῶν  ἐνθυμήματα,   οἷς πεπιστευκότες ἐμβεβλήκασιν ἡμῶν εἰς
[11, 9]   μή μοι διὰ τοῦτ´ ἀπεχθάνεσθαι  ἐνθυμουμένους,   ὅτι οὐκ ἐπὶ λοιδορίᾳ καὶ
[11, 52]   λέγοντος αἰδὼς εἰσῄει τοὺς ὑπάτους  ἐνθυμουμένους,   ὡς οὔτε δίκαιον οὔτ´ εὐπρεπὲς
[11, 43]   ἐξουσία παράνομος ἦν ὑπερβαλοῦσα τὸν  ἐνιαύσιον   χρόνον, εἰς ὃν ἀπεδείχθη. τὸ
[11, 40]   δήμου συγχωρήματι λαβόντες, γὰρ  ἐνιαύσιος   αὐτοῖς τῆς ἀρχῆς χρόνος, ὃν
[11, 30]   γυναῖκα, ἣν οὐ πολλοῖς πρότερον  ἐνιαυτοῖς   ἀποθανεῖν· τραφεῖσαν δὲ τὴν παρθένον,
[11, 6]   σοι δοκεῖ. οὐ γὰρ εἰς  ἐνιαυτὸν   ἀπεδείχθημεν, οὐδ´ εἰς ἄλλον τινὰ
[11, 5]   ἀρχὴν ἔχοντες νόμιμον; οὐκ εἰς  ἐνιαυτὸν   ἀπεδείχθητε τῶν κοινῶν προστάται; οὐ
[11, 62]   αὗται δύο κατὰ τὸν αὐτὸν  ἐνιαυτὸν   ἀρχαὶ Ῥωμαίων αἱ τὸ μέγιστον
[11, 53]   τῆς διαγνώσεως καθ´ ἕνα ἕκαστον  ἐνιαυτόν,   εἴτε πατρικίους βούλοιτο μετιέναι τὴν
[11, 51]   ~Οἱ δὲ τὸν ἑξῆς ὑπατεύσαντες  ἐνιαυτὸν   Λάρος Ἑρμίνιος καὶ Τίτος Οὐεργίνιος·
[11, 60]   δὲ τὸ προβούλευμα καθ´ ἕκαστον  ἐνιαυτόν.   ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Γενυκίου
[11, 62]   ἀνθύπατον ἀρχὴν κατὰ τὸν τρίτον  ἐνιαυτὸν   τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ τετάρτης ὀλυμπιάδος
[11, 63]   ἀρχεῖον ἐπεκύρωσε. ~Τῷ δ´ ἑξῆς  ἐνιαυτῷ   πάλιν ὑπάτους ψηφισαμένου τοῦ δήμου
[11, 54]   αὑτῷ προσεδίκασεν ἐν τῷ παρελθόντι  ἐνιαυτῷ.   ταῦτα βουλὴ μαθοῦσα ψηφίζεται
[11, 1]   ὀγδοηκοστῆς καὶ τρίτης ὀλυμπιάδος, ἣν  ἐνίκα   στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖος, ἄρχοντος Ἀθήνησι
[11, 1]   ἐπὶ τούτου ποιήσωμαι τὸν λόγον  ἐνίκησαν   Ἀθηναῖοί τε καὶ Λακεδαιμόνιοι δυσὶ
[11, 16]   ἀρχήν, ἧς αὐτοὶ νῦν κατηγοροῦσιν,  ἐνίκησαν   ἐν ἀρχαιρεσίαις ἐπιτηδειότεροι φανέντες, ἀεὶ
[11, 42]   ρατοῦντες τοῖς ὅπλοις τῶν ἐναντίων}  ἐνικῶμεν   ταῖς μάχαις, ὅτε ὑμῶν κρείττους
[11, 27]   ἐπιβουλῆς καλῷ καὶ προσήκοντι ἔργῳ  ἐνιστάμενοι,   λαβόντες τὰ ὅπλα ἐξῄεσαν. ἐλθόντες
[11, 53]   εἰσέφερον οἱ τότε δημαρχοῦντες ἐκτὸς  ἑνὸς   Γαΐου Φουρνίου πάντες οἱ λοιποὶ
[11, 25]   ἐλάττων τοῖς πλήθεσι λόγος ἦν,  ἑνὸς   δ´ ἀνδρὸς ἐπιφανεστάτου τῶν δημοτικῶν
[11, 41]   ποιῶσι, καταρασάμενοι; ἔπειτ´ ἐκεῖνοι μὲν  ἑνὸς   οὐκ ἤνεγκαν ἀκολάστου μειρακίου τυραννικὴν
[11, 62]   Μογιλλᾶνος καὶ Λεύκιος Σεμπρώνιος Ἀτρατῖνος,  ἑνὸς   τῶν ἀποθεμένων τὴν χιλιαρχίαν ἀδελφός.
[11, 41]   διὰ μιᾶς γυναικὸς ὕβριν ὑφ´  ἑνὸς   τῶν Ταρκυνίου παίδων ὑβρισθείσης καὶ
[11, 34]   πρᾶγμα σιγῆς δεόμενον καὶ δι´  ἑνὸς   ὑπηρετηθῆναι προσώπου δυνάμενον, φανερῶς ἔπραττε
[11, 22]   εἶναι τοὺς ἐχθροὺς μένοντας  ἐνοχλεῖν   ἀνοίξαντες τὰς πύλας ἀφῆκαν τοὺς
[11, 43]   τῇ Ῥώμῃ λόφων οὗτος ἐπιτηδειότατος  ἐνστρατοπεδεύεσθαι   περί τε τὸ τῆς Ἀρτέμιδος
[11, 20]   ποιεῖν δυνάμεθα, δικτάτορα ἑλέσθαι, πρὶν  ἐντεῦθεν   ἐξελθεῖν· ἐὰν γὰρ ὑπερβαλώμεθα τοῦτον
[11, 63]   εἰσφορὰς ἕκαστον τελεῖν, οὐδεμιᾶς τιμήσεως  ἐντὸς   ἑπτακαίδεκα ἐτῶν γενομένης ἀπὸ τῆς
[11, 8]   ἐπειδὴ ταραχωδῶς ἡμῖν ἔχει τὰ  ἐντὸς   τείχους, ἐᾶσαι κατὰ τὸ παρόν,
[11, 23]   ἐν τῇ πόλει φυλακῆς τῶν  ἐντὸς   τείχους ἕνεκεν· ἡγεῖτο δὲ τῶν
[11, 7]   ἡμᾶς κατάσχοι πόλεμος ἅμα τοῖς  ἐντὸς   τείχους κακοῖς, καὶ δόξειε ταῖς
[11, 9]   φιλίαν προσήκοντες ὑμῖν ὑπομένουσιν  ἐντὸς   τείχους, οἱ δ´ ἄλλοι τὴν
[11, 20]   πόλιν περιστάντων καὶ οὐδὲ τῶν  ἐντὸς   τείχους ὁμονοούντων τίνα βοήθειαν εὕρασθε
[11, 13]   ὑφ´ ὧν ἂν γένηταί τις  ἐξ   ἀγαθοῦ κακός, ὑπὸ τούτων πάλιν
[11, 10]   οἱ μέν γ´ ἀγαθοὶ καὶ  ἐξ   ἀγαθῶν, οἷς προσῆκεν ἱερᾶσθαί τε
[11, 47]   γίνεται μέγας ἀγὼν καὶ φόνος  ἐξ   ἀμφοτέρων πολύς, ἐν νικήσαντες
[11, 40]   αὐτῷ ταῦτα πολὺ τὸ βουλόμενον  ἐξ   ἁπάντων ἀκούειν καὶ ἐπικελευόμενον λέγειν
[11, 61]   ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Γενυκίου πολὺς  ἐξ   ἁπάντων ἔπαινος ἐγίνετο, καὶ οἱ
[11, 44]   καὶ Σέξτον Μάλιον· οὗτοι βουλευτήριον  ἐξ   ἁπάντων καταστησάμενοι τῶν λοχαγῶν, μετ´
[11, 24]   ἀντὶ τῶν ἀπολωλότων ἀνδρῶν στρατολογήσαντες  ἐξ   ἁπάσης φυλῆς τοὺς ὅπλα φέρειν
[11, 25]   ἑκατὸν εἴκοσι μάχας ἀγωνισάμενος καὶ  ἐξ   ἁπασῶν ἀριστεῖα λαβών, ὃν ἔφην
[11, 1]   διὰ ποίας αἰτίας καὶ προφάσεις,  ἐξ   ἀρχῆς ἀναλαβὼν πειράσομαι διελθεῖν ἀναγκαίας
[11, 62]   κρίναντος αὐτοῦ μένειν ἐπὶ τοῖς  ἐξ   ἀρχῆς ἐθισμοῖς, ἀπέδοσαν τοῖς βουλομένοις
[11, 21]   δέκα προθεῖναι ταῖς γνώμαις, αὖθις  ἐξ   ἀρχῆς πάντας τοὺς βουλευτὰς καλοῦντας,
[11, 59]   μέρους προϊσταμένων, καὶ καταριθμησάμενος ἅπαντας  ἐξ   ἀρχῆς τοὺς κατασχόντας τὴν πόλιν
[11, 21]   προστίθενται γνώμῃ. καὶ παρελθὼν εἷς  ἐξ   αὐτῶν, Ἄππιος, ἔφη· Περὶ τοῦ
[11, 6]   πράγματι τὴν βουλήν· ἔπειτα προσελθὼν  ἐξ   αὐτῶν Ἄππιος καὶ δεηθεὶς τῶν
[11, 57]   τὸν νόμον. καὶ παρελθὼν εἷς  ἐξ   αὐτῶν Γάϊος Κανολήιος περὶ μὲν
[11, 12]   ἀρχήν, μή σοι κίνδυνοί τινες  ἐξ   αὐτῶν ἐπαχθῶσι, καὶ δίκας ἀναγκασθῇς
[11, 30]   πᾶσιν ἀνθρώποις, σώματος εἰς δουλείαν  ἐξ   ἐλευθερίας ἀγομένου μὴ τὸν ἀφαιρούμενον
[11, 26]   πέτρας, ἕως ὑπὸ πλήθους τῶν  ἐξ   ἐναντίας βαλλομένων καὶ βάρους τῶν
[11, 25]   τῶν λόγων οὐ συνειδὼς ὡς  ἐξ   ἐπιβουλῆς ἐγίνετο, στρατιωτικὸς ἀνὴρ καὶ
[11, 53]   τραχύτεροι δ´ ὑπὸ τῶν νομιζόντων  ἐξ   ἐπιβουλῆς καὶ φθόνου τοῦ πρὸς
[11, 46]   τῶν πολλῶν ὑπόληψις ἦν  ἐξ   ἐπιταγῆς τῶν δημάρχων, ὡς δ´
[11, 59]   μὴ δύνασθαι πόλιν ἐλευθέραν εἶναι,  ἐξ   ἧς ἄν τις τὴν ἰσότητ´
[11, 15]   Σαβίνους ἄπειμι, πόλιν οἰκήσων Ῥήγιλλον,  ἐξ   ἧς τὸ γένος ἡμῶν ἐστι,
[11, 45]   ἐκκλησίαις νόμους ἅπασι κεῖσθαι Ῥωμαίοις  ἐξ   ἴσου, τὴν αὐτὴν ἔχοντας δύναμιν
[11, 35]   οἵας ὕβρεις καὶ προπηλακισμοὺς ἐλεύσοιτο  ἐξ   οἵων ἀγαθῶν. εἰσῄει τ´ αὐτοὺς
[11, 42]   καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῶν λόχων  ἐξ   ὀνόματος ἐκάλουν ἀξιοῦντες ἔργου ἔχεσθαι,
[11, 4]   παραστησάμενοι τὸν κήρυκα τοὺς βουλεύοντας  ἐξ   ὀνόματος καλεῖν ἐκέλευον. ὑπήκουε δ´
[11, 35]   λόγον τε ὑπέμεινεν εἰπεῖν ἀναίσχυντον,  ἐξ   οὗ καταφανὴς ἐγένετο τοῖς ὑπονοοῦσιν,
[11, 44]   διακείμενοι πρὸς τοὺς ἐκεῖ στρατηγούς,  ἐξ   οὗ Σίκκιον τὸν πρεσβευτὴν ἀπέκτειναν,
[11, 22]   μηδὲ τὴν ἐλαχίστην ἔχοντα ἰσχύν,  ἐξ   οὗ τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν αὐτῶν
[11, 4]   ἀκοῦσαι τὴν βουλήν. εἴσονται δ´  ἐξ   ὧν ἂν ἀκούσωσιν οὗτοι, πότερα
[11, 63]   τὰς τιμήσεις τῶν βίων νόμιμον,  ἐξ   ὧν τ´ ἀριθμὸς τῶν
[11, 56]   ἐμοὶ μὲν γὰρ ὀκτὼ  ἓξ   ἀποχρῆν δοκεῖ ἔν τε τούτοις
[11, 8]   ἐπαρθέντων ὡς ἔχομεν ὀργῆς δύναμιν  ἐξαγαγεῖν   ἐπ´ αὐτοὺς ψηφισώμεθα, δέδοικα μὴ
[11, 43]   παρῆσαν εἰς τὴν πόλιν οὐδενὸς  ἐξαγγείλαντος   αὐτῶν τὴν ἔφοδον, καὶ συνετάραξαν
[11, 54]   καταγράφειν καὶ τοὺς ὑπάτους ἀμφοτέρους  ἐξάγειν   δυνάμεις. ἀντέπραττον δὲ τοῖς γνωσθεῖσιν
[11, 7]   καὶ δόξειε ταῖς ἀρχαῖς δύναμιν  ἐξάγειν   τὴν προπολεμήσουσαν τῆς γῆς, οὔτε
[11, 47]   βουλὴν οἱ ὕπατοι δόγμα κυροῦσιν  ἐξάγειν   τὸν στρατὸν ἐπὶ τοὺς πολεμίους
[11, 38]   αὐτὸν τῶν φίλων καὶ μηδὲν  ἐξαμαρτάνειν   ἀξιούντων ἀπῄει πρὸς ἅπαντας ἀγανακτῶν.
[11, 25]   διδόντων ἤδη, τὰς δ´ ὑπισχνουμένων,  ἐξαπατηθεὶς   ὑπ´ ἀνθρώπων πονηρῶν καὶ τῇ
[11, 12]   εἴη λόγος, εἰ πάσας  ἐξαριθμεῖσθαι   βουλοίμην τὰς ἀπολογίας. καὶ οἷς
[11, 37]   ἦν ἐγγὺς ἐργαστηρίου μαγειρικοῦ, μάχαιραν  ἐξαρπάσας   ἀπὸ τῆς τραπέζης παίει τὴν
[11, 45]   τῆς οὐσίας. οὗτος νόμος  ἐξέβαλε   τὰς ἀμφισβητήσεις τῶν πατρικίων, ἃς
[11, 38]   τε καὶ πληγαῖς τῶν βιαζομένων  ἐξέβαλον   αὐτοὺς ἐκ τῆς ἀγορᾶς. ὥστ´
[11, 41]   ὕβριν, ὥστ´ οὐ μόνον Ταρκύνιον  ἐξέβαλον   ἐκ τῆς πόλεως, ἀλλὰ καὶ
[11, 13]   πρὸς ἡδονὴν ὁμιλοῦντας, δι´ οὓς  ἐξέβης   τῶν χρηστῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ παρεπλάγχθης
[11, 8]   τῷ βουλομένῳ λέγειν. οὐ γὰρ  ἐξεγένετο   ἡμῖν, πρὶν εἰς τοῦτο καταστῆσαι
[11, 14]   ἐπειδὴ μόνῳ πρὸς μόνον οὐκ  ἐξεγένετο.   καιρὸν δ´ ἔχει πάντη λέγεσθαι
[11, 20]   τὸ στρατόπεδον πρᾶξαι μὲν οὐδὲν  ἐξεγένετο,   πολιορκεῖσθαι δ´ ἐν τῷ χάρακι
[11, 39]   λόγων καὶ τοὺς ἔτι ἐνδοιάζοντας  ἐξεδημαγώγουν.   ἔτι δὲ μᾶλλον ἐξηλλοτρίωσαν τὸν
[11, 40]   τοιοῦτος οἷος ἐκ τῆς πόλεως  ἐξέδραμεν,   αἵματι πεφυρμένος ἅπας καὶ τὴν
[11, 34]   πιστῶς τε ἅμα καὶ βεβαίως  ἕξει   τὸ ληφθέν. ἐξουσίαν τε ἔχουσαν
[11, 25]   τὰς ὠφελείας ἐπιλογιζόμενος, ὅσας ἔμελλον  ἕξειν   μεταστρατοπεδευσάμενοι. ~Οἱ δ´ ἀσμένως δέχεσθαι
[11, 53]   τῶν δημοτικῶν ἀξιούντων ἅπασι Ῥωμαίοις  ἐξεῖναι   τὴν ὕπατον ἀρχὴν λαμβάνειν τέως
[11, 8]   τὸ πᾶσι ταὐτὰ συμφέροντα φαίνεσθαι  ἐξελάσαντες   μὲν ἐκ τῆς πόλεως τὴν
[11, 5]   μὲν οἱ Οὐαλερίων ἀπόγονοι τῶν  ἐξελασάντων   τὴν τυραννίδα, λείπεται δὲ διαδοχὴ
[11, 15]   λέγειν, καὶ ἐκ τῆς πόλεως  ἐξελαύνομαι.   οὐκέτι γὰρ ἂν αὐτὸν ὀρθοῖς
[11, 1]   ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην ἤδη τὴν δυναστείαν  ἐξελεῖν,   καὶ τίνων ἀνδρῶν ἡγησαμένων τῆς
[11, 47]   εἰς στρατοπεδείαν ὑψηλὸν καὶ δυσπρόσιτον  ἐξελέξατο   τάφρον τε βαθεῖαν περιεβάλετο καὶ
[11, 18]   σπουδῆς καταγράφετε τὰς ἐπ´ ἀμφοτέρους  ἐξελευσομένας.   ὅταν δὲ τὰ τοῦ πολέμου
[11, 5]   κοινῶν βουλομένους λέγειν. πότερον ὑμῶν  ἐξελήλυθεν   ἐκ τῆς διανοίας, ὅτι σώζονται
[11, 47]   Ἑρνίκων τε καὶ Λατίνων γῆς  ἐξεληλυθυῖαν,   ἐν δὲ τῷ χάρακι φυλακὴν
[11, 20]   δυνάμεθα, δικτάτορα ἑλέσθαι, πρὶν ἐντεῦθεν  ἐξελθεῖν·   ἐὰν γὰρ ὑπερβαλώμεθα τοῦτον τὸν
[11, 27]   ἓν ἀπὸ τῶν τριῶν ταγμάτων  ἐξελθεῖν   ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ σώματος,
[11, 25]   λέγειν παρεκάλουν, καὶ τελευτῶντες ἔπεισαν  ἐξελθεῖν   ἐπὶ τὸν ἐν Κρουστομερείᾳ χάρακα
[11, 15]   λοιδορεῖσθαι τοῦτο γὰρ ἀληθέστερον ὅταν  ἐξέλθῃς   ἐκ τοῦ συνεδρίου, λοιδορήσῃ. νῦν
[11, 43]   πολὺ τῶν ἑτέρων. οἱ δ´  ἐξελθόντες   ἐκ τοῦ στρατοπέδου δι´ ὅλης
[11, 22]   ἐκ τοῦ φανεροῦ καὶ ἀθρόον  ἐξέλιπε   τὴν πατρίδα, τέκνα καὶ γυναῖκας
[11, 37]   καὶ κατεφίλει καὶ τὰς λιβάδας  ἐξέματτε   τῶν δακρύων, ἔπειτα κατὰ μικρὸν
[11, 31]   τὴν κόρην. Τοῦτο τὸ τέλος  ἐξενέγκαντος   Ἀππίου πολὺς μὲν ὀδυρμὸς ὑπὸ
[11, 59]   νόμου προβούλευμα εἰς τὸν δῆμον  ἐξενεγκεῖν.   ταῦτα δὲ γραφῆναί τ´ ἤδη
[11, 5]   ταῦτ´ εἰς τὸν δῆμον βουλεύεσθε  ἐξενεγκεῖν.   τί γὰρ δὴ καὶ τὸ
[11, 34]   τι ἂν φύσις  ἐξενέγκῃ,   ὑποβαλλομένην δὲ τὸ κρεῖττον ἀντὶ
[11, 39]   ὅθεν ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαι ἔμελλον.  ἐξεπήδων   γὰρ ἐκ τῶν οἰκιῶν γυναῖκές
[11, 28]   πόλει πλῆθος ἅπαν διὰ ταύτας  ἐξεπολεμώθη   τὰς αἰτίας πρὸς αὐτούς. ἀνὴρ
[11, 10]   ἱερὰ καὶ τάφους προγόνων καὶ  ἐξερημοῦν   ἐφέστια καὶ κτήσεις πατέρων καὶ
[11, 40]   αὐτῶν σιωπῶ· ὧν οὐδὲν ὑμῖν  ἔξεστι   βεβαίως ἔχειν, ἕως ἂν ὑπὸ
[11, 9]   διοικοῦντες} μόνον οὐδ´ ἀγνοεῖν  ἔξεστιν   ὑμῖν, ὅτι φεύγουσιν ἐκ τῆς
[11, 36]   δ´, ὡς ἔοικε, τὸν ἴδιον  ἐξετάζοντι   βίον καὶ περὶ τῆς παιδίσκης
[11, 7]   διάνοιαν, ἐκεῖνο βουλοίμην ἂν ὑμᾶς  ἐξετάσαι,   τίσιν ἐπαρθέντες ἐλπίσιν Αἰκανοὶ καὶ
[11, 36]   Κλαυδίου δούλης, καὶ τὸ πρᾶγμα  ἐξετάσας   ἔμαθον οὕτως ἔχον. ἐφάπτεσθαι μὲν
[11, 56]   δὲ τὰς παρ´ ἐκείνων γνώμας  ἐξετάσητε,   τότε τοὺς πρεσβυτέρους ἡμᾶς κελεύετε
[11, 11]   αὐτῆς ἐξουσίας ψηφίσωνται, κατὰ νόμον  ἕξετε   καὶ οὐ βίᾳ τὴν ἀρχήν·
[11, 40]   διασημαίνων τοῖς ὁμόσε χωροῦσιν ἀκολουθεῖν·  ἐξέτρεχον   δ´ ἐκ τῶν σκηνῶν ἃς
[11, 54]   τι τῶν ἐγνωσμένων αὐτοῖς πεισθεῖσιν  ἐξῇ   καταλύειν. ~Πρὸς δὴ τὰς ἀπειλὰς
[11, 47]   εἶναι νομίσας τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον  ἐξῆγε   κεκοσμημένην τὴν στρατιὰν καὶ παρέστησεν
[11, 47]   ἡμίσειαν ἔχων τοῦ στρατοῦ μοῖραν  ἐξῆγεν   ἐπί τ´ Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους·
[11, 23]   Σπόριος Ὄππιος. τρία δὲ ἔχοντες  ἐξῆγον   ἐπὶ Σαβίνους Κόιντος Φάβιος καὶ
[11, 22]   τοῦτον γὰρ δὴ μάλιστα προπηλακίζοντες  ἐξηγρίωσαν   τοιάδε ἦν. ~Ὅτε τὸ περὶ
[11, 27]   ἔργῳ ἐνιστάμενοι, λαβόντες τὰ ὅπλα  ἐξῄεσαν.   ἐλθόντες δ´ ἐπὶ τὸν τόπον
[11, 2]   ὑπ´ αὐτῶν ἦν, οὓς μὲν  ἐξήλαυνον   ἐκ τῆς πόλεως αἰτίας ἐπιφέροντες
[11, 27]   ἐπισκοπούσης τὰ θνητὰ πράγματα δίκης  ἐξηλέγχθησαν   τεκμηρίοις ἀναμφισβητήτοις. οἱ γὰρ ἐν
[11, 47]   σφετέρους προσιόντας ἐθεάσαντο, θρασύτεροι γεγονότες  ἐξῆλθον   ἀθρόοι. καὶ γίνεται μέγας ἀγὼν
[11, 39]   ἐνδοιάζοντας ἐξεδημαγώγουν. ἔτι δὲ μᾶλλον  ἐξηλλοτρίωσαν   τὸν πολιτικὸν ὄχλον οἱ τῆς
[11, 3]   καταλελυμένης, μόνῃ κατὰ νόμους  ἐξῆν   ἐναντιοῦσθαι τοῖς ὑπὸ τῶν δυνατῶν
[11, 37]   προγόνοις· ζῶσα γὰρ ταῦτα οὐκ  ἐξῆν   ἔχειν ἀμφότερα διὰ τὸν τύραννον.
[11, 63]   ὑπάτων ἀρχεῖον ἐπεκύρωσε. ~Τῷ δ´  ἑξῆς   ἐνιαυτῷ πάλιν ὑπάτους ψηφισαμένου τοῦ
[11, 47]   τὴν ἡμέραν ἐπεῖχε, τῇ δ´  ἑξῆς   ἐπὶ τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν ἦγεν
[11, 43]   τίθενται τὰ ὅπλα, τῇ δ´  ἑξῆς   ἡμέρᾳ κρατυνάμενοι τὸν χάρακα καὶ
[11, 15]   καὶ Λεύκιος Λουκρήτιος καὶ πάντες  ἑξῆς   οἱ πρωτεύοντες δέκα τοῦ συνεδρίου
[11, 51]   ταῦτ´ ἦν. ~Οἱ δὲ τὸν  ἑξῆς   ὑπατεύσαντες ἐνιαυτὸν Λάρος Ἑρμίνιος καὶ
[11, 29]   καὶ ἀγαθοὺς καὶ τὴν θεράπαιναν  ἐξητακὼς   ἐπὶ τὸν κοινὸν ἁπάντων καταφεύγω
[11, 23]   τὰς ὁδοὺς καὶ ἐπὶ προνομὰς  ἐξιοῦσιν   ἐπετίθεντο, καὶ εἴ ποτε ἱππεῖς
[11, 59]   γενέσθαι τῶν στρατιωτῶν καὶ τὴν  ἔξοδον   μὴ κωλύειν τῶν καταγραφέντων, τοῖς
[11, 4]   καὶ διὰ τάχους ποιῆσαι τὴν  ἔξοδον,   ὡς οὐ διδόντος ἀναστροφὴν τοῦ
[11, 38]   δὲ τὴν διάνοιαν αὐτοῦ τῆς  ἐξόδου   Οὐαλέριός τε καὶ Ὁράτιος, οὓς
[11, 2]   καὶ τέκνοις εἰς τὰς πλησίον  ἐξοικίζεσθαι   πόλεις, ὑποδεχομένων αὐτοὺς Λατίνων μὲν
[11, 52]   σφέτερα κατέχοντας, καὶ οὐκ εὐσεβὲς  ἐξοίσειν   τέλος ὑπολαμβάνοντες, ἐὰν Ἀρικηνοὺς
[11, 17]   τῆς βουλῆς ὑπὲρ ἀρχαιρεσιῶν, ἔπειτ´  ἐξοίσουσιν   οἱ δέκα τὰ βουλευθέντα εἰς
[11, 19]   γενήσεταί μοι πλέον οὐδὲ πολλοστὴν  ἕξοντι   μοῖραν τῶν Κορνηλίῳ συναγορευόντων; οὐ
[11, 39]   ἀνδρῶν παρανομίαν τε καὶ ὕβριν,  ἐξουσίᾳ   δημαρχικῇ καὶ ἐλπίδι κούφῃ ἐπαιρόμενος,
[11, 43]   δὲ τῶν δέκα ἀνδρῶν  ἐξουσία   παράνομος ἦν ὑπερβαλοῦσα τὸν ἐνιαύσιον
[11, 62]   κοινὰ γενομένων. τούτων δὲ τὴν  ἐξουσίαν   ἀπειπαμένων βουλὴ συνελθοῦσα μεσοβασιλεῖς
[11, 37]   καὶ μεγαλόφρονι πρέπον. αἰτησάμενος γὰρ  ἐξουσίαν   ἀσπάσασθαι τὴν θυγατέρα τοὺς τελευταίους
[11, 22]   ἰσχύν, ἐξ οὗ τὴν δημαρχικὴν  ἐξουσίαν   αὐτῶν οἱ δέκα ἀφείλαντο· αὐθαδείᾳ
[11, 22]   οὔτε θεραπεύειν τὴν τῶν κρατούντων  ἐξουσίαν   βουλομένοις ἦν οὔτε μηδενὸς ἐπιστρέφεσθαι
[11, 54]   τὸν νόμον εἰσφέροντες {ἔχουσι δ´  ἐξουσίαν   ἐναντιοῦσθαι δήμαρχοι τοῖς ὑπάτοις} ἀφαιρούμενοί
[11, 25]   τὸν ἐν Κρουστομερείᾳ χάρακα αὐτὸν  ἐξουσίαν   ἔχοντα πρεσβευτικήν. ἔστι δὲ πάντων
[11, 60]   τρεῖς δ´ ἐκ τῶν δημοτικῶν,  ἐξουσίαν   ἔχοντας ὑπατικήν· ὅταν δὲ τελῶσιν
[11, 40]   ἡμᾶς οἱ μήτε νόμῳ τὴν  ἐξουσίαν   ἔχοντες μήτε ψηφίσματι βουλῆς
[11, 11]   ὡς πρότερον, ἀποθήσεσθε νόμῳ τὴν  ἐξουσίαν   καὶ οὐ δόξετε ἀκόντων ἄρχειν
[11, 28]   πρώτου τε καταστησαμένου τὴν δημαρχικὴν  ἐξουσίαν   καὶ πρώτου λαβόντος. ταύτην τὴν
[11, 6]   κεκραγότες καὶ τὴν δημαρχικὴν ἐπανασείοντες  ἐξουσίαν   καὶ ῥίψειν αὐτὸν ἀπειλοῦντες κατὰ
[11, 36]   βέλτιον δὲ ἡγησάμην τούτῳ τὴν  ἐξουσίαν   καταλιπεῖν, ὁπότε γένοιτο ἀνήρ, εἴτε
[11, 25]   τιμιώτατον πρεσβευτὴς παρὰ Ῥωμαίοις  ἐξουσίαν   μὲν ἄρχοντος ἔχων καὶ δύναμιν,
[11, 18]   γάρ τι καὶ κατεπτηχὸς τὴν  ἐξουσίαν   οὐκ ἐλάχιστον μέρος ἐκ τῶν
[11, 11]   μοι καὶ ἀποθέσθαι τὴν ἐπίφθονον  ἐξουσίαν   ταύτην κερδανεῖς, ἄκουσον. ἐὰν μὲν
[11, 34]   καὶ βεβαίως ἕξει τὸ ληφθέν.  ἐξουσίαν   τε ἔχουσαν ὁποῖον ἐβούλετο λαβεῖν,
[11, 4]   τούτῳ παρειληφότας καὶ τὴν ἐκείνης  ἐξουσίαν   τῆς ἀρχῆς καὶ δυναστεύοντας τῆς
[11, 59]   ~Ὑποσχόμενος δὲ ταῦτα καὶ δοὺς  ἐξουσίαν   τοῖς βουλομένοις λέγειν, ἐπειδὴ οὔτε
[11, 6]   δημηγοροῦντες, οὐδὲν τότε· τὴν δ´  ἐξουσίαν   τοῦ κωλύειν τοὺς ἀκοσμοῦντας,
[11, 3]   πράττοντες κατὰ νόμους ἀνειληφέναι τὴν  ἐξουσίαν   τοῦ πολέμου. ~Ταῦτα βουλευσάμενοι καὶ
[11, 43]   νόμος ἀποκτείνειν ἔδωκε τοῖς ἡγεμόσιν  ἐξουσίαν   τοὺς ἀπειθοῦντας τὰ σημεῖα
[11, 5]   τὴν ἐκκλησίαν συγκαλεῖν, καὶ τὴν  ἐξουσίαν   ὑμῶν, ἣν παρὰ τοὺς νόμους
[11, 32]   οὐδὲν ἡγησάμενοι τὴν τοῦ κρατοῦντος  ἐξουσίαν   ὠθοῦνται τοῖς βιαζομένοις ὁμόσε, ὥστε
[11, 32]   μὲν ῥαβδοῦχοι κελευσθέντες ὑπὸ τῆς  ἐξουσίας   ἀνεῖργον αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος
[11, 38]   ἐπαχθεῖς καὶ προπηλακιστὰς κατὰ τῆς  ἐξουσίας   αὐτῶν ἐχώρουν, ἔπειτα καὶ τὰ
[11, 4]   ἔχω τὸ ἴσον, ἀλλὰ δημαρχικῆς  ἐξουσίας   δέομαι; οὐ μὴν ἀλλ´ ἐπεὶ
[11, 13]   τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων οὐδεὶς ἐπεθύμησεν  ἐξουσίας   δεσποτικῆς οὐδὲ ταῖς ἐπονειδίστοις τοῦ
[11, 22]   μοι πολὺν ἐπὶ τῆς αὐτῆς  ἐξουσίας   διαμεῖναι χρόνον· γὰρ φυλάττουσα
[11, 35]   φρενήρης ἀνὴρ καὶ ὑπὸ μεγέθους  ἐξουσίας   διεφθαρμένος, οἰδῶν τε τὴν ψυχὴν
[11, 37]   θυγατέρα τοὺς τελευταίους ἀσπασμοὺς ἐπ´  ἐξουσίας   καὶ διαλεχθῆναι μόνῃ μόνος, ὁπόσα
[11, 30]   τούτοις ὅτι μετὰ τῆς ὑπατικῆς  ἐξουσίας   καὶ τὴν δημαρχίαν προσειλήφει, ἧς
[11, 3]   ἄλλως τε καὶ τῆς δημαρχικῆς  ἐξουσίας   καταλελυμένης, μόνῃ κατὰ νόμους
[11, 39]   αὐτῷ τὰς δίκας. μετὰ τοῦτ´  ἐξουσίας   ὅσης ἐβούλοντο τυχόντες οἱ περὶ
[11, 6]   οὐδὲν ἐλαττώσομεν οὐδὲ τῆς ὑπατικῆς  ἐξουσίας   οὐδὲ τῆς δημαρχικῆς. περὶ δὲ
[11, 56]   τοῖς ἄλλοις πολίταις τῆς μεγίστης  ἐξουσίας   τε καὶ ἀρχῆς, χιλιάρχους τε
[11, 5]   μεθύετε τῷ μεγέθει τῆς  ἐξουσίας;   ὑμεῖς Οὐαλερίου λόγον ἀφελεῖσθε
[11, 21]   αὐτοῦ ἑστῶτες ὅταν αὐτοὶ τύχωσιν  ἐξουσίας   ὑπατικῆς, δίκας τ´ ἤδη τέλος
[11, 11]   μένειν ὑμᾶς ἐπὶ τῆς αὐτῆς  ἐξουσίας   ψηφίσωνται, κατὰ νόμον ἕξετε καὶ
[11, 24]   ἄλλας τινὰς ἐπιτελέσασθαι πολεμικὰς χρείας,  ἔξω   γενόμενοι τοῦ χάρακος οὐδαμοῦ ἔτι
[11, 6]   περὶ τούτων λέγωσι καὶ μηδὲν  ἔξω·   ἐὰν δὲ δημαγωγῶσιν ὑμᾶς καὶ
[11, 49]   κατ´ αὐτῶν βουλὴ κατεστρατοπεδευκότων  ἔξω   τῆς πόλεως εἰς τὸ καλούμενον
[11, 7]   ἐν τοῖς ἀγῶσιν. ὧν οὐδὲν  ἔξω   τοῦ εἰκότος ἤλπισαν· ὅταν μὲν
[11, 15]   φαίνεται λέγε καὶ παῦσαι τὰ  ἔξω   τοῦ πράγματος φλυαρῶν. Μετὰ τοῦτον
[11, 27]   οὔτ´ ἴχνος ἀνθρώπων οὐδὲν εὕρισκον  ἔξω   τῶν διὰ τῆς ὁδοῦ, πρᾶγμα
[11, 10]   ὅμως. οὐδεὶς δ´, ὡς εἰπεῖν,  ἔξω   τῶν ὑμετέρων ἑταίρων οἰκείως τοῖς
[11, 33]   Οὐεργίνιον ἐληλυθότα παρὰ τὴν ὑπόληψιν,  ἔξω   τῶν φρενῶν γενόμενος παρῆν μετὰ
[11, 28]   παιδὸς ἑάλω καὶ ἔτι μᾶλλον  ἔξω   τῶν φρενῶν ἐγένετο πολλάκις ἀναγκαζόμενος
[11, 60]   ἐχθρῶν ποιῆσαι πράγματα, τοὺς  ἔξωθεν   ἐπιφερομένους ἀποτρέψασθαι βουλομένῃ κακῶς τὸν
[11, 7]   δέομαι λέγειν ὑπέλαβον, εἴ τις  ἔξωθεν   ἡμᾶς κατάσχοι πόλεμος ἅμα τοῖς
[11, 37]   τῆς ἄκρας φρουροὺς ἐπὶ τοὺς  ἔξωθεν   πολεμίους ἡμῖν παρεσκευάσθαι μόνον, ὑμᾶς
[11, 55]   καὶ τοὺς μεγίστους ὅρκους κατ´  ἐξωλείας   αὐτῶν τε καὶ τῶν ἐγγόνων,
[11, 36]   ἐν φροντίδι. τούτῳ δ´, ὡς  ἔοικε,   τὸν ἴδιον ἐξετάζοντι βίον καὶ
[11, 43]   ὅτι φίλοι τ´ εἰσὶ καὶ  ἐπ´   ἀγαθῷ τῆς πόλεως εἰσεληλύθασι, καὶ
[11, 49]   τοῖς πατρικίοις πρὸς τοὺς δημοτικοὺς  ἐπ´   ἀδείᾳ τε πάντων γενέσθαι καὶ
[11, 28]   τοῖς πέντε τάγμασιν ἐτάχθη τοῖς  ἐπ´   Αἰκανοὺς στρατευσαμένοις. τούτῳ θυγάτηρ ἔτυχεν
[11, 11]   δικαίαις παραλαμβάνεσθαι φιλοῦσιν ὁμολογίαις, οὐκ  ἐπ´   αἰσχραῖς καὶ ἀδίκοις. ~Εἰ δὲ
[11, 20]   ὑμῶν νεότητα πολλὴν καὶ ἀγαθὴν  ἐπ´   ἀμφότερα τὰ ἔθνη τῷ μὲν
[11, 18]   προθυμίας καὶ σπουδῆς καταγράφετε τὰς  ἐπ´   ἀμφοτέρους ἐξελευσομένας. ὅταν δὲ τὰ
[11, 27]   ἀπαρχόμενοι κατὰ δύναμιν, ὧν νόμος  ἐπ´   ἀνδράσιν ἀγαθοῖς εἰς τὴν τελευταίαν
[11, 3]   στρατιὰν καὶ μὴ περιμένειν, ἕως  ἐπ´   αὐτὴν ἔλθωσι τὴν πόλιν αἱ
[11, 3]   τὰ πρὸς τὸν πόλεμον ἐλαύνουσιν  ἐπ´   αὐτὴν στρατεύμασι μεγάλοις. καὶ κατὰ
[11, 26]   στίφος ἐποίουν ὡς ἅμα χωρήσοντες  ἐπ´   αὐτὸν ἀθρόοι. θεράπων δέ τις
[11, 26]   δὲ ἅμα πάντων πολλῶν ὄντων  ἐπ´   αὐτὸν ἀποκτείνει μὲν περὶ πεντεκαίδεκα,
[11, 33]   μάλιστα φυλακήν, ἴλην ἀπέστειλεν ἱππέων  ἐπ´   αὐτόν, ἔκ τε τῆς πόλεως
[11, 30]   βοηθεῖν. ἠξίου τε τὴν καταπεφευγυῖαν  ἐπ´   αὐτὸν ἐλεῆσαι παρθένον, μητρὸς μὲν
[11, 40]   ὀλιγαρχίαν οὐδὲ δέδοικε, μὴ καὶ  ἐπ´   αὐτὸν ἔλθοι ποτὲ σὺν χρόνῳ
[11, 54]   ὅτι πολλῇ στρατιᾷ μέλλουσιν ἐλαύνειν  ἐπ´   αὐτοὺς Αἰκανοί τε καὶ Οὐολοῦσκοι,
[11, 23]   οἴκτιστα πράγματα ἔπαθον. ὠσάμενοι γὰρ  ἐπ´   αὐτοὺς οἱ πολέμιοι καὶ τοὺς
[11, 42]   τῶν ταγμάτων, δείσαντες, μή τις  ἐπ´   αὐτοὺς τῶν ὄχλων ὁρμὴ γένηται,
[11, 8]   ὡς ἔχομεν ὀργῆς δύναμιν ἐξαγαγεῖν  ἐπ´   αὐτοὺς ψηφισώμεθα, δέδοικα μὴ ταῦθ´
[11, 39]   τὰ τῶν ἐναντίων, ἄσμενοι χωρήσειν  ἐπ´   ἐκείνους. ἐρημούμενον δὴ θεωρῶν ἑαυτὸν
[11, 37]   τὴν θυγατέρα τοὺς τελευταίους ἀσπασμοὺς  ἐπ´   ἐξουσίας καὶ διαλεχθῆναι μόνῃ μόνος,
[11, 4]   ἀπό τε Αἰκανῶν καὶ Σαβίνων  ἐπάγεται   τῇ Ῥώμῃ πόλεμος· καὶ διεξῆλθε
[11, 44]   τριῶν ταγμάτων λοχαγοὶ πολλὴν δύναμιν  ἐπαγόμενοι,   ἀλλοτρίως μὲν ἔτι πάλαι διακείμενοι
[11, 23]   νοῦν τοσαύτην μὲν οἰκείαν δύναμιν  ἐπαγομένοις,   τοσαύτην δὲ συμμαχίαν. οἱ γὰρ
[11, 25]   στρατείας εὐνοίᾳ τῇ πρὸς αὐτὸν  ἐπαγόμενον·   μεθ´ ὧν ἀποσταλεὶς ὑπὸ θατέρου
[11, 28]   λέγειν, ἀποστέλλει συχνοὺς τῶν ἀναιδεστάτων  ἐπαγόμενον.   δὲ παραγενόμενος ἐπὶ τὸ
[11, 22]   τὴν πατρίδα, τέκνα καὶ γυναῖκας  ἐπαγόμενον.   οἱ δὲ περὶ τὸν Ἄππιον
[11, 28]   Πόπλιος Νομιτώριος φίλους τε πολλοὺς  ἐπαγόμενος   καὶ συγγενεῖς, ἀνὴρ ἐκ τῶν
[11, 23]   ἐπανορθωσόμενοι τὰς ἐλαττώσεις οἴκτιστα πράγματα  ἔπαθον.   ὠσάμενοι γὰρ ἐπ´ αὐτοὺς οἱ
[11, 13]   καὶ τελευτήσασιν ὑπὸ τῶν ἐπιγινομένων  ἐπαινεῖσθαι.   μαρτυρεῖται γάρ τοι παρὰ πάντων
[11, 56]   μηδεμιᾶς ἀρχῆς μεταδιδόντες τοῖς δημοτικοῖς.  Ἐπαινεσάντων   δ´ ἁπάντων τὴν γνώμην καὶ
[11, 15]   πολὺν ἐκ τοῦ συνεδρίου κινήσας  ἔπαινον   ἐπὶ τῷ γενναίῳ καὶ φιλελευθέρῳ
[11, 61]   γνώμην Γενυκίου πολὺς ἐξ ἁπάντων  ἔπαινος   ἐγίνετο, καὶ οἱ μετ´ ἐκεῖνον
[11, 61]   ἐκκλησίαν, πολλοὺς διέθεντο τῆς βουλῆς  ἐπαίνους,   καὶ παραγγέλλειν τὴν ἀρχὴν ἐκέλευον
[11, 59]   ἀλυσιτελὲς γενόμενον ἀποδείξας τὸ μισόδημον,  ἐπαίνους   τε πολλοὺς περὶ τοῦ δήμου
[11, 12]   ἡγήσεται συγγνώμης ἄξια, ταῦτα δ´  ἐπαίνων.   ὑπάρξει δέ σοι καὶ τῶν
[11, 39]   ἐξουσίᾳ δημαρχικῇ καὶ ἐλπίδι κούφῃ  ἐπαιρόμενος,   ὅτι συναγανακτήσας δῆμος αὐτῷ
[11, 2]   εἰς τὸ βουλευτικὸν συνέδριον, οὓς  ἐπάναγκες   ἔδει παρεῖναι ταῖς ἀρχαῖς, ἀλλὰ
[11, 59]   ἀκούσαντες, τὸ μετὰ τὸν πόλεμον  ἐπάναγκες   εἶναι σφίσι προβουλεῦσαι περὶ αὐτοῦ
[11, 6]   περιίστανται κεκραγότες καὶ τὴν δημαρχικὴν  ἐπανασείοντες   ἐξουσίαν καὶ ῥίψειν αὐτὸν ἀπειλοῦντες
[11, 25]   ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ πῶς ἂν  ἐπανορθωθείη   τὰ τῶν στρατηγῶν ἁμαρτήματα λέγειν
[11, 14]   ἐμαυτοῦ τὰ κράτιστα βουλευομένην, καὶ  ἐπανορθῶν   τὰς ἀγνοίας σου κατὰ δύναμιν
[11, 20]   ἄλλο σαθρὸν ἦν τῆς πολιτείας  ἐπανορθωσάμενος   ἀπέθετο τὰς ῥάβδους· καὶ τὸ
[11, 9]   μὴ οὐχ δεῖ πρῶτον  ἐπανορθώσασθαι   λέγειν. ἔπειθ´ ὅτι συμβέβηκεν ὄντι
[11, 21]   διαστάντος πρὸς ἑκάτερον, τῶν μὲν  ἐπανορθώσασθαι   τὴν ἀκοσμίαν τοῦ πολιτεύματος βουλομένων
[11, 11]   καλεῖ τὴν ἀρχήν. ~Πῶς οὖν  ἐπανορθώσετε   ταῦτα καὶ παύσεσθε δι´ αἰτίας
[11, 14]   ἐν τῇ πόλει θορύβων τῆς  ἐπανορθώσεως.   εἰ δέ τις ἕτερα τούτων
[11, 9]   τῆς πόλεως, τὴν σωτηρίαν καὶ  ἐπανόρθωσιν   αὐτῶν ἥτις ἔσται φράσω. ἅπασι
[11, 23]   τὰ δεινὰ μένειν ἀξιοῦντες ὡς  ἐπανορθωσόμενοι   τὰς ἐλαττώσεις οἴκτιστα πράγματα ἔπαθον.
[11, 47]   δυνάμεως προελθόντας, ἔτι μᾶλλον ἐβούλετο  ἐπᾶραι   καὶ θρασυτέρους ποιῆσαι δόξαν οὐκ
[11, 7]   βουλοίμην ἂν ὑμᾶς ἐξετάσαι, τίσιν  ἐπαρθέντες   ἐλπίσιν Αἰκανοὶ καὶ Σαβῖνοι πόλεμον
[11, 8]   ἀγανακτήσαντες τῷ καταφρονεῖσθαι πρὸς αὐτῶν  ἐπαρθέντων   ὡς ἔχομεν ὀργῆς δύναμιν ἐξαγαγεῖν
[11, 47]   ~Ἐπεὶ δ´ αἱ κατὰ πόλιν  ἐπαύσαντο   ταραχαί, συναγαγόντες τὴν βουλὴν οἱ
[11, 38]   ἐγίνοντο, πρῶτον μὲν εἰς λόγους  ἐπαχθεῖς   καὶ προπηλακιστὰς κατὰ τῆς ἐξουσίας
[11, 11]   ποθ´ ἡμῖν γενομένην, νῦν δ´  ἐπαχθῆ.   δ´ ἐκ τοῦ πεισθῆναί
[11, 12]   σοι κίνδυνοί τινες ἐξ αὐτῶν  ἐπαχθῶσι,   καὶ δίκας ἀναγκασθῇς ὑπέχειν τῶν
[11, 41]   φανεροῦ βιάζεσθαι καὶ προπηλακίζειν Ἄππιος  ἐπεβάλετο,   ἀλλὰ καὶ ὑμῶν εἰσι πολλαὶ
[11, 22]   τὸν Ἄππιον ἀγανακτοῦντες τοῖς γινομένοις  ἐπεβάλοντο   μὲν κωλύειν πύλας τ´ ἀποκλείσαντες
[11, 23]   τοὺς ὑποστάντας τοῦ χάρακος καταβαλόντες  ἐπέβησαν   τῶν ἐρυμάτων· καὶ καταλαβόμενοι τὸ
[11, 38]   ὡς τὸ περὶ τὴν κόρην  ἐπέγνω   πάθος, ἀναπηδᾷ τε ἀπὸ τοῦ
[11, 44]   δ´, ἐπειδὴ τὴν ἐκείνων ἀπόστασιν  ἐπέγνωσαν,   ἀγαπητῶς τὸ συμβὰν ἀπὸ τῆς
[11, 52]   αὐτοὶ μεθ´ ὅρκου δικάσαντες ἑτέρων  ἐπέγνωσαν   εἶναι. ταῦτα δὴ λογιζόμενοι καὶ
[11, 34]   καὶ τικτόμενον τὸ παιδίον ἰδούσας  ἐπεδείκνυντο   καὶ ἀνακρίνειν ἠξίουν. δὲ
[11, 13]   ἔργων ὑποθέσεις ἐγένοντο καὶ μεγάλας  ἐπέθρεψαν   ἡμῖν ἀρετῆς ἐλπίδας, αἷς ἀκολούθως
[11, 13]   ὅτι τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων οὐδεὶς  ἐπεθύμησεν   ἐξουσίας δεσποτικῆς οὐδὲ ταῖς ἐπονειδίστοις
[11, 44]   πράγματος ὀργὴν κατ´ αὐτῶν λαβεῖν.  ἐπεὶ   δ´ ἀγορεύειν γνώμην ἕκαστον ἔδει,
[11, 47]   καὶ τῶν πολεμίων γενέσθαι προσδοκώντων.  ~Ἐπεὶ   δ´ αἱ κατὰ πόλιν ἐπαύσαντο
[11, 47]   ἀνανδρίαν ἠνείχετο μένων ἐφ´ ἡσυχίας.  ἐπεὶ   δ´ ἔγνω τὴν κρατίστην τῶν
[11, 36]   ἔπεισαν αὐτοί, καλῶς ἂν εἶχεν·  ἐπεὶ   δ´ εἰς ἀμφισβήτησιν ἦλθε τὸ
[11, 40]   θορύβου περιεχόμενοι περὶ αὐτὸν ἠκολούθουν.  ἐπεὶ   δ´ εἰς τὸν ἀναπεπταμένον τοῦ
[11, 31]   κρατεῖν τοῦ σώματος μέχρι δίκης.  ἐπεὶ   δ´ ἐκεῖνος ἄπεστι, τὸν κύριον
[11, 19]   τῷ ἀνδρὶ κατὰ τὸ βέλτιστον.  ἐπεὶ   δὲ Κορνήλιος εἰς τὸ ἀδύνατον
[11, 26]   μεγάλους μισθοὺς τῆς ἀνδροφονίας ὑποσχόμενοι.  ἐπεὶ   δὲ πολὺ προελθόντες ἀπὸ τοῦ
[11, 44]   ὧν ἐπιφανέστατος Σέξτος Μάλιος ἦν.  ἐπεὶ   δὲ συνέμιξαν ἀλλήλοις, θέμενοι τὰ
[11, 3]   πλῆθος τούτων μὲν οὐδέτερον,  ἐπεὶ   δι´ ὑποψίας ἦν αὐτοῖς ἑκάτερον,
[11, 22]   τ´ ἀνὰ κράτος οὐ ῥᾴδιον,  ἐπεὶ   καθαιρεθῆναι δυναστείαν τηλικαύτην ἀνόητον ἐφαίνετο
[11, 59]   ἐλευθερίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἡγεμονίας,  ἐπεὶ   ταῦτα καὶ παραπλήσια τούτοις διεξῆλθε,
[11, 4]   ἐξουσίας δέομαι; οὐ μὴν ἀλλ´  ἐπεὶ   τῆς ἀρχῆς ἐκείνης ἀπεστερήμεθα, ὑμᾶς
[11, 47]   οἵ τ´ ἐκ τοῦ χάρακος  ἐπεὶ   τοὺς σφετέρους προσιόντας ἐθεάσαντο, θρασύτεροι
[11, 22]   μηκέτι καταλυθῆναι σφῶν τὴν δυναστείαν,  ἐπειδὰν   ἅπαξ ὅπλων καὶ στρατιᾶς γένωνται
[11, 15]   κατέχωσι τὴν καλὴν ταύτην ἀρχήν.  ἐπειδὰν   δ´ οἷα μαντεύομαι περὶ τὴν
[11, 42]   καὶ συνελευθεροῦν τὴν πατρίδα, ἔκριναν,  ἐπειδὰν   ἡμέρα τάχιστα γένηται, τὸν μὲν
[11, 58]   διάγνωσιν εἰς ἕτερον καιρὸν ἐπιτηδειότερον.  ἐπειδὴ   δ´ ἅπασι τοῖς παραληφθεῖσιν
[11, 30]   ἐπιχειρήσαντα πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν Κλαύδιον,  ἐπειδὴ   {δὲ} γάμων παῖς ἔσχεν
[11, 17]   περὶ διαλλαγῶν ποιησόμενοι τοὺς λόγους,  ἐπειδὴ   κακῶς ἤρξασθε ἡμᾶς ποιεῖν οὐδὲν
[11, 56]   τινι τοῦ δήμου μεγάλῳ γενομένην,  ἐπειδὴ   κατ´ οἰκίαν τε συνήδρευσαν, ἀλλ´
[11, 44]   ἐπιθησομένων καὶ ἐπὶ τούτῳ ἡκόντων,  ἐπειδὴ   κατέμαθεν οὐδὲν νεωτερίσαντας αὐτούς, ὑφέμενος
[11, 6]   τῶν θορυβούντων βραχὺν ἐπισχεῖν χρόνον,  ἐπειδὴ   κατέστειλε τὸ ταραττόμενον αὐτῶν· Οὐδένα
[11, 7]   δ´ ἀναστὰς τοιαύτην διέθετο δημηγορίαν·  Ἐπειδή   με πρῶτον γνώμην ἀποφαίνεσθαι ἀξιοῖ
[11, 14]   πρὸς σὲ περὶ ὧν ἐβουλόμην,  ἐπειδὴ   μόνῳ πρὸς μόνον οὐκ ἐξεγένετο.
[11, 43]   αὐτῶν τὸν ὅρκον νόμος,  ἐπειδὴ   νόμῳ μὲν ἀποδειχθέντα δεῖ τὸν
[11, 20]   παράδειγμα μιμησαμένους ἡμᾶς οἴομαι δεῖν,  ἐπειδὴ   οὐδὲν ἄλλο ποιεῖν δυνάμεθα, δικτάτορα
[11, 59]   δοὺς ἐξουσίαν τοῖς βουλομένοις λέγειν,  ἐπειδὴ   οὔτε κατηγορήσων οὔτ´ ἀπολογησόμενος οὐδεὶς
[11, 21]   ἡγουμένων κράτιστα εἶναι πλὴν ὀλίγων,  ἐπειδὴ   πάντες ἀπεδείξαντο τὰς ἑαυτῶν γνώμας,
[11, 38]   ἵστανται πρὸ τοῦ νεκροῦ καὶ  ἐπειδὴ   πλησίον αὐτῶν οἱ περὶ τὸν
[11, 36]   αὐτῶν λεγόντων ἡσυχίαν γενέσθαι κελεύσας,  ἐπειδὴ   σιωπή τ´ ἐγένετο, καὶ πᾶς
[11, 48]   ἐπὶ τὸν κατὰ Σαβίνων πόλεμον  ἐπειδὴ   τὰ κατὰ τὸν συνάρχοντα ἔγνω
[11, 8]   μὲν ὑπὲρ τοῦ πολέμου βουλήν,  ἐπειδὴ   ταραχωδῶς ἡμῖν ἔχει τὰ ἐντὸς
[11, 30]   χρόνου τῆς δίκης ἔφη τελευτῶν·  Ἐπειδὴ   ταχεῖαν αὐτῆς βούλεται γενέσθαι τὴν
[11, 44]   Ἀλγιδῷ πέντε ταγμάτων, τότε δ´,  ἐπειδὴ   τὴν ἐκείνων ἀπόστασιν ἐπέγνωσαν, ἀγαπητῶς
[11, 61]   διὰ τῶν ὅπλων αὐτὸ ληψόμενοι,  ἐπειδὴ   τὸ συγχώρημα ἔλαβον, ἀπέστησαν εὐθὺς
[11, 21]   ἁπάντων δὴ γεγονότων κατὰ νόμον,  ἐπειδὴ   τοῖς πλείοσιν ὑμῶν Κορνήλιος ἐδόκει
[11, 32]   περὶ τῆς διεγγυήσεως τοῦ σώματος,  ἐπειδὴ   τραχυνομένους ὑμᾶς πρὸς τὴν ἀπόφασιν
[11, 3]   καὶ τοὺς ἀπεχθομένους τῇ πολιτείᾳ·  ἔπειθ´   ὁποίαν τινὰ δεήσει τὴν καταγραφὴν
[11, 17]   ἐὰν μὴ κατὰ νόμους γένηται;  ἔπειθ´   ὅταν αἱ φυλαὶ διενέγκωσι τὴν
[11, 9]   δεῖ πρῶτον ἐπανορθώσασθαι λέγειν.  ἔπειθ´   ὅτι συμβέβηκεν ὄντι θείῳ πρὸς
[11, 30]   ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψεν·  ἔπειθ´   ὅτι τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών· πρὸς
[11, 2]   τε ὑπεριδόντες καὶ βουλῆς καταφρονήσαντες·  ἔπειθ´   ὅτι τοὺς χαριεστάτους Ῥωμαίων, οἷς
[11, 25]   τρόπον ἁπλοῦς τά τ´ ἄλλα  ἐπείθετο   αὐτοῖς, ὅσα συμφέρειν ὑπελάμβανε, καὶ
[11, 28]   καὶ κακῶς. ὡς δ´ οὐκ  ἔπειθον   αὐτάς, ἀλλὰ καὶ φυλακῆς ἑώρα
[11, 28]   δέλτοις ἀνέγραψε, τὸ μὲν πρῶτον  ἐπειράθη   διαφθεῖραι χρήμασι τὴν κόρην, καὶ
[11, 17]   γύναια ἐλεύθερα ὕβρεως καὶ παροινίας  ἐπειράθη   στρατιωτικῆς οὐδ´ ἄλλο τῶν ἀνηκέστων
[11, 58]   καὶ πραΰνειν τὰς ὀργὰς αὐτῶν  ἐπειρᾶτο   διδάσκων, ὅτι τοὺς μὲν φίλους
[11, 19]   Κορνήλιος εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπάγειν  ἐπειρᾶτο   τὴν γνώμην πολλοὺς τοὺς μεταξὺ
[11, 39]   δῆμον εἰς ἐκκλησίαν καὶ κατηγορεῖν  ἐπειρᾶτο   τῶν ἀνδρῶν παρανομίαν τε καὶ
[11, 36]   βουλόμενος. εἰ μὲν οὖν ἀλλήλους  ἔπεισαν   αὐτοί, καλῶς ἂν εἶχεν· ἐπεὶ
[11, 25]   ἁμαρτήματα λέγειν παρεκάλουν, καὶ τελευτῶντες  ἔπεισαν   ἐξελθεῖν ἐπὶ τὸν ἐν Κρουστομερείᾳ
[11, 17]   ἑτέρας ἀρχάς. Κλαύδιος γὰρ ἡμᾶς  ἔπεισε   περὶ μηδενὸς ἄλλου πράγματος μήτε
[11, 29]   γυνὴ συνήθη καὶ εἰσοδίαν οὖσαν  ἔπεισεν   ἐὰν τέκῃ, δοῦναι τὸ παιδίον
[11, 22]   ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν ἀξιῶν οὐκ  ἔπεισεν.   ἠκολούθει δ´ αὐτῷ πολὺς μὲν
[11, 3]   τοῖς ὑπὸ τῶν δυνατῶν ἐπιταττομένοις·  ἔπειτ´   αὐτοὶ {εἴ τι} δόξειν ὑπηρετοῦντες
[11, 41]   τι παρὰ ταῦτα ποιῶσι, καταρασάμενοι;  ἔπειτ´   ἐκεῖνοι μὲν ἑνὸς οὐκ ἤνεγκαν
[11, 17]   γενήσεται τῆς βουλῆς ὑπὲρ ἀρχαιρεσιῶν,  ἔπειτ´   ἐξοίσουσιν οἱ δέκα τὰ βουλευθέντα
[11, 22]   ἀποκλείσαντες καὶ ἀνθρώπους τινὰς συναρπάσαντες,  ἔπειτα   δέος γὰρ εἰσῆλθεν αὐτοῖς, μὴ
[11, 38]   κατὰ τῆς ἐξουσίας αὐτῶν ἐχώρουν,  ἔπειτα   καὶ τὰ ἔργα ὅμοια τοῖς
[11, 61]   δήμαρχοι προῆλθον εἰς τὴν ἀγοράν.  ἔπειτα   καλέσαντες τὸ πλῆθος εἰς τὴν
[11, 37]   τὰς λιβάδας ἐξέματτε τῶν δακρύων,  ἔπειτα   κατὰ μικρὸν ὑπάγων, ὡς ἦν
[11, 6]   ἐπὶ τῷ πράγματι τὴν βουλήν·  ἔπειτα   προσελθὼν ἐξ αὐτῶν Ἄππιος καὶ
[11, 27]   ὑποψίας ἔλαβον εὐθέως τὸ πραχθέν·  ἔπειτα   τοῖς νεκροῖς προσελθόντες ὡς ἐθεάσαντο
[11, 32]   χρόνον, τι χρὴ ποιεῖν,  ἔπειτα   τὸν Κλαύδιον καλέσας ἐπὶ τὸ
[11, 43]   πολλῶν τὰ ἱερὰ σημεῖα κινεῖν,  ἔπειτα   τοὺς ἡγεμόνας καὶ τοὺς στρατηγοὺς
[11, 6]   καὶ πρέπον ὑμῖν, τοὺς πρεσβυτέρους,  ἔπειτα   τοὺς μέσους, τελευταίους δὲ τοὺς
[11, 47]   ἀντεπιόντος ἐκείνην μὲν τὴν ἡμέραν  ἐπεῖχε,   τῇ δ´ ἑξῆς ἐπὶ τὴν
[11, 35]   προσεῖχεν οὔτε τοῖς δάκρυσιν αὐτῆς  ἐπεκλᾶτο,   τήν τε συμπάθειαν τῶν παρόντων
[11, 62]   συνθήκας τὸ τῶν ὑπάτων ἀρχεῖον  ἐπεκύρωσε.   ~Τῷ δ´ ἑξῆς ἐνιαυτῷ πάλιν
[11, 33]   ἐπιστολὰς δοὺς τοῖς πιστοτάτοις ἱππεῦσιν  ἔπεμψεν   ἐπὶ τὸν χάρακα {καὶ} πρὸς
[11, 60]   δ´ ἂν ἅπασι δόξῃ ψῆφον  ἐπενέγκασι,   τοῦτ´ εἶναι κύριον. ἐπιτελεῖσθαι δὲ
[11, 7]   ἐλπίσιν Αἰκανοὶ καὶ Σαβῖνοι πόλεμον  ἐπενεγκεῖν   ἐτόλμησαν ἡμῖν καὶ τὴν χώραν
[11, 22]   ὄντα ἐν φυγαῖς φέρεσθαι λειποστρατίαν  ἐπενεγκόντες   ἐδήμευσαν τῷ λόγῳ, τὸ δ´
[11, 22]   δημοτικούς. εἰ μὲν οὖν μηδὲν  ἐπεξήμαρτον   ἔτι πρὸς τοῖς εἰρημένοις, δοκοῦσιν
[11, 24]   οἱ μετὰ τοῦ Οὐαλερίου συνεστῶτες.  ἐπέσκηπτόν   τε δι´ ἀπορρήτων τοῖς ἐπὶ
[11, 26]   ἑταίρων τοὺς ἰταμωτάτους ἐπιλεξάμενοι, οἷς  ἐπέσκηψαν   ἀποκτεῖναι τὸν ἄνδρα μεγάλους μισθοὺς
[11, 1]   τὰ θαυμαστὰ καὶ παράδοξα ἔργα  ἐπετέλεσαν,   καὶ τίνες ἦσαν οἱ τῶν
[11, 23]   ὁδοὺς καὶ ἐπὶ προνομὰς ἐξιοῦσιν  ἐπετίθεντο,   καὶ εἴ ποτε ἱππεῖς εἰς
[11, 44]   τὰ ὅπλα τοῖς εἴκοσι χιλιάρχοις  ἐπέτρεψαν   ἅπαντα ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ λέγειν
[11, 19]   οἳ κατ´ ἀρχάς τ´ οὐκ  ἐπέτρεψάν   μοι λέγειν ὅσα προῃρούμην πρὸς
[11, 49]   ἀμφοτέρων μαθοῦσα τὴν ἐπινίκιον οὐκ  ἐπέτρεψε   ποιήσασθαι θυσίαν πολλῶν μὲν καὶ
[11, 19]   ὄντος τοῦ πολέμου, καὶ χλευάζειν  ἐπεχείρει   πράγματα οὐκ ἐπιτήδεια χλευασμῶν, οἷς
[11, 57]   βουλῆς δεόμενον εἰς τὸ συνέδριον  ἐπεχείρησαν   εἰσφέρειν, καὶ λόγον ἀπέδωκαν ὑπὲρ
[11, 1]   κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν δὲ τρόπον  ἐπεχείρησαν   ἐρριζωμένην ἤδη τὴν δυναστείαν ἐξελεῖν,
[11, 4]   οἱ δέκα δὲ ταῦθ´ ὁρῶντες  ἐπεχείρησαν   μὲν ἐκ τῶν οἰκιῶν τοὺς
[11, 24]   σῖτον καὶ τἆλλα ὧν ἐδέοντο  ἐπεχορήγουν   τά τε δημόσια καὶ ἰδιωτικὰ
[11, 1]   ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΔΕΚΑΤΟΣ.  ~Ἐπὶ   δὲ τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ τρίτης
[11, 61]   λόγου γινομένη καὶ ταχὺ μεταπῖπτον  ἐπὶ   θάτερα μέρη, μάλιστα δ´
[11, 61]   τῆς ἐπιθυμίας καὶ τὰς σπουδὰς  ἐπὶ   θάτερον μετέβαλον. πολλῶν γέ τοι
[11, 56]   ἀπόρρητον τῶν ἀνδρῶν συνουσίαν ὡς  ἐπὶ   κακῷ τινι τοῦ δήμου μεγάλῳ
[11, 11]   καταλυομένας δ´ εὐσεβεῖς. θεοὶ γὰρ  ἐπὶ   καλαῖς καὶ δικαίαις παραλαμβάνεσθαι φιλοῦσιν
[11, 60]   παρόντι χρόνῳ μήθ´ ὕστερον, ὡς  ἐπὶ   καταλύσει τῆς ἀριστοκρατίας εἰσφερομένου καὶ
[11, 9]   τοῦτ´ ἀπεχθάνεσθαι ἐνθυμουμένους, ὅτι οὐκ  ἐπὶ   λοιδορίᾳ καὶ προπηλακισμῷ τῆς ἀρχῆς
[11, 40]   ἀναπεπταμένον τοῦ στρατοπέδου τόπον ἦλθεν,  ἐπὶ   μετεώρου τινὸς στάς, ὥσθ´ ὑπὸ
[11, 18]   πολλῆς μὲν εὐηθείας τούτων, οἷς  ἐπὶ   νοῦν ἔρχεται τοιαῦτα ληρεῖν, πολλῆς
[11, 1]   ὠφελοῦντα καὶ βλάπτοντα καταμανθάνουσιν, ὅταν  ἐπὶ   παραδειγμάτων ταῦτα πολλῶν ὁρῶσι, καὶ
[11, 23]   παραπλησίαν ποιούμενοι τὴν ἀνάζευξιν, ἕως  ἐπὶ   πόλιν Κρουστομέρειαν, ἐστιν οὐ
[11, 43]   τὴν πόλιν ἦν. οὐ μὴν  ἐπὶ   πολύν γε διέμεινεν ταραχὴ
[11, 24]   ἐγίνετο ταῦτα· οἱ μὲν γὰρ  ἐπὶ   προνομὰς ἀποστελλόμενοι ὑπ´ αὐτῶν, οἱ
[11, 23]   ἀφῃροῦντο λοχῶντες τὰς ὁδοὺς καὶ  ἐπὶ   προνομὰς ἐξιοῦσιν ἐπετίθεντο, καὶ εἴ
[11, 47]   τὴν κρατίστην τῶν πολεμίων δύναμιν  ἐπὶ   προνομὴν τῆς Ἑρνίκων τε καὶ
[11, 23]   Ὄππιος. τρία δὲ ἔχοντες ἐξῆγον  ἐπὶ   Σαβίνους Κόιντος Φάβιος καὶ Κόιντος
[11, 23]   πολεμίοις βουλομένων. οἱ μὲν οὖν  ἐπὶ   Σαβίνους στρατεύσαντες ἐν τοῖς ἐλάττοσι
[11, 29]   τις γενέσθαι τὴν διάγνωσιν, ἕτοιμος  ἐπὶ   σοῦ λέγειν τὴν δίκην αὐτίκα
[11, 25]   συνδιαπορεῖν σφίσιν ἠξίουν ὑπὲρ τῶν  ἐπὶ   στρατοπέδου, καὶ πῶς ἂν ἐπανορθωθείη
[11, 22]   τὰ μέρη χρώμενοι καὶ οὔτ´  ἐπὶ   στρατοπέδου μετριάζοντες οὔτ´ ἐν τῇ
[11, 25]   πόλει διεξιόντα λόγους κατὰ τῶν  ἐπὶ   στρατοπέδου στρατηγῶν, ὡς ἀνάνδρων τε
[11, 24]   περὶ τὸν Ἄππιον τοῖς μὲν  ἐπὶ   στρατοπέδου συνάρχουσιν ὅπλα τε καὶ
[11, 30]   πάντες ἔλθωσιν οἱ νῦν ὄντες  ἐπὶ   στρατοπέδου, τότε τὴν δίκην ἀξιῶν
[11, 47]   ἔχων τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἐξῆγεν  ἐπί   τ´ Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους· συνῆλθε
[11, 7]   τοῖς ἀρχομένοις, μετὰ προθυμίας ἅπαντες  ἐπὶ   τὰ δεινὰ χωροῦσι καὶ οὔτε
[11, 1]   ἀνθρώπου χειραγωγουμένη διὰ τῶν λόγων  ἐπὶ   τὰ ἔργα καὶ μὴ μόνον
[11, 16]   ἐστιν, εἰ τὰς ἰδίας ἀπεχθείας  ἐπὶ   τὰ κοινὰ τῆς πόλεως πράγματα
[11, 14]   βουλόμενος ὀκνῶ. εἰ μὲν γὰρ  ἐπὶ   τὰ κρείττω βουλεύματα θεὸς
[11, 3]   πρῶτον μὲν εἰ πάντας Ῥωμαίους  ἐπὶ   τὰ ὅπλα κλητέον καὶ τοὺς
[11, 1]   ὠφελεῖν, καὶ ἄγειν αὐτὰς ἑκούσας  ἐπὶ   τὰ συμφέροντα διὰ τοῦ λόγου.
[11, 14]   τῶν ἱκανῶν εἴρηκα, εἰ δ´  ἐπὶ   τὰ χείρω, διακενῆς καὶ τὰ
[11, 23]   φανεροὺς ἐποίουν αὑτοὺς τότε χαίροντες  ἐπὶ   ταῖς κακοπραγίαις τῶν στρατηγῶν· καὶ
[11, 49]   ἦν τ´ ἀμφοτέροις μέγα φρονοῦσιν  ἐπὶ   ταῖς νίκαις ἐλπὶς ἐπιφανεῖς κατάξειν
[11, 4]   ἐπικαλοῦμαι, Κόιντε Φάβιε Οὐιβολανέ, τὸν  ἐπὶ   ταῖς τρισὶν ὑπατείαις κοσμούμενον, εἰ
[11, 18]   τὴν ἀκμὴν τῆς πόλεως; οὐκ  ἐπὶ   τὰς ἐκείνων πόλεις αὐτοὶ στρατευσόμεθα;
[11, 47]   πολιορκούμενον τὸν χάρακα οἱ προεξεληλυθότες  ἐπὶ   τὰς προνομὰς ταχέως ἧκον, πλὴν
[11, 42]   περιστησάμενοι. ὡς δ´ ἐπύθοντο ἀπεληλυθότας  ἐπὶ   τὰς σκηνὰς λήξαντά τε καὶ
[11, 1]   ταῦτα πολλῶν ὁρῶσι, καὶ τοῖς  ἐπὶ   ταῦτα παρακαλοῦσιν αὐτοὺς φρόνησιν μαρτυροῦσι
[11, 60]   ἐλάμβανον. ~Θορύβου δέ, ὅπερ εἰκός,  ἐπὶ   τῇ γνώμῃ γενομένου διὰ τὸ
[11, 11]   χρηστούς· ἐὰν δ´ οὗτοι φιλοχωρῶσιν  ἐπὶ   τῇ παρανόμῳ δυναστείᾳ, σοὶ μὲν
[11, 27]   ἀπὸ τῶν τριῶν ταγμάτων ἐξελθεῖν  ἐπὶ   τὴν ἀναίρεσιν τοῦ σώματος, ἵνα
[11, 47]   ἡμέραν ἐπεῖχε, τῇ δ´ ἑξῆς  ἐπὶ   τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν ἦγεν οὐ
[11, 31]   ἀπαγαγεῖν ἐγγυητὰς ἀξιοχρέους δόντα καταστήσειν  ἐπὶ   τὴν ἀρχήν, ὅταν πατὴρ
[11, 28]   ὅποι προῃρεῖτο τὴν κόρην ἄγειν  ἐπὶ   τὴν ἀρχὴν παραγίνεται. ἐκάθητο δ´
[11, 29]   ἐγγυητὰς καθιστὰς ἀξιοχρέους ἄξειν αὐτὴν  ἐπὶ   τὴν δίκην· εἰ δὲ ταχεῖαν
[11, 33]   παρθένου τοῖς συγγενέσιν, ἀλλ´ ὅταν  ἐπὶ   τὴν ἐγγύην προαχθῇ, μετὰ βίας
[11, 33]   τοῦτο πράττῃ προφάσει, μὴ παραγενηθέντος  ἐπὶ   τὴν ἐγγύην τοῦ πατρός, ἐπιστολὰς
[11, 38]   λέγουσι καὶ καλοῦσι τὸν δῆμον  ἐπὶ   τὴν ἐλευθερίαν. δ´ ὑπ´
[11, 37]   ἔθει διὰ τῆς πόλεως ἐμμανὴς  ἐπὶ   τὴν ἐλευθερίαν τοὺς πολίτας καλῶν.
[11, 58]   νόμου διεξέλθωσι τὰ δίκαια, πρώτους  ἐπὶ   τὴν ἐρώτησιν τῆς γνώμης καταλέγειν
[11, 27]   πολλῆς ἀσφαλείας τε καὶ τιμῆς  ἐπὶ   τὴν παρεμβολὴν παρακομισθείη. συγχωρησάντων δὲ
[11, 16]   ὁρῶντες δὲ ὅσον οὔπω καὶ  ἐπὶ   τὴν πόλιν αὐτοὺς ἐλεύσεσθαι τὸ
[11, 17]   ἀρχαιρεσιῶν χρόνοις τοσούτοις οὖσιν, ἐὰν  ἐπὶ   τὴν πόλιν ἡμῶν ἔλθωσιν οἱ
[11, 18]   τοὺς δέκα περὶ πάντων, ὧν  ἐπὶ   τῆς ἀρχῆς ἔπραξαν, καὶ νέας
[11, 11]   μὲν ὅλον ὑμῶν τὸ ἀρχεῖον  ἐπὶ   τῆς αὐτῆς γένηται προαιρέσεως, διὰ
[11, 22]   εἰρημένοις, δοκοῦσιν ἄν μοι πολὺν  ἐπὶ   τῆς αὐτῆς ἐξουσίας διαμεῖναι χρόνον·
[11, 11]   πάντες ὀλιγαρχούμενοι καὶ μένειν ὑμᾶς  ἐπὶ   τῆς αὐτῆς ἐξουσίας ψηφίσωνται, κατὰ
[11, 11]   ἀρχὰς τὰς πατρίους, μένειν  ἐπὶ   τῆς αὐτῆς πολιτείας. ἐάν τε
[11, 22]   θεῖος, ἐμπεδῶν τὰς ὑποσχέσεις, ἃς  ἐπὶ   τῆς βουλῆς ἐποιήσατο πρὸς τὸν
[11, 46]   Ἄππιος ὑπὸ τοῦ Οὐεργινίου κατηγορηθεὶς  ἐπὶ   τῆς ἐκκλησίας καὶ αἰτεῖται χρόνον
[11, 54]   ταῦτ´ ἀπειλῆσαι προήχθησαν, ἀλλὰ καὶ  ἐπὶ   τῆς ἐκκλησίας, ὅρκους, οἵπερ εἰσὶ
[11, 58]   προαίρεσιν τῆς πολιτείας, ἐὰν ἄρα  ἐπὶ   τῆς ἑτέρας γένωνται γνώμης, τῆς
[11, 45]   πρῶτοι παρὰ τοῦ δήμου λαβόντες  ἐπὶ   τῆς λοχίτιδος ἐκκλησίας, ὥσπερ ἔφην,
[11, 44]   δὲ σὺν αὐτῷ τεταγμένος  ἐπὶ   τῆς πόλεως Σπόριος Ὄππιος, διαταραχθεὶς
[11, 62]   μαρτυρίαις. ἄλλο μὲν οὖν οὐδὲν  ἐπὶ   τῆς τούτων ἀρχῆς οὔτε πολεμικὸν
[11, 41]   ὀρθοῖς ὄμμασι πρὸς τὴν ἐλευθερίαν.  ἐπὶ   τίνι γὰρ ἑτέρᾳ προφάσει μᾶλλον
[11, 57]   ἐκπεπλῆχθαι, καὶ οὐ δύνασθαι συμβάλλειν  ἐπὶ   τίνι λόγῳ δικαίῳ, εἰκάζειν δὲ
[11, 52]   ἀλλ´ ἀγανακτούντων παρελθὼν αὖθις Σκάπτιος  ἐπὶ   τὸ βῆμα· Ἔχετ´, ἔφη, παρακεχωρημένον,
[11, 32]   ποιεῖν, ἔπειτα τὸν Κλαύδιον καλέσας  ἐπὶ   τὸ βῆμα καὶ μικρὰ διαλεχθεὶς
[11, 33]   γενόμενος παρῆν μετὰ πολλοῦ στίφους  ἐπὶ   τὸ βῆμα καὶ προσάγειν ἐκέλευσε
[11, 38]   δ´ ἑτέραις τισὶν εὐεργεσίαις ἀναλαβόντα,  ἐπὶ   τὸ βιαιότερον ἐνεχθεὶς εἰς ἀπόνοιαν
[11, 28]   ἀναιδεστάτων ἐπαγόμενον. δὲ παραγενόμενος  ἐπὶ   τὸ διδασκαλεῖον ἐπιλαμβάνεται τῆς παρθένου
[11, 27]   δὲ διαπραξάμενοι τὸν φόνον ἧκον  ἐπὶ   τὸ στρατόπεδον ἄγοντες τοὺς τραυματίας
[11, 37]   ἦν παρεσκευασμένος αὐτῷ, καὶ συνέτεινεν  ἐπὶ   τὸ στρατόπεδον, Ἰκιλίου τε καὶ
[11, 25]   ἀποσταλεὶς ὑπὸ θατέρου τῶν ὑπάτων  ἐπὶ   τὸ στρατόπεδον τῶν πολεμίων εἰς
[11, 13]   καὶ ἀμεταμέλητοι. τρέφε τὴν ψυχὴν  ἐπὶ   τοῖς ἀγαθοῖς τῆς πατρίδος ἡδόμενος,
[11, 62]   ὑπάτους ἀποδεῖξαι, κρίναντος αὐτοῦ μένειν  ἐπὶ   τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἐθισμοῖς, ἀπέδοσαν
[11, 4]   ἐπωνυμίαν Ποτῖτος, ἀνὴρ μέγα φρονῶν  ἐπὶ   τοῖς προγόνοις· πατὴρ μὲν γὰρ
[11, 46]   τελευταίους κρινομένους ἔσεσθαι, συντονωτέρας οὔσας  ἐπὶ   τοῖς προτέροις ἀγῶσιν, πολλάκις
[11, 25]   παρεκάλουν, καὶ τελευτῶντες ἔπεισαν ἐξελθεῖν  ἐπὶ   τὸν ἐν Κρουστομερείᾳ χάρακα αὐτὸν
[11, 48]   ἐπιὼν ἐδῄου. ~Μάρκος δ´ Ὁράτιος  ἐπὶ   τὸν κατὰ Σαβίνων πόλεμον ἐπειδὴ
[11, 29]   ἀγαθοὺς καὶ τὴν θεράπαιναν ἐξητακὼς  ἐπὶ   τὸν κοινὸν ἁπάντων καταφεύγω νόμον,
[11, 26]   ἵππον, καθάλλεταί τε καὶ στὰς  ἐπὶ   τὸν ὄχθον, ἵνα μὴ κυκλωθείη
[11, 23]   Ἀντώνιος καὶ τελευταῖος Καίσων Δουέλλιος  ἐπὶ   τὸν πρὸς Αἰκανοὺς πόλεμον ἀφίκοντο·
[11, 40]   ἵππον ἀφικνεῖται περὶ λύχνων ἁφὰς  ἐπὶ   τὸν πρὸς Ἀλγιδῷ χάρακα, τοιοῦτος
[11, 7]   τῆς γῆς, οὔτε τοὺς πολίτας  ἐπὶ   τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον ἅπαντας ἥξειν
[11, 54]   τε τοὺς ἀγομένους ὑπ´ αὐτῶν  ἐπὶ   τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον, καὶ τιμωρίαν
[11, 27]   τὰ ὅπλα ἐξῄεσαν. ἐλθόντες δ´  ἐπὶ   τὸν τόπον ὡς εἶδον οὔτε
[11, 16]   παρακαλεῖν καὶ παρορμᾶν τοὺς νέους  ἐπὶ   τὸν ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγῶνα,
[11, 33]   δοὺς τοῖς πιστοτάτοις ἱππεῦσιν ἔπεμψεν  ἐπὶ   τὸν χάρακα {καὶ} πρὸς Ἀντώνιον
[11, 27]   ἀράμενοι καὶ κομίσαντες τὸν νεκρὸν  ἐπὶ   τὸν χάρακα, πολλὰ τῶν στρατηγῶν
[11, 28]   τὴν ἀρχὴν παραγίνεται. ἐκάθητο δ´  ἐπὶ   τοῦ βήματος τηνικαῦτα μόνος Ἄππιος
[11, 39]   πλήθους αὐτῷ διαμένοντος οἰκείου ἀναβὰς  ἐπὶ   τοῦ Ἡφαίστου τὸ ἱερὸν ἐκάλει
[11, 37]   εἴξετε. μὴ τούτους οἴεσθε τοὺς  ἐπὶ   τοῦ Καπετωλίου καὶ τῆς ἄκρας
[11, 34]   ὄγκου. χωρὶς δὲ τούτων τὰς  ἐπὶ   τοῦ τόκου καὶ τῆς λοχείας
[11, 4]   δὲ τῷ μεταξὺ χρόνῳ πέμποντες  ἐπὶ   τοὺς ἀγροὺς ἐκεῖθεν αὐτοὺς ἐκάλουν.
[11, 44]   ταχθέντας εἰς τὸν Ἀουεντῖνον αὐθημερὸν  ἐπὶ   τοὺς ἑαυτῶν χάρακας, καὶ τὰ
[11, 37]   Καπετωλίου καὶ τῆς ἄκρας φρουροὺς  ἐπὶ   τοὺς ἔξωθεν πολεμίους ἡμῖν παρεσκευάσθαι
[11, 42]   τὸν} {διαληφθέντ{ α λόγον, ὡς}  ἐπὶ   τοὺς πολεμίους ἀγαγεῖν τοὺς λόχους
[11, 47]   δόγμα κυροῦσιν ἐξάγειν τὸν στρατὸν  ἐπὶ   τοὺς πολεμίους διὰ ταχέων. ἐπικυρώσαντος
[11, 42]   ἀναστήσαντας ἐκ τοῦ χάρακος ἄγειν  ἐπὶ   τοὺς πολεμίους, καὶ τὴν κρατίστην
[11, 1]   ὅτι τὸν Περσικὸν πόλεμον ἵν´  ἐπὶ   τούτου ποιήσωμαι τὸν λόγον ἐνίκησαν
[11, 44]   τῶν ἐχθρῶν σφίσιν ἐπιθησομένων καὶ  ἐπὶ   τούτῳ ἡκόντων, ἐπειδὴ κατέμαθεν οὐδὲν
[11, 50]   πολλοὺς κατεῖχε. καὶ τὰ μὲν  ἐπὶ   τούτων πραχθέντα τῶν ὑπάτων ταῦτ´
[11, 52]   ἀμφιλόγου χώρας κύριος. ταῦτα μὲν  ἐπὶ   τούτων τῶν ὑπάτων ἐπράχθη. ~Μάρκου
[11, 15]   ἐκ τοῦ συνεδρίου κινήσας ἔπαινον  ἐπὶ   τῷ γενναίῳ καὶ φιλελευθέρῳ τῆς
[11, 44]   ἐν Φιδήνῃ στρατιᾶς ἡγεμόνες ἀγανακτοῦντες  ἐπὶ   τῷ καταλελεῖφθαι τοὺς χάρακας ὑπὸ
[11, 41]   ταύτην ἑαυτὴν διαχρησαμένης, οὕτως ἠγανάκτησαν  ἐπὶ   τῷ πάθει καὶ παρωξύνθησαν καὶ
[11, 39]   χωροῦντας. ~Ὁ δ´ Ἄππιος ἀδημονῶν  ἐπὶ   τῷ παρ´ ἐλπίδα τῆς κολάσεως
[11, 6]   τῆς ἀπειλῆς, ὡς ἠρεθισμένην εἶδον  ἐπὶ   τῷ πράγματι τὴν βουλήν· ἔπειτα
[11, 59]   καὶ τῶν προγόνων λόγους ὡς  ἐπὶ   τῷ συμφέροντι τῆς πόλεως τοῦ
[11, 49]   τὰς συνθήκας, διεξιόντος. τὰ γὰρ  ἐπὶ   τῶν ἱερῶν συνομολογηθέντα τοῖς πατρικίοις
[11, 24]   ἐπέσκηπτόν τε δι´ ἀπορρήτων τοῖς  ἐπὶ   τῶν στρατοπέδων συνάρχουσι τοὺς ἐναντιουμένους
[11, 22]   ἰδίας ἑταιρίας κατασκευαζομένων καὶ συμφρονούντων  ἐπὶ   φυλακῇ τε ἀλλήλων καὶ μεταστάσει
[11, 39]   καὶ μάλιστ´ ὤνησεν αὐτόν.  ἐπιβαλλόμενος   γὰρ ὑπὸ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους
[11, 38]   τραπέσθαι. οὐ γὰρ ἀνέσχοντο τῶν  ἐπιβαλλομένων   ἕλκειν τὴν νεκρὰν τοὺς
[11, 46]   Μάρκος Κλαύδιος τὴν παρθένον  ἐπιβαλόμενος   ὡς δούλην ἀπάγειν ὑπὸ τοῦ
[11, 56]   καὶ φυλακὰς ἀντεμηχανῶντο πρὸς τὰς  ἐπιβουλάς,   ἃς ἐκ τῶν πατρικίων ἔσεσθαι
[11, 27]   μαθόντες ὅτι τῶν στρατηγῶν τὸ  ἐπιβούλευμα   ἦν, τὸν μὲν Σίκκιον ἔθαπτον,
[11, 19]   τοιούτους διεξῆλθε λόγους· Τὴν μὲν  ἐπιβουλὴν   τῶν δέκα ὁρᾶτε, πατέρες,
[11, 25]   λόγων οὐ συνειδὼς ὡς ἐξ  ἐπιβουλῆς   ἐγίνετο, στρατιωτικὸς ἀνὴρ καὶ τὸν
[11, 53]   δ´ ὑπὸ τῶν νομιζόντων ἐξ  ἐπιβουλῆς   καὶ φθόνου τοῦ πρὸς αὐτοὺς
[11, 27]   αὐτοῖς ὑποψίαν περὶ τὸ πρᾶγμα  ἐπιβουλῆς   καλῷ καὶ προσήκοντι ἔργῳ ἐνιστάμενοι,
[11, 49]   οὐκ αὐτοχειρίᾳ γενέσθαι λέγοντος, ἀλλ´  ἐπιβούλως   ὑπὸ τῶν δημάρχων πρὸ δίκης,
[11, 49]   πεποιηκὼς ὅρκους τε καὶ πίστεις  ἐπιβοώμενος,   αἷς ἅνθρωποι πιστεύοντες εἰς διαλλαγὰς
[11, 40]   κατὰ νόμους ἐγγυηθεῖσαι καὶ θυγατέρες  ἐπίγαμοι   φροντίδος οὐ μικρᾶς δεόμεναι τοῖς
[11, 28]   πρώτου λαβόντος. ταύτην τὴν κόρην  ἐπίγαμον   οὖσαν ἤδη θεασάμενος Ἄππιος Κλαύδιος
[11, 2]   εὐμόρφους παρενόμουν καὶ εἰς θυγατέρας  ἐπιγάμους   καθύβριζον καὶ πληγὰς τοῖς ἀγανακτοῦσιν
[11, 10]   γυναῖκας καὶ παροινίας εἰς θυγατέρας  ἐπιγάμους   καὶ ἄλλας ὕβρεις πολλὰς καὶ
[11, 40]   γυναικῶν τε ὕβρεις καὶ παρθένων  ἐπιγάμων   ἁρπαγὰς καὶ παίδων ἐλευθέρων προπηλακισμοὺς
[11, 13]   καὶ ζήλου τύγχανε παρὰ τῶν  ἐπιγιγνομένων   καὶ κλέος ἀθάνατον ἀντὶ τοῦ
[11, 13]   τιμᾶσθαι καὶ τελευτήσασιν ὑπὸ τῶν  ἐπιγινομένων   ἐπαινεῖσθαι. μαρτυρεῖται γάρ τοι παρὰ
[11, 29]   ταῦτα, νῦν δὲ διὰ μηνύσεως  ἐπιγνοὺς   καὶ μάρτυρας ἔχων πολλοὺς καὶ
[11, 47]   μαχομένους ἐτρέψαντο καὶ τοὺς φεύγοντας  ἐπιδιώκοντες,   οὓς μὲν ἀπέκτειναν, οὓς δ´
[11, 12]   ἀπολόγημα ὑπάρχει μήτε δίκαιον μήτ´  ἐπιεικές,   ὁμολογοῦντες καὶ παραιτούμενοι πραΰνουσι τὰς
[11, 53]   τῶν προϊσταμένων τῆς ἀριστοκρατίας ἐλέχθησαν,  ἐπιεικέστεροι   μὲν ὑπὸ τῶν οἰομένων ἀγνοίᾳ
[11, 44]   αὐτίκα μάλα τῶν ἐχθρῶν σφίσιν  ἐπιθησομένων   καὶ ἐπὶ τούτῳ ἡκόντων, ἐπειδὴ
[11, 36]   ἀγορὰν ὄχλος τὴν ὁρμὴν ἐλάμβανεν  ἐπιθυμίᾳ   γνώσεως τῶν ὑπ´ αὐτοῦ λεχθησομένων
[11, 61]   ἄρα κοῦφόν τι πρᾶγμά ἐστιν  ἐπιθυμία   δίχα λόγου γινομένη καὶ ταχὺ
[11, 41]   ἀόριστοι γὰρ αἱ τῶν τυράννων  ἐπιθυμίαι   κατὰ τὸ εἰκός, οἷα δὴ
[11, 30]   ἀνδρὸς ἁπάσαις οἰομένου δεῖν ταῖς  ἐπιθυμίαις   ἐκ παντὸς τρόπου χαρίζεσθαι. τὴν
[11, 61]   συγχώρημα ἔλαβον, ἀπέστησαν εὐθὺς τῆς  ἐπιθυμίας   καὶ τὰς σπουδὰς ἐπὶ θάτερον
[11, 59]   ὑπάτοις, ὅταν τὸ κράτιστον τέλος  ἐπιθῶσι   τῷ πολέμῳ, πρῶτον ἁπάντων τὸ
[11, 24]   ἐπιμελῆ φυλακὴν ἐποιοῦντο φρουραῖς τοὺς  ἐπικαιροτάτους   καταλαμβανόμενοι τόπους, μή τι λάθωσι
[11, 4]   ἅπαντας αὐθάδειαν, δημάρχους μὲν ποίους  ἐπικαλέσομαι;   καταλέλυται γὰρ τῶν κατισχυομένων
[11, 4]   ἔχετε· μᾶλλον δὲ σὲ μόνον  ἐπικαλοῦμαι,   Κόιντε Φάβιε Οὐιβολανέ, τὸν ἐπὶ
[11, 26]   βαλλομένων καὶ βάρους τῶν ἄνωθεν  ἐπικαταραττομένων   διέφθειραν αὐτόν. Σίκκιος μὲν δὴ
[11, 40]   βουλόμενον ἐξ ἁπάντων ἀκούειν καὶ  ἐπικελευόμενον   λέγειν ἐγίνετο. τοιγάρτοι καὶ θρασύτερον
[11, 37]   δὲ τῆς ὀλιγαρχίας κόλακες τὴν  ἐπικελεύουσάν   τε καὶ θάρσος ἐμποιῆσαι δυναμένην
[11, 5]   ἀνίσταται Μάρκος Ὁράτιος Βαρβᾶτος  ἐπικληθεὶς   ἀπόγονος Ὁρατίου τοῦ συνυπατεύσαντος Ποπλίῳ
[11, 23]   Λατίνων τε καὶ ἄλλων συμμάχων  ἐπικουρικὸν   οὐκ ἔλαττον τοῦ πολιτικοῦ πλήθους.
[11, 44]   ἐφ´ ἡσυχίας. ~Ἧκον δ´ αὐτοῖς  ἐπίκουροι   μετ´ οὐ πολὺ καὶ ἀπὸ
[11, 52]   ἂν εὕρωσιν αὐτὴν οὖσαν τούτων  ἐπικρινεῖν·   τοῖς τε δικαζομένοις ὀργὴν ἔχοντες,
[11, 45]   τὰ ἐν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις  ἐπικυρούμενα   κοινὰ τῆς πόλεως ἁπάσης δόγματα
[11, 19]   κρατεῖν ἐδόκουν οἱ τὸν πόλεμον  ἐπικυροῦντες   τῶν ἑτέρων, τότε Λεύκιον Οὐαλέριον
[11, 47]   ἐπὶ τοὺς πολεμίους διὰ ταχέων.  ἐπικυρώσαντος   δὲ τοῦ δήμου τὰ ψηφισθέντα
[11, 18]   πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πόλεμον  ἐπικυρώσατε   καὶ τὰς δυνάμεις μετὰ πλείστης
[11, 56]   προειπόντες, ἐν τὸ προβούλευμα  ἐπικυρώσετε   καὶ τὰ κριθέντα ὑπὸ τῆς
[11, 32]   κεκριμένοις ἐκέλευον· δὲ Κλαύδιος  ἐπιλαβόμενος   τῆς παιδὸς ἀπάγειν ἐβούλετο τοῦ
[11, 29]   Μάρκος Κλαύδιος τῆς παιδὸς  ἐπιλαβόμενος   τοιοῦτον διεξῆλθε λόγον· Οὐδὲν οὔτε
[11, 28]   δὲ παραγενόμενος ἐπὶ τὸ διδασκαλεῖον  ἐπιλαμβάνεται   τῆς παρθένου καὶ φανερῶς ἄγειν
[11, 13]   λαμπροτάτων λόγων τε καὶ πράξεων  ἐπιλανθάνου.   καλαὶ γὰρ αἱ πρῶταί σου
[11, 26]   Σικκίου καὶ ψιλοὺς αἰτήσαντος ἑκατὸν  ἐπιλέκτους   οὐδένα χρόνον ἐπισχόντες ἐκπέμπουσιν αὐτὸν
[11, 26]   στρατείας, λόχον δέ σοι δώσομεν  ἐπιλέκτων   νέων εὐζώνῳ ἐσταλμένων ὁπλίσει· σοὶ
[11, 12]   σου μεμνῆσθαι, τῶν δ´ εὐεργεσιῶν  ἐπιλελῆσθαι,   ἀλλ´ ἀντιπαρεξετάζων τὰ νῦν ἀγαθὰ
[11, 26]   τῶν ἰδίων ἑταίρων τοὺς ἰταμωτάτους  ἐπιλεξάμενοι,   οἷς ἐπέσκηψαν ἀποκτεῖναι τὸν ἄνδρα
[11, 35]   δὴ καὶ πολλὰ τούτοις ὅμοια  ἐπιλογιζόμενοι   καὶ πρὸς ἀλλήλους διαλαλοῦντες ἔκλαιον.
[11, 25]   τότε γινομένας καὶ τὰς ὠφελείας  ἐπιλογιζόμενος,   ὅσας ἔμελλον ἕξειν μεταστρατοπεδευσάμενοι. ~Οἱ
[11, 33]   αὐτὸν κατέχειν τὸν ἄνδρα ἐν  ἐπιμελεῖ   φυλακῇ, μὴ λάθῃ πυθόμενος τὰ
[11, 4]   διεξῆλθε λόγον ἐκ πολλῆς συγκείμενον  ἐπιμελείας,   οὗ τέλος ἦν ψηφίσασθαι στρατοῦ
[11, 19]   οὖν τῆς δεκαδαρχίας, ὃν τρόπον  ἐπιμελεῖται   τῶν κοινῶν, ὅσα Κλαύδιος
[11, 24]   τῶν τε κατὰ τὴν πόλιν  ἐπιμελῆ   φυλακὴν ἐποιοῦντο φρουραῖς τοὺς ἐπικαιροτάτους
[11, 1]   ἀρχὴν ἔτη τρία τῶν κοινῶν  ἐπιμεληθεῖσαν.   ὃν δὲ τρόπον ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην
[11, 49]   πραχθέντα ὑπ´ ἀμφοτέρων μαθοῦσα τὴν  ἐπινίκιον   οὐκ ἐπέτρεψε ποιήσασθαι θυσίαν πολλῶν
[11, 26]   τὸν ὑπασπιστὴν μόνον ἔχων τοὺς  ἐπιόντας   ὑπέμεινεν. ὁρμησάντων δὲ ἅμα πάντων
[11, 7]   ἐτόλμησαν ἡμῖν καὶ τὴν χώραν  ἐπιόντες   λεηλατεῖν, οἱ τέως ἀγαπῶντες καὶ
[11, 6]   προσήκοντι καιρῷ λέγῃ, τοὺς δ´  ἐπιπολάζοντας   καὶ πρὶν κληθῆναι προεξανισταμένους
[11, 43]   τοῦ στρατοπέδου δι´ ὅλης ἡμέρας  ἐπιπορευθέντες   ἑσπέρας καταλαβούσης παρῆσαν εἰς τὴν
[11, 27]   χρεὼν αὐτοῦ καὶ τῆς ἅπαντα  ἐπισκοπούσης   τὰ θνητὰ πράγματα δίκης ἐξηλέγχθησαν
[11, 7]   οὕτως ἔχει, τὰς δ´ αἰτίας  ἐπισταμένοις   ὑμῖν οὐδὲν δέομαι λέγειν ὑπέλαβον,
[11, 47]   συνῆλθε γὰρ ἀμφότερα τὰ ἔθνη.  ἐπιστάμενος   δὲ τοὺς Αἰκανοὺς ἐκ τῶν
[11, 46]   γὰρ ἐδόθη διεγγύησις αὐτῷ πρὶν  ἐπιστῆναι   τὴν ἀποδειχθεῖσαν ἡμέραν τῆς κρίσεως
[11, 33]   τε γὰρ Ἀντώνιος τὰς  ἐπιστολὰς   δεξάμενος περὶ πρώτην μάλιστα φυλακήν,
[11, 33]   ἐπὶ τὴν ἐγγύην τοῦ πατρός,  ἐπιστολὰς   δοὺς τοῖς πιστοτάτοις ἱππεῦσιν ἔπεμψεν
[11, 22]   ἐξουσίαν βουλομένοις ἦν οὔτε μηδενὸς  ἐπιστρέφεσθαι   τῶν κοινῶν οὐδ´ ἐν ἀπράκτῳ
[11, 36]   ὑπ´ αὐτοῦ λεχθησομένων προαχθείς, πολλάκις  ἐπιστρέψας   τὸ πρόσωπον τῇδε καὶ τῇδε
[11, 6]   καὶ δεηθεὶς τῶν θορυβούντων βραχὺν  ἐπισχεῖν   χρόνον, ἐπειδὴ κατέστειλε τὸ ταραττόμενον
[11, 26]   αἰτήσαντος ἑκατὸν ἐπιλέκτους οὐδένα χρόνον  ἐπισχόντες   ἐκπέμπουσιν αὐτὸν ἔτι νυκτὸς οὔσης
[11, 31]   διασημήναντος, ὡς δίκαια ἀξιοῖ, μικρὸν  ἐπισχὼν   χρόνον Ἄππιος· Ἐγὼ τὸν μὲν
[11, 46]   τῶν πολλῶν ὑπόληψις ἦν ἐξ  ἐπιταγῆς   τῶν δημάρχων, ὡς δ´ οἱ
[11, 46]   καὶ τὴν αἰτίαν εἰς τὸν  ἐπιτάξαντα   παρανομεῖν Ἄππιον ἀναφέρων θανάτου μὲν
[11, 3]   ἐναντιοῦσθαι τοῖς ὑπὸ τῶν δυνατῶν  ἐπιταττομένοις·   ἔπειτ´ αὐτοὶ {εἴ τι} δόξειν
[11, 39]   καὶ τὸν ἄλλον κόσμον τὸν  ἐπιτάφιον   οἷον ἐδύναντο πολυτελέστατον παρασκευάσαντες, καὶ
[11, 44]   τὰ κελευόμενα ὑπὸ τῶν στρατηγῶν  ἐπιτελεῖν   μηδενὸς ὄντας τῶν γεγονότων ὑποδίκους,
[11, 60]   ψῆφον ἐπενέγκασι, τοῦτ´ εἶναι κύριον.  ἐπιτελεῖσθαι   δὲ τὸ προβούλευμα καθ´ ἕκαστον
[11, 24]   κομιζομένην, οἱ δ´ ἄλλας τινὰς  ἐπιτελέσασθαι   πολεμικὰς χρείας, ἔξω γενόμενοι τοῦ
[11, 25]   ἀποδειξαμένου θάνατος ὠμὸς καὶ ἀνόσιος  ἐπιτελεσθεὶς   ἐν θατέρῳ τῶν στρατοπέδων, ἔνθα
[11, 19]   καὶ χλευάζειν ἐπεχείρει πράγματα οὐκ  ἐπιτήδεια   χλευασμῶν, οἷς παρακρουσάμενος ὑμᾶς τοὺς
[11, 59]   ἀξίας, τὸν δὲ καιρὸν οὐκ  ἐπιτήδειον   εἰς τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ διάγνωσιν
[11, 47]   τοῦτον εἶναι νομίσας τὸν καιρὸν  ἐπιτήδειον   ἐξῆγε κεκοσμημένην τὴν στρατιὰν καὶ
[11, 8]   ὑπερβαλόμενοι τὸν καιρὸν ὡς οὐκ  ἐπιτήδειον   ἑτέρου δυνησόμεθα τυχεῖν ἐπιτηδειοτέρου. εἰ
[11, 46]   δημοτικοῖς εὐθὺς οἱ δήμαρχοι καιρὸν  ἐπιτήδειον   ἥκειν νομίζοντες, ἐν τιμωρήσονται
[11, 26]   ἡγεμὼν γίνῃ τῆς ἀναζεύξεως τόπον  ἐπιτήδειον   προκατασκεψάμενος; ἐμπειρίαν δ´ ἱκανὴν ἔχεις
[11, 20]   τὴν μεσοβασίλειον ἀρχὴν ἑλέσθαι, τὸν  ἐπιτηδειότατον   ἐκλέξαντας τῶν πολιτῶν· ποιεῖν
[11, 43]   ἐν τῇ Ῥώμῃ λόφων οὗτος  ἐπιτηδειότατος   ἐνστρατοπεδεύεσθαι περί τε τὸ τῆς
[11, 46]   δ´ ἀπὸ τίνος ἂν ἄρξαιντο  ἐπιτηδειοτάτου,   τὸν Ἄππιον πρῶτον ἔγνωσαν εὐθύνειν
[11, 57]   παρακαλοῦντας, ἀλλὰ τοὺς σφίσιν αὐτοῖς  ἐπιτηδειοτάτους.   τῶν μὲν οὖν ἄλλων συνέδρων
[11, 16]   νῦν κατηγοροῦσιν, ἐνίκησαν ἐν ἀρχαιρεσίαις  ἐπιτηδειότεροι   φανέντες, ἀεὶ πολεμοῦσιν αὐτοῖς πόλεμον
[11, 58]   νόμου διάγνωσιν εἰς ἕτερον καιρὸν  ἐπιτηδειότερον.   ἐπειδὴ δ´ ἅπασι τοῖς παραληφθεῖσιν
[11, 8]   οὐκ ἐπιτήδειον ἑτέρου δυνησόμεθα τυχεῖν  ἐπιτηδειοτέρου.   εἰ γὰρ ἐκ τῶν γεγονότων
[11, 20]   χάρακι καὶ κινδυνεύειν σπάνει τῶν  ἐπιτηδείων   ἁλῶναι· Ναυτίῳ δ´ ἀντικαθημένῳ Σαβίνων
[11, 57]   ὑπατικῶν ἀνδρῶν καὶ οὐδενὸς ἧττον  ἐπιτηδείων   τὰ κοινὰ βουλεύειν, τὴν ἀπαξίωσιν
[11, 13]   δι´ οὓς ἐξέβης τῶν χρηστῶν  ἐπιτηδευμάτων   καὶ παρεπλάγχθης τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ.
[11, 8]   γιγνομένων διαγνῶναι. πολλῆς γὰρ ἂν  ἐπιτιμήσεως   ἄξιος ἦν, εἴ τις ἐκεῖνον
[11, 21]   συμβουλεύων τοῖς δέκα τὴν ἡγεμονίαν  ἐπιτρέψαι   τοῦ πολέμου κατὰ τὸ καρτερὸν
[11, 3]   καὶ τὴν τοῦ στρατοῦ καταγραφὴν  ἐπιτρέψει   ποιήσασθαι. εἰ γὰρ ὑπὸ τοῦ
[11, 56]   καταβληθήσεται συμφορῶν ἅπασιν ἡμῖν, ἐὰν  ἐπιτρέψωμεν   τῷ δήμῳ περὶ τοῦ νόμου
[11, 36]   ἐν δὲ τῷ χρόνῳ τῆς  ἐπιτροπείας   μήνυσις ἐγένετό μοι περὶ τῆς
[11, 9]   εὖ τὰ κοινὰ ὑπ´ αὐτῶν  ἐπιτροπεύηται,   καὶ ἀνιᾶσθαι παντὸς ὁτουδήτινος μᾶλλον,
[11, 36]   τὸν υἱὸν αὐτοῦ {παῖδα} καταλειπόμενον  ἐπιτροπεῦσαι·   πελάται δ´ εἰσὶ τῆς οἰκίας
[11, 47]   κατ´ ὀλίγους ὡς ἕκαστοι εἶχον  ἐπιφαινόμενοι·   οἵ τ´ ἐκ τοῦ χάρακος
[11, 24]   ἐναντιουμένους σφίσι διαφθείρειν, τοὺς μὲν  ἐπιφανεῖς   ἀδήλως, ὧν δ´ ἐλάττων
[11, 27]   τραυματίας καὶ διέσπειραν λόγον, ὡς  ἐπιφανεὶς   αὐτοῖς πολεμίων λόχος τόν τε
[11, 49]   φρονοῦσιν ἐπὶ ταῖς νίκαις ἐλπὶς  ἐπιφανεῖς   κατάξειν θριάμβους. οὐ μὴν ἐχώρησέ
[11, 61]   τῶν πατρικίων μετιόντας αὐτὴν ἄνδρας  ἐπιφανεῖς   χιλιάρχους ἀποδεικνύουσιν, Αὖλον Σεμπρώνιον Ἀτρατῖνον
[11, 44]   χιλίαρχοι καθ´ ὁδὸν ἀποδειχθέντες, ὧν  ἐπιφανέστατος   Σέξτος Μάλιος ἦν. ἐπεὶ δὲ
[11, 25]   λόγος ἦν, ἑνὸς δ´ ἀνδρὸς  ἐπιφανεστάτου   τῶν δημοτικῶν καὶ πλείστας ἀρετὰς
[11, 44]   ἐκ δὲ τῶν εἴκοσι τοὺς  ἐπιφανεστάτους   ἀπέδειξαν δύο προβούλους, Μάρκον Ὄππιον
[11, 46]   ὀργὰς τῶν πολιτῶν πρὸς τοὺς  ἐπιφανεστάτους   καὶ τελευταίους κρινομένους ἔσεσθαι, συντονωτέρας
[11, 2]   ὀλιγαρχικοῖς καθ´ ἡδονὴν αἱ τῶν  ἐπιφανεστάτων   ἀνδρῶν ἐγίνοντο φυγαὶ πολλῶν μὲν
[11, 39]   ἐκφορὰν τοῦ σώματος διὰ τῶν  ἐπιφανεστάτων   τῆς πόλεως ποιησάμενοι στενωπῶν, ὅθεν
[11, 27]   πρᾶγμα ἀμήχανον ὑπελάμβανον εἶναι πολεμίους  ἐπιφανῆναι   τοῖς σφετέροις ἀφανεῖς, ὥσπερ πτηνούς
[11, 22]   ἡγεμὼν δὲ τούτων ἀνὴρ ἦν  ἐπιφανὴς   Γάιος Κλαύδιος, τοῦ κορυφαιοτάτου
[11, 60]   ποιῆσαι πράγματα, τοὺς ἔξωθεν  ἐπιφερομένους   ἀποτρέψασθαι βουλομένῃ κακῶς τὸν οἰκεῖον
[11, 24]   τοῦ φανεροῦ, προφάσεις ἀεί τινας  ἐπιφέροντας,   ἵνα δικαίως δόξωσιν ἀποθανεῖν. καὶ
[11, 2]   ἐξήλαυνον ἐκ τῆς πόλεως αἰτίας  ἐπιφέροντες   ψευδεῖς καὶ δεινάς, οὓς δὲ
[11, 11]   πεισθῆναί μοι καὶ ἀποθέσθαι τὴν  ἐπίφθονον   ἐξουσίαν ταύτην κερδανεῖς, ἄκουσον. ἐὰν
[11, 32]   βιαζομένοις ὁμόσε, ὥστε δείσαντα τὴν  ἐπιφορὰν   αὐτῶν τὸν Κλαύδιον τήν τε
[11, 30]   πεντεκαίδεκα διεληλυθότων ἐτῶν οὐδὲν τοιοῦτον  ἐπιχειρήσαντα   πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν Κλαύδιον, ἐπειδὴ
[11, 55]   μηδεμιᾶς· τοὺς δὲ τἀναντία πράττειν  ἐπιχειροῦντας   ὅπλοις κωλύειν, ἐὰν μὴ πείθωνται
[11, 55]   μήτ´ ἄρχοντος. ἅπαντας γὰρ τοὺς  ἐπιχειροῦντας   τὰ πάτρια κινεῖν ἔθη καὶ
[11, 8]   ἐκ τῆς πόλεως τὴν νῦν  ἐπιχωριάζουσαν   ὕβριν καὶ πλεονεξίαν, ἀποδόντες δὲ
[11, 47]   ἤδη τὴν γῆν τῶν πολεμίων  ἐπιὼν   ἐδῄου. ~Μάρκος δ´ Ὁράτιος ἐπὶ
[11, 47]   πρὸς αὐτοὺς καὶ πάντα δεδιότως  ἐποίει.   χωρίον τε γὰρ εἰς στρατοπεδείαν
[11, 45]   πολιτείαν, τὰς ὑποσχέσεις φυλάττοντες, ἃς  ἐποιήσαντο   πρὸς τοὺς δημοτικούς, ὅτ´ ἀποθέσθαι
[11, 42]   {καταδῃωθεῖσαν} πτωχοὺς καὶ ἀπόρους ἡμᾶς  ἐποιήσατε   ἁπάντων, ὅσοι {κ{ ρατοῦντες τοῖς
[11, 42]   οὔτε {τινὰ νίκην βλάβην  ἐποιήσατε   κατὰ} τῶν ἐχθρῶν, ἀλλὰ δι´
[11, 22]   ὑποσχέσεις, ἃς ἐπὶ τῆς βουλῆς  ἐποιήσατο   πρὸς τὸν ἀδελφιδοῦν, ὅτ´ αὐτὸν
[11, 25]   τρεῖς ἡγεμόνες ἦσαν, ἅπαντας ἑτοίμους  ἐποίησε   πρὸς τὴν ἀπόστασιν τοὺς ἐκεῖ.
[11, 22]   προστεθέντα τοῖς προτέροις πολλῷ δυσμενεστέρους  ἐποίησε   πρὸς τὴν δεκαδαρχίαν τοὺς πατρικίους
[11, 23]   τέως ἀποκρυπτόμενοι τὸ μῖσος, φανεροὺς  ἐποίουν   αὑτοὺς τότε χαίροντες ἐπὶ ταῖς
[11, 26]   ὄχθων, σύνθημα δόντες ἀλλήλοις στίφος  ἐποίουν   ὡς ἅμα χωρήσοντες ἐπ´ αὐτὸν
[11, 53]   συμφρονήσαντες, ἐν τὸν δῆμον  ἐποιοῦντο   κύριον τῆς διαγνώσεως καθ´ ἕνα
[11, 45]   τὰς ἀμφισβητήσεις τῶν πατρικίων, ἃς  ἐποιοῦντο   πρὸς τοὺς δημοτικοὺς πρότερον, οὐκ
[11, 39]   ἑτέραν συνῆγον ἐκκλησίαν καὶ πολλὴν  ἐποιοῦντο   τοῦ τ´ Ἀππίου καὶ τῶν
[11, 24]   κατὰ τὴν πόλιν ἐπιμελῆ φυλακὴν  ἐποιοῦντο   φρουραῖς τοὺς ἐπικαιροτάτους καταλαμβανόμενοι τόπους,
[11, 58]   ἐφάνη. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ θεοὺς  ἐπομοσάμενος   μὴν τἀληθῆ λέγειν καὶ
[11, 13]   ἐπεθύμησεν ἐξουσίας δεσποτικῆς οὐδὲ ταῖς  ἐπονειδίστοις   τοῦ σώματος ἐδούλευσεν ἡδοναῖς. τοιγάρτοι
[11, 40]   δεινόν. δὲ τέως μὲν  ἐπορεύετο   κλαίων καὶ διασημαίνων τοῖς ὁμόσε
[11, 18]   πάντων, ὧν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς  ἔπραξαν,   καὶ νέας ἀρχὰς ψηφοφορεῖτε καὶ
[11, 34]   ἑνὸς ὑπηρετηθῆναι προσώπου δυνάμενον, φανερῶς  ἔπραττε   καὶ μετὰ μαρτύρων ἐλευθέρων, ἵν´
[11, 52]   μὲν ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων  ἐπράχθη.   ~Μάρκου δὲ Γενυκίου καὶ Γαΐου
[11, 62]   οὔτε πολιτικὸν ἔργον ἱστορίας ἄξιον  ἐπράχθη,   συνθῆκαι δὲ πρὸς τὴν Ἀρδεατῶν
[11, 62]   περὶ φιλίας τε καὶ συμμαχίας·  ἐπρεσβεύσαντο   γὰρ ἀποτιθέμενοι τὰ περὶ τῆς
[11, 63]   ἕκαστον τελεῖν, οὐδεμιᾶς τιμήσεως ἐντὸς  ἑπτακαίδεκα   ἐτῶν γενομένης ἀπὸ τῆς Λευκίου
[11, 42]   οἰκεῖα ὅπλα περιστησάμενοι. ὡς δ´  ἐπύθοντο   ἀπεληλυθότας ἐπὶ τὰς σκηνὰς λήξαντά
[11, 4]   αὐτοῦ λέγοντος ἀνίσταται Λεύκιος Οὐαλέριος  ἐπωνυμίαν   Ποτῖτος, ἀνὴρ μέγα φρονῶν ἐπὶ
[11, 1]   ἃς τὰ θαυμαστὰ καὶ παράδοξα  ἔργα   ἐπετέλεσαν, καὶ τίνες ἦσαν οἱ
[11, 1]   διὰ τῶν λόγων ἐπὶ τὰ  ἔργα   καὶ μὴ μόνον ἀκούουσα τῶν
[11, 43]   τῆς πόλεως εἰσεληλύθασι, καὶ τὰ  ἔργα   ὅμοια παρείχοντο τοῖς λόγοις ἀδικοῦντες
[11, 38]   αὐτῶν ἐχώρουν, ἔπειτα καὶ τὰ  ἔργα   ὅμοια τοῖς λόγοις παρείχοντο παίοντές
[11, 20]   ταῦτα ἴστε δήπου τοῦ ἀνδρὸς  ἔργα,   ὅτι καὶ δυνάμεις ἀξιοχρέους παρεσκευάσατο
[11, 3]   λείας ἐγκρατεῖς φόνον τε πολὺν  ἐργασάμενοι   τοῦ γεωργικοῦ πλήθους ἐν Ἠρήτῳ
[11, 37]   μικρὸν ὑπάγων, ὡς ἦν ἐγγὺς  ἐργαστηρίου   μαγειρικοῦ, μάχαιραν ἐξαρπάσας ἀπὸ τῆς
[11, 39]   συχνοὶ λαμβάνοντες ἐκ τῶν πλησίον  ἐργαστηρίων   τὰ μὲν ὠνῇ, τὰ δὲ
[11, 7]   παραγενομένων δεδοικότας, μή τι μεῖζον  ἐργάσωνται   κακόν, τούς τε ὑπακούσαντας καὶ
[11, 25]   ἀρετὰς ἐν τοῖς κατὰ πόλεμον  ἔργοις   ἀποδειξαμένου θάνατος ὠμὸς καὶ ἀνόσιος
[11, 58]   ἀπολύσεσθαι διαβολὴν οὐ λόγοις, ἀλλ´  ἔργοις.   ὅταν γὰρ οἱ βουλόμενοι κατηγορεῖν
[11, 27]   μὴν ἔλαθέ γ´ αὐτῶν τὸ  ἔργον,   ἀλλὰ καίπερ ἐν ἐρημίᾳ τοῦ
[11, 37]   τοιούτοις δὴ κακοῖς Οὐεργίνιος ὢν  ἔργον   εἰς νοῦν βάλλεται πατρὶ μὲν
[11, 35]   τῆς κόρης αὐτὸς ἔγραψε καὶ  ἔργον   ἐτόλμησε τυραννικὸν πρᾶξαι καὶ ὠμόν.
[11, 62]   ἀρχῆς οὔτε πολεμικὸν οὔτε πολιτικὸν  ἔργον   ἱστορίας ἄξιον ἐπράχθη, συνθῆκαι δὲ
[11, 49]   γε αὐτοῖς κατ´ ἐλπίδα τὸ  ἔργον.   συναχθεῖσα γὰρ κατ´ αὐτῶν
[11, 30]   δημαρχίαν προσειλήφει, ἧς εἶναι κράτιστον  ἔργον   τοῖς ἀσθενέσι καὶ ἐρήμοις τῶν
[11, 42]   λόχων ἐξ ὀνόματος ἐκάλουν ἀξιοῦντες  ἔργου   ἔχεσθαι, καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ
[11, 12]   τοῦτο δ´, ὡς ἑτέρου τινὸς  ἔργου   χρησίμου χάριν ἠναγκάσθης ἀβούλητόν τι
[11, 27]   πρᾶγμα ἐπιβουλῆς καλῷ καὶ προσήκοντι  ἔργῳ   ἐνιστάμενοι, λαβόντες τὰ ὅπλα ἐξῄεσαν.
[11, 1]   φιλοσόφους, ὅσοι μὴ λόγων, ἀλλ´  ἔργων   καλῶν ἄσκησιν ἡγοῦνται τὴν φιλοσοφίαν,
[11, 12]   καὶ τῶν πρὸ τῆς ὀλιγαρχίας  ἔργων   πολλῶν καὶ καλῶν ὄντων ὑπομιμνήσκειν
[11, 13]   αἱ πρῶταί σου τῶν πολιτικῶν  ἔργων   ὑποθέσεις ἐγένοντο καὶ μεγάλας ἐπέθρεψαν
[11, 4]   Οὐαλέριος ἦν τὸν Σαβῖνον  Ἑρδώνιον   ἐκπολιορκήσας κατέχοντα τὸ Καπετώλιον, καὶ
[11, 50]   λέγοντες. ἦν δ´ μάλιστα  ἐρεθίζουσα   τοὺς πολλοὺς ὑπόληψις, ἣν ἐκεῖνοι
[11, 14]   δέ τις ἕτερα τούτων κρείττω  ἐρεῖ,   τὰ βέλτιστα νικάτω. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος
[11, 5]   ἐλευθερίας δὲ καὶ παρρησίας μήτ´  ἐρεῖν   μήτε πράξειν μηθέν; μεθύετε
[11, 4]   ἀγορεύσωσι, τότε καὶ σὺ κληθεὶς  ἐρεῖς   τι σοι δοκεῖ· νῦν
[11, 27]   τὸ ἔργον, ἀλλὰ καίπερ ἐν  ἐρημίᾳ   τοῦ φόνου γεγονότος καὶ μηδένα
[11, 9]   τείχους, οἱ δ´ ἄλλοι τὴν  ἐρημίαν   ποθεινοτέραν ἡγοῦνται τῆς πατρίδος; ὅτε
[11, 30]   κράτιστον ἔργον τοῖς ἀσθενέσι καὶ  ἐρήμοις   τῶν πολιτῶν βοηθεῖν. ἠξίου τε
[11, 30]   οὖσαν ἔτι πάλαι, πατρὸς δ´  ἔρημον   ἐν τῷ τότε χρόνῳ, κινδυνεύουσαν
[11, 48]   τετυχηκὼς τοῦ τε χάρακος αὐτῶν  ἐρήμου   κρατήσας, ἐν τήν τ´
[11, 3]   ἔμελλον ἀσελγές τι πράττοντες αἰσχύνεσθαι.  ~Ἐρημουμένης   δὲ τοῦ κρείττονος ἔθνους τῆς
[11, 39]   ἐναντίων, ἄσμενοι χωρήσειν ἐπ´ ἐκείνους.  ἐρημούμενον   δὴ θεωρῶν ἑαυτὸν Ἄππιος
[11, 4]   ἄγειν· πυθόμενοι δὲ τὰς πλείους  ἐρήμους   ἀφειμένας εἰς τὴν ὑστεραίαν ἀνεβάλοντο.
[11, 2]   ἀνασκευασάμενοι πανοικεσίᾳ καὶ τὰς οἰκίας  ἐρήμους   ἀφέντες ἐν τοῖς ἀγροῖς διέτριβον.
[11, 9]   καταλείπεσθαι μὲν ὑπὸ τῶν δημοτικῶν,  ἐρημοῦσθαι   δ´ ὑπὸ τῶν πατρικίων, οὔτε
[11, 60]   συμπεσεῖν, διὰ τὰς πολιτικὰς  ἔριδας   καὶ φιλοτιμίας ἰσχυρὰ τὰ τῶν
[11, 51]   τὸν ἑξῆς ὑπατεύσαντες ἐνιαυτὸν Λάρος  Ἑρμίνιος   καὶ Τίτος Οὐεργίνιος· καὶ οἱ
[11, 2]   Λατίνων μὲν διὰ τὸ ἀσθενές,  Ἑρνίκων   δὲ διὰ τὴν ἔναγχος γενομένην
[11, 47]   πολεμίων δύναμιν ἐπὶ προνομὴν τῆς  Ἑρνίκων   τε καὶ Λατίνων γῆς ἐξεληλυθυῖαν,
[11, 17]   τοῖς τείχεσι, τί ποιήσομεν, Κλαύδιε;  ἐροῦμεν   αὐτοῖς νὴ Δία· μείναθ´, ἕως
[11, 19]   κἂν τὰ κράτιστα ὑποθῶμαι, διακενῆς  ἐρραψῳδηκὼς   ἔσομαι. εὐαρίθμητοι γάρ τινές εἰσιν
[11, 1]   ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν δὲ τρόπον ἐπεχείρησαν  ἐρριζωμένην   ἤδη τὴν δυναστείαν ἐξελεῖν, καὶ
[11, 27]   τόν τε Σίκκιον αὐτὸν ἀσκύλευτον  ἐρριμμένον   καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας, ἐν
[11, 20]   παρεσκευάσατο καὶ τὸ κινδυνεῦον στρατόπεδον  ἐρρύσατο   καὶ τοὺς πολεμίους ἐτιμωρήσατο καὶ
[11, 23]   τοῦ χάρακος καταβαλόντες ἐπέβησαν τῶν  ἐρυμάτων·   καὶ καταλαβόμενοι τὸ στρατόπεδον ὀλίγους
[11, 18]   εὐηθείας τούτων, οἷς ἐπὶ νοῦν  ἔρχεται   τοιαῦτα ληρεῖν, πολλῆς δ´ ἀναλγησίας
[11, 14]   χείρω, διακενῆς καὶ τὰ λοιπὰ  ἐρῶ.   ἔχετε, βουλή, καὶ ὑμεῖς
[11, 1]   τῆς δεκαδαρχίας ὑβρίζεσθαι. ταῦτα πρῶτον  ἐρῶ   καὶ διέξειμι πάσας ἐφεξῆς τὰς
[11, 28]   τίς τῆς κόρης ἐστὶν  ἐρῶν,   ἀλλ´ ὅτι τῶν δυναμένων τις
[11, 4]   τούτων, ἔφησεν Οὐαλέριος, ἀνέστηκα  ἐρῶν,   ἀλλ´ ὑπὲρ ἄλλων μειζόνων τε
[11, 30]   καὶ διαφέρειν δοκεῖ τὴν ὄψιν,  ἐρῶντα   ἥκειν ἀναίσχυντον συκοφάντημα πλάσαντα, οὐκ
[11, 41]   τῆς ἐμῆς θυγατρὸς τυραννικὸς  ἔρως   προελθὼν στήσεται, καὶ περὶ τὰ
[11, 59]   τοῦ νόμου παρῄει, παρελθὼν αὖθις  ἐρωτᾷ   πρῶτον Οὐαλέριον, τί τῷ κοινῷ
[11, 1]   παρθένον ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ διὰ τὸν  ἔρωτα·   προσθήκη γὰρ αὕτη γε καὶ
[11, 35]   ζέων τὰ σπλάγχνα διὰ τὸν  ἔρωτα   τῆς παιδός, οὔτε τοῖς λόγοις
[11, 56]   λόγων, ὅταν καθήκῃ τὰς γνώμας  ἐρωτᾶν,   μήτ´ ἀπ´ ἐμοῦ ἄρξησθε μήτ´
[11, 58]   τὰ δίκαια, πρώτους ἐπὶ τὴν  ἐρώτησιν   τῆς γνώμης καταλέγειν οὐχὶ τοὺς
[11, 8]   ἐκ τῶν γεγονότων τὰ μέλλοντα  ἔσεσθαι   βούλεταί τις εἰκάζειν, πολὺς
[11, 44]   καὶ τῶν προσδοκωμένων δι´ αὐτὴν  ἔσεσθαι   κακῶν, οὐκέτι τῶν κοινῶν οὐδὲν
[11, 3]   τούτων ἑκάτερον, πρῶτον μὲν εὐπειθεῖς  ἔσεσθαι   πάντας ὑπελάμβανον ἄλλως τε καὶ
[11, 46]   ῥᾷον γὰρ οὕτως ὑπελάμβανον εὐμεταχειρίστους  ἔσεσθαι.   σκοπούμενοι δ´ ἀπὸ τίνος ἂν
[11, 46]   τοὺς ἐπιφανεστάτους καὶ τελευταίους κρινομένους  ἔσεσθαι,   συντονωτέρας οὔσας ἐπὶ τοῖς προτέροις
[11, 56]   ἐπιβουλάς, ἃς ἐκ τῶν πατρικίων  ἔσεσθαι   σφίσιν ὑπώπτευον. ~Ὡς δὲ καθῆκεν
[11, 43]   οὐχ ἅπασι τὰ κράτιστα διανοουμένοις,  ἔσεσθαί   τινες οἱ μένοντες ἅμα τοῖς
[11, 21]   τις ὑπωπτεύετο ἐκ τῆς μεταβολῆς  ἔσεσθαι   τῷ Κορνηλίῳ συναγορευόντων· λαβόντες ἀφορμὴν
[11, 18]   σωτήρια καὶ ὑμῖν αὐτοῖς προσήκοντα  ἔσεσθε   βεβουλευμένοι καὶ τοῖς ἐχθροῖς φοβερά,
[11, 11]   τοῖς πολίταις ὄντες; τοῦτο γὰρ  ἔσθ´   ὑπόλοιπον εἰπεῖν. εἰ προβούλευμα τοῦ
[11, 27]   ἐχθρῶν μήτε ὅπλα περιείλαντο μήτ´  ἐσθῆτα   περιέδυσαν. διερευνώμενοί τε τὰ πέριξ
[11, 35]   παρθένον ἴδοιεν· καὶ γὰρ ἐν  ἐσθῆτι   οὖσα πιναρᾷ καὶ κατηφὲς ὁρῶσα
[11, 29]   τῆς θυγατρὸς πρὸς μὲν ἡμᾶς  ἐσκήψατο   νεκρὸν τεκεῖν, τῇ δὲ Νομιτωρίᾳ
[11, 55]   ~Πρὸς δὴ τὰς ἀπειλὰς ταύτας  ἐσκόπουν,   τι χρὴ ποιεῖν, οἱ
[11, 42]   πάντες καὶ μετὰ τῶν φίλων  ἐσκόπουν,   ὅπως παύσουσι τὴν ταραχήν, τὰ
[11, 3]   τούτων τι χρὴ πράττειν  ἐσκόπουν.   τὸ μὲν οὖν ὑπερόριον ἀποστέλλειν
[11, 15]   γὰρ ἡλικίας ἐν τῇ φρονιμωτάτῃ  ἐσμέν,   ὥστε μηδὲν τῶν διαφερόντων ἀγνοεῖν,
[11, 19]   τὰ κράτιστα ὑποθῶμαι, διακενῆς ἐρραψῳδηκὼς  ἔσομαι.   εὐαρίθμητοι γάρ τινές εἰσιν οἱ
[11, 42]   ὠφελείας, τὰ δὲ διὰ τοὺς  ἐσομένους   ὑπὲρ αὐτῶν ἑκάστοτε ἀγῶνας. ἐγίνετο
[11, 43]   στρατοπέδου δι´ ὅλης ἡμέρας ἐπιπορευθέντες  ἑσπέρας   καταλαβούσης παρῆσαν εἰς τὴν πόλιν
[11, 7]   πολέμου τοῦ πρὸς αὐτοὺς ἥτις  ἔσται   κρατίστη μαθήσεσθε. ἐκεῖνοι τοίνυν ἀκούσαντες,
[11, 41]   τὰ νοούμενα ταῦθ´ ὡς οὐκ  ἔσται   λέγειν. ἀόριστοι γὰρ αἱ τῶν
[11, 12]   γὰρ οὕτω μικρόθυμος οὐδ´ ἀχάριστος  ἔσται   Ῥωμαίων δῆμος, ὥστε τῶν
[11, 19]   γὰρ ἀκούσητε πάντων, ἐφ´ ὑμῖν  ἔσται   τὰ κράτιστα ἑλέσθαι. περὶ μὲν
[11, 3]   ζητήσεως ἄξιον, τί τὸ κυρῶσον  ἔσται   τὴν περὶ τοῦ πολέμου γνώμην
[11, 35]   τῆς ἐλευθερίας νόμου καταλυθέντος οὐδὲν  ἔσται   τὸ κωλῦον καὶ τὰς αὑτῶν
[11, 30]   καὶ φίλων καὶ δικαστῶν ἀμφοτέροις  ἔσται   τοῖς δικαζομένοις, πολιτικὰ καὶ μέτρια
[11, 5]   γὰρ δὴ καὶ τὸ κωλῦον  ἔσται   τὸν βουλόμενον ἡμῶν τὴν ἐκκλησίαν
[11, 30]   σοῦ χρόνον, Ἄππιε, ὅσος ἱκανὸς  ἔσται   τῷ πατρὶ τῆς κόρης ἀπὸ
[11, 9]   σωτηρίαν καὶ ἐπανόρθωσιν αὐτῶν ἥτις  ἔσται   φράσω. ἅπασι μὲν γὰρ ἴσως,
[11, 8]   εἰκάζειν, πολὺς μετὰ τοῦτον  ἔσται   χρόνος, ἐν περὶ οὐδενὸς
[11, 26]   σοι δώσομεν ἐπιλέκτων νέων εὐζώνῳ  ἐσταλμένων   ὁπλίσει· σοὶ δὲ ἵππος τε
[11, 15]   ἐξ ἧς τὸ γένος ἡμῶν  ἐστι,   καὶ μενῶ τὸν λοιπὸν ἐκεῖ
[11, 27]   οὔτ´ ἄλλο χωρίον, ἔνθα ὑποκαθίζειν  ἐστὶ   λόχους ἔθος, ἀλλὰ ψιλὸν καὶ
[11, 40]   δεινά, μαθὼν ὅτι τυράννοις οὐδέν  ἐστι   πιστόν, οὐδ´ ἀπ´ εὐνοίας αἱ
[11, 6]   ὑμᾶς λέγειν, πρώτους μέν, ὥσπερ  ἐστὶ   σύνηθες καὶ πρέπον ὑμῖν, τοὺς
[11, 56]   μόνοις ὅσιόν τε καὶ θεμιτόν  ἐστι   τυγχάνειν· ὅταν δ´ εἰς ἀνάγκην
[11, 25]   χάρακα αὐτὸν ἐξουσίαν ἔχοντα πρεσβευτικήν.  ἔστι   δὲ πάντων ἱερώτατόν τε καὶ
[11, 43]   δ´ εἰς τὸν καλούμενον Ἀουεντῖνον  ἔστι   δὲ τῶν ἐμπεριεχομένων ἐν τῇ
[11, 29]   δὲ τρόπον ἐστὶν ἐμή, μάθε.  ἔστι   μοι θεράπαινα πατρικὴ πολλοὺς πάνυ
[11, 9]   πόλεως ὁσημέραι καταλιπόντες τὰς πατρῴας  ἑστίας   οἱ χαριέστατοι τῶν δημοτικῶν, οἱ
[11, 4]   ἂν ἀκούσωσιν οὗτοι, πότερα ταῦτ´  ἐστὶν   ἀναγκαιότερα τοῖς κοινοῖς, ὑπὲρ ὧν
[11, 41]   τυραννῆσθε. ~Οὔτε σωφρόνων οὔτε γενναίων  ἐστὶν   ἀνθρώπων τὰ μὲν ἀλλότρια κτᾶσθαι
[11, 20]   κατάλυσις ὁμολογουμένη τῆς ἀριστοκρατίας ὑμῶν  ἐστιν.   ἐὰν γὰρ ἅπαξ ὅπλων οἱ
[11, 41]   εἰ μή τις ἄρα θεῶν  ἐστιν   ἐγγυητής, ὡς, ἐὰν τὰς ἐμὰς
[11, 16]   πολλῷ δ´ ἔτι τούτου θαυμασιώτερόν  ἐστιν,   εἰ τὰς ἰδίας ἀπεχθείας ἐπὶ
[11, 56]   τῶν χιλιάρχων πολίτευμα, εἰ βουλομένοις  ἐστίν,   εἰσηγείσθω Τίτος Γενύκιος οὗτος· πρεπωδεστάτη
[11, 29]   νόμους ἄγω. ὃν δὲ τρόπον  ἐστὶν   ἐμή, μάθε. ἔστι μοι θεράπαινα
[11, 61]   δ´ ἄρα κοῦφόν τι πρᾶγμά  ἐστιν   ἐπιθυμία δίχα λόγου γινομένη καὶ
[11, 28]   λέγειν, τίς τῆς κόρης  ἐστὶν   ἐρῶν, ἀλλ´ ὅτι τῶν δυναμένων
[11, 8]   καὶ τἀναγκαιότατα καταστησώμεθα ταῦτα δ´  ἐστὶν   τ´ εὐκοσμία τοῦ πλήθους
[11, 16]   ὅση γοῦν ἐν τοῖς τηλικούτοις  ἐστὶν   ἰσχύς, περὶ πολιτείας κόσμου νῦν
[11, 9]   ὅσοις τῇ πατρίδι δωσιν, ἀναγκαῖός  ἐστιν   περὶ τῶν κοινῇ συμφερόντων
[11, 28]   τὸ πνεῦμα λέγειν ἠξίου, τίς  ἐστιν   τολμήσας ἅψασθαι παιδὸς ἀστῆς
[11, 5]   τῆς Ὁρατίων οἰκίας, οἷς πάτριόν  ἐστιν   ὁμόσε χωρεῖν τοῖς καταδουλουμένοις τὴν
[11, 23]   ἕως ἐπὶ πόλιν Κρουστομέρειαν,  ἐστιν   οὐ πρόσω τῆς Ῥώμης, ἀφίκοντο.
[11, 7]   κοινῶν οὔτε δῆμος εὔνους  ἐστὶν   οὔτε οἱ πατρίκιοι, καὶ οὐ
[11, 20]   τῶν πολιτῶν· ποιεῖν σύνηθές  ἐστιν   ὑμῖν, ὅταν μήτε βασιλεῖς ἔχητε
[11, 8]   στρατεύματα καταγωνίσασθαι καὶ φθεῖραι. ~Ταῦτ´  ἐστίν,   βουλή, τὰ Σαβίνων τε
[11, 20]   αὐτῶν νόμος ἀφῄρηται. ταῦτ´  ἔστιν   παραινῶ πράττειν, πατέρες,
[11, 18]   πόλεμον τοῖς τείχεσι προσελθεῖν; οὐκ  ἔστιν   ὑγιαινόντων ἀνθρώπων τὰ τοιαῦτα βουλεύματα,
[11, 42]   {κατωνείδιζον} λέγοντες· Ὡς καλῶς ἡμῶν  ἐστρατηγήκατε   καὶ πρότερον, ἵνα καὶ νῦν
[11, 56]   τοῖς ἀνδράσι μὴ ἐλάττονες ἀριθμὸν  ἔστωσαν   οἱ πατρίκιοι τῶν δημοτικῶν. ταῦτα
[11, 21]   δὲ καὶ οἱ μετ´ αὐτοῦ  ἑστῶτες   ὅταν αὐτοὶ τύχωσιν ἐξουσίας ὑπατικῆς,
[11, 38]   ἄλλοις ἑταίροις τε καὶ συγγενέσιν  ἑστῶτες   ῥητὰ καὶ ἄρρητα κατ´ αὐτοῦ
[11, 19]   τότε Λεύκιον Οὐαλέριον ἐν τοῖς  ἐσχάτοις   ἐκάλουν, ὃν ἔφην εὐθὺς ἐν
[11, 46]   τι παράνομον τοῖς ὀλιγάρχαις οὐδεὶς  ἔσχεν   ἀγῶνα δημόσιον, ἀλλὰ πᾶσιν ἄδεια
[11, 30]   ἐπειδὴ {δὲ} γάμων παῖς  ἔσχεν   ὥραν καὶ διαφέρειν δοκεῖ τὴν
[11, 30]   νόμον Ἰκιλίῳ, καὶ τέλος ἂν  ἐσχηκέναι   τὸν γάμον, εἰ μὴ θᾶττον
[11, 59]   τοῖς γε δὴ βίον ἀνεπίληπτον  ἐσχηκόσι   καὶ πράξεις ἀποδεδειγμένοις τῆς τιμῆς
[11, 59]   τἀναντία πολιτευομένων, τοῖς τ´ ἀπεχθῶς  ἐσχηκόσι   πρὸς τὸ δημοτικὸν ἅπασιν ἀλυσιτελὲς
[11, 5]   ἀγανακτούντων, τῶν δ´ ἐκ τῆς  ἑταιρείας   αὐτοὺς λέγειν ὀρθῶς ἡγουμένων, ἀνίσταται
[11, 3]   πολεμίων ἔφοδον, τεταραγμένοι συνεκάλουν τὰς  ἑταιρείας,   καὶ μετὰ τούτων τι
[11, 23]   ἔφην ἡγεμόνας εἶναι τῶν ἀριστοκρατικῶν  ἑταιρειῶν.   ~Οἱ δὲ περὶ τὸν Ἄππιον
[11, 16]   οἰκειότητα καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς  ἑταιρίαν.   καὶ παρελθὼν Μάρκος Κορνήλιος ἀνίστησι
[11, 22]   ἐν τοῖς τρόποις ἦν, ἰδίας  ἑταιρίας   κατασκευαζομένων καὶ συμφρονούντων ἐπὶ φυλακῇ
[11, 22]   τοῦθ´ οἱ μὲν τῆς ὀλιγαρχικῆς  ἑταιρίας   σοβαροὶ καὶ θρασεῖς περιῄεσαν ὡς
[11, 22]   κατανέμειν ἑαυτοὺς εἰς τὰς ὀλιγαρχικὰς  ἑταιρίας,   τῶν δ´ ἧττον ψοφοδεῶν ἀφισταμένων
[11, 22]   τῆς πολιτείας. τούτων δὲ τῶν  ἑταιριῶν   ἡγεμόνες ἦσαν οἱ πρῶτοι τολμήσαντες
[11, 38]   ταῦθ´ Ἄππιος ἅμα συχνοῖς  ἑταίροις   καὶ πελάταις εἰς τὴν ἀγορὰν
[11, 38]   θεῖος σὺν τοῖς ἄλλοις  ἑταίροις   τε καὶ συγγενέσιν ἑστῶτες ῥητὰ
[11, 22]   τὸ δ´ ἀληθὲς τοῖς ἑαυτῶν  ἑταίροις   ὡσανεὶ παρὰ τοῦ δήμου πριαμένοις
[11, 4]   καὶ παρασκευάσαντες ἐκ τῶν ἰδίων  ἑταίρων   καὶ συγγενῶν τοὺς ἀγορεύσοντας ἐν
[11, 2]   αὐτοῖς ὑποπέμποντες ἐκ τῶν ἰδίων  ἑταίρων   καὶ τὰς δίκας ταύτας αὐτοὶ
[11, 10]   ὡς εἰπεῖν, ἔξω τῶν ὑμετέρων  ἑταίρων   οἰκείως τοῖς παροῦσιν ἔχει πράγμασιν.
[11, 36]   τῇδε καὶ τὰ στίφη τῶν  ἑταίρων,   οἷς διειλήφει τὴν ἀγοράν, τοῖς
[11, 22]   ἠκολούθει δ´ αὐτῷ πολὺς μὲν  ἑταίρων   ὄχλος, πολὺς δὲ πελατῶν. τούτου
[11, 33]   καὶ τὰ πέριξ τοῦ βήματος  ἑταίρων   τε καὶ πελατῶν ὄχλῳ προκαταλαβών.
[11, 38]   κατ´ οἰκίαν ὄντι προσαγγέλλουσι τῶν  ἑταίρων   τινές, ὅτι περὶ τὸ πτῶμα
[11, 26]   ἑκατὸν ἄνδρας ἐκ τῶν ἰδίων  ἑταίρων   τοὺς ἰταμωτάτους ἐπιλεξάμενοι, οἷς ἐπέσκηψαν
[11, 46]   τοὺς ἄνδρας, Ἀππίου δὲ Οὐεργίνιον  ἔταξαν   ἄνευ κλήρου κατηγορεῖν. εἰσαγγέλλεται δὴ
[11, 28]   ἔχων ἐν τοῖς πέντε τάγμασιν  ἐτάχθη   τοῖς ἐπ´ Αἰκανοὺς στρατευσαμένοις. τούτῳ
[11, 44]   ἐκλελοιπότων τὴν τάξιν, ἐφ´ ἣν  ἐτάχθησαν   ὑπὸ τῶν ἡγεμόνων, καὶ περὶ
[11, 27]   ἐκ χειρὸς γενομένης τῆς μάχης.  ἐτεκμήραντο   δὲ τοῦτο ἐκ τῶν τραυμάτων.
[11, 41]   τὴν ἐλευθερίαν. ἐπὶ τίνι γὰρ  ἑτέρᾳ   προφάσει μᾶλλον ἀγανακτήσετε ταύτῃ,
[11, 14]   σχολὴν ἄγειν σε λέγοντες, ἀλλ´  ἕτερά   τινα πράττειν ἀναγκαιότερα, εἰ δή
[11, 14]   τῆς ἐπανορθώσεως. εἰ δέ τις  ἕτερα   τούτων κρείττω ἐρεῖ, τὰ βέλτιστα
[11, 38]   τὰ δὲ παραιτούμενον, τὰ δ´  ἑτέραις   τισὶν εὐεργεσίαις ἀναλαβόντα, ἐπὶ τὸ
[11, 39]   ὅθεν ὑπὸ πάντων ὀφθήσεσθαι ἔμελλεν,  ἑτέραν   συνῆγον ἐκκλησίαν καὶ πολλὴν ἐποιοῦντο
[11, 19]   τὸ κοινὸν ὀλίγων αὐτῇ συνειρηκότων·  ἑτέραν   τε γνώμην παρὰ τὰς εἰρημένας
[11, 17]   Δία· μείναθ´, ἕως ἂν ἀποδείξωμεν  ἑτέρας   ἀρχάς. Κλαύδιος γὰρ ἡμᾶς ἔπεισε
[11, 58]   πολιτείας, ἐὰν ἄρα ἐπὶ τῆς  ἑτέρας   γένωνται γνώμης, τῆς ἀξιούσης ἀναβαλέσθαι
[11, 60]   ὃς ἐδόκει τῶν προεστηκότων τῆς  ἑτέρας   τάξεως τῆς ἐναντιουμένης τοῖς δημοτικοῖς
[11, 7]   κακοπαθοῦσιν, ἀλλ´ ἵνα βεβαιότερον αὐτῶν  ἕτεροι   ἄρχωσι, τοῖς δ´ ἡγεμόσιν, ὅτι
[11, 33]   αὐτόν, ἔκ τε τῆς πόλεως  ἕτεροι   πεμφθέντες ἱππεῖς δι´ ὅλης νυκτὸς
[11, 42]   ὑμῖν, οἵτινες ὅσην οὔπω πρότερον  ἕτεροι   Ῥωμαίων ἡγεμόνες ἔκ τ´ αὐτῆς
[11, 40]   χρόνος, ὃν ἐχρῆν αὐτοὺς ἄρξαντας  ἑτέροις   παραδοῦναι τὰ κοινά, παρελήλυθεν, ἀλλ´
[11, 58]   ὑπὲρ τοῦ νόμου διάγνωσιν εἰς  ἕτερον   καιρὸν ἐπιτηδειότερον. ἐπειδὴ δ´ ἅπασι
[11, 39]   οἱ δὲ περὶ τὸν Οὐαλέριον  ἕτερον   τόπον τῆς ἀγορᾶς καταλαβόμενοι καὶ
[11, 30]   φάμενος ἐν τοῖς πεντεκαίδεκα ἔτεσιν,  ἕτερος   μὲν ἄν τις ὑπὲρ τηλικούτων
[11, 8]   τὸν καιρὸν ὡς οὐκ ἐπιτήδειον  ἑτέρου   δυνησόμεθα τυχεῖν ἐπιτηδειοτέρου. εἰ γὰρ
[11, 12]   ἰσότιμον ὄντα· τοῦτο δ´, ὡς  ἑτέρου   τινὸς ἔργου χρησίμου χάριν ἠναγκάσθης
[11, 46]   εἰσαχθεὶς εἰς τὸν δῆμον ὑφ´  ἑτέρου   τῶν δημάρχων Ποπλίου Νομιτωρίου καὶ
[11, 59]   ἀσμένως ἤκουον, τὸ δ´ εἰς  ἑτέρους   ἐκπίπτειν χρόνους τὸ προβούλευμα πρὸς
[11, 40]   αὐτὸς πέπονθε καὶ ὧν οἶδεν  ἑτέρους   παθόντας· καὶ εἴ τις ὑμῶν
[11, 52]   ψήφους πολλὴν μωρίαν εἶναι λέγοντες  ἑτέρους   περιορᾶν τὰ σφέτερα κατέχοντας, καὶ
[11, 28]   λαβεῖν ἐκείνην τε ὁρῶν ἐγγεγυημένην  ἑτέρῳ   καὶ αὐτὸς ἔχων γυναῖκα γαμετήν,
[11, 20]   ἀμφότερα τὰ ἔθνη τῷ μὲν  ἑτέρῳ   τῶν ὑπάτων εἰς δυσχωρίας ἀναγκασθέντι
[11, 22]   περιῄεσαν ὡς δὴ κρείττους τῶν  ἑτέρων   γεγονότες καὶ διαπεπραγμένοι μηκέτι καταλυθῆναι
[11, 52]   ἣν αὐτοὶ μεθ´ ὅρκου δικάσαντες  ἑτέρων   ἐπέγνωσαν εἶναι. ταῦτα δὴ λογιζόμενοι
[11, 41]   θυγάτηρ ἐγένετο διαφέρουσα τὴν ὄψιν  ἑτέρων,   ἣν ἀπὸ τοῦ φανεροῦ βιάζεσθαι
[11, 43]   ἀλλ´ ἐλάττους παρὰ πολὺ τῶν  ἑτέρων.   οἱ δ´ ἐξελθόντες ἐκ τοῦ
[11, 39]   τὴν ἐκκλησίαν παρακαλῶν πλείους τῶν  ἑτέρων   συνάξειν, ὥστ´ ὀλίγους τινὰς ὑπολειφθῆναι
[11, 19]   οἱ τὸν πόλεμον ἐπικυροῦντες τῶν  ἑτέρων,   τότε Λεύκιον Οὐαλέριον ἐν τοῖς
[11, 52]   τέλος, ἄν τινα ἀμφισβητουμένην ὑφ´  ἑτέρων   χώραν δικαστὴς αἱρεθεὶς Ῥωμαίων
[11, 34]   τοὺς μάρτυρας κατασχεῖν ἐν πεντεκαίδεκα  ἔτεσιν   ἀπόρρητον τὴν ὑποβολήν, ἀλλ´ ἔτι
[11, 30]   ἠδικῆσθαι φάμενος ἐν τοῖς πεντεκαίδεκα  ἔτεσιν,   ἕτερος μὲν ἄν τις ὑπὲρ
[11, 21]   τοῦ πολέμου τοὺς δέκα παραλαβεῖν  ἐτέτακτο,   διέλυσε τὸν σύλλογον. ~Μετὰ τοῦθ´
[11, 1]   Ῥωμαῖοι τὴν τῶν δέκα ἀρχὴν  ἔτη   τρία τῶν κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν
[11, 32]   δ´ αὐτῶν χρόνον αἰτουμένων οὐδὲν  ἔτι   ἀποκρινάμενος ἀνέστη καὶ τὸν δίφρον
[11, 36]   ἐτόλμησε τυραννικὸν πρᾶξαι καὶ ὠμόν.  ~Ἔτι   γὰρ αὐτῶν λεγόντων ἡσυχίαν γενέσθαι
[11, 22]   περιφόβως ὡς οὐδενὸς τῶν κοινῶν  ἔτι   γενησόμενοι κύριοι καὶ διέστησαν εἰς
[11, 32]   θάνατος οὑμὸς μεγάλων ἀγαθῶν.  ~Ἔτι   δ´ αὐτοῦ βουλομένου λέγειν οἱ
[11, 42]   ὅπλα περὶ τοῖς σώμασιν ἔχετε;  ~Ἔτι   δ´ αὐτοῦ λέγοντος ἀνεβόησαν οἱ
[11, 6]   τε καὶ τῶν προγόνων ἀρετάς.  ~Ἔτι   δ´ αὐτοῦ λέγοντος οἱ δέκα
[11, 44]   τῶν οἰκιῶν κατ´ ἄνδρα μεταπεμπόμενος.  ἔτι   δ´ αὐτῶν συλλεγομένων ἧκον οἱ
[11, 39]   καὶ τοὺς ἔτι ἐνδοιάζοντας ἐξεδημαγώγουν.  ἔτι   δὲ μᾶλλον ἐξηλλοτρίωσαν τὸν πολιτικὸν
[11, 43]   ὀργῆς καὶ ἐκ τοῦ μηδὲν  ἔτι   δεδοικέναι τοὺς ἡγεμόνας αὐθαδέστερον αὐτῶν
[11, 22]   φυλάττουσα τὴν δυναστείαν αὐτῶν στάσις  ἔτι   διέμενεν ἐν τῇ πόλει, διὰ
[11, 3]   ὁμονοῆσαι οὔτ´ ἀντιλαβέσθαι τῶν κοινῶν  ἔτι   δυνησομένης, παρασκευασάμενοι τὰ πρὸς τὸν
[11, 39]   κατ´ ὀλιγαρχίας λόγων καὶ τοὺς  ἔτι   ἐνδοιάζοντας ἐξεδημαγώγουν. ἔτι δὲ μᾶλλον
[11, 4]   κοσμούμενον, εἰ τὸν αὐτὸν νοῦν  ἔτι   ἔχεις. ἀλλ´ ἀνίστασο καὶ βοήθει
[11, 42]   πόλει πραττομένων μηδὲν τοὺς σφετέρους  ἔτι   ἐῶντας πολυπραγμονεῖν, τὰ μὲν διὰ
[11, 28]   δὲ τῷ βήματι προσῆλθεν, ἀσθμαίνων  ἔτι   καὶ μετέωρος τὸ πνεῦμα λέγειν
[11, 21]   διαριθμεῖν τὰς γνώμας καὶ μηδὲν  ἔτι   καινουργεῖν. τούτων δὲ λεγομένων ὑφ´
[11, 4]   ἀριστοκρατίαν καταστησάμενος. παριόντα δ´ αὐτὸν  ἔτι   καταμαθὼν Ἄππιος καὶ καθ´ ἑαυτοῦ
[11, 10]   τοῦ δημοτικοῦ μέρος οὔτ´ ἀρχαιρεσιῶν  ἔτι   κύριον γινόμενον οὔτε ψηφοφοριῶν οὔτ´
[11, 47]   καταφρόνησιν τῆς Ῥωμαίων δυνάμεως προελθόντας,  ἔτι   μᾶλλον ἐβούλετο ἐπᾶραι καὶ θρασυτέρους
[11, 28]   κάλλους τῆς παιδὸς ἑάλω καὶ  ἔτι   μᾶλλον ἔξω τῶν φρενῶν ἐγένετο
[11, 41]   τε καὶ ἀσελγείᾳ χρωμένην καὶ  ἔτι   μᾶλλον χρησομένην, ἐὰν νῦν ἀνάσχησθε,
[11, 31]   γεγονότες ἀντ´ ἐλευθέρων, καὶ μηδὲν  ἔτι   μεῖζον φρονῶσι τῆς τύχης. τί
[11, 31]   φρονῶσι τῆς τύχης. τί οὖν  ἔτι   μέλλεις, ἀλλ´ οὐ τοὐμὸν ἐκχεῖς
[11, 26]   οὐδένα χρόνον ἐπισχόντες ἐκπέμπουσιν αὐτὸν  ἔτι   νυκτὸς οὔσης καὶ σὺν αὐτῷ
[11, 44]   πολλὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι, ἀλλοτρίως μὲν  ἔτι   πάλαι διακείμενοι πρὸς τοὺς ἐκεῖ
[11, 30]   παρθένον, μητρὸς μὲν ὀρφανὴν οὖσαν  ἔτι   πάλαι, πατρὸς δ´ ἔρημον ἐν
[11, 28]   παῖς διδούς τε πολλὰ καὶ  ἔτι   πλείονα τῶν διδομένων ὑπισχνούμενος. παρηγγέλλετο
[11, 60]   γενομένου δὲ πρὸς τὴν γνώμην  ἔτι   πλείονος θορύβου τέταρτος ἀνίσταται κληθεὶς
[11, 48]   ἀποκτείνας τῶν πολεμίων, πολλῷ δ´  ἔτι   πλειόνων αἰχμαλώτων τετυχηκὼς τοῦ τε
[11, 36]   νῦν πρῶτον ἀκήκοα, ἀλλὰ παλαίτερον  ἔτι   πρὶν τήνδε τὴν ἀρχὴν
[11, 22]   εἰ μὲν οὖν μηδὲν ἐπεξήμαρτον  ἔτι   πρὸς τοῖς εἰρημένοις, δοκοῦσιν ἄν
[11, 34]   ἔτεσιν ἀπόρρητον τὴν ὑποβολήν, ἀλλ´  ἔτι   πρότερον εἰπεῖν. διαβάλλοντες δὲ τὰς
[11, 14]   ἄρχεσθαι. πολλὰ καὶ περὶ πολλῶν  ἔτι   σοι λέγειν βουλόμενος ὀκνῶ. εἰ
[11, 52]   ἠξίωσαν λαβεῖν, ἵνα μηδ´ ὕστερον  ἔτι   σφίσιν ἐγγένηται τὴν ἑαυτῶν ἀνακομίσασθαι
[11, 33]   προαποσταλέντες ὑπὸ τῶν ἄλλων ἀρχομένης  ἔτι   τῆς καταστάσεως, νεανίαι λήματος πλήρεις
[11, 44]   ἅπαντα διετέλουν πραγματευόμενοι. ἀδήλου δ´  ἔτι   τοῖς πολλοῖς τῆς διανοίας αὐτῶν
[11, 39]   ἔγνω βαδίζειν ὁδόν. ὡς γὰρ  ἔτι   τοῦ πλήθους αὐτῷ διαμένοντος οἰκείου
[11, 16]   κοινῶν ἀγαθῶν ἀντιπάλους. πολλῷ δ´  ἔτι   τούτου θαυμασιώτερόν ἐστιν, εἰ τὰς
[11, 36]   τὰς πολιτικὰς πράξεις ἐγκυλισθεὶς οὐδὲν  ἔτι   τῶν Κλαυδίου πραγμάτων εἶχον ἐν
[11, 22]   ὁρῶντες καὶ τὴν βουλὴν οὐδενὸς  ἔτι   τῶν κοινῶν οὖσαν κυρίαν, οἱ
[11, 43]   ἀπάγειν τὴν στρατιάν. ὀρρωδούντων δ´  ἔτι   τῶν πολλῶν τὰ ἱερὰ σημεῖα
[11, 5]   ἂν εἴημεν καὶ ταῦτα καὶ  ἔτι   χείρονα τούτων πάσχειν ἐφ´ ὑμῖν
[11, 24]   ἔξω γενόμενοι τοῦ χάρακος οὐδαμοῦ  ἔτι   ὤφθησαν. οἱ δὲ ταπεινότατοι φυγῆς
[11, 20]   στρατόπεδον ἐρρύσατο καὶ τοὺς πολεμίους  ἐτιμωρήσατο   καὶ τὸν στρατηγὸν αὐτῶν αἰχμάλωτον
[11, 39]   ὑπὸ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους καλὰς  ἔτισεν   ἂν αὐτῷ τὰς δίκας. μετὰ
[11, 28]   τολμηρὸν καὶ πρὸς πᾶσαν ὑπηρεσίαν  ἕτοιμον,   τό τε πάθος αὐτῷ διηγεῖται
[11, 29]   βούλεταί τις γενέσθαι τὴν διάγνωσιν,  ἕτοιμος   ἐπὶ σοῦ λέγειν τὴν δίκην
[11, 25]   οἱ τρεῖς ἡγεμόνες ἦσαν, ἅπαντας  ἑτοίμους   ἐποίησε πρὸς τὴν ἀπόστασιν τοὺς
[11, 7]   Αἰκανοὶ καὶ Σαβῖνοι πόλεμον ἐπενεγκεῖν  ἐτόλμησαν   ἡμῖν καὶ τὴν χώραν ἐπιόντες
[11, 35]   κόρης αὐτὸς ἔγραψε καὶ ἔργον  ἐτόλμησε   τυραννικὸν πρᾶξαι καὶ ὠμόν. ~Ἔτι
[11, 19]   οὐδὲ τῶν διασυράντων αὐτὴν οὐδεὶς  ἐτόλμησεν   εἰπεῖν· καὶ διδάξω, πῶς ἂν
[11, 20]   ὑπατείαν ἐχόντων, ἔνατον δέκατον  ἔτος   οἶμαι τουτί. τότε τοίνυν ἀποστειλάντων
[11, 40]   εἰς ἱκεσίας καὶ δεήσεις αὐτῶν  ἐτράπετο,   μὴ περιιδεῖν μήτ´ αὐτὸν ἀτιμώρητον
[11, 34]   ὅτι τῷ γάλακτι τῆς μητρὸς  ἐτράφη   τὸ παιδίον· ἀμήχανον δ´ εἶναι
[11, 47]   Ῥωμαῖοι τούς τε συστάδην μαχομένους  ἐτρέψαντο   καὶ τοὺς φεύγοντας ἐπιδιώκοντες, οὓς
[11, 26]   Σίκκιος μὲν δὴ τοιαύτης καταστροφῆς  ἔτυχεν.   ~Οἱ δὲ διαπραξάμενοι τὸν φόνον
[11, 28]   ἐπ´ Αἰκανοὺς στρατευσαμένοις. τούτῳ θυγάτηρ  ἔτυχεν   οὖσα καλλίστη τῶν ἐν Ῥώμῃ
[11, 63]   τελεῖν, οὐδεμιᾶς τιμήσεως ἐντὸς ἑπτακαίδεκα  ἐτῶν   γενομένης ἀπὸ τῆς Λευκίου Κορνηλίου
[11, 30]   οὐκ ἐλαττόνων πεντεκαίδεκα διεληλυθότων  ἐτῶν   οὐδὲν τοιοῦτον ἐπιχειρήσαντα πρὸς αὐτοὺς
[11, 8]   προὔλαβον ἐκεῖνοι συμβῇ, μᾶλλον δ´  εὖ   οἶδα συμβησόμενα. ἐὰν δὲ τὰ
[11, 49]   παρεχόμενος καὶ πολλὰ τὸ κοινὸν  εὖ   πεποιηκὼς ὅρκους τε καὶ πίστεις
[11, 28]   ἀλλ´ ὅτι τῶν δυναμένων τις  εὖ   ποιεῖν οὓς βουληθείη καὶ κακῶς.
[11, 9]   ἥδεσθαί τε πάντων μάλιστα, ὅταν  εὖ   τὰ κοινὰ ὑπ´ αὐτῶν ἐπιτροπεύηται,
[11, 60]   μὴ πᾶσι τοῖς μέρεσιν αὐτῆς  εὐαρεστεῖν   ἀμφοτέρους παρελθὼν ὕπατος τρίτον
[11, 19]   κράτιστα ὑποθῶμαι, διακενῆς ἐρραψῳδηκὼς ἔσομαι.  εὐαρίθμητοι   γάρ τινές εἰσιν οἱ μετ´
[11, 38]   παραιτούμενον, τὰ δ´ ἑτέραις τισὶν  εὐεργεσίαις   ἀναλαβόντα, ἐπὶ τὸ βιαιότερον ἐνεχθεὶς
[11, 12]   ἁμαρτημάτων σου μεμνῆσθαι, τῶν δ´  εὐεργεσιῶν   ἐπιλελῆσθαι, ἀλλ´ ἀντιπαρεξετάζων τὰ νῦν
[11, 26]   δέ σοι δώσομεν ἐπιλέκτων νέων  εὐζώνῳ   ἐσταλμένων ὁπλίσει· σοὶ δὲ ἵππος
[11, 16]   ἀδιάλλακτον, καὶ εἰς τοῦθ´ ἥκουσιν  εὐηθείας,   μᾶλλον δὲ μανίας, ὥσθ´, ἵνα
[11, 18]   ἡμῖν ἑαυτούς. ~Ὦ πολλῆς μὲν  εὐηθείας   τούτων, οἷς ἐπὶ νοῦν ἔρχεται
[11, 13]   σκιὰς τῶν τιμῶν καὶ τῶν  εὐημεριῶν   διώκειν, ἀλλ´ αὐτὰς καρποῦσθαι τὰς
[11, 6]   συνέδριον. τοῖς μέντοι δέκα μετέμελεν  εὐθέως   τῆς τε κωλύσεως τοῦ λέγειν
[11, 27]   στενόπορον ὄχθον, δι´ ὑποψίας ἔλαβον  εὐθέως   τὸ πραχθέν· ἔπειτα τοῖς νεκροῖς
[11, 46]   ἐπιτηδειοτάτου, τὸν Ἄππιον πρῶτον ἔγνωσαν  εὐθύνειν   τῶν τ´ ἄλλων ἀδικημάτων ἕνεκα
[11, 1]   πρὸς αὐτοὺς ἀγῶνα ἀράμενοι, ἀλλ´  εὐθὺς   ἀξιοῦσι καὶ τίνες ἦσαν αἱ
[11, 19]   τοῖς ἐσχάτοις ἐκάλουν, ὃν ἔφην  εὐθὺς   ἐν ἀρχαῖς βουλόμενόν τι λέγειν
[11, 46]   ἄλλοις τισὶν ὥσπερ ἔφην δημοτικοῖς  εὐθὺς   οἱ δήμαρχοι καιρὸν ἐπιτήδειον ἥκειν
[11, 28]   τῶν παίδων περὶ τὴν ἀγοράν  εὐθύς   τε ὑπὸ τοῦ κάλλους τῆς
[11, 61]   ἐπειδὴ τὸ συγχώρημα ἔλαβον, ἀπέστησαν  εὐθὺς   τῆς ἐπιθυμίας καὶ τὰς σπουδὰς
[11, 8]   ταῦτα δ´ ἐστὶν τ´  εὐκοσμία   τοῦ πλήθους καὶ τὸ πᾶσι
[11, 57]   καὶ πολλὰς ὑπὲρ ὁμονοίας καὶ  εὐκοσμίας   ποιησάμενοι παρακλήσεις πρώτοις ἀπέδωκαν λέγειν
[11, 27]   συγχωρησάντων δὲ τῶν ἡγεμόνων δι´  εὐλάβειαν,   μή τινα παράσχοιεν αὐτοῖς ὑποψίαν
[11, 43]   καταλιπόντας ἀκρίτως· ταῦτα δὴ δι´  εὐλαβείας   αὐτοὺς ἔχοντας ὁρῶν Οὐεργίνιος ἐδίδασκεν,
[11, 34]   οὔτ´ αἰτίαν οὐδεμίαν εἶχεν ὑποβολῆς  εὔλογον.   Νομιτωρίου μὲν ἀδελφή, Οὐεργινίου
[11, 46]   ἕνα· ῥᾷον γὰρ οὕτως ὑπελάμβανον  εὐμεταχειρίστους   ἔσεσθαι. σκοπούμενοι δ´ ἀπὸ τίνος
[11, 35]   δεινότερα ὑπὸ τῆς δεδουλωμένης αὐτὸν  εὐμορφίας   πεπονθώς. διὰ δὴ ταῦτα πάντα
[11, 2]   εἰς τὰς γαμετὰς αὐτῶν τὰς  εὐμόρφους   παρενόμουν καὶ εἰς θυγατέρας ἐπιγάμους
[11, 25]   ἤδη τὰς κατὰ νόμον στρατείας  εὐνοίᾳ   τῇ πρὸς αὐτὸν ἐπαγόμενον· μεθ´
[11, 40]   οὐδέν ἐστι πιστόν, οὐδ´ ἀπ´  εὐνοίας   αἱ τῶν κρατούντων δίδονταί τισι
[11, 7]   τῶν κοινῶν οὔτε δῆμος  εὔνους   ἐστὶν οὔτε οἱ πατρίκιοι, καὶ
[11, 8]   τε ἡμῖν πάντες ἂν  εὔξαιντο   οἱ νοῦν ἔχοντες, χωρὶς ὅπλων
[11, 52]   ὁρῶντες τὰ δίκαια καὶ τὰ  εὔορκα   ψηφίσασθε. Ταῦτα τοῦ Σκαπτίου λέγοντος
[11, 43]   ἄρχουσι ποιεῖν τὸ κελευόμενον οὐκ  εὐπείθειαν   εἶναι καὶ εὐσέβειαν, ἀλλ´ ἄνοιαν
[11, 3]   κυρωθείη τούτων ἑκάτερον, πρῶτον μὲν  εὐπειθεῖς   ἔσεσθαι πάντας ὑπελάμβανον ἄλλως τε
[11, 46]   παρανομιῶν. ἑλόντες μὲν γὰρ τοῦτον  εὐπετῶς   ἐδόκουν καὶ τῶν ἄλλων κρατήσειν,
[11, 30]   ἀξιῶν ἀπολογεῖσθαι, ὅτε καὶ μαρτύρων  εὐπορία   καὶ φίλων καὶ δικαστῶν ἀμφοτέροις
[11, 12]   τὸν δῆμον ὡς ἐν κακοῖς  εὐπρεπεῖς.   ~Ἀλλὰ δέδοικα, μὴ πρόφασις μὲν
[11, 41]   γαμεταί, τοῖς δὲ νεανίαι παῖδες  εὐπρεπεῖς,   οὓς τί κωλύσει πρὸς ἄλλου
[11, 52]   ἐνθυμουμένους, ὡς οὔτε δίκαιον οὔτ´  εὐπρεπὲς   δίκη λήψεται τέλος, ἄν
[11, 20]   ἐντὸς τείχους ὁμονοούντων τίνα βοήθειαν  εὕρασθε   ὑμεῖς περὶ μέσας νύκτας εἰς
[11, 48]   τ´ ἀποσκευὴν τῶν πολεμίων πολλὴν  εὗρε   καὶ τὴν λείαν ἅπασαν, ἣν
[11, 27]   ἀπολωλέναι, τὸ μηδένα τῶν πολεμίων  εὑρεθῆναι   νεκρόν. οὐ γὰρ ἀκονιτί γ´
[11, 27]   ἵππων οὔτ´ ἴχνος ἀνθρώπων οὐδὲν  εὕρισκον   ἔξω τῶν διὰ τῆς ὁδοῦ,
[11, 44]   ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀναγεγραμμένους  εὕρομεν,   οὔτε μηδένα ποιήσασθαι λόγον ἥρμοττεν,
[11, 52]   ἀμφισβητησίμου γῆς ὀμωμοκότες ὧν ἂν  εὕρωσιν   αὐτὴν οὖσαν τούτων ἐπικρινεῖν· τοῖς
[11, 43]   κελευόμενον οὐκ εὐπείθειαν εἶναι καὶ  εὐσέβειαν,   ἀλλ´ ἄνοιαν καὶ μανίαν. ταῦτ´
[11, 14]   σοι τῆς πρὸς τὸ γένος  εὐσεβείας   ἀναγκαιότερον ἦν. τάχα δ´ οὐχ
[11, 11]   πολιτῶν καὶ πατρίδος, καταλυομένας δ´  εὐσεβεῖς.   θεοὶ γὰρ ἐπὶ καλαῖς καὶ
[11, 52]   τὰ σφέτερα κατέχοντας, καὶ οὐκ  εὐσεβὲς   ἐξοίσειν τέλος ὑπολαμβάνοντες, ἐὰν Ἀρικηνοὺς
[11, 37]   τοσοῦτον εἰπών· Ἐλευθέραν σε καὶ  εὐσχήμονα,   τέκνον, ἀποστέλλω τοῖς κατὰ γῆς
[11, 33]   ὄχλῳ προκαταλαβών. ἵνα δὲ σὺν  εὐσχήμονι   δίκης τοῦτο πράττῃ προφάσει, μὴ
[11, 17]   καὶ τὰ πρὸς τὸν πόλεμον  εὐτρεπῆ   ποιήσασθαι, τότε ἥξουσιν ἱκετηρίας φέροντες
[11, 17]   τὸν ἀγῶνα πάντα γεγονότα ἡμῖν  εὐτρεπῆ,   τόθ´ ἥκετε περὶ διαλλαγῶν ποιησόμενοι
[11, 16]   γνώμας ἀσυμφόρους εἰσφέρουσι, μᾶλλον δ´  εὐχὰς   ἀδυνάτους ἔχουσιν. ~Σκοπεῖτε γὰρ οὑτωσί·
[11, 15]   τουτὶ τὸ συνέδριον ἄβατον {ὥσπερ}  ἐφ´   ἑαυτῷ ποιεῖ. εἰ δὲ χρὴ
[11, 14]   σοῦ κελευσθέντες οἱ παῖδες, ἀλλ´  ἐφ´   ἑαυτῶν γνόντες διέκλεισάν με τῆς
[11, 44]   συνέδριον ὡς ἐκλελοιπότων τὴν τάξιν,  ἐφ´   ἣν ἐτάχθησαν ὑπὸ τῶν ἡγεμόνων,
[11, 47]   κακιζόντων τὴν ἀνανδρίαν ἠνείχετο μένων  ἐφ´   ἡσυχίας. ἐπεὶ δ´ ἔγνω τὴν
[11, 43]   ἡγεμὼν ἦν Μάρκος Ὄππιος, ἔμενον  ἐφ´   ἡσυχίας. ~Ἧκον δ´ αὐτοῖς ἐπίκουροι
[11, 33]   καὶ τὴν θεράπαιναν αὐτὴν παραδούς·  ἐφ´   οἷς ἅπασι πολὺς προσποιητὸς
[11, 53]   μετιέναι τὴν ὑπατείαν εἴτε δημοτικούς.  ἐφ´   οἷς ἠγανάκτουν οἱ τοῦ βουλευτικοῦ
[11, 18]   τοὺς ἑκατέρου τούτων ἀξίους, ὅταν  ἐφ´   ὑμῖν γένηται ταῦτ´ ἀμφότερα, μαθόντες
[11, 5]   καὶ ἔτι χείρονα τούτων πάσχειν  ἐφ´   ὑμῖν γενόμενοι καὶ ῥυπαίνοντες αἰσχρῷ
[11, 19]   εἰπεῖν. ὅταν γὰρ ἀκούσητε πάντων,  ἐφ´   ὑμῖν ἔσται τὰ κράτιστα ἑλέσθαι.
[11, 41]   ταύτας συμφορὰς ἀτιμωρήτους ἐάσητε, οὐκ  ἐφ´   ὑμῶν πολλοὺς τὰ ὅμοια δεινὰ
[11, 16]   συνεδρίου τῇ Κλαυδίου γνώμῃ προσετίθεντο.  ~Ἐφ´   διαταραχθέντες οἱ περὶ τὸν
[11, 6]   τῆς πέτρας, εἰ μὴ σιωπήσει.  ἐφ´   πάντες ἀνέκραγον ὡς καταλυομένης
[11, 22]   ἐπεὶ καθαιρεθῆναι δυναστείαν τηλικαύτην ἀνόητον  ἐφαίνετο   εἶναι, κατέλιπον τὴν πόλιν. ἡγεμὼν
[11, 58]   τῆς βραδυτέρας, πράττειν ὡς ἐκείνοις  ἐφάνη.   Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ θεοὺς ἐπομοσάμενος
[11, 27]   καὶ τὰ ἄλλα μέγιστον αὐτοῖς  ἐφάνη   τεκμήριον τοῦ μὴ πρὸς ἐχθρῶν,
[11, 36]   πρᾶγμα ἐξετάσας ἔμαθον οὕτως ἔχον.  ἐφάπτεσθαι   μὲν οὖν ἐμαυτοῦ προσῆκέ μοι,
[11, 34]   οὐκ ἀσήμους γυναῖκας ὀνομάζοντες, ἃς  ἔφασαν   εἰδέναι Νομιτωρίαν ἐγκύμονα γενομένην ἐκ
[11, 26]   τὰς παραινέσεις σκηψάμενοι· Τί οὖν,  ἔφασαν,   οὐκ αὐτὸς ἡγεμὼν γίνῃ τῆς
[11, 49]   ἄλλα πολλὰ {φέρων} εἰς οἶκτον  ἐφελκόμενα   τὸ πλῆθος. ταῦτα δὴ πάντα
[11, 1]   πρῶτον ἐρῶ καὶ διέξειμι πάσας  ἐφεξῆς   τὰς ἐν τῇ τότε καταστάσει
[11, 10]   καὶ τάφους προγόνων καὶ ἐξερημοῦν  ἐφέστια   καὶ κτήσεις πατέρων καὶ πᾶσαν
[11, 56]   καὶ οὐδενὸς τἀναντία λέγοντος· Ἀκούσατ´,  ἔφη,   καὶ τοῖς ὑπάτοις ὑμῖν
[11, 44]   ἕκαστον ἔδει, Λεύκιος μὲν Κορνήλιος  ἔφη   δεῖν ἀπεῖναι τοὺς ταχθέντας εἰς
[11, 57]   ἀπελαθέντων τῆς κατοικιδίου βουλῆς ἧττον  ἔφη   θαυμάζειν, Μάρκου δὲ Ὁρατίου καὶ
[11, 30]   Ῥωμαίων συνήθη πολιτείᾳ· ἡμεῖς δ´,  ἔφη,   λόγων οὐδὲν δεόμεθα οὔτ´ εἰρήνης
[11, 59]   καὶ παραπλήσια τούτοις διεξῆλθε, τελευτῶν  ἔφη   μὴ δύνασθαι πόλιν ἐλευθέραν εἶναι,
[11, 52]   Σκάπτιος ἐπὶ τὸ βῆμα· Ἔχετ´,  ἔφη,   παρακεχωρημένον, ἄνδρες πολῖται, παρ´ αὐτῶν
[11, 58]   τοὺς παρακληθέντας ἐκ τῶν βουλευτῶν,  ἔφη,   πᾶσαν ἀπολύσεσθαι διαβολὴν οὐ λόγοις,
[11, 21]   παρελθὼν εἷς ἐξ αὐτῶν, Ἄππιος,  ἔφη·   Περὶ τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς καὶ
[11, 57]   ἀρχῆς προσήκουσαν. πονηρῶν τ´ ἀρχὰς  ἔφη   πολιτευμάτων αὐτοὺς εἰσάγειν ἀπόρρητα βουλευτήρια
[11, 34]   τοὺς μάρτυρας, οὓς Κλαύδιος  ἔφη   πολλοὺς καὶ ἀξιοχρέους παρέξεσθαι, τὸν
[11, 40]   καὶ ὠμότητας ἐκλογιζόμενος· Καὶ ταῦτ´,  ἔφη,   προπηλακίζουσιν ἡμᾶς οἱ μήτε νόμῳ
[11, 30]   φυλάττοντα κύριον εἶναι μέχρι δίκης.  ἔφη   τε διὰ πολλὰς αἰτίας προσήκειν
[11, 59]   ἄν τις τὴν ἰσότητ´ ἀνέλῃ·  ἔφη   τε δοκεῖν ἑαυτῷ τὸν μὲν
[11, 30]   περὶ τοῦ χρόνου τῆς δίκης  ἔφη   τελευτῶν· Ἐπειδὴ ταχεῖαν αὐτῆς βούλεται
[11, 30]   τὴν μὲν οὖν δίκην αὐτὸν  ἔφη   τὸν πατέρα περὶ τῆς θυγατρὸς
[11, 57]   ἐδίδασκεν οὔτ´ ἐμέμνητο· θαυμάζειν δ´  ἔφη   τῶν ὑπάτων, ὅτι βεβουλευμένοι τε
[11, 2]   οὓς εἶχον ἕκαστοι περὶ αὑτούς,  ἐφῆκαν   ἄγειν καὶ φέρειν τὰ τῶν
[11, 48]   πολεμίων χρήματα τοῖς στρατιώταις ὠφέλειαν  ἐφῆκε   ποιεῖσθαι προεξελόμενος ἐκ τῶν λαφύρων,
[11, 60]   εἰσέφερεν, ἣν εἰσηγήσατο Κλαύδιος, ὥσπερ  ἔφην,   ἀντὶ τῶν ὑπάτων χιλιάρχους ἀποδειχθῆναι,
[11, 25]   ἐξ ἁπασῶν ἀριστεῖα λαβών, ὃν  ἔφην   ἀπολελυμένον ἤδη στρατείας διὰ τὸν
[11, 49]   θεῖος δ´ ἦν οὗτος, ὥσπερ  ἔφην,   Ἀππίῳ τῷ καταστησαμένῳ τὴν ὀλιγαρχίαν
[11, 40]   ἦν ταραχαῖς. Οὐεργίνιος δ´, ὃν  ἔφην   αὐτόχειρα γενέσθαι τῆς ἑαυτοῦ θυγατρός,
[11, 44]   Σίκκιον τὸν πρεσβευτὴν ἀπέκτειναν, ὥσπερ  ἔφην,   δεδιότες δ´ ἄρξαι τῆς ἀποστάσεως
[11, 46]   νόμου σὺν ἄλλοις τισὶν ὥσπερ  ἔφην   δημοτικοῖς εὐθὺς οἱ δήμαρχοι καιρὸν
[11, 19]   ἐν τοῖς ἐσχάτοις ἐκάλουν, ὃν  ἔφην   εὐθὺς ἐν ἀρχαῖς βουλόμενόν τι
[11, 42]   γενόμενα οἱ πέντε ἄνδρες, οὓς  ἔφην   ἡγεῖσθαι τῶν ταγμάτων, δείσαντες, μή
[11, 23]   τε καὶ τὸν Οὐαλέριον, οὓς  ἔφην   ἡγεμόνας εἶναι τῶν ἀριστοκρατικῶν ἑταιρειῶν.
[11, 38]   Οὐαλέριός τε καὶ Ὁράτιος, οὓς  ἔφην   ἡγεμονικωτάτους εἶναι τῶν ἀντιποιουμένων τῆς
[11, 45]   ἐπὶ τῆς λοχίτιδος ἐκκλησίας, ὥσπερ  ἔφην,   Λεύκιος Οὐαλέριος Ποτῖτος καὶ Μάρκος
[11, 60]   οἰκεῖον καὶ πολιτικὸν διαλύσασθαι πόλεμον·  ἔφησε,   δυεῖν ὄντων κακῶν, ὧν ἀνάγκη
[11, 5]   ὃς οὐκέτι κατασχὼν τὴν χολὴν  ἔφησε·   Θᾶττόν μ´ ἀναγκάσετε, Ἄππιε, τοὺς
[11, 56]   Κλαύδιος· Οὐκ ἀγνοῶ μέν,  ἔφησεν,   ἡλίκων κρηπὶς καταβληθήσεται συμφορῶν ἅπασιν
[11, 4]   κάθησο. Ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ τούτων,  ἔφησεν   Οὐαλέριος, ἀνέστηκα ἐρῶν, ἀλλ´
[11, 15]   προελθὼν Κορνήλιος Μάρκος· Ἡμεῖς μέν,  ἔφησεν,   Κλαύδιε, περὶ τῶν ἰδίων
[11, 48]   τῶν σφετέρων ἀνεσώσατο. οὐ γὰρ  ἔφθασαν   ἀνασκευασάμενοι τὰς ὠφελείας οἱ Σαβῖνοι
[11, 33]   καὶ διαδρὰς ἐκ τοῦ χάρακος.  ἔφθησαν   δ´ αὐτὸν οἱ τῇ κόρῃ
[11, 43]   πόλιν οὐδενὸς ἐξαγγείλαντος αὐτῶν τὴν  ἔφοδον,   καὶ συνετάραξαν τοὺς ἔνδον οὐ
[11, 3]   οἱ δέκα τὴν τῶν πολεμίων  ἔφοδον,   τεταραγμένοι συνεκάλουν τὰς ἑταιρείας, καὶ
[11, 33]   πεμφθέντες ἱππεῖς δι´ ὅλης νυκτὸς  ἐφρούρουν   τὴν ἀπὸ στρατοπέδου φέρουσαν ὁδόν.
[11, 22]   πολλῶν αὐξηθεῖσα χρόνων, δι´ ἣν  ἔχαιρον   ἑκάτεροι τοῖς ἀλλήλων κακοῖς· οἱ
[11, 22]   ὡσανεὶ παρὰ τοῦ δήμου πριαμένοις  ἐχαρίσαντο.   ταῦτα δὴ τὰ ἐγκλήματα προστεθέντα
[11, 10]   γὰρ ἄτερ αἰτίας ταῦθ´ οὕτως  ἔχει.   ἐγὼ δὴ φράσω πρὸς ὑμᾶς
[11, 9]   καθεστώσης πολιτείας, ὅτι πονηρῶς ἡμῖν  ἔχει,   καὶ δυσχεραίνουσιν ὀλίγου δεῖν πάντες
[11, 13]   τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ. οὐ γὰρ  ἔχει   λόγον, ὑφ´ ὧν ἂν γένηταί
[11, 14]   μόνον οὐκ ἐξεγένετο. καιρὸν δ´  ἔχει   πάντη λέγεσθαι τὰ καλὰ καὶ
[11, 10]   ὑμετέρων ἑταίρων οἰκείως τοῖς παροῦσιν  ἔχει   πράγμασιν. οἱ μέν γ´ ἀγαθοὶ
[11, 8]   πολέμου βουλήν, ἐπειδὴ ταραχωδῶς ἡμῖν  ἔχει   τὰ ἐντὸς τείχους, ἐᾶσαι κατὰ
[11, 7]   ἀκούσαντες τὸ γὰρ ἀληθὲς οὕτως  ἔχει,   τὰς δ´ αἰτίας ἐπισταμένοις ὑμῖν
[11, 37]   ζῶσα γὰρ ταῦτα οὐκ ἐξῆν  ἔχειν   ἀμφότερα διὰ τὸν τύραννον. κραυγῆς
[11, 7]   τις αὐτοὺς εἴα τὴν ἑαυτῶν  ἔχειν   ἀσφαλῶς. ἐὰν γὰρ τοῦτο μάθητε,
[11, 42]   ἐκταράττοντα τοὺς ὄχλους Οὐεργίνιον συλλαβόντας  ἔχειν   ἐν φυλακῇ, τὰς δὲ δυνάμεις
[11, 40]   ὧν οὐδὲν ὑμῖν ἔξεστι βεβαίως  ἔχειν,   ἕως ἂν ὑπὸ τῶν δέκα
[11, 21]   πρᾶγμα ἤδη λέγων καὶ τέλος  ἔχειν   νόμιμον ἁπάντων ἐψηφικότων, ἠξίου τε
[11, 9]   ἅμα ταῖς ἀρχαῖς διὰ φυλακῆς  ἔχειν   τὴν πατρίδα καὶ μηδενὸς ἀπολείπεσθαι
[11, 14]   εἰσόδου, καὶ βουλοίμην οὕτως τἀληθὲς  ἔχειν.   τὸ πρᾶγμα δή με ἠνάγκασε
[11, 4]   εἰ τὸν αὐτὸν νοῦν ἔτι  ἔχεις.   ἀλλ´ ἀνίστασο καὶ βοήθει τοῖς
[11, 26]   ἐπιτήδειον προκατασκεψάμενος; ἐμπειρίαν δ´ ἱκανὴν  ἔχεις   τῶν τόπων διὰ τὰς πολλὰς
[11, 42]   ἐξ ὀνόματος ἐκάλουν ἀξιοῦντες ἔργου  ἔχεσθαι,   καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ πολλοὶ
[11, 52]   αὖθις Σκάπτιος ἐπὶ τὸ βῆμα·  Ἔχετ´,   ἔφη, παρακεχωρημένον, ἄνδρες πολῖται, παρ´
[11, 41]   τὰ ὅπλα περὶ τοῖς σώμασιν  ἔχετε;   ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ λέγοντος ἀνεβόησαν
[11, 5]   ὑπομείνῃ, πάλιν τὴν αὐτὴν κατάστασιν  ἔχετε   καὶ κωλύετε λέγειν, ὁπόσα βούλεταί
[11, 5]   ὑμῶν, ἣν παρὰ τοὺς νόμους  ἔχετε,   κατηγορεῖν; ἀνάδοτε τοῖς πολίταις ψῆφον
[11, 4]   πόλεως καὶ μίαν ἅπαντες γνώμην  ἔχετε·   μᾶλλον δὲ σὲ μόνον ἐπικαλοῦμαι,
[11, 37]   γνώμην δὴ λαβόντες κρείττονα ἧς  ἔχετε   νῦν ἄπιτε, οἷς μή τι
[11, 20]   ἀρχὴν μηδεμίαν, ὥσπερ νῦν οὐκ  ἔχετε.   τοῖς γὰρ ἀνδράσι τούτοις παρελήλυθεν
[11, 14]   διακενῆς καὶ τὰ λοιπὰ ἐρῶ.  ἔχετε,   βουλή, καὶ ὑμεῖς οἱ
[11, 20]   ἐστιν ὑμῖν, ὅταν μήτε βασιλεῖς  ἔχητε   μήτε ὑπάτους μήτ´ ἄλλην νόμιμον
[11, 23]   κατὰ τὴν πόλιν, ὅσοιπερ ἦσαν  ἐχθροὶ   τῆς ὀλιγαρχίας καὶ οἱ τέως
[11, 16]   μεταφέρουσι καὶ συναπολέσθαι τοῖς ἑαυτῶν  ἐχθροῖς   βούλονται μᾶλλον σωθῆναι μετὰ
[11, 18]   προσήκοντα ἔσεσθε βεβουλευμένοι καὶ τοῖς  ἐχθροῖς   φοβερά, ἐγὼ πειράσομαι λέγειν. νῦν
[11, 27]   τὸν Σικκίου τοῦ πρεσβευτοῦ θάνατον  ἐχθρὸν   τοῖς προεστηκόσι τῶν πραγμάτων ἦν.
[11, 6]   ὡς τάχιστα καὶ κάλλιστα τοὺς  ἐχθροὺς   ἀμύνασθαι, γνώμας ἀξιῶ παριόντας ὑμᾶς
[11, 22]   εἴη σφίσιν ἐκποδῶν εἶναι τοὺς  ἐχθροὺς   μένοντας ἐνοχλεῖν ἀνοίξαντες τὰς
[11, 16]   καὶ πάντα μᾶλλον τοὺς  ἐχθροὺς   κακῶς ποιεῖν· καὶ οὐδ´ αὐτὸ
[11, 27]   ἐφάνη τεκμήριον τοῦ μὴ πρὸς  ἐχθρῶν,   ἀλλ´ ὑπὸ φίλων τὸν ἄνδρα
[11, 42]   βλάβην ἐποιήσατε κατὰ} τῶν  ἐχθρῶν,   ἀλλὰ δι´ ἀνανδρίαν τε καὶ
[11, 27]   θαύματι ἦσαν, εἰ πολέμιοι κρατήσαντες  ἐχθρῶν   μήτε ὅπλα περιείλαντο μήτ´ ἐσθῆτα
[11, 37]   συγχωρήσαντος τοῦ στρατηγοῦ καὶ τῶν  ἐχθρῶν   μικρὸν ἀναχωρησάντων ὑπολαβὼν εἰς τὴν
[11, 12]   ἀδίκοις. ~Εἰ δὲ διὰ φόβον  ἐχθρῶν   ὀκνεῖς ἀποθέσθαι τὴν ἀρχήν, μή
[11, 60]   καὶ φιλοτιμίας ἰσχυρὰ τὰ τῶν  ἐχθρῶν   ποιῆσαι πράγματα, τοὺς ἔξωθεν
[11, 44]   αὐτός, ὡς αὐτίκα μάλα τῶν  ἐχθρῶν   σφίσιν ἐπιθησομένων καὶ ἐπὶ τούτῳ
[11, 8]   ὑπὲρ αὐτῶν ἠξίου· οὐδ´ ἂν  ἔχοι   τις εἰπεῖν βεβαίως, ὅτι τοῦτον
[11, 6]   συντελέσαντες οὖν, ὅσα κατὰ νοῦν  ἔχομεν,   καὶ κυρώσαντες τοὺς λοιποὺς νόμους,
[11, 8]   καταφρονεῖσθαι πρὸς αὐτῶν ἐπαρθέντων ὡς  ἔχομεν   ὀργῆς δύναμιν ἐξαγαγεῖν ἐπ´ αὐτοὺς
[11, 6]   Ὁράτιε, παρὰ τοῦ δήμου λαβόντες  ἔχομεν,   ὅτε ἡμῖν καὶ τὴν τῶν
[11, 36]   τὸ πρᾶγμα ἐξετάσας ἔμαθον οὕτως  ἔχον.   ἐφάπτεσθαι μὲν οὖν ἐμαυτοῦ προσῆκέ
[11, 22]   δῆμον καὶ μηδὲ τὴν ἐλαχίστην  ἔχοντα   ἰσχύν, ἐξ οὗ τὴν δημαρχικὴν
[11, 29]   δούλων δὲ δοῦλα, τοὺς αὐτοὺς  ἔχοντα   κυρίους, οὓς ἂν καὶ αἱ
[11, 25]   ἐν Κρουστομερείᾳ χάρακα αὐτὸν ἐξουσίαν  ἔχοντα   πρεσβευτικήν. ἔστι δὲ πάντων ἱερώτατόν
[11, 18]   κακοδαίμονος, ὃς οὐκ ἐᾷ τοὺς  ἔχοντας   αὐτὸν σωφρονεῖν. ἀλλὰ τὰς μὲν
[11, 45]   Ῥωμαίοις ἐξ ἴσου, τὴν αὐτὴν  ἔχοντας   δύναμιν τοῖς ἐν ταῖς λοχίτισιν
[11, 43]   ταῦτα δὴ δι´ εὐλαβείας αὐτοὺς  ἔχοντας   ὁρῶν Οὐεργίνιος ἐδίδασκεν, ὅτι λέλυκεν
[11, 60]   δ´ ἐκ τῶν δημοτικῶν, ἐξουσίαν  ἔχοντας   ὑπατικήν· ὅταν δὲ τελῶσιν οὗτοι
[11, 16]   τοῦτ´, βουλή, εἰ ταύτην  ἔχοντες   ἄνθρωποι τὴν ἡλικίαν ἔχουσιν, οἱ
[11, 23]   πρὸς φάλαγγα μαχόμενοι πανταχῇ πλέον  ἔχοντες   ἀπῄεσαν, ἐθελοκακούντων οὐκ ὀλίγων ἐν
[11, 10]   δὲ τὴν διὰ μέσου τάξιν  ἔχοντες   ἐν τῇ πόλει καὶ τὴν
[11, 23]   αὐτῷ Σπόριος Ὄππιος. τρία δὲ  ἔχοντες   ἐξῆγον ἐπὶ Σαβίνους Κόιντος Φάβιος
[11, 54]   ὑπήκοοι τῆς ἀμφιλόγου χώρας ὀργὴν  ἔχοντες,   ἣν Ῥωμαίων δῆμος αἱρεθεὶς
[11, 40]   μεταξὺ δειπνοῦντες ἅπαντες ἀθρόοι φανοὺς  ἔχοντες   καὶ λαμπάδας, ἀγωνίας πλήρεις καὶ
[11, 39]   φρονοῦντες τὰ τῆς ὀλιγαρχίας ὅπλα  ἔχοντες   μέγα παρεῖχον αὐτοῖς δέος, οἵ
[11, 40]   οἱ μήτε νόμῳ τὴν ἐξουσίαν  ἔχοντες   μήτε ψηφίσματι βουλῆς δήμου
[11, 5]   τίνες ὄντες ποίαν ἀρχὴν  ἔχοντες   νόμιμον; οὐκ εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθητε
[11, 52]   ἐπικρινεῖν· τοῖς τε δικαζομένοις ὀργὴν  ἔχοντες,   ὅτι τοὺς ἀποστερουμένους αὐτῆς δικαστὰς
[11, 8]   πάντες ἂν εὔξαιντο οἱ νοῦν  ἔχοντες,   χωρὶς ὅπλων διαπεπολεμηκέναι τὸν πρὸς
[11, 22]   καὶ πελατῶν καρτερὰν περὶ ἑαυτοὺς  ἔχοντες,   ὡς μήτ´ ἐκ τοῦ βιαίου
[11, 27]   φόνου γεγονότος καὶ μηδένα μηνυτὴν  ἔχοντος   ὑπὸ τοῦ χρεὼν αὐτοῦ καὶ
[11, 44]   οὕτω σεμνῶν ὄντων καὶ τοσαύτην  ἐχόντων   διαφορὰν παρὰ τὰς Ἑλληνικὰς νομοθεσίας,
[11, 20]   καὶ Λευκίου Μινυκίου τὴν ὑπατείαν  ἐχόντων,   ἔνατον δέκατον ἔτος οἶμαι
[11, 63]   ὧν τ´ ἀριθμὸς τῶν  ἐχόντων   τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν ἐγινώσκετο καὶ
[11, 62]   ἀρχαὶ Ῥωμαίων αἱ τὸ μέγιστον  ἔχουσαι   κράτος ἐγένοντο· πλὴν οὐκ ἐν
[11, 41]   εἰκός, οἷα δὴ μήτε νόμον  ἔχουσαι   κωλυτὴν μήτε φόβον. ἐμοί τε
[11, 34]   ἕξει τὸ ληφθέν. ἐξουσίαν τε  ἔχουσαν   ὁποῖον ἐβούλετο λαβεῖν, ἄρρεν ἂν
[11, 21]   ὑπατικῆς, δίκας τ´ ἤδη τέλος  ἐχούσας   ἀναδίκους ποιείτωσαν, ἐὰν αὐτοῖς φίλον
[11, 54]   αὐτῶν οἱ τὸν νόμον εἰσφέροντες  {ἔχουσι   δ´ ἐξουσίαν ἐναντιοῦσθαι δήμαρχοι τοῖς
[11, 40]   φροντίδος οὐ μικρᾶς δεόμεναι τοῖς  ἔχουσι   καὶ γοναὶ παίδων ἀρρένων, οἷς
[11, 42]   καὶ ὅπλα καὶ χρήματα διηρπακότες  ἔχουσι   τὰ ἡμέτερα. ~Ὁ δὲ Οὐεργίνιος
[11, 9]   τούτων οἱ πλείους τὸν βίον  ἔχουσιν   ἐν τοῖς ἀγροῖς. καὶ τί
[11, 16]   ταύτην ἔχοντες ἄνθρωποι τὴν ἡλικίαν  ἔχουσιν,   οἱ πρὸ ἐμοῦ γνώμην ἀποφηνάμενοι
[11, 7]   τοῖς δ´ ἡγεμόσιν, ὅτι πολέμιον  ἔχουσιν   οὐχ ἧττον τοῦ ἀντιπάλου τὸ
[11, 16]   εἰσφέρουσι, μᾶλλον δ´ εὐχὰς ἀδυνάτους  ἔχουσιν.   ~Σκοπεῖτε γὰρ οὑτωσί· προβούλευμα γενήσεται
[11, 40]   αὐτοῖς τῆς ἀρχῆς χρόνος, ὃν  ἐχρῆν   αὐτοὺς ἄρξαντας ἑτέροις παραδοῦναι τὰ
[11, 16]   τοὺς προεστηκότας τῆς πόλεως, οὓς  ἐχρῆν†   οἷόν τε δεῖ φυλάττειν, καὶ
[11, 56]   καὶ τοῖς ὑπάτοις ὑμῖν  ἔχω   παραινεῖν. ἡμέραν προειπόντες, ἐν
[11, 56]   ἐν χαλεποῖς καὶ ἀβουλήτοις πράγμασιν  ἔχω,   τῆς μὲν ὑπατείας μήτε νῦν
[11, 4]   ὡς εἷς τῶν ἐλαχίστων οὐκ  ἔχω   τὸ ἴσον, ἀλλὰ δημαρχικῆς ἐξουσίας
[11, 28]   ὁρῶν ἐγγεγυημένην ἑτέρῳ καὶ αὐτὸς  ἔχων   γυναῖκα γαμετήν, καὶ ἅμα οὐδ´
[11, 56]   τοῦ νόμου ψῆφον λαβεῖν· οὐκ  ἔχων   δ´ τι χρὴ ποιεῖν
[11, 28]   τὰ πολεμικά, λόχου τινὸς ἡγεμονίαν  ἔχων   ἐν τοῖς πέντε τάγμασιν ἐτάχθη
[11, 40]   τὴν μαγειρικὴν σφαγίδα διὰ χειρὸς  ἔχων.   ἰδόντες δ´ αὐτὸν οἱ πρὸ
[11, 25]   παρὰ Ῥωμαίοις ἐξουσίαν μὲν ἄρχοντος  ἔχων   καὶ δύναμιν, ἀσυλίαν δὲ καὶ
[11, 37]   σὺ δ´ ἄγου τὴν παιδίσκην  ἔχων,   Κλαύδιε, μηδένα δεδοικὼς δι´ ἀγορᾶς·
[11, 28]   τὴν κόρην, χεῖρα περὶ αὑτὸν  ἔχων   νέων δημοτικῶν καρτεράν. ὡς δὲ
[11, 39]   ἐλπίδα τῆς κολάσεως καὶ οὐκ  ἔχων,   τι χρήσεται τοῖς ἀνδράσι
[11, 29]   διὰ μηνύσεως ἐπιγνοὺς καὶ μάρτυρας  ἔχων   πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ τὴν
[11, 37]   τύραννον. κραυγῆς δὲ γενομένης ᾑμαγμένην  ἔχων   τὴν σφαγίδα καὶ αὐτὸς ἀνάμεστος
[11, 47]   ἅτερος τῶν ὑπάτων τὴν ἡμίσειαν  ἔχων   τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἐξῆγεν ἐπί
[11, 26]   πρὸς αὐτῶν, τὸν ὑπασπιστὴν μόνον  ἔχων   τοὺς ἐπιόντας ὑπέμεινεν. ὁρμησάντων δὲ
[11, 15]   Κλαύδιος κατηφὴς καὶ μεστοὺς  ἔχων   τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων καί φησιν·
[11, 23]   πολιτικοῦ πλήθους. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς  ἐχώρει   κατὰ νοῦν τοσαύτην μὲν οἰκείαν
[11, 49]   ἐπιφανεῖς κατάξειν θριάμβους. οὐ μὴν  ἐχώρησέ   γε αὐτοῖς κατ´ ἐλπίδα τὸ
[11, 38]   προπηλακιστὰς κατὰ τῆς ἐξουσίας αὐτῶν  ἐχώρουν,   ἔπειτα καὶ τὰ ἔργα ὅμοια
[11, 29]   ἂν καὶ αἱ μητέρες αὐτῶν  ἔχωσι.   κατὰ τοῦτον τὸν νόμον ἀξιῶ
[11, 21]   καὶ τέλος ἔχειν νόμιμον ἁπάντων  ἐψηφικότων,   ἠξίου τε διαριθμεῖν τὰς γνώμας
[11, 6]   καὶ τὴν τῶν δημάρχων ἀρχὴν  ἐψηφίσαντο,   καὶ χρόνος αὐτῆς οὔπω
[11, 55]   οὓς ἱεροὺς εἶναι καὶ παναγεῖς  ἐψηφίσαντο   οἱ πατέρες ἡμῶν θεοὺς καὶ
[11, 42]   πραττομένων μηδὲν τοὺς σφετέρους ἔτι  ἐῶντας   πολυπραγμονεῖν, τὰ μὲν διὰ τὰς
[11, 54]   στρατιωτικὸν ὅρκον, καὶ τιμωρίαν οὐδεμίαν  ἐῶντες   λαμβάνειν παρὰ τῶν ἀπειθούντων. πολλὰ
[11, 28]   ἔπειθον αὐτάς, ἀλλὰ καὶ φυλακῆς  ἑώρα   τὴν κόρην κρείττονος πρότερον
[11, 17]   ἐροῦμεν αὐτοῖς νὴ Δία· μείναθ´,  ἕως   ἂν ἀποδείξωμεν ἑτέρας ἀρχάς. Κλαύδιος
[11, 6]   ἄλλον τινὰ χρόνον ὡρισμένον, ἀλλ´  ἕως   ἂν καταστησώμεθα πᾶσαν τὴν νομοθεσίαν.
[11, 15]   μενῶ τὸν λοιπὸν ἐκεῖ χρόνον,  ἕως   ἂν οὗτοι κατέχωσι τὴν καλὴν
[11, 40]   οὐδὲν ὑμῖν ἔξεστι βεβαίως ἔχειν,  ἕως   ἂν ὑπὸ τῶν δέκα τυραννῆσθε.
[11, 15]   μηδὲν ψηφίζεσθαι περὶ μηδενὸς πράγματος,  ἕως   ἀποδειχθῶσι νέαι ἀρχαί. Ταῦτ´ εἰπὼν
[11, 28]   περιεστῶτος ὄχλου, πάντων ἀξιούντων περιμένειν,  ἕως   ἔλθωσιν οἱ συγγενεῖς τῆς κόρης·
[11, 3]   ἀποστέλλειν στρατιὰν καὶ μὴ περιμένειν,  ἕως   ἐπ´ αὐτὴν ἔλθωσι τὴν πόλιν
[11, 23]   φυγῇ παραπλησίαν ποιούμενοι τὴν ἀνάζευξιν,  ἕως   ἐπὶ πόλιν Κρουστομέρειαν, ἐστιν
[11, 32]   τῆς παρθένου δοῦναι τὴν διεγγύησιν,  ἕως   πατὴρ αὐτῆς παραγένηται. ἀπάγεσθε
[11, 26]   κεφαλῆς κατεκύλιον ὑπερμεγέθεις ἄνωθεν πέτρας,  ἕως   ὑπὸ πλήθους τῶν ἐξ ἐναντίας




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site LACUS CURTIUS

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 8/02/2007