HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Denys d'Halicarnasse, Les Antiquités romaines, livre XI

Liste des contextes (ordre alphabétique)


δ  =  384 formes différentes pour 1231 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[11, 24]   προνομὰς ἀποστελλόμενοι ὑπ´ αὐτῶν, οἱ  δ´   ἀγορὰν παραπέμψαι κομιζομένην, οἱ δ´
[11, 44]   ὀργὴν κατ´ αὐτῶν λαβεῖν. ἐπεὶ  δ´   ἀγορεύειν γνώμην ἕκαστον ἔδει, Λεύκιος
[11, 37]   τὰ ἑαυτῶν, εἰ σωφρονεῖτε· σὺ  δ´   ἄγου τὴν παιδίσκην ἔχων, Κλαύδιε,
[11, 14]   τὸν σὸν μὲν πατέρα, ἐμὸν  δ´   ἀδελφόν, ὅτι σοι παρέσχημαι ψυχήν
[11, 47]   τῶν πολεμίων γενέσθαι προσδοκώντων. ~Ἐπεὶ  δ´   αἱ κατὰ πόλιν ἐπαύσαντο ταραχαί,
[11, 19]   μέρος ἐκ τῶν συνέδρων. ~Ὡς  δ´   αἱ πλείους γνῶμαι διηγορεύθησαν, καὶ
[11, 46]   ἀναφέρων θανάτου μὲν ἀπολύεται, φυγῇ  δ´   ἀιδίῳ ζημιοῦται, τῶν δ´ ἄλλων
[11, 7]   γὰρ ἀληθὲς οὕτως ἔχει, τὰς  δ´   αἰτίας ἐπισταμένοις ὑμῖν οὐδὲν δέομαι
[11, 47]   ἐπιδιώκοντες, οὓς μὲν ἀπέκτειναν, οὓς  δ´   αἰχμαλώτους ἔλαβον, τοῦ δὲ χάρακος
[11, 13]   ὑπὸ τῶν πολιτῶν παθεῖν αἱ  δ´   ἀληθεῖς ὦσιν αἰτίαι φιλοτιμία κενὴ
[11, 22]   ἐπενεγκόντες ἐδήμευσαν τῷ λόγῳ, τὸ  δ´   ἀληθὲς τοῖς ἑαυτῶν ἑταίροις ὡσανεὶ
[11, 24]   δ´ ἀγορὰν παραπέμψαι κομιζομένην, οἱ  δ´   ἄλλας τινὰς ἐπιτελέσασθαι πολεμικὰς χρείας,
[11, 9]   ὑμῖν ὑπομένουσιν ἐντὸς τείχους, οἱ  δ´   ἄλλοι τὴν ἐρημίαν ποθεινοτέραν ἡγοῦνται
[11, 46]   φυγῇ δ´ ἀιδίῳ ζημιοῦται, τῶν  δ´   ἄλλων τῶν ὑπηρετησάντων τι παράνομον
[11, 22]   κυρίους διὰ τὸν πόλεμον. τὰ  δ´   ἁμαρτήματα αὐτῶν τὰ τελευταῖα καὶ
[11, 62]   οἱ ὕπατοι, ἐν οὐ πολλαῖς  δ´   ἀμφότεροι, αἷς ἡμεῖς οὐκ ἄνευ
[11, 60]   παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν. τι  δ´   ἂν ἅπασι δόξῃ ψῆφον ἐπενέγκασι,
[11, 45]   μόνοις ἐκείνοις ἴδιον· τι  δ´   ἂν λοχῖτις ἐκκλησία γνῷ,
[11, 26]   τραυματίζει δὲ καὶ διπλασίους. ἐδόκει  δ´   ἂν καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας
[11, 29]   ἀναβολὰς τῷ πράγματι προσάγειν· ὁποτέραν  δ´   ἂν οὗτοι βουληθῶσι τῶν αἱρέσεων,
[11, 63]   ὑπάτων στρατείας ἠμελημένα παρεῖται, πάντων  δ´   ἀναγκαιότατον τὸ περὶ τὰς τιμήσεις
[11, 18]   νοῦν ἔρχεται τοιαῦτα ληρεῖν, πολλῆς  δ´   ἀναλγησίας ἡμῶν, εἰ τοιαῦτα λεγόντων
[11, 59]   προβουλεῦσαι τοῖς συνέδροις παραινεῖ.  δ´   ἀναστὰς καὶ πολλοὺς διεξελθὼν ὑπὲρ
[11, 7]   ἑαυτοῦ θεῖον Γάιον Κλαύδιον.  δ´   ἀναστὰς τοιαύτην διέθετο δημηγορίαν· Ἐπειδή
[11, 37]   μὲν ταλαίπωρον καὶ πικρόν, ἐλευθέρῳ  δ´   ἀνδρὶ καὶ μεγαλόφρονι πρέπον. αἰτησάμενος
[11, 25]   τοῖς πλήθεσι λόγος ἦν, ἑνὸς  δ´   ἀνδρὸς ἐπιφανεστάτου τῶν δημοτικῶν καὶ
[11, 20]   σπάνει τῶν ἐπιτηδείων ἁλῶναι· Ναυτίῳ  δ´   ἀντικαθημένῳ Σαβίνων μάχας ἀναγκαῖον ἦν
[11, 45]   δυσχεραινόντων μὲν τῶν πατρικίων, αἰδουμένων  δ´   ἀντιλέγειν, ἄλλους τέ τινας, οὓς
[11, 56]   ἀρχῆς μεταδιδόντες τοῖς δημοτικοῖς. Ἐπαινεσάντων  δ´   ἁπάντων τὴν γνώμην καὶ οὐδενὸς
[11, 58]   εἰς ἕτερον καιρὸν ἐπιτηδειότερον. ἐπειδὴ  δ´   ἅπασι τοῖς παραληφθεῖσιν συντομωτέρα
[11, 23]   παρασκευὴν οἱ πολέμιοι διήρπασαν. ὡς  δ´   ἀπηγγέλη ταῦτα τοῖς κατὰ τὴν
[11, 33]   τὸν δίφρον ἐκέλευσεν ἆραι. ~Ὡς  δ´   ἀπῆλθεν ἐκ τῆς ἀγορᾶς ἀδημονῶν
[11, 3]   πλήθους ἐν Ἠρήτῳ κατεστρατοπέδευσαν· διέστηκε  δ´   ἀπὸ τῆς Ῥώμης πόλις
[11, 46]   οὕτως ὑπελάμβανον εὐμεταχειρίστους ἔσεσθαι. σκοπούμενοι  δ´   ἀπὸ τίνος ἂν ἄρξαιντο ἐπιτηδειοτάτου,
[11, 46]   καὶ τῶν ἄλλων κρατήσειν, εἰ  δ´   ἀπὸ τῶν ταπεινοτέρων ἄρξαιντο, μαλακωτέρας
[11, 21]   προσήκοντι καλοῦντες ἕκαστον τόπῳ. τριῶν  δ´   ἀποδειξαμένων γνώμας διαφόρους, Κλαυδίου τε
[11, 26]   ἐκ χειρὸς ἀπείχοντο μάχης, προσωτέρω  δ´   ἀποστάντες ἔβαλλον οἱ μὲν σαυνίοις,
[11, 39]   ἀνατρέποντες τοὺς ὁμόσε χωροῦντας. ~Ὁ  δ´   Ἄππιος ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ παρ´
[11, 32]   πόδας τοῦ στρατηγοῦ καταφυγεῖν.  δ´   Ἄππιος καταρχὰς μὲν εἰς πολλὴν
[11, 61]   δημοτικῶν ἅμα τοῖς πατρικίοις. οὕτω  δ´   ἄρα κοῦφόν τι πρᾶγμά ἐστιν
[11, 26]   μαχόμενος, εἰ συνῄεσαν ὁμόσε. οἱ  δ´   ἄρα συμφρονήσαντες, ὡς ἄμαχον εἴη
[11, 44]   πρεσβευτὴν ἀπέκτειναν, ὥσπερ ἔφην, δεδιότες  δ´   ἄρξαι τῆς ἀποστάσεως πρότεροι, ὡς
[11, 22]   ὄχλος, πολὺς δὲ πελατῶν. τούτου  δ´   ἀρξαμένου καὶ τὸ ἄλλο πολιτικὸν
[11, 26]   ὅσας ἔμελλον ἕξειν μεταστρατοπεδευσάμενοι. ~Οἱ  δ´   ἀσμένως δέχεσθαι τὰς παραινέσεις σκηψάμενοι·
[11, 62]   ὀλυμπιάδος ἄρχοντος Ἀθήνησι Διφίλου. μετασχόντες  δ´   αὐτῆς ἑβδομήκοντα καὶ τρεῖς μόνον
[11, 29]   τὴν κόρην, Ἄππιε Κλαύδιε· κύριος  δ´   αὐτῆς ὢν κατὰ τοὺς νόμους
[11, 44]   Ὄππιος, ἔμενον ἐφ´ ἡσυχίας. ~Ἧκον  δ´   αὐτοῖς ἐπίκουροι μετ´ οὐ πολὺ
[11, 37]   νεανίσκων καὶ τότε συμπροπεμπόντων. ἠκολούθει  δ´   αὐτοῖς καὶ ἄλλος ὄχλος δημοτῶν
[11, 23]   πρὸς Αἰκανοὺς πόλεμον ἀφίκοντο· συνεστρατεύετο  δ´   αὐτοῖς Λατίνων τε καὶ ἄλλων
[11, 42]   ὑπὲρ αὐτῶν ἑκάστοτε ἀγῶνας. ἐγίνετο  δ´   αὐτοῖς οὐδὲν τῶν ἐκ διαλογισμοῦ·
[11, 3]   πολεμίων δυνάμεις, ἅπασιν ἐδόκει· παρεῖχε  δ´   αὐτοῖς πολλὴν ἀπορίαν, πρῶτον μὲν
[11, 4]   ἐξ ὀνόματος καλεῖν ἐκέλευον. ὑπήκουε  δ´   αὐτοῖς τῶν μετρίων οὐδείς. πολλάκις
[11, 4]   καὶ τὴν ἀριστοκρατίαν καταστησάμενος. παριόντα  δ´   αὐτὸν ἔτι καταμαθὼν Ἄππιος καὶ
[11, 40]   σφαγίδα διὰ χειρὸς ἔχων. ἰδόντες  δ´   αὐτὸν οἱ πρὸ τοῦ στρατοπέδου
[11, 33]   διαδρὰς ἐκ τοῦ χάρακος. ἔφθησαν  δ´   αὐτὸν οἱ τῇ κόρῃ προσήκοντες,
[11, 38]   λέγων καὶ πράττων ἄκοσμα. περιστάντων  δ´   αὐτὸν τῶν φίλων καὶ μηδὲν
[11, 39]   τὸ ἀτυχὲς κάλλος παθούσης, οὓς  δ´   αὐτὸς τῆς ἀρχαίας καταστάσεως
[11, 32]   οὑμὸς μεγάλων ἀγαθῶν. ~Ἔτι  δ´   αὐτοῦ βουλομένου λέγειν οἱ μὲν
[11, 28]   καὶ δικάζων τοῖς δεομένοις. βουλομένου  δ´   αὐτοῦ λέγειν κραυγή τε καὶ
[11, 42]   περὶ τοῖς σώμασιν ἔχετε; ~Ἔτι  δ´   αὐτοῦ λέγοντος ἀνεβόησαν οἱ πολλοὶ
[11, 6]   καὶ τῶν προγόνων ἀρετάς. ~Ἔτι  δ´   αὐτοῦ λέγοντος οἱ δέκα περιίστανται
[11, 50]   καθίσταντο πρὸς τοὺς πατρικίους· παρώξυνον  δ´   αὐτοὺς οἱ δήμαρχοι καθ´ ἡμέραν
[11, 38]   ἀπῄει πρὸς ἅπαντας ἀγανακτῶν. ἤδη  δ´   αὐτῷ κατ´ οἰκίαν ὄντι προσαγγέλλουσι
[11, 22]   ἀρχὴν ἀξιῶν οὐκ ἔπεισεν. ἠκολούθει  δ´   αὐτῷ πολὺς μὲν ἑταίρων ὄχλος,
[11, 40]   μήτε τὴν πατρίδα προπηλακιζομένην. λέγοντι  δ´   αὐτῷ ταῦτα πολὺ τὸ βουλόμενον
[11, 52]   ἀρχὴν παραλαβόντες, Μάρκος Γεγάνιος ~{Μηδὲν  δ´   αὐτῶν ἀποκρινομένων, ἀλλ´ ἀγανακτούντων παρελθὼν
[11, 22]   ἀφῆκαν τοὺς θέλοντας ἀπιέναι, οἰκίας  δ´   αὐτῶν καὶ κλήρους καὶ ὅσα
[11, 23]   εἰς πόλιν Τύσκλον ἀφικνοῦντο· σκηνὰς  δ´   αὐτῶν καὶ ὑποζύγια καὶ χρήματα
[11, 33]   τοὺς τῆς κόρης συγγενεῖς. προσελθόντων  δ´   αὐτῶν μὲν Κλαύδιος τοὺς
[11, 26]   χερμάσιν, οἱ δὲ ξύλοις· τινὲς  δ´   αὐτῶν προσελθόντες ἐκ τῶν πλαγίων
[11, 44]   οἰκιῶν κατ´ ἄνδρα μεταπεμπόμενος. ἔτι  δ´   αὐτῶν συλλεγομένων ἧκον οἱ ἐκ
[11, 21]   τῶν μετ´ ἐκεῖνον ἀνισταμένων ἦν  δ´   αὐτῶν τὸ νέον τῆς βουλῆς
[11, 32]   τοῦ χάρακος δεῦρο ἀγαγεῖν. πλείονα  δ´   αὐτῶν χρόνον αἰτουμένων οὐδὲν ἔτι
[11, 25]   δὲ καὶ σεβασμὸν ἱερέως. ὡς  δ´   ἀφίκετο, φιλοφρονουμένων αὐτὸν ἐκεῖ τῶν
[11, 47]   ἠνείχετο μένων ἐφ´ ἡσυχίας. ἐπεὶ  δ´   ἔγνω τὴν κρατίστην τῶν πολεμίων
[11, 36]   τὴν ἀρχὴν παραλαβεῖν. ὃν τρόπον  δ´   ἔγνων, ἀκούσατε. πατὴρ
[11, 15]   συμβουλῆς γνώμας ἀποδεικνύμενος. τῷ Ἀππίῳ  δ´   εἴ τι βούλει παραινεῖν
[11, 34]   μητρὸς ἐτράφη τὸ παιδίον· ἀμήχανον  δ´   εἶναι γάλακτος πληρωθῆναι μαστοὺς γυναικὶ
[11, 36]   αὐτοί, καλῶς ἂν εἶχεν· ἐπεὶ  δ´   εἰς ἀμφισβήτησιν ἦλθε τὸ πρᾶγμα,
[11, 56]   καὶ θεμιτόν ἐστι τυγχάνειν· ὅταν  δ´   εἰς ἀνάγκην κατακλεισθῆτε ὥσπερ νῦν
[11, 59]   τὸν νόμον ἀσμένως ἤκουον, τὸ  δ´   εἰς ἑτέρους ἐκπίπτειν χρόνους τὸ
[11, 12]   εἰς πονηρῶν ἀνθρώπων ὁμιλίας, οἱ  δ´   εἰς μέγεθος ἀρχῆς, οἱ δ´
[11, 12]   εἰς ἄνοιαν ἡλικίας καταφεύγοντες, οἱ  δ´   εἰς πονηρῶν ἀνθρώπων ὁμιλίας, οἱ
[11, 12]   δ´ εἰς μέγεθος ἀρχῆς, οἱ  δ´   εἰς τὴν ἅπαντας πλανῶσαν τοὺς
[11, 3]   πλησίον οὖσα Τιβέρεως ποταμοῦ. Αἰκανοὶ  δ´   εἰς τὴν Τυσκλάνων γῆν ἐμβαλόντες
[11, 20]   εἰς τὴν ἡμετέραν γῆν, αἱ  δ´   εἰς τὴν τῶν συμμάχων ἡμῶν,
[11, 46]   αἰτεῖται χρόνον εἰς ἀπολογίαν. ἀπαχθεὶς  δ´   εἰς τὸ δεσμωτήριον, ἵνα φυλάττηται
[11, 40]   περιεχόμενοι περὶ αὐτὸν ἠκολούθουν. ἐπεὶ  δ´   εἰς τὸν ἀναπεπταμένον τοῦ στρατοπέδου
[11, 43]   τοῖς λόγοις ἀδικοῦντες οὐδένα. ἀφικόμενοι  δ´   εἰς τὸν καλούμενον Ἀουεντῖνον ἔστι
[11, 9]   τέκνοις μετατιθέμενοι τὰς οἰκήσεις, οἱ  δ´   εἰς τοὺς πλεῖστον ἀπέχοντας τῆς
[11, 36]   αὐτοῦ {παῖδα} καταλειπόμενον ἐπιτροπεῦσαι· πελάται  δ´   εἰσὶ τῆς οἰκίας ἡμῶν ἐκ
[11, 5]   καὶ λέγειν οὐκ ἀδύνατος, Οὐαλερίῳ  δ´   ἐκ παλαιοῦ φίλος· ὃς οὐκέτι
[11, 5]   τῶν μὲν πλείστων ἀγανακτούντων, τῶν  δ´   ἐκ τῆς ἑταιρείας αὐτοὺς λέγειν
[11, 4]   τὸ μὲν φρούριον ἀνακτησάμενος, αὐτὸς  δ´   ἐκ τῆς μάχης ἀποθανών· πάππος
[11, 11]   γενομένην, νῦν δ´ ἐπαχθῆ.  δ´   ἐκ τοῦ πεισθῆναί μοι καὶ
[11, 60]   μὲν ἐκ τῶν πατρικίων, τρεῖς  δ´   ἐκ τῶν δημοτικῶν, ἐξουσίαν ἔχοντας
[11, 40]   τοῖς ὁμόσε χωροῦσιν ἀκολουθεῖν· ἐξέτρεχον  δ´   ἐκ τῶν σκηνῶν ἃς διεπορεύετο
[11, 31]   τοῦ σώματος μέχρι δίκης. ἐπεὶ  δ´   ἐκεῖνος ἄπεστι, τὸν κύριον ἀπαγαγεῖν
[11, 24]   τοὺς μὲν ἐπιφανεῖς ἀδήλως, ὧν  δ´   ἐλάττων λόγος ἦν καὶ
[11, 9]   τῶν κοινῇ συμφερόντων λόγος, μάλιστα  δ´   ἐμοί. πρῶτον μὲν γάρ, ὅτι
[11, 23]   πρόσω τῆς Ῥώμης, ἀφίκοντο. οἱ  δ´   ἐν Ἀλγιδῷ τῆς Αἰκανῶν χώρας
[11, 28]   προεστηκόσι τῶν πραγμάτων ἦν. ~Τὸ  δ´   ἐν Ἀλγιδῷ τῆς Αἰκανῶν χώρας
[11, 20]   πρᾶξαι μὲν οὐδὲν ἐξεγένετο, πολιορκεῖσθαι  δ´   ἐν τῷ χάρακι καὶ κινδυνεύειν
[11, 4]   πρῶτον ἀκοῦσαι τὴν βουλήν. εἴσονται  δ´   ἐξ ὧν ἂν ἀκούσωσιν οὗτοι,
[11, 43]   παρὰ πολὺ τῶν ἑτέρων. οἱ  δ´   ἐξελθόντες ἐκ τοῦ στρατοπέδου δι´
[11, 63]   τῶν ὑπάτων ἀρχεῖον ἐπεκύρωσε. ~Τῷ  δ´   ἑξῆς ἐνιαυτῷ πάλιν ὑπάτους ψηφισαμένου
[11, 47]   μὲν τὴν ἡμέραν ἐπεῖχε, τῇ  δ´   ἑξῆς ἐπὶ τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν
[11, 43]   ἱερὸν τίθενται τὰ ὅπλα, τῇ  δ´   ἑξῆς ἡμέρᾳ κρατυνάμενοι τὸν χάρακα
[11, 54]   οἱ τὸν νόμον εἰσφέροντες {ἔχουσι  δ´   ἐξουσίαν ἐναντιοῦσθαι δήμαρχοι τοῖς ὑπάτοις}
[11, 6]   πρᾶγμα δημηγοροῦντες, οὐδὲν τότε· τὴν  δ´   ἐξουσίαν τοῦ κωλύειν τοὺς ἀκοσμοῦντας,
[11, 12]   μὲν ἡγήσεται συγγνώμης ἄξια, ταῦτα  δ´   ἐπαίνων. ὑπάρξει δέ σοι καὶ
[11, 11]   γέ ποθ´ ἡμῖν γενομένην, νῦν  δ´   ἐπαχθῆ. δ´ ἐκ τοῦ
[11, 44]   ἐν Ἀλγιδῷ πέντε ταγμάτων, τότε  δ´,   ἐπειδὴ τὴν ἐκείνων ἀπόστασιν ἐπέγνωσαν,
[11, 14]   πλείω τῶν ἱκανῶν εἴρηκα, εἰ  δ´   ἐπὶ τὰ χείρω, διακενῆς καὶ
[11, 27]   λαβόντες τὰ ὅπλα ἐξῄεσαν. ἐλθόντες  δ´   ἐπὶ τὸν τόπον ὡς εἶδον
[11, 28]   ἐπὶ τὴν ἀρχὴν παραγίνεται. ἐκάθητο  δ´   ἐπὶ τοῦ βήματος τηνικαῦτα μόνος
[11, 6]   τῷ προσήκοντι καιρῷ λέγῃ, τοὺς  δ´   ἐπιπολάζοντας καὶ πρὶν κληθῆναι
[11, 42]   τὰ οἰκεῖα ὅπλα περιστησάμενοι. ὡς  δ´   ἐπύθοντο ἀπεληλυθότας ἐπὶ τὰς σκηνὰς
[11, 30]   ὀρφανὴν οὖσαν ἔτι πάλαι, πατρὸς  δ´   ἔρημον ἐν τῷ τότε χρόνῳ,
[11, 8]   πρῶτα καὶ τἀναγκαιότατα καταστησώμεθα ταῦτα  δ´   ἐστὶν τ´ εὐκοσμία τοῦ
[11, 38]   ἀπολογούμενον, τὰ δὲ παραιτούμενον, τὰ  δ´   ἑτέραις τισὶν εὐεργεσίαις ἀναλαβόντα, ἐπὶ
[11, 48]   μὲν ἀποκτείνας τῶν πολεμίων, πολλῷ  δ´   ἔτι πλειόνων αἰχμαλώτων τετυχηκὼς τοῦ
[11, 44]   ἐκείνων ἅπαντα διετέλουν πραγματευόμενοι. ἀδήλου  δ´   ἔτι τοῖς πολλοῖς τῆς διανοίας
[11, 16]   τῶν κοινῶν ἀγαθῶν ἀντιπάλους. πολλῷ  δ´   ἔτι τούτου θαυμασιώτερόν ἐστιν, εἰ
[11, 43]   οἴκαδε ἀπάγειν τὴν στρατιάν. ὀρρωδούντων  δ´   ἔτι τῶν πολλῶν τὰ ἱερὰ
[11, 8]   προὔλαβον ἐκεῖνοι συμβῇ, μᾶλλον  δ´   εὖ οἶδα συμβησόμενα. ἐὰν δὲ
[11, 12]   μὲν ἁμαρτημάτων σου μεμνῆσθαι, τῶν  δ´   εὐεργεσιῶν ἐπιλελῆσθαι, ἀλλ´ ἀντιπαρεξετάζων τὰ
[11, 11]   κατὰ πολιτῶν καὶ πατρίδος, καταλυομένας  δ´   εὐσεβεῖς. θεοὶ γὰρ ἐπὶ καλαῖς
[11, 16]   ὅτι γνώμας ἀσυμφόρους εἰσφέρουσι, μᾶλλον  δ´   εὐχὰς ἀδυνάτους ἔχουσιν. ~Σκοπεῖτε γὰρ
[11, 30]   τῇ Ῥωμαίων συνήθη πολιτείᾳ· ἡμεῖς  δ´,   ἔφη, λόγων οὐδὲν δεόμεθα οὔτ´
[11, 57]   οὔτ´ ἐδίδασκεν οὔτ´ ἐμέμνητο· θαυμάζειν  δ´   ἔφη τῶν ὑπάτων, ὅτι βεβουλευμένοι
[11, 14]   πρὸς μόνον οὐκ ἐξεγένετο. καιρὸν  δ´   ἔχει πάντη λέγεσθαι τὰ καλὰ
[11, 50]   κατὰ τῆς βουλῆς λέγοντες. ἦν  δ´   μάλιστα ἐρεθίζουσα τοὺς πολλοὺς
[11, 61]   μεταπῖπτον ἐπὶ θάτερα μέρη, μάλιστα  δ´   τῶν ὄχλων, ὥσθ´ οἱ
[11, 7]   βεβαιότερον αὐτῶν ἕτεροι ἄρχωσι, τοῖς  δ´   ἡγεμόσιν, ὅτι πολέμιον ἔχουσιν οὐχ
[11, 3]   πόλει τίθενται τὸν χάρακα. ὡς  δ´   ἤκουσαν οἱ δέκα τὴν τῶν
[11, 49]   μάλιστα δὲ Κλαυδίου Γαΐου· θεῖος  δ´   ἦν οὗτος, ὥσπερ ἔφην, Ἀππίῳ
[11, 22]   εἰς τὰς ὀλιγαρχικὰς ἑταιρίας, τῶν  δ´   ἧττον ψοφοδεῶν ἀφισταμένων τῆς ὑπὲρ
[11, 26]   ἀναζεύξεως τόπον ἐπιτήδειον προκατασκεψάμενος; ἐμπειρίαν  δ´   ἱκανὴν ἔχεις τῶν τόπων διὰ
[11, 21]   ταῦτα λέγων πιθανὸς ἦν· Κορνήλιος  δ´   συμβουλεύων τοῖς δέκα τὴν
[11, 39]   τὸ ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν, οὓς  δ´   τῆς κόρης ἔλεος δεινὰ
[11, 25]   τὴν ἀπόστασιν τοὺς ἐκεῖ. ἦν  δ´   φονευθεὶς Σίκκιος, τὰς
[11, 56]   νόμου ψῆφον λαβεῖν· οὐκ ἔχων  δ´   τι χρὴ ποιεῖν οὐδὲ
[11, 46]   ἐξ ἐπιταγῆς τῶν δημάρχων, ὡς  δ´   οἱ τὴν αἰτίαν ἀπολύσασθαι βουλόμενοι
[11, 62]   οἱ χιλίαρχοι μόνον, ἐν αἷς  δ´   οἱ ὕπατοι, ἐν οὐ πολλαῖς
[11, 15]   τὴν καλὴν ταύτην ἀρχήν. ἐπειδὰν  δ´   οἷα μαντεύομαι περὶ τὴν δεκαδαρχίαν
[11, 41]   ἀλλότρια κτᾶσθαι δι´ ἀνδραγαθίαν, τὰ  δ´   οἰκεῖα περιορᾶν ἀπολλύμενα διὰ μαλακίαν
[11, 28]   Ἄππιος οὕτως ἐκέλευσε ποιεῖν. ὡς  δ´   ὀλίγος μεταξὺ χρόνος ἐγεγόνει,
[11, 40]   ἐν τοιαύταις ἦν ταραχαῖς. Οὐεργίνιος  δ´,   ὃν ἔφην αὐτόχειρα γενέσθαι τῆς
[11, 43]   προῆγον ἐκ τοῦ χάρακος. ἔμελλον  δ´,   ὅπερ εἰκὸς ἐν ποικίλοις τ´
[11, 48]   τῶν πολεμίων ἐπιὼν ἐδῄου. ~Μάρκος  δ´   Ὁράτιος ἐπὶ τὸν κατὰ Σαβίνων
[11, 1]   μὲν ὡς εἰπεῖν ἀνθρώποις, μάλιστα  δ´   ὅσοι περὶ τὴν φιλόσοφον θεωρίαν
[11, 27]   πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα, μάλιστα  δ´   ὅτι πρεσβύτης ὢν καὶ ὑπὸ
[11, 2]   δίκας ταύτας αὐτοὶ δικάζοντες· μάλιστα  δ´   ὅτι τοῖς θρασυτάτοις τῶν νέων,
[11, 27]   οἱ κατηγορεῖν μέλλοντες αὐτῶν. ὡς  δ´   οὐδὲν αὐτῶν εἰσήκουον ἐκεῖνοι, ἀλλὰ
[11, 6]   τοῖς βουλομένοις ὑμῶν ὑφέξομεν. τέως  δ´   οὐδὲν ἐλαττώσομεν οὐδὲ τῆς ὑπατικῆς
[11, 15]   περὶ τὴν δεκαδαρχίαν γένηται γενήσεται  δ´   οὐκ εἰς μακράν τότε παρέσομαι.
[11, 28]   οὓς βουληθείη καὶ κακῶς. ὡς  δ´   οὐκ ἔπειθον αὐτάς, ἀλλὰ καὶ
[11, 28]   κρατούμενος ὑπὸ τοῦ πάθους. ὡς  δ´   οὐκ ἠδύνατο πρὸς γάμον αὐτὴν
[11, 10]   ζητεῖν ἐν τῷ παρόντι, γίνονται  δ´   οὖν ὅμως. οὐδεὶς δ´, ὡς
[11, 3]   σφίσιν αὐτοῖς οἱ δέκα. τέλος  δ´   οὖν πολλὰ βουλευσάμενοι τὴν βουλὴν
[11, 46]   εἰσαγγελθῆναι φυγαῖς αὑτοὺς ἐζημίωσαν. τὰς  δ´   οὐσίας τῶν ἀνῃρημένων καὶ τῶν
[11, 22]   μήτ´ ἐκ τοῦ δολίου. ὅσοις  δ´   οὔτε θεραπεύειν τὴν τῶν κρατούντων
[11, 11]   καὶ τούτους γεγενῆσθαι χρηστούς· ἐὰν  δ´   οὗτοι φιλοχωρῶσιν ἐπὶ τῇ παρανόμῳ
[11, 14]   γένος εὐσεβείας ἀναγκαιότερον ἦν. τάχα  δ´   οὐχ ὑπὸ σοῦ κελευσθέντες οἱ
[11, 9]   τῶν κοινῶν συνελευσόμεθα βουλευσόμενοι. ~Ἀξιῶ  δ´   ὑμᾶς, Ἄππιε, τοὺς προεστηκότας τῆς
[11, 32]   τὴν ἀπόφασιν ὁρῶ, παρίημι· χαρίζεσθαι  δ´   ὑμῖν βουλόμενος πέπεικα τὸν ἐμαυτοῦ
[11, 27]   μαχαιρῶν, καὶ ὑπασπιστής· οἱ  δ´   ὑπ´ ἐκείνων ἀνῃρημένοι πάντες μαχαιρῶν
[11, 38]   δῆμον ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν.  δ´   ὑπ´ ὀργῆς ὡς εἶχε πέμπει
[11, 59]   μὴ κωλύειν τῶν καταγραφέντων, τοῖς  δ´   ὑπάτοις, ὅταν τὸ κράτιστον τέλος
[11, 15]   ἐκ τοῦ συνεδρίου, λοιδορήσῃ. νῦν  δ´   ὑπὲρ τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς καὶ
[11, 25]   τὰς μὲν διδόντων ἤδη, τὰς  δ´   ὑπισχνουμένων, ἐξαπατηθεὶς ὑπ´ ἀνθρώπων πονηρῶν
[11, 27]   τὰς δ´ ὑπὸ σαυνίων, τὰς  δ´   ὑπὸ μαχαιρῶν, καὶ ὑπασπιστής·
[11, 27]   τὰς μὲν ὑπὸ χερμάδων, τὰς  δ´   ὑπὸ σαυνίων, τὰς δ´ ὑπὸ
[11, 53]   συμφέροντος ἁμαρτάνειν τοὺς δημοτικούς, τραχύτεροι  δ´   ὑπὸ τῶν νομιζόντων ἐξ ἐπιβουλῆς
[11, 9]   μὲν ὑπὸ τῶν δημοτικῶν, ἐρημοῦσθαι  δ´   ὑπὸ τῶν πατρικίων, οὔτε πολέμου
[11, 18]   ταῦτα προσήκοντα ὑπολαμβάνοντες εἶναι, οἱ  δ´   ὑποκατακλινόμενοι καὶ θεραπεύοντες τοὺς δέκα
[11, 14]   μὲν ὡς ἀγνοοῦντα διδάξαι, τὰ  δ´   ὡς ἁμαρτάνοντα νουθετῆσαι· καὶ παρεγενόμην
[11, 10]   γίνονται δ´ οὖν ὅμως. οὐδεὶς  δ´,   ὡς εἰπεῖν, ἔξω τῶν ὑμετέρων
[11, 36]   πραγμάτων εἶχον ἐν φροντίδι. τούτῳ  δ´,   ὡς ἔοικε, τὸν ἴδιον ἐξετάζοντι
[11, 12]   πράττοντα κωλύειν ἰσότιμον ὄντα· τοῦτο  δ´,   ὡς ἑτέρου τινὸς ἔργου χρησίμου
[11, 12]   ἄλλων τις ἀγνοοῦντός σου· τοῦτο  δ´,   ὡς οὐχ ἱκανὸς ἦσθα τὸν
[11, 2]   τῶν ἐναντιουμένων τῇ πολιτείᾳ. οἱ  δ´   ὥσπερ ἁλούσης πολέμῳ κατὰ κράτος
[11, 55]   οἱ πατέρες ἡμῶν θεοὺς καὶ  δαίμονας   ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν, καὶ
[11, 14]   Ἀππίου γενεᾶς διάδοχοι, καὶ προγόνων  δαίμονας,   οἷς μετὰ θεοὺς δευτέρας τιμὰς
[11, 43]   τι καὶ θάρσος ἐκ τοῦ  δαιμονίου   λαβόντες αἴρονται τὰ σημεῖα καὶ
[11, 37]   τὰ μέτωπα παίοντες καὶ τὰ  δάκρυα   κατέχειν οὐ δυνάμενοι παρεχώρουν ἐκ
[11, 40]   κατέμαθεν ὀλοφυρομένους τε πολλοὺς καὶ  δακρύοντας,   εἰς ἱκεσίας καὶ δεήσεις αὐτῶν
[11, 35]   τῶν ἀπολογουμένων προσεῖχεν οὔτε τοῖς  δάκρυσιν   αὐτῆς ἐπεκλᾶτο, τήν τε συμπάθειαν
[11, 37]   καὶ τὰς λιβάδας ἐξέματτε τῶν  δακρύων,   ἔπειτα κατὰ μικρὸν ὑπάγων, ὡς
[11, 15]   καὶ μεστοὺς ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς  δακρύων   καί φησιν· Ἄππιος μὲν οὐδ´
[11, 39]   δὲ τελαμῶνας μίτρας, αἱ  δὲ   ἀθύρματα {κόμης} παρθενικά, καί που
[11, 26]   ἔχων τοὺς ἐπιόντας ὑπέμεινεν. ὁρμησάντων  δὲ   ἅμα πάντων πολλῶν ὄντων ἐπ´
[11, 19]   λέγειν κεκωλῦσθαι πρὸς αὐτῶν.  δὲ   ἀναστὰς τοιούτους διεξῆλθε λόγους· Τὴν
[11, 2]   ἐπιφέροντες ψευδεῖς καὶ δεινάς, οὓς  δὲ   ἀπεκτίννυσαν, κατηγόρους τε αὐτοῖς ὑποπέμποντες
[11, 33]   ἀπὸ στρατοπέδου φέρουσαν ὁδόν. ὡς  δὲ   ἀπήγγειλεν Ἀππίῳ τις τὸν Οὐεργίνιον
[11, 35]   πρὸς ἀλλήλους διαλαλοῦντες ἔκλαιον.  δὲ   Ἄππιος, οἷα δὴ φύσιν τε
[11, 38]   σύμπαντας ἀμφὶ τετρακοσίους γενέσθαι. ~Ὁ  δὲ   Ἄππιος, ὡς τὸ περὶ τὴν
[11, 4]   διδόντος ἀναστροφὴν τοῦ καιροῦ. ταῦτα  δὲ   αὐτοῦ λέγοντος ἀνίσταται Λεύκιος Οὐαλέριος
[11, 13]   οἱ τυραννικοὶ φέρουσι βίοι. εἰ  δὲ   βούλει μὴ τὰ εἴδωλα καὶ
[11, 4]   διὰ κενῆς τοῦτο ποιῶ, φανερὰν  δὲ   βουλόμενος πᾶσι γενέσθαι τὴν συνωμοσίαν
[11, 41]   πολλαὶ τοῖς μὲν θυγατέρες, τοῖς  δὲ   γαμεταί, τοῖς δὲ νεανίαι παῖδες
[11, 30]   πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν Κλαύδιον, ἐπειδὴ  {δὲ}   γάμων παῖς ἔσχεν ὥραν
[11, 30]   στρατευόμενον ὑπὲρ τῆς πόλεως· μητέρα  δὲ   γενέσθαι Νομιτωρίαν τὴν ἀδελφὴν τὴν
[11, 37]   ἀμφότερα διὰ τὸν τύραννον. κραυγῆς  δὲ   γενομένης ᾑμαγμένην ἔχων τὴν σφαγίδα
[11, 28]   ἄγειν ἐβούλετο δι´ ἀγορᾶς. κραυγῆς  δὲ   γενομένης καὶ πολλοῦ συνδραμόντος ὄχλου
[11, 29]   ἀστῆς καὶ τί βουλόμενος. ~Σιωπῆς  δὲ   γενομένης Μάρκος Κλαύδιος τῆς
[11, 53]   τούτων τῶν ὑπάτων ἐπράχθη. ~Μάρκου  δὲ   Γενυκίου καὶ Γαΐου Κοιντίου τὴν
[11, 59]   εἰς τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν. ταῦτα  δὲ   γραφῆναί τ´ ἤδη καὶ διομολογηθῆναι
[11, 34]   Νομιτωρίου μὲν ἀδελφή, Οὐεργινίου  δὲ   γυνή, παρθένος γαμηθεῖσα νέῳ ἀνδρὶ
[11, 6]   λέγωσι καὶ μηδὲν ἔξω· ἐὰν  δὲ   δημαγωγῶσιν ὑμᾶς καὶ διαστασιάζωσι τὴν
[11, 56]   ἀπῄεσαν ἐκ τοῦ συλλόγου, τοῖς  δὲ   δημάρχοις δέος ἐνέπιπτε πρὸς τὴν
[11, 49]   δημάρχοις, τῶν μὲν ἀπώλειαν, τῶν  δὲ   δήμευσιν, ὡς παρὰ τοὺς ὅρκους
[11, 29]   οὖν ἐλάνθανέ με ταῦτα, νῦν  δὲ   διὰ μηνύσεως ἐπιγνοὺς καὶ μάρτυρας
[11, 2]   μὲν διὰ τὸ ἀσθενές, Ἑρνίκων  δὲ   διὰ τὴν ἔναγχος γενομένην αὐτοῖς
[11, 42]   μὲν διὰ τὰς ὠφελείας, τὰ  δὲ   διὰ τοὺς ἐσομένους ὑπὲρ αὐτῶν
[11, 12]   ἐπ´ αἰσχραῖς καὶ ἀδίκοις. ~Εἰ  δὲ   διὰ φόβον ἐχθρῶν ὀκνεῖς ἀποθέσθαι
[11, 5]   τῶν ἐξελασάντων τὴν τυραννίδα, λείπεται  δὲ   διαδοχὴ τῆς Ὁρατίων οἰκίας, οἷς
[11, 27]   δὴ τοιαύτης καταστροφῆς ἔτυχεν. ~Οἱ  δὲ   διαπραξάμενοι τὸν φόνον ἧκον ἐπὶ
[11, 23]   ἐν τῷ διωγμῷ διέφθειραν. οἱ  δὲ   διασωθέντες ἐκ τῆς φυγῆς τραυματίαι
[11, 31]   δέδοκται τοὺς νόμους καταλύειν, τὰ  δὲ   δίκαια συγχεῖν καὶ τὴν ἐλευθερίαν
[11, 24]   ἕνεκα τῶν ἄλλων ἀπώλλυντο. ἐγίνετο  δὲ   διχόθεν τῶν στρατιωτῶν ὄλεθρος, τῶν
[11, 29]   ἐλευθέρων μὲν οὐσῶν ἐλεύθερα, δούλων  δὲ   δοῦλα, τοὺς αὐτοὺς ἔχοντα κυρίους,
[11, 42]   συλλαβόντας ἔχειν ἐν φυλακῇ, τὰς  δὲ   δυνάμεις ἀναστήσαντας ἐκ τοῦ χάρακος
[11, 23]   σὺν αὐτῷ Σπόριος Ὄππιος. τρία  δὲ   ἔχοντες ἐξῆγον ἐπὶ Σαβίνους Κόιντος
[11, 36]   οὖν ἐμαυτοῦ προσῆκέ μοι, βέλτιον  δὲ   ἡγησάμην τούτῳ τὴν ἐξουσίαν καταλιπεῖν,
[11, 26]   νέων εὐζώνῳ ἐσταλμένων ὁπλίσει· σοὶ  δὲ   ἵππος τε διὰ τὴν ἡλικίαν
[11, 57]   πατρικίων ἔσεσθαι σφίσιν ὑπώπτευον. ~Ὡς  δὲ   καθῆκεν χρόνος, ἐν
[11, 26]   ἀποκτείνει μὲν περὶ πεντεκαίδεκα, τραυματίζει  δὲ   καὶ διπλασίους. ἐδόκει δ´ ἂν
[11, 47]   ἅμα καὶ ἐν κόσμῳ, σποράδες  δὲ   καὶ κατ´ ὀλίγους ὡς ἕκαστοι
[11, 20]   δέκα βουλευσομένους ὑπὲρ οὐδενός· ἵνα  δὲ   καὶ κατὰ νόμους τοῦ
[11, 8]   κατὰ τὸ παρόν, ὑπὲρ ὁμονοίας  δὲ   καὶ κόσμου πολιτικοῦ προθεῖναι τῷ
[11, 46]   ἀνέλαβον εἰς τὸ δημόσιον. εἰσαγγέλλεται  δὲ   καὶ Μάρκος Κλαύδιος τὴν
[11, 9]   ἄρχειν ἠξίωμαι διὰ τιμήν· αἰσχύνη  δὲ   καὶ μωρία πολλὴ πρῶτον ἀναστάντα
[11, 5]   ὑπ´ αἰσχύνης οὐδὲν ἀποκρινόμενος, Ἄππιος  δὲ   καὶ οἱ λοιποὶ δέκα πάντες
[11, 21]   τούτου γνώμην γράψαντες ἐκφέρομεν. Οὐαλέριος  δὲ   καὶ οἱ μετ´ αὐτοῦ ἑστῶτες
[11, 58]   νόμου διάγνωσιν χρονιωτέραν. Ὁράτιον  δὲ   καὶ Οὐαλέριον οὐκ ἄλλης τινὸς
[11, 5]   ζῆν ἡμᾶς ὁπωσδήποτε, ὑπὲρ ἐλευθερίας  δὲ   καὶ παρρησίας μήτ´ ἐρεῖν μήτε
[11, 11]   βλάβῃ παύσουσι τῆς ἀρχῆς. ὁμολογίας  δὲ   καὶ πίστεις ἀπορρήτους εἴ τινας
[11, 45]   τοῖς ἄλλοις πολίταις τετάχθαι. εἴρηται  δὲ   καὶ πρότερον, ὅτι ἐν μὲν
[11, 25]   ἄρχοντος ἔχων καὶ δύναμιν, ἀσυλίαν  δὲ   καὶ σεβασμὸν ἱερέως. ὡς δ´
[11, 44]   ἀπὸ τῆς τύχης δεξάμενοι. ἡγεμόνες  δὲ   καὶ τούτων τῶν ταγμάτων ἦσαν
[11, 54]   τρίβῳ τοῦ πολέμου κειμένοις. ἐλέγοντο  δὲ   καὶ Τυρρηνῶν οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ
[11, 59]   τῆς τιμῆς ταύτης ἀξίας, τὸν  δὲ   καιρὸν οὐκ ἐπιτήδειον εἰς τὴν
[11, 53]   μὲν ἐν τῷ συνεδρίῳ, πολλοὶ  δὲ   κατὰ τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν
[11, 49]   εἰ μὴ δώσουσι δίκας· θριάμβων  δὲ   καταγωγῆς τινων τοιούτων συγχωρήσεων
[11, 40]   παρόντας ἐκ τῆς πόλεως. ὡς  δὲ   κατέμαθεν ὀλοφυρομένους τε πολλοὺς καὶ
[11, 27]   βοὴ καὶ πολὺς ὀδυρμός· ὡς  δὲ   κατωλοφύραντο τὴν συμφορὰν ἀράμενοι καὶ
[11, 37]   παρεχώρουν ἐκ τῆς ἀγορᾶς,  δὲ   Κλαύδιος ἀπῆγε τὴν παῖδα τῷ
[11, 32]   πειθαρχεῖν τοῖς κεκριμένοις ἐκέλευον·  δὲ   Κλαύδιος ἐπιλαβόμενος τῆς παιδὸς ἀπάγειν
[11, 49]   αὐτοῖς ἐκ τοῦ φανεροῦ, μάλιστα  δὲ   Κλαυδίου Γαΐου· θεῖος δ´ ἦν
[11, 55]   πολεμίους εἶναι τῆς πόλεως. Τίτος  δὲ   Κοίντιος οὐκ εἴα {τῇ} βίᾳ
[11, 19]   ἀνδρὶ κατὰ τὸ βέλτιστον. ἐπεὶ  δὲ   Κορνήλιος εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπάγειν
[11, 20]   καὶ συμφέροντα καὶ δυνατά. ἣν  δὲ   Κορνήλιος εἰσηγεῖται γνώμην, κατάλυσις ὁμολογουμένη
[11, 31]   γυναικῶν ἐγίνετο καὶ κοπετός, πολλὴ  δὲ   κραυγὴ καὶ ἀγανάκτησις ἐκ τοῦ
[11, 59]   περὶ αὐτοῦ χαλεπῶς ἀπεδέξαντο· οἱ  δὲ   κύριον ὑπὸ τοῦ συνεδρίου κριθῆναι
[11, 29]   Νομιτωρίᾳ δίδωσι τὸ παιδίον·  δὲ   λαβοῦσα ὑποβάλλεται καὶ τρέφει παίδων
[11, 21]   καὶ μηδὲν ἔτι καινουργεῖν. τούτων  δὲ   λεγομένων ὑφ´ ἑκατέρου μετὰ πολλῆς
[11, 48]   τοῖς θεοῖς καθιερώσειν ἔμελλε· τὴν  δὲ   λείαν τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἀπέδωκε. ~Ταῦτα
[11, 46]   τὸ δεσμωτήριον αὐθημερὸν ἀποθνήσκει. οἱ  δὲ   λοιποὶ τῶν δέκα πρὶν εἰσαγγελθῆναι
[11, 39]   τοὺς ἔτι ἐνδοιάζοντας ἐξεδημαγώγουν. ἔτι  δὲ   μᾶλλον ἐξηλλοτρίωσαν τὸν πολιτικὸν ὄχλον
[11, 16]   εἰς τοῦθ´ ἥκουσιν εὐηθείας, μᾶλλον  δὲ   μανίας, ὥσθ´, ἵνα τούτους διαβάλλωσι
[11, 14]   τὴν οἰκίαν οὐχ ἅπαξ, ἀπήλασαν  δέ   με οἱ σοὶ παῖδες ἀπὸ
[11, 31]   περιεστηκότος ὄχλου τὸ βῆμα.  δὲ   μέλλων ἄγεσθαι τὴν κόρην Ἰκίλιος
[11, 45]   τὴν περὶ αὐτῶν ἱστορίαν. ~Οἱ  δὲ   μετὰ τὴν κατάλυσιν τῆς δεκαδαρχίας
[11, 27]   ἀποκτεῖναι νόμον τοὺς ἀνδροφόνους· εἰ  δὲ   μή, δικαστήριον αὐτοῖς ἀποδοῦναι παραχρῆμα.
[11, 11]   μόνος ἐβουλήθης δίκαια ποιεῖν, τοὺς  δὲ   μὴ θέλοντας σὺν αἰσχύνῃ καὶ
[11, 44]   προσθεῖναι δίκας τοὺς στρατηγούς. ἐὰν  δὲ   μὴ ποιῶσι ταῦτα, βουλεύειν περὶ
[11, 57]   ἐπὶ τίνι λόγῳ δικαίῳ, εἰκάζειν  δὲ   μίαν αἰτίαν, ὅτι πονηρὰς καὶ
[11, 9]   οὐκ ἂν προδοίην ἑκὼν εἶναι  {δέ   μοι ταύτην τοῦ βίου προαίρεσιν}
[11, 41]   θυγατέρες, τοῖς δὲ γαμεταί, τοῖς  δὲ   νεανίαι παῖδες εὐπρεπεῖς, οὓς τί
[11, 29]   ἡμᾶς ἐσκήψατο νεκρὸν τεκεῖν, τῇ  δὲ   Νομιτωρίᾳ δίδωσι τὸ παιδίον·
[11, 7]   οὔτε κίνδυνον οὐδένα ὀκνοῦσιν. ὅταν  δὲ   νοσοῦσα ἐν αὑτῇ, πρὶν
[11, 26]   σαυνίοις, οἱ δὲ χερμάσιν, οἱ  δὲ   ξύλοις· τινὲς δ´ αὐτῶν προσελθόντες
[11, 2]   ἐν τοῖς ἀγροῖς διέτριβον. τοῖς  δὲ   ὀλιγαρχικοῖς καθ´ ἡδονὴν αἱ τῶν
[11, 60]   προβούλευμα πρὸς ὀργὴν ἐλάμβανον. ~Θορύβου  δέ,   ὅπερ εἰκός, ἐπὶ τῇ γνώμῃ
[11, 57]   βουλῆς ἧττον ἔφη θαυμάζειν, Μάρκου  δὲ   Ὁρατίου καὶ Λευκίου Οὐαλερίου τῶν
[11, 16]   ὑπὸ τῶν πολεμίων γενομένην, ὁρῶντες  δὲ   ὅσον οὔπω καὶ ἐπὶ τὴν
[11, 2]   μὲν καὶ ἄλλων ἕνεκα, μάλιστα  δὲ   ὅτι τοῖς ἀκολάστοις τῶν νέων
[11, 44]   τὸν στρατιωτικὸν ἠσεβηκότων ὅρκον. Λεύκιος  δὲ   Οὐαλέριος {ἀλλ´ ὑπὲρ τῶν Ῥωμαϊκῶν
[11, 27]   χερμάδων σαυνίων, βέλους  δὲ   οὐδεμίαν. ἀγανάκτησις δὴ μετὰ τοῦτ´
[11, 46]   βουλευσάμενοι συνέσχον τοὺς ἄνδρας, Ἀππίου  δὲ   Οὐεργίνιον ἔταξαν ἄνευ κλήρου κατηγορεῖν.
[11, 43]   διηρπακότες ἔχουσι τὰ ἡμέτερα. ~Ὁ  δὲ   Οὐεργίνιος ὑπό τ´ ὀργῆς καὶ
[11, 25]   αὐτὸν ἐξουσίαν ἔχοντα πρεσβευτικήν. ἔστι  δὲ   πάντων ἱερώτατόν τε καὶ τιμιώτατον
[11, 34]   ἐπεδείκνυντο καὶ ἀνακρίνειν ἠξίουν.  δὲ   πάντων τεκμήριον ἦν περιφανέστατον ἔκ
[11, 11]   τοῦτο μὲν γὰρ τυραννικόν, τὸ  δὲ   παρ´ ἑκόντων τὰς ἀρχὰς λαμβάνειν
[11, 28]   συχνοὺς τῶν ἀναιδεστάτων ἐπαγόμενον.  δὲ   παραγενόμενος ἐπὶ τὸ διδασκαλεῖον ἐπιλαμβάνεται
[11, 31]   ποιήσομαι πρόνοιαν, Νομιτώριε. νῦν  δὲ   παράδος τὴν κόρην. Τοῦτο τὸ
[11, 38]   δὲ τὰ μὲν ἀπολογούμενον, τὰ  δὲ   παραιτούμενον, τὰ δ´ ἑτέραις τισὶν
[11, 22]   τῶν κοινῶν οὖσαν κυρίαν, οἱ  δὲ   πατρίκιοι τὴν ἐλευθερίαν ἀπολωλεκότα τὸν
[11, 22]   πολὺς μὲν ἑταίρων ὄχλος, πολὺς  δὲ   πελατῶν. τούτου δ´ ἀρξαμένου καὶ
[11, 10]   ὕβρεις πολλὰς καὶ χαλεπάς. τὸ  δὲ   πενέστατον τοῦ δημοτικοῦ μέρος οὔτ´
[11, 32]   καὶ τοῦ μνηστῆρος ἀντεχομένην. ἰδόντες  δὲ   πένθος ἐλεεινὸν οἱ περὶ τὸ
[11, 22]   τέκνα καὶ γυναῖκας ἐπαγόμενον. οἱ  δὲ   περὶ τὸν Ἄππιον ἀγανακτοῦντες τοῖς
[11, 24]   εἶναι τῶν ἀριστοκρατικῶν ἑταιρειῶν. ~Οἱ  δὲ   περὶ τὸν Ἄππιον τοῖς μὲν
[11, 39]   ἄνδρας κατὰ τῆς πέτρας. οἱ  δὲ   περὶ τὸν Οὐαλέριον ἕτερον τόπον
[11, 36]   ὄμμασι διαριθμησάμενος τοιάδ´ εἶπεν· Ἐγὼ  δὲ   περὶ τοῦδε τοῦ πράγματος,
[11, 56]   γὰρ τῷ κοινῷ συμφέρει τὸ  δὲ   περὶ τῶν χιλιάρχων πολίτευμα, εἰ
[11, 23]   μέν τινας ἀμυνομένους ἀπέκτειναν, τοὺς  δὲ   πλείους ἐν τῷ διωγμῷ διέφθειραν.
[11, 40]   τὰς οὐσίας οἱ δέκα, πολλῶν  δὲ   πληγαῖς ᾐκίσαντο τὰ σώματα, παμπόλλους
[11, 47]   οὐ σφόδρα ὀχυρὰν οὖσαν. μαθόντες  δὲ   πολιορκούμενον τὸν χάρακα οἱ προεξεληλυθότες
[11, 11]   τὰς ἀρχὰς λαμβάνειν ἀριστοκρατικόν. τοῦ  δὲ   πολιτεύματος τούτου πρῶτον οἴομαι δεῖν
[11, 1]   παρακολουθεῖ τοῖς πράγμασι, διδαχθῆναι. τοῖς  δὲ   πολιτικοῖς ἀνδράσιν, ἐν οἷς ἔγωγε
[11, 22]   αὐτῶν οἱ δέκα ἀφείλαντο· αὐθαδείᾳ  δὲ   πολλῇ πρὸς ἄμφω τὰ μέρη
[11, 5]   ἀναπηδήσαντες ἐκώλυον αὐτὸν λέγειν. θορύβου  δὲ   πολλοῦ κατασχόντος τὸ συνέδριον καὶ
[11, 26]   μισθοὺς τῆς ἀνδροφονίας ὑποσχόμενοι. ἐπεὶ  δὲ   πολὺ προελθόντες ἀπὸ τοῦ χάρακος
[11, 22]   τὸν ἀπράγμονα βίον μεθαρμοττομένων· ὅσοις  δὲ   πολὺ τὸ γενναῖον ἐν τοῖς
[11, 41]   ἓν σῶμα ἐλεύθερον γενομένην, ὑμεῖς  δὲ   πολυκέφαλον τυραννίδα πάσῃ παρανομίᾳ τε
[11, 19]   σοφίαν οὐδεμίαν ἀποδεικνύμενος ὑμῖν, τὰ  δὲ   πραχθέντα ὑφ´ ὑμῶν αὐτῶν παραδείγματα
[11, 4]   ἐκ τῆς μάχης ἀποθανών· πάππος  δὲ   πρὸς πατρὸς Ποπλικόλας τοὺς
[11, 62]   ἔργον ἱστορίας ἄξιον ἐπράχθη, συνθῆκαι  δὲ   πρὸς τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν ἐγένοντο
[11, 60]   τὸν κόσμον τῆς πολιτείας. γενομένου  δὲ   πρὸς τὴν γνώμην ἔτι πλείονος
[11, 45]   ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις τεθησομένοις. τιμωρίαι  δὲ   προσέκειντο τοῖς καταλύουσιν παραβαίνουσι
[11, 44]   αἰτίων τῆς ἀποστάσεως μόνων· τούτοις  δὲ   προσθεῖναι δίκας τοὺς στρατηγούς. ἐὰν
[11, 4]   μίαν ἅπαντες γνώμην ἔχετε· μᾶλλον  δὲ   σὲ μόνον ἐπικαλοῦμαι, Κόιντε Φάβιε
[11, 4]   τι σοι δοκεῖ· νῦν  δὲ   σιώπα καὶ κάθησο. Ἀλλ´ οὐχ
[11, 26]   διὰ τὰς πολλὰς στρατείας, λόχον  δέ   σοι δώσομεν ἐπιλέκτων νέων εὐζώνῳ
[11, 12]   ἄξια, ταῦτα δ´ ἐπαίνων. ὑπάρξει  δέ   σοι καὶ τῶν πρὸ τῆς
[11, 23]   μὲν οἰκείαν δύναμιν ἐπαγομένοις, τοσαύτην  δὲ   συμμαχίαν. οἱ γὰρ πολέμιοι καταφρονήσαντες
[11, 44]   ἀλλὰ κατ´ οἶκον ἔμενεν·  δὲ   σὺν αὐτῷ τεταγμένος ἐπὶ τῆς
[11, 33]   καὶ πελατῶν ὄχλῳ προκαταλαβών. ἵνα  δὲ   σὺν εὐσχήμονι δίκης τοῦτο πράττῃ
[11, 44]   ἐπιφανέστατος Σέξτος Μάλιος ἦν. ἐπεὶ  δὲ   συνέμιξαν ἀλλήλοις, θέμενοι τὰ ὅπλα
[11, 3]   ὑποψίας ἦν αὐτοῖς ἑκάτερον, αὐτοὶ  δὲ   σφίσιν αὐτοῖς οἱ δέκα. τέλος
[11, 22]   καὶ στρατιᾶς γένωνται κύριοι· οἱ  δὲ   τὰ βέλτιστα τῷ κοινῷ φρονοῦντες
[11, 42]   τι δεινὸν ἦσαν πεπονθότες. μαθόντες  δὲ   τὰ γενόμενα οἱ πέντε ἄνδρες,
[11, 28]   ἡγεμὼν ἀναγινώσκουσαν ἐν γραμματιστοῦ ἦν  δὲ   τὰ διδασκαλεῖα τότε τῶν παίδων
[11, 23]   Ποιτέλιος καὶ Μάνιος Ῥαβολήιος. πέντε  δὲ   τὰ λοιπὰ τάγματα παραλαβόντες Μάρκος
[11, 38]   ἐν τῷ παραχρῆμα χρόνῳ, ὕστερον  δὲ   τὰ μὲν ἀπολογούμενον, τὰ δὲ
[11, 8]   δ´ εὖ οἶδα συμβησόμενα. ἐὰν  δὲ   τὰ πρῶτα καὶ τἀναγκαιότατα καταστησώμεθα
[11, 18]   τὰς ἐπ´ ἀμφοτέρους ἐξελευσομένας. ὅταν  δὲ   τὰ τοῦ πολέμου τέλος ἡμῖν
[11, 21]   βουλομένων τῷ Οὐαλερίῳ συλλαμβανόντων, τῶν  δὲ   τὰ χείρω προαιρουμένων καὶ ὅσοις
[11, 62]   οὐκ ἄνευ λογισμοῦ συγκατατιθέμεθα, πιστεύοντες  δὲ   ταῖς ἐκ τῶν ἱερῶν τε
[11, 45]   πένητες ἐκράτουν τῶν πατρικίων, ἐν  δὲ   ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις οἱ πατρίκιοι
[11, 55]   τῷ δήμῳ παραχωρεῖν μηδεμιᾶς· τοὺς  δὲ   τἀναντία πράττειν ἐπιχειροῦντας ὅπλοις κωλύειν,
[11, 24]   χάρακος οὐδαμοῦ ἔτι ὤφθησαν. οἱ  δὲ   ταπεινότατοι φυγῆς ἄρχειν κατηγορηθέντες
[11, 56]   εἴ τι βούλεται λέγειν. ὅταν  δὲ   τὰς παρ´ ἐκείνων γνώμας ἐξετάσητε,
[11, 4]   οἰκιῶν τοὺς βουλευτὰς ἄγειν· πυθόμενοι  δὲ   τὰς πλείους ἐρήμους ἀφειμένας εἰς
[11, 37]   ἐλευθερίαν τοὺς πολίτας καλῶν. διεκπαισάμενος  δὲ   τὰς πύλας ἀνέβη τὸν ἵππον,
[11, 34]   ἀλλ´ ἔτι πρότερον εἰπεῖν. διαβάλλοντες  δὲ   τὰς τῶν κατηγόρων πίστεις οὔτ´
[11, 4]   τῶν κοινῶν σκοπεῖν. οἱ δέκα  δὲ   ταῦθ´ ὁρῶντες ἐπεχείρησαν μὲν ἐκ
[11, 5]   γὰρ ἀποβλέπει τὸ συνέδριον. ~Ὡς  δὲ   ταῦτ´ εἶπεν, Φάβιος ἐκάθητο
[11, 37]   σε προπέμψουσι δώδεκα πελέκεις. Ὡς  δὲ   ταῦτ´ εἶπεν, οἱ μὲν ἄλλοι
[11, 37]   τοῦτον τῆς παιδίσκης κύριον. ~Ὡς  δὲ   ταῦτ´ ἤκουσαν, ὅσοι μὲν ἦσαν
[11, 59]   τοὺς δοκοῦντας εἶναι φιλοδημοτάτους. ~Ὑποσχόμενος  δὲ   ταῦτα καὶ δοὺς ἐξουσίαν τοῖς
[11, 27]   τινας διοπετεῖς. ὑπὲρ ἅπαντα  δὲ   ταῦτα καὶ τὰ ἄλλα μέγιστον
[11, 29]   αὐτὴν ἐπὶ τὴν δίκην· εἰ  δὲ   ταχεῖαν βούλεταί τις γενέσθαι τὴν
[11, 39]   βάλλουσαι κατὰ τῆς κλίνης, αἱ  δὲ   τελαμῶνας μίτρας, αἱ δὲ
[11, 54]   χρόνῳ τὴν φιλονεικίαν καταβαλεῖν, ὅταν  δὲ   τέλος οἱ πόλεμοι λάβωσι, τότε
[11, 60]   δημοτικῶν, ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπατικήν· ὅταν  δὲ   τελῶσιν οὗτοι τὴν ἀρχὴν καὶ
[11, 40]   μέγα πρᾶγμα καὶ δεινόν.  δὲ   τέως μὲν ἐπορεύετο κλαίων καὶ
[11, 24]   τοὺς πολεμίους συμπλοκαῖς διαφθειρομένων, τῶν  δὲ   τὴν ἀριστοκρατικὴν ποθούντων κατάστασιν ὑπὸ
[11, 27]   τὴν τελευταίαν τιμὴν φέρεσθαι· πρὸς  δὲ   τὴν δεκαδαρχίαν ἠλλοτριοῦντο πάντες καὶ
[11, 10]   τὰς προγονικὰς ἀξιώσεις ἀπολωλεκότες. οἱ  δὲ   τὴν διὰ μέσου τάξιν ἔχοντες
[11, 38]   τοὺς ἐν τοῖς στενωποῖς. πυθόμενοι  δὲ   τὴν διάνοιαν αὐτοῦ τῆς ἐξόδου
[11, 62]   πράττειν τὰ κοινὰ γενομένων. τούτων  δὲ   τὴν ἐξουσίαν ἀπειπαμένων βουλὴ
[11, 33]   Οὐεργινίῳ τὰ πεπραγμένα διασαφηνίσαντες.  δὲ   τὴν μὲν ἀληθῆ πρὸς Ἀντώνιον
[11, 30]   πολλοῖς πρότερον ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν· τραφεῖσαν  δὲ   τὴν παρθένον, ὡς ἐλευθέρᾳ καὶ
[11, 49]   ὅσα οὗτοι πολιτευόμενοι διετέλεσαν· τελευταίαν  δὲ   τὴν τῶν δέκα ἀνδρῶν, οὓς
[11, 30]   τῆς τοῦ σώματος ἐλευθερίας. ἀνακλαυσάμενος  δὲ   τὴν ὕβριν, εἰς ἣν ἔμελλεν
[11, 37]   δυναμένην τοῖς κρατοῦσι φωνήν. ἠρεθισμένης  δὲ   τῆς ἀγορᾶς καὶ παντοδαπῶν γεμούσης
[11, 54]   λαμβάνειν παρὰ τῶν ἀπειθούντων. πολλὰ  δὲ   τῆς βουλῆς ἀξιούσης ἐν μὲν
[11, 50]   μικρὸν ἀξίους εἶναι τυγχάνειν. ~Ἀποψηφισαμένης  δὲ   τῆς βουλῆς τὸν θρίαμβον ἀγανακτοῦντες
[11, 1]   τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις ὑπάρχει· χωρὶς  δὲ   τῆς ἡδονῆς περιγίγνεται τὸ περὶ
[11, 34]   τοῖς δικαιότερα ἀξιοῦσι βοηθεῖν. ~Ὁ  δὲ   τῆς κόρης πατὴρ καὶ οἱ
[11, 1]   ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΔΕΚΑΤΟΣ. ~Ἐπὶ  δὲ   τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ τρίτης ὀλυμπιάδος,
[11, 37]   καὶ ἀγανακτήσει μεμιγμένην κραυγήν, οἱ  δὲ   τῆς ὀλιγαρχίας κόλακες τὴν ἐπικελεύουσάν
[11, 33]   πρὸς Ἀντώνιον αἰτίαν ἀποκρυψάμενος, ἀναγκαίου  δέ   τινος συγγενοῦς σκηψάμενος πεπύσθαι θάνατον,
[11, 14]   πόλει θορύβων τῆς ἐπανορθώσεως. εἰ  δέ   τις ἕτερα τούτων κρείττω ἐρεῖ,
[11, 26]   χωρήσοντες ἐπ´ αὐτὸν ἀθρόοι. θεράπων  δέ   τις ὑπασπιστὴς τοῦ Σικκίου τὰ
[11, 8]   ἐπιχωριάζουσαν ὕβριν καὶ πλεονεξίαν, ἀποδόντες  δὲ   τὸ ἀρχαῖον σχῆμα τῇ πολιτείᾳ,
[11, 41]   μετὰ μαστίγων νυμφαγωγοῦσιν; ἐν ποίῳ  δὲ   τὸ ἐλεύθερον φρόνημα ἀναλήψεσθε καιρῷ
[11, 34]   ἂν φύσις ἐξενέγκῃ, ὑποβαλλομένην  δὲ   τὸ κρεῖττον ἀντὶ τοῦ χείρονος
[11, 60]   ἐπενέγκασι, τοῦτ´ εἶναι κύριον. ἐπιτελεῖσθαι  δὲ   τὸ προβούλευμα καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν.
[11, 25]   ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἀπολλυμένων. ~Πολλὰ  δὲ   τοιαῦτα καὶ κατὰ τὴν πόλιν
[11, 54]   ὑπάτους ἀμφοτέρους ἐξάγειν δυνάμεις. ἀντέπραττον  δὲ   τοῖς γνωσθεῖσιν ὑπ´ αὐτῶν οἱ
[11, 17]   ὑμῖν ὑπὲρ πολέμου σκοπεῖν. ἐν  δὲ   τοῖς μεταξὺ τῶν ἀρχαιρεσιῶν χρόνοις
[11, 36]   αὐτὴν χρηματισθεὶς χαρισάμενος. ἐν  δὲ   τοῖς μεταξὺ χρόνοις ἐγὼ μὲν
[11, 30]   πρὸς Αἰκανοὺς ἀνέστη πόλεμος. ἐν  δὲ   τοῖς μεταξὺ χρόνοις οὐκ ἐλαττόνων
[11, 43]   χρόνον, εἰς ὃν ἀπεδείχθη. τὸ  δὲ   τοῖς μὴ κατὰ νόμον ἄρχουσι
[11, 28]   πλείονα τῶν διδομένων ὑπισχνούμενος. παρηγγέλλετο  δὲ   τοῖς πειρωμένοις τὰς τροφοὺς μὴ
[11, 2]   οὐκ ἀξιοῦντες τοὺς ἡγεμόνας, ἐναντιοῦσθαι  δὲ   τοῖς πραττομένοις ἀδυνατοῦντες, οὔθ´ οἱ
[11, 56]   δοκεῖ τῷ κοινῷ συνοίσειν, πείθεσθαι  δὲ   τοῖς ὑπὸ τῶν πλειόνων κριθεῖσιν.
[11, 51]   τῶν ὑπάτων ταῦτ´ ἦν. ~Οἱ  δὲ   τὸν ἑξῆς ὑπατεύσαντες ἐνιαυτὸν Λάρος
[11, 1]   λόγου τυχεῖν ἄξια ἡγοῦμαι. ποιήσομαι  δὲ   τὸν περὶ αὐτῶν λόγον οὐκ
[11, 47]   τοὺς πολεμίους διὰ ταχέων. ἐπικυρώσαντος  δὲ   τοῦ δήμου τὰ ψηφισθέντα ὑπὸ
[11, 4]   αὐτοῖς τῶν μετρίων οὐδείς. πολλάκις  δὲ   τοῦ κήρυκος βοῶντος καὶ παριόντος
[11, 3]   ἀσελγές τι πράττοντες αἰσχύνεσθαι. ~Ἐρημουμένης  δὲ   τοῦ κρείττονος ἔθνους τῆς πόλεως
[11, 15]   μὲν ὑπὲρ ἐμοῦ τοσαῦτα· περὶ  δὲ   τοῦ πολέμου ταύτην ὑμῖν,
[11, 6]   ἐξουσίας οὐδὲ τῆς δημαρχικῆς. περὶ  δὲ   τοῦ πολέμου, τίνα χρὴ τρόπον
[11, 26]   τοῖς τηλικούτοις πρέπων. ὑποδεξαμένου  δὲ   τοῦ Σικκίου καὶ ψιλοὺς αἰτήσαντος
[11, 4]   ἀγροὺς ἐκεῖθεν αὐτοὺς ἐκάλουν. πληρωθέντος  δὲ   τοῦ συνεδρίου προελθὼν Ἄππιος,
[11, 30]   παραγενόμενον ἀπὸ τῆς στρατιᾶς· τὴν  δὲ   τοῦ σώματος ἀντιποίησιν, ἣν ἔδει
[11, 54]   αὐτοὺς τὸ πρᾶγμα συγκεῖσθαι. ~Ἑλκομένου  δὲ   τοῦ χρόνου διακενῆς ἧκον εἰς
[11, 47]   γὰρ ἀμφότερα τὰ ἔθνη. ἐπιστάμενος  δὲ   τοὺς Αἰκανοὺς ἐκ τῶν προτέρων
[11, 37]   πολεμίους ἡμῖν παρεσκευάσθαι μόνον, ὑμᾶς  δὲ   τοὺς ἔνδον ὑποκαθημένους καὶ πάντα
[11, 6]   πρεσβυτέρους, ἔπειτα τοὺς μέσους, τελευταίους  δὲ   τοὺς νεωτάτους. ~Ταῦτ´ εἰπὼν πρῶτον
[11, 41]   ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δυναστείας, πρὸς  δὲ   τοὺς παρὰ νόμον ἄρχοντας ὑμῶν
[11, 27]   χειρὸς γενομένης τῆς μάχης. ἐτεκμήραντο  δὲ   τοῦτο ἐκ τῶν τραυμάτων. αὐτός
[11, 46]   ἀλλὰ πᾶσιν ἄδεια ἐδόθη.  δὲ   τοῦτο τὸ πολίτευμα εἰσηγησάμενος ἦν
[11, 30]   ὅτι τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών· πρὸς  δὲ   τούτοις ὅτι μετὰ τῆς ὑπατικῆς
[11, 9]   μᾶλλον, ὅταν μὴ καλῶς. πρὸς  δὲ   τούτοις ὅτι ταύτην πολιτείας διαδέδεγμαι
[11, 15]   φιλελευθέρῳ τῆς γνώμης ἐκάθισε. μετὰ  δὲ   τοῦτον ἀναστὰς Λεύκιος Κοίντιος
[11, 50]   τοῦτο εἰσηγησάμενοι τὸ ἔθος. ἐκ  δὲ   τούτου πάλιν εἰς ἐγκλήματα καὶ
[11, 14]   χάριτας ἀποδίδομεν κοινάς, ὑπὲρ ἅπαντας  δὲ   τούτους γῆν, κατέχει τὸν
[11, 22]   εἶναι, κατέλιπον τὴν πόλιν. ἡγεμὼν  δὲ   τούτων ἀνὴρ ἦν ἐπιφανὴς Γάιος
[11, 13]   δυναστείαν βαρεῖαν αὐτῆς ἀφελόμενος. ποίησαι  δὲ   τούτων παραδείγματα τοὺς προγόνους ἐνθυμηθείς,
[11, 34]   περὶ τὴν γαστέρα ὄγκου. χωρὶς  δὲ   τούτων τὰς ἐπὶ τοῦ τόκου
[11, 1]   τρία τῶν κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν  δὲ   τρόπον ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην ἤδη τὴν
[11, 29]   κατὰ τοὺς νόμους ἄγω. ὃν  δὲ   τρόπον ἐστὶν ἐμή, μάθε. ἔστι
[11, 28]   ἔχων νέων δημοτικῶν καρτεράν. ὡς  δὲ   τῷ βήματι προσῆλθεν, ἀσθμαίνων ἔτι
[11, 4]   εἰς τὴν ὑστεραίαν ἀνεβάλοντο. ἐν  δὲ   τῷ μεταξὺ χρόνῳ πέμποντες ἐπὶ
[11, 47]   καὶ Λατίνων γῆς ἐξεληλυθυῖαν, ἐν  δὲ   τῷ χάρακι φυλακὴν οὔτε πολλὴν
[11, 36]   οἰκίας ἡμῶν ἐκ προγόνων. ἐν  δὲ   τῷ χρόνῳ τῆς ἐπιτροπείας μήνυσις
[11, 15]   ταῦτα οὐδὲν ἠξίωσεν εἰπεῖν· ἐκ  δὲ   τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν προελθὼν Κορνήλιος
[11, 17]   ἐκ τοῦ δικαίου διαλύσατε. τὸν  δὲ   τῶν γεωργῶν ὄλεθρον οὐχ ὑπολογιούμεθα
[11, 43]   στρατηγὸν ἄρχειν τῶν δυνάμεων,  δὲ   τῶν δέκα ἀνδρῶν ἐξουσία παράνομος
[11, 23]   τῶν ἐντὸς τείχους ἕνεκεν· ἡγεῖτο  δὲ   τῶν δύο τούτων ταγμάτων Ἄππιος
[11, 31]   πατὴρ αὐτῆς παραγένηται. περὶ  δὲ   τῶν ἐγγυητῶν καὶ τοῦ τιμήματος
[11, 44]   λέγειν τε καὶ πράττειν. ἐκ  δὲ   τῶν εἴκοσι τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀπέδειξαν
[11, 43]   εἰς τὸν καλούμενον Ἀουεντῖνον ἔστι  δὲ   τῶν ἐμπεριεχομένων ἐν τῇ Ῥώμῃ
[11, 22]   καὶ μεταστάσει τῆς πολιτείας. τούτων  δὲ   τῶν ἑταιριῶν ἡγεμόνες ἦσαν οἱ
[11, 27]   ἐπὶ τὴν παρεμβολὴν παρακομισθείη. συγχωρησάντων  δὲ   τῶν ἡγεμόνων δι´ εὐλάβειαν, μή
[11, 56]   νόμου καὶ τοῖς κατηγοροῦσι· ῥηθέντων  δὲ   τῶν λόγων, ὅταν καθήκῃ τὰς
[11, 1]   γενέσθαι μόνα τῆς ἐλευθερίας, λέγω  δὲ   τῶν περὶ τὴν παρθένον ἁμαρτηθέντων
[11, 47]   καὶ χάρακας ἤγειρεν ὑψηλούς. προκαλουμένων  δὲ   τῶν πολεμίων αὐτὸν εἰς μάχην
[11, 40]   πληγαῖς ᾐκίσαντο τὰ σώματα, παμπόλλους  δὲ   φυγεῖν ἠνάγκασαν ἐκ τῆς πατρίδος
[11, 4]   τῆς πόλεως λέγειν βουλόμενον. ἐὰν  δὲ   φυλάττῃς τὴν συνήθη πρὸς ἅπαντας
[11, 47]   οὓς δ´ αἰχμαλώτους ἔλαβον, τοῦ  δὲ   χάρακος αὐτῶν κρατήσαντες χρήματα πολλὰ
[11, 39]   ἐργαστηρίων τὰ μὲν ὠνῇ, τὰ  δὲ   χάριτι συνεπεκόσμουν τοῖς προσφόροις δωρήμασι
[11, 26]   ἔβαλλον οἱ μὲν σαυνίοις, οἱ  δὲ   χερμάσιν, οἱ δὲ ξύλοις· τινὲς
[11, 15]   {ὥσπερ} ἐφ´ ἑαυτῷ ποιεῖ. εἰ  δὲ   χρὴ τἀληθὲς λέγειν, καὶ ἐκ
[11, 18]   τούτων φιλονεικίας ἐάσατε χαίρειν,  δὲ   ψηφισάμενοι τῇ πόλει σωτήρια καὶ
[11, 28]   ἐνεγγυήσατο Λεύκιος εἷς ἐκ τῶν  δεδημαρχηκότων   υἱὸς Ἰκιλίου τοῦ πρώτου τε
[11, 44]   τὸν πρεσβευτὴν ἀπέκτειναν, ὥσπερ ἔφην,  δεδιότες   δ´ ἄρξαι τῆς ἀποστάσεως πρότεροι,
[11, 47]   ἰέναι πρὸς αὐτοὺς καὶ πάντα  δεδιότως   ἐποίει. χωρίον τε γὰρ εἰς
[11, 42]   ὅτι τῶν ἑκατοντάρχων τοῖς πλείοσι  δεδογμένον   ἦν δι´ ἀπορρήτων συνωμοσιῶν ἀπόστασιν
[11, 20]   τῇδε τῇ προφάσει τοῦ πολέμου,  δέδοικα   μὴ καθ´ ἡμῶν αὐτοῖς χρήσωνται.
[11, 13]   ὡς ἐν κακοῖς εὐπρεπεῖς. ~Ἀλλὰ  δέδοικα,   μὴ πρόφασις μὲν οὐκ ἀληθὴς
[11, 8]   δύναμιν ἐξαγαγεῖν ἐπ´ αὐτοὺς ψηφισώμεθα,  δέδοικα   μὴ ταῦθ´ ἡμῖν προὔλαβον
[11, 12]   ὑπέχειν τῶν πεπραγμένων, οὐκ ὀρθῶς  δέδοικας.   οὐ γὰρ οὕτω μικρόθυμος οὐδ´
[11, 40]   οὐ πεφόβηται τὴν ὀλιγαρχίαν οὐδὲ  δέδοικε,   μὴ καὶ ἐπ´ αὐτὸν ἔλθοι
[11, 43]   καὶ ἐκ τοῦ μηδὲν ἔτι  δεδοικέναι   τοὺς ἡγεμόνας αὐθαδέστερον αὐτῶν καθήπτετο
[11, 7]   χρήσεσθαι κατὰ τῶν μὴ παραγενομένων  δεδοικότας,   μή τι μεῖζον ἐργάσωνται κακόν,
[11, 37]   τὴν παιδίσκην ἔχων, Κλαύδιε, μηδένα  δεδοικὼς   δι´ ἀγορᾶς· οἱ γὰρ Ἀππίου
[11, 33]   στρατοπέδου καὶ ἀπὸ τῆς πόλεως  δεδοικώς·   ὅπερ καὶ συνέβη. τε
[11, 31]   ἀπάξεταί τις. ἀλλ´ εἴ σοι  δέδοκται   τοὺς νόμους καταλύειν, τὰ δὲ
[11, 35]   ἐλέου καὶ δεινότερα ὑπὸ τῆς  δεδουλωμένης   αὐτὸν εὐμορφίας πεπονθώς. διὰ δὴ
[11, 11]   πίστεις ἀπορρήτους εἴ τινας ἀλλήλοις  δεδώκατε   θεοὺς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τάχα γάρ
[11, 15]   οὐ σπανίζομεν, οἷς, ἐάν τι  δέῃ,   συμβούλοις χρησόμεθα. παῦσαι δὴ πρᾶγμα
[11, 6]   προσελθὼν ἐξ αὐτῶν Ἄππιος καὶ  δεηθεὶς   τῶν θορυβούντων βραχὺν ἐπισχεῖν χρόνον,
[11, 3]   τῇ πολιτείᾳ· ἔπειθ´ ὁποίαν τινὰ  δεήσει   τὴν καταγραφὴν τῶν στρατιωτῶν ποιήσασθαι,
[11, 40]   καὶ δακρύοντας, εἰς ἱκεσίας καὶ  δεήσεις   αὐτῶν ἐτράπετο, μὴ περιιδεῖν μήτ´
[11, 61]   χιλιαρχίαν καὶ κατεσπουδασμένας ποιουμένων τὰς  δεήσεις,   οὐδένα τῆς τιμῆς ταύτης ἄξιον
[11, 30]   εἰπόντος Κλαυδίου καὶ πολλὴν προσθέντος  δέησιν   ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἐλαττωθῆναι τῶν
[11, 7]   συγγενές, ὥσπερ αὐτῷ προσήκει, καὶ  δεῖ   με φρονῶ περὶ τοῦ
[11, 5]   ψῆφον ὑπὲρ αὐτοῦ τούτου, πότερα  δεῖ   μένειν τὴν δεκαδαρχίαν ὑμῶν,
[11, 19]   ἐμοὶ νομίσατε εἰρῆσθαι, καὶ ὅτι  δεῖ   νέας ἀρχὰς ἀποδειχθῆναι, πρὶν
[11, 9]   ἐν τοῖς ἀγροῖς. καὶ τί  δεῖ   περὶ τῶν ἄλλων λέγειν, ὅτε
[11, 57]   ἤδη κατὰ σφᾶς αὐτοὺς  δεῖ   πράττειν, ὥσπερ ἀδοκίμαστον πρᾶγμα καὶ
[11, 9]   πρῶτον ἀναστάντα μὴ οὐχ  δεῖ   πρῶτον ἐπανορθώσασθαι λέγειν. ἔπειθ´ ὅτι
[11, 19]   πεῖρα διδάσκει τὸ συμφέρον, τί  δεῖ   στοχασμῶν ἐκεῖ; ~Μέμνησθε, ὅτι ἀπὸ
[11, 9]   τῇ Ῥωμαίων, πολλῶν οἰκείων  δεῖ   σωμάτων, εἰ μέλλει βεβαίως καθέξειν
[11, 43]   νόμος, ἐπειδὴ νόμῳ μὲν ἀποδειχθέντα  δεῖ   τὸν στρατηγὸν ἄρχειν τῶν δυνάμεων,
[11, 16]   πόλεως, οὓς ἐχρῆν† οἷόν τε  δεῖ   φυλάττειν, καὶ τοῖς νέοις παραινεῖν
[11, 40]   τοῦ βιαιοτάτου τῶν τρόπων, πολλὴν  δειλίαν   καὶ μαλακίαν καταγνόντες ἡμῶν ὥσπερ
[11, 44]   ἔδει, Λεύκιος μὲν Κορνήλιος ἔφη  δεῖν   ἀπεῖναι τοὺς ταχθέντας εἰς τὸν
[11, 11]   δὲ πολιτεύματος τούτου πρῶτον οἴομαι  δεῖν   ἄρξαι σὲ καὶ παῦσαι τὴν
[11, 20]   τὸ παράδειγμα μιμησαμένους ἡμᾶς οἴομαι  δεῖν,   ἐπειδὴ οὐδὲν ἄλλο ποιεῖν δυνάμεθα,
[11, 23]   πλείους καὶ τὰ ὅπλα μικροῦ  δεῖν   πάντες ἀπολωλεκότες εἰς πόλιν Τύσκλον
[11, 9]   ἡμῖν ἔχει, καὶ δυσχεραίνουσιν ὀλίγου  δεῖν   πάντες αὐτῇ, μέγιστον ὑμῖν γενέσθω
[11, 61]   οἱ μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι μικροῦ  δεῖν   πάντες ταῦτα συνεχώρουν κράτιστα εἶναι.
[11, 46]   περὶ τὸν Ἄππιον, εἰσαγγελίας ᾤοντο  δεῖν   ποιήσασθαι κατ´ αὐτῶν, οὐχ ἅμα
[11, 53]   ὁρῶντες καὶ πάντα ὑπομένειν ᾤοντο  δεῖν   πρότερον τὸν νόμον κύριον
[11, 4]   καὶ ἀναγκαιοτέρων, ὑπὲρ ὧν οἴομαι  δεῖν   πρῶτον ἀκοῦσαι τὴν βουλήν. εἴσονται
[11, 30]   κατεσκευασμένον ὑπ´ ἀνδρὸς ἁπάσαις οἰομένου  δεῖν   ταῖς ἐπιθυμίαις ἐκ παντὸς τρόπου
[11, 8]   ταῦτα δὴ λογισαμένους ἡμᾶς οἴομαι  δεῖν   τὴν μὲν ὑπὲρ τοῦ πολέμου
[11, 41]   ἐφ´ ὑμῶν πολλοὺς τὰ ὅμοια  δεινὰ   ἥξει, ἀλλὰ μέχρι τῆς ἐμῆς
[11, 39]   δ´ τῆς κόρης ἔλεος  δεινὰ   καὶ πέρα δεινῶν διὰ τὸ
[11, 1]   ἀνάγκαι, δι´ ἃς ταῦτα τὰ  δεινὰ   καὶ σχέτλια ὑπέμεινε, καὶ τίνες
[11, 40]   ἔλθοι ποτὲ σὺν χρόνῳ τὰ  δεινά,   μαθὼν ὅτι τυράννοις οὐδέν ἐστι
[11, 23]   πολεμίων πληγὰς καὶ παρὰ τὰ  δεινὰ   μένειν ἀξιοῦντες ὡς ἐπανορθωσόμενοι τὰς
[11, 30]   ἄν τις ὑπὲρ τηλικούτων ἀγωνιζόμενος  δεινὰ   πάσχειν ἔλεξε καὶ ἠγανάκτει κατὰ
[11, 7]   μετὰ προθυμίας ἅπαντες ἐπὶ τὰ  δεινὰ   χωροῦσι καὶ οὔτε πόνον οὔτε
[11, 2]   πόλεως αἰτίας ἐπιφέροντες ψευδεῖς καὶ  δεινάς,   οὓς δὲ ἀπεκτίννυσαν, κατηγόρους τε
[11, 50]   οἱ περὶ τὸν Οὐαλέριον καὶ  δεινὴν   ὕβριν ὑπολαμβάνοντες ὑβρίζεσθαι συνεκάλεσαν εἰς
[11, 42]   {ὑποπτεύ{ οντες, μή τι πάθοι  δεινόν,   ἀλλὰ καὶ τὸν} {διαληφθέντ{ α
[11, 42]   παριόντες ἐθάρρουν λέγειν, εἴ τι  δεινὸν   ἦσαν πεπονθότες. μαθόντες δὲ τὰ
[11, 40]   ὡς ἀκουσόμενοι μέγα πρᾶγμα καὶ  δεινόν.   δὲ τέως μὲν ἐπορεύετο
[11, 13]   γοῦν ὑπῆρξε τυραννίδας ἀποθεμένοις μηδὲν  δεινὸν   ὑπὸ τῶν πολιτῶν παθεῖν αἱ
[11, 5]   βασιλέων, ἀνὴρ καὶ τὰ πολεμικὰ  δεινὸς   καὶ λέγειν οὐκ ἀδύνατος, Οὐαλερίῳ
[11, 35]   πλείονος ὢν ἄξιος ἐλέου καὶ  δεινότερα   ὑπὸ τῆς δεδουλωμένης αὐτὸν εὐμορφίας
[11, 39]   κόρης ἔλεος δεινὰ καὶ πέρα  δεινῶν   διὰ τὸ ἀτυχὲς κάλλος παθούσης,
[11, 9]   ποιήσομαι τοὺς λόγους, ἀλλ´ ἵνα  δείξας,   ἐν οἵῳ κλύδωνι τὰ πράγματα
[11, 40]   τῶν σκηνῶν ἃς διεπορεύετο μεταξὺ  δειπνοῦντες   ἅπαντες ἀθρόοι φανοὺς ἔχοντες καὶ
[11, 32]   ὠθοῦνται τοῖς βιαζομένοις ὁμόσε, ὥστε  δείσαντα   τὴν ἐπιφορὰν αὐτῶν τὸν Κλαύδιον
[11, 42]   οὓς ἔφην ἡγεῖσθαι τῶν ταγμάτων,  δείσαντες,   μή τις ἐπ´ αὐτοὺς τῶν
[11, 43]   τῶν δυνάμεων, δὲ τῶν  δέκα   ἀνδρῶν ἐξουσία παράνομος ἦν ὑπερβαλοῦσα
[11, 49]   διετέλεσαν· τελευταίαν δὲ τὴν τῶν  δέκα   ἀνδρῶν, οὓς προὔδωκαν τοῖς δημάρχοις,
[11, 1]   Φιλίσκου καταλύουσι Ῥωμαῖοι τὴν τῶν  δέκα   ἀρχὴν ἔτη τρία τῶν κοινῶν
[11, 16]   ὅτι μετιόντας αὐτοὺς τὴν τῶν  δέκα   ἀρχήν, ἧς αὐτοὶ νῦν κατηγοροῦσιν,
[11, 22]   τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν αὐτῶν οἱ  δέκα   ἀφείλαντο· αὐθαδείᾳ δὲ πολλῇ πρὸς
[11, 20]   καιρόν, οὐκέτι συνάξουσιν ἡμᾶς οἱ  δέκα   βουλευσομένους ὑπὲρ οὐδενός· ἵνα δὲ
[11, 20]   ἐὰν γὰρ ἅπαξ ὅπλων οἱ  δέκα   γένωνται κύριοι τῇδε τῇ προφάσει
[11, 4]   περὶ τῶν κοινῶν σκοπεῖν. οἱ  δέκα   δὲ ταῦθ´ ὁρῶντες ἐπεχείρησαν μὲν
[11, 18]   ἀλλ´ οἴκοι μένοντες καὶ τοῖς  δέκα   λοιδορούμενοι καὶ νέας ἀρχὰς καθιστάντες
[11, 6]   θορύβου τὸ συνέδριον. τοῖς μέντοι  δέκα   μετέμελεν εὐθέως τῆς τε κωλύσεως
[11, 19]   λόγους· Τὴν μὲν ἐπιβουλὴν τῶν  δέκα   ὁρᾶτε, πατέρες, οἳ κατ´
[11, 5]   Ἄππιος δὲ καὶ οἱ λοιποὶ  δέκα   πάντες ἀναπηδήσαντες ἐκώλυον αὐτὸν λέγειν.
[11, 21]   τὴν ἡγεμονίαν τοῦ πολέμου τοὺς  δέκα   παραλαβεῖν ἐτέτακτο, διέλυσε τὸν σύλλογον.
[11, 18]   σκοπεῖτε, καὶ λόγον ἀπαιτεῖτε τοὺς  δέκα   περὶ πάντων, ὧν ἐπὶ τῆς
[11, 6]   ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ λέγοντος οἱ  δέκα   περιίστανται κεκραγότες καὶ τὴν δημαρχικὴν
[11, 40]   μὲν ἀφείλοντο τὰς οὐσίας οἱ  δέκα,   πολλῶν δὲ πληγαῖς ᾐκίσαντο τὰ
[11, 46]   ἀποθνήσκει. οἱ δὲ λοιποὶ τῶν  δέκα   πρὶν εἰσαγγελθῆναι φυγαῖς αὑτοὺς ἐζημίωσαν.
[11, 21]   Οὐαλέριος μὲν ἠξίου διαδικασίαν τοὺς  δέκα   προθεῖναι ταῖς γνώμαις, αὖθις ἐξ
[11, 17]   ὑπὲρ ἀρχαιρεσιῶν, ἔπειτ´ ἐξοίσουσιν οἱ  δέκα   τὰ βουλευθέντα εἰς τὸν δῆμον
[11, 3]   αὐτοὶ δὲ σφίσιν αὐτοῖς οἱ  δέκα.   τέλος δ´ οὖν πολλὰ βουλευσάμενοι
[11, 15]   συνεδρίῳ παρασχόντος, ὡς ἀποθησομένων τῶν  δέκα   τὴν ἀρχήν, Ἄππιος μὲν πρὸς
[11, 21]   Κορνήλιος δ´ συμβουλεύων τοῖς  δέκα   τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαι τοῦ πολέμου
[11, 3]   χάρακα. ὡς δ´ ἤκουσαν οἱ  δέκα   τὴν τῶν πολεμίων ἔφοδον, τεταραγμένοι
[11, 21]   Κορνηλίῳ συναγορευόντων· λαβόντες ἀφορμὴν οἱ  δέκα   τοῦ πράττειν τι δόξειεν
[11, 15]   καὶ πάντες ἑξῆς οἱ πρωτεύοντες  δέκα   τοῦ συνεδρίου τῇ Κλαυδίου γνώμῃ
[11, 40]   ἔχειν, ἕως ἂν ὑπὸ τῶν  δέκα   τυραννῆσθε. ~Οὔτε σωφρόνων οὔτε γενναίων
[11, 41]   κωλύσει πρὸς ἄλλου τινὸς τῶν  δέκα   τυράννων πρὸς αὐτοῦ τοῦ
[11, 18]   δ´ ὑποκατακλινόμενοι καὶ θεραπεύοντες τοὺς  δέκα   τῷ φόβῳ τῆς ἀρχῆς. ἦν
[11, 43]   κρατυνάμενοι τὸν χάρακα καὶ χιλιάρχους  δέκα   τῶν κοινῶν ἀποδείξαντες κυρίους, ὧν
[11, 44]   καὶ τούτων τῶν ταγμάτων ἦσαν  δέκα   χιλίαρχοι καθ´ ὁδὸν ἀποδειχθέντες, ὧν
[11, 44]   πρότεροι, ὡς οἰκείων ὄντων τῇ  δεκαδαρχίᾳ   τῶν ἐν Ἀλγιδῷ πέντε ταγμάτων,
[11, 15]   δ´ οἷα μαντεύομαι περὶ τὴν  δεκαδαρχίαν   γένηται γενήσεται δ´ οὐκ εἰς
[11, 27]   τιμὴν φέρεσθαι· πρὸς δὲ τὴν  δεκαδαρχίαν   ἠλλοτριοῦντο πάντες καὶ γνώμην εἶχον
[11, 22]   πολλῷ δυσμενεστέρους ἐποίησε πρὸς τὴν  δεκαδαρχίαν   τοὺς πατρικίους καὶ τοὺς δημοτικούς.
[11, 5]   τούτου, πότερα δεῖ μένειν τὴν  δεκαδαρχίαν   ὑμῶν, τὰς πατρίους πάλιν
[11, 22]   Κλαύδιος, τοῦ κορυφαιοτάτου τῆς  δεκαδαρχίας   Ἀππίου θεῖος, ἐμπεδῶν τὰς ὑποσχέσεις,
[11, 22]   τῷ συνεδρίῳ περὶ καταλύσεως τῆς  δεκαδαρχίας   εἰπεῖν, Λεύκιος Οὐαλέριος καὶ Μάρκος
[11, 28]   θεασάμενος Ἄππιος Κλαύδιος τῆς  δεκαδαρχίας   ἡγεμὼν ἀναγινώσκουσαν ἐν γραμματιστοῦ ἦν
[11, 4]   συνεδρίου προελθὼν Ἄππιος, τῆς  δεκαδαρχίας   ἡγεμών, ἀπήγγειλεν ὅτι διχόθεν ἀπό
[11, 30]   δέλτοις ἀνέγραψεν· ἔπειθ´ ὅτι τῆς  δεκαδαρχίας   ἡγεμών· πρὸς δὲ τούτοις ὅτι
[11, 9]   πατρὸς Ἀππίου τοῦ προεστηκότος τῆς  δεκαδαρχίας   ἥδεσθαί τε πάντων μάλιστα, ὅταν
[11, 19]   ἑλέσθαι. περὶ μὲν οὖν τῆς  δεκαδαρχίας,   ὃν τρόπον ἐπιμελεῖται τῶν κοινῶν,
[11, 45]   δὲ μετὰ τὴν κατάλυσιν τῆς  δεκαδαρχίας   τὴν ὕπατον ἀρχὴν πρῶτοι παρὰ
[11, 1]   πρῶτον πόλις ὑπὸ τῆς  δεκαδαρχίας   ὑβρίζεσθαι. ταῦτα πρῶτον ἐρῶ καὶ
[11, 20]   τὴν ὑπατείαν ἐχόντων, ἔνατον  δέκατον   ἔτος οἶμαι τουτί. τότε τοίνυν
[11, 63]   ὕπατον ἀρχὴν τῇ διχομήνιδι τοῦ  Δεκεμβρίου   μηνὸς Μάρκος Γεγάνιος Μακερῖνος τὸ
[11, 40]   παθόντας· καὶ εἴ τις ὑμῶν  δελεαζόμενος   ὑπ´ αὐτῶν ἡδοναῖς τισιν
[11, 44]   νόμων, οὓς ἐν ταῖς δώδεκα  δέλτοις   ἀναγεγραμμένους εὕρομεν, οὔτε μηδένα ποιήσασθαι
[11, 28]   ὃν αὐτὸς ἐν ταῖς δώδεκα  δέλτοις   ἀνέγραψε, τὸ μὲν πρῶτον ἐπειράθη
[11, 30]   τοῖς ἄλλοις ἐν ταῖς δώδεκα  δέλτοις   ἀνέγραψεν· ἔπειθ´ ὅτι τῆς δεκαδαρχίας
[11, 44]   τὸ συμβὰν ἀπὸ τῆς τύχης  δεξάμενοι.   ἡγεμόνες δὲ καὶ τούτων τῶν
[11, 33]   τε γὰρ Ἀντώνιος τὰς ἐπιστολὰς  δεξάμενος   περὶ πρώτην μάλιστα φυλακήν, ἴλην
[11, 58]   τὸ συνέδριον βουλευτῶν πρὸς ὀργὴν  δεξαμένων   τὸ πρᾶγμα παρελθὼν ἅτερος τῶν
[11, 35]   ἰσχυρὰ καὶ οὐδένα λόγον ἐναντίον  δέξασθαι   δυνάμενα καὶ πολὺν ἐν ταῖς
[11, 45]   ἄλλους τέ τινας, οὓς οὐ  δέομαι   γράφειν, καὶ τὸν κελεύοντα τοὺς
[11, 10]   μὲν ἀληθεῖς ψευδεῖς οὐδὲν  δέομαι   ζητεῖν ἐν τῷ παρόντι, γίνονται
[11, 7]   δ´ αἰτίας ἐπισταμένοις ὑμῖν οὐδὲν  δέομαι   λέγειν ὑπέλαβον, εἴ τις ἔξωθεν
[11, 4]   τὸ ἴσον, ἀλλὰ δημαρχικῆς ἐξουσίας  δέομαι;   οὐ μὴν ἀλλ´ ἐπεὶ τῆς
[11, 30]   ἡμεῖς δ´, ἔφη, λόγων οὐδὲν  δεόμεθα   οὔτ´ εἰρήνης οὔτ´ ὄχλου φίλων
[11, 40]   θυγατέρες ἐπίγαμοι φροντίδος οὐ μικρᾶς  δεόμεναι   τοῖς ἔχουσι καὶ γοναὶ παίδων
[11, 34]   μὲν γὰρ ἀνάγκην τῶν τέκνων  δεομένην   στέργειν καὶ τρέφειν, τι
[11, 54]   αὐτοὺς Αἰκανοί τε καὶ Οὐολοῦσκοι,  δεόμενοι   βοήθειαν ἀποστεῖλαι σφίσι διὰ ταχέων
[11, 15]   αὐτοὶ διαγνωσόμεθα τῆς σῆς οὐδὲν  δεόμενοι   βουλῆς. καὶ γὰρ ἡλικίας ἐν
[11, 28]   χρηματίζων τε καὶ δικάζων τοῖς  δεομένοις.   βουλομένου δ´ αὐτοῦ λέγειν κραυγή
[11, 15]   ποιῶν ἄωρον, ἀνὴρ πρεσβύτερος οὐ  δεομένοις   συμβουλῆς γνώμας ἀποδεικνύμενος. τῷ Ἀππίῳ
[11, 57]   ὥσπερ ἀδοκίμαστον πρᾶγμα καὶ βουλῆς  δεόμενον   εἰς τὸ συνέδριον ἐπεχείρησαν εἰσφέρειν,
[11, 34]   ποτε Νομιτωρία πρᾶγμα σιγῆς  δεόμενον   καὶ δι´ ἑνὸς ὑπηρετηθῆναι προσώπου
[11, 25]   αὐτὸν ἐκεῖ τῶν ἡγεμόνων καὶ  δεομένων   συστρατηγεῖν μένοντα, καί τινας καὶ
[11, 38]   τοῖς τότε καιροῖς ἥκιστα ἁρμόττον.  δέον   γὰρ ἀποθεραπεύειν τὸν ὄχλον ὀργῆς
[11, 44]   Ἑλληνικὰς νομοθεσίας, οὔτε περαιτέρω τοῦ  δέοντος   προβαίνειν ἐκμηκύναντας τὴν περὶ αὐτῶν
[11, 22]   καὶ ἀνθρώπους τινὰς συναρπάσαντες, ἔπειτα  δέος   γὰρ εἰσῆλθεν αὐτοῖς, μὴ πρὸς
[11, 56]   τοῦ συλλόγου, τοῖς δὲ δημάρχοις  δέος   ἐνέπιπτε πρὸς τὴν ἀπόρρητον τῶν
[11, 39]   ὅπλα ἔχοντες μέγα παρεῖχον αὐτοῖς  δέος,   οἵ τε περὶ τὸν Οὐαλέριον
[11, 44]   οὐδὲν νεωτερίσαντας αὐτούς, ὑφέμενος τοῦ  δέους   ἐκάλει τὴν βουλὴν εἰς τὸ
[11, 46]   ἡμέραν τῆς κρίσεως ἐν τοῖς  δεσμοῖς   ἀποθνήσκει, ὡς μὲν τῶν
[11, 38]   τοὺς ἄνδρας εἰς τὸ  δεσμωτήριον   ἀπάγειν, ἀλλ´ ἐμβοήσαντες ἑαυτοῖς σὺν
[11, 46]   ψήφοις καὶ παραδοθεὶς εἰς τὸ  δεσμωτήριον   αὐθημερὸν ἀποθνήσκει. οἱ δὲ λοιποὶ
[11, 46]   ἀπολογίαν. ἀπαχθεὶς δ´ εἰς τὸ  δεσμωτήριον,   ἵνα φυλάττηται μέχρι δίκης οὐ
[11, 38]   τινὰς κελεύσας ἀπάγειν εἰς τὸ  δεσμωτήριον   τοὺς κεκραγότας καὶ τὸ πτῶμα
[11, 26]   διάνοιαν αὐτῶν μηνυτὴς γίνεται τῷ  δεσπότῃ.   κἀκεῖνος ὡς ἔγνω κατακλειόμενον αὑτὸν
[11, 13]   ἀνδρῶν ἐκείνων οὐδεὶς ἐπεθύμησεν ἐξουσίας  δεσποτικῆς   οὐδὲ ταῖς ἐπονειδίστοις τοῦ σώματος
[11, 32]   ὡρῶν αὔριον ἐκ τοῦ χάρακος  δεῦρο   ἀγαγεῖν. πλείονα δ´ αὐτῶν χρόνον
[11, 2]   μίσους πρόφασις, ὅτι συνύφηναν τὴν  δευτέραν   ἀρχὴν τῇ προτέρᾳ δήμου τε
[11, 14]   προγόνων δαίμονας, οἷς μετὰ θεοὺς  δευτέρας   τιμὰς καὶ χάριτας ἀποδίδομεν κοινάς,
[11, 63]   μηνὸς Μάρκος Γεγάνιος Μακερῖνος τὸ  δεύτερον   καὶ Τίτος Κοίντιος Καπιτωλῖνος τὸ
[11, 59]   Οὐαλερίου καὶ μετὰ τοῦτον Ὁρατίου  δευτέρῳ   γὰρ τούτῳ λόγον ἀπέδωκαν οἱ
[11, 26]   ἕξειν μεταστρατοπεδευσάμενοι. ~Οἱ δ´ ἀσμένως  δέχεσθαι   τὰς παραινέσεις σκηψάμενοι· Τί οὖν,
[11, 59]   τῆς ὑπατικῆς ἀρχῆς, τοῖς γε  δὴ   βίον ἀνεπίληπτον ἐσχηκόσι καὶ πράξεις
[11, 21]   ἀκουόντων, προσετίθετο γνώμῃ. ἁπάντων  δὴ   γεγονότων κατὰ νόμον, ἐπειδὴ τοῖς
[11, 43]   τὰ σημεῖα καταλιπόντας ἀκρίτως· ταῦτα  δὴ   δι´ εὐλαβείας αὐτοὺς ἔχοντας ὁρῶν
[11, 39]   ἄσμενοι χωρήσειν ἐπ´ ἐκείνους. ἐρημούμενον  δὴ   θεωρῶν ἑαυτὸν Ἄππιος ἠναγκάσθη
[11, 40]   δίκαια φύσεως προγόνων. οἰκίας γὰρ  δὴ   καὶ κλήρους καὶ χρήματα σὺν
[11, 1]   τὴν κατάλυσιν τῆς ὀλιγαρχίας, ὅσα  δὴ   καὶ λόγου τυχεῖν ἄξια ἡγοῦμαι.
[11, 35]   αὐτὰ ἐκείνῃ παθεῖν. ταῦτά τε  δὴ   καὶ πολλὰ τούτοις ὅμοια ἐπιλογιζόμενοι
[11, 5]   δῆμον βουλεύεσθε ἐξενεγκεῖν. τί γὰρ  δὴ   καὶ τὸ κωλῦον ἔσται τὸν
[11, 37]   ἡδίσταις φωναῖς ἀνακαλοῦσαν. ἐν τοιούτοις  δὴ   κακοῖς Οὐεργίνιος ὢν ἔργον εἰς
[11, 40]   τὸ νεῖκος διαιρεῖν. ~Τὰ μὲν  δὴ   κατὰ πόλιν ἐν τοιαύταις ἦν
[11, 20]   αὐτὸ τῶν πολεμίων ἀμφοτέρων. τοιούτων  δὴ   κινδύνων τὴν πόλιν περιστάντων καὶ
[11, 22]   σοβαροὶ καὶ θρασεῖς περιῄεσαν ὡς  δὴ   κρείττους τῶν ἑτέρων γεγονότες καὶ
[11, 37]   τῆς πόλεως πράγματα ἐάσειν. γνώμην  δὴ   λαβόντες κρείττονα ἧς ἔχετε νῦν
[11, 52]   δικάσαντες ἑτέρων ἐπέγνωσαν εἶναι. ταῦτα  δὴ   λογιζόμενοι καὶ ἀγανακτοῦντες τρίτον ἐκέλευσαν
[11, 8]   τὸν πρὸς αὐτοὺς πόλεμον. ταῦτα  δὴ   λογισαμένους ἡμᾶς οἴομαι δεῖν τὴν
[11, 40]   καταγνόντες ἡμῶν ὥσπερ γυναικῶν. εἰσελθέτω  δὴ   λογισμὸς ἕκαστον ὑμῶν ὧν τ´
[11, 31]   ἄλλας παρθένους καὶ γυναῖκας, ἵνα  δὴ   μάθωσιν ἤδη ποτὲ Ῥωμαῖοι δοῦλοι
[11, 22]   ὑπὸ τοῦ δήμου τοῦτον γὰρ  δὴ   μάλιστα προπηλακίζοντες ἐξηγρίωσαν τοιάδε ἦν.
[11, 14]   οὕτως τἀληθὲς ἔχειν. τὸ πρᾶγμα  δή   με ἠνάγκασε τοῦτο διαλεχθῆναι ἐν
[11, 27]   σαυνίων, βέλους δὲ οὐδεμίαν. ἀγανάκτησις  δὴ   μετὰ τοῦτ´ ἐγίνετο πάντων καὶ
[11, 46]   ἔταξαν ἄνευ κλήρου κατηγορεῖν. εἰσαγγέλλεται  δὴ   μετὰ τοῦτο εἰς τὸν δῆμον
[11, 41]   ἐπιθυμίαι κατὰ τὸ εἰκός, οἷα  δὴ   μήτε νόμον ἔχουσαι κωλυτὴν μήτε
[11, 1]   καὶ πολλὴν σοφίαν. διὰ ταύτας  δή   μοι τὰς αἰτίας ἔδοξεν ἅπαντα
[11, 13]   πράττειν ς´ ἅπαντες ἀξιοῦμεν. ἀναχώρει  δὴ   πάλιν εἰς τὴν σεαυτοῦ φύσιν,
[11, 49]   οἶκτον ἐφελκόμενα τὸ πλῆθος. ταῦτα  δὴ   πάντα κατηγορήματα τῶν ὑπάτων {κατ´
[11, 27]   εἶχον ὡς ἀποστησόμενοι. τὸ μὲν  δὴ   περὶ Κρουστομέρειαν καὶ Φιδήνην στράτευμα
[11, 35]   δι´ ὀργῆς ἐλάμβανεν, ὡς αὐτὸς  δὴ   πλείονος ὢν ἄξιος ἐλέου καὶ
[11, 15]   τι δέῃ, συμβούλοις χρησόμεθα. παῦσαι  δὴ   πρᾶγμα ποιῶν ἄωρον, ἀνὴρ πρεσβύτερος
[11, 41]   κωλυτὴν μήτε φόβον. ἐμοί τε  δὴ   πράττοντες τιμωρίαν δικαίαν καὶ ὑμῖν
[11, 14]   μᾶλλον, Ἄππιε, μηδαμῇ. ἀποδεδωκὼς  δή   σοι τὰ τοῦ γένους ὀφειλήματα
[11, 44]   αὐτῶν οὔσης Ἄππιος μέν, οἷα  δὴ   συγγινώσκων ἑαυτῷ τῆς παρούσης ταραχῆς
[11, 22]   τοῦ δήμου πριαμένοις ἐχαρίσαντο. ταῦτα  δὴ   τὰ ἐγκλήματα προστεθέντα τοῖς προτέροις
[11, 55]   αὐτοῖς πεισθεῖσιν ἐξῇ καταλύειν. ~Πρὸς  δὴ   τὰς ἀπειλὰς ταύτας ἐσκόπουν,
[11, 47]   λείαν ἄφθονον περιεβάλοντο. Οὐαλέριος μὲν  δὴ   ταῦτα διαπραξάμενος ἀδεῶς ἤδη τὴν
[11, 35]   δεδουλωμένης αὐτὸν εὐμορφίας πεπονθώς. διὰ  δὴ   ταῦτα πάντα οἰστρῶν λόγον τε
[11, 20]   γε τὰ ὅπλα ἀποθήσονται; λογιζόμενοι  δὴ   ταῦτα φυλάττεσθε τοὺς ἀνθρώπους, καὶ
[11, 14]   ἕτερά τινα πράττειν ἀναγκαιότερα, εἰ  δή   τί σοι τῆς πρὸς τὸ
[11, 56]   ἀποδείκνυτε, ἀριθμὸν αὐτῶν ὁρίσαντες ὅσον  δή   τινα ἐμοὶ μὲν γὰρ ὀκτὼ
[11, 28]   ἰταμωτέραν ἔγνω βαδίζειν ὁδόν. μεταπεμψάμενος  δή   τινα τῶν ἑαυτοῦ πελατῶν, Μάρκον
[11, 20]   κυρωθῆναι μιᾷ βουλομένων ὑμῶν. τοῦτο  δὴ   τὸ παράδειγμα μιμησαμένους ἡμᾶς οἴομαι
[11, 61]   ταῦτα συνεχώρουν κράτιστα εἶναι. γράφεται  δὴ   τὸ προβούλευμα ὑπὸ τῶν ὑπάτων,
[11, 26]   ἐπικαταραττομένων διέφθειραν αὐτόν. Σίκκιος μὲν  δὴ   τοιαύτης καταστροφῆς ἔτυχεν. ~Οἱ δὲ
[11, 25]   αἴτιος ἐγένετο τοῖς ὑπάτοις. τοῦτον  δὴ   τὸν ἄνδρα πολλοὺς ἐν τῇ
[11, 39]   ὑπολειφθῆναι περὶ τὸν Ἄππιον, αὐτοὺς  δὴ   τοὺς ὀλιγαρχικούς, ἐν οἷς ἦσάν
[11, 10]   αἰτίας ταῦθ´ οὕτως ἔχει. ἐγὼ  δὴ   φράσω πρὸς ὑμᾶς καὶ οὐκ
[11, 35]   ἔκλαιον. δὲ Ἄππιος, οἷα  δὴ   φύσιν τε οὐ φρενήρης ἀνὴρ
[11, 57]   τὰ συνέδρια τοὺς φιλοδημοτάτους, ἀγανακτήσοντας  δηλονότι   καὶ οὐ περιοψομένους οὐδὲν ἄδικον
[11, 6]   καὶ μηδὲν ἔξω· ἐὰν δὲ  δημαγωγῶσιν   ὑμᾶς καὶ διαστασιάζωσι τὴν πόλιν
[11, 30]   τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας καὶ τὴν  δημαρχίαν   προσειλήφει, ἧς εἶναι κράτιστον ἔργον
[11, 39]   παρανομίαν τε καὶ ὕβριν, ἐξουσίᾳ  δημαρχικῇ   καὶ ἐλπίδι κούφῃ ἐπαιρόμενος, ὅτι
[11, 22]   ἔχοντα ἰσχύν, ἐξ οὗ τὴν  δημαρχικὴν   ἐξουσίαν αὐτῶν οἱ δέκα ἀφείλαντο·
[11, 28]   τοῦ πρώτου τε καταστησαμένου τὴν  δημαρχικὴν   ἐξουσίαν καὶ πρώτου λαβόντος. ταύτην
[11, 6]   δέκα περιίστανται κεκραγότες καὶ τὴν  δημαρχικὴν   ἐπανασείοντες ἐξουσίαν καὶ ῥίψειν αὐτὸν
[11, 4]   οὐκ ἔχω τὸ ἴσον, ἀλλὰ  δημαρχικῆς   ἐξουσίας δέομαι; οὐ μὴν ἀλλ´
[11, 3]   ὑπελάμβανον ἄλλως τε καὶ τῆς  δημαρχικῆς   ἐξουσίας καταλελυμένης, μόνῃ κατὰ
[11, 6]   τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας οὐδὲ τῆς  δημαρχικῆς.   περὶ δὲ τοῦ πολέμου, τίνα
[11, 50]   πατρικίους· παρώξυνον δ´ αὐτοὺς οἱ  δήμαρχοι   καθ´ ἡμέραν ἐκκλησιάζοντες καὶ πολλὰ
[11, 46]   ὥσπερ ἔφην δημοτικοῖς εὐθὺς οἱ  δήμαρχοι   καιρὸν ἐπιτήδειον ἥκειν νομίζοντες, ἐν
[11, 61]   αὐτὸ μετὰ πολλῆς χαρᾶς οἱ  δήμαρχοι   προῆλθον εἰς τὴν ἀγοράν. ἔπειτα
[11, 54]   εἰσφέροντες {ἔχουσι δ´ ἐξουσίαν ἐναντιοῦσθαι  δήμαρχοι   τοῖς ὑπάτοις} ἀφαιρούμενοί τε τοὺς
[11, 56]   οὖν τὴν ἐναντιουμένην γνώμην τοῖς  δημάρχοις   ἀποδείξομαι πάσῃ τῇ παρρησίᾳ χρώμενος
[11, 56]   ἐκ τοῦ συλλόγου, τοῖς δὲ  δημάρχοις   δέος ἐνέπιπτε πρὸς τὴν ἀπόρρητον
[11, 59]   πόλεως· συνεβούλευέ τε τοῖς μὲν  δημάρχοις   ἐᾶν τὴν καταγραφὴν γενέσθαι τῶν
[11, 57]   πρώτοις ἀπέδωκαν λέγειν τοῖς εἰσηγησαμένοις  δημάρχοις   τὸν νόμον. καὶ παρελθὼν εἷς
[11, 49]   δέκα ἀνδρῶν, οὓς προὔδωκαν τοῖς  δημάρχοις,   τῶν μὲν ἀπώλειαν, τῶν δὲ
[11, 46]   εἰσηγησάμενος ἦν Μάρκος Δοέλλιος  δήμαρχος   ἀχθομένων ἤδη τῶν πολιτῶν καὶ
[11, 53]   ὑπατικῶν ἀρχαιρεσιῶν εἰσέφερον οἱ τότε  δημαρχοῦντες   ἐκτὸς ἑνὸς Γαΐου Φουρνίου πάντες
[11, 11]   πάλιν ὑπάτους τ´ ἀποδεικνύναι καὶ  δημάρχους   καὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς τὰς
[11, 4]   τὴν συνήθη πρὸς ἅπαντας αὐθάδειαν,  δημάρχους   μὲν ποίους ἐπικαλέσομαι; καταλέλυται γὰρ
[11, 49]   ὀλιγαρχίαν καὶ νεωστὶ ὑπὸ τῶν  δημάρχων   ἀναιρεθέντι· τούς τε κυρωθέντας ὑπ´
[11, 6]   τῶν ὑπάτων καὶ τὴν τῶν  δημάρχων   ἀρχὴν ἐψηφίσαντο, καὶ χρόνος
[11, 50]   βουλῆς κατηγορήσαντες, συναγορευσάντων αὐτοῖς τῶν  δημάρχων   καὶ νόμον εἰσηγησαμένων, παρὰ τοῦ
[11, 46]   τὸν δῆμον ὑφ´ ἑτέρου τῶν  δημάρχων   Ποπλίου Νομιτωρίου καὶ τυχὼν ἀπολογίας
[11, 49]   λέγοντος, ἀλλ´ ἐπιβούλως ὑπὸ τῶν  δημάρχων   πρὸ δίκης, ἵνα μήτε λόγου
[11, 55]   τὸ δημοτικόν, ἄλλως τε καὶ  δημάρχων   σφίσιν ἐναντιωσομένων, οὓς ἱεροὺς εἶναι
[11, 46]   ὑπόληψις ἦν ἐξ ἐπιταγῆς τῶν  δημάρχων,   ὡς δ´ οἱ τὴν αἰτίαν
[11, 49]   τῶν μὲν ἀπώλειαν, τῶν δὲ  δήμευσιν,   ὡς παρὰ τοὺς ὅρκους καὶ
[11, 45]   νόμον, ἐὰν ἁλῶσι, θάνατος καὶ  δήμευσις   τῆς οὐσίας. οὗτος νόμος
[11, 7]   δ´ ἀναστὰς τοιαύτην διέθετο  δημηγορίαν·   Ἐπειδή με πρῶτον γνώμην ἀποφαίνεσθαι
[11, 6]   τὰ μὴ πρὸς τὸ πρᾶγμα  δημηγοροῦντες,   οὐδὲν τότε· τὴν δ´ ἐξουσίαν
[11, 1]   εἰσαγαγεῖν καὶ ἀντὶ τῆς πατρίου  δημοκρατίας   ὀλιγαρχίαν τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι κυρίαν
[11, 46]   δὴ μετὰ τοῦτο εἰς τὸν  δῆμον   Ἄππιος ὑπὸ τοῦ Οὐεργινίου κατηγορηθεὶς
[11, 60]   ἀποδείκνυσθαι, τὴν βουλὴν καὶ τὸν  δῆμον   αὖθις συνελθόντας διαγνῶναι, πότερον ὑπάτους
[11, 5]   νόμῳ γεγόνατε; ταῦτ´ εἰς τὸν  δῆμον   βουλεύεσθε ἐξενεγκεῖν. τί γὰρ δὴ
[11, 39]   Ἡφαίστου τὸ ἱερὸν ἐκάλει τὸν  δῆμον   εἰς ἐκκλησίαν καὶ κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο
[11, 17]   μήτε προβουλεύειν μήτ´ εἰς τὸν  δῆμον   ἐκφέρειν μήτε δυνάμεις καταγράφειν, ἐὰν
[11, 59]   τοῦ νόμου προβούλευμα εἰς τὸν  δῆμον   ἐξενεγκεῖν. ταῦτα δὲ γραφῆναί τ´
[11, 38]   αὐτοῦ λέγουσι καὶ καλοῦσι τὸν  δῆμον   ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν. δ´
[11, 53]   λοιποὶ συμφρονήσαντες, ἐν τὸν  δῆμον   ἐποιοῦντο κύριον τῆς διαγνώσεως καθ´
[11, 22]   πατρίκιοι τὴν ἐλευθερίαν ἀπολωλεκότα τὸν  δῆμον   καὶ μηδὲ τὴν ἐλαχίστην ἔχοντα
[11, 12]   καὶ καλῶν ὄντων ὑπομιμνήσκειν τὸν  δῆμον,   καὶ τὴν ὑπὲρ ἐκείνων χάριν
[11, 17]   δέκα τὰ βουλευθέντα εἰς τὸν  δῆμον   ὁρίσαντες ἀγορὰν τὴν ἀπὸ ταύτης
[11, 46]   Σπόριος Ὄππιος εἰσαχθεὶς εἰς τὸν  δῆμον   ὑφ´ ἑτέρου τῶν δημάρχων Ποπλίου
[11, 12]   ἡμαρτημένων καὶ διαλλαγὰς πρὸς τὸν  δῆμον   ὡς ἐν κακοῖς εὐπρεπεῖς. ~Ἀλλὰ
[11, 54]   ὀργὴν ἔχοντες, ἣν Ῥωμαίων  δῆμος   αἱρεθεὶς δικαστὴς αὑτῷ προσεδίκασεν ἐν
[11, 39]   κούφῃ ἐπαιρόμενος, ὅτι συναγανακτήσας  δῆμος   αὐτῷ παρήσει ῥῖψαι τοὺς ἄνδρας
[11, 7]   προεστηκόσι τῶν κοινῶν οὔτε  δῆμος   εὔνους ἐστὶν οὔτε οἱ πατρίκιοι,
[11, 52]   χώραν δικαστὴς αἱρεθεὶς Ῥωμαίων  δῆμος   μηδέποτ´ αὐτῆς ἀντιποιησάμενος ἑαυτῷ προσδικάσῃ
[11, 52]   πάσαις ταῖς ψήφοις Ῥωμαίων  δῆμος   τῆς ἀμφιλόγου χώρας κύριος. ταῦτα
[11, 5]   ἀρχάς· κἂν τοῦτο μανεὶς  δῆμος   ὑπομείνῃ, πάλιν τὴν αὐτὴν κατάστασιν
[11, 12]   οὐδ´ ἀχάριστος ἔσται Ῥωμαίων  δῆμος,   ὥστε τῶν μὲν ἁμαρτημάτων σου
[11, 24]   ὧν ἐδέοντο ἐπεχορήγουν τά τε  δημόσια   καὶ ἰδιωτικὰ ἐκ πολλῆς ὑπεροψίας
[11, 27]   ἐν τῷ στρατοπέδῳ ταφῆς τε  δημοσίας   ἄξιον ἡγούμενοι τὸν ἄνδρα καὶ
[11, 46]   τοῖς ὀλιγάρχαις οὐδεὶς ἔσχεν ἀγῶνα  δημόσιον,   ἀλλὰ πᾶσιν ἄδεια ἐδόθη.
[11, 46]   τῆς πόλεως ἀνέλαβον εἰς τὸ  δημόσιον.   εἰσαγγέλλεται δὲ καὶ Μάρκος Κλαύδιος
[11, 32]   Ἐγὼ τὸ μὲν ἀκριβές,  δημόται,   περὶ τῆς διεγγυήσεως τοῦ σώματος,
[11, 50]   εἰς ἐγκλήματα καὶ διαφορὰς οἱ  δημοτικοὶ   καθίσταντο πρὸς τοὺς πατρικίους· παρώξυνον
[11, 45]   μὲν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις οἱ  δημοτικοὶ   καὶ πένητες ἐκράτουν τῶν πατρικίων,
[11, 45]   Μάρκος Ὁράτιος Βαρβᾶτος, αὐτοί τε  δημοτικοὶ   τὰς φύσεις ὄντες καὶ παρὰ
[11, 22]   τοῖς ἀλλήλων κακοῖς· οἱ μὲν  δημοτικοὶ   τὸ φρόνημα τῶν πατρικίων τεταπεινωμένον
[11, 60]   ἑτέρας τάξεως τῆς ἐναντιουμένης τοῖς  δημοτικοῖς   αὐθαδέστατος εἶναι καὶ δυνατώτατος. οὗτος
[11, 56]   δόξετε μηδεμιᾶς ἀρχῆς μεταδιδόντες τοῖς  δημοτικοῖς.   Ἐπαινεσάντων δ´ ἁπάντων τὴν γνώμην
[11, 46]   σὺν ἄλλοις τισὶν ὥσπερ ἔφην  δημοτικοῖς   εὐθὺς οἱ δήμαρχοι καιρὸν ἐπιτήδειον
[11, 58]   αὐτῶν παρ´ ἀξίαν τοῖς  δημοτικοῖς,   ὡς μεταβεβλημένων τὴν προαίρεσιν τῆς
[11, 58]   δι´ ὑποψίας ὄντας παρὰ τοῖς  δημοτικοῖς,   ὡς οὐδὲν ὑπὲρ αὐτῶν χρηστὸν
[11, 55]   αἵματος ἐμφυλίου χωρεῖν πρὸς τὸ  δημοτικόν,   ἄλλως τε καὶ δημάρχων σφίσιν
[11, 59]   τ´ ἀπεχθῶς ἐσχηκόσι πρὸς τὸ  δημοτικὸν   ἅπασιν ἀλυσιτελὲς γενόμενον ἀποδείξας τὸ
[11, 3]   συνέδριον τῆς βουλῆς τὸ  δημοτικὸν   πλῆθος τούτων μὲν οὐδέτερον,
[11, 55]   Γάϊος μὲν οὖν Κλαύδιος ἥκιστα  δημοτικὸς   ὢν καὶ ταύτην διαδεδεγμένος ἐκ
[11, 28]   καὶ ἅμα οὐδ´ ἀξιῶν ἐκ  δημοτικοῦ   γένους ἁρμόσασθαι γάμον, δι´ ὑπεροψίαν
[11, 10]   χαλεπάς. τὸ δὲ πενέστατον τοῦ  δημοτικοῦ   μέρος οὔτ´ ἀρχαιρεσιῶν ἔτι κύριον
[11, 59]   τῷ συμφέροντι τῆς πόλεως τοῦ  δημοτικοῦ   μέρους προϊσταμένων, καὶ καταριθμησάμενος ἅπαντας
[11, 39]   αὐτόν. ἐπιβαλλόμενος γὰρ ὑπὸ τοῦ  δημοτικοῦ   πλήθους καλὰς ἔτισεν ἂν αὐτῷ
[11, 22]   δεκαδαρχίαν τοὺς πατρικίους καὶ τοὺς  δημοτικούς.   εἰ μὲν οὖν μηδὲν ἐπεξήμαρτον
[11, 49]   συνομολογηθέντα τοῖς πατρικίοις πρὸς τοὺς  δημοτικοὺς   ἐπ´ ἀδείᾳ τε πάντων γενέσθαι
[11, 53]   βούλοιτο μετιέναι τὴν ὑπατείαν εἴτε  δημοτικούς.   ἐφ´ οἷς ἠγανάκτουν οἱ τοῦ
[11, 53]   πατρικίων πρὸς ἅπαντας ἠλλοτριωμένων τοὺς  δημοτικούς.   καὶ λόγοι πολλοὶ μὲν ἐν
[11, 45]   φυλάττοντες, ἃς ἐποιήσαντο πρὸς τοὺς  δημοτικούς,   ὅτ´ ἀποθέσθαι τὰ ὅπλα συνέπειθον
[11, 45]   πατρικίων, ἃς ἐποιοῦντο πρὸς τοὺς  δημοτικοὺς   πρότερον, οὐκ ἀξιοῦντες τοῖς ὑπ´
[11, 53]   ἀγνοίᾳ τοῦ συμφέροντος ἁμαρτάνειν τοὺς  δημοτικούς,   τραχύτεροι δ´ ὑπὸ τῶν νομιζόντων
[11, 61]   ἀρχὴν ἐκέλευον τοῖς ἐθέλουσι τῶν  δημοτικῶν   ἅμα τοῖς πατρικίοις. οὕτω δ´
[11, 53]   πολιτικαὶ πάλιν ἀνίσταντο διαφοραὶ τῶν  δημοτικῶν   ἀξιούντων ἅπασι Ῥωμαίοις ἐξεῖναι τὴν
[11, 28]   καὶ συγγενεῖς, ἀνὴρ ἐκ τῶν  δημοτικῶν   ἐμφανής, καὶ μετ´ οὐ πολὺ
[11, 60]   πατρικίων, τρεῖς δ´ ἐκ τῶν  δημοτικῶν,   ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπατικήν· ὅταν δὲ
[11, 9]   τὸ καταλείπεσθαι μὲν ὑπὸ τῶν  δημοτικῶν,   ἐρημοῦσθαι δ´ ὑπὸ τῶν πατρικίων,
[11, 25]   ἑνὸς δ´ ἀνδρὸς ἐπιφανεστάτου τῶν  δημοτικῶν   καὶ πλείστας ἀρετὰς ἐν τοῖς
[11, 28]   χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων νέων  δημοτικῶν   καρτεράν. ὡς δὲ τῷ βήματι
[11, 28]   πρὸς αὐτούς. ἀνὴρ ἐκ τῶν  δημοτικῶν,   Λεύκιος Οὐεργίνιος, οὐδενὸς χείρων τὰ
[11, 9]   πατρῴας ἑστίας οἱ χαριέστατοι τῶν  δημοτικῶν,   οἱ μὲν εἰς τὰς πλησιοχώρους
[11, 30]   κόρης λέγων Οὐεργίνιον ἐκ τῶν  δημοτικῶν,   ὃν ἀποδημεῖν στρατευόμενον ὑπὲρ τῆς
[11, 57]   γνώμας εἰσηγεῖσθαι μέλλοντες κατὰ τῶν  δημοτικῶν   οὐκ ἐβούλοντο παρακαλεῖν εἰς ταῦτα
[11, 60]   παρασκευῆς διεξῆλθε λόγον κατὰ τῶν  δημοτικῶν,   πάνθ´ ὅσα ἔδοξε πώποτε ἐναντία
[11, 61]   θάτερον μετέβαλον. πολλῶν γέ τοι  δημοτικῶν   παραγγελλόντων τὴν χιλιαρχίαν καὶ κατεσπουδασμένας
[11, 56]   ἀριθμὸν ἔστωσαν οἱ πατρίκιοι τῶν  δημοτικῶν.   ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὔτε τὴν
[11, 45]   ἄλλων ἐλάττους ὄντες περιῆσαν τῶν  δημοτικῶν.   ~Τούτου κυρωθέντος ὑπὸ τῶν ὑπάτων
[11, 1]   καὶ τελευταία τῆς ὀργῆς τῶν  δημοτῶν   αἰτία μυρίων ἄλλων προηγησαμένων, ἀλλ´
[11, 37]   δ´ αὐτοῖς καὶ ἄλλος ὄχλος  δημοτῶν   οὐκ ὀλίγος, ὥστε τοὺς σύμπαντας
[11, 57]   οὐδὲν ἄδικον πολίτευμα κατὰ τοῦ  δήμου   γινόμενον. ~Τοιαῦτα Γαΐου Κανοληίου μετὰ
[11, 58]   οὐχ ἵνα τι κατὰ τοῦ  δήμου   διαπράξαιντο, ἀλλ´ ἵνα μετὰ τῶν
[11, 46]   ἀδικημάτων ἕνεκα μισούμενον ὑπὸ τοῦ  δήμου,   καὶ τῶν νεωστὶ περὶ τὴν
[11, 63]   ἐνιαυτῷ πάλιν ὑπάτους ψηφισαμένου τοῦ  δήμου   κατασταθῆναι παραλαμβάνουσι τὴν ὕπατον ἀρχὴν
[11, 56]   καὶ οὐδένα τῶν προεστηκότων τοῦ  δήμου   κοινωνὸν τῶν βουλευμάτων παρέλαβον, καὶ
[11, 45]   ὕπατον ἀρχὴν πρῶτοι παρὰ τοῦ  δήμου   λαβόντες ἐπὶ τῆς λοχίτιδος ἐκκλησίας,
[11, 6]   Μάρκε Ὁράτιε, παρὰ τοῦ  δήμου   λαβόντες ἔχομεν, ὅτε ἡμῖν καὶ
[11, 50]   καὶ νόμον εἰσηγησαμένων, παρὰ τοῦ  δήμου   λαμβάνουσι τὴν καταγωγὴν τοῦ θριάμβου,
[11, 56]   ὡς ἐπὶ κακῷ τινι τοῦ  δήμου   μεγάλῳ γενομένην, ἐπειδὴ κατ´ οἰκίαν
[11, 59]   ἐπαίνους τε πολλοὺς περὶ τοῦ  δήμου   ποιησάμενος, ὡς αἰτιωτάτου τῇ πόλει
[11, 22]   ἑαυτῶν ἑταίροις ὡσανεὶ παρὰ τοῦ  δήμου   πριαμένοις ἐχαρίσαντο. ταῦτα δὴ τὰ
[11, 40]   ἔχοντες μήτε ψηφίσματι βουλῆς  δήμου   συγχωρήματι λαβόντες, γὰρ ἐνιαύσιος
[11, 47]   διὰ ταχέων. ἐπικυρώσαντος δὲ τοῦ  δήμου   τὰ ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς βουλῆς
[11, 2]   τὴν δευτέραν ἀρχὴν τῇ προτέρᾳ  δήμου   τε ὑπεριδόντες καὶ βουλῆς καταφρονήσαντες·
[11, 45]   τὸν κελεύοντα τοὺς ὑπὸ τοῦ  δήμου   τεθέντας ἐν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις
[11, 22]   δι´ κατελύθησαν ὑπὸ τοῦ  δήμου   τοῦτον γὰρ δὴ μάλιστα προπηλακίζοντες
[11, 17]   γένοιτό τι τῶν ὑπὸ τοῦ  δήμου   ψηφιζομένων κύριον, ἐὰν μὴ κατὰ
[11, 11]   τοῦ συνεδρίου ποιήσαντες ἀποδοίητε τῷ  δήμῳ   διαγνῶναι, πότερον αὐτῷ δοκεῖ πάλιν
[11, 55]   ὑπατείας μήτ´ ἄλλης ἀρχῆς τῷ  δήμῳ   παραχωρεῖν μηδεμιᾶς· τοὺς δὲ τἀναντία
[11, 56]   ἅπασιν ἡμῖν, ἐὰν ἐπιτρέψωμεν τῷ  δήμῳ   περὶ τοῦ νόμου ψῆφον λαβεῖν·
[11, 45]   ὡς πάντα τὰ συμφέροντα τῷ  δήμῳ   πολιτευσόμενοι, νόμους ἐκύρωσαν ἐν ἐκκλησίαις
[11, 60]   εἶναι λυσιτελέστερον, τὸ συγχωρῆσαι τῷ  δήμῳ   τὴν βουλὴν παρασπάσαί τι τοῦ
[11, 62]   ἐκεῖνοι προειπόντες ἀρχαιρέσια καὶ τῷ  δήμῳ   τὴν διάγνωσιν ἀποδιδόντες, εἴτε βούλεται
[11, 42]   κρατίστην αὐτῶν τῆς χώρας ἐγκαθημένους  δῃοῦν,   περὶ τῶν ἐν τῇ πόλει
[11, 20]   ἀγρῷ. τὰ μετὰ ταῦτα ἴστε  δήπου   τοῦ ἀνδρὸς ἔργα, ὅτι καὶ
[11, 3]   ὅμορον οὖσαν σφίσι καὶ πολλὰ  δῃώσαντες   αὐτῆς ἐν Ἀλγιδῷ πόλει τίθενται
[11, 22]   ἁμαρτήματα αὐτῶν τὰ τελευταῖα καὶ  δι´   κατελύθησαν ὑπὸ τοῦ δήμου
[11, 28]   παρθένου καὶ φανερῶς ἄγειν ἐβούλετο  δι´   ἀγορᾶς. κραυγῆς δὲ γενομένης καὶ
[11, 37]   παιδίσκην ἔχων, Κλαύδιε, μηδένα δεδοικὼς  δι´   ἀγορᾶς· οἱ γὰρ Ἀππίου σε
[11, 55]   ἀντίπαλον, οὐδὲ δι´ ὅπλων καὶ  δι´   αἵματος ἐμφυλίου χωρεῖν πρὸς τὸ
[11, 11]   οὖν ἐπανορθώσετε ταῦτα καὶ παύσεσθε  δι´   αἰτίας παρὰ τοῖς πολίταις ὄντες;
[11, 42]   ἐποιήσατε κατὰ} τῶν ἐχθρῶν, ἀλλὰ  δι´   ἀνανδρίαν τε καὶ ἀπειρίαν {ἀπεδείξασθε,
[11, 41]   ἀνθρώπων τὰ μὲν ἀλλότρια κτᾶσθαι  δι´   ἀνδραγαθίαν, τὰ δ´ οἰκεῖα περιορᾶν
[11, 42]   ἑκατοντάρχων τοῖς πλείοσι δεδογμένον ἦν  δι´   ἀπορρήτων συνωμοσιῶν ἀπόστασιν πράττειν καὶ
[11, 24]   τοῦ Οὐαλερίου συνεστῶτες. ἐπέσκηπτόν τε  δι´   ἀπορρήτων τοῖς ἐπὶ τῶν στρατοπέδων
[11, 1]   μαθεῖν, καὶ τὰς αἰτίας ἀκοῦσαι,  δι´   ἃς τὰ θαυμαστὰ καὶ παράδοξα
[11, 1]   αἱ κατασχοῦσαι τὴν πόλιν ἀνάγκαι,  δι´   ἃς ταῦτα τὰ δεινὰ καὶ
[11, 19]   πῶς ἂν τε χώρα  δι´   ἀσφαλείας γένοιτο, καὶ δίκην δοῖεν
[11, 43]   χρόνον, ὥστε κακόν τι γενέσθαι  δι´   αὐτήν. διεξιόντες γὰρ τοὺς στενωποὺς
[11, 44]   αἰτίῳ γεγονότι καὶ τῶν προσδοκωμένων  δι´   αὐτὴν ἔσεσθαι κακῶν, οὐκέτι τῶν
[11, 30]   τὰς ἰδίας ἀποδύρασθαι τύχας, καὶ  δι´   ἑαυτοῦ τὴν δίκην ἀπολογήσασθαι. ~Τοιαῦτα
[11, 34]   Νομιτωρία πρᾶγμα σιγῆς δεόμενον καὶ  δι´   ἑνὸς ὑπηρετηθῆναι προσώπου δυνάμενον, φανερῶς
[11, 27]   παρακομισθείη. συγχωρησάντων δὲ τῶν ἡγεμόνων  δι´   εὐλάβειαν, μή τινα παράσχοιεν αὐτοῖς
[11, 43]   σημεῖα καταλιπόντας ἀκρίτως· ταῦτα δὴ  δι´   εὐλαβείας αὐτοὺς ἔχοντας ὁρῶν Οὐεργίνιος
[11, 22]   καὶ ἐκ πολλῶν αὐξηθεῖσα χρόνων,  δι´   ἣν ἔχαιρον ἑκάτεροι τοῖς ἀλλήλων
[11, 43]   δ´ ἐξελθόντες ἐκ τοῦ στρατοπέδου  δι´   ὅλης ἡμέρας ἐπιπορευθέντες ἑσπέρας καταλαβούσης
[11, 33]   τῆς πόλεως ἕτεροι πεμφθέντες ἱππεῖς  δι´   ὅλης νυκτὸς ἐφρούρουν τὴν ἀπὸ
[11, 55]   βίᾳ κατείργειν τὸ ἀντίπαλον, οὐδὲ  δι´   ὅπλων καὶ δι´ αἵματος ἐμφυλίου
[11, 35]   τήν τε συμπάθειαν τῶν παρόντων  δι´   ὀργῆς ἐλάμβανεν, ὡς αὐτὸς δὴ
[11, 13]   φεῦγε τοὺς πρὸς ἡδονὴν ὁμιλοῦντας,  δι´   οὓς ἐξέβης τῶν χρηστῶν ἐπιτηδευμάτων
[11, 10]   αὐτῶν ἐκαρποῦντο, ἄχθονται τούτων ἀπελαυνόμενοι  δι´   ὑμᾶς τὰς προγονικὰς ἀξιώσεις ἀπολωλεκότες.
[11, 28]   ἐκ δημοτικοῦ γένους ἁρμόσασθαι γάμον,  δι´   ὑπεροψίαν τῆς τύχης καὶ παρὰ
[11, 27]   καὶ περιφανῆ καὶ στενόπορον ὄχθον,  δι´   ὑποψίας ἔλαβον εὐθέως τὸ πραχθέν·
[11, 3]   τούτων μὲν οὐδέτερον, ἐπεὶ  δι´   ὑποψίας ἦν αὐτοῖς ἑκάτερον, αὐτοὶ
[11, 58]   ἀποδεδόσθαι τὸ γέρας, οὐδὲ τοὺς  δι´   ὑποψίας ὄντας παρὰ τοῖς δημοτικοῖς,
[11, 49]   κυρωθέντας ὑπ´ αὐτῶν νόμους προβαλλομένου,  δι´   ὧν ἠλάττωσαν τὸ τῆς βουλῆς
[11, 41]   λοιπὸν ἀπεῖπον μηδένα Ῥωμαίων ἄρχειν  διὰ   βίου τὴν ἀνυπεύθυνον ἀρχήν, αὐτοί
[11, 35]   τῆς δεδουλωμένης αὐτὸν εὐμορφίας πεπονθώς.  διὰ   δὴ ταῦτα πάντα οἰστρῶν λόγον
[11, 48]   ἀνασκευασάμενοι τὰς ὠφελείας οἱ Σαβῖνοι  διὰ   καταφρόνησιν. τὰ μὲν οὖν τῶν
[11, 4]   {καὶ} οὐκ ἀγνοῶν μέν, ὅτι  διὰ   κενῆς τοῦτο ποιῶ, φανερὰν δὲ
[11, 41]   τὰ δ´ οἰκεῖα περιορᾶν ἀπολλύμενα  διὰ   μαλακίαν οὐδὲ πρὸς μὲν Αἰκανοὺς
[11, 17]   ποιήσομεν, Κλαύδιε; ἐροῦμεν αὐτοῖς νὴ  Δία·   μείναθ´, ἕως ἂν ἀποδείξωμεν ἑτέρας
[11, 10]   ἀξιώσεις ἀπολωλεκότες. οἱ δὲ τὴν  διὰ   μέσου τάξιν ἔχοντες ἐν τῇ
[11, 16]   πόλιν αὐτοὺς ἐλεύσεσθαι τὸ γὰρ  διὰ   μέσου χωρίον οὐ πολύ ἀντὶ
[11, 29]   ἐλάνθανέ με ταῦτα, νῦν δὲ  διὰ   μηνύσεως ἐπιγνοὺς καὶ μάρτυρας ἔχων
[11, 41]   ἀρετῆς τῶν γονέων ἄξιος, οἳ  διὰ   μιᾶς γυναικὸς ὕβριν ὑφ´ ἑνὸς
[11, 1]   ἀνδρῶν ἡγησαμένων τῆς ἐλευθερίας, καὶ  διὰ   ποίας αἰτίας καὶ προφάσεις, ἐξ
[11, 27]   τιμαῖς παρὰ τοὺς ἄλλους διαφόρου,  διὰ   πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα, μάλιστα
[11, 22]   ἔτι διέμενεν ἐν τῇ πόλει,  διὰ   πολλὰς αἰτίας καὶ ἐκ πολλῶν
[11, 30]   εἶναι μέχρι δίκης. ἔφη τε  διὰ   πολλὰς αἰτίας προσήκειν τῷ Ἀππίῳ
[11, 39]   οὐκέτι τῆς ὀλιγαρχικῆς αὐτῶν ἀκροώμενοι,  διὰ   πολλὰς προφάσεις, ἀλλ´, εἰ γένοιτο
[11, 11]   ἐπὶ τῆς αὐτῆς γένηται προαιρέσεως,  διὰ   σὲ πάντες ὑπολήψονται τὸν ἄρξαντα
[11, 60]   χαλεπωτάτων θάτερον αὐτῇ συμπεσεῖν,  διὰ   τὰς πολιτικὰς ἔριδας καὶ φιλοτιμίας
[11, 26]   δ´ ἱκανὴν ἔχεις τῶν τόπων  διὰ   τὰς πολλὰς στρατείας, λόχον δέ
[11, 63]   πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα πράγματα  διὰ   τὰς συνεχεῖς τῶν ὑπάτων στρατείας
[11, 42]   ἔτι ἐῶντας πολυπραγμονεῖν, τὰ μὲν  διὰ   τὰς ὠφελείας, τὰ δὲ διὰ
[11, 10]   ἄλλης πολιτικῆς φιλανθρωπίας μεταλαμβάνον οὐδεμιᾶς,  διὰ   ταῦτα πάνθ´ ὑμᾶς μισεῖ καὶ
[11, 1]   φρόνησιν μαρτυροῦσι καὶ πολλὴν σοφίαν.  διὰ   ταύτας δή μοι τὰς αἰτίας
[11, 28]   ἐν τῇ πόλει πλῆθος ἅπαν  διὰ   ταύτας ἐξεπολεμώθη τὰς αἰτίας πρὸς
[11, 47]   τὸν στρατὸν ἐπὶ τοὺς πολεμίους  διὰ   ταχέων. ἐπικυρώσαντος δὲ τοῦ δήμου
[11, 54]   Οὐολοῦσκοι, δεόμενοι βοήθειαν ἀποστεῖλαι σφίσι  διὰ   ταχέων ὡς ἐν τρίβῳ τοῦ
[11, 4]   ἦν ψηφίσασθαι στρατοῦ καταγραφὴν καὶ  διὰ   τάχους ποιῆσαι τὴν ἔξοδον, ὡς
[11, 2]   διὰ τὸ ἀσθενές, Ἑρνίκων δὲ  διὰ   τὴν ἔναγχος γενομένην αὐτοῖς ὑπὸ
[11, 26]   ὁπλίσει· σοὶ δὲ ἵππος τε  διὰ   τὴν ἡλικίαν παρέστω, καὶ ὁπλισμὸς
[11, 3]   τὰ ἀπολωλότα ἀναλαβεῖν, ὡς νοσούσης  διὰ   τὴν ὀλιγαρχίαν τῆς πόλεως καὶ
[11, 41]   τῶν Ταρκυνίου παίδων ὑβρισθείσης καὶ  διὰ   τὴν συμφορὰν ταύτην ἑαυτὴν διαχρησαμένης,
[11, 26]   διεξελθεῖν, ὅτι μὴ βάδην ἀνιόντι,  διὰ   τὴν τραχύτητα τῶν ὄχθων, σύνθημα
[11, 27]   ἀνθρώπων οὐδὲν εὕρισκον ἔξω τῶν  διὰ   τῆς ὁδοῦ, πρᾶγμα ἀμήχανον ὑπελάμβανον
[11, 37]   σφαγὴ τῆς κόρης, ἔθει  διὰ   τῆς πόλεως ἐμμανὴς ἐπὶ τὴν
[11, 9]   γάρ, ὅτι γνώμης ἄρχειν ἠξίωμαι  διὰ   τιμήν· αἰσχύνη δὲ καὶ μωρία
[11, 2]   πόλεις, ὑποδεχομένων αὐτοὺς Λατίνων μὲν  διὰ   τὸ ἀσθενές, Ἑρνίκων δὲ διὰ
[11, 39]   ἔλεος δεινὰ καὶ πέρα δεινῶν  διὰ   τὸ ἀτυχὲς κάλλος παθούσης, οὓς
[11, 60]   εἰκός, ἐπὶ τῇ γνώμῃ γενομένου  διὰ   τὸ μὴ πᾶσι τοῖς μέρεσιν
[11, 34]   τόκου καὶ τῆς λοχείας παραγενομένας  διὰ   τὸ συγγενὲς καὶ τικτόμενον τὸ
[11, 7]   ἀξιοῖ Ἄππιος, βουλή, τιμῶν  διὰ   τὸ συγγενές, ὥσπερ αὐτῷ προσήκει,
[11, 1]   περὶ τὴν παρθένον ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ  διὰ   τὸν ἔρωτα· προσθήκη γὰρ αὕτη
[11, 35]   ψυχὴν καὶ ζέων τὰ σπλάγχνα  διὰ   τὸν ἔρωτα τῆς παιδός, οὔτε
[11, 22]   ἀρχὴν αὐτῶν, ὅπλων γενηθέντας κυρίους  διὰ   τὸν πόλεμον. τὰ δ´ ἁμαρτήματα
[11, 27]   περὶ Κρουστομέρειαν καὶ Φιδήνην στράτευμα  διὰ   τὸν Σικκίου τοῦ πρεσβευτοῦ θάνατον
[11, 37]   ταῦτα οὐκ ἐξῆν ἔχειν ἀμφότερα  διὰ   τὸν τύραννον. κραυγῆς δὲ γενομένης
[11, 25]   ὃν ἔφην ἀπολελυμένον ἤδη στρατείας  διὰ   τὸν χρόνον ἑκούσιον τοῦ πρὸς
[11, 1]   αὐτὰς ἑκούσας ἐπὶ τὰ συμφέροντα  διὰ   τοῦ λόγου. ῥᾷστα γὰρ οἱ
[11, 42]   διὰ τὰς ὠφελείας, τὰ δὲ  διὰ   τοὺς ἐσομένους ὑπὲρ αὐτῶν ἑκάστοτε
[11, 9]   τὰς ὑμετέρας λέγω, μή μοι  διὰ   τοῦτ´ ἀπεχθάνεσθαι ἐνθυμουμένους, ὅτι οὐκ
[11, 39]   καὶ τὴν ἐκφορὰν τοῦ σώματος  διὰ   τῶν ἐπιφανεστάτων τῆς πόλεως ποιησάμενοι
[11, 1]   διάνοια παντὸς ἀνθρώπου χειραγωγουμένη  διὰ   τῶν λόγων ἐπὶ τὰ ἔργα
[11, 61]   τὴν πόλιν ὡς πρότερον,  διὰ   τῶν ὅπλων αὐτὸ ληψόμενοι, ἐπειδὴ
[11, 37]   τῆς τραπέζης παίει τὴν θυγατέρα  διὰ   τῶν σπλάγχνων τοσοῦτον εἰπών· Ἐλευθέραν
[11, 12]   αἰσχραῖς καὶ ἀδίκοις. ~Εἰ δὲ  διὰ   φόβον ἐχθρῶν ὀκνεῖς ἀποθέσθαι τὴν
[11, 9]   πάτριον ἦν ἅμα ταῖς ἀρχαῖς  διὰ   φυλακῆς ἔχειν τὴν πατρίδα καὶ
[11, 40]   ἅπας καὶ τὴν μαγειρικὴν σφαγίδα  διὰ   χειρὸς ἔχων. ἰδόντες δ´ αὐτὸν
[11, 34]   ὑποβολήν, ἀλλ´ ἔτι πρότερον εἰπεῖν.  διαβάλλοντες   δὲ τὰς τῶν κατηγόρων πίστεις
[11, 16]   δὲ μανίας, ὥσθ´, ἵνα τούτους  διαβάλλωσι   πρὸς ὑμᾶς, ὅλην ὑπομένουσιν ἀνατρέψαι
[11, 58]   τῶν βουλευτῶν, ἔφη, πᾶσαν ἀπολύσεσθαι  διαβολὴν   οὐ λόγοις, ἀλλ´ ἔργοις. ὅταν
[11, 8]   μὴ καλῶς εἶχε τῶν γιγνομένων  διαγνῶναι.   πολλῆς γὰρ ἂν ἐπιτιμήσεως ἄξιος
[11, 11]   συνεδρίου ποιήσαντες ἀποδοίητε τῷ δήμῳ  διαγνῶναι,   πότερον αὐτῷ δοκεῖ πάλιν ὑπάτους
[11, 60]   καὶ τὸν δῆμον αὖθις συνελθόντας  διαγνῶναι,   πότερον ὑπάτους χιλιάρχους βούλονται
[11, 59]   τὴν ἀναβολὴν τῆς περὶ αὐτοῦ  διαγνώσεως   ἀγαπητῶς ἀκούσαντες, τὸ μετὰ τὸν
[11, 53]   τὸν δῆμον ἐποιοῦντο κύριον τῆς  διαγνώσεως   καθ´ ἕνα ἕκαστον ἐνιαυτόν, εἴτε
[11, 62]   ἀρχαιρέσια καὶ τῷ δήμῳ τὴν  διάγνωσιν   ἀποδιδόντες, εἴτε βούλεται χιλιάρχους εἴτε
[11, 58]   ἀναβαλέσθαι τὴν ὑπὲρ τοῦ νόμου  διάγνωσιν   εἰς ἕτερον καιρὸν ἐπιτηδειότερον. ἐπειδὴ
[11, 59]   ἐπιτήδειον εἰς τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ  διάγνωσιν   ἐν πολεμικαῖς ὑπαρχούσης ταραχαῖς τῆς
[11, 29]   ταχεῖαν βούλεταί τις γενέσθαι τὴν  διάγνωσιν,   ἕτοιμος ἐπὶ σοῦ λέγειν τὴν
[11, 58]   τῇ βουλῇ περὶ τοῦ νόμου  διάγνωσιν   χρονιωτέραν. Ὁράτιον δὲ καὶ
[11, 60]   γνώμη, μηδεμίαν ἀποδιδόναι τῇ βουλῇ  διάγνωσιν   ὑπὲρ τοῦ νόμου τοὺς ὑπάτους,
[11, 58]   ἅπασι τοῖς παραληφθεῖσιν συντομωτέρα  διάγνωσις   ἀμείνων ἔδοξεν εἶναι τῆς βραδυτέρας,
[11, 15]   περὶ τῶν ἰδίων συμφερόντων αὐτοὶ  διαγνωσόμεθα   τῆς σῆς οὐδὲν δεόμενοι βουλῆς.
[11, 21]   πολέμου συνεκαλέσαμεν ὑμᾶς, βουλή,  διαγνωσομένους,   καὶ λόγον ἀπεδώκαμεν ἅπασι τοῖς
[11, 9]   δὲ τούτοις ὅτι ταύτην πολιτείας  διαδέδεγμαι   προαίρεσιν ἐκ προγόνων τὰ κοινὰ
[11, 45]   καὶ παρὰ τῶν προγόνων ταύτην  διαδεδεγμένοι   τὴν πολιτείαν, τὰς ὑποσχέσεις φυλάττοντες,
[11, 55]   ἥκιστα δημοτικὸς ὢν καὶ ταύτην  διαδεδεγμένος   ἐκ προγόνων τὴν αἵρεσιν τῆς
[11, 21]   βουλεύματα λαβεῖν, Οὐαλέριος μὲν ἠξίου  διαδικασίαν   τοὺς δέκα προθεῖναι ταῖς γνώμαις,
[11, 5]   ἐξελασάντων τὴν τυραννίδα, λείπεται δὲ  διαδοχὴ   τῆς Ὁρατίων οἰκίας, οἷς πάτριόν
[11, 14]   γεραίρομεν οἱ τῆς Ἀππίου γενεᾶς  διάδοχοι,   καὶ προγόνων δαίμονας, οἷς μετὰ
[11, 33]   τὰ περὶ τὴν θυγατέρα καὶ  διαδρὰς   ἐκ τοῦ χάρακος. ἔφθησαν δ´
[11, 39]   ἠξίουν αἵματι πολιτικῷ τὸ νεῖκος  διαιρεῖν.   ~Τὰ μὲν δὴ κατὰ πόλιν
[11, 22]   βέλτιστα τῷ κοινῷ φρονοῦντες ἀνιαρῶς  διακείμενοι   καὶ περιφόβως ὡς οὐδενὸς τῶν
[11, 44]   ἐπαγόμενοι, ἀλλοτρίως μὲν ἔτι πάλαι  διακείμενοι   πρὸς τοὺς ἐκεῖ στρατηγούς, ἐξ
[11, 7]   ἐκ προθυμίας ὡς πρότερον, ἀπεχθῶς  διακειμένους   πρὸς τὰς ἀρχάς· οὔτε τοὺς
[11, 19]   ἀποφηνάμενος, κἂν τὰ κράτιστα ὑποθῶμαι,  διακενῆς   ἐρραψῳδηκὼς ἔσομαι. εὐαρίθμητοι γάρ τινές
[11, 54]   συγκεῖσθαι. ~Ἑλκομένου δὲ τοῦ χρόνου  διακενῆς   ἧκον εἰς τὴν πόλιν ἀπὸ
[11, 14]   εἰ δ´ ἐπὶ τὰ χείρω,  διακενῆς   καὶ τὰ λοιπὰ ἐρῶ. ἔχετε,
[11, 52]   τῶν ἡγουμένων τῆς βουλῆς λόγοι  διακενῆς.   οἱ γὰρ ἀνειληφότες τὰς ψήφους
[11, 35]   ὅμοια ἐπιλογιζόμενοι καὶ πρὸς ἀλλήλους  διαλαλοῦντες   ἔκλαιον. δὲ Ἄππιος, οἷα
[11, 19]   ἀδύνατον εἶναι τὴν Κλαυδίου γνώμην  διαλέξομαι   πρὸς ὑμᾶς· ὡς μὲν γὰρ
[11, 8]   βλάβας θούμενοι καὶ περὶ διαλλαγῶν  διαλεξόμενοι,   ὑπάρξει τε ἡμῖν πάντες
[11, 32]   ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ μικρὰ  διαλεχθεὶς   πρὸς αὐτὸν ὡς ἐδόκει, τοῖς
[11, 60]   θατέρου τῶν ὑπάτων· ὃς ὀλίγα  διαλεχθεὶς   ὑπὲρ τῶν κατεχόντων καιρῶν τὴν
[11, 14]   πρᾶγμα δή με ἠνάγκασε τοῦτο  διαλεχθῆναι   ἐν τῷ συνεδρίῳ πρὸς σὲ
[11, 37]   τελευταίους ἀσπασμοὺς ἐπ´ ἐξουσίας καὶ  διαλεχθῆναι   μόνῃ μόνος, ὁπόσα βούλεται, πρὶν
[11, 42]   πάθοι δεινόν, ἀλλὰ καὶ τὸν}  {διαληφθέντ{   α λόγον, ὡς} ἐπὶ τοὺς
[11, 12]   ἀμνηστίαν ὑπάρξειν τῶν ἡμαρτημένων καὶ  διαλλαγὰς   πρὸς τὸν δῆμον ὡς ἐν
[11, 49]   ἐπιβοώμενος, αἷς ἅνθρωποι πιστεύοντες εἰς  διαλλαγὰς   συνέρχονται, τέκνα τε καὶ συγγένειαν
[11, 8]   τε βλάβας θούμενοι καὶ περὶ  διαλλαγῶν   διαλεξόμενοι, ὑπάρξει τε ἡμῖν
[11, 17]   ἡμῖν εὐτρεπῆ, τόθ´ ἥκετε περὶ  διαλλαγῶν   ποιησόμενοι τοὺς λόγους, ἐπειδὴ κακῶς
[11, 42]   δ´ αὐτοῖς οὐδὲν τῶν ἐκ  διαλογισμοῦ·   οὐδὲ γὰρ τὸν Οὐεργίνιον εἴασαν
[11, 60]   κακῶς τὸν οἰκεῖον καὶ πολιτικὸν  διαλύσασθαι   πόλεμον· ἔφησε, δυεῖν ὄντων κακῶν,
[11, 36]   βουληθείη τὴν παιδίσκην ἀπάγειν, εἴτε  διαλύσασθαι   πρὸς τοὺς τρέφοντας αὐτὴν χρηματισθεὶς
[11, 17]   λόγον, ἅπαντα ἐκ τοῦ δικαίου  διαλύσατε.   τὸν δὲ τῶν γεωργῶν ὄλεθρον
[11, 22]   πολὺν ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας  διαμεῖναι   χρόνον· γὰρ φυλάττουσα τὴν
[11, 39]   γὰρ ἔτι τοῦ πλήθους αὐτῷ  διαμένοντος   οἰκείου ἀναβὰς ἐπὶ τοῦ Ἡφαίστου
[11, 1]   τοὺς ἀγῶνας. ἥδεται γὰρ  διάνοια   παντὸς ἀνθρώπου χειραγωγουμένη διὰ τῶν
[11, 40]   ὅμοια τούτοις, μεταγνώτω· καὶ μιᾷ  διανοίᾳ   χρησάμενοι πάντες ἐλευθεροῦτε ἀπὸ τῶν
[11, 38]   τοῖς στενωποῖς. πυθόμενοι δὲ τὴν  διάνοιαν   αὐτοῦ τῆς ἐξόδου Οὐαλέριός τε
[11, 26]   τὰ πολεμικὰ ἀγαθὸς εἰκάσας τὴν  διάνοιαν   αὐτῶν μηνυτὴς γίνεται τῷ δεσπότῃ.
[11, 7]   εἰπεῖν, πρὶν ἀποδείξασθαι τὴν ἐμαυτοῦ  διάνοιαν,   ἐκεῖνο βουλοίμην ἂν ὑμᾶς ἐξετάσαι,
[11, 44]   δ´ ἔτι τοῖς πολλοῖς τῆς  διανοίας   αὐτῶν οὔσης Ἄππιος μέν, οἷα
[11, 5]   πότερον ὑμῶν ἐξελήλυθεν ἐκ τῆς  διανοίας,   ὅτι σώζονται μὲν οἱ Οὐαλερίων
[11, 43]   καὶ οὐχ ἅπασι τὰ κράτιστα  διανοουμένοις,   ἔσεσθαί τινες οἱ μένοντες ἅμα
[11, 33]   μάστιγος ἐλαθεῖσι τοῖς ἵπποις πρότερον  διανύσαντες   τὴν ὁδὸν καὶ τῷ Οὐεργινίῳ
[11, 8]   οἱ νοῦν ἔχοντες, χωρὶς ὅπλων  διαπεπολεμηκέναι   τὸν πρὸς αὐτοὺς πόλεμον. ταῦτα
[11, 22]   κρείττους τῶν ἑτέρων γεγονότες καὶ  διαπεπραγμένοι   μηκέτι καταλυθῆναι σφῶν τὴν δυναστείαν,
[11, 58]   ἵνα τι κατὰ τοῦ δήμου  διαπράξαιντο,   ἀλλ´ ἵνα μετὰ τῶν ἀναγκαιοτάτων
[11, 27]   τοιαύτης καταστροφῆς ἔτυχεν. ~Οἱ δὲ  διαπραξάμενοι   τὸν φόνον ἧκον ἐπὶ τὸ
[11, 47]   περιεβάλοντο. Οὐαλέριος μὲν δὴ ταῦτα  διαπραξάμενος   ἀδεῶς ἤδη τὴν γῆν τῶν
[11, 49]   λείαν τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἀπέδωκε. ~Ταῦτα  διαπραξάμενος   ἀπῆγεν εἰς Ῥώμην τὰς δυνάμεις,
[11, 20]   ἐν ἡμέραις τεσσαρεσκαίδεκα μόναις ἅπαντα  διαπραξάμενος   καὶ εἴ τι ἄλλο σαθρὸν
[11, 21]   νόμιμον ἁπάντων ἐψηφικότων, ἠξίου τε  διαριθμεῖν   τὰς γνώμας καὶ μηδὲν ἔτι
[11, 36]   διειλήφει τὴν ἀγοράν, τοῖς ὄμμασι  διαριθμησάμενος   τοιάδ´ εἶπεν· Ἐγὼ δὲ περὶ
[11, 5]   μ´ ἀναγκάσετε, Ἄππιε, τοὺς χαλινοὺς  διαρρῆξαι   οὐκέτι μετριάζοντες, ἀλλὰ τὸν Ταρκύνιον
[11, 41]   ἵνα μὴ ταὐτὰ πάθητε, παρασκευαζόμενοι  διαρρήξατε   ἤδη ποτὲ τοὺς χαλινούς,
[11, 33]   καὶ τῷ Οὐεργινίῳ τὰ πεπραγμένα  διασαφηνίσαντες.   δὲ τὴν μὲν ἀληθῆ
[11, 40]   τέως μὲν ἐπορεύετο κλαίων καὶ  διασημαίνων   τοῖς ὁμόσε χωροῦσιν ἀκολουθεῖν· ἐξέτρεχον
[11, 31]   τοῦ περιεστηκότος ὄχλου μεγάλῃ βοῇ  διασημήναντος,   ὡς δίκαια ἀξιοῖ, μικρὸν ἐπισχὼν
[11, 32]   ὡς ἐδόκει, τοῖς τε περιεστῶσι  διασημήνας   ἡσυχίαν παρασχεῖν λέγει τοιάδε· Ἐγὼ
[11, 21]   καὶ κραυγῆς, καὶ τοῦ συνεδρίου  διαστάντος   πρὸς ἑκάτερον, τῶν μὲν ἐπανορθώσασθαι
[11, 37]   Ἄππιος ἔλεξεν· Εἰ μὴ παύσεσθε  διαστασιάζοντες   τὴν πόλιν καὶ ἀντιστρατηγοῦντες ἡμῖν
[11, 6]   ἐὰν δὲ δημαγωγῶσιν ὑμᾶς καὶ  διαστασιάζωσι   τὴν πόλιν τὰ μὴ πρὸς
[11, 19]   μὲν γὰρ ἀσύμφορος, οὐδὲ τῶν  διασυράντων   αὐτὴν οὐδεὶς ἐτόλμησεν εἰπεῖν· καὶ
[11, 23]   τῷ διωγμῷ διέφθειραν. οἱ δὲ  διασωθέντες   ἐκ τῆς φυγῆς τραυματίαι τε
[11, 44]   ἐπὶ τῆς πόλεως Σπόριος Ὄππιος,  διαταραχθεὶς   κατ´ ἀρχὰς καὶ αὐτός, ὡς
[11, 16]   Κλαυδίου γνώμῃ προσετίθεντο. ~Ἐφ´  διαταραχθέντες   οἱ περὶ τὸν Ἄππιον ἐβουλεύσαντο
[11, 1]   τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ ναῦς  διατεμεῖν   καὶ φρουρὰν εἰς τὴν ἀκρόπολιν
[11, 9]   πολλοὶ τὰς κατ´ ἄστυ ποιοῦνται  διατριβὰς   ὡς πρότερον, ἀλλὰ καὶ τούτων
[11, 1]   θεωρίαν καὶ περὶ τὰς πολιτικὰς  διατρίβουσι   πράξεις. τοῖς τε γὰρ πολλοῖς
[11, 30]   παῖς ἔσχεν ὥραν καὶ  διαφέρειν   δοκεῖ τὴν ὄψιν, ἐρῶντα ἥκειν
[11, 52]   ἄνδρες πολῖται, παρ´ αὐτῶν τῶν  διαφερομένων,   ὅτι τῆς ἡμετέρας χώρας ἑαυτοῖς
[11, 15]   φρονιμωτάτῃ ἐσμέν, ὥστε μηδὲν τῶν  διαφερόντων   ἀγνοεῖν, καὶ φίλων οὐ σπανίζομεν,
[11, 41]   οὐκ ἐμοὶ μόνῳ θυγάτηρ ἐγένετο  διαφέρουσα   τὴν ὄψιν ἑτέρων, ἣν ἀπὸ
[11, 26]   ἂν καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας  διαφθεῖραι   μαχόμενος, εἰ συνῄεσαν ὁμόσε. οἱ
[11, 28]   ἀνέγραψε, τὸ μὲν πρῶτον ἐπειράθη  διαφθεῖραι   χρήμασι τὴν κόρην, καὶ προσέπεμπέ
[11, 55]   κόσμον τοῦ πολιτεύματος τὸν ἀρχαῖον  διαφθείρειν   ἀλλοτρίους καὶ πολεμίους εἶναι τῆς
[11, 24]   στρατοπέδων συνάρχουσι τοὺς ἐναντιουμένους σφίσι  διαφθείρειν,   τοὺς μὲν ἐπιφανεῖς ἀδήλως, ὧν
[11, 24]   ταῖς πρὸς τοὺς πολεμίους συμπλοκαῖς  διαφθειρομένων,   τῶν δὲ τὴν ἀριστοκρατικὴν ποθούντων
[11, 53]   παρειληφότων αἱ πολιτικαὶ πάλιν ἀνίσταντο  διαφοραὶ   τῶν δημοτικῶν ἀξιούντων ἅπασι Ῥωμαίοις
[11, 44]   σεμνῶν ὄντων καὶ τοσαύτην ἐχόντων  διαφορὰν   παρὰ τὰς Ἑλληνικὰς νομοθεσίας, οὔτε
[11, 50]   τούτου πάλιν εἰς ἐγκλήματα καὶ  διαφορὰς   οἱ δημοτικοὶ καθίσταντο πρὸς τοὺς
[11, 27]   καὶ τιμαῖς παρὰ τοὺς ἄλλους  διαφόρου,   διὰ πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα,
[11, 21]   τόπῳ. τριῶν δ´ ἀποδειξαμένων γνώμας  διαφόρους,   Κλαυδίου τε καὶ Κορνηλίου καὶ
[11, 41]   διὰ τὴν συμφορὰν ταύτην ἑαυτὴν  διαχρησαμένης,   οὕτως ἠγανάκτησαν ἐπὶ τῷ πάθει
[11, 14]   καὶ τὰ μὲν ὡς ἀγνοοῦντα  διδάξαι,   τὰ δ´ ὡς ἁμαρτάνοντα νουθετῆσαι·
[11, 63]   Κοίντιος Καπιτωλῖνος τὸ πέμπτον. οὗτοι  διδάξαντες   τὴν βουλήν, ὅτι πολλὰ μὲν
[11, 28]   τε πάθος αὐτῷ διηγεῖται καὶ  διδάξας,   ὅσα ποιεῖν αὐτὸν ἐβούλετο καὶ
[11, 19]   αὐτὴν οὐδεὶς ἐτόλμησεν εἰπεῖν· καὶ  διδάξω,   πῶς ἂν τε χώρα
[11, 28]   ἐν γραμματιστοῦ ἦν δὲ τὰ  διδασκαλεῖα   τότε τῶν παίδων περὶ τὴν
[11, 28]   δὲ παραγενόμενος ἐπὶ τὸ  διδασκαλεῖον   ἐπιλαμβάνεται τῆς παρθένου καὶ φανερῶς
[11, 28]   ἐγένετο πολλάκις ἀναγκαζόμενος παριέναι τὸ  διδασκαλεῖον   ἤδη κρατούμενος ὑπὸ τοῦ πάθους.
[11, 19]   φέρων. ἔνθα γὰρ πεῖρα  διδάσκει   τὸ συμφέρον, τί δεῖ στοχασμῶν
[11, 58]   πραΰνειν τὰς ὀργὰς αὐτῶν ἐπειρᾶτο  διδάσκων,   ὅτι τοὺς μὲν φίλους παραλάβοιεν,
[11, 1]   πάντα, ὅσα παρακολουθεῖ τοῖς πράγμασι,  διδαχθῆναι.   τοῖς δὲ πολιτικοῖς ἀνδράσιν, ἐν
[11, 28]   πολλὰ καὶ ἔτι πλείονα τῶν  διδομένων   ὑπισχνούμενος. παρηγγέλλετο δὲ τοῖς πειρωμένοις
[11, 40]   ἀπ´ εὐνοίας αἱ τῶν κρατούντων  δίδονταί   τισι χάριτες, καὶ πάντα τὰ
[11, 4]   ποιῆσαι τὴν ἔξοδον, ὡς οὐ  διδόντος   ἀναστροφὴν τοῦ καιροῦ. ταῦτα δὲ
[11, 25]   τινας καὶ δωρεὰς τὰς μὲν  διδόντων   ἤδη, τὰς δ´ ὑπισχνουμένων, ἐξαπατηθεὶς
[11, 28]   γὰρ ὀρφανὴ μητρὸς παῖς  διδούς   τε πολλὰ καὶ ἔτι πλείονα
[11, 29]   νεκρὸν τεκεῖν, τῇ δὲ Νομιτωρίᾳ  δίδωσι   τὸ παιδίον· δὲ λαβοῦσα
[11, 29]   δίκην αὐτίκα μάλα, καὶ μὴ  διεγγυᾶν   τὸ σῶμα μηδ´ ἀναβολὰς τῷ
[11, 32]   ἀκριβές, δημόται, περὶ τῆς  διεγγυήσεως   τοῦ σώματος, ἐπειδὴ τραχυνομένους ὑμᾶς
[11, 31]   οὐκ ἀγνοῶ τὸν ὑπὲρ τῆς  διεγγυήσεως   τῶν εἰς δουλείαν ἀγομένων κείμενον,
[11, 32]   συγγενέσι τῆς παρθένου δοῦναι τὴν  διεγγύησιν,   ἕως πατὴρ αὐτῆς παραγένηται.
[11, 46]   μέχρι δίκης οὐ γὰρ ἐδόθη  διεγγύησις   αὐτῷ πρὶν ἐπιστῆναι τὴν ἀποδειχθεῖσαν
[11, 21]   αὐτοῖς φίλον ᾖ, καὶ βουλεύματα  διεγνωσμένα   ὑπὸ πάντων ὑμῶν ἄκυρα καθιστάτωσαν.
[11, 21]   καὶ Κορνηλίου καὶ Οὐαλερίου τελευταίου,  διέγνωτε   περὶ αὐτῶν ὑμεῖς οἱ λοιποί,
[11, 61]   πλῆθος εἰς τὴν ἐκκλησίαν, πολλοὺς  διέθεντο   τῆς βουλῆς ἐπαίνους, καὶ παραγγέλλειν
[11, 7]   Κλαύδιον. δ´ ἀναστὰς τοιαύτην  διέθετο   δημηγορίαν· Ἐπειδή με πρῶτον γνώμην
[11, 36]   τὰ στίφη τῶν ἑταίρων, οἷς  διειλήφει   τὴν ἀγοράν, τοῖς ὄμμασι διαριθμησάμενος
[11, 14]   παῖδες, ἀλλ´ ἐφ´ ἑαυτῶν γνόντες  διέκλεισάν   με τῆς εἰσόδου, καὶ βουλοίμην
[11, 37]   τὴν ἐλευθερίαν τοὺς πολίτας καλῶν.  διεκπαισάμενος   δὲ τὰς πύλας ἀνέβη τὸν
[11, 30]   χρόνοις οὐκ ἐλαττόνων πεντεκαίδεκα  διεληλυθότων   ἐτῶν οὐδὲν τοιοῦτον ἐπιχειρήσαντα πρὸς
[11, 1]   προφάσεις, ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβὼν πειράσομαι  διελθεῖν   ἀναγκαίας ὑπολαμβάνων εἶναι καὶ καλὰς
[11, 1]   τὰς αἰτίας ἔδοξεν ἅπαντα ἀκριβῶς  διελθεῖν   τὰ γενόμενα περὶ τὴν κατάλυσιν
[11, 21]   πολέμου τοὺς δέκα παραλαβεῖν ἐτέτακτο,  διέλυσε   τὸν σύλλογον. ~Μετὰ τοῦθ´ οἱ
[11, 43]   οὐ μὴν ἐπὶ πολύν γε  διέμεινεν   ταραχὴ χρόνον, ὥστε κακόν
[11, 22]   τὴν δυναστείαν αὐτῶν στάσις ἔτι  διέμενεν   ἐν τῇ πόλει, διὰ πολλὰς
[11, 2]   οὔτε γὰρ οἵ γε πατρίκιοι  διέμενον   ἐν τῇ πόλει θωπεύειν μὲν
[11, 17]   γένηται; ἔπειθ´ ὅταν αἱ φυλαὶ  διενέγκωσι   τὴν ψῆφον, τότε αἱ νέαι
[11, 1]   ὑβρίζεσθαι. ταῦτα πρῶτον ἐρῶ καὶ  διέξειμι   πάσας ἐφεξῆς τὰς ἐν τῇ
[11, 16]   ὑπατεύοντι, δραστήριον ἄνδρα καὶ πολιτικοὺς  διεξελθεῖν   λόγους οὐκ ἀδύνατον. οὗτος ἀναστὰς
[11, 26]   καὶ στενόπορον καὶ χαλεπὸν ἵππῳ  διεξελθεῖν,   ὅτι μὴ βάδην ἀνιόντι, διὰ
[11, 33]   μὲν Κλαύδιος τοὺς αὐτοὺς πάλιν  διεξελθὼν   λόγους ἠξίου τὸν Ἄππιον γενέσθαι
[11, 59]   δ´ ἀναστὰς καὶ πολλοὺς  διεξελθὼν   ὑπὲρ αὑτοῦ τε καὶ τῶν
[11, 58]   καὶ ἀπολογεῖσθαι περὶ τοῦ νόμου  διεξέλθωσι   τὰ δίκαια, πρώτους ἐπὶ τὴν
[11, 4]   ἐπάγεται τῇ Ῥώμῃ πόλεμος· καὶ  διεξῆλθε   λόγον ἐκ πολλῆς συγκείμενον ἐπιμελείας,
[11, 60]   καὶ δυνατώτατος. οὗτος ἐκ παρασκευῆς  διεξῆλθε   λόγον κατὰ τῶν δημοτικῶν, πάνθ´
[11, 29]   τῆς παιδὸς ἐπιλαβόμενος τοιοῦτον  διεξῆλθε   λόγον· Οὐδὲν οὔτε προπετὲς οὔτε
[11, 19]   αὐτῶν. δὲ ἀναστὰς τοιούτους  διεξῆλθε   λόγους· Τὴν μὲν ἐπιβουλὴν τῶν
[11, 59]   ἐπεὶ ταῦτα καὶ παραπλήσια τούτοις  διεξῆλθε,   τελευτῶν ἔφη μὴ δύνασθαι πόλιν
[11, 25]   ἄνδρα πολλοὺς ἐν τῇ πόλει  διεξιόντα   λόγους κατὰ τῶν ἐπὶ στρατοπέδου
[11, 43]   κακόν τι γενέσθαι δι´ αὐτήν.  διεξιόντες   γὰρ τοὺς στενωποὺς ἐβόων, ὅτι
[11, 49]   τοὺς ὅρκους καὶ τὰς συνθήκας,  διεξιόντος.   τὰ γὰρ ἐπὶ τῶν ἱερῶν
[11, 25]   τῆς σφετέρας· τάς τε βλάβας  διεξιὼν   τὰς τότε γινομένας καὶ τὰς
[11, 40]   θρασύτερον ἤδη καθήπτετο τῆς ὀλιγαρχίας  διεξιών,   ὡς πολλῶν μὲν ἀφείλοντο τὰς
[11, 40]   δ´ ἐκ τῶν σκηνῶν ἃς  διεπορεύετο   μεταξὺ δειπνοῦντες ἅπαντες ἀθρόοι φανοὺς
[11, 27]   ὅπλα περιείλαντο μήτ´ ἐσθῆτα περιέδυσαν.  διερευνώμενοί   τε τὰ πέριξ ἅπαντα ὡς
[11, 27]   στρατόπεδον ἄγοντες τοὺς τραυματίας καὶ  διέσπειραν   λόγον, ὡς ἐπιφανεὶς αὐτοῖς πολεμίων
[11, 3]   γεωργικοῦ πλήθους ἐν Ἠρήτῳ κατεστρατοπέδευσαν·  διέστηκε   δ´ ἀπὸ τῆς Ῥώμης
[11, 22]   κοινῶν ἔτι γενησόμενοι κύριοι καὶ  διέστησαν   εἰς μέρη πολλά, τῶν μὲν
[11, 49]   τἆλλα πολιτεύματα, ὅσα οὗτοι πολιτευόμενοι  διετέλεσαν·   τελευταίαν δὲ τὴν τῶν δέκα
[11, 44]   τῶν λοχαγῶν, μετ´ ἐκείνων ἅπαντα  διετέλουν   πραγματευόμενοι. ἀδήλου δ´ ἔτι τοῖς
[11, 2]   ἐρήμους ἀφέντες ἐν τοῖς ἀγροῖς  διέτριβον.   τοῖς δὲ ὀλιγαρχικοῖς καθ´ ἡδονὴν
[11, 46]   οἱ τὴν αἰτίαν ἀπολύσασθαι βουλόμενοι  διεφήμιζον,   αὐτὸς ἑαυτὸν ἀναρτησάμενος βρόχῳ. μετ´
[11, 35]   ἀνὴρ καὶ ὑπὸ μεγέθους ἐξουσίας  διεφθαρμένος,   οἰδῶν τε τὴν ψυχὴν καὶ
[11, 26]   καὶ βάρους τῶν ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων  διέφθειραν   αὐτόν. Σίκκιος μὲν δὴ τοιαύτης
[11, 23]   δὲ πλείους ἐν τῷ διωγμῷ  διέφθειραν.   οἱ δὲ διασωθέντες ἐκ τῆς
[11, 28]   ἕτοιμον, τό τε πάθος αὐτῷ  διηγεῖται   καὶ διδάξας, ὅσα ποιεῖν αὐτὸν
[11, 40]   στάς, ὥσθ´ ὑπὸ πάντων ὁρᾶσθαι,  διηγεῖτο   τὰς καταλαβούσας αὐτὸν συμφοράς, μάρτυρας
[11, 19]   ~Ὡς δ´ αἱ πλείους γνῶμαι  διηγορεύθησαν,   καὶ παρὰ πολὺ κρατεῖν ἐδόκουν
[11, 42]   ἀνδράποδα καὶ ὅπλα καὶ χρήματα  διηρπακότες   ἔχουσι τὰ ἡμέτερα. ~Ὁ δὲ
[11, 23]   τοῦ πολέμου παρασκευὴν οἱ πολέμιοι  διήρπασαν.   ὡς δ´ ἀπηγγέλη ταῦτα τοῖς
[11, 52]   οὖσαν τούτων ἐπικρινεῖν· τοῖς τε  δικαζομένοις   ὀργὴν ἔχοντες, ὅτι τοὺς ἀποστερουμένους
[11, 30]   καὶ δικαστῶν ἀμφοτέροις ἔσται τοῖς  δικαζομένοις,   πολιτικὰ καὶ μέτρια πράγματα προφέρων
[11, 2]   καὶ τὰς δίκας ταύτας αὐτοὶ  δικάζοντες·   μάλιστα δ´ ὅτι τοῖς θρασυτάτοις
[11, 28]   μόνος Ἄππιος χρηματίζων τε καὶ  δικάζων   τοῖς δεομένοις. βουλομένου δ´ αὐτοῦ
[11, 31]   ὄχλου μεγάλῃ βοῇ διασημήναντος, ὡς  δίκαια   ἀξιοῖ, μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον Ἄππιος·
[11, 34]   περὶ τῆς ὑποβολῆς πολλὰ καὶ  δίκαια   καὶ ἀληθῆ λέγοντες, ὡς οὔτ´
[11, 52]   ἀντιποιοῦνται· πρὸς ταῦτα ὁρῶντες τὰ  δίκαια   καὶ τὰ εὔορκα ψηφίσασθε. Ταῦτα
[11, 37]   ἀκέραιοί τε καὶ τῶν τὰ  δίκαια   λεγόντων παράκλητοι τὰς χεῖρας ἄραντες
[11, 11]   τὴν χάριν, ὅτι μόνος ἐβουλήθης  δίκαια   ποιεῖν, τοὺς δὲ μὴ θέλοντας
[11, 58]   περὶ τοῦ νόμου διεξέλθωσι τὰ  δίκαια,   πρώτους ἐπὶ τὴν ἐρώτησιν τῆς
[11, 31]   τοὺς νόμους καταλύειν, τὰ δὲ  δίκαια   συγχεῖν καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν
[11, 30]   ὢν τῆς κόρης καὶ τὰ  δίκαια   ὑπέχειν, οὐδὲν ἀξιῶν οὔτε ξένον
[11, 40]   παίδων ἀρρένων, οἷς ὀφείλεται τὰ  δίκαια   φύσεως προγόνων. οἰκίας γὰρ δὴ
[11, 11]   θεοὶ γὰρ ἐπὶ καλαῖς καὶ  δικαίαις   παραλαμβάνεσθαι φιλοῦσιν ὁμολογίαις, οὐκ ἐπ´
[11, 41]   ἐμοί τε δὴ πράττοντες τιμωρίαν  δικαίαν   καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἀσφάλειαν, ἵνα
[11, 38]   ἀποθεραπεύειν τὸν ὄχλον ὀργῆς εἰληφότα  δικαίαν   πρόφασιν, εἴξαντα μὲν ἐν τῷ
[11, 29]   τῶν μητέρων εἶναι τὰ ἔκγονα  δικαιοῖ,   ἐλευθέρων μὲν οὐσῶν ἐλεύθερα, δούλων
[11, 56]   εἴκω τοῖς βουλήμασι τοῖς ὑμετέροις.  δίκαιον   γὰρ ἀποφαίνεσθαι μὲν ἕκαστον
[11, 30]   καὶ τοῖς ἄλλοις ἀποδίδοται Ῥωμαίοις  δίκαιον,   εἰ καὶ μὴ πᾶσιν ἀνθρώποις,
[11, 59]   δοκεῖν ἑαυτῷ τὸν μὲν νόμον  δίκαιον   εἶναι τὸν ἀξιοῦντα πᾶσι μετεῖναι
[11, 59]   κριθῆναι προαιρούμενοι τὸ μὲν ὡμολογημένον  δίκαιον   εἶναι τὸν νόμον ἀσμένως ἤκουον,
[11, 57]   Γάϊος Κανολήιος περὶ μὲν τοῦ  δίκαιον   συμφέροντα εἶναι τὸν νόμον
[11, 31]   αὐτὸς ἔγραψα ἑκών· ἐκεῖνο μέντοι  δίκαιον   ἡγοῦμαι, δυεῖν ὄντων τῶν ἀντιποιουμένων,
[11, 12]   οἷς μηδὲν ἀπολόγημα ὑπάρχει μήτε  δίκαιον   μήτ´ ἐπιεικές, ὁμολογοῦντες καὶ παραιτούμενοι
[11, 52]   τοὺς ὑπάτους ἐνθυμουμένους, ὡς οὔτε  δίκαιον   οὔτ´ εὐπρεπὲς δίκη λήψεται
[11, 30]   τῷ Ἀππίῳ φυλάττειν τοῦτο τὸ  δίκαιον·   πρῶτον μὲν ὅτι τὸν νόμον
[11, 33]   τοῖς ἐλεεινότερα λέγουσιν, ἀλλὰ τοῖς  δικαιότερα   ἀξιοῦσι βοηθεῖν. ~Ὁ δὲ τῆς
[11, 17]   χρημάτων λόγον, ἅπαντα ἐκ τοῦ  δικαίου   διαλύσατε. τὸν δὲ τῶν γεωργῶν
[11, 57]   δύνασθαι συμβάλλειν ἐπὶ τίνι λόγῳ  δικαίῳ,   εἰκάζειν δὲ μίαν αἰτίαν, ὅτι
[11, 24]   προφάσεις ἀεί τινας ἐπιφέροντας, ἵνα  δικαίως   δόξωσιν ἀποθανεῖν. καὶ ἐγίνετο ταῦτα·
[11, 12]   τινες ἐξ αὐτῶν ἐπαχθῶσι, καὶ  δίκας   ἀναγκασθῇς ὑπέχειν τῶν πεπραγμένων, οὐκ
[11, 27]   τ´ ἄνδρας ἀπεκρύψαντο καὶ τὰς  δίκας   ἀνεβάλοντο φήσαντες ἐν Ῥώμῃ λόγον
[11, 49]   ἀγαπᾶν αὐτοὺς εἰ μὴ δώσουσι  δίκας·   θριάμβων δὲ καταγωγῆς τινων
[11, 39]   καλὰς ἔτισεν ἂν αὐτῷ τὰς  δίκας.   μετὰ τοῦτ´ ἐξουσίας ὅσης ἐβούλοντο
[11, 21]   ὅταν αὐτοὶ τύχωσιν ἐξουσίας ὑπατικῆς,  δίκας   τ´ ἤδη τέλος ἐχούσας ἀναδίκους
[11, 2]   τῶν ἰδίων ἑταίρων καὶ τὰς  δίκας   ταύτας αὐτοὶ δικάζοντες· μάλιστα δ´
[11, 44]   ἀποστάσεως μόνων· τούτοις δὲ προσθεῖναι  δίκας   τοὺς στρατηγούς. ἐὰν δὲ μὴ
[11, 29]   τῆς ἐμῆς θεραπαίνης ἄγειν καὶ  δίκας   ὑπέχειν βουλόμενος, ἐὰν ἀντιποιῆταί τις
[11, 52]   κτῆσιν, ἣν αὐτοὶ μεθ´ ὅρκου  δικάσαντες   ἑτέρων ἐπέγνωσαν εἶναι. ταῦτα δὴ
[11, 30]   καὶ δικαστῶν οὔτ´ εἰς τοὺς  δικασίμους   χρόνους τὸ πρᾶγμα ἀναβαλλόμεθα, ἀλλὰ
[11, 30]   φίλων καὶ οὐκ ἐν ἴσοις  δικασταῖς   καὶ παραχρῆμα ὑπομένομεν ἀπολογεῖσθαι, τοσοῦτον
[11, 52]   ἔχοντες, ὅτι τοὺς ἀποστερουμένους αὐτῆς  δικαστὰς   ἠξίωσαν λαβεῖν, ἵνα μηδ´ ὕστερον
[11, 33]   λόγους ἠξίου τὸν Ἄππιον γενέσθαι  δικαστὴν   τοῦ πράγματος μηδεμίαν ἀναβολὴν ποιησάμενον,
[11, 18]   καὶ νέας ἀρχὰς ψηφοφορεῖτε καὶ  δικαστήρια   καθίζετε καὶ τιμᾶτε τοὺς ἑκατέρου
[11, 27]   τοὺς ἀνδροφόνους· εἰ δὲ μή,  δικαστήριον   αὐτοῖς ἀποδοῦναι παραχρῆμα. καὶ πολλοὶ
[11, 52]   τινα ἀμφισβητουμένην ὑφ´ ἑτέρων χώραν  δικαστὴς   αἱρεθεὶς Ῥωμαίων δῆμος μηδέποτ´
[11, 54]   ἣν Ῥωμαίων δῆμος αἱρεθεὶς  δικαστὴς   αὑτῷ προσεδίκασεν ἐν τῷ παρελθόντι
[11, 30]   μαρτύρων εὐπορία καὶ φίλων καὶ  δικαστῶν   ἀμφοτέροις ἔσται τοῖς δικαζομένοις, πολιτικὰ
[11, 30]   εἰρήνης οὔτ´ ὄχλου φίλων καὶ  δικαστῶν   οὔτ´ εἰς τοὺς δικασίμους χρόνους
[11, 52]   οὔτε δίκαιον οὔτ´ εὐπρεπὲς  δίκη   λήψεται τέλος, ἄν τινα ἀμφισβητουμένην
[11, 30]   ὄντες ἐπὶ στρατοπέδου, τότε τὴν  δίκην   ἀξιῶν ἀπολογεῖσθαι, ὅτε καὶ μαρτύρων
[11, 30]   τύχας, καὶ δι´ ἑαυτοῦ τὴν  δίκην   ἀπολογήσασθαι. ~Τοιαῦτα τοῦ Νομιτωρίου λέξαντος
[11, 29]   ἕτοιμος ἐπὶ σοῦ λέγειν τὴν  δίκην   αὐτίκα μάλα, καὶ μὴ διεγγυᾶν
[11, 30]   τρόπου χαρίζεσθαι. τὴν μὲν οὖν  δίκην   αὐτὸν ἔφη τὸν πατέρα περὶ
[11, 19]   χώρα δι´ ἀσφαλείας γένοιτο, καὶ  δίκην   δοῖεν οἱ τολμήσαντες αὐτὴν κακῶς
[11, 29]   ἀξιοχρέους ἄξειν αὐτὴν ἐπὶ τὴν  δίκην·   εἰ δὲ ταχεῖαν βούλεταί τις
[11, 46]   ἅμα πάντας ὑπάγοντες ὑπὸ τὴν  δίκην,   ἵνα μηδὲν ἀλλήλους ὠφελῶσιν, ἀλλὰ
[11, 31]   μηδὲν ὑμᾶς ἐλαττωθῆναι περὶ τὴν  δίκην,   πολλὴν ποιήσομαι πρόνοιαν, Νομιτώριε.
[11, 27]   ἅπαντα ἐπισκοπούσης τὰ θνητὰ πράγματα  δίκης   ἐξηλέγχθησαν τεκμηρίοις ἀναμφισβητήτοις. οἱ γὰρ
[11, 31]   πατέρα κρατεῖν τοῦ σώματος μέχρι  δίκης.   ἐπεὶ δ´ ἐκεῖνος ἄπεστι, τὸν
[11, 30]   τὸν φυλάττοντα κύριον εἶναι μέχρι  δίκης.   ἔφη τε διὰ πολλὰς αἰτίας
[11, 30]   ἔλεον περὶ τοῦ χρόνου τῆς  δίκης   ἔφη τελευτῶν· Ἐπειδὴ ταχεῖαν αὐτῆς
[11, 49]   ἐπιβούλως ὑπὸ τῶν δημάρχων πρὸ  δίκης,   ἵνα μήτε λόγου τύχῃ κρινόμενος
[11, 46]   τὸ δεσμωτήριον, ἵνα φυλάττηται μέχρι  δίκης   οὐ γὰρ ἐδόθη διεγγύησις αὐτῷ
[11, 31]   ἀφαιρουμένοις εἶναι τὸ σῶμα μέχρι  δίκης,   οὐδὲ καταλύσαιμι ἂν ὃν αὐτὸς
[11, 33]   προκαταλαβών. ἵνα δὲ σὺν εὐσχήμονι  δίκης   τοῦτο πράττῃ προφάσει, μὴ παραγενηθέντος
[11, 20]   ἐπειδὴ οὐδὲν ἄλλο ποιεῖν δυνάμεθα,  δικτάτορα   ἑλέσθαι, πρὶν ἐντεῦθεν ἐξελθεῖν· ἐὰν
[11, 20]   καὶ κατὰ νόμους τοῦ  δικτάτορος   ἀνάρρησις γένηται, τὴν μεσοβασίλειον ἀρχὴν
[11, 20]   ἀρχάς, καὶ πρὶν ἡμέραν γενέσθαι  δικτάτωρ   ἀπεδέδεικτο Λεύκιος Κοίντιος βέλτιστος,
[11, 9]   τεκμήριον {πάντες οἱ τὰ κοινὰ  διοικοῦντες}   μόνον οὐδ´ ἀγνοεῖν ἔξεστιν
[11, 59]   δὲ γραφῆναί τ´ ἤδη καὶ  διομολογηθῆναι   πρὸς ἀμφοτέρων. Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν
[11, 54]   αὐτοῖς, κατὰ τῆς ἑαυτῶν πίστεως  διομοσάμενοι,   ἵνα μηδέ τι τῶν ἐγνωσμένων
[11, 0]    ~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ   ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΔΕΚΑΤΟΣ.
[11, 27]   ἀφανεῖς, ὥσπερ πτηνούς τινας  διοπετεῖς.   ὑπὲρ ἅπαντα δὲ ταῦτα καὶ
[11, 26]   περὶ πεντεκαίδεκα, τραυματίζει δὲ καὶ  διπλασίους.   ἐδόκει δ´ ἂν καὶ τοὺς
[11, 62]   καὶ τετάρτης ὀλυμπιάδος ἄρχοντος Ἀθήνησι  Διφίλου.   μετασχόντες δ´ αὐτῆς ἑβδομήκοντα καὶ
[11, 32]   ἔτι ἀποκρινάμενος ἀνέστη καὶ τὸν  δίφρον   ἐκέλευσεν ἆραι. ~Ὡς δ´ ἀπῆλθεν
[11, 38]   πάθος, ἀναπηδᾷ τε ἀπὸ τοῦ  δίφρου   καὶ διώκειν τὸν Οὐεργίνιον ἐβούλετο
[11, 61]   κοῦφόν τι πρᾶγμά ἐστιν ἐπιθυμία  δίχα   λόγου γινομένη καὶ ταχὺ μεταπῖπτον
[11, 4]   τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών, ἀπήγγειλεν ὅτι  διχόθεν   ἀπό τε Αἰκανῶν καὶ Σαβίνων
[11, 24]   τῶν ἄλλων ἀπώλλυντο. ἐγίνετο δὲ  διχόθεν   τῶν στρατιωτῶν ὄλεθρος, τῶν μὲν
[11, 63]   παραλαμβάνουσι τὴν ὕπατον ἀρχὴν τῇ  διχομήνιδι   τοῦ Δεκεμβρίου μηνὸς Μάρκος Γεγάνιος
[11, 33]   τῶν μειρακίων κατ´ ἄλλας ὁδοὺς  διωγμὸν   ἔκ τε τοῦ στρατοπέδου καὶ
[11, 23]   τοὺς δὲ πλείους ἐν τῷ  διωγμῷ   διέφθειραν. οἱ δὲ διασωθέντες ἐκ
[11, 13]   τῶν τιμῶν καὶ τῶν εὐημεριῶν  διώκειν,   ἀλλ´ αὐτὰς καρποῦσθαι τὰς ἀληθεῖς
[11, 38]   τε ἀπὸ τοῦ δίφρου καὶ  διώκειν   τὸν Οὐεργίνιον ἐβούλετο πολλὰ καὶ
[11, 10]   τῇ πόλει καὶ τὴν ἀπράγμονα  διώκοντες   ἡσυχίαν, χρημάτων τ´ ἀδίκους ἁρπαγὰς
[11, 13]   εἰκόνα {τοῦ καλοῦ} τῆς δόξης  διώκουσα   καὶ πόθος ἡδονῶν ὀλεθρίων, ἃς
[11, 47]   συναγαγόντες τὴν βουλὴν οἱ ὕπατοι  δόγμα   κυροῦσιν ἐξάγειν τὸν στρατὸν ἐπὶ
[11, 54]   βουλῆς ἔλεγον, καὶ οὐδὲν ἐάσειν  δόγμα   περὶ οὐδενὸς κυρωθῆναι πράγματος, ἐὰν
[11, 54]   περὶ τῶν ἄλλων ἐναντιώσεσθαι τοῖς  δόγμασι   τῆς βουλῆς ἔλεγον, καὶ οὐδὲν
[11, 45]   ἐπικυρούμενα κοινὰ τῆς πόλεως ἁπάσης  δόγματα   νομίζοντες, ἀλλ´ αὐτὸ μόνοις ἐκείνοις
[11, 46]   τὸ πολίτευμα εἰσηγησάμενος ἦν Μάρκος  Δοέλλιος   δήμαρχος ἀχθομένων ἤδη τῶν
[11, 61]   ἀρχῆς μεταλαβεῖν καί, εἰ μὴ  δοθείη   τοῦτ´ αὐτοῖς ὑπὸ τῶν πατρικίων,
[11, 19]   δι´ ἀσφαλείας γένοιτο, καὶ δίκην  δοῖεν   οἱ τολμήσαντες αὐτὴν κακῶς ποιεῖν,
[11, 56]   γὰρ ὀκτὼ ἓξ ἀποχρῆν  δοκεῖ   ἔν τε τούτοις τοῖς ἀνδράσι
[11, 31]   ταύτην τε ἀπαγαγεῖν, ὅπου σοι  δοκεῖ,   καὶ τὰς ἄλλας παρθένους καὶ
[11, 4]   κληθεὶς ἐρεῖς τι σοι  δοκεῖ·   νῦν δὲ σιώπα καὶ κάθησο.
[11, 6]   αὐτῆς οὔπω παρελήλυθεν, ὥσπερ σοι  δοκεῖ.   οὐ γὰρ εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθημεν,
[11, 11]   τῷ δήμῳ διαγνῶναι, πότερον αὐτῷ  δοκεῖ   πάλιν ὑπάτους τ´ ἀποδεικνύναι καὶ
[11, 30]   παῖς ἔσχεν ὥραν καὶ διαφέρειν  δοκεῖ   τὴν ὄψιν, ἐρῶντα ἥκειν ἀναίσχυντον
[11, 1]   ἀπὸ τῶν τελευταίων ἀρξάμενος,  δοκεῖ   τοῖς πολλοῖς αἴτια γενέσθαι μόνα
[11, 56]   γὰρ ἀποφαίνεσθαι μὲν ἕκαστον  δοκεῖ   τῷ κοινῷ συνοίσειν, πείθεσθαι δὲ
[11, 30]   καὶ πάντων μέγιστον εἶναι  δοκεῖ   τῶν ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν, τῆς τοῦ
[11, 59]   τὴν ἰσότητ´ ἀνέλῃ· ἔφη τε  δοκεῖν   ἑαυτῷ τὸν μὲν νόμον δίκαιον
[11, 60]   θάτερον ἄκοντας ὑπομεῖναι, τοῦτ´ αὐτῷ  δοκεῖν   εἶναι λυσιτελέστερον, τὸ συγχωρῆσαι τῷ
[11, 60]   τὴν πόλιν. Ταῦτ´ εἰπὼν τὴν  δοκιμασθεῖσαν   ὑπὸ τῶν παραγενηθέντων ἐν τῷ
[11, 58]   ἀλλ´ ἐκ τῶν νεωτέρων τοὺς  δοκοῦντας   εἶναι φιλοδημοτάτους. ~Ὑποσχόμενος δὲ ταῦτα
[11, 22]   ἐπεξήμαρτον ἔτι πρὸς τοῖς εἰρημένοις,  δοκοῦσιν   ἄν μοι πολὺν ἐπὶ τῆς
[11, 22]   παθεῖν μηθὲν μήτ´ ἐκ τοῦ  δολίου.   ὅσοις δ´ οὔτε θεραπεύειν τὴν
[11, 31]   τὸν κύριον ἀπαγαγεῖν ἐγγυητὰς ἀξιοχρέους  δόντα   καταστήσειν ἐπὶ τὴν ἀρχήν, ὅταν
[11, 26]   τὴν τραχύτητα τῶν ὄχθων, σύνθημα  δόντες   ἀλλήλοις στίφος ἐποίουν ὡς ἅμα
[11, 50]   ἐκύρωσαν οἱ περὶ Οὐαλέριον ὕπατοι·  δόξα   τ´ ἰσχυρὰ καὶ οὐ πολὺ
[11, 47]   ἐβούλετο ἐπᾶραι καὶ θρασυτέρους ποιῆσαι  δόξαν   οὐκ ἀληθῆ παρασχών, ὡς ὀρρωδῶν
[11, 2]   ~Πρώτη μὲν οὖν ἦν  δόξασα   γενέσθαι τοῦ κατὰ τῆς ὀλιγαρχίας
[11, 7]   τοῖς ἐντὸς τείχους κακοῖς, καὶ  δόξειε   ταῖς ἀρχαῖς δύναμιν ἐξάγειν τὴν
[11, 21]   δέκα τοῦ πράττειν τι  δόξειεν   αὐτοῖς τὴν τοῦ συνεδρίου ταραχήν,
[11, 3]   ἐπιταττομένοις· ἔπειτ´ αὐτοὶ {εἴ τι}  δόξειν   ὑπηρετοῦντες τῇ βουλῇ καὶ τὰ
[11, 13]   ἡδόμενος, ὧν οὐκ ἐλαχίστη μοῖρα  δόξεις   γεγονέναι δυναστείαν βαρεῖαν αὐτῆς ἀφελόμενος.
[11, 11]   νόμῳ τὴν ἐξουσίαν καὶ οὐ  δόξετε   ἀκόντων ἄρχειν τῶν ἴσων· τοῦτο
[11, 56]   οὔτε δυναστείας ἀδίκους ἑαυτοῖς κατασκευάζεσθαι  δόξετε   μηδεμιᾶς ἀρχῆς μεταδιδόντες τοῖς δημοτικοῖς.
[11, 60]   τι δ´ ἂν ἅπασι  δόξῃ   ψῆφον ἐπενέγκασι, τοῦτ´ εἶναι κύριον.
[11, 13]   τὴν εἰκόνα {τοῦ καλοῦ} τῆς  δόξης   διώκουσα καὶ πόθος ἡδονῶν ὀλεθρίων,
[11, 58]   βουλεύσαιντο, τί πράττοντες οὐδ´ ὁποτέραν  δόξουσιν   ἐλαττοῦν τῶν αἱρέσεων, πότερον ταχεῖαν
[11, 24]   ἀεί τινας ἐπιφέροντας, ἵνα δικαίως  δόξωσιν   ἀποθανεῖν. καὶ ἐγίνετο ταῦτα· οἱ
[11, 23]   Τίτος Ἀντώνιος καὶ τελευταῖος Καίσων  Δουέλλιος   ἐπὶ τὸν πρὸς Αἰκανοὺς πόλεμον
[11, 29]   μὲν οὐσῶν ἐλεύθερα, δούλων δὲ  δοῦλα,   τοὺς αὐτοὺς ἔχοντα κυρίους, οὓς
[11, 41]   τὰς τῶν πολιτῶν θυγατέρας ὡς  δούλας   ἀπάγουσιν οἱ τύραννοι καὶ μετὰ
[11, 31]   ὑπὲρ τῆς διεγγυήσεως τῶν εἰς  δουλείαν   ἀγομένων κείμενον, ὃς οὐκ ἐᾷ
[11, 30]   μὴ πᾶσιν ἀνθρώποις, σώματος εἰς  δουλείαν   ἐξ ἐλευθερίας ἀγομένου μὴ τὸν
[11, 29]   μοι θεράπαινα πατρικὴ πολλοὺς πάνυ  δουλεύουσα   χρόνους. ταύτην κύουσαν Οὐεργινίου
[11, 18]   οὐ τοῖς πράγμασιν οἱ καιροὶ  δουλεύουσιν,   ἀλλὰ τοῖς καιροῖς τὰ πράγματα.
[11, 46]   τὴν παρθένον ἐπιβαλόμενος ὡς  δούλην   ἀπάγειν ὑπὸ τοῦ μνηστῆρος αὐτῆς
[11, 34]   εἰς τὸν ἴδιον οἶκον εἰσαγαγεῖν,  δούλης   ἀλλοτρίας ἂν ἐλάμβανε παιδίον μᾶλλον
[11, 36]   Νομιτωρία λαβοῦσα παρὰ τῆς Κλαυδίου  δούλης,   καὶ τὸ πρᾶγμα ἐξετάσας ἔμαθον
[11, 31]   δὴ μάθωσιν ἤδη ποτὲ Ῥωμαῖοι  δοῦλοι   γεγονότες ἀντ´ ἐλευθέρων, καὶ μηδὲν
[11, 29]   δικαιοῖ, ἐλευθέρων μὲν οὐσῶν ἐλεύθερα,  δούλων   δὲ δοῦλα, τοὺς αὐτοὺς ἔχοντα
[11, 34]   οὐ μόνον ἐλευθέρων, ἀλλὰ καὶ  δούλων,   τοῦτ´ ἔλεγον τελευτῶντες, ὅτι τῷ
[11, 32]   μὲν τοῖς συγγενέσι τῆς παρθένου  δοῦναι   τὴν διεγγύησιν, ἕως πατὴρ
[11, 29]   εἰσοδίαν οὖσαν ἔπεισεν ἐὰν τέκῃ,  δοῦναι   τὸ παιδίον αὐτῇ. κἀκείνη φυλάττουσα
[11, 59]   φιλοδημοτάτους. ~Ὑποσχόμενος δὲ ταῦτα καὶ  δοὺς   ἐξουσίαν τοῖς βουλομένοις λέγειν, ἐπειδὴ
[11, 33]   τὴν ἐγγύην τοῦ πατρός, ἐπιστολὰς  δοὺς   τοῖς πιστοτάτοις ἱππεῦσιν ἔπεμψεν ἐπὶ
[11, 16]   Οὐιβουλανῷ συνυπάτευσε τὸ τρίτον ὑπατεύοντι,  δραστήριον   ἄνδρα καὶ πολιτικοὺς διεξελθεῖν λόγους
[11, 43]   στρατὸν εἰσεληλυθέναι· κραυγή τε καὶ  δρόμος   ἄτακτος ἀνὰ τὴν πόλιν ἦν.
[11, 27]   τὸν τόπον ὡς εἶδον οὔτε  δρυμοὺς   οὔτε φάραγγας οὔτ´ ἄλλο χωρίον,
[11, 60]   κατεχόντων καιρῶν τὴν πόλιν, ὅτι  δυεῖν   ἀνάγκη τῶν χαλεπωτάτων θάτερον αὐτῇ
[11, 60]   καὶ πολιτικὸν διαλύσασθαι πόλεμον· ἔφησε,  δυεῖν   ὄντων κακῶν, ὧν ἀνάγκη θάτερον
[11, 31]   ἑκών· ἐκεῖνο μέντοι δίκαιον ἡγοῦμαι,  δυεῖν   ὄντων τῶν ἀντιποιουμένων, κυρίου καὶ
[11, 15]   γὰρ ἂν αὐτὸν ὀρθοῖς ὄμμασι  δυναίμην   ὁρᾶν ἀνάξιον γεγονότα τῶν προγόνων
[11, 20]   δεῖν, ἐπειδὴ οὐδὲν ἄλλο ποιεῖν  δυνάμεθα,   δικτάτορα ἑλέσθαι, πρὶν ἐντεῦθεν ἐξελθεῖν·
[11, 48]   τὰς δυνάμεις ἀντεπῆγε θᾶττον ὅλῃ  δυνάμει   πρὸς οὐκ ἐλάττους ἀριθμὸν τοὺς
[11, 42]   ἔχειν ἐν φυλακῇ, τὰς δὲ  δυνάμεις   ἀναστήσαντας ἐκ τοῦ χάρακος ἄγειν
[11, 48]   αὐτὸς ἐκ τοῦ χάρακος τὰς  δυνάμεις   ἀντεπῆγε θᾶττον ὅλῃ δυνάμει πρὸς
[11, 54]   καὶ τοὺς ὑπάτους ἀμφοτέρους ἐξάγειν  δυνάμεις.   ἀντέπραττον δὲ τοῖς γνωσθεῖσιν ὑπ´
[11, 20]   τοῦ ἀνδρὸς ἔργα, ὅτι καὶ  δυνάμεις   ἀξιοχρέους παρεσκευάσατο καὶ τὸ κινδυνεῦον
[11, 3]   τὴν πόλιν αἱ τῶν πολεμίων  δυνάμεις,   ἅπασιν ἐδόκει· παρεῖχε δ´ αὐτοῖς
[11, 18]   ἀναστρέψωσιν εἰς τὴν πόλιν αἱ  δυνάμεις   εἰρήνης γενομένης, τότε καὶ περὶ
[11, 20]   αὐτῶν τούτων ἐθνῶν ὥσπερ νῦν  δυνάμεις   ἐνέβαλον, αἱ μὲν εἰς τὴν
[11, 49]   διαπραξάμενος ἀπῆγεν εἰς Ῥώμην τὰς  δυνάμεις,   καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον
[11, 23]   ἐκύρωσαν, καταγράψαντες ἐν τάχει τὰς  δυνάμεις   καὶ τριχῇ νείμαντες δύο μὲν
[11, 17]   εἰς τὸν δῆμον ἐκφέρειν μήτε  δυνάμεις   καταγράφειν, ἐὰν μὴ τὰ περὶ
[11, 18]   Σαβίνους πόλεμον ἐπικυρώσατε καὶ τὰς  δυνάμεις   μετὰ πλείστης προθυμίας καὶ σπουδῆς
[11, 35]   καὶ οὐδένα λόγον ἐναντίον δέξασθαι  δυνάμενα   καὶ πολὺν ἐν ταῖς συμφοραῖς
[11, 37]   ἐπικελεύουσάν τε καὶ θάρσος ἐμποιῆσαι  δυναμένην   τοῖς κρατοῦσι φωνήν. ἠρεθισμένης δὲ
[11, 37]   καὶ τὰ δάκρυα κατέχειν οὐ  δυνάμενοι   παρεχώρουν ἐκ τῆς ἀγορᾶς,
[11, 2]   τὸ αὔθαδες προσεγίνετο μηδ´ ὄψει  δυναμένοις   ἰδεῖν, οὓς ἔμελλον ἀσελγές τι
[11, 34]   καὶ δι´ ἑνὸς ὑπηρετηθῆναι προσώπου  δυνάμενον,   φανερῶς ἔπραττε καὶ μετὰ μαρτύρων
[11, 56]   τι χρὴ ποιεῖν οὐδὲ  δυνάμενος   τοσούτοις οὖσιν μόνος ἀντιλέγειν, εἴκω
[11, 24]   ἁπάσης φυλῆς τοὺς ὅπλα φέρειν  δυναμένους   ἀπέστειλαν, ὥστ´ ἐκπληρωθῆναι τοὺς λόχους·
[11, 28]   ἐστὶν ἐρῶν, ἀλλ´ ὅτι τῶν  δυναμένων   τις εὖ ποιεῖν οὓς βουληθείη
[11, 43]   δεῖ τὸν στρατηγὸν ἄρχειν τῶν  δυνάμεων,   δὲ τῶν δέκα ἀνδρῶν
[11, 47]   εἰς πολλὴν καταφρόνησιν τῆς Ῥωμαίων  δυνάμεως   προελθόντας, ἔτι μᾶλλον ἐβούλετο ἐπᾶραι
[11, 25]   ἐξουσίαν μὲν ἄρχοντος ἔχων καὶ  δύναμιν,   ἀσυλίαν δὲ καὶ σεβασμὸν ἱερέως.
[11, 8]   αὐτῶν ἐπαρθέντων ὡς ἔχομεν ὀργῆς  δύναμιν   ἐξαγαγεῖν ἐπ´ αὐτοὺς ψηφισώμεθα, δέδοικα
[11, 7]   κακοῖς, καὶ δόξειε ταῖς ἀρχαῖς  δύναμιν   ἐξάγειν τὴν προπολεμήσουσαν τῆς γῆς,
[11, 44]   τῶν τριῶν ταγμάτων λοχαγοὶ πολλὴν  δύναμιν   ἐπαγόμενοι, ἀλλοτρίως μὲν ἔτι πάλαι
[11, 23]   κατὰ νοῦν τοσαύτην μὲν οἰκείαν  δύναμιν   ἐπαγομένοις, τοσαύτην δὲ συμμαχίαν. οἱ
[11, 47]   ἔγνω τὴν κρατίστην τῶν πολεμίων  δύναμιν   ἐπὶ προνομὴν τῆς Ἑρνίκων τε
[11, 14]   ἐπανορθῶν τὰς ἀγνοίας σου κατὰ  δύναμιν   τὴν ἐμὴν ἀξιῶ σε μὴ
[11, 45]   ἐξ ἴσου, τὴν αὐτὴν ἔχοντας  δύναμιν   τοῖς ἐν ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις
[11, 27]   καὶ τῶν ἄλλων ἀπαρχόμενοι κατὰ  δύναμιν,   ὧν νόμος ἐπ´ ἀνδράσιν ἀγαθοῖς
[11, 7]   τὰ ὅλα καὶ πᾶσα ἱκανὴ  δύναμις   τὰ τοιαῦτα στρατεύματα καταγωνίσασθαι καὶ
[11, 16]   ποιεῖν· καὶ οὐδ´ αὐτὸ τοῦτο  δύνανται   συνιδεῖν, ὅτι γνώμας ἀσυμφόρους εἰσφέρουσι,
[11, 59]   τούτοις διεξῆλθε, τελευτῶν ἔφη μὴ  δύνασθαι   πόλιν ἐλευθέραν εἶναι, ἐξ ἧς
[11, 57]   συνέδριον παρακλήσεως ἐκπεπλῆχθαι, καὶ οὐ  δύνασθαι   συμβάλλειν ἐπὶ τίνι λόγῳ δικαίῳ,
[11, 11]   οὗτοι φιλοχωρῶσιν ἐπὶ τῇ παρανόμῳ  δυναστείᾳ,   σοὶ μὲν ἅπαντες εἴσονται τὴν
[11, 22]   χρόνον· γὰρ φυλάττουσα τὴν  δυναστείαν   αὐτῶν στάσις ἔτι διέμενεν ἐν
[11, 13]   οὐκ ἐλαχίστη μοῖρα δόξεις γεγονέναι  δυναστείαν   βαρεῖαν αὐτῆς ἀφελόμενος. ποίησαι δὲ
[11, 1]   τρόπον ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην ἤδη τὴν  δυναστείαν   ἐξελεῖν, καὶ τίνων ἀνδρῶν ἡγησαμένων
[11, 22]   διαπεπραγμένοι μηκέτι καταλυθῆναι σφῶν τὴν  δυναστείαν,   ἐπειδὰν ἅπαξ ὅπλων καὶ στρατιᾶς
[11, 53]   μετέχοντες συνεδρίου καταλυομένην τὴν ἑαυτῶν  δυναστείαν   ὁρῶντες καὶ πάντα ὑπομένειν ᾤοντο
[11, 22]   κράτος οὐ ῥᾴδιον, ἐπεὶ καθαιρεθῆναι  δυναστείαν   τηλικαύτην ἀνόητον ἐφαίνετο εἶναι, κατέλιπον
[11, 56]   ταπεινοὺς καὶ ἀναξίους καταβαλεῖτε οὔτε  δυναστείας   ἀδίκους ἑαυτοῖς κατασκευάζεσθαι δόξετε μηδεμιᾶς
[11, 41]   ἀδιαλείπτους πολέμους ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ  δυναστείας,   πρὸς δὲ τοὺς παρὰ νόμον
[11, 4]   ἐκείνης ἐξουσίαν τῆς ἀρχῆς καὶ  δυναστεύοντας   τῆς πόλεως ἅπαντας καλῶ {καὶ}
[11, 20]   πατέρες, ὑμῖν, καὶ συμφέροντα καὶ  δυνατά.   ἣν δὲ Κορνήλιος εἰσηγεῖται γνώμην,
[11, 26]   εἰς δυσχωρίας, ἔνθα οὐκ ἦν  δυνατὸν   ἀνὰ κράτος ἐλάσαι τὸν ἵππον,
[11, 3]   ἐξῆν ἐναντιοῦσθαι τοῖς ὑπὸ τῶν  δυνατῶν   ἐπιταττομένοις· ἔπειτ´ αὐτοὶ {εἴ τι}
[11, 60]   τοῖς δημοτικοῖς αὐθαδέστατος εἶναι καὶ  δυνατώτατος.   οὗτος ἐκ παρασκευῆς διεξῆλθε λόγον
[11, 8]   καιρὸν ὡς οὐκ ἐπιτήδειον ἑτέρου  δυνησόμεθα   τυχεῖν ἐπιτηδειοτέρου. εἰ γὰρ ἐκ
[11, 3]   οὔτ´ ἀντιλαβέσθαι τῶν κοινῶν ἔτι  δυνησομένης,   παρασκευασάμενοι τὰ πρὸς τὸν πόλεμον
[11, 62]   ἀποθεμένων τὴν χιλιαρχίαν ἀδελφός. αὗται  δύο   κατὰ τὸν αὐτὸν ἐνιαυτὸν ἀρχαὶ
[11, 23]   τὰς δυνάμεις καὶ τριχῇ νείμαντες  δύο   μὲν τάγματα κατέλιπον ἐν τῇ
[11, 44]   τῶν εἴκοσι τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀπέδειξαν  δύο   προβούλους, Μάρκον Ὄππιον καὶ Σέξτον
[11, 23]   τείχους ἕνεκεν· ἡγεῖτο δὲ τῶν  δύο   τούτων ταγμάτων Ἄππιος Κλαύδιος
[11, 1]   ἐνίκησαν Ἀθηναῖοί τε καὶ Λακεδαιμόνιοι  δυσὶ   ναυμαχίαις καὶ πεζομαχίᾳ μιᾷ καταγωνισάμενοι
[11, 18]   ἀναγκαιότερα, ἀλλὰ φιλονεικίας ἀκαίρου καὶ  δυσμενείας   ἀβούλου καὶ φθόνον κακοδαίμονος, ὃς
[11, 22]   ἐγκλήματα προστεθέντα τοῖς προτέροις πολλῷ  δυσμενεστέρους   ἐποίησε πρὸς τὴν δεκαδαρχίαν τοὺς
[11, 47]   γὰρ εἰς στρατοπεδείαν ὑψηλὸν καὶ  δυσπρόσιτον   ἐξελέξατο τάφρον τε βαθεῖαν περιεβάλετο
[11, 45]   νόμους ἐκύρωσαν ἐν ἐκκλησίαις λοχίτισι,  δυσχεραινόντων   μὲν τῶν πατρικίων, αἰδουμένων δ´
[11, 9]   ὅτι πονηρῶς ἡμῖν ἔχει, καὶ  δυσχεραίνουσιν   ὀλίγου δεῖν πάντες αὐτῇ, μέγιστον
[11, 20]   μὲν ἑτέρῳ τῶν ὑπάτων εἰς  δυσχωρίας   ἀναγκασθέντι κατακλεῖσαι τὸ στρατόπεδον πρᾶξαι
[11, 26]   ὡς ἔγνω κατακλειόμενον αὑτὸν εἰς  δυσχωρίας,   ἔνθα οὐκ ἦν δυνατὸν ἀνὰ
[11, 44]   Ῥωμαϊκῶν νόμων, οὓς ἐν ταῖς  δώδεκα   δέλτοις ἀναγεγραμμένους εὕρομεν, οὔτε μηδένα
[11, 28]   νόμον, ὃν αὐτὸς ἐν ταῖς  δώδεκα   δέλτοις ἀνέγραψε, τὸ μὲν πρῶτον
[11, 30]   ἅμα τοῖς ἄλλοις ἐν ταῖς  δώδεκα   δέλτοις ἀνέγραψεν· ἔπειθ´ ὅτι τῆς
[11, 37]   οἱ γὰρ Ἀππίου σε προπέμψουσι  δώδεκα   πελέκεις. Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν,
[11, 25]   συστρατηγεῖν μένοντα, καί τινας καὶ  δωρεὰς   τὰς μὲν διδόντων ἤδη, τὰς
[11, 39]   δὲ χάριτι συνεπεκόσμουν τοῖς προσφόροις  δωρήμασι   τὴν ἐκκομιδήν, ὥστε περιβόητον ἀνὰ
[11, 9]   γὰρ ἴσως, ὅσοις τῇ πατρίδι  δωσιν,   ἀναγκαῖός ἐστιν περὶ τῶν
[11, 26]   πολλὰς στρατείας, λόχον δέ σοι  δώσομεν   ἐπιλέκτων νέων εὐζώνῳ ἐσταλμένων ὁπλίσει·
[11, 49]   ἔδοξεν ἀγαπᾶν αὐτοὺς εἰ μὴ  δώσουσι   δίκας· θριάμβων δὲ καταγωγῆς




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site LACUS CURTIUS

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 8/02/2007