Livre, Chap.
[11, 38]	ἀγορᾶς. ὥστ´ ἠναγκάσθη ἀκούσας ταῦθ´	ὁ	Ἄππιος ἅμα συχνοῖς ἑταίροις καὶ
[11, 39]	ἐκείνους. ἐρημούμενον δὴ θεωρῶν ἑαυτὸν	ὁ	Ἄππιος ἠναγκάσθη μεταγνῶναι καὶ ἀπελθεῖν
[11, 28]	οἱ συγγενεῖς τῆς κόρης· καὶ	ὁ	Ἄππιος οὕτως ἐκέλευσε ποιεῖν. ὡς
[11, 5]	ὀρθῶς ἡγουμένων, ἀνίσταται Μάρκος Ὁράτιος	ὁ	Βαρβᾶτος ἐπικληθεὶς ἀπόγονος Ὁρατίου τοῦ
[11, 19]	ἐπιμελεῖται τῶν κοινῶν, ὅσα Κλαύδιος	ὁ	βέλτιστος εἶπε, καὶ ἐμοὶ νομίσατε
[11, 20]	γενέσθαι δικτάτωρ ἀπεδέδεικτο Λεύκιος Κοίντιος	ὁ	βέλτιστος, οὐδ´ ἐν τῇ πόλει
[11, 40]	βουλῆς ἢ δήμου συγχωρήματι λαβόντες,	ὁ	γὰρ ἐνιαύσιος αὐτοῖς τῆς ἀρχῆς
[11, 59]	τί προβουλεῦσαι τοῖς συνέδροις παραινεῖ.	ὁ	δ´ ἀναστὰς καὶ πολλοὺς διεξελθὼν
[11, 7]	τὸν ἑαυτοῦ θεῖον Γάιον Κλαύδιον.	ὁ	δ´ ἀναστὰς τοιαύτην διέθετο δημηγορίαν·
[11, 39]	καὶ ἀνατρέποντες τοὺς ὁμόσε χωροῦντας.	~Ὁ	δ´ Ἄππιος ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ
[11, 32]	τοὺς πόδας τοῦ στρατηγοῦ καταφυγεῖν.	ὁ	δ´ Ἄππιος καταρχὰς μὲν εἰς
[11, 38]	τὸν δῆμον ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν.	ὁ	δ´ ὑπ´ ὀργῆς ὡς εἶχε
[11, 19]	τι λέγειν κεκωλῦσθαι πρὸς αὐτῶν.	ὁ	δὲ ἀναστὰς τοιούτους διεξῆλθε λόγους·
[11, 35]	καὶ πρὸς ἀλλήλους διαλαλοῦντες ἔκλαιον.	ὁ	δὲ Ἄππιος, οἷα δὴ φύσιν
[11, 38]	τοὺς σύμπαντας ἀμφὶ τετρακοσίους γενέσθαι.	~Ὁ	δὲ Ἄππιος, ὡς τὸ περὶ
[11, 37]	δυνάμενοι παρεχώρουν ἐκ τῆς ἀγορᾶς,	ὁ	δὲ Κλαύδιος ἀπῆγε τὴν παῖδα
[11, 32]	καὶ πειθαρχεῖν τοῖς κεκριμένοις ἐκέλευον·	ὁ	δὲ Κλαύδιος ἐπιλαβόμενος τῆς παιδὸς
[11, 31]	τοῦ περιεστηκότος ὄχλου τὸ βῆμα.	ὁ	δὲ μέλλων ἄγεσθαι τὴν κόρην
[11, 43]	χρήματα διηρπακότες ἔχουσι τὰ ἡμέτερα.	~Ὁ	δὲ Οὐεργίνιος ὑπό τ´ ὀργῆς
[11, 28]	ἀποστέλλει συχνοὺς τῶν ἀναιδεστάτων ἐπαγόμενον.	ὁ	δὲ παραγενόμενος ἐπὶ τὸ διδασκαλεῖον
[11, 44]	πράττειν, ἀλλὰ κατ´ οἶκον ἔμενεν·	ὁ	δὲ σὺν αὐτῷ τεταγμένος ἐπὶ
[11, 40]	ἀκουσόμενοι μέγα πρᾶγμα καὶ δεινόν.	ὁ	δὲ τέως μὲν ἐπορεύετο κλαίων
[11, 33]	τῷ Οὐεργινίῳ τὰ πεπραγμένα διασαφηνίσαντες.	ὁ	δὲ τὴν μὲν ἀληθῆ πρὸς
[11, 34]	ἀλλὰ τοῖς δικαιότερα ἀξιοῦσι βοηθεῖν.	~Ὁ	δὲ τῆς κόρης πατὴρ καὶ
[11, 46]	δημόσιον, ἀλλὰ πᾶσιν ἄδεια ἐδόθη.	ὁ	δὲ τοῦτο τὸ πολίτευμα εἰσηγησάμενος
[11, 46]	πολίτευμα εἰσηγησάμενος ἦν Μάρκος Δοέλλιος	ὁ	δήμαρχος ἀχθομένων ἤδη τῶν πολιτῶν
[11, 39]	ἐλπίδι κούφῃ ἐπαιρόμενος, ὅτι συναγανακτήσας	ὁ	δῆμος αὐτῷ παρήσει ῥῖψαι τοὺς
[11, 7]	τοῖς προεστηκόσι τῶν κοινῶν οὔτε	ὁ	δῆμος εὔνους ἐστὶν οὔτε οἱ
[11, 5]	ἀποδείκνυσθαι ἀρχάς· κἂν τοῦτο μανεὶς	ὁ	δῆμος ὑπομείνῃ, πάλιν τὴν αὐτὴν
[11, 31]	ἤτοι μεγάλων κακῶν ἄρξει Ῥωμαίοις	ὁ	θάνατος οὑμὸς ἢ μεγάλων ἀγαθῶν.
[11, 38]	τε ὁ κηδεστὴς καὶ Νομιτώριος	ὁ	θεῖος σὺν τοῖς ἄλλοις ἑταίροις
[11, 14]	γὰρ ἐπὶ τὰ κρείττω βουλεύματα	ὁ	θεὸς ἄγει σε, καὶ ταῦτα
[11, 15]	δὲ τοῦτον ἀναστὰς Λεύκιος Κοίντιος	ὁ	καλούμενος Κικιννᾶτος καὶ Τίτος Κοίντιος
[11, 36]	σιωπή τ´ ἐγένετο, καὶ πᾶς	ὁ	κατὰ τὴν ἀγορὰν ὄχλος τὴν
[11, 38]	πτῶμα τῆς κόρης Ἰκίλιός τε	ὁ	κηδεστὴς καὶ Νομιτώριος ὁ θεῖος
[11, 13]	μὴ πρόφασις μὲν οὐκ ἀληθὴς	ὁ	κίνδυνος ᾖ τοῦ μὴ παραχωρεῖν
[11, 34]	μηνυτὴν καὶ τοὺς μάρτυρας, οὓς	ὁ	Κλαύδιος ἔφη πολλοὺς καὶ ἀξιοχρέους
[11, 15]	φλυαρῶν. Μετὰ τοῦτον ἀνίσταται πάλιν	ὁ	Κλαύδιος κατηφὴς καὶ μεστοὺς ἔχων
[11, 56]	τὸ συνέδριον παραλαβὼν τὸν λόγον	ὁ	Κλαύδιος· Οὐκ ἀγνοῶ μέν, ἔφησεν,
[11, 12]	ὑπομεῖναι. πολὺς γὰρ ἂν εἴη	ὁ	λόγος, εἰ πάσας ἐξαριθμεῖσθαι βουλοίμην
[11, 24]	ἐπιφανεῖς ἀδήλως, ὧν δ´ ἐλάττων	ὁ	λόγος ἦν καὶ ἀπὸ τοῦ
[11, 36]	δ´ ἔγνων, ἀκούσατε. ὁ πατὴρ	ὁ	Μάρκου Κλαυδίου τουδὶ τελευτῶν τὸν
[11, 33]	κόρης συγγενεῖς. προσελθόντων δ´ αὐτῶν	ὁ	μὲν Κλαύδιος τοὺς αὐτοὺς πάλιν
[11, 8]	ἔσεσθαι βούλεταί τις εἰκάζειν, πολὺς	ὁ	μετὰ τοῦτον ἔσται χρόνος, ἐν
[11, 28]	ἐκέλευσε ποιεῖν. ὡς δ´ ὀλίγος	ὁ	μεταξὺ χρόνος ἐγεγόνει, καὶ παρῆν
[11, 30]	βούλεται γενέσθαι τὴν κρίσιν Κλαύδιος,	ὁ	μηδὲν ἠδικῆσθαι φάμενος ἐν τοῖς
[11, 20]	χρόνος, καὶ τὰς ῥάβδους αὐτῶν	ὁ	νόμος ἀφῄρηται. ταῦτ´ ἔστιν ἃ
[11, 45]	καὶ δήμευσις τῆς οὐσίας. οὗτος	ὁ	νόμος ἐξέβαλε τὰς ἀμφισβητήσεις τῶν
[11, 43]	ὅτι λέλυκεν αὐτῶν τὸν ὅρκον	ὁ	νόμος, ἐπειδὴ νόμῳ μὲν ἀποδειχθέντα
[11, 4]	Ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ τούτων, ἔφησεν	ὁ	Οὐαλέριος, ἀνέστηκα ἐρῶν, ἀλλ´ ὑπὲρ
[11, 28]	καὶ μετ´ οὐ πολὺ Λεύκιος,	ὁ	παρὰ τοῦ πατρὸς ἐνεγγυημένος τὴν
[11, 32]	παρθένου δοῦναι τὴν διεγγύησιν, ἕως	ὁ	πατὴρ αὐτῆς παραγένηται. ἀπάγεσθε οὖν,
[11, 31]	καταστήσειν ἐπὶ τὴν ἀρχήν, ὅταν	ὁ	πατὴρ αὐτῆς παραγένηται. περὶ δὲ
[11, 36]	ὃν τρόπον δ´ ἔγνων, ἀκούσατε.	ὁ	πατὴρ ὁ Μάρκου Κλαυδίου τουδὶ
[11, 9]	τῇ πατρίδι δωσιν, ἀναγκαῖός ἐστιν	ὁ	περὶ τῶν κοινῇ συμφερόντων λόγος,
[11, 25]	πάντων ἱερώτατόν τε καὶ τιμιώτατον	ὁ	πρεσβευτὴς παρὰ Ῥωμαίοις ἐξουσίαν μὲν
[11, 23]	δύο τούτων ταγμάτων Ἄππιος Κλαύδιος	ὁ	προεστηκὼς τῆς ὀλιγαρχίας καὶ σὺν
[11, 30]	τὸν γάμον, εἰ μὴ θᾶττον	ὁ	πρὸς Αἰκανοὺς ἀνέστη πόλεμος. ἐν
[11, 28]	μεταξὺ χρόνος ἐγεγόνει, καὶ παρῆν	ὁ	πρὸς μητρὸς θεῖος τῆς παρθένου
[11, 33]	παραδούς· ἐφ´ οἷς ἅπασι πολὺς	ὁ	προσποιητὸς σχετλιασμὸς ἦν, εἰ μὴ
[11, 54]	ἀμφιλόγου χώρας ὀργὴν ἔχοντες, ἣν	ὁ	Ῥωμαίων δῆμος αἱρεθεὶς δικαστὴς αὑτῷ
[11, 52]	ὑφ´ ἑτέρων χώραν δικαστὴς αἱρεθεὶς	ὁ	Ῥωμαίων δῆμος μηδέποτ´ αὐτῆς ἀντιποιησάμενος
[11, 52]	καὶ γίνεται πάσαις ταῖς ψήφοις	ὁ	Ῥωμαίων δῆμος τῆς ἀμφιλόγου χώρας
[11, 12]	οὕτω μικρόθυμος οὐδ´ ἀχάριστος ἔσται	ὁ	Ῥωμαίων δῆμος, ὥστε τῶν μὲν
[11, 27]	τῶν τραυμάτων. αὐτός τε γὰρ	ὁ	Σίκκιος πολλὰς εἶχε πληγὰς τὰς
[11, 56]	γένοιτ´ ἄν, ἐὰν οὗτος αὐτὴν	ὁ	σὸς ἀδελφός, ὦ Μάρκε Γενύκιε,
[11, 43]	νομιζόντων· ὅ τε γὰρ ὅρκος	ὁ	στρατιωτικός, ὃν ἁπάντων μάλιστα ἐμπεδοῦσι
[11, 21]	λέγων πιθανὸς ἦν· Κορνήλιος δ´	ὁ	συμβουλεύων τοῖς δέκα τὴν ἡγεμονίαν
[11, 25]	ἦν δ´ ὁ φονευθεὶς Σίκκιος,	ὁ	τὰς ἑκατὸν εἴκοσι μάχας ἀγωνισάμενος
[11, 46]	εἰσαγγέλλεται δὲ καὶ Μάρκος Κλαύδιος	ὁ	τὴν παρθένον ἐπιβαλόμενος ὡς δούλην
[11, 39]	κάλλος παθούσης, οὓς δ´ αὐτὸς	ὁ	τῆς ἀρχαίας καταστάσεως πόθος εἰς
[11, 5]	τῶν κοινῶν προστάται; οὐ παρῴχηκεν	ὁ	τῆς ἀρχῆς ὑμῶν χρόνος; οὐκ
[11, 20]	τοῖς γὰρ ἀνδράσι τούτοις παρελήλυθεν	ὁ	τῆς ἀρχῆς χρόνος, καὶ τὰς
[11, 28]	οὖσαν ἤδη θεασάμενος Ἄππιος Κλαύδιος	ὁ	τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμὼν ἀναγινώσκουσαν ἐν
[11, 4]	δὲ τοῦ συνεδρίου προελθὼν Ἄππιος,	ὁ	τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών, ἀπήγγειλεν ὅτι
[11, 39]	ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν, οὓς δ´	ὁ	τῆς κόρης ἔλεος δεινὰ καὶ
[11, 28]	τὰς τροφοὺς μὴ λέγειν, τίς	ὁ	τῆς κόρης ἐστὶν ἐρῶν, ἀλλ´
[11, 30]	καὶ ταπεινός, παραλαβὼν τὸν λόγον	ὁ	τῆς κόρης θεῖος ὀλίγα καὶ
[11, 29]	~Σιωπῆς δὲ γενομένης Μάρκος Κλαύδιος	ὁ	τῆς παιδὸς ἐπιλαβόμενος τοιοῦτον διεξῆλθε
[11, 26]	τὴν ἡλικίαν παρέστω, καὶ ὁπλισμὸς	ὁ	τοῖς τηλικούτοις πρέπων. ὑποδεξαμένου δὲ
[11, 28]	πνεῦμα λέγειν ἠξίου, τίς ἐστιν	ὁ	τολμήσας ἅψασθαι παιδὸς ἀστῆς καὶ
[11, 4]	μὲν γὰρ αὐτῷ Οὐαλέριος ἦν	ὁ	τὸν Σαβῖνον Ἑρδώνιον ἐκπολιορκήσας κατέχοντα
[11, 4]	τι λέξειν ἐλπίσας· Οὐχ οὗτος	ὁ	τόπος, εἶπεν, ὦ Οὐαλέριε, σός,
[11, 22]	ἀνὴρ ἦν ἐπιφανὴς Γάιος Κλαύδιος,	ὁ	τοῦ κορυφαιοτάτου τῆς δεκαδαρχίας Ἀππίου
[11, 4]	πάππος δὲ πρὸς πατρὸς Ποπλικόλας	ὁ	τοὺς βασιλεῖς ἐκβαλὼν καὶ τὴν
[11, 48]	καὶ κοινῶς πάντες καὶ ἰδίως	ὁ	τούτων προηγούμενος· ἦν γὰρ οὐ
[11, 41]	ἀλλὰ μέχρι τῆς ἐμῆς θυγατρὸς	ὁ	τυραννικὸς ἔρως προελθὼν στήσεται, καὶ
[11, 27]	τὰς δ´ ὑπὸ μαχαιρῶν, καὶ	ὁ	ὑπασπιστής· οἱ δ´ ὑπ´ ἐκείνων
[11, 60]	μέρεσιν αὐτῆς εὐαρεστεῖν ἀμφοτέρους παρελθὼν	ὁ	ὕπατος τρίτον ἠρώτα Γάϊον Κλαύδιον,
[11, 5]	συνέδριον. ~Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν,	ὁ	Φάβιος ἐκάθητο ὑπ´ αἰσχύνης οὐδὲν
[11, 25]	ἀπόστασιν τοὺς ἐκεῖ. ἦν δ´	ὁ	φονευθεὶς Σίκκιος, ὁ τὰς ἑκατὸν
[11, 6]	τῶν δημάρχων ἀρχὴν ἐψηφίσαντο, καὶ	ὁ	χρόνος αὐτῆς οὔπω παρελήλυθεν, ὥσπερ
[11, 57]	σφίσιν ὑπώπτευον. ~Ὡς δὲ καθῆκεν	ὁ	χρόνος, ἐν ᾧ τὸ προβούλευμα
[11, 32]	τὴν αὔριον ἡμέραν. ἀπόχρη γὰρ	ὁ	χρόνος ὑμῖν οὗτος ἀπαγγεῖλαί τε
[11, 63]	τῶν βίων νόμιμον, ἐξ ὧν	ὅ	τ´ ἀριθμὸς τῶν ἐχόντων τὴν
[11, 33]	πόλεως δεδοικώς· ὅπερ καὶ συνέβη.	ὅ	τε γὰρ Ἀντώνιος τὰς ἐπιστολὰς
[11, 43]	οὔτ´ ἀσφαλὲς εἶναι πᾶσι νομιζόντων·	ὅ	τε γὰρ ὅρκος ὁ στρατιωτικός,
[11, 43]	στρατευομένους, ὅποι ποτ´ ἂν ἄγωσιν,	ὅ	τε νόμος ἀποκτείνειν ἔδωκε τοῖς
[11, 34]	τέκνων δεομένην στέργειν καὶ τρέφειν,	ὅ	τι ἂν ἡ φύσις ἐξενέγκῃ,
[11, 60]	χιλιάρχους βούλονται παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν.	ὅ	τι δ´ ἂν ἅπασι δόξῃ
[11, 45]	ἀλλ´ αὐτὸ μόνοις ἐκείνοις ἴδιον·	ὅ	τι δ´ ἂν ἡ λοχῖτις
[11, 21]	ἀφορμὴν οἱ δέκα τοῦ πράττειν	ὅ	τι δόξειεν αὐτοῖς τὴν τοῦ
[11, 40]	φυλάττοντες ἐν ἀπόρῳ τ´ ἦσαν	ὅ	τι πέπονθεν εἰκάσαι, καὶ παρηκολούθουν
[11, 4]	τότε καὶ σὺ κληθεὶς ἐρεῖς	ὅ	τι σοι δοκεῖ· νῦν δὲ
[11, 15]	περὶ οὗ κέκλησαι γνώμην ἀποδειξόμενος,	ὅ	τι σοι φαίνεται λέγε καὶ
[11, 32]	ὁρῶν καὶ πολὺν ἠπόρει χρόνον,	ὅ	τι χρὴ ποιεῖν, ἔπειτα τὸν
[11, 55]	δὴ τὰς ἀπειλὰς ταύτας ἐσκόπουν,	ὅ	τι χρὴ ποιεῖν, οἱ πρεσβύτατοί
[11, 56]	ψῆφον λαβεῖν· οὐκ ἔχων δ´	ὅ	τι χρὴ ποιεῖν οὐδὲ δυνάμενος
[11, 3]	τὰς ἑταιρείας, καὶ μετὰ τούτων	ὅ	τι χρὴ πράττειν ἐσκόπουν. τὸ
[11, 39]	τῆς κολάσεως καὶ οὐκ ἔχων,	ὅ	τι χρήσεται τοῖς ἀνδράσι τὴν
[11, 34]	ἰδούσας ἐπεδείκνυντο καὶ ἀνακρίνειν ἠξίουν.	ὃ	δὲ πάντων τεκμήριον ἦν περιφανέστατον
[11, 39]	καὶ ἀπελθεῖν ἐκ τῆς ἀγορᾶς,	ὃ	καὶ μάλιστ´ ὤνησεν αὐτόν. ἐπιβαλλόμενος
[11, 60]	ὑπομιμνήσκων, οὗ κεφάλαιον ἦν, εἰς	ὃ	κατέσκηπτεν ἡ γνώμη, μηδεμίαν ἀποδιδόναι
[11, 30]	οὐδὲν ἀξιῶν οὔτε ξένον οὔτε	ὃ	μὴ καὶ τοῖς ἄλλοις ἀποδίδοται
[11, 9]	{πάντες οἱ τὰ κοινὰ διοικοῦντες}	ὃ	μόνον οὐδ´ ἀγνοεῖν ἔξεστιν ὑμῖν,
[11, 8]	διαλλαγῶν διαλεξόμενοι, ὑπάρξει τε ἡμῖν	ὃ	πάντες ἂν εὔξαιντο οἱ νοῦν
[11, 30]	καὶ ἀνδρὸς καὶ πατρίδος καὶ	ὃ	πάντων μέγιστον εἶναι δοκεῖ τῶν
[11, 20]	τὸν ἐπιτηδειότατον ἐκλέξαντας τῶν πολιτῶν·	ὃ	ποιεῖν σύνηθές ἐστιν ὑμῖν, ὅταν
[11, 46]	οὔσας ἐπὶ τοῖς προτέροις ἀγῶσιν,	ὃ	πολλάκις ἤδη συνέβη. ταῦτα βουλευσάμενοι
[11, 62]	κατὰ τὸν τρίτον ἐνιαυτὸν τῆς	ὀγδοηκοστῆς	καὶ τετάρτης ὀλυμπιάδος ἄρχοντος Ἀθήνησι
[11, 1]	ΛΟΓΟΣ ΕΝΔΕΚΑΤΟΣ. ~Ἐπὶ δὲ τῆς	ὀγδοηκοστῆς	καὶ τρίτης ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα
[11, 34]	ἐκ τοῦ περὶ τὴν γαστέρα	ὄγκου.	χωρὶς δὲ τούτων τὰς ἐπὶ
[11, 44]	ταγμάτων ἦσαν δέκα χιλίαρχοι καθ´	ὁδὸν	ἀποδειχθέντες, ὧν ἐπιφανέστατος Σέξτος Μάλιος
[11, 33]	τοῖς ἵπποις πρότερον διανύσαντες τὴν	ὁδὸν	καὶ τῷ Οὐεργινίῳ τὰ πεπραγμένα
[11, 28]	πάθους τὴν ἰταμωτέραν ἔγνω βαδίζειν	ὁδόν.	μεταπεμψάμενος δή τινα τῶν ἑαυτοῦ
[11, 39]	ἀνδράσι τὴν ὀλεθριωτάτην ἔγνω βαδίζειν	ὁδόν.	ὡς γὰρ ἔτι τοῦ πλήθους
[11, 33]	ἐφρούρουν τὴν ἀπὸ στρατοπέδου φέρουσαν	ὁδόν.	ὡς δὲ ἀπήγγειλεν Ἀππίῳ τις
[11, 13]	ἐπιτηδευμάτων καὶ παρεπλάγχθης τῆς ὀρθῆς	ὁδοῦ.	οὐ γὰρ ἔχει λόγον, ὑφ´
[11, 27]	εὕρισκον ἔξω τῶν διὰ τῆς	ὁδοῦ,	πρᾶγμα ἀμήχανον ὑπελάμβανον εἶναι πολεμίους
[11, 33]	μετὰ τῶν μειρακίων κατ´ ἄλλας	ὁδοὺς	διωγμὸν ἔκ τε τοῦ στρατοπέδου
[11, 23]	ἀγορὰς ἀγομένας ἀφῃροῦντο λοχῶντες τὰς	ὁδοὺς	καὶ ἐπὶ προνομὰς ἐξιοῦσιν ἐπετίθεντο,
[11, 31]	τέλος ἐξενέγκαντος Ἀππίου πολὺς μὲν	ὀδυρμὸς	ὑπὸ τῆς παρθένου καὶ τῶν
[11, 27]	πάντων καὶ βοὴ καὶ πολὺς	ὀδυρμός·	ὡς δὲ κατωλοφύραντο τὴν συμφορὰν
[11, 37]	ἄραντες εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνέκραγον	ὀδυρμῷ	καὶ ἀγανακτήσει μεμιγμένην κραυγήν, οἱ
[11, 10]	ὑμῖν καὶ προπηλακισμοὺς εἰς γαμετὰς	ὀδύρονται	γυναῖκας καὶ παροινίας εἰς θυγατέρας
[11, 39]	τὸ πτῶμα τῆς παρθένου θέντες,	ὅθεν	ὑπὸ πάντων ὀφθήσεσθαι ἔμελλεν, ἑτέραν
[11, 39]	ἐπιφανεστάτων τῆς πόλεως ποιησάμενοι στενωπῶν,	ὅθεν	ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαι ἔμελλον. ἐξεπήδων
[11, 1]	διὰ τοῦ λόγου. ῥᾷστα γὰρ	οἱ	ἄνθρωποι τά τε ὠφελοῦντα καὶ
[11, 58]	λόγοις, ἀλλ´ ἔργοις. ὅταν γὰρ	οἱ	βουλόμενοι κατηγορεῖν καὶ ἀπολογεῖσθαι περὶ
[11, 52]	ἡγουμένων τῆς βουλῆς λόγοι διακενῆς.	οἱ	γὰρ ἀνειληφότες τὰς ψήφους πολλὴν
[11, 37]	Κλαύδιε, μηδένα δεδοικὼς δι´ ἀγορᾶς·	οἱ	γὰρ Ἀππίου σε προπέμψουσι δώδεκα
[11, 27]	πράγματα δίκης ἐξηλέγχθησαν τεκμηρίοις ἀναμφισβητήτοις.	οἱ	γὰρ ἐν τῷ στρατοπέδῳ ταφῆς
[11, 20]	μὴ καθ´ ἡμῶν αὐτοῖς χρήσωνται.	οἱ	γὰρ οὐκ ἀξιοῦντες ἀποθέσθαι τὰς
[11, 23]	δύναμιν ἐπαγομένοις, τοσαύτην δὲ συμμαχίαν.	οἱ	γὰρ πολέμιοι καταφρονήσαντες αὐτῶν, ὅτι
[11, 24]	ἐπὶ προνομὰς ἀποστελλόμενοι ὑπ´ αὐτῶν,	οἱ	δ´ ἀγορὰν παραπέμψαι κομιζομένην, οἱ
[11, 24]	οἱ δ´ ἀγορὰν παραπέμψαι κομιζομένην,	οἱ	δ´ ἄλλας τινὰς ἐπιτελέσασθαι πολεμικὰς
[11, 9]	προσήκοντες ὑμῖν ὑπομένουσιν ἐντὸς τείχους,	οἱ	δ´ ἄλλοι τὴν ἐρημίαν ποθεινοτέραν
[11, 26]	διαφθεῖραι μαχόμενος, εἰ συνῄεσαν ὁμόσε.	οἱ	δ´ ἄρα συμφρονήσαντες, ὡς ἄμαχον
[11, 26]	ἐπιλογιζόμενος, ὅσας ἔμελλον ἕξειν μεταστρατοπεδευσάμενοι.	~Οἱ	δ´ ἀσμένως δέχεσθαι τὰς παραινέσεις
[11, 12]	δ´ εἰς πονηρῶν ἀνθρώπων ὁμιλίας,	οἱ	δ´ εἰς μέγεθος ἀρχῆς, οἱ
[11, 12]	μὲν εἰς ἄνοιαν ἡλικίας καταφεύγοντες,	οἱ	δ´ εἰς πονηρῶν ἀνθρώπων ὁμιλίας,
[11, 12]	οἱ δ´ εἰς μέγεθος ἀρχῆς,	οἱ	δ´ εἰς τὴν ἅπαντας πλανῶσαν
[11, 9]	καὶ τέκνοις μετατιθέμενοι τὰς οἰκήσεις,	οἱ	δ´ εἰς τοὺς πλεῖστον ἀπέχοντας
[11, 23]	οὐ πρόσω τῆς Ῥώμης, ἀφίκοντο.	οἱ	δ´ ἐν Ἀλγιδῷ τῆς Αἰκανῶν
[11, 43]	ἐλάττους παρὰ πολὺ τῶν ἑτέρων.	οἱ	δ´ ἐξελθόντες ἐκ τοῦ στρατοπέδου
[11, 27]	ὑπὸ μαχαιρῶν, καὶ ὁ ὑπασπιστής·	οἱ	δ´ ὑπ´ ἐκείνων ἀνῃρημένοι πάντες
[11, 18]	καιρῷ ταῦτα προσήκοντα ὑπολαμβάνοντες εἶναι,	οἱ	δ´ ὑποκατακλινόμενοι καὶ θεραπεύοντες τοὺς
[11, 2]	τὰ τῶν ἐναντιουμένων τῇ πολιτείᾳ.	οἱ	δ´ ὥσπερ ἁλούσης πολέμῳ κατὰ
[11, 27]	μὲν δὴ τοιαύτης καταστροφῆς ἔτυχεν.	~Οἱ	δὲ διαπραξάμενοι τὸν φόνον ἧκον
[11, 23]	πλείους ἐν τῷ διωγμῷ διέφθειραν.	οἱ	δὲ διασωθέντες ἐκ τῆς φυγῆς
[11, 59]	προβουλεῦσαι περὶ αὐτοῦ χαλεπῶς ἀπεδέξαντο·	οἱ	δὲ κύριον ὑπὸ τοῦ συνεδρίου
[11, 46]	εἰς τὸ δεσμωτήριον αὐθημερὸν ἀποθνήσκει.	οἱ	δὲ λοιποὶ τῶν δέκα πρὶν
[11, 45]	ἐκμηκύναντας τὴν περὶ αὐτῶν ἱστορίαν.	~Οἱ	δὲ μετὰ τὴν κατάλυσιν τῆς
[11, 26]	μὲν σαυνίοις, οἱ δὲ χερμάσιν,	οἱ	δὲ ξύλοις· τινὲς δ´ αὐτῶν
[11, 22]	ἔτι τῶν κοινῶν οὖσαν κυρίαν,	οἱ	δὲ πατρίκιοι τὴν ἐλευθερίαν ἀπολωλεκότα
[11, 22]	πατρίδα, τέκνα καὶ γυναῖκας ἐπαγόμενον.	οἱ	δὲ περὶ τὸν Ἄππιον ἀγανακτοῦντες
[11, 24]	ἡγεμόνας εἶναι τῶν ἀριστοκρατικῶν ἑταιρειῶν.	~Οἱ	δὲ περὶ τὸν Ἄππιον τοῖς
[11, 39]	τοὺς ἄνδρας κατὰ τῆς πέτρας.	οἱ	δὲ περὶ τὸν Οὐαλέριον ἕτερον
[11, 22]	ὅπλων καὶ στρατιᾶς γένωνται κύριοι·	οἱ	δὲ τὰ βέλτιστα τῷ κοινῷ
[11, 24]	τοῦ χάρακος οὐδαμοῦ ἔτι ὤφθησαν.	οἱ	δὲ ταπεινότατοι φυγῆς ἄρχειν κατηγορηθέντες
[11, 10]	ὑμᾶς τὰς προγονικὰς ἀξιώσεις ἀπολωλεκότες.	οἱ	δὲ τὴν διὰ μέσου τάξιν
[11, 37]	ὀδυρμῷ καὶ ἀγανακτήσει μεμιγμένην κραυγήν,	οἱ	δὲ τῆς ὀλιγαρχίας κόλακες τὴν
[11, 51]	πραχθέντα τῶν ὑπάτων ταῦτ´ ἦν.	~Οἱ	δὲ τὸν ἑξῆς ὑπατεύσαντες ἐνιαυτὸν
[11, 26]	ἀποστάντες ἔβαλλον οἱ μὲν σαυνίοις,	οἱ	δὲ χερμάσιν, οἱ δὲ ξύλοις·
[11, 22]	οὗ τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν αὐτῶν	οἱ	δέκα ἀφείλαντο· αὐθαδείᾳ δὲ πολλῇ
[11, 20]	τὸν καιρόν, οὐκέτι συνάξουσιν ἡμᾶς	οἱ	δέκα βουλευσομένους ὑπὲρ οὐδενός· ἵνα
[11, 20]	ἐστιν. ἐὰν γὰρ ἅπαξ ὅπλων	οἱ	δέκα γένωνται κύριοι τῇδε τῇ
[11, 4]	ἔδει περὶ τῶν κοινῶν σκοπεῖν.	οἱ	δέκα δὲ ταῦθ´ ὁρῶντες ἐπεχείρησαν
[11, 6]	ἀρετάς. ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ λέγοντος	οἱ	δέκα περιίστανται κεκραγότες καὶ τὴν
[11, 40]	πολλῶν μὲν ἀφείλοντο τὰς οὐσίας	οἱ	δέκα, πολλῶν δὲ πληγαῖς ᾐκίσαντο
[11, 17]	βουλῆς ὑπὲρ ἀρχαιρεσιῶν, ἔπειτ´ ἐξοίσουσιν	οἱ	δέκα τὰ βουλευθέντα εἰς τὸν
[11, 3]	ἑκάτερον, αὐτοὶ δὲ σφίσιν αὐτοῖς	οἱ	δέκα. τέλος δ´ οὖν πολλὰ
[11, 3]	τὸν χάρακα. ὡς δ´ ἤκουσαν	οἱ	δέκα τὴν τῶν πολεμίων ἔφοδον,
[11, 21]	τῷ Κορνηλίῳ συναγορευόντων· λαβόντες ἀφορμὴν	οἱ	δέκα τοῦ πράττειν ὅ τι
[11, 50]	τοὺς πατρικίους· παρώξυνον δ´ αὐτοὺς	οἱ	δήμαρχοι καθ´ ἡμέραν ἐκκλησιάζοντες καὶ
[11, 46]	τισὶν ὥσπερ ἔφην δημοτικοῖς εὐθὺς	οἱ	δήμαρχοι καιρὸν ἐπιτήδειον ἥκειν νομίζοντες,
[11, 61]	λαβόντες αὐτὸ μετὰ πολλῆς χαρᾶς	οἱ	δήμαρχοι προῆλθον εἰς τὴν ἀγοράν.
[11, 50]	πάλιν εἰς ἐγκλήματα καὶ διαφορὰς	οἱ	δημοτικοὶ καθίσταντο πρὸς τοὺς πατρικίους·
[11, 45]	ἐν μὲν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις	οἱ	δημοτικοὶ καὶ πένητες ἐκράτουν τῶν
[11, 44]	ἔτι δ´ αὐτῶν συλλεγομένων ἧκον	οἱ	ἐκ τῆς ἐν Φιδήνῃ στρατιᾶς
[11, 18]	μαθόντες ὅτι οὐ τοῖς πράγμασιν	οἱ	καιροὶ δουλεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς καιροῖς
[11, 54]	κειμένοις. ἐλέγοντο δὲ καὶ Τυρρηνῶν	οἱ	καλούμενοι Οὐιεντανοὶ παρασκευάζεσθαι πρὸς ἀπόστασιν,
[11, 9]	τῶν βουλευτῶν ὀλίγοι μέν τινες	οἱ	κατὰ συγγένειαν ἢ φιλίαν προσήκοντες
[11, 2]	δὲ τοῖς πραττομένοις ἀδυνατοῦντες, οὔθ´	οἱ	καταγραφέντες εἰς τὸ βουλευτικὸν συνέδριον,
[11, 27]	ἀποδοῦναι παραχρῆμα. καὶ πολλοὶ ἦσαν	οἱ	κατηγορεῖν μέλλοντες αὐτῶν. ὡς δ´
[11, 44]	ἀπὸ τῆς ἐν Φιδήνῃ στρατιᾶς	οἱ	κράτιστοι τῶν τριῶν ταγμάτων λοχαγοὶ
[11, 22]	εἰσῆλθεν αὐτοῖς, μὴ πρὸς ἀλκὴν	οἱ	κωλυόμενοι τράπωνται, καὶ λογισμὸς ὀρθὸς
[11, 5]	οὐδὲν ἀποκρινόμενος, Ἄππιος δὲ καὶ	οἱ	λοιποὶ δέκα πάντες ἀναπηδήσαντες ἐκώλυον
[11, 21]	τελευταίου, διέγνωτε περὶ αὐτῶν ὑμεῖς	οἱ	λοιποί, καὶ παριὼν ἕκαστος ἀπεφήνατο
[11, 34]	δὲ τῆς κόρης πατὴρ καὶ	οἱ	λοιποὶ συγγενεῖς ἀπελογοῦντο περὶ τῆς
[11, 53]	ἐκτὸς ἑνὸς Γαΐου Φουρνίου πάντες	οἱ	λοιποὶ συμφρονήσαντες, ἐν ᾧ τὸν
[11, 42]	οὐδὲ γὰρ τὸν Οὐεργίνιον εἴασαν	οἱ	λοχαγοὶ καλούμενον εἰς τὸ στρατήγιον
[11, 35]	συμφοραῖς τῆς κόρης ἔλεον καταχεομένων,	οἱ	μὲν ἄλλοι πάντες, ὅσοι συνήκουον
[11, 37]	πελέκεις. Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν,	οἱ	μὲν ἄλλοι στένοντες καὶ τὰ
[11, 18]	ὀλίγων τῆς αὐτῆς ἐγένοντο προαιρέσεως·	οἱ	μὲν ἀναγκαῖα καὶ τῷ παρόντι
[11, 56]	καὶ ταῦτα ὀρθῶς ὑποτίθεσθαι, καὶ	οἱ	μὲν ἀπῄεσαν ἐκ τοῦ συλλόγου,
[11, 10]	οἰκείως τοῖς παροῦσιν ἔχει πράγμασιν.	οἱ	μέν γ´ ἀγαθοὶ καὶ ἐξ
[11, 59]	πάθος ἅπασι τοῖς παροῦσι συνέβη.	οἱ	μὲν γὰρ ἀνελεῖν τὸν νόμον
[11, 24]	δόξωσιν ἀποθανεῖν. καὶ ἐγίνετο ταῦτα·	οἱ	μὲν γὰρ ἐπὶ προνομὰς ἀποστελλόμενοι
[11, 22]	ἔχαιρον ἑκάτεροι τοῖς ἀλλήλων κακοῖς·	οἱ	μὲν δημοτικοὶ τὸ φρόνημα τῶν
[11, 12]	πραΰνουσι τὰς τῶν ἠδικημένων ὀργάς,	οἱ	μὲν εἰς ἄνοιαν ἡλικίας καταφεύγοντες,
[11, 9]	ἑστίας οἱ χαριέστατοι τῶν δημοτικῶν,	οἱ	μὲν εἰς τὰς πλησιοχώρους πόλεις
[11, 23]	ὁμόσε χωρεῖν τοῖς πολεμίοις βουλομένων.	οἱ	μὲν οὖν ἐπὶ Σαβίνους στρατεύσαντες
[11, 32]	~Ἔτι δ´ αὐτοῦ βουλομένου λέγειν	οἱ	μὲν ῥαβδοῦχοι κελευσθέντες ὑπὸ τῆς
[11, 26]	μάχης, προσωτέρω δ´ ἀποστάντες ἔβαλλον	οἱ	μὲν σαυνίοις, οἱ δὲ χερμάσιν,
[11, 22]	διέλυσε τὸν σύλλογον. ~Μετὰ τοῦθ´	οἱ	μὲν τῆς ὀλιγαρχικῆς ἑταιρίας σοβαροὶ
[11, 4]	τὸ κάκιστον τῆς ὀλιγαρχίας μέρος,	οἱ	μὲν τότ´ ὄντες κατὰ τὴν
[11, 43]	τὰ κράτιστα διανοουμένοις, ἔσεσθαί τινες	οἱ	μένοντες ἅμα τοῖς ὀλιγάρχαις καὶ
[11, 21]	γράψαντες ἐκφέρομεν. Οὐαλέριος δὲ καὶ	οἱ	μετ´ αὐτοῦ ἑστῶτες ὅταν αὐτοὶ
[11, 61]	ἐξ ἁπάντων ἔπαινος ἐγίνετο, καὶ	οἱ	μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι μικροῦ δεῖν
[11, 18]	Ταύτην ἀποδειξαμένου Κορνηλίου τὴν γνώμην	οἱ	μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι χωρὶς ὀλίγων
[11, 19]	ἔσομαι. εὐαρίθμητοι γάρ τινές εἰσιν	οἱ	μετ´ ἐμὲ ἀναστησόμενοι, οὓς ἐὰν
[11, 24]	τόπους, μή τι λάθωσι παρακινήσαντες	οἱ	μετὰ τοῦ Οὐαλερίου συνεστῶτες. ἐπέσκηπτόν
[11, 40]	Καὶ ταῦτ´, ἔφη, προπηλακίζουσιν ἡμᾶς	οἱ	μήτε νόμῳ τὴν ἐξουσίαν ἔχοντες
[11, 8]	ἡμῖν ὃ πάντες ἂν εὔξαιντο	οἱ	νοῦν ἔχοντες, χωρὶς ὅπλων διαπεπολεμηκέναι
[11, 8]	ἀρχαῖον σχῆμα τῇ πολιτείᾳ, πτήξαντες	οἱ	νῦν θρασεῖς καὶ τὰ ὅπλα
[11, 30]	εἰρήνη γένηται καὶ πάντες ἔλθωσιν	οἱ	νῦν ὄντες ἐπὶ στρατοπέδου, τότε
[11, 5]	τῆς διανοίας, ὅτι σώζονται μὲν	οἱ	Οὐαλερίων ἀπόγονοι τῶν ἐξελασάντων τὴν
[11, 14]	δ´ οὐχ ὑπὸ σοῦ κελευσθέντες	οἱ	παῖδες, ἀλλ´ ἐφ´ ἑαυτῶν γνόντες
[11, 51]	Ἑρμίνιος καὶ Τίτος Οὐεργίνιος· καὶ	οἱ	παρὰ τούτων τὴν ἀρχὴν παραλαβόντες,
[11, 10]	τὰς ἄλλας καρποῦσθαι τιμάς, ἃς	οἱ	πατέρες αὐτῶν ἐκαρποῦντο, ἄχθονται τούτων
[11, 55]	ἱεροὺς εἶναι καὶ παναγεῖς ἐψηφίσαντο	οἱ	πατέρες ἡμῶν θεοὺς καὶ δαίμονας
[11, 7]	ὁ δῆμος εὔνους ἐστὶν οὔτε	οἱ	πατρίκιοι, καὶ οὐ μάτην ἀκούσαντες
[11, 53]	ὕπατον ἀρχὴν λαμβάνειν τέως γὰρ	οἱ	πατρίκιοι μόνοι μετῄεσαν αὐτὴν ἐν
[11, 45]	ἐν δὲ ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις	οἱ	πατρίκιοι παρὰ πολὺ τῶν ἄλλων
[11, 56]	ἀνδράσι μὴ ἐλάττονες ἀριθμὸν ἔστωσαν	οἱ	πατρίκιοι τῶν δημοτικῶν. ταῦτα γὰρ
[11, 1]	καὶ σχέτλια ὑπέμεινε, καὶ τίνες	οἱ	πείσαντες αὐτοὺς λόγοι καὶ ὑπὸ
[11, 42]	πεπονθότες. μαθόντες δὲ τὰ γενόμενα	οἱ	πέντε ἄνδρες, οὓς ἔφην ἡγεῖσθαι
[11, 50]	πατρικίων τοὺς νόμους, οὓς ἐκύρωσαν	οἱ	περὶ Οὐαλέριον ὕπατοι· δόξα τ´
[11, 61]	δ´ ἡ τῶν ὄχλων, ὥσθ´	οἱ	περὶ παντὸς ποιούμενοι τέως τῆς
[11, 32]	ἀντεχομένην. ἰδόντες δὲ πένθος ἐλεεινὸν	οἱ	περὶ τὸ βῆμα πάντες ἀνέκραγον
[11, 16]	γνώμῃ προσετίθεντο. ~Ἐφ´ ᾧ διαταραχθέντες	οἱ	περὶ τὸν Ἄππιον ἐβουλεύσαντο μηκέτι
[11, 38]	νεκροῦ καὶ ἐπειδὴ πλησίον αὐτῶν	οἱ	περὶ τὸν Ἄππιον ἐγίνοντο, πρῶτον
[11, 25]	ἀπείρων πολέμου, ἐκποδῶν ποιῆσαι σπεύδοντες	οἱ	περὶ τὸν Ἄππιον εἰς ὁμιλίας
[11, 39]	τοῦτ´ ἐξουσίας ὅσης ἐβούλοντο τυχόντες	οἱ	περὶ τὸν Οὐαλέριον ἐνεφοροῦντο τῶν
[11, 50]	τῆς βουλῆς τὸν θρίαμβον ἀγανακτοῦντες	οἱ	περὶ τὸν Οὐαλέριον καὶ δεινὴν
[11, 2]	ταῖς ἀρχαῖς, ἀλλὰ καὶ τούτων	οἱ	πλείους ἀνασκευασάμενοι πανοικεσίᾳ καὶ τὰς
[11, 23]	ἐκ τῆς φυγῆς τραυματίαι τε	οἱ	πλείους καὶ τὰ ὅπλα μικροῦ
[11, 9]	ὡς πρότερον, ἀλλὰ καὶ τούτων	οἱ	πλείους τὸν βίον ἔχουσιν ἐν
[11, 23]	τὴν ἄλλην τοῦ πολέμου παρασκευὴν	οἱ	πολέμιοι διήρπασαν. ὡς δ´ ἀπηγγέλη
[11, 17]	ἐπὶ τὴν πόλιν ἡμῶν ἔλθωσιν	οἱ	πολέμιοι καὶ προσαγάγωσι τοῖς τείχεσι,
[11, 23]	ἔπαθον. ὠσάμενοι γὰρ ἐπ´ αὐτοὺς	οἱ	πολέμιοι καὶ τοὺς ὑποστάντας τοῦ
[11, 54]	φιλονεικίαν καταβαλεῖν, ὅταν δὲ τέλος	οἱ	πόλεμοι λάβωσι, τότε προτιθέναι τὸν
[11, 3]	ἀπολωλεκυίας ἀφορμὴν κρατίστην ὑπολαβόντες ἐκεῖνοι	οἱ	πολέμῳ κρατηθέντες ὑπ´ αὐτῆς τάς
[11, 42]	~Ἔτι δ´ αὐτοῦ λέγοντος ἀνεβόησαν	οἱ	πολλοὶ τιμωρήσειν ὑπισχνούμενοι καὶ τοὺς
[11, 63]	Κοίντου Φαβίου {ὑπατείας· ὥστε} καταλιπεῖν	οἱ	πονηρότατοί τε καὶ ἀσελγέστατοι Ῥωμαίων,
[11, 55]	ἐσκόπουν, ὅ τι χρὴ ποιεῖν,	οἱ	πρεσβύτατοί τε καὶ κορυφαιότατοι τῶν
[11, 4]	νῦν λέγειν, ἀλλ´ ὅταν οἵδε	οἱ	πρεσβύτεροι καὶ τιμιώτεροί σου γνώμην
[11, 16]	ἔχοντες ἄνθρωποι τὴν ἡλικίαν ἔχουσιν,	οἱ	πρὸ ἐμοῦ γνώμην ἀποφηνάμενοι καὶ
[11, 40]	χειρὸς ἔχων. ἰδόντες δ´ αὐτὸν	οἱ	πρὸ τοῦ στρατοπέδου τὰς φυλακὰς
[11, 16]	καὶ οὐ πόρρω θεοβλαβείας πεποιήκασιν	οἱ	πρόεδροι τῆς βουλῆς ἡμῶν. οὗτοι
[11, 47]	μαθόντες δὲ πολιορκούμενον τὸν χάρακα	οἱ	προεξεληλυθότες ἐπὶ τὰς προνομὰς ταχέως
[11, 14]	ἔχετε, ὦ βουλή, καὶ ὑμεῖς	οἱ	προεστηκότες τῆς πόλεως, τὴν ἐμὴν
[11, 15]	Λεύκιος Λουκρήτιος καὶ πάντες ἑξῆς	οἱ	πρωτεύοντες δέκα τοῦ συνεδρίου τῇ
[11, 22]	δὲ τῶν ἑταιριῶν ἡγεμόνες ἦσαν	οἱ	πρῶτοι τολμήσαντες ἐν τῷ συνεδρίῳ
[11, 47]	ἀμφοτέρων πολύς, ἐν ᾧ νικήσαντες	οἱ	Ῥωμαῖοι τούς τε συστάδην μαχομένους
[11, 48]	γὰρ ἔφθασαν ἀνασκευασάμενοι τὰς ὠφελείας	οἱ	Σαβῖνοι διὰ καταφρόνησιν. τὰ μὲν
[11, 14]	οὐχ ἅπαξ, ἀπήλασαν δέ με	οἱ	σοὶ παῖδες ἀπὸ τῶν οἰκείων
[11, 23]	καταφρονήσαντες αὐτῶν, ὅτι νεοσύλλεκτοι ἦσαν	οἱ	στρατευόμενοι, πλησίον ἀντεστρατοπεδεύσαντο καὶ τάς
[11, 28]	πάντων ἀξιούντων περιμένειν, ἕως ἔλθωσιν	οἱ	συγγενεῖς τῆς κόρης· καὶ ὁ
[11, 36]	πράγματος, ὦ Οὐεργίνιε, καὶ ὑμεῖς	οἱ	σὺν τούτῳ παρόντες, οὐ νῦν
[11, 9]	μέγιστον ὑμῖν γενέσθω τεκμήριον {πάντες	οἱ	τὰ κοινὰ διοικοῦντες} ὃ μόνον
[11, 46]	τῶν ἀνῃρημένων καὶ τῶν πο	οἱ	ταμίαι τῆς πόλεως ἀνέλαβον εἰς
[11, 37]	τὴν πόλιν καὶ ἀντιστρατηγοῦντες ἡμῖν	οἱ	ταραχώδεις, μηδαμῇ χρήσιμοι μήτ´ ἐν
[11, 7]	καὶ τὴν χώραν ἐπιόντες λεηλατεῖν,	οἱ	τέως ἀγαπῶντες καὶ τοῖς θεοῖς
[11, 23]	ἦσαν ἐχθροὶ τῆς ὀλιγαρχίας καὶ	οἱ	τέως ἀποκρυπτόμενοι τὸ μῖσος, φανεροὺς
[11, 33]	τοῦ χάρακος. ἔφθησαν δ´ αὐτὸν	οἱ	τῇ κόρῃ προσήκοντες, Νομιτωρίου τε
[11, 46]	ἐπιταγῆς τῶν δημάρχων, ὡς δ´	οἱ	τὴν αἰτίαν ἀπολύσασθαι βουλόμενοι διεφήμιζον,
[11, 14]	καὶ βωμοὺς κοιναῖς θυσίαις γεραίρομεν	οἱ	τῆς Ἀππίου γενεᾶς διάδοχοι, καὶ
[11, 39]	μᾶλλον ἐξηλλοτρίωσαν τὸν πολιτικὸν ὄχλον	οἱ	τῆς κόρης συγγενεῖς κλίνην τε
[11, 19]	ἀσφαλείας γένοιτο, καὶ δίκην δοῖεν	οἱ	τολμήσαντες αὐτὴν κακῶς ποιεῖν, καὶ
[11, 54]	δὲ τοῖς γνωσθεῖσιν ὑπ´ αὐτῶν	οἱ	τὸν νόμον εἰσφέροντες {ἔχουσι δ´
[11, 19]	καὶ παρὰ πολὺ κρατεῖν ἐδόκουν	οἱ	τὸν πόλεμον ἐπικυροῦντες τῶν ἑτέρων,
[11, 53]	ὑπὲρ τῶν ὑπατικῶν ἀρχαιρεσιῶν εἰσέφερον	οἱ	τότε δημαρχοῦντες ἐκτὸς ἑνὸς Γαΐου
[11, 53]	εἴτε δημοτικούς. ἐφ´ οἷς ἠγανάκτουν	οἱ	τοῦ βουλευτικοῦ μετέχοντες συνεδρίου καταλυομένην
[11, 25]	ἐν θατέρῳ τῶν στρατοπέδων, ἔνθα	οἱ	τρεῖς ἡγεμόνες ἦσαν, ἅπαντας ἑτοίμους
[11, 13]	καὶ πόθος ἡδονῶν ὀλεθρίων, ἃς	οἱ	τυραννικοὶ φέρουσι βίοι. εἰ δὲ
[11, 41]	πολιτῶν θυγατέρας ὡς δούλας ἀπάγουσιν	οἱ	τύραννοι καὶ μετὰ μαστίγων νυμφαγωγοῦσιν;
[11, 1]	ἔργα ἐπετέλεσαν, καὶ τίνες ἦσαν	οἱ	τῶν στρατοπέδων ἡγεμόνες τῶν τε
[11, 47]	ἐπαύσαντο ταραχαί, συναγαγόντες τὴν βουλὴν	οἱ	ὕπατοι δόγμα κυροῦσιν ἐξάγειν τὸν
[11, 62]	χιλίαρχοι μόνον, ἐν αἷς δ´	οἱ	ὕπατοι, ἐν οὐ πολλαῖς δ´
[11, 59]	δευτέρῳ γὰρ τούτῳ λόγον ἀπέδωκαν	οἱ	ὕπατοι ταὐτὸ πάθος ἅπασι τοῖς
[11, 57]	τὸ προβούλευμα ἔδει γενέσθαι, συγκαλέσαντες	οἱ	ὕπατοι τὴν βουλὴν καὶ πολλὰς
[11, 2]	εἰκὸς ἦν, τελευτῶντες αὐτοὶ κατελείφθησαν	οἱ	φιλοτύραννοι, καὶ οἷς μηδεμία τῶν
[11, 39]	τῆς τῶν ὀλιγαρχικῶν καταλύσεως. ἀλλ´	οἱ	φρονοῦντες τὰ τῆς ὀλιγαρχίας ὅπλα
[11, 9]	ὁσημέραι καταλιπόντες τὰς πατρῴας ἑστίας	οἱ	χαριέστατοι τῶν δημοτικῶν, οἱ μὲν
[11, 62]	φέρονται, ἀλλ´ ἐν αἷς μὲν	οἱ	χιλίαρχοι μόνον, ἐν αἷς δ´
[11, 16]	ὅλην ὑπομένουσιν ἀνατρέψαι τὴν πατρίδα·	οἵ	γ´ ὁρῶντες μὲν ἀνάστατον τὴν
[11, 5]	ἀλλὰ τὸν Ταρκύνιον ἐκεῖνον ἐνδυόμενοι,	οἵ	γ´ οὐδὲ λόγου τυχεῖν ἐᾶτε
[11, 2]	κοινῶν φροντὶς ἦν. οὔτε γὰρ	οἵ	γε πατρίκιοι διέμενον ἐν τῇ
[11, 47]	ὀλίγους ὡς ἕκαστοι εἶχον ἐπιφαινόμενοι·	οἵ	τ´ ἐκ τοῦ χάρακος ἐπεὶ
[11, 39]	ἔχοντες μέγα παρεῖχον αὐτοῖς δέος,	οἵ	τε περὶ τὸν Οὐαλέριον οὐκ
[11, 41]	τῆς ἀρετῆς τῶν γονέων ἄξιος,	οἳ	διὰ μιᾶς γυναικὸς ὕβριν ὑφ´
[11, 19]	τῶν δέκα ὁρᾶτε, ὦ πατέρες,	οἳ	κατ´ ἀρχάς τ´ οὐκ ἐπέτρεψάν
[11, 41]	τυράννων ἐπιθυμίαι κατὰ τὸ εἰκός,	οἷα	δὴ μήτε νόμον ἔχουσαι κωλυτὴν
[11, 44]	διανοίας αὐτῶν οὔσης Ἄππιος μέν,	οἷα	δὴ συγγινώσκων ἑαυτῷ τῆς παρούσης
[11, 35]	διαλαλοῦντες ἔκλαιον. ὁ δὲ Ἄππιος,	οἷα	δὴ φύσιν τε οὐ φρενήρης
[11, 15]	καλὴν ταύτην ἀρχήν. ἐπειδὰν δ´	οἷα	μαντεύομαι περὶ τὴν δεκαδαρχίαν γένηται
[11, 3]	ποιήσασθαι, πότερον αὐθάδη καὶ μισοπόνηρον	οἵας	ἔθος ἦν ποιεῖσθαι τοῖς τε
[11, 35]	τῆς τύχης ἀνεκλαίοντο παράλογον, εἰς	οἵας	ὕβρεις καὶ προπηλακισμοὺς ἐλεύσοιτο ἐξ
[11, 8]	ἐκεῖνοι συμβῇ, μᾶλλον δ´ εὖ	οἶδα	συμβησόμενα. ἐὰν δὲ τὰ πρῶτα
[11, 4]	σοι νῦν λέγειν, ἀλλ´ ὅταν	οἵδε	οἱ πρεσβύτεροι καὶ τιμιώτεροί σου
[11, 54]	τὸν περὶ τῶν ἀρχαιρεσιῶν νόμον,	οἵδε	τοσούτου ἐδέησαν εἶξαι τοῖς καιροῖς,
[11, 40]	τ´ αὐτὸς πέπονθε καὶ ὧν	οἶδεν	ἑτέρους παθόντας· καὶ εἴ τις
[11, 35]	καὶ ὑπὸ μεγέθους ἐξουσίας διεφθαρμένος,	οἰδῶν	τε τὴν ψυχὴν καὶ ζέων
[11, 9]	τὰ κακά. καίτοι τίνος ἔλαττον	οἴεσθ´	εἶναι κακὸν πόλει καὶ ταῦτα
[11, 37]	ἀνάγκης σωφρονισθέντες εἴξετε. μὴ τούτους	οἴεσθε	τοὺς ἐπὶ τοῦ Καπετωλίου καὶ
[11, 43]	λοχαγοῖς ἅπασιν ἀραμένους τὰ σημεῖα	οἴκαδε	ἀπάγειν τὴν στρατιάν. ὀρρωδούντων δ´
[11, 42]	ὅπως παύσουσι τὴν ταραχήν, τὰ	οἰκεῖα	ὅπλα περιστησάμενοι. ὡς δ´ ἐπύθοντο
[11, 41]	κτᾶσθαι δι´ ἀνδραγαθίαν, τὰ δ´	οἰκεῖα	περιορᾶν ἀπολλύμενα διὰ μαλακίαν οὐδὲ
[11, 23]	ἐχώρει κατὰ νοῦν τοσαύτην μὲν	οἰκείαν	δύναμιν ἐπαγομένοις, τοσαύτην δὲ συμμαχίαν.
[11, 60]	ἐπιφερομένους ἀποτρέψασθαι βουλομένῃ κακῶς τὸν	οἰκεῖον	καὶ πολιτικὸν διαλύσασθαι πόλεμον· ἔφησε,
[11, 7]	οὐχ ἧττον τοῦ ἀντιπάλου τὸ	οἰκεῖον,	νοσεῖ τὰ ὅλα καὶ πᾶσα
[11, 16]	ἀξίωσιν συμβούλους καλεῖν, ἀλλὰ κατ´	οἰκειότητα	καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς ἑταιρίαν.
[11, 39]	ἔτι τοῦ πλήθους αὐτῷ διαμένοντος	οἰκείου	ἀναβὰς ἐπὶ τοῦ Ἡφαίστου τὸ
[11, 7]	πλήθει λογισμός, ὅτι οὐχ ὑπὲρ	οἰκείων	ἀγαθῶν κακοπαθοῦσιν, ἀλλ´ ἵνα βεβαιότερον
[11, 9]	ταῦτα τῇ Ῥωμαίων, ᾗ πολλῶν	οἰκείων	δεῖ σωμάτων, εἰ μέλλει βεβαίως
[11, 9]	τὰ κοινὰ συμφέροντα πρὸ τῶν	οἰκείων	λυσιτελῶν αἱρεῖσθαι καὶ μηδένα κίνδυνον
[11, 44]	ἄρξαι τῆς ἀποστάσεως πρότεροι, ὡς	οἰκείων	ὄντων τῇ δεκαδαρχίᾳ τῶν ἐν
[11, 14]	οἱ σοὶ παῖδες ἀπὸ τῶν	οἰκείων	οὐ σχολὴν ἄγειν σε λέγοντες,
[11, 24]	τῶν στρατιωτῶν ὄλεθρος, τῶν μὲν	οἰκείων	τῆς ὀλιγαρχίας ἐν ταῖς πρὸς
[11, 10]	εἰπεῖν, ἔξω τῶν ὑμετέρων ἑταίρων	οἰκείως	τοῖς παροῦσιν ἔχει πράγμασιν. οἱ
[11, 9]	γυναιξὶ καὶ τέκνοις μετατιθέμενοι τὰς	οἰκήσεις,	οἱ δ´ εἰς τοὺς πλεῖστον
[11, 15]	ἐμοὺς εἰς Σαβίνους ἄπειμι, πόλιν	οἰκήσων	Ῥήγιλλον, ἐξ ἧς τὸ γένος
[11, 57]	ἀπόρρητα βουλευτήρια συνάγοντας ἐν ἰδίαις	οἰκίαις,	καὶ οὐδ´ ἅπαντας τοὺς βουλευτὰς
[11, 38]	ἀγανακτῶν. ἤδη δ´ αὐτῷ κατ´	οἰκίαν	ὄντι προσαγγέλλουσι τῶν ἑταίρων τινές,
[11, 14]	νουθετῆσαι· καὶ παρεγενόμην εἰς τὴν	οἰκίαν	οὐχ ἅπαξ, ἀπήλασαν δέ με
[11, 60]	τῶν παραγενηθέντων ἐν τῷ κατ´	οἰκίαν	συνεδρίῳ γνώμην εἰσέφερεν, ἣν εἰσηγήσατο
[11, 56]	δήμου μεγάλῳ γενομένην, ἐπειδὴ κατ´	οἰκίαν	τε συνήδρευσαν, ἀλλ´ οὐκ ἐν
[11, 15]	ἐναντίον ὑμῶν· ἀλλ´ ὥσπερ τὴν	οἰκίαν	τὴν ἰδίαν ἀπέκλεισέ μοι, καὶ
[11, 40]	ὀφείλεται τὰ δίκαια φύσεως προγόνων.	οἰκίας	γὰρ δὴ καὶ κλήρους καὶ
[11, 22]	πύλας ἀφῆκαν τοὺς θέλοντας ἀπιέναι,	οἰκίας	δ´ αὐτῶν καὶ κλήρους καὶ
[11, 2]	πλείους ἀνασκευασάμενοι πανοικεσίᾳ καὶ τὰς	οἰκίας	ἐρήμους ἀφέντες ἐν τοῖς ἀγροῖς
[11, 36]	ἐπιτροπεῦσαι· πελάται δ´ εἰσὶ τῆς	οἰκίας	ἡμῶν ἐκ προγόνων. ἐν δὲ
[11, 5]	λείπεται δὲ διαδοχὴ τῆς Ὁρατίων	οἰκίας,	οἷς πάτριόν ἐστιν ὁμόσε χωρεῖν
[11, 22]	Μάρκος Ὁράτιος, φραξάμενοί τε τὰς	οἰκίας	ὅπλοις καὶ φυλακὴν θεραπόντων καὶ
[11, 39]	ἔμελλον. ἐξεπήδων γὰρ ἐκ τῶν	οἰκιῶν	γυναῖκές τε καὶ παρθένοι τὸ
[11, 44]	εἰς τὸ συνέδριον ἐκ τῶν	οἰκιῶν	κατ´ ἄνδρα μεταπεμπόμενος. ἔτι δ´
[11, 4]	ὁρῶντες ἐπεχείρησαν μὲν ἐκ τῶν	οἰκιῶν	τοὺς βουλευτὰς ἄγειν· πυθόμενοι δὲ
[11, 18]	ἐκείνων πόλεις αὐτοὶ στρατευσόμεθα; ἀλλ´	οἴκοι	μένοντες καὶ τοῖς δέκα λοιδορούμενοι
[11, 34]	γένος ἀλλότριον εἰς τὸν ἴδιον	οἶκον	εἰσαγαγεῖν, δούλης ἀλλοτρίας ἂν ἐλάμβανε
[11, 44]	οὐδὲν ἠξίου πράττειν, ἀλλὰ κατ´	οἶκον	ἔμενεν· ὁ δὲ σὺν αὐτῷ
[11, 19]	μεταξὺ χρόνους ἀποφαίνων ταῖς πολιτικαῖς	οἰκονομίαις	γενησομένους ἐν χερσὶν ὄντος τοῦ
[11, 23]	ἀξιοῦντες ὡς ἐπανορθωσόμενοι τὰς ἐλαττώσεις	οἴκτιστα	πράγματα ἔπαθον. ὠσάμενοι γὰρ ἐπ´
[11, 35]	τῶν λόγων, τῆς τε μορφῆς	οἶκτον	ἐλάμβανον, ὁπότ´ εἰς τὴν παρθένον
[11, 49]	καὶ ἄλλα πολλὰ {φέρων} εἰς	οἶκτον	ἐφελκόμενα τὸ πλῆθος. ταῦτα δὴ
[11, 20]	ἐχόντων, ἔνατον ἢ δέκατον ἔτος	οἶμαι	τουτί. τότε τοίνυν ἀποστειλάντων ὑμῶν
[11, 11]	τοῦ δὲ πολιτεύματος τούτου πρῶτον	οἴομαι	δεῖν ἄρξαι σὲ καὶ παῦσαι
[11, 20]	δὴ τὸ παράδειγμα μιμησαμένους ἡμᾶς	οἴομαι	δεῖν, ἐπειδὴ οὐδὲν ἄλλο ποιεῖν
[11, 4]	τε καὶ ἀναγκαιοτέρων, ὑπὲρ ὧν	οἴομαι	δεῖν πρῶτον ἀκοῦσαι τὴν βουλήν.
[11, 8]	πόλεμον. ταῦτα δὴ λογισαμένους ἡμᾶς	οἴομαι	δεῖν τὴν μὲν ὑπὲρ τοῦ
[11, 9]	τὰ κακά; ἐγὼ μὲν γὰρ	οἴομαι	τὰ κακά. καίτοι τίνος ἔλαττον
[11, 30]	ἀλλὰ κατεσκευασμένον ὑπ´ ἀνδρὸς ἁπάσαις	οἰομένου	δεῖν ταῖς ἐπιθυμίαις ἐκ παντὸς
[11, 43]	τοὺς ἔνδον οὐ μετρίως πολέμιον	οἰομένους	στρατὸν εἰσεληλυθέναι· κραυγή τε καὶ
[11, 53]	ἐλέχθησαν, ἐπιεικέστεροι μὲν ὑπὸ τῶν	οἰομένων	ἀγνοίᾳ τοῦ συμφέροντος ἁμαρτάνειν τοὺς
[11, 39]	τὸν ἄλλον κόσμον τὸν ἐπιτάφιον	οἷον	ἐδύναντο πολυτελέστατον παρασκευάσαντες, καὶ τὴν
[11, 16]	προεστηκότας τῆς πόλεως, οὓς ἐχρῆν†	οἷόν	τε δεῖ φυλάττειν, καὶ τοῖς
[11, 40]	τὸν πρὸς Ἀλγιδῷ χάρακα, τοιοῦτος	οἷος	ἐκ τῆς πόλεως ἐξέδραμεν, αἵματι
[11, 54]	καὶ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας, ὅρκους,	οἵπερ	εἰσὶ μέγιστοι παρ´ αὐτοῖς, κατὰ
[11, 1]	ἀλλὰ καὶ τοὺς τόπους, ἐν	οἷς	αἱ πράξεις ἐγένοντο, βούλονται παρὰ
[11, 33]	τὴν θεράπαιναν αὐτὴν παραδούς· ἐφ´	οἷς	ἅπασι πολὺς ὁ προσποιητὸς σχετλιασμὸς
[11, 36]	καὶ τὰ στίφη τῶν ἑταίρων,	οἷς	διειλήφει τὴν ἀγοράν, τοῖς ὄμμασι
[11, 15]	ἀγνοεῖν, καὶ φίλων οὐ σπανίζομεν,	οἷς,	ἐάν τι δέῃ, συμβούλοις χρησόμεθα.
[11, 1]	τοῖς δὲ πολιτικοῖς ἀνδράσιν, ἐν	οἷς	ἔγωγε τίθεμαι καὶ τοὺς φιλοσόφους,
[11, 58]	πρεσβυτάτους καὶ τιμιωτάτους τῶν βουλευτῶν,	οἷς	ἐκ τῶν πατρίων ἐθισμῶν καὶ
[11, 26]	ἰδίων ἑταίρων τοὺς ἰταμωτάτους ἐπιλεξάμενοι,	οἷς	ἐπέσκηψαν ἀποκτεῖναι τὸν ἄνδρα μεγάλους
[11, 18]	~Ὦ πολλῆς μὲν εὐηθείας τούτων,	οἷς	ἐπὶ νοῦν ἔρχεται τοιαῦτα ληρεῖν,
[11, 53]	τὴν ὑπατείαν εἴτε δημοτικούς. ἐφ´	οἷς	ἠγανάκτουν οἱ τοῦ βουλευτικοῦ μετέχοντες
[11, 4]	τῶν κολακευόντων τὴν ὀλιγαρχίαν, ἐν	οἷς	ἦν τὸ κάκιστον τῆς ὀλιγαρχίας
[11, 39]	αὐτοὺς δὴ τοὺς ὀλιγαρχικούς, ἐν	οἷς	ἦσάν τινες οὐκέτι τῆς ὀλιγαρχικῆς
[11, 14]	γενεᾶς διάδοχοι, καὶ προγόνων δαίμονας,	οἷς	μετὰ θεοὺς δευτέρας τιμὰς καὶ
[11, 37]	κρείττονα ἧς ἔχετε νῦν ἄπιτε,	οἷς	μή τι πρᾶγμα, καὶ πράσσετε
[11, 2]	αὐτοὶ κατελείφθησαν οἱ φιλοτύραννοι, καὶ	οἷς	μηδεμία τῶν κοινῶν φροντὶς ἦν.
[11, 12]	ἐξαριθμεῖσθαι βουλοίμην τὰς ἀπολογίας. καὶ	οἷς	μηδὲν ἀπολόγημα ὑπάρχει μήτε δίκαιον
[11, 56]	παραχωρεῖν μηδενὶ πλὴν τῶν πατρικίων,	οἷς	μόνοις ὅσιόν τε καὶ θεμιτόν
[11, 2]	ἔπειθ´ ὅτι τοὺς χαριεστάτους Ῥωμαίων,	οἷς	οὐ κατὰ γνώμην τὰ πραττόμενα
[11, 40]	ἔχουσι καὶ γοναὶ παίδων ἀρρένων,	οἷς	ὀφείλεται τὰ δίκαια φύσεως προγόνων.
[11, 19]	ἐπεχείρει πράγματα οὐκ ἐπιτήδεια χλευασμῶν,	οἷς	παρακρουσάμενος ὑμᾶς τοὺς πολλοὺς ᾤχετο
[11, 5]	δὲ διαδοχὴ τῆς Ὁρατίων οἰκίας,	οἷς	πάτριόν ἐστιν ὁμόσε χωρεῖν τοῖς
[11, 9]	ἀγρῶν καθ´ ἕνα καλούμενοι συνῆλθον,	οἷς	πάτριον ἦν ἅμα ταῖς ἀρχαῖς
[11, 8]	Σαβίνων τε καὶ Αἰκανῶν ἐνθυμήματα,	οἷς	πεπιστευκότες ἐμβεβλήκασιν ἡμῶν εἰς τὴν
[11, 10]	γ´ ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν,	οἷς	προσῆκεν ἱερᾶσθαί τε καὶ ἄρχειν
[11, 27]	ἀποκτείνειε καὶ τοὺς ἄλλους ἄνδρας,	οἷς	πρώτοις ἐνέτυχεν, αὐτοί τε πολλὰ
[11, 35]	πεπονθώς. διὰ δὴ ταῦτα πάντα	οἰστρῶν	λόγον τε ὑπέμεινεν εἰπεῖν ἀναίσχυντον,
[11, 42]	νῦν λαβόντες ἐλπίδας ἀκολουθῶμεν ὑμῖν,	οἵτινες	ὅσην οὔπω πρότερον ἕτεροι Ῥωμαίων
[11, 9]	λόγους, ἀλλ´ ἵνα δείξας, ἐν	οἵῳ	κλύδωνι τὰ πράγματα σαλεύει τῆς
[11, 20]	τοὺς αὐτοὺς συνεχεῖς καὶ μηδ´	οἵῳ	τ´ εἶναι τοῖς κάμνουσι τῶν
[11, 35]	ὕβρεις καὶ προπηλακισμοὺς ἐλεύσοιτο ἐξ	οἵων	ἀγαθῶν. εἰσῄει τ´ αὐτοὺς λογισμός,
[11, 12]	~Εἰ δὲ διὰ φόβον ἐχθρῶν	ὀκνεῖς	ἀποθέσθαι τὴν ἀρχήν, μή σοι
[11, 19]	οὐ μὴν ἐγὼ ταῦθ´ ὑφορώμενος	ὀκνήσω	τὴν ἐμαυτοῦ γνώμην εἰπεῖν. ὅταν
[11, 7]	οὔτε πόνον οὔτε κίνδυνον οὐδένα	ὀκνοῦσιν.	ὅταν δὲ νοσοῦσα ἐν αὑτῇ,
[11, 14]	πολλῶν ἔτι σοι λέγειν βουλόμενος	ὀκνῶ.	εἰ μὲν γὰρ ἐπὶ τὰ
[11, 25]	Αἰκανοὺς συνάρασθαι πολέμου, σπεῖραν ἀνδρῶν	ὀκτακοσίων	ἐκπεπληρωκότων ἤδη τὰς κατὰ νόμον
[11, 56]	δή τινα ἐμοὶ μὲν γὰρ	ὀκτὼ	ἢ ἓξ ἀποχρῆν δοκεῖ ἔν
[11, 7]	ἀντιπάλου τὸ οἰκεῖον, νοσεῖ τὰ	ὅλα	καὶ πᾶσα ἱκανὴ δύναμις τὰ
[11, 13]	δόξης διώκουσα καὶ πόθος ἡδονῶν	ὀλεθρίων,	ἃς οἱ τυραννικοὶ φέρουσι βίοι.
[11, 39]	τι χρήσεται τοῖς ἀνδράσι τὴν	ὀλεθριωτάτην	ἔγνω βαδίζειν ὁδόν. ὡς γὰρ
[11, 17]	διαλύσατε. τὸν δὲ τῶν γεωργῶν	ὄλεθρον	οὐχ ὑπολογιούμεθα ὑμῖν, οὐδ´ εἴ
[11, 25]	στρατόπεδον τῶν πολεμίων εἰς πρόδηλον	ὄλεθρον,	ὡς πᾶσιν ἐδόκει, τοῦ τε
[11, 24]	ἐγίνετο δὲ διχόθεν τῶν στρατιωτῶν	ὄλεθρος,	τῶν μὲν οἰκείων τῆς ὀλιγαρχίας
[11, 43]	αὐτῶν καθήπτετο λυμεῶνας τε καὶ	ὀλέθρους	τῆς πατρίδος ἀποκαλῶν καὶ παραινῶν
[11, 48]	χάρακος τὰς δυνάμεις ἀντεπῆγε θᾶττον	ὅλῃ	δυνάμει πρὸς οὐκ ἐλάττους ἀριθμὸν
[11, 16]	ἵνα τούτους διαβάλλωσι πρὸς ὑμᾶς,	ὅλην	ὑπομένουσιν ἀνατρέψαι τὴν πατρίδα· οἵ
[11, 43]	ἐξελθόντες ἐκ τοῦ στρατοπέδου δι´	ὅλης	ἡμέρας ἐπιπορευθέντες ἑσπέρας καταλαβούσης παρῆσαν
[11, 33]	πόλεως ἕτεροι πεμφθέντες ἱππεῖς δι´	ὅλης	νυκτὸς ἐφρούρουν τὴν ἀπὸ στρατοπέδου
[11, 60]	ἀδελφὸς θατέρου τῶν ὑπάτων· ὃς	ὀλίγα	διαλεχθεὶς ὑπὲρ τῶν κατεχόντων καιρῶν
[11, 30]	λόγον ὁ τῆς κόρης θεῖος	ὀλίγα	καὶ αὐτὰ τὰ πρὸς τὸν
[11, 43]	τινες οἱ μένοντες ἅμα τοῖς	ὀλιγάρχαις	καὶ στρατιῶται καὶ λοχαγοί, πλὴν
[11, 46]	τῶν ὑπηρετησάντων τι παράνομον τοῖς	ὀλιγάρχαις	οὐδεὶς ἔσχεν ἀγῶνα δημόσιον, ἀλλὰ
[11, 11]	παῦσαι τὴν ὑπὸ σοῦ κατασταθεῖσαν	ὀλιγαρχίαν,	Ἄππιε, λυσιτελῆ γέ ποθ´ ἡμῖν
[11, 4]	εἰ μὴ τῶν κολακευόντων τὴν	ὀλιγαρχίαν,	ἐν οἷς ἦν τὸ κάκιστον
[11, 49]	ἔφην, Ἀππίῳ τῷ καταστησαμένῳ τὴν	ὀλιγαρχίαν	καὶ νεωστὶ ὑπὸ τῶν δημάρχων
[11, 40]	ἢ χάρισιν οὐ πεφόβηται τὴν	ὀλιγαρχίαν	οὐδὲ δέδοικε, μὴ καὶ ἐπ´
[11, 3]	ἀναλαβεῖν, ὡς νοσούσης διὰ τὴν	ὀλιγαρχίαν	τῆς πόλεως καὶ οὔτε συστῆναι
[11, 1]	καὶ ἀντὶ τῆς πατρίου δημοκρατίας	ὀλιγαρχίαν	τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι κυρίαν οὐδὲ
[11, 57]	Λευκίου Οὐαλερίου τῶν καταλυσάντων τὴν	ὀλιγαρχίαν,	ὑπατικῶν ἀνδρῶν καὶ οὐδενὸς ἧττον
[11, 40]	καὶ θρασύτερον ἤδη καθήπτετο τῆς	ὀλιγαρχίας	διεξιών, ὡς πολλῶν μὲν ἀφείλοντο
[11, 24]	ὄλεθρος, τῶν μὲν οἰκείων τῆς	ὀλιγαρχίας	ἐν ταῖς πρὸς τοὺς πολεμίους
[11, 12]	σοι καὶ τῶν πρὸ τῆς	ὀλιγαρχίας	ἔργων πολλῶν καὶ καλῶν ὄντων
[11, 23]	πόλιν, ὅσοιπερ ἦσαν ἐχθροὶ τῆς	ὀλιγαρχίας	καὶ οἱ τέως ἀποκρυπτόμενοι τὸ
[11, 23]	Ἄππιος Κλαύδιος ὁ προεστηκὼς τῆς	ὀλιγαρχίας	καὶ σὺν αὐτῷ Σπόριος Ὄππιος.
[11, 37]	μεμιγμένην κραυγήν, οἱ δὲ τῆς	ὀλιγαρχίας	κόλακες τὴν ἐπικελεύουσάν τε καὶ
[11, 39]	τὸν Οὐαλέριον ἐνεφοροῦντο τῶν κατ´	ὀλιγαρχίας	λόγων καὶ τοὺς ἔτι ἐνδοιάζοντας
[11, 4]	οἷς ἦν τὸ κάκιστον τῆς	ὀλιγαρχίας	μέρος, οἱ μὲν τότ´ ὄντες
[11, 2]	δόξασα γενέσθαι τοῦ κατὰ τῆς	ὀλιγαρχίας	μίσους πρόφασις, ὅτι συνύφηναν τὴν
[11, 39]	ἀλλ´ οἱ φρονοῦντες τὰ τῆς	ὀλιγαρχίας	ὅπλα ἔχοντες μέγα παρεῖχον αὐτοῖς
[11, 1]	γενόμενα περὶ τὴν κατάλυσιν τῆς	ὀλιγαρχίας,	ὅσα δὴ καὶ λόγου τυχεῖν
[11, 22]	καὶ κατανέμειν ἑαυτοὺς εἰς τὰς	ὀλιγαρχικὰς	ἑταιρίας, τῶν δ´ ἧττον ψοφοδεῶν
[11, 39]	οἷς ἦσάν τινες οὐκέτι τῆς	ὀλιγαρχικῆς	αὐτῶν ἀκροώμενοι, διὰ πολλὰς προφάσεις,
[11, 22]	~Μετὰ τοῦθ´ οἱ μὲν τῆς	ὀλιγαρχικῆς	ἑταιρίας σοβαροὶ καὶ θρασεῖς περιῄεσαν
[11, 2]	τοῖς ἀγροῖς διέτριβον. τοῖς δὲ	ὀλιγαρχικοῖς	καθ´ ἡδονὴν αἱ τῶν ἐπιφανεστάτων
[11, 39]	τὸν Ἄππιον, αὐτοὺς δὴ τοὺς	ὀλιγαρχικούς,	ἐν οἷς ἦσάν τινες οὐκέτι
[11, 39]	προθυμίαν ἅπαντας καταλαβεῖν τῆς τῶν	ὀλιγαρχικῶν	καταλύσεως. ἀλλ´ οἱ φρονοῦντες τὰ
[11, 11]	τε γὰρ ἀγαπῶσι Ῥωμαῖοι πάντες	ὀλιγαρχούμενοι	καὶ μένειν ὑμᾶς ἐπὶ τῆς
[11, 39]	τ´ Ἀππίου καὶ τῶν ἄλλων	ὀλιγαρχῶν	κατηγορίαν. ἔμελλέ τε, ὅπερ εἰκὸς
[11, 15]	εἰπεῖν· ἐκ δὲ τῶν ἄλλων	ὀλιγαρχῶν	προελθὼν Κορνήλιος Μάρκος· Ἡμεῖς μέν,
[11, 9]	λέγειν, ὅτε καὶ τῶν βουλευτῶν	ὀλίγοι	μέν τινες οἱ κατὰ συγγένειαν
[11, 50]	ἀδεσπότοις καὶ εἰκασμοῖς αὐξηθεῖσα οὐκ	ὀλίγοις,	ὡς καταλυσόντων τῶν πατρικίων τοὺς
[11, 28]	οὕτως ἐκέλευσε ποιεῖν. ὡς δ´	ὀλίγος	ὁ μεταξὺ χρόνος ἐγεγόνει, καὶ
[11, 37]	καὶ ἄλλος ὄχλος δημοτῶν οὐκ	ὀλίγος,	ὥστε τοὺς σύμπαντας ἀμφὶ τετρακοσίους
[11, 9]	πονηρῶς ἡμῖν ἔχει, καὶ δυσχεραίνουσιν	ὀλίγου	δεῖν πάντες αὐτῇ, μέγιστον ὑμῖν
[11, 22]	πλῆθος οὐκέτι λάθρα καὶ κατ´	ὀλίγους,	ἀλλ´ ἐκ τοῦ φανεροῦ καὶ
[11, 23]	ἐρυμάτων· καὶ καταλαβόμενοι τὸ στρατόπεδον	ὀλίγους	μέν τινας ἀμυνομένους ἀπέκτειναν, τοὺς
[11, 39]	πλείους τῶν ἑτέρων συνάξειν, ὥστ´	ὀλίγους	τινὰς ὑπολειφθῆναι περὶ τὸν Ἄππιον,
[11, 47]	κόσμῳ, σποράδες δὲ καὶ κατ´	ὀλίγους	ὡς ἕκαστοι εἶχον ἐπιφαινόμενοι· οἵ
[11, 19]	προσθέμενος οὐδὲν ὠφελήσω τὸ κοινὸν	ὀλίγων	αὐτῇ συνειρηκότων· ἑτέραν τε γνώμην
[11, 23]	πλέον ἔχοντες ἀπῄεσαν, ἐθελοκακούντων οὐκ	ὀλίγων	ἐν ταῖς συμπλοκαῖς καὶ οὔτε
[11, 21]	ταῦτα ἡγουμένων κράτιστα εἶναι πλὴν	ὀλίγων,	ἐπειδὴ πάντες ἀπεδείξαντο τὰς ἑαυτῶν
[11, 18]	οἱ μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι χωρὶς	ὀλίγων	τῆς αὐτῆς ἐγένοντο προαιρέσεως· οἱ
[11, 11]	ταύτην κερδανεῖς, ἄκουσον. ἐὰν μὲν	ὅλον	ὑμῶν τὸ ἀρχεῖον ἐπὶ τῆς
[11, 25]	τε χάρακος ἐκράτησε καὶ τῆς	ὁλοσχεροῦς	νίκης αἴτιος ἐγένετο τοῖς ὑπάτοις.
[11, 40]	τῆς πόλεως. ὡς δὲ κατέμαθεν	ὀλοφυρομένους	τε πολλοὺς καὶ δακρύοντας, εἰς
[11, 62]	ἐνιαυτὸν τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ τετάρτης	ὀλυμπιάδος	ἄρχοντος Ἀθήνησι Διφίλου. μετασχόντες δ´
[11, 1]	δὲ τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ τρίτης	ὀλυμπιάδος,	ἣν ἐνίκα στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖος,
[11, 45]	ἐκείνων τεθεῖσι νόμοις πειθαρχεῖν, οὐδ´	ὅλως	τὰ ἐν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις
[11, 12]	οἱ δ´ εἰς πονηρῶν ἀνθρώπων	ὁμιλίας,	οἱ δ´ εἰς μέγεθος ἀρχῆς,
[11, 25]	οἱ περὶ τὸν Ἄππιον εἰς	ὁμιλίας	προὐκαλοῦντο φιλανθρώπους καὶ συνδιαπορεῖν σφίσιν
[11, 13]	καὶ φεῦγε τοὺς πρὸς ἡδονὴν	ὁμιλοῦντας,	δι´ οὓς ἐξέβης τῶν χρηστῶν
[11, 36]	οἷς διειλήφει τὴν ἀγοράν, τοῖς	ὄμμασι	διαριθμησάμενος τοιάδ´ εἶπεν· Ἐγὼ δὲ
[11, 15]	οὐκέτι γὰρ ἂν αὐτὸν ὀρθοῖς	ὄμμασι	δυναίμην ὁρᾶν ἀνάξιον γεγονότα τῶν
[11, 41]	χαλινούς, ὦ σχέτλιοι· ἀναβλέψατε ὀρθοῖς	ὄμμασι	πρὸς τὴν ἐλευθερίαν. ἐπὶ τίνι
[11, 35]	ὁρῶσα καὶ τὸ καλὸν τῶν	ὀμμάτων	ἐκτήκουσα τὰς ἁπάντων ἥρπαζεν ὄψεις,
[11, 19]	ἐμὲ ἀναστησόμενοι, οὓς ἐὰν ἅπαντας	ὁμογνώμονας	λάβω, τί γενήσεταί μοι πλέον
[11, 41]	οὐκ ἐφ´ ὑμῶν πολλοὺς τὰ	ὅμοια	δεινὰ ἥξει, ἀλλὰ μέχρι τῆς
[11, 35]	τε δὴ καὶ πολλὰ τούτοις	ὅμοια	ἐπιλογιζόμενοι καὶ πρὸς ἀλλήλους διαλαλοῦντες
[11, 43]	πόλεως εἰσεληλύθασι, καὶ τὰ ἔργα	ὅμοια	παρείχοντο τοῖς λόγοις ἀδικοῦντες οὐδένα.
[11, 35]	τεκούσῃ. ~Ταῦτα καὶ πολλὰ τούτοις	ὅμοια	παρεχομένων αὐτῶν ἰσχυρὰ καὶ οὐδένα
[11, 38]	ἐχώρουν, ἔπειτα καὶ τὰ ἔργα	ὅμοια	τοῖς λόγοις παρείχοντο παίοντές τε
[11, 40]	τισι χάριτες, καὶ πάντα τὰ	ὅμοια	τούτοις, μεταγνώτω· καὶ μιᾷ διανοίᾳ
[11, 32]	τὴν κόρην, καὶ τὴν ἐγγύην	ὁμολογεῖτε	περὶ αὐτῆς εἰς τὴν αὔριον
[11, 11]	καλαῖς καὶ δικαίαις παραλαμβάνεσθαι φιλοῦσιν	ὁμολογίαις,	οὐκ ἐπ´ αἰσχραῖς καὶ ἀδίκοις.
[11, 11]	μεγάλῃ βλάβῃ παύσουσι τῆς ἀρχῆς.	ὁμολογίας	δὲ καὶ πίστεις ἀπορρήτους εἴ
[11, 55]	καὶ δαίμονας ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν	ὁμολογιῶν,	καὶ τοὺς μεγίστους ὅρκους κατ´
[11, 20]	δὲ Κορνήλιος εἰσηγεῖται γνώμην, κατάλυσις	ὁμολογουμένη	τῆς ἀριστοκρατίας ὑμῶν ἐστιν. ἐὰν
[11, 20]	τὸ βουλευτήριον συνελθόντες; ἥπερ ὤνησεν	ὁμολογουμένως	πάντα τὰ πράγματα καὶ φερομένην
[11, 12]	ὑπάρχει μήτε δίκαιον μήτ´ ἐπιεικές,	ὁμολογοῦντες	καὶ παραιτούμενοι πραΰνουσι τὰς τῶν
[11, 3]	πόλεως καὶ οὔτε συστῆναι οὔθ´	ὁμονοῆσαι	οὔτ´ ἀντιλαβέσθαι τῶν κοινῶν ἔτι
[11, 22]	οὔτ´ ἐν τῇ πόλει σωφρονοῦντες	ὁμονοῆσαι	πάντας ἠνάγκασαν καὶ καταλῦσαι τὴν
[11, 8]	ἐᾶσαι κατὰ τὸ παρόν, ὑπὲρ	ὁμονοίας	δὲ καὶ κόσμου πολιτικοῦ προθεῖναι
[11, 57]	τὴν βουλὴν καὶ πολλὰς ὑπὲρ	ὁμονοίας	καὶ εὐκοσμίας ποιησάμενοι παρακλήσεις πρώτοις
[11, 20]	καὶ οὐδὲ τῶν ἐντὸς τείχους	ὁμονοούντων	τίνα βοήθειαν εὕρασθε ὑμεῖς περὶ
[11, 7]	εἰκότος ἤλπισαν· ὅταν μὲν γὰρ	ὁμονοοῦσα	πόλις ἅπτηται πολέμου, καὶ τὸ
[11, 3]	εἰς τὴν Τυσκλάνων γῆν ἐμβαλόντες	ὅμορον	οὖσαν σφίσι καὶ πολλὰ δῃώσαντες
[11, 41]	ἀρχήν, αὐτοί τε τοὺς μεγίστους	ὀμόσαντες	ὅρκους, καὶ κατὰ τῶν ἐγγόνων
[11, 26]	ἅπαντας διαφθεῖραι μαχόμενος, εἰ συνῄεσαν	ὁμόσε.	οἱ δ´ ἄρα συμφρονήσαντες, ὡς
[11, 5]	Ὁρατίων οἰκίας, οἷς πάτριόν ἐστιν	ὁμόσε	χωρεῖν τοῖς καταδουλουμένοις τὴν πατρίδα
[11, 23]	οὔτε τοῖς ἡγεμόσι πειθομένων οὔτε	ὁμόσε	χωρεῖν τοῖς πολεμίοις βουλομένων. οἱ
[11, 7]	τὰ ἔνδον καταστήσασθαι, τοῖς ὑπαιθρίοις	ὁμόσε	χωρῇ πολεμίοις, καὶ παραστῇ τῷ
[11, 38]	παίοντές τε καὶ ἀνατρέποντες τοὺς	ὁμόσε	χωροῦντας. ~Ὁ δ´ Ἄππιος ἀδημονῶν
[11, 40]	ἐπορεύετο κλαίων καὶ διασημαίνων τοῖς	ὁμόσε	χωροῦσιν ἀκολουθεῖν· ἐξέτρεχον δ´ ἐκ
[11, 32]	κρατοῦντος ἐξουσίαν ὠθοῦνται τοῖς βιαζομένοις	ὁμόσε,	ὥστε δείσαντα τὴν ἐπιφορὰν αὐτῶν
[11, 3]	χρόνον Σαβῖνοι ἐμβαλόντες εἰς τὴν	ὁμοτέρμονα	καὶ πολλῆς γενόμενοι λείας ἐγκρατεῖς
[11, 2]	ἐδόκει, καταλιπόντας τὴν πατρίδα γυναιξὶν	ὁμοῦ	καὶ τέκνοις εἰς τὰς πλησίον
[11, 52]	κυρίους ἀποδείξωσι τῆς ἀμφισβητησίμου γῆς	ὀμωμοκότες	ὧν ἂν εὕρωσιν αὐτὴν οὖσαν
[11, 10]	τῷ παρόντι, γίνονται δ´ οὖν	ὅμως.	οὐδεὶς δ´, ὡς εἰπεῖν, ἔξω
[11, 43]	τε γὰρ ὅρκος ὁ στρατιωτικός,	ὃν	ἁπάντων μάλιστα ἐμπεδοῦσι Ῥωμαῖοι, τοῖς
[11, 43]	ὑπερβαλοῦσα τὸν ἐνιαύσιον χρόνον, εἰς	ὃν	ἀπεδείχθη. τὸ δὲ τοῖς μὴ
[11, 30]	λέγων Οὐεργίνιον ἐκ τῶν δημοτικῶν,	ὃν	ἀποδημεῖν στρατευόμενον ὑπὲρ τῆς πόλεως·
[11, 52]	Ῥωμαίων καθ´ ἑκάστην φυλήν, εἰς	ὃν	ἀποθήσονται τὰς ψήφους· καὶ γίνεται
[11, 31]	μέχρι δίκης, οὐδὲ καταλύσαιμι ἂν	ὃν	αὐτὸς ἔγραψα ἑκών· ἐκεῖνο μέντοι
[11, 28]	τύχης καὶ παρὰ τὸν νόμον,	ὃν	αὐτὸς ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις
[11, 1]	ἔτη τρία τῶν κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν.	ὃν	δὲ τρόπον ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην ἤδη
[11, 29]	ὢν κατὰ τοὺς νόμους ἄγω.	ὃν	δὲ τρόπον ἐστὶν ἐμή, μάθε.
[11, 25]	καὶ ἐξ ἁπασῶν ἀριστεῖα λαβών,	ὃν	ἔφην ἀπολελυμένον ἤδη στρατείας διὰ
[11, 40]	τοιαύταις ἦν ταραχαῖς. Οὐεργίνιος δ´,	ὃν	ἔφην αὐτόχειρα γενέσθαι τῆς ἑαυτοῦ
[11, 19]	Οὐαλέριον ἐν τοῖς ἐσχάτοις ἐκάλουν,	ὃν	ἔφην εὐθὺς ἐν ἀρχαῖς βουλόμενόν
[11, 40]	ἐνιαύσιος αὐτοῖς τῆς ἀρχῆς χρόνος,	ὃν	ἐχρῆν αὐτοὺς ἄρξαντας ἑτέροις παραδοῦναι
[11, 36]	ἢ τήνδε τὴν ἀρχὴν παραλαβεῖν.	ὃν	τρόπον δ´ ἔγνων, ἀκούσατε. ὁ
[11, 19]	περὶ μὲν οὖν τῆς δεκαδαρχίας,	ὃν	τρόπον ἐπιμελεῖται τῶν κοινῶν, ὅσα
[11, 31]	ἐλευθερίαν ἡμῶν ἀφαιρεῖσθαι, μηκέτι τὴν	ὀνειδιζομένην	ὑμῖν ἀρνοῦ τυραννίδα, ἀλλὰ τὸν
[11, 28]	ἐν Ῥώμῃ παρθένων τὸ πατρῷον	ὄνομα	φέρουσα, ἣν ἐνεγγυήσατο Λεύκιος εἷς
[11, 34]	πολλὰς καὶ οὐκ ἀσήμους γυναῖκας	ὀνομάζοντες,	ἃς ἔφασαν εἰδέναι Νομιτωρίαν ἐγκύμονα
[11, 42]	τοὺς ἡγεμόνας τῶν λόχων ἐξ	ὀνόματος	ἐκάλουν ἀξιοῦντες ἔργου ἔχεσθαι, καὶ
[11, 4]	τὸν κήρυκα τοὺς βουλεύοντας ἐξ	ὀνόματος	καλεῖν ἐκέλευον. ὑπήκουε δ´ αὐτοῖς
[11, 22]	καὶ ὅσα ἄλλα ὑπελείπετο ἀδύνατα	ὄντα	ἐν φυγαῖς φέρεσθαι λειποστρατίαν ἐπενεγκόντες
[11, 4]	μή μ´ ἀποστέρει λόγου βουλευτὴν	ὄντα	καὶ Οὐαλέριον καὶ περὶ σωτηρίας
[11, 12]	ἦσθα τὸν πράττοντα κωλύειν ἰσότιμον	ὄντα·	τοῦτο δ´, ὡς ἑτέρου τινὸς
[11, 58]	γέρας, οὐδὲ τοὺς δι´ ὑποψίας	ὄντας	παρὰ τοῖς δημοτικοῖς, ὡς οὐδὲν
[11, 44]	ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἐπιτελεῖν μηδενὸς	ὄντας	τῶν γεγονότων ὑποδίκους, πλὴν τῶν
[11, 42]	εἰς τὸ στρατήγιον ἀπελθεῖν, {ὑποπτεύ{	οντες,	μή τι πάθοι δεινόν, ἀλλὰ
[11, 1]	σὺν τοῖς συμμάχοις οὐ πλείους	ὄντες	ἕνδεκα μυριάδων, ἀλλὰ καὶ τοὺς
[11, 30]	καὶ πάντες ἔλθωσιν οἱ νῦν	ὄντες	ἐπὶ στρατοπέδου, τότε τὴν δίκην
[11, 5]	τῶν ἄλλων τινὸς βουλευτῶν τίνες	ὄντες	ἢ ποίαν ἀρχὴν ἔχοντες νόμιμον;
[11, 45]	αὐτοί τε δημοτικοὶ τὰς φύσεις	ὄντες	καὶ παρὰ τῶν προγόνων ταύτην
[11, 4]	ὀλιγαρχίας μέρος, οἱ μὲν τότ´	ὄντες	κατὰ τὴν ἀγορὰν ἐθαύμαζον, εἰ
[11, 45]	παρὰ πολὺ τῶν ἄλλων ἐλάττους	ὄντες	περιῆσαν τῶν δημοτικῶν. ~Τούτου κυρωθέντος
[11, 11]	δι´ αἰτίας παρὰ τοῖς πολίταις	ὄντες;	τοῦτο γὰρ ἔσθ´ ὑπόλοιπον εἰπεῖν.
[11, 9]	ἐπανορθώσασθαι λέγειν. ἔπειθ´ ὅτι συμβέβηκεν	ὄντι	θείῳ πρὸς πατρὸς Ἀππίου τοῦ
[11, 38]	ἤδη δ´ αὐτῷ κατ´ οἰκίαν	ὄντι	προσαγγέλλουσι τῶν ἑταίρων τινές, ὅτι
[11, 19]	πολιτικαῖς οἰκονομίαις γενησομένους ἐν χερσὶν	ὄντος	τοῦ πολέμου, καὶ χλευάζειν ἐπεχείρει
[11, 26]	ὁρμησάντων δὲ ἅμα πάντων πολλῶν	ὄντων	ἐπ´ αὐτὸν ἀποκτείνει μὲν περὶ
[11, 44]	ποιήσασθαι λόγον ἥρμοττεν, οὕτω σεμνῶν	ὄντων	καὶ τοσαύτην ἐχόντων διαφορὰν παρὰ
[11, 60]	πολιτικὸν διαλύσασθαι πόλεμον· ἔφησε, δυεῖν	ὄντων	κακῶν, ὧν ἀνάγκη θάτερον ἄκοντας
[11, 44]	τῆς ἀποστάσεως πρότεροι, ὡς οἰκείων	ὄντων	τῇ δεκαδαρχίᾳ τῶν ἐν Ἀλγιδῷ
[11, 31]	ἐκεῖνο μέντοι δίκαιον ἡγοῦμαι, δυεῖν	ὄντων	τῶν ἀντιποιουμένων, κυρίου καὶ πατρός,
[11, 12]	ὀλιγαρχίας ἔργων πολλῶν καὶ καλῶν	ὄντων	ὑπομιμνήσκειν τὸν δῆμον, καὶ τὴν
[11, 43]	ἐκ τοῦ χάρακος. ἔμελλον δ´,	ὅπερ	εἰκὸς ἐν ποικίλοις τ´ ἤθεσι
[11, 60]	πρὸς ὀργὴν ἐλάμβανον. ~Θορύβου δέ,	ὅπερ	εἰκός, ἐπὶ τῇ γνώμῃ γενομένου
[11, 39]	ἄλλων ὀλιγαρχῶν κατηγορίαν. ἔμελλέ τε,	ὅπερ	εἰκὸς ἦν, οὓς μὲν τὸ
[11, 2]	αὐτοῖς ὑπὸ Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν. ὥσθ´,	ὅπερ	εἰκὸς ἦν, τελευτῶντες αὐτοὶ κατελείφθησαν
[11, 19]	τοῖς ὑστάτοις ἀποδεδώκασι λόγον ἐνθυμηθέντες,	ὅπερ	εἰκός, ὅτι τῇ τε Κλαυδίου
[11, 33]	καὶ ἀπὸ τῆς πόλεως δεδοικώς·	ὅπερ	καὶ συνέβη. ὅ τε γὰρ
[11, 20]	ῥάβδους, ἦ που γε τὰ	ὅπλα	ἀποθήσονται; λογιζόμενοι δὴ ταῦτα φυλάττεσθε
[11, 27]	προσήκοντι ἔργῳ ἐνιστάμενοι, λαβόντες τὰ	ὅπλα	ἐξῄεσαν. ἐλθόντες δ´ ἐπὶ τὸν
[11, 39]	οἱ φρονοῦντες τὰ τῆς ὀλιγαρχίας	ὅπλα	ἔχοντες μέγα παρεῖχον αὐτοῖς δέος,
[11, 42]	καὶ σκηνὰς καὶ ἀνδράποδα καὶ	ὅπλα	καὶ χρήματα διηρπακότες ἔχουσι τὰ
[11, 3]	εἰ πάντας Ῥωμαίους ἐπὶ τὰ	ὅπλα	κλητέον καὶ τοὺς ἀπεχθομένους τῇ
[11, 7]	τούς τε ὑπακούσαντας καὶ τὰ	ὅπλα	λαβόντας ἢ καταλείψειν τὰ σημεῖα
[11, 23]	τε οἱ πλείους καὶ τὰ	ὅπλα	μικροῦ δεῖν πάντες ἀπολωλεκότες εἰς
[11, 41]	νῦν παρέντες, ἐν ᾧ τὰ	ὅπλα	περὶ τοῖς σώμασιν ἔχετε; ~Ἔτι
[11, 27]	εἰ πολέμιοι κρατήσαντες ἐχθρῶν μήτε	ὅπλα	περιείλαντο μήτ´ ἐσθῆτα περιέδυσαν. διερευνώμενοί
[11, 42]	παύσουσι τὴν ταραχήν, τὰ οἰκεῖα	ὅπλα	περιστησάμενοι. ὡς δ´ ἐπύθοντο ἀπεληλυθότας
[11, 8]	οἱ νῦν θρασεῖς καὶ τὰ	ὅπλα	ῥίψαντες ἐκ τῶν χειρῶν ἥξουσιν
[11, 45]	τοὺς δημοτικούς, ὅτ´ ἀποθέσθαι τὰ	ὅπλα	συνέπειθον αὐτούς, ὡς πάντα τὰ
[11, 24]	τοῖς μὲν ἐπὶ στρατοπέδου συνάρχουσιν	ὅπλα	τε καὶ χρήματα καὶ σῖτον
[11, 43]	τῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν τίθενται τὰ	ὅπλα,	τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ κρατυνάμενοι
[11, 44]	δὲ συνέμιξαν ἀλλήλοις, θέμενοι τὰ	ὅπλα	τοῖς εἴκοσι χιλιάρχοις ἐπέτρεψαν ἅπαντα
[11, 41]	ὑμῶν μὴ θέλειν ἄρασθαι τὰ	ὅπλα	ὑπὲρ ἀσφαλείας τε καὶ ἐλευθερίας.
[11, 24]	στρατολογήσαντες ἐξ ἁπάσης φυλῆς τοὺς	ὅπλα	φέρειν δυναμένους ἀπέστειλαν, ὥστ´ ἐκπληρωθῆναι
[11, 26]	δώσομεν ἐπιλέκτων νέων εὐζώνῳ ἐσταλμένων	ὁπλίσει·	σοὶ δὲ ἵππος τε διὰ
[11, 26]	διὰ τὴν ἡλικίαν παρέστω, καὶ	ὁπλισμὸς	ὁ τοῖς τηλικούτοις πρέπων. ὑποδεξαμένου
[11, 22]	Ὁράτιος, φραξάμενοί τε τὰς οἰκίας	ὅπλοις	καὶ φυλακὴν θεραπόντων καὶ πελατῶν
[11, 55]	τοὺς δὲ τἀναντία πράττειν ἐπιχειροῦντας	ὅπλοις	κωλύειν, ἐὰν μὴ πείθωνται τοῖς
[11, 42]	ἁπάντων, ὅσοι {κ{ ρατοῦντες τοῖς	ὅπλοις	τῶν ἐναντίων} ἐνικῶμεν ταῖς μάχαις,
[11, 61]	ὡς πρότερον, ἢ διὰ τῶν	ὅπλων	αὐτὸ ληψόμενοι, ἐπειδὴ τὸ συγχώρημα
[11, 22]	καὶ καταλῦσαι τὴν ἀρχὴν αὐτῶν,	ὅπλων	γενηθέντας κυρίους διὰ τὸν πόλεμον.
[11, 8]	εὔξαιντο οἱ νοῦν ἔχοντες, χωρὶς	ὅπλων	διαπεπολεμηκέναι τὸν πρὸς αὐτοὺς πόλεμον.
[11, 55]	κατείργειν τὸ ἀντίπαλον, οὐδὲ δι´	ὅπλων	καὶ δι´ αἵματος ἐμφυλίου χωρεῖν
[11, 17]	ἥξουσιν ἱκετηρίας φέροντες ἀντὶ τῶν	ὅπλων	καὶ παραδιδόντες ἡμῖν ἑαυτούς. ~Ὦ
[11, 22]	σφῶν τὴν δυναστείαν, ἐπειδὰν ἅπαξ	ὅπλων	καὶ στρατιᾶς γένωνται κύριοι· οἱ
[11, 20]	ὑμῶν ἐστιν. ἐὰν γὰρ ἅπαξ	ὅπλων	οἱ δέκα γένωνται κύριοι τῇδε
[11, 43]	στρατηγοῖς ἀκολουθεῖν κελεύει τοὺς στρατευομένους,	ὅποι	ποτ´ ἂν ἄγωσιν, ὅ τε
[11, 28]	καὶ πολλοῦ συνδραμόντος ὄχλου κωλυόμενος	ὅποι	προῃρεῖτο τὴν κόρην ἄγειν ἐπὶ
[11, 3]	τοὺς ἀπεχθομένους τῇ πολιτείᾳ· ἔπειθ´	ὁποίαν	τινὰ δεήσει τὴν καταγραφὴν τῶν
[11, 34]	τὸ ληφθέν. ἐξουσίαν τε ἔχουσαν	ὁποῖον	ἐβούλετο λαβεῖν, ἄρρεν ἂν ἑλέσθαι
[11, 37]	ἐξουσίας καὶ διαλεχθῆναι μόνῃ μόνος,	ὁπόσα	βούλεται, πρὶν ἐκ τῆς ἀγορᾶς
[11, 5]	κατάστασιν ἔχετε καὶ κωλύετε λέγειν,	ὁπόσα	βούλεταί τις ὑπὲρ τῆς πατρίδος.
[11, 35]	τῆς τε μορφῆς οἶκτον ἐλάμβανον,	ὁπότ´	εἰς τὴν παρθένον ἴδοιεν· καὶ
[11, 36]	ἡγησάμην τούτῳ τὴν ἐξουσίαν καταλιπεῖν,	ὁπότε	γένοιτο ἀνήρ, εἴτε βουληθείη τὴν
[11, 29]	μηδ´ ἀναβολὰς τῷ πράγματι προσάγειν·	ὁποτέραν	δ´ ἂν οὗτοι βουληθῶσι τῶν
[11, 58]	ἀναγκαιοτάτων βουλεύσαιντο, τί πράττοντες οὐδ´	ὁποτέραν	δόξουσιν ἐλαττοῦν τῶν αἱρέσεων, πότερον
[11, 31]	ἀποκόψας τράχηλον ταύτην τε ἀπαγαγεῖν,	ὅπου	σοι δοκεῖ, καὶ τὰς ἄλλας
[11, 44]	ἐπιφανεστάτους ἀπέδειξαν δύο προβούλους, Μάρκον	Ὄππιον	καὶ Σέξτον Μάλιον· οὗτοι βουλευτήριον
[11, 44]	τεταγμένος ἐπὶ τῆς πόλεως Σπόριος	Ὄππιος,	διαταραχθεὶς κατ´ ἀρχὰς καὶ αὐτός,
[11, 46]	ἀναρτησάμενος βρόχῳ. μετ´ ἐκεῖνον Σπόριος	Ὄππιος	εἰσαχθεὶς εἰς τὸν δῆμον ὑφ´
[11, 43]	κυρίους, ὧν ἡγεμὼν ἦν Μάρκος	Ὄππιος,	ἔμενον ἐφ´ ἡσυχίας. ~Ἧκον δ´
[11, 23]	ὀλιγαρχίας καὶ σὺν αὐτῷ Σπόριος	Ὄππιος.	τρία δὲ ἔχοντες ἐξῆγον ἐπὶ
[11, 42]	καὶ μετὰ τῶν φίλων ἐσκόπουν,	ὅπως	παύσουσι τὴν ταραχήν, τὰ οἰκεῖα
[11, 3]	βουλὴν ἔγνωσαν συγκαλεῖν καὶ ποιεῖν,	ὅπως	τόν τε πόλεμον αὐτοῖς ἐκείνη
[11, 5]	ἐάν τις ἐᾷ ζῆν ἡμᾶς	ὁπωσδήποτε,	ὑπὲρ ἐλευθερίας δὲ καὶ παρρησίας
[11, 15]	ἂν αὐτὸν ὀρθοῖς ὄμμασι δυναίμην	ὁρᾶν	ἀνάξιον γεγονότα τῶν προγόνων καὶ
[11, 40]	τινὸς στάς, ὥσθ´ ὑπὸ πάντων	ὁρᾶσθαι,	διηγεῖτο τὰς καταλαβούσας αὐτὸν συμφοράς,
[11, 19]	Τὴν μὲν ἐπιβουλὴν τῶν δέκα	ὁρᾶτε,	ὦ πατέρες, οἳ κατ´ ἀρχάς
[11, 6]	κωλύειν τοὺς ἀκοσμοῦντας, ὦ Μάρκε	Ὁράτιε,	παρὰ τοῦ δήμου λαβόντες ἔχομεν,
[11, 58]	τοῦ νόμου διάγνωσιν ἢ χρονιωτέραν.	Ὁράτιον	δὲ καὶ Οὐαλέριον οὐκ ἄλλης
[11, 56]	Οὐαλερίου, καὶ μετὰ τοῦτον ἀξιοῦτε	Ὁράτιον	εἴ τι βούλεται λέγειν. ὅταν
[11, 23]	ἤδη καρτερὰ χεὶρ περὶ τὸν	Ὁράτιόν	τε καὶ τὸν Οὐαλέριον, οὓς
[11, 45]	Λεύκιος Οὐαλέριος Ποτῖτος καὶ Μάρκος	Ὁράτιος	Βαρβᾶτος, αὐτοί τε δημοτικοὶ τὰς
[11, 48]	πολεμίων ἐπιὼν ἐδῄου. ~Μάρκος δ´	Ὁράτιος	ἐπὶ τὸν κατὰ Σαβίνων πόλεμον
[11, 5]	λέγειν ὀρθῶς ἡγουμένων, ἀνίσταται Μάρκος	Ὁράτιος	ὁ Βαρβᾶτος ἐπικληθεὶς ἀπόγονος Ὁρατίου
[11, 38]	τῆς ἐξόδου Οὐαλέριός τε καὶ	Ὁράτιος,	οὓς ἔφην ἡγεμονικωτάτους εἶναι τῶν
[11, 22]	εἰπεῖν, Λεύκιος Οὐαλέριος καὶ Μάρκος	Ὁράτιος,	φραξάμενοί τε τὰς οἰκίας ὅπλοις
[11, 59]	γνώμην Οὐαλερίου καὶ μετὰ τοῦτον	Ὁρατίου	δευτέρῳ γὰρ τούτῳ λόγον ἀπέδωκαν
[11, 57]	ἧττον ἔφη θαυμάζειν, Μάρκου δὲ	Ὁρατίου	καὶ Λευκίου Οὐαλερίου τῶν καταλυσάντων
[11, 5]	Ὁράτιος ὁ Βαρβᾶτος ἐπικληθεὶς ἀπόγονος	Ὁρατίου	τοῦ συνυπατεύσαντος Ποπλίῳ Οὐαλερίῳ Ποπλικόλᾳ
[11, 6]	μηδὲν οὖν ἀγανακτεῖτε, καὶ γὰρ	Ὁρατίῳ	καὶ Οὐαλερίῳ καὶ παντὶ ἄλλῳ
[11, 5]	τυραννίδα, λείπεται δὲ διαδοχὴ τῆς	Ὁρατίων	οἰκίας, οἷς πάτριόν ἐστιν ὁμόσε
[11, 53]	τὸν νόμον κύριον ἐᾶσαι γενέσθαι·	ὀργαί	τε καὶ κατηγορίαι καὶ ἀντιπράξεις
[11, 58]	Γενύκιος ἀπολογεῖσθαι καὶ πραΰνειν τὰς	ὀργὰς	αὐτῶν ἐπειρᾶτο διδάσκων, ὅτι τοὺς
[11, 12]	παραιτούμενοι πραΰνουσι τὰς τῶν ἠδικημένων	ὀργάς,	οἱ μὲν εἰς ἄνοιαν ἡλικίας
[11, 46]	ταπεινοτέρων ἄρξαιντο, μαλακωτέρας ὑπελάμβανον τὰς	ὀργὰς	τῶν πολιτῶν πρὸς τοὺς ἐπιφανεστάτους
[11, 58]	εἰς τὸ συνέδριον βουλευτῶν πρὸς	ὀργὴν	δεξαμένων τὸ πρᾶγμα παρελθὼν ἅτερος
[11, 59]	ἐκπίπτειν χρόνους τὸ προβούλευμα πρὸς	ὀργὴν	ἐλάμβανον. ~Θορύβου δέ, ὅπερ εἰκός,
[11, 54]	ἦσαν ὑπήκοοι τῆς ἀμφιλόγου χώρας	ὀργὴν	ἔχοντες, ἣν ὁ Ῥωμαίων δῆμος
[11, 52]	τούτων ἐπικρινεῖν· τοῖς τε δικαζομένοις	ὀργὴν	ἔχοντες, ὅτι τοὺς ἀποστερουμένους αὐτῆς
[11, 44]	βουλὴν πείθοντες ἀξίαν τοῦ πράγματος	ὀργὴν	κατ´ αὐτῶν λαβεῖν. ἐπεὶ δ´
[11, 8]	πρὸς αὐτῶν ἐπαρθέντων ὡς ἔχομεν	ὀργῆς	δύναμιν ἐξαγαγεῖν ἐπ´ αὐτοὺς ψηφισώμεθα,
[11, 38]	δέον γὰρ ἀποθεραπεύειν τὸν ὄχλον	ὀργῆς	εἰληφότα δικαίαν πρόφασιν, εἴξαντα μὲν
[11, 35]	τε συμπάθειαν τῶν παρόντων δι´	ὀργῆς	ἐλάμβανεν, ὡς αὐτὸς δὴ πλείονος
[11, 43]	~Ὁ δὲ Οὐεργίνιος ὑπό τ´	ὀργῆς	καὶ ἐκ τοῦ μηδὲν ἔτι
[11, 1]	αὕτη γε καὶ τελευταία τῆς	ὀργῆς	τῶν δημοτῶν αἰτία μυρίων ἄλλων
[11, 38]	τὴν ἐλευθερίαν. ὁ δ´ ὑπ´	ὀργῆς	ὡς εἶχε πέμπει τῶν ῥαβδούχων
[11, 14]	τὰ κακά, μηδὲ τῶν πλειόνων	ὀρεγόμενον	καὶ τὰ παρόντα ἀπολέσαι, μηδ´
[11, 13]	χρηστῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ παρεπλάγχθης τῆς	ὀρθῆς	ὁδοῦ. οὐ γὰρ ἔχει λόγον,
[11, 15]	ἐξελαύνομαι. οὐκέτι γὰρ ἂν αὐτὸν	ὀρθοῖς	ὄμμασι δυναίμην ὁρᾶν ἀνάξιον γεγονότα
[11, 41]	τοὺς χαλινούς, ὦ σχέτλιοι· ἀναβλέψατε	ὀρθοῖς	ὄμμασι πρὸς τὴν ἐλευθερίαν. ἐπὶ
[11, 22]	οἱ κωλυόμενοι τράπωνται, καὶ λογισμὸς	ὀρθὸς	ὡς κρεῖττον εἴη σφίσιν ἐκποδῶν
[11, 12]	ἀναγκασθῇς ὑπέχειν τῶν πεπραγμένων, οὐκ	ὀρθῶς	δέδοικας. οὐ γὰρ οὕτω μικρόθυμος
[11, 5]	ἐκ τῆς ἑταιρείας αὐτοὺς λέγειν	ὀρθῶς	ἡγουμένων, ἀνίσταται Μάρκος Ὁράτιος ὁ
[11, 43]	ἄνοιαν καὶ μανίαν. ταῦτ´ ἀκούσαντες	ὀρθῶς	λέγεσθαι ἡγούμενοι καὶ παρακελευόμενοί τε
[11, 56]	Γενύκιε, λέγῃ. Ἐδόκει καὶ ταῦτα	ὀρθῶς	ὑποτίθεσθαι, καὶ οἱ μὲν ἀπῄεσαν
[11, 17]	τὰ βουλευθέντα εἰς τὸν δῆμον	ὁρίσαντες	ἀγορὰν τὴν ἀπὸ ταύτης τρίτην.
[11, 56]	τῶν ὑπάτων ἀποδείκνυτε, ἀριθμὸν αὐτῶν	ὁρίσαντες	ὅσον δή τινα ἐμοὶ μὲν
[11, 7]	τοὺς πολίτας ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν	ὅρκον	ἅπαντας ἥξειν ἐκ προθυμίας ὡς
[11, 54]	ὑπ´ αὐτῶν ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν	ὅρκον,	καὶ τιμωρίαν οὐδεμίαν ἐῶντες λαμβάνειν
[11, 44]	καὶ περὶ τὸν στρατιωτικὸν ἠσεβηκότων	ὅρκον.	Λεύκιος δὲ Οὐαλέριος {ἀλλ´ ὑπὲρ
[11, 43]	ἐδίδασκεν, ὅτι λέλυκεν αὐτῶν τὸν	ὅρκον	ὁ νόμος, ἐπειδὴ νόμῳ μὲν
[11, 43]	πᾶσι νομιζόντων· ὅ τε γὰρ	ὅρκος	ὁ στρατιωτικός, ὃν ἁπάντων μάλιστα
[11, 52]	ἀνακομίσασθαι κτῆσιν, ἣν αὐτοὶ μεθ´	ὅρκου	δικάσαντες ἑτέρων ἐπέγνωσαν εἶναι. ταῦτα
[11, 41]	αὐτοί τε τοὺς μεγίστους ὀμόσαντες	ὅρκους,	καὶ κατὰ τῶν ἐγγόνων ἀράς,
[11, 49]	δὲ δήμευσιν, ὡς παρὰ τοὺς	ὅρκους	καὶ τὰς συνθήκας, διεξιόντος. τὰ
[11, 55]	τῶν ὁμολογιῶν, καὶ τοὺς μεγίστους	ὅρκους	κατ´ ἐξωλείας αὐτῶν τε καὶ
[11, 54]	ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας,	ὅρκους,	οἵπερ εἰσὶ μέγιστοι παρ´ αὐτοῖς,
[11, 49]	πολλὰ τὸ κοινὸν εὖ πεποιηκὼς	ὅρκους	τε καὶ πίστεις ἐπιβοώμενος, αἷς
[11, 42]	τις ἐπ´ αὐτοὺς τῶν ὄχλων	ὁρμὴ	γένηται, συνέδραμον εἰς τὸ στρατήγιον
[11, 36]	κατὰ τὴν ἀγορὰν ὄχλος τὴν	ὁρμὴν	ἐλάμβανεν ἐπιθυμίᾳ γνώσεως τῶν ὑπ´
[11, 26]	μόνον ἔχων τοὺς ἐπιόντας ὑπέμεινεν.	ὁρμησάντων	δὲ ἅμα πάντων πολλῶν ὄντων
[11, 43]	σημεῖα οἴκαδε ἀπάγειν τὴν στρατιάν.	ὀρρωδούντων	δ´ ἔτι τῶν πολλῶν τὰ
[11, 47]	δόξαν οὐκ ἀληθῆ παρασχών, ὡς	ὀρρωδῶν	εἰς χεῖρας ἰέναι πρὸς αὐτοὺς
[11, 28]	τροφοὺς αὐτῆς γυναῖκας ἦν γὰρ	ὀρφανὴ	μητρὸς ἡ παῖς διδούς τε
[11, 30]	αὐτὸν ἐλεῆσαι παρθένον, μητρὸς μὲν	ὀρφανὴν	οὖσαν ἔτι πάλαι, πατρὸς δ´
[11, 32]	τραχυνομένους ὑμᾶς πρὸς τὴν ἀπόφασιν	ὁρῶ,	παρίημι· χαρίζεσθαι δ´ ὑμῖν βουλόμενος
[11, 28]	γάμον αὐτὴν λαβεῖν ἐκείνην τε	ὁρῶν	ἐγγεγυημένην ἑτέρῳ καὶ αὐτὸς ἔχων
[11, 32]	πολλὴν ταραχὴν κατέστη ἠγριωμένους ἅπαντας	ὁρῶν	καὶ πολὺν ἠπόρει χρόνον, ὅ
[11, 43]	δὴ δι´ εὐλαβείας αὐτοὺς ἔχοντας	ὁρῶν	Οὐεργίνιος ἐδίδασκεν, ὅτι λέλυκεν αὐτῶν
[11, 16]	ἡμῶν ὑπὸ τῶν πολεμίων γενομένην,	ὁρῶντες	δὲ ὅσον οὔπω καὶ ἐπὶ
[11, 4]	σκοπεῖν. οἱ δέκα δὲ ταῦθ´	ὁρῶντες	ἐπεχείρησαν μὲν ἐκ τῶν οἰκιῶν
[11, 53]	συνεδρίου καταλυομένην τὴν ἑαυτῶν δυναστείαν	ὁρῶντες	καὶ πάντα ὑπομένειν ᾤοντο δεῖν
[11, 22]	τὸ φρόνημα τῶν πατρικίων τεταπεινωμένον	ὁρῶντες	καὶ τὴν βουλὴν οὐδενὸς ἔτι
[11, 16]	ἀνατρέψαι τὴν πατρίδα· οἵ γ´	ὁρῶντες	μὲν ἀνάστατον τὴν χώραν ἡμῶν
[11, 52]	μηδὲν προσηκούσης ἀντιποιοῦνται· πρὸς ταῦτα	ὁρῶντες	τὰ δίκαια καὶ τὰ εὔορκα
[11, 35]	ἐσθῆτι οὖσα πιναρᾷ καὶ κατηφὲς	ὁρῶσα	καὶ τὸ καλὸν τῶν ὀμμάτων
[11, 1]	λεγομένων, ἀλλὰ καὶ τὰ πραττόμενα	ὁρῶσα.	οὐδέ γ´ ὅταν πολιτικὰς ἀκούσωσι
[11, 1]	ὅταν ἐπὶ παραδειγμάτων ταῦτα πολλῶν	ὁρῶσι,	καὶ τοῖς ἐπὶ ταῦτα παρακαλοῦσιν
[11, 6]	ἀποστεροῦμεν, ὦ ἄνδρες βουλευταί, λόγου,	ὃς	ἂν ἐν τῷ προσήκοντι καιρῷ
[11, 60]	ὕπατος τρίτον ἠρώτα Γάϊον Κλαύδιον,	ὃς	ἐδόκει τῶν προεστηκότων τῆς ἑτέρας
[11, 37]	τὰς πύλας ἀνέβη τὸν ἵππον,	ὃς	ἦν παρεσκευασμένος αὐτῷ, καὶ συνέτεινεν
[11, 16]	ἀνίστησι Λεύκιον Κορνήλιον τὸν ἀδελφόν,	ὃς	Κοίντῳ Φαβίῳ Οὐιβουλανῷ συνυπάτευσε τὸ
[11, 60]	Γενύκιος, ἀδελφὸς θατέρου τῶν ὑπάτων·	ὃς	ὀλίγα διαλεχθεὶς ὑπὲρ τῶν κατεχόντων
[11, 29]	τὸν κοινὸν ἁπάντων καταφεύγω νόμον,	ὃς	οὐ τῶν ὑποβαλλομένων, ἀλλὰ τῶν
[11, 31]	τῶν εἰς δουλείαν ἀγομένων κείμενον,	ὃς	οὐκ ἐᾷ παρὰ τοῖς ἀφαιρουμένοις
[11, 18]	δυσμενείας ἀβούλου καὶ φθόνον κακοδαίμονος,	ὃς	οὐκ ἐᾷ τοὺς ἔχοντας αὐτὸν
[11, 5]	Οὐαλερίῳ δ´ ἐκ παλαιοῦ φίλος·	ὃς	οὐκέτι κατασχὼν τὴν χολὴν ἔφησε·
[11, 22]	δ´ αὐτῶν καὶ κλήρους καὶ	ὅσα	ἄλλα ὑπελείπετο ἀδύνατα ὄντα ἐν
[11, 1]	περὶ τὴν κατάλυσιν τῆς ὀλιγαρχίας,	ὅσα	δὴ καὶ λόγου τυχεῖν ἄξια
[11, 60]	λόγον κατὰ τῶν δημοτικῶν, πάνθ´	ὅσα	ἔδοξε πώποτε ἐναντία τοῖς καλοῖς
[11, 17]	οὐδὲν προπεπονθότες ὑφ´ ἡμῶν· καὶ	ὅσα	ἡμᾶς ἐβλάψατε κατὰ τὰς ἐμβολὰς
[11, 6]	πᾶσαν τὴν νομοθεσίαν. συντελέσαντες οὖν,	ὅσα	κατὰ νοῦν ἔχομεν, καὶ κυρώσαντες
[11, 19]	ὃν τρόπον ἐπιμελεῖται τῶν κοινῶν,	ὅσα	Κλαύδιος ὁ βέλτιστος εἶπε, καὶ
[11, 49]	βουλῆς κράτος, καὶ τἆλλα πολιτεύματα,	ὅσα	οὗτοι πολιτευόμενοι διετέλεσαν· τελευταίαν δὲ
[11, 1]	τίνων ῥηθέντες ἀνδρῶν καὶ πάντα,	ὅσα	παρακολουθεῖ τοῖς πράγμασι, διδαχθῆναι. τοῖς
[11, 28]	πάθος αὐτῷ διηγεῖται καὶ διδάξας,	ὅσα	ποιεῖν αὐτὸν ἐβούλετο καὶ λέγειν,
[11, 19]	τ´ οὐκ ἐπέτρεψάν μοι λέγειν	ὅσα	προῃρούμην πρὸς ὑμᾶς, καὶ νῦν
[11, 25]	τά τ´ ἄλλα ἐπείθετο αὐτοῖς,	ὅσα	συμφέρειν ὑπελάμβανε, καὶ πρῶτον ἁπάντων
[11, 48]	ποιεῖσθαι προεξελόμενος ἐκ τῶν λαφύρων,	ὅσα	τοῖς θεοῖς καθιερώσειν ἔμελλε· τὴν
[11, 25]	γινομένας καὶ τὰς ὠφελείας ἐπιλογιζόμενος,	ὅσας	ἔμελλον ἕξειν μεταστρατοπεδευσάμενοι. ~Οἱ δ´
[11, 16]	πάσῃ προθυμίᾳ καὶ σπουδῇ βοηθεῖν,	ὅση	γοῦν ἐν τοῖς τηλικούτοις ἐστὶν
[11, 9]	ὅτι φεύγουσιν ἐκ τῆς πόλεως	ὁσημέραι	καταλιπόντες τὰς πατρῴας ἑστίας οἱ
[11, 42]	λαβόντες ἐλπίδας ἀκολουθῶμεν ὑμῖν, οἵτινες	ὅσην	οὔπω πρότερον ἕτεροι Ῥωμαίων ἡγεμόνες
[11, 39]	τὰς δίκας. μετὰ τοῦτ´ ἐξουσίας	ὅσης	ἐβούλοντο τυχόντες οἱ περὶ τὸν
[11, 43]	καὶ τοὺς στρατηγοὺς καταλιπεῖν οὔτε	ὅσιον	οὔτ´ ἀσφαλὲς εἶναι πᾶσι νομιζόντων·
[11, 56]	πλὴν τῶν πατρικίων, οἷς μόνοις	ὅσιόν	τε καὶ θεμιτόν ἐστι τυγχάνειν·
[11, 42]	καὶ ἀπόρους ἡμᾶς ἐποιήσατε ἁπάντων,	ὅσοι	{κ{ ρατοῦντες τοῖς ὅπλοις τῶν
[11, 37]	κύριον. ~Ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσαν,	ὅσοι	μὲν ἦσαν ἀκέραιοί τε καὶ
[11, 1]	ἔγωγε τίθεμαι καὶ τοὺς φιλοσόφους,	ὅσοι	μὴ λόγων, ἀλλ´ ἔργων καλῶν
[11, 1]	ὡς εἰπεῖν ἀνθρώποις, μάλιστα δ´	ὅσοι	περὶ τὴν φιλόσοφον θεωρίαν καὶ
[11, 35]	καταχεομένων, οἱ μὲν ἄλλοι πάντες,	ὅσοι	συνήκουον τῶν λόγων, τῆς τε
[11, 23]	ταῦτα τοῖς κατὰ τὴν πόλιν,	ὅσοιπερ	ἦσαν ἐχθροὶ τῆς ὀλιγαρχίας καὶ
[11, 2]	ὥσπερ ἀνδραπόδοις ἐδίδοσαν· καὶ παρεσκεύασαν,	ὅσοις	ἀφόρητα εἶναι τὰ γινόμενα ἐδόκει,
[11, 22]	μηθὲν μήτ´ ἐκ τοῦ δολίου.	ὅσοις	δ´ οὔτε θεραπεύειν τὴν τῶν
[11, 22]	καὶ τὸν ἀπράγμονα βίον μεθαρμοττομένων·	ὅσοις	δὲ πολὺ τὸ γενναῖον ἐν
[11, 21]	δὲ τὰ χείρω προαιρουμένων καὶ	ὅσοις	κίνδυνός τις ὑπωπτεύετο ἐκ τῆς
[11, 9]	φράσω. ἅπασι μὲν γὰρ ἴσως,	ὅσοις	τῇ πατρίδι δωσιν, ἀναγκαῖός ἐστιν
[11, 56]	ὑπάτων ἀποδείκνυτε, ἀριθμὸν αὐτῶν ὁρίσαντες	ὅσον	δή τινα ἐμοὶ μὲν γὰρ
[11, 16]	τῶν πολεμίων γενομένην, ὁρῶντες δὲ	ὅσον	οὔπω καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν
[11, 30]	αἰτησάμενοι παρὰ σοῦ χρόνον, Ἄππιε,	ὅσος	ἱκανὸς ἔσται τῷ πατρὶ τῆς
[11, 45]	ἃς ἐποιήσαντο πρὸς τοὺς δημοτικούς,	ὅτ´	ἀποθέσθαι τὰ ὅπλα συνέπειθον αὐτούς,
[11, 22]	βουλῆς ἐποιήσατο πρὸς τὸν ἀδελφιδοῦν,	ὅτ´	αὐτὸν ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν ἀξιῶν
[11, 17]	μὴ κατὰ νόμους γένηται; ἔπειθ´	ὅταν	αἱ φυλαὶ διενέγκωσι τὴν ψῆφον,
[11, 17]	ὡς βουλόμεθα. ἄπιτ´ οὖν, καὶ	ὅταν	ἀκούσητε ὑπάτους καὶ τὰς ἄλλας
[11, 21]	καὶ οἱ μετ´ αὐτοῦ ἑστῶτες	ὅταν	αὐτοὶ τύχωσιν ἐξουσίας ὑπατικῆς, δίκας
[11, 19]	ὀκνήσω τὴν ἐμαυτοῦ γνώμην εἰπεῖν.	ὅταν	γὰρ ἀκούσητε πάντων, ἐφ´ ὑμῖν
[11, 58]	διαβολὴν οὐ λόγοις, ἀλλ´ ἔργοις.	ὅταν	γὰρ οἱ βουλόμενοι κατηγορεῖν καὶ
[11, 56]	τε καὶ θεμιτόν ἐστι τυγχάνειν·	ὅταν	δ´ εἰς ἀνάγκην κατακλεισθῆτε ὥσπερ
[11, 7]	πόνον οὔτε κίνδυνον οὐδένα ὀκνοῦσιν.	ὅταν	δὲ νοσοῦσα ἐν αὑτῇ, πρὶν
[11, 18]	καταγράφετε τὰς ἐπ´ ἀμφοτέρους ἐξελευσομένας.	ὅταν	δὲ τὰ τοῦ πολέμου τέλος
[11, 56]	Ὁράτιον εἴ τι βούλεται λέγειν.	ὅταν	δὲ τὰς παρ´ ἐκείνων γνώμας
[11, 54]	παρόντι χρόνῳ τὴν φιλονεικίαν καταβαλεῖν,	ὅταν	δὲ τέλος οἱ πόλεμοι λάβωσι,
[11, 60]	τῶν δημοτικῶν, ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπατικήν·	ὅταν	δὲ τελῶσιν οὗτοι τὴν ἀρχὴν
[11, 30]	καὶ ἠγανάκτει κατὰ τὸ εἰκός,	ὅταν	εἰρήνη γένηται καὶ πάντες ἔλθωσιν
[11, 15]	ἢ λοιδορεῖσθαι τοῦτο γὰρ ἀληθέστερον	ὅταν	ἐξέλθῃς ἐκ τοῦ συνεδρίου, λοιδορήσῃ.
[11, 1]	τε ὠφελοῦντα καὶ βλάπτοντα καταμανθάνουσιν,	ὅταν	ἐπὶ παραδειγμάτων ταῦτα πολλῶν ὁρῶσι,
[11, 33]	τῆς παρθένου τοῖς συγγενέσιν, ἀλλ´	ὅταν	ἐπὶ τὴν ἐγγύην προαχθῇ, μετὰ
[11, 9]	δεκαδαρχίας ἥδεσθαί τε πάντων μάλιστα,	ὅταν	εὖ τὰ κοινὰ ὑπ´ αὐτῶν
[11, 18]	τιμᾶτε τοὺς ἑκατέρου τούτων ἀξίους,	ὅταν	ἐφ´ ὑμῖν γένηται ταῦτ´ ἀμφότερα,
[11, 56]	κατηγοροῦσι· ῥηθέντων δὲ τῶν λόγων,	ὅταν	καθήκῃ τὰς γνώμας ἐρωτᾶν, μήτ´
[11, 7]	οὐδὲν ἔξω τοῦ εἰκότος ἤλπισαν·	ὅταν	μὲν γὰρ ὁμονοοῦσα πόλις ἅπτηται
[11, 9]	καὶ ἀνιᾶσθαι παντὸς ὁτουδήτινος μᾶλλον,	ὅταν	μὴ καλῶς. πρὸς δὲ τούτοις
[11, 20]	ὃ ποιεῖν σύνηθές ἐστιν ὑμῖν,	ὅταν	μήτε βασιλεῖς ἔχητε μήτε ὑπάτους
[11, 31]	δόντα καταστήσειν ἐπὶ τὴν ἀρχήν,	ὅταν	ὁ πατὴρ αὐτῆς παραγένηται. περὶ
[11, 4]	προσήκει σοι νῦν λέγειν, ἀλλ´	ὅταν	οἵδε οἱ πρεσβύτεροι καὶ τιμιώτεροί
[11, 1]	τὰ πραττόμενα ὁρῶσα. οὐδέ γ´	ὅταν	πολιτικὰς ἀκούσωσι πράξεις, ἀρκοῦνται τὸ
[11, 59]	τῶν καταγραφέντων, τοῖς δ´ ὑπάτοις,	ὅταν	τὸ κράτιστον τέλος ἐπιθῶσι τῷ
[11, 9]	ἐρημίαν ποθεινοτέραν ἡγοῦνται τῆς πατρίδος;	ὅτε	γοῦν ἐδέησεν ὑμῖν καλέσαι τὴν
[11, 6]	παρὰ τοῦ δήμου λαβόντες ἔχομεν,	ὅτε	ἡμῖν καὶ τὴν τῶν ὑπάτων
[11, 30]	τότε τὴν δίκην ἀξιῶν ἀπολογεῖσθαι,	ὅτε	καὶ μαρτύρων εὐπορία καὶ φίλων
[11, 9]	δεῖ περὶ τῶν ἄλλων λέγειν,	ὅτε	καὶ τῶν βουλευτῶν ὀλίγοι μέν
[11, 4]	καίτοι τίνος ἔλαττον τοῦτο κακόν,	ὅτε	Οὐαλέριος ὢν {Ποτῖτος} ὡς εἷς
[11, 41]	προφάσει μᾶλλον ἀγανακτήσετε ἢ ταύτῃ,	ὅτε	τὰς τῶν πολιτῶν θυγατέρας ὡς
[11, 23]	μάλιστα προπηλακίζοντες ἐξηγρίωσαν τοιάδε ἦν.	~Ὅτε	τὸ περὶ τοῦ πολέμου ψήφισμα
[11, 42]	τῶν ἐναντίων} ἐνικῶμεν ταῖς μάχαις,	ὅτε	ὑμῶν κρείττους ἦσαν στρατηγοί· τρόπαιά
[11, 20]	τί δεῖ στοχασμῶν ἐκεῖ; ~Μέμνησθε,	ὅτι	ἀπὸ τῶν αὐτῶν τούτων ἐθνῶν
[11, 57]	θαυμάζειν δ´ ἔφη τῶν ὑπάτων,	ὅτι	βεβουλευμένοι τε καὶ κεκρικότες ἤδη
[11, 16]	οὐδ´ αὐτὸ τοῦτο δύνανται συνιδεῖν,	ὅτι	γνώμας ἀσυμφόρους εἰσφέρουσι, μᾶλλον δ´
[11, 9]	δ´ ἐμοί. πρῶτον μὲν γάρ,	ὅτι	γνώμης ἄρχειν ἠξίωμαι διὰ τιμήν·
[11, 19]	καὶ ἐμοὶ νομίσατε εἰρῆσθαι, καὶ	ὅτι	δεῖ νέας ἀρχὰς ἀποδειχθῆναι, πρὶν
[11, 4]	καλῶ {καὶ} οὐκ ἀγνοῶν μέν,	ὅτι	διὰ κενῆς τοῦτο ποιῶ, φανερὰν
[11, 4]	ὁ τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών, ἀπήγγειλεν	ὅτι	διχόθεν ἀπό τε Αἰκανῶν καὶ
[11, 60]	τῶν κατεχόντων καιρῶν τὴν πόλιν,	ὅτι	δυεῖν ἀνάγκη τῶν χαλεπωτάτων θάτερον
[11, 45]	τετάχθαι. εἴρηται δὲ καὶ πρότερον,	ὅτι	ἐν μὲν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις
[11, 31]	ἁπάντων ὀφθαλμοῖς; ἴσθι μέντοι σαφῶς,	ὅτι	ἤτοι μεγάλων κακῶν ἄρξει Ῥωμαίοις
[11, 20]	ἴστε δήπου τοῦ ἀνδρὸς ἔργα,	ὅτι	καὶ δυνάμεις ἀξιοχρέους παρεσκευάσατο καὶ
[11, 4]	τὴν βουλήν, τότε πρῶτον ἔγνωσαν,	ὅτι	καὶ συνέδριον ἦν τι παρὰ
[11, 43]	αὐτοὺς ἔχοντας ὁρῶν Οὐεργίνιος ἐδίδασκεν,	ὅτι	λέλυκεν αὐτῶν τὸν ὅρκον ὁ
[11, 30]	δεκαδαρχίας ἡγεμών· πρὸς δὲ τούτοις	ὅτι	μετὰ τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας καὶ
[11, 16]	βουλῆς ἡμῶν. οὗτοι γὰρ ἀγανακτοῦντες,	ὅτι	μετιόντας αὐτοὺς τὴν τῶν δέκα
[11, 26]	στενόπορον καὶ χαλεπὸν ἵππῳ διεξελθεῖν,	ὅτι	μὴ βάδην ἀνιόντι, διὰ τὴν
[11, 11]	μὲν ἅπαντες εἴσονται τὴν χάριν,	ὅτι	μόνος ἐβουλήθης δίκαια ποιεῖν, τοὺς
[11, 23]	οἱ γὰρ πολέμιοι καταφρονήσαντες αὐτῶν,	ὅτι	νεοσύλλεκτοι ἦσαν οἱ στρατευόμενοι, πλησίον
[11, 18]	ὑμῖν γένηται ταῦτ´ ἀμφότερα, μαθόντες	ὅτι	οὐ τοῖς πράγμασιν οἱ καιροὶ
[11, 9]	μοι διὰ τοῦτ´ ἀπεχθάνεσθαι ἐνθυμουμένους,	ὅτι	οὐκ ἐπὶ λοιδορίᾳ καὶ προπηλακισμῷ
[11, 7]	παραστῇ τῷ μὲν πλήθει λογισμός,	ὅτι	οὐχ ὑπὲρ οἰκείων ἀγαθῶν κακοπαθοῦσιν,
[11, 33]	ἴσων τοῖς ἄλλοις, ὡς πρότερον,	ὅτι	πελάτης ἦν αὐτοῦ· καὶ παράκλησις,
[11, 30]	τοῦ μηδὲν ἐλαττωθῆναι τῶν ἀντιδίκων,	ὅτι	πελάτης ἦν καὶ ταπεινός, παραλαβὼν
[11, 38]	ὄντι προσαγγέλλουσι τῶν ἑταίρων τινές,	ὅτι	περὶ τὸ πτῶμα τῆς κόρης
[11, 7]	ἕτεροι ἄρχωσι, τοῖς δ´ ἡγεμόσιν,	ὅτι	πολέμιον ἔχουσιν οὐχ ἧττον τοῦ
[11, 63]	πέμπτον. οὗτοι διδάξαντες τὴν βουλήν,	ὅτι	πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα πράγματα
[11, 54]	ἀπὸ τῶν συμμάχων ἄγγελοι λέγοντες,	ὅτι	πολλῇ στρατιᾷ μέλλουσιν ἐλαύνειν ἐπ´
[11, 57]	δικαίῳ, εἰκάζειν δὲ μίαν αἰτίαν,	ὅτι	πονηρὰς καὶ ἀσυμφόρους γνώμας εἰσηγεῖσθαι
[11, 9]	μὲν οὖν τῆς καθεστώσης πολιτείας,	ὅτι	πονηρῶς ἡμῖν ἔχει, καὶ δυσχεραίνουσιν
[11, 27]	μὲν καὶ ἄλλα, μάλιστα δ´	ὅτι	πρεσβύτης ὢν καὶ ὑπὸ τῆς
[11, 7]	κρατίστη μαθήσεσθε. ἐκεῖνοι τοίνυν ἀκούσαντες,	ὅτι	σεσάλευται καὶ νοσεῖ τὸ πάτριον
[11, 14]	μὲν πατέρα, ἐμὸν δ´ ἀδελφόν,	ὅτι	σοι παρέσχημαι ψυχήν τε καὶ
[11, 4]	πᾶσι γενέσθαι τὴν συνωμοσίαν ὑμῶν,	ὅτι	συγκεχύκατε τὰ τῆς πόλεως καὶ
[11, 9]	δεῖ πρῶτον ἐπανορθώσασθαι λέγειν. ἔπειθ´	ὅτι	συμβέβηκεν ὄντι θείῳ πρὸς πατρὸς
[11, 39]	δημαρχικῇ καὶ ἐλπίδι κούφῃ ἐπαιρόμενος,	ὅτι	συναγανακτήσας ὁ δῆμος αὐτῷ παρήσει
[11, 1]	τὸ πέρας τῶν πραγμάτων μαθόντες,	ὅτι	συνεχώρησαν Ἀθηναῖοι Λακεδαιμονίοις τείχη τε
[11, 2]	κατὰ τῆς ὀλιγαρχίας μίσους πρόφασις,	ὅτι	συνύφηναν τὴν δευτέραν ἀρχὴν τῇ
[11, 5]	ὑμῶν ἐξελήλυθεν ἐκ τῆς διανοίας,	ὅτι	σώζονται μὲν οἱ Οὐαλερίων ἀπόγονοι
[11, 9]	μὴ καλῶς. πρὸς δὲ τούτοις	ὅτι	ταύτην πολιτείας διαδέδεγμαι προαίρεσιν ἐκ
[11, 19]	ἀποδεδώκασι λόγον ἐνθυμηθέντες, ὅπερ εἰκός,	ὅτι	τῇ τε Κλαυδίου γνώμῃ προσθέμενος
[11, 13]	γάρ τοι παρὰ πάντων αὐτοῖς,	ὅτι	τῆς ἀριστοκρατίας, ἣν ἐκβαλοῦσα τοὺς
[11, 30]	ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψεν· ἔπειθ´	ὅτι	τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών· πρὸς δὲ
[11, 20]	βοηθεῖν. ἦν τ´ οὐκ ἄδηλον,	ὅτι	τῆς ἐν Αἰκανοῖς στρατιᾶς ἀναρπασθείσης
[11, 52]	πολῖται, παρ´ αὐτῶν τῶν διαφερομένων,	ὅτι	τῆς ἡμετέρας χώρας ἑαυτοῖς μηδὲν
[11, 35]	οὗ καταφανὴς ἐγένετο τοῖς ὑπονοοῦσιν,	ὅτι	τὸ συκοφάντημα κατὰ τῆς κόρης
[11, 2]	καὶ ἄλλων ἕνεκα, μάλιστα δὲ	ὅτι	τοῖς ἀκολάστοις τῶν νέων πολὺ
[11, 2]	ταύτας αὐτοὶ δικάζοντες· μάλιστα δ´	ὅτι	τοῖς θρασυτάτοις τῶν νέων, οὓς
[11, 30]	τοῦτο τὸ δίκαιον· πρῶτον μὲν	ὅτι	τὸν νόμον τοῦτον ἅμα τοῖς
[11, 1]	μόνον ἐκ τῆς ἱστορίας παραλαβεῖν,	ὅτι	τὸν Περσικὸν πόλεμον ἵν´ ἐπὶ
[11, 35]	ἀγαθῶν. εἰσῄει τ´ αὐτοὺς λογισμός,	ὅτι	τοῦ περὶ τῆς ἐλευθερίας νόμου
[11, 52]	τοῖς τε δικαζομένοις ὀργὴν ἔχοντες,	ὅτι	τοὺς ἀποστερουμένους αὐτῆς δικαστὰς ἠξίωσαν
[11, 58]	τὰς ὀργὰς αὐτῶν ἐπειρᾶτο διδάσκων,	ὅτι	τοὺς μὲν φίλους παραλάβοιεν, οὐχ
[11, 2]	ὑπεριδόντες καὶ βουλῆς καταφρονήσαντες· ἔπειθ´	ὅτι	τοὺς χαριεστάτους Ῥωμαίων, οἷς οὐ
[11, 8]	ἂν ἔχοι τις εἰπεῖν βεβαίως,	ὅτι	τοῦτον ὑπερβαλόμενοι τὸν καιρὸν ὡς
[11, 40]	σὺν χρόνῳ τὰ δεινά, μαθὼν	ὅτι	τυράννοις οὐδέν ἐστι πιστόν, οὐδ´
[11, 34]	καὶ δούλων, τοῦτ´ ἔλεγον τελευτῶντες,	ὅτι	τῷ γάλακτι τῆς μητρὸς ἐτράφη
[11, 13]	τούτων παραδείγματα τοὺς προγόνους ἐνθυμηθείς,	ὅτι	τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων οὐδεὶς ἐπεθύμησεν
[11, 28]	τῆς κόρης ἐστὶν ἐρῶν, ἀλλ´	ὅτι	τῶν δυναμένων τις εὖ ποιεῖν
[11, 42]	καὶ παυσάμενον τὸν θόρυβον, ἀγνοοῦντες,	ὅτι	τῶν ἑκατοντάρχων τοῖς πλείοσι δεδογμένον
[11, 27]	τοῖς βουλομένοις αὐτῶν κατηγορεῖν, μαθόντες	ὅτι	τῶν στρατηγῶν τὸ ἐπιβούλευμα ἦν,
[11, 9]	μόνον οὐδ´ ἀγνοεῖν ἔξεστιν ὑμῖν,	ὅτι	φεύγουσιν ἐκ τῆς πόλεως ὁσημέραι
[11, 43]	διεξιόντες γὰρ τοὺς στενωποὺς ἐβόων,	ὅτι	φίλοι τ´ εἰσὶ καὶ ἐπ´
[11, 9]	αὐτῶν ἐπιτροπεύηται, καὶ ἀνιᾶσθαι παντὸς	ὁτουδήτινος	μᾶλλον, ὅταν μὴ καλῶς. πρὸς
[11, 11]	ψηφίσωνται, κατὰ νόμον ἕξετε καὶ	οὐ	βίᾳ τὴν ἀρχήν· ἐάν τε
[11, 27]	μηδένα τῶν πολεμίων εὑρεθῆναι νεκρόν.	οὐ	γὰρ ἀκονιτί γ´ ἂν ἐδόκουν
[11, 38]	εἰς ἀπόνοιαν αὐτοὺς ἠνάγκασε τραπέσθαι.	οὐ	γὰρ ἀνέσχοντο τῶν ἐπιβαλλομένων ἕλκειν
[11, 10]	ἡγεῖσθαι γῆν ἀναγκαιοτέραν τῆς πατρίδος;	οὐ	γὰρ ἄτερ αἰτίας ταῦθ´ οὕτως
[11, 46]	δεσμωτήριον, ἵνα φυλάττηται μέχρι δίκης	οὐ	γὰρ ἐδόθη διεγγύησις αὐτῷ πρὶν
[11, 6]	οὔπω παρελήλυθεν, ὥσπερ σοι δοκεῖ.	οὐ	γὰρ εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθημεν, οὐδ´
[11, 8]	πολιτικοῦ προθεῖναι τῷ βουλομένῳ λέγειν.	οὐ	γὰρ ἐξεγένετο ἡμῖν, πρὶν εἰς
[11, 48]	πάνυ πολλοὺς τῶν σφετέρων ἀνεσώσατο.	οὐ	γὰρ ἔφθασαν ἀνασκευασάμενοι τὰς ὠφελείας
[11, 13]	καὶ παρεπλάγχθης τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ.	οὐ	γὰρ ἔχει λόγον, ὑφ´ ὧν
[11, 12]	τῶν πεπραγμένων, οὐκ ὀρθῶς δέδοικας.	οὐ	γὰρ οὕτω μικρόθυμος οὐδ´ ἀχάριστος
[11, 34]	ἂν ἐλάμβανε παιδίον μᾶλλον ἢ	οὐ	γυναικὸς ἐλευθέρας κατὰ γένος ἢ
[11, 45]	ἀντιλέγειν, ἄλλους τέ τινας, οὓς	οὐ	δέομαι γράφειν, καὶ τὸν κελεύοντα
[11, 15]	πρᾶγμα ποιῶν ἄωρον, ἀνὴρ πρεσβύτερος	οὐ	δεομένοις συμβουλῆς γνώμας ἀποδεικνύμενος. τῷ
[11, 4]	τάχους ποιῆσαι τὴν ἔξοδον, ὡς	οὐ	διδόντος ἀναστροφὴν τοῦ καιροῦ. ταῦτα
[11, 11]	ἀποθήσεσθε νόμῳ τὴν ἐξουσίαν καὶ	οὐ	δόξετε ἀκόντων ἄρχειν τῶν ἴσων·
[11, 37]	παίοντες καὶ τὰ δάκρυα κατέχειν	οὐ	δυνάμενοι παρεχώρουν ἐκ τῆς ἀγορᾶς,
[11, 57]	τὸ συνέδριον παρακλήσεως ἐκπεπλῆχθαι, καὶ	οὐ	δύνασθαι συμβάλλειν ἐπὶ τίνι λόγῳ
[11, 18]	τῇ ὑπονοθευομένῃ χώρᾳ τὴν βοήθειαν;	οὐ	καθοπλιοῦμεν ἅπασαν τὴν ἀκμὴν τῆς
[11, 2]	ὅτι τοὺς χαριεστάτους Ῥωμαίων, οἷς	οὐ	κατὰ γνώμην τὰ πραττόμενα ὑπ´
[11, 58]	βουλευτῶν, ἔφη, πᾶσαν ἀπολύσεσθαι διαβολὴν	οὐ	λόγοις, ἀλλ´ ἔργοις. ὅταν γὰρ
[11, 7]	ἐστὶν οὔτε οἱ πατρίκιοι, καὶ	οὐ	μάτην ἀκούσαντες τὸ γὰρ ἀληθὲς
[11, 34]	παρθένος γαμηθεῖσα νέῳ ἀνδρὶ καὶ	οὐ	μετὰ πολλοὺς τοῦ γάμου τεκοῦσα
[11, 43]	ἔφοδον, καὶ συνετάραξαν τοὺς ἔνδον	οὐ	μετρίως πολέμιον οἰομένους στρατὸν εἰσεληλυθέναι·
[11, 4]	ἴσον, ἀλλὰ δημαρχικῆς ἐξουσίας δέομαι;	οὐ	μὴν ἀλλ´ ἐπεὶ τῆς ἀρχῆς
[11, 19]	ἕξοντι μοῖραν τῶν Κορνηλίῳ συναγορευόντων;	οὐ	μὴν ἐγὼ ταῦθ´ ὑφορώμενος ὀκνήσω
[11, 27]	καὶ ἐδόκουν ἅπασι πιστὰ λέγειν.	οὐ	μὴν ἔλαθέ γ´ αὐτῶν τὸ
[11, 43]	ἄτακτος ἀνὰ τὴν πόλιν ἦν.	οὐ	μὴν ἐπὶ πολύν γε διέμεινεν
[11, 49]	νίκαις ἐλπὶς ἐπιφανεῖς κατάξειν θριάμβους.	οὐ	μὴν ἐχώρησέ γε αὐτοῖς κατ´
[11, 40]	ἐγγυηθεῖσαι καὶ θυγατέρες ἐπίγαμοι φροντίδος	οὐ	μικρᾶς δεόμεναι τοῖς ἔχουσι καὶ
[11, 34]	μητρὸς ἀφαιρεθείη. τόν τε χρόνον	οὐ	μικρὸν ἔλεγον εἶναι τεκμήριον τοῦ
[11, 34]	ἀνδρῶν πολλῶν καὶ γυναικῶν μαρτυρούμενον	οὐ	μόνον ἐλευθέρων, ἀλλὰ καὶ δούλων,
[11, 54]	αὐτῶν εἰσφερόμενον προβουλεύσῃ νόμον. καὶ	οὐ	μόνον ἐν τῷ συνεδρίῳ πρὸς
[11, 48]	ὁ τούτων προηγούμενος· ἦν γὰρ	οὐ	μόνον στρατηγὸς ἀγαθός, ἀλλὰ καὶ
[11, 41]	ἁπάντων ἡγήσαντο τὴν ὕβριν, ὥστ´	οὐ	μόνον Ταρκύνιον ἐξέβαλον ἐκ τῆς
[11, 59]	ὡς αἰτιωτάτου τῇ πόλει γεγονότος	οὐ	μόνον τῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ καὶ
[11, 36]	ὑμεῖς οἱ σὺν τούτῳ παρόντες,	οὐ	νῦν πρῶτον ἀκήκοα, ἀλλὰ παλαίτερον
[11, 41]	ἀναλήψεσθε τὸ φρόνημα τῆς πατρίδος;	οὐ	παραστήσεται λογισμὸς ὑμῖν τῆς ἀρετῆς
[11, 5]	ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθητε τῶν κοινῶν προστάται;	οὐ	παρῴχηκεν ὁ τῆς ἀρχῆς ὑμῶν
[11, 57]	τοὺς φιλοδημοτάτους, ἀγανακτήσοντας δηλονότι καὶ	οὐ	περιοψομένους οὐδὲν ἄδικον πολίτευμα κατὰ
[11, 40]	αὐτῶν ἡδοναῖς τισιν ἢ χάρισιν	οὐ	πεφόβηται τὴν ὀλιγαρχίαν οὐδὲ δέδοικε,
[11, 1]	μυριάδας αὐτοὶ σὺν τοῖς συμμάχοις	οὐ	πλείους ὄντες ἕνδεκα μυριάδων, ἀλλὰ
[11, 62]	αἷς δ´ οἱ ὕπατοι, ἐν	οὐ	πολλαῖς δ´ ἀμφότεροι, αἷς ἡμεῖς
[11, 30]	σώφρονα καὶ ἀγαθὴν γυναῖκα, ἣν	οὐ	πολλοῖς πρότερον ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν· τραφεῖσαν
[11, 16]	τὸ γὰρ διὰ μέσου χωρίον	οὐ	πολύ ἀντὶ τοῦ παρακαλεῖν καὶ
[11, 50]	ὕπατοι· δόξα τ´ ἰσχυρὰ καὶ	οὐ	πολὺ ἀπέχουσα τοῦ πίστις εἶναι
[11, 44]	~Ἧκον δ´ αὐτοῖς ἐπίκουροι μετ´	οὐ	πολὺ καὶ ἀπὸ τῆς ἐν
[11, 28]	τῶν δημοτικῶν ἐμφανής, καὶ μετ´	οὐ	πολὺ Λεύκιος, ὁ παρὰ τοῦ
[11, 16]	ὑπερβολὴν γὰρ ἀνοίας τούτοις καὶ	οὐ	πόρρω θεοβλαβείας πεποιήκασιν οἱ πρόεδροι
[11, 23]	ἐπὶ πόλιν Κρουστομέρειαν, ἥ ἐστιν	οὐ	πρόσω τῆς Ῥώμης, ἀφίκοντο. οἱ
[11, 22]	ἐδόκει, πολεμεῖν τ´ ἀνὰ κράτος	οὐ	ῥᾴδιον, ἐπεὶ καθαιρεθῆναι δυναστείαν τηλικαύτην
[11, 15]	τῶν διαφερόντων ἀγνοεῖν, καὶ φίλων	οὐ	σπανίζομεν, οἷς, ἐάν τι δέῃ,
[11, 25]	καὶ τῇ γοητείᾳ τῶν λόγων	οὐ	συνειδὼς ὡς ἐξ ἐπιβουλῆς ἐγίνετο,
[11, 47]	ἐπὶ τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν ἦγεν	οὐ	σφόδρα ὀχυρὰν οὖσαν. μαθόντες δὲ
[11, 14]	σοὶ παῖδες ἀπὸ τῶν οἰκείων	οὐ	σχολὴν ἄγειν σε λέγοντες, ἀλλ´
[11, 2]	πολέμῳ κατὰ κράτος τῆς πατρίδος	οὐ	τὰ χρήματα μόνον ἀφῃροῦντο τοὺς
[11, 18]	ἀνελοῦμεν ἐκ μέσου τοὺς φλυάρους;	οὐ	ταχεῖαν ψηφιούμεθα τῇ ὑπονοθευομένῃ χώρᾳ
[11, 18]	γένηται ταῦτ´ ἀμφότερα, μαθόντες ὅτι	οὐ	τοῖς πράγμασιν οἱ καιροὶ δουλεύουσιν,
[11, 43]	καὶ στρατιῶται καὶ λοχαγοί, πλὴν	οὐ	τοσοῦτοι τὸ πλῆθος, ἀλλ´ ἐλάττους
[11, 31]	τί οὖν ἔτι μέλλεις, ἀλλ´	οὐ	τοὐμὸν ἐκχεῖς αἷμα πρὸ τοῦ
[11, 29]	κοινὸν ἁπάντων καταφεύγω νόμον, ὃς	οὐ	τῶν ὑποβαλλομένων, ἀλλὰ τῶν μητέρων
[11, 35]	Ἄππιος, οἷα δὴ φύσιν τε	οὐ	φρενήρης ἀνὴρ καὶ ὑπὸ μεγέθους
[11, 30]	ἐν τῷ τότε χρόνῳ, κινδυνεύουσαν	οὐ	χρημάτων ἀποστερηθῆναι προγονικῶν, ἀλλὰ καὶ
[11, 33]	τὸν ἡγεμόνα τοῦ τάγματος, ὑφ´	οὗ	ἦν Οὐεργίνιος, ἀξιῶν αὐτὸν κατέχειν
[11, 35]	τε ὑπέμεινεν εἰπεῖν ἀναίσχυντον, ἐξ	οὗ	καταφανὴς ἐγένετο τοῖς ὑπονοοῦσιν, ὅτι
[11, 15]	Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πολέμου, περὶ	οὗ	κέκλησαι γνώμην ἀποδειξόμενος, ὅ τι
[11, 60]	καλοῖς καὶ πατρίοις ἐθισμοῖς ὑπομιμνήσκων,	οὗ	κεφάλαιον ἦν, εἰς ὃ κατέσκηπτεν
[11, 44]	πρὸς τοὺς ἐκεῖ στρατηγούς, ἐξ	οὗ	Σίκκιον τὸν πρεσβευτὴν ἀπέκτειναν, ὥσπερ
[11, 4]	λόγον ἐκ πολλῆς συγκείμενον ἐπιμελείας,	οὗ	τέλος ἦν ψηφίσασθαι στρατοῦ καταγραφὴν
[11, 22]	τὴν ἐλαχίστην ἔχοντα ἰσχύν, ἐξ	οὗ	τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν αὐτῶν οἱ
[11, 33]	τινος συγγενοῦς σκηψάμενος πεπύσθαι θάνατον,	οὗ	τὴν ἐκκομιδήν τε καὶ ταφὴν
[11, 4]	οὗτος ὁ τόπος, εἶπεν, ὦ	Οὐαλέριε,	σός, οὐδὲ προσήκει σοι νῦν
[11, 19]	ἐπικυροῦντες τῶν ἑτέρων, τότε Λεύκιον	Οὐαλέριον	ἐν τοῖς ἐσχάτοις ἐκάλουν, ὃν
[11, 39]	ἐβούλοντο τυχόντες οἱ περὶ τὸν	Οὐαλέριον	ἐνεφοροῦντο τῶν κατ´ ὀλιγαρχίας λόγων
[11, 39]	πέτρας. οἱ δὲ περὶ τὸν	Οὐαλέριον	ἕτερον τόπον τῆς ἀγορᾶς καταλαβόμενοι
[11, 50]	θρίαμβον ἀγανακτοῦντες οἱ περὶ τὸν	Οὐαλέριον	καὶ δεινὴν ὕβριν ὑπολαμβάνοντες ὑβρίζεσθαι
[11, 4]	ἀποστέρει λόγου βουλευτὴν ὄντα καὶ	Οὐαλέριον	καὶ περὶ σωτηρίας τῆς πόλεως
[11, 58]	ἢ χρονιωτέραν. Ὁράτιον δὲ καὶ	Οὐαλέριον	οὐκ ἄλλης τινὸς χάριν αἰτίας
[11, 39]	δέος, οἵ τε περὶ τὸν	Οὐαλέριον	οὐκ ἠξίουν αἵματι πολιτικῷ τὸ
[11, 23]	τὸν Ὁράτιόν τε καὶ τὸν	Οὐαλέριον,	οὓς ἔφην ἡγεμόνας εἶναι τῶν
[11, 59]	παρῄει, παρελθὼν αὖθις ἐρωτᾷ πρῶτον	Οὐαλέριον,	τί τῷ κοινῷ συμφέρει, καὶ
[11, 50]	νόμους, οὓς ἐκύρωσαν οἱ περὶ	Οὐαλέριον	ὕπατοι· δόξα τ´ ἰσχυρὰ καὶ
[11, 44]	στρατιωτικὸν ἠσεβηκότων ὅρκον. Λεύκιος δὲ	Οὐαλέριος	{ἀλλ´ ὑπὲρ τῶν Ῥωμαϊκῶν νόμων,
[11, 4]	οὐχ ὑπὲρ τούτων, ἔφησεν ὁ	Οὐαλέριος,	ἀνέστηκα ἐρῶν, ἀλλ´ ὑπὲρ ἄλλων
[11, 21]	ὑπὸ τούτου γνώμην γράψαντες ἐκφέρομεν.	Οὐαλέριος	δὲ καὶ οἱ μετ´ αὐτοῦ
[11, 4]	δὲ αὐτοῦ λέγοντος ἀνίσταται Λεύκιος	Οὐαλέριος	ἐπωνυμίαν Ποτῖτος, ἀνὴρ μέγα φρονῶν
[11, 49]	καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον	Οὐαλέριος	ἧκεν, ἦν τ´ ἀμφοτέροις μέγα
[11, 4]	προγόνοις· πατὴρ μὲν γὰρ αὐτῷ	Οὐαλέριος	ἦν ὁ τὸν Σαβῖνον Ἑρδώνιον
[11, 22]	καταλύσεως τῆς δεκαδαρχίας εἰπεῖν, Λεύκιος	Οὐαλέριος	καὶ Μάρκος Ὁράτιος, φραξάμενοί τε
[11, 47]	τὰ ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς βουλῆς	Οὐαλέριος	μὲν ἅτερος τῶν ὑπάτων τὴν
[11, 47]	πολλὰ καὶ λείαν ἄφθονον περιεβάλοντο.	Οὐαλέριος	μὲν δὴ ταῦτα διαπραξάμενος ἀδεῶς
[11, 21]	τέλος ἔδει τὰ βουλεύματα λαβεῖν,	Οὐαλέριος	μὲν ἠξίου διαδικασίαν τοὺς δέκα
[11, 45]	λοχίτιδος ἐκκλησίας, ὥσπερ ἔφην, Λεύκιος	Οὐαλέριος	Ποτῖτος καὶ Μάρκος Ὁράτιος Βαρβᾶτος,
[11, 38]	τὴν διάνοιαν αὐτοῦ τῆς ἐξόδου	Οὐαλέριός	τε καὶ Ὁράτιος, οὓς ἔφην
[11, 4]	τίνος ἔλαττον τοῦτο κακόν, ὅτε	Οὐαλέριος	ὢν {Ποτῖτος} ὡς εἷς τῶν
[11, 56]	τοῦ φιλοδημοτάτου τῶν βουλευτῶν Λευκίου	Οὐαλερίου,	καὶ μετὰ τοῦτον ἀξιοῦτε Ὁράτιον
[11, 59]	ἀμφοτέρων. Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην	Οὐαλερίου	καὶ μετὰ τοῦτον Ὁρατίου δευτέρῳ
[11, 21]	κατηγορεῖν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην	Οὐαλερίου	κεχαρισμένην τοῖς πλείοσιν, ὡς ἐκ
[11, 5]	τῷ μεγέθει τῆς ἐξουσίας; ὑμεῖς	Οὐαλερίου	λόγον ἀφελεῖσθε ἢ τῶν ἄλλων
[11, 24]	λάθωσι παρακινήσαντες οἱ μετὰ τοῦ	Οὐαλερίου	συνεστῶτες. ἐπέσκηπτόν τε δι´ ἀπορρήτων
[11, 21]	Κλαυδίου τε καὶ Κορνηλίου καὶ	Οὐαλερίου	τελευταίου, διέγνωτε περὶ αὐτῶν ὑμεῖς
[11, 57]	Μάρκου δὲ Ὁρατίου καὶ Λευκίου	Οὐαλερίου	τῶν καταλυσάντων τὴν ὀλιγαρχίαν, ὑπατικῶν
[11, 5]	δεινὸς καὶ λέγειν οὐκ ἀδύνατος,	Οὐαλερίῳ	δ´ ἐκ παλαιοῦ φίλος· ὃς
[11, 6]	ἀγανακτεῖτε, καὶ γὰρ Ὁρατίῳ καὶ	Οὐαλερίῳ	καὶ παντὶ ἄλλῳ γνώμην ἀγορεύειν
[11, 5]	ἀπόγονος Ὁρατίου τοῦ συνυπατεύσαντος Ποπλίῳ	Οὐαλερίῳ	Ποπλικόλᾳ μετὰ τὴν ἐκβολὴν τῶν
[11, 21]	ἀκοσμίαν τοῦ πολιτεύματος βουλομένων τῷ	Οὐαλερίῳ	συλλαμβανόντων, τῶν δὲ τὰ χείρω
[11, 5]	διανοίας, ὅτι σώζονται μὲν οἱ	Οὐαλερίων	ἀπόγονοι τῶν ἐξελασάντων τὴν τυραννίδα,
[11, 9]	τὰ κοινὰ διοικοῦντες} ὃ μόνον	οὐδ´	ἀγνοεῖν ἔξεστιν ὑμῖν, ὅτι φεύγουσιν
[11, 17]	ὕβρεως καὶ παροινίας ἐπειράθη στρατιωτικῆς	οὐδ´	ἄλλο τῶν ἀνηκέστων οὐδέν. κἀκεῖνοι
[11, 8]	τούτῳ λέγειν ὑπὲρ αὐτῶν ἠξίου·	οὐδ´	ἂν ἔχοι τις εἰπεῖν βεβαίως,
[11, 28]	ἔχων γυναῖκα γαμετήν, καὶ ἅμα	οὐδ´	ἀξιῶν ἐκ δημοτικοῦ γένους ἁρμόσασθαι
[11, 40]	ὅτι τυράννοις οὐδέν ἐστι πιστόν,	οὐδ´	ἀπ´ εὐνοίας αἱ τῶν κρατούντων
[11, 57]	συνάγοντας ἐν ἰδίαις οἰκίαις, καὶ	οὐδ´	ἅπαντας τοὺς βουλευτὰς εἰς ταῦτα
[11, 15]	δακρύων καί φησιν· Ἄππιος μὲν	οὐδ´	ἀποκρίσεως ἄξιον ἡγεῖταί με, ὦ
[11, 16]	τοὺς ἐχθροὺς κακῶς ποιεῖν· καὶ	οὐδ´	αὐτὸ τοῦτο δύνανται συνιδεῖν, ὅτι
[11, 12]	δέδοικας. οὐ γὰρ οὕτω μικρόθυμος	οὐδ´	ἀχάριστος ἔσται ὁ Ῥωμαίων δῆμος,
[11, 17]	γεωργῶν ὄλεθρον οὐχ ὑπολογιούμεθα ὑμῖν,	οὐδ´	εἴ τινα γύναια ἐλεύθερα ὕβρεως
[11, 6]	οὐ γὰρ εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθημεν,	οὐδ´	εἰς ἄλλον τινὰ χρόνον ὡρισμένον,
[11, 3]	καὶ μέτριον. ἐδόκει τ´ αὐτοῖς	οὐδ´	ἐκεῖνο μικρᾶς εἶναι ζητήσεως ἄξιον,
[11, 22]	οὔτε μηδενὸς ἐπιστρέφεσθαι τῶν κοινῶν	οὐδ´	ἐν ἀπράκτῳ ζῆν ἡσυχίᾳ καλὸν
[11, 20]	ἀπεδέδεικτο Λεύκιος Κοίντιος ὁ βέλτιστος,	οὐδ´	ἐν τῇ πόλει τότ´ ὤν,
[11, 20]	τῆς ἐν Αἰκανοῖς στρατιᾶς ἀναρπασθείσης	οὐδ´	ἡ Σαβίνους πολεμοῦσα ἀνθέξει συνελθόντων
[11, 45]	ὑπ´ ἐκείνων τεθεῖσι νόμοις πειθαρχεῖν,	οὐδ´	ὅλως τὰ ἐν ταῖς φυλετικαῖς
[11, 58]	τῶν ἀναγκαιοτάτων βουλεύσαιντο, τί πράττοντες	οὐδ´	ὁποτέραν δόξουσιν ἐλαττοῦν τῶν αἱρέσεων,
[11, 24]	χρείας, ἔξω γενόμενοι τοῦ χάρακος	οὐδαμοῦ	ἔτι ὤφθησαν. οἱ δὲ ταπεινότατοι
[11, 1]	ἀλλὰ καὶ τὰ πραττόμενα ὁρῶσα.	οὐδέ	γ´ ὅταν πολιτικὰς ἀκούσωσι πράξεις,
[11, 42]	αὐτοῖς οὐδὲν τῶν ἐκ διαλογισμοῦ·	οὐδὲ	γὰρ τὸν Οὐεργίνιον εἴασαν οἱ
[11, 40]	χάρισιν οὐ πεφόβηται τὴν ὀλιγαρχίαν	οὐδὲ	δέδοικε, μὴ καὶ ἐπ´ αὐτὸν
[11, 55]	{τῇ} βίᾳ κατείργειν τὸ ἀντίπαλον,	οὐδὲ	δι´ ὅπλων καὶ δι´ αἵματος
[11, 56]	δ´ ὅ τι χρὴ ποιεῖν	οὐδὲ	δυνάμενος τοσούτοις οὖσιν μόνος ἀντιλέγειν,
[11, 49]	καταγωγῆς ἤ τινων τοιούτων συγχωρήσεων	οὐδὲ	κατὰ μικρὸν ἀξίους εἶναι τυγχάνειν.
[11, 31]	εἶναι τὸ σῶμα μέχρι δίκης,	οὐδὲ	καταλύσαιμι ἂν ὃν αὐτὸς ἔγραψα
[11, 5]	Ταρκύνιον ἐκεῖνον ἐνδυόμενοι, οἵ γ´	οὐδὲ	λόγου τυχεῖν ἐᾶτε τοὺς περὶ
[11, 19]	λάβω, τί γενήσεταί μοι πλέον	οὐδὲ	πολλοστὴν ἕξοντι μοῖραν τῶν Κορνηλίῳ
[11, 18]	τὰ τοιαῦτα βουλεύματα, ὦ πατέρες,	οὐδὲ	προνοίας πολιτικῆς τὰ κοινὰ συμφέροντα
[11, 1]	ὀλιγαρχίαν τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι κυρίαν	οὐδὲ	πρὸς αὐτοὺς ἀγῶνα ἀράμενοι, ἀλλ´
[11, 41]	οἰκεῖα περιορᾶν ἀπολλύμενα διὰ μαλακίαν	οὐδὲ	πρὸς μὲν Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους
[11, 4]	τόπος, εἶπεν, ὦ Οὐαλέριε, σός,	οὐδὲ	προσήκει σοι νῦν λέγειν, ἀλλ´
[11, 13]	ἐκείνων οὐδεὶς ἐπεθύμησεν ἐξουσίας δεσποτικῆς	οὐδὲ	ταῖς ἐπονειδίστοις τοῦ σώματος ἐδούλευσεν
[11, 6]	ἐλαττώσομεν οὐδὲ τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας	οὐδὲ	τῆς δημαρχικῆς. περὶ δὲ τοῦ
[11, 6]	ὑφέξομεν. τέως δ´ οὐδὲν ἐλαττώσομεν	οὐδὲ	τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας οὐδὲ τῆς
[11, 27]	καὶ ῥώμην καὶ ψυχὴν ἀνυπόστατον,	οὐδὲ	τὸν ὑπασπιστήν, οὐδὲ τοὺς ἄλλους
[11, 27]	ψυχὴν ἀνυπόστατον, οὐδὲ τὸν ὑπασπιστήν,	οὐδὲ	τοὺς ἄλλους τοὺς σὺν αὐτῷ
[11, 58]	καὶ τοῦτ´ ἀποδεδόσθαι τὸ γέρας,	οὐδὲ	τοὺς δι´ ὑποψίας ὄντας παρὰ
[11, 19]	ὑμᾶς· ὡς μὲν γὰρ ἀσύμφορος,	οὐδὲ	τῶν διασυράντων αὐτὴν οὐδεὶς ἐτόλμησεν
[11, 20]	κινδύνων τὴν πόλιν περιστάντων καὶ	οὐδὲ	τῶν ἐντὸς τείχους ὁμονοούντων τίνα
[11, 9]	ἀπέχοντας τῆς πόλεως ἀγρούς· καὶ	οὐδὲ	τῶν πατρικίων πολλοὶ τὰς κατ´
[11, 10]	παρόντι, γίνονται δ´ οὖν ὅμως.	οὐδεὶς	δ´, ὡς εἰπεῖν, ἔξω τῶν
[11, 13]	ἐνθυμηθείς, ὅτι τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων	οὐδεὶς	ἐπεθύμησεν ἐξουσίας δεσποτικῆς οὐδὲ ταῖς
[11, 46]	ὑπηρετησάντων τι παράνομον τοῖς ὀλιγάρχαις	οὐδεὶς	ἔσχεν ἀγῶνα δημόσιον, ἀλλὰ πᾶσιν
[11, 19]	ἀσύμφορος, οὐδὲ τῶν διασυράντων αὐτὴν	οὐδεὶς	ἐτόλμησεν εἰπεῖν· καὶ διδάξω, πῶς
[11, 4]	ὑπήκουε δ´ αὐτοῖς τῶν μετρίων	οὐδείς.	πολλάκις δὲ τοῦ κήρυκος βοῶντος
[11, 59]	ἐπειδὴ οὔτε κατηγορήσων οὔτ´ ἀπολογησόμενος	οὐδεὶς	ὑπὲρ τοῦ νόμου παρῄει, παρελθὼν
[11, 27]	χερμάδων ἢ σαυνίων, βέλους δὲ	οὐδεμίαν.	ἀγανάκτησις δὴ μετὰ τοῦτ´ ἐγίνετο
[11, 19]	μηδενὸς τἀναντία πράττειν ἀξιοῦντος, σοφίαν	οὐδεμίαν	ἀποδεικνύμενος ὑμῖν, τὰ δὲ πραχθέντα
[11, 34]	ἀληθῆ λέγοντες, ὡς οὔτ´ αἰτίαν	οὐδεμίαν	εἶχεν ὑποβολῆς εὔλογον. ἡ Νομιτωρίου
[11, 54]	τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον, καὶ τιμωρίαν	οὐδεμίαν	ἐῶντες λαμβάνειν παρὰ τῶν ἀπειθούντων.
[11, 9]	λοιμικῆς οὔτ´ ἄλλης θεηλάτου συμφορᾶς	οὐδεμιᾶς;	~Βούλεσθε οὖν ἀκοῦσαι, τίνες εἰσὶν
[11, 10]	οὔτ´ ἄλλης πολιτικῆς φιλανθρωπίας μεταλαμβάνον	οὐδεμιᾶς,	διὰ ταῦτα πάνθ´ ὑμᾶς μισεῖ
[11, 63]	τὸν πόλεμον εἰσφορὰς ἕκαστον τελεῖν,	οὐδεμιᾶς	τιμήσεως ἐντὸς ἑπτακαίδεκα ἐτῶν γενομένης
[11, 40]	φυγεῖν ἠνάγκασαν ἐκ τῆς πατρίδος	οὐδὲν	ἀδικήσαντας, γυναικῶν τε ὕβρεις καὶ
[11, 36]	ἀπεδόθη καθάπερ ἐμοὶ πρότερον, καὶ	οὐδὲν	ἄδικον ἀξιοῖ τὴν ἐκ τῆς
[11, 57]	ἀγανακτήσοντας δηλονότι καὶ οὐ περιοψομένους	οὐδὲν	ἄδικον πολίτευμα κατὰ τοῦ δήμου
[11, 20]	μιμησαμένους ἡμᾶς οἴομαι δεῖν, ἐπειδὴ	οὐδὲν	ἄλλο ποιεῖν δυνάμεθα, δικτάτορα ἑλέσθαι,
[11, 30]	κόρης καὶ τὰ δίκαια ὑπέχειν,	οὐδὲν	ἀξιῶν οὔτε ξένον οὔτε ὃ
[11, 5]	ὁ Φάβιος ἐκάθητο ὑπ´ αἰσχύνης	οὐδὲν	ἀποκρινόμενος, Ἄππιος δὲ καὶ οἱ
[11, 23]	ἔλαττον τοῦ πολιτικοῦ πλήθους. ἀλλ´	οὐδὲν	αὐτοῖς ἐχώρει κατὰ νοῦν τοσαύτην
[11, 27]	κατηγορεῖν μέλλοντες αὐτῶν. ὡς δ´	οὐδὲν	αὐτῶν εἰσήκουον ἐκεῖνοι, ἀλλὰ τούς
[11, 10]	εἰ μὲν ἀληθεῖς ἢ ψευδεῖς	οὐδὲν	δέομαι ζητεῖν ἐν τῷ παρόντι,
[11, 7]	τὰς δ´ αἰτίας ἐπισταμένοις ὑμῖν	οὐδὲν	δέομαι λέγειν ὑπέλαβον, εἴ τις
[11, 30]	πολιτείᾳ· ἡμεῖς δ´, ἔφη, λόγων	οὐδὲν	δεόμεθα οὔτ´ εἰρήνης οὔτ´ ὄχλου
[11, 15]	συμφερόντων αὐτοὶ διαγνωσόμεθα τῆς σῆς	οὐδὲν	δεόμενοι βουλῆς. καὶ γὰρ ἡλικίας
[11, 54]	δόγμασι τῆς βουλῆς ἔλεγον, καὶ	οὐδὲν	ἐάσειν δόγμα περὶ οὐδενὸς κυρωθῆναι
[11, 20]	τὰς ῥάβδους· καὶ τὸ κωλῦον	οὐδὲν	ἐγένετο νέαν ἀρχὴν ἐν ἡμέρᾳ
[11, 6]	βουλομένοις ὑμῶν ὑφέξομεν. τέως δ´	οὐδὲν	ἐλαττώσομεν οὐδὲ τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας
[11, 20]	κατακλεῖσαι τὸ στρατόπεδον πρᾶξαι μὲν	οὐδὲν	ἐξεγένετο, πολιορκεῖσθαι δ´ ἐν τῷ
[11, 7]	ἐθελοκακήσειν ἐν τοῖς ἀγῶσιν. ὧν	οὐδὲν	ἔξω τοῦ εἰκότος ἤλπισαν· ὅταν
[11, 62]	βίβλων μαρτυρίαις. ἄλλο μὲν οὖν	οὐδὲν	ἐπὶ τῆς τούτων ἀρχῆς οὔτε
[11, 35]	περὶ τῆς ἐλευθερίας νόμου καταλυθέντος	οὐδὲν	ἔσται τὸ κωλῦον καὶ τὰς
[11, 40]	τὰ δεινά, μαθὼν ὅτι τυράννοις	οὐδέν	ἐστι πιστόν, οὐδ´ ἀπ´ εὐνοίας
[11, 32]	πλείονα δ´ αὐτῶν χρόνον αἰτουμένων	οὐδὲν	ἔτι ἀποκρινάμενος ἀνέστη καὶ τὸν
[11, 36]	εἰς τὰς πολιτικὰς πράξεις ἐγκυλισθεὶς	οὐδὲν	ἔτι τῶν Κλαυδίου πραγμάτων εἶχον
[11, 27]	στίβον ἵππων οὔτ´ ἴχνος ἀνθρώπων	οὐδὲν	εὕρισκον ἔξω τῶν διὰ τῆς
[11, 32]	πάντες ἀνέκραγον ἅμα καὶ παρ´	οὐδὲν	ἡγησάμενοι τὴν τοῦ κρατοῦντος ἐξουσίαν
[11, 44]	ἔσεσθαι κακῶν, οὐκέτι τῶν κοινῶν	οὐδὲν	ἠξίου πράττειν, ἀλλὰ κατ´ οἶκον
[11, 15]	ἀρχήν, Ἄππιος μὲν πρὸς ταῦτα	οὐδὲν	ἠξίωσεν εἰπεῖν· ἐκ δὲ τῶν
[11, 17]	στρατιωτικῆς οὐδ´ ἄλλο τῶν ἀνηκέστων	οὐδέν.	κἀκεῖνοι ταῦτα προκαλουμένων ἡμῶν μετριάσουσι
[11, 44]	ἐπὶ τούτῳ ἡκόντων, ἐπειδὴ κατέμαθεν	οὐδὲν	νεωτερίσαντας αὐτούς, ὑφέμενος τοῦ δέους
[11, 29]	παιδὸς ἐπιλαβόμενος τοιοῦτον διεξῆλθε λόγον·	Οὐδὲν	οὔτε προπετὲς οὔτε βίαιον πέπρακταί
[11, 17]	ἐπειδὴ κακῶς ἤρξασθε ἡμᾶς ποιεῖν	οὐδὲν	προπεπονθότες ὑφ´ ἡμῶν· καὶ ὅσα
[11, 30]	ἐλαττόνων ἢ πεντεκαίδεκα διεληλυθότων ἐτῶν	οὐδὲν	τοιοῦτον ἐπιχειρήσαντα πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν
[11, 6]	μὴ πρὸς τὸ πρᾶγμα δημηγοροῦντες,	οὐδὲν	τότε· τὴν δ´ ἐξουσίαν τοῦ
[11, 42]	ἑκάστοτε ἀγῶνας. ἐγίνετο δ´ αὐτοῖς	οὐδὲν	τῶν ἐκ διαλογισμοῦ· οὐδὲ γὰρ
[11, 40]	καὶ ὑμῶν αὐτῶν σιωπῶ· ὧν	οὐδὲν	ὑμῖν ἔξεστι βεβαίως ἔχειν, ἕως
[11, 58]	ὄντας παρὰ τοῖς δημοτικοῖς, ὡς	οὐδὲν	ὑπὲρ αὐτῶν χρηστὸν οὔτε λέγοντας
[11, 19]	τῇ τε Κλαυδίου γνώμῃ προσθέμενος	οὐδὲν	ὠφελήσω τὸ κοινὸν ὀλίγων αὐτῇ
[11, 43]	ὅμοια παρείχοντο τοῖς λόγοις ἀδικοῦντες	οὐδένα.	ἀφικόμενοι δ´ εἰς τὸν καλούμενον
[11, 35]	ὅμοια παρεχομένων αὐτῶν ἰσχυρὰ καὶ	οὐδένα	λόγον ἐναντίον δέξασθαι δυνάμενα καὶ
[11, 7]	καὶ οὔτε πόνον οὔτε κίνδυνον	οὐδένα	ὀκνοῦσιν. ὅταν δὲ νοσοῦσα ἐν
[11, 61]	καὶ κατεσπουδασμένας ποιουμένων τὰς δεήσεις,	οὐδένα	τῆς τιμῆς ταύτης ἄξιον εἶναι
[11, 56]	οὐκ ἐν τῷ φανερῷ, καὶ	οὐδένα	τῶν προεστηκότων τοῦ δήμου κοινωνὸν
[11, 6]	ἐπειδὴ κατέστειλε τὸ ταραττόμενον αὐτῶν·	Οὐδένα	ὑμῶν, εἶπεν, ἀποστεροῦμεν, ὦ ἄνδρες
[11, 26]	καὶ ψιλοὺς αἰτήσαντος ἑκατὸν ἐπιλέκτους	οὐδένα	χρόνον ἐπισχόντες ἐκπέμπουσιν αὐτὸν ἔτι
[11, 4]	τοῦ κήρυκος βοῶντος καὶ παριόντος	οὐδενὸς	εἰ μὴ τῶν κολακευόντων τὴν
[11, 43]	καταλαβούσης παρῆσαν εἰς τὴν πόλιν	οὐδενὸς	ἐξαγγείλαντος αὐτῶν τὴν ἔφοδον, καὶ
[11, 22]	τεταπεινωμένον ὁρῶντες καὶ τὴν βουλὴν	οὐδενὸς	ἔτι τῶν κοινῶν οὖσαν κυρίαν,
[11, 57]	τὴν ὀλιγαρχίαν, ὑπατικῶν ἀνδρῶν καὶ	οὐδενὸς	ἧττον ἐπιτηδείων τὰ κοινὰ βουλεύειν,
[11, 20]	ἡμᾶς οἱ δέκα βουλευσομένους ὑπὲρ	οὐδενός·	ἵνα δὲ καὶ κατὰ νόμους
[11, 54]	καὶ οὐδὲν ἐάσειν δόγμα περὶ	οὐδενὸς	κυρωθῆναι πράγματος, ἐὰν μὴ τὸν
[11, 47]	καὶ παρέστησεν ὡς εἰς μάχην.	οὐδενός	τ´ ἀντεπιόντος ἐκείνην μὲν τὴν
[11, 56]	δ´ ἁπάντων τὴν γνώμην καὶ	οὐδενὸς	τἀναντία λέγοντος· Ἀκούσατ´, ἔφη, ἃ
[11, 22]	ἀνιαρῶς διακείμενοι καὶ περιφόβως ὡς	οὐδενὸς	τῶν κοινῶν ἔτι γενησόμενοι κύριοι
[11, 8]	ἔσται χρόνος, ἐν ᾧ περὶ	οὐδενὸς	τῶν κοινῶν συνελευσόμεθα βουλευσόμενοι. ~Ἀξιῶ
[11, 28]	ἐκ τῶν δημοτικῶν, Λεύκιος Οὐεργίνιος,	οὐδενὸς	χείρων τὰ πολεμικά, λόχου τινὸς
[11, 3]	δημοτικὸν πλῆθος ἢ τούτων μὲν	οὐδέτερον,	ἐπεὶ δι´ ὑποψίας ἦν αὐτοῖς
[11, 36]	περὶ τοῦδε τοῦ πράγματος, ὦ	Οὐεργίνιε,	καὶ ὑμεῖς οἱ σὺν τούτῳ
[11, 38]	τοῦ δίφρου καὶ διώκειν τὸν	Οὐεργίνιον	ἐβούλετο πολλὰ καὶ λέγων καὶ
[11, 42]	ἐκ διαλογισμοῦ· οὐδὲ γὰρ τὸν	Οὐεργίνιον	εἴασαν οἱ λοχαγοὶ καλούμενον εἰς
[11, 30]	οὖν εἶναι τῆς κόρης λέγων	Οὐεργίνιον	ἐκ τῶν δημοτικῶν, ὃν ἀποδημεῖν
[11, 33]	δὲ ἀπήγγειλεν Ἀππίῳ τις τὸν	Οὐεργίνιον	ἐληλυθότα παρὰ τὴν ὑπόληψιν, ἔξω
[11, 46]	συνέσχον τοὺς ἄνδρας, Ἀππίου δὲ	Οὐεργίνιον	ἔταξαν ἄνευ κλήρου κατηγορεῖν. εἰσαγγέλλεται
[11, 42]	τὸν μὲν ἐκταράττοντα τοὺς ὄχλους	Οὐεργίνιον	συλλαβόντας ἔχειν ἐν φυλακῇ, τὰς
[11, 33]	τοῦ τάγματος, ὑφ´ οὗ ἦν	Οὐεργίνιος,	ἀξιῶν αὐτὸν κατέχειν τὸν ἄνδρα
[11, 40]	πόλιν ἐν τοιαύταις ἦν ταραχαῖς.	Οὐεργίνιος	δ´, ὃν ἔφην αὐτόχειρα γενέσθαι
[11, 43]	δι´ εὐλαβείας αὐτοὺς ἔχοντας ὁρῶν	Οὐεργίνιος	ἐδίδασκεν, ὅτι λέλυκεν αὐτῶν τὸν
[11, 51]	ἐνιαυτὸν Λάρος Ἑρμίνιος καὶ Τίτος	Οὐεργίνιος·	καὶ οἱ παρὰ τούτων τὴν
[11, 28]	ἀνὴρ ἐκ τῶν δημοτικῶν, Λεύκιος	Οὐεργίνιος,	οὐδενὸς χείρων τὰ πολεμικά, λόχου
[11, 43]	ἔχουσι τὰ ἡμέτερα. ~Ὁ δὲ	Οὐεργίνιος	ὑπό τ´ ὀργῆς καὶ ἐκ
[11, 37]	ἀνακαλοῦσαν. ἐν τοιούτοις δὴ κακοῖς	Οὐεργίνιος	ὢν ἔργον εἰς νοῦν βάλλεται
[11, 29]	δουλεύουσα χρόνους. ταύτην κύουσαν ἡ	Οὐεργινίου	γυνὴ συνήθη καὶ εἰσοδίαν οὖσαν
[11, 34]	εὔλογον. ἡ Νομιτωρίου μὲν ἀδελφή,	Οὐεργινίου	δὲ γυνή, παρθένος γαμηθεῖσα νέῳ
[11, 46]	τὸν δῆμον Ἄππιος ὑπὸ τοῦ	Οὐεργινίου	κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας καὶ
[11, 33]	διανύσαντες τὴν ὁδὸν καὶ τῷ	Οὐεργινίῳ	τὰ πεπραγμένα διασαφηνίσαντες. ὁ δὲ
[11, 32]	χρόνος ὑμῖν οὗτος ἀπαγγεῖλαί τε	Οὐεργινίῳ	τήμερον καὶ τριῶν ἢ τεττάρων
[11, 2]	ἐναντιοῦσθαι δὲ τοῖς πραττομένοις ἀδυνατοῦντες,	οὔθ´	οἱ καταγραφέντες εἰς τὸ βουλευτικὸν
[11, 3]	τῆς πόλεως καὶ οὔτε συστῆναι	οὔθ´	ὁμονοῆσαι οὔτ´ ἀντιλαβέσθαι τῶν κοινῶν
[11, 4]	σὲ μόνον ἐπικαλοῦμαι, Κόιντε Φάβιε	Οὐιβολανέ,	τὸν ἐπὶ ταῖς τρισὶν ὑπατείαις
[11, 16]	τὸν ἀδελφόν, ὃς Κοίντῳ Φαβίῳ	Οὐιβουλανῷ	συνυπάτευσε τὸ τρίτον ὑπατεύοντι, δραστήριον
[11, 54]	δὲ καὶ Τυρρηνῶν οἱ καλούμενοι	Οὐιεντανοὶ	παρασκευάζεσθαι πρὸς ἀπόστασιν, Ἀρδεᾶται τ´
[11, 18]	ἡμῶν, εἰ τοιαῦτα λεγόντων αὐτῶν	οὐκ	ἀγανακτοῦμεν, ἀλλ´ ὑπομένομεν ἀκούειν, ὥσπερ
[11, 56]	παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ Κλαύδιος·	Οὐκ	ἀγνοῶ μέν, ἔφησεν, ἡλίκων κρηπὶς
[11, 31]	Ἐγὼ τὸν μὲν νόμον, εἶπεν,	οὐκ	ἀγνοῶ τὸν ὑπὲρ τῆς διεγγυήσεως
[11, 4]	τῆς πόλεως ἅπαντας καλῶ {καὶ}	οὐκ	ἀγνοῶν μέν, ὅτι διὰ κενῆς
[11, 20]	τῶν σφετέρων βοηθεῖν. ἦν τ´	οὐκ	ἄδηλον, ὅτι τῆς ἐν Αἰκανοῖς
[11, 16]	ἄνδρα καὶ πολιτικοὺς διεξελθεῖν λόγους	οὐκ	ἀδύνατον. οὗτος ἀναστὰς ἔλεξε τοιάδε·
[11, 5]	τὰ πολεμικὰ δεινὸς καὶ λέγειν	οὐκ	ἀδύνατος, Οὐαλερίῳ δ´ ἐκ παλαιοῦ
[11, 47]	ἐπᾶραι καὶ θρασυτέρους ποιῆσαι δόξαν	οὐκ	ἀληθῆ παρασχών, ὡς ὀρρωδῶν εἰς
[11, 13]	~Ἀλλὰ δέδοικα, μὴ πρόφασις μὲν	οὐκ	ἀληθὴς ὁ κίνδυνος ᾖ τοῦ
[11, 58]	χρονιωτέραν. Ὁράτιον δὲ καὶ Οὐαλέριον	οὐκ	ἄλλης τινὸς χάριν αἰτίας μὴ
[11, 34]	τῶν εἰκότων παρείχοντο λόγον, ὡς	οὐκ	ἄν ποτε ἡ Νομιτωρία πρᾶγμα
[11, 26]	ὡς ἄμαχον εἴη χρῆμα, καὶ	οὐκ	ἂν ἕλοιεν αὐτὸν συστάδην, τῆς
[11, 9]	ταύτην τοῦ βίου προαίρεσιν} καὶ	οὐκ	ἂν καταισχύναιμι τὰς ἐκείνων τῶν
[11, 9]	μηδένα κίνδυνον ἴδιον ὑπολογίζεσθαι, ἣν	οὐκ	ἂν προδοίην ἑκὼν εἶναι {δέ
[11, 41]	ὑπὲρ ἀσφαλείας τε καὶ ἐλευθερίας.	οὐκ	ἀναλήψεσθε τὸ φρόνημα τῆς πατρίδος;
[11, 18]	αὐτῶν καὶ τῆς πατρίδος βουλευόμενοι.	οὐκ	ἀνελοῦμεν ἐκ μέσου τοὺς φλυάρους;
[11, 62]	πολλαῖς δ´ ἀμφότεροι, αἷς ἡμεῖς	οὐκ	ἄνευ λογισμοῦ συγκατατιθέμεθα, πιστεύοντες δὲ
[11, 20]	ἡμῶν αὐτοῖς χρήσωνται. οἱ γὰρ	οὐκ	ἀξιοῦντες ἀποθέσθαι τὰς ῥάβδους, ἦ
[11, 45]	ἐποιοῦντο πρὸς τοὺς δημοτικοὺς πρότερον,	οὐκ	ἀξιοῦντες τοῖς ὑπ´ ἐκείνων τεθεῖσι
[11, 2]	ἐν τῇ πόλει θωπεύειν μὲν	οὐκ	ἀξιοῦντες τοὺς ἡγεμόνας, ἐναντιοῦσθαι δὲ
[11, 1]	πράξεις. τοῖς τε γὰρ πολλοῖς	οὐκ	ἀπαρκεῖ τοῦτο μόνον ἐκ τῆς
[11, 30]	ἐρῶντα ἥκειν ἀναίσχυντον συκοφάντημα πλάσαντα,	οὐκ	ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ γνώμης, ἀλλὰ
[11, 1]	δὲ τὸν περὶ αὐτῶν λόγον	οὐκ	ἀπὸ τῶν τελευταίων ἀρξάμενος, ἃ
[11, 10]	δὴ φράσω πρὸς ὑμᾶς καὶ	οὐκ	ἀποκρύψομαι. κατηγορίαι γίνονται τῆς ἀρχῆς
[11, 34]	ἠξίουν τὰς ἑαυτῶν, πολλὰς καὶ	οὐκ	ἀσήμους γυναῖκας ὀνομάζοντες, ἃς ἔφασαν
[11, 26]	παραινέσεις σκηψάμενοι· Τί οὖν, ἔφασαν,	οὐκ	αὐτὸς ἡγεμὼν γίνῃ τῆς ἀναζεύξεως
[11, 12]	κατηγορήματα πολλαῖς· τοῦτο μέν, ὡς	οὐκ	αὐτὸς ἥμαρτες, ἀλλὰ τῶν ἄλλων
[11, 49]	προτέρων· τόν τ´ Ἀππίου θάνατον	οὐκ	αὐτοχειρίᾳ γενέσθαι λέγοντος, ἀλλ´ ἐπιβούλως
[11, 31]	εἰς δουλείαν ἀγομένων κείμενον, ὃς	οὐκ	ἐᾷ παρὰ τοῖς ἀφαιρουμένοις εἶναι
[11, 18]	ἀβούλου καὶ φθόνον κακοδαίμονος, ὃς	οὐκ	ἐᾷ τοὺς ἔχοντας αὐτὸν σωφρονεῖν.
[11, 57]	εἰσηγεῖσθαι μέλλοντες κατὰ τῶν δημοτικῶν	οὐκ	ἐβούλοντο παρακαλεῖν εἰς ταῦτα τὰ
[11, 55]	τῆς πόλεως. Τίτος δὲ Κοίντιος	οὐκ	εἴα {τῇ} βίᾳ κατείργειν τὸ
[11, 5]	ἢ ποίαν ἀρχὴν ἔχοντες νόμιμον;	οὐκ	εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθητε τῶν κοινῶν
[11, 8]	τῶν χειρῶν ἥξουσιν ὡς ἡμᾶς	οὐκ	εἰς μακράν, τάς τε βλάβας
[11, 15]	τὴν δεκαδαρχίαν γένηται γενήσεται δ´	οὐκ	εἰς μακράν τότε παρέσομαι. καὶ
[11, 23]	τε καὶ ἄλλων συμμάχων ἐπικουρικὸν	οὐκ	ἔλαττον τοῦ πολιτικοῦ πλήθους. ἀλλ´
[11, 30]	ἐν δὲ τοῖς μεταξὺ χρόνοις	οὐκ	ἐλαττόνων ἢ πεντεκαίδεκα διεληλυθότων ἐτῶν
[11, 48]	ἀντεπῆγε θᾶττον ὅλῃ δυνάμει πρὸς	οὐκ	ἐλάττους ἀριθμὸν τοὺς Σαβίνους καὶ
[11, 13]	ἀγαθοῖς τῆς πατρίδος ἡδόμενος, ὧν	οὐκ	ἐλαχίστη μοῖρα δόξεις γεγονέναι δυναστείαν
[11, 18]	τι καὶ κατεπτηχὸς τὴν ἐξουσίαν	οὐκ	ἐλάχιστον μέρος ἐκ τῶν συνέδρων.
[11, 41]	χρησομένην, ἐὰν νῦν ἀνάσχησθε, ὑπομενεῖτε;	οὐκ	ἐμοὶ μόνῳ θυγάτηρ ἐγένετο διαφέρουσα
[11, 31]	ἐμφύεταί τε αὐτῆς καί φησιν·	Οὐκ	ἐμοῦ γε ζῶντος, Ἄππιε, ταύτην
[11, 62]	μέγιστον ἔχουσαι κράτος ἐγένοντο· πλὴν	οὐκ	ἐν ἁπάσαις ταῖς Ῥωμαικαῖς χρονογραφίαις
[11, 30]	καὶ ἐν σπάνει φίλων καὶ	οὐκ	ἐν ἴσοις δικασταῖς καὶ παραχρῆμα
[11, 56]	κατ´ οἰκίαν τε συνήδρευσαν, ἀλλ´	οὐκ	ἐν τῷ φανερῷ, καὶ οὐδένα
[11, 14]	ἐβουλόμην, ἐπειδὴ μόνῳ πρὸς μόνον	οὐκ	ἐξεγένετο. καιρὸν δ´ ἔχει πάντη
[11, 37]	γῆς προγόνοις· ζῶσα γὰρ ταῦτα	οὐκ	ἐξῆν ἔχειν ἀμφότερα διὰ τὸν
[11, 11]	καὶ δικαίαις παραλαμβάνεσθαι φιλοῦσιν ὁμολογίαις,	οὐκ	ἐπ´ αἰσχραῖς καὶ ἀδίκοις. ~Εἰ
[11, 28]	βουληθείη καὶ κακῶς. ὡς δ´	οὐκ	ἔπειθον αὐτάς, ἀλλὰ καὶ φυλακῆς
[11, 22]	αὐτὸν ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν ἀξιῶν	οὐκ	ἔπεισεν. ἠκολούθει δ´ αὐτῷ πολὺς
[11, 19]	πατέρες, οἳ κατ´ ἀρχάς τ´	οὐκ	ἐπέτρεψάν μοι λέγειν ὅσα προῃρούμην
[11, 49]	ὑπ´ ἀμφοτέρων μαθοῦσα τὴν ἐπινίκιον	οὐκ	ἐπέτρεψε ποιήσασθαι θυσίαν πολλῶν μὲν
[11, 9]	διὰ τοῦτ´ ἀπεχθάνεσθαι ἐνθυμουμένους, ὅτι	οὐκ	ἐπὶ λοιδορίᾳ καὶ προπηλακισμῷ τῆς
[11, 18]	ἅπασαν τὴν ἀκμὴν τῆς πόλεως;	οὐκ	ἐπὶ τὰς ἐκείνων πόλεις αὐτοὶ
[11, 19]	πολέμου, καὶ χλευάζειν ἐπεχείρει πράγματα	οὐκ	ἐπιτήδεια χλευασμῶν, οἷς παρακρουσάμενος ὑμᾶς
[11, 59]	ταύτης ἀξίας, τὸν δὲ καιρὸν	οὐκ	ἐπιτήδειον εἰς τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ
[11, 8]	τοῦτον ὑπερβαλόμενοι τὸν καιρὸν ὡς	οὐκ	ἐπιτήδειον ἑτέρου δυνησόμεθα τυχεῖν ἐπιτηδειοτέρου.
[11, 41]	ἴστε, τὰ νοούμενα ταῦθ´ ὡς	οὐκ	ἔσται λέγειν. ἀόριστοι γὰρ αἱ
[11, 18]	τὸν πόλεμον τοῖς τείχεσι προσελθεῖν;	οὐκ	ἔστιν ὑγιαινόντων ἀνθρώπων τὰ τοιαῦτα
[11, 43]	νόμον ἄρχουσι ποιεῖν τὸ κελευόμενον	οὐκ	εὐπείθειαν εἶναι καὶ εὐσέβειαν, ἀλλ´
[11, 52]	περιορᾶν τὰ σφέτερα κατέχοντας, καὶ	οὐκ	εὐσεβὲς ἐξοίσειν τέλος ὑπολαμβάνοντες, ἐὰν
[11, 41]	ἐμὰς ταύτας συμφορὰς ἀτιμωρήτους ἐάσητε,	οὐκ	ἐφ´ ὑμῶν πολλοὺς τὰ ὅμοια
[11, 20]	νόμιμον ἀρχὴν μηδεμίαν, ὥσπερ νῦν	οὐκ	ἔχετε. τοῖς γὰρ ἀνδράσι τούτοις
[11, 4]	{Ποτῖτος} ὡς εἷς τῶν ἐλαχίστων	οὐκ	ἔχω τὸ ἴσον, ἀλλὰ δημαρχικῆς
[11, 56]	περὶ τοῦ νόμου ψῆφον λαβεῖν·	οὐκ	ἔχων δ´ ὅ τι χρὴ
[11, 39]	παρ´ ἐλπίδα τῆς κολάσεως καὶ	οὐκ	ἔχων, ὅ τι χρήσεται τοῖς
[11, 28]	ὑπὸ τοῦ πάθους. ὡς δ´	οὐκ	ἠδύνατο πρὸς γάμον αὐτὴν λαβεῖν
[11, 26]	κατακλειόμενον αὑτὸν εἰς δυσχωρίας, ἔνθα	οὐκ	ἦν δυνατὸν ἀνὰ κράτος ἐλάσαι
[11, 41]	καταρασάμενοι; ἔπειτ´ ἐκεῖνοι μὲν ἑνὸς	οὐκ	ἤνεγκαν ἀκολάστου μειρακίου τυραννικὴν ὕβριν
[11, 39]	οἵ τε περὶ τὸν Οὐαλέριον	οὐκ	ἠξίουν αἵματι πολιτικῷ τὸ νεῖκος
[11, 5]	ὁ τῆς ἀρχῆς ὑμῶν χρόνος;	οὐκ	ἰδιῶται τῷ νόμῳ γεγόνατε; ταῦτ´
[11, 50]	τ´ ἀδεσπότοις καὶ εἰκασμοῖς αὐξηθεῖσα	οὐκ	ὀλίγοις, ὡς καταλυσόντων τῶν πατρικίων
[11, 37]	αὐτοῖς καὶ ἄλλος ὄχλος δημοτῶν	οὐκ	ὀλίγος, ὥστε τοὺς σύμπαντας ἀμφὶ
[11, 23]	πανταχῇ πλέον ἔχοντες ἀπῄεσαν, ἐθελοκακούντων	οὐκ	ὀλίγων ἐν ταῖς συμπλοκαῖς καὶ
[11, 12]	δίκας ἀναγκασθῇς ὑπέχειν τῶν πεπραγμένων,	οὐκ	ὀρθῶς δέδοικας. οὐ γὰρ οὕτω
[11, 15]	καὶ ἐκ τῆς πόλεως ἐξελαύνομαι.	οὐκέτι	γὰρ ἂν αὐτὸν ὀρθοῖς ὄμμασι
[11, 54]	πρὸς ἀπόστασιν, Ἀρδεᾶται τ´ αὐτῶν	οὐκέτι	ἦσαν ὑπήκοοι τῆς ἀμφιλόγου χώρας
[11, 5]	δ´ ἐκ παλαιοῦ φίλος· ὃς	οὐκέτι	κατασχὼν τὴν χολὴν ἔφησε· Θᾶττόν
[11, 22]	καὶ τὸ ἄλλο πολιτικὸν πλῆθος	οὐκέτι	λάθρα καὶ κατ´ ὀλίγους, ἀλλ´
[11, 5]	ἀναγκάσετε, Ἄππιε, τοὺς χαλινοὺς διαρρῆξαι	οὐκέτι	μετριάζοντες, ἀλλὰ τὸν Ταρκύνιον ἐκεῖνον
[11, 20]	γὰρ ὑπερβαλώμεθα τοῦτον τὸν καιρόν,	οὐκέτι	συνάξουσιν ἡμᾶς οἱ δέκα βουλευσομένους
[11, 39]	ὀλιγαρχικούς, ἐν οἷς ἦσάν τινες	οὐκέτι	τῆς ὀλιγαρχικῆς αὐτῶν ἀκροώμενοι, διὰ
[11, 44]	προσδοκωμένων δι´ αὐτὴν ἔσεσθαι κακῶν,	οὐκέτι	τῶν κοινῶν οὐδὲν ἠξίου πράττειν,
[11, 31]	κακῶν ἄρξει Ῥωμαίοις ὁ θάνατος	οὑμὸς	ἢ μεγάλων ἀγαθῶν. ~Ἔτι δ´
[11, 6]	ἢ κληθῆναι προεξανισταμένους εἴργομεν. μηδὲν	οὖν	ἀγανακτεῖτε, καὶ γὰρ Ὁρατίῳ καὶ
[11, 8]	εἰς τὴν γῆν. ἐὰν μὲν	οὖν	ἀγανακτήσαντες τῷ καταφρονεῖσθαι πρὸς αὐτῶν
[11, 10]	ἄλλης θεηλάτου συμφορᾶς οὐδεμιᾶς; ~Βούλεσθε	οὖν	ἀκοῦσαι, τίνες εἰσὶν αἱ βιαζόμεναι
[11, 36]	γεγονυῖαν ἀπάγειν βουλόμενος. εἰ μὲν	οὖν	ἀλλήλους ἔπεισαν αὐτοί, καλῶς ἂν
[11, 25]	τὸν Ἄππιον ἐγίνετο. τῶν μὲν	οὖν	ἄλλων καίτοι συχνῶν ἀναιρουμένων ἐλάττων
[11, 57]	σφίσιν αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους. τῶν μὲν	οὖν	ἄλλων συνέδρων τῶν ἀπελαθέντων τῆς
[11, 30]	παντὸς τρόπου χαρίζεσθαι. τὴν μὲν	οὖν	δίκην αὐτὸν ἔφη τὸν πατέρα
[11, 30]	εἰρῆσθαι προσήκοντα εἶπε· πατέρα μὲν	οὖν	εἶναι τῆς κόρης λέγων Οὐεργίνιον
[11, 29]	οὔτε θηλειῶν οὖσα μήτηρ. πρότερον	οὖν	ἐλάνθανέ με ταῦτα, νῦν δὲ
[11, 36]	ἔμαθον οὕτως ἔχον. ἐφάπτεσθαι μὲν	οὖν	ἐμαυτοῦ προσῆκέ μοι, βέλτιον δὲ
[11, 11]	τυραννίδα καλεῖ τὴν ἀρχήν. ~Πῶς	οὖν	ἐπανορθώσετε ταῦτα καὶ παύσεσθε δι´
[11, 23]	τοῖς πολεμίοις βουλομένων. οἱ μὲν	οὖν	ἐπὶ Σαβίνους στρατεύσαντες ἐν τοῖς
[11, 31]	μεῖζον φρονῶσι τῆς τύχης. τί	οὖν	ἔτι μέλλεις, ἀλλ´ οὐ τοὐμὸν
[11, 26]	δέχεσθαι τὰς παραινέσεις σκηψάμενοι· Τί	οὖν,	ἔφασαν, οὐκ αὐτὸς ἡγεμὼν γίνῃ
[11, 2]	καταστάσει γενηθείσας παρανομίας. ~Πρώτη μὲν	οὖν	ἦν ἡ δόξασα γενέσθαι τοῦ
[11, 17]	ἀρχὰς καταστήσωμεν ὡς βουλόμεθα. ἄπιτ´	οὖν,	καὶ ὅταν ἀκούσητε ὑπάτους καὶ
[11, 55]	αὐτοὶ καθ´ ἑαυτούς. Γάϊος μὲν	οὖν	Κλαύδιος ἥκιστα δημοτικὸς ὢν καὶ
[11, 22]	καὶ τοὺς δημοτικούς. εἰ μὲν	οὖν	μηδὲν ἐπεξήμαρτον ἔτι πρὸς τοῖς
[11, 10]	ἐν τῷ παρόντι, γίνονται δ´	οὖν	ὅμως. οὐδεὶς δ´, ὡς εἰπεῖν,
[11, 6]	καταστησώμεθα πᾶσαν τὴν νομοθεσίαν. συντελέσαντες	οὖν,	ὅσα κατὰ νοῦν ἔχομεν, καὶ
[11, 62]	ἀποθέτων βίβλων μαρτυρίαις. ἄλλο μὲν	οὖν	οὐδὲν ἐπὶ τῆς τούτων ἀρχῆς
[11, 3]	αὐτοῖς οἱ δέκα. τέλος δ´	οὖν	πολλὰ βουλευσάμενοι τὴν βουλὴν ἔγνωσαν
[11, 9]	μηδενὸς ἀπολείπεσθαι τῶν κοινῶν. ἆρ´	οὖν	τἀγαθὰ φεύγοντας ὑπολαμβάνετε ἀνθρώπους καταλιπεῖν
[11, 56]	ἡμᾶς κελεύετε λέγειν. ἐγὼ μὲν	οὖν	τὴν ἐναντιουμένην γνώμην τοῖς δημάρχοις
[11, 19]	τὰ κράτιστα ἑλέσθαι. περὶ μὲν	οὖν	τῆς δεκαδαρχίας, ὃν τρόπον ἐπιμελεῖται
[11, 9]	τῶν ἀνδρῶν ἀρετάς. περὶ μὲν	οὖν	τῆς καθεστώσης πολιτείας, ὅτι πονηρῶς
[11, 48]	Σαβῖνοι διὰ καταφρόνησιν. τὰ μὲν	οὖν	τῶν πολεμίων χρήματα τοῖς στρατιώταις
[11, 3]	χρὴ πράττειν ἐσκόπουν. τὸ μὲν	οὖν	ὑπερόριον ἀποστέλλειν στρατιὰν καὶ μὴ
[11, 32]	ὁ πατὴρ αὐτῆς παραγένηται. ἀπάγεσθε	οὖν,	ὦ Νομιτώριε, τὴν κόρην, καὶ
[11, 54]	ἐπ´ αὐτοὺς Αἰκανοί τε καὶ	Οὐολοῦσκοι,	δεόμενοι βοήθειαν ἀποστεῖλαι σφίσι διὰ
[11, 41]	οὐδὲ πρὸς μὲν Αἰκανοὺς καὶ	Οὐολούσκους	καὶ Σαβίνους καὶ τοὺς ἄλλους
[11, 47]	ἐξῆγεν ἐπί τ´ Αἰκανοὺς καὶ	Οὐολούσκους·	συνῆλθε γὰρ ἀμφότερα τὰ ἔθνη.
[11, 16]	πολεμίων γενομένην, ὁρῶντες δὲ ὅσον	οὔπω	καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν αὐτοὺς
[11, 6]	ἐψηφίσαντο, καὶ ὁ χρόνος αὐτῆς	οὔπω	παρελήλυθεν, ὥσπερ σοι δοκεῖ. οὐ
[11, 42]	ἐλπίδας ἀκολουθῶμεν ὑμῖν, οἵτινες ὅσην	οὔπω	πρότερον ἕτεροι Ῥωμαίων ἡγεμόνες ἔκ
[11, 37]	τὰς χεῖρας ἄραντες εἰς τὸν	οὐρανὸν	ἀνέκραγον ὀδυρμῷ καὶ ἀγανακτήσει μεμιγμένην
[11, 29]	δοῦλα, τοὺς αὐτοὺς ἔχοντα κυρίους,	οὓς	ἂν καὶ αἱ μητέρες αὐτῶν
[11, 28]	τῶν δυναμένων τις εὖ ποιεῖν	οὓς	βουληθείη καὶ κακῶς. ὡς δ´
[11, 47]	φεύγοντας ἐπιδιώκοντες, οὓς μὲν ἀπέκτειναν,	οὓς	δ´ αἰχμαλώτους ἔλαβον, τοῦ δὲ
[11, 39]	διὰ τὸ ἀτυχὲς κάλλος παθούσης,	οὓς	δ´ αὐτὸς ὁ τῆς ἀρχαίας
[11, 39]	μὲν τὸ ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν,	οὓς	δ´ ὁ τῆς κόρης ἔλεος
[11, 2]	αἰτίας ἐπιφέροντες ψευδεῖς καὶ δεινάς,	οὓς	δὲ ἀπεκτίννυσαν, κατηγόρους τε αὐτοῖς
[11, 19]	εἰσιν οἱ μετ´ ἐμὲ ἀναστησόμενοι,	οὓς	ἐὰν ἅπαντας ὁμογνώμονας λάβω, τί
[11, 4]	τι παρὰ Ῥωμαίοις ἀγαθῶν ἀνδρῶν,	οὓς	ἔδει περὶ τῶν κοινῶν σκοπεῖν.
[11, 2]	ὅτι τοῖς θρασυτάτοις τῶν νέων,	οὓς	εἶχον ἕκαστοι περὶ αὑτούς, ἐφῆκαν
[11, 50]	καταλυσόντων τῶν πατρικίων τοὺς νόμους,	οὓς	ἐκύρωσαν οἱ περὶ Οὐαλέριον ὕπατοι·
[11, 2]	προσεγίνετο μηδ´ ὄψει δυναμένοις ἰδεῖν,	οὓς	ἔμελλον ἀσελγές τι πράττοντες αἰσχύνεσθαι.
[11, 44]	{ἀλλ´ ὑπὲρ τῶν Ῥωμαϊκῶν νόμων,	οὓς	ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀναγεγραμμένους
[11, 13]	τοὺς πρὸς ἡδονὴν ὁμιλοῦντας, δι´	οὓς	ἐξέβης τῶν χρηστῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ
[11, 2]	καταγραφέντες εἰς τὸ βουλευτικὸν συνέδριον,	οὓς	ἐπάναγκες ἔδει παρεῖναι ταῖς ἀρχαῖς,
[11, 42]	τὰ γενόμενα οἱ πέντε ἄνδρες,	οὓς	ἔφην ἡγεῖσθαι τῶν ταγμάτων, δείσαντες,
[11, 23]	Ὁράτιόν τε καὶ τὸν Οὐαλέριον,	οὓς	ἔφην ἡγεμόνας εἶναι τῶν ἀριστοκρατικῶν
[11, 38]	ἐξόδου Οὐαλέριός τε καὶ Ὁράτιος,	οὓς	ἔφην ἡγεμονικωτάτους εἶναι τῶν ἀντιποιουμένων
[11, 16]	πρὸς τοὺς προεστηκότας τῆς πόλεως,	οὓς	ἐχρῆν† οἷόν τε δεῖ φυλάττειν,
[11, 55]	τε καὶ δημάρχων σφίσιν ἐναντιωσομένων,	οὓς	ἱεροὺς εἶναι καὶ παναγεῖς ἐψηφίσαντο
[11, 47]	ἐτρέψαντο καὶ τοὺς φεύγοντας ἐπιδιώκοντες,	οὓς	μὲν ἀπέκτειναν, οὓς δ´ αἰχμαλώτους
[11, 2]	τὰ πραττόμενα ὑπ´ αὐτῶν ἦν,	οὓς	μὲν ἐξήλαυνον ἐκ τῆς πόλεως
[11, 39]	ἔμελλέ τε, ὅπερ εἰκὸς ἦν,	οὓς	μὲν τὸ ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν,
[11, 34]	τὸν μηνυτὴν καὶ τοὺς μάρτυρας,	οὓς	ὁ Κλαύδιος ἔφη πολλοὺς καὶ
[11, 45]	δ´ ἀντιλέγειν, ἄλλους τέ τινας,	οὓς	οὐ δέομαι γράφειν, καὶ τὸν
[11, 49]	δὲ τὴν τῶν δέκα ἀνδρῶν,	οὓς	προὔδωκαν τοῖς δημάρχοις, τῶν μὲν
[11, 41]	τοῖς δὲ νεανίαι παῖδες εὐπρεπεῖς,	οὓς	τί κωλύσει πρὸς ἄλλου τινὸς
[11, 40]	ἵδρυται καὶ θῆκαι προγόνων εἰσίν,	οὓς	ὑμεῖς τιμᾶτε μετὰ θεούς, καὶ
[11, 28]	Αἰκανοὺς στρατευσαμένοις. τούτῳ θυγάτηρ ἔτυχεν	οὖσα	καλλίστη τῶν ἐν Ῥώμῃ παρθένων
[11, 29]	παίδων οὔτ´ ἀρρένων οὔτε θηλειῶν	οὖσα	μήτηρ. πρότερον οὖν ἐλάνθανέ με
[11, 35]	ἴδοιεν· καὶ γὰρ ἐν ἐσθῆτι	οὖσα	πιναρᾷ καὶ κατηφὲς ὁρῶσα καὶ
[11, 3]	τετταράκοντα καὶ ἑκατὸν σταδίους πλησίον	οὖσα	Τιβέρεως ποταμοῦ. Αἰκανοὶ δ´ εἰς
[11, 29]	Οὐεργινίου γυνὴ συνήθη καὶ εἰσοδίαν	οὖσαν	ἔπεισεν ἐὰν τέκῃ, δοῦναι τὸ
[11, 30]	ἐλεῆσαι παρθένον, μητρὸς μὲν ὀρφανὴν	οὖσαν	ἔτι πάλαι, πατρὸς δ´ ἔρημον
[11, 28]	λαβόντος. ταύτην τὴν κόρην ἐπίγαμον	οὖσαν	ἤδη θεασάμενος Ἄππιος Κλαύδιος ὁ
[11, 22]	βουλὴν οὐδενὸς ἔτι τῶν κοινῶν	οὖσαν	κυρίαν, οἱ δὲ πατρίκιοι τὴν
[11, 47]	αὐτῶν ἦγεν οὐ σφόδρα ὀχυρὰν	οὖσαν.	μαθόντες δὲ πολιορκούμενον τὸν χάρακα
[11, 3]	τὴν Τυσκλάνων γῆν ἐμβαλόντες ὅμορον	οὖσαν	σφίσι καὶ πολλὰ δῃώσαντες αὐτῆς
[11, 52]	ὀμωμοκότες ὧν ἂν εὕρωσιν αὐτὴν	οὖσαν	τούτων ἐπικρινεῖν· τοῖς τε δικαζομένοις
[11, 46]	καὶ τελευταίους κρινομένους ἔσεσθαι, συντονωτέρας	οὔσας	ἐπὶ τοῖς προτέροις ἀγῶσιν, ὃ
[11, 44]	τοῖς πολλοῖς τῆς διανοίας αὐτῶν	οὔσης	Ἄππιος μέν, οἷα δὴ συγγινώσκων
[11, 26]	ἐπισχόντες ἐκπέμπουσιν αὐτὸν ἔτι νυκτὸς	οὔσης	καὶ σὺν αὐτῷ τοὺς ἑκατὸν
[11, 40]	ὡς πολλῶν μὲν ἀφείλοντο τὰς	οὐσίας	οἱ δέκα, πολλῶν δὲ πληγαῖς
[11, 45]	ἁλῶσι, θάνατος καὶ δήμευσις τῆς	οὐσίας.	οὗτος ὁ νόμος ἐξέβαλε τὰς
[11, 46]	φυγαῖς αὑτοὺς ἐζημίωσαν. τὰς δ´	οὐσίας	τῶν ἀνῃρημένων καὶ τῶν πο
[11, 17]	μεταξὺ τῶν ἀρχαιρεσιῶν χρόνοις τοσούτοις	οὖσιν,	ἐὰν ἐπὶ τὴν πόλιν ἡμῶν
[11, 56]	χρὴ ποιεῖν οὐδὲ δυνάμενος τοσούτοις	οὖσιν	μόνος ἀντιλέγειν, εἴκω τοῖς βουλήμασι
[11, 29]	τὰ ἔκγονα δικαιοῖ, ἐλευθέρων μὲν	οὐσῶν	ἐλεύθερα, δούλων δὲ δοῦλα, τοὺς
[11, 47]	χάρακι φυλακὴν οὔτε πολλὴν καταλειπομένην	οὔτ´	ἀγαθήν, τοῦτον εἶναι νομίσας τὸν
[11, 34]	δίκαια καὶ ἀληθῆ λέγοντες, ὡς	οὔτ´	αἰτίαν οὐδεμίαν εἶχεν ὑποβολῆς εὔλογον.
[11, 34]	δὲ τὰς τῶν κατηγόρων πίστεις	οὔτ´	ἀληθεῖς οὔτε πιθανὰς ἀντιπαρεξετάζειν ταύταις
[11, 9]	κατασχόντος αὐτὴν οὔτε νόσου λοιμικῆς	οὔτ´	ἄλλης θεηλάτου συμφορᾶς οὐδεμιᾶς; ~Βούλεσθε
[11, 10]	ψηφοφοριῶν οὔτ´ εἰς ἐκκλησίας καλούμενον	οὔτ´	ἄλλης πολιτικῆς φιλανθρωπίας μεταλαμβάνον οὐδεμιᾶς,
[11, 27]	εἶδον οὔτε δρυμοὺς οὔτε φάραγγας	οὔτ´	ἄλλο χωρίον, ἔνθα ὑποκαθίζειν ἐστὶ
[11, 3]	καὶ οὔτε συστῆναι οὔθ´ ὁμονοῆσαι	οὔτ´	ἀντιλαβέσθαι τῶν κοινῶν ἔτι δυνησομένης,
[11, 59]	βουλομένοις λέγειν, ἐπειδὴ οὔτε κατηγορήσων	οὔτ´	ἀπολογησόμενος οὐδεὶς ὑπὲρ τοῦ νόμου
[11, 29]	λαβοῦσα ὑποβάλλεται καὶ τρέφει παίδων	οὔτ´	ἀρρένων οὔτε θηλειῶν οὖσα μήτηρ.
[11, 10]	δὲ πενέστατον τοῦ δημοτικοῦ μέρος	οὔτ´	ἀρχαιρεσιῶν ἔτι κύριον γινόμενον οὔτε
[11, 43]	τοὺς στρατηγοὺς καταλιπεῖν οὔτε ὅσιον	οὔτ´	ἀσφαλὲς εἶναι πᾶσι νομιζόντων· ὅ
[11, 57]	ἢ συμφέροντα εἶναι τὸν νόμον	οὔτ´	ἐδίδασκεν οὔτ´ ἐμέμνητο· θαυμάζειν δ´
[11, 34]	πολλοὺς τοῦ γάμου τεκοῦσα χρόνους·	οὔτ´	εἰ τὰ μάλιστα ἐβούλετο γένος
[11, 30]	δ´, ἔφη, λόγων οὐδὲν δεόμεθα	οὔτ´	εἰρήνης οὔτ´ ὄχλου φίλων καὶ
[11, 10]	ἔτι κύριον γινόμενον οὔτε ψηφοφοριῶν	οὔτ´	εἰς ἐκκλησίας καλούμενον οὔτ´ ἄλλης
[11, 30]	οὔτ´ ὄχλου φίλων καὶ δικαστῶν	οὔτ´	εἰς τοὺς δικασίμους χρόνους τὸ
[11, 57]	εἶναι τὸν νόμον οὔτ´ ἐδίδασκεν	οὔτ´	ἐμέμνητο· θαυμάζειν δ´ ἔφη τῶν
[11, 22]	καὶ οὔτ´ ἐπὶ στρατοπέδου μετριάζοντες	οὔτ´	ἐν τῇ πόλει σωφρονοῦντες ὁμονοῆσαι
[11, 22]	ἄμφω τὰ μέρη χρώμενοι καὶ	οὔτ´	ἐπὶ στρατοπέδου μετριάζοντες οὔτ´ ἐν
[11, 52]	ὑπάτους ἐνθυμουμένους, ὡς οὔτε δίκαιον	οὔτ´	εὐπρεπὲς ἡ δίκη λήψεται τέλος,
[11, 27]	ἅπαντα ὡς οὔτε στίβον ἵππων	οὔτ´	ἴχνος ἀνθρώπων οὐδὲν εὕρισκον ἔξω
[11, 30]	λόγων οὐδὲν δεόμεθα οὔτ´ εἰρήνης	οὔτ´	ὄχλου φίλων καὶ δικαστῶν οὔτ´
[11, 29]	διεξῆλθε λόγον· Οὐδὲν οὔτε προπετὲς	οὔτε	βίαιον πέπρακταί μοι περὶ τὴν
[11, 34]	μηδὲν ὑγιὲς λέγειν τὸν κατήγορον·	οὔτε	γὰρ ἂν τὸν μηνυτὴν οὔτε
[11, 2]	μηδεμία τῶν κοινῶν φροντὶς ἦν.	οὔτε	γὰρ οἵ γε πατρίκιοι διέμενον
[11, 41]	τῶν δέκα τυραννῆσθε. ~Οὔτε σωφρόνων	οὔτε	γενναίων ἐστὶν ἀνθρώπων τὰ μὲν
[11, 52]	εἰσῄει τοὺς ὑπάτους ἐνθυμουμένους, ὡς	οὔτε	δίκαιον οὔτ´ εὐπρεπὲς ἡ δίκη
[11, 27]	ἐπὶ τὸν τόπον ὡς εἶδον	οὔτε	δρυμοὺς οὔτε φάραγγας οὔτ´ ἄλλο
[11, 56]	εἰς ταπεινοὺς καὶ ἀναξίους καταβαλεῖτε	οὔτε	δυναστείας ἀδίκους ἑαυτοῖς κατασκευάζεσθαι δόξετε
[11, 22]	ἐκ τοῦ δολίου. ὅσοις δ´	οὔτε	θεραπεύειν τὴν τῶν κρατούντων ἐξουσίαν
[11, 29]	καὶ τρέφει παίδων οὔτ´ ἀρρένων	οὔτε	θηλειῶν οὖσα μήτηρ. πρότερον οὖν
[11, 59]	ἐξουσίαν τοῖς βουλομένοις λέγειν, ἐπειδὴ	οὔτε	κατηγορήσων οὔτ´ ἀπολογησόμενος οὐδεὶς ὑπὲρ
[11, 7]	δεινὰ χωροῦσι καὶ οὔτε πόνον	οὔτε	κίνδυνον οὐδένα ὀκνοῦσιν. ὅταν δὲ
[11, 58]	ὡς οὐδὲν ὑπὲρ αὐτῶν χρηστὸν	οὔτε	λέγοντας οὔτε φρονοῦντας, ἀλλ´ ἐκ
[11, 44]	ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀναγεγραμμένους εὕρομεν,	οὔτε	μηδένα ποιήσασθαι λόγον ἥρμοττεν, οὕτω
[11, 22]	τῶν κρατούντων ἐξουσίαν βουλομένοις ἦν	οὔτε	μηδενὸς ἐπιστρέφεσθαι τῶν κοινῶν οὐδ´
[11, 9]	πατρικίων, οὔτε πολέμου κατασχόντος αὐτὴν	οὔτε	νόσου λοιμικῆς οὔτ´ ἄλλης θεηλάτου
[11, 30]	τὰ δίκαια ὑπέχειν, οὐδὲν ἀξιῶν	οὔτε	ξένον οὔτε ὃ μὴ καὶ
[11, 7]	καὶ τοῖς προεστηκόσι τῶν κοινῶν	οὔτε	ὁ δῆμος εὔνους ἐστὶν οὔτε
[11, 30]	ὑπέχειν, οὐδὲν ἀξιῶν οὔτε ξένον	οὔτε	ὃ μὴ καὶ τοῖς ἄλλοις
[11, 7]	οὔτε ὁ δῆμος εὔνους ἐστὶν	οὔτε	οἱ πατρίκιοι, καὶ οὐ μάτην
[11, 23]	καὶ οὔτε τοῖς ἡγεμόσι πειθομένων	οὔτε	ὁμόσε χωρεῖν τοῖς πολεμίοις βουλομένων.
[11, 43]	ἡγεμόνας καὶ τοὺς στρατηγοὺς καταλιπεῖν	οὔτε	ὅσιον οὔτ´ ἀσφαλὲς εἶναι πᾶσι
[11, 44]	διαφορὰν παρὰ τὰς Ἑλληνικὰς νομοθεσίας,	οὔτε	περαιτέρω τοῦ δέοντος προβαίνειν ἐκμηκύναντας
[11, 34]	τῶν κατηγόρων πίστεις οὔτ´ ἀληθεῖς	οὔτε	πιθανὰς ἀντιπαρεξετάζειν ταύταις ἠξίουν τὰς
[11, 62]	οὐδὲν ἐπὶ τῆς τούτων ἀρχῆς	οὔτε	πολεμικὸν οὔτε πολιτικὸν ἔργον ἱστορίας
[11, 9]	ἐρημοῦσθαι δ´ ὑπὸ τῶν πατρικίων,	οὔτε	πολέμου κατασχόντος αὐτὴν οὔτε νόσου
[11, 62]	τῆς τούτων ἀρχῆς οὔτε πολεμικὸν	οὔτε	πολιτικὸν ἔργον ἱστορίας ἄξιον ἐπράχθη,
[11, 47]	ἐν δὲ τῷ χάρακι φυλακὴν	οὔτε	πολλὴν καταλειπομένην οὔτ´ ἀγαθήν, τοῦτον
[11, 7]	ἐπὶ τὰ δεινὰ χωροῦσι καὶ	οὔτε	πόνον οὔτε κίνδυνον οὐδένα ὀκνοῦσιν.
[11, 29]	ἐπιλαβόμενος τοιοῦτον διεξῆλθε λόγον· Οὐδὲν	οὔτε	προπετὲς οὔτε βίαιον πέπρακταί μοι
[11, 27]	τε τὰ πέριξ ἅπαντα ὡς	οὔτε	στίβον ἵππων οὔτ´ ἴχνος ἀνθρώπων
[11, 3]	τὴν ὀλιγαρχίαν τῆς πόλεως καὶ	οὔτε	συστῆναι οὔθ´ ὁμονοῆσαι οὔτ´ ἀντιλαβέσθαι
[11, 41]	ἂν ὑπὸ τῶν δέκα τυραννῆσθε.	~Οὔτε	σωφρόνων οὔτε γενναίων ἐστὶν ἀνθρώπων
[11, 57]	αὐτοῦ τοῖς προαιρουμένοις, εἰρωνείαν εἰσάγοντες	οὔτε	ταῖς ἑαυτῶν ἡλικίαις ἁρμόττουσαν, οὔτε
[11, 56]	τῶν δημοτικῶν. ταῦτα γὰρ ποιοῦντες	οὔτε	τὴν τῶν ὑπάτων ἀρχὴν εἰς
[11, 42]	καὶ ἀπὸ τῶν συμμάχων ἀγείραντες,	οὔτε	{τινὰ νίκην ἢ βλάβην ἐποιήσατε
[11, 35]	τοῖς λόγοις τῶν ἀπολογουμένων προσεῖχεν	οὔτε	τοῖς δάκρυσιν αὐτῆς ἐπεκλᾶτο, τήν
[11, 23]	ὀλίγων ἐν ταῖς συμπλοκαῖς καὶ	οὔτε	τοῖς ἡγεμόσι πειθομένων οὔτε ὁμόσε
[11, 35]	διὰ τὸν ἔρωτα τῆς παιδός,	οὔτε	τοῖς λόγοις τῶν ἀπολογουμένων προσεῖχεν
[11, 7]	ἀπεχθῶς διακειμένους πρὸς τὰς ἀρχάς·	οὔτε	τοὺς ἡγεμόνας ταῖς ἐκ τῶν
[11, 34]	οὔτε γὰρ ἂν τὸν μηνυτὴν	οὔτε	τοὺς μάρτυρας κατασχεῖν ἐν πεντεκαίδεκα
[11, 7]	ἐξάγειν τὴν προπολεμήσουσαν τῆς γῆς,	οὔτε	τοὺς πολίτας ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν
[11, 57]	οὔτε ταῖς ἑαυτῶν ἡλικίαις ἁρμόττουσαν,	οὔτε	τῷ μεγέθει τῆς ἀρχῆς προσήκουσαν.
[11, 27]	τόπον ὡς εἶδον οὔτε δρυμοὺς	οὔτε	φάραγγας οὔτ´ ἄλλο χωρίον, ἔνθα
[11, 58]	ὑπὲρ αὐτῶν χρηστὸν οὔτε λέγοντας	οὔτε	φρονοῦντας, ἀλλ´ ἐκ τῶν νεωτέρων
[11, 10]	οὔτ´ ἀρχαιρεσιῶν ἔτι κύριον γινόμενον	οὔτε	ψηφοφοριῶν οὔτ´ εἰς ἐκκλησίας καλούμενον
[11, 44]	Μάρκον Ὄππιον καὶ Σέξτον Μάλιον·	οὗτοι	βουλευτήριον ἐξ ἁπάντων καταστησάμενοι τῶν
[11, 29]	πράγματι προσάγειν· ὁποτέραν δ´ ἂν	οὗτοι	βουληθῶσι τῶν αἱρέσεων, ἑλέσθωσαν. ~Τοιαῦτ´
[11, 16]	οἱ πρόεδροι τῆς βουλῆς ἡμῶν.	οὗτοι	γὰρ ἀγανακτοῦντες, ὅτι μετιόντας αὐτοὺς
[11, 63]	Τίτος Κοίντιος Καπιτωλῖνος τὸ πέμπτον.	οὗτοι	διδάξαντες τὴν βουλήν, ὅτι πολλὰ
[11, 15]	λοιπὸν ἐκεῖ χρόνον, ἕως ἂν	οὗτοι	κατέχωσι τὴν καλὴν ταύτην ἀρχήν.
[11, 62]	Λοῦσκον καὶ Τίτον Κλύλιον Σικελόν.	~Οὗτοι	παραλαμβάνουσι πρῶτοι τὴν ἀνθύπατον ἀρχὴν
[11, 49]	κράτος, καὶ τἆλλα πολιτεύματα, ὅσα	οὗτοι	πολιτευόμενοι διετέλεσαν· τελευταίαν δὲ τὴν
[11, 4]	δ´ ἐξ ὧν ἂν ἀκούσωσιν	οὗτοι,	πότερα ταῦτ´ ἐστὶν ἀναγκαιότερα τοῖς
[11, 60]	ἔχοντας ὑπατικήν· ὅταν δὲ τελῶσιν	οὗτοι	τὴν ἀρχὴν καὶ καθήκῃ νέας
[11, 11]	τούτους γεγενῆσθαι χρηστούς· ἐὰν δ´	οὗτοι	φιλοχωρῶσιν ἐπὶ τῇ παρανόμῳ δυναστείᾳ,
[11, 16]	πολιτικοὺς διεξελθεῖν λόγους οὐκ ἀδύνατον.	οὗτος	ἀναστὰς ἔλεξε τοιάδε· Θαυμαστὸν μὲν
[11, 32]	ἀπόχρη γὰρ ὁ χρόνος ὑμῖν	οὗτος	ἀπαγγεῖλαί τε Οὐεργινίῳ τήμερον καὶ
[11, 56]	ἥκιστα παρέξουσα γένοιτ´ ἄν, ἐὰν	οὗτος	αὐτὴν ὁ σὸς ἀδελφός, ὦ
[11, 60]	δημοτικοῖς αὐθαδέστατος εἶναι καὶ δυνατώτατος.	οὗτος	ἐκ παρασκευῆς διεξῆλθε λόγον κατὰ
[11, 43]	ἐμπεριεχομένων ἐν τῇ Ῥώμῃ λόφων	οὗτος	ἐπιτηδειότατος ἐνστρατοπεδεύεσθαι περί τε τὸ
[11, 45]	θάνατος καὶ δήμευσις τῆς οὐσίας.	οὗτος	ὁ νόμος ἐξέβαλε τὰς ἀμφισβητήσεις
[11, 4]	ἑαυτοῦ τι λέξειν ἐλπίσας· Οὐχ	οὗτος	ὁ τόπος, εἶπεν, ὦ Οὐαλέριε,
[11, 56]	βουλομένοις ἐστίν, εἰσηγείσθω Τίτος Γενύκιος	οὗτος·	πρεπωδεστάτη γὰρ ἡ γνώμη καὶ
[11, 49]	Κλαυδίου Γαΐου· θεῖος δ´ ἦν	οὗτος,	ὥσπερ ἔφην, Ἀππίῳ τῷ καταστησαμένῳ
[11, 61]	τῶν δημοτικῶν ἅμα τοῖς πατρικίοις.	οὕτω	δ´ ἄρα κοῦφόν τι πρᾶγμά
[11, 12]	οὐκ ὀρθῶς δέδοικας. οὐ γὰρ	οὕτω	μικρόθυμος οὐδ´ ἀχάριστος ἔσται ὁ
[11, 44]	οὔτε μηδένα ποιήσασθαι λόγον ἥρμοττεν,	οὕτω	σεμνῶν ὄντων καὶ τοσαύτην ἐχόντων
[11, 28]	τῆς κόρης· καὶ ὁ Ἄππιος	οὕτως	ἐκέλευσε ποιεῖν. ὡς δ´ ὀλίγος
[11, 10]	οὐ γὰρ ἄτερ αἰτίας ταῦθ´	οὕτως	ἔχει. ἐγὼ δὴ φράσω πρὸς
[11, 7]	μάτην ἀκούσαντες τὸ γὰρ ἀληθὲς	οὕτως	ἔχει, τὰς δ´ αἰτίας ἐπισταμένοις
[11, 36]	καὶ τὸ πρᾶγμα ἐξετάσας ἔμαθον	οὕτως	ἔχον. ἐφάπτεσθαι μὲν οὖν ἐμαυτοῦ
[11, 41]	τὴν συμφορὰν ταύτην ἑαυτὴν διαχρησαμένης,	οὕτως	ἠγανάκτησαν ἐπὶ τῷ πάθει καὶ
[11, 14]	με τῆς εἰσόδου, καὶ βουλοίμην	οὕτως	τἀληθὲς ἔχειν. τὸ πρᾶγμα δή
[11, 46]	ἀλλὰ καθ´ ἕνα· ῥᾷον γὰρ	οὕτως	ὑπελάμβανον εὐμεταχειρίστους ἔσεσθαι. σκοπούμενοι δ´
[11, 35]	ἐκτήκουσα τὰς ἁπάντων ἥρπαζεν ὄψεις,	οὕτως	ὑπεράνθρωπός τις ὥρα περὶ αὐτὴν
[11, 17]	εὐχὰς ἀδυνάτους ἔχουσιν. ~Σκοπεῖτε γὰρ	οὑτωσί·	προβούλευμα γενήσεται τῆς βουλῆς ὑπὲρ
[11, 9]	μωρία πολλὴ πρῶτον ἀναστάντα μὴ	οὐχ	ἃ δεῖ πρῶτον ἐπανορθώσασθαι λέγειν.
[11, 47]	τὰς προνομὰς ταχέως ἧκον, πλὴν	οὐχ	ἅμα καὶ ἐν κόσμῳ, σποράδες
[11, 46]	ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι κατ´ αὐτῶν,	οὐχ	ἅμα πάντας ὑπάγοντες ὑπὸ τὴν
[11, 14]	καὶ παρεγενόμην εἰς τὴν οἰκίαν	οὐχ	ἅπαξ, ἀπήλασαν δέ με οἱ
[11, 43]	ἐν ποικίλοις τ´ ἤθεσι καὶ	οὐχ	ἅπασι τὰ κράτιστα διανοουμένοις, ἔσεσθαί
[11, 7]	δ´ ἡγεμόσιν, ὅτι πολέμιον ἔχουσιν	οὐχ	ἧττον τοῦ ἀντιπάλου τὸ οἰκεῖον,
[11, 12]	ἀγνοοῦντός σου· τοῦτο δ´, ὡς	οὐχ	ἱκανὸς ἦσθα τὸν πράττοντα κωλύειν
[11, 58]	ὅτι τοὺς μὲν φίλους παραλάβοιεν,	οὐχ	ἵνα τι κατὰ τοῦ δήμου
[11, 4]	καθ´ ἑαυτοῦ τι λέξειν ἐλπίσας·	Οὐχ	οὗτος ὁ τόπος, εἶπεν, ὦ
[11, 18]	ὥσπερ ὑπὲρ τῶν πολεμίων, ἀλλ´	οὐχ	ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν καὶ τῆς
[11, 7]	τῷ μὲν πλήθει λογισμός, ὅτι	οὐχ	ὑπὲρ οἰκείων ἀγαθῶν κακοπαθοῦσιν, ἀλλ´
[11, 4]	δὲ σιώπα καὶ κάθησο. Ἀλλ´	οὐχ	ὑπὲρ τούτων, ἔφησεν ὁ Οὐαλέριος,
[11, 14]	εὐσεβείας ἀναγκαιότερον ἦν. τάχα δ´	οὐχ	ὑπὸ σοῦ κελευσθέντες οἱ παῖδες,
[11, 17]	τὸν δὲ τῶν γεωργῶν ὄλεθρον	οὐχ	ὑπολογιούμεθα ὑμῖν, οὐδ´ εἴ τινα
[11, 9]	τὸ κοινὸν ἀπὸ τῶν συμφερόντων	οὐχὶ	τὸ ὑμῖν αὐτοῖς ἰδίᾳ λυσιτελοῦν
[11, 58]	τὴν ἐρώτησιν τῆς γνώμης καταλέγειν	οὐχὶ	τοὺς πρεσβυτάτους καὶ τιμιωτάτους τῶν
[11, 40]	καὶ γοναὶ παίδων ἀρρένων, οἷς	ὀφείλεται	τὰ δίκαια φύσεως προγόνων. οἰκίας
[11, 14]	δή σοι τὰ τοῦ γένους	ὀφειλήματα	μαρτύρομαι θεούς, ὧν ἱερὰ καὶ
[11, 9]	τὸ ὑμῖν αὐτοῖς ἰδίᾳ λυσιτελοῦν	ὀφείλοντας	σκοπεῖν, ἐάν τι τῶν ἀληθῶν
[11, 31]	τοῦ βήματος ἐν τοῖς ἁπάντων	ὀφθαλμοῖς;	ἴσθι μέντοι σαφῶς, ὅτι ἤτοι
[11, 15]	κατηφὴς καὶ μεστοὺς ἔχων τοὺς	ὀφθαλμοὺς	δακρύων καί φησιν· Ἄππιος μὲν
[11, 39]	παρθένου θέντες, ὅθεν ὑπὸ πάντων	ὀφθήσεσθαι	ἔμελλεν, ἑτέραν συνῆγον ἐκκλησίαν καὶ
[11, 39]	ποιησάμενοι στενωπῶν, ὅθεν ὑπὸ πλείστων	ὀφθήσεσθαι	ἔμελλον. ἐξεπήδων γὰρ ἐκ τῶν
[11, 26]	τοῦ χάρακος εἰς χωρίον ἦλθον	ὀχθηρὸν	καὶ στενόπορον καὶ χαλεπὸν ἵππῳ
[11, 27]	ψιλὸν καὶ περιφανῆ καὶ στενόπορον	ὄχθον,	δι´ ὑποψίας ἔλαβον εὐθέως τὸ
[11, 26]	τε καὶ στὰς ἐπὶ τὸν	ὄχθον,	ἵνα μὴ κυκλωθείη πρὸς αὐτῶν,
[11, 26]	προσελθόντες ἐκ τῶν πλαγίων τῷ	ὄχθῳ	καὶ γενόμενοι κατὰ κεφαλῆς κατεκύλιον
[11, 26]	ἀνιόντι, διὰ τὴν τραχύτητα τῶν	ὄχθων,	σύνθημα δόντες ἀλλήλοις στίφος ἐποίουν
[11, 39]	δὲ μᾶλλον ἐξηλλοτρίωσαν τὸν πολιτικὸν	ὄχλον	οἱ τῆς κόρης συγγενεῖς κλίνην
[11, 38]	ἁρμόττον. δέον γὰρ ἀποθεραπεύειν τὸν	ὄχλον	ὀργῆς εἰληφότα δικαίαν πρόφασιν, εἴξαντα
[11, 37]	ἠκολούθει δ´ αὐτοῖς καὶ ἄλλος	ὄχλος	δημοτῶν οὐκ ὀλίγος, ὥστε τοὺς
[11, 22]	δ´ αὐτῷ πολὺς μὲν ἑταίρων	ὄχλος,	πολὺς δὲ πελατῶν. τούτου δ´
[11, 36]	πᾶς ὁ κατὰ τὴν ἀγορὰν	ὄχλος	τὴν ὁρμὴν ἐλάμβανεν ἐπιθυμίᾳ γνώσεως
[11, 28]	δὲ γενομένης καὶ πολλοῦ συνδραμόντος	ὄχλου	κωλυόμενος ὅποι προῃρεῖτο τὴν κόρην
[11, 31]	Νομιτωρίου λέξαντος καὶ τοῦ περιεστηκότος	ὄχλου	μεγάλῃ βοῇ διασημήναντος, ὡς δίκαια
[11, 28]	ἀγανάκτησις ἦν ἐκ τοῦ περιεστῶτος	ὄχλου,	πάντων ἀξιούντων περιμένειν, ἕως ἔλθωσιν
[11, 31]	καὶ ἀγανάκτησις ἐκ τοῦ περιεστηκότος	ὄχλου	τὸ βῆμα. ὁ δὲ μέλλων
[11, 30]	οὐδὲν δεόμεθα οὔτ´ εἰρήνης οὔτ´	ὄχλου	φίλων καὶ δικαστῶν οὔτ´ εἰς
[11, 42]	γένηται, τὸν μὲν ἐκταράττοντα τοὺς	ὄχλους	Οὐεργίνιον συλλαβόντας ἔχειν ἐν φυλακῇ,
[11, 33]	βήματος ἑταίρων τε καὶ πελατῶν	ὄχλῳ	προκαταλαβών. ἵνα δὲ σὺν εὐσχήμονι
[11, 33]	περιστησάμενος, ὡς μηδὲν ὑπὸ τῶν	ὄχλων	βιασθείη, καὶ τὰ πέριξ τοῦ
[11, 42]	μή τις ἐπ´ αὐτοὺς τῶν	ὄχλων	ὁρμὴ γένηται, συνέδραμον εἰς τὸ
[11, 61]	μέρη, μάλιστα δ´ ἡ τῶν	ὄχλων,	ὥσθ´ οἱ περὶ παντὸς ποιούμενοι
[11, 47]	ἀποσκευὴν αὐτῶν ἦγεν οὐ σφόδρα	ὀχυρὰν	οὖσαν. μαθόντες δὲ πολιορκούμενον τὸν
[11, 2]	πολὺ τὸ αὔθαδες προσεγίνετο μηδ´	ὄψει	δυναμένοις ἰδεῖν, οὓς ἔμελλον ἀσελγές
[11, 35]	ὀμμάτων ἐκτήκουσα τὰς ἁπάντων ἥρπαζεν	ὄψεις,	οὕτως ὑπεράνθρωπός τις ὥρα περὶ
[11, 30]	ὥραν καὶ διαφέρειν δοκεῖ τὴν	ὄψιν,	ἐρῶντα ἥκειν ἀναίσχυντον συκοφάντημα πλάσαντα,
[11, 41]	μόνῳ θυγάτηρ ἐγένετο διαφέρουσα τὴν	ὄψιν	ἑτέρων, ἣν ἀπὸ τοῦ φανεροῦ