HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Denys d'Halicarnasse, Les Antiquités romaines, livre XI

Liste des contextes (ordre alphabétique)


τ  =  304 formes différentes pour 3355 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[11, 23]   στρατευόμενοι, πλησίον ἀντεστρατοπεδεύσαντο καὶ τάς  τ´   ἀγορὰς ἀγομένας ἀφῃροῦντο λοχῶντες τὰς
[11, 50]   ἐκεῖνοι παρεσκεύασαν ἰσχυρὰν γενέσθαι, φήμαις  τ´   ἀδεσπότοις καὶ εἰκασμοῖς αὐξηθεῖσα οὐκ
[11, 10]   τὴν ἀπράγμονα διώκοντες ἡσυχίαν, χρημάτων  τ´   ἀδίκους ἁρπαγὰς ἐγκαλοῦσιν ὑμῖν καὶ
[11, 47]   τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἐξῆγεν ἐπί  τ´   Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους· συνῆλθε γὰρ
[11, 25]   καὶ τὸν τρόπον ἁπλοῦς τά  τ´   ἄλλα ἐπείθετο αὐτοῖς, ὅσα συμφέρειν
[11, 46]   Ἄππιον πρῶτον ἔγνωσαν εὐθύνειν τῶν  τ´   ἄλλων ἀδικημάτων ἕνεκα μισούμενον ὑπὸ
[11, 49]   αὐτὸν χρόνον Οὐαλέριος ἧκεν, ἦν  τ´   ἀμφοτέροις μέγα φρονοῦσιν ἐπὶ ταῖς
[11, 22]   ζῆν ἡσυχίᾳ καλὸν ἐδόκει, πολεμεῖν  τ´   ἀνὰ κράτος οὐ ῥᾴδιον, ἐπεὶ
[11, 27]   αὐτῶν εἰσήκουον ἐκεῖνοι, ἀλλὰ τούς  τ´   ἄνδρας ἀπεκρύψαντο καὶ τὰς δίκας
[11, 47]   παρέστησεν ὡς εἰς μάχην. οὐδενός  τ´   ἀντεπιόντος ἐκείνην μὲν τὴν ἡμέραν
[11, 59]   ἐκ τῶν τἀναντία πολιτευομένων, τοῖς  τ´   ἀπεχθῶς ἐσχηκόσι πρὸς τὸ δημοτικὸν
[11, 11]   πότερον αὐτῷ δοκεῖ πάλιν ὑπάτους  τ´   ἀποδεικνύναι καὶ δημάρχους καὶ τὰς
[11, 22]   γινομένοις ἐπεβάλοντο μὲν κωλύειν πύλας  τ´   ἀποκλείσαντες καὶ ἀνθρώπους τινὰς συναρπάσαντες,
[11, 48]   ἐρήμου κρατήσας, ἐν τήν  τ´   ἀποσκευὴν τῶν πολεμίων πολλὴν εὗρε
[11, 49]   καὶ ἀμνηστίᾳ τῶν προτέρων· τόν  τ´   Ἀππίου θάνατον οὐκ αὐτοχειρίᾳ γενέσθαι
[11, 39]   ἐκκλησίαν καὶ πολλὴν ἐποιοῦντο τοῦ  τ´   Ἀππίου καὶ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν
[11, 63]   βίων νόμιμον, ἐξ ὧν  τ´   ἀριθμὸς τῶν ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον
[11, 57]   μεγέθει τῆς ἀρχῆς προσήκουσαν. πονηρῶν  τ´   ἀρχὰς ἔφη πολιτευμάτων αὐτοὺς εἰσάγειν
[11, 7]   αὐτὸ συμφέρον ἅπασι φαίνηται τοῖς  τ´   ἄρχουσι καὶ τοῖς ἀρχομένοις, μετὰ
[11, 42]   πρότερον ἕτεροι Ῥωμαίων ἡγεμόνες ἔκ  τ´   αὐτῆς ἄγοντες τῆς πόλεως στρατιὰν
[11, 45]   ἐκκλησία γνῷ, τοῦθ´ ἡγούμενοι σφίσι  τ´   αὐτοῖς καὶ τοῖς ἄλλοις πολίταις
[11, 3]   φιλάνθρωπον καὶ μέτριον. ἐδόκει  τ´   αὐτοῖς οὐδ´ ἐκεῖνο μικρᾶς εἶναι
[11, 40]   δὴ λογισμὸς ἕκαστον ὑμῶν ὧν  τ´   αὐτὸς πέπονθε καὶ ὧν οἶδεν
[11, 35]   ἐλεύσοιτο ἐξ οἵων ἀγαθῶν. εἰσῄει  τ´   αὐτοὺς λογισμός, ὅτι τοῦ περὶ
[11, 36]   ἀμφισβήτησιν ἦλθε τὸ πρᾶγμα, μαρτυρῶ  τ´   αὐτῷ ταῦτα καὶ κρίνω εἶναι
[11, 54]   Οὐιεντανοὶ παρασκευάζεσθαι πρὸς ἀπόστασιν, Ἀρδεᾶται  τ´   αὐτῶν οὐκέτι ἦσαν ὑπήκοοι τῆς
[11, 36]   ἡσυχίαν γενέσθαι κελεύσας, ἐπειδὴ σιωπή  τ´   ἐγένετο, καὶ πᾶς κατὰ
[11, 20]   αὐτοὺς συνεχεῖς καὶ μηδ´ οἵῳ  τ´   εἶναι τοῖς κάμνουσι τῶν σφετέρων
[11, 43]   τοὺς στενωποὺς ἐβόων, ὅτι φίλοι  τ´   εἰσὶ καὶ ἐπ´ ἀγαθῷ τῆς
[11, 47]   ὡς ἕκαστοι εἶχον ἐπιφαινόμενοι· οἵ  τ´   ἐκ τοῦ χάρακος ἐπεὶ τοὺς
[11, 8]   καταστησώμεθα ταῦτα δ´ ἐστὶν  τ´   εὐκοσμία τοῦ πλήθους καὶ τὸ
[11, 59]   δῆμον ἐξενεγκεῖν. ταῦτα δὲ γραφῆναί  τ´   ἤδη καὶ διομολογηθῆναι πρὸς ἀμφοτέρων.
[11, 21]   αὐτοὶ τύχωσιν ἐξουσίας ὑπατικῆς, δίκας  τ´   ἤδη τέλος ἐχούσας ἀναδίκους ποιείτωσαν,
[11, 43]   δ´, ὅπερ εἰκὸς ἐν ποικίλοις  τ´   ἤθεσι καὶ οὐχ ἅπασι τὰ
[11, 40]   τὰς φυλακὰς φυλάττοντες ἐν ἀπόρῳ  τ´   ἦσαν τι πέπονθεν εἰκάσαι,
[11, 50]   οἱ περὶ Οὐαλέριον ὕπατοι· δόξα  τ´   ἰσχυρὰ καὶ οὐ πολὺ ἀπέχουσα
[11, 43]   ἡμέτερα. ~Ὁ δὲ Οὐεργίνιος ὑπό  τ´   ὀργῆς καὶ ἐκ τοῦ μηδὲν
[11, 20]   κάμνουσι τῶν σφετέρων βοηθεῖν. ἦν  τ´   οὐκ ἄδηλον, ὅτι τῆς ἐν
[11, 19]   πατέρες, οἳ κατ´ ἀρχάς  τ´   οὐκ ἐπέτρεψάν μοι λέγειν ὅσα
[11, 27]   ὑπὲρ ἅπαντα δὲ ταῦτα καὶ  τὰ   ἄλλα μέγιστον αὐτοῖς ἐφάνη τεκμήριον
[11, 3]   ὕβρεις ἃς ὑβρίσθησαν ἀποτίσασθαι καὶ  τὰ   ἀπολωλότα ἀναλαβεῖν, ὡς νοσούσης διὰ
[11, 24]   ταπεινότατοι φυγῆς ἄρχειν κατηγορηθέντες  τὰ   ἀπόρρητα πρὸς τοὺς πολεμίους ἐκφέρειν
[11, 35]   τὰς αὑτῶν γυναῖκας καὶ θυγατέρας  τὰ   αὐτὰ ἐκείνῃ παθεῖν. ταῦτά τε
[11, 14]   τις ἕτερα τούτων κρείττω ἐρεῖ,  τὰ   βέλτιστα νικάτω. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου
[11, 22]   στρατιᾶς γένωνται κύριοι· οἱ δὲ  τὰ   βέλτιστα τῷ κοινῷ φρονοῦντες ἀνιαρῶς
[11, 17]   ἀρχαιρεσιῶν, ἔπειτ´ ἐξοίσουσιν οἱ δέκα  τὰ   βουλευθέντα εἰς τὸν δῆμον ὁρίσαντες
[11, 21]   ἑαυτῶν γνώμας, καὶ τέλος ἔδει  τὰ   βουλεύματα λαβεῖν, Οὐαλέριος μὲν ἠξίου
[11, 49]   ὅρκους καὶ τὰς συνθήκας, διεξιόντος.  τὰ   γὰρ ἐπὶ τῶν ἱερῶν συνομολογηθέντα
[11, 42]   δεινὸν ἦσαν πεπονθότες. μαθόντες δὲ  τὰ   γενόμενα οἱ πέντε ἄνδρες, οὓς
[11, 1]   αἰτίας ἔδοξεν ἅπαντα ἀκριβῶς διελθεῖν  τὰ   γενόμενα περὶ τὴν κατάλυσιν τῆς
[11, 2]   καὶ παρεσκεύασαν, ὅσοις ἀφόρητα εἶναι  τὰ   γινόμενα ἐδόκει, καταλιπόντας τὴν πατρίδα
[11, 22]   γενηθέντας κυρίους διὰ τὸν πόλεμον.  τὰ   δ´ ἁμαρτήματα αὐτῶν τὰ τελευταῖα
[11, 38]   μὲν ἀπολογούμενον, τὰ δὲ παραιτούμενον,  τὰ   δ´ ἑτέραις τισὶν εὐεργεσίαις ἀναλαβόντα,
[11, 41]   μὲν ἀλλότρια κτᾶσθαι δι´ ἀνδραγαθίαν,  τὰ   δ´ οἰκεῖα περιορᾶν ἀπολλύμενα διὰ
[11, 14]   τὰ μὲν ὡς ἀγνοοῦντα διδάξαι,  τὰ   δ´ ὡς ἁμαρτάνοντα νουθετῆσαι· καὶ
[11, 37]   καὶ τὰ μέτωπα παίοντες καὶ  τὰ   δάκρυα κατέχειν οὐ δυνάμενοι παρεχώρουν
[11, 42]   τὰ μὲν διὰ τὰς ὠφελείας,  τὰ   δὲ διὰ τοὺς ἐσομένους ὑπὲρ
[11, 31]   σοι δέδοκται τοὺς νόμους καταλύειν,  τὰ   δὲ δίκαια συγχεῖν καὶ τὴν
[11, 38]   ὕστερον δὲ τὰ μὲν ἀπολογούμενον,  τὰ   δὲ παραιτούμενον, τὰ δ´ ἑτέραις
[11, 19]   ἀξιοῦντος, σοφίαν οὐδεμίαν ἀποδεικνύμενος ὑμῖν,  τὰ   δὲ πραχθέντα ὑφ´ ὑμῶν αὐτῶν
[11, 39]   πλησίον ἐργαστηρίων τὰ μὲν ὠνῇ,  τὰ   δὲ χάριτι συνεπεκόσμουν τοῖς προσφόροις
[11, 1]   πόλιν ἀνάγκαι, δι´ ἃς ταῦτα  τὰ   δεινὰ καὶ σχέτλια ὑπέμεινε, καὶ
[11, 40]   αὐτὸν ἔλθοι ποτὲ σὺν χρόνῳ  τὰ   δεινά, μαθὼν ὅτι τυράννοις οὐδέν
[11, 23]   τῶν πολεμίων πληγὰς καὶ παρὰ  τὰ   δεινὰ μένειν ἀξιοῦντες ὡς ἐπανορθωσόμενοι
[11, 7]   ἀρχομένοις, μετὰ προθυμίας ἅπαντες ἐπὶ  τὰ   δεινὰ χωροῦσι καὶ οὔτε πόνον
[11, 28]   ἀναγινώσκουσαν ἐν γραμματιστοῦ ἦν δὲ  τὰ   διδασκαλεῖα τότε τῶν παίδων περὶ
[11, 52]   προσηκούσης ἀντιποιοῦνται· πρὸς ταῦτα ὁρῶντες  τὰ   δίκαια καὶ τὰ εὔορκα ψηφίσασθε.
[11, 37]   ἦσαν ἀκέραιοί τε καὶ τῶν  τὰ   δίκαια λεγόντων παράκλητοι τὰς χεῖρας
[11, 58]   ἀπολογεῖσθαι περὶ τοῦ νόμου διεξέλθωσι  τὰ   δίκαια, πρώτους ἐπὶ τὴν ἐρώτησιν
[11, 30]   θεῖος ὢν τῆς κόρης καὶ  τὰ   δίκαια ὑπέχειν, οὐδὲν ἀξιῶν οὔτε
[11, 40]   γοναὶ παίδων ἀρρένων, οἷς ὀφείλεται  τὰ   δίκαια φύσεως προγόνων. οἰκίας γὰρ
[11, 37]   μή τι πρᾶγμα, καὶ πράσσετε  τὰ   ἑαυτῶν, εἰ σωφρονεῖτε· σὺ δ´
[11, 22]   δήμου πριαμένοις ἐχαρίσαντο. ταῦτα δὴ  τὰ   ἐγκλήματα προστεθέντα τοῖς προτέροις πολλῷ
[11, 47]   καὶ Οὐολούσκους· συνῆλθε γὰρ ἀμφότερα  τὰ   ἔθνη. ἐπιστάμενος δὲ τοὺς Αἰκανοὺς
[11, 20]   πολλὴν καὶ ἀγαθὴν ἐπ´ ἀμφότερα  τὰ   ἔθνη τῷ μὲν ἑτέρῳ τῶν
[11, 13]   βίοι. εἰ δὲ βούλει μὴ  τὰ   εἴδωλα καὶ τὰς σκιὰς τῶν
[11, 29]   ὑποβαλλομένων, ἀλλὰ τῶν μητέρων εἶναι  τὰ   ἔκγονα δικαιοῖ, ἐλευθέρων μὲν οὐσῶν
[11, 15]   ἐζηλωκότα παρανομίαν, ἀλλ´ ἀνασκευασάμενος ἅπαντα  τὰ   ἐμὰ καὶ τοὺς ἐμοὺς εἰς
[11, 45]   τεθεῖσι νόμοις πειθαρχεῖν, οὐδ´ ὅλως  τὰ   ἐν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις ἐπικυρούμενα
[11, 18]   πάντ´ ἐάσομεν ὑπὸ τοῖς πολεμίοις  τὰ   ἐν τῇ χώρᾳ γενέσθαι, καὶ
[11, 7]   νοσοῦσα ἐν αὑτῇ, πρὶν  τὰ   ἔνδον καταστήσασθαι, τοῖς ὑπαιθρίοις ὁμόσε
[11, 8]   βουλήν, ἐπειδὴ ταραχωδῶς ἡμῖν ἔχει  τὰ   ἐντὸς τείχους, ἐᾶσαι κατὰ τὸ
[11, 15]   σοι φαίνεται λέγε καὶ παῦσαι  τὰ   ἔξω τοῦ πράγματος φλυαρῶν. Μετὰ
[11, 1]   χειραγωγουμένη διὰ τῶν λόγων ἐπὶ  τὰ   ἔργα καὶ μὴ μόνον ἀκούουσα
[11, 43]   ἀγαθῷ τῆς πόλεως εἰσεληλύθασι, καὶ  τὰ   ἔργα ὅμοια παρείχοντο τοῖς λόγοις
[11, 38]   ἐξουσίας αὐτῶν ἐχώρουν, ἔπειτα καὶ  τὰ   ἔργα ὅμοια τοῖς λόγοις παρείχοντο
[11, 52]   ταῦτα ὁρῶντες τὰ δίκαια καὶ  τὰ   εὔορκα ψηφίσασθε. Ταῦτα τοῦ Σκαπτίου
[11, 42]   ὅπλα καὶ χρήματα διηρπακότες ἔχουσι  τὰ   ἡμέτερα. ~Ὁ δὲ Οὐεργίνιος ὑπό
[11, 1]   τὰς αἰτίας ἀκοῦσαι, δι´ ἃς  τὰ   θαυμαστὰ καὶ παράδοξα ἔργα ἐπετέλεσαν,
[11, 27]   αὐτοῦ καὶ τῆς ἅπαντα ἐπισκοπούσης  τὰ   θνητὰ πράγματα δίκης ἐξηλέγχθησαν τεκμηρίοις
[11, 43]   ὀρρωδούντων δ´ ἔτι τῶν πολλῶν  τὰ   ἱερὰ σημεῖα κινεῖν, ἔπειτα τοὺς
[11, 9]   καταλιπεῖν τὰς ἑαυτῶν πατρίδας  τὰ   κακά; ἐγὼ μὲν γὰρ οἴομαι
[11, 9]   κακά; ἐγὼ μὲν γὰρ οἴομαι  τὰ   κακά. καίτοι τίνος ἔλαττον οἴεσθ´
[11, 14]   σε μὴ τοῖς κακοῖς ἰᾶσθαι  τὰ   κακά, μηδὲ τῶν πλειόνων ὀρεγόμενον
[11, 14]   καιρὸν δ´ ἔχει πάντη λέγεσθαι  τὰ   καλὰ καὶ συμφέροντα παρ´ ἀνθρώποις
[11, 48]   τὸν κατὰ Σαβίνων πόλεμον ἐπειδὴ  τὰ   κατὰ τὸν συνάρχοντα ἔγνω προαγαγὼν
[11, 12]   ἀπαιτεῖν, ἀπολογίαις τε χρῆσθαι πρὸς  τὰ   κατηγορήματα πολλαῖς· τοῦτο μέν, ὡς
[11, 44]   ἐπὶ τοὺς ἑαυτῶν χάρακας, καὶ  τὰ   κελευόμενα ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἐπιτελεῖν
[11, 57]   ἀνδρῶν καὶ οὐδενὸς ἧττον ἐπιτηδείων  τὰ   κοινὰ βουλεύειν, τὴν ἀπαξίωσιν τῆς
[11, 62]   σημείων κωλυτηρίων αὐτοῖς τοῦ πράττειν  τὰ   κοινὰ γενομένων. τούτων δὲ τὴν
[11, 9]   ὑμῖν γενέσθω τεκμήριον {πάντες οἱ  τὰ   κοινὰ διοικοῦντες} μόνον οὐδ´
[11, 40]   ἐχρῆν αὐτοὺς ἄρξαντας ἑτέροις παραδοῦναι  τὰ   κοινά, παρελήλυθεν, ἀλλ´ ἐκ τοῦ
[11, 9]   πολιτείας διαδέδεγμαι προαίρεσιν ἐκ προγόνων  τὰ   κοινὰ συμφέροντα πρὸ τῶν οἰκείων
[11, 18]   πατέρες, οὐδὲ προνοίας πολιτικῆς  τὰ   κοινὰ συμφέροντα τῶν ἰδίων ἀπεχθειῶν
[11, 16]   εἰ τὰς ἰδίας ἀπεχθείας ἐπὶ  τὰ   κοινὰ τῆς πόλεως πράγματα μεταφέρουσι
[11, 9]   τε πάντων μάλιστα, ὅταν εὖ  τὰ   κοινὰ ὑπ´ αὐτῶν ἐπιτροπεύηται, καὶ
[11, 14]   τε καὶ φωνὴν τὴν ἐμαυτοῦ  τὰ   κράτιστα βουλευομένην, καὶ ἐπανορθῶν τὰς
[11, 43]   τ´ ἤθεσι καὶ οὐχ ἅπασι  τὰ   κράτιστα διανοουμένοις, ἔσεσθαί τινες οἱ
[11, 19]   ἀκούσητε πάντων, ἐφ´ ὑμῖν ἔσται  τὰ   κράτιστα ἑλέσθαι. περὶ μὲν οὖν
[11, 21]   τοῖς πλείοσιν ὑμῶν Κορνήλιος ἐδόκει  τὰ   κράτιστα ὑποθέσθαι, τοῦτον ἀπεφηνάμεθα νικᾶν
[11, 19]   τὰς εἰρημένας αὐτοῖς ἀποφηνάμενος, κἂν  τὰ   κράτιστα ὑποθῶμαι, διακενῆς ἐρραψῳδηκὼς ἔσομαι.
[11, 14]   ὀκνῶ. εἰ μὲν γὰρ ἐπὶ  τὰ   κρείττω βουλεύματα θεὸς ἄγει
[11, 56]   τὸ προβούλευμα ἐπικυρώσετε καὶ  τὰ   κριθέντα ὑπὸ τῆς βουλῆς, λόγον
[11, 3]   δόξειν ὑπηρετοῦντες τῇ βουλῇ καὶ  τὰ   κυρωθέντα ὑπ´ ἐκείνης πράττοντες κατὰ
[11, 14]   ἐπὶ τὰ χείρω, διακενῆς καὶ  τὰ   λοιπὰ ἐρῶ. ἔχετε, βουλή,
[11, 13]   ἀρετῆς ἐλπίδας, αἷς ἀκολούθως καὶ  τὰ   λοιπὰ πράττειν ς´ ἅπαντες ἀξιοῦμεν.
[11, 41]   ἔρως προελθὼν στήσεται, καὶ περὶ  τὰ   λοιπὰ σώματα παίδων τε καὶ
[11, 23]   καὶ Μάνιος Ῥαβολήιος. πέντε δὲ  τὰ   λοιπὰ τάγματα παραλαβόντες Μάρκος τε
[11, 34]   γάμου τεκοῦσα χρόνους· οὔτ´ εἰ  τὰ   μάλιστα ἐβούλετο γένος ἀλλότριον εἰς
[11, 8]   εἰ γὰρ ἐκ τῶν γεγονότων  τὰ   μέλλοντα ἔσεσθαι βούλεταί τις εἰκάζειν,
[11, 41]   σωφρόνων οὔτε γενναίων ἐστὶν ἀνθρώπων  τὰ   μὲν ἀλλότρια κτᾶσθαι δι´ ἀνδραγαθίαν,
[11, 38]   τῷ παραχρῆμα χρόνῳ, ὕστερον δὲ  τὰ   μὲν ἀπολογούμενον, τὰ δὲ παραιτούμενον,
[11, 40]   αἵματι πολιτικῷ τὸ νεῖκος διαιρεῖν.  ~Τὰ   μὲν δὴ κατὰ πόλιν ἐν
[11, 42]   τοὺς σφετέρους ἔτι ἐῶντας πολυπραγμονεῖν,  τὰ   μὲν διὰ τὰς ὠφελείας, τὰ
[11, 50]   εἶναι τοὺς πολλοὺς κατεῖχε. καὶ  τὰ   μὲν ἐπὶ τούτων πραχθέντα τῶν
[11, 48]   ὠφελείας οἱ Σαβῖνοι διὰ καταφρόνησιν.  τὰ   μὲν οὖν τῶν πολεμίων χρήματα
[11, 15]   εἰς μακράν τότε παρέσομαι. καὶ  τὰ   μὲν ὑπὲρ ἐμοῦ τοσαῦτα· περὶ
[11, 39]   λαμβάνοντες ἐκ τῶν πλησίον ἐργαστηρίων  τὰ   μὲν ὠνῇ, τὰ δὲ χάριτι
[11, 14]   μόνος εἰς λόγους παραγενόμενος καὶ  τὰ   μὲν ὡς ἀγνοοῦντα διδάξαι, τὰ
[11, 22]   αὐθαδείᾳ δὲ πολλῇ πρὸς ἄμφω  τὰ   μέρη χρώμενοι καὶ οὔτ´ ἐπὶ
[11, 20]   τότ´ ὤν, ἀλλ´ ἐν ἀγρῷ.  τὰ   μετὰ ταῦτα ἴστε δήπου τοῦ
[11, 37]   οἱ μὲν ἄλλοι στένοντες καὶ  τὰ   μέτωπα παίοντες καὶ τὰ δάκρυα
[11, 6]   ὑμᾶς καὶ διαστασιάζωσι τὴν πόλιν  τὰ   μὴ πρὸς τὸ πρᾶγμα δημηγοροῦντες,
[11, 41]   μωρίας καὶ σκαιότητος, σαφῶς ἴστε,  τὰ   νοούμενα ταῦθ´ ὡς οὐκ ἔσται
[11, 12]   δ´ εὐεργεσιῶν ἐπιλελῆσθαι, ἀλλ´ ἀντιπαρεξετάζων  τὰ   νῦν ἀγαθὰ τοῖς πάλαι κακοῖς
[11, 42]   ἐσκόπουν, ὅπως παύσουσι τὴν ταραχήν,  τὰ   οἰκεῖα ὅπλα περιστησάμενοι. ὡς δ´
[11, 7]   τοῦ ἀντιπάλου τὸ οἰκεῖον, νοσεῖ  τὰ   ὅλα καὶ πᾶσα ἱκανὴ δύναμις
[11, 41]   ἐάσητε, οὐκ ἐφ´ ὑμῶν πολλοὺς  τὰ   ὅμοια δεινὰ ἥξει, ἀλλὰ μέχρι
[11, 40]   δίδονταί τισι χάριτες, καὶ πάντα  τὰ   ὅμοια τούτοις, μεταγνώτω· καὶ μιᾷ
[11, 20]   τὰς ῥάβδους, που γε  τὰ   ὅπλα ἀποθήσονται; λογιζόμενοι δὴ ταῦτα
[11, 27]   καὶ προσήκοντι ἔργῳ ἐνιστάμενοι, λαβόντες  τὰ   ὅπλα ἐξῄεσαν. ἐλθόντες δ´ ἐπὶ
[11, 3]   μὲν εἰ πάντας Ῥωμαίους ἐπὶ  τὰ   ὅπλα κλητέον καὶ τοὺς ἀπεχθομένους
[11, 7]   κακόν, τούς τε ὑπακούσαντας καὶ  τὰ   ὅπλα λαβόντας καταλείψειν τὰ
[11, 23]   τραυματίαι τε οἱ πλείους καὶ  τὰ   ὅπλα μικροῦ δεῖν πάντες ἀπολωλεκότες
[11, 41]   τὸν νῦν παρέντες, ἐν  τὰ   ὅπλα περὶ τοῖς σώμασιν ἔχετε;
[11, 8]   πτήξαντες οἱ νῦν θρασεῖς καὶ  τὰ   ὅπλα ῥίψαντες ἐκ τῶν χειρῶν
[11, 45]   πρὸς τοὺς δημοτικούς, ὅτ´ ἀποθέσθαι  τὰ   ὅπλα συνέπειθον αὐτούς, ὡς πάντα
[11, 43]   τὸ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν τίθενται  τὰ   ὅπλα, τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ
[11, 44]   ἐπεὶ δὲ συνέμιξαν ἀλλήλοις, θέμενοι  τὰ   ὅπλα τοῖς εἴκοσι χιλιάρχοις ἐπέτρεψαν
[11, 41]   ἄρχοντας ὑμῶν μὴ θέλειν ἄρασθαι  τὰ   ὅπλα ὑπὲρ ἀσφαλείας τε καὶ
[11, 14]   μηδὲ τῶν πλειόνων ὀρεγόμενον καὶ  τὰ   παρόντα ἀπολέσαι, μηδ´ ἵνα τῶν
[11, 55]   ἄρχοντος. ἅπαντας γὰρ τοὺς ἐπιχειροῦντας  τὰ   πάτρια κινεῖν ἔθη καὶ τὸν
[11, 33]   τὴν ὁδὸν καὶ τῷ Οὐεργινίῳ  τὰ   πεπραγμένα διασαφηνίσαντες. δὲ τὴν
[11, 17]   μήτε δυνάμεις καταγράφειν, ἐὰν μὴ  τὰ   περὶ τὰς ἀρχὰς καταστήσωμεν ὡς
[11, 33]   ἐπιμελεῖ φυλακῇ, μὴ λάθῃ πυθόμενος  τὰ   περὶ τὴν θυγατέρα καὶ διαδρὰς
[11, 62]   καὶ συμμαχίας· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ ἀποτιθέμενοι  τὰ   περὶ τῆς χώρας ἐγκλήματα παρακαλοῦντες
[11, 27]   μήτ´ ἐσθῆτα περιέδυσαν. διερευνώμενοί τε  τὰ   πέριξ ἅπαντα ὡς οὔτε στίβον
[11, 33]   ὑπὸ τῶν ὄχλων βιασθείη, καὶ  τὰ   πέριξ τοῦ βήματος ἑταίρων τε
[11, 48]   ἐλάττους ἀριθμὸν τοὺς Σαβίνους καὶ  τὰ   πολέμια {ἐμπειροτάτους· ἐνεδείξαντο γὰρ} φρόνημά
[11, 26]   δέ τις ὑπασπιστὴς τοῦ Σικκίου  τὰ   πολεμικὰ ἀγαθὸς εἰκάσας τὴν διάνοιαν
[11, 5]   ἐκβολὴν τῶν βασιλέων, ἀνὴρ καὶ  τὰ   πολεμικὰ δεινὸς καὶ λέγειν οὐκ
[11, 28]   δημοτικῶν, Λεύκιος Οὐεργίνιος, οὐδενὸς χείρων  τὰ   πολεμικά, λόχου τινὸς ἡγεμονίαν ἔχων
[11, 20]   συνελθόντες; ἥπερ ὤνησεν ὁμολογουμένως πάντα  τὰ   πράγματα καὶ φερομένην τὴν πόλιν
[11, 9]   ἵνα δείξας, ἐν οἵῳ κλύδωνι  τὰ   πράγματα σαλεύει τῆς πόλεως, τὴν
[11, 18]   καιροὶ δουλεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς καιροῖς  τὰ   πράγματα. Ταύτην ἀποδειξαμένου Κορνηλίου τὴν
[11, 1]   ἀκούουσα τῶν λεγομένων, ἀλλὰ καὶ  τὰ   πραττόμενα ὁρῶσα. οὐδέ γ´ ὅταν
[11, 2]   Ῥωμαίων, οἷς οὐ κατὰ γνώμην  τὰ   πραττόμενα ὑπ´ αὐτῶν ἦν, οὓς
[11, 49]   τὸ καλούμενον Ἄρειον πεδίον, καὶ  τὰ   πραχθέντα ὑπ´ ἀμφοτέρων μαθοῦσα τὴν
[11, 17]   ἀποδειχθείσας ὑπὸ τῆς πόλεως καὶ  τὰ   πρὸς τὸν ἀγῶνα πάντα γεγονότα
[11, 30]   κόρης θεῖος ὀλίγα καὶ αὐτὰ  τὰ   πρὸς τὸν ἄρχοντα εἰρῆσθαι προσήκοντα
[11, 3]   τῶν κοινῶν ἔτι δυνησομένης, παρασκευασάμενοι  τὰ   πρὸς τὸν πόλεμον ἐλαύνουσιν ἐπ´
[11, 17]   πόλει νέας ἀρχὰς ἀποδεῖξαι καὶ  τὰ   πρὸς τὸν πόλεμον εὐτρεπῆ ποιήσασθαι,
[11, 8]   εὖ οἶδα συμβησόμενα. ἐὰν δὲ  τὰ   πρῶτα καὶ τἀναγκαιότατα καταστησώμεθα ταῦτα
[11, 8]   φθεῖραι. ~Ταῦτ´ ἐστίν, βουλή,  τὰ   Σαβίνων τε καὶ Αἰκανῶν ἐνθυμήματα,
[11, 7]   τὰ ὅπλα λαβόντας καταλείψειν  τὰ   σημεῖα παραμένοντας ἐθελοκακήσειν ἐν
[11, 43]   ἐκ τοῦ δαιμονίου λαβόντες αἴρονται  τὰ   σημεῖα καὶ προῆγον ἐκ τοῦ
[11, 43]   ἡγεμόσιν ἐξουσίαν τοὺς ἀπειθοῦντας  τὰ   σημεῖα καταλιπόντας ἀκρίτως· ταῦτα δὴ
[11, 43]   παραινῶν τοῖς λοχαγοῖς ἅπασιν ἀραμένους  τὰ   σημεῖα οἴκαδε ἀπάγειν τὴν στρατιάν.
[11, 35]   τε τὴν ψυχὴν καὶ ζέων  τὰ   σπλάγχνα διὰ τὸν ἔρωτα τῆς
[11, 36]   πρόσωπον τῇδε καὶ τῇδε καὶ  τὰ   στίφη τῶν ἑταίρων, οἷς διειλήφει
[11, 1]   καὶ ἄγειν αὐτὰς ἑκούσας ἐπὶ  τὰ   συμφέροντα διὰ τοῦ λόγου. ῥᾷστα
[11, 45]   ὅπλα συνέπειθον αὐτούς, ὡς πάντα  τὰ   συμφέροντα τῷ δήμῳ πολιτευσόμενοι, νόμους
[11, 57]   οὐκ ἐβούλοντο παρακαλεῖν εἰς ταῦτα  τὰ   συνέδρια τοὺς φιλοδημοτάτους, ἀγανακτήσοντας δηλονότι
[11, 52]   μωρίαν εἶναι λέγοντες ἑτέρους περιορᾶν  τὰ   σφέτερα κατέχοντας, καὶ οὐκ εὐσεβὲς
[11, 40]   δέκα, πολλῶν δὲ πληγαῖς ᾐκίσαντο  τὰ   σώματα, παμπόλλους δὲ φυγεῖν ἠνάγκασαν
[11, 25]   ἀνὴρ καὶ τὸν τρόπον ἁπλοῦς  τά   τ´ ἄλλα ἐπείθετο αὐτοῖς, ὅσα
[11, 24]   καὶ τἆλλα ὧν ἐδέοντο ἐπεχορήγουν  τά   τε δημόσια καὶ ἰδιωτικὰ ἐκ
[11, 1]   λόγου. ῥᾷστα γὰρ οἱ ἄνθρωποι  τά   τε ὠφελοῦντα καὶ βλάπτοντα καταμανθάνουσιν,
[11, 22]   πόλεμον. τὰ δ´ ἁμαρτήματα αὐτῶν  τὰ   τελευταῖα καὶ δι´ κατελύθησαν
[11, 39]   ὀλιγαρχικῶν καταλύσεως. ἀλλ´ οἱ φρονοῦντες  τὰ   τῆς ὀλιγαρχίας ὅπλα ἔχοντες μέγα
[11, 4]   τὴν συνωμοσίαν ὑμῶν, ὅτι συγκεχύκατε  τὰ   τῆς πόλεως καὶ μίαν ἅπαντες
[11, 37]   ἔνδον ὑποκαθημένους καὶ πάντα σήποντας  τὰ   τῆς πόλεως πράγματα ἐάσειν. γνώμην
[11, 18]   προσελθεῖν; οὐκ ἔστιν ὑγιαινόντων ἀνθρώπων  τὰ   τοιαῦτα βουλεύματα, πατέρες, οὐδὲ
[11, 7]   ὅλα καὶ πᾶσα ἱκανὴ δύναμις  τὰ   τοιαῦτα στρατεύματα καταγωνίσασθαι καὶ φθεῖραι.
[11, 14]   μηδαμῇ. ἀποδεδωκὼς δή σοι  τὰ   τοῦ γένους ὀφειλήματα μαρτύρομαι θεούς,
[11, 18]   ἐπ´ ἀμφοτέρους ἐξελευσομένας. ὅταν δὲ  τὰ   τοῦ πολέμου τέλος ἡμῖν τὸ
[11, 2]   αὑτούς, ἐφῆκαν ἄγειν καὶ φέρειν  τὰ   τῶν ἐναντιουμένων τῇ πολιτείᾳ. οἱ
[11, 39]   προφάσεις, ἀλλ´, εἰ γένοιτο ἰσχυρὰ  τὰ   τῶν ἐναντίων, ἄσμενοι χωρήσειν ἐπ´
[11, 60]   πολιτικὰς ἔριδας καὶ φιλοτιμίας ἰσχυρὰ  τὰ   τῶν ἐχθρῶν ποιῆσαι πράγματα,
[11, 25]   στρατοπέδου, καὶ πῶς ἂν ἐπανορθωθείη  τὰ   τῶν στρατηγῶν ἁμαρτήματα λέγειν παρεκάλουν,
[11, 4]   ὧν ὑμεῖς αὐτοὺς συγκεκλήκατε,  τὰ   ὑπ´ ἐμοῦ λεχθησόμενα. ἀλλὰ μή
[11, 14]   ἱκανῶν εἴρηκα, εἰ δ´ ἐπὶ  τὰ   χείρω, διακενῆς καὶ τὰ λοιπὰ
[11, 21]   τῷ Οὐαλερίῳ συλλαμβανόντων, τῶν δὲ  τὰ   χείρω προαιρουμένων καὶ ὅσοις κίνδυνός
[11, 2]   κατὰ κράτος τῆς πατρίδος οὐ  τὰ   χρήματα μόνον ἀφῃροῦντο τοὺς νόμῳ
[11, 47]   ταχέων. ἐπικυρώσαντος δὲ τοῦ δήμου  τὰ   ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς βουλῆς Οὐαλέριος
[11, 9]   ἀπολείπεσθαι τῶν κοινῶν. ἆρ´ οὖν  τἀγαθὰ   φεύγοντας ὑπολαμβάνετε ἀνθρώπους καταλιπεῖν τὰς
[11, 28]   ἡγεμονίαν ἔχων ἐν τοῖς πέντε  τάγμασιν   ἐτάχθη τοῖς ἐπ´ Αἰκανοὺς στρατευσαμένοις.
[11, 23]   καὶ τριχῇ νείμαντες δύο μὲν  τάγματα   κατέλιπον ἐν τῇ πόλει φυλακῆς
[11, 23]   Ῥαβολήιος. πέντε δὲ τὰ λοιπὰ  τάγματα   παραλαβόντες Μάρκος τε Κορνήλιος καὶ
[11, 33]   πρὸς Ἀντώνιον τὸν ἡγεμόνα τοῦ  τάγματος,   ὑφ´ οὗ ἦν Οὐεργίνιος, ἀξιῶν
[11, 23]   ἡγεῖτο δὲ τῶν δύο τούτων  ταγμάτων   Ἄππιος Κλαύδιος προεστηκὼς τῆς
[11, 42]   ἄνδρες, οὓς ἔφην ἡγεῖσθαι τῶν  ταγμάτων,   δείσαντες, μή τις ἐπ´ αὐτοὺς
[11, 27]   εἰς ἓν ἀπὸ τῶν τριῶν  ταγμάτων   ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ
[11, 44]   ἡγεμόνες δὲ καὶ τούτων τῶν  ταγμάτων   ἦσαν δέκα χιλίαρχοι καθ´ ὁδὸν
[11, 44]   στρατιᾶς οἱ κράτιστοι τῶν τριῶν  ταγμάτων   λοχαγοὶ πολλὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι, ἀλλοτρίως
[11, 44]   δεκαδαρχίᾳ τῶν ἐν Ἀλγιδῷ πέντε  ταγμάτων,   τότε δ´, ἐπειδὴ τὴν ἐκείνων
[11, 2]   συνέδριον, οὓς ἐπάναγκες ἔδει παρεῖναι  ταῖς   ἀρχαῖς, ἀλλὰ καὶ τούτων οἱ
[11, 9]   συνῆλθον, οἷς πάτριον ἦν ἅμα  ταῖς   ἀρχαῖς διὰ φυλακῆς ἔχειν τὴν
[11, 7]   ἐντὸς τείχους κακοῖς, καὶ δόξειε  ταῖς   ἀρχαῖς δύναμιν ἐξάγειν τὴν προπολεμήσουσαν
[11, 21]   ἠξίου διαδικασίαν τοὺς δέκα προθεῖναι  ταῖς   γνώμαις, αὖθις ἐξ ἀρχῆς πάντας
[11, 44]   τῶν Ῥωμαϊκῶν νόμων, οὓς ἐν  ταῖς   δώδεκα δέλτοις ἀναγεγραμμένους εὕρομεν, οὔτε
[11, 28]   τὸν νόμον, ὃν αὐτὸς ἐν  ταῖς   δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψε, τὸ μὲν
[11, 30]   τοῦτον ἅμα τοῖς ἄλλοις ἐν  ταῖς   δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψεν· ἔπειθ´ ὅτι
[11, 57]   τοῖς προαιρουμένοις, εἰρωνείαν εἰσάγοντες οὔτε  ταῖς   ἑαυτῶν ἡλικίαις ἁρμόττουσαν, οὔτε τῷ
[11, 62]   ἄνευ λογισμοῦ συγκατατιθέμεθα, πιστεύοντες δὲ  ταῖς   ἐκ τῶν ἱερῶν τε καὶ
[11, 7]   τὰς ἀρχάς· οὔτε τοὺς ἡγεμόνας  ταῖς   ἐκ τῶν νόμων τιμωρίαις χρήσεσθαι
[11, 30]   ὑπ´ ἀνδρὸς ἁπάσαις οἰομένου δεῖν  ταῖς   ἐπιθυμίαις ἐκ παντὸς τρόπου χαρίζεσθαι.
[11, 13]   οὐδεὶς ἐπεθύμησεν ἐξουσίας δεσποτικῆς οὐδὲ  ταῖς   ἐπονειδίστοις τοῦ σώματος ἐδούλευσεν ἡδοναῖς.
[11, 37]   πατρὶ περιπεπλεγμένην καὶ καταφιλοῦσαν καὶ  ταῖς   ἡδίσταις φωναῖς ἀνακαλοῦσαν. ἐν τοιούτοις
[11, 23]   ἐποίουν αὑτοὺς τότε χαίροντες ἐπὶ  ταῖς   κακοπραγίαις τῶν στρατηγῶν· καὶ ἦν
[11, 53]   πατρίκιοι μόνοι μετῄεσαν αὐτὴν ἐν  ταῖς   λοχίτισιν ἐκκλησίαις ἀποδεικνύμενοι νόμον τε
[11, 45]   ἐκράτουν τῶν πατρικίων, ἐν δὲ  ταῖς   λοχίτισιν ἐκκλησίαις οἱ πατρίκιοι παρὰ
[11, 45]   αὐτὴν ἔχοντας δύναμιν τοῖς ἐν  ταῖς   λοχίτισιν ἐκκλησίαις τεθησομένοις. τιμωρίαι δὲ
[11, 42]   τοῖς ὅπλοις τῶν ἐναντίων} ἐνικῶμεν  ταῖς   μάχαις, ὅτε ὑμῶν κρείττους ἦσαν
[11, 49]   τ´ ἀμφοτέροις μέγα φρονοῦσιν ἐπὶ  ταῖς   νίκαις ἐλπὶς ἐπιφανεῖς κατάξειν θριάμβους.
[11, 19]   πολλοὺς τοὺς μεταξὺ χρόνους ἀποφαίνων  ταῖς   πολιτικαῖς οἰκονομίαις γενησομένους ἐν χερσὶν
[11, 24]   μὲν οἰκείων τῆς ὀλιγαρχίας ἐν  ταῖς   πρὸς τοὺς πολεμίους συμπλοκαῖς διαφθειρομένων,
[11, 62]   ἐγένοντο· πλὴν οὐκ ἐν ἁπάσαις  ταῖς   Ῥωμαικαῖς χρονογραφίαις ἀμφότεραι φέρονται, ἀλλ´
[11, 23]   ἀπῄεσαν, ἐθελοκακούντων οὐκ ὀλίγων ἐν  ταῖς   συμπλοκαῖς καὶ οὔτε τοῖς ἡγεμόσι
[11, 35]   δέξασθαι δυνάμενα καὶ πολὺν ἐν  ταῖς   συμφοραῖς τῆς κόρης ἔλεον καταχεομένων,
[11, 4]   Κόιντε Φάβιε Οὐιβολανέ, τὸν ἐπὶ  ταῖς   τρισὶν ὑπατείαις κοσμούμενον, εἰ τὸν
[11, 45]   πειθαρχεῖν, οὐδ´ ὅλως τὰ ἐν  ταῖς   φυλετικαῖς ἐκκλησίαις ἐπικυρούμενα κοινὰ τῆς
[11, 45]   ὑπὸ τοῦ δήμου τεθέντας ἐν  ταῖς   φυλετικαῖς ἐκκλησίαις νόμους ἅπασι κεῖσθαι
[11, 45]   καὶ πρότερον, ὅτι ἐν μὲν  ταῖς   φυλετικαῖς ἐκκλησίαις οἱ δημοτικοὶ καὶ
[11, 46]   καὶ τυχὼν ἀπολογίας ἁπάσαις ἁλίσκεται  ταῖς   ψήφοις καὶ παραδοθεὶς εἰς τὸ
[11, 52]   τὰς ψήφους· καὶ γίνεται πάσαις  ταῖς   ψήφοις Ῥωμαίων δῆμος τῆς
[11, 37]   εἰς νοῦν βάλλεται πατρὶ μὲν  ταλαίπωρον   καὶ πικρόν, ἐλευθέρῳ δ´ ἀνδρὶ
[11, 14]   τῆς εἰσόδου, καὶ βουλοίμην οὕτως  τἀληθὲς   ἔχειν. τὸ πρᾶγμα δή με
[11, 15]   ἑαυτῷ ποιεῖ. εἰ δὲ χρὴ  τἀληθὲς   λέγειν, καὶ ἐκ τῆς πόλεως
[11, 58]   καὶ θεοὺς ἐπομοσάμενος μὴν  τἀληθῆ   λέγειν καὶ τοὺς παρακληθέντας ἐκ
[11, 49]   τὸ τῆς βουλῆς κράτος, καὶ  τἆλλα   πολιτεύματα, ὅσα οὗτοι πολιτευόμενοι διετέλεσαν·
[11, 24]   καὶ χρήματα καὶ σῖτον καὶ  τἆλλα   ὧν ἐδέοντο ἐπεχορήγουν τά τε
[11, 46]   ἀνῃρημένων καὶ τῶν πο οἱ  ταμίαι   τῆς πόλεως ἀνέλαβον εἰς τὸ
[11, 8]   ἐὰν δὲ τὰ πρῶτα καὶ  τἀναγκαιότατα   καταστησώμεθα ταῦτα δ´ ἐστὶν
[11, 56]   ἁπάντων τὴν γνώμην καὶ οὐδενὸς  τἀναντία   λέγοντος· Ἀκούσατ´, ἔφη, καὶ
[11, 59]   τὴν πόλιν κινδύνους ἐκ τῶν  τἀναντία   πολιτευομένων, τοῖς τ´ ἀπεχθῶς ἐσχηκόσι
[11, 19]   ἐν τῇ πόλει καὶ μηδενὸς  τἀναντία   πράττειν ἀξιοῦντος, σοφίαν οὐδεμίαν ἀποδεικνύμενος
[11, 55]   δήμῳ παραχωρεῖν μηδεμιᾶς· τοὺς δὲ  τἀναντία   πράττειν ἐπιχειροῦντας ὅπλοις κωλύειν, ἐὰν
[11, 60]   ἐδόκει τῶν προεστηκότων τῆς ἑτέρας  τάξεως   τῆς ἐναντιουμένης τοῖς δημοτικοῖς αὐθαδέστατος
[11, 44]   τὸ συνέδριον ὡς ἐκλελοιπότων τὴν  τάξιν,   ἐφ´ ἣν ἐτάχθησαν ὑπὸ τῶν
[11, 10]   οἱ δὲ τὴν διὰ μέσου  τάξιν   ἔχοντες ἐν τῇ πόλει καὶ
[11, 24]   πρὸς τοὺς πολεμίους ἐκφέρειν  τάξιν   μὴ φυλάττειν, ἐν τῷ φανερῷ
[11, 49]   καὶ συγγένειαν καὶ αὐτὸ τὸ  ταπεινὸν   σχῆμα καὶ ἄλλα πολλὰ {φέρων}
[11, 30]   ἀντιδίκων, ὅτι πελάτης ἦν καὶ  ταπεινός,   παραλαβὼν τὸν λόγον τῆς
[11, 24]   οὐδαμοῦ ἔτι ὤφθησαν. οἱ δὲ  ταπεινότατοι   φυγῆς ἄρχειν κατηγορηθέντες τὰ
[11, 46]   κρατήσειν, εἰ δ´ ἀπὸ τῶν  ταπεινοτέρων   ἄρξαιντο, μαλακωτέρας ὑπελάμβανον τὰς ὀργὰς
[11, 56]   τὴν τῶν ὑπάτων ἀρχὴν εἰς  ταπεινοὺς   καὶ ἀναξίους καταβαλεῖτε οὔτε δυναστείας
[11, 6]   ἐπισχεῖν χρόνον, ἐπειδὴ κατέστειλε τὸ  ταραττόμενον   αὐτῶν· Οὐδένα ὑμῶν, εἶπεν, ἀποστεροῦμεν,
[11, 47]   δ´ αἱ κατὰ πόλιν ἐπαύσαντο  ταραχαί,   συναγαγόντες τὴν βουλὴν οἱ ὕπατοι
[11, 40]   κατὰ πόλιν ἐν τοιαύταις ἦν  ταραχαῖς.   Οὐεργίνιος δ´, ὃν ἔφην αὐτόχειρα
[11, 59]   αὐτοῦ διάγνωσιν ἐν πολεμικαῖς ὑπαρχούσης  ταραχαῖς   τῆς πόλεως· συνεβούλευέ τε τοῖς
[11, 43]   ἐπὶ πολύν γε διέμεινεν  ταραχὴ   χρόνον, ὥστε κακόν τι γενέσθαι
[11, 32]   Ἄππιος καταρχὰς μὲν εἰς πολλὴν  ταραχὴν   κατέστη ἠγριωμένους ἅπαντας ὁρῶν καὶ
[11, 42]   φίλων ἐσκόπουν, ὅπως παύσουσι τὴν  ταραχήν,   τὰ οἰκεῖα ὅπλα περιστησάμενοι. ὡς
[11, 21]   δόξειεν αὐτοῖς τὴν τοῦ συνεδρίου  ταραχήν,   τῇ Κορνηλίου προστίθενται γνώμῃ. καὶ
[11, 44]   δὴ συγγινώσκων ἑαυτῷ τῆς παρούσης  ταραχῆς   αἰτίῳ γεγονότι καὶ τῶν προσδοκωμένων
[11, 37]   πόλιν καὶ ἀντιστρατηγοῦντες ἡμῖν οἱ  ταραχώδεις,   μηδαμῇ χρήσιμοι μήτ´ ἐν εἰρήνῃ
[11, 8]   ὑπὲρ τοῦ πολέμου βουλήν, ἐπειδὴ  ταραχωδῶς   ἡμῖν ἔχει τὰ ἐντὸς τείχους,
[11, 5]   διαρρῆξαι οὐκέτι μετριάζοντες, ἀλλὰ τὸν  Ταρκύνιον   ἐκεῖνον ἐνδυόμενοι, οἵ γ´ οὐδὲ
[11, 41]   τὴν ὕβριν, ὥστ´ οὐ μόνον  Ταρκύνιον   ἐξέβαλον ἐκ τῆς πόλεως, ἀλλὰ
[11, 41]   γυναικὸς ὕβριν ὑφ´ ἑνὸς τῶν  Ταρκυνίου   παίδων ὑβρισθείσης καὶ διὰ τὴν
[11, 14]   τὰ κράτιστα βουλευομένην, καὶ ἐπανορθῶν  τὰς   ἀγνοίας σου κατὰ δύναμιν τὴν
[11, 1]   παρὰ τῆς ἱστορίας μαθεῖν, καὶ  τὰς   αἰτίας ἀκοῦσαι, δι´ ἃς τὰ
[11, 1]   σοφίαν. διὰ ταύτας δή μοι  τὰς   αἰτίας ἔδοξεν ἅπαντα ἀκριβῶς διελθεῖν
[11, 28]   πλῆθος ἅπαν διὰ ταύτας ἐξεπολεμώθη  τὰς   αἰτίας πρὸς αὐτούς. ἀνὴρ ἐκ
[11, 13]   εὐημεριῶν διώκειν, ἀλλ´ αὐτὰς καρποῦσθαι  τὰς   ἀληθεῖς τιμάς, ἀπόδος τὴν ἀριστοκρατίαν
[11, 17]   καὶ ὅταν ἀκούσητε ὑπάτους καὶ  τὰς   ἄλλας ἀρχὰς ἀποδειχθείσας ὑπὸ τῆς
[11, 11]   τ´ ἀποδεικνύναι καὶ δημάρχους καὶ  τὰς   ἄλλας ἀρχὰς τὰς πατρίους,
[11, 11]   ὑπάτους πάλιν αἱρεῖσθαι βουληθῶσι καὶ  τὰς   ἄλλας ἀρχὰς ὡς πρότερον, ἀποθήσεσθε
[11, 40]   καὶ παίδων ἐλευθέρων προπηλακισμοὺς καὶ  τὰς   ἄλλας αὐτῶν παρανομίας τε καὶ
[11, 10]   ἱερᾶσθαί τε καὶ ἄρχειν καὶ  τὰς   ἄλλας καρποῦσθαι τιμάς, ἃς οἱ
[11, 20]   αὐτοκράτορα πολέμου καὶ εἰρήνης, ἁπάσας  τὰς   ἄλλας καταλύσαντες ἀρχάς, καὶ πρὶν
[11, 31]   ἀπαγαγεῖν, ὅπου σοι δοκεῖ, καὶ  τὰς   ἄλλας παρθένους καὶ γυναῖκας, ἵνα
[11, 45]   οὐσίας. οὗτος νόμος ἐξέβαλε  τὰς   ἀμφισβητήσεις τῶν πατρικίων, ἃς ἐποιοῦντο
[11, 35]   τὸ καλὸν τῶν ὀμμάτων ἐκτήκουσα  τὰς   ἁπάντων ἥρπαζεν ὄψεις, οὕτως ὑπεράνθρωπός
[11, 55]   πεισθεῖσιν ἐξῇ καταλύειν. ~Πρὸς δὴ  τὰς   ἀπειλὰς ταύτας ἐσκόπουν, τι
[11, 12]   λόγος, εἰ πάσας ἐξαριθμεῖσθαι βουλοίμην  τὰς   ἀπολογίας. καὶ οἷς μηδὲν ἀπολόγημα
[11, 17]   καταγράφειν, ἐὰν μὴ τὰ περὶ  τὰς   ἀρχὰς καταστήσωμεν ὡς βουλόμεθα. ἄπιτ´
[11, 11]   τυραννικόν, τὸ δὲ παρ´ ἑκόντων  τὰς   ἀρχὰς λαμβάνειν ἀριστοκρατικόν. τοῦ δὲ
[11, 7]   ὡς πρότερον, ἀπεχθῶς διακειμένους πρὸς  τὰς   ἀρχάς· οὔτε τοὺς ἡγεμόνας ταῖς
[11, 35]   οὐδὲν ἔσται τὸ κωλῦον καὶ  τὰς   αὑτῶν γυναῖκας καὶ θυγατέρας τὰ
[11, 2]   νόμῳ κτησαμένους, ἀλλὰ καὶ εἰς  τὰς   γαμετὰς αὐτῶν τὰς εὐμόρφους παρενόμουν
[11, 56]   δὲ τῶν λόγων, ὅταν καθήκῃ  τὰς   γνώμας ἐρωτᾶν, μήτ´ ἀπ´ ἐμοῦ
[11, 21]   ἁπάντων ἐψηφικότων, ἠξίου τε διαριθμεῖν  τὰς   γνώμας καὶ μηδὲν ἔτι καινουργεῖν.
[11, 7]   τὸ γὰρ ἀληθὲς οὕτως ἔχει,  τὰς   δ´ αἰτίας ἐπισταμένοις ὑμῖν οὐδὲν
[11, 46]   πρὶν εἰσαγγελθῆναι φυγαῖς αὑτοὺς ἐζημίωσαν.  τὰς   δ´ οὐσίας τῶν ἀνῃρημένων καὶ
[11, 25]   δωρεὰς τὰς μὲν διδόντων ἤδη,  τὰς   δ´ ὑπισχνουμένων, ἐξαπατηθεὶς ὑπ´ ἀνθρώπων
[11, 27]   χερμάδων, τὰς δ´ ὑπὸ σαυνίων,  τὰς   δ´ ὑπὸ μαχαιρῶν, καὶ
[11, 27]   πληγὰς τὰς μὲν ὑπὸ χερμάδων,  τὰς   δ´ ὑπὸ σαυνίων, τὰς δ´
[11, 42]   Οὐεργίνιον συλλαβόντας ἔχειν ἐν φυλακῇ,  τὰς   δὲ δυνάμεις ἀναστήσαντας ἐκ τοῦ
[11, 61]   τὴν χιλιαρχίαν καὶ κατεσπουδασμένας ποιουμένων  τὰς   δεήσεις, οὐδένα τῆς τιμῆς ταύτης
[11, 27]   τούς τ´ ἄνδρας ἀπεκρύψαντο καὶ  τὰς   δίκας ἀνεβάλοντο φήσαντες ἐν Ῥώμῃ
[11, 39]   πλήθους καλὰς ἔτισεν ἂν αὐτῷ  τὰς   δίκας. μετὰ τοῦτ´ ἐξουσίας ὅσης
[11, 2]   ἐκ τῶν ἰδίων ἑταίρων καὶ  τὰς   δίκας ταύτας αὐτοὶ δικάζοντες· μάλιστα
[11, 48]   καὶ αὐτὸς ἐκ τοῦ χάρακος  τὰς   δυνάμεις ἀντεπῆγε θᾶττον ὅλῃ δυνάμει
[11, 49]   ~Ταῦτα διαπραξάμενος ἀπῆγεν εἰς Ῥώμην  τὰς   δυνάμεις, καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν
[11, 23]   ψήφισμα ἐκύρωσαν, καταγράψαντες ἐν τάχει  τὰς   δυνάμεις καὶ τριχῇ νείμαντες δύο
[11, 18]   καὶ Σαβίνους πόλεμον ἐπικυρώσατε καὶ  τὰς   δυνάμεις μετὰ πλείστης προθυμίας καὶ
[11, 21]   πλὴν ὀλίγων, ἐπειδὴ πάντες ἀπεδείξαντο  τὰς   ἑαυτῶν γνώμας, καὶ τέλος ἔδει
[11, 9]   τἀγαθὰ φεύγοντας ὑπολαμβάνετε ἀνθρώπους καταλιπεῖν  τὰς   ἑαυτῶν πατρίδας τὰ κακά;
[11, 34]   οὔτε πιθανὰς ἀντιπαρεξετάζειν ταύταις ἠξίουν  τὰς   ἑαυτῶν, πολλὰς καὶ οὐκ ἀσήμους
[11, 5]   γενόμενοι καὶ ῥυπαίνοντες αἰσχρῷ βίῳ  τὰς   ἑαυτῶν τε καὶ τῶν προγόνων
[11, 19]   συνειρηκότων· ἑτέραν τε γνώμην παρὰ  τὰς   εἰρημένας αὐτοῖς ἀποφηνάμενος, κἂν τὰ
[11, 63]   τὸ πλῆθος, ἀφ´ ὧν ἔδει  τὰς   εἰς τὸν πόλεμον εἰσφορὰς ἕκαστον
[11, 25]   δ´ φονευθεὶς Σίκκιος,  τὰς   ἑκατὸν εἴκοσι μάχας ἀγωνισάμενος καὶ
[11, 18]   ἀκμὴν τῆς πόλεως; οὐκ ἐπὶ  τὰς   ἐκείνων πόλεις αὐτοὶ στρατευσόμεθα; ἀλλ´
[11, 9]   προαίρεσιν} καὶ οὐκ ἂν καταισχύναιμι  τὰς   ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν ἀρετάς. περὶ
[11, 53]   τῷ συνεδρίῳ, πολλοὶ δὲ κατὰ  τὰς   ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν προϊσταμένων τῆς
[11, 23]   δεινὰ μένειν ἀξιοῦντες ὡς ἐπανορθωσόμενοι  τὰς   ἐλαττώσεις οἴκτιστα πράγματα ἔπαθον. ὠσάμενοι
[11, 44]   καὶ τοσαύτην ἐχόντων διαφορὰν παρὰ  τὰς   Ἑλληνικὰς νομοθεσίας, οὔτε περαιτέρω τοῦ
[11, 41]   θεῶν ἐστιν ἐγγυητής, ὡς, ἐὰν  τὰς   ἐμὰς ταύτας συμφορὰς ἀτιμωρήτους ἐάσητε,
[11, 17]   καὶ ὅσα ἡμᾶς ἐβλάψατε κατὰ  τὰς   ἐμβολὰς εἰς χρημάτων λόγον, ἅπαντα
[11, 1]   ἐρῶ καὶ διέξειμι πάσας ἐφεξῆς  τὰς   ἐν τῇ τότε καταστάσει γενηθείσας
[11, 18]   πλείστης προθυμίας καὶ σπουδῆς καταγράφετε  τὰς   ἐπ´ ἀμφοτέρους ἐξελευσομένας. ὅταν δὲ
[11, 34]   γαστέρα ὄγκου. χωρὶς δὲ τούτων  τὰς   ἐπὶ τοῦ τόκου καὶ τῆς
[11, 56]   ἀλεξήματα καὶ φυλακὰς ἀντεμηχανῶντο πρὸς  τὰς   ἐπιβουλάς, ἃς ἐκ τῶν πατρικίων
[11, 33]   συνέβη. τε γὰρ Ἀντώνιος  τὰς   ἐπιστολὰς δεξάμενος περὶ πρώτην μάλιστα
[11, 3]   τῶν πολεμίων ἔφοδον, τεταραγμένοι συνεκάλουν  τὰς   ἑταιρείας, καὶ μετὰ τούτων
[11, 2]   καὶ εἰς τὰς γαμετὰς αὐτῶν  τὰς   εὐμόρφους παρενόμουν καὶ εἰς θυγατέρας
[11, 16]   ἔτι τούτου θαυμασιώτερόν ἐστιν, εἰ  τὰς   ἰδίας ἀπεχθείας ἐπὶ τὰ κοινὰ
[11, 30]   τῆς κόρης ἀπὸ στρατοπέδου παραγενηθέντι  τὰς   ἰδίας ἀποδύρασθαι τύχας, καὶ δι´
[11, 9]   καὶ οὐδὲ τῶν πατρικίων πολλοὶ  τὰς   κατ´ ἄστυ ποιοῦνται διατριβὰς ὡς
[11, 25]   σπεῖραν ἀνδρῶν ὀκτακοσίων ἐκπεπληρωκότων ἤδη  τὰς   κατὰ νόμον στρατείας εὐνοίᾳ τῇ
[11, 40]   ὥσθ´ ὑπὸ πάντων ὁρᾶσθαι, διηγεῖτο  τὰς   καταλαβούσας αὐτὸν συμφοράς, μάρτυρας τῶν
[11, 53]   ἰδίοις τε συλλόγοις καὶ κατὰ  τὰς   κοινὰς συνόδους, ἁπάντων τῶν πατρικίων
[11, 37]   ἀνεκαλεῖτό τε καὶ κατεφίλει καὶ  τὰς   λιβάδας ἐξέματτε τῶν δακρύων, ἔπειτα
[11, 25]   μένοντα, καί τινας καὶ δωρεὰς  τὰς   μὲν διδόντων ἤδη, τὰς δ´
[11, 18]   τοὺς ἔχοντας αὐτὸν σωφρονεῖν. ἀλλὰ  τὰς   μὲν τούτων φιλονεικίας ἐάσατε χαίρειν,
[11, 27]   Σίκκιος πολλὰς εἶχε πληγὰς  τὰς   μὲν ὑπὸ χερμάδων, τὰς δ´
[11, 23]   τ´ ἀγορὰς ἀγομένας ἀφῃροῦντο λοχῶντες  τὰς   ὁδοὺς καὶ ἐπὶ προνομὰς ἐξιοῦσιν
[11, 9]   ἅμα γυναιξὶ καὶ τέκνοις μετατιθέμενοι  τὰς   οἰκήσεις, οἱ δ´ εἰς τοὺς
[11, 2]   οἱ πλείους ἀνασκευασάμενοι πανοικεσίᾳ καὶ  τὰς   οἰκίας ἐρήμους ἀφέντες ἐν τοῖς
[11, 22]   καὶ Μάρκος Ὁράτιος, φραξάμενοί τε  τὰς   οἰκίας ὅπλοις καὶ φυλακὴν θεραπόντων
[11, 22]   ἀναγκαζομένων καὶ κατανέμειν ἑαυτοὺς εἰς  τὰς   ὀλιγαρχικὰς ἑταιρίας, τῶν δ´ ἧττον
[11, 58]   ὑπάτων Γενύκιος ἀπολογεῖσθαι καὶ πραΰνειν  τὰς   ὀργὰς αὐτῶν ἐπειρᾶτο διδάσκων, ὅτι
[11, 46]   τῶν ταπεινοτέρων ἄρξαιντο, μαλακωτέρας ὑπελάμβανον  τὰς   ὀργὰς τῶν πολιτῶν πρὸς τοὺς
[11, 40]   διεξιών, ὡς πολλῶν μὲν ἀφείλοντο  τὰς   οὐσίας οἱ δέκα, πολλῶν δὲ
[11, 56]   τι βούλεται λέγειν. ὅταν δὲ  τὰς   παρ´ ἐκείνων γνώμας ἐξετάσητε, τότε
[11, 26]   μεταστρατοπεδευσάμενοι. ~Οἱ δ´ ἀσμένως δέχεσθαι  τὰς   παραινέσεις σκηψάμενοι· Τί οὖν, ἔφασαν,
[11, 11]   δημάρχους καὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς  τὰς   πατρίους, μένειν ἐπὶ τῆς
[11, 5]   μένειν τὴν δεκαδαρχίαν ὑμῶν,  τὰς   πατρίους πάλιν ἀποδείκνυσθαι ἀρχάς· κἂν
[11, 9]   ἐκ τῆς πόλεως ὁσημέραι καταλιπόντες  τὰς   πατρῴας ἑστίας οἱ χαριέστατοι τῶν
[11, 4]   τοὺς βουλευτὰς ἄγειν· πυθόμενοι δὲ  τὰς   πλείους ἐρήμους ἀφειμένας εἰς τὴν
[11, 2]   γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ τέκνοις εἰς  τὰς   πλησίον ἐξοικίζεσθαι πόλεις, ὑποδεχομένων αὐτοὺς
[11, 9]   τῶν δημοτικῶν, οἱ μὲν εἰς  τὰς   πλησιοχώρους πόλεις ἅμα γυναιξὶ καὶ
[11, 1]   περὶ τοὺς ἀναγκαίους καιροὺς μεγάλα  τὰς   πόλεις ἐκ τῆς τοιαύτης ἐμπειρίας
[11, 1]   τὴν φιλόσοφον θεωρίαν καὶ περὶ  τὰς   πολιτικὰς διατρίβουσι πράξεις. τοῖς τε
[11, 60]   θάτερον αὐτῇ συμπεσεῖν, διὰ  τὰς   πολιτικὰς ἔριδας καὶ φιλοτιμίας ἰσχυρὰ
[11, 36]   μεταξὺ χρόνοις ἐγὼ μὲν εἰς  τὰς   πολιτικὰς πράξεις ἐγκυλισθεὶς οὐδὲν ἔτι
[11, 26]   ἱκανὴν ἔχεις τῶν τόπων διὰ  τὰς   πολλὰς στρατείας, λόχον δέ σοι
[11, 10]   ἄχθονται τούτων ἀπελαυνόμενοι δι´ ὑμᾶς  τὰς   προγονικὰς ἀξιώσεις ἀπολωλεκότες. οἱ δὲ
[11, 47]   τὸν χάρακα οἱ προεξεληλυθότες ἐπὶ  τὰς   προνομὰς ταχέως ἧκον, πλὴν οὐχ
[11, 21]   πολλοῖς τῶν συνέδρων ἀναθέσθαι βουλομένοις  τὰς   προτέρας ἀποφάσεις ταῦτα λέγων πιθανὸς
[11, 37]   τοὺς πολίτας καλῶν. διεκπαισάμενος δὲ  τὰς   πύλας ἀνέβη τὸν ἵππον, ὃς
[11, 22]   ἐχθροὺς μένοντας ἐνοχλεῖν ἀνοίξαντες  τὰς   πύλας ἀφῆκαν τοὺς θέλοντας ἀπιέναι,
[11, 20]   τῆς ἀρχῆς χρόνος, καὶ  τὰς   ῥάβδους αὐτῶν νόμος ἀφῄρηται.
[11, 20]   οἱ γὰρ οὐκ ἀξιοῦντες ἀποθέσθαι  τὰς   ῥάβδους, που γε τὰ
[11, 20]   ἦν τῆς πολιτείας ἐπανορθωσάμενος ἀπέθετο  τὰς   ῥάβδους· καὶ τὸ κωλῦον οὐδὲν
[11, 42]   ὡς δ´ ἐπύθοντο ἀπεληλυθότας ἐπὶ  τὰς   σκηνὰς λήξαντά τε καὶ παυσάμενον
[11, 13]   βούλει μὴ τὰ εἴδωλα καὶ  τὰς   σκιὰς τῶν τιμῶν καὶ τῶν
[11, 61]   ἀπέστησαν εὐθὺς τῆς ἐπιθυμίας καὶ  τὰς   σπουδὰς ἐπὶ θάτερον μετέβαλον. πολλῶν
[11, 4]   τοὺς ἀγορεύσοντας ἐν τῷ συνεδρίῳ  τὰς   συμφερούσας αὐτοῖς γνώμας καὶ τοῖς
[11, 63]   μὲν καὶ ἄλλα πράγματα διὰ  τὰς   συνεχεῖς τῶν ὑπάτων στρατείας ἠμελημένα
[11, 49]   ὡς παρὰ τοὺς ὅρκους καὶ  τὰς   συνθήκας, διεξιόντος. τὰ γὰρ ἐπὶ
[11, 62]   Ῥωμαίων γενέσθαι καὶ σύμμαχοι. ταύτας  τὰς   συνθήκας τὸ τῶν ὑπάτων ἀρχεῖον
[11, 23]   οἱ στρατευόμενοι, πλησίον ἀντεστρατοπεδεύσαντο καὶ  τάς   τ´ ἀγορὰς ἀγομένας ἀφῃροῦντο λοχῶντες
[11, 25]   τὴν πολεμίαν ἐκ τῆς σφετέρας·  τάς   τε βλάβας διεξιὼν τὰς τότε
[11, 8]   ὡς ἡμᾶς οὐκ εἰς μακράν,  τάς   τε βλάβας θούμενοι καὶ περὶ
[11, 3]   οἱ πολέμῳ κρατηθέντες ὑπ´ αὐτῆς  τάς   τε ὕβρεις ἃς ὑβρίσθησαν ἀποτίσασθαι
[11, 63]   πάντων δ´ ἀναγκαιότατον τὸ περὶ  τὰς   τιμήσεις τῶν βίων νόμιμον, ἐξ
[11, 1]   ἀναγκαίας ὑπολαμβάνων εἶναι καὶ καλὰς  τὰς   τοιαύτας μαθήσεις ἅπασι μὲν ὡς
[11, 25]   σφετέρας· τάς τε βλάβας διεξιὼν  τὰς   τότε γινομένας καὶ τὰς ὠφελείας
[11, 28]   καὶ προσέπεμπέ τινας ἀεὶ πρὸς  τὰς   τροφοὺς αὐτῆς γυναῖκας ἦν γὰρ
[11, 28]   ὑπισχνούμενος. παρηγγέλλετο δὲ τοῖς πειρωμένοις  τὰς   τροφοὺς μὴ λέγειν, τίς
[11, 12]   ἐπιεικές, ὁμολογοῦντες καὶ παραιτούμενοι πραΰνουσι  τὰς   τῶν ἠδικημένων ὀργάς, οἱ μὲν
[11, 34]   ἔτι πρότερον εἰπεῖν. διαβάλλοντες δὲ  τὰς   τῶν κατηγόρων πίστεις οὔτ´ ἀληθεῖς
[11, 41]   μᾶλλον ἀγανακτήσετε ταύτῃ, ὅτε  τὰς   τῶν πολιτῶν θυγατέρας ὡς δούλας
[11, 9]   παρρησίας, ἀλλὰ μὴ καθ´ ἡδονὰς  τὰς   ὑμετέρας λέγω, μή μοι διὰ
[11, 22]   τῆς δεκαδαρχίας Ἀππίου θεῖος, ἐμπεδῶν  τὰς   ὑποσχέσεις, ἃς ἐπὶ τῆς βουλῆς
[11, 29]   τὸ παιδίον αὐτῇ. κἀκείνη φυλάττουσα  τὰς   ὑποσχέσεις γενομένης αὐτῇ ταύτης τῆς
[11, 45]   προγόνων ταύτην διαδεδεγμένοι τὴν πολιτείαν,  τὰς   ὑποσχέσεις φυλάττοντες, ἃς ἐποιήσαντο πρὸς
[11, 40]   αὐτὸν οἱ πρὸ τοῦ στρατοπέδου  τὰς   φυλακὰς φυλάττοντες ἐν ἀπόρῳ τ´
[11, 22]   μέρη πολλά, τῶν μὲν ἀγεννεστέρων  τὰς   φύσεις ἅπαντα συγχωρεῖν τοῖς κρατοῦσιν
[11, 45]   Ὁράτιος Βαρβᾶτος, αὐτοί τε δημοτικοὶ  τὰς   φύσεις ὄντες καὶ παρὰ τῶν
[11, 37]   τῶν τὰ δίκαια λεγόντων παράκλητοι  τὰς   χεῖρας ἄραντες εἰς τὸν οὐρανὸν
[11, 52]   ἑκάστην φυλήν, εἰς ὃν ἀποθήσονται  τὰς   ψήφους· καὶ γίνεται πάσαις ταῖς
[11, 52]   λόγοι διακενῆς. οἱ γὰρ ἀνειληφότες  τὰς   ψήφους πολλὴν μωρίαν εἶναι λέγοντες
[11, 25]   διεξιὼν τὰς τότε γινομένας καὶ  τὰς   ὠφελείας ἐπιλογιζόμενος, ὅσας ἔμελλον ἕξειν
[11, 48]   ἀνεσώσατο. οὐ γὰρ ἔφθασαν ἀνασκευασάμενοι  τὰς   ὠφελείας οἱ Σαβῖνοι διὰ καταφρόνησιν.
[11, 42]   ἐῶντας πολυπραγμονεῖν, τὰ μὲν διὰ  τὰς   ὠφελείας, τὰ δὲ διὰ τοὺς
[11, 19]   τὴν πάτριον ἀπολάβοιμεν ἀριστοκρατίαν, καὶ  ταῦθ´   ἅμα γένοιτο συναγωνιζομένων ἁπάντων τῶν
[11, 8]   ἐπ´ αὐτοὺς ψηφισώμεθα, δέδοικα μὴ  ταῦθ´   ἡμῖν προὔλαβον ἐκεῖνοι συμβῇ,
[11, 38]   τῆς ἀγορᾶς. ὥστ´ ἠναγκάσθη ἀκούσας  ταῦθ´   Ἄππιος ἅμα συχνοῖς ἑταίροις
[11, 4]   κοινῶν σκοπεῖν. οἱ δέκα δὲ  ταῦθ´   ὁρῶντες ἐπεχείρησαν μὲν ἐκ τῶν
[11, 10]   πατρίδος; οὐ γὰρ ἄτερ αἰτίας  ταῦθ´   οὕτως ἔχει. ἐγὼ δὴ φράσω
[11, 19]   Κορνηλίῳ συναγορευόντων; οὐ μὴν ἐγὼ  ταῦθ´   ὑφορώμενος ὀκνήσω τὴν ἐμαυτοῦ γνώμην
[11, 41]   σκαιότητος, σαφῶς ἴστε, τὰ νοούμενα  ταῦθ´   ὡς οὐκ ἔσται λέγειν. ἀόριστοι
[11, 43]   εὐσέβειαν, ἀλλ´ ἄνοιαν καὶ μανίαν.  ταῦτ´   ἀκούσαντες ὀρθῶς λέγεσθαι ἡγούμενοι καὶ
[11, 18]   ἀξίους, ὅταν ἐφ´ ὑμῖν γένηται  ταῦτ´   ἀμφότερα, μαθόντες ὅτι οὐ τοῖς
[11, 54]   τῷ συνεδρίῳ πρὸς τοὺς ὑπάτους  ταῦτ´   ἀπειλῆσαι προήχθησαν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ
[11, 5]   ἀποβλέπει τὸ συνέδριον. ~Ὡς δὲ  ταῦτ´   εἶπεν, Φάβιος ἐκάθητο ὑπ´
[11, 37]   προπέμψουσι δώδεκα πελέκεις. Ὡς δὲ  ταῦτ´   εἶπεν, οἱ μὲν ἄλλοι στένοντες
[11, 58]   βραδυτέρας, πράττειν ὡς ἐκείνοις ἐφάνη.  Ταῦτ´   εἰπὼν καὶ θεοὺς ἐπομοσάμενος
[11, 15]   πράγματος, ἕως ἀποδειχθῶσι νέαι ἀρχαί.  Ταῦτ´   εἰπὼν καὶ πολὺν ἐκ τοῦ
[11, 21]   ὑπὸ πάντων ὑμῶν ἄκυρα καθιστάτωσαν.  Ταῦτ´   εἰπὼν καὶ τὸν γραμματέα κελεύσας
[11, 7]   μέσους, τελευταίους δὲ τοὺς νεωτάτους.  ~Ταῦτ´   εἰπὼν πρῶτον μὲν ἐκάλει τὸν
[11, 60]   πολεμίοις καταγέλαστον ποιῆσαι τὴν πόλιν.  Ταῦτ´   εἰπὼν τὴν δοκιμασθεῖσαν ὑπὸ τῶν
[11, 5]   οὐκ ἰδιῶται τῷ νόμῳ γεγόνατε;  ταῦτ´   εἰς τὸν δῆμον βουλεύεσθε ἐξενεγκεῖν.
[11, 4]   ὧν ἂν ἀκούσωσιν οὗτοι, πότερα  ταῦτ´   ἐστὶν ἀναγκαιότερα τοῖς κοινοῖς, ὑπὲρ
[11, 8]   τοιαῦτα στρατεύματα καταγωνίσασθαι καὶ φθεῖραι.  ~Ταῦτ´   ἐστίν, βουλή, τὰ Σαβίνων
[11, 20]   ῥάβδους αὐτῶν νόμος ἀφῄρηται.  ταῦτ´   ἔστιν παραινῶ πράττειν,
[11, 40]   τε καὶ ὠμότητας ἐκλογιζόμενος· Καὶ  ταῦτ´,   ἔφη, προπηλακίζουσιν ἡμᾶς οἱ μήτε
[11, 37]   τῆς παιδίσκης κύριον. ~Ὡς δὲ  ταῦτ´   ἤκουσαν, ὅσοι μὲν ἦσαν ἀκέραιοί
[11, 50]   ἐπὶ τούτων πραχθέντα τῶν ὑπάτων  ταῦτ´   ἦν. ~Οἱ δὲ τὸν ἑξῆς
[11, 44]   στρατηγούς. ἐὰν δὲ μὴ ποιῶσι  ταῦτα,   βουλεύειν περὶ αὐτῶν τὸ συνέδριον
[11, 4]   ἀνειληφέναι τὴν ἐξουσίαν τοῦ πολέμου.  ~Ταῦτα   βουλευσάμενοι καὶ παρασκευάσαντες ἐκ τῶν
[11, 46]   ἀγῶσιν, πολλάκις ἤδη συνέβη.  ταῦτα   βουλευσάμενοι συνέσχον τοὺς ἄνδρας, Ἀππίου
[11, 56]   ἔστωσαν οἱ πατρίκιοι τῶν δημοτικῶν.  ταῦτα   γὰρ ποιοῦντες οὔτε τὴν τῶν
[11, 12]   ἐκεῖνα μὲν ἡγήσεται συγγνώμης ἄξια,  ταῦτα   δ´ ἐπαίνων. ὑπάρξει δέ σοι
[11, 8]   τὰ πρῶτα καὶ τἀναγκαιότατα καταστησώμεθα  ταῦτα   δ´ ἐστὶν τ´ εὐκοσμία
[11, 4]   οὐ διδόντος ἀναστροφὴν τοῦ καιροῦ.  ταῦτα   δὲ αὐτοῦ λέγοντος ἀνίσταται Λεύκιος
[11, 59]   προβούλευμα εἰς τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν.  ταῦτα   δὲ γραφῆναί τ´ ἤδη καὶ
[11, 43]   τὰ σημεῖα καταλιπόντας ἀκρίτως·  ταῦτα   δὴ δι´ εὐλαβείας αὐτοὺς ἔχοντας
[11, 52]   ὅρκου δικάσαντες ἑτέρων ἐπέγνωσαν εἶναι.  ταῦτα   δὴ λογιζόμενοι καὶ ἀγανακτοῦντες τρίτον
[11, 8]   διαπεπολεμηκέναι τὸν πρὸς αὐτοὺς πόλεμον.  ταῦτα   δὴ λογισαμένους ἡμᾶς οἴομαι δεῖν
[11, 49]   εἰς οἶκτον ἐφελκόμενα τὸ πλῆθος.  ταῦτα   δὴ πάντα κατηγορήματα τῶν ὑπάτων
[11, 22]   παρὰ τοῦ δήμου πριαμένοις ἐχαρίσαντο.  ταῦτα   δὴ τὰ ἐγκλήματα προστεθέντα τοῖς
[11, 47]   ἄφθονον περιεβάλοντο. Οὐαλέριος μὲν δὴ  ταῦτα   διαπραξάμενος ἀδεῶς ἤδη τὴν γῆν
[11, 49]   δὲ λείαν τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἀπέδωκε.  ~Ταῦτα   διαπραξάμενος ἀπῆγεν εἰς Ῥώμην τὰς
[11, 19]   πολέμου γενέσθαι ψήφισμα· καὶ γὰρ  ταῦτα   εἴρηται τῷ ἀνδρὶ κατὰ τὸ
[11, 20]   στρατηγὸν αὐτῶν αἰχμάλωτον ἔλαβε· καὶ  ταῦτα   ἐν ἡμέραις τεσσαρεσκαίδεκα μόναις ἅπαντα
[11, 54]   προσεδίκασεν ἐν τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ.  ταῦτα   βουλὴ μαθοῦσα ψηφίζεται στρατιὰν
[11, 21]   τῆς βουλῆς μέρος τὸ λειπόμενον  ταῦτα   ἡγουμένων κράτιστα εἶναι πλὴν ὀλίγων,
[11, 20]   ἀλλ´ ἐν ἀγρῷ. τὰ μετὰ  ταῦτα   ἴστε δήπου τοῦ ἀνδρὸς ἔργα,
[11, 59]   δοκοῦντας εἶναι φιλοδημοτάτους. ~Ὑποσχόμενος δὲ  ταῦτα   καὶ δοὺς ἐξουσίαν τοῖς βουλομένοις
[11, 5]   ἄξιοι γὰρ ἂν εἴημεν καὶ  ταῦτα   καὶ ἔτι χείρονα τούτων πάσχειν
[11, 36]   τὸ πρᾶγμα, μαρτυρῶ τ´ αὐτῷ  ταῦτα   καὶ κρίνω εἶναι τοῦτον τῆς
[11, 59]   ἀλλὰ καὶ τῆς ἡγεμονίας, ἐπεὶ  ταῦτα   καὶ παραπλήσια τούτοις διεξῆλθε, τελευτῶν
[11, 11]   τὴν ἀρχήν. ~Πῶς οὖν ἐπανορθώσετε  ταῦτα   καὶ παύσεσθε δι´ αἰτίας παρὰ
[11, 35]   πληρωθῆναι μαστοὺς γυναικὶ μὴ τεκούσῃ.  ~Ταῦτα   καὶ πολλὰ τούτοις ὅμοια παρεχομένων
[11, 27]   διοπετεῖς. ὑπὲρ ἅπαντα δὲ  ταῦτα   καὶ τὰ ἄλλα μέγιστον αὐτοῖς
[11, 21]   ἀναθέσθαι βουλομένοις τὰς προτέρας ἀποφάσεις  ταῦτα   λέγων πιθανὸς ἦν· Κορνήλιος δ´
[11, 52]   δῆμος τῆς ἀμφιλόγου χώρας κύριος.  ταῦτα   μὲν ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων
[11, 29]   μήτηρ. πρότερον οὖν ἐλάνθανέ με  ταῦτα,   νῦν δὲ διὰ μηνύσεως ἐπιγνοὺς
[11, 24]   δικαίως δόξωσιν ἀποθανεῖν. καὶ ἐγίνετο  ταῦτα·   οἱ μὲν γὰρ ἐπὶ προνομὰς
[11, 56]   Μάρκε Γενύκιε, λέγῃ. Ἐδόκει καὶ  ταῦτα   ὀρθῶς ὑποτίθεσθαι, καὶ οἱ μὲν
[11, 52]   ἑαυτοῖς μηδὲν προσηκούσης ἀντιποιοῦνται· πρὸς  ταῦτα   ὁρῶντες τὰ δίκαια καὶ τὰ
[11, 15]   τὴν ἀρχήν, Ἄππιος μὲν πρὸς  ταῦτα   οὐδὲν ἠξίωσεν εἰπεῖν· ἐκ δὲ
[11, 37]   κατὰ γῆς προγόνοις· ζῶσα γὰρ  ταῦτα   οὐκ ἐξῆν ἔχειν ἀμφότερα διὰ
[11, 10]   πολιτικῆς φιλανθρωπίας μεταλαμβάνον οὐδεμιᾶς, διὰ  ταῦτα   πάνθ´ ὑμᾶς μισεῖ καὶ τυραννίδα
[11, 35]   αὐτὸν εὐμορφίας πεπονθώς. διὰ δὴ  ταῦτα   πάντα οἰστρῶν λόγον τε ὑπέμεινεν
[11, 57]   οὐδ´ ἅπαντας τοὺς βουλευτὰς εἰς  ταῦτα   παρακαλοῦντας, ἀλλὰ τοὺς σφίσιν αὐτοῖς
[11, 1]   πολλῶν ὁρῶσι, καὶ τοῖς ἐπὶ  ταῦτα   παρακαλοῦσιν αὐτοὺς φρόνησιν μαρτυροῦσι καὶ
[11, 14]   θεὸς ἄγει σε, καὶ  ταῦτα   πλείω τῶν ἱκανῶν εἴρηκα, εἰ
[11, 41]   ἐγγόνων ἀράς, ἐάν τι παρὰ  ταῦτα   ποιῶσι, καταρασάμενοι; ἔπειτ´ ἐκεῖνοι μὲν
[11, 1]   βλάπτοντα καταμανθάνουσιν, ὅταν ἐπὶ παραδειγμάτων  ταῦτα   πολλῶν ὁρῶσι, καὶ τοῖς ἐπὶ
[11, 40]   πατρίδα προπηλακιζομένην. λέγοντι δ´ αὐτῷ  ταῦτα   πολὺ τὸ βουλόμενον ἐξ ἁπάντων
[11, 17]   ἄλλο τῶν ἀνηκέστων οὐδέν. κἀκεῖνοι  ταῦτα   προκαλουμένων ἡμῶν μετριάσουσι καὶ συγχωρήσαντες
[11, 18]   ἀναγκαῖα καὶ τῷ παρόντι καιρῷ  ταῦτα   προσήκοντα ὑπολαμβάνοντες εἶναι, οἱ δ´
[11, 1]   πόλις ὑπὸ τῆς δεκαδαρχίας ὑβρίζεσθαι.  ταῦτα   πρῶτον ἐρῶ καὶ διέξειμι πάσας
[11, 14]   αὐτὸν ἐκ πονηροῦ γενέσθαι χρηστόν.  ~Ταῦτά   σοι πολλάκις ἐβουλήθην ὑποθέσθαι μόνῳ
[11, 61]   ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι μικροῦ δεῖν πάντες  ταῦτα   συνεχώρουν κράτιστα εἶναι. γράφεται δὴ
[11, 1]   τὴν πόλιν ἀνάγκαι, δι´ ἃς  ταῦτα   τὰ δεινὰ καὶ σχέτλια ὑπέμεινε,
[11, 57]   δημοτικῶν οὐκ ἐβούλοντο παρακαλεῖν εἰς  ταῦτα   τὰ συνέδρια τοὺς φιλοδημοτάτους, ἀγανακτήσοντας
[11, 35]   θυγατέρας τὰ αὐτὰ ἐκείνῃ παθεῖν.  ταῦτά   τε δὴ καὶ πολλὰ τούτοις
[11, 9]   οἴεσθ´ εἶναι κακὸν πόλει καὶ  ταῦτα   τῇ Ῥωμαίων, πολλῶν οἰκείων
[11, 23]   πολέμιοι διήρπασαν. ὡς δ´ ἀπηγγέλη  ταῦτα   τοῖς κατὰ τὴν πόλιν, ὅσοιπερ
[11, 52]   δίκαια καὶ τὰ εὔορκα ψηφίσασθε.  Ταῦτα   τοῦ Σκαπτίου λέγοντος αἰδὼς εἰσῄει
[11, 20]   τὰ ὅπλα ἀποθήσονται; λογιζόμενοι δὴ  ταῦτα   φυλάττεσθε τοὺς ἀνθρώπους, καὶ πᾶσαν
[11, 41]   πρὸς αὐτοῦ τοῦ Ἀππίου  ταὐτὰ   παθεῖν; εἰ μή τις ἄρα
[11, 41]   ὑμῖν αὐτοῖς ἀσφάλειαν, ἵνα μὴ  ταὐτὰ   πάθητε, παρασκευαζόμενοι διαρρήξατε ἤδη ποτὲ
[11, 4]   αὐτοῖς γνώμας καὶ τοῖς μὴ  ταὐτὰ   προαιρουμένοις ἐναντιωσομένους προῆλθον εἰς τὴν
[11, 8]   τοῦ πλήθους καὶ τὸ πᾶσι  ταὐτὰ   συμφέροντα φαίνεσθαι ἐξελάσαντες μὲν ἐκ
[11, 34]   οὔτ´ ἀληθεῖς οὔτε πιθανὰς ἀντιπαρεξετάζειν  ταύταις   ἠξίουν τὰς ἑαυτῶν, πολλὰς καὶ
[11, 2]   ἰδίων ἑταίρων καὶ τὰς δίκας  ταύτας   αὐτοὶ δικάζοντες· μάλιστα δ´ ὅτι
[11, 1]   μαρτυροῦσι καὶ πολλὴν σοφίαν. διὰ  ταύτας   δή μοι τὰς αἰτίας ἔδοξεν
[11, 28]   τῇ πόλει πλῆθος ἅπαν διὰ  ταύτας   ἐξεπολεμώθη τὰς αἰτίας πρὸς αὐτούς.
[11, 55]   καταλύειν. ~Πρὸς δὴ τὰς ἀπειλὰς  ταύτας   ἐσκόπουν, τι χρὴ ποιεῖν,
[11, 41]   ἐγγυητής, ὡς, ἐὰν τὰς ἐμὰς  ταύτας   συμφορὰς ἀτιμωρήτους ἐάσητε, οὐκ ἐφ´
[11, 62]   φίλοι Ῥωμαίων γενέσθαι καὶ σύμμαχοι.  ταύτας   τὰς συνθήκας τὸ τῶν ὑπάτων
[11, 41]   ἑτέρᾳ προφάσει μᾶλλον ἀγανακτήσετε  ταύτῃ,   ὅτε τὰς τῶν πολιτῶν θυγατέρας
[11, 56]   τι παραβαίνωσι τῶν συγκειμένων, κατομοσάμενοι.  ~Ταύτῃ   προσθεμένων τῇ γνώμῃ καὶ τῶν
[11, 31]   Οὐκ ἐμοῦ γε ζῶντος, Ἄππιε,  ταύτην   ἀπάξεταί τις. ἀλλ´ εἴ σοι
[11, 18]   ἀλλὰ τοῖς καιροῖς τὰ πράγματα.  Ταύτην   ἀποδειξαμένου Κορνηλίου τὴν γνώμην οἱ
[11, 61]   τὸ προβούλευμα καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν.  ~Ταύτην   ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Γενυκίου πολὺς
[11, 59]   ἤδη καὶ διομολογηθῆναι πρὸς ἀμφοτέρων.  Ταύτην   ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Οὐαλερίου καὶ
[11, 21]   πονηροῖς σωφρονέστερον τοῦ προπιστεύσαντας κατηγορεῖν.  ~Ταύτην   ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Οὐαλερίου κεχαρισμένην
[11, 15]   ἂν οὗτοι κατέχωσι τὴν καλὴν  ταύτην   ἀρχήν. ἐπειδὰν δ´ οἷα μαντεύομαι
[11, 45]   ὄντες καὶ παρὰ τῶν προγόνων  ταύτην   διαδεδεγμένοι τὴν πολιτείαν, τὰς ὑποσχέσεις
[11, 55]   Κλαύδιος ἥκιστα δημοτικὸς ὢν καὶ  ταύτην   διαδεδεγμένος ἐκ προγόνων τὴν αἵρεσιν
[11, 41]   ὑβρισθείσης καὶ διὰ τὴν συμφορὰν  ταύτην   ἑαυτὴν διαχρησαμένης, οὕτως ἠγανάκτησαν ἐπὶ
[11, 16]   καὶ τοῦτ´, βουλή, εἰ  ταύτην   ἔχοντες ἄνθρωποι τὴν ἡλικίαν ἔχουσιν,
[11, 11]   καὶ ἀποθέσθαι τὴν ἐπίφθονον ἐξουσίαν  ταύτην   κερδανεῖς, ἄκουσον. ἐὰν μὲν ὅλον
[11, 29]   πατρικὴ πολλοὺς πάνυ δουλεύουσα χρόνους.  ταύτην   κύουσαν Οὐεργινίου γυνὴ συνήθη
[11, 9]   καλῶς. πρὸς δὲ τούτοις ὅτι  ταύτην   πολιτείας διαδέδεγμαι προαίρεσιν ἐκ προγόνων
[11, 31]   ἀλλὰ τὸν ἐμὸν ἀποκόψας τράχηλον  ταύτην   τε ἀπαγαγεῖν, ὅπου σοι δοκεῖ,
[11, 39]   τῆς ἀρχαίας καταστάσεως πόθος εἰς  ταύτην   τὴν ἐκκλησίαν παρακαλῶν πλείους τῶν
[11, 28]   δημαρχικὴν ἐξουσίαν καὶ πρώτου λαβόντος.  ταύτην   τὴν κόρην ἐπίγαμον οὖσαν ἤδη
[11, 9]   προδοίην ἑκὼν εἶναι {δέ μοι  ταύτην   τοῦ βίου προαίρεσιν} καὶ οὐκ
[11, 15]   τοσαῦτα· περὶ δὲ τοῦ πολέμου  ταύτην   ὑμῖν, βουλή, γνώμην ἀποδείκνυμαι,
[11, 59]   καὶ πράξεις ἀποδεδειγμένοις τῆς τιμῆς  ταύτης   ἀξίας, τὸν δὲ καιρὸν οὐκ
[11, 61]   τὰς δεήσεις, οὐδένα τῆς τιμῆς  ταύτης   ἄξιον εἶναι ὑπέλαβον, ἀλλὰ γενόμενοι
[11, 29]   φυλάττουσα τὰς ὑποσχέσεις γενομένης αὐτῇ  ταύτης   τῆς θυγατρὸς πρὸς μὲν ἡμᾶς
[11, 17]   δῆμον ὁρίσαντες ἀγορὰν τὴν ἀπὸ  ταύτης   τρίτην. πῶς γὰρ ἂν ἀληθῶς
[11, 59]   τούτῳ λόγον ἀπέδωκαν οἱ ὕπατοι  ταὐτὸ   πάθος ἅπασι τοῖς παροῦσι συνέβη.
[11, 33]   οὗ τὴν ἐκκομιδήν τε καὶ  ταφὴν   αὐτὸν ἔδει ποιήσασθαι κατὰ τὸν
[11, 27]   οἱ γὰρ ἐν τῷ στρατοπέδῳ  ταφῆς   τε δημοσίας ἄξιον ἡγούμενοι τὸν
[11, 10]   ἀνθρώπους καταλιπεῖν αἰτίαι ἱερὰ καὶ  τάφους   προγόνων καὶ ἐξερημοῦν ἐφέστια καὶ
[11, 47]   στρατοπεδείαν ὑψηλὸν καὶ δυσπρόσιτον ἐξελέξατο  τάφρον   τε βαθεῖαν περιεβάλετο καὶ χάρακας
[11, 11]   ἀλλήλοις δεδώκατε θεοὺς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι  τάχα   γάρ τι καὶ τοιοῦτον ὑμῖν
[11, 14]   τὸ γένος εὐσεβείας ἀναγκαιότερον ἦν.  τάχα   δ´ οὐχ ὑπὸ σοῦ κελευσθέντες
[11, 23]   πολέμου ψήφισμα ἐκύρωσαν, καταγράψαντες ἐν  τάχει   τὰς δυνάμεις καὶ τριχῇ νείμαντες
[11, 58]   δόξουσιν ἐλαττοῦν τῶν αἱρέσεων, πότερον  ταχεῖαν   ἀποδιδόντες τῇ βουλῇ περὶ τοῦ
[11, 30]   τῆς δίκης ἔφη τελευτῶν· Ἐπειδὴ  ταχεῖαν   αὐτῆς βούλεται γενέσθαι τὴν κρίσιν
[11, 29]   ἐπὶ τὴν δίκην· εἰ δὲ  ταχεῖαν   βούλεταί τις γενέσθαι τὴν διάγνωσιν,
[11, 18]   ἐκ μέσου τοὺς φλυάρους; οὐ  ταχεῖαν   ψηφιούμεθα τῇ ὑπονοθευομένῃ χώρᾳ τὴν
[11, 47]   στρατὸν ἐπὶ τοὺς πολεμίους διὰ  ταχέων.   ἐπικυρώσαντος δὲ τοῦ δήμου τὰ
[11, 54]   δεόμενοι βοήθειαν ἀποστεῖλαι σφίσι διὰ  ταχέων   ὡς ἐν τρίβῳ τοῦ πολέμου
[11, 47]   οἱ προεξεληλυθότες ἐπὶ τὰς προνομὰς  ταχέως   ἧκον, πλὴν οὐχ ἅμα καὶ
[11, 44]   Κορνήλιος ἔφη δεῖν ἀπεῖναι τοὺς  ταχθέντας   εἰς τὸν Ἀουεντῖνον αὐθημερὸν ἐπὶ
[11, 42]   τὴν πατρίδα, ἔκριναν, ἐπειδὰν ἡμέρα  τάχιστα   γένηται, τὸν μὲν ἐκταράττοντα τοὺς
[11, 6]   πολέμου, τίνα χρὴ τρόπον ὡς  τάχιστα   καὶ κάλλιστα τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνασθαι,
[11, 4]   ψηφίσασθαι στρατοῦ καταγραφὴν καὶ διὰ  τάχους   ποιῆσαι τὴν ἔξοδον, ὡς οὐ
[11, 61]   ἐπιθυμία δίχα λόγου γινομένη καὶ  ταχὺ   μεταπῖπτον ἐπὶ θάτερα μέρη, μάλιστα
[11, 4]   ἡγεμών, ἀπήγγειλεν ὅτι διχόθεν ἀπό  τε   Αἰκανῶν καὶ Σαβίνων ἐπάγεται τῇ
[11, 43]   ὀρθῶς λέγεσθαι ἡγούμενοι καὶ παρακελευόμενοί  τε   ἀλλήλοις καί τι καὶ θάρσος
[11, 22]   κατασκευαζομένων καὶ συμφρονούντων ἐπὶ φυλακῇ  τε   ἀλλήλων καὶ μεταστάσει τῆς πολιτείας.
[11, 34]   αὐτῇ προσηκούσης, παρ´ ἧς πιστῶς  τε   ἅμα καὶ βεβαίως ἕξει τὸ
[11, 56]   ἐξουσίας τε καὶ ἀρχῆς, χιλιάρχους  τε   ἀντὶ τῶν ὑπάτων ἀποδείκνυτε, ἀριθμὸν
[11, 31]   τὸν ἐμὸν ἀποκόψας τράχηλον ταύτην  τε   ἀπαγαγεῖν, ὅπου σοι δοκεῖ, καὶ
[11, 38]   τὴν κόρην ἐπέγνω πάθος, ἀναπηδᾷ  τε   ἀπὸ τοῦ δίφρου καὶ διώκειν
[11, 31]   ἄγεσθαι τὴν κόρην Ἰκίλιος ἐμφύεταί  τε   αὐτῆς καί φησιν· Οὐκ ἐμοῦ
[11, 2]   δεινάς, οὓς δὲ ἀπεκτίννυσαν, κατηγόρους  τε   αὐτοῖς ὑποπέμποντες ἐκ τῶν ἰδίων
[11, 47]   ὑψηλὸν καὶ δυσπρόσιτον ἐξελέξατο τάφρον  τε   βαθεῖαν περιεβάλετο καὶ χάρακας ἤγειρεν
[11, 1]   οἱ τῶν στρατοπέδων ἡγεμόνες τῶν  τε   βαρβαρικῶν καὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἱστορῆσαι,
[11, 3]   οἵας ἔθος ἦν ποιεῖσθαι τοῖς  τε   βασιλεῦσι καὶ τοῖς ὑπάτοις,
[11, 25]   πολεμίαν ἐκ τῆς σφετέρας· τάς  τε   βλάβας διεξιὼν τὰς τότε γινομένας
[11, 8]   ἡμᾶς οὐκ εἰς μακράν, τάς  τε   βλάβας θούμενοι καὶ περὶ διαλλαγῶν
[11, 11]   ἐπὶ τῆς αὐτῆς πολιτείας. ἐάν  τε   γὰρ ἀγαπῶσι Ῥωμαῖοι πάντες ὀλιγαρχούμενοι
[11, 33]   δεδοικώς· ὅπερ καὶ συνέβη.  τε   γὰρ Ἀντώνιος τὰς ἐπιστολὰς δεξάμενος
[11, 47]   καὶ πάντα δεδιότως ἐποίει. χωρίον  τε   γὰρ εἰς στρατοπεδείαν ὑψηλὸν καὶ
[11, 27]   τοῦτο ἐκ τῶν τραυμάτων. αὐτός  τε   γὰρ Σίκκιος πολλὰς εἶχε
[11, 43]   ἀσφαλὲς εἶναι πᾶσι νομιζόντων·  τε   γὰρ ὅρκος στρατιωτικός, ὃν
[11, 1]   τὰς πολιτικὰς διατρίβουσι πράξεις. τοῖς  τε   γὰρ πολλοῖς οὐκ ἀπαρκεῖ τοῦτο
[11, 19]   κοινὸν ὀλίγων αὐτῇ συνειρηκότων· ἑτέραν  τε   γνώμην παρὰ τὰς εἰρημένας αὐτοῖς
[11, 16]   τῆς πόλεως, οὓς ἐχρῆν† οἷόν  τε   δεῖ φυλάττειν, καὶ τοῖς νέοις
[11, 35]   τὰ αὐτὰ ἐκείνῃ παθεῖν. ταῦτά  τε   δὴ καὶ πολλὰ τούτοις ὅμοια
[11, 41]   ἔχουσαι κωλυτὴν μήτε φόβον. ἐμοί  τε   δὴ πράττοντες τιμωρίαν δικαίαν καὶ
[11, 24]   τἆλλα ὧν ἐδέοντο ἐπεχορήγουν τά  τε   δημόσια καὶ ἰδιωτικὰ ἐκ πολλῆς
[11, 27]   γὰρ ἐν τῷ στρατοπέδῳ ταφῆς  τε   δημοσίας ἄξιον ἡγούμενοι τὸν ἄνδρα
[11, 45]   καὶ Μάρκος Ὁράτιος Βαρβᾶτος, αὐτοί  τε   δημοτικοὶ τὰς φύσεις ὄντες καὶ
[11, 24]   μετὰ τοῦ Οὐαλερίου συνεστῶτες. ἐπέσκηπτόν  τε   δι´ ἀπορρήτων τοῖς ἐπὶ τῶν
[11, 30]   κύριον εἶναι μέχρι δίκης. ἔφη  τε   διὰ πολλὰς αἰτίας προσήκειν τῷ
[11, 26]   ἐσταλμένων ὁπλίσει· σοὶ δὲ ἵππος  τε   διὰ τὴν ἡλικίαν παρέστω, καὶ
[11, 21]   ἔχειν νόμιμον ἁπάντων ἐψηφικότων, ἠξίου  τε   διαριθμεῖν τὰς γνώμας καὶ μηδὲν
[11, 52]   αὐτὴν οὖσαν τούτων ἐπικρινεῖν· τοῖς  τε   δικαζομένοις ὀργὴν ἔχοντες, ὅτι τοὺς
[11, 59]   τις τὴν ἰσότητ´ ἀνέλῃ· ἔφη  τε   δοκεῖν ἑαυτῷ τὸν μὲν νόμον
[11, 34]   βεβαίως ἕξει τὸ ληφθέν. ἐξουσίαν  τε   ἔχουσαν ὁποῖον ἐβούλετο λαβεῖν, ἄρρεν
[11, 8]   καὶ περὶ διαλλαγῶν διαλεξόμενοι, ὑπάρξει  τε   ἡμῖν πάντες ἂν εὔξαιντο
[11, 42]   ὑμῶν κρείττους ἦσαν στρατηγοί· τρόπαιά  τε   καθ´ ἡμῶν ἀνιστᾶσι καὶ σκηνὰς
[11, 1]   ὅτι συνεχώρησαν Ἀθηναῖοι Λακεδαιμονίοις τείχη  τε   καθελεῖν τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ
[11, 28]   βουλομένου δ´ αὐτοῦ λέγειν κραυγή  τε   καὶ ἀγανάκτησις ἦν ἐκ τοῦ
[11, 8]   ἐστίν, βουλή, τὰ Σαβίνων  τε   καὶ Αἰκανῶν ἐνθυμήματα, οἷς πεπιστευκότες
[11, 23]   ἀφίκοντο· συνεστρατεύετο δ´ αὐτοῖς Λατίνων  τε   καὶ ἄλλων συμμάχων ἐπικουρικὸν οὐκ
[11, 13]   ἀληθεῖς τιμαὶ καὶ ἀναφαίρετοι χαριέστατοί  τε   καὶ ἀμεταμέλητοι. τρέφε τὴν ψυχὴν
[11, 4]   ἐρῶν, ἀλλ´ ὑπὲρ ἄλλων μειζόνων  τε   καὶ ἀναγκαιοτέρων, ὑπὲρ ὧν οἴομαι
[11, 38]   ὅμοια τοῖς λόγοις παρείχοντο παίοντές  τε   καὶ ἀνατρέποντες τοὺς ὁμόσε χωροῦντας.
[11, 42]   τῶν ἐχθρῶν, ἀλλὰ δι´ ἀνανδρίαν  τε   καὶ ἀπειρίαν {ἀπεδείξασθε, κακῶς} στρατοπεδευσάμενοι,
[11, 25]   ἐπὶ στρατοπέδου στρατηγῶν, ὡς ἀνάνδρων  τε   καὶ ἀπείρων πολέμου, ἐκποδῶν ποιῆσαι
[11, 62]   δὲ ταῖς ἐκ τῶν ἱερῶν  τε   καὶ ἀποθέτων βίβλων μαρτυρίαις. ἄλλο
[11, 10]   ἐξ ἀγαθῶν, οἷς προσῆκεν ἱερᾶσθαί  τε   καὶ ἄρχειν καὶ τὰς ἄλλας
[11, 56]   ἄλλοις πολίταις τῆς μεγίστης ἐξουσίας  τε   καὶ ἀρχῆς, χιλιάρχους τε ἀντὶ
[11, 41]   δὲ πολυκέφαλον τυραννίδα πάσῃ παρανομίᾳ  τε   καὶ ἀσελγείᾳ χρωμένην καὶ ἔτι
[11, 63]   {ὑπατείας· ὥστε} καταλιπεῖν οἱ πονηρότατοί  τε   καὶ ἀσελγέστατοι Ῥωμαίων, ἀλλὰ τόπον
[11, 55]   χωρεῖν πρὸς τὸ δημοτικόν, ἄλλως  τε   καὶ δημάρχων σφίσιν ἐναντιωσομένων, οὓς
[11, 28]   βήματος τηνικαῦτα μόνος Ἄππιος χρηματίζων  τε   καὶ δικάζων τοῖς δεομένοις. βουλομένου
[11, 43]   πολέμιον οἰομένους στρατὸν εἰσεληλυθέναι· κραυγή  τε   καὶ δρόμος ἄτακτος ἀνὰ τὴν
[11, 27]   τοὺς σὺν αὐτῷ πεσόντας ἄλλως  τε   καὶ ἐκ χειρὸς γενομένης τῆς
[11, 41]   ἄρασθαι τὰ ὅπλα ὑπὲρ ἀσφαλείας  τε   καὶ ἐλευθερίας. οὐκ ἀναλήψεσθε τὸ
[11, 37]   τῆς ὀλιγαρχίας κόλακες τὴν ἐπικελεύουσάν  τε   καὶ θάρσος ἐμποιῆσαι δυναμένην τοῖς
[11, 56]   τῶν πατρικίων, οἷς μόνοις ὅσιόν  τε   καὶ θεμιτόν ἐστι τυγχάνειν· ὅταν
[11, 6]   ἐλευθερίας, καὶ μεστὸν ἦν ἀγανακτήσεώς  τε   καὶ θορύβου τὸ συνέδριον. τοῖς
[11, 14]   κρειττόνων ἄρχῃς ὑπὸ τῶν ἡττόνων  τε   καὶ κακιόνων ἄρχεσθαι. πολλὰ καὶ
[11, 37]   ἀναχωρησάντων ὑπολαβὼν εἰς τὴν ἐκλυομένην  τε   καὶ καταρρέουσαν καὶ κατέχουσαν τέως
[11, 37]   καὶ κατέχουσαν τέως μὲν ἀνεκαλεῖτό  τε   καὶ κατεφίλει καὶ τὰς λιβάδας
[11, 53]   νόμον κύριον ἐᾶσαι γενέσθαι· ὀργαί  τε   καὶ κατηγορίαι καὶ ἀντιπράξεις ἐγίνοντο
[11, 57]   ἔφη τῶν ὑπάτων, ὅτι βεβουλευμένοι  τε   καὶ κεκρικότες ἤδη κατὰ σφᾶς
[11, 21]   δ´ ἀποδειξαμένων γνώμας διαφόρους, Κλαυδίου  τε   καὶ Κορνηλίου καὶ Οὐαλερίου τελευταίου,
[11, 55]   τι χρὴ ποιεῖν, οἱ πρεσβύτατοί  τε   καὶ κορυφαιότατοι τῶν προεστηκότων τῆς
[11, 21]   ὑφ´ ἑκατέρου μετὰ πολλῆς φιλοτιμίας  τε   καὶ κραυγῆς, καὶ τοῦ συνεδρίου
[11, 14]   ἀπολέσαι, μηδ´ ἵνα τῶν ἴσων  τε   καὶ κρειττόνων ἄρχῃς ὑπὸ τῶν
[11, 1]   ποιήσωμαι τὸν λόγον ἐνίκησαν Ἀθηναῖοί  τε   καὶ Λακεδαιμόνιοι δυσὶ ναυμαχίαις καὶ
[11, 47]   δύναμιν ἐπὶ προνομὴν τῆς Ἑρνίκων  τε   καὶ Λατίνων γῆς ἐξεληλυθυῖαν, ἐν
[11, 37]   συνέτεινεν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον, Ἰκιλίου  τε   καὶ Νομιτωρίου τῶν ἀγαγόντων αὐτὸν
[11, 43]   ἡγεμόνας αὐθαδέστερον αὐτῶν καθήπτετο λυμεῶνας  τε   καὶ ὀλέθρους τῆς πατρίδος ἀποκαλῶν
[11, 38]   διάνοιαν αὐτοῦ τῆς ἐξόδου Οὐαλέριός  τε   καὶ Ὁράτιος, οὓς ἔφην ἡγεμονικωτάτους
[11, 54]   μέλλουσιν ἐλαύνειν ἐπ´ αὐτοὺς Αἰκανοί  τε   καὶ Οὐολοῦσκοι, δεόμενοι βοήθειαν ἀποστεῖλαι
[11, 37]   ἀγορᾶς καὶ παντοδαπῶν γεμούσης λόγων  τε   καὶ παθῶν σιωπὴν γενέσθαι κελεύσας
[11, 39]   γὰρ ἐκ τῶν οἰκιῶν γυναῖκές  τε   καὶ παρθένοι τὸ πάθος ἀποδυρόμεναι,
[11, 41]   περὶ τὰ λοιπὰ σώματα παίδων  τε   καὶ παρθένων σωφρονήσει. πολλῆς μέντοι
[11, 42]   ἀπεληλυθότας ἐπὶ τὰς σκηνὰς λήξαντά  τε   καὶ παυσάμενον τὸν θόρυβον, ἀγνοοῦντες,
[11, 33]   τὰ πέριξ τοῦ βήματος ἑταίρων  τε   καὶ πελατῶν ὄχλῳ προκαταλαβών. ἵνα
[11, 49]   τὸ κοινὸν εὖ πεποιηκὼς ὅρκους  τε   καὶ πίστεις ἐπιβοώμενος, αἷς ἅνθρωποι
[11, 38]   ἀλλ´ ἐμβοήσαντες ἑαυτοῖς σὺν ὠθισμῷ  τε   καὶ πληγαῖς τῶν βιαζομένων ἐξέβαλον
[11, 60]   πολιτείας μᾶλλον τοῖς ἀλλοφύλοις  τε   καὶ πολεμίοις καταγέλαστον ποιῆσαι τὴν
[11, 13]   μηδὲν τῶν σεαυτοῦ λαμπροτάτων λόγων  τε   καὶ πράξεων ἐπιλανθάνου. καλαὶ γὰρ
[11, 44]   ἅπαντα ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ λέγειν  τε   καὶ πράττειν. ἐκ δὲ τῶν
[11, 26]   κράτος ἐλάσαι τὸν ἵππον, καθάλλεταί  τε   καὶ στὰς ἐπὶ τὸν ὄχθον,
[11, 49]   πιστεύοντες εἰς διαλλαγὰς συνέρχονται, τέκνα  τε   καὶ συγγένειαν καὶ αὐτὸ τὸ
[11, 38]   θεῖος σὺν τοῖς ἄλλοις ἑταίροις  τε   καὶ συγγενέσιν ἑστῶτες ῥητὰ καὶ
[11, 62]   Ἀρδεατῶν πόλιν ἐγένοντο περὶ φιλίας  τε   καὶ συμμαχίας· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ ἀποτιθέμενοι
[11, 33]   πεπύσθαι θάνατον, οὗ τὴν ἐκκομιδήν  τε   καὶ ταφὴν αὐτὸν ἔδει ποιήσασθαι
[11, 3]   εὐπειθεῖς ἔσεσθαι πάντας ὑπελάμβανον ἄλλως  τε   καὶ τῆς δημαρχικῆς ἐξουσίας καταλελυμένης,
[11, 27]   σώματος, ἵνα μετὰ πολλῆς ἀσφαλείας  τε   καὶ τιμῆς ἐπὶ τὴν παρεμβολὴν
[11, 25]   πρεσβευτικήν. ἔστι δὲ πάντων ἱερώτατόν  τε   καὶ τιμιώτατον πρεσβευτὴς παρὰ
[11, 48]   πολέμια {ἐμπειροτάτους· ἐνεδείξαντο γὰρ} φρόνημά  τε   καὶ τόλμαν ἐκ τῶν προτέρων
[11, 23]   καρτερὰ χεὶρ περὶ τὸν Ὁράτιόν  τε   καὶ τὸν Οὐαλέριον, οὓς ἔφην
[11, 55]   μεγίστους ὅρκους κατ´ ἐξωλείας αὐτῶν  τε   καὶ τῶν ἐγγόνων, ἐάν τι
[11, 5]   ῥυπαίνοντες αἰσχρῷ βίῳ τὰς ἑαυτῶν  τε   καὶ τῶν προγόνων ἀρετάς. ~Ἔτι
[11, 59]   καὶ πολλοὺς διεξελθὼν ὑπὲρ αὑτοῦ  τε   καὶ τῶν προγόνων λόγους ὡς
[11, 37]   ἤκουσαν, ὅσοι μὲν ἦσαν ἀκέραιοί  τε   καὶ τῶν τὰ δίκαια λεγόντων
[11, 39]   κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο τῶν ἀνδρῶν παρανομίαν  τε   καὶ ὕβριν, ἐξουσίᾳ δημαρχικῇ καὶ
[11, 14]   ἀδελφόν, ὅτι σοι παρέσχημαι ψυχήν  τε   καὶ φωνὴν τὴν ἐμαυτοῦ τὰ
[11, 24]   μὲν ἐπὶ στρατοπέδου συνάρχουσιν ὅπλα  τε   καὶ χρήματα καὶ σῖτον καὶ
[11, 40]   καὶ τὰς ἄλλας αὐτῶν παρανομίας  τε   καὶ ὠμότητας ἐκλογιζόμενος· Καὶ ταῦτ´,
[11, 40]   ἄξια τῶν πόνων ἀπαιτοῦντες, γυναῖκές  τε   κατὰ νόμους ἐγγυηθεῖσαι καὶ θυγατέρες
[11, 24]   ὥστ´ ἐκπληρωθῆναι τοὺς λόχους· τῶν  τε   κατὰ τὴν πόλιν ἐπιμελῆ φυλακὴν
[11, 28]   δεδημαρχηκότων υἱὸς Ἰκιλίου τοῦ πρώτου  τε   καταστησαμένου τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν καὶ
[11, 19]   ἐνθυμηθέντες, ὅπερ εἰκός, ὅτι τῇ  τε   Κλαυδίου γνώμῃ προσθέμενος οὐδὲν ὠφελήσω
[11, 39]   οἱ τῆς κόρης συγγενεῖς κλίνην  τε   κομίσαντες εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ
[11, 32]   ἐπιφορὰν αὐτῶν τὸν Κλαύδιον τήν  τε   κόρην ἀφεῖναι καὶ ὑπὸ τοὺς
[11, 23]   τὰ λοιπὰ τάγματα παραλαβόντες Μάρκος  τε   Κορνήλιος καὶ Λεύκιος Μηνύκιος καὶ
[11, 49]   ὑπὸ τῶν δημάρχων ἀναιρεθέντι· τούς  τε   κυρωθέντας ὑπ´ αὐτῶν νόμους προβαλλομένου,
[11, 6]   μέντοι δέκα μετέμελεν εὐθέως τῆς  τε   κωλύσεως τοῦ λέγειν καὶ τῆς
[11, 33]   πράγματος μηδεμίαν ἀναβολὴν ποιησάμενον, τόν  τε   μηνυτὴν παρεῖναι λέγων καὶ τοὺς
[11, 35]   ὅσοι συνήκουον τῶν λόγων, τῆς  τε   μορφῆς οἶκτον ἐλάμβανον, ὁπότ´ εἰς
[11, 43]   ὅποι ποτ´ ἂν ἄγωσιν,  τε   νόμος ἀποκτείνειν ἔδωκε τοῖς ἡγεμόσιν
[11, 38]   τὸ πτῶμα τῆς κόρης Ἰκίλιός  τε   κηδεστὴς καὶ Νομιτώριος
[11, 23]   διασωθέντες ἐκ τῆς φυγῆς τραυματίαι  τε   οἱ πλείους καὶ τὰ ὅπλα
[11, 39]   τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν κατηγορίαν. ἔμελλέ  τε,   ὅπερ εἰκὸς ἦν, οὓς μὲν
[11, 28]   πρὸς γάμον αὐτὴν λαβεῖν ἐκείνην  τε   ὁρῶν ἐγγεγυημένην ἑτέρῳ καὶ αὐτὸς
[11, 35]   δὲ Ἄππιος, οἷα δὴ φύσιν  τε   οὐ φρενήρης ἀνὴρ καὶ ὑπὸ
[11, 32]   χρόνος ὑμῖν οὗτος ἀπαγγεῖλαί  τε   Οὐεργινίῳ τήμερον καὶ τριῶν
[11, 28]   πρὸς πᾶσαν ὑπηρεσίαν ἕτοιμον, τό  τε   πάθος αὐτῷ διηγεῖται καὶ διδάξας,
[11, 49]   πρὸς τοὺς δημοτικοὺς ἐπ´ ἀδείᾳ  τε   πάντων γενέσθαι καὶ ἀμνηστίᾳ τῶν
[11, 9]   τοῦ προεστηκότος τῆς δεκαδαρχίας ἥδεσθαί  τε   πάντων μάλιστα, ὅταν εὖ τὰ
[11, 48]   τῆς Ῥωμαίων γῆς ἐληίσαντο, αἰχμαλώτους  τε   πάνυ πολλοὺς τῶν σφετέρων ἀνεσώσατο.
[11, 39]   μέγα παρεῖχον αὐτοῖς δέος, οἵ  τε   περὶ τὸν Οὐαλέριον οὐκ ἠξίουν
[11, 32]   πρὸς αὐτὸν ὡς ἐδόκει, τοῖς  τε   περιεστῶσι διασημήνας ἡσυχίαν παρασχεῖν λέγει
[11, 33]   μετὰ βίας αὐτὴν ἀπάγειν, ἑαυτῷ  τε   πλείονα φυλακὴν περιστησάμενος, ὡς μηδὲν
[11, 27]   τὸν μὲν Σίκκιον ἔθαπτον, ἐκκομιδήν  τε   ποιησάμενοι λαμπροτάτην καὶ πυρὰν νήσαντες
[11, 3]   συγκαλεῖν καὶ ποιεῖν, ὅπως τόν  τε   πόλεμον αὐτοῖς ἐκείνη ψηφιεῖται καὶ
[11, 28]   ὀρφανὴ μητρὸς παῖς διδούς  τε   πολλὰ καὶ ἔτι πλείονα τῶν
[11, 27]   ἄνδρας, οἷς πρώτοις ἐνέτυχεν, αὐτοί  τε   πολλὰ τραύματα λαβόντες μόλις αὐτοὺς
[11, 28]   τῆς παρθένου Πόπλιος Νομιτώριος φίλους  τε   πολλοὺς ἐπαγόμενος καὶ συγγενεῖς, ἀνὴρ
[11, 40]   πόλεως. ὡς δὲ κατέμαθεν ὀλοφυρομένους  τε   πολλοὺς καὶ δακρύοντας, εἰς ἱκεσίας
[11, 59]   γενόμενον ἀποδείξας τὸ μισόδημον, ἐπαίνους  τε   πολλοὺς περὶ τοῦ δήμου ποιησάμενος,
[11, 3]   πολλῆς γενόμενοι λείας ἐγκρατεῖς φόνον  τε   πολὺν ἐργασάμενοι τοῦ γεωργικοῦ πλήθους
[11, 27]   ἐπιφανεὶς αὐτοῖς πολεμίων λόχος τόν  τε   Σίκκιον ἀποκτείνειε καὶ τοὺς ἄλλους
[11, 27]   νεκροῖς προσελθόντες ὡς ἐθεάσαντο τόν  τε   Σίκκιον αὐτὸν ἀσκύλευτον ἐρριμμένον καὶ
[11, 53]   ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις ἀποδεικνύμενοι νόμον  τε   συγγράψαντες ὑπὲρ τῶν ὑπατικῶν ἀρχαιρεσιῶν
[11, 53]   ἀντιπράξεις ἐγίνοντο συνεχεῖς ἐν ἰδίοις  τε   συλλόγοις καὶ κατὰ τὰς κοινὰς
[11, 35]   τοῖς δάκρυσιν αὐτῆς ἐπεκλᾶτο, τήν  τε   συμπάθειαν τῶν παρόντων δι´ ὀργῆς
[11, 56]   μεγάλῳ γενομένην, ἐπειδὴ κατ´ οἰκίαν  τε   συνήδρευσαν, ἀλλ´ οὐκ ἐν τῷ
[11, 47]   νικήσαντες οἱ Ῥωμαῖοι τούς  τε   συστάδην μαχομένους ἐτρέψαντο καὶ τοὺς
[11, 39]   καὶ πλοκάμων ἀποκειράμεναι βοστρύχους. ἄνδρες  τε   συχνοὶ λαμβάνοντες ἐκ τῶν πλησίον
[11, 27]   περιείλαντο μήτ´ ἐσθῆτα περιέδυσαν. διερευνώμενοί  τε   τὰ πέριξ ἅπαντα ὡς οὔτε
[11, 22]   Οὐαλέριος καὶ Μάρκος Ὁράτιος, φραξάμενοί  τε   τὰς οἰκίας ὅπλοις καὶ φυλακὴν
[11, 30]   ἐρήμοις τῶν πολιτῶν βοηθεῖν. ἠξίου  τε   τὴν καταπεφευγυῖαν ἐπ´ αὐτὸν ἐλεῆσαι
[11, 35]   ὑπὸ μεγέθους ἐξουσίας διεφθαρμένος, οἰδῶν  τε   τὴν ψυχὴν καὶ ζέων τὰ
[11, 33]   ἀπέστειλεν ἱππέων ἐπ´ αὐτόν, ἔκ  τε   τῆς πόλεως ἕτεροι πεμφθέντες ἱππεῖς
[11, 45]   πατρικίων, αἰδουμένων δ´ ἀντιλέγειν, ἄλλους  τέ   τινας, οὓς οὐ δέομαι γράφειν,
[11, 43]   λόφων οὗτος ἐπιτηδειότατος ἐνστρατοπεδεύεσθαι περί  τε   τὸ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν τίθενται
[11, 59]   ὑπαρχούσης ταραχαῖς τῆς πόλεως· συνεβούλευέ  τε   τοῖς μὲν δημάρχοις ἐᾶν τὴν
[11, 34]   χείρονος εἰκὸς εἶναι λαβεῖν. πρός  τε   τὸν μηνυτὴν καὶ τοὺς μάρτυρας,
[11, 33]   κατ´ ἄλλας ὁδοὺς διωγμὸν ἔκ  τε   τοῦ στρατοπέδου καὶ ἀπὸ τῆς
[11, 54]   ἐναντιοῦσθαι δήμαρχοι τοῖς ὑπάτοις} ἀφαιρούμενοί  τε   τοὺς ἀγομένους ὑπ´ αὐτῶν ἐπὶ
[11, 41]   βίου τὴν ἀνυπεύθυνον ἀρχήν, αὐτοί  τε   τοὺς μεγίστους ὀμόσαντες ὅρκους, καὶ
[11, 56]   ἓξ ἀποχρῆν δοκεῖ ἔν  τε   τούτοις τοῖς ἀνδράσι μὴ ἐλάττονες
[11, 34]   πάντων τεκμήριον ἦν περιφανέστατον ἔκ  τε   τῶν ἀνδρῶν πολλῶν καὶ γυναικῶν
[11, 3]   πολέμῳ κρατηθέντες ὑπ´ αὐτῆς τάς  τε   ὕβρεις ἃς ὑβρίσθησαν ἀποτίσασθαι καὶ
[11, 40]   τῆς πατρίδος οὐδὲν ἀδικήσαντας, γυναικῶν  τε   ὕβρεις καὶ παρθένων ἐπιγάμων ἁρπαγὰς
[11, 33]   οἱ τῇ κόρῃ προσήκοντες, Νομιτωρίου  τε   υἱὸς καὶ ἀδελφὸς Ἰκιλίου, προαποσταλέντες
[11, 40]   τὴν πατρίδα, ἐν θεῶν  τε   ὑμῖν ἱερὰ ἵδρυται καὶ θῆκαι
[11, 7]   τι μεῖζον ἐργάσωνται κακόν, τούς  τε   ὑπακούσαντας καὶ τὰ ὅπλα λαβόντας
[11, 11]   οὐ βίᾳ τὴν ἀρχήν· ἐάν  τε   ὑπάτους πάλιν αἱρεῖσθαι βουληθῶσι καὶ
[11, 35]   δὴ ταῦτα πάντα οἰστρῶν λόγον  τε   ὑπέμεινεν εἰπεῖν ἀναίσχυντον, ἐξ οὗ
[11, 2]   δευτέραν ἀρχὴν τῇ προτέρᾳ δήμου  τε   ὑπεριδόντες καὶ βουλῆς καταφρονήσαντες· ἔπειθ´
[11, 28]   παίδων περὶ τὴν ἀγοράν εὐθύς  τε   ὑπὸ τοῦ κάλλους τῆς παιδὸς
[11, 48]   ἔτι πλειόνων αἰχμαλώτων τετυχηκὼς τοῦ  τε   χάρακος αὐτῶν ἐρήμου κρατήσας, ἐν
[11, 25]   ὄλεθρον, ὡς πᾶσιν ἐδόκει, τοῦ  τε   χάρακος ἐκράτησε καὶ τῆς ὁλοσχεροῦς
[11, 12]   βοήθειαν καὶ σωτηρίαν ἀπαιτεῖν, ἀπολογίαις  τε   χρῆσθαι πρὸς τὰ κατηγορήματα πολλαῖς·
[11, 34]   κυρίων τῆς μητρὸς ἀφαιρεθείη. τόν  τε   χρόνον οὐ μικρὸν ἔλεγον εἶναι
[11, 19]   καὶ διδάξω, πῶς ἂν  τε   χώρα δι´ ἀσφαλείας γένοιτο, καὶ
[11, 1]   ῥᾷστα γὰρ οἱ ἄνθρωποι τά  τε   ὠφελοῦντα καὶ βλάπτοντα καταμανθάνουσιν, ὅταν
[11, 45]   οὐκ ἀξιοῦντες τοῖς ὑπ´ ἐκείνων  τεθεῖσι   νόμοις πειθαρχεῖν, οὐδ´ ὅλως τὰ
[11, 45]   κελεύοντα τοὺς ὑπὸ τοῦ δήμου  τεθέντας   ἐν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις νόμους
[11, 52]   λογιζόμενοι καὶ ἀγανακτοῦντες τρίτον ἐκέλευσαν  τεθῆναι   καδίσκον ὑπὲρ τῆς πόλεως Ῥωμαίων
[11, 45]   τοῖς ἐν ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις  τεθησομένοις.   τιμωρίαι δὲ προσέκειντο τοῖς καταλύουσιν
[11, 18]   {ὡς} ἐάσαντες τὸν πόλεμον τοῖς  τείχεσι   προσελθεῖν; οὐκ ἔστιν ὑγιαινόντων ἀνθρώπων
[11, 17]   οἱ πολέμιοι καὶ προσαγάγωσι τοῖς  τείχεσι,   τί ποιήσομεν, Κλαύδιε; ἐροῦμεν αὐτοῖς
[11, 1]   μαθόντες, ὅτι συνεχώρησαν Ἀθηναῖοι Λακεδαιμονίοις  τείχη   τε καθελεῖν τῆς πόλεως αὐτῶν
[11, 8]   ταραχωδῶς ἡμῖν ἔχει τὰ ἐντὸς  τείχους,   ἐᾶσαι κατὰ τὸ παρόν, ὑπὲρ
[11, 23]   τῇ πόλει φυλακῆς τῶν ἐντὸς  τείχους   ἕνεκεν· ἡγεῖτο δὲ τῶν δύο
[11, 7]   κατάσχοι πόλεμος ἅμα τοῖς ἐντὸς  τείχους   κακοῖς, καὶ δόξειε ταῖς ἀρχαῖς
[11, 9]   φιλίαν προσήκοντες ὑμῖν ὑπομένουσιν ἐντὸς  τείχους,   οἱ δ´ ἄλλοι τὴν ἐρημίαν
[11, 20]   περιστάντων καὶ οὐδὲ τῶν ἐντὸς  τείχους   ὁμονοούντων τίνα βοήθειαν εὕρασθε ὑμεῖς
[11, 29]   πρὸς μὲν ἡμᾶς ἐσκήψατο νεκρὸν  τεκεῖν,   τῇ δὲ Νομιτωρίᾳ δίδωσι τὸ
[11, 29]   καὶ εἰσοδίαν οὖσαν ἔπεισεν ἐὰν  τέκῃ,   δοῦναι τὸ παιδίον αὐτῇ. κἀκείνη
[11, 27]   τὰ θνητὰ πράγματα δίκης ἐξηλέγχθησαν  τεκμηρίοις   ἀναμφισβητήτοις. οἱ γὰρ ἐν τῷ
[11, 34]   ἀνακρίνειν ἠξίουν. δὲ πάντων  τεκμήριον   ἦν περιφανέστατον ἔκ τε τῶν
[11, 9]   πάντες αὐτῇ, μέγιστον ὑμῖν γενέσθω  τεκμήριον   {πάντες οἱ τὰ κοινὰ διοικοῦντες}
[11, 27]   τὰ ἄλλα μέγιστον αὐτοῖς ἐφάνη  τεκμήριον   τοῦ μὴ πρὸς ἐχθρῶν, ἀλλ´
[11, 34]   χρόνον οὐ μικρὸν ἔλεγον εἶναι  τεκμήριον   τοῦ μηδὲν ὑγιὲς λέγειν τὸν
[11, 22]   καὶ ἀθρόον ἐξέλιπε τὴν πατρίδα,  τέκνα   καὶ γυναῖκας ἐπαγόμενον. οἱ δὲ
[11, 49]   ἅνθρωποι πιστεύοντες εἰς διαλλαγὰς συνέρχονται,  τέκνα   τε καὶ συγγένειαν καὶ αὐτὸ
[11, 2]   τὴν πατρίδα γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ  τέκνοις   εἰς τὰς πλησίον ἐξοικίζεσθαι πόλεις,
[11, 9]   πλησιοχώρους πόλεις ἅμα γυναιξὶ καὶ  τέκνοις   μετατιθέμενοι τὰς οἰκήσεις, οἱ δ´
[11, 37]   εἰπών· Ἐλευθέραν σε καὶ εὐσχήμονα,  τέκνον,   ἀποστέλλω τοῖς κατὰ γῆς προγόνοις·
[11, 13]   εἰς τὴν σεαυτοῦ φύσιν, Ἄππιε  τέκνον,   καὶ γίνου τῇ προαιρέσει τῶν
[11, 34]   τεκοῦσαν μὲν γὰρ ἀνάγκην τῶν  τέκνων   δεομένην στέργειν καὶ τρέφειν,
[11, 34]   οὐ μετὰ πολλοὺς τοῦ γάμου  τεκοῦσα   χρόνους· οὔτ´ εἰ τὰ μάλιστα
[11, 34]   ἑλέσθαι παιδίον μᾶλλον θῆλυ.  τεκοῦσαν   μὲν γὰρ ἀνάγκην τῶν τέκνων
[11, 34]   γάλακτος πληρωθῆναι μαστοὺς γυναικὶ μὴ  τεκούσῃ.   ~Ταῦτα καὶ πολλὰ τούτοις ὅμοια
[11, 39]   κατὰ τῆς κλίνης, αἱ δὲ  τελαμῶνας   μίτρας, αἱ δὲ ἀθύρματα
[11, 63]   εἰς τὸν πόλεμον εἰσφορὰς ἕκαστον  τελεῖν,   οὐδεμιᾶς τιμήσεως ἐντὸς ἑπτακαίδεκα ἐτῶν
[11, 22]   τὰ δ´ ἁμαρτήματα αὐτῶν τὰ  τελευταῖα   καὶ δι´ κατελύθησαν ὑπὸ
[11, 1]   προσθήκη γὰρ αὕτη γε καὶ  τελευταία   τῆς ὀργῆς τῶν δημοτῶν αἰτία
[11, 49]   πολιτεύματα, ὅσα οὗτοι πολιτευόμενοι διετέλεσαν·  τελευταίαν   δὲ τὴν τῶν δέκα ἀνδρῶν,
[11, 27]   ἐπ´ ἀνδράσιν ἀγαθοῖς εἰς τὴν  τελευταίαν   τιμὴν φέρεσθαι· πρὸς δὲ τὴν
[11, 23]   Σέργιος καὶ Τίτος Ἀντώνιος καὶ  τελευταῖος   Καίσων Δουέλλιος ἐπὶ τὸν πρὸς
[11, 21]   τε καὶ Κορνηλίου καὶ Οὐαλερίου  τελευταίου,   διέγνωτε περὶ αὐτῶν ὑμεῖς οἱ
[11, 37]   ἐξουσίαν ἀσπάσασθαι τὴν θυγατέρα τοὺς  τελευταίους   ἀσπασμοὺς ἐπ´ ἐξουσίας καὶ διαλεχθῆναι
[11, 6]   τοὺς πρεσβυτέρους, ἔπειτα τοὺς μέσους,  τελευταίους   δὲ τοὺς νεωτάτους. ~Ταῦτ´ εἰπὼν
[11, 46]   πολιτῶν πρὸς τοὺς ἐπιφανεστάτους καὶ  τελευταίους   κρινομένους ἔσεσθαι, συντονωτέρας οὔσας ἐπὶ
[11, 1]   αὐτῶν λόγον οὐκ ἀπὸ τῶν  τελευταίων   ἀρξάμενος, δοκεῖ τοῖς πολλοῖς
[11, 13]   ζῶσιν αὐτοῖς ὑπῆρχε τιμᾶσθαι καὶ  τελευτήσασιν   ὑπὸ τῶν ἐπιγινομένων ἐπαινεῖσθαι. μαρτυρεῖται
[11, 30]   τοῦ χρόνου τῆς δίκης ἔφη  τελευτῶν·   Ἐπειδὴ ταχεῖαν αὐτῆς βούλεται γενέσθαι
[11, 59]   ταῦτα καὶ παραπλήσια τούτοις διεξῆλθε,  τελευτῶν   ἔφη μὴ δύνασθαι πόλιν ἐλευθέραν
[11, 36]   πατὴρ Μάρκου Κλαυδίου τουδὶ  τελευτῶν   τὸν βίον ἠξίωσέ με τὸν
[11, 2]   ἰσοπολιτείαν. ὥσθ´, ὅπερ εἰκὸς ἦν,  τελευτῶντες   αὐτοὶ κατελείφθησαν οἱ φιλοτύραννοι, καὶ
[11, 25]   στρατηγῶν ἁμαρτήματα λέγειν παρεκάλουν, καὶ  τελευτῶντες   ἔπεισαν ἐξελθεῖν ἐπὶ τὸν ἐν
[11, 34]   ἀλλὰ καὶ δούλων, τοῦτ´ ἔλεγον  τελευτῶντες,   ὅτι τῷ γάλακτι τῆς μητρὸς
[11, 18]   ἐν τῇ χώρᾳ γενέσθαι, καὶ  τελευτῶντες   ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ κινδυνεύσομεν καὶ κατασκαφῆς
[11, 52]   οὔτ´ εὐπρεπὲς δίκη λήψεται  τέλος,   ἄν τινα ἀμφισβητουμένην ὑφ´ ἑτέρων
[11, 30]   ἁρμοσθῆναι κατὰ νόμον Ἰκιλίῳ, καὶ  τέλος   ἂν ἐσχηκέναι τὸν γάμον, εἰ
[11, 3]   δὲ σφίσιν αὐτοῖς οἱ δέκα.  τέλος   δ´ οὖν πολλὰ βουλευσάμενοι τὴν
[11, 21]   ἀπεδείξαντο τὰς ἑαυτῶν γνώμας, καὶ  τέλος   ἔδει τὰ βουλεύματα λαβεῖν, Οὐαλέριος
[11, 31]   παράδος τὴν κόρην. Τοῦτο τὸ  τέλος   ἐξενέγκαντος Ἀππίου πολὺς μὲν ὀδυρμὸς
[11, 59]   δ´ ὑπάτοις, ὅταν τὸ κράτιστον  τέλος   ἐπιθῶσι τῷ πολέμῳ, πρῶτον ἁπάντων
[11, 21]   τὸ πρᾶγμα ἤδη λέγων καὶ  τέλος   ἔχειν νόμιμον ἁπάντων ἐψηφικότων, ἠξίου
[11, 21]   ἐξουσίας ὑπατικῆς, δίκας τ´ ἤδη  τέλος   ἐχούσας ἀναδίκους ποιείτωσαν, ἐὰν αὐτοῖς
[11, 18]   ὅταν δὲ τὰ τοῦ πολέμου  τέλος   ἡμῖν τὸ κράτιστον λάβῃ, καὶ
[11, 4]   ἐκ πολλῆς συγκείμενον ἐπιμελείας, οὗ  τέλος   ἦν ψηφίσασθαι στρατοῦ καταγραφὴν καὶ
[11, 54]   τὴν φιλονεικίαν καταβαλεῖν, ὅταν δὲ  τέλος   οἱ πόλεμοι λάβωσι, τότε προτιθέναι
[11, 52]   κατέχοντας, καὶ οὐκ εὐσεβὲς ἐξοίσειν  τέλος   ὑπολαμβάνοντες, ἐὰν Ἀρικηνοὺς Ἀρδεάτας
[11, 60]   ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπατικήν· ὅταν δὲ  τελῶσιν   οὗτοι τὴν ἀρχὴν καὶ καθήκῃ
[11, 20]   ἔλαβε· καὶ ταῦτα ἐν ἡμέραις  τεσσαρεσκαίδεκα   μόναις ἅπαντα διαπραξάμενος καὶ εἴ
[11, 44]   ἔμενεν· δὲ σὺν αὐτῷ  τεταγμένος   ἐπὶ τῆς πόλεως Σπόριος Ὄππιος,
[11, 22]   δημοτικοὶ τὸ φρόνημα τῶν πατρικίων  τεταπεινωμένον   ὁρῶντες καὶ τὴν βουλὴν οὐδενὸς
[11, 3]   δέκα τὴν τῶν πολεμίων ἔφοδον,  τεταραγμένοι   συνεκάλουν τὰς ἑταιρείας, καὶ μετὰ
[11, 62]   τρίτον ἐνιαυτὸν τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ  τετάρτης   ὀλυμπιάδος ἄρχοντος Ἀθήνησι Διφίλου. μετασχόντες
[11, 60]   τὴν γνώμην ἔτι πλείονος θορύβου  τέταρτος   ἀνίσταται κληθεὶς Τίτος Γενύκιος, ἀδελφὸς
[11, 45]   αὐτοῖς καὶ τοῖς ἄλλοις πολίταις  τετάχθαι.   εἴρηται δὲ καὶ πρότερον, ὅτι
[11, 37]   ὀλίγος, ὥστε τοὺς σύμπαντας ἀμφὶ  τετρακοσίους   γενέσθαι. ~Ὁ δὲ Ἄππιος, ὡς
[11, 3]   τῆς Ῥώμης πόλις αὕτη  τετταράκοντα   καὶ ἑκατὸν σταδίους πλησίον οὖσα
[11, 32]   Οὐεργινίῳ τήμερον καὶ τριῶν  τεττάρων   ὡρῶν αὔριον ἐκ τοῦ χάρακος
[11, 48]   πολλῷ δ´ ἔτι πλειόνων αἰχμαλώτων  τετυχηκὼς   τοῦ τε χάρακος αὐτῶν ἐρήμου
[11, 33]   προσποιητὸς σχετλιασμὸς ἦν, εἰ μὴ  τεύξεται   τῶν ἴσων τοῖς ἄλλοις, ὡς
[11, 7]   τὴν χώραν ἐπιόντες λεηλατεῖν, οἱ  τέως   ἀγαπῶντες καὶ τοῖς θεοῖς πολλὴν
[11, 23]   ἐχθροὶ τῆς ὀλιγαρχίας καὶ οἱ  τέως   ἀποκρυπτόμενοι τὸ μῖσος, φανεροὺς ἐποίουν
[11, 53]   ἐξεῖναι τὴν ὕπατον ἀρχὴν λαμβάνειν  τέως   γὰρ οἱ πατρίκιοι μόνοι μετῄεσαν
[11, 6]   πεπραγμένων τοῖς βουλομένοις ὑμῶν ὑφέξομεν.  τέως   δ´ οὐδὲν ἐλαττώσομεν οὐδὲ τῆς
[11, 37]   τε καὶ καταρρέουσαν καὶ κατέχουσαν  τέως   μὲν ἀνεκαλεῖτό τε καὶ κατεφίλει
[11, 40]   πρᾶγμα καὶ δεινόν. δὲ  τέως   μὲν ἐπορεύετο κλαίων καὶ διασημαίνων
[11, 61]   ὥσθ´ οἱ περὶ παντὸς ποιούμενοι  τέως   τῆς ἀρχῆς μεταλαβεῖν καί, εἰ
[11, 55]   Τίτος δὲ Κοίντιος οὐκ εἴα  {τῇ}   βίᾳ κατείργειν τὸ ἀντίπαλον, οὐδὲ
[11, 60]   κατέσκηπτεν γνώμη, μηδεμίαν ἀποδιδόναι  τῇ   βουλῇ διάγνωσιν ὑπὲρ τοῦ νόμου
[11, 3]   αὐτοὶ {εἴ τι} δόξειν ὑπηρετοῦντες  τῇ   βουλῇ καὶ τὰ κυρωθέντα ὑπ´
[11, 58]   τῶν αἱρέσεων, πότερον ταχεῖαν ἀποδιδόντες  τῇ   βουλῇ περὶ τοῦ νόμου διάγνωσιν
[11, 60]   ~Θορύβου δέ, ὅπερ εἰκός, ἐπὶ  τῇ   γνώμῃ γενομένου διὰ τὸ μὴ
[11, 56]   τῶν συγκειμένων, κατομοσάμενοι. ~Ταύτῃ προσθεμένων  τῇ   γνώμῃ καὶ τῶν ἄλλων τῶν
[11, 25]   ἐξαπατηθεὶς ὑπ´ ἀνθρώπων πονηρῶν καὶ  τῇ   γοητείᾳ τῶν λόγων οὐ συνειδὼς
[11, 47]   ἐκείνην μὲν τὴν ἡμέραν ἐπεῖχε,  τῇ   δ´ ἑξῆς ἐπὶ τὴν ἀποσκευὴν
[11, 43]   Ἀρτέμιδος ἱερὸν τίθενται τὰ ὅπλα,  τῇ   δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ κρατυνάμενοι τὸν
[11, 29]   μὲν ἡμᾶς ἐσκήψατο νεκρὸν τεκεῖν,  τῇ   δὲ Νομιτωρίᾳ δίδωσι τὸ παιδίον·
[11, 44]   ἀποστάσεως πρότεροι, ὡς οἰκείων ὄντων  τῇ   δεκαδαρχίᾳ τῶν ἐν Ἀλγιδῷ πέντε
[11, 63]   κατασταθῆναι παραλαμβάνουσι τὴν ὕπατον ἀρχὴν  τῇ   διχομήνιδι τοῦ Δεκεμβρίου μηνὸς Μάρκος
[11, 15]   οἱ πρωτεύοντες δέκα τοῦ συνεδρίου  τῇ   Κλαυδίου γνώμῃ προσετίθεντο. ~Ἐφ´
[11, 33]   χάρακος. ἔφθησαν δ´ αὐτὸν οἱ  τῇ   κόρῃ προσήκοντες, Νομιτωρίου τε υἱὸς
[11, 21]   αὐτοῖς τὴν τοῦ συνεδρίου ταραχήν,  τῇ   Κορνηλίου προστίθενται γνώμῃ. καὶ παρελθὼν
[11, 1]   τὴν φιλοσοφίαν, τὸ μὲν ἥδεσθαι  τῇ   παντελεῖ θεωρίᾳ τῶν παρακολουθούντων τοῖς
[11, 11]   ἐὰν δ´ οὗτοι φιλοχωρῶσιν ἐπὶ  τῇ   παρανόμῳ δυναστείᾳ, σοὶ μὲν ἅπαντες
[11, 56]   γνώμην τοῖς δημάρχοις ἀποδείξομαι πάσῃ  τῇ   παρρησίᾳ χρώμενος τουτὶ γὰρ τῷ
[11, 9]   ἅπασι μὲν γὰρ ἴσως, ὅσοις  τῇ   πατρίδι δωσιν, ἀναγκαῖός ἐστιν
[11, 13]   ἀληθεῖς τιμάς, ἀπόδος τὴν ἀριστοκρατίαν  τῇ   πατρίδι καὶ τιμὰς λάμβανε παρὰ
[11, 59]   τοῦ δήμου ποιησάμενος, ὡς αἰτιωτάτου  τῇ   πόλει γεγονότος οὐ μόνον τῆς
[11, 22]   αὐτῶν στάσις ἔτι διέμενεν ἐν  τῇ   πόλει, διὰ πολλὰς αἰτίας καὶ
[11, 25]   δὴ τὸν ἄνδρα πολλοὺς ἐν  τῇ   πόλει διεξιόντα λόγους κατὰ τῶν
[11, 14]   καταλύσεως καὶ περὶ τῶν ἐν  τῇ   πόλει θορύβων τῆς ἐπανορθώσεως. εἰ
[11, 2]   οἵ γε πατρίκιοι διέμενον ἐν  τῇ   πόλει θωπεύειν μὲν οὐκ ἀξιοῦντες
[11, 19]   γένοιτο συναγωνιζομένων ἁπάντων τῶν ἐν  τῇ   πόλει καὶ μηδενὸς τἀναντία πράττειν
[11, 10]   διὰ μέσου τάξιν ἔχοντες ἐν  τῇ   πόλει καὶ τὴν ἀπράγμονα διώκοντες
[11, 17]   προκαλουμένων ἡμῶν μετριάσουσι καὶ συγχωρήσαντες  τῇ   πόλει νέας ἀρχὰς ἀποδεῖξαι καὶ
[11, 28]   χώρας καθιδρυμένον καὶ τὸ ἐν  τῇ   πόλει πλῆθος ἅπαν διὰ ταύτας
[11, 8]   ἀρχῆς κληθεῖσι περὶ τῶν ἐν  τῇ   πόλει πραγμάτων εἴ τι μὴ
[11, 42]   ἐγκαθημένους δῃοῦν, περὶ τῶν ἐν  τῇ   πόλει πραττομένων μηδὲν τοὺς σφετέρους
[11, 18]   ἐάσατε χαίρειν, δὲ ψηφισάμενοι  τῇ   πόλει σωτήρια καὶ ὑμῖν αὐτοῖς
[11, 22]   ἐπὶ στρατοπέδου μετριάζοντες οὔτ´ ἐν  τῇ   πόλει σωφρονοῦντες ὁμονοῆσαι πάντας ἠνάγκασαν
[11, 20]   Κοίντιος βέλτιστος, οὐδ´ ἐν  τῇ   πόλει τότ´ ὤν, ἀλλ´ ἐν
[11, 23]   δύο μὲν τάγματα κατέλιπον ἐν  τῇ   πόλει φυλακῆς τῶν ἐντὸς τείχους
[11, 3]   ὅπλα κλητέον καὶ τοὺς ἀπεχθομένους  τῇ   πολιτείᾳ· ἔπειθ´ ὁποίαν τινὰ δεήσει
[11, 2]   καὶ φέρειν τὰ τῶν ἐναντιουμένων  τῇ   πολιτείᾳ. οἱ δ´ ὥσπερ ἁλούσης
[11, 8]   ἀποδόντες δὲ τὸ ἀρχαῖον σχῆμα  τῇ   πολιτείᾳ, πτήξαντες οἱ νῦν θρασεῖς
[11, 13]   φύσιν, Ἄππιε τέκνον, καὶ γίνου  τῇ   προαιρέσει τῶν πολιτευμάτων μὴ τυραννικός,
[11, 25]   τὰς κατὰ νόμον στρατείας εὐνοίᾳ  τῇ   πρὸς αὐτὸν ἐπαγόμενον· μεθ´ ὧν
[11, 2]   ὅτι συνύφηναν τὴν δευτέραν ἀρχὴν  τῇ   προτέρᾳ δήμου τε ὑπεριδόντες καὶ
[11, 20]   οἱ δέκα γένωνται κύριοι τῇδε  τῇ   προφάσει τοῦ πολέμου, δέδοικα μὴ
[11, 9]   εἶναι κακὸν πόλει καὶ ταῦτα  τῇ   Ῥωμαίων, πολλῶν οἰκείων δεῖ
[11, 30]   καὶ μέτρια πράγματα προφέρων καὶ  τῇ   Ῥωμαίων συνήθη πολιτείᾳ· ἡμεῖς δ´,
[11, 43]   ἔστι δὲ τῶν ἐμπεριεχομένων ἐν  τῇ   Ῥώμῃ λόφων οὗτος ἐπιτηδειότατος ἐνστρατοπεδεύεσθαι
[11, 4]   τε Αἰκανῶν καὶ Σαβίνων ἐπάγεται  τῇ   Ῥώμῃ πόλεμος· καὶ διεξῆλθε λόγον
[11, 19]   λόγον ἐνθυμηθέντες, ὅπερ εἰκός, ὅτι  τῇ   τε Κλαυδίου γνώμῃ προσθέμενος οὐδὲν
[11, 1]   διέξειμι πάσας ἐφεξῆς τὰς ἐν  τῇ   τότε καταστάσει γενηθείσας παρανομίας. ~Πρώτη
[11, 18]   τοὺς φλυάρους; οὐ ταχεῖαν ψηφιούμεθα  τῇ   ὑπονοθευομένῃ χώρᾳ τὴν βοήθειαν; οὐ
[11, 15]   βουλῆς. καὶ γὰρ ἡλικίας ἐν  τῇ   φρονιμωτάτῃ ἐσμέν, ὥστε μηδὲν τῶν
[11, 18]   ὑπὸ τοῖς πολεμίοις τὰ ἐν  τῇ   χώρᾳ γενέσθαι, καὶ τελευτῶντες ὑπὲρ
[11, 36]   ἐπιστρέψας τὸ πρόσωπον τῇδε καὶ  τῇδε   καὶ τὰ στίφη τῶν ἑταίρων,
[11, 36]   προαχθείς, πολλάκις ἐπιστρέψας τὸ πρόσωπον  τῇδε   καὶ τῇδε καὶ τὰ στίφη
[11, 20]   ὅπλων οἱ δέκα γένωνται κύριοι  τῇδε   τῇ προφάσει τοῦ πολέμου, δέδοικα
[11, 22]   οὐ ῥᾴδιον, ἐπεὶ καθαιρεθῆναι δυναστείαν  τηλικαύτην   ἀνόητον ἐφαίνετο εἶναι, κατέλιπον τὴν
[11, 16]   βοηθεῖν, ὅση γοῦν ἐν τοῖς  τηλικούτοις   ἐστὶν ἰσχύς, περὶ πολιτείας κόσμου
[11, 26]   παρέστω, καὶ ὁπλισμὸς τοῖς  τηλικούτοις   πρέπων. ὑποδεξαμένου δὲ τοῦ Σικκίου
[11, 30]   ἕτερος μὲν ἄν τις ὑπὲρ  τηλικούτων   ἀγωνιζόμενος δεινὰ πάσχειν ἔλεξε καὶ
[11, 32]   ὑμῖν οὗτος ἀπαγγεῖλαί τε Οὐεργινίῳ  τήμερον   καὶ τριῶν τεττάρων ὡρῶν
[11, 4]   οἱ μὲν τότ´ ὄντες κατὰ  τὴν   ἀγορὰν ἐθαύμαζον, εἰ περὶ μηδενὸς
[11, 61]   χαρᾶς οἱ δήμαρχοι προῆλθον εἰς  τὴν   ἀγοράν. ἔπειτα καλέσαντες τὸ πλῆθος
[11, 28]   διδασκαλεῖα τότε τῶν παίδων περὶ  τὴν   ἀγοράν εὐθύς τε ὑπὸ τοῦ
[11, 4]   ταὐτὰ προαιρουμένοις ἐναντιωσομένους προῆλθον εἰς  τὴν   ἀγορὰν καὶ παραστησάμενοι τὸν κήρυκα
[11, 39]   συγγενεῖς κλίνην τε κομίσαντες εἰς  τὴν   ἀγορὰν καὶ τὸν ἄλλον κόσμον
[11, 36]   ἐγένετο, καὶ πᾶς κατὰ  τὴν   ἀγορὰν ὄχλος τὴν ὁρμὴν ἐλάμβανεν
[11, 38]   συχνοῖς ἑταίροις καὶ πελάταις εἰς  τὴν   ἀγορὰν πορεύεσθαι παίειν κελεύων καὶ
[11, 36]   στίφη τῶν ἑταίρων, οἷς διειλήφει  τὴν   ἀγοράν, τοῖς ὄμμασι διαριθμησάμενος τοιάδ´
[11, 30]   πόλεως· μητέρα δὲ γενέσθαι Νομιτωρίαν  τὴν   ἀδελφὴν τὴν ἑαυτοῦ, σώφρονα καὶ
[11, 55]   καὶ ταύτην διαδεδεγμένος ἐκ προγόνων  τὴν   αἵρεσιν τῆς πολιτείας αὐθαδεστέραν γνώμην
[11, 46]   τῶν δημάρχων, ὡς δ´ οἱ  τὴν   αἰτίαν ἀπολύσασθαι βουλόμενοι διεφήμιζον, αὐτὸς
[11, 46]   τοῦ μνηστῆρος αὐτῆς Ἰκιλίου· καὶ  τὴν   αἰτίαν εἰς τὸν ἐπιτάξαντα παρανομεῖν
[11, 18]   τὴν βοήθειαν; οὐ καθοπλιοῦμεν ἅπασαν  τὴν   ἀκμὴν τῆς πόλεως; οὐκ ἐπὶ
[11, 21]   πρὸς ἑκάτερον, τῶν μὲν ἐπανορθώσασθαι  τὴν   ἀκοσμίαν τοῦ πολιτεύματος βουλομένων τῷ
[11, 1]   ναῦς διατεμεῖν καὶ φρουρὰν εἰς  τὴν   ἀκρόπολιν εἰσαγαγεῖν καὶ ἀντὶ τῆς
[11, 23]   καὶ χρήματα καὶ θεράποντας καὶ  τὴν   ἄλλην τοῦ πολέμου παρασκευὴν οἱ
[11, 59]   γὰρ ἀνελεῖν τὸν νόμον βουλόμενοι  τὴν   ἀναβολὴν τῆς περὶ αὐτοῦ διαγνώσεως
[11, 23]   τὴν ἑαυτῶν φυγῇ παραπλησίαν ποιούμενοι  τὴν   ἀνάζευξιν, ἕως ἐπὶ πόλιν Κρουστομέρειαν,
[11, 27]   τῶν τριῶν ταγμάτων ἐξελθεῖν ἐπὶ  τὴν   ἀναίρεσιν τοῦ σώματος, ἵνα μετὰ
[11, 47]   εἰς μάχην πολλάκις καὶ κακιζόντων  τὴν   ἀνανδρίαν ἠνείχετο μένων ἐφ´ ἡσυχίας.
[11, 62]   Κλύλιον Σικελόν. ~Οὗτοι παραλαμβάνουσι πρῶτοι  τὴν   ἀνθύπατον ἀρχὴν κατὰ τὸν τρίτον
[11, 41]   μηδένα Ῥωμαίων ἄρχειν διὰ βίου  τὴν   ἀνυπεύθυνον ἀρχήν, αὐτοί τε τοὺς
[11, 7]   ἐὰν γὰρ τοῦτο μάθητε, καὶ  τὴν   ἀπαλλαγὴν τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς
[11, 12]   μέγεθος ἀρχῆς, οἱ δ´ εἰς  τὴν   ἅπαντας πλανῶσαν τοὺς ἀνθρωπίνους λογισμοὺς
[11, 57]   ἧττον ἐπιτηδείων τὰ κοινὰ βουλεύειν,  τὴν   ἀπαξίωσιν τῆς εἰς τὸ συνέδριον
[11, 33]   ἱππεῖς δι´ ὅλης νυκτὸς ἐφρούρουν  τὴν   ἀπὸ στρατοπέδου φέρουσαν ὁδόν. ὡς
[11, 17]   εἰς τὸν δῆμον ὁρίσαντες ἀγορὰν  τὴν   ἀπὸ ταύτης τρίτην. πῶς γὰρ
[11, 46]   ἐδόθη διεγγύησις αὐτῷ πρὶν ἐπιστῆναι  τὴν   ἀποδειχθεῖσαν ἡμέραν τῆς κρίσεως ἐν
[11, 21]   ὑποθέσθαι, τοῦτον ἀπεφηνάμεθα νικᾶν καὶ  τὴν   ἀποδειχθεῖσαν ὑπὸ τούτου γνώμην γράψαντες
[11, 56]   δὲ δημάρχοις δέος ἐνέπιπτε πρὸς  τὴν   ἀπόρρητον τῶν ἀνδρῶν συνουσίαν ὡς
[11, 47]   ἐπεῖχε, τῇ δ´ ἑξῆς ἐπὶ  τὴν   ἀποσκευὴν αὐτῶν ἦγεν οὐ σφόδρα
[11, 25]   ἦσαν, ἅπαντας ἑτοίμους ἐποίησε πρὸς  τὴν   ἀπόστασιν τοὺς ἐκεῖ. ἦν δ´
[11, 32]   σώματος, ἐπειδὴ τραχυνομένους ὑμᾶς πρὸς  τὴν   ἀπόφασιν ὁρῶ, παρίημι· χαρίζεσθαι δ´
[11, 10]   ἔχοντες ἐν τῇ πόλει καὶ  τὴν   ἀπράγμονα διώκοντες ἡσυχίαν, χρημάτων τ´
[11, 62]   ἄξιον ἐπράχθη, συνθῆκαι δὲ πρὸς  τὴν   Ἀρδεατῶν πόλιν ἐγένοντο περὶ φιλίας
[11, 4]   τοὺς βασιλεῖς ἐκβαλὼν καὶ  τὴν   ἀριστοκρατίαν καταστησάμενος. παριόντα δ´ αὐτὸν
[11, 13]   καρποῦσθαι τὰς ἀληθεῖς τιμάς, ἀπόδος  τὴν   ἀριστοκρατίαν τῇ πατρίδι καὶ τιμὰς
[11, 24]   πολεμίους συμπλοκαῖς διαφθειρομένων, τῶν δὲ  τὴν   ἀριστοκρατικὴν ποθούντων κατάστασιν ὑπὸ τῶν
[11, 22]   τὸν ἀδελφιδοῦν, ὅτ´ αὐτὸν ἀποθέσθαι  τὴν   ἀρχὴν ἀξιῶν οὐκ ἔπεισεν. ἠκολούθει
[11, 15]   παρασχόντος, ὡς ἀποθησομένων τῶν δέκα  τὴν   ἀρχήν, Ἄππιος μὲν πρὸς ταῦτα
[11, 22]   ὁμονοῆσαι πάντας ἠνάγκασαν καὶ καταλῦσαι  τὴν   ἀρχὴν αὐτῶν, ὅπλων γενηθέντας κυρίους
[11, 11]   νόμον ἕξετε καὶ οὐ βίᾳ  τὴν   ἀρχήν· ἐάν τε ὑπάτους πάλιν
[11, 61]   τῆς βουλῆς ἐπαίνους, καὶ παραγγέλλειν  τὴν   ἀρχὴν ἐκέλευον τοῖς ἐθέλουσι τῶν
[11, 60]   ὑπατικήν· ὅταν δὲ τελῶσιν οὗτοι  τὴν   ἀρχὴν καὶ καθήκῃ νέας ἀρχὰς
[11, 6]   τοὺς λοιποὺς νόμους, τότ´ ἀποθησόμεθα  τὴν   ἀρχὴν καὶ λόγον τῶν πεπραγμένων
[11, 12]   διὰ φόβον ἐχθρῶν ὀκνεῖς ἀποθέσθαι  τὴν   ἀρχήν, μή σοι κίνδυνοί τινες
[11, 60]   ὑπάτους χιλιάρχους βούλονται παραλαβεῖν  τὴν   ἀρχήν. τι δ´ ἂν
[11, 31]   ἐγγυητὰς ἀξιοχρέους δόντα καταστήσειν ἐπὶ  τὴν   ἀρχήν, ὅταν πατὴρ αὐτῆς
[11, 28]   προῃρεῖτο τὴν κόρην ἄγειν ἐπὶ  τὴν   ἀρχὴν παραγίνεται. ἐκάθητο δ´ ἐπὶ
[11, 36]   παλαίτερον ἔτι πρὶν τήνδε  τὴν   ἀρχὴν παραλαβεῖν. ὃν τρόπον δ´
[11, 51]   Οὐεργίνιος· καὶ οἱ παρὰ τούτων  τὴν   ἀρχὴν παραλαβόντες, Μάρκος Γεγάνιος ~{Μηδὲν
[11, 53]   δὲ Γενυκίου καὶ Γαΐου Κοιντίου  τὴν   ἀρχὴν παρειληφότων αἱ πολιτικαὶ πάλιν
[11, 10]   ὑμᾶς μισεῖ καὶ τυραννίδα καλεῖ  τὴν   ἀρχήν. ~Πῶς οὖν ἐπανορθώσετε ταῦτα
[11, 32]   ἐγγύην ὁμολογεῖτε περὶ αὐτῆς εἰς  τὴν   αὔριον ἡμέραν. ἀπόχρη γὰρ
[11, 45]   ἅπασι κεῖσθαι Ῥωμαίοις ἐξ ἴσου,  τὴν   αὐτὴν ἔχοντας δύναμιν τοῖς ἐν
[11, 5]   μανεὶς δῆμος ὑπομείνῃ, πάλιν  τὴν   αὐτὴν κατάστασιν ἔχετε καὶ κωλύετε
[11, 18]   ταχεῖαν ψηφιούμεθα τῇ ὑπονοθευομένῃ χώρᾳ  τὴν   βοήθειαν; οὐ καθοπλιοῦμεν ἅπασαν τὴν
[11, 3]   τέλος δ´ οὖν πολλὰ βουλευσάμενοι  τὴν   βουλὴν ἔγνωσαν συγκαλεῖν καὶ ποιεῖν,
[11, 44]   αὐτούς, ὑφέμενος τοῦ δέους ἐκάλει  τὴν   βουλὴν εἰς τὸ συνέδριον ἐκ
[11, 4]   ὧν οἴομαι δεῖν πρῶτον ἀκοῦσαι  τὴν   βουλήν. εἴσονται δ´ ἐξ ὧν
[11, 9]   ὅτε γοῦν ἐδέησεν ὑμῖν καλέσαι  τὴν   βουλήν, ἐκ τῶν ἀγρῶν καθ´
[11, 6]   ἠρεθισμένην εἶδον ἐπὶ τῷ πράγματι  τὴν   βουλήν· ἔπειτα προσελθὼν ἐξ αὐτῶν
[11, 57]   ἔδει γενέσθαι, συγκαλέσαντες οἱ ὕπατοι  τὴν   βουλὴν καὶ πολλὰς ὑπὲρ ὁμονοίας
[11, 60]   καὶ καθήκῃ νέας ἀρχὰς ἀποδείκνυσθαι,  τὴν   βουλὴν καὶ τὸν δῆμον αὖθις
[11, 47]   κατὰ πόλιν ἐπαύσαντο ταραχαί, συναγαγόντες  τὴν   βουλὴν οἱ ὕπατοι δόγμα κυροῦσιν
[11, 63]   Καπιτωλῖνος τὸ πέμπτον. οὗτοι διδάξαντες  τὴν   βουλήν, ὅτι πολλὰ μὲν καὶ
[11, 22]   τῶν πατρικίων τεταπεινωμένον ὁρῶντες καὶ  τὴν   βουλὴν οὐδενὸς ἔτι τῶν κοινῶν
[11, 60]   λυσιτελέστερον, τὸ συγχωρῆσαι τῷ δήμῳ  τὴν   βουλὴν παρασπάσαί τι τοῦ κόσμου
[11, 44]   ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἀμφοτέρους, καὶ  τὴν   βουλὴν πείθοντες ἀξίαν τοῦ πράγματος
[11, 4]   εἰ περὶ μηδενὸς πώποτε συγκαλέσαντες  τὴν   βουλήν, τότε πρῶτον ἔγνωσαν, ὅτι
[11, 34]   ἐγκύμονα γενομένην ἐκ τοῦ περὶ  τὴν   γαστέρα ὄγκου. χωρὶς δὲ τούτων
[11, 8]   οἷς πεπιστευκότες ἐμβεβλήκασιν ἡμῶν εἰς  τὴν   γῆν. ἐὰν μὲν οὖν ἀγανακτήσαντες
[11, 47]   δὴ ταῦτα διαπραξάμενος ἀδεῶς ἤδη  τὴν   γῆν τῶν πολεμίων ἐπιὼν ἐδῄου.
[11, 61]   καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου  τὴν   γνώμην Γενυκίου πολὺς ἐξ ἁπάντων
[11, 60]   τῆς πολιτείας. γενομένου δὲ πρὸς  τὴν   γνώμην ἔτι πλείονος θορύβου τέταρτος
[11, 56]   τοῖς δημοτικοῖς. Ἐπαινεσάντων δ´ ἁπάντων  τὴν   γνώμην καὶ οὐδενὸς τἀναντία λέγοντος·
[11, 18]   τὰ πράγματα. Ταύτην ἀποδειξαμένου Κορνηλίου  τὴν   γνώμην οἱ μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι
[11, 59]   διομολογηθῆναι πρὸς ἀμφοτέρων. Ταύτην ἀποδειξαμένου  τὴν   γνώμην Οὐαλερίου καὶ μετὰ τοῦτον
[11, 21]   τοῦ προπιστεύσαντας κατηγορεῖν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου  τὴν   γνώμην Οὐαλερίου κεχαρισμένην τοῖς πλείοσιν,
[11, 19]   εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπάγειν ἐπειρᾶτο  τὴν   γνώμην πολλοὺς τοὺς μεταξὺ χρόνους
[11, 6]   τὸ πρᾶγμα δημηγοροῦντες, οὐδὲν τότε·  τὴν   δ´ ἐξουσίαν τοῦ κωλύειν τοὺς
[11, 48]   ὅσα τοῖς θεοῖς καθιερώσειν ἔμελλε·  τὴν   δὲ λείαν τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἀπέδωκε.
[11, 30]   ἀπολογήσεσθαι παραγενόμενον ἀπὸ τῆς στρατιᾶς·  τὴν   δὲ τοῦ σώματος ἀντιποίησιν, ἣν
[11, 15]   ἐπειδὰν δ´ οἷα μαντεύομαι περὶ  τὴν   δεκαδαρχίαν γένηται γενήσεται δ´ οὐκ
[11, 27]   τελευταίαν τιμὴν φέρεσθαι· πρὸς δὲ  τὴν   δεκαδαρχίαν ἠλλοτριοῦντο πάντες καὶ γνώμην
[11, 22]   προτέροις πολλῷ δυσμενεστέρους ἐποίησε πρὸς  τὴν   δεκαδαρχίαν τοὺς πατρικίους καὶ τοὺς
[11, 5]   αὐτοῦ τούτου, πότερα δεῖ μένειν  τὴν   δεκαδαρχίαν ὑμῶν, τὰς πατρίους
[11, 2]   ὀλιγαρχίας μίσους πρόφασις, ὅτι συνύφηναν  τὴν   δευτέραν ἀρχὴν τῇ προτέρᾳ δήμου
[11, 30]   μετὰ τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας καὶ  τὴν   δημαρχίαν προσειλήφει, ἧς εἶναι κράτιστον
[11, 22]   ἐλαχίστην ἔχοντα ἰσχύν, ἐξ οὗ  τὴν   δημαρχικὴν ἐξουσίαν αὐτῶν οἱ δέκα
[11, 28]   Ἰκιλίου τοῦ πρώτου τε καταστησαμένου  τὴν   δημαρχικὴν ἐξουσίαν καὶ πρώτου λαβόντος.
[11, 6]   οἱ δέκα περιίστανται κεκραγότες καὶ  τὴν   δημαρχικὴν ἐπανασείοντες ἐξουσίαν καὶ ῥίψειν
[11, 10]   προγονικὰς ἀξιώσεις ἀπολωλεκότες. οἱ δὲ  τὴν   διὰ μέσου τάξιν ἔχοντες ἐν
[11, 62]   προειπόντες ἀρχαιρέσια καὶ τῷ δήμῳ  τὴν   διάγνωσιν ἀποδιδόντες, εἴτε βούλεται χιλιάρχους
[11, 29]   δὲ ταχεῖαν βούλεταί τις γενέσθαι  τὴν   διάγνωσιν, ἕτοιμος ἐπὶ σοῦ λέγειν
[11, 38]   ἐν τοῖς στενωποῖς. πυθόμενοι δὲ  τὴν   διάνοιαν αὐτοῦ τῆς ἐξόδου Οὐαλέριός
[11, 26]   Σικκίου τὰ πολεμικὰ ἀγαθὸς εἰκάσας  τὴν   διάνοιαν αὐτῶν μηνυτὴς γίνεται τῷ
[11, 32]   τοῖς συγγενέσι τῆς παρθένου δοῦναι  τὴν   διεγγύησιν, ἕως πατὴρ αὐτῆς
[11, 30]   νῦν ὄντες ἐπὶ στρατοπέδου, τότε  τὴν   δίκην ἀξιῶν ἀπολογεῖσθαι, ὅτε καὶ
[11, 30]   ἀποδύρασθαι τύχας, καὶ δι´ ἑαυτοῦ  τὴν   δίκην ἀπολογήσασθαι. ~Τοιαῦτα τοῦ Νομιτωρίου
[11, 29]   διάγνωσιν, ἕτοιμος ἐπὶ σοῦ λέγειν  τὴν   δίκην αὐτίκα μάλα, καὶ μὴ
[11, 29]   καθιστὰς ἀξιοχρέους ἄξειν αὐτὴν ἐπὶ  τὴν   δίκην· εἰ δὲ ταχεῖαν βούλεταί
[11, 46]   οὐχ ἅμα πάντας ὑπάγοντες ὑπὸ  τὴν   δίκην, ἵνα μηδὲν ἀλλήλους ὠφελῶσιν,
[11, 31]   τοῦ μηδὲν ὑμᾶς ἐλαττωθῆναι περὶ  τὴν   δίκην, πολλὴν ποιήσομαι πρόνοιαν,
[11, 60]   ποιῆσαι τὴν πόλιν. Ταῦτ´ εἰπὼν  τὴν   δοκιμασθεῖσαν ὑπὸ τῶν παραγενηθέντων ἐν
[11, 22]   διαμεῖναι χρόνον· γὰρ φυλάττουσα  τὴν   δυναστείαν αὐτῶν στάσις ἔτι διέμενεν
[11, 1]   δὲ τρόπον ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην ἤδη  τὴν   δυναστείαν ἐξελεῖν, καὶ τίνων ἀνδρῶν
[11, 22]   καὶ διαπεπραγμένοι μηκέτι καταλυθῆναι σφῶν  τὴν   δυναστείαν, ἐπειδὰν ἅπαξ ὅπλων καὶ
[11, 30]   δὲ γενέσθαι Νομιτωρίαν τὴν ἀδελφὴν  τὴν   ἑαυτοῦ, σώφρονα καὶ ἀγαθὴν γυναῖκα,
[11, 52]   μηδ´ ὕστερον ἔτι σφίσιν ἐγγένηται  τὴν   ἑαυτῶν ἀνακομίσασθαι κτῆσιν, ἣν αὐτοὶ
[11, 53]   τοῦ βουλευτικοῦ μετέχοντες συνεδρίου καταλυομένην  τὴν   ἑαυτῶν δυναστείαν ὁρῶντες καὶ πάντα
[11, 7]   εἰδότες, εἴ τις αὐτοὺς εἴα  τὴν   ἑαυτῶν ἔχειν ἀσφαλῶς. ἐὰν γὰρ
[11, 23]   ἀπῆγον ἐκ τῆς πολεμίας εἰς  τὴν   ἑαυτῶν φυγῇ παραπλησίαν ποιούμενοι τὴν
[11, 42]   ἀπειρίαν {ἀπεδείξασθε, κακῶς} στρατοπεδευσάμενοι, καὶ  τὴν   ἑαυτῶν χώραν ὡς ὑπὸ τῶν
[11, 32]   Νομιτώριε, τὴν κόρην, καὶ  τὴν   ἐγγύην ὁμολογεῖτε περὶ αὐτῆς εἰς
[11, 33]   τοῖς συγγενέσιν, ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ  τὴν   ἐγγύην προαχθῇ, μετὰ βίας αὐτὴν
[11, 33]   πράττῃ προφάσει, μὴ παραγενηθέντος ἐπὶ  τὴν   ἐγγύην τοῦ πατρός, ἐπιστολὰς δοὺς
[11, 13]   ἀληθεῖς ὦσιν αἰτίαι φιλοτιμία κενὴ  τὴν   εἰκόνα {τοῦ καλοῦ} τῆς δόξης
[11, 36]   πρότερον, καὶ οὐδὲν ἄδικον ἀξιοῖ  τὴν   ἐκ τῆς ἑαυτοῦ θεραπαίνης γεγονυῖαν
[11, 16]   καὶ πρωτεύειν ἀξιοῦντες τῶν συνέδρων,  τὴν   ἐκ τῶν πολιτικῶν προσκρουσμάτων ἀπέχθειαν
[11, 5]   συνυπατεύσαντος Ποπλίῳ Οὐαλερίῳ Ποπλικόλᾳ μετὰ  τὴν   ἐκβολὴν τῶν βασιλέων, ἀνὴρ καὶ
[11, 4]   τοὺς ἅμα τούτῳ παρειληφότας καὶ  τὴν   ἐκείνης ἐξουσίαν τῆς ἀρχῆς καὶ
[11, 44]   πέντε ταγμάτων, τότε δ´, ἐπειδὴ  τὴν   ἐκείνων ἀπόστασιν ἐπέγνωσαν, ἀγαπητῶς τὸ
[11, 39]   ἀρχαίας καταστάσεως πόθος εἰς ταύτην  τὴν   ἐκκλησίαν παρακαλῶν πλείους τῶν ἑτέρων
[11, 61]   ἔπειτα καλέσαντες τὸ πλῆθος εἰς  τὴν   ἐκκλησίαν, πολλοὺς διέθεντο τῆς βουλῆς
[11, 5]   κωλῦον ἔσται τὸν βουλόμενον ἡμῶν  τὴν   ἐκκλησίαν συγκαλεῖν, καὶ τὴν ἐξουσίαν
[11, 33]   συγγενοῦς σκηψάμενος πεπύσθαι θάνατον, οὗ  τὴν   ἐκκομιδήν τε καὶ ταφὴν αὐτὸν
[11, 39]   χάριτι συνεπεκόσμουν τοῖς προσφόροις δωρήμασι  τὴν   ἐκκομιδήν, ὥστε περιβόητον ἀνὰ τὴν
[11, 37]   ἐχθρῶν μικρὸν ἀναχωρησάντων ὑπολαβὼν εἰς  τὴν   ἐκλυομένην τε καὶ καταρρέουσαν καὶ
[11, 39]   οἷον ἐδύναντο πολυτελέστατον παρασκευάσαντες, καὶ  τὴν   ἐκφορὰν τοῦ σώματος διὰ τῶν
[11, 22]   ἀπολωλεκότα τὸν δῆμον καὶ μηδὲ  τὴν   ἐλαχίστην ἔχοντα ἰσχύν, ἐξ οὗ
[11, 30]   ἐλευθερίας ἀγομένου μὴ τὸν ἀφαιρούμενον  τὴν   ἐλευθερίαν, ἀλλὰ τὸν φυλάττοντα κύριον
[11, 22]   οὖσαν κυρίαν, οἱ δὲ πατρίκιοι  τὴν   ἐλευθερίαν ἀπολωλεκότα τὸν δῆμον καὶ
[11, 41]   σχέτλιοι· ἀναβλέψατε ὀρθοῖς ὄμμασι πρὸς  τὴν   ἐλευθερίαν. ἐπὶ τίνι γὰρ ἑτέρᾳ
[11, 31]   τὰ δὲ δίκαια συγχεῖν καὶ  τὴν   ἐλευθερίαν ἡμῶν ἀφαιρεῖσθαι, μηκέτι τὴν
[11, 38]   καὶ καλοῦσι τὸν δῆμον ἐπὶ  τὴν   ἐλευθερίαν. δ´ ὑπ´ ὀργῆς
[11, 37]   διὰ τῆς πόλεως ἐμμανὴς ἐπὶ  τὴν   ἐλευθερίαν τοὺς πολίτας καλῶν. διεκπαισάμενος
[11, 19]   μὴν ἐγὼ ταῦθ´ ὑφορώμενος ὀκνήσω  τὴν   ἐμαυτοῦ γνώμην εἰπεῖν. ὅταν γὰρ
[11, 7]   καὶ Σαβίνους εἰπεῖν, πρὶν ἀποδείξασθαι  τὴν   ἐμαυτοῦ διάνοιαν, ἐκεῖνο βουλοίμην ἂν
[11, 14]   παρέσχημαι ψυχήν τε καὶ φωνὴν  τὴν   ἐμαυτοῦ τὰ κράτιστα βουλευομένην, καὶ
[11, 14]   τὰς ἀγνοίας σου κατὰ δύναμιν  τὴν   ἐμὴν ἀξιῶ σε μὴ τοῖς
[11, 14]   ὑμεῖς οἱ προεστηκότες τῆς πόλεως,  τὴν   ἐμὴν γνώμην καὶ περὶ τοῦ
[11, 2]   τὸ ἀσθενές, Ἑρνίκων δὲ διὰ  τὴν   ἔναγχος γενομένην αὐτοῖς ὑπὸ Ῥωμαίων
[11, 56]   κελεύετε λέγειν. ἐγὼ μὲν οὖν  τὴν   ἐναντιουμένην γνώμην τοῖς δημάρχοις ἀποδείξομαι
[11, 59]   καταγραφὴν γενέσθαι τῶν στρατιωτῶν καὶ  τὴν   ἔξοδον μὴ κωλύειν τῶν καταγραφέντων,
[11, 4]   καταγραφὴν καὶ διὰ τάχους ποιῆσαι  τὴν   ἔξοδον, ὡς οὐ διδόντος ἀναστροφὴν
[11, 62]   τὰ κοινὰ γενομένων. τούτων δὲ  τὴν   ἐξουσίαν ἀπειπαμένων βουλὴ συνελθοῦσα
[11, 40]   προπηλακίζουσιν ἡμᾶς οἱ μήτε νόμῳ  τὴν   ἐξουσίαν ἔχοντες μήτε ψηφίσματι βουλῆς
[11, 11]   ἀρχὰς ὡς πρότερον, ἀποθήσεσθε νόμῳ  τὴν   ἐξουσίαν καὶ οὐ δόξετε ἀκόντων
[11, 36]   μοι, βέλτιον δὲ ἡγησάμην τούτῳ  τὴν   ἐξουσίαν καταλιπεῖν, ὁπότε γένοιτο ἀνήρ,
[11, 18]   ἦν γάρ τι καὶ κατεπτηχὸς  τὴν   ἐξουσίαν οὐκ ἐλάχιστον μέρος ἐκ
[11, 3]   ἐκείνης πράττοντες κατὰ νόμους ἀνειληφέναι  τὴν   ἐξουσίαν τοῦ πολέμου. ~Ταῦτα βουλευσάμενοι
[11, 5]   ἡμῶν τὴν ἐκκλησίαν συγκαλεῖν, καὶ  τὴν   ἐξουσίαν ὑμῶν, ἣν παρὰ τοὺς
[11, 37]   οἱ δὲ τῆς ὀλιγαρχίας κόλακες  τὴν   ἐπικελεύουσάν τε καὶ θάρσος ἐμποιῆσαι
[11, 49]   τὰ πραχθέντα ὑπ´ ἀμφοτέρων μαθοῦσα  τὴν   ἐπινίκιον οὐκ ἐπέτρεψε ποιήσασθαι θυσίαν
[11, 11]   τοῦ πεισθῆναί μοι καὶ ἀποθέσθαι  τὴν   ἐπίφθονον ἐξουσίαν ταύτην κερδανεῖς, ἄκουσον.
[11, 32]   τοῖς βιαζομένοις ὁμόσε, ὥστε δείσαντα  τὴν   ἐπιφορὰν αὐτῶν τὸν Κλαύδιον τήν
[11, 9]   ἐντὸς τείχους, οἱ δ´ ἄλλοι  τὴν   ἐρημίαν ποθεινοτέραν ἡγοῦνται τῆς πατρίδος;
[11, 58]   διεξέλθωσι τὰ δίκαια, πρώτους ἐπὶ  τὴν   ἐρώτησιν τῆς γνώμης καταλέγειν οὐχὶ
[11, 43]   τὴν πόλιν οὐδενὸς ἐξαγγείλαντος αὐτῶν  τὴν   ἔφοδον, καὶ συνετάραξαν τοὺς ἔνδον
[11, 21]   δ´ συμβουλεύων τοῖς δέκα  τὴν   ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαι τοῦ πολέμου κατὰ
[11, 21]   τὴν καταγραφὴν τοῦ στρατοῦ καὶ  τὴν   ἡγεμονίαν τοῦ πολέμου τοὺς δέκα
[11, 16]   βουλή, εἰ ταύτην ἔχοντες ἄνθρωποι  τὴν   ἡλικίαν ἔχουσιν, οἱ πρὸ ἐμοῦ
[11, 26]   σοὶ δὲ ἵππος τε διὰ  τὴν   ἡλικίαν παρέστω, καὶ ὁπλισμὸς
[11, 47]   οὐδενός τ´ ἀντεπιόντος ἐκείνην μὲν  τὴν   ἡμέραν ἐπεῖχε, τῇ δ´ ἑξῆς
[11, 20]   δυνάμεις ἐνέβαλον, αἱ μὲν εἰς  τὴν   ἡμετέραν γῆν, αἱ δ´ εἰς
[11, 47]   Οὐαλέριος μὲν ἅτερος τῶν ὑπάτων  τὴν   ἡμίσειαν ἔχων τοῦ στρατοῦ μοῖραν
[11, 33]   λέγων καὶ τοὺς μάρτυρας καὶ  τὴν   θεράπαιναν αὐτὴν παραδούς· ἐφ´ οἷς
[11, 29]   ἔχων πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ  τὴν   θεράπαιναν ἐξητακὼς ἐπὶ τὸν κοινὸν
[11, 37]   ἐξαρπάσας ἀπὸ τῆς τραπέζης παίει  τὴν   θυγατέρα διὰ τῶν σπλάγχνων τοσοῦτον
[11, 33]   μὴ λάθῃ πυθόμενος τὰ περὶ  τὴν   θυγατέρα καὶ διαδρὰς ἐκ τοῦ
[11, 29]   κατὰ τοῦτον τὸν νόμον ἀξιῶ  τὴν   θυγατέρα τῆς ἐμῆς θεραπαίνης ἄγειν
[11, 37]   πρέπον. αἰτησάμενος γὰρ ἐξουσίαν ἀσπάσασθαι  τὴν   θυγατέρα τοὺς τελευταίους ἀσπασμοὺς ἐπ´
[11, 15]   ὑμῶν· ἀλλ´ ὥσπερ τὴν οἰκίαν  τὴν   ἰδίαν ἀπέκλεισέ μοι, καὶ τουτὶ
[11, 59]   εἶναι, ἐξ ἧς ἄν τις  τὴν   ἰσότητ´ ἀνέλῃ· ἔφη τε δοκεῖν
[11, 28]   ἀξιουμένην, φλεγόμενος ὑπὸ τοῦ πάθους  τὴν   ἰταμωτέραν ἔγνω βαδίζειν ὁδόν. μεταπεμψάμενος
[11, 15]   χρόνον, ἕως ἂν οὗτοι κατέχωσι  τὴν   καλὴν ταύτην ἀρχήν. ἐπειδὰν δ´
[11, 59]   τε τοῖς μὲν δημάρχοις ἐᾶν  τὴν   καταγραφὴν γενέσθαι τῶν στρατιωτῶν καὶ
[11, 21]   ἀναγνῶναι τὸ προβούλευμα, ἐν  τὴν   καταγραφὴν τοῦ στρατοῦ καὶ τὴν
[11, 3]   πολιτείᾳ· ἔπειθ´ ὁποίαν τινὰ δεήσει  τὴν   καταγραφὴν τῶν στρατιωτῶν ποιήσασθαι, πότερον
[11, 50]   εἰσηγησαμένων, παρὰ τοῦ δήμου λαμβάνουσι  τὴν   καταγωγὴν τοῦ θριάμβου, πρῶτοι Ῥωμαίων
[11, 45]   αὐτῶν ἱστορίαν. ~Οἱ δὲ μετὰ  τὴν   κατάλυσιν τῆς δεκαδαρχίας τὴν ὕπατον
[11, 1]   ἀκριβῶς διελθεῖν τὰ γενόμενα περὶ  τὴν   κατάλυσιν τῆς ὀλιγαρχίας, ὅσα δὴ
[11, 30]   τῶν πολιτῶν βοηθεῖν. ἠξίου τε  τὴν   καταπεφευγυῖαν ἐπ´ αὐτὸν ἐλεῆσαι παρθένον,
[11, 19]   περὶ τοῦ μὴ ἀδύνατον εἶναι  τὴν   Κλαυδίου γνώμην διαλέξομαι πρὸς ὑμᾶς·
[11, 28]   συνδραμόντος ὄχλου κωλυόμενος ὅποι προῃρεῖτο  τὴν   κόρην ἄγειν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν
[11, 29]   οὔτε βίαιον πέπρακταί μοι περὶ  τὴν   κόρην, Ἄππιε Κλαύδιε· κύριος δ´
[11, 38]   δὲ Ἄππιος, ὡς τὸ περὶ  τὴν   κόρην ἐπέγνω πάθος, ἀναπηδᾷ τε
[11, 28]   ἐξουσίαν καὶ πρώτου λαβόντος. ταύτην  τὴν   κόρην ἐπίγαμον οὖσαν ἤδη θεασάμενος
[11, 31]   βῆμα. δὲ μέλλων ἄγεσθαι  τὴν   κόρην Ἰκίλιος ἐμφύεταί τε αὐτῆς
[11, 28]   μὲν πρῶτον ἐπειράθη διαφθεῖραι χρήμασι  τὴν   κόρην, καὶ προσέπεμπέ τινας ἀεὶ
[11, 32]   παραγένηται. ἀπάγεσθε οὖν, Νομιτώριε,  τὴν   κόρην, καὶ τὴν ἐγγύην ὁμολογεῖτε
[11, 28]   αὐτάς, ἀλλὰ καὶ φυλακῆς ἑώρα  τὴν   κόρην κρείττονος πρότερον ἀξιουμένην,
[11, 31]   Νομιτώριε. νῦν δὲ παράδος  τὴν   κόρην. Τοῦτο τὸ τέλος ἐξενέγκαντος
[11, 34]   μετὰ μαρτύρων ἐλευθέρων, ἵν´ ἐκτραφεῖσαν  τὴν   κόρην ὑπὸ τῶν κυρίων τῆς
[11, 28]   παρὰ τοῦ πατρὸς ἐνεγγυημένος  τὴν   κόρην, χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων
[11, 42]   ἄγειν ἐπὶ τοὺς πολεμίους, καὶ  τὴν   κρατίστην αὐτῶν τῆς χώρας ἐγκαθημένους
[11, 47]   ἐφ´ ἡσυχίας. ἐπεὶ δ´ ἔγνω  τὴν   κρατίστην τῶν πολεμίων δύναμιν ἐπὶ
[11, 30]   Ἐπειδὴ ταχεῖαν αὐτῆς βούλεται γενέσθαι  τὴν   κρίσιν Κλαύδιος, μηδὲν ἠδικῆσθαι
[11, 48]   τῶν πολεμίων πολλὴν εὗρε καὶ  τὴν   λείαν ἅπασαν, ἣν ἐκ τῆς
[11, 40]   ἐξέδραμεν, αἵματι πεφυρμένος ἅπας καὶ  τὴν   μαγειρικὴν σφαγίδα διὰ χειρὸς ἔχων.
[11, 33]   τὰ πεπραγμένα διασαφηνίσαντες. δὲ  τὴν   μὲν ἀληθῆ πρὸς Ἀντώνιον αἰτίαν
[11, 19]   δὲ ἀναστὰς τοιούτους διεξῆλθε λόγους·  Τὴν   μὲν ἐπιβουλὴν τῶν δέκα ὁρᾶτε,
[11, 30]   ἐπιθυμίαις ἐκ παντὸς τρόπου χαρίζεσθαι.  τὴν   μὲν οὖν δίκην αὐτὸν ἔφη
[11, 8]   δὴ λογισαμένους ἡμᾶς οἴομαι δεῖν  τὴν   μὲν ὑπὲρ τοῦ πολέμου βουλήν,
[11, 20]   τοῦ δικτάτορος ἀνάρρησις γένηται,  τὴν   μεσοβασίλειον ἀρχὴν ἑλέσθαι, τὸν ἐπιτηδειότατον
[11, 38]   γὰρ ἀνέσχοντο τῶν ἐπιβαλλομένων ἕλκειν  τὴν   νεκρὰν τοὺς ἄνδρας εἰς
[11, 6]   ἀλλ´ ἕως ἂν καταστησώμεθα πᾶσαν  τὴν   νομοθεσίαν. συντελέσαντες οὖν, ὅσα κατὰ
[11, 8]   ἐξελάσαντες μὲν ἐκ τῆς πόλεως  τὴν   νῦν ἐπιχωριάζουσαν ὕβριν καὶ πλεονεξίαν,
[11, 33]   ἐλαθεῖσι τοῖς ἵπποις πρότερον διανύσαντες  τὴν   ὁδὸν καὶ τῷ Οὐεργινίῳ τὰ
[11, 14]   ἁμαρτάνοντα νουθετῆσαι· καὶ παρεγενόμην εἰς  τὴν   οἰκίαν οὐχ ἅπαξ, ἀπήλασαν δέ
[11, 15]   θεῖον ἐναντίον ὑμῶν· ἀλλ´ ὥσπερ  τὴν   οἰκίαν τὴν ἰδίαν ἀπέκλεισέ μοι,
[11, 39]   τι χρήσεται τοῖς ἀνδράσι  τὴν   ὀλεθριωτάτην ἔγνω βαδίζειν ὁδόν. ὡς
[11, 4]   οὐδενὸς εἰ μὴ τῶν κολακευόντων  τὴν   ὀλιγαρχίαν, ἐν οἷς ἦν τὸ
[11, 49]   ὥσπερ ἔφην, Ἀππίῳ τῷ καταστησαμένῳ  τὴν   ὀλιγαρχίαν καὶ νεωστὶ ὑπὸ τῶν
[11, 40]   τισιν χάρισιν οὐ πεφόβηται  τὴν   ὀλιγαρχίαν οὐδὲ δέδοικε, μὴ καὶ
[11, 3]   ἀπολωλότα ἀναλαβεῖν, ὡς νοσούσης διὰ  τὴν   ὀλιγαρχίαν τῆς πόλεως καὶ οὔτε
[11, 57]   καὶ Λευκίου Οὐαλερίου τῶν καταλυσάντων  τὴν   ὀλιγαρχίαν, ὑπατικῶν ἀνδρῶν καὶ οὐδενὸς
[11, 3]   αὐτὸν χρόνον Σαβῖνοι ἐμβαλόντες εἰς  τὴν   ὁμοτέρμονα καὶ πολλῆς γενόμενοι λείας
[11, 31]   τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν ἀφαιρεῖσθαι, μηκέτι  τὴν   ὀνειδιζομένην ὑμῖν ἀρνοῦ τυραννίδα, ἀλλὰ
[11, 36]   κατὰ τὴν ἀγορὰν ὄχλος  τὴν   ὁρμὴν ἐλάμβανεν ἐπιθυμίᾳ γνώσεως τῶν
[11, 30]   ἔσχεν ὥραν καὶ διαφέρειν δοκεῖ  τὴν   ὄψιν, ἐρῶντα ἥκειν ἀναίσχυντον συκοφάντημα
[11, 41]   ἐμοὶ μόνῳ θυγάτηρ ἐγένετο διαφέρουσα  τὴν   ὄψιν ἑτέρων, ἣν ἀπὸ τοῦ
[11, 37]   ἀγορᾶς, δὲ Κλαύδιος ἀπῆγε  τὴν   παῖδα τῷ πατρὶ περιπεπλεγμένην καὶ
[11, 36]   ὁπότε γένοιτο ἀνήρ, εἴτε βουληθείη  τὴν   παιδίσκην ἀπάγειν, εἴτε διαλύσασθαι πρὸς
[11, 37]   εἰ σωφρονεῖτε· σὺ δ´ ἄγου  τὴν   παιδίσκην ἔχων, Κλαύδιε, μηδένα δεδοικὼς
[11, 25]   καὶ πρῶτον ἁπάντων παρῄνει μετάγειν  τὴν   παρεμβολὴν εἰς τὴν πολεμίαν ἐκ
[11, 27]   ἀσφαλείας τε καὶ τιμῆς ἐπὶ  τὴν   παρεμβολὴν παρακομισθείη. συγχωρησάντων δὲ τῶν
[11, 23]   Ἀλγιδῷ τῆς Αἰκανῶν χώρας θέμενοι  τὴν   παρεμβολὴν πολλὰς καὶ αὐτοὶ λαμβάνοντες
[11, 1]   ἐλευθερίας, λέγω δὲ τῶν περὶ  τὴν   παρθένον ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ διὰ τὸν
[11, 46]   δήμου, καὶ τῶν νεωστὶ περὶ  τὴν   παρθένον γενομένων παρανομιῶν. ἑλόντες μὲν
[11, 46]   δὲ καὶ Μάρκος Κλαύδιος  τὴν   παρθένον ἐπιβαλόμενος ὡς δούλην ἀπάγειν
[11, 35]   μορφῆς οἶκτον ἐλάμβανον, ὁπότ´ εἰς  τὴν   παρθένον ἴδοιεν· καὶ γὰρ ἐν
[11, 30]   πρότερον ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν· τραφεῖσαν δὲ  τὴν   παρθένον, ὡς ἐλευθέρᾳ καὶ ἀστῇ
[11, 2]   εἶναι τὰ γινόμενα ἐδόκει, καταλιπόντας  τὴν   πατρίδα γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ τέκνοις
[11, 42]   συνωμοσιῶν ἀπόστασιν πράττειν καὶ συνελευθεροῦν  τὴν   πατρίδα, ἔκριναν, ἐπειδὰν ἡμέρα τάχιστα
[11, 40]   πάντες ἐλευθεροῦτε ἀπὸ τῶν τυράννων  τὴν   πατρίδα, ἐν θεῶν τε
[11, 5]   ἐστιν ὁμόσε χωρεῖν τοῖς καταδουλουμένοις  τὴν   πατρίδα καὶ μετὰ τῶν ἄλλων
[11, 9]   ταῖς ἀρχαῖς διὰ φυλακῆς ἔχειν  τὴν   πατρίδα καὶ μηδενὸς ἀπολείπεσθαι τῶν
[11, 16]   πρὸς ὑμᾶς, ὅλην ὑπομένουσιν ἀνατρέψαι  τὴν   πατρίδα· οἵ γ´ ὁρῶντες μὲν
[11, 40]   μήτ´ αὐτὸν ἀτιμώρητον γενόμενον μήτε  τὴν   πατρίδα προπηλακιζομένην. λέγοντι δ´ αὐτῷ
[11, 22]   τοῦ φανεροῦ καὶ ἀθρόον ἐξέλιπε  τὴν   πατρίδα, τέκνα καὶ γυναῖκας ἐπαγόμενον.
[11, 19]   τολμήσαντες αὐτὴν κακῶς ποιεῖν, καὶ  τὴν   πάτριον ἀπολάβοιμεν ἀριστοκρατίαν, καὶ ταῦθ´
[11, 44]   περαιτέρω τοῦ δέοντος προβαίνειν ἐκμηκύναντας  τὴν   περὶ αὐτῶν ἱστορίαν. ~Οἱ δὲ
[11, 3]   ἄξιον, τί τὸ κυρῶσον ἔσται  τὴν   περὶ τοῦ πολέμου γνώμην καὶ
[11, 25]   παρῄνει μετάγειν τὴν παρεμβολὴν εἰς  τὴν   πολεμίαν ἐκ τῆς σφετέρας· τάς
[11, 18]   κράτιστον λάβῃ, καὶ ἀναστρέψωσιν εἰς  τὴν   πόλιν αἱ δυνάμεις εἰρήνης γενομένης,
[11, 3]   περιμένειν, ἕως ἐπ´ αὐτὴν ἔλθωσι  τὴν   πόλιν αἱ τῶν πολεμίων δυνάμεις,
[11, 1]   καὶ τίνες ἦσαν αἱ κατασχοῦσαι  τὴν   πόλιν ἀνάγκαι, δι´ ἃς ταῦτα
[11, 54]   τοῦ χρόνου διακενῆς ἧκον εἰς  τὴν   πόλιν ἀπὸ τῶν συμμάχων ἄγγελοι
[11, 17]   ψῆφον, τότε αἱ νέαι παραιτοῦνται  τὴν   πόλιν ἀρχαὶ καὶ προθήσουσιν ὑμῖν
[11, 16]   δὲ ὅσον οὔπω καὶ ἐπὶ  τὴν   πόλιν αὐτοὺς ἐλεύσεσθαι τὸ γὰρ
[11, 39]   τὴν ἐκκομιδήν, ὥστε περιβόητον ἀνὰ  τὴν   πόλιν γενέσθαι τὸ κῆδος, καὶ
[11, 20]   πάντα τὰ πράγματα καὶ φερομένην  τὴν   πόλιν εἰς ἀτυχὲς πτῶμα ὤρθωσεν,
[11, 24]   τοὺς λόχους· τῶν τε κατὰ  τὴν   πόλιν ἐπιμελῆ φυλακὴν ἐποιοῦντο φρουραῖς
[11, 22]   τηλικαύτην ἀνόητον ἐφαίνετο εἶναι, κατέλιπον  τὴν   πόλιν. ἡγεμὼν δὲ τούτων ἀνὴρ
[11, 17]   χρόνοις τοσούτοις οὖσιν, ἐὰν ἐπὶ  τὴν   πόλιν ἡμῶν ἔλθωσιν οἱ πολέμιοι
[11, 43]   τε καὶ δρόμος ἄτακτος ἀνὰ  τὴν   πόλιν ἦν. οὐ μὴν ἐπὶ
[11, 37]   ἔλεξεν· Εἰ μὴ παύσεσθε διαστασιάζοντες  τὴν   πόλιν καὶ ἀντιστρατηγοῦντες ἡμῖν οἱ
[11, 59]   ἅπαντας ἐξ ἀρχῆς τοὺς κατασχόντας  τὴν   πόλιν κινδύνους ἐκ τῶν τἀναντία
[11, 23]   δ´ ἀπηγγέλη ταῦτα τοῖς κατὰ  τὴν   πόλιν, ὅσοιπερ ἦσαν ἐχθροὶ τῆς
[11, 60]   διαλεχθεὶς ὑπὲρ τῶν κατεχόντων καιρῶν  τὴν   πόλιν, ὅτι δυεῖν ἀνάγκη τῶν
[11, 43]   ἐπιπορευθέντες ἑσπέρας καταλαβούσης παρῆσαν εἰς  τὴν   πόλιν οὐδενὸς ἐξαγγείλαντος αὐτῶν τὴν
[11, 20]   πολεμίων ἀμφοτέρων. τοιούτων δὴ κινδύνων  τὴν   πόλιν περιστάντων καὶ οὐδὲ τῶν
[11, 6]   δὲ δημαγωγῶσιν ὑμᾶς καὶ διαστασιάζωσι  τὴν   πόλιν τὰ μὴ πρὸς τὸ
[11, 60]   τε καὶ πολεμίοις καταγέλαστον ποιῆσαι  τὴν   πόλιν. Ταῦτ´ εἰπὼν τὴν δοκιμασθεῖσαν
[11, 25]   ~Πολλὰ δὲ τοιαῦτα καὶ κατὰ  τὴν   πόλιν ὑπὸ τῶν περὶ τὸν
[11, 61]   ὑπὸ τῶν πατρικίων, καταλείψοντες  τὴν   πόλιν ὡς πρότερον, διὰ
[11, 45]   παρὰ τῶν προγόνων ταύτην διαδεδεγμένοι  τὴν   πολιτείαν, τὰς ὑποσχέσεις φυλάττοντες, ἃς
[11, 58]   τοῖς δημοτικοῖς, ὡς μεταβεβλημένων  τὴν   προαίρεσιν τῆς πολιτείας, ἐὰν ἄρα
[11, 7]   δόξειε ταῖς ἀρχαῖς δύναμιν ἐξάγειν  τὴν   προπολεμήσουσαν τῆς γῆς, οὔτε τοὺς
[11, 16]   καλεῖν, ἀλλὰ κατ´ οἰκειότητα καὶ  τὴν   πρὸς αὐτοὺς ἑταιρίαν. καὶ παρελθὼν
[11, 13]   ἀξιοῦμεν. ἀναχώρει δὴ πάλιν εἰς  τὴν   σεαυτοῦ φύσιν, Ἄππιε τέκνον, καὶ
[11, 63]   τ´ ἀριθμὸς τῶν ἐχόντων  τὴν   στρατεύσιμον ἡλικίαν ἐγινώσκετο καὶ τῶν
[11, 47]   τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον ἐξῆγε κεκοσμημένην  τὴν   στρατιὰν καὶ παρέστησεν ὡς εἰς
[11, 43]   ἀραμένους τὰ σημεῖα οἴκαδε ἀπάγειν  τὴν   στρατιάν. ὀρρωδούντων δ´ ἔτι τῶν
[11, 3]   περὶ τοῦ πολέμου γνώμην καὶ  τὴν   στρατολογίαν ψηφιούμενον, πότερα τὸ συνέδριον
[11, 27]   πολὺς ὀδυρμός· ὡς δὲ κατωλοφύραντο  τὴν   συμφορὰν ἀράμενοι καὶ κομίσαντες τὸν
[11, 41]   Ταρκυνίου παίδων ὑβρισθείσης καὶ διὰ  τὴν   συμφορὰν ταύτην ἑαυτὴν διαχρησαμένης, οὕτως
[11, 4]   λέγειν βουλόμενον. ἐὰν δὲ φυλάττῃς  τὴν   συνήθη πρὸς ἅπαντας αὐθάδειαν, δημάρχους
[11, 4]   φανερὰν δὲ βουλόμενος πᾶσι γενέσθαι  τὴν   συνωμοσίαν ὑμῶν, ὅτι συγκεχύκατε τὰ
[11, 37]   κραυγῆς δὲ γενομένης ᾑμαγμένην ἔχων  τὴν   σφαγίδα καὶ αὐτὸς ἀνάμεστος αἵματος
[11, 9]   τὰ πράγματα σαλεύει τῆς πόλεως,  τὴν   σωτηρίαν καὶ ἐπανόρθωσιν αὐτῶν ἥτις
[11, 48]   αὐτῶν ἐρήμου κρατήσας, ἐν  τήν   τ´ ἀποσκευὴν τῶν πολεμίων πολλὴν
[11, 44]   αὐτῶν τὸ συνέδριον ὡς ἐκλελοιπότων  τὴν   τάξιν, ἐφ´ ἣν ἐτάχθησαν ὑπὸ
[11, 42]   τῶν φίλων ἐσκόπουν, ὅπως παύσουσι  τὴν   ταραχήν, τὰ οἰκεῖα ὅπλα περιστησάμενοι.
[11, 32]   τὴν ἐπιφορὰν αὐτῶν τὸν Κλαύδιον  τήν   τε κόρην ἀφεῖναι καὶ ὑπὸ
[11, 35]   οὔτε τοῖς δάκρυσιν αὐτῆς ἐπεκλᾶτο,  τήν   τε συμπάθειαν τῶν παρόντων δι´
[11, 27]   νόμος ἐπ´ ἀνδράσιν ἀγαθοῖς εἰς  τὴν   τελευταίαν τιμὴν φέρεσθαι· πρὸς δὲ
[11, 32]   ἅμα καὶ παρ´ οὐδὲν ἡγησάμενοι  τὴν   τοῦ κρατοῦντος ἐξουσίαν ὠθοῦνται τοῖς
[11, 3]   πόλεμον αὐτοῖς ἐκείνη ψηφιεῖται καὶ  τὴν   τοῦ στρατοῦ καταγραφὴν ἐπιτρέψει ποιήσασθαι.
[11, 21]   πράττειν τι δόξειεν αὐτοῖς  τὴν   τοῦ συνεδρίου ταραχήν, τῇ Κορνηλίου
[11, 26]   ὅτι μὴ βάδην ἀνιόντι, διὰ  τὴν   τραχύτητα τῶν ὄχθων, σύνθημα δόντες
[11, 5]   οἱ Οὐαλερίων ἀπόγονοι τῶν ἐξελασάντων  τὴν   τυραννίδα, λείπεται δὲ διαδοχὴ τῆς
[11, 3]   Τιβέρεως ποταμοῦ. Αἰκανοὶ δ´ εἰς  τὴν   Τυσκλάνων γῆν ἐμβαλόντες ὅμορον οὖσαν
[11, 49]   οὗτοι πολιτευόμενοι διετέλεσαν· τελευταίαν δὲ  τὴν   τῶν δέκα ἀνδρῶν, οὓς προὔδωκαν
[11, 1]   ἄρχοντος Ἀθήνησι Φιλίσκου καταλύουσι Ῥωμαῖοι  τὴν   τῶν δέκα ἀρχὴν ἔτη τρία
[11, 16]   γὰρ ἀγανακτοῦντες, ὅτι μετιόντας αὐτοὺς  τὴν   τῶν δέκα ἀρχήν, ἧς αὐτοὶ
[11, 6]   καὶ τὴν τῶν ὑπάτων καὶ  τὴν   τῶν δημάρχων ἀρχὴν ἐψηφίσαντο, καὶ
[11, 22]   δολίου. ὅσοις δ´ οὔτε θεραπεύειν  τὴν   τῶν κρατούντων ἐξουσίαν βουλομένοις ἦν
[11, 3]   ὡς δ´ ἤκουσαν οἱ δέκα  τὴν   τῶν πολεμίων ἔφοδον, τεταραγμένοι συνεκάλουν
[11, 9]   σωμάτων, εἰ μέλλει βεβαίως καθέξειν  τὴν   τῶν προσοίκων ἀρχήν, τὸ καταλείπεσθαι
[11, 20]   ἡμετέραν γῆν, αἱ δ´ εἰς  τὴν   τῶν συμμάχων ἡμῶν, κατὰ τὸν
[11, 56]   δημοτικῶν. ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὔτε  τὴν   τῶν ὑπάτων ἀρχὴν εἰς ταπεινοὺς
[11, 6]   λαβόντες ἔχομεν, ὅτε ἡμῖν καὶ  τὴν   τῶν ὑπάτων καὶ τὴν τῶν
[11, 30]   τοῦ σώματος ἐλευθερίας. ἀνακλαυσάμενος δὲ  τὴν   ὕβριν, εἰς ἣν ἔμελλεν
[11, 41]   παρωξύνθησαν καὶ κοινὴν ἁπάντων ἡγήσαντο  τὴν   ὕβριν, ὥστ´ οὐ μόνον Ταρκύνιον
[11, 53]   ἐνιαυτόν, εἴτε πατρικίους βούλοιτο μετιέναι  τὴν   ὑπατείαν εἴτε δημοτικούς. ἐφ´ οἷς
[11, 20]   Γαΐου Ναυτίου καὶ Λευκίου Μινυκίου  τὴν   ὑπατείαν ἐχόντων, ἔνατον δέκατον
[11, 62]   τοῖς βουλομένοις τῶν πατρικίων μετιέναι  τὴν   ὕπατον ἀρχήν· καὶ γίνονται πάλιν
[11, 53]   δημοτικῶν ἀξιούντων ἅπασι Ῥωμαίοις ἐξεῖναι  τὴν   ὕπατον ἀρχὴν λαμβάνειν τέως γὰρ
[11, 45]   μετὰ τὴν κατάλυσιν τῆς δεκαδαρχίας  τὴν   ὕπατον ἀρχὴν πρῶτοι παρὰ τοῦ
[11, 63]   ψηφισαμένου τοῦ δήμου κατασταθῆναι παραλαμβάνουσι  τὴν   ὕπατον ἀρχὴν τῇ διχομήνιδι τοῦ
[11, 59]   δὲ καιρὸν οὐκ ἐπιτήδειον εἰς  τὴν   ὑπὲρ αὐτοῦ διάγνωσιν ἐν πολεμικαῖς
[11, 12]   ὄντων ὑπομιμνήσκειν τὸν δῆμον, καὶ  τὴν   ὑπὲρ ἐκείνων χάριν εἰς βοήθειαν
[11, 58]   γένωνται γνώμης, τῆς ἀξιούσης ἀναβαλέσθαι  τὴν   ὑπὲρ τοῦ νόμου διάγνωσιν εἰς
[11, 11]   δεῖν ἄρξαι σὲ καὶ παῦσαι  τὴν   ὑπὸ σοῦ κατασταθεῖσαν ὀλιγαρχίαν, Ἄππιε,
[11, 34]   κατασχεῖν ἐν πεντεκαίδεκα ἔτεσιν ἀπόρρητον  τὴν   ὑποβολήν, ἀλλ´ ἔτι πρότερον εἰπεῖν.
[11, 33]   τις τὸν Οὐεργίνιον ἐληλυθότα παρὰ  τὴν   ὑπόληψιν, ἔξω τῶν φρενῶν γενόμενος
[11, 4]   τὰς πλείους ἐρήμους ἀφειμένας εἰς  τὴν   ὑστεραίαν ἀνεβάλοντο. ἐν δὲ τῷ
[11, 54]   ἐν μὲν τῷ παρόντι χρόνῳ  τὴν   φιλονεικίαν καταβαλεῖν, ὅταν δὲ τέλος
[11, 1]   ἀλλ´ ἔργων καλῶν ἄσκησιν ἡγοῦνται  τὴν   φιλοσοφίαν, τὸ μὲν ἥδεσθαι τῇ
[11, 1]   ἀνθρώποις, μάλιστα δ´ ὅσοι περὶ  τὴν   φιλόσοφον θεωρίαν καὶ περὶ τὰς
[11, 11]   δυναστείᾳ, σοὶ μὲν ἅπαντες εἴσονται  τὴν   χάριν, ὅτι μόνος ἐβουλήθης δίκαια
[11, 62]   Σεμπρώνιος Ἀτρατῖνος, ἑνὸς τῶν ἀποθεμένων  τὴν   χιλιαρχίαν ἀδελφός. αὗται δύο κατὰ
[11, 61]   πολλῶν γέ τοι δημοτικῶν παραγγελλόντων  τὴν   χιλιαρχίαν καὶ κατεσπουδασμένας ποιουμένων τὰς
[11, 5]   παλαιοῦ φίλος· ὃς οὐκέτι κατασχὼν  τὴν   χολὴν ἔφησε· Θᾶττόν μ´ ἀναγκάσετε,
[11, 7]   πόλεμον ἐπενεγκεῖν ἐτόλμησαν ἡμῖν καὶ  τὴν   χώραν ἐπιόντες λεηλατεῖν, οἱ τέως
[11, 16]   οἵ γ´ ὁρῶντες μὲν ἀνάστατον  τὴν   χώραν ἡμῶν ὑπὸ τῶν πολεμίων
[11, 17]   ἔπειθ´ ὅταν αἱ φυλαὶ διενέγκωσι  τὴν   ψῆφον, τότε αἱ νέαι παραιτοῦνται
[11, 13]   χαριέστατοί τε καὶ ἀμεταμέλητοι. τρέφε  τὴν   ψυχὴν ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς τῆς
[11, 35]   μεγέθους ἐξουσίας διεφθαρμένος, οἰδῶν τε  τὴν   ψυχὴν καὶ ζέων τὰ σπλάγχνα
[11, 36]   ἀλλὰ παλαίτερον ἔτι πρὶν  τήνδε   τὴν ἀρχὴν παραλαβεῖν. ὃν τρόπον
[11, 28]   ἐκάθητο δ´ ἐπὶ τοῦ βήματος  τηνικαῦτα   μόνος Ἄππιος χρηματίζων τε καὶ
[11, 33]   ἆραι. ~Ὡς δ´ ἀπῆλθεν ἐκ  τῆς   ἀγορᾶς ἀδημονῶν καὶ μαινόμενος ὑπὸ
[11, 37]   μόνος, ὁπόσα βούλεται, πρὶν ἐκ  τῆς   ἀγορᾶς αὐτὴν ἀπαχθῆναι, συγχωρήσαντος τοῦ
[11, 38]   καὶ τὸ πτῶμα μεταφέρειν ἐκ  τῆς   ἀγορᾶς· ἀφρονέστατον πρᾶγμα ποιῶν καὶ
[11, 37]   τοῖς κρατοῦσι φωνήν. ἠρεθισμένης δὲ  τῆς   ἀγορᾶς καὶ παντοδαπῶν γεμούσης λόγων
[11, 39]   περὶ τὸν Οὐαλέριον ἕτερον τόπον  τῆς   ἀγορᾶς καταλαβόμενοι καὶ τὸ πτῶμα
[11, 37]   κατέχειν οὐ δυνάμενοι παρεχώρουν ἐκ  τῆς   ἀγορᾶς, δὲ Κλαύδιος ἀπῆγε
[11, 39]   ἠναγκάσθη μεταγνῶναι καὶ ἀπελθεῖν ἐκ  τῆς   ἀγορᾶς, καὶ μάλιστ´ ὤνησεν
[11, 38]   τῶν βιαζομένων ἐξέβαλον αὐτοὺς ἐκ  τῆς   ἀγορᾶς. ὥστ´ ἠναγκάσθη ἀκούσας ταῦθ´
[11, 23]   ἀφίκοντο. οἱ δ´ ἐν Ἀλγιδῷ  τῆς   Αἰκανῶν χώρας θέμενοι τὴν παρεμβολὴν
[11, 28]   ἦν. ~Τὸ δ´ ἐν Ἀλγιδῷ  τῆς   Αἰκανῶν χώρας καθιδρυμένον καὶ τὸ
[11, 37]   τοὺς ἐπὶ τοῦ Καπετωλίου καὶ  τῆς   ἄκρας φρουροὺς ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν
[11, 52]   ταῖς ψήφοις Ῥωμαίων δῆμος  τῆς   ἀμφιλόγου χώρας κύριος. ταῦτα μὲν
[11, 54]   τ´ αὐτῶν οὐκέτι ἦσαν ὑπήκοοι  τῆς   ἀμφιλόγου χώρας ὀργὴν ἔχοντες, ἣν
[11, 52]   Ἀρικηνοὺς Ἀρδεάτας κυρίους ἀποδείξωσι  τῆς   ἀμφισβητησίμου γῆς ὀμωμοκότες ὧν ἂν
[11, 37]   εἰρήνῃ μήτε κατὰ πολέμους, ὑπὸ  τῆς   ἀνάγκης σωφρονισθέντες εἴξετε. μὴ τούτους
[11, 26]   ἔφασαν, οὐκ αὐτὸς ἡγεμὼν γίνῃ  τῆς   ἀναζεύξεως τόπον ἐπιτήδειον προκατασκεψάμενος; ἐμπειρίαν
[11, 26]   ἀποκτεῖναι τὸν ἄνδρα μεγάλους μισθοὺς  τῆς   ἀνδροφονίας ὑποσχόμενοι. ἐπεὶ δὲ πολὺ
[11, 58]   ἐπὶ τῆς ἑτέρας γένωνται γνώμης,  τῆς   ἀξιούσης ἀναβαλέσθαι τὴν ὑπὲρ τοῦ
[11, 27]   ὑπὸ τοῦ χρεὼν αὐτοῦ καὶ  τῆς   ἅπαντα ἐπισκοπούσης τὰ θνητὰ πράγματα
[11, 6]   τε κωλύσεως τοῦ λέγειν καὶ  τῆς   ἀπειλῆς, ὡς ἠρεθισμένην εἶδον ἐπὶ
[11, 44]   γεγονότων ὑποδίκους, πλὴν τῶν αἰτίων  τῆς   ἀποστάσεως μόνων· τούτοις δὲ προσθεῖναι
[11, 44]   ὥσπερ ἔφην, δεδιότες δ´ ἄρξαι  τῆς   ἀποστάσεως πρότεροι, ὡς οἰκείων ὄντων
[11, 14]   βωμοὺς κοιναῖς θυσίαις γεραίρομεν οἱ  τῆς   Ἀππίου γενεᾶς διάδοχοι, καὶ προγόνων
[11, 41]   πατρίδος; οὐ παραστήσεται λογισμὸς ὑμῖν  τῆς   ἀρετῆς τῶν γονέων ἄξιος, οἳ
[11, 60]   μήθ´ ὕστερον, ὡς ἐπὶ καταλύσει  τῆς   ἀριστοκρατίας εἰσφερομένου καὶ συγχεῖν μέλλοντος
[11, 53]   τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν προϊσταμένων  τῆς   ἀριστοκρατίας ἐλέχθησαν, ἐπιεικέστεροι μὲν ὑπὸ
[11, 13]   τοι παρὰ πάντων αὐτοῖς, ὅτι  τῆς   ἀριστοκρατίας, ἣν ἐκβαλοῦσα τοὺς βασιλεῖς
[11, 55]   τε καὶ κορυφαιότατοι τῶν προεστηκότων  τῆς   ἀριστοκρατίας, συναχθέντες εἰς τὸν ἰδιωτικὸν
[11, 20]   Κορνήλιος εἰσηγεῖται γνώμην, κατάλυσις ὁμολογουμένη  τῆς   ἀριστοκρατίας ὑμῶν ἐστιν. ἐὰν γὰρ
[11, 43]   ἐπιτηδειότατος ἐνστρατοπεδεύεσθαι περί τε τὸ  τῆς   Ἀρτέμιδος ἱερὸν τίθενται τὰ ὅπλα,
[11, 39]   παθούσης, οὓς δ´ αὐτὸς  τῆς   ἀρχαίας καταστάσεως πόθος εἰς ταύτην
[11, 12]   ἀνθρωπίνους λογισμοὺς τύχην. ἐγώ σοι  τῆς   ἀρχῆς ἀποστάντι ὑπισχνοῦμαι πάντων ἀμνηστίαν
[11, 4]   δέομαι; οὐ μὴν ἀλλ´ ἐπεὶ  τῆς   ἀρχῆς ἐκείνης ἀπεστερήμεθα, ὑμᾶς τοὺς
[11, 18]   δέκα περὶ πάντων, ὧν ἐπὶ  τῆς   ἀρχῆς ἔπραξαν, καὶ νέας ἀρχὰς
[11, 18]   θεραπεύοντες τοὺς δέκα τῷ φόβῳ  τῆς   ἀρχῆς. ἦν γάρ τι καὶ
[11, 4]   παρειληφότας καὶ τὴν ἐκείνης ἐξουσίαν  τῆς   ἀρχῆς καὶ δυναστεύοντας τῆς πόλεως
[11, 8]   καταστῆσαι τὸν πόλεμον, ὑπὸ τῆσδε  τῆς   ἀρχῆς κληθεῖσι περὶ τῶν ἐν
[11, 61]   οἱ περὶ παντὸς ποιούμενοι τέως  τῆς   ἀρχῆς μεταλαβεῖν καί, εἰ μὴ
[11, 13]   κίνδυνος τοῦ μὴ παραχωρεῖν  τῆς   ἀρχῆς μυρίοις γοῦν ὑπῆρξε τυραννίδας
[11, 11]   αἰσχύνῃ καὶ μεγάλῃ βλάβῃ παύσουσι  τῆς   ἀρχῆς. ὁμολογίας δὲ καὶ πίστεις
[11, 57]   ἡλικίαις ἁρμόττουσαν, οὔτε τῷ μεγέθει  τῆς   ἀρχῆς προσήκουσαν. πονηρῶν τ´ ἀρχὰς
[11, 10]   καὶ οὐκ ἀποκρύψομαι. κατηγορίαι γίνονται  τῆς   ἀρχῆς ὑμῶν, Ἄππιε, πολλαὶ καὶ
[11, 9]   οὐκ ἐπὶ λοιδορίᾳ καὶ προπηλακισμῷ  τῆς   ἀρχῆς ὑμῶν ποιήσομαι τοὺς λόγους,
[11, 5]   κοινῶν προστάται; οὐ παρῴχηκεν  τῆς   ἀρχῆς ὑμῶν χρόνος; οὐκ ἰδιῶται
[11, 20]   γὰρ ἀνδράσι τούτοις παρελήλυθεν  τῆς   ἀρχῆς χρόνος, καὶ τὰς ῥάβδους
[11, 40]   λαβόντες, γὰρ ἐνιαύσιος αὐτοῖς  τῆς   ἀρχῆς χρόνος, ὃν ἐχρῆν αὐτοὺς
[11, 11]   ὅλον ὑμῶν τὸ ἀρχεῖον ἐπὶ  τῆς   αὐτῆς γένηται προαιρέσεως, διὰ σὲ
[11, 18]   μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι χωρὶς ὀλίγων  τῆς   αὐτῆς ἐγένοντο προαιρέσεως· οἱ μὲν
[11, 22]   δοκοῦσιν ἄν μοι πολὺν ἐπὶ  τῆς   αὐτῆς ἐξουσίας διαμεῖναι χρόνον·
[11, 11]   ὀλιγαρχούμενοι καὶ μένειν ὑμᾶς ἐπὶ  τῆς   αὐτῆς ἐξουσίας ψηφίσωνται, κατὰ νόμον
[11, 11]   τὰς πατρίους, μένειν ἐπὶ  τῆς   αὐτῆς πολιτείας. ἐάν τε γὰρ
[11, 54]   παρὰ τῶν ἀπειθούντων. πολλὰ δὲ  τῆς   βουλῆς ἀξιούσης ἐν μὲν τῷ
[11, 54]   τῶν ἄλλων ἐναντιώσεσθαι τοῖς δόγμασι  τῆς   βουλῆς ἔλεγον, καὶ οὐδὲν ἐάσειν
[11, 61]   εἰς τὴν ἐκκλησίαν, πολλοὺς διέθεντο  τῆς   βουλῆς ἐπαίνους, καὶ παραγγέλλειν τὴν
[11, 22]   ἐμπεδῶν τὰς ὑποσχέσεις, ἃς ἐπὶ  τῆς   βουλῆς ἐποιήσατο πρὸς τὸν ἀδελφιδοῦν,
[11, 3]   στρατολογίαν ψηφιούμενον, πότερα τὸ συνέδριον  τῆς   βουλῆς τὸ δημοτικὸν πλῆθος
[11, 16]   πόρρω θεοβλαβείας πεποιήκασιν οἱ πρόεδροι  τῆς   βουλῆς ἡμῶν. οὗτοι γὰρ ἀγανακτοῦντες,
[11, 50]   ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος· καὶ πολλὰ  τῆς   βουλῆς κατηγορήσαντες, συναγορευσάντων αὐτοῖς τῶν
[11, 49]   προβαλλομένου, δι´ ὧν ἠλάττωσαν τὸ  τῆς   βουλῆς κράτος, καὶ τἆλλα πολιτεύματα,
[11, 50]   ἡμέραν ἐκκλησιάζοντες καὶ πολλὰ κατὰ  τῆς   βουλῆς λέγοντες. ἦν δ´
[11, 52]   τῶν ὑπάτων καὶ τῶν ἡγουμένων  τῆς   βουλῆς λόγοι διακενῆς. οἱ γὰρ
[11, 56]   ἐπικυρώσετε καὶ τὰ κριθέντα ὑπὸ  τῆς   βουλῆς, λόγον ἀπόδοτε τοῖς ἀπολογουμένοις
[11, 21]   ἦν δ´ αὐτῶν τὸ νέον  τῆς   βουλῆς μέρος τὸ λειπόμενον ταῦτα
[11, 47]   τοῦ δήμου τὰ ψηφισθέντα ὑπὸ  τῆς   βουλῆς Οὐαλέριος μὲν ἅτερος τῶν
[11, 50]   ἀξίους εἶναι τυγχάνειν. ~Ἀποψηφισαμένης δὲ  τῆς   βουλῆς τὸν θρίαμβον ἀγανακτοῦντες οἱ
[11, 17]   ~Σκοπεῖτε γὰρ οὑτωσί· προβούλευμα γενήσεται  τῆς   βουλῆς ὑπὲρ ἀρχαιρεσιῶν, ἔπειτ´ ἐξοίσουσιν
[11, 58]   συντομωτέρα διάγνωσις ἀμείνων ἔδοξεν εἶναι  τῆς   βραδυτέρας, πράττειν ὡς ἐκείνοις ἐφάνη.
[11, 7]   ἀρχαῖς δύναμιν ἐξάγειν τὴν προπολεμήσουσαν  τῆς   γῆς, οὔτε τοὺς πολίτας ἐπὶ
[11, 15]   ἐπὶ τῷ γενναίῳ καὶ φιλελευθέρῳ  τῆς   γνώμης ἐκάθισε. μετὰ δὲ τοῦτον
[11, 58]   δίκαια, πρώτους ἐπὶ τὴν ἐρώτησιν  τῆς   γνώμης καταλέγειν οὐχὶ τοὺς πρεσβυτάτους
[11, 35]   ἄξιος ἐλέου καὶ δεινότερα ὑπὸ  τῆς   δεδουλωμένης αὐτὸν εὐμορφίας πεπονθώς. διὰ
[11, 22]   Γάιος Κλαύδιος, τοῦ κορυφαιοτάτου  τῆς   δεκαδαρχίας Ἀππίου θεῖος, ἐμπεδῶν τὰς
[11, 22]   ἐν τῷ συνεδρίῳ περὶ καταλύσεως  τῆς   δεκαδαρχίας εἰπεῖν, Λεύκιος Οὐαλέριος καὶ
[11, 28]   ἤδη θεασάμενος Ἄππιος Κλαύδιος  τῆς   δεκαδαρχίας ἡγεμὼν ἀναγινώσκουσαν ἐν γραμματιστοῦ
[11, 4]   τοῦ συνεδρίου προελθὼν Ἄππιος,  τῆς   δεκαδαρχίας ἡγεμών, ἀπήγγειλεν ὅτι διχόθεν
[11, 30]   δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψεν· ἔπειθ´ ὅτι  τῆς   δεκαδαρχίας ἡγεμών· πρὸς δὲ τούτοις
[11, 9]   πρὸς πατρὸς Ἀππίου τοῦ προεστηκότος  τῆς   δεκαδαρχίας ἥδεσθαί τε πάντων μάλιστα,
[11, 19]   κράτιστα ἑλέσθαι. περὶ μὲν οὖν  τῆς   δεκαδαρχίας, ὃν τρόπον ἐπιμελεῖται τῶν
[11, 45]   ~Οἱ δὲ μετὰ τὴν κατάλυσιν  τῆς   δεκαδαρχίας τὴν ὕπατον ἀρχὴν πρῶτοι
[11, 1]   ἤρξατο πρῶτον πόλις ὑπὸ  τῆς   δεκαδαρχίας ὑβρίζεσθαι. ταῦτα πρῶτον ἐρῶ
[11, 3]   πάντας ὑπελάμβανον ἄλλως τε καὶ  τῆς   δημαρχικῆς ἐξουσίας καταλελυμένης, μόνῃ
[11, 6]   οὐδὲ τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας οὐδὲ  τῆς   δημαρχικῆς. περὶ δὲ τοῦ πολέμου,
[11, 53]   τὸν δῆμον ἐποιοῦντο κύριον  τῆς   διαγνώσεως καθ´ ἕνα ἕκαστον ἐνιαυτόν,
[11, 44]   ἀδήλου δ´ ἔτι τοῖς πολλοῖς  τῆς   διανοίας αὐτῶν οὔσης Ἄππιος μέν,
[11, 5]   λέγειν. πότερον ὑμῶν ἐξελήλυθεν ἐκ  τῆς   διανοίας, ὅτι σώζονται μὲν οἱ
[11, 32]   μὲν ἀκριβές, δημόται, περὶ  τῆς   διεγγυήσεως τοῦ σώματος, ἐπειδὴ τραχυνομένους
[11, 31]   εἶπεν, οὐκ ἀγνοῶ τὸν ὑπὲρ  τῆς   διεγγυήσεως τῶν εἰς δουλείαν ἀγομένων
[11, 30]   κινήσας ἔλεον περὶ τοῦ χρόνου  τῆς   δίκης ἔφη τελευτῶν· Ἐπειδὴ ταχεῖαν
[11, 13]   κενὴ τὴν εἰκόνα {τοῦ καλοῦ}  τῆς   δόξης διώκουσα καὶ πόθος ἡδονῶν
[11, 30]   ἀναίσχυντον συκοφάντημα πλάσαντα, οὐκ ἀπὸ  τῆς   ἑαυτοῦ γνώμης, ἀλλὰ κατεσκευασμένον ὑπ´
[11, 36]   οὐδὲν ἄδικον ἀξιοῖ τὴν ἐκ  τῆς   ἑαυτοῦ θεραπαίνης γεγονυῖαν ἀπάγειν βουλόμενος.
[11, 40]   δ´, ὃν ἔφην αὐτόχειρα γενέσθαι  τῆς   ἑαυτοῦ θυγατρός, ἀπὸ ῥυτῆρος ἐλαύνων
[11, 54]   εἰσὶ μέγιστοι παρ´ αὐτοῖς, κατὰ  τῆς   ἑαυτῶν πίστεως διομοσάμενοι, ἵνα μηδέ
[11, 57]   τὰ κοινὰ βουλεύειν, τὴν ἀπαξίωσιν  τῆς   εἰς τὸ συνέδριον παρακλήσεως ἐκπεπλῆχθαι,
[11, 14]   ἐφ´ ἑαυτῶν γνόντες διέκλεισάν με  τῆς   εἰσόδου, καὶ βουλοίμην οὕτως τἀληθὲς
[11, 46]   ὑπὸ τοῦ Οὐεργινίου κατηγορηθεὶς ἐπὶ  τῆς   ἐκκλησίας καὶ αἰτεῖται χρόνον εἰς
[11, 54]   ἀπειλῆσαι προήχθησαν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ  τῆς   ἐκκλησίας, ὅρκους, οἵπερ εἰσὶ μέγιστοι
[11, 59]   τῇ πόλει γεγονότος οὐ μόνον  τῆς   ἐλευθερίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἡγεμονίας,
[11, 1]   ἐξελεῖν, καὶ τίνων ἀνδρῶν ἡγησαμένων  τῆς   ἐλευθερίας, καὶ διὰ ποίας αἰτίας
[11, 6]   πάντες ἀνέκραγον ὡς καταλυομένης σφῶν  τῆς   ἐλευθερίας, καὶ μεστὸν ἦν ἀγανακτήσεώς
[11, 1]   τοῖς πολλοῖς αἴτια γενέσθαι μόνα  τῆς   ἐλευθερίας, λέγω δὲ τῶν περὶ
[11, 35]   αὐτοὺς λογισμός, ὅτι τοῦ περὶ  τῆς   ἐλευθερίας νόμου καταλυθέντος οὐδὲν ἔσται
[11, 38]   ἔφην ἡγεμονικωτάτους εἶναι τῶν ἀντιποιουμένων  τῆς   ἐλευθερίας, πολλὴν καὶ ἀγαθὴν νεότητα
[11, 29]   τὸν νόμον ἀξιῶ τὴν θυγατέρα  τῆς   ἐμῆς θεραπαίνης ἄγειν καὶ δίκας
[11, 41]   ὅμοια δεινὰ ἥξει, ἀλλὰ μέχρι  τῆς   ἐμῆς θυγατρὸς τυραννικὸς ἔρως
[11, 20]   ἦν τ´ οὐκ ἄδηλον, ὅτι  τῆς   ἐν Αἰκανοῖς στρατιᾶς ἀναρπασθείσης οὐδ´
[11, 44]   αὐτῶν συλλεγομένων ἧκον οἱ ἐκ  τῆς   ἐν Φιδήνῃ στρατιᾶς ἡγεμόνες ἀγανακτοῦντες
[11, 44]   μετ´ οὐ πολὺ καὶ ἀπὸ  τῆς   ἐν Φιδήνῃ στρατιᾶς οἱ κράτιστοι
[11, 60]   τῶν προεστηκότων τῆς ἑτέρας τάξεως  τῆς   ἐναντιουμένης τοῖς δημοτικοῖς αὐθαδέστατος εἶναι
[11, 38]   πυθόμενοι δὲ τὴν διάνοιαν αὐτοῦ  τῆς   ἐξόδου Οὐαλέριός τε καὶ Ὁράτιος,
[11, 32]   οἱ μὲν ῥαβδοῦχοι κελευσθέντες ὑπὸ  τῆς   ἐξουσίας ἀνεῖργον αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ
[11, 38]   λόγους ἐπαχθεῖς καὶ προπηλακιστὰς κατὰ  τῆς   ἐξουσίας αὐτῶν ἐχώρουν, ἔπειτα καὶ
[11, 5]   μηθέν; μεθύετε τῷ μεγέθει  τῆς   ἐξουσίας; ὑμεῖς Οὐαλερίου λόγον ἀφελεῖσθε
[11, 14]   τῶν ἐν τῇ πόλει θορύβων  τῆς   ἐπανορθώσεως. εἰ δέ τις ἕτερα
[11, 61]   τὸ συγχώρημα ἔλαβον, ἀπέστησαν εὐθὺς  τῆς   ἐπιθυμίας καὶ τὰς σπουδὰς ἐπὶ
[11, 36]   προγόνων. ἐν δὲ τῷ χρόνῳ  τῆς   ἐπιτροπείας μήνυσις ἐγένετό μοι περὶ
[11, 47]   τῶν πολεμίων δύναμιν ἐπὶ προνομὴν  τῆς   Ἑρνίκων τε καὶ Λατίνων γῆς
[11, 5]   πλείστων ἀγανακτούντων, τῶν δ´ ἐκ  τῆς   ἑταιρείας αὐτοὺς λέγειν ὀρθῶς ἡγουμένων,
[11, 58]   τῆς πολιτείας, ἐὰν ἄρα ἐπὶ  τῆς   ἑτέρας γένωνται γνώμης, τῆς ἀξιούσης
[11, 60]   Κλαύδιον, ὃς ἐδόκει τῶν προεστηκότων  τῆς   ἑτέρας τάξεως τῆς ἐναντιουμένης τοῖς
[11, 59]   μόνον τῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ καὶ  τῆς   ἡγεμονίας, ἐπεὶ ταῦτα καὶ παραπλήσια
[11, 1]   ἄλλοις ἀνθρώποις ὑπάρχει· χωρὶς δὲ  τῆς   ἡδονῆς περιγίγνεται τὸ περὶ τοὺς
[11, 27]   ὅτι πρεσβύτης ὢν καὶ ὑπὸ  τῆς   ἡλικίας πολεμικῶν ἀγώνων ἀπολυόμενος εἰς
[11, 52]   παρ´ αὐτῶν τῶν διαφερομένων, ὅτι  τῆς   ἡμετέρας χώρας ἑαυτοῖς μηδὲν προσηκούσης
[11, 30]   αὐτὸν ἔφη τὸν πατέρα περὶ  τῆς   θυγατρὸς ἀπολογήσεσθαι παραγενόμενον ἀπὸ τῆς
[11, 29]   τὰς ὑποσχέσεις γενομένης αὐτῇ ταύτης  τῆς   θυγατρὸς πρὸς μὲν ἡμᾶς ἐσκήψατο
[11, 1]   αἱ πράξεις ἐγένοντο, βούλονται παρὰ  τῆς   ἱστορίας μαθεῖν, καὶ τὰς αἰτίας
[11, 1]   οὐκ ἀπαρκεῖ τοῦτο μόνον ἐκ  τῆς   ἱστορίας παραλαβεῖν, ὅτι τὸν Περσικὸν
[11, 9]   ἀνδρῶν ἀρετάς. περὶ μὲν οὖν  τῆς   καθεστώσης πολιτείας, ὅτι πονηρῶς ἡμῖν
[11, 14]   γνώμην καὶ περὶ τοῦ πολέμου  τῆς   καταλύσεως καὶ περὶ τῶν ἐν
[11, 33]   ὑπὸ τῶν ἄλλων ἀρχομένης ἔτι  τῆς   καταστάσεως, νεανίαι λήματος πλήρεις ἀπὸ
[11, 57]   οὖν ἄλλων συνέδρων τῶν ἀπελαθέντων  τῆς   κατοικιδίου βουλῆς ἧττον ἔφη θαυμάζειν,
[11, 36]   ὑποβάλοιτο αὐτὴν Νομιτωρία λαβοῦσα παρὰ  τῆς   Κλαυδίου δούλης, καὶ τὸ πρᾶγμα
[11, 39]   ἄνθη καὶ στεφάνους βάλλουσαι κατὰ  τῆς   κλίνης, αἱ δὲ τελαμῶνας
[11, 39]   ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ παρ´ ἐλπίδα  τῆς   κολάσεως καὶ οὐκ ἔχων,
[11, 30]   ὅσος ἱκανὸς ἔσται τῷ πατρὶ  τῆς   κόρης ἀπὸ στρατοπέδου παραγενηθέντι τὰς
[11, 35]   ὑπονοοῦσιν, ὅτι τὸ συκοφάντημα κατὰ  τῆς   κόρης αὐτὸς ἔγραψε καὶ ἔργον
[11, 37]   προσέφυρεν αὐτὸν σφαγὴ  τῆς   κόρης, ἔθει διὰ τῆς πόλεως
[11, 35]   καὶ πολὺν ἐν ταῖς συμφοραῖς  τῆς   κόρης ἔλεον καταχεομένων, οἱ μὲν
[11, 39]   τῶν ἀνδρῶν, οὓς δ´  τῆς   κόρης ἔλεος δεινὰ καὶ πέρα
[11, 28]   τροφοὺς μὴ λέγειν, τίς  τῆς   κόρης ἐστὶν ἐρῶν, ἀλλ´ ὅτι
[11, 30]   ταπεινός, παραλαβὼν τὸν λόγον  τῆς   κόρης θεῖος ὀλίγα καὶ αὐτὰ
[11, 38]   τινές, ὅτι περὶ τὸ πτῶμα  τῆς   κόρης Ἰκίλιός τε κηδεστὴς
[11, 28]   περιμένειν, ἕως ἔλθωσιν οἱ συγγενεῖς  τῆς   κόρης· καὶ Ἄππιος οὕτως
[11, 30]   νόμους, αὐτὸς ποιεῖσθαι θεῖος ὢν  τῆς   κόρης καὶ τὰ δίκαια ὑπέχειν,
[11, 30]   εἶπε· πατέρα μὲν οὖν εἶναι  τῆς   κόρης λέγων Οὐεργίνιον ἐκ τῶν
[11, 34]   δικαιότερα ἀξιοῦσι βοηθεῖν. ~Ὁ δὲ  τῆς   κόρης πατὴρ καὶ οἱ λοιποὶ
[11, 39]   ἐξηλλοτρίωσαν τὸν πολιτικὸν ὄχλον οἱ  τῆς   κόρης συγγενεῖς κλίνην τε κομίσαντες
[11, 33]   βῆμα καὶ προσάγειν ἐκέλευσε τοὺς  τῆς   κόρης συγγενεῖς. προσελθόντων δ´ αὐτῶν
[11, 46]   πρὶν ἐπιστῆναι τὴν ἀποδειχθεῖσαν ἡμέραν  τῆς   κρίσεως ἐν τοῖς δεσμοῖς ἀποθνήσκει,
[11, 63]   ἐντὸς ἑπτακαίδεκα ἐτῶν γενομένης ἀπὸ  τῆς   Λευκίου Κορνηλίου καὶ Κοίντου Φαβίου
[11, 34]   τὰς ἐπὶ τοῦ τόκου καὶ  τῆς   λοχείας παραγενομένας διὰ τὸ συγγενὲς
[11, 45]   παρὰ τοῦ δήμου λαβόντες ἐπὶ  τῆς   λοχίτιδος ἐκκλησίας, ὥσπερ ἔφην, Λεύκιος
[11, 4]   φρούριον ἀνακτησάμενος, αὐτὸς δ´ ἐκ  τῆς   μάχης ἀποθανών· πάππος δὲ πρὸς
[11, 27]   τε καὶ ἐκ χειρὸς γενομένης  τῆς   μάχης. ἐτεκμήραντο δὲ τοῦτο ἐκ
[11, 56]   μεταδιδόναι καὶ τοῖς ἄλλοις πολίταις  τῆς   μεγίστης ἐξουσίας τε καὶ ἀρχῆς,
[11, 26]   οὐκ ἂν ἕλοιεν αὐτὸν συστάδην,  τῆς   μὲν ἐκ χειρὸς ἀπείχοντο μάχης,
[11, 56]   χαλεποῖς καὶ ἀβουλήτοις πράγμασιν ἔχω,  τῆς   μὲν ὑπατείας μήτε νῦν μήθ´
[11, 21]   ὅσοις κίνδυνός τις ὑπωπτεύετο ἐκ  τῆς   μεταβολῆς ἔσεσθαι τῷ Κορνηλίῳ συναγορευόντων·
[11, 20]   προβλέπετε. κρείττων γὰρ πρόνοια  τῆς   μεταμελείας καὶ τὸ μὴ πιστεύειν
[11, 34]   τὴν κόρην ὑπὸ τῶν κυρίων  τῆς   μητρὸς ἀφαιρεθείη. τόν τε χρόνον
[11, 34]   ἔλεγον τελευτῶντες, ὅτι τῷ γάλακτι  τῆς   μητρὸς ἐτράφη τὸ παιδίον· ἀμήχανον
[11, 62]   ἀρχὴν κατὰ τὸν τρίτον ἐνιαυτὸν  τῆς   ὀγδοηκοστῆς καὶ τετάρτης ὀλυμπιάδος ἄρχοντος
[11, 1]   ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΔΕΚΑΤΟΣ. ~Ἐπὶ δὲ  τῆς   ὀγδοηκοστῆς καὶ τρίτης ὀλυμπιάδος, ἣν
[11, 27]   οὐδὲν εὕρισκον ἔξω τῶν διὰ  τῆς   ὁδοῦ, πρᾶγμα ἀμήχανον ὑπελάμβανον εἶναι
[11, 36]   καταλειπόμενον ἐπιτροπεῦσαι· πελάται δ´ εἰσὶ  τῆς   οἰκίας ἡμῶν ἐκ προγόνων. ἐν
[11, 40]   τοιγάρτοι καὶ θρασύτερον ἤδη καθήπτετο  τῆς   ὀλιγαρχίας διεξιών, ὡς πολλῶν μὲν
[11, 24]   στρατιωτῶν ὄλεθρος, τῶν μὲν οἰκείων  τῆς   ὀλιγαρχίας ἐν ταῖς πρὸς τοὺς
[11, 12]   δέ σοι καὶ τῶν πρὸ  τῆς   ὀλιγαρχίας ἔργων πολλῶν καὶ καλῶν
[11, 23]   τὴν πόλιν, ὅσοιπερ ἦσαν ἐχθροὶ  τῆς   ὀλιγαρχίας καὶ οἱ τέως ἀποκρυπτόμενοι
[11, 23]   ταγμάτων Ἄππιος Κλαύδιος προεστηκὼς  τῆς   ὀλιγαρχίας καὶ σὺν αὐτῷ Σπόριος
[11, 37]   ἀγανακτήσει μεμιγμένην κραυγήν, οἱ δὲ  τῆς   ὀλιγαρχίας κόλακες τὴν ἐπικελεύουσάν τε
[11, 4]   ἐν οἷς ἦν τὸ κάκιστον  τῆς   ὀλιγαρχίας μέρος, οἱ μὲν τότ´
[11, 2]   δόξασα γενέσθαι τοῦ κατὰ  τῆς   ὀλιγαρχίας μίσους πρόφασις, ὅτι συνύφηναν
[11, 39]   καταλύσεως. ἀλλ´ οἱ φρονοῦντες τὰ  τῆς   ὀλιγαρχίας ὅπλα ἔχοντες μέγα παρεῖχον
[11, 1]   τὰ γενόμενα περὶ τὴν κατάλυσιν  τῆς   ὀλιγαρχίας, ὅσα δὴ καὶ λόγου
[11, 39]   ἐν οἷς ἦσάν τινες οὐκέτι  τῆς   ὀλιγαρχικῆς αὐτῶν ἀκροώμενοι, διὰ πολλὰς
[11, 22]   σύλλογον. ~Μετὰ τοῦθ´ οἱ μὲν  τῆς   ὀλιγαρχικῆς ἑταιρίας σοβαροὶ καὶ θρασεῖς
[11, 25]   τοῦ τε χάρακος ἐκράτησε καὶ  τῆς   ὁλοσχεροῦς νίκης αἴτιος ἐγένετο τοῖς
[11, 5]   τὴν τυραννίδα, λείπεται δὲ διαδοχὴ  τῆς   Ὁρατίων οἰκίας, οἷς πάτριόν ἐστιν
[11, 1]   γὰρ αὕτη γε καὶ τελευταία  τῆς   ὀργῆς τῶν δημοτῶν αἰτία μυρίων
[11, 13]   τῶν χρηστῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ παρεπλάγχθης  τῆς   ὀρθῆς ὁδοῦ. οὐ γὰρ ἔχει
[11, 45]   ἐὰν ἁλῶσι, θάνατος καὶ δήμευσις  τῆς   οὐσίας. οὗτος νόμος ἐξέβαλε
[11, 36]   ἴδιον ἐξετάζοντι βίον καὶ περὶ  τῆς   παιδίσκης μήνυσις ἀπεδόθη καθάπερ
[11, 36]   ταῦτα καὶ κρίνω εἶναι τοῦτον  τῆς   παιδίσκης κύριον. ~Ὡς δὲ ταῦτ´
[11, 32]   ἐκέλευον· δὲ Κλαύδιος ἐπιλαβόμενος  τῆς   παιδὸς ἀπάγειν ἐβούλετο τοῦ θείου
[11, 28]   εὐθύς τε ὑπὸ τοῦ κάλλους  τῆς   παιδὸς ἑάλω καὶ ἔτι μᾶλλον
[11, 29]   δὲ γενομένης Μάρκος Κλαύδιος  τῆς   παιδὸς ἐπιλαβόμενος τοιοῦτον διεξῆλθε λόγον·
[11, 35]   τὰ σπλάγχνα διὰ τὸν ἔρωτα  τῆς   παιδός, οὔτε τοῖς λόγοις τῶν
[11, 36]   ἐπιτροπείας μήνυσις ἐγένετό μοι περὶ  τῆς   παιδός, ὡς ὑποβάλοιτο αὐτὴν Νομιτωρία
[11, 32]   πελάτην ἐᾶσαι μὲν τοῖς συγγενέσι  τῆς   παρθένου δοῦναι τὴν διεγγύησιν, ἕως
[11, 39]   ἀγορᾶς καταλαβόμενοι καὶ τὸ πτῶμα  τῆς   παρθένου θέντες, ὅθεν ὑπὸ πάντων
[11, 31]   Ἀππίου πολὺς μὲν ὀδυρμὸς ὑπὸ  τῆς   παρθένου καὶ τῶν περὶ αὐτὴν
[11, 28]   παραγενόμενος ἐπὶ τὸ διδασκαλεῖον ἐπιλαμβάνεται  τῆς   παρθένου καὶ φανερῶς ἄγειν ἐβούλετο
[11, 28]   παρῆν πρὸς μητρὸς θεῖος  τῆς   παρθένου Πόπλιος Νομιτώριος φίλους τε
[11, 33]   τοῦ πάθους, ἔγνω μηκέτι μεθέσθαι  τῆς   παρθένου τοῖς συγγενέσιν, ἀλλ´ ὅταν
[11, 44]   μέν, οἷα δὴ συγγινώσκων ἑαυτῷ  τῆς   παρούσης ταραχῆς αἰτίῳ γεγονότι καὶ
[11, 16]   τοὺς νέους ἐπὶ τὸν ὑπὲρ  τῆς   πατρίδος ἀγῶνα, καὶ αὐτοὶ πάσῃ
[11, 5]   λέγειν, ὁπόσα βούλεταί τις ὑπὲρ  τῆς   πατρίδος. ἄξιοι γὰρ ἂν εἴημεν
[11, 43]   καθήπτετο λυμεῶνας τε καὶ ὀλέθρους  τῆς   πατρίδος ἀποκαλῶν καὶ παραινῶν τοῖς
[11, 18]   οὐχ ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν καὶ  τῆς   πατρίδος βουλευόμενοι. οὐκ ἀνελοῦμεν ἐκ
[11, 13]   τὴν ψυχὴν ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς  τῆς   πατρίδος ἡδόμενος, ὧν οὐκ ἐλαχίστη
[11, 9]   ἄλλοι τὴν ἐρημίαν ποθεινοτέραν ἡγοῦνται  τῆς   πατρίδος; ὅτε γοῦν ἐδέησεν ὑμῖν
[11, 10]   καὶ πᾶσαν ἡγεῖσθαι γῆν ἀναγκαιοτέραν  τῆς   πατρίδος; οὐ γὰρ ἄτερ αἰτίας
[11, 41]   ἐλευθερίας. οὐκ ἀναλήψεσθε τὸ φρόνημα  τῆς   πατρίδος; οὐ παραστήσεται λογισμὸς ὑμῖν
[11, 2]   ὥσπερ ἁλούσης πολέμῳ κατὰ κράτος  τῆς   πατρίδος οὐ τὰ χρήματα μόνον
[11, 40]   παμπόλλους δὲ φυγεῖν ἠνάγκασαν ἐκ  τῆς   πατρίδος οὐδὲν ἀδικήσαντας, γυναικῶν τε
[11, 1]   τὴν ἀκρόπολιν εἰσαγαγεῖν καὶ ἀντὶ  τῆς   πατρίου δημοκρατίας ὀλιγαρχίαν τῶν κοινῶν
[11, 60]   βουλὴν παρασπάσαί τι τοῦ κόσμου  τῆς   πατρίου πολιτείας μᾶλλον τοῖς
[11, 59]   τὸν νόμον βουλόμενοι τὴν ἀναβολὴν  τῆς   περὶ αὐτοῦ διαγνώσεως ἀγαπητῶς ἀκούσαντες,
[11, 6]   καὶ ῥίψειν αὐτὸν ἀπειλοῦντες κατὰ  τῆς   πέτρας, εἰ μὴ σιωπήσει. ἐφ´
[11, 39]   παρήσει ῥῖψαι τοὺς ἄνδρας κατὰ  τῆς   πέτρας. οἱ δὲ περὶ τὸν
[11, 23]   ἀναστήσαντες τὸν στρατὸν ἀπῆγον ἐκ  τῆς   πολεμίας εἰς τὴν ἑαυτῶν φυγῇ
[11, 9]   δ´ εἰς τοὺς πλεῖστον ἀπέχοντας  τῆς   πόλεως ἀγρούς· καὶ οὐδὲ τῶν
[11, 2]   ἦν, οὓς μὲν ἐξήλαυνον ἐκ  τῆς   πόλεως αἰτίας ἐπιφέροντες ψευδεῖς καὶ
[11, 41]   οὐ μόνον Ταρκύνιον ἐξέβαλον ἐκ  τῆς   πόλεως, ἀλλὰ καὶ τὸ βασιλικὸν
[11, 46]   καὶ τῶν πο οἱ ταμίαι  τῆς   πόλεως ἀνέλαβον εἰς τὸ δημόσιον.
[11, 4]   ἐξουσίαν τῆς ἀρχῆς καὶ δυναστεύοντας  τῆς   πόλεως ἅπαντας καλῶ {καὶ} οὐκ
[11, 45]   ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις ἐπικυρούμενα κοινὰ  τῆς   πόλεως ἁπάσης δόγματα νομίζοντες, ἀλλ´
[11, 1]   Ἀθηναῖοι Λακεδαιμονίοις τείχη τε καθελεῖν  τῆς   πόλεως αὐτῶν καὶ ναῦς διατεμεῖν
[11, 33]   τε τοῦ στρατοπέδου καὶ ἀπὸ  τῆς   πόλεως δεδοικώς· ὅπερ καὶ συνέβη.
[11, 49]   αὐτῶν βουλὴ κατεστρατοπεδευκότων ἔξω  τῆς   πόλεως εἰς τὸ καλούμενον Ἄρειον
[11, 43]   τ´ εἰσὶ καὶ ἐπ´ ἀγαθῷ  τῆς   πόλεως εἰσεληλύθασι, καὶ τὰ ἔργα
[11, 37]   σφαγὴ τῆς κόρης, ἔθει διὰ  τῆς   πόλεως ἐμμανὴς ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν
[11, 40]   Ἀλγιδῷ χάρακα, τοιοῦτος οἷος ἐκ  τῆς   πόλεως ἐξέδραμεν, αἵματι πεφυρμένος ἅπας
[11, 15]   χρὴ τἀληθὲς λέγειν, καὶ ἐκ  τῆς   πόλεως ἐξελαύνομαι. οὐκέτι γὰρ ἂν
[11, 33]   ἱππέων ἐπ´ αὐτόν, ἔκ τε  τῆς   πόλεως ἕτεροι πεμφθέντες ἱππεῖς δι´
[11, 4]   συνωμοσίαν ὑμῶν, ὅτι συγκεχύκατε τὰ  τῆς   πόλεως καὶ μίαν ἅπαντες γνώμην
[11, 3]   ὡς νοσούσης διὰ τὴν ὀλιγαρχίαν  τῆς   πόλεως καὶ οὔτε συστῆναι οὔθ´
[11, 17]   τὰς ἄλλας ἀρχὰς ἀποδειχθείσας ὑπὸ  τῆς   πόλεως καὶ τὰ πρὸς τὸν
[11, 3]   ~Ἐρημουμένης δὲ τοῦ κρείττονος ἔθνους  τῆς   πόλεως καὶ τὸ ἐλεύθερον ἅπαν
[11, 9]   δ´ ὑμᾶς, Ἄππιε, τοὺς προεστηκότας  τῆς   πόλεως καὶ τὸ κοινὸν ἀπὸ
[11, 4]   καὶ Οὐαλέριον καὶ περὶ σωτηρίας  τῆς   πόλεως λέγειν βουλόμενον. ἐὰν δὲ
[11, 30]   δημοτικῶν, ὃν ἀποδημεῖν στρατευόμενον ὑπὲρ  τῆς   πόλεως· μητέρα δὲ γενέσθαι Νομιτωρίαν
[11, 9]   ἔξεστιν ὑμῖν, ὅτι φεύγουσιν ἐκ  τῆς   πόλεως ὁσημέραι καταλιπόντες τὰς πατρῴας
[11, 18]   οὐ καθοπλιοῦμεν ἅπασαν τὴν ἀκμὴν  τῆς   πόλεως; οὐκ ἐπὶ τὰς ἐκείνων
[11, 16]   ἀπέχθειαν ἀδιάλλακτον πρὸς τοὺς προεστηκότας  τῆς   πόλεως, οὓς ἐχρῆν† οἷόν τε
[11, 39]   τοῦ σώματος διὰ τῶν ἐπιφανεστάτων  τῆς   πόλεως ποιησάμενοι στενωπῶν, ὅθεν ὑπὸ
[11, 37]   ὑποκαθημένους καὶ πάντα σήποντας τὰ  τῆς   πόλεως πράγματα ἐάσειν. γνώμην δὴ
[11, 16]   ἰδίας ἀπεχθείας ἐπὶ τὰ κοινὰ  τῆς   πόλεως πράγματα μεταφέρουσι καὶ συναπολέσθαι
[11, 52]   τρίτον ἐκέλευσαν τεθῆναι καδίσκον ὑπὲρ  τῆς   πόλεως Ῥωμαίων καθ´ ἑκάστην φυλήν,
[11, 44]   δὲ σὺν αὐτῷ τεταγμένος ἐπὶ  τῆς   πόλεως Σπόριος Ὄππιος, διαταραχθεὶς κατ´
[11, 42]   ἡγεμόνες ἔκ τ´ αὐτῆς ἄγοντες  τῆς   πόλεως στρατιὰν καὶ ἀπὸ τῶν
[11, 59]   διάγνωσιν ἐν πολεμικαῖς ὑπαρχούσης ταραχαῖς  τῆς   πόλεως· συνεβούλευέ τε τοῖς μὲν
[11, 14]   βουλή, καὶ ὑμεῖς οἱ προεστηκότες  τῆς   πόλεως, τὴν ἐμὴν γνώμην καὶ
[11, 8]   συμφέροντα φαίνεσθαι ἐξελάσαντες μὲν ἐκ  τῆς   πόλεως τὴν νῦν ἐπιχωριάζουσαν ὕβριν
[11, 9]   οἵῳ κλύδωνι τὰ πράγματα σαλεύει  τῆς   πόλεως, τὴν σωτηρίαν καὶ ἐπανόρθωσιν
[11, 55]   διαφθείρειν ἀλλοτρίους καὶ πολεμίους εἶναι  τῆς   πόλεως. Τίτος δὲ Κοίντιος οὐκ
[11, 59]   λόγους ὡς ἐπὶ τῷ συμφέροντι  τῆς   πόλεως τοῦ δημοτικοῦ μέρους προϊσταμένων,
[11, 40]   τοὺς σὺν αὐτῷ παρόντας ἐκ  τῆς   πόλεως. ὡς δὲ κατέμαθεν ὀλοφυρομένους
[11, 18]   ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ κινδυνεύσομεν καὶ κατασκαφῆς  τῆς   πόλεως, {ὡς} ἐάσαντες τὸν πόλεμον
[11, 55]   διαδεδεγμένος ἐκ προγόνων τὴν αἵρεσιν  τῆς   πολιτείας αὐθαδεστέραν γνώμην εἰσέφερε, μήτε
[11, 60]   συγχεῖν μέλλοντος ἅπαντα τὸν κόσμον  τῆς   πολιτείας. γενομένου δὲ πρὸς τὴν
[11, 58]   δημοτικοῖς, ὡς μεταβεβλημένων τὴν προαίρεσιν  τῆς   πολιτείας, ἐὰν ἄρα ἐπὶ τῆς
[11, 20]   εἴ τι ἄλλο σαθρὸν ἦν  τῆς   πολιτείας ἐπανορθωσάμενος ἀπέθετο τὰς ῥάβδους·
[11, 18]   τότε καὶ περὶ τοῦ κόσμου  τῆς   πολιτείας σκοπεῖτε, καὶ λόγον ἀπαιτεῖτε
[11, 22]   φυλακῇ τε ἀλλήλων καὶ μεταστάσει  τῆς   πολιτείας. τούτων δὲ τῶν ἑταιριῶν
[11, 14]   ἀναγκαιότερα, εἰ δή τί σοι  τῆς   πρὸς τὸ γένος εὐσεβείας ἀναγκαιότερον
[11, 48]   τὴν λείαν ἅπασαν, ἣν ἐκ  τῆς   Ῥωμαίων γῆς ἐληίσαντο, αἰχμαλώτους τε
[11, 47]   προσειληφότας καὶ εἰς πολλὴν καταφρόνησιν  τῆς   Ῥωμαίων δυνάμεως προελθόντας, ἔτι μᾶλλον
[11, 23]   Κρουστομέρειαν, ἐστιν οὐ πρόσω  τῆς   Ῥώμης, ἀφίκοντο. οἱ δ´ ἐν
[11, 3]   Ἠρήτῳ κατεστρατοπέδευσαν· διέστηκε δ´ ἀπὸ  τῆς   Ῥώμης πόλις αὕτη τετταράκοντα
[11, 15]   τῶν ἰδίων συμφερόντων αὐτοὶ διαγνωσόμεθα  τῆς   σῆς οὐδὲν δεόμενοι βουλῆς. καὶ
[11, 30]   τῆς θυγατρὸς ἀπολογήσεσθαι παραγενόμενον ἀπὸ  τῆς   στρατιᾶς· τὴν δὲ τοῦ σώματος
[11, 25]   παρεμβολὴν εἰς τὴν πολεμίαν ἐκ  τῆς   σφετέρας· τάς τε βλάβας διεξιὼν
[11, 6]   τοῖς μέντοι δέκα μετέμελεν εὐθέως  τῆς   τε κωλύσεως τοῦ λέγειν καὶ
[11, 35]   πάντες, ὅσοι συνήκουον τῶν λόγων,  τῆς   τε μορφῆς οἶκτον ἐλάμβανον, ὁπότ´
[11, 59]   ἀνεπίληπτον ἐσχηκόσι καὶ πράξεις ἀποδεδειγμένοις  τῆς   τιμῆς ταύτης ἀξίας, τὸν δὲ
[11, 61]   κατεσπουδασμένας ποιουμένων τὰς δεήσεις, οὐδένα  τῆς   τιμῆς ταύτης ἄξιον εἶναι ὑπέλαβον,
[11, 1]   καιροὺς μεγάλα τὰς πόλεις ἐκ  τῆς   τοιαύτης ἐμπειρίας ὠφελεῖν, καὶ ἄγειν
[11, 30]   εἶναι δοκεῖ τῶν ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν,  τῆς   τοῦ σώματος ἐλευθερίας. ἀνακλαυσάμενος δὲ
[11, 62]   ἄλλο μὲν οὖν οὐδὲν ἐπὶ  τῆς   τούτων ἀρχῆς οὔτε πολεμικὸν οὔτε
[11, 37]   ἐργαστηρίου μαγειρικοῦ, μάχαιραν ἐξαρπάσας ἀπὸ  τῆς   τραπέζης παίει τὴν θυγατέρα διὰ
[11, 35]   καὶ χάρις ἦν· καὶ τὸ  τῆς   τύχης ἀνεκλαίοντο παράλογον, εἰς οἵας
[11, 44]   ἐπέγνωσαν, ἀγαπητῶς τὸ συμβὰν ἀπὸ  τῆς   τύχης δεξάμενοι. ἡγεμόνες δὲ καὶ
[11, 28]   γένους ἁρμόσασθαι γάμον, δι´ ὑπεροψίαν  τῆς   τύχης καὶ παρὰ τὸν νόμον,
[11, 31]   καὶ μηδὲν ἔτι μεῖζον φρονῶσι  τῆς   τύχης. τί οὖν ἔτι μέλλεις,
[11, 39]   κῆδος, καὶ προθυμίαν ἅπαντας καταλαβεῖν  τῆς   τῶν ὀλιγαρχικῶν καταλύσεως. ἀλλ´ οἱ
[11, 59]   τὸν ἀξιοῦντα πᾶσι μετεῖναι Ῥωμαίοις  τῆς   ὑπατικῆς ἀρχῆς, τοῖς γε δὴ
[11, 30]   πρὸς δὲ τούτοις ὅτι μετὰ  τῆς   ὑπατικῆς ἐξουσίας καὶ τὴν δημαρχίαν
[11, 6]   τέως δ´ οὐδὲν ἐλαττώσομεν οὐδὲ  τῆς   ὑπατικῆς ἐξουσίας οὐδὲ τῆς δημαρχικῆς.
[11, 22]   τῶν δ´ ἧττον ψοφοδεῶν ἀφισταμένων  τῆς   ὑπὲρ τῶν κοινῶν φροντίδος καὶ
[11, 34]   οἱ λοιποὶ συγγενεῖς ἀπελογοῦντο περὶ  τῆς   ὑποβολῆς πολλὰ καὶ δίκαια καὶ
[11, 23]   διέφθειραν. οἱ δὲ διασωθέντες ἐκ  τῆς   φυγῆς τραυματίαι τε οἱ πλείους
[11, 21]   κεχαρισμένην τοῖς πλείοσιν, ὡς ἐκ  τῆς   φωνῆς αὐτῶν εἰκάσαι ῥᾴδιον ἦν,
[11, 42]   πολεμίους, καὶ τὴν κρατίστην αὐτῶν  τῆς   χώρας ἐγκαθημένους δῃοῦν, περὶ τῶν
[11, 62]   ἐπρεσβεύσαντο γὰρ ἀποτιθέμενοι τὰ περὶ  τῆς   χώρας ἐγκλήματα παρακαλοῦντες φίλοι Ῥωμαίων
[11, 61]   ἄξιον εἶναι ὑπέλαβον, ἀλλὰ γενόμενοι  τῆς   ψήφου κύριοι τοὺς ἐκ τῶν
[11, 8]   τοῦτο καταστῆσαι τὸν πόλεμον, ὑπὸ  τῆσδε   τῆς ἀρχῆς κληθεῖσι περὶ τῶν
[11, 20]   μόναις ἅπαντα διαπραξάμενος καὶ εἴ  τι   ἄλλο σαθρὸν ἦν τῆς πολιτείας
[11, 34]   δεομένην στέργειν καὶ τρέφειν,  τι   ἂν φύσις ἐξενέγκῃ, ὑποβαλλομένην
[11, 15]   ἀποδεικνύμενος. τῷ Ἀππίῳ δ´ εἴ  τι   βούλει παραινεῖν λοιδορεῖσθαι τοῦτο
[11, 56]   μετὰ τοῦτον ἀξιοῦτε Ὁράτιον εἴ  τι   βούλεται λέγειν. ὅταν δὲ τὰς
[11, 28]   τολμήσας ἅψασθαι παιδὸς ἀστῆς καὶ  τί   βουλόμενος. ~Σιωπῆς δὲ γενομένης Μάρκος
[11, 5]   εἰς τὸν δῆμον βουλεύεσθε ἐξενεγκεῖν.  τί   γὰρ δὴ καὶ τὸ κωλῦον
[11, 43]   ταραχὴ χρόνον, ὥστε κακόν  τι   γενέσθαι δι´ αὐτήν. διεξιόντες γὰρ
[11, 19]   οὓς ἐὰν ἅπαντας ὁμογνώμονας λάβω,  τί   γενήσεταί μοι πλέον οὐδὲ πολλοστὴν
[11, 60]   βούλονται παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν.  τι   δ´ ἂν ἅπασι δόξῃ ψῆφον
[11, 45]   αὐτὸ μόνοις ἐκείνοις ἴδιον·  τι   δ´ ἂν λοχῖτις ἐκκλησία
[11, 15]   φίλων οὐ σπανίζομεν, οἷς, ἐάν  τι   δέῃ, συμβούλοις χρησόμεθα. παῦσαι δὴ
[11, 9]   ἔχουσιν ἐν τοῖς ἀγροῖς. καὶ  τί   δεῖ περὶ τῶν ἄλλων λέγειν,
[11, 19]   πεῖρα διδάσκει τὸ συμφέρον,  τί   δεῖ στοχασμῶν ἐκεῖ; ~Μέμνησθε, ὅτι
[11, 42]   πολλοὶ παριόντες ἐθάρρουν λέγειν, εἴ  τι   δεινὸν ἦσαν πεπονθότες. μαθόντες δὲ
[11, 21]   οἱ δέκα τοῦ πράττειν  τι   δόξειεν αὐτοῖς τὴν τοῦ συνεδρίου
[11, 3]   δυνατῶν ἐπιταττομένοις· ἔπειτ´ αὐτοὶ {εἴ  τι}   δόξειν ὑπηρετοῦντες τῇ βουλῇ καὶ
[11, 43]   καὶ παρακελευόμενοί τε ἀλλήλοις καί  τι   καὶ θάρσος ἐκ τοῦ δαιμονίου
[11, 18]   φόβῳ τῆς ἀρχῆς. ἦν γάρ  τι   καὶ κατεπτηχὸς τὴν ἐξουσίαν οὐκ
[11, 11]   θεοὺς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τάχα γάρ  τι   καὶ τοιοῦτον ὑμῖν πέπρακται φυλαττομένας
[11, 58]   μὲν φίλους παραλάβοιεν, οὐχ ἵνα  τι   κατὰ τοῦ δήμου διαπράξαιντο, ἀλλ´
[11, 41]   δὲ νεανίαι παῖδες εὐπρεπεῖς, οὓς  τί   κωλύσει πρὸς ἄλλου τινὸς τῶν
[11, 24]   τοὺς ἐπικαιροτάτους καταλαμβανόμενοι τόπους, μή  τι   λάθωσι παρακινήσαντες οἱ μετὰ τοῦ
[11, 19]   ἔφην εὐθὺς ἐν ἀρχαῖς βουλόμενόν  τι   λέγειν κεκωλῦσθαι πρὸς αὐτῶν.
[11, 4]   καταμαθὼν Ἄππιος καὶ καθ´ ἑαυτοῦ  τι   λέξειν ἐλπίσας· Οὐχ οὗτος
[11, 7]   τῶν μὴ παραγενομένων δεδοικότας, μή  τι   μεῖζον ἐργάσωνται κακόν, τούς τε
[11, 8]   ἐν τῇ πόλει πραγμάτων εἴ  τι   μὴ καλῶς εἶχε τῶν γιγνομένων
[11, 31]   ἔτι μεῖζον φρονῶσι τῆς τύχης.  τί   οὖν ἔτι μέλλεις, ἀλλ´ οὐ
[11, 26]   ἀσμένως δέχεσθαι τὰς παραινέσεις σκηψάμενοι·  Τί   οὖν, ἔφασαν, οὐκ αὐτὸς ἡγεμὼν
[11, 42]   στρατήγιον ἀπελθεῖν, {ὑποπτεύ{ οντες, μή  τι   πάθοι δεινόν, ἀλλὰ καὶ τὸν}
[11, 4]   ἔγνωσαν, ὅτι καὶ συνέδριον ἦν  τι   παρὰ Ῥωμαίοις ἀγαθῶν ἀνδρῶν, οὓς
[11, 41]   κατὰ τῶν ἐγγόνων ἀράς, ἐάν  τι   παρὰ ταῦτα ποιῶσι, καταρασάμενοι; ἔπειτ´
[11, 55]   τε καὶ τῶν ἐγγόνων, ἐάν  τι   παραβαίνωσι τῶν συγκειμένων, κατομοσάμενοι. ~Ταύτῃ
[11, 46]   τῶν δ´ ἄλλων τῶν ὑπηρετησάντων  τι   παράνομον τοῖς ὀλιγάρχαις οὐδεὶς ἔσχεν
[11, 40]   ἐν ἀπόρῳ τ´ ἦσαν  τι   πέπονθεν εἰκάσαι, καὶ παρηκολούθουν ὡς
[11, 17]   πολέμιοι καὶ προσαγάγωσι τοῖς τείχεσι,  τί   ποιήσομεν, Κλαύδιε; ἐροῦμεν αὐτοῖς νὴ
[11, 61]   πατρικίοις. οὕτω δ´ ἄρα κοῦφόν  τι   πρᾶγμά ἐστιν ἐπιθυμία δίχα λόγου
[11, 37]   ἔχετε νῦν ἄπιτε, οἷς μή  τι   πρᾶγμα, καὶ πράσσετε τὰ ἑαυτῶν,
[11, 2]   δυναμένοις ἰδεῖν, οὓς ἔμελλον ἀσελγές  τι   πράττοντες αἰσχύνεσθαι. ~Ἐρημουμένης δὲ τοῦ
[11, 58]   ἵνα μετὰ τῶν ἀναγκαιοτάτων βουλεύσαιντο,  τί   πράττοντες οὐδ´ ὁποτέραν δόξουσιν ἐλαττοῦν
[11, 59]   τί τῷ κοινῷ συμφέρει, καὶ  τί   προβουλεῦσαι τοῖς συνέδροις παραινεῖ.
[11, 4]   καὶ σὺ κληθεὶς ἐρεῖς  τι   σοι δοκεῖ· νῦν δὲ σιώπα
[11, 14]   τινα πράττειν ἀναγκαιότερα, εἰ δή  τί   σοι τῆς πρὸς τὸ γένος
[11, 15]   οὗ κέκλησαι γνώμην ἀποδειξόμενος,  τι   σοι φαίνεται λέγε καὶ παῦσαι
[11, 3]   ἐκεῖνο μικρᾶς εἶναι ζητήσεως ἄξιον,  τί   τὸ κυρῶσον ἔσται τὴν περὶ
[11, 60]   τῷ δήμῳ τὴν βουλὴν παρασπάσαί  τι   τοῦ κόσμου τῆς πατρίου πολιτείας
[11, 59]   παρελθὼν αὖθις ἐρωτᾷ πρῶτον Οὐαλέριον,  τί   τῷ κοινῷ συμφέρει, καὶ τί
[11, 9]   ἰδίᾳ λυσιτελοῦν ὀφείλοντας σκοπεῖν, ἐάν  τι   τῶν ἀληθῶν μετὰ παρρησίας, ἀλλὰ
[11, 54]   ἑαυτῶν πίστεως διομοσάμενοι, ἵνα μηδέ  τι   τῶν ἐγνωσμένων αὐτοῖς πεισθεῖσιν ἐξῇ
[11, 17]   πῶς γὰρ ἂν ἀληθῶς γένοιτό  τι   τῶν ὑπὸ τοῦ δήμου ψηφιζομένων
[11, 12]   ἔργου χρησίμου χάριν ἠναγκάσθης ἀβούλητόν  τι   ὑπομεῖναι. πολὺς γὰρ ἂν εἴη
[11, 32]   καὶ πολὺν ἠπόρει χρόνον,  τι   χρὴ ποιεῖν, ἔπειτα τὸν Κλαύδιον
[11, 55]   τὰς ἀπειλὰς ταύτας ἐσκόπουν,  τι   χρὴ ποιεῖν, οἱ πρεσβύτατοί τε
[11, 56]   λαβεῖν· οὐκ ἔχων δ´  τι   χρὴ ποιεῖν οὐδὲ δυνάμενος τοσούτοις
[11, 3]   ἑταιρείας, καὶ μετὰ τούτων  τι   χρὴ πράττειν ἐσκόπουν. τὸ μὲν
[11, 39]   κολάσεως καὶ οὐκ ἔχων,  τι   χρήσεται τοῖς ἀνδράσι τὴν ὀλεθριωτάτην
[11, 3]   καὶ ἑκατὸν σταδίους πλησίον οὖσα  Τιβέρεως   ποταμοῦ. Αἰκανοὶ δ´ εἰς τὴν
[11, 1]   πολιτικοῖς ἀνδράσιν, ἐν οἷς ἔγωγε  τίθεμαι   καὶ τοὺς φιλοσόφους, ὅσοι μὴ
[11, 43]   τε τὸ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν  τίθενται   τὰ ὅπλα, τῇ δ´ ἑξῆς
[11, 3]   δῃώσαντες αὐτῆς ἐν Ἀλγιδῷ πόλει  τίθενται   τὸν χάρακα. ὡς δ´ ἤκουσαν
[11, 20]   ἀντικαθημένῳ Σαβίνων μάχας ἀναγκαῖον ἦν  τίθεσθαι   πρὸς τοὺς αὐτοὺς συνεχεῖς καὶ
[11, 34]   παραγενομένας διὰ τὸ συγγενὲς καὶ  τικτόμενον   τὸ παιδίον ἰδούσας ἐπεδείκνυντο καὶ
[11, 13]   γάρ εἰσι βέβαιοι καὶ ἀληθεῖς  τιμαὶ   καὶ ἀναφαίρετοι χαριέστατοί τε καὶ
[11, 27]   ἄξιον ἡγούμενοι τὸν ἄνδρα καὶ  τιμαῖς   παρὰ τοὺς ἄλλους διαφόρου, διὰ
[11, 13]   ἀλλ´ αὐτὰς καρποῦσθαι τὰς ἀληθεῖς  τιμάς,   ἀπόδος τὴν ἀριστοκρατίαν τῇ πατρίδι
[11, 10]   ἄρχειν καὶ τὰς ἄλλας καρποῦσθαι  τιμάς,   ἃς οἱ πατέρες αὐτῶν ἐκαρποῦντο,
[11, 14]   δαίμονας, οἷς μετὰ θεοὺς δευτέρας  τιμὰς   καὶ χάριτας ἀποδίδομεν κοινάς, ὑπὲρ
[11, 13]   τὴν ἀριστοκρατίαν τῇ πατρίδι καὶ  τιμὰς   λάμβανε παρὰ τῶν ἴσων καὶ
[11, 13]   τοιγάρτοι καὶ ζῶσιν αὐτοῖς ὑπῆρχε  τιμᾶσθαι   καὶ τελευτήσασιν ὑπὸ τῶν ἐπιγινομένων
[11, 40]   θῆκαι προγόνων εἰσίν, οὓς ὑμεῖς  τιμᾶτε   μετὰ θεούς, καὶ γηραιοὶ πατέρες
[11, 18]   ψηφοφορεῖτε καὶ δικαστήρια καθίζετε καὶ  τιμᾶτε   τοὺς ἑκατέρου τούτων ἀξίους, ὅταν
[11, 31]   δὲ τῶν ἐγγυητῶν καὶ τοῦ  τιμήματος   καὶ τοῦ μηδὲν ὑμᾶς ἐλαττωθῆναι
[11, 9]   ὅτι γνώμης ἄρχειν ἠξίωμαι διὰ  τιμήν·   αἰσχύνη δὲ καὶ μωρία πολλὴ
[11, 27]   ἀνδράσιν ἀγαθοῖς εἰς τὴν τελευταίαν  τιμὴν   φέρεσθαι· πρὸς δὲ τὴν δεκαδαρχίαν
[11, 27]   μετὰ πολλῆς ἀσφαλείας τε καὶ  τιμῆς   ἐπὶ τὴν παρεμβολὴν παρακομισθείη. συγχωρησάντων
[11, 59]   ἐσχηκόσι καὶ πράξεις ἀποδεδειγμένοις τῆς  τιμῆς   ταύτης ἀξίας, τὸν δὲ καιρὸν
[11, 61]   ποιουμένων τὰς δεήσεις, οὐδένα τῆς  τιμῆς   ταύτης ἄξιον εἶναι ὑπέλαβον, ἀλλὰ
[11, 63]   δ´ ἀναγκαιότατον τὸ περὶ τὰς  τιμήσεις   τῶν βίων νόμιμον, ἐξ ὧν
[11, 63]   πόλεμον εἰσφορὰς ἕκαστον τελεῖν, οὐδεμιᾶς  τιμήσεως   ἐντὸς ἑπτακαίδεκα ἐτῶν γενομένης ἀπὸ
[11, 25]   δὲ πάντων ἱερώτατόν τε καὶ  τιμιώτατον   πρεσβευτὴς παρὰ Ῥωμαίοις ἐξουσίαν
[11, 58]   καταλέγειν οὐχὶ τοὺς πρεσβυτάτους καὶ  τιμιωτάτους   τῶν βουλευτῶν, οἷς ἐκ τῶν
[11, 4]   ὅταν οἵδε οἱ πρεσβύτεροι καὶ  τιμιώτεροί   σου γνώμην ἀγορεύσωσι, τότε καὶ
[11, 7]   ἀποφαίνεσθαι ἀξιοῖ Ἄππιος, βουλή,  τιμῶν   διὰ τὸ συγγενές, ὥσπερ αὐτῷ
[11, 13]   εἴδωλα καὶ τὰς σκιὰς τῶν  τιμῶν   καὶ τῶν εὐημεριῶν διώκειν, ἀλλ´
[11, 42]   αὐτοῦ λέγοντος ἀνεβόησαν οἱ πολλοὶ  τιμωρήσειν   ὑπισχνούμενοι καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῶν
[11, 46]   ἐπιτήδειον ἥκειν νομίζοντες, ἐν  τιμωρήσονται   τοὺς περὶ τὸν Ἄππιον, εἰσαγγελίας
[11, 45]   ἐν ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις τεθησομένοις.  τιμωρίαι   δὲ προσέκειντο τοῖς καταλύουσιν
[11, 7]   ἡγεμόνας ταῖς ἐκ τῶν νόμων  τιμωρίαις   χρήσεσθαι κατὰ τῶν μὴ παραγενομένων
[11, 41]   φόβον. ἐμοί τε δὴ πράττοντες  τιμωρίαν   δικαίαν καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἀσφάλειαν,
[11, 54]   ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον, καὶ  τιμωρίαν   οὐδεμίαν ἐῶντες λαμβάνειν παρὰ τῶν
[11, 52]   δίκη λήψεται τέλος, ἄν  τινα   ἀμφισβητουμένην ὑφ´ ἑτέρων χώραν δικαστὴς
[11, 20]   οὐδὲ τῶν ἐντὸς τείχους ὁμονοούντων  τίνα   βοήθειαν εὕρασθε ὑμεῖς περὶ μέσας
[11, 17]   οὐχ ὑπολογιούμεθα ὑμῖν, οὐδ´ εἴ  τινα   γύναια ἐλεύθερα ὕβρεως καὶ παροινίας
[11, 3]   ἀπεχθομένους τῇ πολιτείᾳ· ἔπειθ´ ὁποίαν  τινὰ   δεήσει τὴν καταγραφὴν τῶν στρατιωτῶν
[11, 56]   ἀριθμὸν αὐτῶν ὁρίσαντες ὅσον δή  τινα   ἐμοὶ μὲν γὰρ ὀκτὼ
[11, 42]   ἀπὸ τῶν συμμάχων ἀγείραντες, οὔτε  {τινὰ   νίκην βλάβην ἐποιήσατε κατὰ}
[11, 27]   τῶν ἡγεμόνων δι´ εὐλάβειαν, μή  τινα   παράσχοιεν αὐτοῖς ὑποψίαν περὶ τὸ
[11, 14]   ἄγειν σε λέγοντες, ἀλλ´ ἕτερά  τινα   πράττειν ἀναγκαιότερα, εἰ δή τί
[11, 28]   ἔγνω βαδίζειν ὁδόν. μεταπεμψάμενος δή  τινα   τῶν ἑαυτοῦ πελατῶν, Μάρκον Κλαύδιον,
[11, 6]   δημαρχικῆς. περὶ δὲ τοῦ πολέμου,  τίνα   χρὴ τρόπον ὡς τάχιστα καὶ
[11, 6]   ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθημεν, οὐδ´ εἰς ἄλλον  τινὰ   χρόνον ὡρισμένον, ἀλλ´ ἕως ἂν
[11, 28]   χρήμασι τὴν κόρην, καὶ προσέπεμπέ  τινας   ἀεὶ πρὸς τὰς τροφοὺς αὐτῆς
[11, 11]   δὲ καὶ πίστεις ἀπορρήτους εἴ  τινας   ἀλλήλοις δεδώκατε θεοὺς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι
[11, 23]   καταλαβόμενοι τὸ στρατόπεδον ὀλίγους μέν  τινας   ἀμυνομένους ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ πλείους
[11, 24]   παραπέμψαι κομιζομένην, οἱ δ´ ἄλλας  τινὰς   ἐπιτελέσασθαι πολεμικὰς χρείας, ἔξω γενόμενοι
[11, 24]   ἀπὸ τοῦ φανεροῦ, προφάσεις ἀεί  τινας   ἐπιφέροντας, ἵνα δικαίως δόξωσιν ἀποθανεῖν.
[11, 27]   τοῖς σφετέροις ἀφανεῖς, ὥσπερ πτηνούς  τινας   διοπετεῖς. ὑπὲρ ἅπαντα δὲ
[11, 25]   καὶ δεομένων συστρατηγεῖν μένοντα, καί  τινας   καὶ δωρεὰς τὰς μὲν διδόντων
[11, 38]   ὡς εἶχε πέμπει τῶν ῥαβδούχων  τινὰς   κελεύσας ἀπάγειν εἰς τὸ δεσμωτήριον
[11, 45]   αἰδουμένων δ´ ἀντιλέγειν, ἄλλους τέ  τινας,   οὓς οὐ δέομαι γράφειν, καὶ
[11, 22]   πύλας τ´ ἀποκλείσαντες καὶ ἀνθρώπους  τινὰς   συναρπάσαντες, ἔπειτα δέος γὰρ εἰσῆλθεν
[11, 39]   τῶν ἑτέρων συνάξειν, ὥστ´ ὀλίγους  τινὰς   ὑπολειφθῆναι περὶ τὸν Ἄππιον, αὐτοὺς
[11, 26]   δὲ χερμάσιν, οἱ δὲ ξύλοις·  τινὲς   δ´ αὐτῶν προσελθόντες ἐκ τῶν
[11, 10]   συμφορᾶς οὐδεμιᾶς; ~Βούλεσθε οὖν ἀκοῦσαι,  τίνες   εἰσὶν αἱ βιαζόμεναι τοὺς ἀνθρώπους
[11, 19]   διακενῆς ἐρραψῳδηκὼς ἔσομαι. εὐαρίθμητοι γάρ  τινές   εἰσιν οἱ μετ´ ἐμὲ ἀναστησόμενοι,
[11, 12]   τὴν ἀρχήν, μή σοι κίνδυνοί  τινες   ἐξ αὐτῶν ἐπαχθῶσι, καὶ δίκας
[11, 1]   ἀράμενοι, ἀλλ´ εὐθὺς ἀξιοῦσι καὶ  τίνες   ἦσαν αἱ κατασχοῦσαι τὴν πόλιν
[11, 1]   καὶ παράδοξα ἔργα ἐπετέλεσαν, καὶ  τίνες   ἦσαν οἱ τῶν στρατοπέδων ἡγεμόνες
[11, 39]   ἀθύρματα {κόμης} παρθενικά, καί που  τινὲς   καὶ πλοκάμων ἀποκειράμεναι βοστρύχους. ἄνδρες
[11, 9]   καὶ τῶν βουλευτῶν ὀλίγοι μέν  τινες   οἱ κατὰ συγγένειαν φιλίαν
[11, 43]   ἅπασι τὰ κράτιστα διανοουμένοις, ἔσεσθαί  τινες   οἱ μένοντες ἅμα τοῖς ὀλιγάρχαις
[11, 1]   δεινὰ καὶ σχέτλια ὑπέμεινε, καὶ  τίνες   οἱ πείσαντες αὐτοὺς λόγοι καὶ
[11, 5]   τῶν ἄλλων τινὸς βουλευτῶν  τίνες   ὄντες ποίαν ἀρχὴν ἔχοντες
[11, 38]   οἰκίαν ὄντι προσαγγέλλουσι τῶν ἑταίρων  τινές,   ὅτι περὶ τὸ πτῶμα τῆς
[11, 39]   τοὺς ὀλιγαρχικούς, ἐν οἷς ἦσάν  τινες   οὐκέτι τῆς ὀλιγαρχικῆς αὐτῶν ἀκροώμενοι,
[11, 41]   ὄμμασι πρὸς τὴν ἐλευθερίαν. ἐπὶ  τίνι   γὰρ ἑτέρᾳ προφάσει μᾶλλον ἀγανακτήσετε
[11, 57]   καὶ οὐ δύνασθαι συμβάλλειν ἐπὶ  τίνι   λόγῳ δικαίῳ, εἰκάζειν δὲ μίαν
[11, 56]   ἀνδρῶν συνουσίαν ὡς ἐπὶ κακῷ  τινι   τοῦ δήμου μεγάλῳ γενομένην, ἐπειδὴ
[11, 46]   εὐμεταχειρίστους ἔσεσθαι. σκοπούμενοι δ´ ἀπὸ  τίνος   ἂν ἄρξαιντο ἐπιτηδειοτάτου, τὸν Ἄππιον
[11, 5]   λόγον ἀφελεῖσθε τῶν ἄλλων  τινὸς   βουλευτῶν τίνες ὄντες ποίαν
[11, 9]   γὰρ οἴομαι τὰ κακά. καίτοι  τίνος   ἔλαττον οἴεσθ´ εἶναι κακὸν πόλει
[11, 4]   πολιτῶν βοήθεια ὑφ´ ὑμῶν. καίτοι  τίνος   ἔλαττον τοῦτο κακόν, ὅτε Οὐαλέριος
[11, 12]   ὄντα· τοῦτο δ´, ὡς ἑτέρου  τινὸς   ἔργου χρησίμου χάριν ἠναγκάσθης ἀβούλητόν
[11, 28]   οὐδενὸς χείρων τὰ πολεμικά, λόχου  τινὸς   ἡγεμονίαν ἔχων ἐν τοῖς πέντε
[11, 40]   στρατοπέδου τόπον ἦλθεν, ἐπὶ μετεώρου  τινὸς   στάς, ὥσθ´ ὑπὸ πάντων ὁρᾶσθαι,
[11, 33]   Ἀντώνιον αἰτίαν ἀποκρυψάμενος, ἀναγκαίου δέ  τινος   συγγενοῦς σκηψάμενος πεπύσθαι θάνατον, οὗ
[11, 41]   οὓς τί κωλύσει πρὸς ἄλλου  τινὸς   τῶν δέκα τυράννων πρὸς
[11, 58]   δὲ καὶ Οὐαλέριον οὐκ ἄλλης  τινὸς   χάριν αἰτίας μὴ παραλαβεῖν εἰς
[11, 1]   ἤδη τὴν δυναστείαν ἐξελεῖν, καὶ  τίνων   ἀνδρῶν ἡγησαμένων τῆς ἐλευθερίας, καὶ
[11, 1]   πείσαντες αὐτοὺς λόγοι καὶ ὑπὸ  τίνων   ῥηθέντες ἀνδρῶν καὶ πάντα, ὅσα
[11, 62]   τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἑκούσιοι, θεοπέμπτων  τινῶν   σημείων κωλυτηρίων αὐτοῖς τοῦ πράττειν
[11, 49]   δίκας· θριάμβων δὲ καταγωγῆς  τινων   τοιούτων συγχωρήσεων οὐδὲ κατὰ μικρὸν
[11, 12]   αὐτὸς ἥμαρτες, ἀλλὰ τῶν ἄλλων  τις   ἀγνοοῦντός σου· τοῦτο δ´, ὡς
[11, 31]   γε ζῶντος, Ἄππιε, ταύτην ἀπάξεταί  τις.   ἀλλ´ εἴ σοι δέδοκται τοὺς
[11, 41]   Ἀππίου ταὐτὰ παθεῖν; εἰ μή  τις   ἄρα θεῶν ἐστιν ἐγγυητής, ὡς,
[11, 7]   θεοῖς πολλὴν χάριν εἰδότες, εἴ  τις   αὐτοὺς εἴα τὴν ἑαυτῶν ἔχειν
[11, 29]   δίκην· εἰ δὲ ταχεῖαν βούλεταί  τις   γενέσθαι τὴν διάγνωσιν, ἕτοιμος ἐπὶ
[11, 5]   Ῥωμαίων ἀνανδρίαν, ὥστ´ ἀγαπήσειν ἐάν  τις   ἐᾷ ζῆν ἡμᾶς ὁπωσδήποτε, ὑπὲρ
[11, 29]   δίκας ὑπέχειν βουλόμενος, ἐὰν ἀντιποιῆταί  τις   ἐγγυητὰς καθιστὰς ἀξιοχρέους ἄξειν αὐτὴν
[11, 8]   γεγονότων τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι βούλεταί  τις   εἰκάζειν, πολὺς μετὰ τοῦτον
[11, 8]   αὐτῶν ἠξίου· οὐδ´ ἂν ἔχοι  τις   εἰπεῖν βεβαίως, ὅτι τοῦτον ὑπερβαλόμενοι
[11, 8]   ἂν ἐπιτιμήσεως ἄξιος ἦν, εἴ  τις   ἐκεῖνον ἀφεὶς τὸν καιρὸν ἐν
[11, 13]   λόγον, ὑφ´ ὧν ἂν γένηταί  τις   ἐξ ἀγαθοῦ κακός, ὑπὸ τούτων
[11, 7]   οὐδὲν δέομαι λέγειν ὑπέλαβον, εἴ  τις   ἔξωθεν ἡμᾶς κατάσχοι πόλεμος ἅμα
[11, 42]   ἡγεῖσθαι τῶν ταγμάτων, δείσαντες, μή  τις   ἐπ´ αὐτοὺς τῶν ὄχλων ὁρμὴ
[11, 28]   μετέωρος τὸ πνεῦμα λέγειν ἠξίου,  τίς   ἐστιν τολμήσας ἅψασθαι παιδὸς
[11, 14]   θορύβων τῆς ἐπανορθώσεως. εἰ δέ  τις   ἕτερα τούτων κρείττω ἐρεῖ, τὰ
[11, 28]   ἐρῶν, ἀλλ´ ὅτι τῶν δυναμένων  τις   εὖ ποιεῖν οὓς βουληθείη καὶ
[11, 28]   πειρωμένοις τὰς τροφοὺς μὴ λέγειν,  τίς   τῆς κόρης ἐστὶν ἐρῶν,
[11, 59]   ἐλευθέραν εἶναι, ἐξ ἧς ἄν  τις   τὴν ἰσότητ´ ἀνέλῃ· ἔφη τε
[11, 33]   ὁδόν. ὡς δὲ ἀπήγγειλεν Ἀππίῳ  τις   τὸν Οὐεργίνιον ἐληλυθότα παρὰ τὴν
[11, 40]   οἶδεν ἑτέρους παθόντας· καὶ εἴ  τις   ὑμῶν δελεαζόμενος ὑπ´ αὐτῶν ἡδοναῖς
[11, 26]   ἐπ´ αὐτὸν ἀθρόοι. θεράπων δέ  τις   ὑπασπιστὴς τοῦ Σικκίου τὰ πολεμικὰ
[11, 30]   πεντεκαίδεκα ἔτεσιν, ἕτερος μὲν ἄν  τις   ὑπὲρ τηλικούτων ἀγωνιζόμενος δεινὰ πάσχειν
[11, 5]   καὶ κωλύετε λέγειν, ὁπόσα βούλεταί  τις   ὑπὲρ τῆς πατρίδος. ἄξιοι γὰρ
[11, 58]   τὸ συνέδριον, ἀλλ´ ἵνα μή  τις   ὑποψία περὶ αὐτῶν παρ´ ἀξίαν
[11, 21]   χείρω προαιρουμένων καὶ ὅσοις κίνδυνός  τις   ὑπωπτεύετο ἐκ τῆς μεταβολῆς ἔσεσθαι
[11, 35]   ἁπάντων ἥρπαζεν ὄψεις, οὕτως ὑπεράνθρωπός  τις   ὥρα περὶ αὐτὴν καὶ χάρις
[11, 40]   εὐνοίας αἱ τῶν κρατούντων δίδονταί  τισι   χάριτες, καὶ πάντα τὰ ὅμοια
[11, 7]   ἐκεῖνο βουλοίμην ἂν ὑμᾶς ἐξετάσαι,  τίσιν   ἐπαρθέντες ἐλπίσιν Αἰκανοὶ καὶ Σαβῖνοι
[11, 38]   δὲ παραιτούμενον, τὰ δ´ ἑτέραις  τισὶν   εὐεργεσίαις ἀναλαβόντα, ἐπὶ τὸ βιαιότερον
[11, 40]   ὑμῶν δελεαζόμενος ὑπ´ αὐτῶν ἡδοναῖς  τισιν   χάρισιν οὐ πεφόβηται τὴν
[11, 46]   ὑπάτων τοῦ νόμου σὺν ἄλλοις  τισὶν   ὥσπερ ἔφην δημοτικοῖς εὐθὺς οἱ
[11, 61]   καὶ Λεύκιον Ἀτίλιον Λοῦσκον καὶ  Τίτον   Κλύλιον Σικελόν. ~Οὗτοι παραλαμβάνουσι πρῶτοι
[11, 23]   Μηνύκιος καὶ Μάρκος Σέργιος καὶ  Τίτος   Ἀντώνιος καὶ τελευταῖος Καίσων Δουέλλιος
[11, 60]   πλείονος θορύβου τέταρτος ἀνίσταται κληθεὶς  Τίτος   Γενύκιος, ἀδελφὸς θατέρου τῶν ὑπάτων·
[11, 56]   πολίτευμα, εἰ βουλομένοις ἐστίν, εἰσηγείσθω  Τίτος   Γενύκιος οὗτος· πρεπωδεστάτη γὰρ
[11, 55]   καὶ πολεμίους εἶναι τῆς πόλεως.  Τίτος   δὲ Κοίντιος οὐκ εἴα {τῇ}
[11, 15]   Κοίντιος καλούμενος Κικιννᾶτος καὶ  Τίτος   Κοίντιος Καπετωλῖνος καὶ Λεύκιος Λουκρήτιος
[11, 63]   Γεγάνιος Μακερῖνος τὸ δεύτερον καὶ  Τίτος   Κοίντιος Καπιτωλῖνος τὸ πέμπτον. οὗτοι
[11, 51]   ὑπατεύσαντες ἐνιαυτὸν Λάρος Ἑρμίνιος καὶ  Τίτος   Οὐεργίνιος· καὶ οἱ παρὰ τούτων
[11, 19]   βέλτιστον. ἐπεὶ δὲ Κορνήλιος εἰς  τὸ   ἀδύνατον ἀπάγειν ἐπειρᾶτο τὴν γνώμην
[11, 22]   πελατῶν. τούτου δ´ ἀρξαμένου καὶ  τὸ   ἄλλο πολιτικὸν πλῆθος οὐκέτι λάθρα
[11, 55]   οὐκ εἴα {τῇ} βίᾳ κατείργειν  τὸ   ἀντίπαλον, οὐδὲ δι´ ὅπλων καὶ
[11, 39]   ὅπερ εἰκὸς ἦν, οὓς μὲν  τὸ   ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν, οὓς δ´
[11, 8]   ὕβριν καὶ πλεονεξίαν, ἀποδόντες δὲ  τὸ   ἀρχαῖον σχῆμα τῇ πολιτείᾳ, πτήξαντες
[11, 11]   ἄκουσον. ἐὰν μὲν ὅλον ὑμῶν  τὸ   ἀρχεῖον ἐπὶ τῆς αὐτῆς γένηται
[11, 2]   ὑποδεχομένων αὐτοὺς Λατίνων μὲν διὰ  τὸ   ἀσθενές, Ἑρνίκων δὲ διὰ τὴν
[11, 39]   δεινὰ καὶ πέρα δεινῶν διὰ  τὸ   ἀτυχὲς κάλλος παθούσης, οὓς δ´
[11, 2]   τοῖς ἀκολάστοις τῶν νέων πολὺ  τὸ   αὔθαδες προσεγίνετο μηδ´ ὄψει δυναμένοις
[11, 7]   ὁμονοοῦσα πόλις ἅπτηται πολέμου, καὶ  τὸ   αὐτὸ συμφέρον ἅπασι φαίνηται τοῖς
[11, 20]   Σαβίνους πολεμοῦσα ἀνθέξει συνελθόντων εἰς  τὸ   αὐτὸ τῶν πολεμίων ἀμφοτέρων. τοιούτων
[11, 41]   ἐκ τῆς πόλεως, ἀλλὰ καὶ  τὸ   βασιλικὸν πολίτευμα κατέλυσαν, καὶ τὸ
[11, 19]   ταῦτα εἴρηται τῷ ἀνδρὶ κατὰ  τὸ   βέλτιστον. ἐπεὶ δὲ Κορνήλιος εἰς
[11, 52]   ἀγανακτούντων παρελθὼν αὖθις Σκάπτιος ἐπὶ  τὸ   βῆμα· Ἔχετ´, ἔφη, παρακεχωρημένον, ἄνδρες
[11, 32]   ἔπειτα τὸν Κλαύδιον καλέσας ἐπὶ  τὸ   βῆμα καὶ μικρὰ διαλεχθεὶς πρὸς
[11, 33]   παρῆν μετὰ πολλοῦ στίφους ἐπὶ  τὸ   βῆμα καὶ προσάγειν ἐκέλευσε τοὺς
[11, 31]   ἀγανάκτησις ἐκ τοῦ περιεστηκότος ὄχλου  τὸ   βῆμα. δὲ μέλλων ἄγεσθαι
[11, 32]   δὲ πένθος ἐλεεινὸν οἱ περὶ  τὸ   βῆμα πάντες ἀνέκραγον ἅμα καὶ
[11, 38]   ἑτέραις τισὶν εὐεργεσίαις ἀναλαβόντα, ἐπὶ  τὸ   βιαιότερον ἐνεχθεὶς εἰς ἀπόνοιαν αὐτοὺς
[11, 20]   ὑμεῖς περὶ μέσας νύκτας εἰς  τὸ   βουλευτήριον συνελθόντες; ἥπερ ὤνησεν ὁμολογουμένως
[11, 2]   ἀδυνατοῦντες, οὔθ´ οἱ καταγραφέντες εἰς  τὸ   βουλευτικὸν συνέδριον, οὓς ἐπάναγκες ἔδει
[11, 40]   λέγοντι δ´ αὐτῷ ταῦτα πολὺ  τὸ   βουλόμενον ἐξ ἁπάντων ἀκούειν καὶ
[11, 7]   πατρίκιοι, καὶ οὐ μάτην ἀκούσαντες  τὸ   γὰρ ἀληθὲς οὕτως ἔχει, τὰς
[11, 16]   ἐπὶ τὴν πόλιν αὐτοὺς ἐλεύσεσθαι  τὸ   γὰρ διὰ μέσου χωρίον οὐ
[11, 22]   βίον μεθαρμοττομένων· ὅσοις δὲ πολὺ  τὸ   γενναῖον ἐν τοῖς τρόποις ἦν,
[11, 14]   δή τί σοι τῆς πρὸς  τὸ   γένος εὐσεβείας ἀναγκαιότερον ἦν. τάχα
[11, 15]   πόλιν οἰκήσων Ῥήγιλλον, ἐξ ἧς  τὸ   γένος ἡμῶν ἐστι, καὶ μενῶ
[11, 58]   πατρίων ἐθισμῶν καὶ τοῦτ´ ἀποδεδόσθαι  τὸ   γέρας, οὐδὲ τοὺς δι´ ὑποψίας
[11, 22]   λειποστρατίαν ἐπενεγκόντες ἐδήμευσαν τῷ λόγῳ,  τὸ   δ´ ἀληθὲς τοῖς ἑαυτῶν ἑταίροις
[11, 59]   εἶναι τὸν νόμον ἀσμένως ἤκουον,  τὸ   δ´ εἰς ἑτέρους ἐκπίπτειν χρόνους
[11, 28]   τοῖς προεστηκόσι τῶν πραγμάτων ἦν.  ~Τὸ   δ´ ἐν Ἀλγιδῷ τῆς Αἰκανῶν
[11, 11]   ἴσων· τοῦτο μὲν γὰρ τυραννικόν,  τὸ   δὲ παρ´ ἑκόντων τὰς ἀρχὰς
[11, 10]   ἄλλας ὕβρεις πολλὰς καὶ χαλεπάς.  τὸ   δὲ πενέστατον τοῦ δημοτικοῦ μέρος
[11, 56]   τουτὶ γὰρ τῷ κοινῷ συμφέρει  τὸ   δὲ περὶ τῶν χιλιάρχων πολίτευμα,
[11, 43]   ἐνιαύσιον χρόνον, εἰς ὃν ἀπεδείχθη.  τὸ   δὲ τοῖς μὴ κατὰ νόμον
[11, 38]   νεκρὰν τοὺς ἄνδρας εἰς  τὸ   δεσμωτήριον ἀπάγειν, ἀλλ´ ἐμβοήσαντες ἑαυτοῖς
[11, 46]   ταῖς ψήφοις καὶ παραδοθεὶς εἰς  τὸ   δεσμωτήριον αὐθημερὸν ἀποθνήσκει. οἱ δὲ
[11, 46]   εἰς ἀπολογίαν. ἀπαχθεὶς δ´ εἰς  τὸ   δεσμωτήριον, ἵνα φυλάττηται μέχρι δίκης
[11, 38]   ῥαβδούχων τινὰς κελεύσας ἀπάγειν εἰς  τὸ   δεσμωτήριον τοὺς κεκραγότας καὶ τὸ
[11, 63]   Δεκεμβρίου μηνὸς Μάρκος Γεγάνιος Μακερῖνος  τὸ   δεύτερον καὶ Τίτος Κοίντιος Καπιτωλῖνος
[11, 46]   ταμίαι τῆς πόλεως ἀνέλαβον εἰς  τὸ   δημόσιον. εἰσαγγέλλεται δὲ καὶ Μάρκος
[11, 55]   δι´ αἵματος ἐμφυλίου χωρεῖν πρὸς  τὸ   δημοτικόν, ἄλλως τε καὶ δημάρχων
[11, 59]   τοῖς τ´ ἀπεχθῶς ἐσχηκόσι πρὸς  τὸ   δημοτικὸν ἅπασιν ἀλυσιτελὲς γενόμενον ἀποδείξας
[11, 3]   τὸ συνέδριον τῆς βουλῆς  τὸ   δημοτικὸν πλῆθος τούτων μὲν
[11, 28]   ἐπαγόμενον. δὲ παραγενόμενος ἐπὶ  τὸ   διδασκαλεῖον ἐπιλαμβάνεται τῆς παρθένου καὶ
[11, 28]   φρενῶν ἐγένετο πολλάκις ἀναγκαζόμενος παριέναι  τὸ   διδασκαλεῖον ἤδη κρατούμενος ὑπὸ τοῦ
[11, 30]   προσήκειν τῷ Ἀππίῳ φυλάττειν τοῦτο  τὸ   δίκαιον· πρῶτον μὲν ὅτι τὸν
[11, 50]   πρῶτοι Ῥωμαίων ἁπάντων τοῦτο εἰσηγησάμενοι  τὸ   ἔθος. ἐκ δὲ τούτου πάλιν
[11, 41]   αἱ τῶν τυράννων ἐπιθυμίαι κατὰ  τὸ   εἰκός, οἷα δὴ μήτε νόμον
[11, 30]   πάσχειν ἔλεξε καὶ ἠγανάκτει κατὰ  τὸ   εἰκός, ὅταν εἰρήνη γένηται καὶ
[11, 3]   κρείττονος ἔθνους τῆς πόλεως καὶ  τὸ   ἐλεύθερον ἅπαν ἀπολωλεκυίας ἀφορμὴν κρατίστην
[11, 41]   μαστίγων νυμφαγωγοῦσιν; ἐν ποίῳ δὲ  τὸ   ἐλεύθερον φρόνημα ἀναλήψεσθε καιρῷ τὸν
[11, 28]   τῆς Αἰκανῶν χώρας καθιδρυμένον καὶ  τὸ   ἐν τῇ πόλει πλῆθος ἅπαν
[11, 27]   κατηγορεῖν, μαθόντες ὅτι τῶν στρατηγῶν  τὸ   ἐπιβούλευμα ἦν, τὸν μὲν Σίκκιον
[11, 27]   οὐ μὴν ἔλαθέ γ´ αὐτῶν  τὸ   ἔργον, ἀλλὰ καίπερ ἐν ἐρημίᾳ
[11, 49]   ἐχώρησέ γε αὐτοῖς κατ´ ἐλπίδα  τὸ   ἔργον. συναχθεῖσα γὰρ κατ´ αὐτῶν
[11, 39]   οἰκείου ἀναβὰς ἐπὶ τοῦ Ἡφαίστου  τὸ   ἱερὸν ἐκάλει τὸν δῆμον εἰς
[11, 4]   εἷς τῶν ἐλαχίστων οὐκ ἔχω  τὸ   ἴσον, ἀλλὰ δημαρχικῆς ἐξουσίας δέομαι;
[11, 4]   τὴν ὀλιγαρχίαν, ἐν οἷς ἦν  τὸ   κάκιστον τῆς ὀλιγαρχίας μέρος, οἱ
[11, 35]   πιναρᾷ καὶ κατηφὲς ὁρῶσα καὶ  τὸ   καλὸν τῶν ὀμμάτων ἐκτήκουσα τὰς
[11, 49]   κατεστρατοπεδευκότων ἔξω τῆς πόλεως εἰς  τὸ   καλούμενον Ἄρειον πεδίον, καὶ τὰ
[11, 4]   τὸν Σαβῖνον Ἑρδώνιον ἐκπολιορκήσας κατέχοντα  τὸ   Καπετώλιον, καὶ τὸ μὲν φρούριον
[11, 21]   ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαι τοῦ πολέμου κατὰ  τὸ   καρτερὸν ἀπεμάχετο κεκρίσθαι τὸ πρᾶγμα
[11, 9]   καθέξειν τὴν τῶν προσοίκων ἀρχήν,  τὸ   καταλείπεσθαι μὲν ὑπὸ τῶν δημοτικῶν,
[11, 43]   μὴ κατὰ νόμον ἄρχουσι ποιεῖν  τὸ   κελευόμενον οὐκ εὐπείθειαν εἶναι καὶ
[11, 1]   ὅταν πολιτικὰς ἀκούσωσι πράξεις, ἀρκοῦνται  τὸ   κεφάλαιον αὐτὸ καὶ τὸ πέρας
[11, 39]   περιβόητον ἀνὰ τὴν πόλιν γενέσθαι  τὸ   κῆδος, καὶ προθυμίαν ἅπαντας καταλαβεῖν
[11, 20]   καὶ δυνάμεις ἀξιοχρέους παρεσκευάσατο καὶ  τὸ   κινδυνεῦον στρατόπεδον ἐρρύσατο καὶ τοὺς
[11, 9]   τοὺς προεστηκότας τῆς πόλεως καὶ  τὸ   κοινὸν ἀπὸ τῶν συμφερόντων οὐχὶ
[11, 49]   γένους ἀξίωμα παρεχόμενος καὶ πολλὰ  τὸ   κοινὸν εὖ πεποιηκὼς ὅρκους τε
[11, 19]   Κλαυδίου γνώμῃ προσθέμενος οὐδὲν ὠφελήσω  τὸ   κοινὸν ὀλίγων αὐτῇ συνειρηκότων· ἑτέραν
[11, 18]   τὰ τοῦ πολέμου τέλος ἡμῖν  τὸ   κράτιστον λάβῃ, καὶ ἀναστρέψωσιν εἰς
[11, 59]   καταγραφέντων, τοῖς δ´ ὑπάτοις, ὅταν  τὸ   κράτιστον τέλος ἐπιθῶσι τῷ πολέμῳ,
[11, 34]   φύσις ἐξενέγκῃ, ὑποβαλλομένην δὲ  τὸ   κρεῖττον ἀντὶ τοῦ χείρονος εἰκὸς
[11, 3]   μικρᾶς εἶναι ζητήσεως ἄξιον, τί  τὸ   κυρῶσον ἔσται τὴν περὶ τοῦ
[11, 5]   ἐξενεγκεῖν. τί γὰρ δὴ καὶ  τὸ   κωλῦον ἔσται τὸν βουλόμενον ἡμῶν
[11, 35]   ἐλευθερίας νόμου καταλυθέντος οὐδὲν ἔσται  τὸ   κωλῦον καὶ τὰς αὑτῶν γυναῖκας
[11, 20]   ἐπανορθωσάμενος ἀπέθετο τὰς ῥάβδους· καὶ  τὸ   κωλῦον οὐδὲν ἐγένετο νέαν ἀρχὴν
[11, 21]   τὸ νέον τῆς βουλῆς μέρος  τὸ   λειπόμενον ταῦτα ἡγουμένων κράτιστα εἶναι
[11, 34]   τε ἅμα καὶ βεβαίως ἕξει  τὸ   ληφθέν. ἐξουσίαν τε ἔχουσαν ὁποῖον
[11, 41]   τὸ βασιλικὸν πολίτευμα κατέλυσαν, καὶ  τὸ   λοιπὸν ἀπεῖπον μηδένα Ῥωμαίων ἄρχειν
[11, 62]   αὐτὸν ἐνιαυτὸν ἀρχαὶ Ῥωμαίων αἱ  τὸ   μέγιστον ἔχουσαι κράτος ἐγένοντο· πλὴν
[11, 32]   ἡσυχίαν παρασχεῖν λέγει τοιάδε· Ἐγὼ  τὸ   μὲν ἀκριβές, δημόται, περὶ
[11, 27]   καὶ γνώμην εἶχον ὡς ἀποστησόμενοι.  τὸ   μὲν δὴ περὶ Κρουστομέρειαν καὶ
[11, 1]   καλῶν ἄσκησιν ἡγοῦνται τὴν φιλοσοφίαν,  τὸ   μὲν ἥδεσθαι τῇ παντελεῖ θεωρίᾳ
[11, 3]   τι χρὴ πράττειν ἐσκόπουν.  τὸ   μὲν οὖν ὑπερόριον ἀποστέλλειν στρατιὰν
[11, 28]   ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψε,  τὸ   μὲν πρῶτον ἐπειράθη διαφθεῖραι χρήμασι
[11, 4]   ἐκπολιορκήσας κατέχοντα τὸ Καπετώλιον, καὶ  τὸ   μὲν φρούριον ἀνακτησάμενος, αὐτὸς δ´
[11, 59]   ὑπὸ τοῦ συνεδρίου κριθῆναι προαιρούμενοι  τὸ   μὲν ὡμολογημένον δίκαιον εἶναι τὸν
[11, 59]   περὶ αὐτοῦ διαγνώσεως ἀγαπητῶς ἀκούσαντες,  τὸ   μετὰ τὸν πόλεμον ἐπάναγκες εἶναι
[11, 60]   ἐπὶ τῇ γνώμῃ γενομένου διὰ  τὸ   μὴ πᾶσι τοῖς μέρεσιν αὐτῆς
[11, 20]   πρόνοια τῆς μεταμελείας καὶ  τὸ   μὴ πιστεύειν τοῖς πονηροῖς σωφρονέστερον
[11, 27]   ὑπὸ φίλων τὸν ἄνδρα ἀπολωλέναι,  τὸ   μηδένα τῶν πολεμίων εὑρεθῆναι νεκρόν.
[11, 59]   δημοτικὸν ἅπασιν ἀλυσιτελὲς γενόμενον ἀποδείξας  τὸ   μισόδημον, ἐπαίνους τε πολλοὺς περὶ
[11, 23]   ὀλιγαρχίας καὶ οἱ τέως ἀποκρυπτόμενοι  τὸ   μῖσος, φανεροὺς ἐποίουν αὑτοὺς τότε
[11, 39]   Οὐαλέριον οὐκ ἠξίουν αἵματι πολιτικῷ  τὸ   νεῖκος διαιρεῖν. ~Τὰ μὲν δὴ
[11, 21]   ἐκεῖνον ἀνισταμένων ἦν δ´ αὐτῶν  τὸ   νέον τῆς βουλῆς μέρος τὸ
[11, 7]   ἔχουσιν οὐχ ἧττον τοῦ ἀντιπάλου  τὸ   οἰκεῖον, νοσεῖ τὰ ὅλα καὶ
[11, 39]   οἰκιῶν γυναῖκές τε καὶ παρθένοι  τὸ   πάθος ἀποδυρόμεναι, αἱ μὲν ἄνθη
[11, 34]   τῷ γάλακτι τῆς μητρὸς ἐτράφη  τὸ   παιδίον· ἀμήχανον δ´ εἶναι γάλακτος
[11, 29]   οὖσαν ἔπεισεν ἐὰν τέκῃ, δοῦναι  τὸ   παιδίον αὐτῇ. κἀκείνη φυλάττουσα τὰς
[11, 29]   τεκεῖν, τῇ δὲ Νομιτωρίᾳ δίδωσι  τὸ   παιδίον· δὲ λαβοῦσα ὑποβάλλεται
[11, 34]   διὰ τὸ συγγενὲς καὶ τικτόμενον  τὸ   παιδίον ἰδούσας ἐπεδείκνυντο καὶ ἀνακρίνειν
[11, 20]   μιᾷ βουλομένων ὑμῶν. τοῦτο δὴ  τὸ   παράδειγμα μιμησαμένους ἡμᾶς οἴομαι δεῖν,
[11, 8]   τὰ ἐντὸς τείχους, ἐᾶσαι κατὰ  τὸ   παρόν, ὑπὲρ ὁμονοίας δὲ καὶ
[11, 8]   τ´ εὐκοσμία τοῦ πλήθους καὶ  τὸ   πᾶσι ταὐτὰ συμφέροντα φαίνεσθαι ἐξελάσαντες
[11, 7]   ἀκούσαντες, ὅτι σεσάλευται καὶ νοσεῖ  τὸ   πάτριον ἡμῶν πολίτευμα ἐκ πολλοῦ,
[11, 28]   καλλίστη τῶν ἐν Ῥώμῃ παρθένων  τὸ   πατρῷον ὄνομα φέρουσα, ἣν ἐνεγγυήσατο
[11, 63]   δεύτερον καὶ Τίτος Κοίντιος Καπιτωλῖνος  τὸ   πέμπτον. οὗτοι διδάξαντες τὴν βουλήν,
[11, 1]   ἀρκοῦνται τὸ κεφάλαιον αὐτὸ καὶ  τὸ   πέρας τῶν πραγμάτων μαθόντες, ὅτι
[11, 63]   ἠμελημένα παρεῖται, πάντων δ´ ἀναγκαιότατον  τὸ   περὶ τὰς τιμήσεις τῶν βίων
[11, 38]   γενέσθαι. ~Ὁ δὲ Ἄππιος, ὡς  τὸ   περὶ τὴν κόρην ἐπέγνω πάθος,
[11, 59]   ἐπιθῶσι τῷ πολέμῳ, πρῶτον ἁπάντων  τὸ   περὶ τοῦ νόμου προβούλευμα εἰς
[11, 19]   νέας ἀρχὰς ἀποδειχθῆναι, πρὶν  τὸ   περὶ τοῦ πολέμου γενέσθαι ψήφισμα·
[11, 23]   προπηλακίζοντες ἐξηγρίωσαν τοιάδε ἦν. ~Ὅτε  τὸ   περὶ τοῦ πολέμου ψήφισμα ἐκύρωσαν,
[11, 1]   χωρὶς δὲ τῆς ἡδονῆς περιγίγνεται  τὸ   περὶ τοὺς ἀναγκαίους καιροὺς μεγάλα
[11, 43]   καὶ λοχαγοί, πλὴν οὐ τοσοῦτοι  τὸ   πλῆθος, ἀλλ´ ἐλάττους παρὰ πολὺ
[11, 63]   ἡλικίαν ἐγινώσκετο καὶ τῶν χρημάτων  τὸ   πλῆθος, ἀφ´ ὧν ἔδει τὰς
[11, 61]   εἰς τὴν ἀγοράν. ἔπειτα καλέσαντες  τὸ   πλῆθος εἰς τὴν ἐκκλησίαν, πολλοὺς
[11, 50]   ὑπολαμβάνοντες ὑβρίζεσθαι συνεκάλεσαν εἰς ἐκκλησίαν  τὸ   πλῆθος· καὶ πολλὰ τῆς βουλῆς
[11, 49]   πολλὰ {φέρων} εἰς οἶκτον ἐφελκόμενα  τὸ   πλῆθος. ταῦτα δὴ πάντα κατηγορήματα
[11, 28]   προσῆλθεν, ἀσθμαίνων ἔτι καὶ μετέωρος  τὸ   πνεῦμα λέγειν ἠξίου, τίς ἐστιν
[11, 46]   ἄδεια ἐδόθη. δὲ τοῦτο  τὸ   πολίτευμα εἰσηγησάμενος ἦν Μάρκος Δοέλλιος
[11, 30]   οὔτ´ εἰς τοὺς δικασίμους χρόνους  τὸ   πρᾶγμα ἀναβαλλόμεθα, ἀλλὰ καὶ ἐν
[11, 14]   καὶ βουλοίμην οὕτως τἀληθὲς ἔχειν.  τὸ   πρᾶγμα δή με ἠνάγκασε τοῦτο
[11, 6]   τὴν πόλιν τὰ μὴ πρὸς  τὸ   πρᾶγμα δημηγοροῦντες, οὐδὲν τότε· τὴν
[11, 36]   παρὰ τῆς Κλαυδίου δούλης, καὶ  τὸ   πρᾶγμα ἐξετάσας ἔμαθον οὕτως ἔχον.
[11, 27]   τινα παράσχοιεν αὐτοῖς ὑποψίαν περὶ  τὸ   πρᾶγμα ἐπιβουλῆς καλῷ καὶ προσήκοντι
[11, 21]   κατὰ τὸ καρτερὸν ἀπεμάχετο κεκρίσθαι  τὸ   πρᾶγμα ἤδη λέγων καὶ τέλος
[11, 36]   ἐπεὶ δ´ εἰς ἀμφισβήτησιν ἦλθε  τὸ   πρᾶγμα, μαρτυρῶ τ´ αὐτῷ ταῦτα
[11, 58]   συνέδριον βουλευτῶν πρὸς ὀργὴν δεξαμένων  τὸ   πρᾶγμα παρελθὼν ἅτερος τῶν ὑπάτων
[11, 53]   καὶ φθόνου τοῦ πρὸς αὐτοὺς  τὸ   πρᾶγμα συγκεῖσθαι. ~Ἑλκομένου δὲ τοῦ
[11, 27]   ὄχθον, δι´ ὑποψίας ἔλαβον εὐθέως  τὸ   πραχθέν· ἔπειτα τοῖς νεκροῖς προσελθόντες
[11, 57]   καθῆκεν χρόνος, ἐν  τὸ   προβούλευμα ἔδει γενέσθαι, συγκαλέσαντες οἱ
[11, 21]   καὶ τὸν γραμματέα κελεύσας ἀναγνῶναι  τὸ   προβούλευμα, ἐν τὴν καταγραφὴν
[11, 56]   παραινεῖν. ἡμέραν προειπόντες, ἐν  τὸ   προβούλευμα ἐπικυρώσετε καὶ τὰ κριθέντα
[11, 60]   τοῦτ´ εἶναι κύριον. ἐπιτελεῖσθαι δὲ  τὸ   προβούλευμα καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν. ~Ταύτην
[11, 59]   δ´ εἰς ἑτέρους ἐκπίπτειν χρόνους  τὸ   προβούλευμα πρὸς ὀργὴν ἐλάμβανον. ~Θορύβου
[11, 61]   συνεχώρουν κράτιστα εἶναι. γράφεται δὴ  τὸ   προβούλευμα ὑπὸ τῶν ὑπάτων, καὶ
[11, 36]   αὐτοῦ λεχθησομένων προαχθείς, πολλάκις ἐπιστρέψας  τὸ   πρόσωπον τῇδε καὶ τῇδε καὶ
[11, 38]   τὸ δεσμωτήριον τοὺς κεκραγότας καὶ  τὸ   πτῶμα μεταφέρειν ἐκ τῆς ἀγορᾶς·
[11, 38]   τῶν ἑταίρων τινές, ὅτι περὶ  τὸ   πτῶμα τῆς κόρης Ἰκίλιός τε
[11, 39]   τόπον τῆς ἀγορᾶς καταλαβόμενοι καὶ  τὸ   πτῶμα τῆς παρθένου θέντες, ὅθεν
[11, 42]   εἴασαν οἱ λοχαγοὶ καλούμενον εἰς  τὸ   στρατήγιον ἀπελθεῖν, {ὑποπτεύ{ οντες, μή
[11, 42]   ὄχλων ὁρμὴ γένηται, συνέδραμον εἰς  τὸ   στρατήγιον πάντες καὶ μετὰ τῶν
[11, 27]   διαπραξάμενοι τὸν φόνον ἧκον ἐπὶ  τὸ   στρατόπεδον ἄγοντες τοὺς τραυματίας καὶ
[11, 37]   παρεσκευασμένος αὐτῷ, καὶ συνέτεινεν ἐπὶ  τὸ   στρατόπεδον, Ἰκιλίου τε καὶ Νομιτωρίου
[11, 23]   ἐπέβησαν τῶν ἐρυμάτων· καὶ καταλαβόμενοι  τὸ   στρατόπεδον ὀλίγους μέν τινας ἀμυνομένους
[11, 20]   ὑπάτων εἰς δυσχωρίας ἀναγκασθέντι κατακλεῖσαι  τὸ   στρατόπεδον πρᾶξαι μὲν οὐδὲν ἐξεγένετο,
[11, 25]   ὑπὸ θατέρου τῶν ὑπάτων ἐπὶ  τὸ   στρατόπεδον τῶν πολεμίων εἰς πρόδηλον
[11, 34]   καὶ τῆς λοχείας παραγενομένας διὰ  τὸ   συγγενὲς καὶ τικτόμενον τὸ παιδίον
[11, 7]   Ἄππιος, βουλή, τιμῶν διὰ  τὸ   συγγενές, ὥσπερ αὐτῷ προσήκει, καὶ
[11, 61]   τῶν ὅπλων αὐτὸ ληψόμενοι, ἐπειδὴ  τὸ   συγχώρημα ἔλαβον, ἀπέστησαν εὐθὺς τῆς
[11, 60]   τοῦτ´ αὐτῷ δοκεῖν εἶναι λυσιτελέστερον,  τὸ   συγχωρῆσαι τῷ δήμῳ τὴν βουλὴν
[11, 35]   καταφανὴς ἐγένετο τοῖς ὑπονοοῦσιν, ὅτι  τὸ   συκοφάντημα κατὰ τῆς κόρης αὐτὸς
[11, 44]   τὴν ἐκείνων ἀπόστασιν ἐπέγνωσαν, ἀγαπητῶς  τὸ   συμβὰν ἀπὸ τῆς τύχης δεξάμενοι.
[11, 19]   ἔνθα γὰρ πεῖρα διδάσκει  τὸ   συμφέρον, τί δεῖ στοχασμῶν ἐκεῖ;
[11, 15]   ἰδίαν ἀπέκλεισέ μοι, καὶ τουτὶ  τὸ   συνέδριον ἄβατον {ὥσπερ} ἐφ´ ἑαυτῷ
[11, 58]   χάριν αἰτίας μὴ παραλαβεῖν εἰς  τὸ   συνέδριον, ἀλλ´ ἵνα μή τις
[11, 58]   καὶ τῶν μὴ παραληφθέντων εἰς  τὸ   συνέδριον βουλευτῶν πρὸς ὀργὴν δεξαμένων
[11, 44]   δέους ἐκάλει τὴν βουλὴν εἰς  τὸ   συνέδριον ἐκ τῶν οἰκιῶν κατ´
[11, 57]   πρᾶγμα καὶ βουλῆς δεόμενον εἰς  τὸ   συνέδριον ἐπεχείρησαν εἰσφέρειν, καὶ λόγον
[11, 5]   λέγειν. θορύβου δὲ πολλοῦ κατασχόντος  τὸ   συνέδριον καὶ τῶν μὲν πλείστων
[11, 57]   βουλεύειν, τὴν ἀπαξίωσιν τῆς εἰς  τὸ   συνέδριον παρακλήσεως ἐκπεπλῆχθαι, καὶ οὐ
[11, 56]   τῶν ἄλλων τῶν παρακληθέντων εἰς  τὸ   συνέδριον παραλαβὼν τὸν λόγον
[11, 3]   καὶ τὴν στρατολογίαν ψηφιούμενον, πότερα  τὸ   συνέδριον τῆς βουλῆς τὸ
[11, 6]   ἦν ἀγανακτήσεώς τε καὶ θορύβου  τὸ   συνέδριον. τοῖς μέντοι δέκα μετέμελεν
[11, 4]   κατισχυομένοις· εἰς σὲ γὰρ ἀποβλέπει  τὸ   συνέδριον. ~Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν,
[11, 44]   ποιῶσι ταῦτα, βουλεύειν περὶ αὐτῶν  τὸ   συνέδριον ὡς ἐκλελοιπότων τὴν τάξιν,
[11, 31]   ἐᾷ παρὰ τοῖς ἀφαιρουμένοις εἶναι  τὸ   σῶμα μέχρι δίκης, οὐδὲ καταλύσαιμι
[11, 29]   αὐτίκα μάλα, καὶ μὴ διεγγυᾶν  τὸ   σῶμα μηδ´ ἀναβολὰς τῷ πράγματι
[11, 49]   τε καὶ συγγένειαν καὶ αὐτὸ  τὸ   ταπεινὸν σχῆμα καὶ ἄλλα πολλὰ
[11, 6]   βραχὺν ἐπισχεῖν χρόνον, ἐπειδὴ κατέστειλε  τὸ   ταραττόμενον αὐτῶν· Οὐδένα ὑμῶν, εἶπεν,
[11, 28]   καὶ πρὸς πᾶσαν ὑπηρεσίαν ἕτοιμον,  τό   τε πάθος αὐτῷ διηγεῖται καὶ
[11, 31]   δὲ παράδος τὴν κόρην. Τοῦτο  τὸ   τέλος ἐξενέγκαντος Ἀππίου πολὺς μὲν
[11, 43]   οὗτος ἐπιτηδειότατος ἐνστρατοπεδεύεσθαι περί τε  τὸ   τῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν τίθενται τὰ
[11, 49]   νόμους προβαλλομένου, δι´ ὧν ἠλάττωσαν  τὸ   τῆς βουλῆς κράτος, καὶ τἆλλα
[11, 35]   αὐτὴν καὶ χάρις ἦν· καὶ  τὸ   τῆς τύχης ἀνεκλαίοντο παράλογον, εἰς
[11, 16]   ὃς Κοίντῳ Φαβίῳ Οὐιβουλανῷ συνυπάτευσε  τὸ   τρίτον ὑπατεύοντι, δραστήριον ἄνδρα καὶ
[11, 62]   καὶ σύμμαχοι. ταύτας τὰς συνθήκας  τὸ   τῶν ὑπάτων ἀρχεῖον ἐπεκύρωσε. ~Τῷ
[11, 9]   κοινὸν ἀπὸ τῶν συμφερόντων οὐχὶ  τὸ   ὑμῖν αὐτοῖς ἰδίᾳ λυσιτελοῦν ὀφείλοντας
[11, 41]   τε καὶ ἐλευθερίας. οὐκ ἀναλήψεσθε  τὸ   φρόνημα τῆς πατρίδος; οὐ παραστήσεται
[11, 22]   ἀλλήλων κακοῖς· οἱ μὲν δημοτικοὶ  τὸ   φρόνημα τῶν πατρικίων τεταπεινωμένον ὁρῶντες
[11, 17]   ἀγῶνα πάντα γεγονότα ἡμῖν εὐτρεπῆ,  τόθ´   ἥκετε περὶ διαλλαγῶν ποιησόμενοι τοὺς
[11, 61]   ἐπὶ θάτερον μετέβαλον. πολλῶν γέ  τοι   δημοτικῶν παραγγελλόντων τὴν χιλιαρχίαν καὶ
[11, 13]   τῶν ἐπιγινομένων ἐπαινεῖσθαι. μαρτυρεῖται γάρ  τοι   παρὰ πάντων αὐτοῖς, ὅτι τῆς
[11, 36]   τὴν ἀγοράν, τοῖς ὄμμασι διαριθμησάμενος  τοιάδ´   εἶπεν· Ἐγὼ δὲ περὶ τοῦδε
[11, 32]   περιεστῶσι διασημήνας ἡσυχίαν παρασχεῖν λέγει  τοιάδε·   Ἐγὼ τὸ μὲν ἀκριβές,
[11, 22]   γὰρ δὴ μάλιστα προπηλακίζοντες ἐξηγρίωσαν  τοιάδε   ἦν. ~Ὅτε τὸ περὶ τοῦ
[11, 16]   οὐκ ἀδύνατον. οὗτος ἀναστὰς ἔλεξε  τοιάδε·   Θαυμαστὸν μὲν ἦν καὶ τοῦτ´,
[11, 15]   κρείττω ἐρεῖ, τὰ βέλτιστα νικάτω.  ~Τοιαῦτ´   εἰπόντος Κλαυδίου καὶ πολλὴν ἐλπίδα
[11, 30]   οὗτοι βουληθῶσι τῶν αἱρέσεων, ἑλέσθωσαν.  ~Τοιαῦτ´   εἰπόντος Κλαυδίου καὶ πολλὴν προσθέντος
[11, 18]   οὐκ ἔστιν ὑγιαινόντων ἀνθρώπων τὰ  τοιαῦτα   βουλεύματα, πατέρες, οὐδὲ προνοίας
[11, 58]   πολίτευμα κατὰ τοῦ δήμου γινόμενον.  ~Τοιαῦτα   Γαΐου Κανοληίου μετὰ πολλοῦ σχετλιασμοῦ
[11, 25]   τῶν στρατηγῶν ἀπολλυμένων. ~Πολλὰ δὲ  τοιαῦτα   καὶ κατὰ τὴν πόλιν ὑπὸ
[11, 18]   πολλῆς δ´ ἀναλγησίας ἡμῶν, εἰ  τοιαῦτα   λεγόντων αὐτῶν οὐκ ἀγανακτοῦμεν, ἀλλ´
[11, 18]   τούτων, οἷς ἐπὶ νοῦν ἔρχεται  τοιαῦτα   ληρεῖν, πολλῆς δ´ ἀναλγησίας ἡμῶν,
[11, 7]   καὶ πᾶσα ἱκανὴ δύναμις τὰ  τοιαῦτα   στρατεύματα καταγωνίσασθαι καὶ φθεῖραι. ~Ταῦτ´
[11, 31]   δι´ ἑαυτοῦ τὴν δίκην ἀπολογήσασθαι.  ~Τοιαῦτα   τοῦ Νομιτωρίου λέξαντος καὶ τοῦ
[11, 40]   μὲν δὴ κατὰ πόλιν ἐν  τοιαύταις   ἦν ταραχαῖς. Οὐεργίνιος δ´, ὃν
[11, 1]   ὑπολαμβάνων εἶναι καὶ καλὰς τὰς  τοιαύτας   μαθήσεις ἅπασι μὲν ὡς εἰπεῖν
[11, 7]   Γάιον Κλαύδιον. δ´ ἀναστὰς  τοιαύτην   διέθετο δημηγορίαν· Ἐπειδή με πρῶτον
[11, 1]   μεγάλα τὰς πόλεις ἐκ τῆς  τοιαύτης   ἐμπειρίας ὠφελεῖν, καὶ ἄγειν αὐτὰς
[11, 26]   διέφθειραν αὐτόν. Σίκκιος μὲν δὴ  τοιαύτης   καταστροφῆς ἔτυχεν. ~Οἱ δὲ διαπραξάμενοι
[11, 13]   ἐπονειδίστοις τοῦ σώματος ἐδούλευσεν ἡδοναῖς.  τοιγάρτοι   καὶ ζῶσιν αὐτοῖς ὑπῆρχε τιμᾶσθαι
[11, 40]   ἀκούειν καὶ ἐπικελευόμενον λέγειν ἐγίνετο.  τοιγάρτοι   καὶ θρασύτερον ἤδη καθήπτετο τῆς
[11, 7]   ἥτις ἔσται κρατίστη μαθήσεσθε. ἐκεῖνοι  τοίνυν   ἀκούσαντες, ὅτι σεσάλευται καὶ νοσεῖ
[11, 20]   δέκατον ἔτος οἶμαι τουτί. τότε  τοίνυν   ἀποστειλάντων ὑμῶν νεότητα πολλὴν καὶ
[11, 37]   ταῖς ἡδίσταις φωναῖς ἀνακαλοῦσαν. ἐν  τοιούτοις   δὴ κακοῖς Οὐεργίνιος ὢν ἔργον
[11, 29]   Κλαύδιος τῆς παιδὸς ἐπιλαβόμενος  τοιοῦτον   διεξῆλθε λόγον· Οὐδὲν οὔτε προπετὲς
[11, 30]   πεντεκαίδεκα διεληλυθότων ἐτῶν οὐδὲν  τοιοῦτον   ἐπιχειρήσαντα πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν Κλαύδιον,
[11, 11]   ποιησάμενοι τάχα γάρ τι καὶ  τοιοῦτον   ὑμῖν πέπρακται φυλαττομένας ἀνοσίους εἶναι
[11, 40]   ἐπὶ τὸν πρὸς Ἀλγιδῷ χάρακα,  τοιοῦτος   οἷος ἐκ τῆς πόλεως ἐξέδραμεν,
[11, 19]   πρὸς αὐτῶν. δὲ ἀναστὰς  τοιούτους   διεξῆλθε λόγους· Τὴν μὲν ἐπιβουλὴν
[11, 20]   τὸ αὐτὸ τῶν πολεμίων ἀμφοτέρων.  τοιούτων   δὴ κινδύνων τὴν πόλιν περιστάντων
[11, 49]   θριάμβων δὲ καταγωγῆς τινων  τοιούτων   συγχωρήσεων οὐδὲ κατὰ μικρὸν ἀξίους
[11, 13]   ἀμεταμέλητοι. τρέφε τὴν ψυχὴν ἐπὶ  τοῖς   ἀγαθοῖς τῆς πατρίδος ἡδόμενος, ὧν
[11, 2]   θυγατέρας ἐπιγάμους καθύβριζον καὶ πληγὰς  τοῖς   ἀγανακτοῦσιν ὥσπερ ἀνδραπόδοις ἐδίδοσαν· καὶ
[11, 2]   τὰς οἰκίας ἐρήμους ἀφέντες ἐν  τοῖς   ἀγροῖς διέτριβον. τοῖς δὲ ὀλιγαρχικοῖς
[11, 9]   πλείους τὸν βίον ἔχουσιν ἐν  τοῖς   ἀγροῖς. καὶ τί δεῖ περὶ
[11, 7]   σημεῖα παραμένοντας ἐθελοκακήσειν ἐν  τοῖς   ἀγῶσιν. ὧν οὐδὲν ἔξω τοῦ
[11, 2]   ἄλλων ἕνεκα, μάλιστα δὲ ὅτι  τοῖς   ἀκολάστοις τῶν νέων πολὺ τὸ
[11, 22]   χρόνων, δι´ ἣν ἔχαιρον ἑκάτεροι  τοῖς   ἀλλήλων κακοῖς· οἱ μὲν δημοτικοὶ
[11, 1]   τοῖς πράγμασι κοινὸν ὥσπερ καὶ  τοῖς   ἄλλοις ἀνθρώποις ὑπάρχει· χωρὶς δὲ
[11, 30]   ξένον οὔτε μὴ καὶ  τοῖς   ἄλλοις ἀποδίδοται Ῥωμαίοις δίκαιον, εἰ
[11, 30]   ὅτι τὸν νόμον τοῦτον ἅμα  τοῖς   ἄλλοις ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις
[11, 38]   καὶ Νομιτώριος θεῖος σὺν  τοῖς   ἄλλοις ἑταίροις τε καὶ συγγενέσιν
[11, 45]   ἡγούμενοι σφίσι τ´ αὐτοῖς καὶ  τοῖς   ἄλλοις πολίταις τετάχθαι. εἴρηται δὲ
[11, 56]   κατακλεισθῆτε ὥσπερ νῦν μεταδιδόναι καὶ  τοῖς   ἄλλοις πολίταις τῆς μεγίστης ἐξουσίας
[11, 33]   εἰ μὴ τεύξεται τῶν ἴσων  τοῖς   ἄλλοις, ὡς πρότερον, ὅτι πελάτης
[11, 60]   τῆς πατρίου πολιτείας μᾶλλον  τοῖς   ἀλλοφύλοις τε καὶ πολεμίοις καταγέλαστον
[11, 56]   ἀποχρῆν δοκεῖ ἔν τε τούτοις  τοῖς   ἀνδράσι μὴ ἐλάττονες ἀριθμὸν ἔστωσαν
[11, 39]   οὐκ ἔχων, τι χρήσεται  τοῖς   ἀνδράσι τὴν ὀλεθριωτάτην ἔγνω βαδίζειν
[11, 31]   αἷμα πρὸ τοῦ βήματος ἐν  τοῖς   ἁπάντων ὀφθαλμοῖς; ἴσθι μέντοι σαφῶς,
[11, 56]   ὑπὸ τῆς βουλῆς, λόγον ἀπόδοτε  τοῖς   ἀπολογουμένοις ὑπὲρ τοῦ νόμου καὶ
[11, 7]   φαίνηται τοῖς τ´ ἄρχουσι καὶ  τοῖς   ἀρχομένοις, μετὰ προθυμίας ἅπαντες ἐπὶ
[11, 30]   προσειλήφει, ἧς εἶναι κράτιστον ἔργον  τοῖς   ἀσθενέσι καὶ ἐρήμοις τῶν πολιτῶν
[11, 48]   καθιερώσειν ἔμελλε· τὴν δὲ λείαν  τοῖς   ἀφαιρεθεῖσιν ἀπέδωκε. ~Ταῦτα διαπραξάμενος ἀπῆγεν
[11, 31]   κείμενον, ὃς οὐκ ἐᾷ παρὰ  τοῖς   ἀφαιρουμένοις εἶναι τὸ σῶμα μέχρι
[11, 32]   τὴν τοῦ κρατοῦντος ἐξουσίαν ὠθοῦνται  τοῖς   βιαζομένοις ὁμόσε, ὥστε δείσαντα τὴν
[11, 56]   τοσούτοις οὖσιν μόνος ἀντιλέγειν, εἴκω  τοῖς   βουλήμασι τοῖς ὑμετέροις. δίκαιον γὰρ
[11, 21]   διαγνωσομένους, καὶ λόγον ἀπεδώκαμεν ἅπασι  τοῖς   βουλομένοις ἀπὸ τῶν πρώτων ἄχρι
[11, 27]   φήσαντες ἐν Ῥώμῃ λόγον ἀποδώσειν  τοῖς   βουλομένοις αὐτῶν κατηγορεῖν, μαθόντες ὅτι
[11, 59]   δὲ ταῦτα καὶ δοὺς ἐξουσίαν  τοῖς   βουλομένοις λέγειν, ἐπειδὴ οὔτε κατηγορήσων
[11, 62]   τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἐθισμοῖς, ἀπέδοσαν  τοῖς   βουλομένοις τῶν πατρικίων μετιέναι τὴν
[11, 6]   ἀρχὴν καὶ λόγον τῶν πεπραγμένων  τοῖς   βουλομένοις ὑμῶν ὑφέξομεν. τέως δ´
[11, 20]   μηδεμίαν, ὥσπερ νῦν οὐκ ἔχετε.  τοῖς   γὰρ ἀνδράσι τούτοις παρελήλυθεν
[11, 59]   μετεῖναι Ῥωμαίοις τῆς ὑπατικῆς ἀρχῆς,  τοῖς   γε δὴ βίον ἀνεπίληπτον ἐσχηκόσι
[11, 22]   δὲ περὶ τὸν Ἄππιον ἀγανακτοῦντες  τοῖς   γινομένοις ἐπεβάλοντο μὲν κωλύειν πύλας
[11, 54]   ἀμφοτέρους ἐξάγειν δυνάμεις. ἀντέπραττον δὲ  τοῖς   γνωσθεῖσιν ὑπ´ αὐτῶν οἱ τὸν
[11, 7]   ἵνα βεβαιότερον αὐτῶν ἕτεροι ἄρχωσι,  τοῖς   δ´ ἡγεμόσιν, ὅτι πολέμιον ἔχουσιν
[11, 59]   ἔξοδον μὴ κωλύειν τῶν καταγραφέντων,  τοῖς   δ´ ὑπάτοις, ὅταν τὸ κράτιστον
[11, 35]   λόγοις τῶν ἀπολογουμένων προσεῖχεν οὔτε  τοῖς   δάκρυσιν αὐτῆς ἐπεκλᾶτο, τήν τε
[11, 41]   εἰσι πολλαὶ τοῖς μὲν θυγατέρες,  τοῖς   δὲ γαμεταί, τοῖς δὲ νεανίαι
[11, 56]   μὲν ἀπῄεσαν ἐκ τοῦ συλλόγου,  τοῖς   δὲ δημάρχοις δέος ἐνέπιπτε πρὸς
[11, 41]   μὲν θυγατέρες, τοῖς δὲ γαμεταί,  τοῖς   δὲ νεανίαι παῖδες εὐπρεπεῖς, οὓς
[11, 2]   ἀφέντες ἐν τοῖς ἀγροῖς διέτριβον.  τοῖς   δὲ ὀλιγαρχικοῖς καθ´ ἡδονὴν αἱ
[11, 1]   ὅσα παρακολουθεῖ τοῖς πράγμασι, διδαχθῆναι.  τοῖς   δὲ πολιτικοῖς ἀνδράσιν, ἐν οἷς
[11, 18]   στρατευσόμεθα; ἀλλ´ οἴκοι μένοντες καὶ  τοῖς   δέκα λοιδορούμενοι καὶ νέας ἀρχὰς
[11, 21]   ἦν· Κορνήλιος δ´ συμβουλεύων  τοῖς   δέκα τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαι τοῦ
[11, 28]   Ἄππιος χρηματίζων τε καὶ δικάζων  τοῖς   δεομένοις. βουλομένου δ´ αὐτοῦ λέγειν
[11, 46]   ἀποδειχθεῖσαν ἡμέραν τῆς κρίσεως ἐν  τοῖς   δεσμοῖς ἀποθνήσκει, ὡς μὲν
[11, 56]   μὲν οὖν τὴν ἐναντιουμένην γνώμην  τοῖς   δημάρχοις ἀποδείξομαι πάσῃ τῇ παρρησίᾳ
[11, 49]   τῶν δέκα ἀνδρῶν, οὓς προὔδωκαν  τοῖς   δημάρχοις, τῶν μὲν ἀπώλειαν, τῶν
[11, 60]   τῆς ἑτέρας τάξεως τῆς ἐναντιουμένης  τοῖς   δημοτικοῖς αὐθαδέστατος εἶναι καὶ δυνατώτατος.
[11, 56]   κατασκευάζεσθαι δόξετε μηδεμιᾶς ἀρχῆς μεταδιδόντες  τοῖς   δημοτικοῖς. Ἐπαινεσάντων δ´ ἁπάντων τὴν
[11, 58]   περὶ αὐτῶν παρ´ ἀξίαν  τοῖς   δημοτικοῖς, ὡς μεταβεβλημένων τὴν προαίρεσιν
[11, 58]   τοὺς δι´ ὑποψίας ὄντας παρὰ  τοῖς   δημοτικοῖς, ὡς οὐδὲν ὑπὲρ αὐτῶν
[11, 30]   φίλων καὶ δικαστῶν ἀμφοτέροις ἔσται  τοῖς   δικαζομένοις, πολιτικὰ καὶ μέτρια πράγματα
[11, 33]   μὴ τοῖς ἐλεεινότερα λέγουσιν, ἀλλὰ  τοῖς   δικαιότερα ἀξιοῦσι βοηθεῖν. ~Ὁ δὲ
[11, 54]   καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἐναντιώσεσθαι  τοῖς   δόγμασι τῆς βουλῆς ἔλεγον, καὶ
[11, 22]   τῷ λόγῳ, τὸ δ´ ἀληθὲς  τοῖς   ἑαυτῶν ἑταίροις ὡσανεὶ παρὰ τοῦ
[11, 16]   πόλεως πράγματα μεταφέρουσι καὶ συναπολέσθαι  τοῖς   ἑαυτῶν ἐχθροῖς βούλονται μᾶλλον
[11, 13]   ἀντὶ τοῦ θνητοῦ σώματος κατάλιπε  τοῖς   ἐγγόνοις. αὗται γάρ εἰσι βέβαιοι
[11, 61]   καὶ παραγγέλλειν τὴν ἀρχὴν ἐκέλευον  τοῖς   ἐθέλουσι τῶν δημοτικῶν ἅμα τοῖς
[11, 44]   συνέμιξαν ἀλλήλοις, θέμενοι τὰ ὅπλα  τοῖς   εἴκοσι χιλιάρχοις ἐπέτρεψαν ἅπαντα ὑπὲρ
[11, 22]   οὖν μηδὲν ἐπεξήμαρτον ἔτι πρὸς  τοῖς   εἰρημένοις, δοκοῦσιν ἄν μοι πολὺν
[11, 57]   ποιησάμενοι παρακλήσεις πρώτοις ἀπέδωκαν λέγειν  τοῖς   εἰσηγησαμένοις δημάρχοις τὸν νόμον. καὶ
[11, 23]   οὖν ἐπὶ Σαβίνους στρατεύσαντες ἐν  τοῖς   ἐλάττοσι κακοῖς σωφρονισθέντες ἑκόντες ἔγνωσαν
[11, 33]   αὐτοῦ· καὶ παράκλησις, {ἵνα} μὴ  τοῖς   ἐλεεινότερα λέγουσιν, ἀλλὰ τοῖς δικαιότερα
[11, 45]   ἴσου, τὴν αὐτὴν ἔχοντας δύναμιν  τοῖς   ἐν ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις τεθησομένοις.
[11, 7]   ἔξωθεν ἡμᾶς κατάσχοι πόλεμος ἅμα  τοῖς   ἐντὸς τείχους κακοῖς, καὶ δόξειε
[11, 62]   ἀποδεῖξαι, κρίναντος αὐτοῦ μένειν ἐπὶ  τοῖς   ἐξ ἀρχῆς ἐθισμοῖς, ἀπέδοσαν τοῖς
[11, 28]   ἐν τοῖς πέντε τάγμασιν ἐτάχθη  τοῖς   ἐπ´ Αἰκανοὺς στρατευσαμένοις. τούτῳ θυγάτηρ
[11, 1]   παραδειγμάτων ταῦτα πολλῶν ὁρῶσι, καὶ  τοῖς   ἐπὶ ταῦτα παρακαλοῦσιν αὐτοὺς φρόνησιν
[11, 24]   συνεστῶτες. ἐπέσκηπτόν τε δι´ ἀπορρήτων  τοῖς   ἐπὶ τῶν στρατοπέδων συνάρχουσι τοὺς
[11, 19]   ἑτέρων, τότε Λεύκιον Οὐαλέριον ἐν  τοῖς   ἐσχάτοις ἐκάλουν, ὃν ἔφην εὐθὺς
[11, 18]   αὐτοῖς προσήκοντα ἔσεσθε βεβουλευμένοι καὶ  τοῖς   ἐχθροῖς φοβερά, ἐγὼ πειράσομαι λέγειν.
[11, 40]   ἐπίγαμοι φροντίδος οὐ μικρᾶς δεόμεναι  τοῖς   ἔχουσι καὶ γοναὶ παίδων ἀρρένων,
[11, 23]   ἐν ταῖς συμπλοκαῖς καὶ οὔτε  τοῖς   ἡγεμόσι πειθομένων οὔτε ὁμόσε χωρεῖν
[11, 43]   τε νόμος ἀποκτείνειν ἔδωκε  τοῖς   ἡγεμόσιν ἐξουσίαν τοὺς ἀπειθοῦντας
[11, 48]   προεξελόμενος ἐκ τῶν λαφύρων, ὅσα  τοῖς   θεοῖς καθιερώσειν ἔμελλε· τὴν δὲ
[11, 7]   λεηλατεῖν, οἱ τέως ἀγαπῶντες καὶ  τοῖς   θεοῖς πολλὴν χάριν εἰδότες, εἴ
[11, 2]   αὐτοὶ δικάζοντες· μάλιστα δ´ ὅτι  τοῖς   θρασυτάτοις τῶν νέων, οὓς εἶχον
[11, 33]   ῥυτῆρος καὶ μετὰ μάστιγος ἐλαθεῖσι  τοῖς   ἵπποις πρότερον διανύσαντες τὴν ὁδὸν
[11, 18]   πράγμασιν οἱ καιροὶ δουλεύουσιν, ἀλλὰ  τοῖς   καιροῖς τὰ πράγματα. Ταύτην ἀποδειξαμένου
[11, 54]   νόμον, οἵδε τοσούτου ἐδέησαν εἶξαι  τοῖς   καιροῖς, ὥστε καὶ περὶ τῶν
[11, 14]   τὴν ἐμὴν ἀξιῶ σε μὴ  τοῖς   κακοῖς ἰᾶσθαι τὰ κακά, μηδὲ
[11, 60]   πάνθ´ ὅσα ἔδοξε πώποτε ἐναντία  τοῖς   καλοῖς καὶ πατρίοις ἐθισμοῖς ὑπομιμνήσκων,
[11, 20]   καὶ μηδ´ οἵῳ τ´ εἶναι  τοῖς   κάμνουσι τῶν σφετέρων βοηθεῖν. ἦν
[11, 37]   σε καὶ εὐσχήμονα, τέκνον, ἀποστέλλω  τοῖς   κατὰ γῆς προγόνοις· ζῶσα γὰρ
[11, 25]   δημοτικῶν καὶ πλείστας ἀρετὰς ἐν  τοῖς   κατὰ πόλεμον ἔργοις ἀποδειξαμένου θάνατος
[11, 23]   διήρπασαν. ὡς δ´ ἀπηγγέλη ταῦτα  τοῖς   κατὰ τὴν πόλιν, ὅσοιπερ ἦσαν
[11, 5]   οἷς πάτριόν ἐστιν ὁμόσε χωρεῖν  τοῖς   καταδουλουμένοις τὴν πατρίδα καὶ μετὰ
[11, 45]   ἐκκλησίαις τεθησομένοις. τιμωρίαι δὲ προσέκειντο  τοῖς   καταλύουσιν παραβαίνουσι τὸν νόμον,
[11, 56]   ἀπολογουμένοις ὑπὲρ τοῦ νόμου καὶ  τοῖς   κατηγοροῦσι· ῥηθέντων δὲ τῶν λόγων,
[11, 4]   ἔχεις. ἀλλ´ ἀνίστασο καὶ βοήθει  τοῖς   κατισχυομένοις· εἰς σὲ γὰρ ἀποβλέπει
[11, 32]   ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ πειθαρχεῖν  τοῖς   κεκριμένοις ἐκέλευον· δὲ Κλαύδιος
[11, 4]   οὗτοι, πότερα ταῦτ´ ἐστὶν ἀναγκαιότερα  τοῖς   κοινοῖς, ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς αὐτοὺς
[11, 37]   τε καὶ θάρσος ἐμποιῆσαι δυναμένην  τοῖς   κρατοῦσι φωνήν. ἠρεθισμένης δὲ τῆς
[11, 22]   ἀγεννεστέρων τὰς φύσεις ἅπαντα συγχωρεῖν  τοῖς   κρατοῦσιν ἀναγκαζομένων καὶ κατανέμειν ἑαυτοὺς
[11, 43]   καὶ τὰ ἔργα ὅμοια παρείχοντο  τοῖς   λόγοις ἀδικοῦντες οὐδένα. ἀφικόμενοι δ´
[11, 38]   ἔπειτα καὶ τὰ ἔργα ὅμοια  τοῖς   λόγοις παρείχοντο παίοντές τε καὶ
[11, 35]   τὸν ἔρωτα τῆς παιδός, οὔτε  τοῖς   λόγοις τῶν ἀπολογουμένων προσεῖχεν οὔτε
[11, 55]   ὅπλοις κωλύειν, ἐὰν μὴ πείθωνται  τοῖς   λόγοις, φειδὼ μηδεμίαν ποιουμένους μήτ´
[11, 43]   τῆς πατρίδος ἀποκαλῶν καὶ παραινῶν  τοῖς   λοχαγοῖς ἅπασιν ἀραμένους τὰ σημεῖα
[11, 59]   ταραχαῖς τῆς πόλεως· συνεβούλευέ τε  τοῖς   μὲν δημάρχοις ἐᾶν τὴν καταγραφὴν
[11, 24]   ~Οἱ δὲ περὶ τὸν Ἄππιον  τοῖς   μὲν ἐπὶ στρατοπέδου συνάρχουσιν ὅπλα
[11, 41]   ἀλλὰ καὶ ὑμῶν εἰσι πολλαὶ  τοῖς   μὲν θυγατέρες, τοῖς δὲ γαμεταί,
[11, 6]   τε καὶ θορύβου τὸ συνέδριον.  τοῖς   μέντοι δέκα μετέμελεν εὐθέως τῆς
[11, 60]   γενομένου διὰ τὸ μὴ πᾶσι  τοῖς   μέρεσιν αὐτῆς εὐαρεστεῖν ἀμφοτέρους παρελθὼν
[11, 17]   ὑπὲρ πολέμου σκοπεῖν. ἐν δὲ  τοῖς   μεταξὺ τῶν ἀρχαιρεσιῶν χρόνοις τοσούτοις
[11, 36]   χρηματισθεὶς χαρισάμενος. ἐν δὲ  τοῖς   μεταξὺ χρόνοις ἐγὼ μὲν εἰς
[11, 30]   Αἰκανοὺς ἀνέστη πόλεμος. ἐν δὲ  τοῖς   μεταξὺ χρόνοις οὐκ ἐλαττόνων
[11, 43]   εἰς ὃν ἀπεδείχθη. τὸ δὲ  τοῖς   μὴ κατὰ νόμον ἄρχουσι ποιεῖν
[11, 4]   τὰς συμφερούσας αὐτοῖς γνώμας καὶ  τοῖς   μὴ ταὐτὰ προαιρουμένοις ἐναντιωσομένους προῆλθον
[11, 27]   ἔλαβον εὐθέως τὸ πραχθέν· ἔπειτα  τοῖς   νεκροῖς προσελθόντες ὡς ἐθεάσαντο τόν
[11, 16]   οἷόν τε δεῖ φυλάττειν, καὶ  τοῖς   νέοις παραινεῖν ἀπὸ τοῦ κρατίστου
[11, 43]   ἔσεσθαί τινες οἱ μένοντες ἅμα  τοῖς   ὀλιγάρχαις καὶ στρατιῶται καὶ λοχαγοί,
[11, 46]   ἄλλων τῶν ὑπηρετησάντων τι παράνομον  τοῖς   ὀλιγάρχαις οὐδεὶς ἔσχεν ἀγῶνα δημόσιον,
[11, 36]   ἑταίρων, οἷς διειλήφει τὴν ἀγοράν,  τοῖς   ὄμμασι διαριθμησάμενος τοιάδ´ εἶπεν· Ἐγὼ
[11, 40]   μὲν ἐπορεύετο κλαίων καὶ διασημαίνων  τοῖς   ὁμόσε χωροῦσιν ἀκολουθεῖν· ἐξέτρεχον δ´
[11, 42]   ἐποιήσατε ἁπάντων, ὅσοι {κ{ ρατοῦντες  τοῖς   ὅπλοις τῶν ἐναντίων} ἐνικῶμεν ταῖς
[11, 12]   ἀλλ´ ἀντιπαρεξετάζων τὰ νῦν ἀγαθὰ  τοῖς   πάλαι κακοῖς ἐκεῖνα μὲν ἡγήσεται
[11, 58]   καιρὸν ἐπιτηδειότερον. ἐπειδὴ δ´ ἅπασι  τοῖς   παραληφθεῖσιν συντομωτέρα διάγνωσις ἀμείνων
[11, 59]   οἱ ὕπατοι ταὐτὸ πάθος ἅπασι  τοῖς   παροῦσι συνέβη. οἱ μὲν γὰρ
[11, 10]   ἔξω τῶν ὑμετέρων ἑταίρων οἰκείως  τοῖς   παροῦσιν ἔχει πράγμασιν. οἱ μέν
[11, 61]   τοῖς ἐθέλουσι τῶν δημοτικῶν ἅμα  τοῖς   πατρικίοις. οὕτω δ´ ἄρα κοῦφόν
[11, 49]   γὰρ ἐπὶ τῶν ἱερῶν συνομολογηθέντα  τοῖς   πατρικίοις πρὸς τοὺς δημοτικοὺς ἐπ´
[11, 28]   τῶν διδομένων ὑπισχνούμενος. παρηγγέλλετο δὲ  τοῖς   πειρωμένοις τὰς τροφοὺς μὴ λέγειν,
[11, 28]   λόχου τινὸς ἡγεμονίαν ἔχων ἐν  τοῖς   πέντε τάγμασιν ἐτάχθη τοῖς ἐπ´
[11, 30]   μηδὲν ἠδικῆσθαι φάμενος ἐν  τοῖς   πεντεκαίδεκα ἔτεσιν, ἕτερος μὲν ἄν
[11, 33]   ἐγγύην τοῦ πατρός, ἐπιστολὰς δοὺς  τοῖς   πιστοτάτοις ἱππεῦσιν ἔπεμψεν ἐπὶ τὸν
[11, 42]   θόρυβον, ἀγνοοῦντες, ὅτι τῶν ἑκατοντάρχων  τοῖς   πλείοσι δεδογμένον ἦν δι´ ἀπορρήτων
[11, 21]   δὴ γεγονότων κατὰ νόμον, ἐπειδὴ  τοῖς   πλείοσιν ὑμῶν Κορνήλιος ἐδόκει τὰ
[11, 21]   ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Οὐαλερίου κεχαρισμένην  τοῖς   πλείοσιν, ὡς ἐκ τῆς φωνῆς
[11, 25]   ἄλλων καίτοι συχνῶν ἀναιρουμένων ἐλάττων  τοῖς   πλήθεσι λόγος ἦν, ἑνὸς δ´
[11, 23]   ἡγεμόσι πειθομένων οὔτε ὁμόσε χωρεῖν  τοῖς   πολεμίοις βουλομένων. οἱ μὲν οὖν
[11, 18]   ἐν εἰρήνῃ πάντ´ ἐάσομεν ὑπὸ  τοῖς   πολεμίοις τὰ ἐν τῇ χώρᾳ
[11, 11]   καὶ παύσεσθε δι´ αἰτίας παρὰ  τοῖς   πολίταις ὄντες; τοῦτο γὰρ ἔσθ´
[11, 5]   τοὺς νόμους ἔχετε, κατηγορεῖν; ἀνάδοτε  τοῖς   πολίταις ψῆφον ὑπὲρ αὐτοῦ τούτου,
[11, 1]   τῶν τελευταίων ἀρξάμενος, δοκεῖ  τοῖς   πολλοῖς αἴτια γενέσθαι μόνα τῆς
[11, 44]   διετέλουν πραγματευόμενοι. ἀδήλου δ´ ἔτι  τοῖς   πολλοῖς τῆς διανοίας αὐτῶν οὔσης
[11, 20]   μεταμελείας καὶ τὸ μὴ πιστεύειν  τοῖς   πονηροῖς σωφρονέστερον τοῦ προπιστεύσαντας κατηγορεῖν.
[11, 1]   ἀνδρῶν καὶ πάντα, ὅσα παρακολουθεῖ  τοῖς   πράγμασι, διδαχθῆναι. τοῖς δὲ πολιτικοῖς
[11, 1]   τῇ παντελεῖ θεωρίᾳ τῶν παρακολουθούντων  τοῖς   πράγμασι κοινὸν ὥσπερ καὶ τοῖς
[11, 18]   ταῦτ´ ἀμφότερα, μαθόντες ὅτι οὐ  τοῖς   πράγμασιν οἱ καιροὶ δουλεύουσιν, ἀλλὰ
[11, 2]   ἀξιοῦντες τοὺς ἡγεμόνας, ἐναντιοῦσθαι δὲ  τοῖς   πραττομένοις ἀδυνατοῦντες, οὔθ´ οἱ καταγραφέντες
[11, 57]   καὶ λόγον ἀπέδωκαν ὑπὲρ αὐτοῦ  τοῖς   προαιρουμένοις, εἰρωνείαν εἰσάγοντες οὔτε ταῖς
[11, 4]   Ποτῖτος, ἀνὴρ μέγα φρονῶν ἐπὶ  τοῖς   προγόνοις· πατὴρ μὲν γὰρ αὐτῷ
[11, 7]   ἡμῶν πολίτευμα ἐκ πολλοῦ, καὶ  τοῖς   προεστηκόσι τῶν κοινῶν οὔτε
[11, 27]   Σικκίου τοῦ πρεσβευτοῦ θάνατον ἐχθρὸν  τοῖς   προεστηκόσι τῶν πραγμάτων ἦν. ~Τὸ
[11, 39]   ὠνῇ, τὰ δὲ χάριτι συνεπεκόσμουν  τοῖς   προσφόροις δωρήμασι τὴν ἐκκομιδήν, ὥστε
[11, 46]   κρινομένους ἔσεσθαι, συντονωτέρας οὔσας ἐπὶ  τοῖς   προτέροις ἀγῶσιν, πολλάκις ἤδη
[11, 22]   ταῦτα δὴ τὰ ἐγκλήματα προστεθέντα  τοῖς   προτέροις πολλῷ δυσμενεστέρους ἐποίησε πρὸς
[11, 38]   καὶ ἀνείργειν ἐκποδὼν τοὺς ἐν  τοῖς   στενωποῖς. πυθόμενοι δὲ τὴν διάνοιαν
[11, 43]   ὃν ἁπάντων μάλιστα ἐμπεδοῦσι Ῥωμαῖοι,  τοῖς   στρατηγοῖς ἀκολουθεῖν κελεύει τοὺς στρατευομένους,
[11, 48]   μὲν οὖν τῶν πολεμίων χρήματα  τοῖς   στρατιώταις ὠφέλειαν ἐφῆκε ποιεῖσθαι προεξελόμενος
[11, 32]   τὸν ἐμαυτοῦ πελάτην ἐᾶσαι μὲν  τοῖς   συγγενέσι τῆς παρθένου δοῦναι τὴν
[11, 33]   ἔγνω μηκέτι μεθέσθαι τῆς παρθένου  τοῖς   συγγενέσιν, ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ τὴν
[11, 1]   τριακοσίας ἄγοντα μυριάδας αὐτοὶ σὺν  τοῖς   συμμάχοις οὐ πλείους ὄντες ἕνδεκα
[11, 59]   κοινῷ συμφέρει, καὶ τί προβουλεῦσαι  τοῖς   συνέδροις παραινεῖ. δ´ ἀναστὰς
[11, 27]   ἀμήχανον ὑπελάμβανον εἶναι πολεμίους ἐπιφανῆναι  τοῖς   σφετέροις ἀφανεῖς, ὥσπερ πτηνούς τινας
[11, 41]   ἐν τὰ ὅπλα περὶ  τοῖς   σώμασιν ἔχετε; ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ
[11, 59]   κινδύνους ἐκ τῶν τἀναντία πολιτευομένων,  τοῖς   τ´ ἀπεχθῶς ἐσχηκόσι πρὸς τὸ
[11, 7]   τὸ αὐτὸ συμφέρον ἅπασι φαίνηται  τοῖς   τ´ ἄρχουσι καὶ τοῖς ἀρχομένοις,
[11, 3]   μισοπόνηρον οἵας ἔθος ἦν ποιεῖσθαι  τοῖς   τε βασιλεῦσι καὶ τοῖς ὑπάτοις,
[11, 1]   περὶ τὰς πολιτικὰς διατρίβουσι πράξεις.  τοῖς   τε γὰρ πολλοῖς οὐκ ἀπαρκεῖ
[11, 52]   εὕρωσιν αὐτὴν οὖσαν τούτων ἐπικρινεῖν·  τοῖς   τε δικαζομένοις ὀργὴν ἔχοντες, ὅτι
[11, 32]   διαλεχθεὶς πρὸς αὐτὸν ὡς ἐδόκει,  τοῖς   τε περιεστῶσι διασημήνας ἡσυχίαν παρασχεῖν
[11, 18]   πόλεως, {ὡς} ἐάσαντες τὸν πόλεμον  τοῖς   τείχεσι προσελθεῖν; οὐκ ἔστιν ὑγιαινόντων
[11, 17]   ἔλθωσιν οἱ πολέμιοι καὶ προσαγάγωσι  τοῖς   τείχεσι, τί ποιήσομεν, Κλαύδιε; ἐροῦμεν
[11, 16]   σπουδῇ βοηθεῖν, ὅση γοῦν ἐν  τοῖς   τηλικούτοις ἐστὶν ἰσχύς, περὶ πολιτείας
[11, 26]   ἡλικίαν παρέστω, καὶ ὁπλισμὸς  τοῖς   τηλικούτοις πρέπων. ὑποδεξαμένου δὲ τοῦ
[11, 38]   ἀγορᾶς· ἀφρονέστατον πρᾶγμα ποιῶν καὶ  τοῖς   τότε καιροῖς ἥκιστα ἁρμόττον. δέον
[11, 22]   δὲ πολὺ τὸ γενναῖον ἐν  τοῖς   τρόποις ἦν, ἰδίας ἑταιρίας κατασκευαζομένων
[11, 56]   μόνος ἀντιλέγειν, εἴκω τοῖς βουλήμασι  τοῖς   ὑμετέροις. δίκαιον γὰρ ἀποφαίνεσθαι μὲν
[11, 45]   τοὺς δημοτικοὺς πρότερον, οὐκ ἀξιοῦντες  τοῖς   ὑπ´ ἐκείνων τεθεῖσι νόμοις πειθαρχεῖν,
[11, 7]   πρὶν τὰ ἔνδον καταστήσασθαι,  τοῖς   ὑπαιθρίοις ὁμόσε χωρῇ πολεμίοις, καὶ
[11, 54]   {ἔχουσι δ´ ἐξουσίαν ἐναντιοῦσθαι δήμαρχοι  τοῖς   ὑπάτοις} ἀφαιρούμενοί τε τοὺς ἀγομένους
[11, 3]   ποιεῖσθαι τοῖς τε βασιλεῦσι καὶ  τοῖς   ὑπάτοις, φιλάνθρωπον καὶ μέτριον.
[11, 25]   τῆς ὁλοσχεροῦς νίκης αἴτιος ἐγένετο  τοῖς   ὑπάτοις. τοῦτον δὴ τὸν ἄνδρα
[11, 56]   λέγοντος· Ἀκούσατ´, ἔφη, καὶ  τοῖς   ὑπάτοις ὑμῖν ἔχω παραινεῖν. ἡμέραν
[11, 3]   μόνῃ κατὰ νόμους ἐξῆν ἐναντιοῦσθαι  τοῖς   ὑπὸ τῶν δυνατῶν ἐπιταττομένοις· ἔπειτ´
[11, 56]   τῷ κοινῷ συνοίσειν, πείθεσθαι δὲ  τοῖς   ὑπὸ τῶν πλειόνων κριθεῖσιν. ἐκεῖνο
[11, 35]   ἀναίσχυντον, ἐξ οὗ καταφανὴς ἐγένετο  τοῖς   ὑπονοοῦσιν, ὅτι τὸ συκοφάντημα κατὰ
[11, 19]   πρὸς ὑμᾶς, καὶ νῦν ἐν  τοῖς   ὑστάτοις ἀποδεδώκασι λόγον ἐνθυμηθέντες, ὅπερ
[11, 34]   δὲ τούτων τὰς ἐπὶ τοῦ  τόκου   καὶ τῆς λοχείας παραγενομένας διὰ
[11, 48]   ἐνεδείξαντο γὰρ} φρόνημά τε καὶ  τόλμαν   ἐκ τῶν προτέρων κατορθωμάτων πολλὴν
[11, 28]   ἑαυτοῦ πελατῶν, Μάρκον Κλαύδιον, ἄνδρα  τολμηρὸν   καὶ πρὸς πᾶσαν ὑπηρεσίαν ἕτοιμον,
[11, 19]   γένοιτο, καὶ δίκην δοῖεν οἱ  τολμήσαντες   αὐτὴν κακῶς ποιεῖν, καὶ τὴν
[11, 22]   ἑταιριῶν ἡγεμόνες ἦσαν οἱ πρῶτοι  τολμήσαντες   ἐν τῷ συνεδρίῳ περὶ καταλύσεως
[11, 28]   λέγειν ἠξίου, τίς ἐστιν  τολμήσας   ἅψασθαι παιδὸς ἀστῆς καὶ τί
[11, 17]   τῆς πόλεως καὶ τὰ πρὸς  τὸν   ἀγῶνα πάντα γεγονότα ἡμῖν εὐτρεπῆ,
[11, 22]   ἐπὶ τῆς βουλῆς ἐποιήσατο πρὸς  τὸν   ἀδελφιδοῦν, ὅτ´ αὐτὸν ἀποθέσθαι τὴν
[11, 16]   Μάρκος Κορνήλιος ἀνίστησι Λεύκιον Κορνήλιον  τὸν   ἀδελφόν, ὃς Κοίντῳ Φαβίῳ Οὐιβουλανῷ
[11, 39]   κομίσαντες εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ  τὸν   ἄλλον κόσμον τὸν ἐπιτάφιον οἷον
[11, 40]   αὐτὸν ἠκολούθουν. ἐπεὶ δ´ εἰς  τὸν   ἀναπεπταμένον τοῦ στρατοπέδου τόπον ἦλθεν,
[11, 27]   πρὸς ἐχθρῶν, ἀλλ´ ὑπὸ φίλων  τὸν   ἄνδρα ἀπολωλέναι, τὸ μηδένα τῶν
[11, 33]   ἦν Οὐεργίνιος, ἀξιῶν αὐτὸν κατέχειν  τὸν   ἄνδρα ἐν ἐπιμελεῖ φυλακῇ, μὴ
[11, 27]   ταφῆς τε δημοσίας ἄξιον ἡγούμενοι  τὸν   ἄνδρα καὶ τιμαῖς παρὰ τοὺς
[11, 26]   ἰταμωτάτους ἐπιλεξάμενοι, οἷς ἐπέσκηψαν ἀποκτεῖναι  τὸν   ἄνδρα μεγάλους μισθοὺς τῆς ἀνδροφονίας
[11, 25]   ἐγένετο τοῖς ὑπάτοις. τοῦτον δὴ  τὸν   ἄνδρα πολλοὺς ἐν τῇ πόλει
[11, 59]   τὸν μὲν νόμον δίκαιον εἶναι  τὸν   ἀξιοῦντα πᾶσι μετεῖναι Ῥωμαίοις τῆς
[11, 44]   δεῖν ἀπεῖναι τοὺς ταχθέντας εἰς  τὸν   Ἀουεντῖνον αὐθημερὸν ἐπὶ τοὺς ἑαυτῶν
[11, 22]   γυναῖκας ἐπαγόμενον. οἱ δὲ περὶ  τὸν   Ἄππιον ἀγανακτοῦντες τοῖς γινομένοις ἐπεβάλοντο
[11, 39]   ὥστ´ ὀλίγους τινὰς ὑπολειφθῆναι περὶ  τὸν   Ἄππιον, αὐτοὺς δὴ τοὺς ὀλιγαρχικούς,
[11, 33]   αὐτοὺς πάλιν διεξελθὼν λόγους ἠξίου  τὸν   Ἄππιον γενέσθαι δικαστὴν τοῦ πράγματος
[11, 16]   ~Ἐφ´ διαταραχθέντες οἱ περὶ  τὸν   Ἄππιον ἐβουλεύσαντο μηκέτι καθ´ ἡλικίαν
[11, 25]   τὴν πόλιν ὑπὸ τῶν περὶ  τὸν   Ἄππιον ἐγίνετο. τῶν μὲν οὖν
[11, 38]   ἐπειδὴ πλησίον αὐτῶν οἱ περὶ  τὸν   Ἄππιον ἐγίνοντο, πρῶτον μὲν εἰς
[11, 25]   ἐκποδῶν ποιῆσαι σπεύδοντες οἱ περὶ  τὸν   Ἄππιον εἰς ὁμιλίας προὐκαλοῦντο φιλανθρώπους
[11, 46]   ἐν τιμωρήσονται τοὺς περὶ  τὸν   Ἄππιον, εἰσαγγελίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι
[11, 46]   ἀπὸ τίνος ἂν ἄρξαιντο ἐπιτηδειοτάτου,  τὸν   Ἄππιον πρῶτον ἔγνωσαν εὐθύνειν τῶν
[11, 24]   ἀριστοκρατικῶν ἑταιρειῶν. ~Οἱ δὲ περὶ  τὸν   Ἄππιον τοῖς μὲν ἐπὶ στρατοπέδου
[11, 22]   ὑπὲρ τῶν κοινῶν φροντίδος καὶ  τὸν   ἀπράγμονα βίον μεθαρμοττομένων· ὅσοις δὲ
[11, 11]   προαιρέσεως, διὰ σὲ πάντες ὑπολήψονται  τὸν   ἄρξαντα καὶ τούτους γεγενῆσθαι χρηστούς·
[11, 55]   καὶ τὸν κόσμον τοῦ πολιτεύματος  τὸν   ἀρχαῖον διαφθείρειν ἀλλοτρίους καὶ πολεμίους
[11, 62]   τρεῖς μόνον ἡμέρας ἀποτίθενται κατὰ  τὸν   ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἑκούσιοι, θεοπέμπτων τινῶν
[11, 6]   ἐν τῷ ἑαυτοῦ τόπῳ κατὰ  τὸν   ἀρχαῖον ἐθισμὸν καὶ κόσμον ἀποδώσομεν,
[11, 30]   ὀλίγα καὶ αὐτὰ τὰ πρὸς  τὸν   ἄρχοντα εἰρῆσθαι προσήκοντα εἶπε· πατέρα
[11, 20]   τὴν τῶν συμμάχων ἡμῶν, κατὰ  τὸν   αὐτὸν ἀμφότεραι χρόνον Γαΐου Ναυτίου
[11, 62]   χιλιαρχίαν ἀδελφός. αὗται δύο κατὰ  τὸν   αὐτὸν ἐνιαυτὸν ἀρχαὶ Ῥωμαίων αἱ
[11, 4]   ταῖς τρισὶν ὑπατείαις κοσμούμενον, εἰ  τὸν   αὐτὸν νοῦν ἔτι ἔχεις. ἀλλ´
[11, 49]   Ῥώμην τὰς δυνάμεις, καὶ κατὰ  τὸν   αὐτὸν χρόνον Οὐαλέριος ἧκεν, ἦν
[11, 3]   αὐτὴν στρατεύμασι μεγάλοις. καὶ κατὰ  τὸν   αὐτὸν χρόνον Σαβῖνοι ἐμβαλόντες εἰς
[11, 30]   δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας ἀγομένου μὴ  τὸν   ἀφαιρούμενον τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλὰ τὸν
[11, 1]   ναυμαχίαις καὶ πεζομαχίᾳ μιᾷ καταγωνισάμενοι  τὸν   βάρβαρον τριακοσίας ἄγοντα μυριάδας αὐτοὶ
[11, 9]   ἀλλὰ καὶ τούτων οἱ πλείους  τὸν   βίον ἔχουσιν ἐν τοῖς ἀγροῖς.
[11, 36]   Μάρκου Κλαυδίου τουδὶ τελευτῶν  τὸν   βίον ἠξίωσέ με τὸν υἱὸν
[11, 5]   δὴ καὶ τὸ κωλῦον ἔσται  τὸν   βουλόμενον ἡμῶν τὴν ἐκκλησίαν συγκαλεῖν,
[11, 30]   Ἰκιλίῳ, καὶ τέλος ἂν ἐσχηκέναι  τὸν   γάμον, εἰ μὴ θᾶττον
[11, 21]   ἄκυρα καθιστάτωσαν. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ  τὸν   γραμματέα κελεύσας ἀναγνῶναι τὸ προβούλευμα,
[11, 59]   ἀποδεδειγμένοις τῆς τιμῆς ταύτης ἀξίας,  τὸν   δὲ καιρὸν οὐκ ἐπιτήδειον εἰς
[11, 17]   ἅπαντα ἐκ τοῦ δικαίου διαλύσατε.  τὸν   δὲ τῶν γεωργῶν ὄλεθρον οὐχ
[11, 46]   εἰσαγγέλλεται δὴ μετὰ τοῦτο εἰς  τὸν   δῆμον Ἄππιος ὑπὸ τοῦ Οὐεργινίου
[11, 60]   ἀρχὰς ἀποδείκνυσθαι, τὴν βουλὴν καὶ  τὸν   δῆμον αὖθις συνελθόντας διαγνῶναι, πότερον
[11, 5]   τῷ νόμῳ γεγόνατε; ταῦτ´ εἰς  τὸν   δῆμον βουλεύεσθε ἐξενεγκεῖν. τί γὰρ
[11, 39]   τοῦ Ἡφαίστου τὸ ἱερὸν ἐκάλει  τὸν   δῆμον εἰς ἐκκλησίαν καὶ κατηγορεῖν
[11, 17]   πράγματος μήτε προβουλεύειν μήτ´ εἰς  τὸν   δῆμον ἐκφέρειν μήτε δυνάμεις καταγράφειν,
[11, 59]   περὶ τοῦ νόμου προβούλευμα εἰς  τὸν   δῆμον ἐξενεγκεῖν. ταῦτα δὲ γραφῆναί
[11, 38]   κατ´ αὐτοῦ λέγουσι καὶ καλοῦσι  τὸν   δῆμον ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν.
[11, 53]   οἱ λοιποὶ συμφρονήσαντες, ἐν  τὸν   δῆμον ἐποιοῦντο κύριον τῆς διαγνώσεως
[11, 22]   δὲ πατρίκιοι τὴν ἐλευθερίαν ἀπολωλεκότα  τὸν   δῆμον καὶ μηδὲ τὴν ἐλαχίστην
[11, 12]   πολλῶν καὶ καλῶν ὄντων ὑπομιμνήσκειν  τὸν   δῆμον, καὶ τὴν ὑπὲρ ἐκείνων
[11, 17]   οἱ δέκα τὰ βουλευθέντα εἰς  τὸν   δῆμον ὁρίσαντες ἀγορὰν τὴν ἀπὸ
[11, 46]   ἐκεῖνον Σπόριος Ὄππιος εἰσαχθεὶς εἰς  τὸν   δῆμον ὑφ´ ἑτέρου τῶν δημάρχων
[11, 12]   τῶν ἡμαρτημένων καὶ διαλλαγὰς πρὸς  τὸν   δῆμον ὡς ἐν κακοῖς εὐπρεπεῖς.
[11, 42]   τι πάθοι δεινόν, ἀλλὰ καὶ  τὸν}   {διαληφθέντ{ α λόγον, ὡς} ἐπὶ
[11, 32]   οὐδὲν ἔτι ἀποκρινάμενος ἀνέστη καὶ  τὸν   δίφρον ἐκέλευσεν ἆραι. ~Ὡς δ´
[11, 7]   ~Ταῦτ´ εἰπὼν πρῶτον μὲν ἐκάλει  τὸν   ἑαυτοῦ θεῖον Γάιον Κλαύδιον.
[11, 15]   ἄξιον ἡγεῖταί με, βουλή,  τὸν   ἑαυτοῦ θεῖον ἐναντίον ὑμῶν· ἀλλ´
[11, 34]   ἔφη πολλοὺς καὶ ἀξιοχρέους παρέξεσθαι,  τὸν   ἐκ τῶν εἰκότων παρείχοντο λόγον,
[11, 32]   χαρίζεσθαι δ´ ὑμῖν βουλόμενος πέπεικα  τὸν   ἐμαυτοῦ πελάτην ἐᾶσαι μὲν τοῖς
[11, 31]   ὀνειδιζομένην ὑμῖν ἀρνοῦ τυραννίδα, ἀλλὰ  τὸν   ἐμὸν ἀποκόψας τράχηλον ταύτην τε
[11, 25]   καὶ τελευτῶντες ἔπεισαν ἐξελθεῖν ἐπὶ  τὸν   ἐν Κρουστομερείᾳ χάρακα αὐτὸν ἐξουσίαν
[11, 43]   ἀνδρῶν ἐξουσία παράνομος ἦν ὑπερβαλοῦσα  τὸν   ἐνιαύσιον χρόνον, εἰς ὃν ἀπεδείχθη.
[11, 51]   ὑπάτων ταῦτ´ ἦν. ~Οἱ δὲ  τὸν   ἑξῆς ὑπατεύσαντες ἐνιαυτὸν Λάρος Ἑρμίνιος
[11, 4]   μόνον ἐπικαλοῦμαι, Κόιντε Φάβιε Οὐιβολανέ,  τὸν   ἐπὶ ταῖς τρισὶν ὑπατείαις κοσμούμενον,
[11, 46]   Ἰκιλίου· καὶ τὴν αἰτίαν εἰς  τὸν   ἐπιτάξαντα παρανομεῖν Ἄππιον ἀναφέρων θανάτου
[11, 39]   ἀγορὰν καὶ τὸν ἄλλον κόσμον  τὸν   ἐπιτάφιον οἷον ἐδύναντο πολυτελέστατον παρασκευάσαντες,
[11, 20]   γένηται, τὴν μεσοβασίλειον ἀρχὴν ἑλέσθαι,  τὸν   ἐπιτηδειότατον ἐκλέξαντας τῶν πολιτῶν·
[11, 1]   τὴν παρθένον ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ διὰ  τὸν   ἔρωτα· προσθήκη γὰρ αὕτη γε
[11, 35]   καὶ ζέων τὰ σπλάγχνα διὰ  τὸν   ἔρωτα τῆς παιδός, οὔτε τοῖς
[11, 33]   τὸν χάρακα {καὶ} πρὸς Ἀντώνιον  τὸν   ἡγεμόνα τοῦ τάγματος, ὑφ´ οὗ
[11, 42]   σκηνὰς λήξαντά τε καὶ παυσάμενον  τὸν   θόρυβον, ἀγνοοῦντες, ὅτι τῶν ἑκατοντάρχων
[11, 50]   τυγχάνειν. ~Ἀποψηφισαμένης δὲ τῆς βουλῆς  τὸν   θρίαμβον ἀγανακτοῦντες οἱ περὶ τὸν
[11, 36]   φροντίδι. τούτῳ δ´, ὡς ἔοικε,  τὸν   ἴδιον ἐξετάζοντι βίον καὶ περὶ
[11, 34]   μάλιστα ἐβούλετο γένος ἀλλότριον εἰς  τὸν   ἴδιον οἶκον εἰσαγαγεῖν, δούλης ἀλλοτρίας
[11, 55]   προεστηκότων τῆς ἀριστοκρατίας, συναχθέντες εἰς  τὸν   ἰδιωτικὸν σύλλογον ὑπὸ τῶν ὑπάτων
[11, 40]   ἑαυτοῦ θυγατρός, ἀπὸ ῥυτῆρος ἐλαύνων  τὸν   ἵππον ἀφικνεῖται περὶ λύχνων ἁφὰς
[11, 26]   ἦν δυνατὸν ἀνὰ κράτος ἐλάσαι  τὸν   ἵππον, καθάλλεταί τε καὶ στὰς
[11, 37]   διεκπαισάμενος δὲ τὰς πύλας ἀνέβη  τὸν   ἵππον, ὃς ἦν παρεσκευασμένος αὐτῷ,
[11, 8]   ἦν, εἴ τις ἐκεῖνον ἀφεὶς  τὸν   καιρὸν ἐν τούτῳ λέγειν ὑπὲρ
[11, 47]   οὔτ´ ἀγαθήν, τοῦτον εἶναι νομίσας  τὸν   καιρὸν ἐπιτήδειον ἐξῆγε κεκοσμημένην τὴν
[11, 20]   ἐξελθεῖν· ἐὰν γὰρ ὑπερβαλώμεθα τοῦτον  τὸν   καιρόν, οὐκέτι συνάξουσιν ἡμᾶς οἱ
[11, 8]   εἰπεῖν βεβαίως, ὅτι τοῦτον ὑπερβαλόμενοι  τὸν   καιρὸν ὡς οὐκ ἐπιτήδειον ἑτέρου
[11, 43]   ἀδικοῦντες οὐδένα. ἀφικόμενοι δ´ εἰς  τὸν   καλούμενον Ἀουεντῖνον ἔστι δὲ τῶν
[11, 48]   ἐδῄου. ~Μάρκος δ´ Ὁράτιος ἐπὶ  τὸν   κατὰ Σαβίνων πόλεμον ἐπειδὴ τὰ
[11, 34]   τεκμήριον τοῦ μηδὲν ὑγιὲς λέγειν  τὸν   κατήγορον· οὔτε γὰρ ἂν τὸν
[11, 45]   οὓς οὐ δέομαι γράφειν, καὶ  τὸν   κελεύοντα τοὺς ὑπὸ τοῦ δήμου
[11, 4]   εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ παραστησάμενοι  τὸν   κήρυκα τοὺς βουλεύοντας ἐξ ὀνόματος
[11, 32]   τι χρὴ ποιεῖν, ἔπειτα  τὸν   Κλαύδιον καλέσας ἐπὶ τὸ βῆμα
[11, 32]   ὥστε δείσαντα τὴν ἐπιφορὰν αὐτῶν  τὸν   Κλαύδιον τήν τε κόρην ἀφεῖναι
[11, 29]   καὶ τὴν θεράπαιναν ἐξητακὼς ἐπὶ  τὸν   κοινὸν ἁπάντων καταφεύγω νόμον, ὃς
[11, 60]   εἰσφερομένου καὶ συγχεῖν μέλλοντος ἅπαντα  τὸν   κόσμον τῆς πολιτείας. γενομένου δὲ
[11, 55]   τὰ πάτρια κινεῖν ἔθη καὶ  τὸν   κόσμον τοῦ πολιτεύματος τὸν ἀρχαῖον
[11, 31]   δίκης. ἐπεὶ δ´ ἐκεῖνος ἄπεστι,  τὸν   κύριον ἀπαγαγεῖν ἐγγυητὰς ἀξιοχρέους δόντα
[11, 1]   πόλεμον ἵν´ ἐπὶ τούτου ποιήσωμαι  τὸν   λόγον ἐνίκησαν Ἀθηναῖοί τε καὶ
[11, 56]   παρακληθέντων εἰς τὸ συνέδριον παραλαβὼν  τὸν   λόγον Κλαύδιος· Οὐκ ἀγνοῶ
[11, 30]   πελάτης ἦν καὶ ταπεινός, παραλαβὼν  τὸν   λόγον τῆς κόρης θεῖος
[11, 15]   γένος ἡμῶν ἐστι, καὶ μενῶ  τὸν   λοιπὸν ἐκεῖ χρόνον, ἕως ἂν
[11, 42]   ἔκριναν, ἐπειδὰν ἡμέρα τάχιστα γένηται,  τὸν   μὲν ἐκταράττοντα τοὺς ὄχλους Οὐεργίνιον
[11, 59]   ἀνέλῃ· ἔφη τε δοκεῖν ἑαυτῷ  τὸν   μὲν νόμον δίκαιον εἶναι τὸν
[11, 31]   μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον Ἄππιος· Ἐγὼ  τὸν   μὲν νόμον, εἶπεν, οὐκ ἀγνοῶ
[11, 27]   τῶν στρατηγῶν τὸ ἐπιβούλευμα ἦν,  τὸν   μὲν Σίκκιον ἔθαπτον, ἐκκομιδήν τε
[11, 34]   εἰκὸς εἶναι λαβεῖν. πρός τε  τὸν   μηνυτὴν καὶ τοὺς μάρτυρας, οὓς
[11, 34]   τὸν κατήγορον· οὔτε γὰρ ἂν  τὸν   μηνυτὴν οὔτε τοὺς μάρτυρας κατασχεῖν
[11, 27]   τὴν συμφορὰν ἀράμενοι καὶ κομίσαντες  τὸν   νεκρὸν ἐπὶ τὸν χάρακα, πολλὰ
[11, 29]   μητέρες αὐτῶν ἔχωσι. κατὰ τοῦτον  τὸν   νόμον ἀξιῶ τὴν θυγατέρα τῆς
[11, 59]   τὸ μὲν ὡμολογημένον δίκαιον εἶναι  τὸν   νόμον ἀσμένως ἤκουον, τὸ δ´
[11, 33]   ταφὴν αὐτὸν ἔδει ποιήσασθαι κατὰ  τὸν   νόμον, ἀφίεται καὶ περὶ λύχνων
[11, 59]   συνέβη. οἱ μὲν γὰρ ἀνελεῖν  τὸν   νόμον βουλόμενοι τὴν ἀναβολὴν τῆς
[11, 45]   προσέκειντο τοῖς καταλύουσιν παραβαίνουσι  τὸν   νόμον, ἐὰν ἁλῶσι, θάνατος καὶ
[11, 54]   τοῖς γνωσθεῖσιν ὑπ´ αὐτῶν οἱ  τὸν   νόμον εἰσφέροντες {ἔχουσι δ´ ἐξουσίαν
[11, 57]   ἀπέδωκαν λέγειν τοῖς εἰσηγησαμένοις δημάρχοις  τὸν   νόμον. καὶ παρελθὼν εἷς ἐξ
[11, 53]   ὑπομένειν ᾤοντο δεῖν πρότερον  τὸν   νόμον κύριον ἐᾶσαι γενέσθαι· ὀργαί
[11, 28]   ὑπεροψίαν τῆς τύχης καὶ παρὰ  τὸν   νόμον, ὃν αὐτὸς ἐν ταῖς
[11, 57]   τοῦ δίκαιον συμφέροντα εἶναι  τὸν   νόμον οὔτ´ ἐδίδασκεν οὔτ´ ἐμέμνητο·
[11, 30]   τὸ δίκαιον· πρῶτον μὲν ὅτι  τὸν   νόμον τοῦτον ἅμα τοῖς ἄλλοις
[11, 41]   τὸ ἐλεύθερον φρόνημα ἀναλήψεσθε καιρῷ  τὸν   νῦν παρέντες, ἐν τὰ
[11, 60]   ἔξωθεν ἐπιφερομένους ἀποτρέψασθαι βουλομένῃ κακῶς  τὸν   οἰκεῖον καὶ πολιτικὸν διαλύσασθαι πόλεμον·
[11, 23]   ἦν ἤδη καρτερὰ χεὶρ περὶ  τὸν   Ὁράτιόν τε καὶ τὸν Οὐαλέριον,
[11, 43]   Οὐεργίνιος ἐδίδασκεν, ὅτι λέλυκεν αὐτῶν  τὸν   ὅρκον νόμος, ἐπειδὴ νόμῳ
[11, 39]   ὅσης ἐβούλοντο τυχόντες οἱ περὶ  τὸν   Οὐαλέριον ἐνεφοροῦντο τῶν κατ´ ὀλιγαρχίας
[11, 39]   τῆς πέτρας. οἱ δὲ περὶ  τὸν   Οὐαλέριον ἕτερον τόπον τῆς ἀγορᾶς
[11, 50]   τὸν θρίαμβον ἀγανακτοῦντες οἱ περὶ  τὸν   Οὐαλέριον καὶ δεινὴν ὕβριν ὑπολαμβάνοντες
[11, 39]   αὐτοῖς δέος, οἵ τε περὶ  τὸν   Οὐαλέριον οὐκ ἠξίουν αἵματι πολιτικῷ
[11, 23]   περὶ τὸν Ὁράτιόν τε καὶ  τὸν   Οὐαλέριον, οὓς ἔφην ἡγεμόνας εἶναι
[11, 38]   ἀπὸ τοῦ δίφρου καὶ διώκειν  τὸν   Οὐεργίνιον ἐβούλετο πολλὰ καὶ λέγων
[11, 42]   τῶν ἐκ διαλογισμοῦ· οὐδὲ γὰρ  τὸν   Οὐεργίνιον εἴασαν οἱ λοχαγοὶ καλούμενον
[11, 33]   ὡς δὲ ἀπήγγειλεν Ἀππίῳ τις  τὸν   Οὐεργίνιον ἐληλυθότα παρὰ τὴν ὑπόληψιν,
[11, 37]   παράκλητοι τὰς χεῖρας ἄραντες εἰς  τὸν   οὐρανὸν ἀνέκραγον ὀδυρμῷ καὶ ἀγανακτήσει
[11, 26]   καθάλλεταί τε καὶ στὰς ἐπὶ  τὸν   ὄχθον, ἵνα μὴ κυκλωθείη πρὸς
[11, 38]   ἥκιστα ἁρμόττον. δέον γὰρ ἀποθεραπεύειν  τὸν   ὄχλον ὀργῆς εἰληφότα δικαίαν πρόφασιν,
[11, 31]   πατρός, εἰ μὲν ἀμφότεροι παρῆσαν,  τὸν   πατέρα κρατεῖν τοῦ σώματος μέχρι
[11, 30]   μὲν οὖν δίκην αὐτὸν ἔφη  τὸν   πατέρα περὶ τῆς θυγατρὸς ἀπολογήσεσθαι
[11, 1]   τυχεῖν ἄξια ἡγοῦμαι. ποιήσομαι δὲ  τὸν   περὶ αὐτῶν λόγον οὐκ ἀπὸ
[11, 54]   οἱ πόλεμοι λάβωσι, τότε προτιθέναι  τὸν   περὶ τῶν ἀρχαιρεσιῶν νόμον, οἵδε
[11, 1]   ἐκ τῆς ἱστορίας παραλαβεῖν, ὅτι  τὸν   Περσικὸν πόλεμον ἵν´ ἐπὶ τούτου
[11, 63]   ἀφ´ ὧν ἔδει τὰς εἰς  τὸν   πόλεμον εἰσφορὰς ἕκαστον τελεῖν, οὐδεμιᾶς
[11, 3]   ἔτι δυνησομένης, παρασκευασάμενοι τὰ πρὸς  τὸν   πόλεμον ἐλαύνουσιν ἐπ´ αὐτὴν στρατεύμασι
[11, 59]   διαγνώσεως ἀγαπητῶς ἀκούσαντες, τὸ μετὰ  τὸν   πόλεμον ἐπάναγκες εἶναι σφίσι προβουλεῦσαι
[11, 19]   παρὰ πολὺ κρατεῖν ἐδόκουν οἱ  τὸν   πόλεμον ἐπικυροῦντες τῶν ἑτέρων, τότε
[11, 17]   ἀρχὰς ἀποδεῖξαι καὶ τὰ πρὸς  τὸν   πόλεμον εὐτρεπῆ ποιήσασθαι, τότε ἥξουσιν
[11, 22]   αὐτῶν, ὅπλων γενηθέντας κυρίους διὰ  τὸν   πόλεμον. τὰ δ´ ἁμαρτήματα αὐτῶν
[11, 18]   κατασκαφῆς τῆς πόλεως, {ὡς} ἐάσαντες  τὸν   πόλεμον τοῖς τείχεσι προσελθεῖν; οὐκ
[11, 8]   ἡμῖν, πρὶν εἰς τοῦτο καταστῆσαι  τὸν   πόλεμον, ὑπὸ τῆσδε τῆς ἀρχῆς
[11, 39]   ἐξεδημαγώγουν. ἔτι δὲ μᾶλλον ἐξηλλοτρίωσαν  τὸν   πολιτικὸν ὄχλον οἱ τῆς κόρης
[11, 12]   δ´, ὡς οὐχ ἱκανὸς ἦσθα  τὸν   πράττοντα κωλύειν ἰσότιμον ὄντα· τοῦτο
[11, 44]   ἐκεῖ στρατηγούς, ἐξ οὗ Σίκκιον  τὸν   πρεσβευτὴν ἀπέκτειναν, ὥσπερ ἔφην, δεδιότες
[11, 18]   ἐγὼ πειράσομαι λέγειν. νῦν μὲν  τὸν   πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πόλεμον
[11, 23]   καὶ τελευταῖος Καίσων Δουέλλιος ἐπὶ  τὸν   πρὸς Αἰκανοὺς πόλεμον ἀφίκοντο· συνεστρατεύετο
[11, 40]   ἀφικνεῖται περὶ λύχνων ἁφὰς ἐπὶ  τὸν   πρὸς Ἀλγιδῷ χάρακα, τοιοῦτος οἷος
[11, 8]   νοῦν ἔχοντες, χωρὶς ὅπλων διαπεπολεμηκέναι  τὸν   πρὸς αὐτοὺς πόλεμον. ταῦτα δὴ
[11, 4]   γὰρ αὐτῷ Οὐαλέριος ἦν  τὸν   Σαβῖνον Ἑρδώνιον ἐκπολιορκήσας κατέχοντα τὸ
[11, 27]   Κρουστομέρειαν καὶ Φιδήνην στράτευμα διὰ  τὸν   Σικκίου τοῦ πρεσβευτοῦ θάνατον ἐχθρὸν
[11, 14]   δὲ τούτους γῆν, κατέχει  τὸν   σὸν μὲν πατέρα, ἐμὸν δ´
[11, 43]   ἐπειδὴ νόμῳ μὲν ἀποδειχθέντα δεῖ  τὸν   στρατηγὸν ἄρχειν τῶν δυνάμεων,
[11, 20]   καὶ τοὺς πολεμίους ἐτιμωρήσατο καὶ  τὸν   στρατηγὸν αὐτῶν αἰχμάλωτον ἔλαβε· καὶ
[11, 27]   καὶ μάλιστα μὲν ἠξίουν κατὰ  τὸν   στρατιωτικὸν ἀποκτεῖναι νόμον τοὺς ἀνδροφόνους·
[11, 44]   ὑπὸ τῶν ἡγεμόνων, καὶ περὶ  τὸν   στρατιωτικὸν ἠσεβηκότων ὅρκον. Λεύκιος δὲ
[11, 7]   γῆς, οὔτε τοὺς πολίτας ἐπὶ  τὸν   στρατιωτικὸν ὅρκον ἅπαντας ἥξειν ἐκ
[11, 54]   τοὺς ἀγομένους ὑπ´ αὐτῶν ἐπὶ  τὸν   στρατιωτικὸν ὅρκον, καὶ τιμωρίαν οὐδεμίαν
[11, 23]   καὶ περὶ μέσας νύκτας ἀναστήσαντες  τὸν   στρατὸν ἀπῆγον ἐκ τῆς πολεμίας
[11, 47]   οἱ ὕπατοι δόγμα κυροῦσιν ἐξάγειν  τὸν   στρατὸν ἐπὶ τοὺς πολεμίους διὰ
[11, 21]   τοὺς δέκα παραλαβεῖν ἐτέτακτο, διέλυσε  τὸν   σύλλογον. ~Μετὰ τοῦθ´ οἱ μὲν
[11, 48]   Σαβίνων πόλεμον ἐπειδὴ τὰ κατὰ  τὸν   συνάρχοντα ἔγνω προαγαγὼν καὶ αὐτὸς
[11, 49]   γενέσθαι καὶ ἀμνηστίᾳ τῶν προτέρων·  τόν   τ´ Ἀππίου θάνατον οὐκ αὐτοχειρίᾳ
[11, 5]   χαλινοὺς διαρρῆξαι οὐκέτι μετριάζοντες, ἀλλὰ  τὸν   Ταρκύνιον ἐκεῖνον ἐνδυόμενοι, οἵ γ´
[11, 33]   τοῦ πράγματος μηδεμίαν ἀναβολὴν ποιησάμενον,  τόν   τε μηνυτὴν παρεῖναι λέγων καὶ
[11, 3]   ἔγνωσαν συγκαλεῖν καὶ ποιεῖν, ὅπως  τόν   τε πόλεμον αὐτοῖς ἐκείνη ψηφιεῖται
[11, 27]   ὡς ἐπιφανεὶς αὐτοῖς πολεμίων λόχος  τόν   τε Σίκκιον ἀποκτείνειε καὶ τοὺς
[11, 27]   τοῖς νεκροῖς προσελθόντες ὡς ἐθεάσαντο  τόν   τε Σίκκιον αὐτὸν ἀσκύλευτον ἐρριμμένον
[11, 34]   τῶν κυρίων τῆς μητρὸς ἀφαιρεθείη.  τόν   τε χρόνον οὐ μικρὸν ἔλεγον
[11, 27]   ὅπλα ἐξῄεσαν. ἐλθόντες δ´ ἐπὶ  τὸν   τόπον ὡς εἶδον οὔτε δρυμοὺς
[11, 62]   πρῶτοι τὴν ἀνθύπατον ἀρχὴν κατὰ  τὸν   τρίτον ἐνιαυτὸν τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ
[11, 25]   ἐπιβουλῆς ἐγίνετο, στρατιωτικὸς ἀνὴρ καὶ  τὸν   τρόπον ἁπλοῦς τά τ´ ἄλλα
[11, 37]   οὐκ ἐξῆν ἔχειν ἀμφότερα διὰ  τὸν   τύραννον. κραυγῆς δὲ γενομένης ᾑμαγμένην
[11, 36]   τελευτῶν τὸν βίον ἠξίωσέ με  τὸν   υἱὸν αὐτοῦ {παῖδα} καταλειπόμενον ἐπιτροπεῦσαι·
[11, 54]   οὐδενὸς κυρωθῆναι πράγματος, ἐὰν μὴ  τὸν   ὑπ´ αὐτῶν εἰσφερόμενον προβουλεύσῃ νόμον.
[11, 26]   ἵνα μὴ κυκλωθείη πρὸς αὐτῶν,  τὸν   ὑπασπιστὴν μόνον ἔχων τοὺς ἐπιόντας
[11, 27]   ῥώμην καὶ ψυχὴν ἀνυπόστατον, οὐδὲ  τὸν   ὑπασπιστήν, οὐδὲ τοὺς ἄλλους τοὺς
[11, 31]   μὲν νόμον, εἶπεν, οὐκ ἀγνοῶ  τὸν   ὑπὲρ τῆς διεγγυήσεως τῶν εἰς
[11, 16]   καὶ παρορμᾶν τοὺς νέους ἐπὶ  τὸν   ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγῶνα, καὶ
[11, 27]   καταστροφῆς ἔτυχεν. ~Οἱ δὲ διαπραξάμενοι  τὸν   φόνον ἧκον ἐπὶ τὸ στρατόπεδον
[11, 30]   τὸν ἀφαιρούμενον τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλὰ  τὸν   φυλάττοντα κύριον εἶναι μέχρι δίκης.
[11, 23]   κακοῖς σωφρονισθέντες ἑκόντες ἔγνωσαν ἐκλιπεῖν  τὸν   χάρακα· καὶ περὶ μέσας νύκτας
[11, 33]   τοῖς πιστοτάτοις ἱππεῦσιν ἔπεμψεν ἐπὶ  τὸν   χάρακα {καὶ} πρὸς Ἀντώνιον τὸν
[11, 43]   τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ κρατυνάμενοι  τὸν   χάρακα καὶ χιλιάρχους δέκα τῶν
[11, 47]   ὀχυρὰν οὖσαν. μαθόντες δὲ πολιορκούμενον  τὸν   χάρακα οἱ προεξεληλυθότες ἐπὶ τὰς
[11, 27]   καὶ κομίσαντες τὸν νεκρὸν ἐπὶ  τὸν   χάρακα, πολλὰ τῶν στρατηγῶν κατεβόων,
[11, 3]   αὐτῆς ἐν Ἀλγιδῷ πόλει τίθενται  τὸν   χάρακα. ὡς δ´ ἤκουσαν οἱ
[11, 25]   ἔφην ἀπολελυμένον ἤδη στρατείας διὰ  τὸν   χρόνον ἑκούσιον τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς
[11, 26]   αὐτὸς ἡγεμὼν γίνῃ τῆς ἀναζεύξεως  τόπον   ἐπιτήδειον προκατασκεψάμενος; ἐμπειρίαν δ´ ἱκανὴν
[11, 40]   εἰς τὸν ἀναπεπταμένον τοῦ στρατοπέδου  τόπον   ἦλθεν, ἐπὶ μετεώρου τινὸς στάς,
[11, 63]   τε καὶ ἀσελγέστατοι Ῥωμαίων, ἀλλὰ  τόπον   μεταλαμβάνειν, ἐν περίεστι ζῆν
[11, 39]   δὲ περὶ τὸν Οὐαλέριον ἕτερον  τόπον   τῆς ἀγορᾶς καταλαβόμενοι καὶ τὸ
[11, 27]   ἐξῄεσαν. ἐλθόντες δ´ ἐπὶ τὸν  τόπον   ὡς εἶδον οὔτε δρυμοὺς οὔτε
[11, 4]   λέξειν ἐλπίσας· Οὐχ οὗτος  τόπος,   εἶπεν, Οὐαλέριε, σός, οὐδὲ
[11, 1]   ἕνδεκα μυριάδων, ἀλλὰ καὶ τοὺς  τόπους,   ἐν οἷς αἱ πράξεις ἐγένοντο,
[11, 24]   ἐποιοῦντο φρουραῖς τοὺς ἐπικαιροτάτους καταλαμβανόμενοι  τόπους,   μή τι λάθωσι παρακινήσαντες οἱ
[11, 6]   γνώμην ἀγορεύειν ἐν τῷ ἑαυτοῦ  τόπῳ   κατὰ τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν καὶ
[11, 21]   ἐν τῷ προσήκοντι καλοῦντες ἕκαστον  τόπῳ.   τριῶν δ´ ἀποδειξαμένων γνώμας διαφόρους,
[11, 26]   ἐμπειρίαν δ´ ἱκανὴν ἔχεις τῶν  τόπων   διὰ τὰς πολλὰς στρατείας, λόχον
[11, 15]   καὶ τὰ μὲν ὑπὲρ ἐμοῦ  τοσαῦτα·   περὶ δὲ τοῦ πολέμου ταύτην
[11, 23]   τοσαύτην μὲν οἰκείαν δύναμιν ἐπαγομένοις,  τοσαύτην   δὲ συμμαχίαν. οἱ γὰρ πολέμιοι
[11, 44]   ἥρμοττεν, οὕτω σεμνῶν ὄντων καὶ  τοσαύτην   ἐχόντων διαφορὰν παρὰ τὰς Ἑλληνικὰς
[11, 5]   τῶν ἄλλων καὶ μόνοις;  τοσαύτην   κατεγνώκατε καὶ ἡμῶν καὶ τῶν
[11, 23]   οὐδὲν αὐτοῖς ἐχώρει κατὰ νοῦν  τοσαύτην   μὲν οἰκείαν δύναμιν ἐπαγομένοις, τοσαύτην
[11, 43]   στρατιῶται καὶ λοχαγοί, πλὴν οὐ  τοσοῦτοι   τὸ πλῆθος, ἀλλ´ ἐλάττους παρὰ
[11, 17]   τοῖς μεταξὺ τῶν ἀρχαιρεσιῶν χρόνοις  τοσούτοις   οὖσιν, ἐὰν ἐπὶ τὴν πόλιν
[11, 56]   τι χρὴ ποιεῖν οὐδὲ δυνάμενος  τοσούτοις   οὖσιν μόνος ἀντιλέγειν, εἴκω τοῖς
[11, 30]   δικασταῖς καὶ παραχρῆμα ὑπομένομεν ἀπολογεῖσθαι,  τοσοῦτον   αἰτησάμενοι παρὰ σοῦ χρόνον, Ἄππιε,
[11, 37]   τὴν θυγατέρα διὰ τῶν σπλάγχνων  τοσοῦτον   εἰπών· Ἐλευθέραν σε καὶ εὐσχήμονα,
[11, 54]   περὶ τῶν ἀρχαιρεσιῶν νόμον, οἵδε  τοσούτου   ἐδέησαν εἶξαι τοῖς καιροῖς, ὥστε
[11, 6]   καὶ κυρώσαντες τοὺς λοιποὺς νόμους,  τότ´   ἀποθησόμεθα τὴν ἀρχὴν καὶ λόγον
[11, 4]   τῆς ὀλιγαρχίας μέρος, οἱ μὲν  τότ´   ὄντες κατὰ τὴν ἀγορὰν ἐθαύμαζον,
[11, 20]   βέλτιστος, οὐδ´ ἐν τῇ πόλει  τότ´   ὤν, ἀλλ´ ἐν ἀγρῷ. τὰ
[11, 17]   αἱ φυλαὶ διενέγκωσι τὴν ψῆφον,  τότε   αἱ νέαι παραιτοῦνται τὴν πόλιν
[11, 25]   τάς τε βλάβας διεξιὼν τὰς  τότε   γινομένας καὶ τὰς ὠφελείας ἐπιλογιζόμενος,
[11, 44]   τῶν ἐν Ἀλγιδῷ πέντε ταγμάτων,  τότε   δ´, ἐπειδὴ τὴν ἐκείνων ἀπόστασιν
[11, 53]   τῶν ὑπατικῶν ἀρχαιρεσιῶν εἰσέφερον οἱ  τότε   δημαρχοῦντες ἐκτὸς ἑνὸς Γαΐου Φουρνίου
[11, 17]   πρὸς τὸν πόλεμον εὐτρεπῆ ποιήσασθαι,  τότε   ἥξουσιν ἱκετηρίας φέροντες ἀντὶ τῶν
[11, 18]   πόλιν αἱ δυνάμεις εἰρήνης γενομένης,  τότε   καὶ περὶ τοῦ κόσμου τῆς
[11, 4]   καὶ τιμιώτεροί σου γνώμην ἀγορεύσωσι,  τότε   καὶ σὺ κληθεὶς ἐρεῖς
[11, 38]   ἀφρονέστατον πρᾶγμα ποιῶν καὶ τοῖς  τότε   καιροῖς ἥκιστα ἁρμόττον. δέον γὰρ
[11, 1]   πάσας ἐφεξῆς τὰς ἐν τῇ  τότε   καταστάσει γενηθείσας παρανομίας. ~Πρώτη μὲν
[11, 19]   τὸν πόλεμον ἐπικυροῦντες τῶν ἑτέρων,  τότε   Λεύκιον Οὐαλέριον ἐν τοῖς ἐσχάτοις
[11, 15]   γενήσεται δ´ οὐκ εἰς μακράν  τότε   παρέσομαι. καὶ τὰ μὲν ὑπὲρ
[11, 54]   δὲ τέλος οἱ πόλεμοι λάβωσι,  τότε   προτιθέναι τὸν περὶ τῶν ἀρχαιρεσιῶν
[11, 4]   μηδενὸς πώποτε συγκαλέσαντες τὴν βουλήν,  τότε   πρῶτον ἔγνωσαν, ὅτι καὶ συνέδριον
[11, 37]   ἐκ τοῦ χάρακος νεανίσκων καὶ  τότε   συμπροπεμπόντων. ἠκολούθει δ´ αὐτοῖς καὶ
[11, 6]   πρὸς τὸ πρᾶγμα δημηγοροῦντες, οὐδὲν  τότε·   τὴν δ´ ἐξουσίαν τοῦ κωλύειν
[11, 30]   οἱ νῦν ὄντες ἐπὶ στρατοπέδου,  τότε   τὴν δίκην ἀξιῶν ἀπολογεῖσθαι, ὅτε
[11, 20]   δέκατον ἔτος οἶμαι τουτί.  τότε   τοίνυν ἀποστειλάντων ὑμῶν νεότητα πολλὴν
[11, 56]   τὰς παρ´ ἐκείνων γνώμας ἐξετάσητε,  τότε   τοὺς πρεσβυτέρους ἡμᾶς κελεύετε λέγειν.
[11, 28]   γραμματιστοῦ ἦν δὲ τὰ διδασκαλεῖα  τότε   τῶν παίδων περὶ τὴν ἀγοράν
[11, 23]   τὸ μῖσος, φανεροὺς ἐποίουν αὑτοὺς  τότε   χαίροντες ἐπὶ ταῖς κακοπραγίαις τῶν
[11, 30]   πατρὸς δ´ ἔρημον ἐν τῷ  τότε   χρόνῳ, κινδυνεύουσαν οὐ χρημάτων ἀποστερηθῆναι
[11, 20]   τὰ μετὰ ταῦτα ἴστε δήπου  τοῦ   ἀνδρὸς ἔργα, ὅτι καὶ δυνάμεις
[11, 7]   ὅτι πολέμιον ἔχουσιν οὐχ ἧττον  τοῦ   ἀντιπάλου τὸ οἰκεῖον, νοσεῖ τὰ
[11, 41]   δέκα τυράννων πρὸς αὐτοῦ  τοῦ   Ἀππίου ταὐτὰ παθεῖν; εἰ μή
[11, 31]   οὐ τοὐμὸν ἐκχεῖς αἷμα πρὸ  τοῦ   βήματος ἐν τοῖς ἁπάντων ὀφθαλμοῖς;
[11, 33]   ὄχλων βιασθείη, καὶ τὰ πέριξ  τοῦ   βήματος ἑταίρων τε καὶ πελατῶν
[11, 32]   τῆς ἐξουσίας ἀνεῖργον αὐτοὺς ἀπὸ  τοῦ   βήματος καὶ πειθαρχεῖν τοῖς κεκριμένοις
[11, 28]   ἀρχὴν παραγίνεται. ἐκάθητο δ´ ἐπὶ  τοῦ   βήματος τηνικαῦτα μόνος Ἄππιος χρηματίζων
[11, 40]   τὰ κοινά, παρελήλυθεν, ἀλλ´ ἐκ  τοῦ   βιαιοτάτου τῶν τρόπων, πολλὴν δειλίαν
[11, 22]   ἑαυτοὺς ἔχοντες, ὡς μήτ´ ἐκ  τοῦ   βιαίου παθεῖν μηθὲν μήτ´ ἐκ
[11, 9]   ἑκὼν εἶναι {δέ μοι ταύτην  τοῦ   βίου προαίρεσιν} καὶ οὐκ ἂν
[11, 53]   δημοτικούς. ἐφ´ οἷς ἠγανάκτουν οἱ  τοῦ   βουλευτικοῦ μετέχοντες συνεδρίου καταλυομένην τὴν
[11, 34]   ἀνδρὶ καὶ οὐ μετὰ πολλοὺς  τοῦ   γάμου τεκοῦσα χρόνους· οὔτ´ εἰ
[11, 14]   μηδαμῇ. ἀποδεδωκὼς δή σοι τὰ  τοῦ   γένους ὀφειλήματα μαρτύρομαι θεούς, ὧν
[11, 3]   ἐγκρατεῖς φόνον τε πολὺν ἐργασάμενοι  τοῦ   γεωργικοῦ πλήθους ἐν Ἠρήτῳ κατεστρατοπέδευσαν·
[11, 43]   καί τι καὶ θάρσος ἐκ  τοῦ   δαιμονίου λαβόντες αἴρονται τὰ σημεῖα
[11, 11]   ἑκόντων τὰς ἀρχὰς λαμβάνειν ἀριστοκρατικόν.  τοῦ   δὲ πολιτεύματος τούτου πρῶτον οἴομαι
[11, 47]   ἀπέκτειναν, οὓς δ´ αἰχμαλώτους ἔλαβον,  τοῦ   δὲ χάρακος αὐτῶν κρατήσαντες χρήματα
[11, 63]   τὴν ὕπατον ἀρχὴν τῇ διχομήνιδι  τοῦ   Δεκεμβρίου μηνὸς Μάρκος Γεγάνιος Μακερῖνος
[11, 44]   τὰς Ἑλληνικὰς νομοθεσίας, οὔτε περαιτέρω  τοῦ   δέοντος προβαίνειν ἐκμηκύναντας τὴν περὶ
[11, 44]   κατέμαθεν οὐδὲν νεωτερίσαντας αὐτούς, ὑφέμενος  τοῦ   δέους ἐκάλει τὴν βουλὴν εἰς
[11, 10]   καὶ χαλεπάς. τὸ δὲ πενέστατον  τοῦ   δημοτικοῦ μέρος οὔτ´ ἀρχαιρεσιῶν ἔτι
[11, 59]   ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῆς πόλεως  τοῦ   δημοτικοῦ μέρους προϊσταμένων, καὶ καταριθμησάμενος
[11, 39]   ὤνησεν αὐτόν. ἐπιβαλλόμενος γὰρ ὑπὸ  τοῦ   δημοτικοῦ πλήθους καλὰς ἔτισεν ἂν
[11, 57]   περιοψομένους οὐδὲν ἄδικον πολίτευμα κατὰ  τοῦ   δήμου γινόμενον. ~Τοιαῦτα Γαΐου Κανοληίου
[11, 58]   παραλάβοιεν, οὐχ ἵνα τι κατὰ  τοῦ   δήμου διαπράξαιντο, ἀλλ´ ἵνα μετὰ
[11, 46]   ἄλλων ἀδικημάτων ἕνεκα μισούμενον ὑπὸ  τοῦ   δήμου, καὶ τῶν νεωστὶ περὶ
[11, 63]   ἑξῆς ἐνιαυτῷ πάλιν ὑπάτους ψηφισαμένου  τοῦ   δήμου κατασταθῆναι παραλαμβάνουσι τὴν ὕπατον
[11, 56]   φανερῷ, καὶ οὐδένα τῶν προεστηκότων  τοῦ   δήμου κοινωνὸν τῶν βουλευμάτων παρέλαβον,
[11, 45]   τὴν ὕπατον ἀρχὴν πρῶτοι παρὰ  τοῦ   δήμου λαβόντες ἐπὶ τῆς λοχίτιδος
[11, 6]   ἀκοσμοῦντας, Μάρκε Ὁράτιε, παρὰ  τοῦ   δήμου λαβόντες ἔχομεν, ὅτε ἡμῖν
[11, 50]   δημάρχων καὶ νόμον εἰσηγησαμένων, παρὰ  τοῦ   δήμου λαμβάνουσι τὴν καταγωγὴν τοῦ
[11, 56]   συνουσίαν ὡς ἐπὶ κακῷ τινι  τοῦ   δήμου μεγάλῳ γενομένην, ἐπειδὴ κατ´
[11, 59]   μισόδημον, ἐπαίνους τε πολλοὺς περὶ  τοῦ   δήμου ποιησάμενος, ὡς αἰτιωτάτου τῇ
[11, 22]   τοῖς ἑαυτῶν ἑταίροις ὡσανεὶ παρὰ  τοῦ   δήμου πριαμένοις ἐχαρίσαντο. ταῦτα δὴ
[11, 47]   πολεμίους διὰ ταχέων. ἐπικυρώσαντος δὲ  τοῦ   δήμου τὰ ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς
[11, 45]   καὶ τὸν κελεύοντα τοὺς ὑπὸ  τοῦ   δήμου τεθέντας ἐν ταῖς φυλετικαῖς
[11, 22]   καὶ δι´ κατελύθησαν ὑπὸ  τοῦ   δήμου τοῦτον γὰρ δὴ μάλιστα
[11, 17]   ἀληθῶς γένοιτό τι τῶν ὑπὸ  τοῦ   δήμου ψηφιζομένων κύριον, ἐὰν μὴ
[11, 57]   αὐτῶν Γάϊος Κανολήιος περὶ μὲν  τοῦ   δίκαιον συμφέροντα εἶναι τὸν
[11, 17]   εἰς χρημάτων λόγον, ἅπαντα ἐκ  τοῦ   δικαίου διαλύσατε. τὸν δὲ τῶν
[11, 20]   δὲ καὶ κατὰ νόμους  τοῦ   δικτάτορος ἀνάρρησις γένηται, τὴν μεσοβασίλειον
[11, 38]   ἐπέγνω πάθος, ἀναπηδᾷ τε ἀπὸ  τοῦ   δίφρου καὶ διώκειν τὸν Οὐεργίνιον
[11, 22]   βιαίου παθεῖν μηθὲν μήτ´ ἐκ  τοῦ   δολίου. ὅσοις δ´ οὔτε θεραπεύειν
[11, 7]   τοῖς ἀγῶσιν. ὧν οὐδὲν ἔξω  τοῦ   εἰκότος ἤλπισαν· ὅταν μὲν γὰρ
[11, 39]   αὐτῷ διαμένοντος οἰκείου ἀναβὰς ἐπὶ  τοῦ   Ἡφαίστου τὸ ἱερὸν ἐκάλει τὸν
[11, 32]   ἐπιλαβόμενος τῆς παιδὸς ἀπάγειν ἐβούλετο  τοῦ   θείου καὶ τοῦ μνηστῆρος ἀντεχομένην.
[11, 13]   ἐπιγιγνομένων καὶ κλέος ἀθάνατον ἀντὶ  τοῦ   θνητοῦ σώματος κατάλιπε τοῖς ἐγγόνοις.
[11, 50]   τοῦ δήμου λαμβάνουσι τὴν καταγωγὴν  τοῦ   θριάμβου, πρῶτοι Ῥωμαίων ἁπάντων τοῦτο
[11, 4]   ἔξοδον, ὡς οὐ διδόντος ἀναστροφὴν  τοῦ   καιροῦ. ταῦτα δὲ αὐτοῦ λέγοντος
[11, 28]   τὴν ἀγοράν εὐθύς τε ὑπὸ  τοῦ   κάλλους τῆς παιδὸς ἑάλω καὶ
[11, 13]   αἰτίαι φιλοτιμία κενὴ τὴν εἰκόνα  {τοῦ   καλοῦ} τῆς δόξης διώκουσα καὶ
[11, 37]   μὴ τούτους οἴεσθε τοὺς ἐπὶ  τοῦ   Καπετωλίου καὶ τῆς ἄκρας φρουροὺς
[11, 2]   οὖν ἦν δόξασα γενέσθαι  τοῦ   κατὰ τῆς ὀλιγαρχίας μίσους πρόφασις,
[11, 4]   τῶν μετρίων οὐδείς. πολλάκις δὲ  τοῦ   κήρυκος βοῶντος καὶ παριόντος οὐδενὸς
[11, 27]   κίνδυνον ἑκούσιον ἔδωκεν αὑτὸν ὑπὲρ  τοῦ   κοινῇ συμφέροντος, ψηφίζονται συνελθόντες εἰς
[11, 44]   εἴκοσι χιλιάρχοις ἐπέτρεψαν ἅπαντα ὑπὲρ  τοῦ   κοινοῦ λέγειν τε καὶ πράττειν.
[11, 22]   ἦν ἐπιφανὴς Γάιος Κλαύδιος,  τοῦ   κορυφαιοτάτου τῆς δεκαδαρχίας Ἀππίου θεῖος,
[11, 60]   δήμῳ τὴν βουλὴν παρασπάσαί τι  τοῦ   κόσμου τῆς πατρίου πολιτείας μᾶλλον
[11, 18]   εἰρήνης γενομένης, τότε καὶ περὶ  τοῦ   κόσμου τῆς πολιτείας σκοπεῖτε, καὶ
[11, 16]   καὶ τοῖς νέοις παραινεῖν ἀπὸ  τοῦ   κρατίστου ποιεῖσθαι τοὺς ὑπὲρ τῶν
[11, 32]   καὶ παρ´ οὐδὲν ἡγησάμενοι τὴν  τοῦ   κρατοῦντος ἐξουσίαν ὠθοῦνται τοῖς βιαζομένοις
[11, 3]   τι πράττοντες αἰσχύνεσθαι. ~Ἐρημουμένης δὲ  τοῦ   κρείττονος ἔθνους τῆς πόλεως καὶ
[11, 6]   οὐδὲν τότε· τὴν δ´ ἐξουσίαν  τοῦ   κωλύειν τοὺς ἀκοσμοῦντας, Μάρκε
[11, 6]   μετέμελεν εὐθέως τῆς τε κωλύσεως  τοῦ   λέγειν καὶ τῆς ἀπειλῆς, ὡς
[11, 1]   ἑκούσας ἐπὶ τὰ συμφέροντα διὰ  τοῦ   λόγου. ῥᾷστα γὰρ οἱ ἄνθρωποι
[11, 19]   ᾤχετο φέρων, ἐγὼ καὶ περὶ  τοῦ   μὴ ἀδύνατον εἶναι τὴν Κλαυδίου
[11, 13]   οὐκ ἀληθὴς κίνδυνος  τοῦ   μὴ παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς μυρίοις
[11, 27]   ἄλλα μέγιστον αὐτοῖς ἐφάνη τεκμήριον  τοῦ   μὴ πρὸς ἐχθρῶν, ἀλλ´ ὑπὸ
[11, 30]   καὶ πολλὴν προσθέντος δέησιν ὑπὲρ  τοῦ   μηδὲν ἐλαττωθῆναι τῶν ἀντιδίκων, ὅτι
[11, 43]   ὑπό τ´ ὀργῆς καὶ ἐκ  τοῦ   μηδὲν ἔτι δεδοικέναι τοὺς ἡγεμόνας
[11, 34]   οὐ μικρὸν ἔλεγον εἶναι τεκμήριον  τοῦ   μηδὲν ὑγιὲς λέγειν τὸν κατήγορον·
[11, 31]   ἐγγυητῶν καὶ τοῦ τιμήματος καὶ  τοῦ   μηδὲν ὑμᾶς ἐλαττωθῆναι περὶ τὴν
[11, 32]   ἀπάγειν ἐβούλετο τοῦ θείου καὶ  τοῦ   μνηστῆρος ἀντεχομένην. ἰδόντες δὲ πένθος
[11, 46]   ἐπιβαλόμενος ὡς δούλην ἀπάγειν ὑπὸ  τοῦ   μνηστῆρος αὐτῆς Ἰκιλίου· καὶ τὴν
[11, 38]   περὶ αὑτοὺς ἄγοντες ἵστανται πρὸ  τοῦ   νεκροῦ καὶ ἐπειδὴ πλησίον αὐτῶν
[11, 31]   ἑαυτοῦ τὴν δίκην ἀπολογήσασθαι. ~Τοιαῦτα  τοῦ   Νομιτωρίου λέξαντος καὶ τοῦ περιεστηκότος
[11, 58]   τῆς ἀξιούσης ἀναβαλέσθαι τὴν ὑπὲρ  τοῦ   νόμου διάγνωσιν εἰς ἕτερον καιρὸν
[11, 58]   ταχεῖαν ἀποδιδόντες τῇ βουλῇ περὶ  τοῦ   νόμου διάγνωσιν χρονιωτέραν. Ὁράτιον
[11, 58]   βουλόμενοι κατηγορεῖν καὶ ἀπολογεῖσθαι περὶ  τοῦ   νόμου διεξέλθωσι τὰ δίκαια, πρώτους
[11, 56]   λόγον ἀπόδοτε τοῖς ἀπολογουμένοις ὑπὲρ  τοῦ   νόμου καὶ τοῖς κατηγοροῦσι· ῥηθέντων
[11, 59]   κατηγορήσων οὔτ´ ἀπολογησόμενος οὐδεὶς ὑπὲρ  τοῦ   νόμου παρῄει, παρελθὼν αὖθις ἐρωτᾷ
[11, 59]   πολέμῳ, πρῶτον ἁπάντων τὸ περὶ  τοῦ   νόμου προβούλευμα εἰς τὸν δῆμον
[11, 46]   ~Τούτου κυρωθέντος ὑπὸ τῶν ὑπάτων  τοῦ   νόμου σὺν ἄλλοις τισὶν ὥσπερ
[11, 60]   ἀποδιδόναι τῇ βουλῇ διάγνωσιν ὑπὲρ  τοῦ   νόμου τοὺς ὑπάτους, μήτ´ ἐν
[11, 56]   ἐὰν ἐπιτρέψωμεν τῷ δήμῳ περὶ  τοῦ   νόμου ψῆφον λαβεῖν· οὐκ ἔχων
[11, 24]   τι λάθωσι παρακινήσαντες οἱ μετὰ  τοῦ   Οὐαλερίου συνεστῶτες. ἐπέσκηπτόν τε δι´
[11, 46]   εἰς τὸν δῆμον Ἄππιος ὑπὸ  τοῦ   Οὐεργινίου κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας
[11, 33]   ἀγορᾶς ἀδημονῶν καὶ μαινόμενος ὑπὸ  τοῦ   πάθους, ἔγνω μηκέτι μεθέσθαι τῆς
[11, 28]   πρότερον ἀξιουμένην, φλεγόμενος ὑπὸ  τοῦ   πάθους τὴν ἰταμωτέραν ἔγνω βαδίζειν
[11, 28]   τὸ διδασκαλεῖον ἤδη κρατούμενος ὑπὸ  τοῦ   πάθους. ὡς δ´ οὐκ ἠδύνατο
[11, 16]   μέσου χωρίον οὐ πολύ ἀντὶ  τοῦ   παρακαλεῖν καὶ παρορμᾶν τοὺς νέους
[11, 28]   οὐ πολὺ Λεύκιος, παρὰ  τοῦ   πατρὸς ἐνεγγυημένος τὴν κόρην, χεῖρα
[11, 33]   μὴ παραγενηθέντος ἐπὶ τὴν ἐγγύην  τοῦ   πατρός, ἐπιστολὰς δοὺς τοῖς πιστοτάτοις
[11, 11]   δ´ ἐπαχθῆ. δ´ ἐκ  τοῦ   πεισθῆναί μοι καὶ ἀποθέσθαι τὴν
[11, 34]   εἰδέναι Νομιτωρίαν ἐγκύμονα γενομένην ἐκ  τοῦ   περὶ τὴν γαστέρα ὄγκου. χωρὶς
[11, 35]   εἰσῄει τ´ αὐτοὺς λογισμός, ὅτι  τοῦ   περὶ τῆς ἐλευθερίας νόμου καταλυθέντος
[11, 31]   ~Τοιαῦτα τοῦ Νομιτωρίου λέξαντος καὶ  τοῦ   περιεστηκότος ὄχλου μεγάλῃ βοῇ διασημήναντος,
[11, 31]   δὲ κραυγὴ καὶ ἀγανάκτησις ἐκ  τοῦ   περιεστηκότος ὄχλου τὸ βῆμα.
[11, 28]   τε καὶ ἀγανάκτησις ἦν ἐκ  τοῦ   περιεστῶτος ὄχλου, πάντων ἀξιούντων περιμένειν,
[11, 50]   ἰσχυρὰ καὶ οὐ πολὺ ἀπέχουσα  τοῦ   πίστις εἶναι τοὺς πολλοὺς κατεῖχε.
[11, 39]   βαδίζειν ὁδόν. ὡς γὰρ ἔτι  τοῦ   πλήθους αὐτῷ διαμένοντος οἰκείου ἀναβὰς
[11, 8]   δ´ ἐστὶν τ´ εὐκοσμία  τοῦ   πλήθους καὶ τὸ πᾶσι ταὐτὰ
[11, 8]   οἴομαι δεῖν τὴν μὲν ὑπὲρ  τοῦ   πολέμου βουλήν, ἐπειδὴ ταραχωδῶς ἡμῖν
[11, 19]   ἀποδειχθῆναι, πρὶν τὸ περὶ  τοῦ   πολέμου γενέσθαι ψήφισμα· καὶ γὰρ
[11, 3]   τὸ κυρῶσον ἔσται τὴν περὶ  τοῦ   πολέμου γνώμην καὶ τὴν στρατολογίαν
[11, 20]   γένωνται κύριοι τῇδε τῇ προφάσει  τοῦ   πολέμου, δέδοικα μὴ καθ´ ἡμῶν
[11, 19]   οἰκονομίαις γενησομένους ἐν χερσὶν ὄντος  τοῦ   πολέμου, καὶ χλευάζειν ἐπεχείρει πράγματα
[11, 21]   τοῖς δέκα τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαι  τοῦ   πολέμου κατὰ τὸ καρτερὸν ἀπεμάχετο
[11, 54]   διὰ ταχέων ὡς ἐν τρίβῳ  τοῦ   πολέμου κειμένοις. ἐλέγοντο δὲ καὶ
[11, 23]   καὶ θεράποντας καὶ τὴν ἄλλην  τοῦ   πολέμου παρασκευὴν οἱ πολέμιοι διήρπασαν.
[11, 3]   κατὰ νόμους ἀνειληφέναι τὴν ἐξουσίαν  τοῦ   πολέμου. ~Ταῦτα βουλευσάμενοι καὶ παρασκευάσαντες
[11, 15]   ὑπὲρ ἐμοῦ τοσαῦτα· περὶ δὲ  τοῦ   πολέμου ταύτην ὑμῖν, βουλή,
[11, 18]   ἀμφοτέρους ἐξελευσομένας. ὅταν δὲ τὰ  τοῦ   πολέμου τέλος ἡμῖν τὸ κράτιστον
[11, 14]   τὴν ἐμὴν γνώμην καὶ περὶ  τοῦ   πολέμου τῆς καταλύσεως καὶ περὶ
[11, 6]   οὐδὲ τῆς δημαρχικῆς. περὶ δὲ  τοῦ   πολέμου, τίνα χρὴ τρόπον ὡς
[11, 7]   δεῖ με φρονῶ περὶ  τοῦ   πολέμου τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς καὶ
[11, 7]   τοῦτο μάθητε, καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν  τοῦ   πολέμου τοῦ πρὸς αὐτοὺς ἥτις
[11, 21]   τοῦ στρατοῦ καὶ τὴν ἡγεμονίαν  τοῦ   πολέμου τοὺς δέκα παραλαβεῖν ἐτέτακτο,
[11, 23]   τοιάδε ἦν. ~Ὅτε τὸ περὶ  τοῦ   πολέμου ψήφισμα ἐκύρωσαν, καταγράψαντες ἐν
[11, 21]   τῶν μὲν ἐπανορθώσασθαι τὴν ἀκοσμίαν  τοῦ   πολιτεύματος βουλομένων τῷ Οὐαλερίῳ συλλαμβανόντων,
[11, 55]   κινεῖν ἔθη καὶ τὸν κόσμον  τοῦ   πολιτεύματος τὸν ἀρχαῖον διαφθείρειν ἀλλοτρίους
[11, 23]   ἄλλων συμμάχων ἐπικουρικὸν οὐκ ἔλαττον  τοῦ   πολιτικοῦ πλήθους. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς
[11, 33]   ἠξίου τὸν Ἄππιον γενέσθαι δικαστὴν  τοῦ   πράγματος μηδεμίαν ἀναβολὴν ποιησάμενον, τόν
[11, 44]   καὶ τὴν βουλὴν πείθοντες ἀξίαν  τοῦ   πράγματος ὀργὴν κατ´ αὐτῶν λαβεῖν.
[11, 52]   πολλοὶ σφόδρα ἐλέχθησαν εἰς ἀποτροπὴν  τοῦ   πράγματος ὑπὸ τῶν ὑπάτων καὶ
[11, 15]   λέγε καὶ παῦσαι τὰ ἔξω  τοῦ   πράγματος φλυαρῶν. Μετὰ τοῦτον ἀνίσταται
[11, 36]   εἶπεν· Ἐγὼ δὲ περὶ τοῦδε  τοῦ   πράγματος, Οὐεργίνιε, καὶ ὑμεῖς
[11, 21]   συναγορευόντων· λαβόντες ἀφορμὴν οἱ δέκα  τοῦ   πράττειν τι δόξειεν αὐτοῖς
[11, 62]   θεοπέμπτων τινῶν σημείων κωλυτηρίων αὐτοῖς  τοῦ   πράττειν τὰ κοινὰ γενομένων. τούτων
[11, 27]   Φιδήνην στράτευμα διὰ τὸν Σικκίου  τοῦ   πρεσβευτοῦ θάνατον ἐχθρὸν τοῖς προεστηκόσι
[11, 9]   ὄντι θείῳ πρὸς πατρὸς Ἀππίου  τοῦ   προεστηκότος τῆς δεκαδαρχίας ἥδεσθαί τε
[11, 20]   μὴ πιστεύειν τοῖς πονηροῖς σωφρονέστερον  τοῦ   προπιστεύσαντας κατηγορεῖν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν
[11, 7]   φρονῶ περὶ τοῦ πολέμου  τοῦ   πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους εἰπεῖν,
[11, 15]   συνεδρίου, λοιδορήσῃ. νῦν δ´ ὑπὲρ  τοῦ   πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πολέμου,
[11, 21]   ἐξ αὐτῶν, Ἄππιος, ἔφη· Περὶ  τοῦ   πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πολέμου
[11, 25]   στρατείας διὰ τὸν χρόνον ἑκούσιον  τοῦ   πρὸς Αἰκανοὺς συνάρασθαι πολέμου, σπεῖραν
[11, 7]   καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ πολέμου  τοῦ   πρὸς αὐτοὺς ἥτις ἔσται κρατίστη
[11, 53]   νομιζόντων ἐξ ἐπιβουλῆς καὶ φθόνου  τοῦ   πρὸς αὐτοὺς τὸ πρᾶγμα συγκεῖσθαι.
[11, 28]   ἐκ τῶν δεδημαρχηκότων υἱὸς Ἰκιλίου  τοῦ   πρώτου τε καταστησαμένου τὴν δημαρχικὴν
[11, 26]   τοῖς τηλικούτοις πρέπων. ὑποδεξαμένου δὲ  τοῦ   Σικκίου καὶ ψιλοὺς αἰτήσαντος ἑκατὸν
[11, 26]   ἀθρόοι. θεράπων δέ τις ὑπασπιστὴς  τοῦ   Σικκίου τὰ πολεμικὰ ἀγαθὸς εἰκάσας
[11, 52]   καὶ τὰ εὔορκα ψηφίσασθε. Ταῦτα  τοῦ   Σκαπτίου λέγοντος αἰδὼς εἰσῄει τοὺς
[11, 37]   τῆς ἀγορᾶς αὐτὴν ἀπαχθῆναι, συγχωρήσαντος  τοῦ   στρατηγοῦ καὶ τῶν ἐχθρῶν μικρὸν
[11, 32]   ἀφεῖναι καὶ ὑπὸ τοὺς πόδας  τοῦ   στρατηγοῦ καταφυγεῖν. δ´ Ἄππιος
[11, 43]   ἑτέρων. οἱ δ´ ἐξελθόντες ἐκ  τοῦ   στρατοπέδου δι´ ὅλης ἡμέρας ἐπιπορευθέντες
[11, 33]   ἄλλας ὁδοὺς διωγμὸν ἔκ τε  τοῦ   στρατοπέδου καὶ ἀπὸ τῆς πόλεως
[11, 40]   ἰδόντες δ´ αὐτὸν οἱ πρὸ  τοῦ   στρατοπέδου τὰς φυλακὰς φυλάττοντες ἐν
[11, 40]   ἐπεὶ δ´ εἰς τὸν ἀναπεπταμένον  τοῦ   στρατοπέδου τόπον ἦλθεν, ἐπὶ μετεώρου
[11, 21]   προβούλευμα, ἐν τὴν καταγραφὴν  τοῦ   στρατοῦ καὶ τὴν ἡγεμονίαν τοῦ
[11, 3]   αὐτοῖς ἐκείνη ψηφιεῖται καὶ τὴν  τοῦ   στρατοῦ καταγραφὴν ἐπιτρέψει ποιήσασθαι. εἰ
[11, 47]   τῶν ὑπάτων τὴν ἡμίσειαν ἔχων  τοῦ   στρατοῦ μοῖραν ἐξῆγεν ἐπί τ´
[11, 56]   καὶ οἱ μὲν ἀπῄεσαν ἐκ  τοῦ   συλλόγου, τοῖς δὲ δημάρχοις δέος
[11, 53]   μὲν ὑπὸ τῶν οἰομένων ἀγνοίᾳ  τοῦ   συμφέροντος ἁμαρτάνειν τοὺς δημοτικούς, τραχύτεροι
[11, 21]   φιλοτιμίας τε καὶ κραυγῆς, καὶ  τοῦ   συνεδρίου διαστάντος πρὸς ἑκάτερον, τῶν
[11, 15]   Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ πολὺν ἐκ  τοῦ   συνεδρίου κινήσας ἔπαινον ἐπὶ τῷ
[11, 59]   ἀπεδέξαντο· οἱ δὲ κύριον ὑπὸ  τοῦ   συνεδρίου κριθῆναι προαιρούμενοι τὸ μὲν
[11, 3]   ἐπιτρέψει ποιήσασθαι. εἰ γὰρ ὑπὸ  τοῦ   συνεδρίου κυρωθείη τούτων ἑκάτερον, πρῶτον
[11, 15]   γὰρ ἀληθέστερον ὅταν ἐξέλθῃς ἐκ  τοῦ   συνεδρίου, λοιδορήσῃ. νῦν δ´ ὑπὲρ
[11, 11]   ἔσθ´ ὑπόλοιπον εἰπεῖν. εἰ προβούλευμα  τοῦ   συνεδρίου ποιήσαντες ἀποδοίητε τῷ δήμῳ
[11, 4]   ἐκεῖθεν αὐτοὺς ἐκάλουν. πληρωθέντος δὲ  τοῦ   συνεδρίου προελθὼν Ἄππιος, τῆς
[11, 21]   τι δόξειεν αὐτοῖς τὴν  τοῦ   συνεδρίου ταραχήν, τῇ Κορνηλίου προστίθενται
[11, 15]   πάντες ἑξῆς οἱ πρωτεύοντες δέκα  τοῦ   συνεδρίου τῇ Κλαυδίου γνώμῃ προσετίθεντο.
[11, 5]   Βαρβᾶτος ἐπικληθεὶς ἀπόγονος Ὁρατίου  τοῦ   συνυπατεύσαντος Ποπλίῳ Οὐαλερίῳ Ποπλικόλᾳ μετὰ
[11, 30]   ἀπὸ τῆς στρατιᾶς· τὴν δὲ  τοῦ   σώματος ἀντιποίησιν, ἣν ἔδει γενέσθαι
[11, 39]   πολυτελέστατον παρασκευάσαντες, καὶ τὴν ἐκφορὰν  τοῦ   σώματος διὰ τῶν ἐπιφανεστάτων τῆς
[11, 13]   ἐξουσίας δεσποτικῆς οὐδὲ ταῖς ἐπονειδίστοις  τοῦ   σώματος ἐδούλευσεν ἡδοναῖς. τοιγάρτοι καὶ
[11, 30]   δοκεῖ τῶν ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν, τῆς  τοῦ   σώματος ἐλευθερίας. ἀνακλαυσάμενος δὲ τὴν
[11, 32]   δημόται, περὶ τῆς διεγγυήσεως  τοῦ   σώματος, ἐπειδὴ τραχυνομένους ὑμᾶς πρὸς
[11, 27]   ταγμάτων ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν  τοῦ   σώματος, ἵνα μετὰ πολλῆς ἀσφαλείας
[11, 31]   ἀμφότεροι παρῆσαν, τὸν πατέρα κρατεῖν  τοῦ   σώματος μέχρι δίκης. ἐπεὶ δ´
[11, 39]   συνῆγον ἐκκλησίαν καὶ πολλὴν ἐποιοῦντο  τοῦ   τ´ Ἀππίου καὶ τῶν ἄλλων
[11, 33]   {καὶ} πρὸς Ἀντώνιον τὸν ἡγεμόνα  τοῦ   τάγματος, ὑφ´ οὗ ἦν Οὐεργίνιος,
[11, 48]   δ´ ἔτι πλειόνων αἰχμαλώτων τετυχηκὼς  τοῦ   τε χάρακος αὐτῶν ἐρήμου κρατήσας,
[11, 25]   πρόδηλον ὄλεθρον, ὡς πᾶσιν ἐδόκει,  τοῦ   τε χάρακος ἐκράτησε καὶ τῆς
[11, 31]   περὶ δὲ τῶν ἐγγυητῶν καὶ  τοῦ   τιμήματος καὶ τοῦ μηδὲν ὑμᾶς
[11, 34]   χωρὶς δὲ τούτων τὰς ἐπὶ  τοῦ   τόκου καὶ τῆς λοχείας παραγενομένας
[11, 41]   τὴν ὄψιν ἑτέρων, ἣν ἀπὸ  τοῦ   φανεροῦ βιάζεσθαι καὶ προπηλακίζειν Ἄππιος
[11, 22]   καὶ κατ´ ὀλίγους, ἀλλ´ ἐκ  τοῦ   φανεροῦ καὶ ἀθρόον ἐξέλιπε τὴν
[11, 49]   καὶ ἄλλων ἐναντιωθέντων αὐτοῖς ἐκ  τοῦ   φανεροῦ, μάλιστα δὲ Κλαυδίου Γαΐου·
[11, 42]   ἀξιοῦντες ἔργου ἔχεσθαι, καὶ ἐκ  τοῦ   φανεροῦ πολλοὶ παριόντες ἐθάρρουν λέγειν,
[11, 24]   λόγος ἦν καὶ ἀπὸ  τοῦ   φανεροῦ, προφάσεις ἀεί τινας ἐπιφέροντας,
[11, 56]   τῶν πρεσβυτέρων μηδενός, ἀλλ´ ἀπὸ  τοῦ   φιλοδημοτάτου τῶν βουλευτῶν Λευκίου Οὐαλερίου,
[11, 27]   ἔργον, ἀλλὰ καίπερ ἐν ἐρημίᾳ  τοῦ   φόνου γεγονότος καὶ μηδένα μηνυτὴν
[11, 42]   τὰς δὲ δυνάμεις ἀναστήσαντας ἐκ  τοῦ   χάρακος ἄγειν ἐπὶ τοὺς πολεμίους,
[11, 32]   τεττάρων ὡρῶν αὔριον ἐκ  τοῦ   χάρακος δεῦρο ἀγαγεῖν. πλείονα δ´
[11, 26]   ἐπεὶ δὲ πολὺ προελθόντες ἀπὸ  τοῦ   χάρακος εἰς χωρίον ἦλθον ὀχθηρὸν
[11, 43]   τὰ σημεῖα καὶ προῆγον ἐκ  τοῦ   χάρακος. ἔμελλον δ´, ὅπερ εἰκὸς
[11, 47]   εἶχον ἐπιφαινόμενοι· οἵ τ´ ἐκ  τοῦ   χάρακος ἐπεὶ τοὺς σφετέρους προσιόντας
[11, 33]   τὴν θυγατέρα καὶ διαδρὰς ἐκ  τοῦ   χάρακος. ἔφθησαν δ´ αὐτὸν οἱ
[11, 23]   οἱ πολέμιοι καὶ τοὺς ὑποστάντας  τοῦ   χάρακος καταβαλόντες ἐπέβησαν τῶν ἐρυμάτων·
[11, 37]   Νομιτωρίου τῶν ἀγαγόντων αὐτὸν ἐκ  τοῦ   χάρακος νεανίσκων καὶ τότε συμπροπεμπόντων.
[11, 24]   ἐπιτελέσασθαι πολεμικὰς χρείας, ἔξω γενόμενοι  τοῦ   χάρακος οὐδαμοῦ ἔτι ὤφθησαν. οἱ
[11, 48]   ἔγνω προαγαγὼν καὶ αὐτὸς ἐκ  τοῦ   χάρακος τὰς δυνάμεις ἀντεπῆγε θᾶττον
[11, 34]   ὑποβαλλομένην δὲ τὸ κρεῖττον ἀντὶ  τοῦ   χείρονος εἰκὸς εἶναι λαβεῖν. πρός
[11, 27]   καὶ μηδένα μηνυτὴν ἔχοντος ὑπὸ  τοῦ   χρεὼν αὐτοῦ καὶ τῆς ἅπαντα
[11, 54]   τὸ πρᾶγμα συγκεῖσθαι. ~Ἑλκομένου δὲ  τοῦ   χρόνου διακενῆς ἧκον εἰς τὴν
[11, 30]   τῶν παρόντων κινήσας ἔλεον περὶ  τοῦ   χρόνου τῆς δίκης ἔφη τελευτῶν·
[11, 36]   τοιάδ´ εἶπεν· Ἐγὼ δὲ περὶ  τοῦδε   τοῦ πράγματος, Οὐεργίνιε, καὶ
[11, 56]   ἐμοῦ ἄρξησθε μήτ´ ἀπὸ Κοιντίου  τουδὶ   μήτ´ ἀπ´ ἄλλου τῶν πρεσβυτέρων
[11, 36]   πατὴρ Μάρκου Κλαυδίου  τουδὶ   τελευτῶν τὸν βίον ἠξίωσέ με
[11, 45]   ἂν λοχῖτις ἐκκλησία γνῷ,  τοῦθ´   ἡγούμενοι σφίσι τ´ αὐτοῖς καὶ
[11, 16]   αὐτοῖς πόλεμον ἀδιάλλακτον, καὶ εἰς  τοῦθ´   ἥκουσιν εὐηθείας, μᾶλλον δὲ μανίας,
[11, 22]   ἐτέτακτο, διέλυσε τὸν σύλλογον. ~Μετὰ  τοῦθ´   οἱ μὲν τῆς ὀλιγαρχικῆς ἑταιρίας
[11, 31]   οὖν ἔτι μέλλεις, ἀλλ´ οὐ  τοὐμὸν   ἐκχεῖς αἷμα πρὸ τοῦ βήματος
[11, 54]   δήμαρχοι τοῖς ὑπάτοις} ἀφαιρούμενοί τε  τοὺς   ἀγομένους ὑπ´ αὐτῶν ἐπὶ τὸν
[11, 4]   τῶν ἰδίων ἑταίρων καὶ συγγενῶν  τοὺς   ἀγορεύσοντας ἐν τῷ συνεδρίῳ τὰς
[11, 4]   τῷ μεταξὺ χρόνῳ πέμποντες ἐπὶ  τοὺς   ἀγροὺς ἐκεῖθεν αὐτοὺς ἐκάλουν. πληρωθέντος
[11, 1]   ἀνήκοοι γενέσθαι τῶν συντελεσθέντων περὶ  τοὺς   ἀγῶνας. ἥδεται γὰρ διάνοια
[11, 47]   ἀμφότερα τὰ ἔθνη. ἐπιστάμενος δὲ  τοὺς   Αἰκανοὺς ἐκ τῶν προτέρων κατορθωμάτων
[11, 6]   τὴν δ´ ἐξουσίαν τοῦ κωλύειν  τοὺς   ἀκοσμοῦντας, Μάρκε Ὁράτιε, παρὰ
[11, 27]   τόν τε Σίκκιον ἀποκτείνειε καὶ  τοὺς   ἄλλους ἄνδρας, οἷς πρώτοις ἐνέτυχεν,
[11, 26]   διπλασίους. ἐδόκει δ´ ἂν καὶ  τοὺς   ἄλλους ἅπαντας διαφθεῖραι μαχόμενος, εἰ
[11, 27]   Σίκκιον αὐτὸν ἀσκύλευτον ἐρριμμένον καὶ  τοὺς   ἄλλους ἅπαντας, ἐν θαύματι ἦσαν,
[11, 27]   τὸν ἄνδρα καὶ τιμαῖς παρὰ  τοὺς   ἄλλους διαφόρου, διὰ πολλὰ μὲν
[11, 41]   καὶ Οὐολούσκους καὶ Σαβίνους καὶ  τοὺς   ἄλλους περιοίκους ἅπαντας πολεμεῖν μακροὺς
[11, 27]   ἀνυπόστατον, οὐδὲ τὸν ὑπασπιστήν, οὐδὲ  τοὺς   ἄλλους τοὺς σὺν αὐτῷ πεσόντας
[11, 4]   τῆς ἀρχῆς ἐκείνης ἀπεστερήμεθα, ὑμᾶς  τοὺς   ἅμα τούτῳ παρειληφότας καὶ τὴν
[11, 52]   μηδέποτ´ αὐτῆς ἀντιποιησάμενος ἑαυτῷ προσδικάσῃ  τοὺς   ἀμφισβητοῦντας ἀφελόμενος· καὶ πολλοὶ σφόδρα
[11, 1]   τῆς ἡδονῆς περιγίγνεται τὸ περὶ  τοὺς   ἀναγκαίους καιροὺς μεγάλα τὰς πόλεις
[11, 46]   ἤδη συνέβη. ταῦτα βουλευσάμενοι συνέσχον  τοὺς   ἄνδρας, Ἀππίου δὲ Οὐεργίνιον ἔταξαν
[11, 38]   ἐπιβαλλομένων ἕλκειν τὴν νεκρὰν  τοὺς   ἄνδρας εἰς τὸ δεσμωτήριον ἀπάγειν,
[11, 39]   δῆμος αὐτῷ παρήσει ῥῖψαι  τοὺς   ἄνδρας κατὰ τῆς πέτρας. οἱ
[11, 27]   κατὰ τὸν στρατιωτικὸν ἀποκτεῖναι νόμον  τοὺς   ἀνδροφόνους· εἰ δὲ μή, δικαστήριον
[11, 12]   δ´ εἰς τὴν ἅπαντας πλανῶσαν  τοὺς   ἀνθρωπίνους λογισμοὺς τύχην. ἐγώ σοι
[11, 20]   ἀποθήσονται; λογιζόμενοι δὴ ταῦτα φυλάττεσθε  τοὺς   ἀνθρώπους, καὶ πᾶσαν ἀπάτην αὐτῶν
[11, 10]   ἀκοῦσαι, τίνες εἰσὶν αἱ βιαζόμεναι  τοὺς   ἀνθρώπους καταλιπεῖν αἰτίαι ἱερὰ καὶ
[11, 48]   τῶν προτέρων κατορθωμάτων πολλὴν πρὸς  τοὺς   ἀντιμαχομένους, καὶ κοινῶς πάντες καὶ
[11, 43]   ἀποκτείνειν ἔδωκε τοῖς ἡγεμόσιν ἐξουσίαν  τοὺς   ἀπειθοῦντας τὰ σημεῖα καταλιπόντας
[11, 3]   ἐπὶ τὰ ὅπλα κλητέον καὶ  τοὺς   ἀπεχθομένους τῇ πολιτείᾳ· ἔπειθ´ ὁποίαν
[11, 52]   τε δικαζομένοις ὀργὴν ἔχοντες, ὅτι  τοὺς   ἀποστερουμένους αὐτῆς δικαστὰς ἠξίωσαν λαβεῖν,
[11, 29]   οὐσῶν ἐλεύθερα, δούλων δὲ δοῦλα,  τοὺς   αὐτοὺς ἔχοντα κυρίους, οὓς ἂν
[11, 33]   δ´ αὐτῶν μὲν Κλαύδιος  τοὺς   αὐτοὺς πάλιν διεξελθὼν λόγους ἠξίου
[11, 20]   μάχας ἀναγκαῖον ἦν τίθεσθαι πρὸς  τοὺς   αὐτοὺς συνεχεῖς καὶ μηδ´ οἵῳ
[11, 4]   δὲ πρὸς πατρὸς Ποπλικόλας  τοὺς   βασιλεῖς ἐκβαλὼν καὶ τὴν ἀριστοκρατίαν
[11, 13]   ὅτι τῆς ἀριστοκρατίας, ἣν ἐκβαλοῦσα  τοὺς   βασιλεῖς ἡμῶν πόλις κατεστήσατο,
[11, 4]   ἀγορὰν καὶ παραστησάμενοι τὸν κήρυκα  τοὺς   βουλεύοντας ἐξ ὀνόματος καλεῖν ἐκέλευον.
[11, 4]   ἐπεχείρησαν μὲν ἐκ τῶν οἰκιῶν  τοὺς   βουλευτὰς ἄγειν· πυθόμενοι δὲ τὰς
[11, 57]   ἰδίαις οἰκίαις, καὶ οὐδ´ ἅπαντας  τοὺς   βουλευτὰς εἰς ταῦτα παρακαλοῦντας, ἀλλὰ
[11, 21]   γνώμαις, αὖθις ἐξ ἀρχῆς πάντας  τοὺς   βουλευτὰς καλοῦντας, καὶ πολλοῖς τῶν
[11, 6]   ἐν τῷ προσήκοντι καιρῷ λέγῃ,  τοὺς   δ´ ἐπιπολάζοντας καὶ πρὶν
[11, 11]   ὅτι μόνος ἐβουλήθης δίκαια ποιεῖν,  τοὺς   δὲ μὴ θέλοντας σὺν αἰσχύνῃ
[11, 23]   ὀλίγους μέν τινας ἀμυνομένους ἀπέκτειναν,  τοὺς   δὲ πλείους ἐν τῷ διωγμῷ
[11, 55]   ἀρχῆς τῷ δήμῳ παραχωρεῖν μηδεμιᾶς·  τοὺς   δὲ τἀναντία πράττειν ἐπιχειροῦντας ὅπλοις
[11, 21]   καὶ τὴν ἡγεμονίαν τοῦ πολέμου  τοὺς   δέκα παραλαβεῖν ἐτέτακτο, διέλυσε τὸν
[11, 18]   πολιτείας σκοπεῖτε, καὶ λόγον ἀπαιτεῖτε  τοὺς   δέκα περὶ πάντων, ὧν ἐπὶ
[11, 21]   λαβεῖν, Οὐαλέριος μὲν ἠξίου διαδικασίαν  τοὺς   δέκα προθεῖναι ταῖς γνώμαις, αὖθις
[11, 18]   οἱ δ´ ὑποκατακλινόμενοι καὶ θεραπεύοντες  τοὺς   δέκα τῷ φόβῳ τῆς ἀρχῆς.
[11, 22]   τὴν δεκαδαρχίαν τοὺς πατρικίους καὶ  τοὺς   δημοτικούς. εἰ μὲν οὖν μηδὲν
[11, 49]   ἱερῶν συνομολογηθέντα τοῖς πατρικίοις πρὸς  τοὺς   δημοτικοὺς ἐπ´ ἀδείᾳ τε πάντων
[11, 53]   τῶν πατρικίων πρὸς ἅπαντας ἠλλοτριωμένων  τοὺς   δημοτικούς. καὶ λόγοι πολλοὶ μὲν
[11, 45]   ὑποσχέσεις φυλάττοντες, ἃς ἐποιήσαντο πρὸς  τοὺς   δημοτικούς, ὅτ´ ἀποθέσθαι τὰ ὅπλα
[11, 45]   τῶν πατρικίων, ἃς ἐποιοῦντο πρὸς  τοὺς   δημοτικοὺς πρότερον, οὐκ ἀξιοῦντες τοῖς
[11, 53]   οἰομένων ἀγνοίᾳ τοῦ συμφέροντος ἁμαρτάνειν  τοὺς   δημοτικούς, τραχύτεροι δ´ ὑπὸ τῶν
[11, 58]   τοῦτ´ ἀποδεδόσθαι τὸ γέρας, οὐδὲ  τοὺς   δι´ ὑποψίας ὄντας παρὰ τοῖς
[11, 30]   φίλων καὶ δικαστῶν οὔτ´ εἰς  τοὺς   δικασίμους χρόνους τὸ πρᾶγμα ἀναβαλλόμεθα,
[11, 58]   φρονοῦντας, ἀλλ´ ἐκ τῶν νεωτέρων  τοὺς   δοκοῦντας εἶναι φιλοδημοτάτους. ~Ὑποσχόμενος δὲ
[11, 44]   εἰς τὸν Ἀουεντῖνον αὐθημερὸν ἐπὶ  τοὺς   ἑαυτῶν χάρακας, καὶ τὰ κελευόμενα
[11, 61]   ἀλλὰ γενόμενοι τῆς ψήφου κύριοι  τοὺς   ἐκ τῶν πατρικίων μετιόντας αὐτὴν
[11, 18]   καὶ δικαστήρια καθίζετε καὶ τιμᾶτε  τοὺς   ἑκατέρου τούτων ἀξίους, ὅταν ἐφ´
[11, 26]   νυκτὸς οὔσης καὶ σὺν αὐτῷ  τοὺς   ἑκατὸν ἄνδρας ἐκ τῶν ἰδίων
[11, 25]   ἑτοίμους ἐποίησε πρὸς τὴν ἀπόστασιν  τοὺς   ἐκεῖ. ἦν δ´ φονευθεὶς
[11, 44]   μὲν ἔτι πάλαι διακείμενοι πρὸς  τοὺς   ἐκεῖ στρατηγούς, ἐξ οὗ Σίκκιον
[11, 15]   ἀνασκευασάμενος ἅπαντα τὰ ἐμὰ καὶ  τοὺς   ἐμοὺς εἰς Σαβίνους ἄπειμι, πόλιν
[11, 38]   παίειν κελεύων καὶ ἀνείργειν ἐκποδὼν  τοὺς   ἐν τοῖς στενωποῖς. πυθόμενοι δὲ
[11, 24]   τοῖς ἐπὶ τῶν στρατοπέδων συνάρχουσι  τοὺς   ἐναντιουμένους σφίσι διαφθείρειν, τοὺς μὲν
[11, 43]   αὐτῶν τὴν ἔφοδον, καὶ συνετάραξαν  τοὺς   ἔνδον οὐ μετρίως πολέμιον οἰομένους
[11, 37]   ἡμῖν παρεσκευάσθαι μόνον, ὑμᾶς δὲ  τοὺς   ἔνδον ὑποκαθημένους καὶ πάντα σήποντας
[11, 60]   τῶν ἐχθρῶν ποιῆσαι πράγματα,  τοὺς   ἔξωθεν ἐπιφερομένους ἀποτρέψασθαι βουλομένῃ κακῶς
[11, 37]   καὶ τῆς ἄκρας φρουροὺς ἐπὶ  τοὺς   ἔξωθεν πολεμίους ἡμῖν παρεσκευάσθαι μόνον,
[11, 37]   σωφρονισθέντες εἴξετε. μὴ τούτους οἴεσθε  τοὺς   ἐπὶ τοῦ Καπετωλίου καὶ τῆς
[11, 24]   πόλιν ἐπιμελῆ φυλακὴν ἐποιοῦντο φρουραῖς  τοὺς   ἐπικαιροτάτους καταλαμβανόμενοι τόπους, μή τι
[11, 26]   αὐτῶν, τὸν ὑπασπιστὴν μόνον ἔχων  τοὺς   ἐπιόντας ὑπέμεινεν. ὁρμησάντων δὲ ἅμα
[11, 44]   πράττειν. ἐκ δὲ τῶν εἴκοσι  τοὺς   ἐπιφανεστάτους ἀπέδειξαν δύο προβούλους, Μάρκον
[11, 46]   τὰς ὀργὰς τῶν πολιτῶν πρὸς  τοὺς   ἐπιφανεστάτους καὶ τελευταίους κρινομένους ἔσεσθαι,
[11, 55]   ἰδιώτου μήτ´ ἄρχοντος. ἅπαντας γὰρ  τοὺς   ἐπιχειροῦντας τὰ πάτρια κινεῖν ἔθη
[11, 42]   τὰς ὠφελείας, τὰ δὲ διὰ  τοὺς   ἐσομένους ὑπὲρ αὐτῶν ἑκάστοτε ἀγῶνας.
[11, 39]   τῶν κατ´ ὀλιγαρχίας λόγων καὶ  τοὺς   ἔτι ἐνδοιάζοντας ἐξεδημαγώγουν. ἔτι δὲ
[11, 6]   τρόπον ὡς τάχιστα καὶ κάλλιστα  τοὺς   ἐχθροὺς ἀμύνασθαι, γνώμας ἀξιῶ παριόντας
[11, 22]   κρεῖττον εἴη σφίσιν ἐκποδῶν εἶναι  τοὺς   ἐχθροὺς μένοντας ἐνοχλεῖν ἀνοίξαντες
[11, 16]   ἀποδεικνύναι καὶ πάντα μᾶλλον  τοὺς   ἐχθροὺς κακῶς ποιεῖν· καὶ οὐδ´
[11, 18]   φθόνον κακοδαίμονος, ὃς οὐκ ἐᾷ  τοὺς   ἔχοντας αὐτὸν σωφρονεῖν. ἀλλὰ τὰς
[11, 43]   ἐκ τοῦ μηδὲν ἔτι δεδοικέναι  τοὺς   ἡγεμόνας αὐθαδέστερον αὐτῶν καθήπτετο λυμεῶνας
[11, 2]   πόλει θωπεύειν μὲν οὐκ ἀξιοῦντες  τοὺς   ἡγεμόνας, ἐναντιοῦσθαι δὲ τοῖς πραττομένοις
[11, 43]   τὰ ἱερὰ σημεῖα κινεῖν, ἔπειτα  τοὺς   ἡγεμόνας καὶ τοὺς στρατηγοὺς καταλιπεῖν
[11, 7]   διακειμένους πρὸς τὰς ἀρχάς· οὔτε  τοὺς   ἡγεμόνας ταῖς ἐκ τῶν νόμων
[11, 42]   οἱ πολλοὶ τιμωρήσειν ὑπισχνούμενοι καὶ  τοὺς   ἡγεμόνας τῶν λόχων ἐξ ὀνόματος
[11, 22]   ἐνοχλεῖν ἀνοίξαντες τὰς πύλας ἀφῆκαν  τοὺς   θέλοντας ἀπιέναι, οἰκίας δ´ αὐτῶν
[11, 26]   ἄνδρας ἐκ τῶν ἰδίων ἑταίρων  τοὺς   ἰταμωτάτους ἐπιλεξάμενοι, οἷς ἐπέσκηψαν ἀποκτεῖναι
[11, 59]   καὶ καταριθμησάμενος ἅπαντας ἐξ ἀρχῆς  τοὺς   κατασχόντας τὴν πόλιν κινδύνους ἐκ
[11, 38]   κελεύσας ἀπάγειν εἰς τὸ δεσμωτήριον  τοὺς   κεκραγότας καὶ τὸ πτῶμα μεταφέρειν
[11, 9]   προπηλακισμῷ τῆς ἀρχῆς ὑμῶν ποιήσομαι  τοὺς   λόγους, ἀλλ´ ἵνα δείξας, ἐν
[11, 17]   τόθ´ ἥκετε περὶ διαλλαγῶν ποιησόμενοι  τοὺς   λόγους, ἐπειδὴ κακῶς ἤρξασθε ἡμᾶς
[11, 6]   κατὰ νοῦν ἔχομεν, καὶ κυρώσαντες  τοὺς   λοιποὺς νόμους, τότ´ ἀποθησόμεθα τὴν
[11, 42]   ὡς} ἐπὶ τοὺς πολεμίους ἀγαγεῖν  τοὺς   λόχους ἐβούλοντο, {κατωνείδιζον} λέγοντες· Ὡς
[11, 24]   φέρειν δυναμένους ἀπέστειλαν, ὥστ´ ἐκπληρωθῆναι  τοὺς   λόχους· τῶν τε κατὰ τὴν
[11, 33]   τε μηνυτὴν παρεῖναι λέγων καὶ  τοὺς   μάρτυρας καὶ τὴν θεράπαιναν αὐτὴν
[11, 34]   γὰρ ἂν τὸν μηνυτὴν οὔτε  τοὺς   μάρτυρας κατασχεῖν ἐν πεντεκαίδεκα ἔτεσιν
[11, 34]   πρός τε τὸν μηνυτὴν καὶ  τοὺς   μάρτυρας, οὓς Κλαύδιος ἔφη
[11, 41]   τὴν ἀνυπεύθυνον ἀρχήν, αὐτοί τε  τοὺς   μεγίστους ὀμόσαντες ὅρκους, καὶ κατὰ
[11, 55]   ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν, καὶ  τοὺς   μεγίστους ὅρκους κατ´ ἐξωλείας αὐτῶν
[11, 24]   συνάρχουσι τοὺς ἐναντιουμένους σφίσι διαφθείρειν,  τοὺς   μὲν ἐπιφανεῖς ἀδήλως, ὧν δ´
[11, 58]   ὀργὰς αὐτῶν ἐπειρᾶτο διδάσκων, ὅτι  τοὺς   μὲν φίλους παραλάβοιεν, οὐχ ἵνα
[11, 6]   πρέπον ὑμῖν, τοὺς πρεσβυτέρους, ἔπειτα  τοὺς   μέσους, τελευταίους δὲ τοὺς νεωτάτους.
[11, 19]   ἀπάγειν ἐπειρᾶτο τὴν γνώμην πολλοὺς  τοὺς   μεταξὺ χρόνους ἀποφαίνων ταῖς πολιτικαῖς
[11, 16]   ἀντὶ τοῦ παρακαλεῖν καὶ παρορμᾶν  τοὺς   νέους ἐπὶ τὸν ὑπὲρ τῆς
[11, 6]   ἔπειτα τοὺς μέσους, τελευταίους δὲ  τοὺς   νεωτάτους. ~Ταῦτ´ εἰπὼν πρῶτον μὲν
[11, 29]   κύριος δ´ αὐτῆς ὢν κατὰ  τοὺς   νόμους ἄγω. ὃν δὲ τρόπον
[11, 30]   ἀντιποίησιν, ἣν ἔδει γενέσθαι κατὰ  τοὺς   νόμους, αὐτὸς ποιεῖσθαι θεῖος ὢν
[11, 5]   τὴν ἐξουσίαν ὑμῶν, ἣν παρὰ  τοὺς   νόμους ἔχετε, κατηγορεῖν; ἀνάδοτε τοῖς
[11, 31]   τις. ἀλλ´ εἴ σοι δέδοκται  τοὺς   νόμους καταλύειν, τὰ δὲ δίκαια
[11, 50]   ὀλίγοις, ὡς καταλυσόντων τῶν πατρικίων  τοὺς   νόμους, οὓς ἐκύρωσαν οἱ περὶ
[11, 2]   οὐ τὰ χρήματα μόνον ἀφῃροῦντο  τοὺς   νόμῳ κτησαμένους, ἀλλὰ καὶ εἰς
[11, 39]   περὶ τὸν Ἄππιον, αὐτοὺς δὴ  τοὺς   ὀλιγαρχικούς, ἐν οἷς ἦσάν τινες
[11, 38]   παρείχοντο παίοντές τε καὶ ἀνατρέποντες  τοὺς   ὁμόσε χωροῦντας. ~Ὁ δ´ Ἄππιος
[11, 24]   ἀνδρῶν στρατολογήσαντες ἐξ ἁπάσης φυλῆς  τοὺς   ὅπλα φέρειν δυναμένους ἀπέστειλαν, ὥστ´
[11, 49]   τῶν δὲ δήμευσιν, ὡς παρὰ  τοὺς   ὅρκους καὶ τὰς συνθήκας, διεξιόντος.
[11, 15]   Κλαύδιος κατηφὴς καὶ μεστοὺς ἔχων  τοὺς   ὀφθαλμοὺς δακρύων καί φησιν· Ἄππιος
[11, 42]   τάχιστα γένηται, τὸν μὲν ἐκταράττοντα  τοὺς   ὄχλους Οὐεργίνιον συλλαβόντας ἔχειν ἐν
[11, 41]   ἀρχῆς καὶ δυναστείας, πρὸς δὲ  τοὺς   παρὰ νόμον ἄρχοντας ὑμῶν μὴ
[11, 58]   μὴν τἀληθῆ λέγειν καὶ  τοὺς   παρακληθέντας ἐκ τῶν βουλευτῶν, ἔφη,
[11, 22]   δυσμενεστέρους ἐποίησε πρὸς τὴν δεκαδαρχίαν  τοὺς   πατρικίους καὶ τοὺς δημοτικούς. εἰ
[11, 50]   διαφορὰς οἱ δημοτικοὶ καθίσταντο πρὸς  τοὺς   πατρικίους· παρώξυνον δ´ αὐτοὺς οἱ
[11, 5]   γ´ οὐδὲ λόγου τυχεῖν ἐᾶτε  τοὺς   περὶ σωτηρίας τῶν κοινῶν βουλομένους
[11, 46]   ἥκειν νομίζοντες, ἐν τιμωρήσονται  τοὺς   περὶ τὸν Ἄππιον, εἰσαγγελίας ᾤοντο
[11, 16]   μὴ πολεμίους, ἀλλὰ φίλους ἡγεῖσθαι  τοὺς   περὶ τῶν κοινῶν ἀγαθῶν ἀντιπάλους.
[11, 9]   τὰς οἰκήσεις, οἱ δ´ εἰς  τοὺς   πλεῖστον ἀπέχοντας τῆς πόλεως ἀγρούς·
[11, 32]   τε κόρην ἀφεῖναι καὶ ὑπὸ  τοὺς   πόδας τοῦ στρατηγοῦ καταφυγεῖν.
[11, 42]   {διαληφθέντ{ α λόγον, ὡς} ἐπὶ  τοὺς   πολεμίους ἀγαγεῖν τοὺς λόχους ἐβούλοντο,
[11, 47]   κυροῦσιν ἐξάγειν τὸν στρατὸν ἐπὶ  τοὺς   πολεμίους διὰ ταχέων. ἐπικυρώσαντος δὲ
[11, 24]   κατηγορηθέντες τὰ ἀπόρρητα πρὸς  τοὺς   πολεμίους ἐκφέρειν τάξιν μὴ
[11, 20]   τὸ κινδυνεῦον στρατόπεδον ἐρρύσατο καὶ  τοὺς   πολεμίους ἐτιμωρήσατο καὶ τὸν στρατηγὸν
[11, 42]   ἐκ τοῦ χάρακος ἄγειν ἐπὶ  τοὺς   πολεμίους, καὶ τὴν κρατίστην αὐτῶν
[11, 24]   τῆς ὀλιγαρχίας ἐν ταῖς πρὸς  τοὺς   πολεμίους συμπλοκαῖς διαφθειρομένων, τῶν δὲ
[11, 7]   τὴν προπολεμήσουσαν τῆς γῆς, οὔτε  τοὺς   πολίτας ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον
[11, 37]   πόλεως ἐμμανὴς ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν  τοὺς   πολίτας καλῶν. διεκπαισάμενος δὲ τὰς
[11, 50]   πολὺ ἀπέχουσα τοῦ πίστις εἶναι  τοὺς   πολλοὺς κατεῖχε. καὶ τὰ μὲν
[11, 50]   ἦν δ´ μάλιστα ἐρεθίζουσα  τοὺς   πολλοὺς ὑπόληψις, ἣν ἐκεῖνοι παρεσκεύασαν
[11, 19]   ἐπιτήδεια χλευασμῶν, οἷς παρακρουσάμενος ὑμᾶς  τοὺς   πολλοὺς ᾤχετο φέρων, ἐγὼ καὶ
[11, 58]   ἐρώτησιν τῆς γνώμης καταλέγειν οὐχὶ  τοὺς   πρεσβυτάτους καὶ τιμιωτάτους τῶν βουλευτῶν,
[11, 6]   ἐστὶ σύνηθες καὶ πρέπον ὑμῖν,  τοὺς   πρεσβυτέρους, ἔπειτα τοὺς μέσους, τελευταίους
[11, 56]   παρ´ ἐκείνων γνώμας ἐξετάσητε, τότε  τοὺς   πρεσβυτέρους ἡμᾶς κελεύετε λέγειν. ἐγὼ
[11, 13]   ἀφελόμενος. ποίησαι δὲ τούτων παραδείγματα  τοὺς   προγόνους ἐνθυμηθείς, ὅτι τῶν ἀνδρῶν
[11, 9]   βουλευσόμενοι. ~Ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς, Ἄππιε,  τοὺς   προεστηκότας τῆς πόλεως καὶ τὸ
[11, 16]   πολιτικῶν προσκρουσμάτων ἀπέχθειαν ἀδιάλλακτον πρὸς  τοὺς   προεστηκότας τῆς πόλεως, οὓς ἐχρῆν†
[11, 13]   τυραννικός, ἀλλ´ ἀριστοκρατικὸς καὶ φεῦγε  τοὺς   πρὸς ἡδονὴν ὁμιλοῦντας, δι´ οὓς
[11, 48]   δυνάμει πρὸς οὐκ ἐλάττους ἀριθμὸν  τοὺς   Σαβίνους καὶ τὰ πολέμια {ἐμπειροτάτους·
[11, 43]   γενέσθαι δι´ αὐτήν. διεξιόντες γὰρ  τοὺς   στενωποὺς ἐβόων, ὅτι φίλοι τ´
[11, 43]   Ῥωμαῖοι, τοῖς στρατηγοῖς ἀκολουθεῖν κελεύει  τοὺς   στρατευομένους, ὅποι ποτ´ ἂν ἄγωσιν,
[11, 44]   μόνων· τούτοις δὲ προσθεῖναι δίκας  τοὺς   στρατηγούς. ἐὰν δὲ μὴ ποιῶσι
[11, 43]   κινεῖν, ἔπειτα τοὺς ἡγεμόνας καὶ  τοὺς   στρατηγοὺς καταλιπεῖν οὔτε ὅσιον οὔτ´
[11, 37]   ὄχλος δημοτῶν οὐκ ὀλίγος, ὥστε  τοὺς   σύμπαντας ἀμφὶ τετρακοσίους γενέσθαι. ~Ὁ
[11, 40]   συμφοράς, μάρτυρας τῶν λόγων παρεχόμενος  τοὺς   σὺν αὐτῷ παρόντας ἐκ τῆς
[11, 27]   τὸν ὑπασπιστήν, οὐδὲ τοὺς ἄλλους  τοὺς   σὺν αὐτῷ πεσόντας ἄλλως τε
[11, 42]   ἐν τῇ πόλει πραττομένων μηδὲν  τοὺς   σφετέρους ἔτι ἐῶντας πολυπραγμονεῖν, τὰ
[11, 47]   τ´ ἐκ τοῦ χάρακος ἐπεὶ  τοὺς   σφετέρους προσιόντας ἐθεάσαντο, θρασύτεροι γεγονότες
[11, 57]   βουλευτὰς εἰς ταῦτα παρακαλοῦντας, ἀλλὰ  τοὺς   σφίσιν αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους. τῶν μὲν
[11, 27]   οὐδὲν αὐτῶν εἰσήκουον ἐκεῖνοι, ἀλλὰ  τούς   τ´ ἄνδρας ἀπεκρύψαντο καὶ τὰς
[11, 44]   μὲν Κορνήλιος ἔφη δεῖν ἀπεῖναι  τοὺς   ταχθέντας εἰς τὸν Ἀουεντῖνον αὐθημερὸν
[11, 49]   νεωστὶ ὑπὸ τῶν δημάρχων ἀναιρεθέντι·  τούς   τε κυρωθέντας ὑπ´ αὐτῶν νόμους
[11, 47]   ἐν νικήσαντες οἱ Ῥωμαῖοι  τούς   τε συστάδην μαχομένους ἐτρέψαντο καὶ
[11, 7]   μή τι μεῖζον ἐργάσωνται κακόν,  τούς   τε ὑπακούσαντας καὶ τὰ ὅπλα
[11, 37]   γὰρ ἐξουσίαν ἀσπάσασθαι τὴν θυγατέρα  τοὺς   τελευταίους ἀσπασμοὺς ἐπ´ ἐξουσίας καὶ
[11, 33]   τὸ βῆμα καὶ προσάγειν ἐκέλευσε  τοὺς   τῆς κόρης συγγενεῖς. προσελθόντων δ´
[11, 1]   ὄντες ἕνδεκα μυριάδων, ἀλλὰ καὶ  τοὺς   τόπους, ἐν οἷς αἱ πράξεις
[11, 27]   ἧκον ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἄγοντες  τοὺς   τραυματίας καὶ διέσπειραν λόγον, ὡς
[11, 36]   παιδίσκην ἀπάγειν, εἴτε διαλύσασθαι πρὸς  τοὺς   τρέφοντας αὐτὴν χρηματισθεὶς χαρισάμενος.
[11, 54]   μαθοῦσα ψηφίζεται στρατιὰν καταγράφειν καὶ  τοὺς   ὑπάτους ἀμφοτέρους ἐξάγειν δυνάμεις. ἀντέπραττον
[11, 52]   τοῦ Σκαπτίου λέγοντος αἰδὼς εἰσῄει  τοὺς   ὑπάτους ἐνθυμουμένους, ὡς οὔτε δίκαιον
[11, 60]   βουλῇ διάγνωσιν ὑπὲρ τοῦ νόμου  τοὺς   ὑπάτους, μήτ´ ἐν τῷ παρόντι
[11, 54]   μόνον ἐν τῷ συνεδρίῳ πρὸς  τοὺς   ὑπάτους ταῦτ´ ἀπειλῆσαι προήχθησαν, ἀλλὰ
[11, 16]   παραινεῖν ἀπὸ τοῦ κρατίστου ποιεῖσθαι  τοὺς   ὑπὲρ τῶν καλῶν ἀγῶνας, καὶ
[11, 45]   δέομαι γράφειν, καὶ τὸν κελεύοντα  τοὺς   ὑπὸ τοῦ δήμου τεθέντας ἐν
[11, 23]   ἐπ´ αὐτοὺς οἱ πολέμιοι καὶ  τοὺς   ὑποστάντας τοῦ χάρακος καταβαλόντες ἐπέβησαν
[11, 47]   τε συστάδην μαχομένους ἐτρέψαντο καὶ  τοὺς   φεύγοντας ἐπιδιώκοντες, οὓς μὲν ἀπέκτειναν,
[11, 57]   παρακαλεῖν εἰς ταῦτα τὰ συνέδρια  τοὺς   φιλοδημοτάτους, ἀγανακτήσοντας δηλονότι καὶ οὐ
[11, 1]   ἐν οἷς ἔγωγε τίθεμαι καὶ  τοὺς   φιλοσόφους, ὅσοι μὴ λόγων, ἀλλ´
[11, 18]   βουλευόμενοι. οὐκ ἀνελοῦμεν ἐκ μέσου  τοὺς   φλυάρους; οὐ ταχεῖαν ψηφιούμεθα τῇ
[11, 5]   ἔφησε· Θᾶττόν μ´ ἀναγκάσετε, Ἄππιε,  τοὺς   χαλινοὺς διαρρῆξαι οὐκέτι μετριάζοντες, ἀλλὰ
[11, 41]   πάθητε, παρασκευαζόμενοι διαρρήξατε ἤδη ποτὲ  τοὺς   χαλινούς, σχέτλιοι· ἀναβλέψατε ὀρθοῖς
[11, 44]   ἡγεμόνες ἀγανακτοῦντες ἐπὶ τῷ καταλελεῖφθαι  τοὺς   χάρακας ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἀμφοτέρους,
[11, 2]   καὶ βουλῆς καταφρονήσαντες· ἔπειθ´ ὅτι  τοὺς   χαριεστάτους Ῥωμαίων, οἷς οὐ κατὰ
[11, 9]   ὑμετέρας λέγω, μή μοι διὰ  τοῦτ´   ἀπεχθάνεσθαι ἐνθυμουμένους, ὅτι οὐκ ἐπὶ
[11, 58]   ἐκ τῶν πατρίων ἐθισμῶν καὶ  τοῦτ´   ἀποδεδόσθαι τὸ γέρας, οὐδὲ τοὺς
[11, 61]   μεταλαβεῖν καί, εἰ μὴ δοθείη  τοῦτ´   αὐτοῖς ὑπὸ τῶν πατρικίων,
[11, 60]   ὧν ἀνάγκη θάτερον ἄκοντας ὑπομεῖναι,  τοῦτ´   αὐτῷ δοκεῖν εἶναι λυσιτελέστερον, τὸ
[11, 27]   δὲ οὐδεμίαν. ἀγανάκτησις δὴ μετὰ  τοῦτ´   ἐγίνετο πάντων καὶ βοὴ καὶ
[11, 60]   ἂν ἅπασι δόξῃ ψῆφον ἐπενέγκασι,  τοῦτ´   εἶναι κύριον. ἐπιτελεῖσθαι δὲ τὸ
[11, 34]   μόνον ἐλευθέρων, ἀλλὰ καὶ δούλων,  τοῦτ´   ἔλεγον τελευτῶντες, ὅτι τῷ γάλακτι
[11, 39]   ἂν αὐτῷ τὰς δίκας. μετὰ  τοῦτ´   ἐξουσίας ὅσης ἐβούλοντο τυχόντες οἱ
[11, 16]   τοιάδε· Θαυμαστὸν μὲν ἦν καὶ  τοῦτ´,   βουλή, εἰ ταύτην ἔχοντες
[11, 56]   ἀποδείξομαι πάσῃ τῇ παρρησίᾳ χρώμενος  τουτὶ   γὰρ τῷ κοινῷ συμφέρει τὸ
[11, 15]   τὴν ἰδίαν ἀπέκλεισέ μοι, καὶ  τουτὶ   τὸ συνέδριον ἄβατον {ὥσπερ} ἐφ´
[11, 20]   ἔνατον δέκατον ἔτος οἶμαι  τουτί.   τότε τοίνυν ἀποστειλάντων ὑμῶν νεότητα
[11, 15]   τι βούλει παραινεῖν λοιδορεῖσθαι  τοῦτο   γὰρ ἀληθέστερον ὅταν ἐξέλθῃς ἐκ
[11, 11]   αἰτίας παρὰ τοῖς πολίταις ὄντες;  τοῦτο   γὰρ ἔσθ´ ὑπόλοιπον εἰπεῖν. εἰ
[11, 12]   τὸν πράττοντα κωλύειν ἰσότιμον ὄντα·  τοῦτο   δ´, ὡς ἑτέρου τινὸς ἔργου
[11, 12]   τῶν ἄλλων τις ἀγνοοῦντός σου·  τοῦτο   δ´, ὡς οὐχ ἱκανὸς ἦσθα
[11, 20]   ἡμέρᾳ κυρωθῆναι μιᾷ βουλομένων ὑμῶν.  τοῦτο   δὴ τὸ παράδειγμα μιμησαμένους ἡμᾶς
[11, 14]   τὸ πρᾶγμα δή με ἠνάγκασε  τοῦτο   διαλεχθῆναι ἐν τῷ συνεδρίῳ πρὸς
[11, 16]   κακῶς ποιεῖν· καὶ οὐδ´ αὐτὸ  τοῦτο   δύνανται συνιδεῖν, ὅτι γνώμας ἀσυμφόρους
[11, 46]   κλήρου κατηγορεῖν. εἰσαγγέλλεται δὴ μετὰ  τοῦτο   εἰς τὸν δῆμον Ἄππιος ὑπὸ
[11, 50]   τοῦ θριάμβου, πρῶτοι Ῥωμαίων ἁπάντων  τοῦτο   εἰσηγησάμενοι τὸ ἔθος. ἐκ δὲ
[11, 27]   γενομένης τῆς μάχης. ἐτεκμήραντο δὲ  τοῦτο   ἐκ τῶν τραυμάτων. αὐτός τε
[11, 4]   ὑφ´ ὑμῶν. καίτοι τίνος ἔλαττον  τοῦτο   κακόν, ὅτε Οὐαλέριος ὢν {Ποτῖτος}
[11, 8]   γὰρ ἐξεγένετο ἡμῖν, πρὶν εἰς  τοῦτο   καταστῆσαι τὸν πόλεμον, ὑπὸ τῆσδε
[11, 7]   ἑαυτῶν ἔχειν ἀσφαλῶς. ἐὰν γὰρ  τοῦτο   μάθητε, καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ
[11, 5]   πατρίους πάλιν ἀποδείκνυσθαι ἀρχάς· κἂν  τοῦτο   μανεὶς δῆμος ὑπομείνῃ, πάλιν
[11, 11]   δόξετε ἀκόντων ἄρχειν τῶν ἴσων·  τοῦτο   μὲν γὰρ τυραννικόν, τὸ δὲ
[11, 12]   χρῆσθαι πρὸς τὰ κατηγορήματα πολλαῖς·  τοῦτο   μέν, ὡς οὐκ αὐτὸς ἥμαρτες,
[11, 1]   τε γὰρ πολλοῖς οὐκ ἀπαρκεῖ  τοῦτο   μόνον ἐκ τῆς ἱστορίας παραλαβεῖν,
[11, 4]   ἀγνοῶν μέν, ὅτι διὰ κενῆς  τοῦτο   ποιῶ, φανερὰν δὲ βουλόμενος πᾶσι
[11, 33]   ἵνα δὲ σὺν εὐσχήμονι δίκης  τοῦτο   πράττῃ προφάσει, μὴ παραγενηθέντος ἐπὶ
[11, 56]   τῶν βουλευμάτων παρέλαβον, καὶ μετὰ  τοῦτο   συνέδριον αὐτοὶ πάλιν ἐκ τῶν
[11, 30]   αἰτίας προσήκειν τῷ Ἀππίῳ φυλάττειν  τοῦτο   τὸ δίκαιον· πρῶτον μὲν ὅτι
[11, 46]   πᾶσιν ἄδεια ἐδόθη. δὲ  τοῦτο   τὸ πολίτευμα εἰσηγησάμενος ἦν Μάρκος
[11, 31]   νῦν δὲ παράδος τὴν κόρην.  Τοῦτο   τὸ τέλος ἐξενέγκαντος Ἀππίου πολὺς
[11, 44]   τῶν αἰτίων τῆς ἀποστάσεως μόνων·  τούτοις   δὲ προσθεῖναι δίκας τοὺς στρατηγούς.
[11, 59]   ἡγεμονίας, ἐπεὶ ταῦτα καὶ παραπλήσια  τούτοις   διεξῆλθε, τελευτῶν ἔφη μὴ δύνασθαι
[11, 16]   τῶν φίλων. ὑπερβολὴν γὰρ ἀνοίας  τούτοις   καὶ οὐ πόρρω θεοβλαβείας πεποιήκασιν
[11, 40]   χάριτες, καὶ πάντα τὰ ὅμοια  τούτοις,   μεταγνώτω· καὶ μιᾷ διανοίᾳ χρησάμενοι
[11, 35]   ταῦτά τε δὴ καὶ πολλὰ  τούτοις   ὅμοια ἐπιλογιζόμενοι καὶ πρὸς ἀλλήλους
[11, 35]   μὴ τεκούσῃ. ~Ταῦτα καὶ πολλὰ  τούτοις   ὅμοια παρεχομένων αὐτῶν ἰσχυρὰ καὶ
[11, 30]   τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών· πρὸς δὲ  τούτοις   ὅτι μετὰ τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας
[11, 9]   ὅταν μὴ καλῶς. πρὸς δὲ  τούτοις   ὅτι ταύτην πολιτείας διαδέδεγμαι προαίρεσιν
[11, 20]   οὐκ ἔχετε. τοῖς γὰρ ἀνδράσι  τούτοις   παρελήλυθεν τῆς ἀρχῆς χρόνος,
[11, 56]   ἓξ ἀποχρῆν δοκεῖ ἔν τε  τούτοις   τοῖς ἀνδράσι μὴ ἐλάττονες ἀριθμὸν
[11, 30]   πρῶτον μὲν ὅτι τὸν νόμον  τοῦτον   ἅμα τοῖς ἄλλοις ἐν ταῖς
[11, 15]   τῆς γνώμης ἐκάθισε. μετὰ δὲ  τοῦτον   ἀναστὰς Λεύκιος Κοίντιος καλούμενος
[11, 15]   ἔξω τοῦ πράγματος φλυαρῶν. Μετὰ  τοῦτον   ἀνίσταται πάλιν Κλαύδιος κατηφὴς
[11, 56]   βουλευτῶν Λευκίου Οὐαλερίου, καὶ μετὰ  τοῦτον   ἀξιοῦτε Ὁράτιον εἴ τι βούλεται
[11, 21]   Κορνήλιος ἐδόκει τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι,  τοῦτον   ἀπεφηνάμεθα νικᾶν καὶ τὴν ἀποδειχθεῖσαν
[11, 22]   κατελύθησαν ὑπὸ τοῦ δήμου  τοῦτον   γὰρ δὴ μάλιστα προπηλακίζοντες ἐξηγρίωσαν
[11, 25]   νίκης αἴτιος ἐγένετο τοῖς ὑπάτοις.  τοῦτον   δὴ τὸν ἄνδρα πολλοὺς ἐν
[11, 47]   οὔτε πολλὴν καταλειπομένην οὔτ´ ἀγαθήν,  τοῦτον   εἶναι νομίσας τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον
[11, 8]   τις εἰκάζειν, πολὺς μετὰ  τοῦτον   ἔσται χρόνος, ἐν περὶ
[11, 46]   γενομένων παρανομιῶν. ἑλόντες μὲν γὰρ  τοῦτον   εὐπετῶς ἐδόκουν καὶ τῶν ἄλλων
[11, 59]   τὴν γνώμην Οὐαλερίου καὶ μετὰ  τοῦτον   Ὁρατίου δευτέρῳ γὰρ τούτῳ λόγον
[11, 36]   αὐτῷ ταῦτα καὶ κρίνω εἶναι  τοῦτον   τῆς παιδίσκης κύριον. ~Ὡς δὲ
[11, 20]   ἐντεῦθεν ἐξελθεῖν· ἐὰν γὰρ ὑπερβαλώμεθα  τοῦτον   τὸν καιρόν, οὐκέτι συνάξουσιν ἡμᾶς
[11, 29]   αἱ μητέρες αὐτῶν ἔχωσι. κατὰ  τοῦτον   τὸν νόμον ἀξιῶ τὴν θυγατέρα
[11, 8]   ἔχοι τις εἰπεῖν βεβαίως, ὅτι  τοῦτον   ὑπερβαλόμενοι τὸν καιρὸν ὡς οὐκ
[11, 21]   νικᾶν καὶ τὴν ἀποδειχθεῖσαν ὑπὸ  τούτου   γνώμην γράψαντες ἐκφέρομεν. Οὐαλέριος δὲ
[11, 22]   ἑταίρων ὄχλος, πολὺς δὲ πελατῶν.  τούτου   δ´ ἀρξαμένου καὶ τὸ ἄλλο
[11, 16]   ἀγαθῶν ἀντιπάλους. πολλῷ δ´ ἔτι  τούτου   θαυμασιώτερόν ἐστιν, εἰ τὰς ἰδίας
[11, 46]   ἐλάττους ὄντες περιῆσαν τῶν δημοτικῶν.  ~Τούτου   κυρωθέντος ὑπὸ τῶν ὑπάτων τοῦ
[11, 50]   εἰσηγησάμενοι τὸ ἔθος. ἐκ δὲ  τούτου   πάλιν εἰς ἐγκλήματα καὶ διαφορὰς
[11, 1]   τὸν Περσικὸν πόλεμον ἵν´ ἐπὶ  τούτου   ποιήσωμαι τὸν λόγον ἐνίκησαν Ἀθηναῖοί
[11, 5]   τοῖς πολίταις ψῆφον ὑπὲρ αὐτοῦ  τούτου,   πότερα δεῖ μένειν τὴν δεκαδαρχίαν
[11, 11]   λαμβάνειν ἀριστοκρατικόν. τοῦ δὲ πολιτεύματος  τούτου   πρῶτον οἴομαι δεῖν ἄρξαι σὲ
[11, 11]   πάντες ὑπολήψονται τὸν ἄρξαντα καὶ  τούτους   γεγενῆσθαι χρηστούς· ἐὰν δ´ οὗτοι
[11, 14]   ἀποδίδομεν κοινάς, ὑπὲρ ἅπαντας δὲ  τούτους   γῆν, κατέχει τὸν σὸν
[11, 16]   μᾶλλον δὲ μανίας, ὥσθ´, ἵνα  τούτους   διαβάλλωσι πρὸς ὑμᾶς, ὅλην ὑπομένουσιν
[11, 37]   τῆς ἀνάγκης σωφρονισθέντες εἴξετε. μὴ  τούτους   οἴεσθε τοὺς ἐπὶ τοῦ Καπετωλίου
[11, 36]   Κλαυδίου πραγμάτων εἶχον ἐν φροντίδι.  τούτῳ   δ´, ὡς ἔοικε, τὸν ἴδιον
[11, 44]   ἐχθρῶν σφίσιν ἐπιθησομένων καὶ ἐπὶ  τούτῳ   ἡκόντων, ἐπειδὴ κατέμαθεν οὐδὲν νεωτερίσαντας
[11, 28]   ἐτάχθη τοῖς ἐπ´ Αἰκανοὺς στρατευσαμένοις.  τούτῳ   θυγάτηρ ἔτυχεν οὖσα καλλίστη τῶν
[11, 8]   ἐκεῖνον ἀφεὶς τὸν καιρὸν ἐν  τούτῳ   λέγειν ὑπὲρ αὐτῶν ἠξίου· οὐδ´
[11, 59]   μετὰ τοῦτον Ὁρατίου δευτέρῳ γὰρ  τούτῳ   λόγον ἀπέδωκαν οἱ ὕπατοι ταὐτὸ
[11, 4]   ἐκείνης ἀπεστερήμεθα, ὑμᾶς τοὺς ἅμα  τούτῳ   παρειληφότας καὶ τὴν ἐκείνης ἐξουσίαν
[11, 36]   Οὐεργίνιε, καὶ ὑμεῖς οἱ σὺν  τούτῳ   παρόντες, οὐ νῦν πρῶτον ἀκήκοα,
[11, 36]   προσῆκέ μοι, βέλτιον δὲ ἡγησάμην  τούτῳ   τὴν ἐξουσίαν καταλιπεῖν, ὁπότε γένοιτο
[11, 22]   κατέλιπον τὴν πόλιν. ἡγεμὼν δὲ  τούτων   ἀνὴρ ἦν ἐπιφανὴς Γάιος Κλαύδιος,
[11, 18]   καθίζετε καὶ τιμᾶτε τοὺς ἑκατέρου  τούτων   ἀξίους, ὅταν ἐφ´ ὑμῖν γένηται
[11, 10]   οἱ πατέρες αὐτῶν ἐκαρποῦντο, ἄχθονται  τούτων   ἀπελαυνόμενοι δι´ ὑμᾶς τὰς προγονικὰς
[11, 62]   μὲν οὖν οὐδὲν ἐπὶ τῆς  τούτων   ἀρχῆς οὔτε πολεμικὸν οὔτε πολιτικὸν
[11, 21]   γνώμας καὶ μηδὲν ἔτι καινουργεῖν.  τούτων   δὲ λεγομένων ὑφ´ ἑκατέρου μετὰ
[11, 62]   τοῦ πράττειν τὰ κοινὰ γενομένων.  τούτων   δὲ τὴν ἐξουσίαν ἀπειπαμένων
[11, 22]   ἀλλήλων καὶ μεταστάσει τῆς πολιτείας.  τούτων   δὲ τῶν ἑταιριῶν ἡγεμόνες ἦσαν
[11, 20]   ~Μέμνησθε, ὅτι ἀπὸ τῶν αὐτῶν  τούτων   ἐθνῶν ὥσπερ νῦν δυνάμεις ἐνέβαλον,
[11, 3]   γὰρ ὑπὸ τοῦ συνεδρίου κυρωθείη  τούτων   ἑκάτερον, πρῶτον μὲν εὐπειθεῖς ἔσεσθαι
[11, 52]   ὧν ἂν εὕρωσιν αὐτὴν οὖσαν  τούτων   ἐπικρινεῖν· τοῖς τε δικαζομένοις ὀργὴν
[11, 4]   καὶ κάθησο. Ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ  τούτων,   ἔφησεν Οὐαλέριος, ἀνέστηκα ἐρῶν,
[11, 14]   ἐπανορθώσεως. εἰ δέ τις ἕτερα  τούτων   κρείττω ἐρεῖ, τὰ βέλτιστα νικάτω.
[11, 6]   περὶ ὧν βουλευσόμενοι συνεληλύθατε, περὶ  τούτων   λέγωσι καὶ μηδὲν ἔξω· ἐὰν
[11, 3]   τὸ δημοτικὸν πλῆθος  τούτων   μὲν οὐδέτερον, ἐπεὶ δι´ ὑποψίας
[11, 3]   συνεκάλουν τὰς ἑταιρείας, καὶ μετὰ  τούτων   τι χρὴ πράττειν ἐσκόπουν.
[11, 2]   παρεῖναι ταῖς ἀρχαῖς, ἀλλὰ καὶ  τούτων   οἱ πλείους ἀνασκευασάμενοι πανοικεσίᾳ καὶ
[11, 9]   διατριβὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ καὶ  τούτων   οἱ πλείους τὸν βίον ἔχουσιν
[11, 18]   ἑαυτούς. ~Ὦ πολλῆς μὲν εὐηθείας  τούτων,   οἷς ἐπὶ νοῦν ἔρχεται τοιαῦτα
[11, 13]   τις ἐξ ἀγαθοῦ κακός, ὑπὸ  τούτων   πάλιν αὐτὸν ἐκ πονηροῦ γενέσθαι
[11, 13]   βαρεῖαν αὐτῆς ἀφελόμενος. ποίησαι δὲ  τούτων   παραδείγματα τοὺς προγόνους ἐνθυμηθείς, ὅτι
[11, 5]   καὶ ταῦτα καὶ ἔτι χείρονα  τούτων   πάσχειν ἐφ´ ὑμῖν γενόμενοι καὶ
[11, 50]   κατεῖχε. καὶ τὰ μὲν ἐπὶ  τούτων   πραχθέντα τῶν ὑπάτων ταῦτ´ ἦν.
[11, 48]   κοινῶς πάντες καὶ ἰδίως  τούτων   προηγούμενος· ἦν γὰρ οὐ μόνον
[11, 23]   ἕνεκεν· ἡγεῖτο δὲ τῶν δύο  τούτων   ταγμάτων Ἄππιος Κλαύδιος προεστηκὼς
[11, 34]   τὴν γαστέρα ὄγκου. χωρὶς δὲ  τούτων   τὰς ἐπὶ τοῦ τόκου καὶ
[11, 51]   Τίτος Οὐεργίνιος· καὶ οἱ παρὰ  τούτων   τὴν ἀρχὴν παραλαβόντες, Μάρκος Γεγάνιος
[11, 44]   τύχης δεξάμενοι. ἡγεμόνες δὲ καὶ  τούτων   τῶν ταγμάτων ἦσαν δέκα χιλίαρχοι
[11, 52]   χώρας κύριος. ταῦτα μὲν ἐπὶ  τούτων   τῶν ὑπάτων ἐπράχθη. ~Μάρκου δὲ
[11, 18]   αὐτὸν σωφρονεῖν. ἀλλὰ τὰς μὲν  τούτων   φιλονεικίας ἐάσατε χαίρειν, δὲ
[11, 37]   μαγειρικοῦ, μάχαιραν ἐξαρπάσας ἀπὸ τῆς  τραπέζης   παίει τὴν θυγατέρα διὰ τῶν
[11, 38]   ἐνεχθεὶς εἰς ἀπόνοιαν αὐτοὺς ἠνάγκασε  τραπέσθαι.   οὐ γὰρ ἀνέσχοντο τῶν ἐπιβαλλομένων
[11, 22]   μὴ πρὸς ἀλκὴν οἱ κωλυόμενοι  τράπωνται,   καὶ λογισμὸς ὀρθὸς ὡς κρεῖττον
[11, 27]   πρώτοις ἐνέτυχεν, αὐτοί τε πολλὰ  τραύματα   λαβόντες μόλις αὐτοὺς ἀποφύγοιεν. καὶ
[11, 23]   δὲ διασωθέντες ἐκ τῆς φυγῆς  τραυματίαι   τε οἱ πλείους καὶ τὰ
[11, 27]   ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἄγοντες τοὺς  τραυματίας   καὶ διέσπειραν λόγον, ὡς ἐπιφανεὶς
[11, 26]   αὐτὸν ἀποκτείνει μὲν περὶ πεντεκαίδεκα,  τραυματίζει   δὲ καὶ διπλασίους. ἐδόκει δ´
[11, 27]   ἐτεκμήραντο δὲ τοῦτο ἐκ τῶν  τραυμάτων.   αὐτός τε γὰρ Σίκκιος
[11, 30]   οὐ πολλοῖς πρότερον ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν·  τραφεῖσαν   δὲ τὴν παρθένον, ὡς ἐλευθέρᾳ
[11, 31]   τυραννίδα, ἀλλὰ τὸν ἐμὸν ἀποκόψας  τράχηλον   ταύτην τε ἀπαγαγεῖν, ὅπου σοι
[11, 32]   τῆς διεγγυήσεως τοῦ σώματος, ἐπειδὴ  τραχυνομένους   ὑμᾶς πρὸς τὴν ἀπόφασιν ὁρῶ,
[11, 53]   τοῦ συμφέροντος ἁμαρτάνειν τοὺς δημοτικούς,  τραχύτεροι   δ´ ὑπὸ τῶν νομιζόντων ἐξ
[11, 26]   μὴ βάδην ἀνιόντι, διὰ τὴν  τραχύτητα   τῶν ὄχθων, σύνθημα δόντες ἀλλήλοις
[11, 60]   τρεῖς μὲν ἐκ τῶν πατρικίων,  τρεῖς   δ´ ἐκ τῶν δημοτικῶν, ἐξουσίαν
[11, 25]   θατέρῳ τῶν στρατοπέδων, ἔνθα οἱ  τρεῖς   ἡγεμόνες ἦσαν, ἅπαντας ἑτοίμους ἐποίησε
[11, 60]   ἀντὶ τῶν ὑπάτων χιλιάρχους ἀποδειχθῆναι,  τρεῖς   μὲν ἐκ τῶν πατρικίων, τρεῖς
[11, 62]   μετασχόντες δ´ αὐτῆς ἑβδομήκοντα καὶ  τρεῖς   μόνον ἡμέρας ἀποτίθενται κατὰ τὸν
[11, 13]   ἀναφαίρετοι χαριέστατοί τε καὶ ἀμεταμέλητοι.  τρέφε   τὴν ψυχὴν ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς
[11, 29]   δὲ λαβοῦσα ὑποβάλλεται καὶ  τρέφει   παίδων οὔτ´ ἀρρένων οὔτε θηλειῶν
[11, 34]   τῶν τέκνων δεομένην στέργειν καὶ  τρέφειν,   τι ἂν φύσις
[11, 36]   ἀπάγειν, εἴτε διαλύσασθαι πρὸς τοὺς  τρέφοντας   αὐτὴν χρηματισθεὶς χαρισάμενος. ἐν
[11, 23]   καὶ σὺν αὐτῷ Σπόριος Ὄππιος.  τρία   δὲ ἔχοντες ἐξῆγον ἐπὶ Σαβίνους
[11, 1]   τὴν τῶν δέκα ἀρχὴν ἔτη  τρία   τῶν κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν δὲ
[11, 1]   πεζομαχίᾳ μιᾷ καταγωνισάμενοι τὸν βάρβαρον  τριακοσίας   ἄγοντα μυριάδας αὐτοὶ σὺν τοῖς
[11, 54]   σφίσι διὰ ταχέων ὡς ἐν  τρίβῳ   τοῦ πολέμου κειμένοις. ἐλέγοντο δὲ
[11, 4]   Φάβιε Οὐιβολανέ, τὸν ἐπὶ ταῖς  τρισὶν   ὑπατείαις κοσμούμενον, εἰ τὸν αὐτὸν
[11, 17]   ὁρίσαντες ἀγορὰν τὴν ἀπὸ ταύτης  τρίτην.   πῶς γὰρ ἂν ἀληθῶς γένοιτό
[11, 1]   ~Ἐπὶ δὲ τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ  τρίτης   ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον Κρίσων
[11, 52]   ταῦτα δὴ λογιζόμενοι καὶ ἀγανακτοῦντες  τρίτον   ἐκέλευσαν τεθῆναι καδίσκον ὑπὲρ τῆς
[11, 62]   τὴν ἀνθύπατον ἀρχὴν κατὰ τὸν  τρίτον   ἐνιαυτὸν τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ τετάρτης
[11, 60]   εὐαρεστεῖν ἀμφοτέρους παρελθὼν ὕπατος  τρίτον   ἠρώτα Γάϊον Κλαύδιον, ὃς ἐδόκει
[11, 16]   Κοίντῳ Φαβίῳ Οὐιβουλανῷ συνυπάτευσε τὸ  τρίτον   ὑπατεύοντι, δραστήριον ἄνδρα καὶ πολιτικοὺς
[11, 23]   ἐν τάχει τὰς δυνάμεις καὶ  τριχῇ   νείμαντες δύο μὲν τάγματα κατέλιπον
[11, 21]   τῷ προσήκοντι καλοῦντες ἕκαστον τόπῳ.  τριῶν   δ´ ἀποδειξαμένων γνώμας διαφόρους, Κλαυδίου
[11, 32]   ἀπαγγεῖλαί τε Οὐεργινίῳ τήμερον καὶ  τριῶν   τεττάρων ὡρῶν αὔριον ἐκ
[11, 27]   συνελθόντες εἰς ἓν ἀπὸ τῶν  τριῶν   ταγμάτων ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν
[11, 44]   Φιδήνῃ στρατιᾶς οἱ κράτιστοι τῶν  τριῶν   ταγμάτων λοχαγοὶ πολλὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι,
[11, 42]   ὅτε ὑμῶν κρείττους ἦσαν στρατηγοί·  τρόπαιά   τε καθ´ ἡμῶν ἀνιστᾶσι καὶ
[11, 22]   πολὺ τὸ γενναῖον ἐν τοῖς  τρόποις   ἦν, ἰδίας ἑταιρίας κατασκευαζομένων καὶ
[11, 25]   ἐγίνετο, στρατιωτικὸς ἀνὴρ καὶ τὸν  τρόπον   ἁπλοῦς τά τ´ ἄλλα ἐπείθετο
[11, 36]   τήνδε τὴν ἀρχὴν παραλαβεῖν. ὃν  τρόπον   δ´ ἔγνων, ἀκούσατε. πατὴρ
[11, 1]   τῶν κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν δὲ  τρόπον   ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην ἤδη τὴν δυναστείαν
[11, 19]   μὲν οὖν τῆς δεκαδαρχίας, ὃν  τρόπον   ἐπιμελεῖται τῶν κοινῶν, ὅσα Κλαύδιος
[11, 29]   τοὺς νόμους ἄγω. ὃν δὲ  τρόπον   ἐστὶν ἐμή, μάθε. ἔστι μοι
[11, 6]   δὲ τοῦ πολέμου, τίνα χρὴ  τρόπον   ὡς τάχιστα καὶ κάλλιστα τοὺς
[11, 30]   δεῖν ταῖς ἐπιθυμίαις ἐκ παντὸς  τρόπου   χαρίζεσθαι. τὴν μὲν οὖν δίκην
[11, 40]   ἀλλ´ ἐκ τοῦ βιαιοτάτου τῶν  τρόπων,   πολλὴν δειλίαν καὶ μαλακίαν καταγνόντες
[11, 40]   μετὰ θεούς, καὶ γηραιοὶ πατέρες  τροφεῖα   πολλὰ καὶ ἄξια τῶν πόνων
[11, 28]   προσέπεμπέ τινας ἀεὶ πρὸς τὰς  τροφοὺς   αὐτῆς γυναῖκας ἦν γὰρ ὀρφανὴ
[11, 28]   παρηγγέλλετο δὲ τοῖς πειρωμένοις τὰς  τροφοὺς   μὴ λέγειν, τίς τῆς
[11, 13]   παρὰ τῶν ἴσων καὶ ζήλου  τύγχανε   παρὰ τῶν ἐπιγιγνομένων καὶ κλέος
[11, 49]   οὐδὲ κατὰ μικρὸν ἀξίους εἶναι  τυγχάνειν.   ~Ἀποψηφισαμένης δὲ τῆς βουλῆς τὸν
[11, 56]   ὅσιόν τε καὶ θεμιτόν ἐστι  τυγχάνειν·   ὅταν δ´ εἰς ἀνάγκην κατακλεισθῆτε
[11, 40]   ἕως ἂν ὑπὸ τῶν δέκα  τυραννῆσθε.   ~Οὔτε σωφρόνων οὔτε γενναίων ἐστὶν
[11, 31]   μηκέτι τὴν ὀνειδιζομένην ὑμῖν ἀρνοῦ  τυραννίδα,   ἀλλὰ τὸν ἐμὸν ἀποκόψας τράχηλον
[11, 10]   ταῦτα πάνθ´ ὑμᾶς μισεῖ καὶ  τυραννίδα   καλεῖ τὴν ἀρχήν. ~Πῶς οὖν
[11, 5]   Οὐαλερίων ἀπόγονοι τῶν ἐξελασάντων τὴν  τυραννίδα,   λείπεται δὲ διαδοχὴ τῆς Ὁρατίων
[11, 41]   ἐλεύθερον γενομένην, ὑμεῖς δὲ πολυκέφαλον  τυραννίδα   πάσῃ παρανομίᾳ τε καὶ ἀσελγείᾳ
[11, 13]   τῆς ἀρχῆς μυρίοις γοῦν ὑπῆρξε  τυραννίδας   ἀποθεμένοις μηδὲν δεινὸν ὑπὸ τῶν
[11, 15]   ἀνάξιον γεγονότα τῶν προγόνων καὶ  τυραννικὴν   ἐζηλωκότα παρανομίαν, ἀλλ´ ἀνασκευασάμενος ἅπαντα
[11, 41]   ἑνὸς οὐκ ἤνεγκαν ἀκολάστου μειρακίου  τυραννικὴν   ὕβριν εἰς ἓν σῶμα ἐλεύθερον
[11, 13]   πόθος ἡδονῶν ὀλεθρίων, ἃς οἱ  τυραννικοὶ   φέρουσι βίοι. εἰ δὲ βούλει
[11, 35]   αὐτὸς ἔγραψε καὶ ἔργον ἐτόλμησε  τυραννικὸν   πρᾶξαι καὶ ὠμόν. ~Ἔτι γὰρ
[11, 11]   τῶν ἴσων· τοῦτο μὲν γὰρ  τυραννικόν,   τὸ δὲ παρ´ ἑκόντων τὰς
[11, 13]   τῇ προαιρέσει τῶν πολιτευμάτων μὴ  τυραννικός,   ἀλλ´ ἀριστοκρατικὸς καὶ φεῦγε τοὺς
[11, 41]   μέχρι τῆς ἐμῆς θυγατρὸς  τυραννικὸς   ἔρως προελθὼν στήσεται, καὶ περὶ
[11, 41]   θυγατέρας ὡς δούλας ἀπάγουσιν οἱ  τύραννοι   καὶ μετὰ μαστίγων νυμφαγωγοῦσιν; ἐν
[11, 40]   χρόνῳ τὰ δεινά, μαθὼν ὅτι  τυράννοις   οὐδέν ἐστι πιστόν, οὐδ´ ἀπ´
[11, 37]   ἐξῆν ἔχειν ἀμφότερα διὰ τὸν  τύραννον.   κραυγῆς δὲ γενομένης ᾑμαγμένην ἔχων
[11, 41]   λέγειν. ἀόριστοι γὰρ αἱ τῶν  τυράννων   ἐπιθυμίαι κατὰ τὸ εἰκός, οἷα
[11, 41]   πρὸς ἄλλου τινὸς τῶν δέκα  τυράννων   πρὸς αὐτοῦ τοῦ Ἀππίου
[11, 40]   χρησάμενοι πάντες ἐλευθεροῦτε ἀπὸ τῶν  τυράννων   τὴν πατρίδα, ἐν θεῶν
[11, 54]   πολέμου κειμένοις. ἐλέγοντο δὲ καὶ  Τυρρηνῶν   οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ παρασκευάζεσθαι πρὸς
[11, 3]   ποταμοῦ. Αἰκανοὶ δ´ εἰς τὴν  Τυσκλάνων   γῆν ἐμβαλόντες ὅμορον οὖσαν σφίσι
[11, 23]   δεῖν πάντες ἀπολωλεκότες εἰς πόλιν  Τύσκλον   ἀφικνοῦντο· σκηνὰς δ´ αὐτῶν καὶ
[11, 30]   στρατοπέδου παραγενηθέντι τὰς ἰδίας ἀποδύρασθαι  τύχας,   καὶ δι´ ἑαυτοῦ τὴν δίκην
[11, 1]   ὀλιγαρχίας, ὅσα δὴ καὶ λόγου  τυχεῖν   ἄξια ἡγοῦμαι. ποιήσομαι δὲ τὸν
[11, 5]   ἐνδυόμενοι, οἵ γ´ οὐδὲ λόγου  τυχεῖν   ἐᾶτε τοὺς περὶ σωτηρίας τῶν
[11, 8]   ὡς οὐκ ἐπιτήδειον ἑτέρου δυνησόμεθα  τυχεῖν   ἐπιτηδειοτέρου. εἰ γὰρ ἐκ τῶν
[11, 49]   πρὸ δίκης, ἵνα μήτε λόγου  τύχῃ   κρινόμενος μήτ´ ἐλέου, ὡς, εἰ
[11, 12]   ἅπαντας πλανῶσαν τοὺς ἀνθρωπίνους λογισμοὺς  τύχην.   ἐγώ σοι τῆς ἀρχῆς ἀποστάντι
[11, 35]   χάρις ἦν· καὶ τὸ τῆς  τύχης   ἀνεκλαίοντο παράλογον, εἰς οἵας ὕβρεις
[11, 44]   ἀγαπητῶς τὸ συμβὰν ἀπὸ τῆς  τύχης   δεξάμενοι. ἡγεμόνες δὲ καὶ τούτων
[11, 28]   ἁρμόσασθαι γάμον, δι´ ὑπεροψίαν τῆς  τύχης   καὶ παρὰ τὸν νόμον, ὃν
[11, 31]   μηδὲν ἔτι μεῖζον φρονῶσι τῆς  τύχης.   τί οὖν ἔτι μέλλεις, ἀλλ´
[11, 39]   μετὰ τοῦτ´ ἐξουσίας ὅσης ἐβούλοντο  τυχόντες   οἱ περὶ τὸν Οὐαλέριον ἐνεφοροῦντο
[11, 46]   τῶν δημάρχων Ποπλίου Νομιτωρίου καὶ  τυχὼν   ἀπολογίας ἁπάσαις ἁλίσκεται ταῖς ψήφοις
[11, 21]   μετ´ αὐτοῦ ἑστῶτες ὅταν αὐτοὶ  τύχωσιν   ἐξουσίας ὑπατικῆς, δίκας τ´ ἤδη
[11, 19]   ψήφισμα· καὶ γὰρ ταῦτα εἴρηται  τῷ   ἀνδρὶ κατὰ τὸ βέλτιστον. ἐπεὶ
[11, 15]   οὐ δεομένοις συμβουλῆς γνώμας ἀποδεικνύμενος.  τῷ   Ἀππίῳ δ´ εἴ τι βούλει
[11, 30]   τε διὰ πολλὰς αἰτίας προσήκειν  τῷ   Ἀππίῳ φυλάττειν τοῦτο τὸ δίκαιον·
[11, 28]   νέων δημοτικῶν καρτεράν. ὡς δὲ  τῷ   βήματι προσῆλθεν, ἀσθμαίνων ἔτι καὶ
[11, 8]   δὲ καὶ κόσμου πολιτικοῦ προθεῖναι  τῷ   βουλομένῳ λέγειν. οὐ γὰρ ἐξεγένετο
[11, 34]   δούλων, τοῦτ´ ἔλεγον τελευτῶντες, ὅτι  τῷ   γάλακτι τῆς μητρὸς ἐτράφη τὸ
[11, 15]   τοῦ συνεδρίου κινήσας ἔπαινον ἐπὶ  τῷ   γενναίῳ καὶ φιλελευθέρῳ τῆς γνώμης
[11, 63]   τὸ τῶν ὑπάτων ἀρχεῖον ἐπεκύρωσε.  ~Τῷ   δ´ ἑξῆς ἐνιαυτῷ πάλιν ὑπάτους
[11, 26]   τὴν διάνοιαν αὐτῶν μηνυτὴς γίνεται  τῷ   δεσπότῃ. κἀκεῖνος ὡς ἔγνω κατακλειόμενον
[11, 11]   προβούλευμα τοῦ συνεδρίου ποιήσαντες ἀποδοίητε  τῷ   δήμῳ διαγνῶναι, πότερον αὐτῷ δοκεῖ
[11, 55]   μήτε ὑπατείας μήτ´ ἄλλης ἀρχῆς  τῷ   δήμῳ παραχωρεῖν μηδεμιᾶς· τοὺς δὲ
[11, 56]   συμφορῶν ἅπασιν ἡμῖν, ἐὰν ἐπιτρέψωμεν  τῷ   δήμῳ περὶ τοῦ νόμου ψῆφον
[11, 45]   αὐτούς, ὡς πάντα τὰ συμφέροντα  τῷ   δήμῳ πολιτευσόμενοι, νόμους ἐκύρωσαν ἐν
[11, 60]   δοκεῖν εἶναι λυσιτελέστερον, τὸ συγχωρῆσαι  τῷ   δήμῳ τὴν βουλὴν παρασπάσαί τι
[11, 62]   καὶ ἐκεῖνοι προειπόντες ἀρχαιρέσια καὶ  τῷ   δήμῳ τὴν διάγνωσιν ἀποδιδόντες, εἴτε
[11, 23]   ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ πλείους ἐν  τῷ   διωγμῷ διέφθειραν. οἱ δὲ διασωθέντες
[11, 6]   παντὶ ἄλλῳ γνώμην ἀγορεύειν ἐν  τῷ   ἑαυτοῦ τόπῳ κατὰ τὸν ἀρχαῖον
[11, 60]   δοκιμασθεῖσαν ὑπὸ τῶν παραγενηθέντων ἐν  τῷ   κατ´ οἰκίαν συνεδρίῳ γνώμην εἰσέφερεν,
[11, 44]   Φιδήνῃ στρατιᾶς ἡγεμόνες ἀγανακτοῦντες ἐπὶ  τῷ   καταλελεῖφθαι τοὺς χάρακας ὑπὸ τῶν
[11, 49]   ἦν οὗτος, ὥσπερ ἔφην, Ἀππίῳ  τῷ   καταστησαμένῳ τὴν ὀλιγαρχίαν καὶ νεωστὶ
[11, 8]   γῆν. ἐὰν μὲν οὖν ἀγανακτήσαντες  τῷ   καταφρονεῖσθαι πρὸς αὐτῶν ἐπαρθέντων ὡς
[11, 59]   αὖθις ἐρωτᾷ πρῶτον Οὐαλέριον, τί  τῷ   κοινῷ συμφέρει, καὶ τί προβουλεῦσαι
[11, 56]   τῇ παρρησίᾳ χρώμενος τουτὶ γὰρ  τῷ   κοινῷ συμφέρει τὸ δὲ περὶ
[11, 56]   ἀποφαίνεσθαι μὲν ἕκαστον δοκεῖ  τῷ   κοινῷ συνοίσειν, πείθεσθαι δὲ τοῖς
[11, 22]   κύριοι· οἱ δὲ τὰ βέλτιστα  τῷ   κοινῷ φρονοῦντες ἀνιαρῶς διακείμενοι καὶ
[11, 21]   ὑπωπτεύετο ἐκ τῆς μεταβολῆς ἔσεσθαι  τῷ   Κορνηλίῳ συναγορευόντων· λαβόντες ἀφορμὴν οἱ
[11, 22]   φυγαῖς φέρεσθαι λειποστρατίαν ἐπενεγκόντες ἐδήμευσαν  τῷ   λόγῳ, τὸ δ´ ἀληθὲς τοῖς
[11, 57]   ταῖς ἑαυτῶν ἡλικίαις ἁρμόττουσαν, οὔτε  τῷ   μεγέθει τῆς ἀρχῆς προσήκουσαν. πονηρῶν
[11, 5]   μήτε πράξειν μηθέν; μεθύετε  τῷ   μεγέθει τῆς ἐξουσίας; ὑμεῖς Οὐαλερίου
[11, 20]   ἀγαθὴν ἐπ´ ἀμφότερα τὰ ἔθνη  τῷ   μὲν ἑτέρῳ τῶν ὑπάτων εἰς
[11, 7]   ὁμόσε χωρῇ πολεμίοις, καὶ παραστῇ  τῷ   μὲν πλήθει λογισμός, ὅτι οὐχ
[11, 4]   τὴν ὑστεραίαν ἀνεβάλοντο. ἐν δὲ  τῷ   μεταξὺ χρόνῳ πέμποντες ἐπὶ τοὺς
[11, 5]   ἀρχῆς ὑμῶν χρόνος; οὐκ ἰδιῶται  τῷ   νόμῳ γεγόνατε; ταῦτ´ εἰς τὸν
[11, 21]   τὴν ἀκοσμίαν τοῦ πολιτεύματος βουλομένων  τῷ   Οὐαλερίῳ συλλαμβανόντων, τῶν δὲ τὰ
[11, 33]   πρότερον διανύσαντες τὴν ὁδὸν καὶ  τῷ   Οὐεργινίῳ τὰ πεπραγμένα διασαφηνίσαντες.
[11, 26]   αὐτῶν προσελθόντες ἐκ τῶν πλαγίων  τῷ   ὄχθῳ καὶ γενόμενοι κατὰ κεφαλῆς
[11, 41]   ἑαυτὴν διαχρησαμένης, οὕτως ἠγανάκτησαν ἐπὶ  τῷ   πάθει καὶ παρωξύνθησαν καὶ κοινὴν
[11, 39]   ~Ὁ δ´ Ἄππιος ἀδημονῶν ἐπὶ  τῷ   παρ´ ἐλπίδα τῆς κολάσεως καὶ
[11, 38]   δικαίαν πρόφασιν, εἴξαντα μὲν ἐν  τῷ   παραχρῆμα χρόνῳ, ὕστερον δὲ τὰ
[11, 54]   αἱρεθεὶς δικαστὴς αὑτῷ προσεδίκασεν ἐν  τῷ   παρελθόντι ἐνιαυτῷ. ταῦτα βουλὴ
[11, 10]   ψευδεῖς οὐδὲν δέομαι ζητεῖν ἐν  τῷ   παρόντι, γίνονται δ´ οὖν ὅμως.
[11, 18]   προαιρέσεως· οἱ μὲν ἀναγκαῖα καὶ  τῷ   παρόντι καιρῷ ταῦτα προσήκοντα ὑπολαμβάνοντες
[11, 60]   νόμου τοὺς ὑπάτους, μήτ´ ἐν  τῷ   παρόντι χρόνῳ μήθ´ ὕστερον, ὡς
[11, 54]   τῆς βουλῆς ἀξιούσης ἐν μὲν  τῷ   παρόντι χρόνῳ τὴν φιλονεικίαν καταβαλεῖν,
[11, 37]   δὲ Κλαύδιος ἀπῆγε τὴν παῖδα  τῷ   πατρὶ περιπεπλεγμένην καὶ καταφιλοῦσαν καὶ
[11, 30]   χρόνον, Ἄππιε, ὅσος ἱκανὸς ἔσται  τῷ   πατρὶ τῆς κόρης ἀπὸ στρατοπέδου
[11, 59]   ὅταν τὸ κράτιστον τέλος ἐπιθῶσι  τῷ   πολέμῳ, πρῶτον ἁπάντων τὸ περὶ
[11, 29]   διεγγυᾶν τὸ σῶμα μηδ´ ἀναβολὰς  τῷ   πράγματι προσάγειν· ὁποτέραν δ´ ἂν
[11, 6]   ἀπειλῆς, ὡς ἠρεθισμένην εἶδον ἐπὶ  τῷ   πράγματι τὴν βουλήν· ἔπειτα προσελθὼν
[11, 6]   βουλευταί, λόγου, ὃς ἂν ἐν  τῷ   προσήκοντι καιρῷ λέγῃ, τοὺς δ´
[11, 21]   πρώτων ἄχρι τῶν νεωτάτων ἐν  τῷ   προσήκοντι καλοῦντες ἕκαστον τόπῳ. τριῶν
[11, 27]   τεκμηρίοις ἀναμφισβητήτοις. οἱ γὰρ ἐν  τῷ   στρατοπέδῳ ταφῆς τε δημοσίας ἄξιον
[11, 59]   τῶν προγόνων λόγους ὡς ἐπὶ  τῷ   συμφέροντι τῆς πόλεως τοῦ δημοτικοῦ
[11, 15]   εἰπόντος Κλαυδίου καὶ πολλὴν ἐλπίδα  τῷ   συνεδρίῳ παρασχόντος, ὡς ἀποθησομένων τῶν
[11, 22]   ἦσαν οἱ πρῶτοι τολμήσαντες ἐν  τῷ   συνεδρίῳ περὶ καταλύσεως τῆς δεκαδαρχίας
[11, 53]   καὶ λόγοι πολλοὶ μὲν ἐν  τῷ   συνεδρίῳ, πολλοὶ δὲ κατὰ τὰς
[11, 14]   με ἠνάγκασε τοῦτο διαλεχθῆναι ἐν  τῷ   συνεδρίῳ πρὸς σὲ περὶ ὧν
[11, 54]   νόμον. καὶ οὐ μόνον ἐν  τῷ   συνεδρίῳ πρὸς τοὺς ὑπάτους ταῦτ´
[11, 4]   καὶ συγγενῶν τοὺς ἀγορεύσοντας ἐν  τῷ   συνεδρίῳ τὰς συμφερούσας αὐτοῖς γνώμας
[11, 30]   πάλαι, πατρὸς δ´ ἔρημον ἐν  τῷ   τότε χρόνῳ, κινδυνεύουσαν οὐ χρημάτων
[11, 56]   τε συνήδρευσαν, ἀλλ´ οὐκ ἐν  τῷ   φανερῷ, καὶ οὐδένα τῶν προεστηκότων
[11, 24]   τάξιν μὴ φυλάττειν, ἐν  τῷ   φανερῷ καταπλήξεως ἕνεκα τῶν ἄλλων
[11, 18]   ὑποκατακλινόμενοι καὶ θεραπεύοντες τοὺς δέκα  τῷ   φόβῳ τῆς ἀρχῆς. ἦν γάρ
[11, 20]   οὐδὲν ἐξεγένετο, πολιορκεῖσθαι δ´ ἐν  τῷ   χάρακι καὶ κινδυνεύειν σπάνει τῶν
[11, 47]   Λατίνων γῆς ἐξεληλυθυῖαν, ἐν δὲ  τῷ   χάρακι φυλακὴν οὔτε πολλὴν καταλειπομένην
[11, 36]   ἡμῶν ἐκ προγόνων. ἐν δὲ  τῷ   χρόνῳ τῆς ἐπιτροπείας μήνυσις ἐγένετό
[11, 37]   στρατόπεδον, Ἰκιλίου τε καὶ Νομιτωρίου  τῶν   ἀγαγόντων αὐτὸν ἐκ τοῦ χάρακος
[11, 9]   ὑμῖν καλέσαι τὴν βουλήν, ἐκ  τῶν   ἀγρῶν καθ´ ἕνα καλούμενοι συνῆλθον,
[11, 29]   ὁποτέραν δ´ ἂν οὗτοι βουληθῶσι  τῶν   αἱρέσεων, ἑλέσθωσαν. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου
[11, 58]   πράττοντες οὐδ´ ὁποτέραν δόξουσιν ἐλαττοῦν  τῶν   αἱρέσεων, πότερον ταχεῖαν ἀποδιδόντες τῇ
[11, 44]   ὄντας τῶν γεγονότων ὑποδίκους, πλὴν  τῶν   αἰτίων τῆς ἀποστάσεως μόνων· τούτοις
[11, 9]   λυσιτελοῦν ὀφείλοντας σκοπεῖν, ἐάν τι  τῶν   ἀληθῶν μετὰ παρρησίας, ἀλλὰ μὴ
[11, 27]   καὶ πυρὰν νήσαντες ὑπερμεγέθη καὶ  τῶν   ἄλλων ἀπαρχόμενοι κατὰ δύναμιν, ὧν
[11, 24]   ἐν τῷ φανερῷ καταπλήξεως ἕνεκα  τῶν   ἄλλων ἀπώλλυντο. ἐγίνετο δὲ διχόθεν
[11, 33]   καὶ ἀδελφὸς Ἰκιλίου, προαποσταλέντες ὑπὸ  τῶν   ἄλλων ἀρχομένης ἔτι τῆς καταστάσεως,
[11, 45]   ἐκκλησίαις οἱ πατρίκιοι παρὰ πολὺ  τῶν   ἄλλων ἐλάττους ὄντες περιῆσαν τῶν
[11, 54]   τοῖς καιροῖς, ὥστε καὶ περὶ  τῶν   ἄλλων ἐναντιώσεσθαι τοῖς δόγμασι τῆς
[11, 5]   καταδουλουμένοις τὴν πατρίδα καὶ μετὰ  τῶν   ἄλλων καὶ μόνοις; τοσαύτην
[11, 46]   γὰρ τοῦτον εὐπετῶς ἐδόκουν καὶ  τῶν   ἄλλων κρατήσειν, εἰ δ´ ἀπὸ
[11, 9]   ἀγροῖς. καὶ τί δεῖ περὶ  τῶν   ἄλλων λέγειν, ὅτε καὶ τῶν
[11, 39]   ἐποιοῦντο τοῦ τ´ Ἀππίου καὶ  τῶν   ἄλλων ὀλιγαρχῶν κατηγορίαν. ἔμελλέ τε,
[11, 15]   οὐδὲν ἠξίωσεν εἰπεῖν· ἐκ δὲ  τῶν   ἄλλων ὀλιγαρχῶν προελθὼν Κορνήλιος Μάρκος·
[11, 5]   τοσαύτην κατεγνώκατε καὶ ἡμῶν καὶ  τῶν   ἄλλων Ῥωμαίων ἀνανδρίαν, ὥστ´ ἀγαπήσειν
[11, 5]   ὑμεῖς Οὐαλερίου λόγον ἀφελεῖσθε  τῶν   ἄλλων τινὸς βουλευτῶν τίνες ὄντες
[11, 12]   ὡς οὐκ αὐτὸς ἥμαρτες, ἀλλὰ  τῶν   ἄλλων τις ἀγνοοῦντός σου· τοῦτο
[11, 56]   ~Ταύτῃ προσθεμένων τῇ γνώμῃ καὶ  τῶν   ἄλλων τῶν παρακληθέντων εἰς τὸ
[11, 58]   δήμου διαπράξαιντο, ἀλλ´ ἵνα μετὰ  τῶν   ἀναγκαιοτάτων βουλεύσαιντο, τί πράττοντες οὐδ´
[11, 28]   ἐβούλετο καὶ λέγειν, ἀποστέλλει συχνοὺς  τῶν   ἀναιδεστάτων ἐπαγόμενον. δὲ παραγενόμενος
[11, 9]   οὐκ ἂν καταισχύναιμι τὰς ἐκείνων  τῶν   ἀνδρῶν ἀρετάς. περὶ μὲν οὖν
[11, 13]   παραδείγματα τοὺς προγόνους ἐνθυμηθείς, ὅτι  τῶν   ἀνδρῶν ἐκείνων οὐδεὶς ἐπεθύμησεν ἐξουσίας
[11, 39]   ἦν, οὓς μὲν τὸ ἀξίωμα  τῶν   ἀνδρῶν, οὓς δ´ τῆς
[11, 39]   εἰς ἐκκλησίαν καὶ κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο  τῶν   ἀνδρῶν παρανομίαν τε καὶ ὕβριν,
[11, 34]   τεκμήριον ἦν περιφανέστατον ἔκ τε  τῶν   ἀνδρῶν πολλῶν καὶ γυναικῶν μαρτυρούμενον
[11, 56]   δέος ἐνέπιπτε πρὸς τὴν ἀπόρρητον  τῶν   ἀνδρῶν συνουσίαν ὡς ἐπὶ κακῷ
[11, 17]   παροινίας ἐπειράθη στρατιωτικῆς οὐδ´ ἄλλο  τῶν   ἀνηκέστων οὐδέν. κἀκεῖνοι ταῦτα προκαλουμένων
[11, 46]   αὑτοὺς ἐζημίωσαν. τὰς δ´ οὐσίας  τῶν   ἀνῃρημένων καὶ τῶν πο οἱ
[11, 30]   πάντων μέγιστον εἶναι δοκεῖ  τῶν   ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν, τῆς τοῦ σώματος
[11, 30]   δέησιν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἐλαττωθῆναι  τῶν   ἀντιδίκων, ὅτι πελάτης ἦν καὶ
[11, 31]   μέντοι δίκαιον ἡγοῦμαι, δυεῖν ὄντων  τῶν   ἀντιποιουμένων, κυρίου καὶ πατρός, εἰ
[11, 38]   Ὁράτιος, οὓς ἔφην ἡγεμονικωτάτους εἶναι  τῶν   ἀντιποιουμένων τῆς ἐλευθερίας, πολλὴν καὶ
[11, 26]   ἐξ ἐναντίας βαλλομένων καὶ βάρους  τῶν   ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων διέφθειραν αὐτόν. Σίκκιος
[11, 54]   τιμωρίαν οὐδεμίαν ἐῶντες λαμβάνειν παρὰ  τῶν   ἀπειθούντων. πολλὰ δὲ τῆς βουλῆς
[11, 57]   τῶν μὲν οὖν ἄλλων συνέδρων  τῶν   ἀπελαθέντων τῆς κατοικιδίου βουλῆς ἧττον
[11, 62]   καὶ Λεύκιος Σεμπρώνιος Ἀτρατῖνος, ἑνὸς  τῶν   ἀποθεμένων τὴν χιλιαρχίαν ἀδελφός. αὗται
[11, 35]   τῆς παιδός, οὔτε τοῖς λόγοις  τῶν   ἀπολογουμένων προσεῖχεν οὔτε τοῖς δάκρυσιν
[11, 24]   πολλῆς ὑπεροψίας λαμβάνοντες, καὶ ἀντὶ  τῶν   ἀπολωλότων ἀνδρῶν στρατολογήσαντες ἐξ ἁπάσης
[11, 23]   Οὐαλέριον, οὓς ἔφην ἡγεμόνας εἶναι  τῶν   ἀριστοκρατικῶν ἑταιρειῶν. ~Οἱ δὲ περὶ
[11, 54]   λάβωσι, τότε προτιθέναι τὸν περὶ  τῶν   ἀρχαιρεσιῶν νόμον, οἵδε τοσούτου ἐδέησαν
[11, 17]   σκοπεῖν. ἐν δὲ τοῖς μεταξὺ  τῶν   ἀρχαιρεσιῶν χρόνοις τοσούτοις οὖσιν, ἐὰν
[11, 20]   στοχασμῶν ἐκεῖ; ~Μέμνησθε, ὅτι ἀπὸ  τῶν   αὐτῶν τούτων ἐθνῶν ὥσπερ νῦν
[11, 5]   Οὐαλερίῳ Ποπλικόλᾳ μετὰ τὴν ἐκβολὴν  τῶν   βασιλέων, ἀνὴρ καὶ τὰ πολεμικὰ
[11, 38]   σὺν ὠθισμῷ τε καὶ πληγαῖς  τῶν   βιαζομένων ἐξέβαλον αὐτοὺς ἐκ τῆς
[11, 63]   ἀναγκαιότατον τὸ περὶ τὰς τιμήσεις  τῶν   βίων νόμιμον, ἐξ ὧν
[11, 56]   τῶν προεστηκότων τοῦ δήμου κοινωνὸν  τῶν   βουλευμάτων παρέλαβον, καὶ μετὰ τοῦτο
[11, 58]   λέγειν καὶ τοὺς παρακληθέντας ἐκ  τῶν   βουλευτῶν, ἔφη, πᾶσαν ἀπολύσεσθαι διαβολὴν
[11, 56]   μηδενός, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ φιλοδημοτάτου  τῶν   βουλευτῶν Λευκίου Οὐαλερίου, καὶ μετὰ
[11, 58]   οὐχὶ τοὺς πρεσβυτάτους καὶ τιμιωτάτους  τῶν   βουλευτῶν, οἷς ἐκ τῶν πατρίων
[11, 9]   τῶν ἄλλων λέγειν, ὅτε καὶ  τῶν   βουλευτῶν ὀλίγοι μέν τινες οἱ
[11, 8]   τυχεῖν ἐπιτηδειοτέρου. εἰ γὰρ ἐκ  τῶν   γεγονότων τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι βούλεταί
[11, 44]   τῶν στρατηγῶν ἐπιτελεῖν μηδενὸς ὄντας  τῶν   γεγονότων ὑποδίκους, πλὴν τῶν αἰτίων
[11, 17]   τοῦ δικαίου διαλύσατε. τὸν δὲ  τῶν   γεωργῶν ὄλεθρον οὐχ ὑπολογιούμεθα ὑμῖν,
[11, 8]   εἴ τι μὴ καλῶς εἶχε  τῶν   γιγνομένων διαγνῶναι. πολλῆς γὰρ ἂν
[11, 41]   παραστήσεται λογισμὸς ὑμῖν τῆς ἀρετῆς  τῶν   γονέων ἄξιος, οἳ διὰ μιᾶς
[11, 46]   ἀπολύεται, φυγῇ δ´ ἀιδίῳ ζημιοῦται,  τῶν   δ´ ἄλλων τῶν ὑπηρετησάντων τι
[11, 5]   καὶ τῶν μὲν πλείστων ἀγανακτούντων,  τῶν   δ´ ἐκ τῆς ἑταιρείας αὐτοὺς
[11, 12]   τῶν μὲν ἁμαρτημάτων σου μεμνῆσθαι,  τῶν   δ´ εὐεργεσιῶν ἐπιλελῆσθαι, ἀλλ´ ἀντιπαρεξετάζων
[11, 22]   ἑαυτοὺς εἰς τὰς ὀλιγαρχικὰς ἑταιρίας,  τῶν   δ´ ἧττον ψοφοδεῶν ἀφισταμένων τῆς
[11, 37]   κατεφίλει καὶ τὰς λιβάδας ἐξέματτε  τῶν   δακρύων, ἔπειτα κατὰ μικρὸν ὑπάγων,
[11, 49]   τοῖς δημάρχοις, τῶν μὲν ἀπώλειαν,  τῶν   δὲ δήμευσιν, ὡς παρὰ τοὺς
[11, 21]   πολιτεύματος βουλομένων τῷ Οὐαλερίῳ συλλαμβανόντων,  τῶν   δὲ τὰ χείρω προαιρουμένων καὶ
[11, 24]   πρὸς τοὺς πολεμίους συμπλοκαῖς διαφθειρομένων,  τῶν   δὲ τὴν ἀριστοκρατικὴν ποθούντων κατάστασιν
[11, 28]   ἣν ἐνεγγυήσατο Λεύκιος εἷς ἐκ  τῶν   δεδημαρχηκότων υἱὸς Ἰκιλίου τοῦ πρώτου
[11, 43]   ἄρχειν τῶν δυνάμεων, δὲ  τῶν   δέκα ἀνδρῶν ἐξουσία παράνομος ἦν
[11, 49]   πολιτευόμενοι διετέλεσαν· τελευταίαν δὲ τὴν  τῶν   δέκα ἀνδρῶν, οὓς προὔδωκαν τοῖς
[11, 1]   Ἀθήνησι Φιλίσκου καταλύουσι Ῥωμαῖοι τὴν  τῶν   δέκα ἀρχὴν ἔτη τρία τῶν
[11, 16]   ἀγανακτοῦντες, ὅτι μετιόντας αὐτοὺς τὴν  τῶν   δέκα ἀρχήν, ἧς αὐτοὶ νῦν
[11, 19]   διεξῆλθε λόγους· Τὴν μὲν ἐπιβουλὴν  τῶν   δέκα ὁρᾶτε, πατέρες, οἳ
[11, 46]   αὐθημερὸν ἀποθνήσκει. οἱ δὲ λοιποὶ  τῶν   δέκα πρὶν εἰσαγγελθῆναι φυγαῖς αὑτοὺς
[11, 15]   τῷ συνεδρίῳ παρασχόντος, ὡς ἀποθησομένων  τῶν   δέκα τὴν ἀρχήν, Ἄππιος μὲν
[11, 40]   βεβαίως ἔχειν, ἕως ἂν ὑπὸ  τῶν   δέκα τυραννῆσθε. ~Οὔτε σωφρόνων οὔτε
[11, 41]   τί κωλύσει πρὸς ἄλλου τινὸς  τῶν   δέκα τυράννων πρὸς αὐτοῦ
[11, 49]   τὴν ὀλιγαρχίαν καὶ νεωστὶ ὑπὸ  τῶν   δημάρχων ἀναιρεθέντι· τούς τε κυρωθέντας
[11, 6]   τὴν τῶν ὑπάτων καὶ τὴν  τῶν   δημάρχων ἀρχὴν ἐψηφίσαντο, καὶ
[11, 50]   τῆς βουλῆς κατηγορήσαντες, συναγορευσάντων αὐτοῖς  τῶν   δημάρχων καὶ νόμον εἰσηγησαμένων, παρὰ
[11, 46]   εἰς τὸν δῆμον ὑφ´ ἑτέρου  τῶν   δημάρχων Ποπλίου Νομιτωρίου καὶ τυχὼν
[11, 49]   γενέσθαι λέγοντος, ἀλλ´ ἐπιβούλως ὑπὸ  τῶν   δημάρχων πρὸ δίκης, ἵνα μήτε
[11, 46]   πολλῶν ὑπόληψις ἦν ἐξ ἐπιταγῆς  τῶν   δημάρχων, ὡς δ´ οἱ τὴν
[11, 61]   τὴν ἀρχὴν ἐκέλευον τοῖς ἐθέλουσι  τῶν   δημοτικῶν ἅμα τοῖς πατρικίοις. οὕτω
[11, 53]   αἱ πολιτικαὶ πάλιν ἀνίσταντο διαφοραὶ  τῶν   δημοτικῶν ἀξιούντων ἅπασι Ῥωμαίοις ἐξεῖναι
[11, 28]   ἐπαγόμενος καὶ συγγενεῖς, ἀνὴρ ἐκ  τῶν   δημοτικῶν ἐμφανής, καὶ μετ´ οὐ
[11, 60]   τῶν πατρικίων, τρεῖς δ´ ἐκ  τῶν   δημοτικῶν, ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπατικήν· ὅταν
[11, 9]   ἀρχήν, τὸ καταλείπεσθαι μὲν ὑπὸ  τῶν   δημοτικῶν, ἐρημοῦσθαι δ´ ὑπὸ τῶν
[11, 25]   ἦν, ἑνὸς δ´ ἀνδρὸς ἐπιφανεστάτου  τῶν   δημοτικῶν καὶ πλείστας ἀρετὰς ἐν
[11, 28]   αἰτίας πρὸς αὐτούς. ἀνὴρ ἐκ  τῶν   δημοτικῶν, Λεύκιος Οὐεργίνιος, οὐδενὸς χείρων
[11, 9]   τὰς πατρῴας ἑστίας οἱ χαριέστατοι  τῶν   δημοτικῶν, οἱ μὲν εἰς τὰς
[11, 30]   τῆς κόρης λέγων Οὐεργίνιον ἐκ  τῶν   δημοτικῶν, ὃν ἀποδημεῖν στρατευόμενον ὑπὲρ
[11, 57]   ἀσυμφόρους γνώμας εἰσηγεῖσθαι μέλλοντες κατὰ  τῶν   δημοτικῶν οὐκ ἐβούλοντο παρακαλεῖν εἰς
[11, 60]   ἐκ παρασκευῆς διεξῆλθε λόγον κατὰ  τῶν   δημοτικῶν, πάνθ´ ὅσα ἔδοξε πώποτε
[11, 56]   ἐλάττονες ἀριθμὸν ἔστωσαν οἱ πατρίκιοι  τῶν   δημοτικῶν. ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὔτε
[11, 45]   τῶν ἄλλων ἐλάττους ὄντες περιῆσαν  τῶν   δημοτικῶν. ~Τούτου κυρωθέντος ὑπὸ τῶν
[11, 1]   γε καὶ τελευταία τῆς ὀργῆς  τῶν   δημοτῶν αἰτία μυρίων ἄλλων προηγησαμένων,
[11, 27]   ἴχνος ἀνθρώπων οὐδὲν εὕρισκον ἔξω  τῶν   διὰ τῆς ὁδοῦ, πρᾶγμα ἀμήχανον
[11, 19]   ὡς μὲν γὰρ ἀσύμφορος, οὐδὲ  τῶν   διασυράντων αὐτὴν οὐδεὶς ἐτόλμησεν εἰπεῖν·
[11, 52]   παρακεχωρημένον, ἄνδρες πολῖται, παρ´ αὐτῶν  τῶν   διαφερομένων, ὅτι τῆς ἡμετέρας χώρας
[11, 15]   τῇ φρονιμωτάτῃ ἐσμέν, ὥστε μηδὲν  τῶν   διαφερόντων ἀγνοεῖν, καὶ φίλων οὐ
[11, 28]   τε πολλὰ καὶ ἔτι πλείονα  τῶν   διδομένων ὑπισχνούμενος. παρηγγέλλετο δὲ τοῖς
[11, 28]   κόρης ἐστὶν ἐρῶν, ἀλλ´ ὅτι  τῶν   δυναμένων τις εὖ ποιεῖν οὓς
[11, 43]   ἀποδειχθέντα δεῖ τὸν στρατηγὸν ἄρχειν  τῶν   δυνάμεων, δὲ τῶν δέκα
[11, 3]   νόμους ἐξῆν ἐναντιοῦσθαι τοῖς ὑπὸ  τῶν   δυνατῶν ἐπιταττομένοις· ἔπειτ´ αὐτοὶ {εἴ
[11, 23]   ἐντὸς τείχους ἕνεκεν· ἡγεῖτο δὲ  τῶν   δύο τούτων ταγμάτων Ἄππιος Κλαύδιος
[11, 28]   βαδίζειν ὁδόν. μεταπεμψάμενος δή τινα  τῶν   ἑαυτοῦ πελατῶν, Μάρκον Κλαύδιον, ἄνδρα
[11, 41]   μεγίστους ὀμόσαντες ὅρκους, καὶ κατὰ  τῶν   ἐγγόνων ἀράς, ἐάν τι παρὰ
[11, 55]   κατ´ ἐξωλείας αὐτῶν τε καὶ  τῶν   ἐγγόνων, ἐάν τι παραβαίνωσι τῶν
[11, 31]   πατὴρ αὐτῆς παραγένηται. περὶ δὲ  τῶν   ἐγγυητῶν καὶ τοῦ τιμήματος καὶ
[11, 54]   πίστεως διομοσάμενοι, ἵνα μηδέ τι  τῶν   ἐγνωσμένων αὐτοῖς πεισθεῖσιν ἐξῇ καταλύειν.
[11, 44]   τε καὶ πράττειν. ἐκ δὲ  τῶν   εἴκοσι τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀπέδειξαν δύο
[11, 34]   καὶ ἀξιοχρέους παρέξεσθαι, τὸν ἐκ  τῶν   εἰκότων παρείχοντο λόγον, ὡς οὐκ
[11, 31]   ἀγνοῶ τὸν ὑπὲρ τῆς διεγγυήσεως  τῶν   εἰς δουλείαν ἀγομένων κείμενον, ὃς
[11, 42]   ἀγῶνας. ἐγίνετο δ´ αὐτοῖς οὐδὲν  τῶν   ἐκ διαλογισμοῦ· οὐδὲ γὰρ τὸν
[11, 42]   παυσάμενον τὸν θόρυβον, ἀγνοοῦντες, ὅτι  τῶν   ἑκατοντάρχων τοῖς πλείοσι δεδογμένον ἦν
[11, 4]   Οὐαλέριος ὢν {Ποτῖτος} ὡς εἷς  τῶν   ἐλαχίστων οὐκ ἔχω τὸ ἴσον,
[11, 1]   ἡγεμόνες τῶν τε βαρβαρικῶν καὶ  τῶν   Ἑλληνικῶν ἱστορῆσαι, καὶ μηδενὸς ὡς
[11, 43]   τὸν καλούμενον Ἀουεντῖνον ἔστι δὲ  τῶν   ἐμπεριεχομένων ἐν τῇ Ῥώμῃ λόφων
[11, 44]   ὡς οἰκείων ὄντων τῇ δεκαδαρχίᾳ  τῶν   ἐν Ἀλγιδῷ πέντε ταγμάτων, τότε
[11, 28]   τούτῳ θυγάτηρ ἔτυχεν οὖσα καλλίστη  τῶν   ἐν Ῥώμῃ παρθένων τὸ πατρῷον
[11, 14]   πολέμου τῆς καταλύσεως καὶ περὶ  τῶν   ἐν τῇ πόλει θορύβων τῆς
[11, 19]   ταῦθ´ ἅμα γένοιτο συναγωνιζομένων ἁπάντων  τῶν   ἐν τῇ πόλει καὶ μηδενὸς
[11, 8]   τῆσδε τῆς ἀρχῆς κληθεῖσι περὶ  τῶν   ἐν τῇ πόλει πραγμάτων εἴ
[11, 42]   τῆς χώρας ἐγκαθημένους δῃοῦν, περὶ  τῶν   ἐν τῇ πόλει πραττομένων μηδὲν
[11, 2]   ἐφῆκαν ἄγειν καὶ φέρειν τὰ  τῶν   ἐναντιουμένων τῇ πολιτείᾳ. οἱ δ´
[11, 39]   ἀλλ´, εἰ γένοιτο ἰσχυρὰ τὰ  τῶν   ἐναντίων, ἄσμενοι χωρήσειν ἐπ´ ἐκείνους.
[11, 42]   ὅσοι {κ{ ρατοῦντες τοῖς ὅπλοις  τῶν   ἐναντίων} ἐνικῶμεν ταῖς μάχαις, ὅτε
[11, 23]   κατέλιπον ἐν τῇ πόλει φυλακῆς  τῶν   ἐντὸς τείχους ἕνεκεν· ἡγεῖτο δὲ
[11, 20]   τὴν πόλιν περιστάντων καὶ οὐδὲ  τῶν   ἐντὸς τείχους ὁμονοούντων τίνα βοήθειαν
[11, 26]   ἄνωθεν πέτρας, ἕως ὑπὸ πλήθους  τῶν   ἐξ ἐναντίας βαλλομένων καὶ βάρους
[11, 5]   σώζονται μὲν οἱ Οὐαλερίων ἀπόγονοι  τῶν   ἐξελασάντων τὴν τυραννίδα, λείπεται δὲ
[11, 25]   καὶ συνδιαπορεῖν σφίσιν ἠξίουν ὑπὲρ  τῶν   ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ πῶς ἂν
[11, 25]   τῇ πόλει διεξιόντα λόγους κατὰ  τῶν   ἐπὶ στρατοπέδου στρατηγῶν, ὡς ἀνάνδρων
[11, 38]   ἠνάγκασε τραπέσθαι. οὐ γὰρ ἀνέσχοντο  τῶν   ἐπιβαλλομένων ἕλκειν τὴν νεκρὰν
[11, 13]   ἴσων καὶ ζήλου τύγχανε παρὰ  τῶν   ἐπιγιγνομένων καὶ κλέος ἀθάνατον ἀντὶ
[11, 13]   ὑπῆρχε τιμᾶσθαι καὶ τελευτήσασιν ὑπὸ  τῶν   ἐπιγινομένων ἐπαινεῖσθαι. μαρτυρεῖται γάρ τοι
[11, 20]   τῷ χάρακι καὶ κινδυνεύειν σπάνει  τῶν   ἐπιτηδείων ἁλῶναι· Ναυτίῳ δ´ ἀντικαθημένῳ
[11, 2]   δὲ ὀλιγαρχικοῖς καθ´ ἡδονὴν αἱ  τῶν   ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἐγίνοντο φυγαὶ πολλῶν
[11, 39]   τὴν ἐκφορὰν τοῦ σώματος διὰ  τῶν   ἐπιφανεστάτων τῆς πόλεως ποιησάμενοι στενωπῶν,
[11, 23]   ὑποστάντας τοῦ χάρακος καταβαλόντες ἐπέβησαν  τῶν   ἐρυμάτων· καὶ καταλαβόμενοι τὸ στρατόπεδον
[11, 22]   μεταστάσει τῆς πολιτείας. τούτων δὲ  τῶν   ἑταιριῶν ἡγεμόνες ἦσαν οἱ πρῶτοι
[11, 36]   καὶ τῇδε καὶ τὰ στίφη  τῶν   ἑταίρων, οἷς διειλήφει τὴν ἀγοράν,
[11, 38]   αὐτῷ κατ´ οἰκίαν ὄντι προσαγγέλλουσι  τῶν   ἑταίρων τινές, ὅτι περὶ τὸ
[11, 22]   θρασεῖς περιῄεσαν ὡς δὴ κρείττους  τῶν   ἑτέρων γεγονότες καὶ διαπεπραγμένοι μηκέτι
[11, 43]   πλῆθος, ἀλλ´ ἐλάττους παρὰ πολὺ  τῶν   ἑτέρων. οἱ δ´ ἐξελθόντες ἐκ
[11, 39]   ταύτην τὴν ἐκκλησίαν παρακαλῶν πλείους  τῶν   ἑτέρων συνάξειν, ὥστ´ ὀλίγους τινὰς
[11, 19]   ἐδόκουν οἱ τὸν πόλεμον ἐπικυροῦντες  τῶν   ἑτέρων, τότε Λεύκιον Οὐαλέριον ἐν
[11, 13]   τὰς σκιὰς τῶν τιμῶν καὶ  τῶν   εὐημεριῶν διώκειν, ἀλλ´ αὐτὰς καρποῦσθαι
[11, 42]   νίκην βλάβην ἐποιήσατε κατὰ}  τῶν   ἐχθρῶν, ἀλλὰ δι´ ἀνανδρίαν τε
[11, 37]   ἀπαχθῆναι, συγχωρήσαντος τοῦ στρατηγοῦ καὶ  τῶν   ἐχθρῶν μικρὸν ἀναχωρησάντων ὑπολαβὼν εἰς
[11, 60]   ἔριδας καὶ φιλοτιμίας ἰσχυρὰ τὰ  τῶν   ἐχθρῶν ποιῆσαι πράγματα, τοὺς
[11, 44]   καὶ αὐτός, ὡς αὐτίκα μάλα  τῶν   ἐχθρῶν σφίσιν ἐπιθησομένων καὶ ἐπὶ
[11, 63]   ἐξ ὧν τ´ ἀριθμὸς  τῶν   ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν ἐγινώσκετο
[11, 27]   τὴν παρεμβολὴν παρακομισθείη. συγχωρησάντων δὲ  τῶν   ἡγεμόνων δι´ εὐλάβειαν, μή τινα
[11, 25]   δ´ ἀφίκετο, φιλοφρονουμένων αὐτὸν ἐκεῖ  τῶν   ἡγεμόνων καὶ δεομένων συστρατηγεῖν μένοντα,
[11, 44]   τάξιν, ἐφ´ ἣν ἐτάχθησαν ὑπὸ  τῶν   ἡγεμόνων, καὶ περὶ τὸν στρατιωτικὸν
[11, 52]   πράγματος ὑπὸ τῶν ὑπάτων καὶ  τῶν   ἡγουμένων τῆς βουλῆς λόγοι διακενῆς.
[11, 12]   ὁμολογοῦντες καὶ παραιτούμενοι πραΰνουσι τὰς  τῶν   ἠδικημένων ὀργάς, οἱ μὲν εἰς
[11, 12]   ἀποστάντι ὑπισχνοῦμαι πάντων ἀμνηστίαν ὑπάρξειν  τῶν   ἡμαρτημένων καὶ διαλλαγὰς πρὸς τὸν
[11, 14]   τε καὶ κρειττόνων ἄρχῃς ὑπὸ  τῶν   ἡττόνων τε καὶ κακιόνων ἄρχεσθαι.
[11, 6]   ἐξ αὐτῶν Ἄππιος καὶ δεηθεὶς  τῶν   θορυβούντων βραχὺν ἐπισχεῖν χρόνον, ἐπειδὴ
[11, 18]   προνοίας πολιτικῆς τὰ κοινὰ συμφέροντα  τῶν   ἰδίων ἀπεχθειῶν ἡγουμένης ἀναγκαιότερα, ἀλλὰ
[11, 4]   ~Ταῦτα βουλευσάμενοι καὶ παρασκευάσαντες ἐκ  τῶν   ἰδίων ἑταίρων καὶ συγγενῶν τοὺς
[11, 2]   κατηγόρους τε αὐτοῖς ὑποπέμποντες ἐκ  τῶν   ἰδίων ἑταίρων καὶ τὰς δίκας
[11, 26]   αὐτῷ τοὺς ἑκατὸν ἄνδρας ἐκ  τῶν   ἰδίων ἑταίρων τοὺς ἰταμωτάτους ἐπιλεξάμενοι,
[11, 15]   μέν, ἔφησεν, Κλαύδιε, περὶ  τῶν   ἰδίων συμφερόντων αὐτοὶ διαγνωσόμεθα τῆς
[11, 49]   συνθήκας, διεξιόντος. τὰ γὰρ ἐπὶ  τῶν   ἱερῶν συνομολογηθέντα τοῖς πατρικίοις πρὸς
[11, 62]   συγκατατιθέμεθα, πιστεύοντες δὲ ταῖς ἐκ  τῶν   ἱερῶν τε καὶ ἀποθέτων βίβλων
[11, 14]   ἄγει σε, καὶ ταῦτα πλείω  τῶν   ἱκανῶν εἴρηκα, εἰ δ´ ἐπὶ
[11, 48]   πολεμιστὴς κατὰ χεῖρα γενναῖος· καὶ  τῶν   ἱππέων μεγάλην προθυμίαν παρασχομένων νίκην
[11, 13]   πατρίδι καὶ τιμὰς λάμβανε παρὰ  τῶν   ἴσων καὶ ζήλου τύγχανε παρὰ
[11, 14]   τὰ παρόντα ἀπολέσαι, μηδ´ ἵνα  τῶν   ἴσων τε καὶ κρειττόνων ἄρχῃς
[11, 33]   σχετλιασμὸς ἦν, εἰ μὴ τεύξεται  τῶν   ἴσων τοῖς ἄλλοις, ὡς πρότερον,
[11, 11]   καὶ οὐ δόξετε ἀκόντων ἄρχειν  τῶν   ἴσων· τοῦτο μὲν γὰρ τυραννικόν,
[11, 16]   τοῦ κρατίστου ποιεῖσθαι τοὺς ὑπὲρ  τῶν   καλῶν ἀγῶνας, καὶ μὴ πολεμίους,
[11, 39]   οἱ περὶ τὸν Οὐαλέριον ἐνεφοροῦντο  τῶν   κατ´ ὀλιγαρχίας λόγων καὶ τοὺς
[11, 59]   καὶ τὴν ἔξοδον μὴ κωλύειν  τῶν   καταγραφέντων, τοῖς δ´ ὑπάτοις, ὅταν
[11, 57]   δὲ Ὁρατίου καὶ Λευκίου Οὐαλερίου  τῶν   καταλυσάντων τὴν ὀλιγαρχίαν, ὑπατικῶν ἀνδρῶν
[11, 60]   ὑπάτων· ὃς ὀλίγα διαλεχθεὶς ὑπὲρ  τῶν   κατεχόντων καιρῶν τὴν πόλιν, ὅτι
[11, 34]   πρότερον εἰπεῖν. διαβάλλοντες δὲ τὰς  τῶν   κατηγόρων πίστεις οὔτ´ ἀληθεῖς οὔτε
[11, 4]   ποίους ἐπικαλέσομαι; καταλέλυται γὰρ  τῶν   κατισχυομένων πολιτῶν βοήθεια ὑφ´ ὑμῶν.
[11, 36]   πολιτικὰς πράξεις ἐγκυλισθεὶς οὐδὲν ἔτι  τῶν   Κλαυδίου πραγμάτων εἶχον ἐν φροντίδι.
[11, 9]   δωσιν, ἀναγκαῖός ἐστιν περὶ  τῶν   κοινῇ συμφερόντων λόγος, μάλιστα δ´
[11, 16]   ἀλλὰ φίλους ἡγεῖσθαι τοὺς περὶ  τῶν   κοινῶν ἀγαθῶν ἀντιπάλους. πολλῷ δ´
[11, 1]   ἀντὶ τῆς πατρίου δημοκρατίας ὀλιγαρχίαν  τῶν   κοινῶν ἀποδεῖξαι κυρίαν οὐδὲ πρὸς
[11, 43]   τὸν χάρακα καὶ χιλιάρχους δέκα  τῶν   κοινῶν ἀποδείξαντες κυρίους, ὧν ἡγεμὼν
[11, 9]   τὴν πατρίδα καὶ μηδενὸς ἀπολείπεσθαι  τῶν   κοινῶν. ἆρ´ οὖν τἀγαθὰ φεύγοντας
[11, 5]   τυχεῖν ἐᾶτε τοὺς περὶ σωτηρίας  τῶν   κοινῶν βουλομένους λέγειν. πότερον ὑμῶν
[11, 1]   τῶν δέκα ἀρχὴν ἔτη τρία  τῶν   κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν δὲ τρόπον
[11, 22]   διακείμενοι καὶ περιφόβως ὡς οὐδενὸς  τῶν   κοινῶν ἔτι γενησόμενοι κύριοι καὶ
[11, 3]   συστῆναι οὔθ´ ὁμονοῆσαι οὔτ´ ἀντιλαβέσθαι  τῶν   κοινῶν ἔτι δυνησομένης, παρασκευασάμενοι τὰ
[11, 19]   τῆς δεκαδαρχίας, ὃν τρόπον ἐπιμελεῖται  τῶν   κοινῶν, ὅσα Κλαύδιος βέλτιστος
[11, 22]   βουλομένοις ἦν οὔτε μηδενὸς ἐπιστρέφεσθαι  τῶν   κοινῶν οὐδ´ ἐν ἀπράκτῳ ζῆν
[11, 44]   δι´ αὐτὴν ἔσεσθαι κακῶν, οὐκέτι  τῶν   κοινῶν οὐδὲν ἠξίου πράττειν, ἀλλὰ
[11, 22]   καὶ τὴν βουλὴν οὐδενὸς ἔτι  τῶν   κοινῶν οὖσαν κυρίαν, οἱ δὲ
[11, 7]   ἐκ πολλοῦ, καὶ τοῖς προεστηκόσι  τῶν   κοινῶν οὔτε δῆμος εὔνους
[11, 5]   νόμιμον; οὐκ εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθητε  τῶν   κοινῶν προστάται; οὐ παρῴχηκεν
[11, 4]   ἀγαθῶν ἀνδρῶν, οὓς ἔδει περὶ  τῶν   κοινῶν σκοπεῖν. οἱ δέκα δὲ
[11, 8]   χρόνος, ἐν περὶ οὐδενὸς  τῶν   κοινῶν συνελευσόμεθα βουλευσόμενοι. ~Ἀξιῶ δ´
[11, 22]   ἧττον ψοφοδεῶν ἀφισταμένων τῆς ὑπὲρ  τῶν   κοινῶν φροντίδος καὶ τὸν ἀπράγμονα
[11, 2]   οἱ φιλοτύραννοι, καὶ οἷς μηδεμία  τῶν   κοινῶν φροντὶς ἦν. οὔτε γὰρ
[11, 4]   καὶ παριόντος οὐδενὸς εἰ μὴ  τῶν   κολακευόντων τὴν ὀλιγαρχίαν, ἐν οἷς
[11, 19]   πλέον οὐδὲ πολλοστὴν ἕξοντι μοῖραν  τῶν   Κορνηλίῳ συναγορευόντων; οὐ μὴν ἐγὼ
[11, 40]   πιστόν, οὐδ´ ἀπ´ εὐνοίας αἱ  τῶν   κρατούντων δίδονταί τισι χάριτες, καὶ
[11, 22]   ὅσοις δ´ οὔτε θεραπεύειν τὴν  τῶν   κρατούντων ἐξουσίαν βουλομένοις ἦν οὔτε
[11, 34]   ἵν´ ἐκτραφεῖσαν τὴν κόρην ὑπὸ  τῶν   κυρίων τῆς μητρὸς ἀφαιρεθείη. τόν
[11, 48]   ὠφέλειαν ἐφῆκε ποιεῖσθαι προεξελόμενος ἐκ  τῶν   λαφύρων, ὅσα τοῖς θεοῖς καθιερώσειν
[11, 1]   ἔργα καὶ μὴ μόνον ἀκούουσα  τῶν   λεγομένων, ἀλλὰ καὶ τὰ πραττόμενα
[11, 1]   διάνοια παντὸς ἀνθρώπου χειραγωγουμένη διὰ  τῶν   λόγων ἐπὶ τὰ ἔργα καὶ
[11, 56]   καὶ τοῖς κατηγοροῦσι· ῥηθέντων δὲ  τῶν   λόγων, ὅταν καθήκῃ τὰς γνώμας
[11, 25]   ἀνθρώπων πονηρῶν καὶ τῇ γοητείᾳ  τῶν   λόγων οὐ συνειδὼς ὡς ἐξ
[11, 40]   τὰς καταλαβούσας αὐτὸν συμφοράς, μάρτυρας  τῶν   λόγων παρεχόμενος τοὺς σὺν αὐτῷ
[11, 35]   μὲν ἄλλοι πάντες, ὅσοι συνήκουον  τῶν   λόγων, τῆς τε μορφῆς οἶκτον
[11, 44]   οὗτοι βουλευτήριον ἐξ ἁπάντων καταστησάμενοι  τῶν   λοχαγῶν, μετ´ ἐκείνων ἅπαντα διετέλουν
[11, 42]   τιμωρήσειν ὑπισχνούμενοι καὶ τοὺς ἡγεμόνας  τῶν   λόχων ἐξ ὀνόματος ἐκάλουν ἀξιοῦντες
[11, 33]   περὶ λύχνων ἁφὰς ἤλαυνε μετὰ  τῶν   μειρακίων κατ´ ἄλλας ὁδοὺς διωγμὸν
[11, 22]   καὶ διέστησαν εἰς μέρη πολλά,  τῶν   μὲν ἀγεννεστέρων τὰς φύσεις ἅπαντα
[11, 12]   ἔσται Ῥωμαίων δῆμος, ὥστε  τῶν   μὲν ἁμαρτημάτων σου μεμνῆσθαι, τῶν
[11, 49]   ἀνδρῶν, οὓς προὔδωκαν τοῖς δημάρχοις,  τῶν   μὲν ἀπώλειαν, τῶν δὲ δήμευσιν,
[11, 21]   τοῦ συνεδρίου διαστάντος πρὸς ἑκάτερον,  τῶν   μὲν ἐπανορθώσασθαι τὴν ἀκοσμίαν τοῦ
[11, 24]   δὲ διχόθεν τῶν στρατιωτῶν ὄλεθρος,  τῶν   μὲν οἰκείων τῆς ὀλιγαρχίας ἐν
[11, 25]   τῶν περὶ τὸν Ἄππιον ἐγίνετο.  τῶν   μὲν οὖν ἄλλων καίτοι συχνῶν
[11, 57]   ἀλλὰ τοὺς σφίσιν αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους.  τῶν   μὲν οὖν ἄλλων συνέδρων τῶν
[11, 5]   πολλοῦ κατασχόντος τὸ συνέδριον καὶ  τῶν   μὲν πλείστων ἀγανακτούντων, τῶν δ´
[11, 21]   αὐτῶν εἰκάσαι ῥᾴδιον ἦν, καὶ  τῶν   μετ´ ἐκεῖνον ἀνισταμένων ἦν δ´
[11, 4]   καλεῖν ἐκέλευον. ὑπήκουε δ´ αὐτοῖς  τῶν   μετρίων οὐδείς. πολλάκις δὲ τοῦ
[11, 7]   τῶν νόμων τιμωρίαις χρήσεσθαι κατὰ  τῶν   μὴ παραγενομένων δεδοικότας, μή τι
[11, 58]   μετὰ πολλοῦ σχετλιασμοῦ λέγοντος καὶ  τῶν   μὴ παραληφθέντων εἰς τὸ συνέδριον
[11, 29]   ὃς οὐ τῶν ὑποβαλλομένων, ἀλλὰ  τῶν   μητέρων εἶναι τὰ ἔκγονα δικαιοῖ,
[11, 2]   μάλιστα δ´ ὅτι τοῖς θρασυτάτοις  τῶν   νέων, οὓς εἶχον ἕκαστοι περὶ
[11, 2]   μάλιστα δὲ ὅτι τοῖς ἀκολάστοις  τῶν   νέων πολὺ τὸ αὔθαδες προσεγίνετο
[11, 46]   μισούμενον ὑπὸ τοῦ δήμου, καὶ  τῶν   νεωστὶ περὶ τὴν παρθένον γενομένων
[11, 21]   βουλομένοις ἀπὸ τῶν πρώτων ἄχρι  τῶν   νεωτάτων ἐν τῷ προσήκοντι καλοῦντες
[11, 58]   λέγοντας οὔτε φρονοῦντας, ἀλλ´ ἐκ  τῶν   νεωτέρων τοὺς δοκοῦντας εἶναι φιλοδημοτάτους.
[11, 53]   τοὺς δημοτικούς, τραχύτεροι δ´ ὑπὸ  τῶν   νομιζόντων ἐξ ἐπιβουλῆς καὶ φθόνου
[11, 7]   οὔτε τοὺς ἡγεμόνας ταῖς ἐκ  τῶν   νόμων τιμωρίαις χρήσεσθαι κατὰ τῶν
[11, 9]   προγόνων τὰ κοινὰ συμφέροντα πρὸ  τῶν   οἰκείων λυσιτελῶν αἱρεῖσθαι καὶ μηδένα
[11, 14]   με οἱ σοὶ παῖδες ἀπὸ  τῶν   οἰκείων οὐ σχολὴν ἄγειν σε
[11, 39]   ὀφθήσεσθαι ἔμελλον. ἐξεπήδων γὰρ ἐκ  τῶν   οἰκιῶν γυναῖκές τε καὶ παρθένοι
[11, 44]   βουλὴν εἰς τὸ συνέδριον ἐκ  τῶν   οἰκιῶν κατ´ ἄνδρα μεταπεμπόμενος. ἔτι
[11, 4]   ταῦθ´ ὁρῶντες ἐπεχείρησαν μὲν ἐκ  τῶν   οἰκιῶν τοὺς βουλευτὰς ἄγειν· πυθόμενοι
[11, 53]   ἀριστοκρατίας ἐλέχθησαν, ἐπιεικέστεροι μὲν ὑπὸ  τῶν   οἰομένων ἀγνοίᾳ τοῦ συμφέροντος ἁμαρτάνειν
[11, 39]   καὶ προθυμίαν ἅπαντας καταλαβεῖν τῆς  τῶν   ὀλιγαρχικῶν καταλύσεως. ἀλλ´ οἱ φρονοῦντες
[11, 35]   κατηφὲς ὁρῶσα καὶ τὸ καλὸν  τῶν   ὀμμάτων ἐκτήκουσα τὰς ἁπάντων ἥρπαζεν
[11, 55]   θεοὺς καὶ δαίμονας ἐγγυητὰς ποιησάμενοι  τῶν   ὁμολογιῶν, καὶ τοὺς μεγίστους ὅρκους
[11, 61]   πόλιν ὡς πρότερον, διὰ  τῶν   ὅπλων αὐτὸ ληψόμενοι, ἐπειδὴ τὸ
[11, 17]   τότε ἥξουσιν ἱκετηρίας φέροντες ἀντὶ  τῶν   ὅπλων καὶ παραδιδόντες ἡμῖν ἑαυτούς.
[11, 26]   βάδην ἀνιόντι, διὰ τὴν τραχύτητα  τῶν   ὄχθων, σύνθημα δόντες ἀλλήλοις στίφος
[11, 33]   φυλακὴν περιστησάμενος, ὡς μηδὲν ὑπὸ  τῶν   ὄχλων βιασθείη, καὶ τὰ πέριξ
[11, 42]   δείσαντες, μή τις ἐπ´ αὐτοὺς  τῶν   ὄχλων ὁρμὴ γένηται, συνέδραμον εἰς
[11, 61]   θάτερα μέρη, μάλιστα δ´  τῶν   ὄχλων, ὥσθ´ οἱ περὶ παντὸς
[11, 28]   ἦν δὲ τὰ διδασκαλεῖα τότε  τῶν   παίδων περὶ τὴν ἀγοράν εὐθύς
[11, 60]   Ταῦτ´ εἰπὼν τὴν δοκιμασθεῖσαν ὑπὸ  τῶν   παραγενηθέντων ἐν τῷ κατ´ οἰκίαν
[11, 56]   τῇ γνώμῃ καὶ τῶν ἄλλων  τῶν   παρακληθέντων εἰς τὸ συνέδριον παραλαβὼν
[11, 1]   μὲν ἥδεσθαι τῇ παντελεῖ θεωρίᾳ  τῶν   παρακολουθούντων τοῖς πράγμασι κοινὸν ὥσπερ
[11, 35]   αὐτῆς ἐπεκλᾶτο, τήν τε συμπάθειαν  τῶν   παρόντων δι´ ὀργῆς ἐλάμβανεν, ὡς
[11, 49]   ἐκχέαντος Κλαυδίου Γαΐου, καὶ πάντων}  τῶν   παρόντων, ἔδοξεν ἀγαπᾶν αὐτοὺς εἰ
[11, 30]   παῖς παραδοθήσεσθαι, καὶ πολὺν ἐκ  τῶν   παρόντων κινήσας ἔλεον περὶ τοῦ
[11, 45]   ἐν ἐκκλησίαις λοχίτισι, δυσχεραινόντων μὲν  τῶν   πατρικίων, αἰδουμένων δ´ ἀντιλέγειν, ἄλλους
[11, 45]   νόμος ἐξέβαλε τὰς ἀμφισβητήσεις  τῶν   πατρικίων, ἃς ἐποιοῦντο πρὸς τοὺς
[11, 45]   οἱ δημοτικοὶ καὶ πένητες ἐκράτουν  τῶν   πατρικίων, ἐν δὲ ταῖς λοχίτισιν
[11, 56]   πρὸς τὰς ἐπιβουλάς, ἃς ἐκ  τῶν   πατρικίων ἔσεσθαι σφίσιν ὑπώπτευον. ~Ὡς
[11, 61]   μὴ δοθείη τοῦτ´ αὐτοῖς ὑπὸ  τῶν   πατρικίων, καταλείψοντες τὴν πόλιν
[11, 62]   ἀρχῆς ἐθισμοῖς, ἀπέδοσαν τοῖς βουλομένοις  τῶν   πατρικίων μετιέναι τὴν ὕπατον ἀρχήν·
[11, 61]   τῆς ψήφου κύριοι τοὺς ἐκ  τῶν   πατρικίων μετιόντας αὐτὴν ἄνδρας ἐπιφανεῖς
[11, 56]   μήθ´ ὕστερον παραχωρεῖν μηδενὶ πλὴν  τῶν   πατρικίων, οἷς μόνοις ὅσιόν τε
[11, 9]   τῶν δημοτικῶν, ἐρημοῦσθαι δ´ ὑπὸ  τῶν   πατρικίων, οὔτε πολέμου κατασχόντος αὐτὴν
[11, 9]   τῆς πόλεως ἀγρούς· καὶ οὐδὲ  τῶν   πατρικίων πολλοὶ τὰς κατ´ ἄστυ
[11, 53]   κατὰ τὰς κοινὰς συνόδους, ἁπάντων  τῶν   πατρικίων πρὸς ἅπαντας ἠλλοτριωμένων τοὺς
[11, 22]   οἱ μὲν δημοτικοὶ τὸ φρόνημα  τῶν   πατρικίων τεταπεινωμένον ὁρῶντες καὶ τὴν
[11, 50]   αὐξηθεῖσα οὐκ ὀλίγοις, ὡς καταλυσόντων  τῶν   πατρικίων τοὺς νόμους, οὓς ἐκύρωσαν
[11, 60]   χιλιάρχους ἀποδειχθῆναι, τρεῖς μὲν ἐκ  τῶν   πατρικίων, τρεῖς δ´ ἐκ τῶν
[11, 62]   ἀρχήν· καὶ γίνονται πάλιν ἐκ  τῶν   πατρικίων ὕπατοι Λεύκιος Παπίριος Μογιλλᾶνος
[11, 58]   τιμιωτάτους τῶν βουλευτῶν, οἷς ἐκ  τῶν   πατρίων ἐθισμῶν καὶ τοῦτ´ ἀποδεδόσθαι
[11, 12]   ἐπαχθῶσι, καὶ δίκας ἀναγκασθῇς ὑπέχειν  τῶν   πεπραγμένων, οὐκ ὀρθῶς δέδοικας. οὐ
[11, 6]   ἀποθησόμεθα τὴν ἀρχὴν καὶ λόγον  τῶν   πεπραγμένων τοῖς βουλομένοις ὑμῶν ὑφέξομεν.
[11, 31]   ὀδυρμὸς ὑπὸ τῆς παρθένου καὶ  τῶν   περὶ αὐτὴν γυναικῶν ἐγίνετο καὶ
[11, 1]   μόνα τῆς ἐλευθερίας, λέγω δὲ  τῶν   περὶ τὴν παρθένον ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ
[11, 25]   καὶ κατὰ τὴν πόλιν ὑπὸ  τῶν   περὶ τὸν Ἄππιον ἐγίνετο. τῶν
[11, 26]   τινὲς δ´ αὐτῶν προσελθόντες ἐκ  τῶν   πλαγίων τῷ ὄχθῳ καὶ γενόμενοι
[11, 56]   συνοίσειν, πείθεσθαι δὲ τοῖς ὑπὸ  τῶν   πλειόνων κριθεῖσιν. ἐκεῖνο μέντοι παραινεῖν
[11, 14]   κακοῖς ἰᾶσθαι τὰ κακά, μηδὲ  τῶν   πλειόνων ὀρεγόμενον καὶ τὰ παρόντα
[11, 39]   ἄνδρες τε συχνοὶ λαμβάνοντες ἐκ  τῶν   πλησίον ἐργαστηρίων τὰ μὲν ὠνῇ,
[11, 46]   δ´ οὐσίας τῶν ἀνῃρημένων καὶ  τῶν   πο οἱ ταμίαι τῆς πόλεως
[11, 18]   ἀλλ´ ὑπομένομεν ἀκούειν, ὥσπερ ὑπὲρ  τῶν   πολεμίων, ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ ἡμῶν
[11, 20]   ἀνθέξει συνελθόντων εἰς τὸ αὐτὸ  τῶν   πολεμίων ἀμφοτέρων. τοιούτων δὴ κινδύνων
[11, 47]   χάρακας ἤγειρεν ὑψηλούς. προκαλουμένων δὲ  τῶν   πολεμίων αὐτὸν εἰς μάχην πολλάκις
[11, 46]   ἀχθομένων ἤδη τῶν πολιτῶν καὶ  τῶν   πολεμίων γενέσθαι προσδοκώντων. ~Ἐπεὶ δ´
[11, 16]   ἀνάστατον τὴν χώραν ἡμῶν ὑπὸ  τῶν   πολεμίων γενομένην, ὁρῶντες δὲ ὅσον
[11, 3]   αὐτὴν ἔλθωσι τὴν πόλιν αἱ  τῶν   πολεμίων δυνάμεις, ἅπασιν ἐδόκει· παρεῖχε
[11, 47]   ἐπεὶ δ´ ἔγνω τὴν κρατίστην  τῶν   πολεμίων δύναμιν ἐπὶ προνομὴν τῆς
[11, 25]   τῶν ὑπάτων ἐπὶ τὸ στρατόπεδον  τῶν   πολεμίων εἰς πρόδηλον ὄλεθρον, ὡς
[11, 47]   διαπραξάμενος ἀδεῶς ἤδη τὴν γῆν  τῶν   πολεμίων ἐπιὼν ἐδῄου. ~Μάρκος δ´
[11, 27]   τὸν ἄνδρα ἀπολωλέναι, τὸ μηδένα  τῶν   πολεμίων εὑρεθῆναι νεκρόν. οὐ γὰρ
[11, 3]   δ´ ἤκουσαν οἱ δέκα τὴν  τῶν   πολεμίων ἔφοδον, τεταραγμένοι συνεκάλουν τὰς
[11, 42]   τὴν ἑαυτῶν χώραν ὡς ὑπὸ  τῶν   πολεμίων {καταδῃωθεῖσαν} πτωχοὺς καὶ ἀπόρους
[11, 23]   πολλὰς καὶ αὐτοὶ λαμβάνοντες ὑπὸ  τῶν   πολεμίων πληγὰς καὶ παρὰ τὰ
[11, 48]   ἐν τήν τ´ ἀποσκευὴν  τῶν   πολεμίων πολλὴν εὗρε καὶ τὴν
[11, 48]   ἀναιρεῖται λαμπροτάτην, πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας  τῶν   πολεμίων, πολλῷ δ´ ἔτι πλειόνων
[11, 48]   διὰ καταφρόνησιν. τὰ μὲν οὖν  τῶν   πολεμίων χρήματα τοῖς στρατιώταις ὠφέλειαν
[11, 13]   τέκνον, καὶ γίνου τῇ προαιρέσει  τῶν   πολιτευμάτων μὴ τυραννικός, ἀλλ´ ἀριστοκρατικὸς
[11, 13]   καλαὶ γὰρ αἱ πρῶταί σου  τῶν   πολιτικῶν ἔργων ὑποθέσεις ἐγένοντο καὶ
[11, 16]   ἀξιοῦντες τῶν συνέδρων, τὴν ἐκ  τῶν   πολιτικῶν προσκρουσμάτων ἀπέχθειαν ἀδιάλλακτον πρὸς
[11, 30]   ἔργον τοῖς ἀσθενέσι καὶ ἐρήμοις  τῶν   πολιτῶν βοηθεῖν. ἠξίου τε τὴν
[11, 41]   ἀγανακτήσετε ταύτῃ, ὅτε τὰς  τῶν   πολιτῶν θυγατέρας ὡς δούλας ἀπάγουσιν
[11, 46]   Δοέλλιος δήμαρχος ἀχθομένων ἤδη  τῶν   πολιτῶν καὶ τῶν πολεμίων γενέσθαι
[11, 20]   ἀρχὴν ἑλέσθαι, τὸν ἐπιτηδειότατον ἐκλέξαντας  τῶν   πολιτῶν· ποιεῖν σύνηθές ἐστιν
[11, 13]   τυραννίδας ἀποθεμένοις μηδὲν δεινὸν ὑπὸ  τῶν   πολιτῶν παθεῖν αἱ δ´ ἀληθεῖς
[11, 46]   ἄρξαιντο, μαλακωτέρας ὑπελάμβανον τὰς ὀργὰς  τῶν   πολιτῶν πρὸς τοὺς ἐπιφανεστάτους καὶ
[11, 43]   τὴν στρατιάν. ὀρρωδούντων δ´ ἔτι  τῶν   πολλῶν τὰ ἱερὰ σημεῖα κινεῖν,
[11, 46]   δεσμοῖς ἀποθνήσκει, ὡς μὲν  τῶν   πολλῶν ὑπόληψις ἦν ἐξ ἐπιταγῆς
[11, 40]   πατέρες τροφεῖα πολλὰ καὶ ἄξια  τῶν   πόνων ἀπαιτοῦντες, γυναῖκές τε κατὰ
[11, 27]   πρεσβευτοῦ θάνατον ἐχθρὸν τοῖς προεστηκόσι  τῶν   πραγμάτων ἦν. ~Τὸ δ´ ἐν
[11, 1]   κεφάλαιον αὐτὸ καὶ τὸ πέρας  τῶν   πραγμάτων μαθόντες, ὅτι συνεχώρησαν Ἀθηναῖοι
[11, 56]   Κοιντίου τουδὶ μήτ´ ἀπ´ ἄλλου  τῶν   πρεσβυτέρων μηδενός, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ
[11, 12]   ἐπαίνων. ὑπάρξει δέ σοι καὶ  τῶν   πρὸ τῆς ὀλιγαρχίας ἔργων πολλῶν
[11, 5]   βίῳ τὰς ἑαυτῶν τε καὶ  τῶν   προγόνων ἀρετάς. ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ
[11, 15]   ὄμμασι δυναίμην ὁρᾶν ἀνάξιον γεγονότα  τῶν   προγόνων καὶ τυραννικὴν ἐζηλωκότα παρανομίαν,
[11, 59]   διεξελθὼν ὑπὲρ αὑτοῦ τε καὶ  τῶν   προγόνων λόγους ὡς ἐπὶ τῷ
[11, 45]   τὰς φύσεις ὄντες καὶ παρὰ  τῶν   προγόνων ταύτην διαδεδεγμένοι τὴν πολιτείαν,
[11, 55]   οἱ πρεσβύτατοί τε καὶ κορυφαιότατοι  τῶν   προεστηκότων τῆς ἀριστοκρατίας, συναχθέντες εἰς
[11, 60]   ἠρώτα Γάϊον Κλαύδιον, ὃς ἐδόκει  τῶν   προεστηκότων τῆς ἑτέρας τάξεως τῆς
[11, 56]   ἐν τῷ φανερῷ, καὶ οὐδένα  τῶν   προεστηκότων τοῦ δήμου κοινωνὸν τῶν
[11, 53]   δὲ κατὰ τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ  τῶν   προϊσταμένων τῆς ἀριστοκρατίας ἐλέχθησαν, ἐπιεικέστεροι
[11, 44]   παρούσης ταραχῆς αἰτίῳ γεγονότι καὶ  τῶν   προσδοκωμένων δι´ αὐτὴν ἔσεσθαι κακῶν,
[11, 9]   εἰ μέλλει βεβαίως καθέξειν τὴν  τῶν   προσοίκων ἀρχήν, τὸ καταλείπεσθαι μὲν
[11, 47]   ἐπιστάμενος δὲ τοὺς Αἰκανοὺς ἐκ  τῶν   προτέρων κατορθωμάτων αὔχημα προσειληφότας καὶ
[11, 48]   φρόνημά τε καὶ τόλμαν ἐκ  τῶν   προτέρων κατορθωμάτων πολλὴν πρὸς τοὺς
[11, 49]   τε πάντων γενέσθαι καὶ ἀμνηστίᾳ  τῶν   προτέρων· τόν τ´ Ἀππίου θάνατον
[11, 21]   ἀπεδώκαμεν ἅπασι τοῖς βουλομένοις ἀπὸ  τῶν   πρώτων ἄχρι τῶν νεωτάτων ἐν
[11, 38]   ὑπ´ ὀργῆς ὡς εἶχε πέμπει  τῶν   ῥαβδούχων τινὰς κελεύσας ἀπάγειν εἰς
[11, 44]   Λεύκιος δὲ Οὐαλέριος {ἀλλ´ ὑπὲρ  τῶν   Ῥωμαϊκῶν νόμων, οὓς ἐν ταῖς
[11, 13]   βεβαιότατοι φύλακες ἐγένοντο. καὶ μηδὲν  τῶν   σεαυτοῦ λαμπροτάτων λόγων τε καὶ
[11, 40]   χωροῦσιν ἀκολουθεῖν· ἐξέτρεχον δ´ ἐκ  τῶν   σκηνῶν ἃς διεπορεύετο μεταξὺ δειπνοῦντες
[11, 37]   τραπέζης παίει τὴν θυγατέρα διὰ  τῶν   σπλάγχνων τοσοῦτον εἰπών· Ἐλευθέραν σε
[11, 25]   καὶ πῶς ἂν ἐπανορθωθείη τὰ  τῶν   στρατηγῶν ἁμαρτήματα λέγειν παρεκάλουν, καὶ
[11, 24]   τὴν ἀριστοκρατικὴν ποθούντων κατάστασιν ὑπὸ  τῶν   στρατηγῶν ἀπολλυμένων. ~Πολλὰ δὲ τοιαῦτα
[11, 44]   χάρακας, καὶ τὰ κελευόμενα ὑπὸ  τῶν   στρατηγῶν ἐπιτελεῖν μηδενὸς ὄντας τῶν
[11, 23]   τότε χαίροντες ἐπὶ ταῖς κακοπραγίαις  τῶν   στρατηγῶν· καὶ ἦν ἤδη καρτερὰ
[11, 27]   νεκρὸν ἐπὶ τὸν χάρακα, πολλὰ  τῶν   στρατηγῶν κατεβόων, καὶ μάλιστα μὲν
[11, 27]   βουλομένοις αὐτῶν κατηγορεῖν, μαθόντες ὅτι  τῶν   στρατηγῶν τὸ ἐπιβούλευμα ἦν, τὸν
[11, 44]   τῷ καταλελεῖφθαι τοὺς χάρακας ὑπὸ  τῶν   στρατιωτῶν ἀμφοτέρους, καὶ τὴν βουλὴν
[11, 59]   δημάρχοις ἐᾶν τὴν καταγραφὴν γενέσθαι  τῶν   στρατιωτῶν καὶ τὴν ἔξοδον μὴ
[11, 24]   ἄλλων ἀπώλλυντο. ἐγίνετο δὲ διχόθεν  τῶν   στρατιωτῶν ὄλεθρος, τῶν μὲν οἰκείων
[11, 3]   ὁποίαν τινὰ δεήσει τὴν καταγραφὴν  τῶν   στρατιωτῶν ποιήσασθαι, πότερον αὐθάδη καὶ
[11, 25]   καὶ ἀνόσιος ἐπιτελεσθεὶς ἐν θατέρῳ  τῶν   στρατοπέδων, ἔνθα οἱ τρεῖς ἡγεμόνες
[11, 1]   ἐπετέλεσαν, καὶ τίνες ἦσαν οἱ  τῶν   στρατοπέδων ἡγεμόνες τῶν τε βαρβαρικῶν
[11, 24]   τε δι´ ἀπορρήτων τοῖς ἐπὶ  τῶν   στρατοπέδων συνάρχουσι τοὺς ἐναντιουμένους σφίσι
[11, 55]   τῶν ἐγγόνων, ἐάν τι παραβαίνωσι  τῶν   συγκειμένων, κατομοσάμενοι. ~Ταύτῃ προσθεμένων τῇ
[11, 54]   ἧκον εἰς τὴν πόλιν ἀπὸ  τῶν   συμμάχων ἄγγελοι λέγοντες, ὅτι πολλῇ
[11, 42]   τῆς πόλεως στρατιὰν καὶ ἀπὸ  τῶν   συμμάχων ἀγείραντες, οὔτε {τινὰ νίκην
[11, 20]   γῆν, αἱ δ´ εἰς τὴν  τῶν   συμμάχων ἡμῶν, κατὰ τὸν αὐτὸν
[11, 9]   πόλεως καὶ τὸ κοινὸν ἀπὸ  τῶν   συμφερόντων οὐχὶ τὸ ὑμῖν αὐτοῖς
[11, 21]   τοὺς βουλευτὰς καλοῦντας, καὶ πολλοῖς  τῶν   συνέδρων ἀναθέσθαι βουλομένοις τὰς προτέρας
[11, 16]   γνώμην ἀποφηνάμενοι καὶ πρωτεύειν ἀξιοῦντες  τῶν   συνέδρων, τὴν ἐκ τῶν πολιτικῶν
[11, 18]   ἐξουσίαν οὐκ ἐλάχιστον μέρος ἐκ  τῶν   συνέδρων. ~Ὡς δ´ αἱ πλείους
[11, 1]   μηδενὸς ὡς εἰπεῖν ἀνήκοοι γενέσθαι  τῶν   συντελεσθέντων περὶ τοὺς ἀγῶνας. ἥδεται
[11, 48]   ἐληίσαντο, αἰχμαλώτους τε πάνυ πολλοὺς  τῶν   σφετέρων ἀνεσώσατο. οὐ γὰρ ἔφθασαν
[11, 20]   οἵῳ τ´ εἶναι τοῖς κάμνουσι  τῶν   σφετέρων βοηθεῖν. ἦν τ´ οὐκ
[11, 46]   τὸν Ἄππιον πρῶτον ἔγνωσαν εὐθύνειν  τῶν   τ´ ἄλλων ἀδικημάτων ἕνεκα μισούμενον
[11, 37]   μὲν ἦσαν ἀκέραιοί τε καὶ  τῶν   τὰ δίκαια λεγόντων παράκλητοι τὰς
[11, 42]   πέντε ἄνδρες, οὓς ἔφην ἡγεῖσθαι  τῶν   ταγμάτων, δείσαντες, μή τις ἐπ´
[11, 44]   δεξάμενοι. ἡγεμόνες δὲ καὶ τούτων  τῶν   ταγμάτων ἦσαν δέκα χιλίαρχοι καθ´
[11, 59]   κατασχόντας τὴν πόλιν κινδύνους ἐκ  τῶν   τἀναντία πολιτευομένων, τοῖς τ´ ἀπεχθῶς
[11, 46]   ἄλλων κρατήσειν, εἰ δ´ ἀπὸ  τῶν   ταπεινοτέρων ἄρξαιντο, μαλακωτέρας ὑπελάμβανον τὰς
[11, 41]   μιᾶς γυναικὸς ὕβριν ὑφ´ ἑνὸς  τῶν   Ταρκυνίου παίδων ὑβρισθείσης καὶ διὰ
[11, 1]   ἦσαν οἱ τῶν στρατοπέδων ἡγεμόνες  τῶν   τε βαρβαρικῶν καὶ τῶν Ἑλληνικῶν
[11, 24]   ἀπέστειλαν, ὥστ´ ἐκπληρωθῆναι τοὺς λόχους·  τῶν   τε κατὰ τὴν πόλιν ἐπιμελῆ
[11, 34]   θῆλυ. τεκοῦσαν μὲν γὰρ ἀνάγκην  τῶν   τέκνων δεομένην στέργειν καὶ τρέφειν,
[11, 1]   περὶ αὐτῶν λόγον οὐκ ἀπὸ  τῶν   τελευταίων ἀρξάμενος, δοκεῖ τοῖς
[11, 13]   τὰ εἴδωλα καὶ τὰς σκιὰς  τῶν   τιμῶν καὶ τῶν εὐημεριῶν διώκειν,
[11, 26]   προκατασκεψάμενος; ἐμπειρίαν δ´ ἱκανὴν ἔχεις  τῶν   τόπων διὰ τὰς πολλὰς στρατείας,
[11, 27]   μάχης. ἐτεκμήραντο δὲ τοῦτο ἐκ  τῶν   τραυμάτων. αὐτός τε γὰρ
[11, 27]   ψηφίζονται συνελθόντες εἰς ἓν ἀπὸ  τῶν   τριῶν ταγμάτων ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν
[11, 44]   ἐν Φιδήνῃ στρατιᾶς οἱ κράτιστοι  τῶν   τριῶν ταγμάτων λοχαγοὶ πολλὴν δύναμιν
[11, 40]   παρελήλυθεν, ἀλλ´ ἐκ τοῦ βιαιοτάτου  τῶν   τρόπων, πολλὴν δειλίαν καὶ μαλακίαν
[11, 41]   ἔσται λέγειν. ἀόριστοι γὰρ αἱ  τῶν   τυράννων ἐπιθυμίαι κατὰ τὸ εἰκός,
[11, 40]   διανοίᾳ χρησάμενοι πάντες ἐλευθεροῦτε ἀπὸ  τῶν   τυράννων τὴν πατρίδα, ἐν
[11, 10]   οὐδεὶς δ´, ὡς εἰπεῖν, ἔξω  τῶν   ὑμετέρων ἑταίρων οἰκείως τοῖς παροῦσιν
[11, 36]   τὴν ὁρμὴν ἐλάμβανεν ἐπιθυμίᾳ γνώσεως  τῶν   ὑπ´ αὐτοῦ λεχθησομένων προαχθείς, πολλάκις
[11, 53]   ἀποδεικνύμενοι νόμον τε συγγράψαντες ὑπὲρ  τῶν   ὑπατικῶν ἀρχαιρεσιῶν εἰσέφερον οἱ τότε
[11, 56]   καὶ ἀρχῆς, χιλιάρχους τε ἀντὶ  τῶν   ὑπάτων ἀποδείκνυτε, ἀριθμὸν αὐτῶν ὁρίσαντες
[11, 62]   σύμμαχοι. ταύτας τὰς συνθήκας τὸ  τῶν   ὑπάτων ἀρχεῖον ἐπεκύρωσε. ~Τῷ δ´
[11, 56]   ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὔτε τὴν  τῶν   ὑπάτων ἀρχὴν εἰς ταπεινοὺς καὶ
[11, 55]   εἰς τὸν ἰδιωτικὸν σύλλογον ὑπὸ  τῶν   ὑπάτων αὐτοὶ καθ´ ἑαυτούς. Γάϊος
[11, 58]   δεξαμένων τὸ πρᾶγμα παρελθὼν ἅτερος  τῶν   ὑπάτων Γενύκιος ἀπολογεῖσθαι καὶ πραΰνειν
[11, 20]   τὰ ἔθνη τῷ μὲν ἑτέρῳ  τῶν   ὑπάτων εἰς δυσχωρίας ἀναγκασθέντι κατακλεῖσαι
[11, 25]   μεθ´ ὧν ἀποσταλεὶς ὑπὸ θατέρου  τῶν   ὑπάτων ἐπὶ τὸ στρατόπεδον τῶν
[11, 52]   κύριος. ταῦτα μὲν ἐπὶ τούτων  τῶν   ὑπάτων ἐπράχθη. ~Μάρκου δὲ Γενυκίου
[11, 61]   γράφεται δὴ τὸ προβούλευμα ὑπὸ  τῶν   ὑπάτων, καὶ λαβόντες αὐτὸ μετὰ
[11, 6]   ἔχομεν, ὅτε ἡμῖν καὶ τὴν  τῶν   ὑπάτων καὶ τὴν τῶν δημάρχων
[11, 52]   εἰς ἀποτροπὴν τοῦ πράγματος ὑπὸ  τῶν   ὑπάτων καὶ τῶν ἡγουμένων τῆς
[11, 49]   πλῆθος. ταῦτα δὴ πάντα κατηγορήματα  τῶν   ὑπάτων {κατ´ αὐτῶν ἐκχέαντος Κλαυδίου
[11, 60]   κληθεὶς Τίτος Γενύκιος, ἀδελφὸς θατέρου  τῶν   ὑπάτων· ὃς ὀλίγα διαλεχθεὶς ὑπὲρ
[11, 57]   οὔτ´ ἐμέμνητο· θαυμάζειν δ´ ἔφη  τῶν   ὑπάτων, ὅτι βεβουλευμένοι τε καὶ
[11, 63]   ἄλλα πράγματα διὰ τὰς συνεχεῖς  τῶν   ὑπάτων στρατείας ἠμελημένα παρεῖται, πάντων
[11, 50]   τὰ μὲν ἐπὶ τούτων πραχθέντα  τῶν   ὑπάτων ταῦτ´ ἦν. ~Οἱ δὲ
[11, 47]   τῆς βουλῆς Οὐαλέριος μὲν ἅτερος  τῶν   ὑπάτων τὴν ἡμίσειαν ἔχων τοῦ
[11, 46]   τῶν δημοτικῶν. ~Τούτου κυρωθέντος ὑπὸ  τῶν   ὑπάτων τοῦ νόμου σὺν ἄλλοις
[11, 60]   εἰσηγήσατο Κλαύδιος, ὥσπερ ἔφην, ἀντὶ  τῶν   ὑπάτων χιλιάρχους ἀποδειχθῆναι, τρεῖς μὲν
[11, 46]   ἀιδίῳ ζημιοῦται, τῶν δ´ ἄλλων  τῶν   ὑπηρετησάντων τι παράνομον τοῖς ὀλιγάρχαις
[11, 17]   γὰρ ἂν ἀληθῶς γένοιτό τι  τῶν   ὑπὸ τοῦ δήμου ψηφιζομένων κύριον,
[11, 29]   ἁπάντων καταφεύγω νόμον, ὃς οὐ  τῶν   ὑποβαλλομένων, ἀλλὰ τῶν μητέρων εἶναι
[11, 56]   τοῦτο συνέδριον αὐτοὶ πάλιν ἐκ  τῶν   φιλοδημοτάτων συναγαγόντες ἀλεξήματα καὶ φυλακὰς
[11, 42]   τὸ στρατήγιον πάντες καὶ μετὰ  τῶν   φίλων ἐσκόπουν, ὅπως παύσουσι τὴν
[11, 38]   πράττων ἄκοσμα. περιστάντων δ´ αὐτὸν  τῶν   φίλων καὶ μηδὲν ἐξαμαρτάνειν ἀξιούντων
[11, 16]   μᾶλλον σωθῆναι μετὰ πάντων  τῶν   φίλων. ὑπερβολὴν γὰρ ἀνοίας τούτοις
[11, 33]   ἐληλυθότα παρὰ τὴν ὑπόληψιν, ἔξω  τῶν   φρενῶν γενόμενος παρῆν μετὰ πολλοῦ
[11, 28]   ἑάλω καὶ ἔτι μᾶλλον ἔξω  τῶν   φρενῶν ἐγένετο πολλάκις ἀναγκαζόμενος παριέναι
[11, 60]   τὴν πόλιν, ὅτι δυεῖν ἀνάγκη  τῶν   χαλεπωτάτων θάτερον αὐτῇ συμπεσεῖν,
[11, 8]   καὶ τὰ ὅπλα ῥίψαντες ἐκ  τῶν   χειρῶν ἥξουσιν ὡς ἡμᾶς οὐκ
[11, 56]   κοινῷ συμφέρει τὸ δὲ περὶ  τῶν   χιλιάρχων πολίτευμα, εἰ βουλομένοις ἐστίν,
[11, 63]   τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν ἐγινώσκετο καὶ  τῶν   χρημάτων τὸ πλῆθος, ἀφ´ ὧν
[11, 13]   ἡδονὴν ὁμιλοῦντας, δι´ οὓς ἐξέβης  τῶν   χρηστῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ παρεπλάγχθης τῆς




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site LACUS CURTIUS

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 8/02/2007