Livre, Chap.
[11, 42]	δεινόν, ἀλλὰ καὶ τὸν} {διαληφθέντ{	α	λόγον, ὡς} ἐπὶ τοὺς πολεμίους
[11, 11]	ἡμῖν γενομένην, νῦν δ´ ἐπαχθῆ.	ἃ	δ´ ἐκ τοῦ πεισθῆναί μοι
[11, 18]	μὲν τούτων φιλονεικίας ἐάσατε χαίρειν,	ἃ	δὲ ψηφισάμενοι τῇ πόλει σωτήρια
[11, 57]	κεκρικότες ἤδη κατὰ σφᾶς αὐτοὺς	ἃ	δεῖ πράττειν, ὥσπερ ἀδοκίμαστον πρᾶγμα
[11, 9]	πολλὴ πρῶτον ἀναστάντα μὴ οὐχ	ἃ	δεῖ πρῶτον ἐπανορθώσασθαι λέγειν. ἔπειθ´
[11, 1]	οὐκ ἀπὸ τῶν τελευταίων ἀρξάμενος,	ἃ	δοκεῖ τοῖς πολλοῖς αἴτια γενέσθαι
[11, 56]	δίκαιον γὰρ ἀποφαίνεσθαι μὲν ἕκαστον	ἃ	δοκεῖ τῷ κοινῷ συνοίσειν, πείθεσθαι
[11, 56]	οὐδενὸς τἀναντία λέγοντος· Ἀκούσατ´, ἔφη,	ἃ	καὶ τοῖς ὑπάτοις ὑμῖν ἔχω
[11, 22]	αὐτῶν τὰ τελευταῖα καὶ δι´	ἃ	κατελύθησαν ὑπὸ τοῦ δήμου τοῦτον
[11, 20]	ὁ νόμος ἀφῄρηται. ταῦτ´ ἔστιν	ἃ	παραινῶ πράττειν, ὦ πατέρες, ὑμῖν,
[11, 8]	ψηφισώμεθα, δέδοικα μὴ ταῦθ´ ἡμῖν	ἃ	προὔλαβον ἐκεῖνοι συμβῇ, μᾶλλον δ´
[11, 7]	αὐτῷ προσήκει, καὶ δεῖ με	ἃ	φρονῶ περὶ τοῦ πολέμου τοῦ
[11, 15]	μοι, καὶ τουτὶ τὸ συνέδριον	ἄβατον	{ὥσπερ} ἐφ´ ἑαυτῷ ποιεῖ. εἰ
[11, 56]	ὑμῖν ὡς ἐν χαλεποῖς καὶ	ἀβουλήτοις	πράγμασιν ἔχω, τῆς μὲν ὑπατείας
[11, 12]	τινὸς ἔργου χρησίμου χάριν ἠναγκάσθης	ἀβούλητόν	τι ὑπομεῖναι. πολὺς γὰρ ἂν
[11, 18]	ἀλλὰ φιλονεικίας ἀκαίρου καὶ δυσμενείας	ἀβούλου	καὶ φθόνον κακοδαίμονος, ὃς οὐκ
[11, 32]	αὔριον ἐκ τοῦ χάρακος δεῦρο	ἀγαγεῖν.	πλείονα δ´ αὐτῶν χρόνον αἰτουμένων
[11, 42]	λόγον, ὡς} ἐπὶ τοὺς πολεμίους	ἀγαγεῖν	τοὺς λόχους ἐβούλοντο, {κατωνείδιζον} λέγοντες·
[11, 37]	Ἰκιλίου τε καὶ Νομιτωρίου τῶν	ἀγαγόντων	αὐτὸν ἐκ τοῦ χάρακος νεανίσκων
[11, 12]	ἐπιλελῆσθαι, ἀλλ´ ἀντιπαρεξετάζων τὰ νῦν	ἀγαθὰ	τοῖς πάλαι κακοῖς ἐκεῖνα μὲν
[11, 30]	ἀδελφὴν τὴν ἑαυτοῦ, σώφρονα καὶ	ἀγαθὴν	γυναῖκα, ἣν οὐ πολλοῖς πρότερον
[11, 20]	ἀποστειλάντων ὑμῶν νεότητα πολλὴν καὶ	ἀγαθὴν	ἐπ´ ἀμφότερα τὰ ἔθνη τῷ
[11, 38]	ἀντιποιουμένων τῆς ἐλευθερίας, πολλὴν καὶ	ἀγαθὴν	νεότητα περὶ αὑτοὺς ἄγοντες ἵστανται
[11, 47]	φυλακὴν οὔτε πολλὴν καταλειπομένην οὔτ´	ἀγαθήν,	τοῦτον εἶναι νομίσας τὸν καιρὸν
[11, 10]	ἔχει πράγμασιν. οἱ μέν γ´	ἀγαθοὶ	καὶ ἐξ ἀγαθῶν, οἷς προσῆκεν
[11, 27]	δύναμιν, ὧν νόμος ἐπ´ ἀνδράσιν	ἀγαθοῖς	εἰς τὴν τελευταίαν τιμὴν φέρεσθαι·
[11, 13]	τρέφε τὴν ψυχὴν ἐπὶ τοῖς	ἀγαθοῖς	τῆς πατρίδος ἡδόμενος, ὧν οὐκ
[11, 48]	ἦν γὰρ οὐ μόνον στρατηγὸς	ἀγαθός,	ἀλλὰ καὶ πολεμιστὴς κατὰ χεῖρα
[11, 26]	ὑπασπιστὴς τοῦ Σικκίου τὰ πολεμικὰ	ἀγαθὸς	εἰκάσας τὴν διάνοιαν αὐτῶν μηνυτὴς
[11, 13]	ὧν ἂν γένηταί τις ἐξ	ἀγαθοῦ	κακός, ὑπὸ τούτων πάλιν αὐτὸν
[11, 29]	καὶ μάρτυρας ἔχων πολλοὺς καὶ	ἀγαθοὺς	καὶ τὴν θεράπαιναν ἐξητακὼς ἐπὶ
[11, 43]	φίλοι τ´ εἰσὶ καὶ ἐπ´	ἀγαθῷ	τῆς πόλεως εἰσεληλύθασι, καὶ τὰ
[11, 4]	συνέδριον ἦν τι παρὰ Ῥωμαίοις	ἀγαθῶν	ἀνδρῶν, οὓς ἔδει περὶ τῶν
[11, 16]	ἡγεῖσθαι τοὺς περὶ τῶν κοινῶν	ἀγαθῶν	ἀντιπάλους. πολλῷ δ´ ἔτι τούτου
[11, 35]	καὶ προπηλακισμοὺς ἐλεύσοιτο ἐξ οἵων	ἀγαθῶν.	εἰσῄει τ´ αὐτοὺς λογισμός, ὅτι
[11, 31]	ὁ θάνατος οὑμὸς ἢ μεγάλων	ἀγαθῶν.	~Ἔτι δ´ αὐτοῦ βουλομένου λέγειν
[11, 7]	λογισμός, ὅτι οὐχ ὑπὲρ οἰκείων	ἀγαθῶν	κακοπαθοῦσιν, ἀλλ´ ἵνα βεβαιότερον αὐτῶν
[11, 10]	μέν γ´ ἀγαθοὶ καὶ ἐξ	ἀγαθῶν,	οἷς προσῆκεν ἱερᾶσθαί τε καὶ
[11, 30]	μέγιστον εἶναι δοκεῖ τῶν ἀνθρωπίνων	ἀγαθῶν,	τῆς τοῦ σώματος ἐλευθερίας. ἀνακλαυσάμενος
[11, 6]	κληθῆναι προεξανισταμένους εἴργομεν. μηδὲν οὖν	ἀγανακτεῖτε,	καὶ γὰρ Ὁρατίῳ καὶ Οὐαλερίῳ
[11, 8]	τὴν γῆν. ἐὰν μὲν οὖν	ἀγανακτήσαντες	τῷ καταφρονεῖσθαι πρὸς αὐτῶν ἐπαρθέντων
[11, 37]	τὸν οὐρανὸν ἀνέκραγον ὀδυρμῷ καὶ	ἀγανακτήσει	μεμιγμένην κραυγήν, οἱ δὲ τῆς
[11, 41]	τίνι γὰρ ἑτέρᾳ προφάσει μᾶλλον	ἀγανακτήσετε	ἢ ταύτῃ, ὅτε τὰς τῶν
[11, 6]	τῆς ἐλευθερίας, καὶ μεστὸν ἦν	ἀγανακτήσεώς	τε καὶ θορύβου τὸ συνέδριον.
[11, 27]	ἢ σαυνίων, βέλους δὲ οὐδεμίαν.	ἀγανάκτησις	δὴ μετὰ τοῦτ´ ἐγίνετο πάντων
[11, 31]	κοπετός, πολλὴ δὲ κραυγὴ καὶ	ἀγανάκτησις	ἐκ τοῦ περιεστηκότος ὄχλου τὸ
[11, 28]	αὐτοῦ λέγειν κραυγή τε καὶ	ἀγανάκτησις	ἦν ἐκ τοῦ περιεστῶτος ὄχλου,
[11, 57]	ταῦτα τὰ συνέδρια τοὺς φιλοδημοτάτους,	ἀγανακτήσοντας	δηλονότι καὶ οὐ περιοψομένους οὐδὲν
[11, 18]	εἰ τοιαῦτα λεγόντων αὐτῶν οὐκ	ἀγανακτοῦμεν,	ἀλλ´ ὑπομένομεν ἀκούειν, ὥσπερ ὑπὲρ
[11, 44]	τῆς ἐν Φιδήνῃ στρατιᾶς ἡγεμόνες	ἀγανακτοῦντες	ἐπὶ τῷ καταλελεῖφθαι τοὺς χάρακας
[11, 50]	δὲ τῆς βουλῆς τὸν θρίαμβον	ἀγανακτοῦντες	οἱ περὶ τὸν Οὐαλέριον καὶ
[11, 16]	τῆς βουλῆς ἡμῶν. οὗτοι γὰρ	ἀγανακτοῦντες,	ὅτι μετιόντας αὐτοὺς τὴν τῶν
[11, 22]	οἱ δὲ περὶ τὸν Ἄππιον	ἀγανακτοῦντες	τοῖς γινομένοις ἐπεβάλοντο μὲν κωλύειν
[11, 52]	εἶναι. ταῦτα δὴ λογιζόμενοι καὶ	ἀγανακτοῦντες	τρίτον ἐκέλευσαν τεθῆναι καδίσκον ὑπὲρ
[11, 52]	~{Μηδὲν δ´ αὐτῶν ἀποκρινομένων, ἀλλ´	ἀγανακτούντων	παρελθὼν αὖθις Σκάπτιος ἐπὶ τὸ
[11, 5]	συνέδριον καὶ τῶν μὲν πλείστων	ἀγανακτούντων,	τῶν δ´ ἐκ τῆς ἑταιρείας
[11, 2]	ἐπιγάμους καθύβριζον καὶ πληγὰς τοῖς	ἀγανακτοῦσιν	ὥσπερ ἀνδραπόδοις ἐδίδοσαν· καὶ παρεσκεύασαν,
[11, 38]	ἐξαμαρτάνειν ἀξιούντων ἀπῄει πρὸς ἅπαντας	ἀγανακτῶν.	ἤδη δ´ αὐτῷ κατ´ οἰκίαν
[11, 49]	καὶ πάντων} τῶν παρόντων, ἔδοξεν	ἀγαπᾶν	αὐτοὺς εἰ μὴ δώσουσι δίκας·
[11, 5]	τῶν ἄλλων Ῥωμαίων ἀνανδρίαν, ὥστ´	ἀγαπήσειν	ἐάν τις ἐᾷ ζῆν ἡμᾶς
[11, 59]	ἀναβολὴν τῆς περὶ αὐτοῦ διαγνώσεως	ἀγαπητῶς	ἀκούσαντες, τὸ μετὰ τὸν πόλεμον
[11, 44]	ἐπειδὴ τὴν ἐκείνων ἀπόστασιν ἐπέγνωσαν,	ἀγαπητῶς	τὸ συμβὰν ἀπὸ τῆς τύχης
[11, 7]	χώραν ἐπιόντες λεηλατεῖν, οἱ τέως	ἀγαπῶντες	καὶ τοῖς θεοῖς πολλὴν χάριν
[11, 11]	αὐτῆς πολιτείας. ἐάν τε γὰρ	ἀγαπῶσι	Ῥωμαῖοι πάντες ὀλιγαρχούμενοι καὶ μένειν
[11, 54]	τὴν πόλιν ἀπὸ τῶν συμμάχων	ἄγγελοι	λέγοντες, ὅτι πολλῇ στρατιᾷ μέλλουσιν
[11, 14]	τὰ κρείττω βουλεύματα ὁ θεὸς	ἄγει	σε, καὶ ταῦτα πλείω τῶν
[11, 1]	τῆς τοιαύτης ἐμπειρίας ὠφελεῖν, καὶ	ἄγειν	αὐτὰς ἑκούσας ἐπὶ τὰ συμφέροντα
[11, 28]	ἐπιλαμβάνεται τῆς παρθένου καὶ φανερῶς	ἄγειν	ἐβούλετο δι´ ἀγορᾶς. κραυγῆς δὲ
[11, 28]	κωλυόμενος ὅποι προῃρεῖτο τὴν κόρην	ἄγειν	ἐπὶ τὴν ἀρχὴν παραγίνεται. ἐκάθητο
[11, 42]	δυνάμεις ἀναστήσαντας ἐκ τοῦ χάρακος	ἄγειν	ἐπὶ τοὺς πολεμίους, καὶ τὴν
[11, 29]	τὴν θυγατέρα τῆς ἐμῆς θεραπαίνης	ἄγειν	καὶ δίκας ὑπέχειν βουλόμενος, ἐὰν
[11, 2]	εἶχον ἕκαστοι περὶ αὑτούς, ἐφῆκαν	ἄγειν	καὶ φέρειν τὰ τῶν ἐναντιουμένων
[11, 4]	ἐκ τῶν οἰκιῶν τοὺς βουλευτὰς	ἄγειν·	πυθόμενοι δὲ τὰς πλείους ἐρήμους
[11, 14]	ἀπὸ τῶν οἰκείων οὐ σχολὴν	ἄγειν	σε λέγοντες, ἀλλ´ ἕτερά τινα
[11, 42]	στρατιὰν καὶ ἀπὸ τῶν συμμάχων	ἀγείραντες,	οὔτε {τινὰ νίκην ἢ βλάβην
[11, 22]	εἰς μέρη πολλά, τῶν μὲν	ἀγεννεστέρων	τὰς φύσεις ἅπαντα συγχωρεῖν τοῖς
[11, 31]	τὸ βῆμα. ὁ δὲ μέλλων	ἄγεσθαι	τὴν κόρην Ἰκίλιος ἐμφύεταί τε
[11, 9]	κοινὰ διοικοῦντες} ὃ μόνον οὐδ´	ἀγνοεῖν	ἔξεστιν ὑμῖν, ὅτι φεύγουσιν ἐκ
[11, 15]	ἐσμέν, ὥστε μηδὲν τῶν διαφερόντων	ἀγνοεῖν,	καὶ φίλων οὐ σπανίζομεν, οἷς,
[11, 53]	ἐπιεικέστεροι μὲν ὑπὸ τῶν οἰομένων	ἀγνοίᾳ	τοῦ συμφέροντος ἁμαρτάνειν τοὺς δημοτικούς,
[11, 14]	κράτιστα βουλευομένην, καὶ ἐπανορθῶν τὰς	ἀγνοίας	σου κατὰ δύναμιν τὴν ἐμὴν
[11, 14]	παραγενόμενος καὶ τὰ μὲν ὡς	ἀγνοοῦντα	διδάξαι, τὰ δ´ ὡς ἁμαρτάνοντα
[11, 42]	τε καὶ παυσάμενον τὸν θόρυβον,	ἀγνοοῦντες,	ὅτι τῶν ἑκατοντάρχων τοῖς πλείοσι
[11, 12]	ἥμαρτες, ἀλλὰ τῶν ἄλλων τις	ἀγνοοῦντός	σου· τοῦτο δ´, ὡς οὐχ
[11, 56]	τὸν λόγον ὁ Κλαύδιος· Οὐκ	ἀγνοῶ	μέν, ἔφησεν, ἡλίκων κρηπὶς καταβληθήσεται
[11, 31]	τὸν μὲν νόμον, εἶπεν, οὐκ	ἀγνοῶ	τὸν ὑπὲρ τῆς διεγγυήσεως τῶν
[11, 4]	πόλεως ἅπαντας καλῶ {καὶ} οὐκ	ἀγνοῶν	μέν, ὅτι διὰ κενῆς τοῦτο
[11, 23]	ἀντεστρατοπεδεύσαντο καὶ τάς τ´ ἀγορὰς	ἀγομένας	ἀφῃροῦντο λοχῶντες τὰς ὁδοὺς καὶ
[11, 30]	σώματος εἰς δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας	ἀγομένου	μὴ τὸν ἀφαιρούμενον τὴν ἐλευθερίαν,
[11, 54]	τοῖς ὑπάτοις} ἀφαιρούμενοί τε τοὺς	ἀγομένους	ὑπ´ αὐτῶν ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν
[11, 31]	τῆς διεγγυήσεως τῶν εἰς δουλείαν	ἀγομένων	κείμενον, ὃς οὐκ ἐᾷ παρὰ
[11, 1]	μιᾷ καταγωνισάμενοι τὸν βάρβαρον τριακοσίας	ἄγοντα	μυριάδας αὐτοὶ σὺν τοῖς συμμάχοις
[11, 38]	καὶ ἀγαθὴν νεότητα περὶ αὑτοὺς	ἄγοντες	ἵστανται πρὸ τοῦ νεκροῦ καὶ
[11, 42]	Ῥωμαίων ἡγεμόνες ἔκ τ´ αὐτῆς	ἄγοντες	τῆς πόλεως στρατιὰν καὶ ἀπὸ
[11, 27]	φόνον ἧκον ἐπὶ τὸ στρατόπεδον	ἄγοντες	τοὺς τραυματίας καὶ διέσπειραν λόγον,
[11, 4]	μὲν τότ´ ὄντες κατὰ τὴν	ἀγορὰν	ἐθαύμαζον, εἰ περὶ μηδενὸς πώποτε
[11, 61]	οἱ δήμαρχοι προῆλθον εἰς τὴν	ἀγοράν.	ἔπειτα καλέσαντες τὸ πλῆθος εἰς
[11, 28]	τότε τῶν παίδων περὶ τὴν	ἀγοράν	εὐθύς τε ὑπὸ τοῦ κάλλους
[11, 4]	προαιρουμένοις ἐναντιωσομένους προῆλθον εἰς τὴν	ἀγορὰν	καὶ παραστησάμενοι τὸν κήρυκα τοὺς
[11, 39]	κλίνην τε κομίσαντες εἰς τὴν	ἀγορὰν	καὶ τὸν ἄλλον κόσμον τὸν
[11, 36]	καὶ πᾶς ὁ κατὰ τὴν	ἀγορὰν	ὄχλος τὴν ὁρμὴν ἐλάμβανεν ἐπιθυμίᾳ
[11, 24]	ἀποστελλόμενοι ὑπ´ αὐτῶν, οἱ δ´	ἀγορὰν	παραπέμψαι κομιζομένην, οἱ δ´ ἄλλας
[11, 38]	ἑταίροις καὶ πελάταις εἰς τὴν	ἀγορὰν	πορεύεσθαι παίειν κελεύων καὶ ἀνείργειν
[11, 17]	βουλευθέντα εἰς τὸν δῆμον ὁρίσαντες	ἀγορὰν	τὴν ἀπὸ ταύτης τρίτην. πῶς
[11, 36]	τῶν ἑταίρων, οἷς διειλήφει τὴν	ἀγοράν,	τοῖς ὄμμασι διαριθμησάμενος τοιάδ´ εἶπεν·
[11, 23]	πλησίον ἀντεστρατοπεδεύσαντο καὶ τάς τ´	ἀγορὰς	ἀγομένας ἀφῃροῦντο λοχῶντες τὰς ὁδοὺς
[11, 33]	~Ὡς δ´ ἀπῆλθεν ἐκ τῆς	ἀγορᾶς	ἀδημονῶν καὶ μαινόμενος ὑπὸ τοῦ
[11, 37]	ὁπόσα βούλεται, πρὶν ἐκ τῆς	ἀγορᾶς	αὐτὴν ἀπαχθῆναι, συγχωρήσαντος τοῦ στρατηγοῦ
[11, 38]	τὸ πτῶμα μεταφέρειν ἐκ τῆς	ἀγορᾶς·	ἀφρονέστατον πρᾶγμα ποιῶν καὶ τοῖς
[11, 37]	κρατοῦσι φωνήν. ἠρεθισμένης δὲ τῆς	ἀγορᾶς	καὶ παντοδαπῶν γεμούσης λόγων τε
[11, 39]	τὸν Οὐαλέριον ἕτερον τόπον τῆς	ἀγορᾶς	καταλαβόμενοι καὶ τὸ πτῶμα τῆς
[11, 28]	καὶ φανερῶς ἄγειν ἐβούλετο δι´	ἀγορᾶς.	κραυγῆς δὲ γενομένης καὶ πολλοῦ
[11, 37]	οὐ δυνάμενοι παρεχώρουν ἐκ τῆς	ἀγορᾶς,	ὁ δὲ Κλαύδιος ἀπῆγε τὴν
[11, 39]	μεταγνῶναι καὶ ἀπελθεῖν ἐκ τῆς	ἀγορᾶς,	ὃ καὶ μάλιστ´ ὤνησεν αὐτόν.
[11, 37]	ἔχων, Κλαύδιε, μηδένα δεδοικὼς δι´	ἀγορᾶς·	οἱ γὰρ Ἀππίου σε προπέμψουσι
[11, 38]	βιαζομένων ἐξέβαλον αὐτοὺς ἐκ τῆς	ἀγορᾶς.	ὥστ´ ἠναγκάσθη ἀκούσας ταῦθ´ ὁ
[11, 44]	κατ´ αὐτῶν λαβεῖν. ἐπεὶ δ´	ἀγορεύειν	γνώμην ἕκαστον ἔδει, Λεύκιος μὲν
[11, 6]	Οὐαλερίῳ καὶ παντὶ ἄλλῳ γνώμην	ἀγορεύειν	ἐν τῷ ἑαυτοῦ τόπῳ κατὰ
[11, 4]	ἰδίων ἑταίρων καὶ συγγενῶν τοὺς	ἀγορεύσοντας	ἐν τῷ συνεδρίῳ τὰς συμφερούσας
[11, 4]	πρεσβύτεροι καὶ τιμιώτεροί σου γνώμην	ἀγορεύσωσι,	τότε καὶ σὺ κληθεὶς ἐρεῖς
[11, 37]	ἑαυτῶν, εἰ σωφρονεῖτε· σὺ δ´	ἄγου	τὴν παιδίσκην ἔχων, Κλαύδιε, μηδένα
[11, 2]	οἰκίας ἐρήμους ἀφέντες ἐν τοῖς	ἀγροῖς	διέτριβον. τοῖς δὲ ὀλιγαρχικοῖς καθ´
[11, 9]	τὸν βίον ἔχουσιν ἐν τοῖς	ἀγροῖς.	καὶ τί δεῖ περὶ τῶν
[11, 4]	μεταξὺ χρόνῳ πέμποντες ἐπὶ τοὺς	ἀγροὺς	ἐκεῖθεν αὐτοὺς ἐκάλουν. πληρωθέντος δὲ
[11, 9]	τοὺς πλεῖστον ἀπέχοντας τῆς πόλεως	ἀγρούς·	καὶ οὐδὲ τῶν πατρικίων πολλοὶ
[11, 20]	πόλει τότ´ ὤν, ἀλλ´ ἐν	ἀγρῷ.	τὰ μετὰ ταῦτα ἴστε δήπου
[11, 9]	καλέσαι τὴν βουλήν, ἐκ τῶν	ἀγρῶν	καθ´ ἕνα καλούμενοι συνῆλθον, οἷς
[11, 29]	αὐτῆς ὢν κατὰ τοὺς νόμους	ἄγω.	ὃν δὲ τρόπον ἐστὶν ἐμή,
[11, 47]	ἐξῆλθον ἀθρόοι. καὶ γίνεται μέγας	ἀγὼν	καὶ φόνος ἐξ ἀμφοτέρων πολύς,
[11, 1]	ἀποδεῖξαι κυρίαν οὐδὲ πρὸς αὐτοὺς	ἀγῶνα	ἀράμενοι, ἀλλ´ εὐθὺς ἀξιοῦσι καὶ
[11, 46]	παράνομον τοῖς ὀλιγάρχαις οὐδεὶς ἔσχεν	ἀγῶνα	δημόσιον, ἀλλὰ πᾶσιν ἄδεια ἐδόθη.
[11, 16]	ἐπὶ τὸν ὑπὲρ τῆς πατρίδος	ἀγῶνα,	καὶ αὐτοὶ πάσῃ προθυμίᾳ καὶ
[11, 17]	πόλεως καὶ τὰ πρὸς τὸν	ἀγῶνα	πάντα γεγονότα ἡμῖν εὐτρεπῆ, τόθ´
[11, 42]	τοὺς ἐσομένους ὑπὲρ αὐτῶν ἑκάστοτε	ἀγῶνας.	ἐγίνετο δ´ αὐτοῖς οὐδὲν τῶν
[11, 1]	γενέσθαι τῶν συντελεσθέντων περὶ τοὺς	ἀγῶνας.	ἥδεται γὰρ ἡ διάνοια παντὸς
[11, 16]	ποιεῖσθαι τοὺς ὑπὲρ τῶν καλῶν	ἀγῶνας,	καὶ μὴ πολεμίους, ἀλλὰ φίλους
[11, 40]	ἀθρόοι φανοὺς ἔχοντες καὶ λαμπάδας,	ἀγωνίας	πλήρεις καὶ θορύβου περιεχόμενοι περὶ
[11, 30]	μὲν ἄν τις ὑπὲρ τηλικούτων	ἀγωνιζόμενος	δεινὰ πάσχειν ἔλεξε καὶ ἠγανάκτει
[11, 25]	ὁ τὰς ἑκατὸν εἴκοσι μάχας	ἀγωνισάμενος	καὶ ἐξ ἁπασῶν ἀριστεῖα λαβών,
[11, 27]	καὶ ὑπὸ τῆς ἡλικίας πολεμικῶν	ἀγώνων	ἀπολυόμενος εἰς κίνδυνον ἑκούσιον ἔδωκεν
[11, 46]	συντονωτέρας οὔσας ἐπὶ τοῖς προτέροις	ἀγῶσιν,	ὃ πολλάκις ἤδη συνέβη. ταῦτα
[11, 7]	ἢ παραμένοντας ἐθελοκακήσειν ἐν τοῖς	ἀγῶσιν.	ὧν οὐδὲν ἔξω τοῦ εἰκότος
[11, 43]	τοὺς στρατευομένους, ὅποι ποτ´ ἂν	ἄγωσιν,	ὅ τε νόμος ἀποκτείνειν ἔδωκε
[11, 49]	πατρικίοις πρὸς τοὺς δημοτικοὺς ἐπ´	ἀδείᾳ	τε πάντων γενέσθαι καὶ ἀμνηστίᾳ
[11, 46]	ἔσχεν ἀγῶνα δημόσιον, ἀλλὰ πᾶσιν	ἄδεια	ἐδόθη. ὁ δὲ τοῦτο τὸ
[11, 34]	ὑποβολῆς εὔλογον. ἡ Νομιτωρίου μὲν	ἀδελφή,	Οὐεργινίου δὲ γυνή, παρθένος γαμηθεῖσα
[11, 30]	μητέρα δὲ γενέσθαι Νομιτωρίαν τὴν	ἀδελφὴν	τὴν ἑαυτοῦ, σώφρονα καὶ ἀγαθὴν
[11, 22]	τῆς βουλῆς ἐποιήσατο πρὸς τὸν	ἀδελφιδοῦν,	ὅτ´ αὐτὸν ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν
[11, 16]	Κορνήλιος ἀνίστησι Λεύκιον Κορνήλιον τὸν	ἀδελφόν,	ὃς Κοίντῳ Φαβίῳ Οὐιβουλανῷ συνυπάτευσε
[11, 14]	σὸν μὲν πατέρα, ἐμὸν δ´	ἀδελφόν,	ὅτι σοι παρέσχημαι ψυχήν τε
[11, 62]	ἑνὸς τῶν ἀποθεμένων τὴν χιλιαρχίαν	ἀδελφός.	αὗται δύο κατὰ τὸν αὐτὸν
[11, 60]	τέταρτος ἀνίσταται κληθεὶς Τίτος Γενύκιος,	ἀδελφὸς	θατέρου τῶν ὑπάτων· ὃς ὀλίγα
[11, 33]	προσήκοντες, Νομιτωρίου τε υἱὸς καὶ	ἀδελφὸς	Ἰκιλίου, προαποσταλέντες ὑπὸ τῶν ἄλλων
[11, 56]	ἐὰν οὗτος αὐτὴν ὁ σὸς	ἀδελφός,	ὦ Μάρκε Γενύκιε, λέγῃ. Ἐδόκει
[11, 50]	παρεσκεύασαν ἰσχυρὰν γενέσθαι, φήμαις τ´	ἀδεσπότοις	καὶ εἰκασμοῖς αὐξηθεῖσα οὐκ ὀλίγοις,
[11, 47]	Οὐαλέριος μὲν δὴ ταῦτα διαπραξάμενος	ἀδεῶς	ἤδη τὴν γῆν τῶν πολεμίων
[11, 20]	σφετέρων βοηθεῖν. ἦν τ´ οὐκ	ἄδηλον,	ὅτι τῆς ἐν Αἰκανοῖς στρατιᾶς
[11, 44]	μετ´ ἐκείνων ἅπαντα διετέλουν πραγματευόμενοι.	ἀδήλου	δ´ ἔτι τοῖς πολλοῖς τῆς
[11, 24]	σφίσι διαφθείρειν, τοὺς μὲν ἐπιφανεῖς	ἀδήλως,	ὧν δ´ ἐλάττων ὁ λόγος
[11, 39]	ὁμόσε χωροῦντας. ~Ὁ δ´ Ἄππιος	ἀδημονῶν	ἐπὶ τῷ παρ´ ἐλπίδα τῆς
[11, 33]	δ´ ἀπῆλθεν ἐκ τῆς ἀγορᾶς	ἀδημονῶν	καὶ μαινόμενος ὑπὸ τοῦ πάθους,
[11, 41]	περιοίκους ἅπαντας πολεμεῖν μακροὺς καὶ	ἀδιαλείπτους	πολέμους ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δυναστείας,
[11, 16]	φανέντες, ἀεὶ πολεμοῦσιν αὐτοῖς πόλεμον	ἀδιάλλακτον,	καὶ εἰς τοῦθ´ ἥκουσιν εὐηθείας,
[11, 16]	ἐκ τῶν πολιτικῶν προσκρουσμάτων ἀπέχθειαν	ἀδιάλλακτον	πρὸς τοὺς προεστηκότας τῆς πόλεως,
[11, 46]	ἔγνωσαν εὐθύνειν τῶν τ´ ἄλλων	ἀδικημάτων	ἕνεκα μισούμενον ὑπὸ τοῦ δήμου,
[11, 40]	ἠνάγκασαν ἐκ τῆς πατρίδος οὐδὲν	ἀδικήσαντας,	γυναικῶν τε ὕβρεις καὶ παρθένων
[11, 11]	ὁμολογίαις, οὐκ ἐπ´ αἰσχραῖς καὶ	ἀδίκοις.	~Εἰ δὲ διὰ φόβον ἐχθρῶν
[11, 36]	καθάπερ ἐμοὶ πρότερον, καὶ οὐδὲν	ἄδικον	ἀξιοῖ τὴν ἐκ τῆς ἑαυτοῦ
[11, 57]	δηλονότι καὶ οὐ περιοψομένους οὐδὲν	ἄδικον	πολίτευμα κατὰ τοῦ δήμου γινόμενον.
[11, 43]	ἔργα ὅμοια παρείχοντο τοῖς λόγοις	ἀδικοῦντες	οὐδένα. ἀφικόμενοι δ´ εἰς τὸν
[11, 10]	ἀπράγμονα διώκοντες ἡσυχίαν, χρημάτων τ´	ἀδίκους	ἁρπαγὰς ἐγκαλοῦσιν ὑμῖν καὶ προπηλακισμοὺς
[11, 56]	καὶ ἀναξίους καταβαλεῖτε οὔτε δυναστείας	ἀδίκους	ἑαυτοῖς κατασκευάζεσθαι δόξετε μηδεμιᾶς ἀρχῆς
[11, 57]	αὐτοὺς ἃ δεῖ πράττειν, ὥσπερ	ἀδοκίμαστον	πρᾶγμα καὶ βουλῆς δεόμενον εἰς
[11, 22]	κλήρους καὶ ὅσα ἄλλα ὑπελείπετο	ἀδύνατα	ὄντα ἐν φυγαῖς φέρεσθαι λειποστρατίαν
[11, 19]	ἐπεὶ δὲ Κορνήλιος εἰς τὸ	ἀδύνατον	ἀπάγειν ἐπειρᾶτο τὴν γνώμην πολλοὺς
[11, 19]	ἐγὼ καὶ περὶ τοῦ μὴ	ἀδύνατον	εἶναι τὴν Κλαυδίου γνώμην διαλέξομαι
[11, 16]	καὶ πολιτικοὺς διεξελθεῖν λόγους οὐκ	ἀδύνατον.	οὗτος ἀναστὰς ἔλεξε τοιάδε· Θαυμαστὸν
[11, 5]	πολεμικὰ δεινὸς καὶ λέγειν οὐκ	ἀδύνατος,	Οὐαλερίῳ δ´ ἐκ παλαιοῦ φίλος·
[11, 2]	ἡγεμόνας, ἐναντιοῦσθαι δὲ τοῖς πραττομένοις	ἀδυνατοῦντες,	οὔθ´ οἱ καταγραφέντες εἰς τὸ
[11, 16]	ἀσυμφόρους εἰσφέρουσι, μᾶλλον δ´ εὐχὰς	ἀδυνάτους	ἔχουσιν. ~Σκοπεῖτε γὰρ οὑτωσί· προβούλευμα
[11, 16]	ἐνίκησαν ἐν ἀρχαιρεσίαις ἐπιτηδειότεροι φανέντες,	ἀεὶ	πολεμοῦσιν αὐτοῖς πόλεμον ἀδιάλλακτον, καὶ
[11, 28]	τὴν κόρην, καὶ προσέπεμπέ τινας	ἀεὶ	πρὸς τὰς τροφοὺς αὐτῆς γυναῖκας
[11, 24]	καὶ ἀπὸ τοῦ φανεροῦ, προφάσεις	ἀεί	τινας ἐπιφέροντας, ἵνα δικαίως δόξωσιν
[11, 13]	παρὰ τῶν ἐπιγιγνομένων καὶ κλέος	ἀθάνατον	ἀντὶ τοῦ θνητοῦ σώματος κατάλιπε
[11, 1]	τῶν πραγμάτων μαθόντες, ὅτι συνεχώρησαν	Ἀθηναῖοι	Λακεδαιμονίοις τείχη τε καθελεῖν τῆς
[11, 1]	τούτου ποιήσωμαι τὸν λόγον ἐνίκησαν	Ἀθηναῖοί	τε καὶ Λακεδαιμόνιοι δυσὶ ναυμαχίαις
[11, 62]	ὀγδοηκοστῆς καὶ τετάρτης ὀλυμπιάδος ἄρχοντος	Ἀθήνησι	Διφίλου. μετασχόντες δ´ αὐτῆς ἑβδομήκοντα
[11, 1]	ἐνίκα στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖος, ἄρχοντος	Ἀθήνησι	Φιλίσκου καταλύουσι Ῥωμαῖοι τὴν τῶν
[11, 26]	ὡς ἅμα χωρήσοντες ἐπ´ αὐτὸν	ἀθρόοι.	θεράπων δέ τις ὑπασπιστὴς τοῦ
[11, 47]	προσιόντας ἐθεάσαντο, θρασύτεροι γεγονότες ἐξῆλθον	ἀθρόοι.	καὶ γίνεται μέγας ἀγὼν καὶ
[11, 40]	ἃς διεπορεύετο μεταξὺ δειπνοῦντες ἅπαντες	ἀθρόοι	φανοὺς ἔχοντες καὶ λαμπάδας, ἀγωνίας
[11, 22]	ἀλλ´ ἐκ τοῦ φανεροῦ καὶ	ἀθρόον	ἐξέλιπε τὴν πατρίδα, τέκνα καὶ
[11, 39]	τελαμῶνας ἢ μίτρας, αἱ δὲ	ἀθύρματα	{κόμης} παρθενικά, καί που τινὲς
[11, 10]	~Βούλεσθε οὖν ἀκοῦσαι, τίνες εἰσὶν	αἱ	βιαζόμεναι τοὺς ἀνθρώπους καταλιπεῖν αἰτίαι
[11, 13]	δεινὸν ὑπὸ τῶν πολιτῶν παθεῖν	αἱ	δ´ ἀληθεῖς ὦσιν αἰτίαι φιλοτιμία
[11, 20]	μὲν εἰς τὴν ἡμετέραν γῆν,	αἱ	δ´ εἰς τὴν τῶν συμμάχων
[11, 39]	αἱ δὲ τελαμῶνας ἢ μίτρας,	αἱ	δὲ ἀθύρματα {κόμης} παρθενικά, καί
[11, 39]	στεφάνους βάλλουσαι κατὰ τῆς κλίνης,	αἱ	δὲ τελαμῶνας ἢ μίτρας, αἱ
[11, 18]	καὶ ἀναστρέψωσιν εἰς τὴν πόλιν	αἱ	δυνάμεις εἰρήνης γενομένης, τότε καὶ
[11, 47]	πολεμίων γενέσθαι προσδοκώντων. ~Ἐπεὶ δ´	αἱ	κατὰ πόλιν ἐπαύσαντο ταραχαί, συναγαγόντες
[11, 1]	εὐθὺς ἀξιοῦσι καὶ τίνες ἦσαν	αἱ	κατασχοῦσαι τὴν πόλιν ἀνάγκαι, δι´
[11, 39]	καὶ παρθένοι τὸ πάθος ἀποδυρόμεναι,	αἱ	μὲν ἄνθη καὶ στεφάνους βάλλουσαι
[11, 20]	ἐθνῶν ὥσπερ νῦν δυνάμεις ἐνέβαλον,	αἱ	μὲν εἰς τὴν ἡμετέραν γῆν,
[11, 29]	ἔχοντα κυρίους, οὓς ἂν καὶ	αἱ	μητέρες αὐτῶν ἔχωσι. κατὰ τοῦτον
[11, 17]	φυλαὶ διενέγκωσι τὴν ψῆφον, τότε	αἱ	νέαι παραιτοῦνται τὴν πόλιν ἀρχαὶ
[11, 19]	ἐκ τῶν συνέδρων. ~Ὡς δ´	αἱ	πλείους γνῶμαι διηγορεύθησαν, καὶ παρὰ
[11, 53]	Γαΐου Κοιντίου τὴν ἀρχὴν παρειληφότων	αἱ	πολιτικαὶ πάλιν ἀνίσταντο διαφοραὶ τῶν
[11, 1]	καὶ τοὺς τόπους, ἐν οἷς	αἱ	πράξεις ἐγένοντο, βούλονται παρὰ τῆς
[11, 13]	καὶ πράξεων ἐπιλανθάνου. καλαὶ γὰρ	αἱ	πρῶταί σου τῶν πολιτικῶν ἔργων
[11, 62]	τὸν αὐτὸν ἐνιαυτὸν ἀρχαὶ Ῥωμαίων	αἱ	τὸ μέγιστον ἔχουσαι κράτος ἐγένοντο·
[11, 2]	τοῖς δὲ ὀλιγαρχικοῖς καθ´ ἡδονὴν	αἱ	τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἐγίνοντο φυγαὶ
[11, 40]	ἐστι πιστόν, οὐδ´ ἀπ´ εὐνοίας	αἱ	τῶν κρατούντων δίδονταί τισι χάριτες,
[11, 3]	ἐπ´ αὐτὴν ἔλθωσι τὴν πόλιν	αἱ	τῶν πολεμίων δυνάμεις, ἅπασιν ἐδόκει·
[11, 41]	οὐκ ἔσται λέγειν. ἀόριστοι γὰρ	αἱ	τῶν τυράννων ἐπιθυμίαι κατὰ τὸ
[11, 17]	κατὰ νόμους γένηται; ἔπειθ´ ὅταν	αἱ	φυλαὶ διενέγκωσι τὴν ψῆφον, τότε
[11, 46]	θανάτου μὲν ἀπολύεται, φυγῇ δ´	ἀιδίῳ	ζημιοῦται, τῶν δ´ ἄλλων τῶν
[11, 45]	λοχίτισι, δυσχεραινόντων μὲν τῶν πατρικίων,	αἰδουμένων	δ´ ἀντιλέγειν, ἄλλους τέ τινας,
[11, 52]	ψηφίσασθε. Ταῦτα τοῦ Σκαπτίου λέγοντος	αἰδὼς	εἰσῄει τοὺς ὑπάτους ἐνθυμουμένους, ὡς
[11, 3]	σταδίους πλησίον οὖσα Τιβέρεως ποταμοῦ.	Αἰκανοὶ	δ´ εἰς τὴν Τυσκλάνων γῆν
[11, 7]	ὑμᾶς ἐξετάσαι, τίσιν ἐπαρθέντες ἐλπίσιν	Αἰκανοὶ	καὶ Σαβῖνοι πόλεμον ἐπενεγκεῖν ἐτόλμησαν
[11, 54]	στρατιᾷ μέλλουσιν ἐλαύνειν ἐπ´ αὐτοὺς	Αἰκανοί	τε καὶ Οὐολοῦσκοι, δεόμενοι βοήθειαν
[11, 20]	οὐκ ἄδηλον, ὅτι τῆς ἐν	Αἰκανοῖς	στρατιᾶς ἀναρπασθείσης οὐδ´ ἡ Σαβίνους
[11, 30]	εἰ μὴ θᾶττον ὁ πρὸς	Αἰκανοὺς	ἀνέστη πόλεμος. ἐν δὲ τοῖς
[11, 47]	τὰ ἔθνη. ἐπιστάμενος δὲ τοὺς	Αἰκανοὺς	ἐκ τῶν προτέρων κατορθωμάτων αὔχημα
[11, 41]	διὰ μαλακίαν οὐδὲ πρὸς μὲν	Αἰκανοὺς	καὶ Οὐολούσκους καὶ Σαβίνους καὶ
[11, 47]	στρατοῦ μοῖραν ἐξῆγεν ἐπί τ´	Αἰκανοὺς	καὶ Οὐολούσκους· συνῆλθε γὰρ ἀμφότερα
[11, 7]	περὶ τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς	Αἰκανοὺς	καὶ Σαβίνους εἰπεῖν, πρὶν ἀποδείξασθαι
[11, 18]	λέγειν. νῦν μὲν τὸν πρὸς	Αἰκανοὺς	καὶ Σαβίνους πόλεμον ἐπικυρώσατε καὶ
[11, 15]	νῦν δ´ ὑπὲρ τοῦ πρὸς	Αἰκανοὺς	καὶ Σαβίνους πολέμου, περὶ οὗ
[11, 21]	Ἄππιος, ἔφη· Περὶ τοῦ πρὸς	Αἰκανοὺς	καὶ Σαβίνους πολέμου συνεκαλέσαμεν ὑμᾶς,
[11, 23]	Καίσων Δουέλλιος ἐπὶ τὸν πρὸς	Αἰκανοὺς	πόλεμον ἀφίκοντο· συνεστρατεύετο δ´ αὐτοῖς
[11, 28]	πέντε τάγμασιν ἐτάχθη τοῖς ἐπ´	Αἰκανοὺς	στρατευσαμένοις. τούτῳ θυγάτηρ ἔτυχεν οὖσα
[11, 25]	τὸν χρόνον ἑκούσιον τοῦ πρὸς	Αἰκανοὺς	συνάρασθαι πολέμου, σπεῖραν ἀνδρῶν ὀκτακοσίων
[11, 8]	βουλή, τὰ Σαβίνων τε καὶ	Αἰκανῶν	ἐνθυμήματα, οἷς πεπιστευκότες ἐμβεβλήκασιν ἡμῶν
[11, 4]	ἀπήγγειλεν ὅτι διχόθεν ἀπό τε	Αἰκανῶν	καὶ Σαβίνων ἐπάγεται τῇ Ῥώμῃ
[11, 23]	οἱ δ´ ἐν Ἀλγιδῷ τῆς	Αἰκανῶν	χώρας θέμενοι τὴν παρεμβολὴν πολλὰς
[11, 28]	~Τὸ δ´ ἐν Ἀλγιδῷ τῆς	Αἰκανῶν	χώρας καθιδρυμένον καὶ τὸ ἐν
[11, 31]	μέλλεις, ἀλλ´ οὐ τοὐμὸν ἐκχεῖς	αἷμα	πρὸ τοῦ βήματος ἐν τοῖς
[11, 40]	οἷος ἐκ τῆς πόλεως ἐξέδραμεν,	αἵματι	πεφυρμένος ἅπας καὶ τὴν μαγειρικὴν
[11, 39]	περὶ τὸν Οὐαλέριον οὐκ ἠξίουν	αἵματι	πολιτικῷ τὸ νεῖκος διαιρεῖν. ~Τὰ
[11, 37]	τὴν σφαγίδα καὶ αὐτὸς ἀνάμεστος	αἵματος	γενόμενος, ᾧ προσέφυρεν αὐτὸν ἡ
[11, 55]	οὐδὲ δι´ ὅπλων καὶ δι´	αἵματος	ἐμφυλίου χωρεῖν πρὸς τὸ δημοτικόν,
[11, 54]	ἔχοντες, ἣν ὁ Ῥωμαίων δῆμος	αἱρεθεὶς	δικαστὴς αὑτῷ προσεδίκασεν ἐν τῷ
[11, 52]	ἀμφισβητουμένην ὑφ´ ἑτέρων χώραν δικαστὴς	αἱρεθεὶς	ὁ Ῥωμαίων δῆμος μηδέποτ´ αὐτῆς
[11, 11]	ἀρχήν· ἐάν τε ὑπάτους πάλιν	αἱρεῖσθαι	βουληθῶσι καὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς
[11, 9]	συμφέροντα πρὸ τῶν οἰκείων λυσιτελῶν	αἱρεῖσθαι	καὶ μηδένα κίνδυνον ἴδιον ὑπολογίζεσθαι,
[11, 29]	δ´ ἂν οὗτοι βουληθῶσι τῶν	αἱρέσεων,	ἑλέσθωσαν. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου καὶ
[11, 58]	οὐδ´ ὁποτέραν δόξουσιν ἐλαττοῦν τῶν	αἱρέσεων,	πότερον ταχεῖαν ἀποδιδόντες τῇ βουλῇ
[11, 55]	ταύτην διαδεδεγμένος ἐκ προγόνων τὴν	αἵρεσιν	τῆς πολιτείας αὐθαδεστέραν γνώμην εἰσέφερε,
[11, 43]	θάρσος ἐκ τοῦ δαιμονίου λαβόντες	αἴρονται	τὰ σημεῖα καὶ προῆγον ἐκ
[11, 13]	μεγάλας ἐπέθρεψαν ἡμῖν ἀρετῆς ἐλπίδας,	αἷς	ἀκολούθως καὶ τὰ λοιπὰ πράττειν
[11, 49]	ὅρκους τε καὶ πίστεις ἐπιβοώμενος,	αἷς	ἅνθρωποι πιστεύοντες εἰς διαλλαγὰς συνέρχονται,
[11, 62]	μὲν οἱ χιλίαρχοι μόνον, ἐν	αἷς	δ´ οἱ ὕπατοι, ἐν οὐ
[11, 62]	ἐν οὐ πολλαῖς δ´ ἀμφότεροι,	αἷς	ἡμεῖς οὐκ ἄνευ λογισμοῦ συγκατατιθέμεθα,
[11, 62]	χρονογραφίαις ἀμφότεραι φέρονται, ἀλλ´ ἐν	αἷς	μὲν οἱ χιλίαρχοι μόνον, ἐν
[11, 11]	παραλαμβάνεσθαι φιλοῦσιν ὁμολογίαις, οὐκ ἐπ´	αἰσχραῖς	καὶ ἀδίκοις. ~Εἰ δὲ διὰ
[11, 5]	ἐφ´ ὑμῖν γενόμενοι καὶ ῥυπαίνοντες	αἰσχρῷ	βίῳ τὰς ἑαυτῶν τε καὶ
[11, 2]	οὓς ἔμελλον ἀσελγές τι πράττοντες	αἰσχύνεσθαι.	~Ἐρημουμένης δὲ τοῦ κρείττονος ἔθνους
[11, 9]	γνώμης ἄρχειν ἠξίωμαι διὰ τιμήν·	αἰσχύνη	δὲ καὶ μωρία πολλὴ πρῶτον
[11, 11]	τοὺς δὲ μὴ θέλοντας σὺν	αἰσχύνῃ	καὶ μεγάλῃ βλάβῃ παύσουσι τῆς
[11, 5]	εἶπεν, ὁ Φάβιος ἐκάθητο ὑπ´	αἰσχύνης	οὐδὲν ἀποκρινόμενος, Ἄππιος δὲ καὶ
[11, 46]	κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας καὶ	αἰτεῖται	χρόνον εἰς ἀπολογίαν. ἀπαχθεὶς δ´
[11, 30]	καὶ παραχρῆμα ὑπομένομεν ἀπολογεῖσθαι, τοσοῦτον	αἰτησάμενοι	παρὰ σοῦ χρόνον, Ἄππιε, ὅσος
[11, 37]	δ´ ἀνδρὶ καὶ μεγαλόφρονι πρέπον.	αἰτησάμενος	γὰρ ἐξουσίαν ἀσπάσασθαι τὴν θυγατέρα
[11, 26]	δὲ τοῦ Σικκίου καὶ ψιλοὺς	αἰτήσαντος	ἑκατὸν ἐπιλέκτους οὐδένα χρόνον ἐπισχόντες
[11, 1]	τελευταία τῆς ὀργῆς τῶν δημοτῶν	αἰτία	μυρίων ἄλλων προηγησαμένων, ἀλλ´ ἀφ´
[11, 1]	ἀρξάμενος, ἃ δοκεῖ τοῖς πολλοῖς	αἴτια	γενέσθαι μόνα τῆς ἐλευθερίας, λέγω
[11, 10]	αἱ βιαζόμεναι τοὺς ἀνθρώπους καταλιπεῖν	αἰτίαι	ἱερὰ καὶ τάφους προγόνων καὶ
[11, 13]	παθεῖν αἱ δ´ ἀληθεῖς ὦσιν	αἰτίαι	φιλοτιμία κενὴ τὴν εἰκόνα {τοῦ
[11, 33]	τὴν μὲν ἀληθῆ πρὸς Ἀντώνιον	αἰτίαν	ἀποκρυψάμενος, ἀναγκαίου δέ τινος συγγενοῦς
[11, 46]	δημάρχων, ὡς δ´ οἱ τὴν	αἰτίαν	ἀπολύσασθαι βουλόμενοι διεφήμιζον, αὐτὸς ἑαυτὸν
[11, 46]	μνηστῆρος αὐτῆς Ἰκιλίου· καὶ τὴν	αἰτίαν	εἰς τὸν ἐπιτάξαντα παρανομεῖν Ἄππιον
[11, 57]	λόγῳ δικαίῳ, εἰκάζειν δὲ μίαν	αἰτίαν,	ὅτι πονηρὰς καὶ ἀσυμφόρους γνώμας
[11, 34]	καὶ ἀληθῆ λέγοντες, ὡς οὔτ´	αἰτίαν	οὐδεμίαν εἶχεν ὑποβολῆς εὔλογον. ἡ
[11, 1]	τῆς ἱστορίας μαθεῖν, καὶ τὰς	αἰτίας	ἀκοῦσαι, δι´ ἃς τὰ θαυμαστὰ
[11, 1]	διὰ ταύτας δή μοι τὰς	αἰτίας	ἔδοξεν ἅπαντα ἀκριβῶς διελθεῖν τὰ
[11, 7]	ἀληθὲς οὕτως ἔχει, τὰς δ´	αἰτίας	ἐπισταμένοις ὑμῖν οὐδὲν δέομαι λέγειν
[11, 2]	μὲν ἐξήλαυνον ἐκ τῆς πόλεως	αἰτίας	ἐπιφέροντες ψευδεῖς καὶ δεινάς, οὓς
[11, 22]	ἐν τῇ πόλει, διὰ πολλὰς	αἰτίας	καὶ ἐκ πολλῶν αὐξηθεῖσα χρόνων,
[11, 1]	τῆς ἐλευθερίας, καὶ διὰ ποίας	αἰτίας	καὶ προφάσεις, ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβὼν
[11, 58]	Οὐαλέριον οὐκ ἄλλης τινὸς χάριν	αἰτίας	μὴ παραλαβεῖν εἰς τὸ συνέδριον,
[11, 11]	ἐπανορθώσετε ταῦτα καὶ παύσεσθε δι´	αἰτίας	παρὰ τοῖς πολίταις ὄντες; τοῦτο
[11, 28]	ἅπαν διὰ ταύτας ἐξεπολεμώθη τὰς	αἰτίας	πρὸς αὐτούς. ἀνὴρ ἐκ τῶν
[11, 30]	δίκης. ἔφη τε διὰ πολλὰς	αἰτίας	προσήκειν τῷ Ἀππίῳ φυλάττειν τοῦτο
[11, 10]	τῆς πατρίδος; οὐ γὰρ ἄτερ	αἰτίας	ταῦθ´ οὕτως ἔχει. ἐγὼ δὴ
[11, 25]	ἐκράτησε καὶ τῆς ὁλοσχεροῦς νίκης	αἴτιος	ἐγένετο τοῖς ὑπάτοις. τοῦτον δὴ
[11, 44]	συγγινώσκων ἑαυτῷ τῆς παρούσης ταραχῆς	αἰτίῳ	γεγονότι καὶ τῶν προσδοκωμένων δι´
[11, 44]	τῶν γεγονότων ὑποδίκους, πλὴν τῶν	αἰτίων	τῆς ἀποστάσεως μόνων· τούτοις δὲ
[11, 59]	περὶ τοῦ δήμου ποιησάμενος, ὡς	αἰτιωτάτου	τῇ πόλει γεγονότος οὐ μόνον
[11, 32]	ἀγαγεῖν. πλείονα δ´ αὐτῶν χρόνον	αἰτουμένων	οὐδὲν ἔτι ἀποκρινάμενος ἀνέστη καὶ
[11, 20]	ἐτιμωρήσατο καὶ τὸν στρατηγὸν αὐτῶν	αἰχμάλωτον	ἔλαβε· καὶ ταῦτα ἐν ἡμέραις
[11, 47]	οὓς μὲν ἀπέκτειναν, οὓς δ´	αἰχμαλώτους	ἔλαβον, τοῦ δὲ χάρακος αὐτῶν
[11, 48]	ἐκ τῆς Ῥωμαίων γῆς ἐληίσαντο,	αἰχμαλώτους	τε πάνυ πολλοὺς τῶν σφετέρων
[11, 48]	πολεμίων, πολλῷ δ´ ἔτι πλειόνων	αἰχμαλώτων	τετυχηκὼς τοῦ τε χάρακος αὐτῶν
[11, 18]	ἀπεχθειῶν ἡγουμένης ἀναγκαιότερα, ἀλλὰ φιλονεικίας	ἀκαίρου	καὶ δυσμενείας ἀβούλου καὶ φθόνον
[11, 37]	ταῦτ´ ἤκουσαν, ὅσοι μὲν ἦσαν	ἀκέραιοί	τε καὶ τῶν τὰ δίκαια
[11, 36]	τούτῳ παρόντες, οὐ νῦν πρῶτον	ἀκήκοα,	ἀλλὰ παλαίτερον ἔτι πρὶν ἢ
[11, 18]	βοήθειαν; οὐ καθοπλιοῦμεν ἅπασαν τὴν	ἀκμὴν	τῆς πόλεως; οὐκ ἐπὶ τὰς
[11, 2]	ἕνεκα, μάλιστα δὲ ὅτι τοῖς	ἀκολάστοις	τῶν νέων πολὺ τὸ αὔθαδες
[11, 41]	ἐκεῖνοι μὲν ἑνὸς οὐκ ἤνεγκαν	ἀκολάστου	μειρακίου τυραννικὴν ὕβριν εἰς ἓν
[11, 40]	καὶ διασημαίνων τοῖς ὁμόσε χωροῦσιν	ἀκολουθεῖν·	ἐξέτρεχον δ´ ἐκ τῶν σκηνῶν
[11, 43]	μάλιστα ἐμπεδοῦσι Ῥωμαῖοι, τοῖς στρατηγοῖς	ἀκολουθεῖν	κελεύει τοὺς στρατευομένους, ὅποι ποτ´
[11, 42]	ἵνα καὶ νῦν λαβόντες ἐλπίδας	ἀκολουθῶμεν	ὑμῖν, οἵτινες ὅσην οὔπω πρότερον
[11, 13]	ἐπέθρεψαν ἡμῖν ἀρετῆς ἐλπίδας, αἷς	ἀκολούθως	καὶ τὰ λοιπὰ πράττειν ς´
[11, 27]	πολεμίων εὑρεθῆναι νεκρόν. οὐ γὰρ	ἀκονιτί	γ´ ἂν ἐδόκουν ἀποθανεῖν Σίκκιον,
[11, 60]	ὄντων κακῶν, ὧν ἀνάγκη θάτερον	ἄκοντας	ὑπομεῖναι, τοῦτ´ αὐτῷ δοκεῖν εἶναι
[11, 11]	τὴν ἐξουσίαν καὶ οὐ δόξετε	ἀκόντων	ἄρχειν τῶν ἴσων· τοῦτο μὲν
[11, 38]	πολλὰ καὶ λέγων καὶ πράττων	ἄκοσμα.	περιστάντων δ´ αὐτὸν τῶν φίλων
[11, 21]	ἑκάτερον, τῶν μὲν ἐπανορθώσασθαι τὴν	ἀκοσμίαν	τοῦ πολιτεύματος βουλομένων τῷ Οὐαλερίῳ
[11, 6]	δ´ ἐξουσίαν τοῦ κωλύειν τοὺς	ἀκοσμοῦντας,	ὦ Μάρκε Ὁράτιε, παρὰ τοῦ
[11, 40]	πολὺ τὸ βουλόμενον ἐξ ἁπάντων	ἀκούειν	καὶ ἐπικελευόμενον λέγειν ἐγίνετο. τοιγάρτοι
[11, 18]	αὐτῶν οὐκ ἀγανακτοῦμεν, ἀλλ´ ὑπομένομεν	ἀκούειν,	ὥσπερ ὑπὲρ τῶν πολεμίων, ἀλλ´
[11, 21]	καὶ παριὼν ἕκαστος ἀπεφήνατο πάντων	ἀκουόντων,	ᾗ προσετίθετο γνώμῃ. ἁπάντων δὴ
[11, 1]	τὰ ἔργα καὶ μὴ μόνον	ἀκούουσα	τῶν λεγομένων, ἀλλὰ καὶ τὰ
[11, 1]	ἱστορίας μαθεῖν, καὶ τὰς αἰτίας	ἀκοῦσαι,	δι´ ἃς τὰ θαυμαστὰ καὶ
[11, 4]	ὑπὲρ ὧν οἴομαι δεῖν πρῶτον	ἀκοῦσαι	τὴν βουλήν. εἴσονται δ´ ἐξ
[11, 10]	θεηλάτου συμφορᾶς οὐδεμιᾶς; ~Βούλεσθε οὖν	ἀκοῦσαι,	τίνες εἰσὶν αἱ βιαζόμεναι τοὺς
[11, 43]	ἀλλ´ ἄνοιαν καὶ μανίαν. ταῦτ´	ἀκούσαντες	ὀρθῶς λέγεσθαι ἡγούμενοι καὶ παρακελευόμενοί
[11, 7]	ἔσται κρατίστη μαθήσεσθε. ἐκεῖνοι τοίνυν	ἀκούσαντες,	ὅτι σεσάλευται καὶ νοσεῖ τὸ
[11, 7]	οἱ πατρίκιοι, καὶ οὐ μάτην	ἀκούσαντες	τὸ γὰρ ἀληθὲς οὕτως ἔχει,
[11, 59]	τῆς περὶ αὐτοῦ διαγνώσεως ἀγαπητῶς	ἀκούσαντες,	τὸ μετὰ τὸν πόλεμον ἐπάναγκες
[11, 38]	ἐκ τῆς ἀγορᾶς. ὥστ´ ἠναγκάσθη	ἀκούσας	ταῦθ´ ὁ Ἄππιος ἅμα συχνοῖς
[11, 56]	γνώμην καὶ οὐδενὸς τἀναντία λέγοντος·	Ἀκούσατ´,	ἔφη, ἃ καὶ τοῖς ὑπάτοις
[11, 36]	παραλαβεῖν. ὃν τρόπον δ´ ἔγνων,	ἀκούσατε.	ὁ πατὴρ ὁ Μάρκου Κλαυδίου
[11, 19]	ἐμαυτοῦ γνώμην εἰπεῖν. ὅταν γὰρ	ἀκούσητε	πάντων, ἐφ´ ὑμῖν ἔσται τὰ
[11, 17]	βουλόμεθα. ἄπιτ´ οὖν, καὶ ὅταν	ἀκούσητε	ὑπάτους καὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς
[11, 40]	πέπονθεν εἰκάσαι, καὶ παρηκολούθουν ὡς	ἀκουσόμενοι	μέγα πρᾶγμα καὶ δεινόν. ὁ
[11, 11]	τὴν ἐπίφθονον ἐξουσίαν ταύτην κερδανεῖς,	ἄκουσον.	ἐὰν μὲν ὅλον ὑμῶν τὸ
[11, 1]	ὁρῶσα. οὐδέ γ´ ὅταν πολιτικὰς	ἀκούσωσι	πράξεις, ἀρκοῦνται τὸ κεφάλαιον αὐτὸ
[11, 4]	εἴσονται δ´ ἐξ ὧν ἂν	ἀκούσωσιν	οὗτοι, πότερα ταῦτ´ ἐστὶν ἀναγκαιότερα
[11, 37]	ἐπὶ τοῦ Καπετωλίου καὶ τῆς	ἄκρας	φρουροὺς ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν πολεμίους
[11, 32]	λέγει τοιάδε· Ἐγὼ τὸ μὲν	ἀκριβές,	ὦ δημόται, περὶ τῆς διεγγυήσεως
[11, 1]	μοι τὰς αἰτίας ἔδοξεν ἅπαντα	ἀκριβῶς	διελθεῖν τὰ γενόμενα περὶ τὴν
[11, 43]	ἀπειθοῦντας ἢ τὰ σημεῖα καταλιπόντας	ἀκρίτως·	ταῦτα δὴ δι´ εὐλαβείας αὐτοὺς
[11, 1]	διατεμεῖν καὶ φρουρὰν εἰς τὴν	ἀκρόπολιν	εἰσαγαγεῖν καὶ ἀντὶ τῆς πατρίου
[11, 39]	τινες οὐκέτι τῆς ὀλιγαρχικῆς αὐτῶν	ἀκροώμενοι,	διὰ πολλὰς προφάσεις, ἀλλ´, εἰ
[11, 21]	βουλεύματα διεγνωσμένα ὑπὸ πάντων ὑμῶν	ἄκυρα	καθιστάτωσαν. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ τὸν
[11, 44]	ὄντων τῇ δεκαδαρχίᾳ τῶν ἐν	Ἀλγιδῷ	πέντε ταγμάτων, τότε δ´, ἐπειδὴ
[11, 3]	καὶ πολλὰ δῃώσαντες αὐτῆς ἐν	Ἀλγιδῷ	πόλει τίθενται τὸν χάρακα. ὡς
[11, 23]	Ῥώμης, ἀφίκοντο. οἱ δ´ ἐν	Ἀλγιδῷ	τῆς Αἰκανῶν χώρας θέμενοι τὴν
[11, 28]	πραγμάτων ἦν. ~Τὸ δ´ ἐν	Ἀλγιδῷ	τῆς Αἰκανῶν χώρας καθιδρυμένον καὶ
[11, 40]	λύχνων ἁφὰς ἐπὶ τὸν πρὸς	Ἀλγιδῷ	χάρακα, τοιοῦτος οἷος ἐκ τῆς
[11, 56]	πάλιν ἐκ τῶν φιλοδημοτάτων συναγαγόντες	ἀλεξήματα	καὶ φυλακὰς ἀντεμηχανῶντο πρὸς τὰς
[11, 10]	καὶ παρὰ πολλῶν· εἰ μὲν	ἀληθεῖς	ἢ ψευδεῖς οὐδὲν δέομαι ζητεῖν
[11, 34]	τὰς τῶν κατηγόρων πίστεις οὔτ´	ἀληθεῖς	οὔτε πιθανὰς ἀντιπαρεξετάζειν ταύταις ἠξίουν
[11, 13]	αὗται γάρ εἰσι βέβαιοι καὶ	ἀληθεῖς	τιμαὶ καὶ ἀναφαίρετοι χαριέστατοί τε
[11, 13]	διώκειν, ἀλλ´ αὐτὰς καρποῦσθαι τὰς	ἀληθεῖς	τιμάς, ἀπόδος τὴν ἀριστοκρατίαν τῇ
[11, 13]	τῶν πολιτῶν παθεῖν αἱ δ´	ἀληθεῖς	ὦσιν αἰτίαι φιλοτιμία κενὴ τὴν
[11, 7]	οὐ μάτην ἀκούσαντες τὸ γὰρ	ἀληθὲς	οὕτως ἔχει, τὰς δ´ αἰτίας
[11, 22]	ἐδήμευσαν τῷ λόγῳ, τὸ δ´	ἀληθὲς	τοῖς ἑαυτῶν ἑταίροις ὡσανεὶ παρὰ
[11, 15]	παραινεῖν ἢ λοιδορεῖσθαι τοῦτο γὰρ	ἀληθέστερον	ὅταν ἐξέλθῃς ἐκ τοῦ συνεδρίου,
[11, 34]	ὑποβολῆς πολλὰ καὶ δίκαια καὶ	ἀληθῆ	λέγοντες, ὡς οὔτ´ αἰτίαν οὐδεμίαν
[11, 47]	καὶ θρασυτέρους ποιῆσαι δόξαν οὐκ	ἀληθῆ	παρασχών, ὡς ὀρρωδῶν εἰς χεῖρας
[11, 33]	διασαφηνίσαντες. ὁ δὲ τὴν μὲν	ἀληθῆ	πρὸς Ἀντώνιον αἰτίαν ἀποκρυψάμενος, ἀναγκαίου
[11, 13]	δέδοικα, μὴ πρόφασις μὲν οὐκ	ἀληθὴς	ὁ κίνδυνος ᾖ τοῦ μὴ
[11, 9]	ὀφείλοντας σκοπεῖν, ἐάν τι τῶν	ἀληθῶν	μετὰ παρρησίας, ἀλλὰ μὴ καθ´
[11, 17]	ταύτης τρίτην. πῶς γὰρ ἂν	ἀληθῶς	γένοιτό τι τῶν ὑπὸ τοῦ
[11, 0]	~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ	ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ	ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΔΕΚΑΤΟΣ. ~Ἐπὶ
[11, 46]	Νομιτωρίου καὶ τυχὼν ἀπολογίας ἁπάσαις	ἁλίσκεται	ταῖς ψήφοις καὶ παραδοθεὶς εἰς
[11, 22]	γὰρ εἰσῆλθεν αὐτοῖς, μὴ πρὸς	ἀλκὴν	οἱ κωλυόμενοι τράπωνται, καὶ λογισμὸς
[11, 52]	Γεγάνιος ~{Μηδὲν δ´ αὐτῶν ἀποκρινομένων,	ἀλλ´	ἀγανακτούντων παρελθὼν αὖθις Σκάπτιος ἐπὶ
[11, 15]	προγόνων καὶ τυραννικὴν ἐζηλωκότα παρανομίαν,	ἀλλ´	ἀνασκευασάμενος ἅπαντα τὰ ἐμὰ καὶ
[11, 4]	τὸν αὐτὸν νοῦν ἔτι ἔχεις.	ἀλλ´	ἀνίστασο καὶ βοήθει τοῖς κατισχυομένοις·
[11, 43]	οὐκ εὐπείθειαν εἶναι καὶ εὐσέβειαν,	ἀλλ´	ἄνοιαν καὶ μανίαν. ταῦτ´ ἀκούσαντες
[11, 12]	μεμνῆσθαι, τῶν δ´ εὐεργεσιῶν ἐπιλελῆσθαι,	ἀλλ´	ἀντιπαρεξετάζων τὰ νῦν ἀγαθὰ τοῖς
[11, 56]	ἀπ´ ἄλλου τῶν πρεσβυτέρων μηδενός,	ἀλλ´	ἀπὸ τοῦ φιλοδημοτάτου τῶν βουλευτῶν
[11, 13]	προαιρέσει τῶν πολιτευμάτων μὴ τυραννικός,	ἀλλ´	ἀριστοκρατικὸς καὶ φεῦγε τοὺς πρὸς
[11, 13]	τιμῶν καὶ τῶν εὐημεριῶν διώκειν,	ἀλλ´	αὐτὰς καρποῦσθαι τὰς ἀληθεῖς τιμάς,
[11, 45]	τῆς πόλεως ἁπάσης δόγματα νομίζοντες,	ἀλλ´	αὐτὸ μόνοις ἐκείνοις ἴδιον· ὅ
[11, 1]	δημοτῶν αἰτία μυρίων ἄλλων προηγησαμένων,	ἀλλ´	ἀφ´ ὧν ἤρξατο πρῶτον ἡ
[11, 39]	αὐτῶν ἀκροώμενοι, διὰ πολλὰς προφάσεις,	ἀλλ´,	εἰ γένοιτο ἰσχυρὰ τὰ τῶν
[11, 31]	ζῶντος, Ἄππιε, ταύτην ἀπάξεταί τις.	ἀλλ´	εἴ σοι δέδοκται τοὺς νόμους
[11, 40]	ἑτέροις παραδοῦναι τὰ κοινά, παρελήλυθεν,	ἀλλ´	ἐκ τοῦ βιαιοτάτου τῶν τρόπων,
[11, 22]	οὐκέτι λάθρα καὶ κατ´ ὀλίγους,	ἀλλ´	ἐκ τοῦ φανεροῦ καὶ ἀθρόον
[11, 58]	χρηστὸν οὔτε λέγοντας οὔτε φρονοῦντας,	ἀλλ´	ἐκ τῶν νεωτέρων τοὺς δοκοῦντας
[11, 43]	πλὴν οὐ τοσοῦτοι τὸ πλῆθος,	ἀλλ´	ἐλάττους παρὰ πολὺ τῶν ἑτέρων.
[11, 38]	ἄνδρας εἰς τὸ δεσμωτήριον ἀπάγειν,	ἀλλ´	ἐμβοήσαντες ἑαυτοῖς σὺν ὠθισμῷ τε
[11, 20]	ἐν τῇ πόλει τότ´ ὤν,	ἀλλ´	ἐν ἀγρῷ. τὰ μετὰ ταῦτα
[11, 62]	ταῖς Ῥωμαικαῖς χρονογραφίαις ἀμφότεραι φέρονται,	ἀλλ´	ἐν αἷς μὲν οἱ χιλίαρχοι
[11, 4]	δημαρχικῆς ἐξουσίας δέομαι; οὐ μὴν	ἀλλ´	ἐπεὶ τῆς ἀρχῆς ἐκείνης ἀπεστερήμεθα,
[11, 49]	θάνατον οὐκ αὐτοχειρίᾳ γενέσθαι λέγοντος,	ἀλλ´	ἐπιβούλως ὑπὸ τῶν δημάρχων πρὸ
[11, 58]	πᾶσαν ἀπολύσεσθαι διαβολὴν οὐ λόγοις,	ἀλλ´	ἔργοις. ὅταν γὰρ οἱ βουλόμενοι
[11, 1]	τοὺς φιλοσόφους, ὅσοι μὴ λόγων,	ἀλλ´	ἔργων καλῶν ἄσκησιν ἡγοῦνται τὴν
[11, 14]	οὐ σχολὴν ἄγειν σε λέγοντες,	ἀλλ´	ἕτερά τινα πράττειν ἀναγκαιότερα, εἰ
[11, 34]	πεντεκαίδεκα ἔτεσιν ἀπόρρητον τὴν ὑποβολήν,	ἀλλ´	ἔτι πρότερον εἰπεῖν. διαβάλλοντες δὲ
[11, 1]	οὐδὲ πρὸς αὐτοὺς ἀγῶνα ἀράμενοι,	ἀλλ´	εὐθὺς ἀξιοῦσι καὶ τίνες ἦσαν
[11, 14]	ὑπὸ σοῦ κελευσθέντες οἱ παῖδες,	ἀλλ´	ἐφ´ ἑαυτῶν γνόντες διέκλεισάν με
[11, 6]	εἰς ἄλλον τινὰ χρόνον ὡρισμένον,	ἀλλ´	ἕως ἂν καταστησώμεθα πᾶσαν τὴν
[11, 7]	οὐχ ὑπὲρ οἰκείων ἀγαθῶν κακοπαθοῦσιν,	ἀλλ´	ἵνα βεβαιότερον αὐτῶν ἕτεροι ἄρχωσι,
[11, 9]	ἀρχῆς ὑμῶν ποιήσομαι τοὺς λόγους,	ἀλλ´	ἵνα δείξας, ἐν οἵῳ κλύδωνι
[11, 58]	τι κατὰ τοῦ δήμου διαπράξαιντο,	ἀλλ´	ἵνα μετὰ τῶν ἀναγκαιοτάτων βουλεύσαιντο,
[11, 58]	μὴ παραλαβεῖν εἰς τὸ συνέδριον,	ἀλλ´	ἵνα μή τις ὑποψία περὶ
[11, 39]	καταλαβεῖν τῆς τῶν ὀλιγαρχικῶν καταλύσεως.	ἀλλ´	οἱ φρονοῦντες τὰ τῆς ὀλιγαρχίας
[11, 18]	τὰς ἐκείνων πόλεις αὐτοὶ στρατευσόμεθα;	ἀλλ´	οἴκοι μένοντες καὶ τοῖς δέκα
[11, 33]	μεθέσθαι τῆς παρθένου τοῖς συγγενέσιν,	ἀλλ´	ὅταν ἐπὶ τὴν ἐγγύην προαχθῇ,
[11, 4]	οὐδὲ προσήκει σοι νῦν λέγειν,	ἀλλ´	ὅταν οἵδε οἱ πρεσβύτεροι καὶ
[11, 28]	ὁ τῆς κόρης ἐστὶν ἐρῶν,	ἀλλ´	ὅτι τῶν δυναμένων τις εὖ
[11, 31]	τύχης. τί οὖν ἔτι μέλλεις,	ἀλλ´	οὐ τοὐμὸν ἐκχεῖς αἷμα πρὸ
[11, 23]	οὐκ ἔλαττον τοῦ πολιτικοῦ πλήθους.	ἀλλ´	οὐδὲν αὐτοῖς ἐχώρει κατὰ νοῦν
[11, 56]	ἐπειδὴ κατ´ οἰκίαν τε συνήδρευσαν,	ἀλλ´	οὐκ ἐν τῷ φανερῷ, καὶ
[11, 18]	ἀκούειν, ὥσπερ ὑπὲρ τῶν πολεμίων,	ἀλλ´	οὐχ ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν καὶ
[11, 4]	νῦν δὲ σιώπα καὶ κάθησο.	Ἀλλ´	οὐχ ὑπὲρ τούτων, ἔφησεν ὁ
[11, 4]	ἔφησεν ὁ Οὐαλέριος, ἀνέστηκα ἐρῶν,	ἀλλ´	ὑπὲρ ἄλλων μειζόνων τε καὶ
[11, 44]	ἠσεβηκότων ὅρκον. Λεύκιος δὲ Οὐαλέριος	{ἀλλ´	ὑπὲρ τῶν Ῥωμαϊκῶν νόμων, οὓς
[11, 27]	τεκμήριον τοῦ μὴ πρὸς ἐχθρῶν,	ἀλλ´	ὑπὸ φίλων τὸν ἄνδρα ἀπολωλέναι,
[11, 18]	τοιαῦτα λεγόντων αὐτῶν οὐκ ἀγανακτοῦμεν,	ἀλλ´	ὑπομένομεν ἀκούειν, ὥσπερ ὑπὲρ τῶν
[11, 15]	τὸν ἑαυτοῦ θεῖον ἐναντίον ὑμῶν·	ἀλλ´	ὥσπερ τὴν οἰκίαν τὴν ἰδίαν
[11, 61]	τιμῆς ταύτης ἄξιον εἶναι ὑπέλαβον,	ἀλλὰ	γενόμενοι τῆς ψήφου κύριοι τοὺς
[11, 13]	δῆμον ὡς ἐν κακοῖς εὐπρεπεῖς.	~Ἀλλὰ	δέδοικα, μὴ πρόφασις μὲν οὐκ
[11, 4]	ἐλαχίστων οὐκ ἔχω τὸ ἴσον,	ἀλλὰ	δημαρχικῆς ἐξουσίας δέομαι; οὐ μὴν
[11, 42]	βλάβην ἐποιήσατε κατὰ} τῶν ἐχθρῶν,	ἀλλὰ	δι´ ἀνανδρίαν τε καὶ ἀπειρίαν
[11, 46]	δίκην, ἵνα μηδὲν ἀλλήλους ὠφελῶσιν,	ἀλλὰ	καθ´ ἕνα· ῥᾷον γὰρ οὕτως
[11, 30]	κινδυνεύουσαν οὐ χρημάτων ἀποστερηθῆναι προγονικῶν,	ἀλλὰ	καὶ ἀνδρὸς καὶ πατρίδος καὶ
[11, 34]	γυναικῶν μαρτυρούμενον οὐ μόνον ἐλευθέρων,	ἀλλὰ	καὶ δούλων, τοῦτ´ ἔλεγον τελευτῶντες,
[11, 2]	μόνον ἀφῃροῦντο τοὺς νόμῳ κτησαμένους,	ἀλλὰ	καὶ εἰς τὰς γαμετὰς αὐτῶν
[11, 30]	δικασίμους χρόνους τὸ πρᾶγμα ἀναβαλλόμεθα,	ἀλλὰ	καὶ ἐν πολέμῳ καὶ ἐν
[11, 54]	τοὺς ὑπάτους ταῦτ´ ἀπειλῆσαι προήχθησαν,	ἀλλὰ	καὶ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας, ὅρκους,
[11, 48]	γὰρ οὐ μόνον στρατηγὸς ἀγαθός,	ἀλλὰ	καὶ πολεμιστὴς κατὰ χεῖρα γενναῖος·
[11, 1]	μὴ μόνον ἀκούουσα τῶν λεγομένων,	ἀλλὰ	καὶ τὰ πραττόμενα ὁρῶσα. οὐδέ
[11, 59]	γεγονότος οὐ μόνον τῆς ἐλευθερίας,	ἀλλὰ	καὶ τῆς ἡγεμονίας, ἐπεὶ ταῦτα
[11, 41]	Ταρκύνιον ἐξέβαλον ἐκ τῆς πόλεως,	ἀλλὰ	καὶ τὸ βασιλικὸν πολίτευμα κατέλυσαν,
[11, 42]	οντες, μή τι πάθοι δεινόν,	ἀλλὰ	καὶ τὸν} {διαληφθέντ{ α λόγον,
[11, 1]	οὐ πλείους ὄντες ἕνδεκα μυριάδων,	ἀλλὰ	καὶ τοὺς τόπους, ἐν οἷς
[11, 2]	ἐπάναγκες ἔδει παρεῖναι ταῖς ἀρχαῖς,	ἀλλὰ	καὶ τούτων οἱ πλείους ἀνασκευασάμενοι
[11, 9]	ἄστυ ποιοῦνται διατριβὰς ὡς πρότερον,	ἀλλὰ	καὶ τούτων οἱ πλείους τὸν
[11, 41]	βιάζεσθαι καὶ προπηλακίζειν Ἄππιος ἐπεβάλετο,	ἀλλὰ	καὶ ὑμῶν εἰσι πολλαὶ τοῖς
[11, 28]	ὡς δ´ οὐκ ἔπειθον αὐτάς,	ἀλλὰ	καὶ φυλακῆς ἑώρα τὴν κόρην
[11, 27]	ἔλαθέ γ´ αὐτῶν τὸ ἔργον,	ἀλλὰ	καίπερ ἐν ἐρημίᾳ τοῦ φόνου
[11, 16]	καὶ βουλῆς ἀξίωσιν συμβούλους καλεῖν,	ἀλλὰ	κατ´ οἰκειότητα καὶ τὴν πρὸς
[11, 44]	τῶν κοινῶν οὐδὲν ἠξίου πράττειν,	ἀλλὰ	κατ´ οἶκον ἔμενεν· ὁ δὲ
[11, 30]	οὐκ ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ γνώμης,	ἀλλὰ	κατεσκευασμένον ὑπ´ ἀνδρὸς ἁπάσαις οἰομένου
[11, 41]	πολλοὺς τὰ ὅμοια δεινὰ ἥξει,	ἀλλὰ	μέχρι τῆς ἐμῆς θυγατρὸς ὁ
[11, 9]	τι τῶν ἀληθῶν μετὰ παρρησίας,	ἀλλὰ	μὴ καθ´ ἡδονὰς τὰς ὑμετέρας
[11, 4]	ἢ τὰ ὑπ´ ἐμοῦ λεχθησόμενα.	ἀλλὰ	μή μ´ ἀποστέρει λόγου βουλευτὴν
[11, 36]	παρόντες, οὐ νῦν πρῶτον ἀκήκοα,	ἀλλὰ	παλαίτερον ἔτι πρὶν ἢ τήνδε
[11, 46]	ὀλιγάρχαις οὐδεὶς ἔσχεν ἀγῶνα δημόσιον,	ἀλλὰ	πᾶσιν ἄδεια ἐδόθη. ὁ δὲ
[11, 18]	ἐᾷ τοὺς ἔχοντας αὐτὸν σωφρονεῖν.	ἀλλὰ	τὰς μὲν τούτων φιλονεικίας ἐάσατε
[11, 33]	{ἵνα} μὴ τοῖς ἐλεεινότερα λέγουσιν,	ἀλλὰ	τοῖς δικαιότερα ἀξιοῦσι βοηθεῖν. ~Ὁ
[11, 18]	τοῖς πράγμασιν οἱ καιροὶ δουλεύουσιν,	ἀλλὰ	τοῖς καιροῖς τὰ πράγματα. Ταύτην
[11, 31]	τὴν ὀνειδιζομένην ὑμῖν ἀρνοῦ τυραννίδα,	ἀλλὰ	τὸν ἐμὸν ἀποκόψας τράχηλον ταύτην
[11, 5]	τοὺς χαλινοὺς διαρρῆξαι οὐκέτι μετριάζοντες,	ἀλλὰ	τὸν Ταρκύνιον ἐκεῖνον ἐνδυόμενοι, οἵ
[11, 30]	μὴ τὸν ἀφαιρούμενον τὴν ἐλευθερίαν,	ἀλλὰ	τὸν φυλάττοντα κύριον εἶναι μέχρι
[11, 63]	πονηρότατοί τε καὶ ἀσελγέστατοι Ῥωμαίων,	ἀλλὰ	τόπον μεταλαμβάνειν, ἐν ᾧ περίεστι
[11, 57]	τοὺς βουλευτὰς εἰς ταῦτα παρακαλοῦντας,	ἀλλὰ	τοὺς σφίσιν αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους. τῶν
[11, 27]	δ´ οὐδὲν αὐτῶν εἰσήκουον ἐκεῖνοι,	ἀλλὰ	τούς τ´ ἄνδρας ἀπεκρύψαντο καὶ
[11, 12]	μέν, ὡς οὐκ αὐτὸς ἥμαρτες,	ἀλλὰ	τῶν ἄλλων τις ἀγνοοῦντός σου·
[11, 29]	νόμον, ὃς οὐ τῶν ὑποβαλλομένων,	ἀλλὰ	τῶν μητέρων εἶναι τὰ ἔκγονα
[11, 18]	τῶν ἰδίων ἀπεχθειῶν ἡγουμένης ἀναγκαιότερα,	ἀλλὰ	φιλονεικίας ἀκαίρου καὶ δυσμενείας ἀβούλου
[11, 16]	καλῶν ἀγῶνας, καὶ μὴ πολεμίους,	ἀλλὰ	φίλους ἡγεῖσθαι τοὺς περὶ τῶν
[11, 27]	ἔνθα ὑποκαθίζειν ἐστὶ λόχους ἔθος,	ἀλλὰ	ψιλὸν καὶ περιφανῆ καὶ στενόπορον
[11, 25]	τὸν τρόπον ἁπλοῦς τά τ´	ἄλλα	ἐπείθετο αὐτοῖς, ὅσα συμφέρειν ὑπελάμβανε,
[11, 27]	διαφόρου, διὰ πολλὰ μὲν καὶ	ἄλλα,	μάλιστα δ´ ὅτι πρεσβύτης ὢν
[11, 27]	ἅπαντα δὲ ταῦτα καὶ τὰ	ἄλλα	μέγιστον αὐτοῖς ἐφάνη τεκμήριον τοῦ
[11, 49]	αὐτὸ τὸ ταπεινὸν σχῆμα καὶ	ἄλλα	πολλὰ {φέρων} εἰς οἶκτον ἐφελκόμενα
[11, 63]	βουλήν, ὅτι πολλὰ μὲν καὶ	ἄλλα	πράγματα διὰ τὰς συνεχεῖς τῶν
[11, 22]	αὐτῶν καὶ κλήρους καὶ ὅσα	ἄλλα	ὑπελείπετο ἀδύνατα ὄντα ἐν φυγαῖς
[11, 17]	ὅταν ἀκούσητε ὑπάτους καὶ τὰς	ἄλλας	ἀρχὰς ἀποδειχθείσας ὑπὸ τῆς πόλεως
[11, 11]	ἀποδεικνύναι καὶ δημάρχους καὶ τὰς	ἄλλας	ἀρχὰς τὰς πατρίους, ἢ μένειν
[11, 11]	πάλιν αἱρεῖσθαι βουληθῶσι καὶ τὰς	ἄλλας	ἀρχὰς ὡς πρότερον, ἀποθήσεσθε νόμῳ
[11, 40]	παίδων ἐλευθέρων προπηλακισμοὺς καὶ τὰς	ἄλλας	αὐτῶν παρανομίας τε καὶ ὠμότητας
[11, 10]	τε καὶ ἄρχειν καὶ τὰς	ἄλλας	καρποῦσθαι τιμάς, ἃς οἱ πατέρες
[11, 20]	πολέμου καὶ εἰρήνης, ἁπάσας τὰς	ἄλλας	καταλύσαντες ἀρχάς, καὶ πρὶν ἡμέραν
[11, 33]	ἤλαυνε μετὰ τῶν μειρακίων κατ´	ἄλλας	ὁδοὺς διωγμὸν ἔκ τε τοῦ
[11, 31]	ὅπου σοι δοκεῖ, καὶ τὰς	ἄλλας	παρθένους καὶ γυναῖκας, ἵνα δὴ
[11, 24]	ἀγορὰν παραπέμψαι κομιζομένην, οἱ δ´	ἄλλας	τινὰς ἐπιτελέσασθαι πολεμικὰς χρείας, ἔξω
[11, 10]	παροινίας εἰς θυγατέρας ἐπιγάμους καὶ	ἄλλας	ὕβρεις πολλὰς καὶ χαλεπάς. τὸ
[11, 11]	καὶ πίστεις ἀπορρήτους εἴ τινας	ἀλλήλοις	δεδώκατε θεοὺς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τάχα
[11, 44]	Μάλιος ἦν. ἐπεὶ δὲ συνέμιξαν	ἀλλήλοις,	θέμενοι τὰ ὅπλα τοῖς εἴκοσι
[11, 43]	λέγεσθαι ἡγούμενοι καὶ παρακελευόμενοί τε	ἀλλήλοις	καί τι καὶ θάρσος ἐκ
[11, 26]	τραχύτητα τῶν ὄχθων, σύνθημα δόντες	ἀλλήλοις	στίφος ἐποίουν ὡς ἅμα χωρήσοντες
[11, 35]	τούτοις ὅμοια ἐπιλογιζόμενοι καὶ πρὸς	ἀλλήλους	διαλαλοῦντες ἔκλαιον. ὁ δὲ Ἄππιος,
[11, 36]	ἀπάγειν βουλόμενος. εἰ μὲν οὖν	ἀλλήλους	ἔπεισαν αὐτοί, καλῶς ἂν εἶχεν·
[11, 46]	ὑπὸ τὴν δίκην, ἵνα μηδὲν	ἀλλήλους	ὠφελῶσιν, ἀλλὰ καθ´ ἕνα· ῥᾷον
[11, 22]	καὶ συμφρονούντων ἐπὶ φυλακῇ τε	ἀλλήλων	καὶ μεταστάσει τῆς πολιτείας. τούτων
[11, 22]	δι´ ἣν ἔχαιρον ἑκάτεροι τοῖς	ἀλλήλων	κακοῖς· οἱ μὲν δημοτικοὶ τὸ
[11, 20]	βασιλεῖς ἔχητε μήτε ὑπάτους μήτ´	ἄλλην	νόμιμον ἀρχὴν μηδεμίαν, ὥσπερ νῦν
[11, 23]	χρήματα καὶ θεράποντας καὶ τὴν	ἄλλην	τοῦ πολέμου παρασκευὴν οἱ πολέμιοι
[11, 55]	γνώμην εἰσέφερε, μήτε ὑπατείας μήτ´	ἄλλης	ἀρχῆς τῷ δήμῳ παραχωρεῖν μηδεμιᾶς·
[11, 9]	αὐτὴν οὔτε νόσου λοιμικῆς οὔτ´	ἄλλης	θεηλάτου συμφορᾶς οὐδεμιᾶς; ~Βούλεσθε οὖν
[11, 10]	οὔτ´ εἰς ἐκκλησίας καλούμενον οὔτ´	ἄλλης	πολιτικῆς φιλανθρωπίας μεταλαμβάνον οὐδεμιᾶς, διὰ
[11, 58]	Ὁράτιον δὲ καὶ Οὐαλέριον οὐκ	ἄλλης	τινὸς χάριν αἰτίας μὴ παραλαβεῖν
[11, 62]	τε καὶ ἀποθέτων βίβλων μαρτυρίαις.	ἄλλο	μὲν οὖν οὐδὲν ἐπὶ τῆς
[11, 20]	ἡμᾶς οἴομαι δεῖν, ἐπειδὴ οὐδὲν	ἄλλο	ποιεῖν δυνάμεθα, δικτάτορα ἑλέσθαι, πρὶν
[11, 22]	τούτου δ´ ἀρξαμένου καὶ τὸ	ἄλλο	πολιτικὸν πλῆθος οὐκέτι λάθρα καὶ
[11, 20]	ἅπαντα διαπραξάμενος καὶ εἴ τι	ἄλλο	σαθρὸν ἦν τῆς πολιτείας ἐπανορθωσάμενος
[11, 17]	καὶ παροινίας ἐπειράθη στρατιωτικῆς οὐδ´	ἄλλο	τῶν ἀνηκέστων οὐδέν. κἀκεῖνοι ταῦτα
[11, 27]	οὔτε δρυμοὺς οὔτε φάραγγας οὔτ´	ἄλλο	χωρίον, ἔνθα ὑποκαθίζειν ἐστὶ λόχους
[11, 35]	κόρης ἔλεον καταχεομένων, οἱ μὲν	ἄλλοι	πάντες, ὅσοι συνήκουον τῶν λόγων,
[11, 37]	δὲ ταῦτ´ εἶπεν, οἱ μὲν	ἄλλοι	στένοντες καὶ τὰ μέτωπα παίοντες
[11, 9]	ὑπομένουσιν ἐντὸς τείχους, οἱ δ´	ἄλλοι	τὴν ἐρημίαν ποθεινοτέραν ἡγοῦνται τῆς
[11, 1]	πράγμασι κοινὸν ὥσπερ καὶ τοῖς	ἄλλοις	ἀνθρώποις ὑπάρχει· χωρὶς δὲ τῆς
[11, 30]	οὔτε ὃ μὴ καὶ τοῖς	ἄλλοις	ἀποδίδοται Ῥωμαίοις δίκαιον, εἰ καὶ
[11, 30]	τὸν νόμον τοῦτον ἅμα τοῖς	ἄλλοις	ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψεν·
[11, 38]	Νομιτώριος ὁ θεῖος σὺν τοῖς	ἄλλοις	ἑταίροις τε καὶ συγγενέσιν ἑστῶτες
[11, 45]	σφίσι τ´ αὐτοῖς καὶ τοῖς	ἄλλοις	πολίταις τετάχθαι. εἴρηται δὲ καὶ
[11, 56]	ὥσπερ νῦν μεταδιδόναι καὶ τοῖς	ἄλλοις	πολίταις τῆς μεγίστης ἐξουσίας τε
[11, 46]	τῶν ὑπάτων τοῦ νόμου σὺν	ἄλλοις	τισὶν ὥσπερ ἔφην δημοτικοῖς εὐθὺς
[11, 33]	μὴ τεύξεται τῶν ἴσων τοῖς	ἄλλοις,	ὡς πρότερον, ὅτι πελάτης ἦν
[11, 39]	εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ τὸν	ἄλλον	κόσμον τὸν ἐπιτάφιον οἷον ἐδύναντο
[11, 6]	εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθημεν, οὐδ´ εἰς	ἄλλον	τινὰ χρόνον ὡρισμένον, ἀλλ´ ἕως
[11, 37]	συμπροπεμπόντων. ἠκολούθει δ´ αὐτοῖς καὶ	ἄλλος	ὄχλος δημοτῶν οὐκ ὀλίγος, ὥστε
[11, 41]	γενναίων ἐστὶν ἀνθρώπων τὰ μὲν	ἀλλότρια	κτᾶσθαι δι´ ἀνδραγαθίαν, τὰ δ´
[11, 34]	τὸν ἴδιον οἶκον εἰσαγαγεῖν, δούλης	ἀλλοτρίας	ἂν ἐλάμβανε παιδίον μᾶλλον ἢ
[11, 34]	εἰ τὰ μάλιστα ἐβούλετο γένος	ἀλλότριον	εἰς τὸν ἴδιον οἶκον εἰσαγαγεῖν,
[11, 55]	τοῦ πολιτεύματος τὸν ἀρχαῖον διαφθείρειν	ἀλλοτρίους	καὶ πολεμίους εἶναι τῆς πόλεως.
[11, 44]	ταγμάτων λοχαγοὶ πολλὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι,	ἀλλοτρίως	μὲν ἔτι πάλαι διακείμενοι πρὸς
[11, 17]	γὰρ ἡμᾶς ἔπεισε περὶ μηδενὸς	ἄλλου	πράγματος μήτε προβουλεύειν μήτ´ εἰς
[11, 41]	εὐπρεπεῖς, οὓς τί κωλύσει πρὸς	ἄλλου	τινὸς τῶν δέκα τυράννων ἢ
[11, 56]	ἀπὸ Κοιντίου τουδὶ μήτ´ ἀπ´	ἄλλου	τῶν πρεσβυτέρων μηδενός, ἀλλ´ ἀπὸ
[11, 27]	τε Σίκκιον ἀποκτείνειε καὶ τοὺς	ἄλλους	ἄνδρας, οἷς πρώτοις ἐνέτυχεν, αὐτοί
[11, 26]	ἐδόκει δ´ ἂν καὶ τοὺς	ἄλλους	ἅπαντας διαφθεῖραι μαχόμενος, εἰ συνῄεσαν
[11, 27]	αὐτὸν ἀσκύλευτον ἐρριμμένον καὶ τοὺς	ἄλλους	ἅπαντας, ἐν θαύματι ἦσαν, εἰ
[11, 27]	ἄνδρα καὶ τιμαῖς παρὰ τοὺς	ἄλλους	διαφόρου, διὰ πολλὰ μὲν καὶ
[11, 41]	Οὐολούσκους καὶ Σαβίνους καὶ τοὺς	ἄλλους	περιοίκους ἅπαντας πολεμεῖν μακροὺς καὶ
[11, 45]	τῶν πατρικίων, αἰδουμένων δ´ ἀντιλέγειν,	ἄλλους	τέ τινας, οὓς οὐ δέομαι
[11, 27]	οὐδὲ τὸν ὑπασπιστήν, οὐδὲ τοὺς	ἄλλους	τοὺς σὺν αὐτῷ πεσόντας ἄλλως
[11, 60]	πατρίου πολιτείας μᾶλλον ἢ τοῖς	ἀλλοφύλοις	τε καὶ πολεμίοις καταγέλαστον ποιῆσαι
[11, 6]	Ὁρατίῳ καὶ Οὐαλερίῳ καὶ παντὶ	ἄλλῳ	γνώμην ἀγορεύειν ἐν τῷ ἑαυτοῦ
[11, 46]	πρῶτον ἔγνωσαν εὐθύνειν τῶν τ´	ἄλλων	ἀδικημάτων ἕνεκα μισούμενον ὑπὸ τοῦ
[11, 27]	πυρὰν νήσαντες ὑπερμεγέθη καὶ τῶν	ἄλλων	ἀπαρχόμενοι κατὰ δύναμιν, ὧν νόμος
[11, 24]	τῷ φανερῷ καταπλήξεως ἕνεκα τῶν	ἄλλων	ἀπώλλυντο. ἐγίνετο δὲ διχόθεν τῶν
[11, 33]	ἀδελφὸς Ἰκιλίου, προαποσταλέντες ὑπὸ τῶν	ἄλλων	ἀρχομένης ἔτι τῆς καταστάσεως, νεανίαι
[11, 45]	οἱ πατρίκιοι παρὰ πολὺ τῶν	ἄλλων	ἐλάττους ὄντες περιῆσαν τῶν δημοτικῶν.
[11, 49]	ποιήσασθαι θυσίαν πολλῶν μὲν καὶ	ἄλλων	ἐναντιωθέντων αὐτοῖς ἐκ τοῦ φανεροῦ,
[11, 54]	καιροῖς, ὥστε καὶ περὶ τῶν	ἄλλων	ἐναντιώσεσθαι τοῖς δόγμασι τῆς βουλῆς
[11, 2]	ἐγίνοντο φυγαὶ πολλῶν μὲν καὶ	ἄλλων	ἕνεκα, μάλιστα δὲ ὅτι τοῖς
[11, 5]	τὴν πατρίδα καὶ μετὰ τῶν	ἄλλων	καὶ μόνοις; ἢ τοσαύτην κατεγνώκατε
[11, 25]	Ἄππιον ἐγίνετο. τῶν μὲν οὖν	ἄλλων	καίτοι συχνῶν ἀναιρουμένων ἐλάττων τοῖς
[11, 46]	τοῦτον εὐπετῶς ἐδόκουν καὶ τῶν	ἄλλων	κρατήσειν, εἰ δ´ ἀπὸ τῶν
[11, 9]	καὶ τί δεῖ περὶ τῶν	ἄλλων	λέγειν, ὅτε καὶ τῶν βουλευτῶν
[11, 4]	Οὐαλέριος, ἀνέστηκα ἐρῶν, ἀλλ´ ὑπὲρ	ἄλλων	μειζόνων τε καὶ ἀναγκαιοτέρων, ὑπὲρ
[11, 39]	τοῦ τ´ Ἀππίου καὶ τῶν	ἄλλων	ὀλιγαρχῶν κατηγορίαν. ἔμελλέ τε, ὅπερ
[11, 15]	ἠξίωσεν εἰπεῖν· ἐκ δὲ τῶν	ἄλλων	ὀλιγαρχῶν προελθὼν Κορνήλιος Μάρκος· Ἡμεῖς
[11, 1]	ὀργῆς τῶν δημοτῶν αἰτία μυρίων	ἄλλων	προηγησαμένων, ἀλλ´ ἀφ´ ὧν ἤρξατο
[11, 5]	κατεγνώκατε καὶ ἡμῶν καὶ τῶν	ἄλλων	Ῥωμαίων ἀνανδρίαν, ὥστ´ ἀγαπήσειν ἐάν
[11, 23]	δ´ αὐτοῖς Λατίνων τε καὶ	ἄλλων	συμμάχων ἐπικουρικὸν οὐκ ἔλαττον τοῦ
[11, 57]	αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους. τῶν μὲν οὖν	ἄλλων	συνέδρων τῶν ἀπελαθέντων τῆς κατοικιδίου
[11, 5]	Οὐαλερίου λόγον ἀφελεῖσθε ἢ τῶν	ἄλλων	τινὸς βουλευτῶν τίνες ὄντες ἢ
[11, 12]	οὐκ αὐτὸς ἥμαρτες, ἀλλὰ τῶν	ἄλλων	τις ἀγνοοῦντός σου· τοῦτο δ´,
[11, 56]	προσθεμένων τῇ γνώμῃ καὶ τῶν	ἄλλων	τῶν παρακληθέντων εἰς τὸ συνέδριον
[11, 46]	δ´ ἀιδίῳ ζημιοῦται, τῶν δ´	ἄλλων	τῶν ὑπηρετησάντων τι παράνομον τοῖς
[11, 55]	ἐμφυλίου χωρεῖν πρὸς τὸ δημοτικόν,	ἄλλως	τε καὶ δημάρχων σφίσιν ἐναντιωσομένων,
[11, 27]	ἄλλους τοὺς σὺν αὐτῷ πεσόντας	ἄλλως	τε καὶ ἐκ χειρὸς γενομένης
[11, 3]	μὲν εὐπειθεῖς ἔσεσθαι πάντας ὑπελάμβανον	ἄλλως	τε καὶ τῆς δημαρχικῆς ἐξουσίας
[11, 2]	τῇ πολιτείᾳ. οἱ δ´ ὥσπερ	ἁλούσης	πολέμῳ κατὰ κράτος τῆς πατρίδος
[11, 59]	ἐσχηκόσι πρὸς τὸ δημοτικὸν ἅπασιν	ἀλυσιτελὲς	γενόμενον ἀποδείξας τὸ μισόδημον, ἐπαίνους
[11, 20]	καὶ κινδυνεύειν σπάνει τῶν ἐπιτηδείων	ἁλῶναι·	Ναυτίῳ δ´ ἀντικαθημένῳ Σαβίνων μάχας
[11, 45]	ἢ παραβαίνουσι τὸν νόμον, ἐὰν	ἁλῶσι,	θάνατος καὶ δήμευσις τῆς οὐσίας.
[11, 19]	πάτριον ἀπολάβοιμεν ἀριστοκρατίαν, καὶ ταῦθ´	ἅμα	γένοιτο συναγωνιζομένων ἁπάντων τῶν ἐν
[11, 9]	μὲν εἰς τὰς πλησιοχώρους πόλεις	ἅμα	γυναιξὶ καὶ τέκνοις μετατιθέμενοι τὰς
[11, 34]	προσηκούσης, παρ´ ἧς πιστῶς τε	ἅμα	καὶ βεβαίως ἕξει τὸ ληφθέν.
[11, 47]	προνομὰς ταχέως ἧκον, πλὴν οὐχ	ἅμα	καὶ ἐν κόσμῳ, σποράδες δὲ
[11, 32]	περὶ τὸ βῆμα πάντες ἀνέκραγον	ἅμα	καὶ παρ´ οὐδὲν ἡγησάμενοι τὴν
[11, 28]	αὐτὸς ἔχων γυναῖκα γαμετήν, καὶ	ἅμα	οὐδ´ ἀξιῶν ἐκ δημοτικοῦ γένους
[11, 46]	δεῖν ποιήσασθαι κατ´ αὐτῶν, οὐχ	ἅμα	πάντας ὑπάγοντες ὑπὸ τὴν δίκην,
[11, 26]	τοὺς ἐπιόντας ὑπέμεινεν. ὁρμησάντων δὲ	ἅμα	πάντων πολλῶν ὄντων ἐπ´ αὐτὸν
[11, 38]	ἠναγκάσθη ἀκούσας ταῦθ´ ὁ Ἄππιος	ἅμα	συχνοῖς ἑταίροις καὶ πελάταις εἰς
[11, 9]	καλούμενοι συνῆλθον, οἷς πάτριον ἦν	ἅμα	ταῖς ἀρχαῖς διὰ φυλακῆς ἔχειν
[11, 30]	μὲν ὅτι τὸν νόμον τοῦτον	ἅμα	τοῖς ἄλλοις ἐν ταῖς δώδεκα
[11, 7]	τις ἔξωθεν ἡμᾶς κατάσχοι πόλεμος	ἅμα	τοῖς ἐντὸς τείχους κακοῖς, καὶ
[11, 43]	διανοουμένοις, ἔσεσθαί τινες οἱ μένοντες	ἅμα	τοῖς ὀλιγάρχαις καὶ στρατιῶται καὶ
[11, 61]	ἐκέλευον τοῖς ἐθέλουσι τῶν δημοτικῶν	ἅμα	τοῖς πατρικίοις. οὕτω δ´ ἄρα
[11, 4]	ἀρχῆς ἐκείνης ἀπεστερήμεθα, ὑμᾶς τοὺς	ἅμα	τούτῳ παρειληφότας καὶ τὴν ἐκείνης
[11, 26]	δόντες ἀλλήλοις στίφος ἐποίουν ὡς	ἅμα	χωρήσοντες ἐπ´ αὐτὸν ἀθρόοι. θεράπων
[11, 53]	τῶν οἰομένων ἀγνοίᾳ τοῦ συμφέροντος	ἁμαρτάνειν	τοὺς δημοτικούς, τραχύτεροι δ´ ὑπὸ
[11, 14]	ἀγνοοῦντα διδάξαι, τὰ δ´ ὡς	ἁμαρτάνοντα	νουθετῆσαι· καὶ παρεγενόμην εἰς τὴν
[11, 1]	δὲ τῶν περὶ τὴν παρθένον	ἁμαρτηθέντων	Ἀππίῳ διὰ τὸν ἔρωτα· προσθήκη
[11, 22]	διὰ τὸν πόλεμον. τὰ δ´	ἁμαρτήματα	αὐτῶν τὰ τελευταῖα καὶ δι´
[11, 25]	ἂν ἐπανορθωθείη τὰ τῶν στρατηγῶν	ἁμαρτήματα	λέγειν παρεκάλουν, καὶ τελευτῶντες ἔπεισαν
[11, 12]	Ῥωμαίων δῆμος, ὥστε τῶν μὲν	ἁμαρτημάτων	σου μεμνῆσθαι, τῶν δ´ εὐεργεσιῶν
[11, 26]	οἱ δ´ ἄρα συμφρονήσαντες, ὡς	ἄμαχον	εἴη χρῆμα, καὶ οὐκ ἂν
[11, 58]	τοῖς παραληφθεῖσιν ἡ συντομωτέρα διάγνωσις	ἀμείνων	ἔδοξεν εἶναι τῆς βραδυτέρας, πράττειν
[11, 13]	καὶ ἀναφαίρετοι χαριέστατοί τε καὶ	ἀμεταμέλητοι.	τρέφε τὴν ψυχὴν ἐπὶ τοῖς
[11, 34]	τῆς μητρὸς ἐτράφη τὸ παιδίον·	ἀμήχανον	δ´ εἶναι γάλακτος πληρωθῆναι μαστοὺς
[11, 27]	τῶν διὰ τῆς ὁδοῦ, πρᾶγμα	ἀμήχανον	ὑπελάμβανον εἶναι πολεμίους ἐπιφανῆναι τοῖς
[11, 49]	ἀδείᾳ τε πάντων γενέσθαι καὶ	ἀμνηστίᾳ	τῶν προτέρων· τόν τ´ Ἀππίου
[11, 12]	τῆς ἀρχῆς ἀποστάντι ὑπισχνοῦμαι πάντων	ἀμνηστίαν	ὑπάρξειν τῶν ἡμαρτημένων καὶ διαλλαγὰς
[11, 6]	τάχιστα καὶ κάλλιστα τοὺς ἐχθροὺς	ἀμύνασθαι,	γνώμας ἀξιῶ παριόντας ὑμᾶς λέγειν,
[11, 23]	τὸ στρατόπεδον ὀλίγους μέν τινας	ἀμυνομένους	ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ πλείους ἐν
[11, 37]	οὐκ ὀλίγος, ὥστε τοὺς σύμπαντας	ἀμφὶ	τετρακοσίους γενέσθαι. ~Ὁ δὲ Ἄππιος,
[11, 52]	ψήφοις ὁ Ῥωμαίων δῆμος τῆς	ἀμφιλόγου	χώρας κύριος. ταῦτα μὲν ἐπὶ
[11, 54]	αὐτῶν οὐκέτι ἦσαν ὑπήκοοι τῆς	ἀμφιλόγου	χώρας ὀργὴν ἔχοντες, ἣν ὁ
[11, 45]	οὗτος ὁ νόμος ἐξέβαλε τὰς	ἀμφισβητήσεις	τῶν πατρικίων, ἃς ἐποιοῦντο πρὸς
[11, 52]	ἢ Ἀρδεάτας κυρίους ἀποδείξωσι τῆς	ἀμφισβητησίμου	γῆς ὀμωμοκότες ὧν ἂν εὕρωσιν
[11, 36]	ἂν εἶχεν· ἐπεὶ δ´ εἰς	ἀμφισβήτησιν	ἦλθε τὸ πρᾶγμα, μαρτυρῶ τ´
[11, 52]	δίκη λήψεται τέλος, ἄν τινα	ἀμφισβητουμένην	ὑφ´ ἑτέρων χώραν δικαστὴς αἱρεθεὶς
[11, 52]	αὐτῆς ἀντιποιησάμενος ἑαυτῷ προσδικάσῃ τοὺς	ἀμφισβητοῦντας	ἀφελόμενος· καὶ πολλοὶ σφόδρα ἐλέχθησαν
[11, 37]	γὰρ ταῦτα οὐκ ἐξῆν ἔχειν	ἀμφότερα	διὰ τὸν τύραννον. κραυγῆς δὲ
[11, 18]	ὅταν ἐφ´ ὑμῖν γένηται ταῦτ´	ἀμφότερα,	μαθόντες ὅτι οὐ τοῖς πράγμασιν
[11, 47]	Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους· συνῆλθε γὰρ	ἀμφότερα	τὰ ἔθνη. ἐπιστάμενος δὲ τοὺς
[11, 20]	νεότητα πολλὴν καὶ ἀγαθὴν ἐπ´	ἀμφότερα	τὰ ἔθνη τῷ μὲν ἑτέρῳ
[11, 62]	ἐν ἁπάσαις ταῖς Ῥωμαικαῖς χρονογραφίαις	ἀμφότεραι	φέρονται, ἀλλ´ ἐν αἷς μὲν
[11, 20]	συμμάχων ἡμῶν, κατὰ τὸν αὐτὸν	ἀμφότεραι	χρόνον Γαΐου Ναυτίου καὶ Λευκίου
[11, 62]	ὕπατοι, ἐν οὐ πολλαῖς δ´	ἀμφότεροι,	αἷς ἡμεῖς οὐκ ἄνευ λογισμοῦ
[11, 31]	κυρίου καὶ πατρός, εἰ μὲν	ἀμφότεροι	παρῆσαν, τὸν πατέρα κρατεῖν τοῦ
[11, 30]	εὐπορία καὶ φίλων καὶ δικαστῶν	ἀμφοτέροις	ἔσται τοῖς δικαζομένοις, πολιτικὰ καὶ
[11, 49]	χρόνον Οὐαλέριος ἧκεν, ἦν τ´	ἀμφοτέροις	μέγα φρονοῦσιν ἐπὶ ταῖς νίκαις
[11, 54]	στρατιὰν καταγράφειν καὶ τοὺς ὑπάτους	ἀμφοτέρους	ἐξάγειν δυνάμεις. ἀντέπραττον δὲ τοῖς
[11, 18]	καὶ σπουδῆς καταγράφετε τὰς ἐπ´	ἀμφοτέρους	ἐξελευσομένας. ὅταν δὲ τὰ τοῦ
[11, 44]	τοὺς χάρακας ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν	ἀμφοτέρους,	καὶ τὴν βουλὴν πείθοντες ἀξίαν
[11, 60]	πᾶσι τοῖς μέρεσιν αὐτῆς εὐαρεστεῖν	ἀμφοτέρους	παρελθὼν ὁ ὕπατος τρίτον ἠρώτα
[11, 49]	πεδίον, καὶ τὰ πραχθέντα ὑπ´	ἀμφοτέρων	μαθοῦσα τὴν ἐπινίκιον οὐκ ἐπέτρεψε
[11, 47]	μέγας ἀγὼν καὶ φόνος ἐξ	ἀμφοτέρων	πολύς, ἐν ᾧ νικήσαντες οἱ
[11, 59]	τ´ ἤδη καὶ διομολογηθῆναι πρὸς	ἀμφοτέρων.	Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Οὐαλερίου
[11, 20]	εἰς τὸ αὐτὸ τῶν πολεμίων	ἀμφοτέρων.	τοιούτων δὴ κινδύνων τὴν πόλιν
[11, 22]	ἀφείλαντο· αὐθαδείᾳ δὲ πολλῇ πρὸς	ἄμφω	τὰ μέρη χρώμενοι καὶ οὔτ´
[11, 56]	καὶ ὑποψίαν ἥκιστα παρέξουσα γένοιτ´	ἄν,	ἐὰν οὗτος αὐτὴν ὁ σὸς
[11, 22]	ἔτι πρὸς τοῖς εἰρημένοις, δοκοῦσιν	ἄν	μοι πολὺν ἐπὶ τῆς αὐτῆς
[11, 34]	εἰκότων παρείχοντο λόγον, ὡς οὐκ	ἄν	ποτε ἡ Νομιτωρία πρᾶγμα σιγῆς
[11, 52]	εὐπρεπὲς ἡ δίκη λήψεται τέλος,	ἄν	τινα ἀμφισβητουμένην ὑφ´ ἑτέρων χώραν
[11, 59]	πόλιν ἐλευθέραν εἶναι, ἐξ ἧς	ἄν	τις τὴν ἰσότητ´ ἀνέλῃ· ἔφη
[11, 30]	τοῖς πεντεκαίδεκα ἔτεσιν, ἕτερος μὲν	ἄν	τις ὑπὲρ τηλικούτων ἀγωνιζόμενος δεινὰ
[11, 43]	κελεύει τοὺς στρατευομένους, ὅποι ποτ´	ἂν	ἄγωσιν, ὅ τε νόμος ἀποκτείνειν
[11, 4]	βουλήν. εἴσονται δ´ ἐξ ὧν	ἂν	ἀκούσωσιν οὗτοι, πότερα ταῦτ´ ἐστὶν
[11, 17]	ἀπὸ ταύτης τρίτην. πῶς γὰρ	ἂν	ἀληθῶς γένοιτό τι τῶν ὑπὸ
[11, 60]	τὴν ἀρχήν. ὅ τι δ´	ἂν	ἅπασι δόξῃ ψῆφον ἐπενέγκασι, τοῦτ´
[11, 17]	αὐτοῖς νὴ Δία· μείναθ´, ἕως	ἂν	ἀποδείξωμεν ἑτέρας ἀρχάς. Κλαύδιος γὰρ
[11, 46]	ἔσεσθαι. σκοπούμενοι δ´ ἀπὸ τίνος	ἂν	ἄρξαιντο ἐπιτηδειοτάτου, τὸν Ἄππιον πρῶτον
[11, 15]	τῆς πόλεως ἐξελαύνομαι. οὐκέτι γὰρ	ἂν	αὐτὸν ὀρθοῖς ὄμμασι δυναίμην ὁρᾶν
[11, 39]	τοῦ δημοτικοῦ πλήθους καλὰς ἔτισεν	ἂν	αὐτῷ τὰς δίκας. μετὰ τοῦτ´
[11, 13]	γὰρ ἔχει λόγον, ὑφ´ ὧν	ἂν	γένηταί τις ἐξ ἀγαθοῦ κακός,
[11, 49]	γοῦν εἰς κρίσιν ἁνὴρ, ἀπέφυγεν	ἂν	γένους ἀξίωμα παρεχόμενος καὶ πολλὰ
[11, 27]	νεκρόν. οὐ γὰρ ἀκονιτί γ´	ἂν	ἐδόκουν ἀποθανεῖν Σίκκιον, ἄνδρα καὶ
[11, 12]	ἀβούλητόν τι ὑπομεῖναι. πολὺς γὰρ	ἂν	εἴη ὁ λόγος, εἰ πάσας
[11, 5]	ὑπὲρ τῆς πατρίδος. ἄξιοι γὰρ	ἂν	εἴημεν καὶ ταῦτα καὶ ἔτι
[11, 36]	οὖν ἀλλήλους ἔπεισαν αὐτοί, καλῶς	ἂν	εἶχεν· ἐπεὶ δ´ εἰς ἀμφισβήτησιν
[11, 34]	ἴδιον οἶκον εἰσαγαγεῖν, δούλης ἀλλοτρίας	ἂν	ἐλάμβανε παιδίον μᾶλλον ἢ οὐ
[11, 34]	ἔχουσαν ὁποῖον ἐβούλετο λαβεῖν, ἄρρεν	ἂν	ἑλέσθαι παιδίον μᾶλλον ἢ θῆλυ.
[11, 26]	ἄμαχον εἴη χρῆμα, καὶ οὐκ	ἂν	ἕλοιεν αὐτὸν συστάδην, τῆς μὲν
[11, 6]	ὦ ἄνδρες βουλευταί, λόγου, ὃς	ἂν	ἐν τῷ προσήκοντι καιρῷ λέγῃ,
[11, 25]	τῶν ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ πῶς	ἂν	ἐπανορθωθείη τὰ τῶν στρατηγῶν ἁμαρτήματα
[11, 8]	τῶν γιγνομένων διαγνῶναι. πολλῆς γὰρ	ἂν	ἐπιτιμήσεως ἄξιος ἦν, εἴ τις
[11, 30]	κατὰ νόμον Ἰκιλίῳ, καὶ τέλος	ἂν	ἐσχηκέναι τὸν γάμον, εἰ μὴ
[11, 8]	ὑπάρξει τε ἡμῖν ὃ πάντες	ἂν	εὔξαιντο οἱ νοῦν ἔχοντες, χωρὶς
[11, 52]	τῆς ἀμφισβητησίμου γῆς ὀμωμοκότες ὧν	ἂν	εὕρωσιν αὐτὴν οὖσαν τούτων ἐπικρινεῖν·
[11, 8]	λέγειν ὑπὲρ αὐτῶν ἠξίου· οὐδ´	ἂν	ἔχοι τις εἰπεῖν βεβαίως, ὅτι
[11, 45]	ἐκείνοις ἴδιον· ὅ τι δ´	ἂν	ἡ λοχῖτις ἐκκλησία γνῷ, τοῦθ´
[11, 34]	στέργειν καὶ τρέφειν, ὅ τι	ἂν	ἡ φύσις ἐξενέγκῃ, ὑποβαλλομένην δὲ
[11, 19]	ἐτόλμησεν εἰπεῖν· καὶ διδάξω, πῶς	ἂν	ἥ τε χώρα δι´ ἀσφαλείας
[11, 29]	τοὺς αὐτοὺς ἔχοντα κυρίους, οὓς	ἂν	καὶ αἱ μητέρες αὐτῶν ἔχωσι.
[11, 26]	δὲ καὶ διπλασίους. ἐδόκει δ´	ἂν	καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας διαφθεῖραι
[11, 9]	τοῦ βίου προαίρεσιν} καὶ οὐκ	ἂν	καταισχύναιμι τὰς ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν
[11, 6]	τινὰ χρόνον ὡρισμένον, ἀλλ´ ἕως	ἂν	καταστησώμεθα πᾶσαν τὴν νομοθεσίαν. συντελέσαντες
[11, 31]	σῶμα μέχρι δίκης, οὐδὲ καταλύσαιμι	ἂν	ὃν αὐτὸς ἔγραψα ἑκών· ἐκεῖνο
[11, 29]	τῷ πράγματι προσάγειν· ὁποτέραν δ´	ἂν	οὗτοι βουληθῶσι τῶν αἱρέσεων, ἑλέσθωσαν.
[11, 15]	τὸν λοιπὸν ἐκεῖ χρόνον, ἕως	ἂν	οὗτοι κατέχωσι τὴν καλὴν ταύτην
[11, 9]	κίνδυνον ἴδιον ὑπολογίζεσθαι, ἣν οὐκ	ἂν	προδοίην ἑκὼν εἶναι {δέ μοι
[11, 34]	λέγειν τὸν κατήγορον· οὔτε γὰρ	ἂν	τὸν μηνυτὴν οὔτε τοὺς μάρτυρας
[11, 7]	τὴν ἐμαυτοῦ διάνοιαν, ἐκεῖνο βουλοίμην	ἂν	ὑμᾶς ἐξετάσαι, τίσιν ἐπαρθέντες ἐλπίσιν
[11, 40]	ὑμῖν ἔξεστι βεβαίως ἔχειν, ἕως	ἂν	ὑπὸ τῶν δέκα τυραννῆσθε. ~Οὔτε
[11, 26]	δυσχωρίας, ἔνθα οὐκ ἦν δυνατὸν	ἀνὰ	κράτος ἐλάσαι τὸν ἵππον, καθάλλεταί
[11, 22]	ἡσυχίᾳ καλὸν ἐδόκει, πολεμεῖν τ´	ἀνὰ	κράτος οὐ ῥᾴδιον, ἐπεὶ καθαιρεθῆναι
[11, 39]	δωρήμασι τὴν ἐκκομιδήν, ὥστε περιβόητον	ἀνὰ	τὴν πόλιν γενέσθαι τὸ κῆδος,
[11, 43]	κραυγή τε καὶ δρόμος ἄτακτος	ἀνὰ	τὴν πόλιν ἦν. οὐ μὴν
[11, 58]	ἑτέρας γένωνται γνώμης, τῆς ἀξιούσης	ἀναβαλέσθαι	τὴν ὑπὲρ τοῦ νόμου διάγνωσιν
[11, 30]	τοὺς δικασίμους χρόνους τὸ πρᾶγμα	ἀναβαλλόμεθα,	ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμῳ καὶ
[11, 39]	τοῦ πλήθους αὐτῷ διαμένοντος οἰκείου	ἀναβὰς	ἐπὶ τοῦ Ἡφαίστου τὸ ἱερὸν
[11, 41]	ποτὲ τοὺς χαλινούς, ὦ σχέτλιοι·	ἀναβλέψατε	ὀρθοῖς ὄμμασι πρὸς τὴν ἐλευθερίαν.
[11, 29]	μὴ διεγγυᾶν τὸ σῶμα μηδ´	ἀναβολὰς	τῷ πράγματι προσάγειν· ὁποτέραν δ´
[11, 33]	γενέσθαι δικαστὴν τοῦ πράγματος μηδεμίαν	ἀναβολὴν	ποιησάμενον, τόν τε μηνυτὴν παρεῖναι
[11, 59]	ἀνελεῖν τὸν νόμον βουλόμενοι τὴν	ἀναβολὴν	τῆς περὶ αὐτοῦ διαγνώσεως ἀγαπητῶς
[11, 44]	οὓς ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις	ἀναγεγραμμένους	εὕρομεν, οὔτε μηδένα ποιήσασθαι λόγον
[11, 28]	Κλαύδιος ὁ τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμὼν	ἀναγινώσκουσαν	ἐν γραμματιστοῦ ἦν δὲ τὰ
[11, 28]	ἔξω τῶν φρενῶν ἐγένετο πολλάκις	ἀναγκαζόμενος	παριέναι τὸ διδασκαλεῖον ἤδη κρατούμενος
[11, 22]	φύσεις ἅπαντα συγχωρεῖν τοῖς κρατοῦσιν	ἀναγκαζομένων	καὶ κατανέμειν ἑαυτοὺς εἰς τὰς
[11, 1]	ἦσαν αἱ κατασχοῦσαι τὴν πόλιν	ἀνάγκαι,	δι´ ἃς ταῦτα τὰ δεινὰ
[11, 18]	αὐτῆς ἐγένοντο προαιρέσεως· οἱ μὲν	ἀναγκαῖα	καὶ τῷ παρόντι καιρῷ ταῦτα
[11, 1]	ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβὼν πειράσομαι διελθεῖν	ἀναγκαίας	ὑπολαμβάνων εἶναι καὶ καλὰς τὰς
[11, 20]	Ναυτίῳ δ´ ἀντικαθημένῳ Σαβίνων μάχας	ἀναγκαῖον	ἦν τίθεσθαι πρὸς τοὺς αὐτοὺς
[11, 9]	ἴσως, ὅσοις τῇ πατρίδι δωσιν,	ἀναγκαῖός	ἐστιν ὁ περὶ τῶν κοινῇ
[11, 63]	στρατείας ἠμελημένα παρεῖται, πάντων δ´	ἀναγκαιότατον	τὸ περὶ τὰς τιμήσεις τῶν
[11, 58]	διαπράξαιντο, ἀλλ´ ἵνα μετὰ τῶν	ἀναγκαιοτάτων	βουλεύσαιντο, τί πράττοντες οὐδ´ ὁποτέραν
[11, 18]	συμφέροντα τῶν ἰδίων ἀπεχθειῶν ἡγουμένης	ἀναγκαιότερα,	ἀλλὰ φιλονεικίας ἀκαίρου καὶ δυσμενείας
[11, 14]	λέγοντες, ἀλλ´ ἕτερά τινα πράττειν	ἀναγκαιότερα,	εἰ δή τί σοι τῆς
[11, 4]	ἀκούσωσιν οὗτοι, πότερα ταῦτ´ ἐστὶν	ἀναγκαιότερα	τοῖς κοινοῖς, ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς
[11, 10]	πατέρων καὶ πᾶσαν ἡγεῖσθαι γῆν	ἀναγκαιοτέραν	τῆς πατρίδος; οὐ γὰρ ἄτερ
[11, 14]	τῆς πρὸς τὸ γένος εὐσεβείας	ἀναγκαιότερον	ἦν. τάχα δ´ οὐχ ὑπὸ
[11, 4]	ὑπὲρ ἄλλων μειζόνων τε καὶ	ἀναγκαιοτέρων,	ὑπὲρ ὧν οἴομαι δεῖν πρῶτον
[11, 33]	ἀληθῆ πρὸς Ἀντώνιον αἰτίαν ἀποκρυψάμενος,	ἀναγκαίου	δέ τινος συγγενοῦς σκηψάμενος πεπύσθαι
[11, 1]	ἡδονῆς περιγίγνεται τὸ περὶ τοὺς	ἀναγκαίους	καιροὺς μεγάλα τὰς πόλεις ἐκ
[11, 5]	τὴν χολὴν ἔφησε· Θᾶττόν μ´	ἀναγκάσετε,	Ἄππιε, τοὺς χαλινοὺς διαρρῆξαι οὐκέτι
[11, 20]	ἑτέρῳ τῶν ὑπάτων εἰς δυσχωρίας	ἀναγκασθέντι	κατακλεῖσαι τὸ στρατόπεδον πρᾶξαι μὲν
[11, 12]	ἐξ αὐτῶν ἐπαχθῶσι, καὶ δίκας	ἀναγκασθῇς	ὑπέχειν τῶν πεπραγμένων, οὐκ ὀρθῶς
[11, 60]	ἔφησε, δυεῖν ὄντων κακῶν, ὧν	ἀνάγκη	θάτερον ἄκοντας ὑπομεῖναι, τοῦτ´ αὐτῷ
[11, 60]	καιρῶν τὴν πόλιν, ὅτι δυεῖν	ἀνάγκη	τῶν χαλεπωτάτων θάτερον αὐτῇ συμπεσεῖν,
[11, 56]	ἐστι τυγχάνειν· ὅταν δ´ εἰς	ἀνάγκην	κατακλεισθῆτε ὥσπερ νῦν μεταδιδόναι καὶ
[11, 34]	ἢ θῆλυ. τεκοῦσαν μὲν γὰρ	ἀνάγκην	τῶν τέκνων δεομένην στέργειν καὶ
[11, 37]	μήτε κατὰ πολέμους, ὑπὸ τῆς	ἀνάγκης	σωφρονισθέντες εἴξετε. μὴ τούτους οἴεσθε
[11, 21]	εἰπὼν καὶ τὸν γραμματέα κελεύσας	ἀναγνῶναι	τὸ προβούλευμα, ἐν ᾧ τὴν
[11, 21]	δίκας τ´ ἤδη τέλος ἐχούσας	ἀναδίκους	ποιείτωσαν, ἐὰν αὐτοῖς φίλον ᾖ,
[11, 5]	παρὰ τοὺς νόμους ἔχετε, κατηγορεῖν;	ἀνάδοτε	τοῖς πολίταις ψῆφον ὑπὲρ αὐτοῦ
[11, 26]	οὐκ αὐτὸς ἡγεμὼν γίνῃ τῆς	ἀναζεύξεως	τόπον ἐπιτήδειον προκατασκεψάμενος; ἐμπειρίαν δ´
[11, 23]	ἑαυτῶν φυγῇ παραπλησίαν ποιούμενοι τὴν	ἀνάζευξιν,	ἕως ἐπὶ πόλιν Κρουστομέρειαν, ἥ
[11, 21]	καλοῦντας, καὶ πολλοῖς τῶν συνέδρων	ἀναθέσθαι	βουλομένοις τὰς προτέρας ἀποφάσεις ταῦτα
[11, 28]	καὶ λέγειν, ἀποστέλλει συχνοὺς τῶν	ἀναιδεστάτων	ἐπαγόμενον. ὁ δὲ παραγενόμενος ἐπὶ
[11, 49]	καὶ νεωστὶ ὑπὸ τῶν δημάρχων	ἀναιρεθέντι·	τούς τε κυρωθέντας ὑπ´ αὐτῶν
[11, 48]	ἱππέων μεγάλην προθυμίαν παρασχομένων νίκην	ἀναιρεῖται	λαμπροτάτην, πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας τῶν
[11, 27]	τριῶν ταγμάτων ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν	ἀναίρεσιν	τοῦ σώματος, ἵνα μετὰ πολλῆς
[11, 25]	μὲν οὖν ἄλλων καίτοι συχνῶν	ἀναιρουμένων	ἐλάττων τοῖς πλήθεσι λόγος ἦν,
[11, 35]	οἰστρῶν λόγον τε ὑπέμεινεν εἰπεῖν	ἀναίσχυντον,	ἐξ οὗ καταφανὴς ἐγένετο τοῖς
[11, 30]	δοκεῖ τὴν ὄψιν, ἐρῶντα ἥκειν	ἀναίσχυντον	συκοφάντημα πλάσαντα, οὐκ ἀπὸ τῆς
[11, 37]	καταφιλοῦσαν καὶ ταῖς ἡδίσταις φωναῖς	ἀνακαλοῦσαν.	ἐν τοιούτοις δὴ κακοῖς Οὐεργίνιος
[11, 30]	ἀγαθῶν, τῆς τοῦ σώματος ἐλευθερίας.	ἀνακλαυσάμενος	δὲ τὴν ὕβριν, εἰς ἣν
[11, 52]	ἔτι σφίσιν ἐγγένηται τὴν ἑαυτῶν	ἀνακομίσασθαι	κτῆσιν, ἣν αὐτοὶ μεθ´ ὅρκου
[11, 34]	τὸ παιδίον ἰδούσας ἐπεδείκνυντο καὶ	ἀνακρίνειν	ἠξίουν. ὃ δὲ πάντων τεκμήριον
[11, 4]	Καπετώλιον, καὶ τὸ μὲν φρούριον	ἀνακτησάμενος,	αὐτὸς δ´ ἐκ τῆς μάχης
[11, 3]	ὑβρίσθησαν ἀποτίσασθαι καὶ τὰ ἀπολωλότα	ἀναλαβεῖν,	ὡς νοσούσης διὰ τὴν ὀλιγαρχίαν
[11, 38]	τὰ δ´ ἑτέραις τισὶν εὐεργεσίαις	ἀναλαβόντα,	ἐπὶ τὸ βιαιότερον ἐνεχθεὶς εἰς
[11, 1]	αἰτίας καὶ προφάσεις, ἐξ ἀρχῆς	ἀναλαβὼν	πειράσομαι διελθεῖν ἀναγκαίας ὑπολαμβάνων εἶναι
[11, 18]	ἔρχεται τοιαῦτα ληρεῖν, πολλῆς δ´	ἀναλγησίας	ἡμῶν, εἰ τοιαῦτα λεγόντων αὐτῶν
[11, 41]	ποίῳ δὲ τὸ ἐλεύθερον φρόνημα	ἀναλήψεσθε	καιρῷ τὸν νῦν παρέντες, ἐν
[11, 41]	ἀσφαλείας τε καὶ ἐλευθερίας. οὐκ	ἀναλήψεσθε	τὸ φρόνημα τῆς πατρίδος; οὐ
[11, 37]	ἔχων τὴν σφαγίδα καὶ αὐτὸς	ἀνάμεστος	αἵματος γενόμενος, ᾧ προσέφυρεν αὐτὸν
[11, 27]	θνητὰ πράγματα δίκης ἐξηλέγχθησαν τεκμηρίοις	ἀναμφισβητήτοις.	οἱ γὰρ ἐν τῷ στρατοπέδῳ
[11, 47]	μάχην πολλάκις καὶ κακιζόντων τὴν	ἀνανδρίαν	ἠνείχετο μένων ἐφ´ ἡσυχίας. ἐπεὶ
[11, 42]	κατὰ} τῶν ἐχθρῶν, ἀλλὰ δι´	ἀνανδρίαν	τε καὶ ἀπειρίαν {ἀπεδείξασθε, κακῶς}
[11, 5]	ἡμῶν καὶ τῶν ἄλλων Ῥωμαίων	ἀνανδρίαν,	ὥστ´ ἀγαπήσειν ἐάν τις ἐᾷ
[11, 25]	τῶν ἐπὶ στρατοπέδου στρατηγῶν, ὡς	ἀνάνδρων	τε καὶ ἀπείρων πολέμου, ἐκποδῶν
[11, 15]	αὐτὸν ὀρθοῖς ὄμμασι δυναίμην ὁρᾶν	ἀνάξιον	γεγονότα τῶν προγόνων καὶ τυραννικὴν
[11, 56]	ὑπάτων ἀρχὴν εἰς ταπεινοὺς καὶ	ἀναξίους	καταβαλεῖτε οὔτε δυναστείας ἀδίκους ἑαυτοῖς
[11, 40]	ἠκολούθουν. ἐπεὶ δ´ εἰς τὸν	ἀναπεπταμένον	τοῦ στρατοπέδου τόπον ἦλθεν, ἐπὶ
[11, 38]	περὶ τὴν κόρην ἐπέγνω πάθος,	ἀναπηδᾷ	τε ἀπὸ τοῦ δίφρου καὶ
[11, 5]	καὶ οἱ λοιποὶ δέκα πάντες	ἀναπηδήσαντες	ἐκώλυον αὐτὸν λέγειν. θορύβου δὲ
[11, 20]	ὅτι τῆς ἐν Αἰκανοῖς στρατιᾶς	ἀναρπασθείσης	οὐδ´ ἡ Σαβίνους πολεμοῦσα ἀνθέξει
[11, 20]	κατὰ νόμους ἡ τοῦ δικτάτορος	ἀνάρρησις	γένηται, τὴν μεσοβασίλειον ἀρχὴν ἑλέσθαι,
[11, 46]	ἀπολύσασθαι βουλόμενοι διεφήμιζον, αὐτὸς ἑαυτὸν	ἀναρτησάμενος	βρόχῳ. μετ´ ἐκεῖνον Σπόριος Ὄππιος
[11, 2]	ἀλλὰ καὶ τούτων οἱ πλείους	ἀνασκευασάμενοι	πανοικεσίᾳ καὶ τὰς οἰκίας ἐρήμους
[11, 48]	σφετέρων ἀνεσώσατο. οὐ γὰρ ἔφθασαν	ἀνασκευασάμενοι	τὰς ὠφελείας οἱ Σαβῖνοι διὰ
[11, 15]	καὶ τυραννικὴν ἐζηλωκότα παρανομίαν, ἀλλ´	ἀνασκευασάμενος	ἅπαντα τὰ ἐμὰ καὶ τοὺς
[11, 9]	δὲ καὶ μωρία πολλὴ πρῶτον	ἀναστάντα	μὴ οὐχ ἃ δεῖ πρῶτον
[11, 16]	διεξελθεῖν λόγους οὐκ ἀδύνατον. οὗτος	ἀναστὰς	ἔλεξε τοιάδε· Θαυμαστὸν μὲν ἦν
[11, 59]	τοῖς συνέδροις παραινεῖ. ὁ δ´	ἀναστὰς	καὶ πολλοὺς διεξελθὼν ὑπὲρ αὑτοῦ
[11, 15]	γνώμης ἐκάθισε. μετὰ δὲ τοῦτον	ἀναστὰς	Λεύκιος Κοίντιος ὁ καλούμενος Κικιννᾶτος
[11, 7]	θεῖον Γάιον Κλαύδιον. ὁ δ´	ἀναστὰς	τοιαύτην διέθετο δημηγορίαν· Ἐπειδή με
[11, 19]	κεκωλῦσθαι πρὸς αὐτῶν. ὁ δὲ	ἀναστὰς	τοιούτους διεξῆλθε λόγους· Τὴν μὲν
[11, 16]	πατρίδα· οἵ γ´ ὁρῶντες μὲν	ἀνάστατον	τὴν χώραν ἡμῶν ὑπὸ τῶν
[11, 42]	ἐν φυλακῇ, τὰς δὲ δυνάμεις	ἀναστήσαντας	ἐκ τοῦ χάρακος ἄγειν ἐπὶ
[11, 23]	χάρακα· καὶ περὶ μέσας νύκτας	ἀναστήσαντες	τὸν στρατὸν ἀπῆγον ἐκ τῆς
[11, 19]	τινές εἰσιν οἱ μετ´ ἐμὲ	ἀναστησόμενοι,	οὓς ἐὰν ἅπαντας ὁμογνώμονας λάβω,
[11, 18]	ἡμῖν τὸ κράτιστον λάβῃ, καὶ	ἀναστρέψωσιν	εἰς τὴν πόλιν αἱ δυνάμεις
[11, 4]	τὴν ἔξοδον, ὡς οὐ διδόντος	ἀναστροφὴν	τοῦ καιροῦ. ταῦτα δὲ αὐτοῦ
[11, 41]	ἔτι μᾶλλον χρησομένην, ἐὰν νῦν	ἀνάσχησθε,	ὑπομενεῖτε; οὐκ ἐμοὶ μόνῳ θυγάτηρ
[11, 38]	λόγοις παρείχοντο παίοντές τε καὶ	ἀνατρέποντες	τοὺς ὁμόσε χωροῦντας. ~Ὁ δ´
[11, 16]	διαβάλλωσι πρὸς ὑμᾶς, ὅλην ὑπομένουσιν	ἀνατρέψαι	τὴν πατρίδα· οἵ γ´ ὁρῶντες
[11, 13]	βέβαιοι καὶ ἀληθεῖς τιμαὶ καὶ	ἀναφαίρετοι	χαριέστατοί τε καὶ ἀμεταμέλητοι. τρέφε
[11, 46]	εἰς τὸν ἐπιτάξαντα παρανομεῖν Ἄππιον	ἀναφέρων	θανάτου μὲν ἀπολύεται, φυγῇ δ´
[11, 13]	λοιπὰ πράττειν ς´ ἅπαντες ἀξιοῦμεν.	ἀναχώρει	δὴ πάλιν εἰς τὴν σεαυτοῦ
[11, 37]	στρατηγοῦ καὶ τῶν ἐχθρῶν μικρὸν	ἀναχωρησάντων	ὑπολαβὼν εἰς τὴν ἐκλυομένην τε
[11, 27]	ἐχθρῶν, ἀλλ´ ὑπὸ φίλων τὸν	ἄνδρα	ἀπολωλέναι, τὸ μηδένα τῶν πολεμίων
[11, 33]	Οὐεργίνιος, ἀξιῶν αὐτὸν κατέχειν τὸν	ἄνδρα	ἐν ἐπιμελεῖ φυλακῇ, μὴ λάθῃ
[11, 16]	συνυπάτευσε τὸ τρίτον ὑπατεύοντι, δραστήριον	ἄνδρα	καὶ πολιτικοὺς διεξελθεῖν λόγους οὐκ
[11, 27]	γ´ ἂν ἐδόκουν ἀποθανεῖν Σίκκιον,	ἄνδρα	καὶ ῥώμην καὶ ψυχὴν ἀνυπόστατον,
[11, 27]	τε δημοσίας ἄξιον ἡγούμενοι τὸν	ἄνδρα	καὶ τιμαῖς παρὰ τοὺς ἄλλους
[11, 26]	ἐπιλεξάμενοι, οἷς ἐπέσκηψαν ἀποκτεῖναι τὸν	ἄνδρα	μεγάλους μισθοὺς τῆς ἀνδροφονίας ὑποσχόμενοι.
[11, 44]	συνέδριον ἐκ τῶν οἰκιῶν κατ´	ἄνδρα	μεταπεμπόμενος. ἔτι δ´ αὐτῶν συλλεγομένων
[11, 25]	τοῖς ὑπάτοις. τοῦτον δὴ τὸν	ἄνδρα	πολλοὺς ἐν τῇ πόλει διεξιόντα
[11, 28]	τῶν ἑαυτοῦ πελατῶν, Μάρκον Κλαύδιον,	ἄνδρα	τολμηρὸν καὶ πρὸς πᾶσαν ὑπηρεσίαν
[11, 41]	τὰ μὲν ἀλλότρια κτᾶσθαι δι´	ἀνδραγαθίαν,	τὰ δ´ οἰκεῖα περιορᾶν ἀπολλύμενα
[11, 42]	ἡμῶν ἀνιστᾶσι καὶ σκηνὰς καὶ	ἀνδράποδα	καὶ ὅπλα καὶ χρήματα διηρπακότες
[11, 18]	χώρᾳ γενέσθαι, καὶ τελευτῶντες ὑπὲρ	ἀνδραποδισμοῦ	κινδυνεύσομεν καὶ κατασκαφῆς τῆς πόλεως,
[11, 2]	καὶ πληγὰς τοῖς ἀγανακτοῦσιν ὥσπερ	ἀνδραπόδοις	ἐδίδοσαν· καὶ παρεσκεύασαν, ὅσοις ἀφόρητα
[11, 27]	εἰσήκουον ἐκεῖνοι, ἀλλὰ τούς τ´	ἄνδρας	ἀπεκρύψαντο καὶ τὰς δίκας ἀνεβάλοντο
[11, 46]	συνέβη. ταῦτα βουλευσάμενοι συνέσχον τοὺς	ἄνδρας,	Ἀππίου δὲ Οὐεργίνιον ἔταξαν ἄνευ
[11, 38]	ἕλκειν τὴν νεκρὰν ἢ τοὺς	ἄνδρας	εἰς τὸ δεσμωτήριον ἀπάγειν, ἀλλ´
[11, 26]	καὶ σὺν αὐτῷ τοὺς ἑκατὸν	ἄνδρας	ἐκ τῶν ἰδίων ἑταίρων τοὺς
[11, 61]	ἐκ τῶν πατρικίων μετιόντας αὐτὴν	ἄνδρας	ἐπιφανεῖς χιλιάρχους ἀποδεικνύουσιν, Αὖλον Σεμπρώνιον
[11, 39]	δῆμος αὐτῷ παρήσει ῥῖψαι τοὺς	ἄνδρας	κατὰ τῆς πέτρας. οἱ δὲ
[11, 27]	Σίκκιον ἀποκτείνειε καὶ τοὺς ἄλλους	ἄνδρας,	οἷς πρώτοις ἐνέτυχεν, αὐτοί τε
[11, 56]	δοκεῖ ἔν τε τούτοις τοῖς	ἀνδράσι	μὴ ἐλάττονες ἀριθμὸν ἔστωσαν οἱ
[11, 39]	ἔχων, ὅ τι χρήσεται τοῖς	ἀνδράσι	τὴν ὀλεθριωτάτην ἔγνω βαδίζειν ὁδόν.
[11, 20]	νῦν οὐκ ἔχετε. τοῖς γὰρ	ἀνδράσι	τούτοις παρελήλυθεν ὁ τῆς ἀρχῆς
[11, 27]	κατὰ δύναμιν, ὧν νόμος ἐπ´	ἀνδράσιν	ἀγαθοῖς εἰς τὴν τελευταίαν τιμὴν
[11, 1]	πράγμασι, διδαχθῆναι. τοῖς δὲ πολιτικοῖς	ἀνδράσιν,	ἐν οἷς ἔγωγε τίθεμαι καὶ
[11, 6]	Οὐδένα ὑμῶν, εἶπεν, ἀποστεροῦμεν, ὦ	ἄνδρες	βουλευταί, λόγου, ὃς ἂν ἐν
[11, 42]	δὲ τὰ γενόμενα οἱ πέντε	ἄνδρες,	οὓς ἔφην ἡγεῖσθαι τῶν ταγμάτων,
[11, 52]	τὸ βῆμα· Ἔχετ´, ἔφη, παρακεχωρημένον,	ἄνδρες	πολῖται, παρ´ αὐτῶν τῶν διαφερομένων,
[11, 39]	τινὲς καὶ πλοκάμων ἀποκειράμεναι βοστρύχους.	ἄνδρες	τε συχνοὶ λαμβάνοντες ἐκ τῶν
[11, 37]	ταλαίπωρον καὶ πικρόν, ἐλευθέρῳ δ´	ἀνδρὶ	καὶ μεγαλόφρονι πρέπον. αἰτησάμενος γὰρ
[11, 34]	δὲ γυνή, παρθένος γαμηθεῖσα νέῳ	ἀνδρὶ	καὶ οὐ μετὰ πολλοὺς τοῦ
[11, 19]	καὶ γὰρ ταῦτα εἴρηται τῷ	ἀνδρὶ	κατὰ τὸ βέλτιστον. ἐπεὶ δὲ
[11, 30]	ἑαυτοῦ γνώμης, ἀλλὰ κατεσκευασμένον ὑπ´	ἀνδρὸς	ἁπάσαις οἰομένου δεῖν ταῖς ἐπιθυμίαις
[11, 25]	πλήθεσι λόγος ἦν, ἑνὸς δ´	ἀνδρὸς	ἐπιφανεστάτου τῶν δημοτικῶν καὶ πλείστας
[11, 20]	μετὰ ταῦτα ἴστε δήπου τοῦ	ἀνδρὸς	ἔργα, ὅτι καὶ δυνάμεις ἀξιοχρέους
[11, 30]	χρημάτων ἀποστερηθῆναι προγονικῶν, ἀλλὰ καὶ	ἀνδρὸς	καὶ πατρίδος καὶ ὃ πάντων
[11, 26]	τὸν ἄνδρα μεγάλους μισθοὺς τῆς	ἀνδροφονίας	ὑποσχόμενοι. ἐπεὶ δὲ πολὺ προελθόντες
[11, 27]	τὸν στρατιωτικὸν ἀποκτεῖναι νόμον τοὺς	ἀνδροφόνους·	εἰ δὲ μή, δικαστήριον αὐτοῖς
[11, 9]	ἂν καταισχύναιμι τὰς ἐκείνων τῶν	ἀνδρῶν	ἀρετάς. περὶ μὲν οὖν τῆς
[11, 2]	καθ´ ἡδονὴν αἱ τῶν ἐπιφανεστάτων	ἀνδρῶν	ἐγίνοντο φυγαὶ πολλῶν μὲν καὶ
[11, 13]	τοὺς προγόνους ἐνθυμηθείς, ὅτι τῶν	ἀνδρῶν	ἐκείνων οὐδεὶς ἐπεθύμησεν ἐξουσίας δεσποτικῆς
[11, 43]	δυνάμεων, ἡ δὲ τῶν δέκα	ἀνδρῶν	ἐξουσία παράνομος ἦν ὑπερβαλοῦσα τὸν
[11, 1]	τὴν δυναστείαν ἐξελεῖν, καὶ τίνων	ἀνδρῶν	ἡγησαμένων τῆς ἐλευθερίας, καὶ διὰ
[11, 57]	τῶν καταλυσάντων τὴν ὀλιγαρχίαν, ὑπατικῶν	ἀνδρῶν	καὶ οὐδενὸς ἧττον ἐπιτηδείων τὰ
[11, 1]	λόγοι καὶ ὑπὸ τίνων ῥηθέντες	ἀνδρῶν	καὶ πάντα, ὅσα παρακολουθεῖ τοῖς
[11, 25]	πρὸς Αἰκανοὺς συνάρασθαι πολέμου, σπεῖραν	ἀνδρῶν	ὀκτακοσίων ἐκπεπληρωκότων ἤδη τὰς κατὰ
[11, 39]	οὓς μὲν τὸ ἀξίωμα τῶν	ἀνδρῶν,	οὓς δ´ ὁ τῆς κόρης
[11, 4]	ἦν τι παρὰ Ῥωμαίοις ἀγαθῶν	ἀνδρῶν,	οὓς ἔδει περὶ τῶν κοινῶν
[11, 49]	τελευταίαν δὲ τὴν τῶν δέκα	ἀνδρῶν,	οὓς προὔδωκαν τοῖς δημάρχοις, τῶν
[11, 39]	ἐκκλησίαν καὶ κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο τῶν	ἀνδρῶν	παρανομίαν τε καὶ ὕβριν, ἐξουσίᾳ
[11, 34]	ἦν περιφανέστατον ἔκ τε τῶν	ἀνδρῶν	πολλῶν καὶ γυναικῶν μαρτυρούμενον οὐ
[11, 24]	λαμβάνοντες, καὶ ἀντὶ τῶν ἀπολωλότων	ἀνδρῶν	στρατολογήσαντες ἐξ ἁπάσης φυλῆς τοὺς
[11, 56]	ἐνέπιπτε πρὸς τὴν ἀπόρρητον τῶν	ἀνδρῶν	συνουσίαν ὡς ἐπὶ κακῷ τινι
[11, 4]	ἐρήμους ἀφειμένας εἰς τὴν ὑστεραίαν	ἀνεβάλοντο.	ἐν δὲ τῷ μεταξὺ χρόνῳ
[11, 27]	ἄνδρας ἀπεκρύψαντο καὶ τὰς δίκας	ἀνεβάλοντο	φήσαντες ἐν Ῥώμῃ λόγον ἀποδώσειν
[11, 37]	καλῶν. διεκπαισάμενος δὲ τὰς πύλας	ἀνέβη	τὸν ἵππον, ὃς ἦν παρεσκευασμένος
[11, 42]	ἔχετε; ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ λέγοντος	ἀνεβόησαν	οἱ πολλοὶ τιμωρήσειν ὑπισχνούμενοι καὶ
[11, 28]	αὐτὸς ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις	ἀνέγραψε,	τὸ μὲν πρῶτον ἐπειράθη διαφθεῖραι
[11, 30]	ἄλλοις ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις	ἀνέγραψεν·	ἔπειθ´ ὅτι τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών·
[11, 3]	ὑπ´ ἐκείνης πράττοντες κατὰ νόμους	ἀνειληφέναι	τὴν ἐξουσίαν τοῦ πολέμου. ~Ταῦτα
[11, 52]	βουλῆς λόγοι διακενῆς. οἱ γὰρ	ἀνειληφότες	τὰς ψήφους πολλὴν μωρίαν εἶναι
[11, 38]	ἀγορὰν πορεύεσθαι παίειν κελεύων καὶ	ἀνείργειν	ἐκποδὼν τοὺς ἐν τοῖς στενωποῖς.
[11, 32]	ῥαβδοῦχοι κελευσθέντες ὑπὸ τῆς ἐξουσίας	ἀνεῖργον	αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ
[11, 37]	καταρρέουσαν καὶ κατέχουσαν τέως μὲν	ἀνεκαλεῖτό	τε καὶ κατεφίλει καὶ τὰς
[11, 35]	ἦν· καὶ τὸ τῆς τύχης	ἀνεκλαίοντο	παράλογον, εἰς οἵας ὕβρεις καὶ
[11, 32]	οἱ περὶ τὸ βῆμα πάντες	ἀνέκραγον	ἅμα καὶ παρ´ οὐδὲν ἡγησάμενοι
[11, 37]	χεῖρας ἄραντες εἰς τὸν οὐρανὸν	ἀνέκραγον	ὀδυρμῷ καὶ ἀγανακτήσει μεμιγμένην κραυγήν,
[11, 6]	μὴ σιωπήσει. ἐφ´ ᾧ πάντες	ἀνέκραγον	ὡς καταλυομένης σφῶν τῆς ἐλευθερίας,
[11, 46]	πο οἱ ταμίαι τῆς πόλεως	ἀνέλαβον	εἰς τὸ δημόσιον. εἰσαγγέλλεται δὲ
[11, 59]	παροῦσι συνέβη. οἱ μὲν γὰρ	ἀνελεῖν	τὸν νόμον βουλόμενοι τὴν ἀναβολὴν
[11, 59]	ἧς ἄν τις τὴν ἰσότητ´	ἀνέλῃ·	ἔφη τε δοκεῖν ἑαυτῷ τὸν
[11, 18]	καὶ τῆς πατρίδος βουλευόμενοι. οὐκ	ἀνελοῦμεν	ἐκ μέσου τοὺς φλυάρους; οὐ
[11, 59]	ἀρχῆς, τοῖς γε δὴ βίον	ἀνεπίληπτον	ἐσχηκόσι καὶ πράξεις ἀποδεδειγμένοις τῆς
[11, 32]	χρόνον αἰτουμένων οὐδὲν ἔτι ἀποκρινάμενος	ἀνέστη	καὶ τὸν δίφρον ἐκέλευσεν ἆραι.
[11, 30]	μὴ θᾶττον ὁ πρὸς Αἰκανοὺς	ἀνέστη	πόλεμος. ἐν δὲ τοῖς μεταξὺ
[11, 4]	ὑπὲρ τούτων, ἔφησεν ὁ Οὐαλέριος,	ἀνέστηκα	ἐρῶν, ἀλλ´ ὑπὲρ ἄλλων μειζόνων
[11, 38]	αὐτοὺς ἠνάγκασε τραπέσθαι. οὐ γὰρ	ἀνέσχοντο	τῶν ἐπιβαλλομένων ἕλκειν τὴν νεκρὰν
[11, 48]	τε πάνυ πολλοὺς τῶν σφετέρων	ἀνεσώσατο.	οὐ γὰρ ἔφθασαν ἀνασκευασάμενοι τὰς
[11, 46]	ἄνδρας, Ἀππίου δὲ Οὐεργίνιον ἔταξαν	ἄνευ	κλήρου κατηγορεῖν. εἰσαγγέλλεται δὴ μετὰ
[11, 62]	δ´ ἀμφότεροι, αἷς ἡμεῖς οὐκ	ἄνευ	λογισμοῦ συγκατατιθέμεθα, πιστεύοντες δὲ ταῖς
[11, 17]	ἐπειράθη στρατιωτικῆς οὐδ´ ἄλλο τῶν	ἀνηκέστων	οὐδέν. κἀκεῖνοι ταῦτα προκαλουμένων ἡμῶν
[11, 1]	ἱστορῆσαι, καὶ μηδενὸς ὡς εἰπεῖν	ἀνήκοοι	γενέσθαι τῶν συντελεσθέντων περὶ τοὺς
[11, 36]	τὴν ἐξουσίαν καταλιπεῖν, ὁπότε γένοιτο	ἀνήρ,	εἴτε βουληθείη τὴν παιδίσκην ἀπάγειν,
[11, 28]	τε πολλοὺς ἐπαγόμενος καὶ συγγενεῖς,	ἀνὴρ	ἐκ τῶν δημοτικῶν ἐμφανής, καὶ
[11, 28]	ἐξεπολεμώθη τὰς αἰτίας πρὸς αὐτούς.	ἀνὴρ	ἐκ τῶν δημοτικῶν, Λεύκιος Οὐεργίνιος,
[11, 22]	τὴν πόλιν. ἡγεμὼν δὲ τούτων	ἀνὴρ	ἦν ἐπιφανὴς Γάιος Κλαύδιος, ὁ
[11, 5]	μετὰ τὴν ἐκβολὴν τῶν βασιλέων,	ἀνὴρ	καὶ τὰ πολεμικὰ δεινὸς καὶ
[11, 25]	ὡς ἐξ ἐπιβουλῆς ἐγίνετο, στρατιωτικὸς	ἀνὴρ	καὶ τὸν τρόπον ἁπλοῦς τά
[11, 35]	δὴ φύσιν τε οὐ φρενήρης	ἀνὴρ	καὶ ὑπὸ μεγέθους ἐξουσίας διεφθαρμένος,
[11, 4]	ἀνίσταται Λεύκιος Οὐαλέριος ἐπωνυμίαν Ποτῖτος,	ἀνὴρ	μέγα φρονῶν ἐπὶ τοῖς προγόνοις·
[11, 15]	παῦσαι δὴ πρᾶγμα ποιῶν ἄωρον,	ἀνὴρ	πρεσβύτερος οὐ δεομένοις συμβουλῆς γνώμας
[11, 49]	εἰ κατέστη γοῦν εἰς κρίσιν	ἁνὴρ,	ἀπέφυγεν ἂν γένους ἀξίωμα παρεχόμενος
[11, 27]	ὑπασπιστής· οἱ δ´ ὑπ´ ἐκείνων	ἀνῃρημένοι	πάντες μαχαιρῶν ἢ χερμάδων ἢ
[11, 46]	ἐζημίωσαν. τὰς δ´ οὐσίας τῶν	ἀνῃρημένων	καὶ τῶν πο οἱ ταμίαι
[11, 20]	ἀναρπασθείσης οὐδ´ ἡ Σαβίνους πολεμοῦσα	ἀνθέξει	συνελθόντων εἰς τὸ αὐτὸ τῶν
[11, 39]	τὸ πάθος ἀποδυρόμεναι, αἱ μὲν	ἄνθη	καὶ στεφάνους βάλλουσαι κατὰ τῆς
[11, 12]	εἰς τὴν ἅπαντας πλανῶσαν τοὺς	ἀνθρωπίνους	λογισμοὺς τύχην. ἐγώ σοι τῆς
[11, 30]	πάντων μέγιστον εἶναι δοκεῖ τῶν	ἀνθρωπίνων	ἀγαθῶν, τῆς τοῦ σώματος ἐλευθερίας.
[11, 1]	τοῦ λόγου. ῥᾷστα γὰρ οἱ	ἄνθρωποι	τά τε ὠφελοῦντα καὶ βλάπτοντα
[11, 16]	ὦ βουλή, εἰ ταύτην ἔχοντες	ἄνθρωποι	τὴν ἡλικίαν ἔχουσιν, οἱ πρὸ
[11, 49]	τε καὶ πίστεις ἐπιβοώμενος, αἷς	ἅνθρωποι	πιστεύοντες εἰς διαλλαγὰς συνέρχονται, τέκνα
[11, 1]	μαθήσεις ἅπασι μὲν ὡς εἰπεῖν	ἀνθρώποις,	μάλιστα δ´ ὅσοι περὶ τὴν
[11, 14]	τὰ καλὰ καὶ συμφέροντα παρ´	ἀνθρώποις	μᾶλλον, Ἄππιε, ἢ μηδαμῇ. ἀποδεδωκὼς
[11, 30]	δίκαιον, εἰ καὶ μὴ πᾶσιν	ἀνθρώποις,	σώματος εἰς δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας
[11, 1]	κοινὸν ὥσπερ καὶ τοῖς ἄλλοις	ἀνθρώποις	ὑπάρχει· χωρὶς δὲ τῆς ἡδονῆς
[11, 1]	ἥδεται γὰρ ἡ διάνοια παντὸς	ἀνθρώπου	χειραγωγουμένη διὰ τῶν λόγων ἐπὶ
[11, 20]	λογιζόμενοι δὴ ταῦτα φυλάττεσθε τοὺς	ἀνθρώπους,	καὶ πᾶσαν ἀπάτην αὐτῶν προβλέπετε.
[11, 10]	τίνες εἰσὶν αἱ βιαζόμεναι τοὺς	ἀνθρώπους	καταλιπεῖν αἰτίαι ἱερὰ καὶ τάφους
[11, 9]	ἆρ´ οὖν τἀγαθὰ φεύγοντας ὑπολαμβάνετε	ἀνθρώπους	καταλιπεῖν τὰς ἑαυτῶν πατρίδας ἢ
[11, 22]	κωλύειν πύλας τ´ ἀποκλείσαντες καὶ	ἀνθρώπους	τινὰς συναρπάσαντες, ἔπειτα δέος γὰρ
[11, 12]	καταφεύγοντες, οἱ δ´ εἰς πονηρῶν	ἀνθρώπων	ὁμιλίας, οἱ δ´ εἰς μέγεθος
[11, 27]	οὔτε στίβον ἵππων οὔτ´ ἴχνος	ἀνθρώπων	οὐδὲν εὕρισκον ἔξω τῶν διὰ
[11, 25]	τὰς δ´ ὑπισχνουμένων, ἐξαπατηθεὶς ὑπ´	ἀνθρώπων	πονηρῶν καὶ τῇ γοητείᾳ τῶν
[11, 41]	~Οὔτε σωφρόνων οὔτε γενναίων ἐστὶν	ἀνθρώπων	τὰ μὲν ἀλλότρια κτᾶσθαι δι´
[11, 18]	τείχεσι προσελθεῖν; οὐκ ἔστιν ὑγιαινόντων	ἀνθρώπων	τὰ τοιαῦτα βουλεύματα, ὦ πατέρες,
[11, 62]	Σικελόν. ~Οὗτοι παραλαμβάνουσι πρῶτοι τὴν	ἀνθύπατον	ἀρχὴν κατὰ τὸν τρίτον ἐνιαυτὸν
[11, 22]	τὰ βέλτιστα τῷ κοινῷ φρονοῦντες	ἀνιαρῶς	διακείμενοι καὶ περιφόβως ὡς οὐδενὸς
[11, 9]	κοινὰ ὑπ´ αὐτῶν ἐπιτροπεύηται, καὶ	ἀνιᾶσθαι	παντὸς ὁτουδήτινος μᾶλλον, ὅταν μὴ
[11, 26]	ἵππῳ διεξελθεῖν, ὅτι μὴ βάδην	ἀνιόντι,	διὰ τὴν τραχύτητα τῶν ὄχθων,
[11, 61]	ἐγίνετο, καὶ οἱ μετ´ ἐκεῖνον	ἀνιστάμενοι	μικροῦ δεῖν πάντες ταῦτα συνεχώρουν
[11, 18]	τὴν γνώμην οἱ μετ´ ἐκεῖνον	ἀνιστάμενοι	χωρὶς ὀλίγων τῆς αὐτῆς ἐγένοντο
[11, 21]	ἦν, καὶ τῶν μετ´ ἐκεῖνον	ἀνισταμένων	ἦν δ´ αὐτῶν τὸ νέον
[11, 53]	ἀρχὴν παρειληφότων αἱ πολιτικαὶ πάλιν	ἀνίσταντο	διαφοραὶ τῶν δημοτικῶν ἀξιούντων ἅπασι
[11, 42]	στρατηγοί· τρόπαιά τε καθ´ ἡμῶν	ἀνιστᾶσι	καὶ σκηνὰς καὶ ἀνδράποδα καὶ
[11, 4]	αὐτὸν νοῦν ἔτι ἔχεις. ἀλλ´	ἀνίστασο	καὶ βοήθει τοῖς κατισχυομένοις· εἰς
[11, 60]	γνώμην ἔτι πλείονος θορύβου τέταρτος	ἀνίσταται	κληθεὶς Τίτος Γενύκιος, ἀδελφὸς θατέρου
[11, 4]	καιροῦ. ταῦτα δὲ αὐτοῦ λέγοντος	ἀνίσταται	Λεύκιος Οὐαλέριος ἐπωνυμίαν Ποτῖτος, ἀνὴρ
[11, 5]	ἑταιρείας αὐτοὺς λέγειν ὀρθῶς ἡγουμένων,	ἀνίσταται	Μάρκος Ὁράτιος ὁ Βαρβᾶτος ἐπικληθεὶς
[11, 15]	τοῦ πράγματος φλυαρῶν. Μετὰ τοῦτον	ἀνίσταται	πάλιν ὁ Κλαύδιος κατηφὴς καὶ
[11, 16]	ἑταιρίαν. καὶ παρελθὼν Μάρκος Κορνήλιος	ἀνίστησι	Λεύκιον Κορνήλιον τὸν ἀδελφόν, ὃς
[11, 22]	ῥᾴδιον, ἐπεὶ καθαιρεθῆναι δυναστείαν τηλικαύτην	ἀνόητον	ἐφαίνετο εἶναι, κατέλιπον τὴν πόλιν.
[11, 12]	ἠδικημένων ὀργάς, οἱ μὲν εἰς	ἄνοιαν	ἡλικίας καταφεύγοντες, οἱ δ´ εἰς
[11, 43]	εὐπείθειαν εἶναι καὶ εὐσέβειαν, ἀλλ´	ἄνοιαν	καὶ μανίαν. ταῦτ´ ἀκούσαντες ὀρθῶς
[11, 16]	πάντων τῶν φίλων. ὑπερβολὴν γὰρ	ἀνοίας	τούτοις καὶ οὐ πόρρω θεοβλαβείας
[11, 22]	τοὺς ἐχθροὺς ἢ μένοντας ἐνοχλεῖν	ἀνοίξαντες	τὰς πύλας ἀφῆκαν τοὺς θέλοντας
[11, 25]	ἔργοις ἀποδειξαμένου θάνατος ὠμὸς καὶ	ἀνόσιος	ἐπιτελεσθεὶς ἐν θατέρῳ τῶν στρατοπέδων,
[11, 11]	καὶ τοιοῦτον ὑμῖν πέπρακται φυλαττομένας	ἀνοσίους	εἶναι νόμιζε ὡς κατὰ πολιτῶν
[11, 31]	ἤδη ποτὲ Ῥωμαῖοι δοῦλοι γεγονότες	ἀντ´	ἐλευθέρων, καὶ μηδὲν ἔτι μεῖζον
[11, 56]	φιλοδημοτάτων συναγαγόντες ἀλεξήματα καὶ φυλακὰς	ἀντεμηχανῶντο	πρὸς τὰς ἐπιβουλάς, ἃς ἐκ
[11, 48]	ἐκ τοῦ χάρακος τὰς δυνάμεις	ἀντεπῆγε	θᾶττον ὅλῃ δυνάμει πρὸς οὐκ
[11, 47]	ὡς εἰς μάχην. οὐδενός τ´	ἀντεπιόντος	ἐκείνην μὲν τὴν ἡμέραν ἐπεῖχε,
[11, 54]	τοὺς ὑπάτους ἀμφοτέρους ἐξάγειν δυνάμεις.	ἀντέπραττον	δὲ τοῖς γνωσθεῖσιν ὑπ´ αὐτῶν
[11, 23]	νεοσύλλεκτοι ἦσαν οἱ στρατευόμενοι, πλησίον	ἀντεστρατοπεδεύσαντο	καὶ τάς τ´ ἀγορὰς ἀγομένας
[11, 32]	τοῦ θείου καὶ τοῦ μνηστῆρος	ἀντεχομένην.	ἰδόντες δὲ πένθος ἐλεεινὸν οἱ
[11, 1]	εἰς τὴν ἀκρόπολιν εἰσαγαγεῖν καὶ	ἀντὶ	τῆς πατρίου δημοκρατίας ὀλιγαρχίαν τῶν
[11, 13]	τῶν ἐπιγιγνομένων καὶ κλέος ἀθάνατον	ἀντὶ	τοῦ θνητοῦ σώματος κατάλιπε τοῖς
[11, 16]	διὰ μέσου χωρίον οὐ πολύ	ἀντὶ	τοῦ παρακαλεῖν καὶ παρορμᾶν τοὺς
[11, 34]	ἐξενέγκῃ, ὑποβαλλομένην δὲ τὸ κρεῖττον	ἀντὶ	τοῦ χείρονος εἰκὸς εἶναι λαβεῖν.
[11, 24]	ἐκ πολλῆς ὑπεροψίας λαμβάνοντες, καὶ	ἀντὶ	τῶν ἀπολωλότων ἀνδρῶν στρατολογήσαντες ἐξ
[11, 17]	ποιήσασθαι, τότε ἥξουσιν ἱκετηρίας φέροντες	ἀντὶ	τῶν ὅπλων καὶ παραδιδόντες ἡμῖν
[11, 56]	τε καὶ ἀρχῆς, χιλιάρχους τε	ἀντὶ	τῶν ὑπάτων ἀποδείκνυτε, ἀριθμὸν αὐτῶν
[11, 60]	ἣν εἰσηγήσατο Κλαύδιος, ὥσπερ ἔφην,	ἀντὶ	τῶν ὑπάτων χιλιάρχους ἀποδειχθῆναι, τρεῖς
[11, 30]	ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἐλαττωθῆναι τῶν	ἀντιδίκων,	ὅτι πελάτης ἦν καὶ ταπεινός,
[11, 20]	τῶν ἐπιτηδείων ἁλῶναι· Ναυτίῳ δ´	ἀντικαθημένῳ	Σαβίνων μάχας ἀναγκαῖον ἦν τίθεσθαι
[11, 3]	οὔτε συστῆναι οὔθ´ ὁμονοῆσαι οὔτ´	ἀντιλαβέσθαι	τῶν κοινῶν ἔτι δυνησομένης, παρασκευασάμενοι
[11, 45]	μὲν τῶν πατρικίων, αἰδουμένων δ´	ἀντιλέγειν,	ἄλλους τέ τινας, οὓς οὐ
[11, 56]	οὐδὲ δυνάμενος τοσούτοις οὖσιν μόνος	ἀντιλέγειν,	εἴκω τοῖς βουλήμασι τοῖς ὑμετέροις.
[11, 48]	προτέρων κατορθωμάτων πολλὴν πρὸς τοὺς	ἀντιμαχομένους,	καὶ κοινῶς πάντες καὶ ἰδίως
[11, 55]	εἴα {τῇ} βίᾳ κατείργειν τὸ	ἀντίπαλον,	οὐδὲ δι´ ὅπλων καὶ δι´
[11, 7]	πολέμιον ἔχουσιν οὐχ ἧττον τοῦ	ἀντιπάλου	τὸ οἰκεῖον, νοσεῖ τὰ ὅλα
[11, 16]	τοὺς περὶ τῶν κοινῶν ἀγαθῶν	ἀντιπάλους.	πολλῷ δ´ ἔτι τούτου θαυμασιώτερόν
[11, 34]	πίστεις οὔτ´ ἀληθεῖς οὔτε πιθανὰς	ἀντιπαρεξετάζειν	ταύταις ἠξίουν τὰς ἑαυτῶν, πολλὰς
[11, 12]	τῶν δ´ εὐεργεσιῶν ἐπιλελῆσθαι, ἀλλ´	ἀντιπαρεξετάζων	τὰ νῦν ἀγαθὰ τοῖς πάλαι
[11, 52]	ὁ Ῥωμαίων δῆμος μηδέποτ´ αὐτῆς	ἀντιποιησάμενος	ἑαυτῷ προσδικάσῃ τοὺς ἀμφισβητοῦντας ἀφελόμενος·
[11, 30]	στρατιᾶς· τὴν δὲ τοῦ σώματος	ἀντιποίησιν,	ἣν ἔδει γενέσθαι κατὰ τοὺς
[11, 29]	καὶ δίκας ὑπέχειν βουλόμενος, ἐὰν	ἀντιποιῆταί	τις ἐγγυητὰς καθιστὰς ἀξιοχρέους ἄξειν
[11, 31]	δίκαιον ἡγοῦμαι, δυεῖν ὄντων τῶν	ἀντιποιουμένων,	κυρίου καὶ πατρός, εἰ μὲν
[11, 38]	οὓς ἔφην ἡγεμονικωτάτους εἶναι τῶν	ἀντιποιουμένων	τῆς ἐλευθερίας, πολλὴν καὶ ἀγαθὴν
[11, 52]	ἡμετέρας χώρας ἑαυτοῖς μηδὲν προσηκούσης	ἀντιποιοῦνται·	πρὸς ταῦτα ὁρῶντες τὰ δίκαια
[11, 53]	ὀργαί τε καὶ κατηγορίαι καὶ	ἀντιπράξεις	ἐγίνοντο συνεχεῖς ἐν ἰδίοις τε
[11, 37]	παύσεσθε διαστασιάζοντες τὴν πόλιν καὶ	ἀντιστρατηγοῦντες	ἡμῖν οἱ ταραχώδεις, μηδαμῇ χρήσιμοι
[11, 33]	δὲ τὴν μὲν ἀληθῆ πρὸς	Ἀντώνιον	αἰτίαν ἀποκρυψάμενος, ἀναγκαίου δέ τινος
[11, 33]	ἐπὶ τὸν χάρακα {καὶ} πρὸς	Ἀντώνιον	τὸν ἡγεμόνα τοῦ τάγματος, ὑφ´
[11, 23]	καὶ Μάρκος Σέργιος καὶ Τίτος	Ἀντώνιος	καὶ τελευταῖος Καίσων Δουέλλιος ἐπὶ
[11, 33]	καὶ συνέβη. ὅ τε γὰρ	Ἀντώνιος	τὰς ἐπιστολὰς δεξάμενος περὶ πρώτην
[11, 41]	Ῥωμαίων ἄρχειν διὰ βίου τὴν	ἀνυπεύθυνον	ἀρχήν, αὐτοί τε τοὺς μεγίστους
[11, 27]	ἄνδρα καὶ ῥώμην καὶ ψυχὴν	ἀνυπόστατον,	οὐδὲ τὸν ὑπασπιστήν, οὐδὲ τοὺς
[11, 26]	ἐναντίας βαλλομένων καὶ βάρους τῶν	ἄνωθεν	ἐπικαταραττομένων διέφθειραν αὐτόν. Σίκκιος μὲν
[11, 26]	γενόμενοι κατὰ κεφαλῆς κατεκύλιον ὑπερμεγέθεις	ἄνωθεν	πέτρας, ἕως ὑπὸ πλήθους τῶν
[11, 29]	ἀντιποιῆταί τις ἐγγυητὰς καθιστὰς ἀξιοχρέους	ἄξειν	αὐτὴν ἐπὶ τὴν δίκην· εἰ
[11, 1]	ὅσα δὴ καὶ λόγου τυχεῖν	ἄξια	ἡγοῦμαι. ποιήσομαι δὲ τὸν περὶ
[11, 12]	κακοῖς ἐκεῖνα μὲν ἡγήσεται συγγνώμης	ἄξια,	ταῦτα δ´ ἐπαίνων. ὑπάρξει δέ
[11, 40]	γηραιοὶ πατέρες τροφεῖα πολλὰ καὶ	ἄξια	τῶν πόνων ἀπαιτοῦντες, γυναῖκές τε
[11, 58]	τις ὑποψία περὶ αὐτῶν παρ´	ἀξίαν	ᾖ τοῖς δημοτικοῖς, ὡς μεταβεβλημένων
[11, 44]	ἀμφοτέρους, καὶ τὴν βουλὴν πείθοντες	ἀξίαν	τοῦ πράγματος ὀργὴν κατ´ αὐτῶν
[11, 59]	πράξεις ἀποδεδειγμένοις τῆς τιμῆς ταύτης	ἀξίας,	τὸν δὲ καιρὸν οὐκ ἐπιτήδειον
[11, 7]	Ἐπειδή με πρῶτον γνώμην ἀποφαίνεσθαι	ἀξιοῖ	Ἄππιος, ὦ βουλή, τιμῶν διὰ
[11, 31]	μεγάλῃ βοῇ διασημήναντος, ὡς δίκαια	ἀξιοῖ,	μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον Ἄππιος· Ἐγὼ
[11, 36]	ἐμοὶ πρότερον, καὶ οὐδὲν ἄδικον	ἀξιοῖ	τὴν ἐκ τῆς ἑαυτοῦ θεραπαίνης
[11, 5]	βούλεταί τις ὑπὲρ τῆς πατρίδος.	ἄξιοι	γὰρ ἂν εἴημεν καὶ ταῦτα
[11, 61]	δεήσεις, οὐδένα τῆς τιμῆς ταύτης	ἄξιον	εἶναι ὑπέλαβον, ἀλλὰ γενόμενοι τῆς
[11, 62]	πολεμικὸν οὔτε πολιτικὸν ἔργον ἱστορίας	ἄξιον	ἐπράχθη, συνθῆκαι δὲ πρὸς τὴν
[11, 15]	φησιν· Ἄππιος μὲν οὐδ´ ἀποκρίσεως	ἄξιον	ἡγεῖταί με, ὦ βουλή, τὸν
[11, 27]	τῷ στρατοπέδῳ ταφῆς τε δημοσίας	ἄξιον	ἡγούμενοι τὸν ἄνδρα καὶ τιμαῖς
[11, 3]	οὐδ´ ἐκεῖνο μικρᾶς εἶναι ζητήσεως	ἄξιον,	τί τὸ κυρῶσον ἔσται τὴν
[11, 35]	ὡς αὐτὸς δὴ πλείονος ὢν	ἄξιος	ἐλέου καὶ δεινότερα ὑπὸ τῆς
[11, 8]	διαγνῶναι. πολλῆς γὰρ ἂν ἐπιτιμήσεως	ἄξιος	ἦν, εἴ τις ἐκεῖνον ἀφεὶς
[11, 41]	ὑμῖν τῆς ἀρετῆς τῶν γονέων	ἄξιος,	οἳ διὰ μιᾶς γυναικὸς ὕβριν
[11, 13]	τὰ λοιπὰ πράττειν ς´ ἅπαντες	ἀξιοῦμεν.	ἀναχώρει δὴ πάλιν εἰς τὴν
[11, 28]	τὴν κόρην κρείττονος ἢ πρότερον	ἀξιουμένην,	φλεγόμενος ὑπὸ τοῦ πάθους τὴν
[11, 59]	μὲν νόμον δίκαιον εἶναι τὸν	ἀξιοῦντα	πᾶσι μετεῖναι Ῥωμαίοις τῆς ὑπατικῆς
[11, 20]	αὐτοῖς χρήσωνται. οἱ γὰρ οὐκ	ἀξιοῦντες	ἀποθέσθαι τὰς ῥάβδους, ἦ που
[11, 42]	τῶν λόχων ἐξ ὀνόματος ἐκάλουν	ἀξιοῦντες	ἔργου ἔχεσθαι, καὶ ἐκ τοῦ
[11, 45]	πρὸς τοὺς δημοτικοὺς πρότερον, οὐκ	ἀξιοῦντες	τοῖς ὑπ´ ἐκείνων τεθεῖσι νόμοις
[11, 2]	τῇ πόλει θωπεύειν μὲν οὐκ	ἀξιοῦντες	τοὺς ἡγεμόνας, ἐναντιοῦσθαι δὲ τοῖς
[11, 16]	ἐμοῦ γνώμην ἀποφηνάμενοι καὶ πρωτεύειν	ἀξιοῦντες	τῶν συνέδρων, τὴν ἐκ τῶν
[11, 23]	καὶ παρὰ τὰ δεινὰ μένειν	ἀξιοῦντες	ὡς ἐπανορθωσόμενοι τὰς ἐλαττώσεις οἴκτιστα
[11, 19]	πόλει καὶ μηδενὸς τἀναντία πράττειν	ἀξιοῦντος,	σοφίαν οὐδεμίαν ἀποδεικνύμενος ὑμῖν, τὰ
[11, 53]	πάλιν ἀνίσταντο διαφοραὶ τῶν δημοτικῶν	ἀξιούντων	ἅπασι Ῥωμαίοις ἐξεῖναι τὴν ὕπατον
[11, 38]	τῶν φίλων καὶ μηδὲν ἐξαμαρτάνειν	ἀξιούντων	ἀπῄει πρὸς ἅπαντας ἀγανακτῶν. ἤδη
[11, 28]	ἐκ τοῦ περιεστῶτος ὄχλου, πάντων	ἀξιούντων	περιμένειν, ἕως ἔλθωσιν οἱ συγγενεῖς
[11, 49]	τοιούτων συγχωρήσεων οὐδὲ κατὰ μικρὸν	ἀξίους	εἶναι τυγχάνειν. ~Ἀποψηφισαμένης δὲ τῆς
[11, 18]	καὶ τιμᾶτε τοὺς ἑκατέρου τούτων	ἀξίους,	ὅταν ἐφ´ ὑμῖν γένηται ταῦτ´
[11, 58]	τῆς ἑτέρας γένωνται γνώμης, τῆς	ἀξιούσης	ἀναβαλέσθαι τὴν ὑπὲρ τοῦ νόμου
[11, 54]	ἀπειθούντων. πολλὰ δὲ τῆς βουλῆς	ἀξιούσης	ἐν μὲν τῷ παρόντι χρόνῳ
[11, 33]	ἐλεεινότερα λέγουσιν, ἀλλὰ τοῖς δικαιότερα	ἀξιοῦσι	βοηθεῖν. ~Ὁ δὲ τῆς κόρης
[11, 1]	αὐτοὺς ἀγῶνα ἀράμενοι, ἀλλ´ εὐθὺς	ἀξιοῦσι	καὶ τίνες ἦσαν αἱ κατασχοῦσαι
[11, 16]	ἰσχύς, περὶ πολιτείας κόσμου νῦν	ἀξιοῦσιν	ὑμᾶς σκοπεῖν καὶ νέας ἀρχὰς
[11, 56]	Λευκίου Οὐαλερίου, καὶ μετὰ τοῦτον	ἀξιοῦτε	Ὁράτιον εἴ τι βούλεται λέγειν.
[11, 29]	ἐὰν ἀντιποιῆταί τις ἐγγυητὰς καθιστὰς	ἀξιοχρέους	ἄξειν αὐτὴν ἐπὶ τὴν δίκην·
[11, 31]	ἄπεστι, τὸν κύριον ἀπαγαγεῖν ἐγγυητὰς	ἀξιοχρέους	δόντα καταστήσειν ἐπὶ τὴν ἀρχήν,
[11, 34]	ὁ Κλαύδιος ἔφη πολλοὺς καὶ	ἀξιοχρέους	παρέξεσθαι, τὸν ἐκ τῶν εἰκότων
[11, 20]	ἀνδρὸς ἔργα, ὅτι καὶ δυνάμεις	ἀξιοχρέους	παρεσκευάσατο καὶ τὸ κινδυνεῦον στρατόπεδον
[11, 9]	οὐδενὸς τῶν κοινῶν συνελευσόμεθα βουλευσόμενοι.	~Ἀξιῶ	δ´ ὑμᾶς, Ἄππιε, τοὺς προεστηκότας
[11, 6]	κάλλιστα τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνασθαι, γνώμας	ἀξιῶ	παριόντας ὑμᾶς λέγειν, πρώτους μέν,
[11, 14]	σου κατὰ δύναμιν τὴν ἐμὴν	ἀξιῶ	σε μὴ τοῖς κακοῖς ἰᾶσθαι
[11, 29]	ἔχωσι. κατὰ τοῦτον τὸν νόμον	ἀξιῶ	τὴν θυγατέρα τῆς ἐμῆς θεραπαίνης
[11, 49]	κρίσιν ἁνὴρ, ἀπέφυγεν ἂν γένους	ἀξίωμα	παρεχόμενος καὶ πολλὰ τὸ κοινὸν
[11, 39]	εἰκὸς ἦν, οὓς μὲν τὸ	ἀξίωμα	τῶν ἀνδρῶν, οὓς δ´ ὁ
[11, 30]	ἐπὶ στρατοπέδου, τότε τὴν δίκην	ἀξιῶν	ἀπολογεῖσθαι, ὅτε καὶ μαρτύρων εὐπορία
[11, 33]	τάγματος, ὑφ´ οὗ ἦν Οὐεργίνιος,	ἀξιῶν	αὐτὸν κατέχειν τὸν ἄνδρα ἐν
[11, 28]	γυναῖκα γαμετήν, καὶ ἅμα οὐδ´	ἀξιῶν	ἐκ δημοτικοῦ γένους ἁρμόσασθαι γάμον,
[11, 22]	ὅτ´ αὐτὸν ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν	ἀξιῶν	οὐκ ἔπεισεν. ἠκολούθει δ´ αὐτῷ
[11, 30]	καὶ τὰ δίκαια ὑπέχειν, οὐδὲν	ἀξιῶν	οὔτε ξένον οὔτε ὃ μὴ
[11, 10]	ἀπελαυνόμενοι δι´ ὑμᾶς τὰς προγονικὰς	ἀξιώσεις	ἀπολωλεκότες. οἱ δὲ τὴν διὰ
[11, 16]	μηκέτι καθ´ ἡλικίαν καὶ βουλῆς	ἀξίωσιν	συμβούλους καλεῖν, ἀλλὰ κατ´ οἰκειότητα
[11, 41]	ταῦθ´ ὡς οὐκ ἔσται λέγειν.	ἀόριστοι	γὰρ αἱ τῶν τυράννων ἐπιθυμίαι
[11, 44]	ἀπεῖναι τοὺς ταχθέντας εἰς τὸν	Ἀουεντῖνον	αὐθημερὸν ἐπὶ τοὺς ἑαυτῶν χάρακας,
[11, 43]	ἀφικόμενοι δ´ εἰς τὸν καλούμενον	Ἀουεντῖνον	ἔστι δὲ τῶν ἐμπεριεχομένων ἐν
[11, 56]	μήτ´ ἀπὸ Κοιντίου τουδὶ μήτ´	ἀπ´	ἄλλου τῶν πρεσβυτέρων μηδενός, ἀλλ´
[11, 56]	καθήκῃ τὰς γνώμας ἐρωτᾶν, μήτ´	ἀπ´	ἐμοῦ ἄρξησθε μήτ´ ἀπὸ Κοιντίου
[11, 40]	τυράννοις οὐδέν ἐστι πιστόν, οὐδ´	ἀπ´	εὐνοίας αἱ τῶν κρατούντων δίδονταί
[11, 31]	δ´ ἐκεῖνος ἄπεστι, τὸν κύριον	ἀπαγαγεῖν	ἐγγυητὰς ἀξιοχρέους δόντα καταστήσειν ἐπὶ
[11, 31]	ἐμὸν ἀποκόψας τράχηλον ταύτην τε	ἀπαγαγεῖν,	ὅπου σοι δοκεῖ, καὶ τὰς
[11, 32]	γὰρ ὁ χρόνος ὑμῖν οὗτος	ἀπαγγεῖλαί	τε Οὐεργινίῳ τήμερον καὶ τριῶν
[11, 38]	τοὺς ἄνδρας εἰς τὸ δεσμωτήριον	ἀπάγειν,	ἀλλ´ ἐμβοήσαντες ἑαυτοῖς σὺν ὠθισμῷ
[11, 36]	ἐκ τῆς ἑαυτοῦ θεραπαίνης γεγονυῖαν	ἀπάγειν	βουλόμενος. εἰ μὲν οὖν ἀλλήλους
[11, 33]	ἐγγύην προαχθῇ, μετὰ βίας αὐτὴν	ἀπάγειν,	ἑαυτῷ τε πλείονα φυλακὴν περιστησάμενος,
[11, 32]	δὲ Κλαύδιος ἐπιλαβόμενος τῆς παιδὸς	ἀπάγειν	ἐβούλετο τοῦ θείου καὶ τοῦ
[11, 38]	πέμπει τῶν ῥαβδούχων τινὰς κελεύσας	ἀπάγειν	εἰς τὸ δεσμωτήριον τοὺς κεκραγότας
[11, 36]	ἀνήρ, εἴτε βουληθείη τὴν παιδίσκην	ἀπάγειν,	εἴτε διαλύσασθαι πρὸς τοὺς τρέφοντας
[11, 19]	δὲ Κορνήλιος εἰς τὸ ἀδύνατον	ἀπάγειν	ἐπειρᾶτο τὴν γνώμην πολλοὺς τοὺς
[11, 43]	ἅπασιν ἀραμένους τὰ σημεῖα οἴκαδε	ἀπάγειν	τὴν στρατιάν. ὀρρωδούντων δ´ ἔτι
[11, 46]	τὴν παρθένον ἐπιβαλόμενος ὡς δούλην	ἀπάγειν	ὑπὸ τοῦ μνηστῆρος αὐτῆς Ἰκιλίου·
[11, 32]	ἕως ὁ πατὴρ αὐτῆς παραγένηται.	ἀπάγεσθε	οὖν, ὦ Νομιτώριε, τὴν κόρην,
[11, 41]	τῶν πολιτῶν θυγατέρας ὡς δούλας	ἀπάγουσιν	οἱ τύραννοι καὶ μετὰ μαστίγων
[11, 12]	χάριν εἰς βοήθειαν καὶ σωτηρίαν	ἀπαιτεῖν,	ἀπολογίαις τε χρῆσθαι πρὸς τὰ
[11, 18]	τῆς πολιτείας σκοπεῖτε, καὶ λόγον	ἀπαιτεῖτε	τοὺς δέκα περὶ πάντων, ὧν
[11, 40]	πολλὰ καὶ ἄξια τῶν πόνων	ἀπαιτοῦντες,	γυναῖκές τε κατὰ νόμους ἐγγυηθεῖσαι
[11, 7]	γὰρ τοῦτο μάθητε, καὶ τὴν	ἀπαλλαγὴν	τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς αὐτοὺς
[11, 3]	τῆς πόλεως καὶ τὸ ἐλεύθερον	ἅπαν	ἀπολωλεκυίας ἀφορμὴν κρατίστην ὑπολαβόντες ἐκεῖνοι
[11, 28]	τὸ ἐν τῇ πόλει πλῆθος	ἅπαν	διὰ ταύτας ἐξεπολεμώθη τὰς αἰτίας
[11, 1]	δή μοι τὰς αἰτίας ἔδοξεν	ἅπαντα	ἀκριβῶς διελθεῖν τὰ γενόμενα περὶ
[11, 27]	πτηνούς τινας ἢ διοπετεῖς. ὑπὲρ	ἅπαντα	δὲ ταῦτα καὶ τὰ ἄλλα
[11, 20]	ταῦτα ἐν ἡμέραις τεσσαρεσκαίδεκα μόναις	ἅπαντα	διαπραξάμενος καὶ εἴ τι ἄλλο
[11, 44]	καταστησάμενοι τῶν λοχαγῶν, μετ´ ἐκείνων	ἅπαντα	διετέλουν πραγματευόμενοι. ἀδήλου δ´ ἔτι
[11, 17]	τὰς ἐμβολὰς εἰς χρημάτων λόγον,	ἅπαντα	ἐκ τοῦ δικαίου διαλύσατε. τὸν
[11, 27]	τοῦ χρεὼν αὐτοῦ καὶ τῆς	ἅπαντα	ἐπισκοπούσης τὰ θνητὰ πράγματα δίκης
[11, 22]	τῶν μὲν ἀγεννεστέρων τὰς φύσεις	ἅπαντα	συγχωρεῖν τοῖς κρατοῦσιν ἀναγκαζομένων καὶ
[11, 15]	τυραννικὴν ἐζηλωκότα παρανομίαν, ἀλλ´ ἀνασκευασάμενος	ἅπαντα	τὰ ἐμὰ καὶ τοὺς ἐμοὺς
[11, 60]	ἀριστοκρατίας εἰσφερομένου καὶ συγχεῖν μέλλοντος	ἅπαντα	τὸν κόσμον τῆς πολιτείας. γενομένου
[11, 44]	ὅπλα τοῖς εἴκοσι χιλιάρχοις ἐπέτρεψαν	ἅπαντα	ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ λέγειν τε
[11, 27]	περιέδυσαν. διερευνώμενοί τε τὰ πέριξ	ἅπαντα	ὡς οὔτε στίβον ἵππων οὔτ´
[11, 38]	μηδὲν ἐξαμαρτάνειν ἀξιούντων ἀπῄει πρὸς	ἅπαντας	ἀγανακτῶν. ἤδη δ´ αὐτῷ κατ´
[11, 4]	δὲ φυλάττῃς τὴν συνήθη πρὸς	ἅπαντας	αὐθάδειαν, δημάρχους μὲν ποίους ἐπικαλέσομαι;
[11, 55]	ποιουμένους μήτ´ ἰδιώτου μήτ´ ἄρχοντος.	ἅπαντας	γὰρ τοὺς ἐπιχειροῦντας τὰ πάτρια
[11, 14]	καὶ χάριτας ἀποδίδομεν κοινάς, ὑπὲρ	ἅπαντας	δὲ τούτους γῆν, ἣ κατέχει
[11, 26]	δ´ ἂν καὶ τοὺς ἄλλους	ἅπαντας	διαφθεῖραι μαχόμενος, εἰ συνῄεσαν ὁμόσε.
[11, 27]	ἀσκύλευτον ἐρριμμένον καὶ τοὺς ἄλλους	ἅπαντας,	ἐν θαύματι ἦσαν, εἰ πολέμιοι
[11, 59]	δημοτικοῦ μέρους προϊσταμένων, καὶ καταριθμησάμενος	ἅπαντας	ἐξ ἀρχῆς τοὺς κατασχόντας τὴν
[11, 25]	ἔνθα οἱ τρεῖς ἡγεμόνες ἦσαν,	ἅπαντας	ἑτοίμους ἐποίησε πρὸς τὴν ἀπόστασιν
[11, 53]	συνόδους, ἁπάντων τῶν πατρικίων πρὸς	ἅπαντας	ἠλλοτριωμένων τοὺς δημοτικούς. καὶ λόγοι
[11, 7]	πολίτας ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον	ἅπαντας	ἥξειν ἐκ προθυμίας ὡς πρότερον,
[11, 4]	ἀρχῆς καὶ δυναστεύοντας τῆς πόλεως	ἅπαντας	καλῶ {καὶ} οὐκ ἀγνοῶν μέν,
[11, 39]	γενέσθαι τὸ κῆδος, καὶ προθυμίαν	ἅπαντας	καταλαβεῖν τῆς τῶν ὀλιγαρχικῶν καταλύσεως.
[11, 19]	μετ´ ἐμὲ ἀναστησόμενοι, οὓς ἐὰν	ἅπαντας	ὁμογνώμονας λάβω, τί γενήσεταί μοι
[11, 32]	εἰς πολλὴν ταραχὴν κατέστη ἠγριωμένους	ἅπαντας	ὁρῶν καὶ πολὺν ἠπόρει χρόνον,
[11, 12]	ἀρχῆς, οἱ δ´ εἰς τὴν	ἅπαντας	πλανῶσαν τοὺς ἀνθρωπίνους λογισμοὺς τύχην.
[11, 41]	Σαβίνους καὶ τοὺς ἄλλους περιοίκους	ἅπαντας	πολεμεῖν μακροὺς καὶ ἀδιαλείπτους πολέμους
[11, 57]	ἐν ἰδίαις οἰκίαις, καὶ οὐδ´	ἅπαντας	τοὺς βουλευτὰς εἰς ταῦτα παρακαλοῦντας,
[11, 40]	σκηνῶν ἃς διεπορεύετο μεταξὺ δειπνοῦντες	ἅπαντες	ἀθρόοι φανοὺς ἔχοντες καὶ λαμπάδας,
[11, 13]	καὶ τὰ λοιπὰ πράττειν ς´	ἅπαντες	ἀξιοῦμεν. ἀναχώρει δὴ πάλιν εἰς
[11, 4]	τὰ τῆς πόλεως καὶ μίαν	ἅπαντες	γνώμην ἔχετε· μᾶλλον δὲ σὲ
[11, 11]	τῇ παρανόμῳ δυναστείᾳ, σοὶ μὲν	ἅπαντες	εἴσονται τὴν χάριν, ὅτι μόνος
[11, 7]	καὶ τοῖς ἀρχομένοις, μετὰ προθυμίας	ἅπαντες	ἐπὶ τὰ δεινὰ χωροῦσι καὶ
[11, 40]	ταῦτα πολὺ τὸ βουλόμενον ἐξ	ἁπάντων	ἀκούειν καὶ ἐπικελευόμενον λέγειν ἐγίνετο.
[11, 21]	πάντων ἀκουόντων, ᾗ προσετίθετο γνώμῃ.	ἁπάντων	δὴ γεγονότων κατὰ νόμον, ἐπειδὴ
[11, 61]	τὴν γνώμην Γενυκίου πολὺς ἐξ	ἁπάντων	ἔπαινος ἐγίνετο, καὶ οἱ μετ´
[11, 21]	λέγων καὶ τέλος ἔχειν νόμιμον	ἁπάντων	ἐψηφικότων, ἠξίου τε διαριθμεῖν τὰς
[11, 41]	πάθει καὶ παρωξύνθησαν καὶ κοινὴν	ἁπάντων	ἡγήσαντο τὴν ὕβριν, ὥστ´ οὐ
[11, 35]	καλὸν τῶν ὀμμάτων ἐκτήκουσα τὰς	ἁπάντων	ἥρπαζεν ὄψεις, οὕτως ὑπεράνθρωπός τις
[11, 44]	Σέξτον Μάλιον· οὗτοι βουλευτήριον ἐξ	ἁπάντων	καταστησάμενοι τῶν λοχαγῶν, μετ´ ἐκείνων
[11, 29]	θεράπαιναν ἐξητακὼς ἐπὶ τὸν κοινὸν	ἁπάντων	καταφεύγω νόμον, ὃς οὐ τῶν
[11, 43]	γὰρ ὅρκος ὁ στρατιωτικός, ὃν	ἁπάντων	μάλιστα ἐμπεδοῦσι Ῥωμαῖοι, τοῖς στρατηγοῖς
[11, 42]	πτωχοὺς καὶ ἀπόρους ἡμᾶς ἐποιήσατε	ἁπάντων,	ὅσοι {κ{ ρατοῦντες τοῖς ὅπλοις
[11, 31]	πρὸ τοῦ βήματος ἐν τοῖς	ἁπάντων	ὀφθαλμοῖς; ἴσθι μέντοι σαφῶς, ὅτι
[11, 25]	ὅσα συμφέρειν ὑπελάμβανε, καὶ πρῶτον	ἁπάντων	παρῄνει μετάγειν τὴν παρεμβολὴν εἰς
[11, 56]	μεταδιδόντες τοῖς δημοτικοῖς. Ἐπαινεσάντων δ´	ἁπάντων	τὴν γνώμην καὶ οὐδενὸς τἀναντία
[11, 59]	τέλος ἐπιθῶσι τῷ πολέμῳ, πρῶτον	ἁπάντων	τὸ περὶ τοῦ νόμου προβούλευμα
[11, 50]	καταγωγὴν τοῦ θριάμβου, πρῶτοι Ῥωμαίων	ἁπάντων	τοῦτο εἰσηγησάμενοι τὸ ἔθος. ἐκ
[11, 19]	καὶ ταῦθ´ ἅμα γένοιτο συναγωνιζομένων	ἁπάντων	τῶν ἐν τῇ πόλει καὶ
[11, 53]	καὶ κατὰ τὰς κοινὰς συνόδους,	ἁπάντων	τῶν πατρικίων πρὸς ἅπαντας ἠλλοτριωμένων
[11, 14]	παρεγενόμην εἰς τὴν οἰκίαν οὐχ	ἅπαξ,	ἀπήλασαν δέ με οἱ σοὶ
[11, 22]	καταλυθῆναι σφῶν τὴν δυναστείαν, ἐπειδὰν	ἅπαξ	ὅπλων καὶ στρατιᾶς γένωνται κύριοι·
[11, 20]	ἀριστοκρατίας ὑμῶν ἐστιν. ἐὰν γὰρ	ἅπαξ	ὅπλων οἱ δέκα γένωνται κύριοι
[11, 31]	ἐμοῦ γε ζῶντος, Ἄππιε, ταύτην	ἀπάξεταί	τις. ἀλλ´ εἴ σοι δέδοκται
[11, 57]	ἐπιτηδείων τὰ κοινὰ βουλεύειν, τὴν	ἀπαξίωσιν	τῆς εἰς τὸ συνέδριον παρακλήσεως
[11, 1]	τοῖς τε γὰρ πολλοῖς οὐκ	ἀπαρκεῖ	τοῦτο μόνον ἐκ τῆς ἱστορίας
[11, 27]	νήσαντες ὑπερμεγέθη καὶ τῶν ἄλλων	ἀπαρχόμενοι	κατὰ δύναμιν, ὧν νόμος ἐπ´
[11, 40]	τῆς πόλεως ἐξέδραμεν, αἵματι πεφυρμένος	ἅπας	καὶ τὴν μαγειρικὴν σφαγίδα διὰ
[11, 46]	Ποπλίου Νομιτωρίου καὶ τυχὼν ἀπολογίας	ἁπάσαις	ἁλίσκεται ταῖς ψήφοις καὶ παραδοθεὶς
[11, 30]	γνώμης, ἀλλὰ κατεσκευασμένον ὑπ´ ἀνδρὸς	ἁπάσαις	οἰομένου δεῖν ταῖς ἐπιθυμίαις ἐκ
[11, 62]	κράτος ἐγένοντο· πλὴν οὐκ ἐν	ἁπάσαις	ταῖς Ῥωμαικαῖς χρονογραφίαις ἀμφότεραι φέρονται,
[11, 48]	πολλὴν εὗρε καὶ τὴν λείαν	ἅπασαν,	ἣν ἐκ τῆς Ῥωμαίων γῆς
[11, 18]	χώρᾳ τὴν βοήθειαν; οὐ καθοπλιοῦμεν	ἅπασαν	τὴν ἀκμὴν τῆς πόλεως; οὐκ
[11, 20]	μίαν αὐτοκράτορα πολέμου καὶ εἰρήνης,	ἁπάσας	τὰς ἄλλας καταλύσαντες ἀρχάς, καὶ
[11, 45]	ἐκκλησίαις ἐπικυρούμενα κοινὰ τῆς πόλεως	ἁπάσης	δόγματα νομίζοντες, ἀλλ´ αὐτὸ μόνοις
[11, 24]	τῶν ἀπολωλότων ἀνδρῶν στρατολογήσαντες ἐξ	ἁπάσης	φυλῆς τοὺς ὅπλα φέρειν δυναμένους
[11, 60]	ἀρχήν. ὅ τι δ´ ἂν	ἅπασι	δόξῃ ψῆφον ἐπενέγκασι, τοῦτ´ εἶναι
[11, 45]	ἐν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις νόμους	ἅπασι	κεῖσθαι Ῥωμαίοις ἐξ ἴσου, τὴν
[11, 9]	ἐπανόρθωσιν αὐτῶν ἥτις ἔσται φράσω.	ἅπασι	μὲν γὰρ ἴσως, ὅσοις τῇ
[11, 1]	καὶ καλὰς τὰς τοιαύτας μαθήσεις	ἅπασι	μὲν ὡς εἰπεῖν ἀνθρώποις, μάλιστα
[11, 27]	μόλις αὐτοὺς ἀποφύγοιεν. καὶ ἐδόκουν	ἅπασι	πιστὰ λέγειν. οὐ μὴν ἔλαθέ
[11, 33]	θεράπαιναν αὐτὴν παραδούς· ἐφ´ οἷς	ἅπασι	πολὺς ὁ προσποιητὸς σχετλιασμὸς ἦν,
[11, 53]	ἀνίσταντο διαφοραὶ τῶν δημοτικῶν ἀξιούντων	ἅπασι	Ῥωμαίοις ἐξεῖναι τὴν ὕπατον ἀρχὴν
[11, 43]	ποικίλοις τ´ ἤθεσι καὶ οὐχ	ἅπασι	τὰ κράτιστα διανοουμένοις, ἔσεσθαί τινες
[11, 21]	βουλή, διαγνωσομένους, καὶ λόγον ἀπεδώκαμεν	ἅπασι	τοῖς βουλομένοις ἀπὸ τῶν πρώτων
[11, 58]	ἕτερον καιρὸν ἐπιτηδειότερον. ἐπειδὴ δ´	ἅπασι	τοῖς παραληφθεῖσιν ἡ συντομωτέρα διάγνωσις
[11, 59]	ἀπέδωκαν οἱ ὕπατοι ταὐτὸ πάθος	ἅπασι	τοῖς παροῦσι συνέβη. οἱ μὲν
[11, 7]	πολέμου, καὶ τὸ αὐτὸ συμφέρον	ἅπασι	φαίνηται τοῖς τ´ ἄρχουσι καὶ
[11, 59]	ἀπεχθῶς ἐσχηκόσι πρὸς τὸ δημοτικὸν	ἅπασιν	ἀλυσιτελὲς γενόμενον ἀποδείξας τὸ μισόδημον,
[11, 43]	ἀποκαλῶν καὶ παραινῶν τοῖς λοχαγοῖς	ἅπασιν	ἀραμένους τὰ σημεῖα οἴκαδε ἀπάγειν
[11, 3]	πόλιν αἱ τῶν πολεμίων δυνάμεις,	ἅπασιν	ἐδόκει· παρεῖχε δ´ αὐτοῖς πολλὴν
[11, 56]	ἔφησεν, ἡλίκων κρηπὶς καταβληθήσεται συμφορῶν	ἅπασιν	ἡμῖν, ἐὰν ἐπιτρέψωμεν τῷ δήμῳ
[11, 25]	εἴκοσι μάχας ἀγωνισάμενος καὶ ἐξ	ἁπασῶν	ἀριστεῖα λαβών, ὃν ἔφην ἀπολελυμένον
[11, 20]	φυλάττεσθε τοὺς ἀνθρώπους, καὶ πᾶσαν	ἀπάτην	αὐτῶν προβλέπετε. κρείττων γὰρ ἡ
[11, 46]	καὶ αἰτεῖται χρόνον εἰς ἀπολογίαν.	ἀπαχθεὶς	δ´ εἰς τὸ δεσμωτήριον, ἵνα
[11, 37]	πρὶν ἐκ τῆς ἀγορᾶς αὐτὴν	ἀπαχθῆναι,	συγχωρήσαντος τοῦ στρατηγοῦ καὶ τῶν
[11, 20]	καὶ πρὶν ἡμέραν γενέσθαι δικτάτωρ	ἀπεδέδεικτο	Λεύκιος Κοίντιος ὁ βέλτιστος, οὐδ´
[11, 44]	δὲ τῶν εἴκοσι τοὺς ἐπιφανεστάτους	ἀπέδειξαν	δύο προβούλους, Μάρκον Ὄππιον καὶ
[11, 21]	εἶναι πλὴν ὀλίγων, ἐπειδὴ πάντες	ἀπεδείξαντο	τὰς ἑαυτῶν γνώμας, καὶ τέλος
[11, 42]	δι´ ἀνανδρίαν τε καὶ ἀπειρίαν	{ἀπεδείξασθε,	κακῶς} στρατοπεδευσάμενοι, καὶ τὴν ἑαυτῶν
[11, 20]	εἰς ἀτυχὲς πτῶμα ὤρθωσεν, ἀρχὴν	ἀπεδείξατε	μίαν αὐτοκράτορα πολέμου καὶ εἰρήνης,
[11, 43]	τὸν ἐνιαύσιον χρόνον, εἰς ὃν	ἀπεδείχθη.	τὸ δὲ τοῖς μὴ κατὰ
[11, 6]	δοκεῖ. οὐ γὰρ εἰς ἐνιαυτὸν	ἀπεδείχθημεν,	οὐδ´ εἰς ἄλλον τινὰ χρόνον
[11, 5]	ἔχοντες νόμιμον; οὐκ εἰς ἐνιαυτὸν	ἀπεδείχθητε	τῶν κοινῶν προστάται; οὐ παρῴχηκεν
[11, 59]	σφίσι προβουλεῦσαι περὶ αὐτοῦ χαλεπῶς	ἀπεδέξαντο·	οἱ δὲ κύριον ὑπὸ τοῦ
[11, 36]	περὶ τῆς παιδίσκης ἡ μήνυσις	ἀπεδόθη	καθάπερ ἐμοὶ πρότερον, καὶ οὐδὲν
[11, 62]	ἐπὶ τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἐθισμοῖς,	ἀπέδοσαν	τοῖς βουλομένοις τῶν πατρικίων μετιέναι
[11, 21]	ὦ βουλή, διαγνωσομένους, καὶ λόγον	ἀπεδώκαμεν	ἅπασι τοῖς βουλομένοις ἀπὸ τῶν
[11, 57]	καὶ εὐκοσμίας ποιησάμενοι παρακλήσεις πρώτοις	ἀπέδωκαν	λέγειν τοῖς εἰσηγησαμένοις δημάρχοις τὸν
[11, 59]	Ὁρατίου δευτέρῳ γὰρ τούτῳ λόγον	ἀπέδωκαν	οἱ ὕπατοι ταὐτὸ πάθος ἅπασι
[11, 57]	συνέδριον ἐπεχείρησαν εἰσφέρειν, καὶ λόγον	ἀπέδωκαν	ὑπὲρ αὐτοῦ τοῖς προαιρουμένοις, εἰρωνείαν
[11, 48]	τὴν δὲ λείαν τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν	ἀπέδωκε.	~Ταῦτα διαπραξάμενος ἀπῆγεν εἰς Ῥώμην
[11, 20]	σαθρὸν ἦν τῆς πολιτείας ἐπανορθωσάμενος	ἀπέθετο	τὰς ῥάβδους· καὶ τὸ κωλῦον
[11, 43]	ἔδωκε τοῖς ἡγεμόσιν ἐξουσίαν τοὺς	ἀπειθοῦντας	ἢ τὰ σημεῖα καταλιπόντας ἀκρίτως·
[11, 54]	οὐδεμίαν ἐῶντες λαμβάνειν παρὰ τῶν	ἀπειθούντων.	πολλὰ δὲ τῆς βουλῆς ἀξιούσης
[11, 55]	ἐξῇ καταλύειν. ~Πρὸς δὴ τὰς	ἀπειλὰς	ταύτας ἐσκόπουν, ὅ τι χρὴ
[11, 6]	κωλύσεως τοῦ λέγειν καὶ τῆς	ἀπειλῆς,	ὡς ἠρεθισμένην εἶδον ἐπὶ τῷ
[11, 54]	συνεδρίῳ πρὸς τοὺς ὑπάτους ταῦτ´	ἀπειλῆσαι	προήχθησαν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς
[11, 6]	ἐπανασείοντες ἐξουσίαν καὶ ῥίψειν αὐτὸν	ἀπειλοῦντες	κατὰ τῆς πέτρας, εἰ μὴ
[11, 15]	καὶ τοὺς ἐμοὺς εἰς Σαβίνους	ἄπειμι,	πόλιν οἰκήσων Ῥήγιλλον, ἐξ ἧς
[11, 44]	Λεύκιος μὲν Κορνήλιος ἔφη δεῖν	ἀπεῖναι	τοὺς ταχθέντας εἰς τὸν Ἀουεντῖνον
[11, 62]	γενομένων. τούτων δὲ τὴν ἐξουσίαν	ἀπειπαμένων	ἡ βουλὴ συνελθοῦσα μεσοβασιλεῖς ἀποδείκνυσι.
[11, 41]	πολίτευμα κατέλυσαν, καὶ τὸ λοιπὸν	ἀπεῖπον	μηδένα Ῥωμαίων ἄρχειν διὰ βίου
[11, 42]	ἀλλὰ δι´ ἀνανδρίαν τε καὶ	ἀπειρίαν	{ἀπεδείξασθε, κακῶς} στρατοπεδευσάμενοι, καὶ τὴν
[11, 25]	στρατηγῶν, ὡς ἀνάνδρων τε καὶ	ἀπείρων	πολέμου, ἐκποδῶν ποιῆσαι σπεύδοντες οἱ
[11, 26]	συστάδην, τῆς μὲν ἐκ χειρὸς	ἀπείχοντο	μάχης, προσωτέρω δ´ ἀποστάντες ἔβαλλον
[11, 15]	ὥσπερ τὴν οἰκίαν τὴν ἰδίαν	ἀπέκλεισέ	μοι, καὶ τουτὶ τὸ συνέδριον
[11, 27]	ἐκεῖνοι, ἀλλὰ τούς τ´ ἄνδρας	ἀπεκρύψαντο	καὶ τὰς δίκας ἀνεβάλοντο φήσαντες
[11, 47]	τοὺς φεύγοντας ἐπιδιώκοντες, οὓς μὲν	ἀπέκτειναν,	οὓς δ´ αἰχμαλώτους ἔλαβον, τοῦ
[11, 23]	στρατόπεδον ὀλίγους μέν τινας ἀμυνομένους	ἀπέκτειναν,	τοὺς δὲ πλείους ἐν τῷ
[11, 44]	ἐξ οὗ Σίκκιον τὸν πρεσβευτὴν	ἀπέκτειναν,	ὥσπερ ἔφην, δεδιότες δ´ ἄρξαι
[11, 2]	ψευδεῖς καὶ δεινάς, οὓς δὲ	ἀπεκτίννυσαν,	κατηγόρους τε αὐτοῖς ὑποπέμποντες ἐκ
[11, 57]	μὲν οὖν ἄλλων συνέδρων τῶν	ἀπελαθέντων	τῆς κατοικιδίου βουλῆς ἧττον ἔφη
[11, 10]	πατέρες αὐτῶν ἐκαρποῦντο, ἄχθονται τούτων	ἀπελαυνόμενοι	δι´ ὑμᾶς τὰς προγονικὰς ἀξιώσεις
[11, 42]	ὅπλα περιστησάμενοι. ὡς δ´ ἐπύθοντο	ἀπεληλυθότας	ἐπὶ τὰς σκηνὰς λήξαντά τε
[11, 39]	ὁ Ἄππιος ἠναγκάσθη μεταγνῶναι καὶ	ἀπελθεῖν	ἐκ τῆς ἀγορᾶς, ὃ καὶ
[11, 42]	λοχαγοὶ καλούμενον εἰς τὸ στρατήγιον	ἀπελθεῖν,	{ὑποπτεύ{ οντες, μή τι πάθοι
[11, 34]	πατὴρ καὶ οἱ λοιποὶ συγγενεῖς	ἀπελογοῦντο	περὶ τῆς ὑποβολῆς πολλὰ καὶ
[11, 21]	τοῦ πολέμου κατὰ τὸ καρτερὸν	ἀπεμάχετο	κεκρίσθαι τὸ πρᾶγμα ἤδη λέγων
[11, 24]	φυλῆς τοὺς ὅπλα φέρειν δυναμένους	ἀπέστειλαν,	ὥστ´ ἐκπληρωθῆναι τοὺς λόχους· τῶν
[11, 33]	περὶ πρώτην μάλιστα φυλακήν, ἴλην	ἀπέστειλεν	ἱππέων ἐπ´ αὐτόν, ἔκ τε
[11, 4]	ἀλλ´ ἐπεὶ τῆς ἀρχῆς ἐκείνης	ἀπεστερήμεθα,	ὑμᾶς τοὺς ἅμα τούτῳ παρειληφότας
[11, 61]	ληψόμενοι, ἐπειδὴ τὸ συγχώρημα ἔλαβον,	ἀπέστησαν	εὐθὺς τῆς ἐπιθυμίας καὶ τὰς
[11, 31]	μέχρι δίκης. ἐπεὶ δ´ ἐκεῖνος	ἄπεστι,	τὸν κύριον ἀπαγαγεῖν ἐγγυητὰς ἀξιοχρέους
[11, 21]	ἐδόκει τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι, τοῦτον	ἀπεφηνάμεθα	νικᾶν καὶ τὴν ἀποδειχθεῖσαν ὑπὸ
[11, 21]	οἱ λοιποί, καὶ παριὼν ἕκαστος	ἀπεφήνατο	πάντων ἀκουόντων, ᾗ προσετίθετο γνώμῃ.
[11, 49]	κατέστη γοῦν εἰς κρίσιν ἁνὴρ,	ἀπέφυγεν	ἂν γένους ἀξίωμα παρεχόμενος καὶ
[11, 9]	λέγω, μή μοι διὰ τοῦτ´	ἀπεχθάνεσθαι	ἐνθυμουμένους, ὅτι οὐκ ἐπὶ λοιδορίᾳ
[11, 16]	τὴν ἐκ τῶν πολιτικῶν προσκρουσμάτων	ἀπέχθειαν	ἀδιάλλακτον πρὸς τοὺς προεστηκότας τῆς
[11, 16]	θαυμασιώτερόν ἐστιν, εἰ τὰς ἰδίας	ἀπεχθείας	ἐπὶ τὰ κοινὰ τῆς πόλεως
[11, 18]	τὰ κοινὰ συμφέροντα τῶν ἰδίων	ἀπεχθειῶν	ἡγουμένης ἀναγκαιότερα, ἀλλὰ φιλονεικίας ἀκαίρου
[11, 3]	τὰ ὅπλα κλητέον καὶ τοὺς	ἀπεχθομένους	τῇ πολιτείᾳ· ἔπειθ´ ὁποίαν τινὰ
[11, 7]	ἥξειν ἐκ προθυμίας ὡς πρότερον,	ἀπεχθῶς	διακειμένους πρὸς τὰς ἀρχάς· οὔτε
[11, 59]	τῶν τἀναντία πολιτευομένων, τοῖς τ´	ἀπεχθῶς	ἐσχηκόσι πρὸς τὸ δημοτικὸν ἅπασιν
[11, 9]	οἱ δ´ εἰς τοὺς πλεῖστον	ἀπέχοντας	τῆς πόλεως ἀγρούς· καὶ οὐδὲ
[11, 50]	τ´ ἰσχυρὰ καὶ οὐ πολὺ	ἀπέχουσα	τοῦ πίστις εἶναι τοὺς πολλοὺς
[11, 33]	στρατοπέδου φέρουσαν ὁδόν. ὡς δὲ	ἀπήγγειλεν	Ἀππίῳ τις τὸν Οὐεργίνιον ἐληλυθότα
[11, 4]	Ἄππιος, ὁ τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών,	ἀπήγγειλεν	ὅτι διχόθεν ἀπό τε Αἰκανῶν
[11, 23]	οἱ πολέμιοι διήρπασαν. ὡς δ´	ἀπηγγέλη	ταῦτα τοῖς κατὰ τὴν πόλιν,
[11, 37]	τῆς ἀγορᾶς, ὁ δὲ Κλαύδιος	ἀπῆγε	τὴν παῖδα τῷ πατρὶ περιπεπλεγμένην
[11, 49]	τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἀπέδωκε. ~Ταῦτα διαπραξάμενος	ἀπῆγεν	εἰς Ῥώμην τὰς δυνάμεις, καὶ
[11, 23]	μέσας νύκτας ἀναστήσαντες τὸν στρατὸν	ἀπῆγον	ἐκ τῆς πολεμίας εἰς τὴν
[11, 38]	φίλων καὶ μηδὲν ἐξαμαρτάνειν ἀξιούντων	ἀπῄει	πρὸς ἅπαντας ἀγανακτῶν. ἤδη δ´
[11, 23]	φάλαγγα μαχόμενοι πανταχῇ πλέον ἔχοντες	ἀπῄεσαν,	ἐθελοκακούντων οὐκ ὀλίγων ἐν ταῖς
[11, 56]	ὀρθῶς ὑποτίθεσθαι, καὶ οἱ μὲν	ἀπῄεσαν	ἐκ τοῦ συλλόγου, τοῖς δὲ
[11, 14]	εἰς τὴν οἰκίαν οὐχ ἅπαξ,	ἀπήλασαν	δέ με οἱ σοὶ παῖδες
[11, 33]	δίφρον ἐκέλευσεν ἆραι. ~Ὡς δ´	ἀπῆλθεν	ἐκ τῆς ἀγορᾶς ἀδημονῶν καὶ
[11, 22]	τὰς πύλας ἀφῆκαν τοὺς θέλοντας	ἀπιέναι,	οἰκίας δ´ αὐτῶν καὶ κλήρους
[11, 17]	τὰς ἀρχὰς καταστήσωμεν ὡς βουλόμεθα.	ἄπιτ´	οὖν, καὶ ὅταν ἀκούσητε ὑπάτους
[11, 37]	λαβόντες κρείττονα ἧς ἔχετε νῦν	ἄπιτε,	οἷς μή τι πρᾶγμα, καὶ
[11, 25]	στρατιωτικὸς ἀνὴρ καὶ τὸν τρόπον	ἁπλοῦς	τά τ´ ἄλλα ἐπείθετο αὐτοῖς,
[11, 56]	μήτ´ ἀπ´ ἐμοῦ ἄρξησθε μήτ´	ἀπὸ	Κοιντίου τουδὶ μήτ´ ἀπ´ ἄλλου
[11, 40]	αὐτόχειρα γενέσθαι τῆς ἑαυτοῦ θυγατρός,	ἀπὸ	ῥυτῆρος ἐλαύνων τὸν ἵππον ἀφικνεῖται
[11, 33]	τῆς καταστάσεως, νεανίαι λήματος πλήρεις	ἀπὸ	ῥυτῆρος καὶ μετὰ μάστιγος ἐλαθεῖσι
[11, 30]	ἔσται τῷ πατρὶ τῆς κόρης	ἀπὸ	στρατοπέδου παραγενηθέντι τὰς ἰδίας ἀποδύρασθαι
[11, 33]	δι´ ὅλης νυκτὸς ἐφρούρουν τὴν	ἀπὸ	στρατοπέδου φέρουσαν ὁδόν. ὡς δὲ
[11, 17]	τὸν δῆμον ὁρίσαντες ἀγορὰν τὴν	ἀπὸ	ταύτης τρίτην. πῶς γὰρ ἂν
[11, 4]	δεκαδαρχίας ἡγεμών, ἀπήγγειλεν ὅτι διχόθεν	ἀπό	τε Αἰκανῶν καὶ Σαβίνων ἐπάγεται
[11, 30]	ἥκειν ἀναίσχυντον συκοφάντημα πλάσαντα, οὐκ	ἀπὸ	τῆς ἑαυτοῦ γνώμης, ἀλλὰ κατεσκευασμένον
[11, 44]	ἐπίκουροι μετ´ οὐ πολὺ καὶ	ἀπὸ	τῆς ἐν Φιδήνῃ στρατιᾶς οἱ
[11, 63]	τιμήσεως ἐντὸς ἑπτακαίδεκα ἐτῶν γενομένης	ἀπὸ	τῆς Λευκίου Κορνηλίου καὶ Κοίντου
[11, 33]	ἔκ τε τοῦ στρατοπέδου καὶ	ἀπὸ	τῆς πόλεως δεδοικώς· ὅπερ καὶ
[11, 3]	ἐν Ἠρήτῳ κατεστρατοπέδευσαν· διέστηκε δ´	ἀπὸ	τῆς Ῥώμης ἡ πόλις αὕτη
[11, 30]	περὶ τῆς θυγατρὸς ἀπολογήσεσθαι παραγενόμενον	ἀπὸ	τῆς στρατιᾶς· τὴν δὲ τοῦ
[11, 37]	ἐγγὺς ἐργαστηρίου μαγειρικοῦ, μάχαιραν ἐξαρπάσας	ἀπὸ	τῆς τραπέζης παίει τὴν θυγατέρα
[11, 44]	ἀπόστασιν ἐπέγνωσαν, ἀγαπητῶς τὸ συμβὰν	ἀπὸ	τῆς τύχης δεξάμενοι. ἡγεμόνες δὲ
[11, 46]	ὑπελάμβανον εὐμεταχειρίστους ἔσεσθαι. σκοπούμενοι δ´	ἀπὸ	τίνος ἂν ἄρξαιντο ἐπιτηδειοτάτου, τὸν
[11, 32]	ὑπὸ τῆς ἐξουσίας ἀνεῖργον αὐτοὺς	ἀπὸ	τοῦ βήματος καὶ πειθαρχεῖν τοῖς
[11, 38]	κόρην ἐπέγνω πάθος, ἀναπηδᾷ τε	ἀπὸ	τοῦ δίφρου καὶ διώκειν τὸν
[11, 16]	φυλάττειν, καὶ τοῖς νέοις παραινεῖν	ἀπὸ	τοῦ κρατίστου ποιεῖσθαι τοὺς ὑπὲρ
[11, 41]	διαφέρουσα τὴν ὄψιν ἑτέρων, ἣν	ἀπὸ	τοῦ φανεροῦ βιάζεσθαι καὶ προπηλακίζειν
[11, 24]	ἐλάττων ὁ λόγος ἦν καὶ	ἀπὸ	τοῦ φανεροῦ, προφάσεις ἀεί τινας
[11, 56]	ἄλλου τῶν πρεσβυτέρων μηδενός, ἀλλ´	ἀπὸ	τοῦ φιλοδημοτάτου τῶν βουλευτῶν Λευκίου
[11, 26]	ὑποσχόμενοι. ἐπεὶ δὲ πολὺ προελθόντες	ἀπὸ	τοῦ χάρακος εἰς χωρίον ἦλθον
[11, 20]	δεῖ στοχασμῶν ἐκεῖ; ~Μέμνησθε, ὅτι	ἀπὸ	τῶν αὐτῶν τούτων ἐθνῶν ὥσπερ
[11, 14]	δέ με οἱ σοὶ παῖδες	ἀπὸ	τῶν οἰκείων οὐ σχολὴν ἄγειν
[11, 21]	λόγον ἀπεδώκαμεν ἅπασι τοῖς βουλομένοις	ἀπὸ	τῶν πρώτων ἄχρι τῶν νεωτάτων
[11, 54]	διακενῆς ἧκον εἰς τὴν πόλιν	ἀπὸ	τῶν συμμάχων ἄγγελοι λέγοντες, ὅτι
[11, 42]	ἄγοντες τῆς πόλεως στρατιὰν καὶ	ἀπὸ	τῶν συμμάχων ἀγείραντες, οὔτε {τινὰ
[11, 9]	τῆς πόλεως καὶ τὸ κοινὸν	ἀπὸ	τῶν συμφερόντων οὐχὶ τὸ ὑμῖν
[11, 46]	τῶν ἄλλων κρατήσειν, εἰ δ´	ἀπὸ	τῶν ταπεινοτέρων ἄρξαιντο, μαλακωτέρας ὑπελάμβανον
[11, 1]	τὸν περὶ αὐτῶν λόγον οὐκ	ἀπὸ	τῶν τελευταίων ἀρξάμενος, ἃ δοκεῖ
[11, 27]	συμφέροντος, ψηφίζονται συνελθόντες εἰς ἓν	ἀπὸ	τῶν τριῶν ταγμάτων ἐξελθεῖν ἐπὶ
[11, 40]	μιᾷ διανοίᾳ χρησάμενοι πάντες ἐλευθεροῦτε	ἀπὸ	τῶν τυράννων τὴν πατρίδα, ἐν
[11, 4]	τοῖς κατισχυομένοις· εἰς σὲ γὰρ	ἀποβλέπει	τὸ συνέδριον. ~Ὡς δὲ ταῦτ´
[11, 5]	ὅτι σώζονται μὲν οἱ Οὐαλερίων	ἀπόγονοι	τῶν ἐξελασάντων τὴν τυραννίδα, λείπεται
[11, 5]	Μάρκος Ὁράτιος ὁ Βαρβᾶτος ἐπικληθεὶς	ἀπόγονος	Ὁρατίου τοῦ συνυπατεύσαντος Ποπλίῳ Οὐαλερίῳ
[11, 59]	βίον ἀνεπίληπτον ἐσχηκόσι καὶ πράξεις	ἀποδεδειγμένοις	τῆς τιμῆς ταύτης ἀξίας, τὸν
[11, 58]	τῶν πατρίων ἐθισμῶν καὶ τοῦτ´	ἀποδεδόσθαι	τὸ γέρας, οὐδὲ τοὺς δι´
[11, 19]	καὶ νῦν ἐν τοῖς ὑστάτοις	ἀποδεδώκασι	λόγον ἐνθυμηθέντες, ὅπερ εἰκός, ὅτι
[11, 14]	ἀνθρώποις μᾶλλον, Ἄππιε, ἢ μηδαμῇ.	ἀποδεδωκὼς	δή σοι τὰ τοῦ γένους
[11, 15]	ταύτην ὑμῖν, ὦ βουλή, γνώμην	ἀποδείκνυμαι,	μηδὲν ψηφίζεσθαι περὶ μηδενὸς πράγματος,
[11, 53]	αὐτὴν ἐν ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις	ἀποδεικνύμενοι	νόμον τε συγγράψαντες ὑπὲρ τῶν
[11, 15]	πρεσβύτερος οὐ δεομένοις συμβουλῆς γνώμας	ἀποδεικνύμενος.	τῷ Ἀππίῳ δ´ εἴ τι
[11, 19]	τἀναντία πράττειν ἀξιοῦντος, σοφίαν οὐδεμίαν	ἀποδεικνύμενος	ὑμῖν, τὰ δὲ πραχθέντα ὑφ´
[11, 11]	αὐτῷ δοκεῖ πάλιν ὑπάτους τ´	ἀποδεικνύναι	καὶ δημάρχους καὶ τὰς ἄλλας
[11, 16]	ὑμᾶς σκοπεῖν καὶ νέας ἀρχὰς	ἀποδεικνύναι	καὶ πάντα μᾶλλον ἢ τοὺς
[11, 61]	μετιόντας αὐτὴν ἄνδρας ἐπιφανεῖς χιλιάρχους	ἀποδεικνύουσιν,	Αὖλον Σεμπρώνιον Ἀτρατῖνον καὶ Λεύκιον
[11, 5]	ὑμῶν, ἢ τὰς πατρίους πάλιν	ἀποδείκνυσθαι	ἀρχάς· κἂν τοῦτο μανεὶς ὁ
[11, 60]	ἀρχὴν καὶ καθήκῃ νέας ἀρχὰς	ἀποδείκνυσθαι,	τὴν βουλὴν καὶ τὸν δῆμον
[11, 62]	ἀπειπαμένων ἡ βουλὴ συνελθοῦσα μεσοβασιλεῖς	ἀποδείκνυσι.	καὶ ἐκεῖνοι προειπόντες ἀρχαιρέσια καὶ
[11, 56]	χιλιάρχους τε ἀντὶ τῶν ὑπάτων	ἀποδείκνυτε,	ἀριθμὸν αὐτῶν ὁρίσαντες ὅσον δή
[11, 17]	συγχωρήσαντες τῇ πόλει νέας ἀρχὰς	ἀποδεῖξαι	καὶ τὰ πρὸς τὸν πόλεμον
[11, 62]	εἴτε βούλεται χιλιάρχους εἴτε ὑπάτους	ἀποδεῖξαι,	κρίναντος αὐτοῦ μένειν ἐπὶ τοῖς
[11, 1]	πατρίου δημοκρατίας ὀλιγαρχίαν τῶν κοινῶν	ἀποδεῖξαι	κυρίαν οὐδὲ πρὸς αὐτοὺς ἀγῶνα
[11, 25]	ἐν τοῖς κατὰ πόλεμον ἔργοις	ἀποδειξαμένου	θάνατος ὠμὸς καὶ ἀνόσιος ἐπιτελεσθεὶς
[11, 18]	τοῖς καιροῖς τὰ πράγματα. Ταύτην	ἀποδειξαμένου	Κορνηλίου τὴν γνώμην οἱ μετ´
[11, 61]	προβούλευμα καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν. ~Ταύτην	ἀποδειξαμένου	τὴν γνώμην Γενυκίου πολὺς ἐξ
[11, 59]	καὶ διομολογηθῆναι πρὸς ἀμφοτέρων. Ταύτην	ἀποδειξαμένου	τὴν γνώμην Οὐαλερίου καὶ μετὰ
[11, 21]	σωφρονέστερον τοῦ προπιστεύσαντας κατηγορεῖν. ~Ταύτην	ἀποδειξαμένου	τὴν γνώμην Οὐαλερίου κεχαρισμένην τοῖς
[11, 21]	καλοῦντες ἕκαστον τόπῳ. τριῶν δ´	ἀποδειξαμένων	γνώμας διαφόρους, Κλαυδίου τε καὶ
[11, 43]	καὶ χιλιάρχους δέκα τῶν κοινῶν	ἀποδείξαντες	κυρίους, ὧν ἡγεμὼν ἦν Μάρκος
[11, 59]	τὸ δημοτικὸν ἅπασιν ἀλυσιτελὲς γενόμενον	ἀποδείξας	τὸ μισόδημον, ἐπαίνους τε πολλοὺς
[11, 7]	Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους εἰπεῖν, πρὶν	ἀποδείξασθαι	τὴν ἐμαυτοῦ διάνοιαν, ἐκεῖνο βουλοίμην
[11, 56]	τὴν ἐναντιουμένην γνώμην τοῖς δημάρχοις	ἀποδείξομαι	πάσῃ τῇ παρρησίᾳ χρώμενος τουτὶ
[11, 15]	πολέμου, περὶ οὗ κέκλησαι γνώμην	ἀποδειξόμενος,	ὅ τι σοι φαίνεται λέγε
[11, 17]	νὴ Δία· μείναθ´, ἕως ἂν	ἀποδείξωμεν	ἑτέρας ἀρχάς. Κλαύδιος γὰρ ἡμᾶς
[11, 52]	ἐὰν Ἀρικηνοὺς ἢ Ἀρδεάτας κυρίους	ἀποδείξωσι	τῆς ἀμφισβητησίμου γῆς ὀμωμοκότες ὧν
[11, 46]	διεγγύησις αὐτῷ πρὶν ἐπιστῆναι τὴν	ἀποδειχθεῖσαν	ἡμέραν τῆς κρίσεως ἐν τοῖς
[11, 21]	τοῦτον ἀπεφηνάμεθα νικᾶν καὶ τὴν	ἀποδειχθεῖσαν	ὑπὸ τούτου γνώμην γράψαντες ἐκφέρομεν.
[11, 17]	ὑπάτους καὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς	ἀποδειχθείσας	ὑπὸ τῆς πόλεως καὶ τὰ
[11, 43]	ὁ νόμος, ἐπειδὴ νόμῳ μὲν	ἀποδειχθέντα	δεῖ τὸν στρατηγὸν ἄρχειν τῶν
[11, 44]	ἦσαν δέκα χιλίαρχοι καθ´ ὁδὸν	ἀποδειχθέντες,	ὧν ἐπιφανέστατος Σέξτος Μάλιος ἦν.
[11, 19]	καὶ ὅτι δεῖ νέας ἀρχὰς	ἀποδειχθῆναι,	πρὶν ἢ τὸ περὶ τοῦ
[11, 60]	ἔφην, ἀντὶ τῶν ὑπάτων χιλιάρχους	ἀποδειχθῆναι,	τρεῖς μὲν ἐκ τῶν πατρικίων,
[11, 15]	ψηφίζεσθαι περὶ μηδενὸς πράγματος, ἕως	ἀποδειχθῶσι	νέαι ἀρχαί. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ
[11, 30]	Οὐεργίνιον ἐκ τῶν δημοτικῶν, ὃν	ἀποδημεῖν	στρατευόμενον ὑπὲρ τῆς πόλεως· μητέρα
[11, 14]	θεοὺς δευτέρας τιμὰς καὶ χάριτας	ἀποδίδομεν	κοινάς, ὑπὲρ ἅπαντας δὲ τούτους
[11, 60]	ὃ κατέσκηπτεν ἡ γνώμη, μηδεμίαν	ἀποδιδόναι	τῇ βουλῇ διάγνωσιν ὑπὲρ τοῦ
[11, 62]	καὶ τῷ δήμῳ τὴν διάγνωσιν	ἀποδιδόντες,	εἴτε βούλεται χιλιάρχους εἴτε ὑπάτους
[11, 58]	ἐλαττοῦν τῶν αἱρέσεων, πότερον ταχεῖαν	ἀποδιδόντες	τῇ βουλῇ περὶ τοῦ νόμου
[11, 30]	ὃ μὴ καὶ τοῖς ἄλλοις	ἀποδίδοται	Ῥωμαίοις δίκαιον, εἰ καὶ μὴ
[11, 11]	εἰ προβούλευμα τοῦ συνεδρίου ποιήσαντες	ἀποδοίητε	τῷ δήμῳ διαγνῶναι, πότερον αὐτῷ
[11, 8]	νῦν ἐπιχωριάζουσαν ὕβριν καὶ πλεονεξίαν,	ἀποδόντες	δὲ τὸ ἀρχαῖον σχῆμα τῇ
[11, 13]	αὐτὰς καρποῦσθαι τὰς ἀληθεῖς τιμάς,	ἀπόδος	τὴν ἀριστοκρατίαν τῇ πατρίδι καὶ
[11, 56]	κριθέντα ὑπὸ τῆς βουλῆς, λόγον	ἀπόδοτε	τοῖς ἀπολογουμένοις ὑπὲρ τοῦ νόμου
[11, 27]	εἰ δὲ μή, δικαστήριον αὐτοῖς	ἀποδοῦναι	παραχρῆμα. καὶ πολλοὶ ἦσαν οἱ
[11, 30]	ἀπὸ στρατοπέδου παραγενηθέντι τὰς ἰδίας	ἀποδύρασθαι	τύχας, καὶ δι´ ἑαυτοῦ τὴν
[11, 39]	τε καὶ παρθένοι τὸ πάθος	ἀποδυρόμεναι,	αἱ μὲν ἄνθη καὶ στεφάνους
[11, 27]	ἀνεβάλοντο φήσαντες ἐν Ῥώμῃ λόγον	ἀποδώσειν	τοῖς βουλομένοις αὐτῶν κατηγορεῖν, μαθόντες
[11, 6]	τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν καὶ κόσμον	ἀποδώσομεν,	ἐάν γε περὶ ὧν βουλευσόμενοι
[11, 24]	τινας ἐπιφέροντας, ἵνα δικαίως δόξωσιν	ἀποθανεῖν.	καὶ ἐγίνετο ταῦτα· οἱ μὲν
[11, 27]	γὰρ ἀκονιτί γ´ ἂν ἐδόκουν	ἀποθανεῖν	Σίκκιον, ἄνδρα καὶ ῥώμην καὶ
[11, 30]	ἣν οὐ πολλοῖς πρότερον ἐνιαυτοῖς	ἀποθανεῖν·	τραφεῖσαν δὲ τὴν παρθένον, ὡς
[11, 4]	αὐτὸς δ´ ἐκ τῆς μάχης	ἀποθανών·	πάππος δὲ πρὸς πατρὸς Ποπλικόλας
[11, 13]	ἀρχῆς μυρίοις γοῦν ὑπῆρξε τυραννίδας	ἀποθεμένοις	μηδὲν δεινὸν ὑπὸ τῶν πολιτῶν
[11, 62]	Λεύκιος Σεμπρώνιος Ἀτρατῖνος, ἑνὸς τῶν	ἀποθεμένων	τὴν χιλιαρχίαν ἀδελφός. αὗται δύο
[11, 38]	καιροῖς ἥκιστα ἁρμόττον. δέον γὰρ	ἀποθεραπεύειν	τὸν ὄχλον ὀργῆς εἰληφότα δικαίαν
[11, 45]	ἐποιήσαντο πρὸς τοὺς δημοτικούς, ὅτ´	ἀποθέσθαι	τὰ ὅπλα συνέπειθον αὐτούς, ὡς
[11, 20]	χρήσωνται. οἱ γὰρ οὐκ ἀξιοῦντες	ἀποθέσθαι	τὰς ῥάβδους, ἦ που γε
[11, 22]	πρὸς τὸν ἀδελφιδοῦν, ὅτ´ αὐτὸν	ἀποθέσθαι	τὴν ἀρχὴν ἀξιῶν οὐκ ἔπεισεν.
[11, 12]	δὲ διὰ φόβον ἐχθρῶν ὀκνεῖς	ἀποθέσθαι	τὴν ἀρχήν, μή σοι κίνδυνοί
[11, 11]	ἐκ τοῦ πεισθῆναί μοι καὶ	ἀποθέσθαι	τὴν ἐπίφθονον ἐξουσίαν ταύτην κερδανεῖς,
[11, 62]	ἐκ τῶν ἱερῶν τε καὶ	ἀποθέτων	βίβλων μαρτυρίαις. ἄλλο μὲν οὖν
[11, 11]	τὰς ἄλλας ἀρχὰς ὡς πρότερον,	ἀποθήσεσθε	νόμῳ τὴν ἐξουσίαν καὶ οὐ
[11, 6]	κυρώσαντες τοὺς λοιποὺς νόμους, τότ´	ἀποθησόμεθα	τὴν ἀρχὴν καὶ λόγον τῶν
[11, 15]	ἐλπίδα τῷ συνεδρίῳ παρασχόντος, ὡς	ἀποθησομένων	τῶν δέκα τὴν ἀρχήν, Ἄππιος
[11, 20]	ἦ που γε τὰ ὅπλα	ἀποθήσονται;	λογιζόμενοι δὴ ταῦτα φυλάττεσθε τοὺς
[11, 52]	καθ´ ἑκάστην φυλήν, εἰς ὃν	ἀποθήσονται	τὰς ψήφους· καὶ γίνεται πάσαις
[11, 46]	παραδοθεὶς εἰς τὸ δεσμωτήριον αὐθημερὸν	ἀποθνήσκει.	οἱ δὲ λοιποὶ τῶν δέκα
[11, 46]	τῆς κρίσεως ἐν τοῖς δεσμοῖς	ἀποθνήσκει,	ὡς μὲν ἡ τῶν πολλῶν
[11, 43]	τε καὶ ὀλέθρους τῆς πατρίδος	ἀποκαλῶν	καὶ παραινῶν τοῖς λοχαγοῖς ἅπασιν
[11, 39]	καί που τινὲς καὶ πλοκάμων	ἀποκειράμεναι	βοστρύχους. ἄνδρες τε συχνοὶ λαμβάνοντες
[11, 22]	ἐπεβάλοντο μὲν κωλύειν πύλας τ´	ἀποκλείσαντες	καὶ ἀνθρώπους τινὰς συναρπάσαντες, ἔπειτα
[11, 31]	ἀρνοῦ τυραννίδα, ἀλλὰ τὸν ἐμὸν	ἀποκόψας	τράχηλον ταύτην τε ἀπαγαγεῖν, ὅπου
[11, 32]	αὐτῶν χρόνον αἰτουμένων οὐδὲν ἔτι	ἀποκρινάμενος	ἀνέστη καὶ τὸν δίφρον ἐκέλευσεν
[11, 5]	Φάβιος ἐκάθητο ὑπ´ αἰσχύνης οὐδὲν	ἀποκρινόμενος,	Ἄππιος δὲ καὶ οἱ λοιποὶ
[11, 52]	Μάρκος Γεγάνιος ~{Μηδὲν δ´ αὐτῶν	ἀποκρινομένων,	ἀλλ´ ἀγανακτούντων παρελθὼν αὖθις Σκάπτιος
[11, 15]	καί φησιν· Ἄππιος μὲν οὐδ´	ἀποκρίσεως	ἄξιον ἡγεῖταί με, ὦ βουλή,
[11, 23]	τῆς ὀλιγαρχίας καὶ οἱ τέως	ἀποκρυπτόμενοι	τὸ μῖσος, φανεροὺς ἐποίουν αὑτοὺς
[11, 33]	μὲν ἀληθῆ πρὸς Ἀντώνιον αἰτίαν	ἀποκρυψάμενος,	ἀναγκαίου δέ τινος συγγενοῦς σκηψάμενος
[11, 10]	φράσω πρὸς ὑμᾶς καὶ οὐκ	ἀποκρύψομαι.	κατηγορίαι γίνονται τῆς ἀρχῆς ὑμῶν,
[11, 27]	μὲν ἠξίουν κατὰ τὸν στρατιωτικὸν	ἀποκτεῖναι	νόμον τοὺς ἀνδροφόνους· εἰ δὲ
[11, 26]	τοὺς ἰταμωτάτους ἐπιλεξάμενοι, οἷς ἐπέσκηψαν	ἀποκτεῖναι	τὸν ἄνδρα μεγάλους μισθοὺς τῆς
[11, 48]	νίκην ἀναιρεῖται λαμπροτάτην, πολλοὺς μὲν	ἀποκτείνας	τῶν πολεμίων, πολλῷ δ´ ἔτι
[11, 26]	πάντων πολλῶν ὄντων ἐπ´ αὐτὸν	ἀποκτείνει	μὲν περὶ πεντεκαίδεκα, τραυματίζει δὲ
[11, 27]	πολεμίων λόχος τόν τε Σίκκιον	ἀποκτείνειε	καὶ τοὺς ἄλλους ἄνδρας, οἷς
[11, 43]	ἂν ἄγωσιν, ὅ τε νόμος	ἀποκτείνειν	ἔδωκε τοῖς ἡγεμόσιν ἐξουσίαν τοὺς
[11, 19]	κακῶς ποιεῖν, καὶ τὴν πάτριον	ἀπολάβοιμεν	ἀριστοκρατίαν, καὶ ταῦθ´ ἅμα γένοιτο
[11, 9]	ἔχειν τὴν πατρίδα καὶ μηδενὸς	ἀπολείπεσθαι	τῶν κοινῶν. ἆρ´ οὖν τἀγαθὰ
[11, 25]	ἁπασῶν ἀριστεῖα λαβών, ὃν ἔφην	ἀπολελυμένον	ἤδη στρατείας διὰ τὸν χρόνον
[11, 14]	πλειόνων ὀρεγόμενον καὶ τὰ παρόντα	ἀπολέσαι,	μηδ´ ἵνα τῶν ἴσων τε
[11, 41]	ἀνδραγαθίαν, τὰ δ´ οἰκεῖα περιορᾶν	ἀπολλύμενα	διὰ μαλακίαν οὐδὲ πρὸς μὲν
[11, 24]	ποθούντων κατάστασιν ὑπὸ τῶν στρατηγῶν	ἀπολλυμένων.	~Πολλὰ δὲ τοιαῦτα καὶ κατὰ
[11, 58]	παρελθὼν ἅτερος τῶν ὑπάτων Γενύκιος	ἀπολογεῖσθαι	καὶ πραΰνειν τὰς ὀργὰς αὐτῶν
[11, 30]	στρατοπέδου, τότε τὴν δίκην ἀξιῶν	ἀπολογεῖσθαι,	ὅτε καὶ μαρτύρων εὐπορία καὶ
[11, 58]	γὰρ οἱ βουλόμενοι κατηγορεῖν καὶ	ἀπολογεῖσθαι	περὶ τοῦ νόμου διεξέλθωσι τὰ
[11, 30]	ἴσοις δικασταῖς καὶ παραχρῆμα ὑπομένομεν	ἀπολογεῖσθαι,	τοσοῦτον αἰτησάμενοι παρὰ σοῦ χρόνον,
[11, 12]	τὰς ἀπολογίας. καὶ οἷς μηδὲν	ἀπολόγημα	ὑπάρχει μήτε δίκαιον μήτ´ ἐπιεικές,
[11, 30]	καὶ δι´ ἑαυτοῦ τὴν δίκην	ἀπολογήσασθαι.	~Τοιαῦτα τοῦ Νομιτωρίου λέξαντος καὶ
[11, 30]	τὸν πατέρα περὶ τῆς θυγατρὸς	ἀπολογήσεσθαι	παραγενόμενον ἀπὸ τῆς στρατιᾶς· τὴν
[11, 59]	λέγειν, ἐπειδὴ οὔτε κατηγορήσων οὔτ´	ἀπολογησόμενος	οὐδεὶς ὑπὲρ τοῦ νόμου παρῄει,
[11, 12]	εἰς βοήθειαν καὶ σωτηρίαν ἀπαιτεῖν,	ἀπολογίαις	τε χρῆσθαι πρὸς τὰ κατηγορήματα
[11, 46]	ἐκκλησίας καὶ αἰτεῖται χρόνον εἰς	ἀπολογίαν.	ἀπαχθεὶς δ´ εἰς τὸ δεσμωτήριον,
[11, 46]	δημάρχων Ποπλίου Νομιτωρίου καὶ τυχὼν	ἀπολογίας	ἁπάσαις ἁλίσκεται ταῖς ψήφοις καὶ
[11, 12]	εἰ πάσας ἐξαριθμεῖσθαι βουλοίμην τὰς	ἀπολογίας.	καὶ οἷς μηδὲν ἀπολόγημα ὑπάρχει
[11, 56]	τῆς βουλῆς, λόγον ἀπόδοτε τοῖς	ἀπολογουμένοις	ὑπὲρ τοῦ νόμου καὶ τοῖς
[11, 38]	χρόνῳ, ὕστερον δὲ τὰ μὲν	ἀπολογούμενον,	τὰ δὲ παραιτούμενον, τὰ δ´
[11, 35]	παιδός, οὔτε τοῖς λόγοις τῶν	ἀπολογουμένων	προσεῖχεν οὔτε τοῖς δάκρυσιν αὐτῆς
[11, 46]	παρανομεῖν Ἄππιον ἀναφέρων θανάτου μὲν	ἀπολύεται,	φυγῇ δ´ ἀιδίῳ ζημιοῦται, τῶν
[11, 27]	ὑπὸ τῆς ἡλικίας πολεμικῶν ἀγώνων	ἀπολυόμενος	εἰς κίνδυνον ἑκούσιον ἔδωκεν αὑτὸν
[11, 46]	ὡς δ´ οἱ τὴν αἰτίαν	ἀπολύσασθαι	βουλόμενοι διεφήμιζον, αὐτὸς ἑαυτὸν ἀναρτησάμενος
[11, 58]	ἐκ τῶν βουλευτῶν, ἔφη, πᾶσαν	ἀπολύσεσθαι	διαβολὴν οὐ λόγοις, ἀλλ´ ἔργοις.
[11, 22]	οἱ δὲ πατρίκιοι τὴν ἐλευθερίαν	ἀπολωλεκότα	τὸν δῆμον καὶ μηδὲ τὴν
[11, 23]	τὰ ὅπλα μικροῦ δεῖν πάντες	ἀπολωλεκότες	εἰς πόλιν Τύσκλον ἀφικνοῦντο· σκηνὰς
[11, 10]	δι´ ὑμᾶς τὰς προγονικὰς ἀξιώσεις	ἀπολωλεκότες.	οἱ δὲ τὴν διὰ μέσου
[11, 3]	πόλεως καὶ τὸ ἐλεύθερον ἅπαν	ἀπολωλεκυίας	ἀφορμὴν κρατίστην ὑπολαβόντες ἐκεῖνοι οἱ
[11, 27]	ἀλλ´ ὑπὸ φίλων τὸν ἄνδρα	ἀπολωλέναι,	τὸ μηδένα τῶν πολεμίων εὑρεθῆναι
[11, 3]	ἃς ὑβρίσθησαν ἀποτίσασθαι καὶ τὰ	ἀπολωλότα	ἀναλαβεῖν, ὡς νοσούσης διὰ τὴν
[11, 24]	ὑπεροψίας λαμβάνοντες, καὶ ἀντὶ τῶν	ἀπολωλότων	ἀνδρῶν στρατολογήσαντες ἐξ ἁπάσης φυλῆς
[11, 38]	ἐπὶ τὸ βιαιότερον ἐνεχθεὶς εἰς	ἀπόνοιαν	αὐτοὺς ἠνάγκασε τραπέσθαι. οὐ γὰρ
[11, 3]	ἐδόκει· παρεῖχε δ´ αὐτοῖς πολλὴν	ἀπορίαν,	πρῶτον μὲν εἰ πάντας Ῥωμαίους
[11, 42]	τῶν πολεμίων {καταδῃωθεῖσαν} πτωχοὺς καὶ	ἀπόρους	ἡμᾶς ἐποιήσατε ἁπάντων, ὅσοι {κ{
[11, 57]	ἀρχὰς ἔφη πολιτευμάτων αὐτοὺς εἰσάγειν	ἀπόρρητα	βουλευτήρια συνάγοντας ἐν ἰδίαις οἰκίαις,
[11, 24]	φυγῆς ἄρχειν κατηγορηθέντες ἢ τὰ	ἀπόρρητα	πρὸς τοὺς πολεμίους ἐκφέρειν ἢ
[11, 34]	μάρτυρας κατασχεῖν ἐν πεντεκαίδεκα ἔτεσιν	ἀπόρρητον	τὴν ὑποβολήν, ἀλλ´ ἔτι πρότερον
[11, 56]	δημάρχοις δέος ἐνέπιπτε πρὸς τὴν	ἀπόρρητον	τῶν ἀνδρῶν συνουσίαν ὡς ἐπὶ
[11, 11]	ἀρχῆς. ὁμολογίας δὲ καὶ πίστεις	ἀπορρήτους	εἴ τινας ἀλλήλοις δεδώκατε θεοὺς
[11, 42]	τοῖς πλείοσι δεδογμένον ἦν δι´	ἀπορρήτων	συνωμοσιῶν ἀπόστασιν πράττειν καὶ συνελευθεροῦν
[11, 24]	Οὐαλερίου συνεστῶτες. ἐπέσκηπτόν τε δι´	ἀπορρήτων	τοῖς ἐπὶ τῶν στρατοπέδων συνάρχουσι
[11, 40]	στρατοπέδου τὰς φυλακὰς φυλάττοντες ἐν	ἀπόρῳ	τ´ ἦσαν ὅ τι πέπονθεν
[11, 47]	τῇ δ´ ἑξῆς ἐπὶ τὴν	ἀποσκευὴν	αὐτῶν ἦγεν οὐ σφόδρα ὀχυρὰν
[11, 48]	κρατήσας, ἐν ᾧ τήν τ´	ἀποσκευὴν	τῶν πολεμίων πολλὴν εὗρε καὶ
[11, 25]	πρὸς αὐτὸν ἐπαγόμενον· μεθ´ ὧν	ἀποσταλεὶς	ὑπὸ θατέρου τῶν ὑπάτων ἐπὶ
[11, 26]	χειρὸς ἀπείχοντο μάχης, προσωτέρω δ´	ἀποστάντες	ἔβαλλον οἱ μὲν σαυνίοις, οἱ
[11, 12]	τύχην. ἐγώ σοι τῆς ἀρχῆς	ἀποστάντι	ὑπισχνοῦμαι πάντων ἀμνηστίαν ὑπάρξειν τῶν
[11, 44]	ὑποδίκους, πλὴν τῶν αἰτίων τῆς	ἀποστάσεως	μόνων· τούτοις δὲ προσθεῖναι δίκας
[11, 44]	ἔφην, δεδιότες δ´ ἄρξαι τῆς	ἀποστάσεως	πρότεροι, ὡς οἰκείων ὄντων τῇ
[11, 54]	οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ παρασκευάζεσθαι πρὸς	ἀπόστασιν,	Ἀρδεᾶται τ´ αὐτῶν οὐκέτι ἦσαν
[11, 44]	τότε δ´, ἐπειδὴ τὴν ἐκείνων	ἀπόστασιν	ἐπέγνωσαν, ἀγαπητῶς τὸ συμβὰν ἀπὸ
[11, 42]	δεδογμένον ἦν δι´ ἀπορρήτων συνωμοσιῶν	ἀπόστασιν	πράττειν καὶ συνελευθεροῦν τὴν πατρίδα,
[11, 25]	ἅπαντας ἑτοίμους ἐποίησε πρὸς τὴν	ἀπόστασιν	τοὺς ἐκεῖ. ἦν δ´ ὁ
[11, 54]	τε καὶ Οὐολοῦσκοι, δεόμενοι βοήθειαν	ἀποστεῖλαι	σφίσι διὰ ταχέων ὡς ἐν
[11, 20]	ἔτος οἶμαι τουτί. τότε τοίνυν	ἀποστειλάντων	ὑμῶν νεότητα πολλὴν καὶ ἀγαθὴν
[11, 28]	ποιεῖν αὐτὸν ἐβούλετο καὶ λέγειν,	ἀποστέλλει	συχνοὺς τῶν ἀναιδεστάτων ἐπαγόμενον. ὁ
[11, 3]	ἐσκόπουν. τὸ μὲν οὖν ὑπερόριον	ἀποστέλλειν	στρατιὰν καὶ μὴ περιμένειν, ἕως
[11, 24]	οἱ μὲν γὰρ ἐπὶ προνομὰς	ἀποστελλόμενοι	ὑπ´ αὐτῶν, οἱ δ´ ἀγορὰν
[11, 37]	Ἐλευθέραν σε καὶ εὐσχήμονα, τέκνον,	ἀποστέλλω	τοῖς κατὰ γῆς προγόνοις· ζῶσα
[11, 4]	ἐμοῦ λεχθησόμενα. ἀλλὰ μή μ´	ἀποστέρει	λόγου βουλευτὴν ὄντα καὶ Οὐαλέριον
[11, 30]	τότε χρόνῳ, κινδυνεύουσαν οὐ χρημάτων	ἀποστερηθῆναι	προγονικῶν, ἀλλὰ καὶ ἀνδρὸς καὶ
[11, 6]	ταραττόμενον αὐτῶν· Οὐδένα ὑμῶν, εἶπεν,	ἀποστεροῦμεν,	ὦ ἄνδρες βουλευταί, λόγου, ὃς
[11, 52]	δικαζομένοις ὀργὴν ἔχοντες, ὅτι τοὺς	ἀποστερουμένους	αὐτῆς δικαστὰς ἠξίωσαν λαβεῖν, ἵνα
[11, 27]	πάντες καὶ γνώμην εἶχον ὡς	ἀποστησόμενοι.	τὸ μὲν δὴ περὶ Κρουστομέρειαν
[11, 62]	τε καὶ συμμαχίας· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ	ἀποτιθέμενοι	τὰ περὶ τῆς χώρας ἐγκλήματα
[11, 62]	ἑβδομήκοντα καὶ τρεῖς μόνον ἡμέρας	ἀποτίθενται	κατὰ τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἑκούσιοι,
[11, 3]	τάς τε ὕβρεις ἃς ὑβρίσθησαν	ἀποτίσασθαι	καὶ τὰ ἀπολωλότα ἀναλαβεῖν, ὡς
[11, 60]	πράγματα, ἢ τοὺς ἔξωθεν ἐπιφερομένους	ἀποτρέψασθαι	βουλομένῃ κακῶς τὸν οἰκεῖον καὶ
[11, 52]	καὶ πολλοὶ σφόδρα ἐλέχθησαν εἰς	ἀποτροπὴν	τοῦ πράγματος ὑπὸ τῶν ὑπάτων
[11, 7]	δημηγορίαν· Ἐπειδή με πρῶτον γνώμην	ἀποφαίνεσθαι	ἀξιοῖ Ἄππιος, ὦ βουλή, τιμῶν
[11, 56]	βουλήμασι τοῖς ὑμετέροις. δίκαιον γὰρ	ἀποφαίνεσθαι	μὲν ἕκαστον ἃ δοκεῖ τῷ
[11, 19]	γνώμην πολλοὺς τοὺς μεταξὺ χρόνους	ἀποφαίνων	ταῖς πολιτικαῖς οἰκονομίαις γενησομένους ἐν
[11, 21]	συνέδρων ἀναθέσθαι βουλομένοις τὰς προτέρας	ἀποφάσεις	ταῦτα λέγων πιθανὸς ἦν· Κορνήλιος
[11, 32]	ἐπειδὴ τραχυνομένους ὑμᾶς πρὸς τὴν	ἀπόφασιν	ὁρῶ, παρίημι· χαρίζεσθαι δ´ ὑμῖν
[11, 16]	ἔχουσιν, οἱ πρὸ ἐμοῦ γνώμην	ἀποφηνάμενοι	καὶ πρωτεύειν ἀξιοῦντες τῶν συνέδρων,
[11, 19]	γνώμην παρὰ τὰς εἰρημένας αὐτοῖς	ἀποφηνάμενος,	κἂν τὰ κράτιστα ὑποθῶμαι, διακενῆς
[11, 27]	πολλὰ τραύματα λαβόντες μόλις αὐτοὺς	ἀποφύγοιεν.	καὶ ἐδόκουν ἅπασι πιστὰ λέγειν.
[11, 32]	αὐτῆς εἰς τὴν αὔριον ἡμέραν.	ἀπόχρη	γὰρ ὁ χρόνος ὑμῖν οὗτος
[11, 56]	μὲν γὰρ ὀκτὼ ἢ ἓξ	ἀποχρῆν	δοκεῖ ἔν τε τούτοις τοῖς
[11, 50]	κατὰ μικρὸν ἀξίους εἶναι τυγχάνειν.	~Ἀποψηφισαμένης	δὲ τῆς βουλῆς τὸν θρίαμβον
[11, 14]	καὶ συμφέροντα παρ´ ἀνθρώποις μᾶλλον,	Ἄππιε,	ἢ μηδαμῇ. ἀποδεδωκὼς δή σοι
[11, 29]	πέπρακταί μοι περὶ τὴν κόρην,	Ἄππιε	Κλαύδιε· κύριος δ´ αὐτῆς ὢν
[11, 11]	τὴν ὑπὸ σοῦ κατασταθεῖσαν ὀλιγαρχίαν,	Ἄππιε,	λυσιτελῆ γέ ποθ´ ἡμῖν γενομένην,
[11, 30]	τοσοῦτον αἰτησάμενοι παρὰ σοῦ χρόνον,	Ἄππιε,	ὅσος ἱκανὸς ἔσται τῷ πατρὶ
[11, 10]	κατηγορίαι γίνονται τῆς ἀρχῆς ὑμῶν,	Ἄππιε,	πολλαὶ καὶ παρὰ πολλῶν· εἰ
[11, 31]	φησιν· Οὐκ ἐμοῦ γε ζῶντος,	Ἄππιε,	ταύτην ἀπάξεταί τις. ἀλλ´ εἴ
[11, 13]	πάλιν εἰς τὴν σεαυτοῦ φύσιν,	Ἄππιε	τέκνον, καὶ γίνου τῇ προαιρέσει
[11, 9]	συνελευσόμεθα βουλευσόμενοι. ~Ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς,	Ἄππιε,	τοὺς προεστηκότας τῆς πόλεως καὶ
[11, 5]	χολὴν ἔφησε· Θᾶττόν μ´ ἀναγκάσετε,	Ἄππιε,	τοὺς χαλινοὺς διαρρῆξαι οὐκέτι μετριάζοντες,
[11, 22]	ἐπαγόμενον. οἱ δὲ περὶ τὸν	Ἄππιον	ἀγανακτοῦντες τοῖς γινομένοις ἐπεβάλοντο μὲν
[11, 46]	αἰτίαν εἰς τὸν ἐπιτάξαντα παρανομεῖν	Ἄππιον	ἀναφέρων θανάτου μὲν ἀπολύεται, φυγῇ
[11, 39]	ὀλίγους τινὰς ὑπολειφθῆναι περὶ τὸν	Ἄππιον,	αὐτοὺς δὴ τοὺς ὀλιγαρχικούς, ἐν
[11, 33]	πάλιν διεξελθὼν λόγους ἠξίου τὸν	Ἄππιον	γενέσθαι δικαστὴν τοῦ πράγματος μηδεμίαν
[11, 16]	ᾧ διαταραχθέντες οἱ περὶ τὸν	Ἄππιον	ἐβουλεύσαντο μηκέτι καθ´ ἡλικίαν καὶ
[11, 25]	πόλιν ὑπὸ τῶν περὶ τὸν	Ἄππιον	ἐγίνετο. τῶν μὲν οὖν ἄλλων
[11, 38]	πλησίον αὐτῶν οἱ περὶ τὸν	Ἄππιον	ἐγίνοντο, πρῶτον μὲν εἰς λόγους
[11, 25]	ποιῆσαι σπεύδοντες οἱ περὶ τὸν	Ἄππιον	εἰς ὁμιλίας προὐκαλοῦντο φιλανθρώπους καὶ
[11, 46]	ᾧ τιμωρήσονται τοὺς περὶ τὸν	Ἄππιον,	εἰσαγγελίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι κατ´
[11, 46]	τίνος ἂν ἄρξαιντο ἐπιτηδειοτάτου, τὸν	Ἄππιον	πρῶτον ἔγνωσαν εὐθύνειν τῶν τ´
[11, 24]	ἑταιρειῶν. ~Οἱ δὲ περὶ τὸν	Ἄππιον	τοῖς μὲν ἐπὶ στρατοπέδου συνάρχουσιν
[11, 39]	τοὺς ὁμόσε χωροῦντας. ~Ὁ δ´	Ἄππιος	ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ παρ´ ἐλπίδα
[11, 38]	ὥστ´ ἠναγκάσθη ἀκούσας ταῦθ´ ὁ	Ἄππιος	ἅμα συχνοῖς ἑταίροις καὶ πελάταις
[11, 5]	ἐκάθητο ὑπ´ αἰσχύνης οὐδὲν ἀποκρινόμενος,	Ἄππιος	δὲ καὶ οἱ λοιποὶ δέκα
[11, 31]	δίκαια ἀξιοῖ, μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον	Ἄππιος·	Ἐγὼ τὸν μὲν νόμον, εἶπεν,
[11, 37]	καὶ παθῶν σιωπὴν γενέσθαι κελεύσας	Ἄππιος	ἔλεξεν· Εἰ μὴ παύσεσθε διαστασιάζοντες
[11, 41]	τοῦ φανεροῦ βιάζεσθαι καὶ προπηλακίζειν	Ἄππιος	ἐπεβάλετο, ἀλλὰ καὶ ὑμῶν εἰσι
[11, 21]	καὶ παρελθὼν εἷς ἐξ αὐτῶν,	Ἄππιος,	ἔφη· Περὶ τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς
[11, 39]	ἐρημούμενον δὴ θεωρῶν ἑαυτὸν ὁ	Ἄππιος	ἠναγκάσθη μεταγνῶναι καὶ ἀπελθεῖν ἐκ
[11, 6]	βουλήν· ἔπειτα προσελθὼν ἐξ αὐτῶν	Ἄππιος	καὶ δεηθεὶς τῶν θορυβούντων βραχὺν
[11, 4]	παριόντα δ´ αὐτὸν ἔτι καταμαθὼν	Ἄππιος	καὶ καθ´ ἑαυτοῦ τι λέξειν
[11, 32]	τοῦ στρατηγοῦ καταφυγεῖν. ὁ δ´	Ἄππιος	καταρχὰς μὲν εἰς πολλὴν ταραχὴν
[11, 23]	δὲ τῶν δύο τούτων ταγμάτων	Ἄππιος	Κλαύδιος ὁ προεστηκὼς τῆς ὀλιγαρχίας
[11, 28]	κόρην ἐπίγαμον οὖσαν ἤδη θεασάμενος	Ἄππιος	Κλαύδιος ὁ τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμὼν
[11, 44]	πολλοῖς τῆς διανοίας αὐτῶν οὔσης	Ἄππιος	μέν, οἷα δὴ συγγινώσκων ἑαυτῷ
[11, 15]	τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων καί φησιν·	Ἄππιος	μὲν οὐδ´ ἀποκρίσεως ἄξιον ἡγεῖταί
[11, 15]	ἀποθησομένων τῶν δέκα τὴν ἀρχήν,	Ἄππιος	μὲν πρὸς ταῦτα οὐδὲν ἠξίωσεν
[11, 4]	πληρωθέντος δὲ τοῦ συνεδρίου προελθὼν	Ἄππιος,	ὁ τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών, ἀπήγγειλεν
[11, 35]	ἀλλήλους διαλαλοῦντες ἔκλαιον. ὁ δὲ	Ἄππιος,	οἷα δὴ φύσιν τε οὐ
[11, 28]	συγγενεῖς τῆς κόρης· καὶ ὁ	Ἄππιος	οὕτως ἐκέλευσε ποιεῖν. ὡς δ´
[11, 46]	μετὰ τοῦτο εἰς τὸν δῆμον	Ἄππιος	ὑπὸ τοῦ Οὐεργινίου κατηγορηθεὶς ἐπὶ
[11, 28]	ἐπὶ τοῦ βήματος τηνικαῦτα μόνος	Ἄππιος	χρηματίζων τε καὶ δικάζων τοῖς
[11, 7]	με πρῶτον γνώμην ἀποφαίνεσθαι ἀξιοῖ	Ἄππιος,	ὦ βουλή, τιμῶν διὰ τὸ
[11, 38]	ἀμφὶ τετρακοσίους γενέσθαι. ~Ὁ δὲ	Ἄππιος,	ὡς τὸ περὶ τὴν κόρην
[11, 14]	κοιναῖς θυσίαις γεραίρομεν οἱ τῆς	Ἀππίου	γενεᾶς διάδοχοι, καὶ προγόνων δαίμονας,
[11, 46]	ταῦτα βουλευσάμενοι συνέσχον τοὺς ἄνδρας,	Ἀππίου	δὲ Οὐεργίνιον ἔταξαν ἄνευ κλήρου
[11, 49]	ἀμνηστίᾳ τῶν προτέρων· τόν τ´	Ἀππίου	θάνατον οὐκ αὐτοχειρίᾳ γενέσθαι λέγοντος,
[11, 22]	ὁ τοῦ κορυφαιοτάτου τῆς δεκαδαρχίας	Ἀππίου	θεῖος, ἐμπεδῶν τὰς ὑποσχέσεις, ἃς
[11, 39]	καὶ πολλὴν ἐποιοῦντο τοῦ τ´	Ἀππίου	καὶ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν κατηγορίαν.
[11, 31]	κόρην. Τοῦτο τὸ τέλος ἐξενέγκαντος	Ἀππίου	πολὺς μὲν ὀδυρμὸς ὑπὸ τῆς
[11, 37]	δεδοικὼς δι´ ἀγορᾶς· οἱ γὰρ	Ἀππίου	σε προπέμψουσι δώδεκα πελέκεις. Ὡς
[11, 41]	τυράννων ἢ πρὸς αὐτοῦ τοῦ	Ἀππίου	ταὐτὰ παθεῖν; εἰ μή τις
[11, 9]	συμβέβηκεν ὄντι θείῳ πρὸς πατρὸς	Ἀππίου	τοῦ προεστηκότος τῆς δεκαδαρχίας ἥδεσθαί
[11, 15]	δεομένοις συμβουλῆς γνώμας ἀποδεικνύμενος. τῷ	Ἀππίῳ	δ´ εἴ τι βούλει παραινεῖν
[11, 1]	τῶν περὶ τὴν παρθένον ἁμαρτηθέντων	Ἀππίῳ	διὰ τὸν ἔρωτα· προσθήκη γὰρ
[11, 33]	φέρουσαν ὁδόν. ὡς δὲ ἀπήγγειλεν	Ἀππίῳ	τις τὸν Οὐεργίνιον ἐληλυθότα παρὰ
[11, 49]	δ´ ἦν οὗτος, ὥσπερ ἔφην,	Ἀππίῳ	τῷ καταστησαμένῳ τὴν ὀλιγαρχίαν καὶ
[11, 30]	διὰ πολλὰς αἰτίας προσήκειν τῷ	Ἀππίῳ	φυλάττειν τοῦτο τὸ δίκαιον· πρῶτον
[11, 22]	τῶν κοινῶν φροντίδος καὶ τὸν	ἀπράγμονα	βίον μεθαρμοττομένων· ὅσοις δὲ πολὺ
[11, 10]	ἐν τῇ πόλει καὶ τὴν	ἀπράγμονα	διώκοντες ἡσυχίαν, χρημάτων τ´ ἀδίκους
[11, 22]	ἐπιστρέφεσθαι τῶν κοινῶν οὐδ´ ἐν	ἀπράκτῳ	ζῆν ἡσυχίᾳ καλὸν ἐδόκει, πολεμεῖν
[11, 7]	ὅταν μὲν γὰρ ὁμονοοῦσα πόλις	ἅπτηται	πολέμου, καὶ τὸ αὐτὸ συμφέρον
[11, 49]	προὔδωκαν τοῖς δημάρχοις, τῶν μὲν	ἀπώλειαν,	τῶν δὲ δήμευσιν, ὡς παρὰ
[11, 24]	φανερῷ καταπλήξεως ἕνεκα τῶν ἄλλων	ἀπώλλυντο.	ἐγίνετο δὲ διχόθεν τῶν στρατιωτῶν
[11, 9]	καὶ μηδενὸς ἀπολείπεσθαι τῶν κοινῶν.	ἆρ´	οὖν τἀγαθὰ φεύγοντας ὑπολαμβάνετε ἀνθρώπους
[11, 58]	τὴν προαίρεσιν τῆς πολιτείας, ἐὰν	ἄρα	ἐπὶ τῆς ἑτέρας γένωνται γνώμης,
[11, 41]	ταὐτὰ παθεῖν; εἰ μή τις	ἄρα	θεῶν ἐστιν ἐγγυητής, ὡς, ἐὰν
[11, 61]	ἅμα τοῖς πατρικίοις. οὕτω δ´	ἄρα	κοῦφόν τι πρᾶγμά ἐστιν ἐπιθυμία
[11, 26]	εἰ συνῄεσαν ὁμόσε. οἱ δ´	ἄρα	συμφρονήσαντες, ὡς ἄμαχον εἴη χρῆμα,
[11, 32]	ἀνέστη καὶ τὸν δίφρον ἐκέλευσεν	ἆραι.	~Ὡς δ´ ἀπῆλθεν ἐκ τῆς
[11, 1]	κυρίαν οὐδὲ πρὸς αὐτοὺς ἀγῶνα	ἀράμενοι,	ἀλλ´ εὐθὺς ἀξιοῦσι καὶ τίνες
[11, 27]	ὡς δὲ κατωλοφύραντο τὴν συμφορὰν	ἀράμενοι	καὶ κομίσαντες τὸν νεκρὸν ἐπὶ
[11, 43]	καὶ παραινῶν τοῖς λοχαγοῖς ἅπασιν	ἀραμένους	τὰ σημεῖα οἴκαδε ἀπάγειν τὴν
[11, 37]	δίκαια λεγόντων παράκλητοι τὰς χεῖρας	ἄραντες	εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνέκραγον ὀδυρμῷ
[11, 41]	ὅρκους, καὶ κατὰ τῶν ἐγγόνων	ἀράς,	ἐάν τι παρὰ ταῦτα ποιῶσι,
[11, 41]	νόμον ἄρχοντας ὑμῶν μὴ θέλειν	ἄρασθαι	τὰ ὅπλα ὑπὲρ ἀσφαλείας τε
[11, 54]	καλούμενοι Οὐιεντανοὶ παρασκευάζεσθαι πρὸς ἀπόστασιν,	Ἀρδεᾶται	τ´ αὐτῶν οὐκέτι ἦσαν ὑπήκοοι
[11, 52]	τέλος ὑπολαμβάνοντες, ἐὰν Ἀρικηνοὺς ἢ	Ἀρδεάτας	κυρίους ἀποδείξωσι τῆς ἀμφισβητησίμου γῆς
[11, 62]	ἐπράχθη, συνθῆκαι δὲ πρὸς τὴν	Ἀρδεατῶν	πόλιν ἐγένοντο περὶ φιλίας τε
[11, 49]	τῆς πόλεως εἰς τὸ καλούμενον	Ἄρειον	πεδίον, καὶ τὰ πραχθέντα ὑπ´
[11, 25]	ἐπιφανεστάτου τῶν δημοτικῶν καὶ πλείστας	ἀρετὰς	ἐν τοῖς κατὰ πόλεμον ἔργοις
[11, 5]	ἑαυτῶν τε καὶ τῶν προγόνων	ἀρετάς.	~Ἔτι δ´ αὐτοῦ λέγοντος οἱ
[11, 9]	καταισχύναιμι τὰς ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν	ἀρετάς.	περὶ μὲν οὖν τῆς καθεστώσης
[11, 13]	ἐγένοντο καὶ μεγάλας ἐπέθρεψαν ἡμῖν	ἀρετῆς	ἐλπίδας, αἷς ἀκολούθως καὶ τὰ
[11, 41]	οὐ παραστήσεται λογισμὸς ὑμῖν τῆς	ἀρετῆς	τῶν γονέων ἄξιος, οἳ διὰ
[11, 56]	τε ἀντὶ τῶν ὑπάτων ἀποδείκνυτε,	ἀριθμὸν	αὐτῶν ὁρίσαντες ὅσον δή τινα
[11, 56]	τούτοις τοῖς ἀνδράσι μὴ ἐλάττονες	ἀριθμὸν	ἔστωσαν οἱ πατρίκιοι τῶν δημοτικῶν.
[11, 48]	ὅλῃ δυνάμει πρὸς οὐκ ἐλάττους	ἀριθμὸν	τοὺς Σαβίνους καὶ τὰ πολέμια
[11, 63]	νόμιμον, ἐξ ὧν ὅ τ´	ἀριθμὸς	τῶν ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν
[11, 52]	εὐσεβὲς ἐξοίσειν τέλος ὑπολαμβάνοντες, ἐὰν	Ἀρικηνοὺς	ἢ Ἀρδεάτας κυρίους ἀποδείξωσι τῆς
[11, 25]	μάχας ἀγωνισάμενος καὶ ἐξ ἁπασῶν	ἀριστεῖα	λαβών, ὃν ἔφην ἀπολελυμένον ἤδη
[11, 19]	ποιεῖν, καὶ τὴν πάτριον ἀπολάβοιμεν	ἀριστοκρατίαν,	καὶ ταῦθ´ ἅμα γένοιτο συναγωνιζομένων
[11, 4]	τοὺς βασιλεῖς ἐκβαλὼν καὶ τὴν	ἀριστοκρατίαν	καταστησάμενος. παριόντα δ´ αὐτὸν ἔτι
[11, 13]	τὰς ἀληθεῖς τιμάς, ἀπόδος τὴν	ἀριστοκρατίαν	τῇ πατρίδι καὶ τιμὰς λάμβανε
[11, 60]	ὕστερον, ὡς ἐπὶ καταλύσει τῆς	ἀριστοκρατίας	εἰσφερομένου καὶ συγχεῖν μέλλοντος ἅπαντα
[11, 53]	ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν προϊσταμένων τῆς	ἀριστοκρατίας	ἐλέχθησαν, ἐπιεικέστεροι μὲν ὑπὸ τῶν
[11, 13]	παρὰ πάντων αὐτοῖς, ὅτι τῆς	ἀριστοκρατίας,	ἣν ἐκβαλοῦσα τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν
[11, 55]	καὶ κορυφαιότατοι τῶν προεστηκότων τῆς	ἀριστοκρατίας,	συναχθέντες εἰς τὸν ἰδιωτικὸν σύλλογον
[11, 20]	εἰσηγεῖται γνώμην, κατάλυσις ὁμολογουμένη τῆς	ἀριστοκρατίας	ὑμῶν ἐστιν. ἐὰν γὰρ ἅπαξ
[11, 24]	συμπλοκαῖς διαφθειρομένων, τῶν δὲ τὴν	ἀριστοκρατικὴν	ποθούντων κατάστασιν ὑπὸ τῶν στρατηγῶν
[11, 11]	παρ´ ἑκόντων τὰς ἀρχὰς λαμβάνειν	ἀριστοκρατικόν.	τοῦ δὲ πολιτεύματος τούτου πρῶτον
[11, 13]	τῶν πολιτευμάτων μὴ τυραννικός, ἀλλ´	ἀριστοκρατικὸς	καὶ φεῦγε τοὺς πρὸς ἡδονὴν
[11, 23]	οὓς ἔφην ἡγεμόνας εἶναι τῶν	ἀριστοκρατικῶν	ἑταιρειῶν. ~Οἱ δὲ περὶ τὸν
[11, 1]	γ´ ὅταν πολιτικὰς ἀκούσωσι πράξεις,	ἀρκοῦνται	τὸ κεφάλαιον αὐτὸ καὶ τὸ
[11, 28]	οὐδ´ ἀξιῶν ἐκ δημοτικοῦ γένους	ἁρμόσασθαι	γάμον, δι´ ὑπεροψίαν τῆς τύχης
[11, 30]	ὡς ἐλευθέρᾳ καὶ ἀστῇ προσῆκεν,	ἁρμοσθῆναι	κατὰ νόμον Ἰκιλίῳ, καὶ τέλος
[11, 38]	καὶ τοῖς τότε καιροῖς ἥκιστα	ἁρμόττον.	δέον γὰρ ἀποθεραπεύειν τὸν ὄχλον
[11, 57]	εἰσάγοντες οὔτε ταῖς ἑαυτῶν ἡλικίαις	ἁρμόττουσαν,	οὔτε τῷ μεγέθει τῆς ἀρχῆς
[11, 31]	ἀφαιρεῖσθαι, μηκέτι τὴν ὀνειδιζομένην ὑμῖν	ἀρνοῦ	τυραννίδα, ἀλλὰ τὸν ἐμὸν ἀποκόψας
[11, 11]	πολιτεύματος τούτου πρῶτον οἴομαι δεῖν	ἄρξαι	σὲ καὶ παῦσαι τὴν ὑπὸ
[11, 44]	ἀπέκτειναν, ὥσπερ ἔφην, δεδιότες δ´	ἄρξαι	τῆς ἀποστάσεως πρότεροι, ὡς οἰκείων
[11, 46]	σκοπούμενοι δ´ ἀπὸ τίνος ἂν	ἄρξαιντο	ἐπιτηδειοτάτου, τὸν Ἄππιον πρῶτον ἔγνωσαν
[11, 46]	εἰ δ´ ἀπὸ τῶν ταπεινοτέρων	ἄρξαιντο,	μαλακωτέρας ὑπελάμβανον τὰς ὀργὰς τῶν
[11, 1]	λόγον οὐκ ἀπὸ τῶν τελευταίων	ἀρξάμενος,	ἃ δοκεῖ τοῖς πολλοῖς αἴτια
[11, 22]	πολὺς δὲ πελατῶν. τούτου δ´	ἀρξαμένου	καὶ τὸ ἄλλο πολιτικὸν πλῆθος
[11, 11]	διὰ σὲ πάντες ὑπολήψονται τὸν	ἄρξαντα	καὶ τούτους γεγενῆσθαι χρηστούς· ἐὰν
[11, 40]	ἀρχῆς χρόνος, ὃν ἐχρῆν αὐτοὺς	ἄρξαντας	ἑτέροις παραδοῦναι τὰ κοινά, παρελήλυθεν,
[11, 31]	σαφῶς, ὅτι ἤτοι μεγάλων κακῶν	ἄρξει	Ῥωμαίοις ὁ θάνατος οὑμὸς ἢ
[11, 56]	γνώμας ἐρωτᾶν, μήτ´ ἀπ´ ἐμοῦ	ἄρξησθε	μήτ´ ἀπὸ Κοιντίου τουδὶ μήτ´
[11, 10]	διώκοντες ἡσυχίαν, χρημάτων τ´ ἀδίκους	ἁρπαγὰς	ἐγκαλοῦσιν ὑμῖν καὶ προπηλακισμοὺς εἰς
[11, 40]	τε ὕβρεις καὶ παρθένων ἐπιγάμων	ἁρπαγὰς	καὶ παίδων ἐλευθέρων προπηλακισμοὺς καὶ
[11, 34]	τε ἔχουσαν ὁποῖον ἐβούλετο λαβεῖν,	ἄρρεν	ἂν ἑλέσθαι παιδίον μᾶλλον ἢ
[11, 40]	τοῖς ἔχουσι καὶ γοναὶ παίδων	ἀρρένων,	οἷς ὀφείλεται τὰ δίκαια φύσεως
[11, 29]	ὑποβάλλεται καὶ τρέφει παίδων οὔτ´	ἀρρένων	οὔτε θηλειῶν οὖσα μήτηρ. πρότερον
[11, 38]	καὶ συγγενέσιν ἑστῶτες ῥητὰ καὶ	ἄρρητα	κατ´ αὐτοῦ λέγουσι καὶ καλοῦσι
[11, 43]	ἐνστρατοπεδεύεσθαι περί τε τὸ τῆς	Ἀρτέμιδος	ἱερὸν τίθενται τὰ ὅπλα, τῇ
[11, 17]	αἱ νέαι παραιτοῦνται τὴν πόλιν	ἀρχαὶ	καὶ προθήσουσιν ὑμῖν ὑπὲρ πολέμου
[11, 62]	δύο κατὰ τὸν αὐτὸν ἐνιαυτὸν	ἀρχαὶ	Ῥωμαίων αἱ τὸ μέγιστον ἔχουσαι
[11, 15]	μηδενὸς πράγματος, ἕως ἀποδειχθῶσι νέαι	ἀρχαί.	Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ πολὺν ἐκ
[11, 39]	οὓς δ´ αὐτὸς ὁ τῆς	ἀρχαίας	καταστάσεως πόθος εἰς ταύτην τὴν
[11, 0]	~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ	ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ	ΛΟΓΟΣ ΕΝΔΕΚΑΤΟΣ. ~Ἐπὶ δὲ τῆς
[11, 55]	τὸν κόσμον τοῦ πολιτεύματος τὸν	ἀρχαῖον	διαφθείρειν ἀλλοτρίους καὶ πολεμίους εἶναι
[11, 62]	μόνον ἡμέρας ἀποτίθενται κατὰ τὸν	ἀρχαῖον	ἐθισμὸν ἑκούσιοι, θεοπέμπτων τινῶν σημείων
[11, 6]	τῷ ἑαυτοῦ τόπῳ κατὰ τὸν	ἀρχαῖον	ἐθισμὸν καὶ κόσμον ἀποδώσομεν, ἐάν
[11, 8]	καὶ πλεονεξίαν, ἀποδόντες δὲ τὸ	ἀρχαῖον	σχῆμα τῇ πολιτείᾳ, πτήξαντες οἱ
[11, 62]	μεσοβασιλεῖς ἀποδείκνυσι. καὶ ἐκεῖνοι προειπόντες	ἀρχαιρέσια	καὶ τῷ δήμῳ τὴν διάγνωσιν
[11, 16]	αὐτοὶ νῦν κατηγοροῦσιν, ἐνίκησαν ἐν	ἀρχαιρεσίαις	ἐπιτηδειότεροι φανέντες, ἀεὶ πολεμοῦσιν αὐτοῖς
[11, 53]	τε συγγράψαντες ὑπὲρ τῶν ὑπατικῶν	ἀρχαιρεσιῶν	εἰσέφερον οἱ τότε δημαρχοῦντες ἐκτὸς
[11, 17]	προβούλευμα γενήσεται τῆς βουλῆς ὑπὲρ	ἀρχαιρεσιῶν,	ἔπειτ´ ἐξοίσουσιν οἱ δέκα τὰ
[11, 10]	πενέστατον τοῦ δημοτικοῦ μέρος οὔτ´	ἀρχαιρεσιῶν	ἔτι κύριον γινόμενον οὔτε ψηφοφοριῶν
[11, 54]	τότε προτιθέναι τὸν περὶ τῶν	ἀρχαιρεσιῶν	νόμον, οἵδε τοσούτου ἐδέησαν εἶξαι
[11, 17]	ἐν δὲ τοῖς μεταξὺ τῶν	ἀρχαιρεσιῶν	χρόνοις τοσούτοις οὖσιν, ἐὰν ἐπὶ
[11, 2]	οὓς ἐπάναγκες ἔδει παρεῖναι ταῖς	ἀρχαῖς,	ἀλλὰ καὶ τούτων οἱ πλείους
[11, 19]	ἐκάλουν, ὃν ἔφην εὐθὺς ἐν	ἀρχαῖς	βουλόμενόν τι λέγειν κεκωλῦσθαι πρὸς
[11, 9]	οἷς πάτριον ἦν ἅμα ταῖς	ἀρχαῖς	διὰ φυλακῆς ἔχειν τὴν πατρίδα
[11, 7]	τείχους κακοῖς, καὶ δόξειε ταῖς	ἀρχαῖς	δύναμιν ἐξάγειν τὴν προπολεμήσουσαν τῆς
[11, 16]	ἀξιοῦσιν ὑμᾶς σκοπεῖν καὶ νέας	ἀρχὰς	ἀποδεικνύναι καὶ πάντα μᾶλλον ἢ
[11, 60]	τὴν ἀρχὴν καὶ καθήκῃ νέας	ἀρχὰς	ἀποδείκνυσθαι, τὴν βουλὴν καὶ τὸν
[11, 17]	καὶ συγχωρήσαντες τῇ πόλει νέας	ἀρχὰς	ἀποδεῖξαι καὶ τὰ πρὸς τὸν
[11, 17]	ἀκούσητε ὑπάτους καὶ τὰς ἄλλας	ἀρχὰς	ἀποδειχθείσας ὑπὸ τῆς πόλεως καὶ
[11, 19]	εἰρῆσθαι, καὶ ὅτι δεῖ νέας	ἀρχὰς	ἀποδειχθῆναι, πρὶν ἢ τὸ περὶ
[11, 57]	τῆς ἀρχῆς προσήκουσαν. πονηρῶν τ´	ἀρχὰς	ἔφη πολιτευμάτων αὐτοὺς εἰσάγειν ἀπόρρητα
[11, 18]	τοῖς δέκα λοιδορούμενοι καὶ νέας	ἀρχὰς	καθιστάντες καὶ περὶ κόσμου πολιτικοῦ
[11, 44]	πόλεως Σπόριος Ὄππιος, διαταραχθεὶς κατ´	ἀρχὰς	καὶ αὐτός, ὡς αὐτίκα μάλα
[11, 20]	εἰρήνης, ἁπάσας τὰς ἄλλας καταλύσαντες	ἀρχάς,	καὶ πρὶν ἡμέραν γενέσθαι δικτάτωρ
[11, 5]	ἢ τὰς πατρίους πάλιν ἀποδείκνυσθαι	ἀρχάς·	κἂν τοῦτο μανεὶς ὁ δῆμος
[11, 17]	ἐὰν μὴ τὰ περὶ τὰς	ἀρχὰς	καταστήσωμεν ὡς βουλόμεθα. ἄπιτ´ οὖν,
[11, 17]	μείναθ´, ἕως ἂν ἀποδείξωμεν ἑτέρας	ἀρχάς.	Κλαύδιος γὰρ ἡμᾶς ἔπεισε περὶ
[11, 11]	τὸ δὲ παρ´ ἑκόντων τὰς	ἀρχὰς	λαμβάνειν ἀριστοκρατικόν. τοῦ δὲ πολιτεύματος
[11, 7]	πρότερον, ἀπεχθῶς διακειμένους πρὸς τὰς	ἀρχάς·	οὔτε τοὺς ἡγεμόνας ταῖς ἐκ
[11, 19]	ὁρᾶτε, ὦ πατέρες, οἳ κατ´	ἀρχάς	τ´ οὐκ ἐπέτρεψάν μοι λέγειν
[11, 11]	καὶ δημάρχους καὶ τὰς ἄλλας	ἀρχὰς	τὰς πατρίους, ἢ μένειν ἐπὶ
[11, 18]	τῆς ἀρχῆς ἔπραξαν, καὶ νέας	ἀρχὰς	ψηφοφορεῖτε καὶ δικαστήρια καθίζετε καὶ
[11, 11]	αἱρεῖσθαι βουληθῶσι καὶ τὰς ἄλλας	ἀρχὰς	ὡς πρότερον, ἀποθήσεσθε νόμῳ τὴν
[11, 41]	τὸ λοιπὸν ἀπεῖπον μηδένα Ῥωμαίων	ἄρχειν	διὰ βίου τὴν ἀνυπεύθυνον ἀρχήν,
[11, 9]	πρῶτον μὲν γάρ, ὅτι γνώμης	ἄρχειν	ἠξίωμαι διὰ τιμήν· αἰσχύνη δὲ
[11, 10]	οἷς προσῆκεν ἱερᾶσθαί τε καὶ	ἄρχειν	καὶ τὰς ἄλλας καρποῦσθαι τιμάς,
[11, 24]	ὤφθησαν. οἱ δὲ ταπεινότατοι φυγῆς	ἄρχειν	κατηγορηθέντες ἢ τὰ ἀπόρρητα πρὸς
[11, 43]	μὲν ἀποδειχθέντα δεῖ τὸν στρατηγὸν	ἄρχειν	τῶν δυνάμεων, ἡ δὲ τῶν
[11, 11]	ἐξουσίαν καὶ οὐ δόξετε ἀκόντων	ἄρχειν	τῶν ἴσων· τοῦτο μὲν γὰρ
[11, 62]	τὰς συνθήκας τὸ τῶν ὑπάτων	ἀρχεῖον	ἐπεκύρωσε. ~Τῷ δ´ ἑξῆς ἐνιαυτῷ
[11, 11]	ἐὰν μὲν ὅλον ὑμῶν τὸ	ἀρχεῖον	ἐπὶ τῆς αὐτῆς γένηται προαιρέσεως,
[11, 14]	τῶν ἡττόνων τε καὶ κακιόνων	ἄρχεσθαι.	πολλὰ καὶ περὶ πολλῶν ἔτι
[11, 22]	ἀδελφιδοῦν, ὅτ´ αὐτὸν ἀποθέσθαι τὴν	ἀρχὴν	ἀξιῶν οὐκ ἔπεισεν. ἠκολούθει δ´
[11, 20]	πόλιν εἰς ἀτυχὲς πτῶμα ὤρθωσεν,	ἀρχὴν	ἀπεδείξατε μίαν αὐτοκράτορα πολέμου καὶ
[11, 15]	ὡς ἀποθησομένων τῶν δέκα τὴν	ἀρχήν,	Ἄππιος μὲν πρὸς ταῦτα οὐδὲν
[11, 41]	ἄρχειν διὰ βίου τὴν ἀνυπεύθυνον	ἀρχήν,	αὐτοί τε τοὺς μεγίστους ὀμόσαντες
[11, 22]	πάντας ἠνάγκασαν καὶ καταλῦσαι τὴν	ἀρχὴν	αὐτῶν, ὅπλων γενηθέντας κυρίους διὰ
[11, 11]	ἕξετε καὶ οὐ βίᾳ τὴν	ἀρχήν·	ἐάν τε ὑπάτους πάλιν αἱρεῖσθαι
[11, 56]	ποιοῦντες οὔτε τὴν τῶν ὑπάτων	ἀρχὴν	εἰς ταπεινοὺς καὶ ἀναξίους καταβαλεῖτε
[11, 61]	βουλῆς ἐπαίνους, καὶ παραγγέλλειν τὴν	ἀρχὴν	ἐκέλευον τοῖς ἐθέλουσι τῶν δημοτικῶν
[11, 20]	δικτάτορος ἀνάρρησις γένηται, τὴν μεσοβασίλειον	ἀρχὴν	ἑλέσθαι, τὸν ἐπιτηδειότατον ἐκλέξαντας τῶν
[11, 20]	τὸ κωλῦον οὐδὲν ἐγένετο νέαν	ἀρχὴν	ἐν ἡμέρᾳ κυρωθῆναι μιᾷ βουλομένων
[11, 15]	οὗτοι κατέχωσι τὴν καλὴν ταύτην	ἀρχήν.	ἐπειδὰν δ´ οἷα μαντεύομαι περὶ
[11, 1]	καταλύουσι Ῥωμαῖοι τὴν τῶν δέκα	ἀρχὴν	ἔτη τρία τῶν κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν.
[11, 5]	βουλευτῶν τίνες ὄντες ἢ ποίαν	ἀρχὴν	ἔχοντες νόμιμον; οὐκ εἰς ἐνιαυτὸν
[11, 6]	ὑπάτων καὶ τὴν τῶν δημάρχων	ἀρχὴν	ἐψηφίσαντο, καὶ ὁ χρόνος αὐτῆς
[11, 16]	μετιόντας αὐτοὺς τὴν τῶν δέκα	ἀρχήν,	ἧς αὐτοὶ νῦν κατηγοροῦσιν, ἐνίκησαν
[11, 62]	τῶν πατρικίων μετιέναι τὴν ὕπατον	ἀρχήν·	καὶ γίνονται πάλιν ἐκ τῶν
[11, 60]	ὅταν δὲ τελῶσιν οὗτοι τὴν	ἀρχὴν	καὶ καθήκῃ νέας ἀρχὰς ἀποδείκνυσθαι,
[11, 6]	λοιποὺς νόμους, τότ´ ἀποθησόμεθα τὴν	ἀρχὴν	καὶ λόγον τῶν πεπραγμένων τοῖς
[11, 62]	~Οὗτοι παραλαμβάνουσι πρῶτοι τὴν ἀνθύπατον	ἀρχὴν	κατὰ τὸν τρίτον ἐνιαυτὸν τῆς
[11, 53]	ἅπασι Ῥωμαίοις ἐξεῖναι τὴν ὕπατον	ἀρχὴν	λαμβάνειν τέως γὰρ οἱ πατρίκιοι
[11, 12]	φόβον ἐχθρῶν ὀκνεῖς ἀποθέσθαι τὴν	ἀρχήν,	μή σοι κίνδυνοί τινες ἐξ
[11, 20]	μήτε ὑπάτους μήτ´ ἄλλην νόμιμον	ἀρχὴν	μηδεμίαν, ὥσπερ νῦν οὐκ ἔχετε.
[11, 60]	ἢ χιλιάρχους βούλονται παραλαβεῖν τὴν	ἀρχήν.	ὅ τι δ´ ἂν ἅπασι
[11, 31]	ἀξιοχρέους δόντα καταστήσειν ἐπὶ τὴν	ἀρχήν,	ὅταν ὁ πατὴρ αὐτῆς παραγένηται.
[11, 28]	τὴν κόρην ἄγειν ἐπὶ τὴν	ἀρχὴν	παραγίνεται. ἐκάθητο δ´ ἐπὶ τοῦ
[11, 36]	ἔτι πρὶν ἢ τήνδε τὴν	ἀρχὴν	παραλαβεῖν. ὃν τρόπον δ´ ἔγνων,
[11, 51]	καὶ οἱ παρὰ τούτων τὴν	ἀρχὴν	παραλαβόντες, Μάρκος Γεγάνιος ~{Μηδὲν δ´
[11, 53]	Γενυκίου καὶ Γαΐου Κοιντίου τὴν	ἀρχὴν	παρειληφότων αἱ πολιτικαὶ πάλιν ἀνίσταντο
[11, 45]	κατάλυσιν τῆς δεκαδαρχίας τὴν ὕπατον	ἀρχὴν	πρῶτοι παρὰ τοῦ δήμου λαβόντες
[11, 10]	μισεῖ καὶ τυραννίδα καλεῖ τὴν	ἀρχήν.	~Πῶς οὖν ἐπανορθώσετε ταῦτα καὶ
[11, 63]	δήμου κατασταθῆναι παραλαμβάνουσι τὴν ὕπατον	ἀρχὴν	τῇ διχομήνιδι τοῦ Δεκεμβρίου μηνὸς
[11, 2]	πρόφασις, ὅτι συνύφηναν τὴν δευτέραν	ἀρχὴν	τῇ προτέρᾳ δήμου τε ὑπεριδόντες
[11, 9]	βεβαίως καθέξειν τὴν τῶν προσοίκων	ἀρχήν,	τὸ καταλείπεσθαι μὲν ὑπὸ τῶν
[11, 1]	ποίας αἰτίας καὶ προφάσεις, ἐξ	ἀρχῆς	ἀναλαβὼν πειράσομαι διελθεῖν ἀναγκαίας ὑπολαμβάνων
[11, 12]	λογισμοὺς τύχην. ἐγώ σοι τῆς	ἀρχῆς	ἀποστάντι ὑπισχνοῦμαι πάντων ἀμνηστίαν ὑπάρξειν
[11, 62]	αὐτοῦ μένειν ἐπὶ τοῖς ἐξ	ἀρχῆς	ἐθισμοῖς, ἀπέδοσαν τοῖς βουλομένοις τῶν
[11, 4]	οὐ μὴν ἀλλ´ ἐπεὶ τῆς	ἀρχῆς	ἐκείνης ἀπεστερήμεθα, ὑμᾶς τοὺς ἅμα
[11, 18]	περὶ πάντων, ὧν ἐπὶ τῆς	ἀρχῆς	ἔπραξαν, καὶ νέας ἀρχὰς ψηφοφορεῖτε
[11, 18]	τοὺς δέκα τῷ φόβῳ τῆς	ἀρχῆς.	ἦν γάρ τι καὶ κατεπτηχὸς
[11, 41]	μακροὺς καὶ ἀδιαλείπτους πολέμους ὑπὲρ	ἀρχῆς	καὶ δυναστείας, πρὸς δὲ τοὺς
[11, 4]	καὶ τὴν ἐκείνης ἐξουσίαν τῆς	ἀρχῆς	καὶ δυναστεύοντας τῆς πόλεως ἅπαντας
[11, 8]	τὸν πόλεμον, ὑπὸ τῆσδε τῆς	ἀρχῆς	κληθεῖσι περὶ τῶν ἐν τῇ
[11, 56]	ἀδίκους ἑαυτοῖς κατασκευάζεσθαι δόξετε μηδεμιᾶς	ἀρχῆς	μεταδιδόντες τοῖς δημοτικοῖς. Ἐπαινεσάντων δ´
[11, 61]	περὶ παντὸς ποιούμενοι τέως τῆς	ἀρχῆς	μεταλαβεῖν καί, εἰ μὴ δοθείη
[11, 13]	ᾖ τοῦ μὴ παραχωρεῖν τῆς	ἀρχῆς	μυρίοις γοῦν ὑπῆρξε τυραννίδας ἀποθεμένοις
[11, 12]	ὁμιλίας, οἱ δ´ εἰς μέγεθος	ἀρχῆς,	οἱ δ´ εἰς τὴν ἅπαντας
[11, 11]	καὶ μεγάλῃ βλάβῃ παύσουσι τῆς	ἀρχῆς.	ὁμολογίας δὲ καὶ πίστεις ἀπορρήτους
[11, 62]	οὖν οὐδὲν ἐπὶ τῆς τούτων	ἀρχῆς	οὔτε πολεμικὸν οὔτε πολιτικὸν ἔργον
[11, 21]	προθεῖναι ταῖς γνώμαις, αὖθις ἐξ	ἀρχῆς	πάντας τοὺς βουλευτὰς καλοῦντας, καὶ
[11, 57]	ἁρμόττουσαν, οὔτε τῷ μεγέθει τῆς	ἀρχῆς	προσήκουσαν. πονηρῶν τ´ ἀρχὰς ἔφη
[11, 59]	πᾶσι μετεῖναι Ῥωμαίοις τῆς ὑπατικῆς	ἀρχῆς,	τοῖς γε δὴ βίον ἀνεπίληπτον
[11, 59]	προϊσταμένων, καὶ καταριθμησάμενος ἅπαντας ἐξ	ἀρχῆς	τοὺς κατασχόντας τὴν πόλιν κινδύνους
[11, 55]	εἰσέφερε, μήτε ὑπατείας μήτ´ ἄλλης	ἀρχῆς	τῷ δήμῳ παραχωρεῖν μηδεμιᾶς· τοὺς
[11, 10]	οὐκ ἀποκρύψομαι. κατηγορίαι γίνονται τῆς	ἀρχῆς	ὑμῶν, Ἄππιε, πολλαὶ καὶ παρὰ
[11, 9]	ἐπὶ λοιδορίᾳ καὶ προπηλακισμῷ τῆς	ἀρχῆς	ὑμῶν ποιήσομαι τοὺς λόγους, ἀλλ´
[11, 5]	προστάται; οὐ παρῴχηκεν ὁ τῆς	ἀρχῆς	ὑμῶν χρόνος; οὐκ ἰδιῶται τῷ
[11, 56]	τῆς μεγίστης ἐξουσίας τε καὶ	ἀρχῆς,	χιλιάρχους τε ἀντὶ τῶν ὑπάτων
[11, 20]	ἀνδράσι τούτοις παρελήλυθεν ὁ τῆς	ἀρχῆς	χρόνος, καὶ τὰς ῥάβδους αὐτῶν
[11, 40]	ὁ γὰρ ἐνιαύσιος αὐτοῖς τῆς	ἀρχῆς	χρόνος, ὃν ἐχρῆν αὐτοὺς ἄρξαντας
[11, 14]	τῶν ἴσων τε καὶ κρειττόνων	ἄρχῃς	ὑπὸ τῶν ἡττόνων τε καὶ
[11, 33]	Ἰκιλίου, προαποσταλέντες ὑπὸ τῶν ἄλλων	ἀρχομένης	ἔτι τῆς καταστάσεως, νεανίαι λήματος
[11, 7]	τοῖς τ´ ἄρχουσι καὶ τοῖς	ἀρχομένοις,	μετὰ προθυμίας ἅπαντες ἐπὶ τὰ
[11, 30]	καὶ αὐτὰ τὰ πρὸς τὸν	ἄρχοντα	εἰρῆσθαι προσήκοντα εἶπε· πατέρα μὲν
[11, 41]	πρὸς δὲ τοὺς παρὰ νόμον	ἄρχοντας	ὑμῶν μὴ θέλειν ἄρασθαι τὰ
[11, 62]	τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ τετάρτης ὀλυμπιάδος	ἄρχοντος	Ἀθήνησι Διφίλου. μετασχόντες δ´ αὐτῆς
[11, 1]	ἣν ἐνίκα στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖος,	ἄρχοντος	Ἀθήνησι Φιλίσκου καταλύουσι Ῥωμαῖοι τὴν
[11, 55]	μηδεμίαν ποιουμένους μήτ´ ἰδιώτου μήτ´	ἄρχοντος.	ἅπαντας γὰρ τοὺς ἐπιχειροῦντας τὰ
[11, 25]	πρεσβευτὴς παρὰ Ῥωμαίοις ἐξουσίαν μὲν	ἄρχοντος	ἔχων καὶ δύναμιν, ἀσυλίαν δὲ
[11, 7]	συμφέρον ἅπασι φαίνηται τοῖς τ´	ἄρχουσι	καὶ τοῖς ἀρχομένοις, μετὰ προθυμίας
[11, 43]	δὲ τοῖς μὴ κατὰ νόμον	ἄρχουσι	ποιεῖν τὸ κελευόμενον οὐκ εὐπείθειαν
[11, 7]	ἀλλ´ ἵνα βεβαιότερον αὐτῶν ἕτεροι	ἄρχωσι,	τοῖς δ´ ἡγεμόσιν, ὅτι πολέμιον
[11, 40]	ἐξέτρεχον δ´ ἐκ τῶν σκηνῶν	ἃς	διεπορεύετο μεταξὺ δειπνοῦντες ἅπαντες ἀθρόοι
[11, 56]	φυλακὰς ἀντεμηχανῶντο πρὸς τὰς ἐπιβουλάς,	ἃς	ἐκ τῶν πατρικίων ἔσεσθαι σφίσιν
[11, 22]	Ἀππίου θεῖος, ἐμπεδῶν τὰς ὑποσχέσεις,	ἃς	ἐπὶ τῆς βουλῆς ἐποιήσατο πρὸς
[11, 45]	τὴν πολιτείαν, τὰς ὑποσχέσεις φυλάττοντες,	ἃς	ἐποιήσαντο πρὸς τοὺς δημοτικούς, ὅτ´
[11, 45]	ἐξέβαλε τὰς ἀμφισβητήσεις τῶν πατρικίων,	ἃς	ἐποιοῦντο πρὸς τοὺς δημοτικοὺς πρότερον,
[11, 34]	καὶ οὐκ ἀσήμους γυναῖκας ὀνομάζοντες,	ἃς	ἔφασαν εἰδέναι Νομιτωρίαν ἐγκύμονα γενομένην
[11, 10]	καὶ τὰς ἄλλας καρποῦσθαι τιμάς,	ἃς	οἱ πατέρες αὐτῶν ἐκαρποῦντο, ἄχθονται
[11, 13]	διώκουσα καὶ πόθος ἡδονῶν ὀλεθρίων,	ἃς	οἱ τυραννικοὶ φέρουσι βίοι. εἰ
[11, 1]	καὶ τὰς αἰτίας ἀκοῦσαι, δι´	ἃς	τὰ θαυμαστὰ καὶ παράδοξα ἔργα
[11, 1]	κατασχοῦσαι τὴν πόλιν ἀνάγκαι, δι´	ἃς	ταῦτα τὰ δεινὰ καὶ σχέτλια
[11, 3]	ὑπ´ αὐτῆς τάς τε ὕβρεις	ἃς	ὑβρίσθησαν ἀποτίσασθαι καὶ τὰ ἀπολωλότα
[11, 41]	τυραννίδα πάσῃ παρανομίᾳ τε καὶ	ἀσελγείᾳ	χρωμένην καὶ ἔτι μᾶλλον χρησομένην,
[11, 2]	ὄψει δυναμένοις ἰδεῖν, οὓς ἔμελλον	ἀσελγές	τι πράττοντες αἰσχύνεσθαι. ~Ἐρημουμένης δὲ
[11, 63]	καταλιπεῖν οἱ πονηρότατοί τε καὶ	ἀσελγέστατοι	Ῥωμαίων, ἀλλὰ τόπον μεταλαμβάνειν, ἐν
[11, 34]	τὰς ἑαυτῶν, πολλὰς καὶ οὐκ	ἀσήμους	γυναῖκας ὀνομάζοντες, ἃς ἔφασαν εἰδέναι
[11, 2]	αὐτοὺς Λατίνων μὲν διὰ τὸ	ἀσθενές,	Ἑρνίκων δὲ διὰ τὴν ἔναγχος
[11, 30]	ἧς εἶναι κράτιστον ἔργον τοῖς	ἀσθενέσι	καὶ ἐρήμοις τῶν πολιτῶν βοηθεῖν.
[11, 28]	ὡς δὲ τῷ βήματι προσῆλθεν,	ἀσθμαίνων	ἔτι καὶ μετέωρος τὸ πνεῦμα
[11, 1]	μὴ λόγων, ἀλλ´ ἔργων καλῶν	ἄσκησιν	ἡγοῦνται τὴν φιλοσοφίαν, τὸ μὲν
[11, 27]	ἐθεάσαντο τόν τε Σίκκιον αὐτὸν	ἀσκύλευτον	ἐρριμμένον καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας,
[11, 39]	γένοιτο ἰσχυρὰ τὰ τῶν ἐναντίων,	ἄσμενοι	χωρήσειν ἐπ´ ἐκείνους. ἐρημούμενον δὴ
[11, 26]	ἔμελλον ἕξειν μεταστρατοπεδευσάμενοι. ~Οἱ δ´	ἀσμένως	δέχεσθαι τὰς παραινέσεις σκηψάμενοι· Τί
[11, 59]	ὡμολογημένον δίκαιον εἶναι τὸν νόμον	ἀσμένως	ἤκουον, τὸ δ´ εἰς ἑτέρους
[11, 37]	μεγαλόφρονι πρέπον. αἰτησάμενος γὰρ ἐξουσίαν	ἀσπάσασθαι	τὴν θυγατέρα τοὺς τελευταίους ἀσπασμοὺς
[11, 37]	ἀσπάσασθαι τὴν θυγατέρα τοὺς τελευταίους	ἀσπασμοὺς	ἐπ´ ἐξουσίας καὶ διαλεχθῆναι μόνῃ
[11, 30]	τὴν παρθένον, ὡς ἐλευθέρᾳ καὶ	ἀστῇ	προσῆκεν, ἁρμοσθῆναι κατὰ νόμον Ἰκιλίῳ,
[11, 28]	ἐστιν ὁ τολμήσας ἅψασθαι παιδὸς	ἀστῆς	καὶ τί βουλόμενος. ~Σιωπῆς δὲ
[11, 9]	τῶν πατρικίων πολλοὶ τὰς κατ´	ἄστυ	ποιοῦνται διατριβὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ
[11, 25]	μὲν ἄρχοντος ἔχων καὶ δύναμιν,	ἀσυλίαν	δὲ καὶ σεβασμὸν ἱερέως. ὡς
[11, 19]	πρὸς ὑμᾶς· ὡς μὲν γὰρ	ἀσύμφορος,	οὐδὲ τῶν διασυράντων αὐτὴν οὐδεὶς
[11, 57]	μίαν αἰτίαν, ὅτι πονηρὰς καὶ	ἀσυμφόρους	γνώμας εἰσηγεῖσθαι μέλλοντες κατὰ τῶν
[11, 16]	τοῦτο δύνανται συνιδεῖν, ὅτι γνώμας	ἀσυμφόρους	εἰσφέρουσι, μᾶλλον δ´ εὐχὰς ἀδυνάτους
[11, 41]	τιμωρίαν δικαίαν καὶ ὑμῖν αὐτοῖς	ἀσφάλειαν,	ἵνα μὴ ταὐτὰ πάθητε, παρασκευαζόμενοι
[11, 19]	ἂν ἥ τε χώρα δι´	ἀσφαλείας	γένοιτο, καὶ δίκην δοῖεν οἱ
[11, 41]	θέλειν ἄρασθαι τὰ ὅπλα ὑπὲρ	ἀσφαλείας	τε καὶ ἐλευθερίας. οὐκ ἀναλήψεσθε
[11, 27]	τοῦ σώματος, ἵνα μετὰ πολλῆς	ἀσφαλείας	τε καὶ τιμῆς ἐπὶ τὴν
[11, 43]	στρατηγοὺς καταλιπεῖν οὔτε ὅσιον οὔτ´	ἀσφαλὲς	εἶναι πᾶσι νομιζόντων· ὅ τε
[11, 7]	αὐτοὺς εἴα τὴν ἑαυτῶν ἔχειν	ἀσφαλῶς.	ἐὰν γὰρ τοῦτο μάθητε, καὶ
[11, 43]	εἰσεληλυθέναι· κραυγή τε καὶ δρόμος	ἄτακτος	ἀνὰ τὴν πόλιν ἦν. οὐ
[11, 10]	ἀναγκαιοτέραν τῆς πατρίδος; οὐ γὰρ	ἄτερ	αἰτίας ταῦθ´ οὕτως ἔχει. ἐγὼ
[11, 58]	ὀργὴν δεξαμένων τὸ πρᾶγμα παρελθὼν	ἅτερος	τῶν ὑπάτων Γενύκιος ἀπολογεῖσθαι καὶ
[11, 47]	ὑπὸ τῆς βουλῆς Οὐαλέριος μὲν	ἅτερος	τῶν ὑπάτων τὴν ἡμίσειαν ἔχων
[11, 61]	Αὖλον Σεμπρώνιον Ἀτρατῖνον καὶ Λεύκιον	Ἀτίλιον	Λοῦσκον καὶ Τίτον Κλύλιον Σικελόν.
[11, 40]	ἐτράπετο, μὴ περιιδεῖν μήτ´ αὐτὸν	ἀτιμώρητον	γενόμενον μήτε τὴν πατρίδα προπηλακιζομένην.
[11, 41]	ἐὰν τὰς ἐμὰς ταύτας συμφορὰς	ἀτιμωρήτους	ἐάσητε, οὐκ ἐφ´ ὑμῶν πολλοὺς
[11, 61]	ἐπιφανεῖς χιλιάρχους ἀποδεικνύουσιν, Αὖλον Σεμπρώνιον	Ἀτρατῖνον	καὶ Λεύκιον Ἀτίλιον Λοῦσκον καὶ
[11, 62]	Παπίριος Μογιλλᾶνος καὶ Λεύκιος Σεμπρώνιος	Ἀτρατῖνος,	ἑνὸς τῶν ἀποθεμένων τὴν χιλιαρχίαν
[11, 39]	καὶ πέρα δεινῶν διὰ τὸ	ἀτυχὲς	κάλλος παθούσης, οὓς δ´ αὐτὸς
[11, 20]	καὶ φερομένην τὴν πόλιν εἰς	ἀτυχὲς	πτῶμα ὤρθωσεν, ἀρχὴν ἀπεδείξατε μίαν
[11, 22]	ἐξουσίαν αὐτῶν οἱ δέκα ἀφείλαντο·	αὐθαδείᾳ	δὲ πολλῇ πρὸς ἄμφω τὰ
[11, 4]	φυλάττῃς τὴν συνήθη πρὸς ἅπαντας	αὐθάδειαν,	δημάρχους μὲν ποίους ἐπικαλέσομαι; καταλέλυται
[11, 2]	ἀκολάστοις τῶν νέων πολὺ τὸ	αὔθαδες	προσεγίνετο μηδ´ ὄψει δυναμένοις ἰδεῖν,
[11, 60]	τάξεως τῆς ἐναντιουμένης τοῖς δημοτικοῖς	αὐθαδέστατος	εἶναι καὶ δυνατώτατος. οὗτος ἐκ
[11, 55]	προγόνων τὴν αἵρεσιν τῆς πολιτείας	αὐθαδεστέραν	γνώμην εἰσέφερε, μήτε ὑπατείας μήτ´
[11, 43]	μηδὲν ἔτι δεδοικέναι τοὺς ἡγεμόνας	αὐθαδέστερον	αὐτῶν καθήπτετο λυμεῶνας τε καὶ
[11, 3]	καταγραφὴν τῶν στρατιωτῶν ποιήσασθαι, πότερον	αὐθάδη	καὶ μισοπόνηρον οἵας ἔθος ἦν
[11, 46]	καὶ παραδοθεὶς εἰς τὸ δεσμωτήριον	αὐθημερὸν	ἀποθνήσκει. οἱ δὲ λοιποὶ τῶν
[11, 44]	τοὺς ταχθέντας εἰς τὸν Ἀουεντῖνον	αὐθημερὸν	ἐπὶ τοὺς ἑαυτῶν χάρακας, καὶ
[11, 21]	τοὺς δέκα προθεῖναι ταῖς γνώμαις,	αὖθις	ἐξ ἀρχῆς πάντας τοὺς βουλευτὰς
[11, 59]	ὑπὲρ τοῦ νόμου παρῄει, παρελθὼν	αὖθις	ἐρωτᾷ πρῶτον Οὐαλέριον, τί τῷ
[11, 52]	αὐτῶν ἀποκρινομένων, ἀλλ´ ἀγανακτούντων παρελθὼν	αὖθις	Σκάπτιος ἐπὶ τὸ βῆμα· Ἔχετ´,
[11, 60]	τὴν βουλὴν καὶ τὸν δῆμον	αὖθις	συνελθόντας διαγνῶναι, πότερον ὑπάτους ἢ
[11, 61]	αὐτὴν ἄνδρας ἐπιφανεῖς χιλιάρχους ἀποδεικνύουσιν,	Αὖλον	Σεμπρώνιον Ἀτρατῖνον καὶ Λεύκιον Ἀτίλιον
[11, 50]	φήμαις τ´ ἀδεσπότοις καὶ εἰκασμοῖς	αὐξηθεῖσα	οὐκ ὀλίγοις, ὡς καταλυσόντων τῶν
[11, 22]	πολλὰς αἰτίας καὶ ἐκ πολλῶν	αὐξηθεῖσα	χρόνων, δι´ ἣν ἔχαιρον ἑκάτεροι
[11, 32]	καὶ τριῶν ἢ τεττάρων ὡρῶν	αὔριον	ἐκ τοῦ χάρακος δεῦρο ἀγαγεῖν.
[11, 32]	ὁμολογεῖτε περὶ αὐτῆς εἰς τὴν	αὔριον	ἡμέραν. ἀπόχρη γὰρ ὁ χρόνος
[11, 35]	αὑτῶν γυναῖκας καὶ θυγατέρας τὰ	αὐτὰ	ἐκείνῃ παθεῖν. ταῦτά τε δὴ
[11, 30]	τῆς κόρης θεῖος ὀλίγα καὶ	αὐτὰ	τὰ πρὸς τὸν ἄρχοντα εἰρῆσθαι
[11, 13]	θνητοῦ σώματος κατάλιπε τοῖς ἐγγόνοις.	αὗται	γάρ εἰσι βέβαιοι καὶ ἀληθεῖς
[11, 62]	τῶν ἀποθεμένων τὴν χιλιαρχίαν ἀδελφός.	αὗται	δύο κατὰ τὸν αὐτὸν ἐνιαυτὸν
[11, 28]	κακῶς. ὡς δ´ οὐκ ἔπειθον	αὐτάς,	ἀλλὰ καὶ φυλακῆς ἑώρα τὴν
[11, 1]	τοιαύτης ἐμπειρίας ὠφελεῖν, καὶ ἄγειν	αὐτὰς	ἑκούσας ἐπὶ τὰ συμφέροντα διὰ
[11, 13]	καὶ τῶν εὐημεριῶν διώκειν, ἀλλ´	αὐτὰς	καρποῦσθαι τὰς ἀληθεῖς τιμάς, ἀπόδος
[11, 29]	ἐὰν τέκῃ, δοῦναι τὸ παιδίον	αὐτῇ.	κἀκείνη φυλάττουσα τὰς ὑποσχέσεις γενομένης
[11, 9]	καὶ δυσχεραίνουσιν ὀλίγου δεῖν πάντες	αὐτῇ,	μέγιστον ὑμῖν γενέσθω τεκμήριον {πάντες
[11, 34]	ἐλευθέρας κατὰ γένος ἢ φιλίαν	αὐτῇ	προσηκούσης, παρ´ ἧς πιστῶς τε
[11, 60]	δυεῖν ἀνάγκη τῶν χαλεπωτάτων θάτερον	αὐτῇ	συμπεσεῖν, ἢ διὰ τὰς πολιτικὰς
[11, 19]	οὐδὲν ὠφελήσω τὸ κοινὸν ὀλίγων	αὐτῇ	συνειρηκότων· ἑτέραν τε γνώμην παρὰ
[11, 29]	κἀκείνη φυλάττουσα τὰς ὑποσχέσεις γενομένης	αὐτῇ	ταύτης τῆς θυγατρὸς πρὸς μὲν
[11, 7]	ὀκνοῦσιν. ὅταν δὲ νοσοῦσα ἐν	αὑτῇ,	πρὶν ἢ τὰ ἔνδον καταστήσασθαι,
[11, 1]	διὰ τὸν ἔρωτα· προσθήκη γὰρ	αὕτη	γε καὶ τελευταία τῆς ὀργῆς
[11, 3]	ἀπὸ τῆς Ῥώμης ἡ πόλις	αὕτη	τετταράκοντα καὶ ἑκατὸν σταδίους πλησίον
[11, 61]	τοὺς ἐκ τῶν πατρικίων μετιόντας	αὐτὴν	ἄνδρας ἐπιφανεῖς χιλιάρχους ἀποδεικνύουσιν, Αὖλον
[11, 33]	τὴν ἐγγύην προαχθῇ, μετὰ βίας	αὐτὴν	ἀπάγειν, ἑαυτῷ τε πλείονα φυλακὴν
[11, 37]	βούλεται, πρὶν ἐκ τῆς ἀγορᾶς	αὐτὴν	ἀπαχθῆναι, συγχωρήσαντος τοῦ στρατηγοῦ καὶ
[11, 31]	τῆς παρθένου καὶ τῶν περὶ	αὐτὴν	γυναικῶν ἐγίνετο καὶ κοπετός, πολλὴ
[11, 43]	ὥστε κακόν τι γενέσθαι δι´	αὐτήν.	διεξιόντες γὰρ τοὺς στενωποὺς ἐβόων,
[11, 3]	καὶ μὴ περιμένειν, ἕως ἐπ´	αὐτὴν	ἔλθωσι τὴν πόλιν αἱ τῶν
[11, 53]	γὰρ οἱ πατρίκιοι μόνοι μετῄεσαν	αὐτὴν	ἐν ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις ἀποδεικνύμενοι
[11, 29]	τις ἐγγυητὰς καθιστὰς ἀξιοχρέους ἄξειν	αὐτὴν	ἐπὶ τὴν δίκην· εἰ δὲ
[11, 44]	γεγονότι καὶ τῶν προσδοκωμένων δι´	αὐτὴν	ἔσεσθαι κακῶν, οὐκέτι τῶν κοινῶν
[11, 45]	κεῖσθαι Ῥωμαίοις ἐξ ἴσου, τὴν	αὐτὴν	ἔχοντας δύναμιν τοῖς ἐν ταῖς
[11, 35]	οὕτως ὑπεράνθρωπός τις ὥρα περὶ	αὐτὴν	καὶ χάρις ἦν· καὶ τὸ
[11, 19]	καὶ δίκην δοῖεν οἱ τολμήσαντες	αὐτὴν	κακῶς ποιεῖν, καὶ τὴν πάτριον
[11, 5]	ὁ δῆμος ὑπομείνῃ, πάλιν τὴν	αὐτὴν	κατάστασιν ἔχετε καὶ κωλύετε λέγειν,
[11, 28]	δ´ οὐκ ἠδύνατο πρὸς γάμον	αὐτὴν	λαβεῖν ἐκείνην τε ὁρῶν ἐγγεγυημένην
[11, 36]	περὶ τῆς παιδός, ὡς ὑποβάλοιτο	αὐτὴν	Νομιτωρία λαβοῦσα παρὰ τῆς Κλαυδίου
[11, 56]	παρέξουσα γένοιτ´ ἄν, ἐὰν οὗτος	αὐτὴν	ὁ σὸς ἀδελφός, ὦ Μάρκε
[11, 19]	γὰρ ἀσύμφορος, οὐδὲ τῶν διασυράντων	αὐτὴν	οὐδεὶς ἐτόλμησεν εἰπεῖν· καὶ διδάξω,
[11, 52]	γῆς ὀμωμοκότες ὧν ἂν εὕρωσιν	αὐτὴν	οὖσαν τούτων ἐπικρινεῖν· τοῖς τε
[11, 9]	τῶν πατρικίων, οὔτε πολέμου κατασχόντος	αὐτὴν	οὔτε νόσου λοιμικῆς οὔτ´ ἄλλης
[11, 33]	τοὺς μάρτυρας καὶ τὴν θεράπαιναν	αὐτὴν	παραδούς· ἐφ´ οἷς ἅπασι πολὺς
[11, 3]	πρὸς τὸν πόλεμον ἐλαύνουσιν ἐπ´	αὐτὴν	στρατεύμασι μεγάλοις. καὶ κατὰ τὸν
[11, 36]	εἴτε διαλύσασθαι πρὸς τοὺς τρέφοντας	αὐτὴν	χρηματισθεὶς ἢ χαρισάμενος. ἐν δὲ
[11, 42]	ἕτεροι Ῥωμαίων ἡγεμόνες ἔκ τ´	αὐτῆς	ἄγοντες τῆς πόλεως στρατιὰν καὶ
[11, 52]	αἱρεθεὶς ὁ Ῥωμαίων δῆμος μηδέποτ´	αὐτῆς	ἀντιποιησάμενος ἑαυτῷ προσδικάσῃ τοὺς ἀμφισβητοῦντας
[11, 13]	μοῖρα δόξεις γεγονέναι δυναστείαν βαρεῖαν	αὐτῆς	ἀφελόμενος. ποίησαι δὲ τούτων παραδείγματα
[11, 30]	δίκης ἔφη τελευτῶν· Ἐπειδὴ ταχεῖαν	αὐτῆς	βούλεται γενέσθαι τὴν κρίσιν Κλαύδιος,
[11, 11]	ὑμῶν τὸ ἀρχεῖον ἐπὶ τῆς	αὐτῆς	γένηται προαιρέσεως, διὰ σὲ πάντες
[11, 28]	τινας ἀεὶ πρὸς τὰς τροφοὺς	αὐτῆς	γυναῖκας ἦν γὰρ ὀρφανὴ μητρὸς
[11, 52]	ὀργὴν ἔχοντες, ὅτι τοὺς ἀποστερουμένους	αὐτῆς	δικαστὰς ἠξίωσαν λαβεῖν, ἵνα μηδ´
[11, 62]	ἄρχοντος Ἀθήνησι Διφίλου. μετασχόντες δ´	αὐτῆς	ἑβδομήκοντα καὶ τρεῖς μόνον ἡμέρας
[11, 18]	ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι χωρὶς ὀλίγων τῆς	αὐτῆς	ἐγένοντο προαιρέσεως· οἱ μὲν ἀναγκαῖα
[11, 32]	καὶ τὴν ἐγγύην ὁμολογεῖτε περὶ	αὐτῆς	εἰς τὴν αὔριον ἡμέραν. ἀπόχρη
[11, 3]	οὖσαν σφίσι καὶ πολλὰ δῃώσαντες	αὐτῆς	ἐν Ἀλγιδῷ πόλει τίθενται τὸν
[11, 22]	ἄν μοι πολὺν ἐπὶ τῆς	αὐτῆς	ἐξουσίας διαμεῖναι χρόνον· ἡ γὰρ
[11, 11]	καὶ μένειν ὑμᾶς ἐπὶ τῆς	αὐτῆς	ἐξουσίας ψηφίσωνται, κατὰ νόμον ἕξετε
[11, 35]	ἀπολογουμένων προσεῖχεν οὔτε τοῖς δάκρυσιν	αὐτῆς	ἐπεκλᾶτο, τήν τε συμπάθειαν τῶν
[11, 60]	τὸ μὴ πᾶσι τοῖς μέρεσιν	αὐτῆς	εὐαρεστεῖν ἀμφοτέρους παρελθὼν ὁ ὕπατος
[11, 46]	δούλην ἀπάγειν ὑπὸ τοῦ μνηστῆρος	αὐτῆς	Ἰκιλίου· καὶ τὴν αἰτίαν εἰς
[11, 31]	τὴν κόρην Ἰκίλιος ἐμφύεταί τε	αὐτῆς	καί φησιν· Οὐκ ἐμοῦ γε
[11, 6]	ἀρχὴν ἐψηφίσαντο, καὶ ὁ χρόνος	αὐτῆς	οὔπω παρελήλυθεν, ὥσπερ σοι δοκεῖ.
[11, 32]	τὴν διεγγύησιν, ἕως ὁ πατὴρ	αὐτῆς	παραγένηται. ἀπάγεσθε οὖν, ὦ Νομιτώριε,
[11, 31]	τὴν ἀρχήν, ὅταν ὁ πατὴρ	αὐτῆς	παραγένηται. περὶ δὲ τῶν ἐγγυητῶν
[11, 11]	πατρίους, ἢ μένειν ἐπὶ τῆς	αὐτῆς	πολιτείας. ἐάν τε γὰρ ἀγαπῶσι
[11, 3]	ἐκεῖνοι οἱ πολέμῳ κρατηθέντες ὑπ´	αὐτῆς	τάς τε ὕβρεις ἃς ὑβρίσθησαν
[11, 29]	κόρην, Ἄππιε Κλαύδιε· κύριος δ´	αὐτῆς	ὢν κατὰ τοὺς νόμους ἄγω.
[11, 29]	ἐπὶ σοῦ λέγειν τὴν δίκην	αὐτίκα	μάλα, καὶ μὴ διεγγυᾶν τὸ
[11, 44]	κατ´ ἀρχὰς καὶ αὐτός, ὡς	αὐτίκα	μάλα τῶν ἐχθρῶν σφίσιν ἐπιθησομένων
[11, 1]	ἀκούσωσι πράξεις, ἀρκοῦνται τὸ κεφάλαιον	αὐτὸ	καὶ τὸ πέρας τῶν πραγμάτων
[11, 61]	πρότερον, ἢ διὰ τῶν ὅπλων	αὐτὸ	ληψόμενοι, ἐπειδὴ τὸ συγχώρημα ἔλαβον,
[11, 61]	ὑπὸ τῶν ὑπάτων, καὶ λαβόντες	αὐτὸ	μετὰ πολλῆς χαρᾶς οἱ δήμαρχοι
[11, 45]	πόλεως ἁπάσης δόγματα νομίζοντες, ἀλλ´	αὐτὸ	μόνοις ἐκείνοις ἴδιον· ὅ τι
[11, 7]	πόλις ἅπτηται πολέμου, καὶ τὸ	αὐτὸ	συμφέρον ἅπασι φαίνηται τοῖς τ´
[11, 49]	τέκνα τε καὶ συγγένειαν καὶ	αὐτὸ	τὸ ταπεινὸν σχῆμα καὶ ἄλλα
[11, 16]	ἐχθροὺς κακῶς ποιεῖν· καὶ οὐδ´	αὐτὸ	τοῦτο δύνανται συνιδεῖν, ὅτι γνώμας
[11, 20]	πολεμοῦσα ἀνθέξει συνελθόντων εἰς τὸ	αὐτὸ	τῶν πολεμίων ἀμφοτέρων. τοιούτων δὴ
[11, 3]	δι´ ὑποψίας ἦν αὐτοῖς ἑκάτερον,	αὐτοὶ	δὲ σφίσιν αὐτοῖς οἱ δέκα.
[11, 15]	Κλαύδιε, περὶ τῶν ἰδίων συμφερόντων	αὐτοὶ	διαγνωσόμεθα τῆς σῆς οὐδὲν δεόμενοι
[11, 2]	ἑταίρων καὶ τὰς δίκας ταύτας	αὐτοὶ	δικάζοντες· μάλιστα δ´ ὅτι τοῖς
[11, 3]	ὑπὸ τῶν δυνατῶν ἐπιταττομένοις· ἔπειτ´	αὐτοὶ	{εἴ τι} δόξειν ὑπηρετοῦντες τῇ
[11, 55]	ἰδιωτικὸν σύλλογον ὑπὸ τῶν ὑπάτων	αὐτοὶ	καθ´ ἑαυτούς. Γάϊος μὲν οὖν
[11, 36]	εἰ μὲν οὖν ἀλλήλους ἔπεισαν	αὐτοί,	καλῶς ἂν εἶχεν· ἐπεὶ δ´
[11, 2]	ὥσθ´, ὅπερ εἰκὸς ἦν, τελευτῶντες	αὐτοὶ	κατελείφθησαν οἱ φιλοτύραννοι, καὶ οἷς
[11, 23]	θέμενοι τὴν παρεμβολὴν πολλὰς καὶ	αὐτοὶ	λαμβάνοντες ὑπὸ τῶν πολεμίων πληγὰς
[11, 52]	τὴν ἑαυτῶν ἀνακομίσασθαι κτῆσιν, ἣν	αὐτοὶ	μεθ´ ὅρκου δικάσαντες ἑτέρων ἐπέγνωσαν
[11, 16]	τὴν τῶν δέκα ἀρχήν, ἧς	αὐτοὶ	νῦν κατηγοροῦσιν, ἐνίκησαν ἐν ἀρχαιρεσίαις
[11, 56]	παρέλαβον, καὶ μετὰ τοῦτο συνέδριον	αὐτοὶ	πάλιν ἐκ τῶν φιλοδημοτάτων συναγαγόντες
[11, 16]	ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγῶνα, καὶ	αὐτοὶ	πάσῃ προθυμίᾳ καὶ σπουδῇ βοηθεῖν,
[11, 18]	οὐκ ἐπὶ τὰς ἐκείνων πόλεις	αὐτοὶ	στρατευσόμεθα; ἀλλ´ οἴκοι μένοντες καὶ
[11, 1]	τὸν βάρβαρον τριακοσίας ἄγοντα μυριάδας	αὐτοὶ	σὺν τοῖς συμμάχοις οὐ πλείους
[11, 45]	Ποτῖτος καὶ Μάρκος Ὁράτιος Βαρβᾶτος,	αὐτοί	τε δημοτικοὶ τὰς φύσεις ὄντες
[11, 27]	ἄλλους ἄνδρας, οἷς πρώτοις ἐνέτυχεν,	αὐτοί	τε πολλὰ τραύματα λαβόντες μόλις
[11, 41]	διὰ βίου τὴν ἀνυπεύθυνον ἀρχήν,	αὐτοί	τε τοὺς μεγίστους ὀμόσαντες ὅρκους,
[11, 21]	οἱ μετ´ αὐτοῦ ἑστῶτες ὅταν	αὐτοὶ	τύχωσιν ἐξουσίας ὑπατικῆς, δίκας τ´
[11, 27]	ἀνδροφόνους· εἰ δὲ μή, δικαστήριον	αὐτοῖς	ἀποδοῦναι παραχρῆμα. καὶ πολλοὶ ἦσαν
[11, 19]	τε γνώμην παρὰ τὰς εἰρημένας	αὐτοῖς	ἀποφηνάμενος, κἂν τὰ κράτιστα ὑποθῶμαι,
[11, 41]	πράττοντες τιμωρίαν δικαίαν καὶ ὑμῖν	αὐτοῖς	ἀσφάλειαν, ἵνα μὴ ταὐτὰ πάθητε,
[11, 4]	ἐν τῷ συνεδρίῳ τὰς συμφερούσας	αὐτοῖς	γνώμας καὶ τοῖς μὴ ταὐτὰ
[11, 39]	ὀλιγαρχίας ὅπλα ἔχοντες μέγα παρεῖχον	αὐτοῖς	δέος, οἵ τε περὶ τὸν
[11, 49]	πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων ἐναντιωθέντων	αὐτοῖς	ἐκ τοῦ φανεροῦ, μάλιστα δὲ
[11, 3]	οὐδέτερον, ἐπεὶ δι´ ὑποψίας ἦν	αὐτοῖς	ἑκάτερον, αὐτοὶ δὲ σφίσιν αὐτοῖς
[11, 3]	ποιεῖν, ὅπως τόν τε πόλεμον	αὐτοῖς	ἐκείνη ψηφιεῖται καὶ τὴν τοῦ
[11, 44]	ἔμενον ἐφ´ ἡσυχίας. ~Ἧκον δ´	αὐτοῖς	ἐπίκουροι μετ´ οὐ πολὺ καὶ
[11, 57]	ταῦτα παρακαλοῦντας, ἀλλὰ τοὺς σφίσιν	αὐτοῖς	ἐπιτηδειοτάτους. τῶν μὲν οὖν ἄλλων
[11, 27]	ταῦτα καὶ τὰ ἄλλα μέγιστον	αὐτοῖς	ἐφάνη τεκμήριον τοῦ μὴ πρὸς
[11, 23]	τοῦ πολιτικοῦ πλήθους. ἀλλ´ οὐδὲν	αὐτοῖς	ἐχώρει κατὰ νοῦν τοσαύτην μὲν
[11, 9]	τῶν συμφερόντων οὐχὶ τὸ ὑμῖν	αὐτοῖς	ἰδίᾳ λυσιτελοῦν ὀφείλοντας σκοπεῖν, ἐάν
[11, 37]	καὶ τότε συμπροπεμπόντων. ἠκολούθει δ´	αὐτοῖς	καὶ ἄλλος ὄχλος δημοτῶν οὐκ
[11, 45]	γνῷ, τοῦθ´ ἡγούμενοι σφίσι τ´	αὐτοῖς	καὶ τοῖς ἄλλοις πολίταις τετάχθαι.
[11, 49]	θριάμβους. οὐ μὴν ἐχώρησέ γε	αὐτοῖς	κατ´ ἐλπίδα τὸ ἔργον. συναχθεῖσα
[11, 54]	ὅρκους, οἵπερ εἰσὶ μέγιστοι παρ´	αὐτοῖς,	κατὰ τῆς ἑαυτῶν πίστεως διομοσάμενοι,
[11, 23]	Αἰκανοὺς πόλεμον ἀφίκοντο· συνεστρατεύετο δ´	αὐτοῖς	Λατίνων τε καὶ ἄλλων συμμάχων
[11, 22]	συναρπάσαντες, ἔπειτα δέος γὰρ εἰσῆλθεν	αὐτοῖς,	μὴ πρὸς ἀλκὴν οἱ κωλυόμενοι
[11, 17]	τείχεσι, τί ποιήσομεν, Κλαύδιε; ἐροῦμεν	αὐτοῖς	νὴ Δία· μείναθ´, ἕως ἂν
[11, 3]	αὐτοῖς ἑκάτερον, αὐτοὶ δὲ σφίσιν	αὐτοῖς	οἱ δέκα. τέλος δ´ οὖν
[11, 25]	ἁπλοῦς τά τ´ ἄλλα ἐπείθετο	αὐτοῖς,	ὅσα συμφέρειν ὑπελάμβανε, καὶ πρῶτον
[11, 13]	μαρτυρεῖται γάρ τοι παρὰ πάντων	αὐτοῖς,	ὅτι τῆς ἀριστοκρατίας, ἣν ἐκβαλοῦσα
[11, 3]	φιλάνθρωπον καὶ μέτριον. ἐδόκει τ´	αὐτοῖς	οὐδ´ ἐκεῖνο μικρᾶς εἶναι ζητήσεως
[11, 42]	αὐτῶν ἑκάστοτε ἀγῶνας. ἐγίνετο δ´	αὐτοῖς	οὐδὲν τῶν ἐκ διαλογισμοῦ· οὐδὲ
[11, 54]	ἵνα μηδέ τι τῶν ἐγνωσμένων	αὐτοῖς	πεισθεῖσιν ἐξῇ καταλύειν. ~Πρὸς δὴ
[11, 27]	καὶ διέσπειραν λόγον, ὡς ἐπιφανεὶς	αὐτοῖς	πολεμίων λόχος τόν τε Σίκκιον
[11, 16]	ἀρχαιρεσίαις ἐπιτηδειότεροι φανέντες, ἀεὶ πολεμοῦσιν	αὐτοῖς	πόλεμον ἀδιάλλακτον, καὶ εἰς τοῦθ´
[11, 3]	δυνάμεις, ἅπασιν ἐδόκει· παρεῖχε δ´	αὐτοῖς	πολλὴν ἀπορίαν, πρῶτον μὲν εἰ
[11, 18]	τῇ πόλει σωτήρια καὶ ὑμῖν	αὐτοῖς	προσήκοντα ἔσεσθε βεβουλευμένοι καὶ τοῖς
[11, 21]	τοῦ πράττειν ὅ τι δόξειεν	αὐτοῖς	τὴν τοῦ συνεδρίου ταραχήν, τῇ
[11, 40]	συγχωρήματι λαβόντες, ὁ γὰρ ἐνιαύσιος	αὐτοῖς	τῆς ἀρχῆς χρόνος, ὃν ἐχρῆν
[11, 62]	ἑκούσιοι, θεοπέμπτων τινῶν σημείων κωλυτηρίων	αὐτοῖς	τοῦ πράττειν τὰ κοινὰ γενομένων.
[11, 50]	πολλὰ τῆς βουλῆς κατηγορήσαντες, συναγορευσάντων	αὐτοῖς	τῶν δημάρχων καὶ νόμον εἰσηγησαμένων,
[11, 4]	ὀνόματος καλεῖν ἐκέλευον. ὑπήκουε δ´	αὐτοῖς	τῶν μετρίων οὐδείς. πολλάκις δὲ
[11, 13]	ἐδούλευσεν ἡδοναῖς. τοιγάρτοι καὶ ζῶσιν	αὐτοῖς	ὑπῆρχε τιμᾶσθαι καὶ τελευτήσασιν ὑπὸ
[11, 2]	δὲ διὰ τὴν ἔναγχος γενομένην	αὐτοῖς	ὑπὸ Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν. ὥσθ´, ὅπερ
[11, 61]	καί, εἰ μὴ δοθείη τοῦτ´	αὐτοῖς	ὑπὸ τῶν πατρικίων, ἢ καταλείψοντες
[11, 2]	οὓς δὲ ἀπεκτίννυσαν, κατηγόρους τε	αὐτοῖς	ὑποπέμποντες ἐκ τῶν ἰδίων ἑταίρων
[11, 27]	δι´ εὐλάβειαν, μή τινα παράσχοιεν	αὐτοῖς	ὑποψίαν περὶ τὸ πρᾶγμα ἐπιβουλῆς
[11, 21]	τέλος ἐχούσας ἀναδίκους ποιείτωσαν, ἐὰν	αὐτοῖς	φίλον ᾖ, καὶ βουλεύματα διεγνωσμένα
[11, 20]	πολέμου, δέδοικα μὴ καθ´ ἡμῶν	αὐτοῖς	χρήσωνται. οἱ γὰρ οὐκ ἀξιοῦντες
[11, 63]	μεταλαμβάνειν, ἐν ᾧ περίεστι ζῆν	αὐτοῖς,	ὡς προῄρηνται.
[11, 20]	πτῶμα ὤρθωσεν, ἀρχὴν ἀπεδείξατε μίαν	αὐτοκράτορα	πολέμου καὶ εἰρήνης, ἁπάσας τὰς
[11, 26]	ἐποίουν ὡς ἅμα χωρήσοντες ἐπ´	αὐτὸν	ἀθρόοι. θεράπων δέ τις ὑπασπιστὴς
[11, 20]	τῶν συμμάχων ἡμῶν, κατὰ τὸν	αὐτὸν	ἀμφότεραι χρόνον Γαΐου Ναυτίου καὶ
[11, 6]	δημαρχικὴν ἐπανασείοντες ἐξουσίαν καὶ ῥίψειν	αὐτὸν	ἀπειλοῦντες κατὰ τῆς πέτρας, εἰ
[11, 22]	ἐποιήσατο πρὸς τὸν ἀδελφιδοῦν, ὅτ´	αὐτὸν	ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν ἀξιῶν οὐκ
[11, 26]	ἅμα πάντων πολλῶν ὄντων ἐπ´	αὐτὸν	ἀποκτείνει μὲν περὶ πεντεκαίδεκα, τραυματίζει
[11, 27]	ὡς ἐθεάσαντο τόν τε Σίκκιον	αὐτὸν	ἀσκύλευτον ἐρριμμένον καὶ τοὺς ἄλλους
[11, 40]	αὐτῶν ἐτράπετο, μὴ περιιδεῖν μήτ´	αὐτὸν	ἀτιμώρητον γενόμενον μήτε τὴν πατρίδα
[11, 28]	διηγεῖται καὶ διδάξας, ὅσα ποιεῖν	αὐτὸν	ἐβούλετο καὶ λέγειν, ἀποστέλλει συχνοὺς
[11, 33]	τὴν ἐκκομιδήν τε καὶ ταφὴν	αὐτὸν	ἔδει ποιήσασθαι κατὰ τὸν νόμον,
[11, 47]	ὑψηλούς. προκαλουμένων δὲ τῶν πολεμίων	αὐτὸν	εἰς μάχην πολλάκις καὶ κακιζόντων
[11, 13]	ἀγαθοῦ κακός, ὑπὸ τούτων πάλιν	αὐτὸν	ἐκ πονηροῦ γενέσθαι χρηστόν. ~Ταῦτά
[11, 37]	τε καὶ Νομιτωρίου τῶν ἀγαγόντων	αὐτὸν	ἐκ τοῦ χάρακος νεανίσκων καὶ
[11, 33]	φυλακήν, ἴλην ἀπέστειλεν ἱππέων ἐπ´	αὐτόν,	ἔκ τε τῆς πόλεως ἕτεροι
[11, 25]	ἱερέως. ὡς δ´ ἀφίκετο, φιλοφρονουμένων	αὐτὸν	ἐκεῖ τῶν ἡγεμόνων καὶ δεομένων
[11, 30]	ἠξίου τε τὴν καταπεφευγυῖαν ἐπ´	αὐτὸν	ἐλεῆσαι παρθένον, μητρὸς μὲν ὀρφανὴν
[11, 40]	οὐδὲ δέδοικε, μὴ καὶ ἐπ´	αὐτὸν	ἔλθοι ποτὲ σὺν χρόνῳ τὰ
[11, 62]	ἀδελφός. αὗται δύο κατὰ τὸν	αὐτὸν	ἐνιαυτὸν ἀρχαὶ Ῥωμαίων αἱ τὸ
[11, 25]	ἐπὶ τὸν ἐν Κρουστομερείᾳ χάρακα	αὐτὸν	ἐξουσίαν ἔχοντα πρεσβευτικήν. ἔστι δὲ
[11, 25]	νόμον στρατείας εὐνοίᾳ τῇ πρὸς	αὐτὸν	ἐπαγόμενον· μεθ´ ὧν ἀποσταλεὶς ὑπὸ
[11, 39]	ἀγορᾶς, ὃ καὶ μάλιστ´ ὤνησεν	αὐτόν.	ἐπιβαλλόμενος γὰρ ὑπὸ τοῦ δημοτικοῦ
[11, 4]	τὴν ἀριστοκρατίαν καταστησάμενος. παριόντα δ´	αὐτὸν	ἔτι καταμαθὼν Ἄππιος καὶ καθ´
[11, 26]	ἐπιλέκτους οὐδένα χρόνον ἐπισχόντες ἐκπέμπουσιν	αὐτὸν	ἔτι νυκτὸς οὔσης καὶ σὺν
[11, 35]	καὶ δεινότερα ὑπὸ τῆς δεδουλωμένης	αὐτὸν	εὐμορφίας πεπονθώς. διὰ δὴ ταῦτα
[11, 30]	χαρίζεσθαι. τὴν μὲν οὖν δίκην	αὐτὸν	ἔφη τὸν πατέρα περὶ τῆς
[11, 37]	ἀνάμεστος αἵματος γενόμενος, ᾧ προσέφυρεν	αὐτὸν	ἡ σφαγὴ τῆς κόρης, ἔθει
[11, 40]	πλήρεις καὶ θορύβου περιεχόμενοι περὶ	αὐτὸν	ἠκολούθουν. ἐπεὶ δ´ εἰς τὸν
[11, 33]	ὑφ´ οὗ ἦν Οὐεργίνιος, ἀξιῶν	αὐτὸν	κατέχειν τὸν ἄνδρα ἐν ἐπιμελεῖ
[11, 5]	λοιποὶ δέκα πάντες ἀναπηδήσαντες ἐκώλυον	αὐτὸν	λέγειν. θορύβου δὲ πολλοῦ κατασχόντος
[11, 4]	τρισὶν ὑπατείαις κοσμούμενον, εἰ τὸν	αὐτὸν	νοῦν ἔτι ἔχεις. ἀλλ´ ἀνίστασο
[11, 40]	διὰ χειρὸς ἔχων. ἰδόντες δ´	αὐτὸν	οἱ πρὸ τοῦ στρατοπέδου τὰς
[11, 33]	ἐκ τοῦ χάρακος. ἔφθησαν δ´	αὐτὸν	οἱ τῇ κόρῃ προσήκοντες, Νομιτωρίου
[11, 15]	πόλεως ἐξελαύνομαι. οὐκέτι γὰρ ἂν	αὐτὸν	ὀρθοῖς ὄμμασι δυναίμην ὁρᾶν ἀνάξιον
[11, 26]	βάρους τῶν ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων διέφθειραν	αὐτόν.	Σίκκιος μὲν δὴ τοιαύτης καταστροφῆς
[11, 40]	πάντων ὁρᾶσθαι, διηγεῖτο τὰς καταλαβούσας	αὐτὸν	συμφοράς, μάρτυρας τῶν λόγων παρεχόμενος
[11, 26]	χρῆμα, καὶ οὐκ ἂν ἕλοιεν	αὐτὸν	συστάδην, τῆς μὲν ἐκ χειρὸς
[11, 18]	ὃς οὐκ ἐᾷ τοὺς ἔχοντας	αὐτὸν	σωφρονεῖν. ἀλλὰ τὰς μὲν τούτων
[11, 38]	καὶ πράττων ἄκοσμα. περιστάντων δ´	αὐτὸν	τῶν φίλων καὶ μηδὲν ἐξαμαρτάνειν
[11, 49]	τὰς δυνάμεις, καὶ κατὰ τὸν	αὐτὸν	χρόνον Οὐαλέριος ἧκεν, ἦν τ´
[11, 3]	στρατεύμασι μεγάλοις. καὶ κατὰ τὸν	αὐτὸν	χρόνον Σαβῖνοι ἐμβαλόντες εἰς τὴν
[11, 32]	βῆμα καὶ μικρὰ διαλεχθεὶς πρὸς	αὐτὸν	ὡς ἐδόκει, τοῖς τε περιεστῶσι
[11, 26]	δεσπότῃ. κἀκεῖνος ὡς ἔγνω κατακλειόμενον	αὑτὸν	εἰς δυσχωρίας, ἔνθα οὐκ ἦν
[11, 28]	ἐνεγγυημένος τὴν κόρην, χεῖρα περὶ	αὑτὸν	ἔχων νέων δημοτικῶν καρτεράν. ὡς
[11, 27]	ἀπολυόμενος εἰς κίνδυνον ἑκούσιον ἔδωκεν	αὑτὸν	ὑπὲρ τοῦ κοινῇ συμφέροντος, ψηφίζονται
[11, 37]	ᾑμαγμένην ἔχων τὴν σφαγίδα καὶ	αὐτὸς	ἀνάμεστος αἵματος γενόμενος, ᾧ προσέφυρεν
[11, 4]	καὶ τὸ μὲν φρούριον ἀνακτησάμενος,	αὐτὸς	δ´ ἐκ τῆς μάχης ἀποθανών·
[11, 35]	παρόντων δι´ ὀργῆς ἐλάμβανεν, ὡς	αὐτὸς	δὴ πλείονος ὢν ἄξιος ἐλέου
[11, 46]	τὴν αἰτίαν ἀπολύσασθαι βουλόμενοι διεφήμιζον,	αὐτὸς	ἑαυτὸν ἀναρτησάμενος βρόχῳ. μετ´ ἐκεῖνον
[11, 31]	δίκης, οὐδὲ καταλύσαιμι ἂν ὃν	αὐτὸς	ἔγραψα ἑκών· ἐκεῖνο μέντοι δίκαιον
[11, 35]	τὸ συκοφάντημα κατὰ τῆς κόρης	αὐτὸς	ἔγραψε καὶ ἔργον ἐτόλμησε τυραννικὸν
[11, 48]	τὸν συνάρχοντα ἔγνω προαγαγὼν καὶ	αὐτὸς	ἐκ τοῦ χάρακος τὰς δυνάμεις
[11, 28]	καὶ παρὰ τὸν νόμον, ὃν	αὐτὸς	ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψε,
[11, 28]	τε ὁρῶν ἐγγεγυημένην ἑτέρῳ καὶ	αὐτὸς	ἔχων γυναῖκα γαμετήν, καὶ ἅμα
[11, 26]	σκηψάμενοι· Τί οὖν, ἔφασαν, οὐκ	αὐτὸς	ἡγεμὼν γίνῃ τῆς ἀναζεύξεως τόπον
[11, 12]	πολλαῖς· τοῦτο μέν, ὡς οὐκ	αὐτὸς	ἥμαρτες, ἀλλὰ τῶν ἄλλων τις
[11, 39]	ἀτυχὲς κάλλος παθούσης, οὓς δ´	αὐτὸς	ὁ τῆς ἀρχαίας καταστάσεως πόθος
[11, 40]	λογισμὸς ἕκαστον ὑμῶν ὧν τ´	αὐτὸς	πέπονθε καὶ ὧν οἶδεν ἑτέρους
[11, 30]	ἔδει γενέσθαι κατὰ τοὺς νόμους,	αὐτὸς	ποιεῖσθαι θεῖος ὢν τῆς κόρης
[11, 27]	δὲ τοῦτο ἐκ τῶν τραυμάτων.	αὐτός	τε γὰρ ὁ Σίκκιος πολλὰς
[11, 44]	Ὄππιος, διαταραχθεὶς κατ´ ἀρχὰς καὶ	αὐτός,	ὡς αὐτίκα μάλα τῶν ἐχθρῶν
[11, 32]	ἢ μεγάλων ἀγαθῶν. ~Ἔτι δ´	αὐτοῦ	βουλομένου λέγειν οἱ μὲν ῥαβδοῦχοι
[11, 59]	βουλόμενοι τὴν ἀναβολὴν τῆς περὶ	αὐτοῦ	διαγνώσεως ἀγαπητῶς ἀκούσαντες, τὸ μετὰ
[11, 59]	οὐκ ἐπιτήδειον εἰς τὴν ὑπὲρ	αὐτοῦ	διάγνωσιν ἐν πολεμικαῖς ὑπαρχούσης ταραχαῖς
[11, 21]	Οὐαλέριος δὲ καὶ οἱ μετ´	αὐτοῦ	ἑστῶτες ὅταν αὐτοὶ τύχωσιν ἐξουσίας
[11, 33]	ὡς πρότερον, ὅτι πελάτης ἦν	αὐτοῦ·	καὶ παράκλησις, {ἵνα} μὴ τοῖς
[11, 27]	μηνυτὴν ἔχοντος ὑπὸ τοῦ χρεὼν	αὐτοῦ	καὶ τῆς ἅπαντα ἐπισκοπούσης τὰ
[11, 28]	δικάζων τοῖς δεομένοις. βουλομένου δ´	αὐτοῦ	λέγειν κραυγή τε καὶ ἀγανάκτησις
[11, 42]	τοῖς σώμασιν ἔχετε; ~Ἔτι δ´	αὐτοῦ	λέγοντος ἀνεβόησαν οἱ πολλοὶ τιμωρήσειν
[11, 4]	ἀναστροφὴν τοῦ καιροῦ. ταῦτα δὲ	αὐτοῦ	λέγοντος ἀνίσταται Λεύκιος Οὐαλέριος ἐπωνυμίαν
[11, 6]	τῶν προγόνων ἀρετάς. ~Ἔτι δ´	αὐτοῦ	λέγοντος οἱ δέκα περιίστανται κεκραγότες
[11, 38]	ἑστῶτες ῥητὰ καὶ ἄρρητα κατ´	αὐτοῦ	λέγουσι καὶ καλοῦσι τὸν δῆμον
[11, 36]	ἐλάμβανεν ἐπιθυμίᾳ γνώσεως τῶν ὑπ´	αὐτοῦ	λεχθησομένων προαχθείς, πολλάκις ἐπιστρέψας τὸ
[11, 62]	χιλιάρχους εἴτε ὑπάτους ἀποδεῖξαι, κρίναντος	αὐτοῦ	μένειν ἐπὶ τοῖς ἐξ ἀρχῆς
[11, 36]	βίον ἠξίωσέ με τὸν υἱὸν	αὐτοῦ	{παῖδα} καταλειπόμενον ἐπιτροπεῦσαι· πελάται δ´
[11, 38]	στενωποῖς. πυθόμενοι δὲ τὴν διάνοιαν	αὐτοῦ	τῆς ἐξόδου Οὐαλέριός τε καὶ
[11, 57]	εἰσφέρειν, καὶ λόγον ἀπέδωκαν ὑπὲρ	αὐτοῦ	τοῖς προαιρουμένοις, εἰρωνείαν εἰσάγοντες οὔτε
[11, 41]	τῶν δέκα τυράννων ἢ πρὸς	αὐτοῦ	τοῦ Ἀππίου ταὐτὰ παθεῖν; εἰ
[11, 5]	ἀνάδοτε τοῖς πολίταις ψῆφον ὑπὲρ	αὐτοῦ	τούτου, πότερα δεῖ μένειν τὴν
[11, 59]	ἐπάναγκες εἶναι σφίσι προβουλεῦσαι περὶ	αὐτοῦ	χαλεπῶς ἀπεδέξαντο· οἱ δὲ κύριον
[11, 59]	ἀναστὰς καὶ πολλοὺς διεξελθὼν ὑπὲρ	αὑτοῦ	τε καὶ τῶν προγόνων λόγους
[11, 57]	καὶ κεκρικότες ἤδη κατὰ σφᾶς	αὐτοὺς	ἃ δεῖ πράττειν, ὥσπερ ἀδοκίμαστον
[11, 1]	κοινῶν ἀποδεῖξαι κυρίαν οὐδὲ πρὸς	αὐτοὺς	ἀγῶνα ἀράμενοι, ἀλλ´ εὐθὺς ἀξιοῦσι
[11, 54]	πολλῇ στρατιᾷ μέλλουσιν ἐλαύνειν ἐπ´	αὐτοὺς	Αἰκανοί τε καὶ Οὐολοῦσκοι, δεόμενοι
[11, 28]	ταύτας ἐξεπολεμώθη τὰς αἰτίας πρὸς	αὐτούς.	ἀνὴρ ἐκ τῶν δημοτικῶν, Λεύκιος
[11, 32]	κελευσθέντες ὑπὸ τῆς ἐξουσίας ἀνεῖργον	αὐτοὺς	ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ πειθαρχεῖν
[11, 27]	τε πολλὰ τραύματα λαβόντες μόλις	αὐτοὺς	ἀποφύγοιεν. καὶ ἐδόκουν ἅπασι πιστὰ
[11, 40]	τῆς ἀρχῆς χρόνος, ὃν ἐχρῆν	αὐτοὺς	ἄρξαντας ἑτέροις παραδοῦναι τὰ κοινά,
[11, 39]	τινὰς ὑπολειφθῆναι περὶ τὸν Ἄππιον,	αὐτοὺς	δὴ τοὺς ὀλιγαρχικούς, ἐν οἷς
[11, 49]	πάντων} τῶν παρόντων, ἔδοξεν ἀγαπᾶν	αὐτοὺς	εἰ μὴ δώσουσι δίκας· θριάμβων
[11, 7]	πολλὴν χάριν εἰδότες, εἴ τις	αὐτοὺς	εἴα τὴν ἑαυτῶν ἔχειν ἀσφαλῶς.
[11, 30]	ἐτῶν οὐδὲν τοιοῦτον ἐπιχειρήσαντα πρὸς	αὐτοὺς	εἰπεῖν Κλαύδιον, ἐπειδὴ {δὲ} γάμων
[11, 57]	πονηρῶν τ´ ἀρχὰς ἔφη πολιτευμάτων	αὐτοὺς	εἰσάγειν ἀπόρρητα βουλευτήρια συνάγοντας ἐν
[11, 38]	καὶ πληγαῖς τῶν βιαζομένων ἐξέβαλον	αὐτοὺς	ἐκ τῆς ἀγορᾶς. ὥστ´ ἠναγκάσθη
[11, 4]	πέμποντες ἐπὶ τοὺς ἀγροὺς ἐκεῖθεν	αὐτοὺς	ἐκάλουν. πληρωθέντος δὲ τοῦ συνεδρίου
[11, 16]	οὔπω καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν	αὐτοὺς	ἐλεύσεσθαι τὸ γὰρ διὰ μέσου
[11, 16]	κατ´ οἰκειότητα καὶ τὴν πρὸς	αὐτοὺς	ἑταιρίαν. καὶ παρελθὼν Μάρκος Κορνήλιος
[11, 29]	ἐλεύθερα, δούλων δὲ δοῦλα, τοὺς	αὐτοὺς	ἔχοντα κυρίους, οὓς ἂν καὶ
[11, 43]	ἀκρίτως· ταῦτα δὴ δι´ εὐλαβείας	αὐτοὺς	ἔχοντας ὁρῶν Οὐεργίνιος ἐδίδασκεν, ὅτι
[11, 38]	τὸ βιαιότερον ἐνεχθεὶς εἰς ἀπόνοιαν	αὐτοὺς	ἠνάγκασε τραπέσθαι. οὐ γὰρ ἀνέσχοντο
[11, 7]	ἀπαλλαγὴν τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς	αὐτοὺς	ἥτις ἔσται κρατίστη μαθήσεσθε. ἐκεῖνοι
[11, 47]	ὀρρωδῶν εἰς χεῖρας ἰέναι πρὸς	αὐτοὺς	καὶ πάντα δεδιότως ἐποίει. χωρίον
[11, 2]	τὰς πλησίον ἐξοικίζεσθαι πόλεις, ὑποδεχομένων	αὐτοὺς	Λατίνων μὲν διὰ τὸ ἀσθενές,
[11, 5]	τῶν δ´ ἐκ τῆς ἑταιρείας	αὐτοὺς	λέγειν ὀρθῶς ἡγουμένων, ἀνίσταται Μάρκος
[11, 35]	ἐξ οἵων ἀγαθῶν. εἰσῄει τ´	αὐτοὺς	λογισμός, ὅτι τοῦ περὶ τῆς
[11, 1]	ὑπέμεινε, καὶ τίνες οἱ πείσαντες	αὐτοὺς	λόγοι καὶ ὑπὸ τίνων ῥηθέντες
[11, 50]	πρὸς τοὺς πατρικίους· παρώξυνον δ´	αὐτοὺς	οἱ δήμαρχοι καθ´ ἡμέραν ἐκκλησιάζοντες
[11, 23]	πράγματα ἔπαθον. ὠσάμενοι γὰρ ἐπ´	αὐτοὺς	οἱ πολέμιοι καὶ τοὺς ὑποστάντας
[11, 33]	αὐτῶν ὁ μὲν Κλαύδιος τοὺς	αὐτοὺς	πάλιν διεξελθὼν λόγους ἠξίου τὸν
[11, 8]	χωρὶς ὅπλων διαπεπολεμηκέναι τὸν πρὸς	αὐτοὺς	πόλεμον. ταῦτα δὴ λογισαμένους ἡμᾶς
[11, 4]	τοῖς κοινοῖς, ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς	αὐτοὺς	συγκεκλήκατε, ἢ τὰ ὑπ´ ἐμοῦ
[11, 20]	ἀναγκαῖον ἦν τίθεσθαι πρὸς τοὺς	αὐτοὺς	συνεχεῖς καὶ μηδ´ οἵῳ τ´
[11, 16]	οὗτοι γὰρ ἀγανακτοῦντες, ὅτι μετιόντας	αὐτοὺς	τὴν τῶν δέκα ἀρχήν, ἧς
[11, 53]	ἐπιβουλῆς καὶ φθόνου τοῦ πρὸς	αὐτοὺς	τὸ πρᾶγμα συγκεῖσθαι. ~Ἑλκομένου δὲ
[11, 42]	ταγμάτων, δείσαντες, μή τις ἐπ´	αὐτοὺς	τῶν ὄχλων ὁρμὴ γένηται, συνέδραμον
[11, 44]	ἡκόντων, ἐπειδὴ κατέμαθεν οὐδὲν νεωτερίσαντας	αὐτούς,	ὑφέμενος τοῦ δέους ἐκάλει τὴν
[11, 1]	καὶ τοῖς ἐπὶ ταῦτα παρακαλοῦσιν	αὐτοὺς	φρόνησιν μαρτυροῦσι καὶ πολλὴν σοφίαν.
[11, 8]	ἔχομεν ὀργῆς δύναμιν ἐξαγαγεῖν ἐπ´	αὐτοὺς	ψηφισώμεθα, δέδοικα μὴ ταῦθ´ ἡμῖν
[11, 45]	ὅτ´ ἀποθέσθαι τὰ ὅπλα συνέπειθον	αὐτούς,	ὡς πάντα τὰ συμφέροντα τῷ
[11, 38]	πολλὴν καὶ ἀγαθὴν νεότητα περὶ	αὑτοὺς	ἄγοντες ἵστανται πρὸ τοῦ νεκροῦ
[11, 46]	τῶν δέκα πρὶν εἰσαγγελθῆναι φυγαῖς	αὑτοὺς	ἐζημίωσαν. τὰς δ´ οὐσίας τῶν
[11, 2]	νέων, οὓς εἶχον ἕκαστοι περὶ	αὑτούς,	ἐφῆκαν ἄγειν καὶ φέρειν τὰ
[11, 23]	ἀποκρυπτόμενοι τὸ μῖσος, φανεροὺς ἐποίουν	αὑτοὺς	τότε χαίροντες ἐπὶ ταῖς κακοπραγίαις
[11, 40]	ταραχαῖς. Οὐεργίνιος δ´, ὃν ἔφην	αὐτόχειρα	γενέσθαι τῆς ἑαυτοῦ θυγατρός, ἀπὸ
[11, 49]	τόν τ´ Ἀππίου θάνατον οὐκ	αὐτοχειρίᾳ	γενέσθαι λέγοντος, ἀλλ´ ἐπιβούλως ὑπὸ
[11, 39]	ὡς γὰρ ἔτι τοῦ πλήθους	αὐτῷ	διαμένοντος οἰκείου ἀναβὰς ἐπὶ τοῦ
[11, 28]	ὑπηρεσίαν ἕτοιμον, τό τε πάθος	αὐτῷ	διηγεῖται καὶ διδάξας, ὅσα ποιεῖν
[11, 11]	ἀποδοίητε τῷ δήμῳ διαγνῶναι, πότερον	αὐτῷ	δοκεῖ πάλιν ὑπάτους τ´ ἀποδεικνύναι
[11, 60]	ἀνάγκη θάτερον ἄκοντας ὑπομεῖναι, τοῦτ´	αὐτῷ	δοκεῖν εἶναι λυσιτελέστερον, τὸ συγχωρῆσαι
[11, 37]	τὸν ἵππον, ὃς ἦν παρεσκευασμένος	αὐτῷ,	καὶ συνέτεινεν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον,
[11, 38]	πρὸς ἅπαντας ἀγανακτῶν. ἤδη δ´	αὐτῷ	κατ´ οἰκίαν ὄντι προσαγγέλλουσι τῶν
[11, 4]	τοῖς προγόνοις· πατὴρ μὲν γὰρ	αὐτῷ	Οὐαλέριος ἦν ὁ τὸν Σαβῖνον
[11, 39]	ἐπαιρόμενος, ὅτι συναγανακτήσας ὁ δῆμος	αὐτῷ	παρήσει ῥῖψαι τοὺς ἄνδρας κατὰ
[11, 40]	τῶν λόγων παρεχόμενος τοὺς σὺν	αὐτῷ	παρόντας ἐκ τῆς πόλεως. ὡς
[11, 27]	οὐδὲ τοὺς ἄλλους τοὺς σὺν	αὐτῷ	πεσόντας ἄλλως τε καὶ ἐκ
[11, 22]	ἀξιῶν οὐκ ἔπεισεν. ἠκολούθει δ´	αὐτῷ	πολὺς μὲν ἑταίρων ὄχλος, πολὺς
[11, 46]	δίκης οὐ γὰρ ἐδόθη διεγγύησις	αὐτῷ	πρὶν ἐπιστῆναι τὴν ἀποδειχθεῖσαν ἡμέραν
[11, 7]	τιμῶν διὰ τὸ συγγενές, ὥσπερ	αὐτῷ	προσήκει, καὶ δεῖ με ἃ
[11, 23]	προεστηκὼς τῆς ὀλιγαρχίας καὶ σὺν	αὐτῷ	Σπόριος Ὄππιος. τρία δὲ ἔχοντες
[11, 39]	δημοτικοῦ πλήθους καλὰς ἔτισεν ἂν	αὐτῷ	τὰς δίκας. μετὰ τοῦτ´ ἐξουσίας
[11, 36]	ἦλθε τὸ πρᾶγμα, μαρτυρῶ τ´	αὐτῷ	ταῦτα καὶ κρίνω εἶναι τοῦτον
[11, 40]	τὴν πατρίδα προπηλακιζομένην. λέγοντι δ´	αὐτῷ	ταῦτα πολὺ τὸ βουλόμενον ἐξ
[11, 44]	οἶκον ἔμενεν· ὁ δὲ σὺν	αὐτῷ	τεταγμένος ἐπὶ τῆς πόλεως Σπόριος
[11, 26]	ἔτι νυκτὸς οὔσης καὶ σὺν	αὐτῷ	τοὺς ἑκατὸν ἄνδρας ἐκ τῶν
[11, 54]	ὁ Ῥωμαίων δῆμος αἱρεθεὶς δικαστὴς	αὑτῷ	προσεδίκασεν ἐν τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ.
[11, 20]	πολεμίους ἐτιμωρήσατο καὶ τὸν στρατηγὸν	αὐτῶν	αἰχμάλωτον ἔλαβε· καὶ ταῦτα ἐν
[11, 39]	ἦσάν τινες οὐκέτι τῆς ὀλιγαρχικῆς	αὐτῶν	ἀκροώμενοι, διὰ πολλὰς προφάσεις, ἀλλ´,
[11, 52]	παραλαβόντες, Μάρκος Γεγάνιος ~{Μηδὲν δ´	αὐτῶν	ἀποκρινομένων, ἀλλ´ ἀγανακτούντων παρελθὼν αὖθις
[11, 21]	γνώμῃ. καὶ παρελθὼν εἷς ἐξ	αὐτῶν,	Ἄππιος, ἔφη· Περὶ τοῦ πρὸς
[11, 6]	τὴν βουλήν· ἔπειτα προσελθὼν ἐξ	αὐτῶν	Ἄππιος καὶ δεηθεὶς τῶν θορυβούντων
[11, 57]	νόμον. καὶ παρελθὼν εἷς ἐξ	αὐτῶν	Γάϊος Κανολήιος περὶ μὲν τοῦ
[11, 21]	πλείοσιν, ὡς ἐκ τῆς φωνῆς	αὐτῶν	εἰκάσαι ῥᾴδιον ἦν, καὶ τῶν
[11, 27]	μέλλοντες αὐτῶν. ὡς δ´ οὐδὲν	αὐτῶν	εἰσήκουον ἐκεῖνοι, ἀλλὰ τούς τ´
[11, 54]	πράγματος, ἐὰν μὴ τὸν ὑπ´	αὐτῶν	εἰσφερόμενον προβουλεύσῃ νόμον. καὶ οὐ
[11, 10]	καρποῦσθαι τιμάς, ἃς οἱ πατέρες	αὐτῶν	ἐκαρποῦντο, ἄχθονται τούτων ἀπελαυνόμενοι δι´
[11, 42]	δὲ διὰ τοὺς ἐσομένους ὑπὲρ	αὐτῶν	ἑκάστοτε ἀγῶνας. ἐγίνετο δ´ αὐτοῖς
[11, 49]	πάντα κατηγορήματα τῶν ὑπάτων {κατ´	αὐτῶν	ἐκχέαντος Κλαυδίου Γαΐου, καὶ πάντων}
[11, 8]	οὖν ἀγανακτήσαντες τῷ καταφρονεῖσθαι πρὸς	αὐτῶν	ἐπαρθέντων ὡς ἔχομεν ὀργῆς δύναμιν
[11, 12]	μή σοι κίνδυνοί τινες ἐξ	αὐτῶν	ἐπαχθῶσι, καὶ δίκας ἀναγκασθῇς ὑπέχειν
[11, 58]	ἀπολογεῖσθαι καὶ πραΰνειν τὰς ὀργὰς	αὐτῶν	ἐπειρᾶτο διδάσκων, ὅτι τοὺς μὲν
[11, 54]	ἀφαιρούμενοί τε τοὺς ἀγομένους ὑπ´	αὐτῶν	ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον, καὶ
[11, 9]	ὅταν εὖ τὰ κοινὰ ὑπ´	αὐτῶν	ἐπιτροπεύηται, καὶ ἀνιᾶσθαι παντὸς ὁτουδήτινος
[11, 48]	αἰχμαλώτων τετυχηκὼς τοῦ τε χάρακος	αὐτῶν	ἐρήμου κρατήσας, ἐν ᾧ τήν
[11, 7]	ἀγαθῶν κακοπαθοῦσιν, ἀλλ´ ἵνα βεβαιότερον	αὐτῶν	ἕτεροι ἄρχωσι, τοῖς δ´ ἡγεμόσιν,
[11, 40]	δακρύοντας, εἰς ἱκεσίας καὶ δεήσεις	αὐτῶν	ἐτράπετο, μὴ περιιδεῖν μήτ´ αὐτὸν
[11, 38]	καὶ προπηλακιστὰς κατὰ τῆς ἐξουσίας	αὐτῶν	ἐχώρουν, ἔπειτα καὶ τὰ ἔργα
[11, 29]	οὓς ἂν καὶ αἱ μητέρες	αὐτῶν	ἔχωσι. κατὰ τοῦτον τὸν νόμον
[11, 49]	τὸ ἔργον. συναχθεῖσα γὰρ κατ´	αὐτῶν	ἡ βουλὴ κατεστρατοπεδευκότων ἔξω τῆς
[11, 47]	δ´ ἑξῆς ἐπὶ τὴν ἀποσκευὴν	αὐτῶν	ἦγεν οὐ σφόδρα ὀχυρὰν οὖσαν.
[11, 40]	εἴ τις ὑμῶν δελεαζόμενος ὑπ´	αὐτῶν	ἡδοναῖς τισιν ἢ χάρισιν οὐ
[11, 2]	κατὰ γνώμην τὰ πραττόμενα ὑπ´	αὐτῶν	ἦν, οὓς μὲν ἐξήλαυνον ἐκ
[11, 8]	καιρὸν ἐν τούτῳ λέγειν ὑπὲρ	αὐτῶν	ἠξίου· οὐδ´ ἂν ἔχοι τις
[11, 9]	πόλεως, τὴν σωτηρίαν καὶ ἐπανόρθωσιν	αὐτῶν	ἥτις ἔσται φράσω. ἅπασι μὲν
[11, 44]	δέοντος προβαίνειν ἐκμηκύναντας τὴν περὶ	αὐτῶν	ἱστορίαν. ~Οἱ δὲ μετὰ τὴν
[11, 35]	καὶ πολλὰ τούτοις ὅμοια παρεχομένων	αὐτῶν	ἰσχυρὰ καὶ οὐδένα λόγον ἐναντίον
[11, 43]	ἔτι δεδοικέναι τοὺς ἡγεμόνας αὐθαδέστερον	αὐτῶν	καθήπτετο λυμεῶνας τε καὶ ὀλέθρους
[11, 22]	τοὺς θέλοντας ἀπιέναι, οἰκίας δ´	αὐτῶν	καὶ κλήρους καὶ ὅσα ἄλλα
[11, 1]	τείχη τε καθελεῖν τῆς πόλεως	αὐτῶν	καὶ ναῦς διατεμεῖν καὶ φρουρὰν
[11, 18]	πολεμίων, ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ ἡμῶν	αὐτῶν	καὶ τῆς πατρίδος βουλευόμενοι. οὐκ
[11, 23]	πόλιν Τύσκλον ἀφικνοῦντο· σκηνὰς δ´	αὐτῶν	καὶ ὑποζύγια καὶ χρήματα καὶ
[11, 27]	Ῥώμῃ λόγον ἀποδώσειν τοῖς βουλομένοις	αὐτῶν	κατηγορεῖν, μαθόντες ὅτι τῶν στρατηγῶν
[11, 47]	αἰχμαλώτους ἔλαβον, τοῦ δὲ χάρακος	αὐτῶν	κρατήσαντες χρήματα πολλὰ καὶ λείαν
[11, 44]	ἀξίαν τοῦ πράγματος ὀργὴν κατ´	αὐτῶν	λαβεῖν. ἐπεὶ δ´ ἀγορεύειν γνώμην
[11, 36]	πρᾶξαι καὶ ὠμόν. ~Ἔτι γὰρ	αὐτῶν	λεγόντων ἡσυχίαν γενέσθαι κελεύσας, ἐπειδὴ
[11, 1]	ἡγοῦμαι. ποιήσομαι δὲ τὸν περὶ	αὐτῶν	λόγον οὐκ ἀπὸ τῶν τελευταίων
[11, 26]	πολεμικὰ ἀγαθὸς εἰκάσας τὴν διάνοιαν	αὐτῶν	μηνυτὴς γίνεται τῷ δεσπότῃ. κἀκεῖνος
[11, 49]	ἀναιρεθέντι· τούς τε κυρωθέντας ὑπ´	αὐτῶν	νόμους προβαλλομένου, δι´ ὧν ἠλάττωσαν
[11, 19]	βουλόμενόν τι λέγειν κεκωλῦσθαι πρὸς	αὐτῶν.	ὁ δὲ ἀναστὰς τοιούτους διεξῆλθε
[11, 33]	τῆς κόρης συγγενεῖς. προσελθόντων δ´	αὐτῶν	ὁ μὲν Κλαύδιος τοὺς αὐτοὺς
[11, 20]	ἀρχῆς χρόνος, καὶ τὰς ῥάβδους	αὐτῶν	ὁ νόμος ἀφῄρηται. ταῦτ´ ἔστιν
[11, 24]	γὰρ ἐπὶ προνομὰς ἀποστελλόμενοι ὑπ´	αὐτῶν,	οἱ δ´ ἀγορὰν παραπέμψαι κομιζομένην,
[11, 22]	ἐξ οὗ τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν	αὐτῶν	οἱ δέκα ἀφείλαντο· αὐθαδείᾳ δὲ
[11, 38]	τοῦ νεκροῦ καὶ ἐπειδὴ πλησίον	αὐτῶν	οἱ περὶ τὸν Ἄππιον ἐγίνοντο,
[11, 54]	ἀντέπραττον δὲ τοῖς γνωσθεῖσιν ὑπ´	αὐτῶν	οἱ τὸν νόμον εἰσφέροντες {ἔχουσι
[11, 22]	ἠνάγκασαν καὶ καταλῦσαι τὴν ἀρχὴν	αὐτῶν,	ὅπλων γενηθέντας κυρίους διὰ τὸν
[11, 56]	ἀντὶ τῶν ὑπάτων ἀποδείκνυτε, ἀριθμὸν	αὐτῶν	ὁρίσαντες ὅσον δή τινα ἐμοὶ
[11, 23]	συμμαχίαν. οἱ γὰρ πολέμιοι καταφρονήσαντες	αὐτῶν,	ὅτι νεοσύλλεκτοι ἦσαν οἱ στρατευόμενοι,
[11, 6]	χρόνον, ἐπειδὴ κατέστειλε τὸ ταραττόμενον	αὐτῶν·	Οὐδένα ὑμῶν, εἶπεν, ἀποστεροῦμεν, ὦ
[11, 18]	ἀναλγησίας ἡμῶν, εἰ τοιαῦτα λεγόντων	αὐτῶν	οὐκ ἀγανακτοῦμεν, ἀλλ´ ὑπομένομεν ἀκούειν,
[11, 54]	παρασκευάζεσθαι πρὸς ἀπόστασιν, Ἀρδεᾶται τ´	αὐτῶν	οὐκέτι ἦσαν ὑπήκοοι τῆς ἀμφιλόγου
[11, 44]	ἔτι τοῖς πολλοῖς τῆς διανοίας	αὐτῶν	οὔσης Ἄππιος μέν, οἷα δὴ
[11, 46]	εἰσαγγελίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι κατ´	αὐτῶν,	οὐχ ἅμα πάντας ὑπάγοντες ὑπὸ
[11, 58]	ἵνα μή τις ὑποψία περὶ	αὐτῶν	παρ´ ἀξίαν ᾖ τοῖς δημοτικοῖς,
[11, 19]	τὰ δὲ πραχθέντα ὑφ´ ὑμῶν	αὐτῶν	παραδείγματα φέρων. ἔνθα γὰρ ἡ
[11, 40]	ἐλευθέρων προπηλακισμοὺς καὶ τὰς ἄλλας	αὐτῶν	παρανομίας τε καὶ ὠμότητας ἐκλογιζόμενος·
[11, 20]	τοὺς ἀνθρώπους, καὶ πᾶσαν ἀπάτην	αὐτῶν	προβλέπετε. κρείττων γὰρ ἡ πρόνοια
[11, 26]	οἱ δὲ ξύλοις· τινὲς δ´	αὐτῶν	προσελθόντες ἐκ τῶν πλαγίων τῷ
[11, 40]	πόνοις ὑπὸ πατέρων καὶ ὑμῶν	αὐτῶν	σιωπῶ· ὧν οὐδὲν ὑμῖν ἔξεστι
[11, 22]	ἡ γὰρ φυλάττουσα τὴν δυναστείαν	αὐτῶν	στάσις ἔτι διέμενεν ἐν τῇ
[11, 44]	κατ´ ἄνδρα μεταπεμπόμενος. ἔτι δ´	αὐτῶν	συλλεγομένων ἧκον οἱ ἐκ τῆς
[11, 22]	τὸν πόλεμον. τὰ δ´ ἁμαρτήματα	αὐτῶν	τὰ τελευταῖα καὶ δι´ ἃ
[11, 2]	ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς γαμετὰς	αὐτῶν	τὰς εὐμόρφους παρενόμουν καὶ εἰς
[11, 55]	τοὺς μεγίστους ὅρκους κατ´ ἐξωλείας	αὐτῶν	τε καὶ τῶν ἐγγόνων, ἐάν
[11, 43]	εἰς τὴν πόλιν οὐδενὸς ἐξαγγείλαντος	αὐτῶν	τὴν ἔφοδον, καὶ συνετάραξαν τοὺς
[11, 42]	τοὺς πολεμίους, καὶ τὴν κρατίστην	αὐτῶν	τῆς χώρας ἐγκαθημένους δῃοῦν, περὶ
[11, 27]	λέγειν. οὐ μὴν ἔλαθέ γ´	αὐτῶν	τὸ ἔργον, ἀλλὰ καίπερ ἐν
[11, 21]	μετ´ ἐκεῖνον ἀνισταμένων ἦν δ´	αὐτῶν	τὸ νέον τῆς βουλῆς μέρος
[11, 44]	μὴ ποιῶσι ταῦτα, βουλεύειν περὶ	αὐτῶν	τὸ συνέδριον ὡς ἐκλελοιπότων τὴν
[11, 32]	ὁμόσε, ὥστε δείσαντα τὴν ἐπιφορὰν	αὐτῶν	τὸν Κλαύδιον τήν τε κόρην
[11, 43]	ὁρῶν Οὐεργίνιος ἐδίδασκεν, ὅτι λέλυκεν	αὐτῶν	τὸν ὅρκον ὁ νόμος, ἐπειδὴ
[11, 26]	ὄχθον, ἵνα μὴ κυκλωθείη πρὸς	αὐτῶν,	τὸν ὑπασπιστὴν μόνον ἔχων τοὺς
[11, 20]	ἐκεῖ; ~Μέμνησθε, ὅτι ἀπὸ τῶν	αὐτῶν	τούτων ἐθνῶν ὥσπερ νῦν δυνάμεις
[11, 52]	ἔφη, παρακεχωρημένον, ἄνδρες πολῖται, παρ´	αὐτῶν	τῶν διαφερομένων, ὅτι τῆς ἡμετέρας
[11, 21]	καὶ Οὐαλερίου τελευταίου, διέγνωτε περὶ	αὐτῶν	ὑμεῖς οἱ λοιποί, καὶ παριὼν
[11, 58]	τοῖς δημοτικοῖς, ὡς οὐδὲν ὑπὲρ	αὐτῶν	χρηστὸν οὔτε λέγοντας οὔτε φρονοῦντας,
[11, 32]	χάρακος δεῦρο ἀγαγεῖν. πλείονα δ´	αὐτῶν	χρόνον αἰτουμένων οὐδὲν ἔτι ἀποκρινάμενος
[11, 27]	πολλοὶ ἦσαν οἱ κατηγορεῖν μέλλοντες	αὐτῶν.	ὡς δ´ οὐδὲν αὐτῶν εἰσήκουον
[11, 35]	ἔσται τὸ κωλῦον καὶ τὰς	αὑτῶν	γυναῖκας καὶ θυγατέρας τὰ αὐτὰ
[11, 47]	Αἰκανοὺς ἐκ τῶν προτέρων κατορθωμάτων	αὔχημα	προσειληφότας καὶ εἰς πολλὴν καταφρόνησιν
[11, 63]	καὶ τῶν χρημάτων τὸ πλῆθος,	ἀφ´	ὧν ἔδει τὰς εἰς τὸν
[11, 1]	αἰτία μυρίων ἄλλων προηγησαμένων, ἀλλ´	ἀφ´	ὧν ἤρξατο πρῶτον ἡ πόλις
[11, 34]	ὑπὸ τῶν κυρίων τῆς μητρὸς	ἀφαιρεθείη.	τόν τε χρόνον οὐ μικρὸν
[11, 48]	ἔμελλε· τὴν δὲ λείαν τοῖς	ἀφαιρεθεῖσιν	ἀπέδωκε. ~Ταῦτα διαπραξάμενος ἀπῆγεν εἰς
[11, 31]	συγχεῖν καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν	ἀφαιρεῖσθαι,	μηκέτι τὴν ὀνειδιζομένην ὑμῖν ἀρνοῦ
[11, 54]	ἐξουσίαν ἐναντιοῦσθαι δήμαρχοι τοῖς ὑπάτοις}	ἀφαιρούμενοί	τε τοὺς ἀγομένους ὑπ´ αὐτῶν
[11, 31]	ὃς οὐκ ἐᾷ παρὰ τοῖς	ἀφαιρουμένοις	εἶναι τὸ σῶμα μέχρι δίκης,
[11, 30]	ἐξ ἐλευθερίας ἀγομένου μὴ τὸν	ἀφαιρούμενον	τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλὰ τὸν φυλάττοντα
[11, 27]	εἶναι πολεμίους ἐπιφανῆναι τοῖς σφετέροις	ἀφανεῖς,	ὥσπερ πτηνούς τινας ἢ διοπετεῖς.
[11, 40]	τὸν ἵππον ἀφικνεῖται περὶ λύχνων	ἁφὰς	ἐπὶ τὸν πρὸς Ἀλγιδῷ χάρακα,
[11, 33]	νόμον, ἀφίεται καὶ περὶ λύχνων	ἁφὰς	ἤλαυνε μετὰ τῶν μειρακίων κατ´
[11, 22]	δημαρχικὴν ἐξουσίαν αὐτῶν οἱ δέκα	ἀφείλαντο·	αὐθαδείᾳ δὲ πολλῇ πρὸς ἄμφω
[11, 40]	ὀλιγαρχίας διεξιών, ὡς πολλῶν μὲν	ἀφείλοντο	τὰς οὐσίας οἱ δέκα, πολλῶν
[11, 4]	πυθόμενοι δὲ τὰς πλείους ἐρήμους	ἀφειμένας	εἰς τὴν ὑστεραίαν ἀνεβάλοντο. ἐν
[11, 32]	τὸν Κλαύδιον τήν τε κόρην	ἀφεῖναι	καὶ ὑπὸ τοὺς πόδας τοῦ
[11, 8]	ἄξιος ἦν, εἴ τις ἐκεῖνον	ἀφεὶς	τὸν καιρὸν ἐν τούτῳ λέγειν
[11, 5]	τῆς ἐξουσίας; ὑμεῖς Οὐαλερίου λόγον	ἀφελεῖσθε	ἢ τῶν ἄλλων τινὸς βουλευτῶν
[11, 52]	ἀντιποιησάμενος ἑαυτῷ προσδικάσῃ τοὺς ἀμφισβητοῦντας	ἀφελόμενος·	καὶ πολλοὶ σφόδρα ἐλέχθησαν εἰς
[11, 13]	δόξεις γεγονέναι δυναστείαν βαρεῖαν αὐτῆς	ἀφελόμενος.	ποίησαι δὲ τούτων παραδείγματα τοὺς
[11, 2]	πανοικεσίᾳ καὶ τὰς οἰκίας ἐρήμους	ἀφέντες	ἐν τοῖς ἀγροῖς διέτριβον. τοῖς
[11, 22]	μένοντας ἐνοχλεῖν ἀνοίξαντες τὰς πύλας	ἀφῆκαν	τοὺς θέλοντας ἀπιέναι, οἰκίας δ´
[11, 20]	τὰς ῥάβδους αὐτῶν ὁ νόμος	ἀφῄρηται.	ταῦτ´ ἔστιν ἃ παραινῶ πράττειν,
[11, 23]	καὶ τάς τ´ ἀγορὰς ἀγομένας	ἀφῃροῦντο	λοχῶντες τὰς ὁδοὺς καὶ ἐπὶ
[11, 2]	πατρίδος οὐ τὰ χρήματα μόνον	ἀφῃροῦντο	τοὺς νόμῳ κτησαμένους, ἀλλὰ καὶ
[11, 47]	κρατήσαντες χρήματα πολλὰ καὶ λείαν	ἄφθονον	περιεβάλοντο. Οὐαλέριος μὲν δὴ ταῦτα
[11, 33]	ἔδει ποιήσασθαι κατὰ τὸν νόμον,	ἀφίεται	καὶ περὶ λύχνων ἁφὰς ἤλαυνε
[11, 25]	καὶ σεβασμὸν ἱερέως. ὡς δ´	ἀφίκετο,	φιλοφρονουμένων αὐτὸν ἐκεῖ τῶν ἡγεμόνων
[11, 40]	ἀπὸ ῥυτῆρος ἐλαύνων τὸν ἵππον	ἀφικνεῖται	περὶ λύχνων ἁφὰς ἐπὶ τὸν
[11, 23]	πάντες ἀπολωλεκότες εἰς πόλιν Τύσκλον	ἀφικνοῦντο·	σκηνὰς δ´ αὐτῶν καὶ ὑποζύγια
[11, 43]	παρείχοντο τοῖς λόγοις ἀδικοῦντες οὐδένα.	ἀφικόμενοι	δ´ εἰς τὸν καλούμενον Ἀουεντῖνον
[11, 23]	ἐστιν οὐ πρόσω τῆς Ῥώμης,	ἀφίκοντο.	οἱ δ´ ἐν Ἀλγιδῷ τῆς
[11, 23]	ἐπὶ τὸν πρὸς Αἰκανοὺς πόλεμον	ἀφίκοντο·	συνεστρατεύετο δ´ αὐτοῖς Λατίνων τε
[11, 22]	ἑταιρίας, τῶν δ´ ἧττον ψοφοδεῶν	ἀφισταμένων	τῆς ὑπὲρ τῶν κοινῶν φροντίδος
[11, 2]	ἀνδραπόδοις ἐδίδοσαν· καὶ παρεσκεύασαν, ὅσοις	ἀφόρητα	εἶναι τὰ γινόμενα ἐδόκει, καταλιπόντας
[11, 3]	καὶ τὸ ἐλεύθερον ἅπαν ἀπολωλεκυίας	ἀφορμὴν	κρατίστην ὑπολαβόντες ἐκεῖνοι οἱ πολέμῳ
[11, 21]	ἔσεσθαι τῷ Κορνηλίῳ συναγορευόντων· λαβόντες	ἀφορμὴν	οἱ δέκα τοῦ πράττειν ὅ
[11, 38]	πτῶμα μεταφέρειν ἐκ τῆς ἀγορᾶς·	ἀφρονέστατον	πρᾶγμα ποιῶν καὶ τοῖς τότε
[11, 12]	οὐ γὰρ οὕτω μικρόθυμος οὐδ´	ἀχάριστος	ἔσται ὁ Ῥωμαίων δῆμος, ὥστε
[11, 46]	ἦν Μάρκος Δοέλλιος ὁ δήμαρχος	ἀχθομένων	ἤδη τῶν πολιτῶν καὶ τῶν
[11, 10]	ἃς οἱ πατέρες αὐτῶν ἐκαρποῦντο,	ἄχθονται	τούτων ἀπελαυνόμενοι δι´ ὑμᾶς τὰς
[11, 21]	τοῖς βουλομένοις ἀπὸ τῶν πρώτων	ἄχρι	τῶν νεωτάτων ἐν τῷ προσήκοντι
[11, 28]	ἠξίου, τίς ἐστιν ὁ τολμήσας	ἅψασθαι	παιδὸς ἀστῆς καὶ τί βουλόμενος.
[11, 15]	χρησόμεθα. παῦσαι δὴ πρᾶγμα ποιῶν	ἄωρον,	ἀνὴρ πρεσβύτερος οὐ δεομένοις συμβουλῆς