Livre, Chap.
[11, 5]	κατασχὼν τὴν χολὴν ἔφησε· Θᾶττόν	μ´	ἀναγκάσετε, Ἄππιε, τοὺς χαλινοὺς διαρρῆξαι
[11, 4]	ὑπ´ ἐμοῦ λεχθησόμενα. ἀλλὰ μή	μ´	ἀποστέρει λόγου βουλευτὴν ὄντα καὶ
[11, 40]	αἵματι πεφυρμένος ἅπας καὶ τὴν	μαγειρικὴν	σφαγίδα διὰ χειρὸς ἔχων. ἰδόντες
[11, 37]	ὑπάγων, ὡς ἦν ἐγγὺς ἐργαστηρίου	μαγειρικοῦ,	μάχαιραν ἐξαρπάσας ἀπὸ τῆς τραπέζης
[11, 29]	ὃν δὲ τρόπον ἐστὶν ἐμή,	μάθε.	ἔστι μοι θεράπαινα πατρικὴ πολλοὺς
[11, 1]	ἐγένοντο, βούλονται παρὰ τῆς ἱστορίας	μαθεῖν,	καὶ τὰς αἰτίας ἀκοῦσαι, δι´
[11, 1]	εἶναι καὶ καλὰς τὰς τοιαύτας	μαθήσεις	ἅπασι μὲν ὡς εἰπεῖν ἀνθρώποις,
[11, 7]	πρὸς αὐτοὺς ἥτις ἔσται κρατίστη	μαθήσεσθε.	ἐκεῖνοι τοίνυν ἀκούσαντες, ὅτι σεσάλευται
[11, 7]	ἔχειν ἀσφαλῶς. ἐὰν γὰρ τοῦτο	μάθητε,	καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ πολέμου
[11, 47]	ἦγεν οὐ σφόδρα ὀχυρὰν οὖσαν.	μαθόντες	δὲ πολιορκούμενον τὸν χάρακα οἱ
[11, 42]	εἴ τι δεινὸν ἦσαν πεπονθότες.	μαθόντες	δὲ τὰ γενόμενα οἱ πέντε
[11, 18]	ἐφ´ ὑμῖν γένηται ταῦτ´ ἀμφότερα,	μαθόντες	ὅτι οὐ τοῖς πράγμασιν οἱ
[11, 1]	καὶ τὸ πέρας τῶν πραγμάτων	μαθόντες,	ὅτι συνεχώρησαν Ἀθηναῖοι Λακεδαιμονίοις τείχη
[11, 27]	ἀποδώσειν τοῖς βουλομένοις αὐτῶν κατηγορεῖν,	μαθόντες	ὅτι τῶν στρατηγῶν τὸ ἐπιβούλευμα
[11, 49]	καὶ τὰ πραχθέντα ὑπ´ ἀμφοτέρων	μαθοῦσα	τὴν ἐπινίκιον οὐκ ἐπέτρεψε ποιήσασθαι
[11, 54]	παρελθόντι ἐνιαυτῷ. ταῦτα ἡ βουλὴ	μαθοῦσα	ψηφίζεται στρατιὰν καταγράφειν καὶ τοὺς
[11, 40]	ποτὲ σὺν χρόνῳ τὰ δεινά,	μαθὼν	ὅτι τυράννοις οὐδέν ἐστι πιστόν,
[11, 31]	παρθένους καὶ γυναῖκας, ἵνα δὴ	μάθωσιν	ἤδη ποτὲ Ῥωμαῖοι δοῦλοι γεγονότες
[11, 33]	ἐκ τῆς ἀγορᾶς ἀδημονῶν καὶ	μαινόμενος	ὑπὸ τοῦ πάθους, ἔγνω μηκέτι
[11, 63]	τοῦ Δεκεμβρίου μηνὸς Μάρκος Γεγάνιος	Μακερῖνος	τὸ δεύτερον καὶ Τίτος Κοίντιος
[11, 8]	ἥξουσιν ὡς ἡμᾶς οὐκ εἰς	μακράν,	τάς τε βλάβας θούμενοι καὶ
[11, 15]	γένηται γενήσεται δ´ οὐκ εἰς	μακράν	τότε παρέσομαι. καὶ τὰ μὲν
[11, 41]	τοὺς ἄλλους περιοίκους ἅπαντας πολεμεῖν	μακροὺς	καὶ ἀδιαλείπτους πολέμους ὑπὲρ ἀρχῆς
[11, 29]	σοῦ λέγειν τὴν δίκην αὐτίκα	μάλα,	καὶ μὴ διεγγυᾶν τὸ σῶμα
[11, 44]	ἀρχὰς καὶ αὐτός, ὡς αὐτίκα	μάλα	τῶν ἐχθρῶν σφίσιν ἐπιθησομένων καὶ
[11, 40]	τῶν τρόπων, πολλὴν δειλίαν καὶ	μαλακίαν	καταγνόντες ἡμῶν ὥσπερ γυναικῶν. εἰσελθέτω
[11, 41]	δ´ οἰκεῖα περιορᾶν ἀπολλύμενα διὰ	μαλακίαν	οὐδὲ πρὸς μὲν Αἰκανοὺς καὶ
[11, 46]	δ´ ἀπὸ τῶν ταπεινοτέρων ἄρξαιντο,	μαλακωτέρας	ὑπελάμβανον τὰς ὀργὰς τῶν πολιτῶν
[11, 44]	προβούλους, Μάρκον Ὄππιον καὶ Σέξτον	Μάλιον·	οὗτοι βουλευτήριον ἐξ ἁπάντων καταστησάμενοι
[11, 44]	ὁδὸν ἀποδειχθέντες, ὧν ἐπιφανέστατος Σέξτος	Μάλιος	ἦν. ἐπεὶ δὲ συνέμιξαν ἀλλήλοις,
[11, 39]	ἐκ τῆς ἀγορᾶς, ὃ καὶ	μάλιστ´	ὤνησεν αὐτόν. ἐπιβαλλόμενος γὰρ ὑπὸ
[11, 9]	περὶ τῶν κοινῇ συμφερόντων λόγος,	μάλιστα	δ´ ἐμοί. πρῶτον μὲν γάρ,
[11, 61]	ταχὺ μεταπῖπτον ἐπὶ θάτερα μέρη,	μάλιστα	δ´ ἡ τῶν ὄχλων, ὥσθ´
[11, 1]	ἅπασι μὲν ὡς εἰπεῖν ἀνθρώποις,	μάλιστα	δ´ ὅσοι περὶ τὴν φιλόσοφον
[11, 27]	διὰ πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα,	μάλιστα	δ´ ὅτι πρεσβύτης ὢν καὶ
[11, 2]	τὰς δίκας ταύτας αὐτοὶ δικάζοντες·	μάλιστα	δ´ ὅτι τοῖς θρασυτάτοις τῶν
[11, 49]	ἐναντιωθέντων αὐτοῖς ἐκ τοῦ φανεροῦ,	μάλιστα	δὲ Κλαυδίου Γαΐου· θεῖος δ´
[11, 2]	πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων ἕνεκα,	μάλιστα	δὲ ὅτι τοῖς ἀκολάστοις τῶν
[11, 34]	τεκοῦσα χρόνους· οὔτ´ εἰ τὰ	μάλιστα	ἐβούλετο γένος ἀλλότριον εἰς τὸν
[11, 43]	ὅρκος ὁ στρατιωτικός, ὃν ἁπάντων	μάλιστα	ἐμπεδοῦσι Ῥωμαῖοι, τοῖς στρατηγοῖς ἀκολουθεῖν
[11, 50]	βουλῆς λέγοντες. ἦν δ´ ἡ	μάλιστα	ἐρεθίζουσα τοὺς πολλοὺς ὑπόληψις, ἣν
[11, 27]	πολλὰ τῶν στρατηγῶν κατεβόων, καὶ	μάλιστα	μὲν ἠξίουν κατὰ τὸν στρατιωτικὸν
[11, 9]	τῆς δεκαδαρχίας ἥδεσθαί τε πάντων	μάλιστα,	ὅταν εὖ τὰ κοινὰ ὑπ´
[11, 22]	τοῦ δήμου τοῦτον γὰρ δὴ	μάλιστα	προπηλακίζοντες ἐξηγρίωσαν τοιάδε ἦν. ~Ὅτε
[11, 33]	τὰς ἐπιστολὰς δεξάμενος περὶ πρώτην	μάλιστα	φυλακήν, ἴλην ἀπέστειλεν ἱππέων ἐπ´
[11, 41]	ἐπὶ τίνι γὰρ ἑτέρᾳ προφάσει	μᾶλλον	ἀγανακτήσετε ἢ ταύτῃ, ὅτε τὰς
[11, 14]	καλὰ καὶ συμφέροντα παρ´ ἀνθρώποις	μᾶλλον,	Ἄππιε, ἢ μηδαμῇ. ἀποδεδωκὼς δή
[11, 8]	ἡμῖν ἃ προὔλαβον ἐκεῖνοι συμβῇ,	μᾶλλον	δ´ εὖ οἶδα συμβησόμενα. ἐὰν
[11, 16]	συνιδεῖν, ὅτι γνώμας ἀσυμφόρους εἰσφέρουσι,	μᾶλλον	δ´ εὐχὰς ἀδυνάτους ἔχουσιν. ~Σκοπεῖτε
[11, 16]	καὶ εἰς τοῦθ´ ἥκουσιν εὐηθείας,	μᾶλλον	δὲ μανίας, ὥσθ´, ἵνα τούτους
[11, 4]	καὶ μίαν ἅπαντες γνώμην ἔχετε·	μᾶλλον	δὲ σὲ μόνον ἐπικαλοῦμαι, Κόιντε
[11, 47]	τῆς Ῥωμαίων δυνάμεως προελθόντας, ἔτι	μᾶλλον	ἐβούλετο ἐπᾶραι καὶ θρασυτέρους ποιῆσαι
[11, 39]	ἔτι ἐνδοιάζοντας ἐξεδημαγώγουν. ἔτι δὲ	μᾶλλον	ἐξηλλοτρίωσαν τὸν πολιτικὸν ὄχλον οἱ
[11, 28]	τῆς παιδὸς ἑάλω καὶ ἔτι	μᾶλλον	ἔξω τῶν φρενῶν ἐγένετο πολλάκις
[11, 34]	λαβεῖν, ἄρρεν ἂν ἑλέσθαι παιδίον	μᾶλλον	ἢ θῆλυ. τεκοῦσαν μὲν γὰρ
[11, 34]	δούλης ἀλλοτρίας ἂν ἐλάμβανε παιδίον	μᾶλλον	ἢ οὐ γυναικὸς ἐλευθέρας κατὰ
[11, 16]	συναπολέσθαι τοῖς ἑαυτῶν ἐχθροῖς βούλονται	μᾶλλον	ἢ σωθῆναι μετὰ πάντων τῶν
[11, 60]	τοῦ κόσμου τῆς πατρίου πολιτείας	μᾶλλον	ἢ τοῖς ἀλλοφύλοις τε καὶ
[11, 16]	νέας ἀρχὰς ἀποδεικνύναι καὶ πάντα	μᾶλλον	ἢ τοὺς ἐχθροὺς κακῶς ποιεῖν·
[11, 9]	ἐπιτροπεύηται, καὶ ἀνιᾶσθαι παντὸς ὁτουδήτινος	μᾶλλον,	ὅταν μὴ καλῶς. πρὸς δὲ
[11, 41]	καὶ ἀσελγείᾳ χρωμένην καὶ ἔτι	μᾶλλον	χρησομένην, ἐὰν νῦν ἀνάσχησθε, ὑπομενεῖτε;
[11, 5]	πάλιν ἀποδείκνυσθαι ἀρχάς· κἂν τοῦτο	μανεὶς	ὁ δῆμος ὑπομείνῃ, πάλιν τὴν
[11, 43]	καὶ εὐσέβειαν, ἀλλ´ ἄνοιαν καὶ	μανίαν.	ταῦτ´ ἀκούσαντες ὀρθῶς λέγεσθαι ἡγούμενοι
[11, 16]	τοῦθ´ ἥκουσιν εὐηθείας, μᾶλλον δὲ	μανίας,	ὥσθ´, ἵνα τούτους διαβάλλωσι πρὸς
[11, 23]	Φάβιος καὶ Κόιντος Ποιτέλιος καὶ	Μάνιος	Ῥαβολήιος. πέντε δὲ τὰ λοιπὰ
[11, 15]	ταύτην ἀρχήν. ἐπειδὰν δ´ οἷα	μαντεύομαι	περὶ τὴν δεκαδαρχίαν γένηται γενήσεται
[11, 56]	αὐτὴν ὁ σὸς ἀδελφός, ὦ	Μάρκε	Γενύκιε, λέγῃ. Ἐδόκει καὶ ταῦτα
[11, 6]	τοῦ κωλύειν τοὺς ἀκοσμοῦντας, ὦ	Μάρκε	Ὁράτιε, παρὰ τοῦ δήμου λαβόντες
[11, 28]	δή τινα τῶν ἑαυτοῦ πελατῶν,	Μάρκον	Κλαύδιον, ἄνδρα τολμηρὸν καὶ πρὸς
[11, 44]	τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀπέδειξαν δύο προβούλους,	Μάρκον	Ὄππιον καὶ Σέξτον Μάλιον· οὗτοι
[11, 63]	τῇ διχομήνιδι τοῦ Δεκεμβρίου μηνὸς	Μάρκος	Γεγάνιος Μακερῖνος τὸ δεύτερον καὶ
[11, 51]	παρὰ τούτων τὴν ἀρχὴν παραλαβόντες,	Μάρκος	Γεγάνιος ~{Μηδὲν δ´ αὐτῶν ἀποκρινομένων,
[11, 48]	γῆν τῶν πολεμίων ἐπιὼν ἐδῄου.	~Μάρκος	δ´ Ὁράτιος ἐπὶ τὸν κατὰ
[11, 46]	τοῦτο τὸ πολίτευμα εἰσηγησάμενος ἦν	Μάρκος	Δοέλλιος ὁ δήμαρχος ἀχθομένων ἤδη
[11, 15]	τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν προελθὼν Κορνήλιος	Μάρκος·	Ἡμεῖς μέν, ἔφησεν, ὦ Κλαύδιε,
[11, 46]	τὸ δημόσιον. εἰσαγγέλλεται δὲ καὶ	Μάρκος	Κλαύδιος ὁ τὴν παρθένον ἐπιβαλόμενος
[11, 29]	τί βουλόμενος. ~Σιωπῆς δὲ γενομένης	Μάρκος	Κλαύδιος ὁ τῆς παιδὸς ἐπιλαβόμενος
[11, 16]	πρὸς αὐτοὺς ἑταιρίαν. καὶ παρελθὼν	Μάρκος	Κορνήλιος ἀνίστησι Λεύκιον Κορνήλιον τὸν
[11, 43]	ἀποδείξαντες κυρίους, ὧν ἡγεμὼν ἦν	Μάρκος	Ὄππιος, ἔμενον ἐφ´ ἡσυχίας. ~Ἧκον
[11, 45]	ἔφην, Λεύκιος Οὐαλέριος Ποτῖτος καὶ	Μάρκος	Ὁράτιος Βαρβᾶτος, αὐτοί τε δημοτικοὶ
[11, 5]	αὐτοὺς λέγειν ὀρθῶς ἡγουμένων, ἀνίσταται	Μάρκος	Ὁράτιος ὁ Βαρβᾶτος ἐπικληθεὶς ἀπόγονος
[11, 22]	δεκαδαρχίας εἰπεῖν, Λεύκιος Οὐαλέριος καὶ	Μάρκος	Ὁράτιος, φραξάμενοί τε τὰς οἰκίας
[11, 23]	Κορνήλιος καὶ Λεύκιος Μηνύκιος καὶ	Μάρκος	Σέργιος καὶ Τίτος Ἀντώνιος καὶ
[11, 23]	δὲ τὰ λοιπὰ τάγματα παραλαβόντες	Μάρκος	τε Κορνήλιος καὶ Λεύκιος Μηνύκιος
[11, 53]	ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων ἐπράχθη.	~Μάρκου	δὲ Γενυκίου καὶ Γαΐου Κοιντίου
[11, 57]	κατοικιδίου βουλῆς ἧττον ἔφη θαυμάζειν,	Μάρκου	δὲ Ὁρατίου καὶ Λευκίου Οὐαλερίου
[11, 36]	ἔγνων, ἀκούσατε. ὁ πατὴρ ὁ	Μάρκου	Κλαυδίου τουδὶ τελευτῶν τὸν βίον
[11, 29]	δὲ διὰ μηνύσεως ἐπιγνοὺς καὶ	μάρτυρας	ἔχων πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ
[11, 33]	μηνυτὴν παρεῖναι λέγων καὶ τοὺς	μάρτυρας	καὶ τὴν θεράπαιναν αὐτὴν παραδούς·
[11, 34]	ἂν τὸν μηνυτὴν οὔτε τοὺς	μάρτυρας	κατασχεῖν ἐν πεντεκαίδεκα ἔτεσιν ἀπόρρητον
[11, 34]	τε τὸν μηνυτὴν καὶ τοὺς	μάρτυρας,	οὓς ὁ Κλαύδιος ἔφη πολλοὺς
[11, 40]	διηγεῖτο τὰς καταλαβούσας αὐτὸν συμφοράς,	μάρτυρας	τῶν λόγων παρεχόμενος τοὺς σὺν
[11, 13]	τελευτήσασιν ὑπὸ τῶν ἐπιγινομένων ἐπαινεῖσθαι.	μαρτυρεῖται	γάρ τοι παρὰ πάντων αὐτοῖς,
[11, 62]	ἱερῶν τε καὶ ἀποθέτων βίβλων	μαρτυρίαις.	ἄλλο μὲν οὖν οὐδὲν ἐπὶ
[11, 14]	σοι τὰ τοῦ γένους ὀφειλήματα	μαρτύρομαι	θεούς, ὧν ἱερὰ καὶ βωμοὺς
[11, 34]	τῶν ἀνδρῶν πολλῶν καὶ γυναικῶν	μαρτυρούμενον	οὐ μόνον ἐλευθέρων, ἀλλὰ καὶ
[11, 1]	ἐπὶ ταῦτα παρακαλοῦσιν αὐτοὺς φρόνησιν	μαρτυροῦσι	καὶ πολλὴν σοφίαν. διὰ ταύτας
[11, 36]	εἰς ἀμφισβήτησιν ἦλθε τὸ πρᾶγμα,	μαρτυρῶ	τ´ αὐτῷ ταῦτα καὶ κρίνω
[11, 34]	δυνάμενον, φανερῶς ἔπραττε καὶ μετὰ	μαρτύρων	ἐλευθέρων, ἵν´ ἐκτραφεῖσαν τὴν κόρην
[11, 30]	δίκην ἀξιῶν ἀπολογεῖσθαι, ὅτε καὶ	μαρτύρων	εὐπορία καὶ φίλων καὶ δικαστῶν
[11, 33]	πλήρεις ἀπὸ ῥυτῆρος καὶ μετὰ	μάστιγος	ἐλαθεῖσι τοῖς ἵπποις πρότερον διανύσαντες
[11, 41]	ἀπάγουσιν οἱ τύραννοι καὶ μετὰ	μαστίγων	νυμφαγωγοῦσιν; ἐν ποίῳ δὲ τὸ
[11, 34]	ἀμήχανον δ´ εἶναι γάλακτος πληρωθῆναι	μαστοὺς	γυναικὶ μὴ τεκούσῃ. ~Ταῦτα καὶ
[11, 7]	οὔτε οἱ πατρίκιοι, καὶ οὐ	μάτην	ἀκούσαντες τὸ γὰρ ἀληθὲς οὕτως
[11, 37]	ὡς ἦν ἐγγὺς ἐργαστηρίου μαγειρικοῦ,	μάχαιραν	ἐξαρπάσας ἀπὸ τῆς τραπέζης παίει
[11, 27]	δ´ ὑπ´ ἐκείνων ἀνῃρημένοι πάντες	μαχαιρῶν	ἢ χερμάδων ἢ σαυνίων, βέλους
[11, 27]	ὑπὸ σαυνίων, τὰς δ´ ὑπὸ	μαχαιρῶν,	καὶ ὁ ὑπασπιστής· οἱ δ´
[11, 42]	ὅπλοις τῶν ἐναντίων} ἐνικῶμεν ταῖς	μάχαις,	ὅτε ὑμῶν κρείττους ἦσαν στρατηγοί·
[11, 25]	Σίκκιος, ὁ τὰς ἑκατὸν εἴκοσι	μάχας	ἀγωνισάμενος καὶ ἐξ ἁπασῶν ἀριστεῖα
[11, 20]	ἁλῶναι· Ναυτίῳ δ´ ἀντικαθημένῳ Σαβίνων	μάχας	ἀναγκαῖον ἦν τίθεσθαι πρὸς τοὺς
[11, 47]	στρατιὰν καὶ παρέστησεν ὡς εἰς	μάχην.	οὐδενός τ´ ἀντεπιόντος ἐκείνην μὲν
[11, 47]	δὲ τῶν πολεμίων αὐτὸν εἰς	μάχην	πολλάκις καὶ κακιζόντων τὴν ἀνανδρίαν
[11, 4]	ἀνακτησάμενος, αὐτὸς δ´ ἐκ τῆς	μάχης	ἀποθανών· πάππος δὲ πρὸς πατρὸς
[11, 27]	καὶ ἐκ χειρὸς γενομένης τῆς	μάχης.	ἐτεκμήραντο δὲ τοῦτο ἐκ τῶν
[11, 26]	τῆς μὲν ἐκ χειρὸς ἀπείχοντο	μάχης,	προσωτέρω δ´ ἀποστάντες ἔβαλλον οἱ
[11, 23]	καὶ πεζοὶ πεζοῖς πρὸς φάλαγγα	μαχόμενοι	πανταχῇ πλέον ἔχοντες ἀπῄεσαν, ἐθελοκακούντων
[11, 26]	καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας διαφθεῖραι	μαχόμενος,	εἰ συνῄεσαν ὁμόσε. οἱ δ´
[11, 47]	οἱ Ῥωμαῖοι τούς τε συστάδην	μαχομένους	ἐτρέψαντο καὶ τοὺς φεύγοντας ἐπιδιώκοντες,
[11, 7]	ὥσπερ αὐτῷ προσήκει, καὶ δεῖ	με	ἃ φρονῶ περὶ τοῦ πολέμου
[11, 14]	τἀληθὲς ἔχειν. τὸ πρᾶγμα δή	με	ἠνάγκασε τοῦτο διαλεχθῆναι ἐν τῷ
[11, 14]	οἰκίαν οὐχ ἅπαξ, ἀπήλασαν δέ	με	οἱ σοὶ παῖδες ἀπὸ τῶν
[11, 7]	ἀναστὰς τοιαύτην διέθετο δημηγορίαν· Ἐπειδή	με	πρῶτον γνώμην ἀποφαίνεσθαι ἀξιοῖ Ἄππιος,
[11, 29]	οὖσα μήτηρ. πρότερον οὖν ἐλάνθανέ	με	ταῦτα, νῦν δὲ διὰ μηνύσεως
[11, 14]	ἀλλ´ ἐφ´ ἑαυτῶν γνόντες διέκλεισάν	με	τῆς εἰσόδου, καὶ βουλοίμην οὕτως
[11, 36]	τουδὶ τελευτῶν τὸν βίον ἠξίωσέ	με	τὸν υἱὸν αὐτοῦ {παῖδα} καταλειπόμενον
[11, 15]	μὲν οὐδ´ ἀποκρίσεως ἄξιον ἡγεῖταί	με,	ὦ βουλή, τὸν ἑαυτοῦ θεῖον
[11, 39]	τὰ τῆς ὀλιγαρχίας ὅπλα ἔχοντες	μέγα	παρεῖχον αὐτοῖς δέος, οἵ τε
[11, 40]	εἰκάσαι, καὶ παρηκολούθουν ὡς ἀκουσόμενοι	μέγα	πρᾶγμα καὶ δεινόν. ὁ δὲ
[11, 49]	Οὐαλέριος ἧκεν, ἦν τ´ ἀμφοτέροις	μέγα	φρονοῦσιν ἐπὶ ταῖς νίκαις ἐλπὶς
[11, 4]	Λεύκιος Οὐαλέριος ἐπωνυμίαν Ποτῖτος, ἀνὴρ	μέγα	φρονῶν ἐπὶ τοῖς προγόνοις· πατὴρ
[11, 1]	τὸ περὶ τοὺς ἀναγκαίους καιροὺς	μεγάλα	τὰς πόλεις ἐκ τῆς τοιαύτης
[11, 13]	πολιτικῶν ἔργων ὑποθέσεις ἐγένοντο καὶ	μεγάλας	ἐπέθρεψαν ἡμῖν ἀρετῆς ἐλπίδας, αἷς
[11, 11]	μὴ θέλοντας σὺν αἰσχύνῃ καὶ	μεγάλῃ	βλάβῃ παύσουσι τῆς ἀρχῆς. ὁμολογίας
[11, 31]	λέξαντος καὶ τοῦ περιεστηκότος ὄχλου	μεγάλῃ	βοῇ διασημήναντος, ὡς δίκαια ἀξιοῖ,
[11, 48]	χεῖρα γενναῖος· καὶ τῶν ἱππέων	μεγάλην	προθυμίαν παρασχομένων νίκην ἀναιρεῖται λαμπροτάτην,
[11, 3]	πόλεμον ἐλαύνουσιν ἐπ´ αὐτὴν στρατεύμασι	μεγάλοις.	καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον
[11, 26]	οἷς ἐπέσκηψαν ἀποκτεῖναι τὸν ἄνδρα	μεγάλους	μισθοὺς τῆς ἀνδροφονίας ὑποσχόμενοι. ἐπεὶ
[11, 37]	πικρόν, ἐλευθέρῳ δ´ ἀνδρὶ καὶ	μεγαλόφρονι	πρέπον. αἰτησάμενος γὰρ ἐξουσίαν ἀσπάσασθαι
[11, 56]	ἐπὶ κακῷ τινι τοῦ δήμου	μεγάλῳ	γενομένην, ἐπειδὴ κατ´ οἰκίαν τε
[11, 31]	Ῥωμαίοις ὁ θάνατος οὑμὸς ἢ	μεγάλων	ἀγαθῶν. ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ βουλομένου
[11, 31]	ἴσθι μέντοι σαφῶς, ὅτι ἤτοι	μεγάλων	κακῶν ἄρξει Ῥωμαίοις ὁ θάνατος
[11, 47]	γεγονότες ἐξῆλθον ἀθρόοι. καὶ γίνεται	μέγας	ἀγὼν καὶ φόνος ἐξ ἀμφοτέρων
[11, 57]	ἑαυτῶν ἡλικίαις ἁρμόττουσαν, οὔτε τῷ	μεγέθει	τῆς ἀρχῆς προσήκουσαν. πονηρῶν τ´
[11, 5]	πράξειν μηθέν; ἢ μεθύετε τῷ	μεγέθει	τῆς ἐξουσίας; ὑμεῖς Οὐαλερίου λόγον
[11, 12]	ἀνθρώπων ὁμιλίας, οἱ δ´ εἰς	μέγεθος	ἀρχῆς, οἱ δ´ εἰς τὴν
[11, 35]	οὐ φρενήρης ἀνὴρ καὶ ὑπὸ	μεγέθους	ἐξουσίας διεφθαρμένος, οἰδῶν τε τὴν
[11, 56]	καὶ τοῖς ἄλλοις πολίταις τῆς	μεγίστης	ἐξουσίας τε καὶ ἀρχῆς, χιλιάρχους
[11, 54]	τῆς ἐκκλησίας, ὅρκους, οἵπερ εἰσὶ	μέγιστοι	παρ´ αὐτοῖς, κατὰ τῆς ἑαυτῶν
[11, 27]	δὲ ταῦτα καὶ τὰ ἄλλα	μέγιστον	αὐτοῖς ἐφάνη τεκμήριον τοῦ μὴ
[11, 30]	καὶ πατρίδος καὶ ὃ πάντων	μέγιστον	εἶναι δοκεῖ τῶν ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν,
[11, 62]	ἐνιαυτὸν ἀρχαὶ Ῥωμαίων αἱ τὸ	μέγιστον	ἔχουσαι κράτος ἐγένοντο· πλὴν οὐκ
[11, 9]	δυσχεραίνουσιν ὀλίγου δεῖν πάντες αὐτῇ,	μέγιστον	ὑμῖν γενέσθω τεκμήριον {πάντες οἱ
[11, 41]	ἀνυπεύθυνον ἀρχήν, αὐτοί τε τοὺς	μεγίστους	ὀμόσαντες ὅρκους, καὶ κατὰ τῶν
[11, 55]	ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν, καὶ τοὺς	μεγίστους	ὅρκους κατ´ ἐξωλείας αὐτῶν τε
[11, 52]	ἑαυτῶν ἀνακομίσασθαι κτῆσιν, ἣν αὐτοὶ	μεθ´	ὅρκου δικάσαντες ἑτέρων ἐπέγνωσαν εἶναι.
[11, 25]	εὐνοίᾳ τῇ πρὸς αὐτὸν ἐπαγόμενον·	μεθ´	ὧν ἀποσταλεὶς ὑπὸ θατέρου τῶν
[11, 22]	φροντίδος καὶ τὸν ἀπράγμονα βίον	μεθαρμοττομένων·	ὅσοις δὲ πολὺ τὸ γενναῖον
[11, 33]	ὑπὸ τοῦ πάθους, ἔγνω μηκέτι	μεθέσθαι	τῆς παρθένου τοῖς συγγενέσιν, ἀλλ´
[11, 5]	ἐρεῖν μήτε πράξειν μηθέν; ἢ	μεθύετε	τῷ μεγέθει τῆς ἐξουσίας; ὑμεῖς
[11, 7]	μὴ παραγενομένων δεδοικότας, μή τι	μεῖζον	ἐργάσωνται κακόν, τούς τε ὑπακούσαντας
[11, 31]	ἀντ´ ἐλευθέρων, καὶ μηδὲν ἔτι	μεῖζον	φρονῶσι τῆς τύχης. τί οὖν
[11, 4]	ἀνέστηκα ἐρῶν, ἀλλ´ ὑπὲρ ἄλλων	μειζόνων	τε καὶ ἀναγκαιοτέρων, ὑπὲρ ὧν
[11, 17]	Κλαύδιε; ἐροῦμεν αὐτοῖς νὴ Δία·	μείναθ´,	ἕως ἂν ἀποδείξωμεν ἑτέρας ἀρχάς.
[11, 41]	μὲν ἑνὸς οὐκ ἤνεγκαν ἀκολάστου	μειρακίου	τυραννικὴν ὕβριν εἰς ἓν σῶμα
[11, 33]	λύχνων ἁφὰς ἤλαυνε μετὰ τῶν	μειρακίων	κατ´ ἄλλας ὁδοὺς διωγμὸν ἔκ
[11, 9]	πολλῶν οἰκείων δεῖ σωμάτων, εἰ	μέλλει	βεβαίως καθέξειν τὴν τῶν προσοίκων
[11, 31]	τῆς τύχης. τί οὖν ἔτι	μέλλεις,	ἀλλ´ οὐ τοὐμὸν ἐκχεῖς αἷμα
[11, 8]	γὰρ ἐκ τῶν γεγονότων τὰ	μέλλοντα	ἔσεσθαι βούλεταί τις εἰκάζειν, πολὺς
[11, 27]	καὶ πολλοὶ ἦσαν οἱ κατηγορεῖν	μέλλοντες	αὐτῶν. ὡς δ´ οὐδὲν αὐτῶν
[11, 57]	πονηρὰς καὶ ἀσυμφόρους γνώμας εἰσηγεῖσθαι	μέλλοντες	κατὰ τῶν δημοτικῶν οὐκ ἐβούλοντο
[11, 60]	τῆς ἀριστοκρατίας εἰσφερομένου καὶ συγχεῖν	μέλλοντος	ἅπαντα τὸν κόσμον τῆς πολιτείας.
[11, 54]	ἄγγελοι λέγοντες, ὅτι πολλῇ στρατιᾷ	μέλλουσιν	ἐλαύνειν ἐπ´ αὐτοὺς Αἰκανοί τε
[11, 31]	ὄχλου τὸ βῆμα. ὁ δὲ	μέλλων	ἄγεσθαι τὴν κόρην Ἰκίλιος ἐμφύεταί
[11, 37]	οὐρανὸν ἀνέκραγον ὀδυρμῷ καὶ ἀγανακτήσει	μεμιγμένην	κραυγήν, οἱ δὲ τῆς ὀλιγαρχίας
[11, 12]	ὥστε τῶν μὲν ἁμαρτημάτων σου	μεμνῆσθαι,	τῶν δ´ εὐεργεσιῶν ἐπιλελῆσθαι, ἀλλ´
[11, 20]	συμφέρον, τί δεῖ στοχασμῶν ἐκεῖ;	~Μέμνησθε,	ὅτι ἀπὸ τῶν αὐτῶν τούτων
[11, 22]	διέστησαν εἰς μέρη πολλά, τῶν	μὲν	ἀγεννεστέρων τὰς φύσεις ἅπαντα συγχωρεῖν
[11, 34]	εἶχεν ὑποβολῆς εὔλογον. ἡ Νομιτωρίου	μὲν	ἀδελφή, Οὐεργινίου δὲ γυνή, παρθένος
[11, 41]	ἀπολλύμενα διὰ μαλακίαν οὐδὲ πρὸς	μὲν	Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους καὶ Σαβίνους
[11, 32]	παρασχεῖν λέγει τοιάδε· Ἐγὼ τὸ	μὲν	ἀκριβές, ὦ δημόται, περὶ τῆς
[11, 10]	πολλαὶ καὶ παρὰ πολλῶν· εἰ	μὲν	ἀληθεῖς ἢ ψευδεῖς οὐδὲν δέομαι
[11, 33]	πεπραγμένα διασαφηνίσαντες. ὁ δὲ τὴν	μὲν	ἀληθῆ πρὸς Ἀντώνιον αἰτίαν ἀποκρυψάμενος,
[11, 35]	τῆς κόρης ἔλεον καταχεομένων, οἱ	μὲν	ἄλλοι πάντες, ὅσοι συνήκουον τῶν
[11, 37]	Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν, οἱ	μὲν	ἄλλοι στένοντες καὶ τὰ μέτωπα
[11, 41]	οὔτε γενναίων ἐστὶν ἀνθρώπων τὰ	μὲν	ἀλλότρια κτᾶσθαι δι´ ἀνδραγαθίαν, τὰ
[11, 12]	ὁ Ῥωμαίων δῆμος, ὥστε τῶν	μὲν	ἁμαρτημάτων σου μεμνῆσθαι, τῶν δ´
[11, 31]	ἀντιποιουμένων, κυρίου καὶ πατρός, εἰ	μὲν	ἀμφότεροι παρῆσαν, τὸν πατέρα κρατεῖν
[11, 30]	ἐν τοῖς πεντεκαίδεκα ἔτεσιν, ἕτερος	μὲν	ἄν τις ὑπὲρ τηλικούτων ἀγωνιζόμενος
[11, 18]	τῆς αὐτῆς ἐγένοντο προαιρέσεως· οἱ	μὲν	ἀναγκαῖα καὶ τῷ παρόντι καιρῷ
[11, 16]	τὴν πατρίδα· οἵ γ´ ὁρῶντες	μὲν	ἀνάστατον τὴν χώραν ἡμῶν ὑπὸ
[11, 37]	καὶ καταρρέουσαν καὶ κατέχουσαν τέως	μὲν	ἀνεκαλεῖτό τε καὶ κατεφίλει καὶ
[11, 39]	παρθένοι τὸ πάθος ἀποδυρόμεναι, αἱ	μὲν	ἄνθη καὶ στεφάνους βάλλουσαι κατὰ
[11, 11]	ἐπὶ τῇ παρανόμῳ δυναστείᾳ, σοὶ	μὲν	ἅπαντες εἴσονται τὴν χάριν, ὅτι
[11, 47]	καὶ τοὺς φεύγοντας ἐπιδιώκοντες, οὓς	μὲν	ἀπέκτειναν, οὓς δ´ αἰχμαλώτους ἔλαβον,
[11, 56]	ταῦτα ὀρθῶς ὑποτίθεσθαι, καὶ οἱ	μὲν	ἀπῄεσαν ἐκ τοῦ συλλόγου, τοῖς
[11, 43]	ὅρκον ὁ νόμος, ἐπειδὴ νόμῳ	μὲν	ἀποδειχθέντα δεῖ τὸν στρατηγὸν ἄρχειν
[11, 48]	παρασχομένων νίκην ἀναιρεῖται λαμπροτάτην, πολλοὺς	μὲν	ἀποκτείνας τῶν πολεμίων, πολλῷ δ´
[11, 38]	παραχρῆμα χρόνῳ, ὕστερον δὲ τὰ	μὲν	ἀπολογούμενον, τὰ δὲ παραιτούμενον, τὰ
[11, 46]	ἐπιτάξαντα παρανομεῖν Ἄππιον ἀναφέρων θανάτου	μὲν	ἀπολύεται, φυγῇ δ´ ἀιδίῳ ζημιοῦται,
[11, 49]	οὓς προὔδωκαν τοῖς δημάρχοις, τῶν	μὲν	ἀπώλειαν, τῶν δὲ δήμευσιν, ὡς
[11, 25]	ὁ πρεσβευτὴς παρὰ Ῥωμαίοις ἐξουσίαν	μὲν	ἄρχοντος ἔχων καὶ δύναμιν, ἀσυλίαν
[11, 47]	ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς βουλῆς Οὐαλέριος	μὲν	ἅτερος τῶν ὑπάτων τὴν ἡμίσειαν
[11, 40]	τῆς ὀλιγαρχίας διεξιών, ὡς πολλῶν	μὲν	ἀφείλοντο τὰς οὐσίας οἱ δέκα,
[11, 10]	τοῖς παροῦσιν ἔχει πράγμασιν. οἱ	μέν	γ´ ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν,
[11, 34]	παιδίον μᾶλλον ἢ θῆλυ. τεκοῦσαν	μὲν	γὰρ ἀνάγκην τῶν τέκνων δεομένην
[11, 59]	ἅπασι τοῖς παροῦσι συνέβη. οἱ	μὲν	γὰρ ἀνελεῖν τὸν νόμον βουλόμενοι
[11, 19]	γνώμην διαλέξομαι πρὸς ὑμᾶς· ὡς	μὲν	γὰρ ἀσύμφορος, οὐδὲ τῶν διασυράντων
[11, 4]	φρονῶν ἐπὶ τοῖς προγόνοις· πατὴρ	μὲν	γὰρ αὐτῷ Οὐαλέριος ἦν ὁ
[11, 24]	ἀποθανεῖν. καὶ ἐγίνετο ταῦτα· οἱ	μὲν	γὰρ ἐπὶ προνομὰς ἀποστελλόμενοι ὑπ´
[11, 14]	σοι λέγειν βουλόμενος ὀκνῶ. εἰ	μὲν	γὰρ ἐπὶ τὰ κρείττω βουλεύματα
[11, 9]	αὐτῶν ἥτις ἔσται φράσω. ἅπασι	μὲν	γὰρ ἴσως, ὅσοις τῇ πατρίδι
[11, 9]	πατρίδας ἢ τὰ κακά; ἐγὼ	μὲν	γὰρ οἴομαι τὰ κακά. καίτοι
[11, 56]	ὁρίσαντες ὅσον δή τινα ἐμοὶ	μὲν	γὰρ ὀκτὼ ἢ ἓξ ἀποχρῆν
[11, 7]	ἔξω τοῦ εἰκότος ἤλπισαν· ὅταν	μὲν	γὰρ ὁμονοοῦσα πόλις ἅπτηται πολέμου,
[11, 9]	λόγος, μάλιστα δ´ ἐμοί. πρῶτον	μὲν	γάρ, ὅτι γνώμης ἄρχειν ἠξίωμαι
[11, 46]	τὴν παρθένον γενομένων παρανομιῶν. ἑλόντες	μὲν	γὰρ τοῦτον εὐπετῶς ἐδόκουν καὶ
[11, 11]	ἀκόντων ἄρχειν τῶν ἴσων· τοῦτο	μὲν	γὰρ τυραννικόν, τὸ δὲ παρ´
[11, 40]	πολιτικῷ τὸ νεῖκος διαιρεῖν. ~Τὰ	μὲν	δὴ κατὰ πόλιν ἐν τοιαύταις
[11, 27]	γνώμην εἶχον ὡς ἀποστησόμενοι. τὸ	μὲν	δὴ περὶ Κρουστομέρειαν καὶ Φιδήνην
[11, 47]	καὶ λείαν ἄφθονον περιεβάλοντο. Οὐαλέριος	μὲν	δὴ ταῦτα διαπραξάμενος ἀδεῶς ἤδη
[11, 26]	ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων διέφθειραν αὐτόν. Σίκκιος	μὲν	δὴ τοιαύτης καταστροφῆς ἔτυχεν. ~Οἱ
[11, 59]	τῆς πόλεως· συνεβούλευέ τε τοῖς	μὲν	δημάρχοις ἐᾶν τὴν καταγραφὴν γενέσθαι
[11, 22]	ἑκάτεροι τοῖς ἀλλήλων κακοῖς· οἱ	μὲν	δημοτικοὶ τὸ φρόνημα τῶν πατρικίων
[11, 42]	σφετέρους ἔτι ἐῶντας πολυπραγμονεῖν, τὰ	μὲν	διὰ τὰς ὠφελείας, τὰ δὲ
[11, 2]	ἐξοικίζεσθαι πόλεις, ὑποδεχομένων αὐτοὺς Λατίνων	μὲν	διὰ τὸ ἀσθενές, Ἑρνίκων δὲ
[11, 25]	καί τινας καὶ δωρεὰς τὰς	μὲν	διδόντων ἤδη, τὰς δ´ ὑπισχνουμένων,
[11, 3]	δ´ αὐτοῖς πολλὴν ἀπορίαν, πρῶτον	μὲν	εἰ πάντας Ῥωμαίους ἐπὶ τὰ
[11, 12]	τὰς τῶν ἠδικημένων ὀργάς, οἱ	μὲν	εἰς ἄνοιαν ἡλικίας καταφεύγοντες, οἱ
[11, 38]	περὶ τὸν Ἄππιον ἐγίνοντο, πρῶτον	μὲν	εἰς λόγους ἐπαχθεῖς καὶ προπηλακιστὰς
[11, 32]	καταφυγεῖν. ὁ δ´ Ἄππιος καταρχὰς	μὲν	εἰς πολλὴν ταραχὴν κατέστη ἠγριωμένους
[11, 9]	οἱ χαριέστατοι τῶν δημοτικῶν, οἱ	μὲν	εἰς τὰς πλησιοχώρους πόλεις ἅμα
[11, 36]	δὲ τοῖς μεταξὺ χρόνοις ἐγὼ	μὲν	εἰς τὰς πολιτικὰς πράξεις ἐγκυλισθεὶς
[11, 20]	ὥσπερ νῦν δυνάμεις ἐνέβαλον, αἱ	μὲν	εἰς τὴν ἡμετέραν γῆν, αἱ
[11, 8]	πᾶσι ταὐτὰ συμφέροντα φαίνεσθαι ἐξελάσαντες	μὲν	ἐκ τῆς πόλεως τὴν νῦν
[11, 4]	δέκα δὲ ταῦθ´ ὁρῶντες ἐπεχείρησαν	μὲν	ἐκ τῶν οἰκιῶν τοὺς βουλευτὰς
[11, 60]	τῶν ὑπάτων χιλιάρχους ἀποδειχθῆναι, τρεῖς	μὲν	ἐκ τῶν πατρικίων, τρεῖς δ´
[11, 26]	ἂν ἕλοιεν αὐτὸν συστάδην, τῆς	μὲν	ἐκ χειρὸς ἀπείχοντο μάχης, προσωτέρω
[11, 7]	τοὺς νεωτάτους. ~Ταῦτ´ εἰπὼν πρῶτον	μὲν	ἐκάλει τὸν ἑαυτοῦ θεῖον Γάιον
[11, 56]	τοῖς ὑμετέροις. δίκαιον γὰρ ἀποφαίνεσθαι	μὲν	ἕκαστον ἃ δοκεῖ τῷ κοινῷ
[11, 42]	ἐπειδὰν ἡμέρα τάχιστα γένηται, τὸν	μὲν	ἐκταράττοντα τοὺς ὄχλους Οὐεργίνιον συλλαβόντας
[11, 38]	ὀργῆς εἰληφότα δικαίαν πρόφασιν, εἴξαντα	μὲν	ἐν τῷ παραχρῆμα χρόνῳ, ὕστερον
[11, 53]	τοὺς δημοτικούς. καὶ λόγοι πολλοὶ	μὲν	ἐν τῷ συνεδρίῳ, πολλοὶ δὲ
[11, 41]	ταῦτα ποιῶσι, καταρασάμενοι; ἔπειτ´ ἐκεῖνοι	μὲν	ἑνὸς οὐκ ἤνεγκαν ἀκολάστου μειρακίου
[11, 2]	πραττόμενα ὑπ´ αὐτῶν ἦν, οὓς	μὲν	ἐξήλαυνον ἐκ τῆς πόλεως αἰτίας
[11, 21]	συνεδρίου διαστάντος πρὸς ἑκάτερον, τῶν	μὲν	ἐπανορθώσασθαι τὴν ἀκοσμίαν τοῦ πολιτεύματος
[11, 24]	δὲ περὶ τὸν Ἄππιον τοῖς	μὲν	ἐπὶ στρατοπέδου συνάρχουσιν ὅπλα τε
[11, 50]	τοὺς πολλοὺς κατεῖχε. καὶ τὰ	μὲν	ἐπὶ τούτων πραχθέντα τῶν ὑπάτων
[11, 52]	τῆς ἀμφιλόγου χώρας κύριος. ταῦτα	μὲν	ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων ἐπράχθη.
[11, 19]	ἀναστὰς τοιούτους διεξῆλθε λόγους· Τὴν	μὲν	ἐπιβουλὴν τῶν δέκα ὁρᾶτε, ὦ
[11, 24]	τοὺς ἐναντιουμένους σφίσι διαφθείρειν, τοὺς	μὲν	ἐπιφανεῖς ἀδήλως, ὧν δ´ ἐλάττων
[11, 40]	καὶ δεινόν. ὁ δὲ τέως	μὲν	ἐπορεύετο κλαίων καὶ διασημαίνων τοῖς
[11, 22]	ἔπεισεν. ἠκολούθει δ´ αὐτῷ πολὺς	μὲν	ἑταίρων ὄχλος, πολὺς δὲ πελατῶν.
[11, 20]	ἐπ´ ἀμφότερα τὰ ἔθνη τῷ	μὲν	ἑτέρῳ τῶν ὑπάτων εἰς δυσχωρίας
[11, 44]	λοχαγοὶ πολλὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι, ἀλλοτρίως	μὲν	ἔτι πάλαι διακείμενοι πρὸς τοὺς
[11, 18]	παραδιδόντες ἡμῖν ἑαυτούς. ~Ὦ πολλῆς	μὲν	εὐηθείας τούτων, οἷς ἐπὶ νοῦν
[11, 3]	συνεδρίου κυρωθείη τούτων ἑκάτερον, πρῶτον	μὲν	εὐπειθεῖς ἔσεσθαι πάντας ὑπελάμβανον ἄλλως
[11, 56]	λόγον ὁ Κλαύδιος· Οὐκ ἀγνοῶ	μέν,	ἔφησεν, ἡλίκων κρηπὶς καταβληθήσεται συμφορῶν
[11, 15]	ὀλιγαρχῶν προελθὼν Κορνήλιος Μάρκος· Ἡμεῖς	μέν,	ἔφησεν, ὦ Κλαύδιε, περὶ τῶν
[11, 46]	ἐν τοῖς δεσμοῖς ἀποθνήσκει, ὡς	μὲν	ἡ τῶν πολλῶν ὑπόληψις ἦν
[11, 12]	ἀγαθὰ τοῖς πάλαι κακοῖς ἐκεῖνα	μὲν	ἡγήσεται συγγνώμης ἄξια, ταῦτα δ´
[11, 1]	ἄσκησιν ἡγοῦνται τὴν φιλοσοφίαν, τὸ	μὲν	ἥδεσθαι τῇ παντελεῖ θεωρίᾳ τῶν
[11, 29]	αὐτῇ ταύτης τῆς θυγατρὸς πρὸς	μὲν	ἡμᾶς ἐσκήψατο νεκρὸν τεκεῖν, τῇ
[11, 16]	οὗτος ἀναστὰς ἔλεξε τοιάδε· Θαυμαστὸν	μὲν	ἦν καὶ τοῦτ´, ὦ βουλή,
[11, 21]	ἔδει τὰ βουλεύματα λαβεῖν, Οὐαλέριος	μὲν	ἠξίου διαδικασίαν τοὺς δέκα προθεῖναι
[11, 27]	τῶν στρατηγῶν κατεβόων, καὶ μάλιστα	μὲν	ἠξίουν κατὰ τὸν στρατιωτικὸν ἀποκτεῖναι
[11, 37]	~Ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσαν, ὅσοι	μὲν	ἦσαν ἀκέραιοί τε καὶ τῶν
[11, 41]	καὶ ὑμῶν εἰσι πολλαὶ τοῖς	μὲν	θυγατέρες, τοῖς δὲ γαμεταί, τοῖς
[11, 27]	τοὺς ἄλλους διαφόρου, διὰ πολλὰ	μὲν	καὶ ἄλλα, μάλιστα δ´ ὅτι
[11, 63]	διδάξαντες τὴν βουλήν, ὅτι πολλὰ	μὲν	καὶ ἄλλα πράγματα διὰ τὰς
[11, 49]	οὐκ ἐπέτρεψε ποιήσασθαι θυσίαν πολλῶν	μὲν	καὶ ἄλλων ἐναντιωθέντων αὐτοῖς ἐκ
[11, 2]	ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἐγίνοντο φυγαὶ πολλῶν	μὲν	καὶ ἄλλων ἕνεκα, μάλιστα δὲ
[11, 33]	συγγενεῖς. προσελθόντων δ´ αὐτῶν ὁ	μὲν	Κλαύδιος τοὺς αὐτοὺς πάλιν διεξελθὼν
[11, 44]	ἀγορεύειν γνώμην ἕκαστον ἔδει, Λεύκιος	μὲν	Κορνήλιος ἔφη δεῖν ἀπεῖναι τοὺς
[11, 22]	Ἄππιον ἀγανακτοῦντες τοῖς γινομένοις ἐπεβάλοντο	μὲν	κωλύειν πύλας τ´ ἀποκλείσαντες καὶ
[11, 59]	ἔφη τε δοκεῖν ἑαυτῷ τὸν	μὲν	νόμον δίκαιον εἶναι τὸν ἀξιοῦντα
[11, 31]	ἐπισχὼν χρόνον Ἄππιος· Ἐγὼ τὸν	μὲν	νόμον, εἶπεν, οὐκ ἀγνοῶ τὸν
[11, 31]	τὸ τέλος ἐξενέγκαντος Ἀππίου πολὺς	μὲν	ὀδυρμὸς ὑπὸ τῆς παρθένου καὶ
[11, 5]	ἐκ τῆς διανοίας, ὅτι σώζονται	μὲν	οἱ Οὐαλερίων ἀπόγονοι τῶν ἐξελασάντων
[11, 62]	ἀμφότεραι φέρονται, ἀλλ´ ἐν αἷς	μὲν	οἱ χιλίαρχοι μόνον, ἐν αἷς
[11, 44]	τῆς διανοίας αὐτῶν οὔσης Ἄππιος	μέν,	οἷα δὴ συγγινώσκων ἑαυτῷ τῆς
[11, 23]	αὐτοῖς ἐχώρει κατὰ νοῦν τοσαύτην	μὲν	οἰκείαν δύναμιν ἐπαγομένοις, τοσαύτην δὲ
[11, 24]	διχόθεν τῶν στρατιωτῶν ὄλεθρος, τῶν	μὲν	οἰκείων τῆς ὀλιγαρχίας ἐν ταῖς
[11, 11]	ἐξουσίαν ταύτην κερδανεῖς, ἄκουσον. ἐὰν	μὲν	ὅλον ὑμῶν τὸ ἀρχεῖον ἐπὶ
[11, 30]	ἐπ´ αὐτὸν ἐλεῆσαι παρθένον, μητρὸς	μὲν	ὀρφανὴν οὖσαν ἔτι πάλαι, πατρὸς
[11, 4]	ἅπαντας καλῶ {καὶ} οὐκ ἀγνοῶν	μέν,	ὅτι διὰ κενῆς τοῦτο ποιῶ,
[11, 30]	φυλάττειν τοῦτο τὸ δίκαιον· πρῶτον	μὲν	ὅτι τὸν νόμον τοῦτον ἅμα
[11, 15]	ὀφθαλμοὺς δακρύων καί φησιν· Ἄππιος	μὲν	οὐδ´ ἀποκρίσεως ἄξιον ἡγεῖταί με,
[11, 20]	ἀναγκασθέντι κατακλεῖσαι τὸ στρατόπεδον πρᾶξαι	μὲν	οὐδὲν ἐξεγένετο, πολιορκεῖσθαι δ´ ἐν
[11, 3]	τὸ δημοτικὸν πλῆθος ἢ τούτων	μὲν	οὐδέτερον, ἐπεὶ δι´ ὑποψίας ἦν
[11, 13]	εὐπρεπεῖς. ~Ἀλλὰ δέδοικα, μὴ πρόφασις	μὲν	οὐκ ἀληθὴς ὁ κίνδυνος ᾖ
[11, 2]	διέμενον ἐν τῇ πόλει θωπεύειν	μὲν	οὐκ ἀξιοῦντες τοὺς ἡγεμόνας, ἐναντιοῦσθαι
[11, 8]	ἡμῶν εἰς τὴν γῆν. ἐὰν	μὲν	οὖν ἀγανακτήσαντες τῷ καταφρονεῖσθαι πρὸς
[11, 36]	θεραπαίνης γεγονυῖαν ἀπάγειν βουλόμενος. εἰ	μὲν	οὖν ἀλλήλους ἔπεισαν αὐτοί, καλῶς
[11, 25]	περὶ τὸν Ἄππιον ἐγίνετο. τῶν	μὲν	οὖν ἄλλων καίτοι συχνῶν ἀναιρουμένων
[11, 57]	τοὺς σφίσιν αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους. τῶν	μὲν	οὖν ἄλλων συνέδρων τῶν ἀπελαθέντων
[11, 30]	ἐκ παντὸς τρόπου χαρίζεσθαι. τὴν	μὲν	οὖν δίκην αὐτὸν ἔφη τὸν
[11, 30]	ἄρχοντα εἰρῆσθαι προσήκοντα εἶπε· πατέρα	μὲν	οὖν εἶναι τῆς κόρης λέγων
[11, 36]	ἐξετάσας ἔμαθον οὕτως ἔχον. ἐφάπτεσθαι	μὲν	οὖν ἐμαυτοῦ προσῆκέ μοι, βέλτιον
[11, 23]	χωρεῖν τοῖς πολεμίοις βουλομένων. οἱ	μὲν	οὖν ἐπὶ Σαβίνους στρατεύσαντες ἐν
[11, 2]	τότε καταστάσει γενηθείσας παρανομίας. ~Πρώτη	μὲν	οὖν ἦν ἡ δόξασα γενέσθαι
[11, 55]	ὑπάτων αὐτοὶ καθ´ ἑαυτούς. Γάϊος	μὲν	οὖν Κλαύδιος ἥκιστα δημοτικὸς ὢν
[11, 22]	πατρικίους καὶ τοὺς δημοτικούς. εἰ	μὲν	οὖν μηδὲν ἐπεξήμαρτον ἔτι πρὸς
[11, 62]	καὶ ἀποθέτων βίβλων μαρτυρίαις. ἄλλο	μὲν	οὖν οὐδὲν ἐπὶ τῆς τούτων
[11, 56]	πρεσβυτέρους ἡμᾶς κελεύετε λέγειν. ἐγὼ	μὲν	οὖν τὴν ἐναντιουμένην γνώμην τοῖς
[11, 19]	ἔσται τὰ κράτιστα ἑλέσθαι. περὶ	μὲν	οὖν τῆς δεκαδαρχίας, ὃν τρόπον
[11, 9]	ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν ἀρετάς. περὶ	μὲν	οὖν τῆς καθεστώσης πολιτείας, ὅτι
[11, 48]	οἱ Σαβῖνοι διὰ καταφρόνησιν. τὰ	μὲν	οὖν τῶν πολεμίων χρήματα τοῖς
[11, 3]	τι χρὴ πράττειν ἐσκόπουν. τὸ	μὲν	οὖν ὑπερόριον ἀποστέλλειν στρατιὰν καὶ
[11, 29]	εἶναι τὰ ἔκγονα δικαιοῖ, ἐλευθέρων	μὲν	οὐσῶν ἐλεύθερα, δούλων δὲ δοῦλα,
[11, 14]	γῆν, ἣ κατέχει τὸν σὸν	μὲν	πατέρα, ἐμὸν δ´ ἀδελφόν, ὅτι
[11, 26]	πολλῶν ὄντων ἐπ´ αὐτὸν ἀποκτείνει	μὲν	περὶ πεντεκαίδεκα, τραυματίζει δὲ καὶ
[11, 5]	κατασχόντος τὸ συνέδριον καὶ τῶν	μὲν	πλείστων ἀγανακτούντων, τῶν δ´ ἐκ
[11, 7]	χωρῇ πολεμίοις, καὶ παραστῇ τῷ	μὲν	πλήθει λογισμός, ὅτι οὐχ ὑπὲρ
[11, 4]	συνήθη πρὸς ἅπαντας αὐθάδειαν, δημάρχους	μὲν	ποίους ἐπικαλέσομαι; καταλέλυται γὰρ ἡ
[11, 15]	τῶν δέκα τὴν ἀρχήν, Ἄππιος	μὲν	πρὸς ταῦτα οὐδὲν ἠξίωσεν εἰπεῖν·
[11, 28]	ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψε, τὸ	μὲν	πρῶτον ἐπειράθη διαφθεῖραι χρήμασι τὴν
[11, 32]	δ´ αὐτοῦ βουλομένου λέγειν οἱ	μὲν	ῥαβδοῦχοι κελευσθέντες ὑπὸ τῆς ἐξουσίας
[11, 26]	προσωτέρω δ´ ἀποστάντες ἔβαλλον οἱ	μὲν	σαυνίοις, οἱ δὲ χερμάσιν, οἱ
[11, 27]	στρατηγῶν τὸ ἐπιβούλευμα ἦν, τὸν	μὲν	Σίκκιον ἔθαπτον, ἐκκομιδήν τε ποιησάμενοι
[11, 23]	δυνάμεις καὶ τριχῇ νείμαντες δύο	μὲν	τάγματα κατέλιπον ἐν τῇ πόλει
[11, 45]	δὲ καὶ πρότερον, ὅτι ἐν	μὲν	ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις οἱ δημοτικοὶ
[11, 37]	ἔργον εἰς νοῦν βάλλεται πατρὶ	μὲν	ταλαίπωρον καὶ πικρόν, ἐλευθέρῳ δ´
[11, 47]	μάχην. οὐδενός τ´ ἀντεπιόντος ἐκείνην	μὲν	τὴν ἡμέραν ἐπεῖχε, τῇ δ´
[11, 22]	τὸν σύλλογον. ~Μετὰ τοῦθ´ οἱ	μὲν	τῆς ὀλιγαρχικῆς ἑταιρίας σοβαροὶ καὶ
[11, 23]	καὶ καταλαβόμενοι τὸ στρατόπεδον ὀλίγους	μέν	τινας ἀμυνομένους ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ
[11, 9]	ὅτε καὶ τῶν βουλευτῶν ὀλίγοι	μέν	τινες οἱ κατὰ συγγένειαν ἢ
[11, 39]	τε, ὅπερ εἰκὸς ἦν, οὓς	μὲν	τὸ ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν, οὓς
[11, 32]	πέπεικα τὸν ἐμαυτοῦ πελάτην ἐᾶσαι	μὲν	τοῖς συγγενέσι τῆς παρθένου δοῦναι
[11, 18]	φοβερά, ἐγὼ πειράσομαι λέγειν. νῦν	μὲν	τὸν πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους
[11, 4]	κάκιστον τῆς ὀλιγαρχίας μέρος, οἱ	μὲν	τότ´ ὄντες κατὰ τὴν ἀγορὰν
[11, 57]	ἐξ αὐτῶν Γάϊος Κανολήιος περὶ	μὲν	τοῦ δίκαιον ἢ συμφέροντα εἶναι
[11, 18]	ἔχοντας αὐτὸν σωφρονεῖν. ἀλλὰ τὰς	μὲν	τούτων φιλονεικίας ἐάσατε χαίρειν, ἃ
[11, 54]	δὲ τῆς βουλῆς ἀξιούσης ἐν	μὲν	τῷ παρόντι χρόνῳ τὴν φιλονεικίαν
[11, 45]	ἐκύρωσαν ἐν ἐκκλησίαις λοχίτισι, δυσχεραινόντων	μὲν	τῶν πατρικίων, αἰδουμένων δ´ ἀντιλέγειν,
[11, 56]	καὶ ἀβουλήτοις πράγμασιν ἔχω, τῆς	μὲν	ὑπατείας μήτε νῦν μήθ´ ὕστερον
[11, 15]	μακράν τότε παρέσομαι. καὶ τὰ	μὲν	ὑπὲρ ἐμοῦ τοσαῦτα· περὶ δὲ
[11, 8]	λογισαμένους ἡμᾶς οἴομαι δεῖν τὴν	μὲν	ὑπὲρ τοῦ πολέμου βουλήν, ἐπειδὴ
[11, 9]	τῶν προσοίκων ἀρχήν, τὸ καταλείπεσθαι	μὲν	ὑπὸ τῶν δημοτικῶν, ἐρημοῦσθαι δ´
[11, 53]	προϊσταμένων τῆς ἀριστοκρατίας ἐλέχθησαν, ἐπιεικέστεροι	μὲν	ὑπὸ τῶν οἰομένων ἀγνοίᾳ τοῦ
[11, 27]	Σίκκιος πολλὰς εἶχε πληγὰς τὰς	μὲν	ὑπὸ χερμάδων, τὰς δ´ ὑπὸ
[11, 58]	αὐτῶν ἐπειρᾶτο διδάσκων, ὅτι τοὺς	μὲν	φίλους παραλάβοιεν, οὐχ ἵνα τι
[11, 4]	κατέχοντα τὸ Καπετώλιον, καὶ τὸ	μὲν	φρούριον ἀνακτησάμενος, αὐτὸς δ´ ἐκ
[11, 59]	τοῦ συνεδρίου κριθῆναι προαιρούμενοι τὸ	μὲν	ὡμολογημένον δίκαιον εἶναι τὸν νόμον
[11, 39]	ἐκ τῶν πλησίον ἐργαστηρίων τὰ	μὲν	ὠνῇ, τὰ δὲ χάριτι συνεπεκόσμουν
[11, 14]	εἰς λόγους παραγενόμενος καὶ τὰ	μὲν	ὡς ἀγνοοῦντα διδάξαι, τὰ δ´
[11, 1]	καλὰς τὰς τοιαύτας μαθήσεις ἅπασι	μὲν	ὡς εἰπεῖν ἀνθρώποις, μάλιστα δ´
[11, 12]	πρὸς τὰ κατηγορήματα πολλαῖς· τοῦτο	μέν,	ὡς οὐκ αὐτὸς ἥμαρτες, ἀλλὰ
[11, 6]	ἀξιῶ παριόντας ὑμᾶς λέγειν, πρώτους	μέν,	ὥσπερ ἐστὶ σύνηθες καὶ πρέπον
[11, 23]	πληγὰς καὶ παρὰ τὰ δεινὰ	μένειν	ἀξιοῦντες ὡς ἐπανορθωσόμενοι τὰς ἐλαττώσεις
[11, 11]	ἄλλας ἀρχὰς τὰς πατρίους, ἢ	μένειν	ἐπὶ τῆς αὐτῆς πολιτείας. ἐάν
[11, 62]	εἴτε ὑπάτους ἀποδεῖξαι, κρίναντος αὐτοῦ	μένειν	ἐπὶ τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἐθισμοῖς,
[11, 5]	ὑπὲρ αὐτοῦ τούτου, πότερα δεῖ	μένειν	τὴν δεκαδαρχίαν ὑμῶν, ἢ τὰς
[11, 11]	ἀγαπῶσι Ῥωμαῖοι πάντες ὀλιγαρχούμενοι καὶ	μένειν	ὑμᾶς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας
[11, 25]	τῶν ἡγεμόνων καὶ δεομένων συστρατηγεῖν	μένοντα,	καί τινας καὶ δωρεὰς τὰς
[11, 22]	ἐκποδῶν εἶναι τοὺς ἐχθροὺς ἢ	μένοντας	ἐνοχλεῖν ἀνοίξαντες τὰς πύλας ἀφῆκαν
[11, 43]	κράτιστα διανοουμένοις, ἔσεσθαί τινες οἱ	μένοντες	ἅμα τοῖς ὀλιγάρχαις καὶ στρατιῶται
[11, 18]	πόλεις αὐτοὶ στρατευσόμεθα; ἀλλ´ οἴκοι	μένοντες	καὶ τοῖς δέκα λοιδορούμενοι καὶ
[11, 6]	καὶ θορύβου τὸ συνέδριον. τοῖς	μέντοι	δέκα μετέμελεν εὐθέως τῆς τε
[11, 31]	ὃν αὐτὸς ἔγραψα ἑκών· ἐκεῖνο	μέντοι	δίκαιον ἡγοῦμαι, δυεῖν ὄντων τῶν
[11, 41]	τε καὶ παρθένων σωφρονήσει. πολλῆς	μέντοι	μωρίας καὶ σκαιότητος, σαφῶς ἴστε,
[11, 56]	ὑπὸ τῶν πλειόνων κριθεῖσιν. ἐκεῖνο	μέντοι	παραινεῖν ὑμῖν ὡς ἐν χαλεποῖς
[11, 31]	ἐν τοῖς ἁπάντων ὀφθαλμοῖς; ἴσθι	μέντοι	σαφῶς, ὅτι ἤτοι μεγάλων κακῶν
[11, 15]	τὸ γένος ἡμῶν ἐστι, καὶ	μενῶ	τὸν λοιπὸν ἐκεῖ χρόνον, ἕως
[11, 47]	καὶ κακιζόντων τὴν ἀνανδρίαν ἠνείχετο	μένων	ἐφ´ ἡσυχίας. ἐπεὶ δ´ ἔγνω
[11, 60]	διὰ τὸ μὴ πᾶσι τοῖς	μέρεσιν	αὐτῆς εὐαρεστεῖν ἀμφοτέρους παρελθὼν ὁ
[11, 61]	καὶ ταχὺ μεταπῖπτον ἐπὶ θάτερα	μέρη,	μάλιστα δ´ ἡ τῶν ὄχλων,
[11, 22]	γενησόμενοι κύριοι καὶ διέστησαν εἰς	μέρη	πολλά, τῶν μὲν ἀγεννεστέρων τὰς
[11, 22]	δὲ πολλῇ πρὸς ἄμφω τὰ	μέρη	χρώμενοι καὶ οὔτ´ ἐπὶ στρατοπέδου
[11, 18]	κατεπτηχὸς τὴν ἐξουσίαν οὐκ ἐλάχιστον	μέρος	ἐκ τῶν συνέδρων. ~Ὡς δ´
[11, 4]	ἦν τὸ κάκιστον τῆς ὀλιγαρχίας	μέρος,	οἱ μὲν τότ´ ὄντες κατὰ
[11, 10]	τὸ δὲ πενέστατον τοῦ δημοτικοῦ	μέρος	οὔτ´ ἀρχαιρεσιῶν ἔτι κύριον γινόμενον
[11, 21]	αὐτῶν τὸ νέον τῆς βουλῆς	μέρος	τὸ λειπόμενον ταῦτα ἡγουμένων κράτιστα
[11, 59]	συμφέροντι τῆς πόλεως τοῦ δημοτικοῦ	μέρους	προϊσταμένων, καὶ καταριθμησάμενος ἅπαντας ἐξ
[11, 23]	ἐκλιπεῖν τὸν χάρακα· καὶ περὶ	μέσας	νύκτας ἀναστήσαντες τὸν στρατὸν ἀπῆγον
[11, 20]	τίνα βοήθειαν εὕρασθε ὑμεῖς περὶ	μέσας	νύκτας εἰς τὸ βουλευτήριον συνελθόντες;
[11, 20]	τοῦ δικτάτορος ἀνάρρησις γένηται, τὴν	μεσοβασίλειον	ἀρχὴν ἑλέσθαι, τὸν ἐπιτηδειότατον ἐκλέξαντας
[11, 62]	ἐξουσίαν ἀπειπαμένων ἡ βουλὴ συνελθοῦσα	μεσοβασιλεῖς	ἀποδείκνυσι. καὶ ἐκεῖνοι προειπόντες ἀρχαιρέσια
[11, 10]	ἀπολωλεκότες. οἱ δὲ τὴν διὰ	μέσου	τάξιν ἔχοντες ἐν τῇ πόλει
[11, 18]	πατρίδος βουλευόμενοι. οὐκ ἀνελοῦμεν ἐκ	μέσου	τοὺς φλυάρους; οὐ ταχεῖαν ψηφιούμεθα
[11, 16]	αὐτοὺς ἐλεύσεσθαι τὸ γὰρ διὰ	μέσου	χωρίον οὐ πολύ ἀντὶ τοῦ
[11, 6]	ὑμῖν, τοὺς πρεσβυτέρους, ἔπειτα τοὺς	μέσους,	τελευταίους δὲ τοὺς νεωτάτους. ~Ταῦτ´
[11, 6]	καταλυομένης σφῶν τῆς ἐλευθερίας, καὶ	μεστὸν	ἦν ἀγανακτήσεώς τε καὶ θορύβου
[11, 15]	πάλιν ὁ Κλαύδιος κατηφὴς καὶ	μεστοὺς	ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων καί
[11, 21]	ἐκφέρομεν. Οὐαλέριος δὲ καὶ οἱ	μετ´	αὐτοῦ ἑστῶτες ὅταν αὐτοὶ τύχωσιν
[11, 61]	ἁπάντων ἔπαινος ἐγίνετο, καὶ οἱ	μετ´	ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι μικροῦ δεῖν πάντες
[11, 18]	ἀποδειξαμένου Κορνηλίου τὴν γνώμην οἱ	μετ´	ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι χωρὶς ὀλίγων τῆς
[11, 21]	εἰκάσαι ῥᾴδιον ἦν, καὶ τῶν	μετ´	ἐκεῖνον ἀνισταμένων ἦν δ´ αὐτῶν
[11, 46]	διεφήμιζον, αὐτὸς ἑαυτὸν ἀναρτησάμενος βρόχῳ.	μετ´	ἐκεῖνον Σπόριος Ὄππιος εἰσαχθεὶς εἰς
[11, 44]	ἐξ ἁπάντων καταστησάμενοι τῶν λοχαγῶν,	μετ´	ἐκείνων ἅπαντα διετέλουν πραγματευόμενοι. ἀδήλου
[11, 19]	εὐαρίθμητοι γάρ τινές εἰσιν οἱ	μετ´	ἐμὲ ἀναστησόμενοι, οὓς ἐὰν ἅπαντας
[11, 44]	ἡσυχίας. ~Ἧκον δ´ αὐτοῖς ἐπίκουροι	μετ´	οὐ πολὺ καὶ ἀπὸ τῆς
[11, 28]	ἐκ τῶν δημοτικῶν ἐμφανής, καὶ	μετ´	οὐ πολὺ Λεύκιος, ὁ παρὰ
[11, 33]	ὅταν ἐπὶ τὴν ἐγγύην προαχθῇ,	μετὰ	βίας αὐτὴν ἀπάγειν, ἑαυτῷ τε
[11, 15]	καὶ φιλελευθέρῳ τῆς γνώμης ἐκάθισε.	μετὰ	δὲ τοῦτον ἀναστὰς Λεύκιος Κοίντιος
[11, 14]	διάδοχοι, καὶ προγόνων δαίμονας, οἷς	μετὰ	θεοὺς δευτέρας τιμὰς καὶ χάριτας
[11, 40]	προγόνων εἰσίν, οὓς ὑμεῖς τιμᾶτε	μετὰ	θεούς, καὶ γηραιοὶ πατέρες τροφεῖα
[11, 34]	προσώπου δυνάμενον, φανερῶς ἔπραττε καὶ	μετὰ	μαρτύρων ἐλευθέρων, ἵν´ ἐκτραφεῖσαν τὴν
[11, 33]	λήματος πλήρεις ἀπὸ ῥυτῆρος καὶ	μετὰ	μάστιγος ἐλαθεῖσι τοῖς ἵπποις πρότερον
[11, 41]	δούλας ἀπάγουσιν οἱ τύραννοι καὶ	μετὰ	μαστίγων νυμφαγωγοῦσιν; ἐν ποίῳ δὲ
[11, 16]	ἐχθροῖς βούλονται μᾶλλον ἢ σωθῆναι	μετὰ	πάντων τῶν φίλων. ὑπερβολὴν γὰρ
[11, 9]	σκοπεῖν, ἐάν τι τῶν ἀληθῶν	μετὰ	παρρησίας, ἀλλὰ μὴ καθ´ ἡδονὰς
[11, 18]	πόλεμον ἐπικυρώσατε καὶ τὰς δυνάμεις	μετὰ	πλείστης προθυμίας καὶ σπουδῆς καταγράφετε
[11, 27]	τὴν ἀναίρεσιν τοῦ σώματος, ἵνα	μετὰ	πολλῆς ἀσφαλείας τε καὶ τιμῆς
[11, 21]	τούτων δὲ λεγομένων ὑφ´ ἑκατέρου	μετὰ	πολλῆς φιλοτιμίας τε καὶ κραυγῆς,
[11, 61]	τῶν ὑπάτων, καὶ λαβόντες αὐτὸ	μετὰ	πολλῆς χαρᾶς οἱ δήμαρχοι προῆλθον
[11, 33]	ἔξω τῶν φρενῶν γενόμενος παρῆν	μετὰ	πολλοῦ στίφους ἐπὶ τὸ βῆμα
[11, 58]	δήμου γινόμενον. ~Τοιαῦτα Γαΐου Κανοληίου	μετὰ	πολλοῦ σχετλιασμοῦ λέγοντος καὶ τῶν
[11, 34]	γαμηθεῖσα νέῳ ἀνδρὶ καὶ οὐ	μετὰ	πολλοὺς τοῦ γάμου τεκοῦσα χρόνους·
[11, 7]	τ´ ἄρχουσι καὶ τοῖς ἀρχομένοις,	μετὰ	προθυμίας ἅπαντες ἐπὶ τὰ δεινὰ
[11, 20]	ὤν, ἀλλ´ ἐν ἀγρῷ. τὰ	μετὰ	ταῦτα ἴστε δήπου τοῦ ἀνδρὸς
[11, 5]	τοῦ συνυπατεύσαντος Ποπλίῳ Οὐαλερίῳ Ποπλικόλᾳ	μετὰ	τὴν ἐκβολὴν τῶν βασιλέων, ἀνὴρ
[11, 45]	περὶ αὐτῶν ἱστορίαν. ~Οἱ δὲ	μετὰ	τὴν κατάλυσιν τῆς δεκαδαρχίας τὴν
[11, 30]	ἡγεμών· πρὸς δὲ τούτοις ὅτι	μετὰ	τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας καὶ τὴν
[11, 59]	αὐτοῦ διαγνώσεως ἀγαπητῶς ἀκούσαντες, τὸ	μετὰ	τὸν πόλεμον ἐπάναγκες εἶναι σφίσι
[11, 24]	μή τι λάθωσι παρακινήσαντες οἱ	μετὰ	τοῦ Οὐαλερίου συνεστῶτες. ἐπέσκηπτόν τε
[11, 22]	παραλαβεῖν ἐτέτακτο, διέλυσε τὸν σύλλογον.	~Μετὰ	τοῦθ´ οἱ μὲν τῆς ὀλιγαρχικῆς
[11, 27]	βέλους δὲ οὐδεμίαν. ἀγανάκτησις δὴ	μετὰ	τοῦτ´ ἐγίνετο πάντων καὶ βοὴ
[11, 39]	ἔτισεν ἂν αὐτῷ τὰς δίκας.	μετὰ	τοῦτ´ ἐξουσίας ὅσης ἐβούλοντο τυχόντες
[11, 46]	ἄνευ κλήρου κατηγορεῖν. εἰσαγγέλλεται δὴ	μετὰ	τοῦτο εἰς τὸν δῆμον Ἄππιος
[11, 56]	κοινωνὸν τῶν βουλευμάτων παρέλαβον, καὶ	μετὰ	τοῦτο συνέδριον αὐτοὶ πάλιν ἐκ
[11, 15]	τὰ ἔξω τοῦ πράγματος φλυαρῶν.	Μετὰ	τοῦτον ἀνίσταται πάλιν ὁ Κλαύδιος
[11, 56]	τῶν βουλευτῶν Λευκίου Οὐαλερίου, καὶ	μετὰ	τοῦτον ἀξιοῦτε Ὁράτιον εἴ τι
[11, 8]	βούλεταί τις εἰκάζειν, πολὺς ὁ	μετὰ	τοῦτον ἔσται χρόνος, ἐν ᾧ
[11, 59]	ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Οὐαλερίου καὶ	μετὰ	τοῦτον Ὁρατίου δευτέρῳ γὰρ τούτῳ
[11, 3]	τεταραγμένοι συνεκάλουν τὰς ἑταιρείας, καὶ	μετὰ	τούτων ὅ τι χρὴ πράττειν
[11, 5]	τοῖς καταδουλουμένοις τὴν πατρίδα καὶ	μετὰ	τῶν ἄλλων καὶ μόνοις; ἢ
[11, 58]	τοῦ δήμου διαπράξαιντο, ἀλλ´ ἵνα	μετὰ	τῶν ἀναγκαιοτάτων βουλεύσαιντο, τί πράττοντες
[11, 33]	καὶ περὶ λύχνων ἁφὰς ἤλαυνε	μετὰ	τῶν μειρακίων κατ´ ἄλλας ὁδοὺς
[11, 42]	εἰς τὸ στρατήγιον πάντες καὶ	μετὰ	τῶν φίλων ἐσκόπουν, ὅπως παύσουσι
[11, 58]	ἀξίαν ᾖ τοῖς δημοτικοῖς, ὡς	μεταβεβλημένων	τὴν προαίρεσιν τῆς πολιτείας, ἐὰν
[11, 21]	κίνδυνός τις ὑπωπτεύετο ἐκ τῆς	μεταβολῆς	ἔσεσθαι τῷ Κορνηλίῳ συναγορευόντων· λαβόντες
[11, 25]	ὑπελάμβανε, καὶ πρῶτον ἁπάντων παρῄνει	μετάγειν	τὴν παρεμβολὴν εἰς τὴν πολεμίαν
[11, 39]	θεωρῶν ἑαυτὸν ὁ Ἄππιος ἠναγκάσθη	μεταγνῶναι	καὶ ἀπελθεῖν ἐκ τῆς ἀγορᾶς,
[11, 40]	καὶ πάντα τὰ ὅμοια τούτοις,	μεταγνώτω·	καὶ μιᾷ διανοίᾳ χρησάμενοι πάντες
[11, 56]	εἰς ἀνάγκην κατακλεισθῆτε ὥσπερ νῦν	μεταδιδόναι	καὶ τοῖς ἄλλοις πολίταις τῆς
[11, 56]	ἑαυτοῖς κατασκευάζεσθαι δόξετε μηδεμιᾶς ἀρχῆς	μεταδιδόντες	τοῖς δημοτικοῖς. Ἐπαινεσάντων δ´ ἁπάντων
[11, 61]	παντὸς ποιούμενοι τέως τῆς ἀρχῆς	μεταλαβεῖν	καί, εἰ μὴ δοθείη τοῦτ´
[11, 63]	καὶ ἀσελγέστατοι Ῥωμαίων, ἀλλὰ τόπον	μεταλαμβάνειν,	ἐν ᾧ περίεστι ζῆν αὐτοῖς,
[11, 10]	καλούμενον οὔτ´ ἄλλης πολιτικῆς φιλανθρωπίας	μεταλαμβάνον	οὐδεμιᾶς, διὰ ταῦτα πάνθ´ ὑμᾶς
[11, 20]	κρείττων γὰρ ἡ πρόνοια τῆς	μεταμελείας	καὶ τὸ μὴ πιστεύειν τοῖς
[11, 40]	ἐκ τῶν σκηνῶν ἃς διεπορεύετο	μεταξὺ	δειπνοῦντες ἅπαντες ἀθρόοι φανοὺς ἔχοντες
[11, 17]	πολέμου σκοπεῖν. ἐν δὲ τοῖς	μεταξὺ	τῶν ἀρχαιρεσιῶν χρόνοις τοσούτοις οὖσιν,
[11, 36]	ἢ χαρισάμενος. ἐν δὲ τοῖς	μεταξὺ	χρόνοις ἐγὼ μὲν εἰς τὰς
[11, 30]	ἀνέστη πόλεμος. ἐν δὲ τοῖς	μεταξὺ	χρόνοις οὐκ ἐλαττόνων ἢ πεντεκαίδεκα
[11, 28]	ποιεῖν. ὡς δ´ ὀλίγος ὁ	μεταξὺ	χρόνος ἐγεγόνει, καὶ παρῆν ὁ
[11, 19]	ἐπειρᾶτο τὴν γνώμην πολλοὺς τοὺς	μεταξὺ	χρόνους ἀποφαίνων ταῖς πολιτικαῖς οἰκονομίαις
[11, 4]	ὑστεραίαν ἀνεβάλοντο. ἐν δὲ τῷ	μεταξὺ	χρόνῳ πέμποντες ἐπὶ τοὺς ἀγροὺς
[11, 44]	ἐκ τῶν οἰκιῶν κατ´ ἄνδρα	μεταπεμπόμενος.	ἔτι δ´ αὐτῶν συλλεγομένων ἧκον
[11, 28]	τὴν ἰταμωτέραν ἔγνω βαδίζειν ὁδόν.	μεταπεμψάμενος	δή τινα τῶν ἑαυτοῦ πελατῶν,
[11, 61]	δίχα λόγου γινομένη καὶ ταχὺ	μεταπῖπτον	ἐπὶ θάτερα μέρη, μάλιστα δ´
[11, 22]	ἐπὶ φυλακῇ τε ἀλλήλων καὶ	μεταστάσει	τῆς πολιτείας. τούτων δὲ τῶν
[11, 25]	ὠφελείας ἐπιλογιζόμενος, ὅσας ἔμελλον ἕξειν	μεταστρατοπεδευσάμενοι.	~Οἱ δ´ ἀσμένως δέχεσθαι τὰς
[11, 62]	τετάρτης ὀλυμπιάδος ἄρχοντος Ἀθήνησι Διφίλου.	μετασχόντες	δ´ αὐτῆς ἑβδομήκοντα καὶ τρεῖς
[11, 9]	πόλεις ἅμα γυναιξὶ καὶ τέκνοις	μετατιθέμενοι	τὰς οἰκήσεις, οἱ δ´ εἰς
[11, 38]	τοὺς κεκραγότας καὶ τὸ πτῶμα	μεταφέρειν	ἐκ τῆς ἀγορᾶς· ἀφρονέστατον πρᾶγμα
[11, 16]	τὰ κοινὰ τῆς πόλεως πράγματα	μεταφέρουσι	καὶ συναπολέσθαι τοῖς ἑαυτῶν ἐχθροῖς
[11, 61]	καὶ τὰς σπουδὰς ἐπὶ θάτερον	μετέβαλον.	πολλῶν γέ τοι δημοτικῶν παραγγελλόντων
[11, 59]	δίκαιον εἶναι τὸν ἀξιοῦντα πᾶσι	μετεῖναι	Ῥωμαίοις τῆς ὑπατικῆς ἀρχῆς, τοῖς
[11, 6]	τὸ συνέδριον. τοῖς μέντοι δέκα	μετέμελεν	εὐθέως τῆς τε κωλύσεως τοῦ
[11, 53]	οἷς ἠγανάκτουν οἱ τοῦ βουλευτικοῦ	μετέχοντες	συνεδρίου καταλυομένην τὴν ἑαυτῶν δυναστείαν
[11, 28]	βήματι προσῆλθεν, ἀσθμαίνων ἔτι καὶ	μετέωρος	τὸ πνεῦμα λέγειν ἠξίου, τίς
[11, 40]	τοῦ στρατοπέδου τόπον ἦλθεν, ἐπὶ	μετεώρου	τινὸς στάς, ὥσθ´ ὑπὸ πάντων
[11, 53]	τέως γὰρ οἱ πατρίκιοι μόνοι	μετῄεσαν	αὐτὴν ἐν ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις
[11, 53]	ἕκαστον ἐνιαυτόν, εἴτε πατρικίους βούλοιτο	μετιέναι	τὴν ὑπατείαν εἴτε δημοτικούς. ἐφ´
[11, 62]	ἀπέδοσαν τοῖς βουλομένοις τῶν πατρικίων	μετιέναι	τὴν ὕπατον ἀρχήν· καὶ γίνονται
[11, 61]	κύριοι τοὺς ἐκ τῶν πατρικίων	μετιόντας	αὐτὴν ἄνδρας ἐπιφανεῖς χιλιάρχους ἀποδεικνύουσιν,
[11, 16]	ἡμῶν. οὗτοι γὰρ ἀγανακτοῦντες, ὅτι	μετιόντας	αὐτοὺς τὴν τῶν δέκα ἀρχήν,
[11, 30]	ἔσται τοῖς δικαζομένοις, πολιτικὰ καὶ	μέτρια	πράγματα προφέρων καὶ τῇ Ῥωμαίων
[11, 5]	Ἄππιε, τοὺς χαλινοὺς διαρρῆξαι οὐκέτι	μετριάζοντες,	ἀλλὰ τὸν Ταρκύνιον ἐκεῖνον ἐνδυόμενοι,
[11, 22]	χρώμενοι καὶ οὔτ´ ἐπὶ στρατοπέδου	μετριάζοντες	οὔτ´ ἐν τῇ πόλει σωφρονοῦντες
[11, 17]	οὐδέν. κἀκεῖνοι ταῦτα προκαλουμένων ἡμῶν	μετριάσουσι	καὶ συγχωρήσαντες τῇ πόλει νέας
[11, 3]	τοῖς ὑπάτοις, ἢ φιλάνθρωπον καὶ	μέτριον.	ἐδόκει τ´ αὐτοῖς οὐδ´ ἐκεῖνο
[11, 4]	ἐκέλευον. ὑπήκουε δ´ αὐτοῖς τῶν	μετρίων	οὐδείς. πολλάκις δὲ τοῦ κήρυκος
[11, 43]	καὶ συνετάραξαν τοὺς ἔνδον οὐ	μετρίως	πολέμιον οἰομένους στρατὸν εἰσεληλυθέναι· κραυγή
[11, 37]	μὲν ἄλλοι στένοντες καὶ τὰ	μέτωπα	παίοντες καὶ τὰ δάκρυα κατέχειν
[11, 31]	τὸν πατέρα κρατεῖν τοῦ σώματος	μέχρι	δίκης. ἐπεὶ δ´ ἐκεῖνος ἄπεστι,
[11, 30]	ἀλλὰ τὸν φυλάττοντα κύριον εἶναι	μέχρι	δίκης. ἔφη τε διὰ πολλὰς
[11, 46]	εἰς τὸ δεσμωτήριον, ἵνα φυλάττηται	μέχρι	δίκης οὐ γὰρ ἐδόθη διεγγύησις
[11, 31]	τοῖς ἀφαιρουμένοις εἶναι τὸ σῶμα	μέχρι	δίκης, οὐδὲ καταλύσαιμι ἂν ὃν
[11, 41]	τὰ ὅμοια δεινὰ ἥξει, ἀλλὰ	μέχρι	τῆς ἐμῆς θυγατρὸς ὁ τυραννικὸς
[11, 19]	φέρων, ἐγὼ καὶ περὶ τοῦ	μὴ	ἀδύνατον εἶναι τὴν Κλαυδίου γνώμην
[11, 26]	καὶ χαλεπὸν ἵππῳ διεξελθεῖν, ὅτι	μὴ	βάδην ἀνιόντι, διὰ τὴν τραχύτητα
[11, 29]	τὴν δίκην αὐτίκα μάλα, καὶ	μὴ	διεγγυᾶν τὸ σῶμα μηδ´ ἀναβολὰς
[11, 27]	νόμον τοὺς ἀνδροφόνους· εἰ δὲ	μή,	δικαστήριον αὐτοῖς ἀποδοῦναι παραχρῆμα. καὶ
[11, 61]	τῆς ἀρχῆς μεταλαβεῖν καί, εἰ	μὴ	δοθείη τοῦτ´ αὐτοῖς ὑπὸ τῶν
[11, 59]	παραπλήσια τούτοις διεξῆλθε, τελευτῶν ἔφη	μὴ	δύνασθαι πόλιν ἐλευθέραν εἶναι, ἐξ
[11, 49]	παρόντων, ἔδοξεν ἀγαπᾶν αὐτοὺς εἰ	μὴ	δώσουσι δίκας· θριάμβων δὲ καταγωγῆς
[11, 56]	ἔν τε τούτοις τοῖς ἀνδράσι	μὴ	ἐλάττονες ἀριθμὸν ἔστωσαν οἱ πατρίκιοι
[11, 30]	ἂν ἐσχηκέναι τὸν γάμον, εἰ	μὴ	θᾶττον ὁ πρὸς Αἰκανοὺς ἀνέστη
[11, 41]	τοὺς παρὰ νόμον ἄρχοντας ὑμῶν	μὴ	θέλειν ἄρασθαι τὰ ὅπλα ὑπὲρ
[11, 11]	ἐβουλήθης δίκαια ποιεῖν, τοὺς δὲ	μὴ	θέλοντας σὺν αἰσχύνῃ καὶ μεγάλῃ
[11, 9]	τῶν ἀληθῶν μετὰ παρρησίας, ἀλλὰ	μὴ	καθ´ ἡδονὰς τὰς ὑμετέρας λέγω,
[11, 20]	τῇ προφάσει τοῦ πολέμου, δέδοικα	μὴ	καθ´ ἡμῶν αὐτοῖς χρήσωνται. οἱ
[11, 40]	πεφόβηται τὴν ὀλιγαρχίαν οὐδὲ δέδοικε,	μὴ	καὶ ἐπ´ αὐτὸν ἔλθοι ποτὲ
[11, 30]	ἀξιῶν οὔτε ξένον οὔτε ὃ	μὴ	καὶ τοῖς ἄλλοις ἀποδίδοται Ῥωμαίοις
[11, 8]	τῇ πόλει πραγμάτων εἴ τι	μὴ	καλῶς εἶχε τῶν γιγνομένων διαγνῶναι.
[11, 9]	ἀνιᾶσθαι παντὸς ὁτουδήτινος μᾶλλον, ὅταν	μὴ	καλῶς. πρὸς δὲ τούτοις ὅτι
[11, 43]	ὃν ἀπεδείχθη. τὸ δὲ τοῖς	μὴ	κατὰ νόμον ἄρχουσι ποιεῖν τὸ
[11, 17]	τοῦ δήμου ψηφιζομένων κύριον, ἐὰν	μὴ	κατὰ νόμους γένηται; ἔπειθ´ ὅταν
[11, 26]	στὰς ἐπὶ τὸν ὄχθον, ἵνα	μὴ	κυκλωθείη πρὸς αὐτῶν, τὸν ὑπασπιστὴν
[11, 59]	τῶν στρατιωτῶν καὶ τὴν ἔξοδον	μὴ	κωλύειν τῶν καταγραφέντων, τοῖς δ´
[11, 33]	τὸν ἄνδρα ἐν ἐπιμελεῖ φυλακῇ,	μὴ	λάθῃ πυθόμενος τὰ περὶ τὴν
[11, 28]	δὲ τοῖς πειρωμένοις τὰς τροφοὺς	μὴ	λέγειν, τίς ὁ τῆς κόρης
[11, 1]	τίθεμαι καὶ τοὺς φιλοσόφους, ὅσοι	μὴ	λόγων, ἀλλ´ ἔργων καλῶν ἄσκησιν
[11, 4]	τὰ ὑπ´ ἐμοῦ λεχθησόμενα. ἀλλὰ	μή	μ´ ἀποστέρει λόγου βουλευτὴν ὄντα
[11, 9]	καθ´ ἡδονὰς τὰς ὑμετέρας λέγω,	μή	μοι διὰ τοῦτ´ ἀπεχθάνεσθαι ἐνθυμουμένους,
[11, 1]	λόγων ἐπὶ τὰ ἔργα καὶ	μὴ	μόνον ἀκούουσα τῶν λεγομένων, ἀλλὰ
[11, 9]	καὶ μωρία πολλὴ πρῶτον ἀναστάντα	μὴ	οὐχ ἃ δεῖ πρῶτον ἐπανορθώσασθαι
[11, 33]	εὐσχήμονι δίκης τοῦτο πράττῃ προφάσει,	μὴ	παραγενηθέντος ἐπὶ τὴν ἐγγύην τοῦ
[11, 7]	νόμων τιμωρίαις χρήσεσθαι κατὰ τῶν	μὴ	παραγενομένων δεδοικότας, μή τι μεῖζον
[11, 58]	οὐκ ἄλλης τινὸς χάριν αἰτίας	μὴ	παραλαβεῖν εἰς τὸ συνέδριον, ἀλλ´
[11, 58]	πολλοῦ σχετλιασμοῦ λέγοντος καὶ τῶν	μὴ	παραληφθέντων εἰς τὸ συνέδριον βουλευτῶν
[11, 13]	ἀληθὴς ὁ κίνδυνος ᾖ τοῦ	μὴ	παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς μυρίοις γοῦν
[11, 60]	τῇ γνώμῃ γενομένου διὰ τὸ	μὴ	πᾶσι τοῖς μέρεσιν αὐτῆς εὐαρεστεῖν
[11, 30]	ἀποδίδοται Ῥωμαίοις δίκαιον, εἰ καὶ	μὴ	πᾶσιν ἀνθρώποις, σώματος εἰς δουλείαν
[11, 37]	γενέσθαι κελεύσας Ἄππιος ἔλεξεν· Εἰ	μὴ	παύσεσθε διαστασιάζοντες τὴν πόλιν καὶ
[11, 55]	πράττειν ἐπιχειροῦντας ὅπλοις κωλύειν, ἐὰν	μὴ	πείθωνται τοῖς λόγοις, φειδὼ μηδεμίαν
[11, 40]	ἱκεσίας καὶ δεήσεις αὐτῶν ἐτράπετο,	μὴ	περιιδεῖν μήτ´ αὐτὸν ἀτιμώρητον γενόμενον
[11, 3]	οὖν ὑπερόριον ἀποστέλλειν στρατιὰν καὶ	μὴ	περιμένειν, ἕως ἐπ´ αὐτὴν ἔλθωσι
[11, 20]	πρόνοια τῆς μεταμελείας καὶ τὸ	μὴ	πιστεύειν τοῖς πονηροῖς σωφρονέστερον τοῦ
[11, 44]	δίκας τοὺς στρατηγούς. ἐὰν δὲ	μὴ	ποιῶσι ταῦτα, βουλεύειν περὶ αὐτῶν
[11, 16]	ὑπὲρ τῶν καλῶν ἀγῶνας, καὶ	μὴ	πολεμίους, ἀλλὰ φίλους ἡγεῖσθαι τοὺς
[11, 22]	ἔπειτα δέος γὰρ εἰσῆλθεν αὐτοῖς,	μὴ	πρὸς ἀλκὴν οἱ κωλυόμενοι τράπωνται,
[11, 27]	μέγιστον αὐτοῖς ἐφάνη τεκμήριον τοῦ	μὴ	πρὸς ἐχθρῶν, ἀλλ´ ὑπὸ φίλων
[11, 6]	καὶ διαστασιάζωσι τὴν πόλιν τὰ	μὴ	πρὸς τὸ πρᾶγμα δημηγοροῦντες, οὐδὲν
[11, 13]	ἐν κακοῖς εὐπρεπεῖς. ~Ἀλλὰ δέδοικα,	μὴ	πρόφασις μὲν οὐκ ἀληθὴς ὁ
[11, 6]	ἀπειλοῦντες κατὰ τῆς πέτρας, εἰ	μὴ	σιωπήσει. ἐφ´ ᾧ πάντες ἀνέκραγον
[11, 12]	ἐχθρῶν ὀκνεῖς ἀποθέσθαι τὴν ἀρχήν,	μή	σοι κίνδυνοί τινες ἐξ αὐτῶν
[11, 13]	φέρουσι βίοι. εἰ δὲ βούλει	μὴ	τὰ εἴδωλα καὶ τὰς σκιὰς
[11, 17]	ἐκφέρειν μήτε δυνάμεις καταγράφειν, ἐὰν	μὴ	τὰ περὶ τὰς ἀρχὰς καταστήσωμεν
[11, 8]	ἐξαγαγεῖν ἐπ´ αὐτοὺς ψηφισώμεθα, δέδοικα	μὴ	ταῦθ´ ἡμῖν ἃ προὔλαβον ἐκεῖνοι
[11, 41]	καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἀσφάλειαν, ἵνα	μὴ	ταὐτὰ πάθητε, παρασκευαζόμενοι διαρρήξατε ἤδη
[11, 4]	συμφερούσας αὐτοῖς γνώμας καὶ τοῖς	μὴ	ταὐτὰ προαιρουμένοις ἐναντιωσομένους προῆλθον εἰς
[11, 34]	εἶναι γάλακτος πληρωθῆναι μαστοὺς γυναικὶ	μὴ	τεκούσῃ. ~Ταῦτα καὶ πολλὰ τούτοις
[11, 33]	ὁ προσποιητὸς σχετλιασμὸς ἦν, εἰ	μὴ	τεύξεται τῶν ἴσων τοῖς ἄλλοις,
[11, 24]	φρουραῖς τοὺς ἐπικαιροτάτους καταλαμβανόμενοι τόπους,	μή	τι λάθωσι παρακινήσαντες οἱ μετὰ
[11, 7]	κατὰ τῶν μὴ παραγενομένων δεδοικότας,	μή	τι μεῖζον ἐργάσωνται κακόν, τούς
[11, 42]	τὸ στρατήγιον ἀπελθεῖν, {ὑποπτεύ{ οντες,	μή	τι πάθοι δεινόν, ἀλλὰ καὶ
[11, 37]	ἧς ἔχετε νῦν ἄπιτε, οἷς	μή	τι πρᾶγμα, καὶ πράσσετε τὰ
[11, 27]	δὲ τῶν ἡγεμόνων δι´ εὐλάβειαν,	μή	τινα παράσχοιεν αὐτοῖς ὑποψίαν περὶ
[11, 41]	τοῦ Ἀππίου ταὐτὰ παθεῖν; εἰ	μή	τις ἄρα θεῶν ἐστιν ἐγγυητής,
[11, 42]	ἔφην ἡγεῖσθαι τῶν ταγμάτων, δείσαντες,	μή	τις ἐπ´ αὐτοὺς τῶν ὄχλων
[11, 58]	εἰς τὸ συνέδριον, ἀλλ´ ἵνα	μή	τις ὑποψία περὶ αὐτῶν παρ´
[11, 33]	ἦν αὐτοῦ· καὶ παράκλησις, {ἵνα}	μὴ	τοῖς ἐλεεινότερα λέγουσιν, ἀλλὰ τοῖς
[11, 14]	δύναμιν τὴν ἐμὴν ἀξιῶ σε	μὴ	τοῖς κακοῖς ἰᾶσθαι τὰ κακά,
[11, 30]	εἰς δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας ἀγομένου	μὴ	τὸν ἀφαιρούμενον τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλὰ
[11, 54]	περὶ οὐδενὸς κυρωθῆναι πράγματος, ἐὰν	μὴ	τὸν ὑπ´ αὐτῶν εἰσφερόμενον προβουλεύσῃ
[11, 37]	ὑπὸ τῆς ἀνάγκης σωφρονισθέντες εἴξετε.	μὴ	τούτους οἴεσθε τοὺς ἐπὶ τοῦ
[11, 13]	γίνου τῇ προαιρέσει τῶν πολιτευμάτων	μὴ	τυραννικός, ἀλλ´ ἀριστοκρατικὸς καὶ φεῦγε
[11, 4]	βοῶντος καὶ παριόντος οὐδενὸς εἰ	μὴ	τῶν κολακευόντων τὴν ὀλιγαρχίαν, ἐν
[11, 24]	τοὺς πολεμίους ἐκφέρειν ἢ τάξιν	μὴ	φυλάττειν, ἐν τῷ φανερῷ καταπλήξεως
[11, 29]	καὶ μὴ διεγγυᾶν τὸ σῶμα	μηδ´	ἀναβολὰς τῷ πράγματι προσάγειν· ὁποτέραν
[11, 14]	ὀρεγόμενον καὶ τὰ παρόντα ἀπολέσαι,	μηδ´	ἵνα τῶν ἴσων τε καὶ
[11, 20]	πρὸς τοὺς αὐτοὺς συνεχεῖς καὶ	μηδ´	οἵῳ τ´ εἶναι τοῖς κάμνουσι
[11, 2]	νέων πολὺ τὸ αὔθαδες προσεγίνετο	μηδ´	ὄψει δυναμένοις ἰδεῖν, οὓς ἔμελλον
[11, 52]	αὐτῆς δικαστὰς ἠξίωσαν λαβεῖν, ἵνα	μηδ´	ὕστερον ἔτι σφίσιν ἐγγένηται τὴν
[11, 14]	παρ´ ἀνθρώποις μᾶλλον, Ἄππιε, ἢ	μηδαμῇ.	ἀποδεδωκὼς δή σοι τὰ τοῦ
[11, 37]	καὶ ἀντιστρατηγοῦντες ἡμῖν οἱ ταραχώδεις,	μηδαμῇ	χρήσιμοι μήτ´ ἐν εἰρήνῃ μήτε
[11, 22]	ἐλευθερίαν ἀπολωλεκότα τὸν δῆμον καὶ	μηδὲ	τὴν ἐλαχίστην ἔχοντα ἰσχύν, ἐξ
[11, 54]	τῆς ἑαυτῶν πίστεως διομοσάμενοι, ἵνα	μηδέ	τι τῶν ἐγνωσμένων αὐτοῖς πεισθεῖσιν
[11, 14]	τοῖς κακοῖς ἰᾶσθαι τὰ κακά,	μηδὲ	τῶν πλειόνων ὀρεγόμενον καὶ τὰ
[11, 2]	κατελείφθησαν οἱ φιλοτύραννοι, καὶ οἷς	μηδεμία	τῶν κοινῶν φροντὶς ἦν. οὔτε
[11, 33]	Ἄππιον γενέσθαι δικαστὴν τοῦ πράγματος	μηδεμίαν	ἀναβολὴν ποιησάμενον, τόν τε μηνυτὴν
[11, 60]	εἰς ὃ κατέσκηπτεν ἡ γνώμη,	μηδεμίαν	ἀποδιδόναι τῇ βουλῇ διάγνωσιν ὑπὲρ
[11, 55]	μὴ πείθωνται τοῖς λόγοις, φειδὼ	μηδεμίαν	ποιουμένους μήτ´ ἰδιώτου μήτ´ ἄρχοντος.
[11, 20]	ὑπάτους μήτ´ ἄλλην νόμιμον ἀρχὴν	μηδεμίαν,	ὥσπερ νῦν οὐκ ἔχετε. τοῖς
[11, 56]	δυναστείας ἀδίκους ἑαυτοῖς κατασκευάζεσθαι δόξετε	μηδεμιᾶς	ἀρχῆς μεταδιδόντες τοῖς δημοτικοῖς. Ἐπαινεσάντων
[11, 55]	ἄλλης ἀρχῆς τῷ δήμῳ παραχωρεῖν	μηδεμιᾶς·	τοὺς δὲ τἀναντία πράττειν ἐπιχειροῦντας
[11, 46]	ὑπάγοντες ὑπὸ τὴν δίκην, ἵνα	μηδὲν	ἀλλήλους ὠφελῶσιν, ἀλλὰ καθ´ ἕνα·
[11, 12]	βουλοίμην τὰς ἀπολογίας. καὶ οἷς	μηδὲν	ἀπολόγημα ὑπάρχει μήτε δίκαιον μήτ´
[11, 52]	τὴν ἀρχὴν παραλαβόντες, Μάρκος Γεγάνιος	~{Μηδὲν	δ´ αὐτῶν ἀποκρινομένων, ἀλλ´ ἀγανακτούντων
[11, 13]	μυρίοις γοῦν ὑπῆρξε τυραννίδας ἀποθεμένοις	μηδὲν	δεινὸν ὑπὸ τῶν πολιτῶν παθεῖν
[11, 30]	πολλὴν προσθέντος δέησιν ὑπὲρ τοῦ	μηδὲν	ἐλαττωθῆναι τῶν ἀντιδίκων, ὅτι πελάτης
[11, 38]	δ´ αὐτὸν τῶν φίλων καὶ	μηδὲν	ἐξαμαρτάνειν ἀξιούντων ἀπῄει πρὸς ἅπαντας
[11, 6]	συνεληλύθατε, περὶ τούτων λέγωσι καὶ	μηδὲν	ἔξω· ἐὰν δὲ δημαγωγῶσιν ὑμᾶς
[11, 22]	τοὺς δημοτικούς. εἰ μὲν οὖν	μηδὲν	ἐπεξήμαρτον ἔτι πρὸς τοῖς εἰρημένοις,
[11, 43]	τ´ ὀργῆς καὶ ἐκ τοῦ	μηδὲν	ἔτι δεδοικέναι τοὺς ἡγεμόνας αὐθαδέστερον
[11, 21]	τε διαριθμεῖν τὰς γνώμας καὶ	μηδὲν	ἔτι καινουργεῖν. τούτων δὲ λεγομένων
[11, 31]	δοῦλοι γεγονότες ἀντ´ ἐλευθέρων, καὶ	μηδὲν	ἔτι μεῖζον φρονῶσι τῆς τύχης.
[11, 30]	γενέσθαι τὴν κρίσιν Κλαύδιος, ὁ	μηδὲν	ἠδικῆσθαι φάμενος ἐν τοῖς πεντεκαίδεκα
[11, 6]	πρὶν ἢ κληθῆναι προεξανισταμένους εἴργομεν.	μηδὲν	οὖν ἀγανακτεῖτε, καὶ γὰρ Ὁρατίῳ
[11, 52]	ὅτι τῆς ἡμετέρας χώρας ἑαυτοῖς	μηδὲν	προσηκούσης ἀντιποιοῦνται· πρὸς ταῦτα ὁρῶντες
[11, 42]	τῶν ἐν τῇ πόλει πραττομένων	μηδὲν	τοὺς σφετέρους ἔτι ἐῶντας πολυπραγμονεῖν,
[11, 15]	ἐν τῇ φρονιμωτάτῃ ἐσμέν, ὥστε	μηδὲν	τῶν διαφερόντων ἀγνοεῖν, καὶ φίλων
[11, 13]	κατεστήσατο, βεβαιότατοι φύλακες ἐγένοντο. καὶ	μηδὲν	τῶν σεαυτοῦ λαμπροτάτων λόγων τε
[11, 34]	μικρὸν ἔλεγον εἶναι τεκμήριον τοῦ	μηδὲν	ὑγιὲς λέγειν τὸν κατήγορον· οὔτε
[11, 31]	καὶ τοῦ τιμήματος καὶ τοῦ	μηδὲν	ὑμᾶς ἐλαττωθῆναι περὶ τὴν δίκην,
[11, 33]	τε πλείονα φυλακὴν περιστησάμενος, ὡς	μηδὲν	ὑπὸ τῶν ὄχλων βιασθείη, καὶ
[11, 15]	ὑμῖν, ὦ βουλή, γνώμην ἀποδείκνυμαι,	μηδὲν	ψηφίζεσθαι περὶ μηδενὸς πράγματος, ἕως
[11, 37]	ἄγου τὴν παιδίσκην ἔχων, Κλαύδιε,	μηδένα	δεδοικὼς δι´ ἀγορᾶς· οἱ γὰρ
[11, 9]	τῶν οἰκείων λυσιτελῶν αἱρεῖσθαι καὶ	μηδένα	κίνδυνον ἴδιον ὑπολογίζεσθαι, ἣν οὐκ
[11, 27]	ἐρημίᾳ τοῦ φόνου γεγονότος καὶ	μηδένα	μηνυτὴν ἔχοντος ὑπὸ τοῦ χρεὼν
[11, 44]	δώδεκα δέλτοις ἀναγεγραμμένους εὕρομεν, οὔτε	μηδένα	ποιήσασθαι λόγον ἥρμοττεν, οὕτω σεμνῶν
[11, 41]	κατέλυσαν, καὶ τὸ λοιπὸν ἀπεῖπον	μηδένα	Ῥωμαίων ἄρχειν διὰ βίου τὴν
[11, 27]	φίλων τὸν ἄνδρα ἀπολωλέναι, τὸ	μηδένα	τῶν πολεμίων εὑρεθῆναι νεκρόν. οὐ
[11, 56]	μήτε νῦν μήθ´ ὕστερον παραχωρεῖν	μηδενὶ	πλὴν τῶν πατρικίων, οἷς μόνοις
[11, 56]	μήτ´ ἀπ´ ἄλλου τῶν πρεσβυτέρων	μηδενός,	ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ φιλοδημοτάτου τῶν
[11, 17]	Κλαύδιος γὰρ ἡμᾶς ἔπεισε περὶ	μηδενὸς	ἄλλου πράγματος μήτε προβουλεύειν μήτ´
[11, 9]	φυλακῆς ἔχειν τὴν πατρίδα καὶ	μηδενὸς	ἀπολείπεσθαι τῶν κοινῶν. ἆρ´ οὖν
[11, 22]	κρατούντων ἐξουσίαν βουλομένοις ἦν οὔτε	μηδενὸς	ἐπιστρέφεσθαι τῶν κοινῶν οὐδ´ ἐν
[11, 44]	κελευόμενα ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἐπιτελεῖν	μηδενὸς	ὄντας τῶν γεγονότων ὑποδίκους, πλὴν
[11, 15]	γνώμην ἀποδείκνυμαι, μηδὲν ψηφίζεσθαι περὶ	μηδενὸς	πράγματος, ἕως ἀποδειχθῶσι νέαι ἀρχαί.
[11, 4]	τὴν ἀγορὰν ἐθαύμαζον, εἰ περὶ	μηδενὸς	πώποτε συγκαλέσαντες τὴν βουλήν, τότε
[11, 19]	τῶν ἐν τῇ πόλει καὶ	μηδενὸς	τἀναντία πράττειν ἀξιοῦντος, σοφίαν οὐδεμίαν
[11, 1]	καὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἱστορῆσαι, καὶ	μηδενὸς	ὡς εἰπεῖν ἀνήκοοι γενέσθαι τῶν
[11, 52]	δικαστὴς αἱρεθεὶς ὁ Ῥωμαίων δῆμος	μηδέποτ´	αὐτῆς ἀντιποιησάμενος ἑαυτῷ προσδικάσῃ τοὺς
[11, 56]	τῆς μὲν ὑπατείας μήτε νῦν	μήθ´	ὕστερον παραχωρεῖν μηδενὶ πλὴν τῶν
[11, 60]	μήτ´ ἐν τῷ παρόντι χρόνῳ	μήθ´	ὕστερον, ὡς ἐπὶ καταλύσει τῆς
[11, 5]	παρρησίας μήτ´ ἐρεῖν μήτε πράξειν	μηθέν;	ἢ μεθύετε τῷ μεγέθει τῆς
[11, 22]	μήτ´ ἐκ τοῦ βιαίου παθεῖν	μηθὲν	μήτ´ ἐκ τοῦ δολίου. ὅσοις
[11, 16]	οἱ περὶ τὸν Ἄππιον ἐβουλεύσαντο	μηκέτι	καθ´ ἡλικίαν καὶ βουλῆς ἀξίωσιν
[11, 22]	τῶν ἑτέρων γεγονότες καὶ διαπεπραγμένοι	μηκέτι	καταλυθῆναι σφῶν τὴν δυναστείαν, ἐπειδὰν
[11, 33]	μαινόμενος ὑπὸ τοῦ πάθους, ἔγνω	μηκέτι	μεθέσθαι τῆς παρθένου τοῖς συγγενέσιν,
[11, 31]	καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν ἀφαιρεῖσθαι,	μηκέτι	τὴν ὀνειδιζομένην ὑμῖν ἀρνοῦ τυραννίδα,
[11, 4]	ἀλλὰ δημαρχικῆς ἐξουσίας δέομαι; οὐ	μὴν	ἀλλ´ ἐπεὶ τῆς ἀρχῆς ἐκείνης
[11, 19]	μοῖραν τῶν Κορνηλίῳ συναγορευόντων; οὐ	μὴν	ἐγὼ ταῦθ´ ὑφορώμενος ὀκνήσω τὴν
[11, 27]	ἐδόκουν ἅπασι πιστὰ λέγειν. οὐ	μὴν	ἔλαθέ γ´ αὐτῶν τὸ ἔργον,
[11, 43]	ἀνὰ τὴν πόλιν ἦν. οὐ	μὴν	ἐπὶ πολύν γε διέμεινεν ἡ
[11, 49]	ἐλπὶς ἐπιφανεῖς κατάξειν θριάμβους. οὐ	μὴν	ἐχώρησέ γε αὐτοῖς κατ´ ἐλπίδα
[11, 58]	εἰπὼν καὶ θεοὺς ἐπομοσάμενος ἦ	μὴν	τἀληθῆ λέγειν καὶ τοὺς παρακληθέντας
[11, 63]	ἀρχὴν τῇ διχομήνιδι τοῦ Δεκεμβρίου	μηνὸς	Μάρκος Γεγάνιος Μακερῖνος τὸ δεύτερον
[11, 23]	Μάρκος τε Κορνήλιος καὶ Λεύκιος	Μηνύκιος	καὶ Μάρκος Σέργιος καὶ Τίτος
[11, 29]	με ταῦτα, νῦν δὲ διὰ	μηνύσεως	ἐπιγνοὺς καὶ μάρτυρας ἔχων πολλοὺς
[11, 36]	καὶ περὶ τῆς παιδίσκης ἡ	μήνυσις	ἀπεδόθη καθάπερ ἐμοὶ πρότερον, καὶ
[11, 36]	δὲ τῷ χρόνῳ τῆς ἐπιτροπείας	μήνυσις	ἐγένετό μοι περὶ τῆς παιδός,
[11, 27]	τοῦ φόνου γεγονότος καὶ μηδένα	μηνυτὴν	ἔχοντος ὑπὸ τοῦ χρεὼν αὐτοῦ
[11, 34]	εἶναι λαβεῖν. πρός τε τὸν	μηνυτὴν	καὶ τοὺς μάρτυρας, οὓς ὁ
[11, 34]	κατήγορον· οὔτε γὰρ ἂν τὸν	μηνυτὴν	οὔτε τοὺς μάρτυρας κατασχεῖν ἐν
[11, 33]	μηδεμίαν ἀναβολὴν ποιησάμενον, τόν τε	μηνυτὴν	παρεῖναι λέγων καὶ τοὺς μάρτυρας
[11, 26]	ἀγαθὸς εἰκάσας τὴν διάνοιαν αὐτῶν	μηνυτὴς	γίνεται τῷ δεσπότῃ. κἀκεῖνος ὡς
[11, 20]	μήτε βασιλεῖς ἔχητε μήτε ὑπάτους	μήτ´	ἄλλην νόμιμον ἀρχὴν μηδεμίαν, ὥσπερ
[11, 55]	αὐθαδεστέραν γνώμην εἰσέφερε, μήτε ὑπατείας	μήτ´	ἄλλης ἀρχῆς τῷ δήμῳ παραχωρεῖν
[11, 56]	ἄρξησθε μήτ´ ἀπὸ Κοιντίου τουδὶ	μήτ´	ἀπ´ ἄλλου τῶν πρεσβυτέρων μηδενός,
[11, 56]	ὅταν καθήκῃ τὰς γνώμας ἐρωτᾶν,	μήτ´	ἀπ´ ἐμοῦ ἄρξησθε μήτ´ ἀπὸ
[11, 56]	ἐρωτᾶν, μήτ´ ἀπ´ ἐμοῦ ἄρξησθε	μήτ´	ἀπὸ Κοιντίου τουδὶ μήτ´ ἀπ´
[11, 55]	φειδὼ μηδεμίαν ποιουμένους μήτ´ ἰδιώτου	μήτ´	ἄρχοντος. ἅπαντας γὰρ τοὺς ἐπιχειροῦντας
[11, 40]	δεήσεις αὐτῶν ἐτράπετο, μὴ περιιδεῖν	μήτ´	αὐτὸν ἀτιμώρητον γενόμενον μήτε τὴν
[11, 17]	μηδενὸς ἄλλου πράγματος μήτε προβουλεύειν	μήτ´	εἰς τὸν δῆμον ἐκφέρειν μήτε
[11, 22]	καρτερὰν περὶ ἑαυτοὺς ἔχοντες, ὡς	μήτ´	ἐκ τοῦ βιαίου παθεῖν μηθὲν
[11, 22]	ἐκ τοῦ βιαίου παθεῖν μηθὲν	μήτ´	ἐκ τοῦ δολίου. ὅσοις δ´
[11, 49]	ἵνα μήτε λόγου τύχῃ κρινόμενος	μήτ´	ἐλέου, ὡς, εἰ κατέστη γοῦν
[11, 37]	ἡμῖν οἱ ταραχώδεις, μηδαμῇ χρήσιμοι	μήτ´	ἐν εἰρήνῃ μήτε κατὰ πολέμους,
[11, 60]	ὑπὲρ τοῦ νόμου τοὺς ὑπάτους,	μήτ´	ἐν τῷ παρόντι χρόνῳ μήθ´
[11, 12]	μηδὲν ἀπολόγημα ὑπάρχει μήτε δίκαιον	μήτ´	ἐπιεικές, ὁμολογοῦντες καὶ παραιτούμενοι πραΰνουσι
[11, 5]	ὑπὲρ ἐλευθερίας δὲ καὶ παρρησίας	μήτ´	ἐρεῖν μήτε πράξειν μηθέν; ἢ
[11, 27]	κρατήσαντες ἐχθρῶν μήτε ὅπλα περιείλαντο	μήτ´	ἐσθῆτα περιέδυσαν. διερευνώμενοί τε τὰ
[11, 55]	τοῖς λόγοις, φειδὼ μηδεμίαν ποιουμένους	μήτ´	ἰδιώτου μήτ´ ἄρχοντος. ἅπαντας γὰρ
[11, 20]	ποιεῖν σύνηθές ἐστιν ὑμῖν, ὅταν	μήτε	βασιλεῖς ἔχητε μήτε ὑπάτους μήτ´
[11, 12]	καὶ οἷς μηδὲν ἀπολόγημα ὑπάρχει	μήτε	δίκαιον μήτ´ ἐπιεικές, ὁμολογοῦντες καὶ
[11, 17]	μήτ´ εἰς τὸν δῆμον ἐκφέρειν	μήτε	δυνάμεις καταγράφειν, ἐὰν μὴ τὰ
[11, 37]	μηδαμῇ χρήσιμοι μήτ´ ἐν εἰρήνῃ	μήτε	κατὰ πολέμους, ὑπὸ τῆς ἀνάγκης
[11, 49]	τῶν δημάρχων πρὸ δίκης, ἵνα	μήτε	λόγου τύχῃ κρινόμενος μήτ´ ἐλέου,
[11, 41]	κατὰ τὸ εἰκός, οἷα δὴ	μήτε	νόμον ἔχουσαι κωλυτὴν μήτε φόβον.
[11, 40]	ταῦτ´, ἔφη, προπηλακίζουσιν ἡμᾶς οἱ	μήτε	νόμῳ τὴν ἐξουσίαν ἔχοντες μήτε
[11, 56]	πράγμασιν ἔχω, τῆς μὲν ὑπατείας	μήτε	νῦν μήθ´ ὕστερον παραχωρεῖν μηδενὶ
[11, 27]	ἦσαν, εἰ πολέμιοι κρατήσαντες ἐχθρῶν	μήτε	ὅπλα περιείλαντο μήτ´ ἐσθῆτα περιέδυσαν.
[11, 5]	δὲ καὶ παρρησίας μήτ´ ἐρεῖν	μήτε	πράξειν μηθέν; ἢ μεθύετε τῷ
[11, 17]	ἔπεισε περὶ μηδενὸς ἄλλου πράγματος	μήτε	προβουλεύειν μήτ´ εἰς τὸν δῆμον
[11, 40]	περιιδεῖν μήτ´ αὐτὸν ἀτιμώρητον γενόμενον	μήτε	τὴν πατρίδα προπηλακιζομένην. λέγοντι δ´
[11, 55]	τῆς πολιτείας αὐθαδεστέραν γνώμην εἰσέφερε,	μήτε	ὑπατείας μήτ´ ἄλλης ἀρχῆς τῷ
[11, 20]	ὑμῖν, ὅταν μήτε βασιλεῖς ἔχητε	μήτε	ὑπάτους μήτ´ ἄλλην νόμιμον ἀρχὴν
[11, 41]	δὴ μήτε νόμον ἔχουσαι κωλυτὴν	μήτε	φόβον. ἐμοί τε δὴ πράττοντες
[11, 40]	μήτε νόμῳ τὴν ἐξουσίαν ἔχοντες	μήτε	ψηφίσματι βουλῆς ἢ δήμου συγχωρήματι
[11, 30]	ἀποδημεῖν στρατευόμενον ὑπὲρ τῆς πόλεως·	μητέρα	δὲ γενέσθαι Νομιτωρίαν τὴν ἀδελφὴν
[11, 29]	κυρίους, οὓς ἂν καὶ αἱ	μητέρες	αὐτῶν ἔχωσι. κατὰ τοῦτον τὸν
[11, 29]	οὐ τῶν ὑποβαλλομένων, ἀλλὰ τῶν	μητέρων	εἶναι τὰ ἔκγονα δικαιοῖ, ἐλευθέρων
[11, 29]	οὔτ´ ἀρρένων οὔτε θηλειῶν οὖσα	μήτηρ.	πρότερον οὖν ἐλάνθανέ με ταῦτα,
[11, 34]	κόρην ὑπὸ τῶν κυρίων τῆς	μητρὸς	ἀφαιρεθείη. τόν τε χρόνον οὐ
[11, 34]	τελευτῶντες, ὅτι τῷ γάλακτι τῆς	μητρὸς	ἐτράφη τὸ παιδίον· ἀμήχανον δ´
[11, 28]	αὐτῆς γυναῖκας ἦν γὰρ ὀρφανὴ	μητρὸς	ἡ παῖς διδούς τε πολλὰ
[11, 28]	ἐγεγόνει, καὶ παρῆν ὁ πρὸς	μητρὸς	θεῖος τῆς παρθένου Πόπλιος Νομιτώριος
[11, 30]	καταπεφευγυῖαν ἐπ´ αὐτὸν ἐλεῆσαι παρθένον,	μητρὸς	μὲν ὀρφανὴν οὖσαν ἔτι πάλαι,
[11, 20]	νέαν ἀρχὴν ἐν ἡμέρᾳ κυρωθῆναι	μιᾷ	βουλομένων ὑμῶν. τοῦτο δὴ τὸ
[11, 40]	τὰ ὅμοια τούτοις, μεταγνώτω· καὶ	μιᾷ	διανοίᾳ χρησάμενοι πάντες ἐλευθεροῦτε ἀπὸ
[11, 1]	Λακεδαιμόνιοι δυσὶ ναυμαχίαις καὶ πεζομαχίᾳ	μιᾷ	καταγωνισάμενοι τὸν βάρβαρον τριακοσίας ἄγοντα
[11, 57]	τίνι λόγῳ δικαίῳ, εἰκάζειν δὲ	μίαν	αἰτίαν, ὅτι πονηρὰς καὶ ἀσυμφόρους
[11, 4]	συγκεχύκατε τὰ τῆς πόλεως καὶ	μίαν	ἅπαντες γνώμην ἔχετε· μᾶλλον δὲ
[11, 20]	ἀτυχὲς πτῶμα ὤρθωσεν, ἀρχὴν ἀπεδείξατε	μίαν	αὐτοκράτορα πολέμου καὶ εἰρήνης, ἁπάσας
[11, 41]	τῶν γονέων ἄξιος, οἳ διὰ	μιᾶς	γυναικὸς ὕβριν ὑφ´ ἑνὸς τῶν
[11, 32]	καλέσας ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ	μικρὰ	διαλεχθεὶς πρὸς αὐτὸν ὡς ἐδόκει,
[11, 40]	καὶ θυγατέρες ἐπίγαμοι φροντίδος οὐ	μικρᾶς	δεόμεναι τοῖς ἔχουσι καὶ γοναὶ
[11, 3]	ἐδόκει τ´ αὐτοῖς οὐδ´ ἐκεῖνο	μικρᾶς	εἶναι ζητήσεως ἄξιον, τί τὸ
[11, 12]	ὀρθῶς δέδοικας. οὐ γὰρ οὕτω	μικρόθυμος	οὐδ´ ἀχάριστος ἔσται ὁ Ῥωμαίων
[11, 37]	τοῦ στρατηγοῦ καὶ τῶν ἐχθρῶν	μικρὸν	ἀναχωρησάντων ὑπολαβὼν εἰς τὴν ἐκλυομένην
[11, 49]	τινων τοιούτων συγχωρήσεων οὐδὲ κατὰ	μικρὸν	ἀξίους εἶναι τυγχάνειν. ~Ἀποψηφισαμένης δὲ
[11, 34]	ἀφαιρεθείη. τόν τε χρόνον οὐ	μικρὸν	ἔλεγον εἶναι τεκμήριον τοῦ μηδὲν
[11, 31]	βοῇ διασημήναντος, ὡς δίκαια ἀξιοῖ,	μικρὸν	ἐπισχὼν χρόνον Ἄππιος· Ἐγὼ τὸν
[11, 37]	ἐξέματτε τῶν δακρύων, ἔπειτα κατὰ	μικρὸν	ὑπάγων, ὡς ἦν ἐγγὺς ἐργαστηρίου
[11, 23]	οἱ πλείους καὶ τὰ ὅπλα	μικροῦ	δεῖν πάντες ἀπολωλεκότες εἰς πόλιν
[11, 61]	καὶ οἱ μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι	μικροῦ	δεῖν πάντες ταῦτα συνεχώρουν κράτιστα
[11, 20]	ὑμῶν. τοῦτο δὴ τὸ παράδειγμα	μιμησαμένους	ἡμᾶς οἴομαι δεῖν, ἐπειδὴ οὐδὲν
[11, 20]	χρόνον Γαΐου Ναυτίου καὶ Λευκίου	Μινυκίου	τὴν ὑπατείαν ἐχόντων, ἔνατον ἢ
[11, 10]	οὐδεμιᾶς, διὰ ταῦτα πάνθ´ ὑμᾶς	μισεῖ	καὶ τυραννίδα καλεῖ τὴν ἀρχήν.
[11, 26]	ἐπέσκηψαν ἀποκτεῖναι τὸν ἄνδρα μεγάλους	μισθοὺς	τῆς ἀνδροφονίας ὑποσχόμενοι. ἐπεὶ δὲ
[11, 59]	ἅπασιν ἀλυσιτελὲς γενόμενον ἀποδείξας τὸ	μισόδημον,	ἐπαίνους τε πολλοὺς περὶ τοῦ
[11, 3]	στρατιωτῶν ποιήσασθαι, πότερον αὐθάδη καὶ	μισοπόνηρον	οἵας ἔθος ἦν ποιεῖσθαι τοῖς
[11, 23]	καὶ οἱ τέως ἀποκρυπτόμενοι τὸ	μῖσος,	φανεροὺς ἐποίουν αὑτοὺς τότε χαίροντες
[11, 46]	τῶν τ´ ἄλλων ἀδικημάτων ἕνεκα	μισούμενον	ὑπὸ τοῦ δήμου, καὶ τῶν
[11, 2]	γενέσθαι τοῦ κατὰ τῆς ὀλιγαρχίας	μίσους	πρόφασις, ὅτι συνύφηναν τὴν δευτέραν
[11, 39]	κλίνης, αἱ δὲ τελαμῶνας ἢ	μίτρας,	αἱ δὲ ἀθύρματα {κόμης} παρθενικά,
[11, 32]	ἐβούλετο τοῦ θείου καὶ τοῦ	μνηστῆρος	ἀντεχομένην. ἰδόντες δὲ πένθος ἐλεεινὸν
[11, 46]	ὡς δούλην ἀπάγειν ὑπὸ τοῦ	μνηστῆρος	αὐτῆς Ἰκιλίου· καὶ τὴν αἰτίαν
[11, 62]	τῶν πατρικίων ὕπατοι Λεύκιος Παπίριος	Μογιλλᾶνος	καὶ Λεύκιος Σεμπρώνιος Ἀτρατῖνος, ἑνὸς
[11, 36]	ἐφάπτεσθαι μὲν οὖν ἐμαυτοῦ προσῆκέ	μοι,	βέλτιον δὲ ἡγησάμην τούτῳ τὴν
[11, 9]	ἡδονὰς τὰς ὑμετέρας λέγω, μή	μοι	διὰ τοῦτ´ ἀπεχθάνεσθαι ἐνθυμουμένους, ὅτι
[11, 29]	τρόπον ἐστὶν ἐμή, μάθε. ἔστι	μοι	θεράπαινα πατρικὴ πολλοὺς πάνυ δουλεύουσα
[11, 11]	ἃ δ´ ἐκ τοῦ πεισθῆναί	μοι	καὶ ἀποθέσθαι τὴν ἐπίφθονον ἐξουσίαν
[11, 15]	τὴν οἰκίαν τὴν ἰδίαν ἀπέκλεισέ	μοι,	καὶ τουτὶ τὸ συνέδριον ἄβατον
[11, 19]	κατ´ ἀρχάς τ´ οὐκ ἐπέτρεψάν	μοι	λέγειν ὅσα προῃρούμην πρὸς ὑμᾶς,
[11, 29]	οὔτε προπετὲς οὔτε βίαιον πέπρακταί	μοι	περὶ τὴν κόρην, Ἄππιε Κλαύδιε·
[11, 36]	χρόνῳ τῆς ἐπιτροπείας μήνυσις ἐγένετό	μοι	περὶ τῆς παιδός, ὡς ὑποβάλοιτο
[11, 19]	ἅπαντας ὁμογνώμονας λάβω, τί γενήσεταί	μοι	πλέον οὐδὲ πολλοστὴν ἕξοντι μοῖραν
[11, 22]	πρὸς τοῖς εἰρημένοις, δοκοῦσιν ἄν	μοι	πολὺν ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας
[11, 1]	πολλὴν σοφίαν. διὰ ταύτας δή	μοι	τὰς αἰτίας ἔδοξεν ἅπαντα ἀκριβῶς
[11, 9]	ἂν προδοίην ἑκὼν εἶναι {δέ	μοι	ταύτην τοῦ βίου προαίρεσιν} καὶ
[11, 13]	πατρίδος ἡδόμενος, ὧν οὐκ ἐλαχίστη	μοῖρα	δόξεις γεγονέναι δυναστείαν βαρεῖαν αὐτῆς
[11, 47]	τὴν ἡμίσειαν ἔχων τοῦ στρατοῦ	μοῖραν	ἐξῆγεν ἐπί τ´ Αἰκανοὺς καὶ
[11, 19]	μοι πλέον οὐδὲ πολλοστὴν ἕξοντι	μοῖραν	τῶν Κορνηλίῳ συναγορευόντων; οὐ μὴν
[11, 27]	αὐτοί τε πολλὰ τραύματα λαβόντες	μόλις	αὐτοὺς ἀποφύγοιεν. καὶ ἐδόκουν ἅπασι
[11, 1]	δοκεῖ τοῖς πολλοῖς αἴτια γενέσθαι	μόνα	τῆς ἐλευθερίας, λέγω δὲ τῶν
[11, 20]	καὶ ταῦτα ἐν ἡμέραις τεσσαρεσκαίδεκα	μόναις	ἅπαντα διαπραξάμενος καὶ εἴ τι
[11, 3]	τῆς δημαρχικῆς ἐξουσίας καταλελυμένης, ᾗ	μόνῃ	κατὰ νόμους ἐξῆν ἐναντιοῦσθαι τοῖς
[11, 37]	ἀσπασμοὺς ἐπ´ ἐξουσίας καὶ διαλεχθῆναι	μόνῃ	μόνος, ὁπόσα βούλεται, πρὶν ἐκ
[11, 53]	λαμβάνειν τέως γὰρ οἱ πατρίκιοι	μόνοι	μετῄεσαν αὐτὴν ἐν ταῖς λοχίτισιν
[11, 45]	ἁπάσης δόγματα νομίζοντες, ἀλλ´ αὐτὸ	μόνοις	ἐκείνοις ἴδιον· ὅ τι δ´
[11, 5]	καὶ μετὰ τῶν ἄλλων καὶ	μόνοις;	ἢ τοσαύτην κατεγνώκατε καὶ ἡμῶν
[11, 56]	μηδενὶ πλὴν τῶν πατρικίων, οἷς	μόνοις	ὅσιόν τε καὶ θεμιτόν ἐστι
[11, 1]	ἐπὶ τὰ ἔργα καὶ μὴ	μόνον	ἀκούουσα τῶν λεγομένων, ἀλλὰ καὶ
[11, 2]	τῆς πατρίδος οὐ τὰ χρήματα	μόνον	ἀφῃροῦντο τοὺς νόμῳ κτησαμένους, ἀλλὰ
[11, 1]	γὰρ πολλοῖς οὐκ ἀπαρκεῖ τοῦτο	μόνον	ἐκ τῆς ἱστορίας παραλαβεῖν, ὅτι
[11, 34]	πολλῶν καὶ γυναικῶν μαρτυρούμενον οὐ	μόνον	ἐλευθέρων, ἀλλὰ καὶ δούλων, τοῦτ´
[11, 62]	ἐν αἷς μὲν οἱ χιλίαρχοι	μόνον,	ἐν αἷς δ´ οἱ ὕπατοι,
[11, 54]	εἰσφερόμενον προβουλεύσῃ νόμον. καὶ οὐ	μόνον	ἐν τῷ συνεδρίῳ πρὸς τοὺς
[11, 4]	γνώμην ἔχετε· μᾶλλον δὲ σὲ	μόνον	ἐπικαλοῦμαι, Κόιντε Φάβιε Οὐιβολανέ, τὸν
[11, 26]	κυκλωθείη πρὸς αὐτῶν, τὸν ὑπασπιστὴν	μόνον	ἔχων τοὺς ἐπιόντας ὑπέμεινεν. ὁρμησάντων
[11, 62]	δ´ αὐτῆς ἑβδομήκοντα καὶ τρεῖς	μόνον	ἡμέρας ἀποτίθενται κατὰ τὸν ἀρχαῖον
[11, 9]	οἱ τὰ κοινὰ διοικοῦντες} ὃ	μόνον	οὐδ´ ἀγνοεῖν ἔξεστιν ὑμῖν, ὅτι
[11, 14]	ὧν ἐβουλόμην, ἐπειδὴ μόνῳ πρὸς	μόνον	οὐκ ἐξεγένετο. καιρὸν δ´ ἔχει
[11, 48]	τούτων προηγούμενος· ἦν γὰρ οὐ	μόνον	στρατηγὸς ἀγαθός, ἀλλὰ καὶ πολεμιστὴς
[11, 41]	ἡγήσαντο τὴν ὕβριν, ὥστ´ οὐ	μόνον	Ταρκύνιον ἐξέβαλον ἐκ τῆς πόλεως,
[11, 59]	αἰτιωτάτου τῇ πόλει γεγονότος οὐ	μόνον	τῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ καὶ τῆς
[11, 37]	τοὺς ἔξωθεν πολεμίους ἡμῖν παρεσκευάσθαι	μόνον,	ὑμᾶς δὲ τοὺς ἔνδον ὑποκαθημένους
[11, 56]	ποιεῖν οὐδὲ δυνάμενος τοσούτοις οὖσιν	μόνος	ἀντιλέγειν, εἴκω τοῖς βουλήμασι τοῖς
[11, 28]	δ´ ἐπὶ τοῦ βήματος τηνικαῦτα	μόνος	Ἄππιος χρηματίζων τε καὶ δικάζων
[11, 11]	ἅπαντες εἴσονται τὴν χάριν, ὅτι	μόνος	ἐβουλήθης δίκαια ποιεῖν, τοὺς δὲ
[11, 14]	σοι πολλάκις ἐβουλήθην ὑποθέσθαι μόνῳ	μόνος	εἰς λόγους παραγενόμενος καὶ τὰ
[11, 37]	ἐπ´ ἐξουσίας καὶ διαλεχθῆναι μόνῃ	μόνος,	ὁπόσα βούλεται, πρὶν ἐκ τῆς
[11, 41]	νῦν ἀνάσχησθε, ὑπομενεῖτε; οὐκ ἐμοὶ	μόνῳ	θυγάτηρ ἐγένετο διαφέρουσα τὴν ὄψιν
[11, 14]	~Ταῦτά σοι πολλάκις ἐβουλήθην ὑποθέσθαι	μόνῳ	μόνος εἰς λόγους παραγενόμενος καὶ
[11, 14]	σὲ περὶ ὧν ἐβουλόμην, ἐπειδὴ	μόνῳ	πρὸς μόνον οὐκ ἐξεγένετο. καιρὸν
[11, 44]	πλὴν τῶν αἰτίων τῆς ἀποστάσεως	μόνων·	τούτοις δὲ προσθεῖναι δίκας τοὺς
[11, 35]	συνήκουον τῶν λόγων, τῆς τε	μορφῆς	οἶκτον ἐλάμβανον, ὁπότ´ εἰς τὴν
[11, 1]	καταγωνισάμενοι τὸν βάρβαρον τριακοσίας ἄγοντα	μυριάδας	αὐτοὶ σὺν τοῖς συμμάχοις οὐ
[11, 1]	συμμάχοις οὐ πλείους ὄντες ἕνδεκα	μυριάδων,	ἀλλὰ καὶ τοὺς τόπους, ἐν
[11, 13]	τοῦ μὴ παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς	μυρίοις	γοῦν ὑπῆρξε τυραννίδας ἀποθεμένοις μηδὲν
[11, 1]	τῆς ὀργῆς τῶν δημοτῶν αἰτία	μυρίων	ἄλλων προηγησαμένων, ἀλλ´ ἀφ´ ὧν
[11, 9]	διὰ τιμήν· αἰσχύνη δὲ καὶ	μωρία	πολλὴ πρῶτον ἀναστάντα μὴ οὐχ
[11, 52]	γὰρ ἀνειληφότες τὰς ψήφους πολλὴν	μωρίαν	εἶναι λέγοντες ἑτέρους περιορᾶν τὰ
[11, 41]	καὶ παρθένων σωφρονήσει. πολλῆς μέντοι	μωρίας	καὶ σκαιότητος, σαφῶς ἴστε, τὰ